język polski-Svenska FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2020-02-08
language: pl; sv
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

grafia /ɡrˈafja/ (suffix)
grafi
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z pisaniem, zapisem, ilustracją

o- /ˈɔ/ (suffix)
s-
  …tworzący złożenia rzeczownikowe

AA /a‿ˈː/ (acronym)
AA
  = Anonimowi Alkoholicy;

ABS /a‿bɛ‿ˈːs/ (acronym)
ABS
  (motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy;

AIDS /ɛjts/ (n)
aids
  (medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

Aaron /aˈːrɔ̃n/ (pn)
Aron, Aaron
  (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;

Abchaz /ˈapxas/ (n)
abchazier, abchaz
  mieszkaniec Abchazji;

Abchazja /apˈxazʲja/ (pn)
Abchazien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Abel /ˈabɛl/ (pn)
Abel
  imię męskie pochodzenia biblijnego;

Aberdeen /ˈabɛrdˌin/ (pn)
Aberdeen
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania);

Abidżan /abʲˈiʤ̑ãn/ /ˈabʲiʤ̑ãn/ (pn)
Abidjan
  (geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Abisynia /ˌabʲiˈsɨ̃ɲja/ (pn)
Abessinien
  (geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia;

Abraham /abˈraxãm/ (pn)
Abraham
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Absalom /apsˈalɔm/ (pn)
Absalon
  (biblijny) postać biblijna, syn króla Dawida;

Abu Zabi /ˈabu ˈzabʲi/ (pn)
Abu Dhabi
  (geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich;

Abudża /aˈbuʤ̑a/ (pn)
Abuja
  (geografia, geograficzny) stolica Nigerii;

Abwehra /abˈvɛra/ (pn)
Abwehr
  (historia, historyczny, historycznie) niemiecki wywiad i kontrwywiad działający przed i w trakcie drugiej wojny światowej;

Ad-Dauha /ad‿ˈːawxa/ (pn)
Doha
  (geografia, geograficzny) stolica Kataru;

Adam /ˈadãm/ (pn)
Adam
  imię męskie;

Adamstown /ˈadamstawn/ (pn)
Adamstown
  (geografia, geograficzny) stolica Pitcairnu;

Addis Abeba /ˈaddʲis aˈbɛba/ (pn)
Addis Abeba
  (geografia, geograficzny) stolica Etiopii;

Adelajda /ˌadɛˈlajda/ (pn)
Adelaide
  (geografia, geograficzny) miasto w Australii;

Adelina /ˌadɛˈlʲĩna/ (pn)
Adelina
  imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Adolf /ˈadɔlf/ (pn)
Adolf
  imię męskie;

Adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (pn)
Adonis
  (mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;

Adrian /ˈadrʲjãn/ (pn)
Adrian
  imię męskie;

Afganistan /ˌavɡãˈɲistãn/ (pn)
Afghanistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Afgańczyk /avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
afghan
  obywatel Afganistanu

Afrodyzja /ˌafrɔˈdɨzʲja/ (pn)
Aphrodisias
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty;

Afryka /ˈafrɨka/ (pn)
Afrika
  (geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;

Afrykanin /ˌafrɨˈkãɲĩn/ (n)
afrikan
  mieszkaniec Afryki

Afrykanka /ˌafrɨˈkãŋka/ (n)
afrikanska
  mieszkanka Afryki

Agata /aˈɡata/ (pn)
Agata, Agatha
  imię żeńskie;

Agnieszka /aɟˈɲɛʃka/ (pn)
Agnes
  imię żeńskie;

Akra /ˈakra/ (pn)
Accra
  (geografia, geograficzny) stolica Ghany;

Akwizgran /aˈkfʲizɡrãn/ (pn)
Aachen
  (geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Al-Ujun /ˈalˈujun/ (pn)
Al-Ayun
  (geografia, geograficzny) (administracja) nieoficjalna stolica Sahary Zachodniej;

Aladyn /aˈladɨ̃n/ (pn)
Aladdin
  imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;

Alandczyk /alˈanttʃɨk/ (n)
ålänning
  mieszkaniec Wysp Alandzkich

Alandka /alˈantka/ (n)
åländska
  mieszkanka Wysp Alandzkich

Albania /alˈbãɲja/ (pn)
Albanien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Albańczyk /alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
alban
  człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii

Albert /ˈalbɛrt/ (pn)
Albert
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Alberta /alˈbɛrta/ (pn)
Alberta
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Albin /ˈalbʲĩn/ (pn)
Albin
  imię męskie;

Aleksander /ˌalɛˈksãndɛr/ (pn)
Alexander, Aleksander
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Aleksandra /ˌalɛˈksãndra/ (pn)
Alexandra
  (mitologia grecka) (zobacz) Kasandra
Alexandra, Alexia
  imię żeńskie;

Alfons /ˈalfɔ̃w̃s/ (pn)
Alfons, Alfonso
  imię męskie;

Alfred /ˈalfrɛt/ (pn)
Alfred
  imię męskie;

Algier /ˈalʲɟɛr/ (pn)
Alger
  (geografia, geograficzny) stolica Algierii;

Algierczyk /alʲˈɟɛrʧ̑ɨk/ (n)
algerier
  obywatel Algierii

Algieria /alʲˈɟɛrʲja/ (pn)
Algeriet
  (geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Alicja /aˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Alice, Alicia, Alise
  imię żeńskie;

Alina /aˈlʲĩna/ (pn)
Alina
  imię żeńskie;

Allah /ˈalːax/ (pn)
Allah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;

Alpy /ˈalpɨ/ (pn)
Alperna
  (geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Alzacja /alˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Elsass, Alsace
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

Alzatczyk /alˈzaṭʧ̑ɨk/ (n)
elsassare
  mieszkaniec Alzacji lub osoba płci męskiej pochodząca z tego regionu

Amadeusz /ˌãmaˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Amadeus
  imię męskie;

Amalia /ãˈmalʲja/ (pn)
Amalia
  imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Amanda /ãˈmãnda/ (pn)
Amanda
  imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (pn)
Amazonfloden
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;
amason
  (mitologia, mitologiczny) członkini plemienia wojowniczych kobiet;

Ambroży /ãmˈbrɔʒɨ/ (pn)
Ambrosius
  imię męskie;

Amelia /ãˈmɛlʲja/ (pn)
Amalia, Ameli, Amelia, Amelie
  polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Ameryka /ãˈmɛrɨka/ (pn)
Amerika
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki

Ameryka Południowa /ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Sydamerika
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Północna /ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Nordamerika
  (geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;

Ameryka Łacińska /ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska/ (pn)
Latinamerika
  (geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;

Ameryka Środkowa /ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Centralamerika
  (geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;

Amerykanin /ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
amerikan
  mieszkaniec Ameryki – kontynentu

Amerykanka /ˌãmɛrɨˈkãnka/ (n)
amerikan
  obywatelka Stanów Zjednoczonych

Amman /ˈãmːãn/ (pn)
Amman
  (geografia, geograficzny) stolica Jordanii;

Amsterdam /ãmˈstɛrdãm/ (pn)
Amsterdam
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;

Amu-daria /ˌãmu‿ˈdarʲja/ (pn)
Amu-Darja
  (geografia, geograficzny) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;

Anastazy /ˌãnaˈstazɨ/ (pn)
Anastasios
  imię męskie;

Anatolia /ˌãnaˈtɔlʲja/ (pn)
Anatolien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;

Andaluzja /ˌãndaˈluzʲja/ (pn)
Andalusien
  (geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii

Andora /ãnˈdɔra/ (pn)
Andorra
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;
Andorra la Vella
  (geografia, geograficzny) stolica państwa Andora (1.1);

Andorczyk /ãnˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
andorran
  obywatel Andory

Andrea /ãnˈdrɛa/ (n)
Andrea
  imię żeńskie w kilku językach;

Andromeda /ˌãndrɔ̃ˈmɛda/ (pn)
Andromeda
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  imię żeńskie;

Andrzej /ˈãnḍʒɛj/ (pn)
Andreas, Anders
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Andy /ˈãndɨ/ (pn)
Anderna
  (geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;

Aneta /ãˈnɛta/ (pn)
Annette
  polskie imię żeńskie;

Anetta /anˈɛtta/ (pn)
Annette
  polskie imię żeńskie

Angelika /ˌãŋɡɛˈlʲika/ (pn)
Angelica, Angelika
  imię żeńskie;

Angielka /ãŋʲˈɟɛlka/ (n)
engelska
  kobieta narodowości angielskiej

Anglia /ˈãŋɡlʲja/ (pn)
England
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;

Anglik /ˈãŋɡlʲik/ (n)
engelsman
  mężczyzna narodowości angielskiej

Angola /ãŋˈɡɔla/ (pn)
Angola
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Angolczyk /ãŋˈɡɔlʧ̑ɨk/ (n)
angolan
  obywatel Angoli

Anguilla /ˌaŋɡuˈilla/ (pn)
Anguilla
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;

Aniela /ãˈɲɛla/ (pn)
Angela
  imię żeńskie;

Anioł Stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
skyddsängel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;

Anita /ãˈɲita/ (pn)
Anita
  polskie imię żeńskie przypuszczalnie pochodzenia hiszpańskiego;

Ankara /ãŋˈkara/ (pn)
Ankara
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;

Anna /ˈãnːa/ (pn)
Anna, Ahne, Ana, Ane, Ann, Anne
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Antananarywa /ˌãntãnãnaˈrɨva/ (pn)
Antananarivo
  (geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;

Antares /ãnˈtarɛs/ (pn)
Antares
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;

Antarktyda /ˌãntarkˈtɨda/ (pn)
Antarktis
  (geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;

Antigua i Barbuda /ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/ (pn)
Antigua och Barbuda
  (geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;

Antoni /ãnˈtɔ̃ɲi/ (pn)
Anton, Antonius
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Antonia /ãnˈtɔ̃ɲja/ (pn)
Antonia
  imię żeńskie;

Antwerpia /ãntˈfɛrpʲja/ (pn)
Antwerpen
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Antylczyk /antˈɨltʃɨk/ (n)
nederländsk antillean
  mieszkaniec Antyli Holenderskich

Antyle Holenderskie /ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/ (pn)
Nederländska Antillerna
  (geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;

Anzelm /ˈãw̃zɛlm/ (pn)
Anselm
  imię męskie;

Apeniny /ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/ (pn)
Apenninerna
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;

Apia /ˈapʲja/ (pn)
Apia
  (geografia, geograficzny) stolica Samoa;

Appalachy /ˌapːaˈlaxɨ/ (pn)
Appalacherna
  (geografia, geograficzny) system górski we wschodniej części Ameryki Północnej, w USA i Kanadzie;

Arab /ˈarap/ (n)
arab
  osoba narodowości arabskiej;

Arabia Saudyjska /aˈrabʲja sawˈdɨjska/ (pn)
Saudiarabien
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;

Arabka /aˈrapka/ (n)
arabiska
  kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego

Aragonia /ˌaraˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Aragonien
  (geografia, geograficzny) region autonomiczny w północnej Hiszpanii

Archimedes /ˌarxʲĩˈmɛdɛs/ (pn)
Arkimedes
  (historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;

Argentyna /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Argentina
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Argentynka /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka/ (n)
argentinska
  obywatelka Argentyny

Argentyńczyk /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
argentinare
  obywatel Argentyny

Arktyka /ˈarktɨka/ (pn)
Arktis
  (geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;

Armenia /arˈmɛ̃ɲja/ (pn)
Armenien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Armeńczyk /arˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
armenier
  obywatel Armenii

Arnold /ˈarnɔlt/ (pn)
Arnold
  imię męskie;

Aron /ˈarɔ̃n/ (pn)
Aaron, Aron
  imię męskie;

Artur /ˈartur/ (pn)
Artur, Arthur
  imię męskie;

Aruba /aˈruba/ (pn)
Aruba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;

Arubańczyk /ˌarubˈaɲtʃɨk/ (n)
aruban
  mieszkaniec Aruby

Asmara /asˈmara/ (pn)
Asmara
  (geografia, geograficzny) stolica Erytrei;

Astana /aˈstãna/ (pn)
Astana
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Kazachstanu;

Asturia /astˈurja/ (pn)
Asturien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo

Asunción /asˈuɲtɕun/ (pn)
Asunción
  (geografia, geograficzny) stolica Paragwaju;

Asyria /aˈsɨrʲja/ (pn)
Assyrien
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;

Aszchabad /aʃˈxabat/ (pn)
Asjchabad
  (geografia, geograficzny) stolica Turkmenistanu;

Ateny /aˈtɛ̃nɨ/ (pn)
Aten
  (geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;

Attyka /attˈɨka/ (pn)
Attika
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;

August /ˈawɡust/ (pn)
August
  imię męskie;

Australia /awˈstralʲja/ (pn)
Australien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
  (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;

Australijczyk /ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
australier
  mieszkaniec, obywatel Australii

Austria /ˈawstrʲja/ (pn)
Österrike
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Austriak /ˈawstrʲjak/ (n)
österrikare
  mieszkaniec lub obywatel Austrii

Austro-Węgry /ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Österrike-Ungern
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;

Avarua /ˌavaˈru<sup>w</sup>a/ (pn)
Avarua
  (geografia, geograficzny) stolica Wysp Cooka;

Azer /ˈazɛr/ (n)
azer
  obywatel Azerbejdżanu

Azerbejdżan /ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn/ (pn)
Azerbajdzjan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;

Azerbejdżanin /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãɲĩn/ (n)
azerbajdzjanier, azer, azerier
  mieszkaniec lub obywatel Azerbejdżanu

Azerbejdżanka /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãŋka/ (n)
azerbajdzjanska
  mieszkanka lub obywatelka Azerbejdżanu

Azja /ˈazʲja/ (pn)
Asien
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;

Azja Mniejsza /ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/ (pn)
Mindre Asien
  (geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;

Azja Południowo-Wschodnia /ˈazja pˌɔwudɲʲˈɔvɔfsxˈɔdɲʲa/ (n)
Sydostasien
  (geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny;

Azjata /aˈzʲjata/ (n)
asiat
  mieszkaniec kontynentu azjatyckiego

Azory /aˈzɔrɨ/ (pn)
Azorerna
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;

Badenia-Wirtembergia /ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/ (pn)
Baden-Württemberg
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec

Bagdad /ˈbaɡdat/ (pn)
Bagdad
  (geografia, geograficzny) stolica Iraku;

Bahamczyk /baˈxãmʧ̑ɨk/ (n)
bahaman
  obywatel Bahamów

Bahamy /baˈxãmɨ/ (pn)
Bahamas
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;

Bahrajn /ˈbaxrajn/ (pn)
Bahrain
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;

Bahrańczyk /baxˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
bahrainier
  obywatel Bahrajnu

Bairiki /ˌba<sup>j</sup>iˈrʲici/ (pn)
Bairiki
  (geografia, geograficzny) stolica Kiribati;

Bajkał /ˈbajkaw/ (pn)
Bajkalsjön
  (geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie;

Baku /ˈbaku/ (pn)
Baku
  (geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;

Balaton /baˈlatɔ̃n/ (pn)
Balaton
  (geografia, geograficzny) jezioro na Nizinie Panońskiej, największe jezioro Węgier;

Bamako /bãˈmakɔ/ (pn)
Bamako
  (geografia, geograficzny) stolica Mali;

Bandar Seri Begawan /ˈbʌndərˈsɛribəˈgɑwən/ (pn)
Bandar Seri Begawan
  (geografia, geograficzny) stolica Brunei;

Bandżul /ˈbãn͇ʤ̑ul/ (pn)
Banjul
  (geografia, geograficzny) stolica Gambii;

Bangi /ˈbãŋʲɟi/ (pn)
Bangui
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Republiki Środkowoafrykańskiej;

Bangkok /ˈbãŋkːɔk/ (pn)
Bangkok
  (geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;

Bangladesz /bãŋɡˈladɛʃ/ (pn)
Bangladesh
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;

Banglijczyk /baŋɡlˈijtʃɨk/ (n)
bangladeshier
  obywatel Bangladeszu

Baran /ˈbarãn/ (pn)
Väduren
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Baranek Boży /baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ/ (pn)
Guds lamm
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw;

Barbados /barˈbadɔs/ (pn)
Barbados
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Barbara /barˈbara/ (pn)
Barbara, Barbro
  polskie imię żeńskie;

Bask /bask/ (n)
bask
  członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;

Baskijka /baˈsʲcijka/ (n)
baskiska
  (etnografia, etnograficzny) kobieta z ludu Basków, przedstawicielka narodu zamieszkującego tereny na pograniczu Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską

Basse-Terre /bˈassɛtˈɛrɛ/ (pn)
Basse-Terre
  (geografia, geograficzny) stolica francuskiego departamentu zamorskiego Gwadelupy;

Basseterre /ˌbasːɛˈtɛrːɛ/ (pn)
Basseterre
  (geografia, geograficzny) stolica Saint Kitts i Nevis;

Bawaria /baˈvarʲja/ (pn)
Bayern
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;

Bałkany /bawˈkãnɨ/ (pn)
Balkan
  (geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;

Bałt /bawt/ (n)
balt
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu lub dawnego plemienia, posługującego się jednym z języków bałtyckich;

Bałtyk /ˈbawtɨk/ (n)
Östersjön
  (geografia, geograficzny) Morze Bałtyckie

Bałtyka /bawˈtɨka/ (pn)
Baltika
  (geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;

Beata /bɛˈata/ (pn)
Beata
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Beatrycze /ˌbɛaˈtrɨʧ̑ɛ/ (pn)
Beatrice
  polskie imię żeńskie pochodzenia włoskiego;

Beduin /bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/ (n)
beduin
  (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;

Bejrut /ˈbɛjrut/ (pn)
Beirut
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Libanu;

Belfast /ˈbɛlfast/ (pn)
Belfast
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii Północnej,

Belg /bɛlk/ (n)
belgare, belgier
  obywatel Belgii

Belgia /ˈbɛlʲɟja/ (n)
Belgien
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

Belgijka /bɛlʲˈɟijka/ (n)
belgiska
  obywatelka Belgii

Belgrad /ˈbɛlɡrat/ (pn)
Belgrad
  stolica Serbii;

Belize /bɛˈlʲizɛ/ (pn)
Belize
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

Belizeńczyk /ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
belizier
  obywatel Belize

Belmopan /bɛlˈmɔpãn/ (pn)
Belmopan
  (geografia, geograficzny) stolica Belize;

Benedykt /bɛ̃ˈnɛdɨkt/ (pn)
Benedict, Benedikt
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Bengal /ˈbɛ̃ŋɡal/ (pn)
Bengalen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

Beniamin /bɛ̃ˈɲjãmʲĩn/ (pn)
Benjamin
  polskie imię męskie hebrajskiego pochodzenia;

Benin /ˈbɛ̃ɲĩn/ (pn)
Benin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Benińczyk /bɛ̃ˈɲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
beninier
  obywatel Beninu

Berlin /ˈbɛrlʲĩn/ (pn)
Berlin
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;

Berlin Zachodni /ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi/ (n)
Västberlin
  (historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina;

Bermudy /bɛrˈmudɨ/ (pn)
Bermuda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);

Berno /ˈbɛrnɔ/ (pn)
Bern
  (geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii;

Berta /ˈbɛrta/ (pn)
Berta
  imię żeńskie;

Beskidy /bɛskˈidɨ/ (pn)
Beskiderna
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych;

Betlejem /bɛˈtlɛjɛ̃m/ (pn)
Betlehem
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;

Bhutan /ˈbutãn/ (pn)
Bhutan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Bhutańczyk /buˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
bhutanes
  obywatel Bhutanu

Białorusin /ˌbʲjawɔˈruɕĩn/ (n)
vitryss
  osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Białoruś /bʲjaˈwɔruɕ/ (n)
Vitryssland
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Biblia /ˈbʲiblʲja/ (n)
bibel, Bibeln
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;

Birma /ˈbʲirma/ (pn)
Burma
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Bissau /ˈbʲisːaw/ (pn)
Bissau
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei Bissau;

Biszkek /ˈbʲiʃkɛk/ (pn)
Bisjkek
  (geografia, geograficzny) stolica Kirgistanu;

Bliski Wschód /ˈblʲisʲci ˈfsxut/ (pn)
Mellanöstern
  (geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;

Bliźnięta /blʲiʑˈɲɛ̃nta/ (pn)
Tvillingarna
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Bogota /bɔˈɡɔta/ (pn)
Bogotá
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii;

Boliwia /bɔˈlʲivʲja/ (pn)
Bolivia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Boliwijczyk /ˌbɔlʲiˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
bolivian
  obywatel Boliwii

Bonn /bˈɔnn/ (pn)
Bonn
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Borneo /bɔrˈnɛɔ/ (pn)
Borneo
  (geografia, geograficzny) wyspa w Archipelagu Malajskim;

Borys /ˈbɔrɨs/ (pn)
Boris
  polskie imię męskie;

Bosfor /ˈbɔsfɔr/ (pn)
Bosporen
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Botnik Południowy /bˈɔtɲik pˌɔwudɲʲˈɔvɨ/ (pn)
Bottenhavet
  (geografia, geograficzny) południowa część Zatoki Botnickiej na Bałtyku;

Botnik Północny /bˈɔtɲik puwnˈɔtsnɨ/ (pn)
Bottenviken
  (geografia, geograficzny) północny basen Zatoki Botnickiej, oddzielony od Botnika Południowego cieśniną Kvarken Północny;

Botswana /bɔtsˈfãna/ (pn)
Botswana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Botswańczyk /bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
botswanier
  obywatel Botswany

Bośnia i Hercegowina /ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Bosnien och Hercegovina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Bośniak /ˈbɔɕɲak/ (n)
bosnier
  mieszkaniec Bośni, obywatel Bośni i Hercegowiny

Boże Narodzenie /ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (pn)
jul
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;

Brades /brˈadɛs/ (pn)
Brades
  (geografia, geograficzny) miasto, faktyczna stolica Montserratu, brytyjskiego terytorium zależnego położonego w archipelagu Małych Antyli;

Brasília /brasˈilja/ (pn)
Brasília
  (geografia, geograficzny) stolica Brazylii;

Bratysława /ˌbratɨˈswava/ (pn)
Bratislava
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;

Brazylia /braˈzɨlʲja/ (pn)
Brasilien
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Brazylijczyk /ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
brasilianare, brasse
  obywatel Brazylii

Brazylijka /ˌbrazɨˈlʲijka/ (n)
brasilianska
  obywatelka Brazylii

Brazzaville /brˈatsavil/ (pn)
Brazzaville
  (geografia, geograficzny) stolica Konga;

Bretonka /brɛtˈɔŋka/ (n)
bretonska
  mieszkanka Bretanii

Bretończyk /brɛtˈɔɲtʃɨk/ (n)
breton
  mieszkaniec Bretanii

Briańsk /brjˈaɲsk/ (pn)
Brjansk
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego

Bridgetown /brˈitʃtawn/ (pn)
Bridgetown
  (geografia, geograficzny) stolica Barbadosu;

Brugia /brˈuɡja/ (pn)
Brygge
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;

Bruksela /bruˈksɛla/ (pn)
Bryssel
  (geografia, geograficzny) stolica Belgii;

Brunei /brũˈnɛji/ (pn)
Brunei
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Brunejczyk /brũˈnɛjʧ̑ɨk/ (n)
bruneier
  obywatel Brunei

Brygida /brɨˈɟida/ (pn)
Birgitta, Birgit, Birgitha, Birgithe, Brita, Britt
  imię żeńskie;

Brytyjczyk /brɨˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
britt
  obywatel Wielkiej Brytanii

Brytyjskie Wyspy Dziewicze /brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ/ (pn)
Brittiska Jungfruöarna
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego;

Budapeszt /buˈdapɛʃt/ (pn)
Budapest
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;

Buenos Aires /buˈɛnɔs aˈirɛs/ (pn)
Buenos Aires
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Argentyny;

Bukareszt /buˈkarɛʃt/ (pn)
Bukarest
  (geografia, geograficzny) stolica Rumunii;

Burkina Faso /burʲˈcĩna ˈfasɔ/ (pn)
Burkina Faso
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;

Burkińczyk /burʲˈcĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
burkinier
  obywatel Burkiny Faso

Burundi /buˈrũndʲi/ (pn)
Burundi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Burundyjczyk /ˌburũnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
burundier
  obywatel Burundi

Bułgar /ˈbuwɡar/ (n)
bulgar
  człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii

Bułgaria /buwˈɡarʲja/ (n)
Bulgarien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;

Bułgarka /buwˈɡarka/ (n)
bulgariska
  kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii

Bużumbura /ˌbuʒũmˈbura/ (pn)
Bujumbura
  (geografia, geograficzny) największe miasto Burundi, dawniej stolica państwa;

Byk /bɨk/ (pn)
Oxen
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii /ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
Före Detta Jugoslaviska Republiken Makedonien
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana przez ONZ

Bóg /buk/ (n)
Gud
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;

CD /sʲi‿ˈdʲi/ /ʦ̑ɛ‿ˈdɛ/ (acronym)
CD
  = (angielski) compact disc → płyta kompaktowa

Canberra /kanbˈɛra/ (pn)
Canberra
  (geografia, geograficzny) stolica Australii;

Caracas /kaˈrakas/ (pn)
Caracas
  (geografia, geograficzny) stolica Wenezueli;

Cardiff /ˈkardʲif/ (pn)
Cardiff
  (geografia, geograficzny) miasto i stolica Walii;

Castries /tsˈastrjɛs/ (pn)
Castries
  (geografia, geograficzny) stolica Saint Lucia;

Cecylia /ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Cecilia
  imię żeńskie;

Ceuta /tsˈɛwta/ (pn)
Ceuta
  (geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto będące eksklawą Maroka,

Charlotte Amalie /xarlˈɔttɛ amˈaljɛ/ (pn)
Charlotte Amalie
  (geografia, geograficzny) stolica Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych;

Chartum /ˈxartũm/ (pn)
Khartoum
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu;

Cheronea /ˌxɛrɔ̃ˈnɛa/ (pn)
Chaironeia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Cheroneja /ˌxɛrɔ̃ˈnɛja/ (pn)
Chaironeia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Chile /ˈʧ̑ʲilɛ/ (pn)
Chile
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Chilijczyk /ʧ̑ʲiˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
chilenare
  obywatel Chile

Chinka /ˈxʲĩŋka/ (n)
kinesiska
  kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin

Chiny /ˈxʲĩnɨ/ (pn)
Kina
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kines
  obywatel Chin
  osoba narodowości chińskiej;

Chińska Republika Ludowa /ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/ (pn)
Folkrepubliken Kina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;

Chorwacja /xɔrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Kroatien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;

Chorwat /ˈxɔrvat/ (n)
kroat
  człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji

Chorwatka /xɔrˈvatka/ (n)
kroatiska
  kobieta lub dziewczyna narodowości chorwackiej, obywatelka Chorwacji, mieszkanka Chorwacji

Chrystus /ˈxrɨstus/ (pn)
Kristus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;

Cockburn Town /kˈɔɡburn tawn/ (pn)
Cockburn Town
  (geografia, geograficzny) miasto na Karaibach, stolica brytyjskiego terytorium zależnego Turks i Caicos;

Cypr /ʦ̑ɨpr̥/ (pn)
Cypern
  (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;

Cypryjczyk /ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk/ (n)
cypriot
  obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cyrena /tsɨrˈɛna/ (pn)
Kyrene
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne;

Cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (pn)
Cirkelpassaren
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym;

Czad /ʧ̑at/ (pn)
Tchad
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie;

Czadyjczyk /ʧ̑aˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
tchadier
  obywatel Czadu

Czarnobyl /tʃarnˈɔbɨl/ (pn)
Tjernobyl
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;

Czarnogóra /ˌʧ̑arnɔˈɡura/ (n)
Montenegro
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

Czarnogórzanin /ˌʧ̑arnɔɡuˈʒãɲĩn/ (n)
montenegrin
  obywatel Czarnogóry

Czeboksary /tʃˌɛbɔksˈarɨ/ (pn)
Tjeboksary
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej;

Czech /ʧ̑ɛx/ (n)
böhmare
  mieszkaniec Czech (krainy historycznej)
tjeck
  osoba narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech;

Czechosłowacja /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Tjeckoslovakien
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;

Czechy /ˈʧ̑ɛxɨ/ (pn)
Böhmen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1);
Tjeckien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;

Czeczenia /ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja/ (pn)
Tjetjenien
  (geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czeczenka /tʃɛtʃˈɛŋka/ (n)
tjetjenska
  członkini narodu Czeczenów

Czerwony Krzyż /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/ (pn)
Röda Korset
  (potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;

Czeszka /ˈʧ̑ɛʃka/ (n)
tjeckiska
  osoba płci żeńskiej narodowości czeskiej, obywatelka Czech, mieszkanka Czech

DJ /ˈdʲiʤ̑ɛj/ (acronym)
DJ, discjockey
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca muzykę na dyskotekach, najczęściej przy pomocy gramofonów;

DVD /dʲi‿vʲi‿ˈdʲi/ (acronym)
DVD
  = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → (potocznie, potoczny) urządzenie służące do odtwarzania lub nagrywania DVD (1.1)
  = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → cyfrowy dysk ogólnego przeznaczenia;

Dafne /ˈdafnɛ/ (pn)
Dafne
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe;

Dagestan /daˈɡɛstãn/ (n)
Dagestan
  (geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;

Dagmara /daɡˈmara/ (pn)
Dagmar
  imię żeńskie;

Dakar /ˈdakar/ (pn)
Dakar
  (geografia, geograficzny) stolica Senegalu;

Daleki Wschód /daˈlɛci ˈfsxut/ (n)
Östasien
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;

Dalmacja /dalˈmaʦ̑ʲja/ (pn)
Dalmatien
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;

Damaszek /dãˈmaʃɛk/ (pn)
Damaskus
  (geografia, geograficzny) stolica Syrii;

Dania /ˈdãɲja/ (pn)
Danmark
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;

Daniel /ˈdãɲɛl/ (pn)
Daniel
  imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Dariusz /ˈdarʲjuʃ/ (pn)
Dareios
  imię męskie pochodzenia staroperskiego;

Dawid /ˈdavʲit/ (pn)
David
  imię męskie;

Dawida /davˈida/ (pn)
Davida
  polskie imię żeńskie;

Debora /dɛbˈɔra/ (pn)
Debora
  (biblijny) starotestamentowa prorokini z plemienia Naftalego;

Dekalog /dɛˈkalɔk/ (n)
dekalogen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie i judaizmie: dziesięć przykazań Bożych;

Delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (pn)
Delfinen
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na niebie w pobliżu równika;

Demokratyczna Republika Konga /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Demokratiska republiken Kongo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;

Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑ɛj/ (pn)
Demokratiska republiken São Tomé och Príncipe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce

Dhaka /txˈaka/ (pn)
Dhaka
  (geografia, geograficzny) stolica Bangladeszu;

Dili /ˈdʲilʲi/ (pn)
Dili
  stolica Timoru Wschodniego

Diogenes /dʲjɔˈɡɛ̃nɛs/ (pn)
Diogenes
  (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników;
  greckie imię męskie;

Dniepr /dʲɲɛpr̥/ (pn)
Dnipro
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie dniepropetrowskim na Ukrainie
Dnepr
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;

Dodoma /dɔˈdɔ̃ma/ (pn)
Dodoma
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Tanzanii;

Doha /dˈɔxa/ (pn)
Doha
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Kataru (egzonim wariantowy wg. KSNG)

Dolna Austria /dˈɔlna ˈawstrja/ (pn)
Niederösterreich
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;

Dominika /ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/ (pn)
Dominica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;

Dominikana /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/ (pn)
Dominikanska republiken
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Dominikanin /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/ (n)
dominiker
  obywatel Dominikany

Dominikańczyk /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
dominikan
  obywatel Dominiki

Dorota /dɔˈrɔta/ (pn)
Dorotea, Dorota, Dorothea
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Drezno /ˈdrɛznɔ/ (pn)
Dresden
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Droga Mleczna /ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na/ (pn)
Vintergatan
  (astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie

Dublin /ˈdublʲĩn/ (pn)
Dublin
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii;

Dunaj /ˈdũnaj/ (pn)
Donau
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Dunka /ˈdũŋka/ (n)
danska
  kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii

Duszanbe /duˈʃãnbɛ/ (pn)
Dusjanbe
  (geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu;

Duńczyk /ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
dansk
  człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii

Dzień Świętej Łucji /dʑˈɛɲ ɕfʲˈɛntɛj wˈutsji/ (n)
lucia, luciadag
  święto światła związane z przesileniem zimowym, obchodzone 13 grudnia (w dniu św. Łucji, patronki światła) głównie w Szwecji;

Dżakarta /ʤ̑aˈkarta/ (pn)
Jakarta
  (geografia, geograficzny) stolica Indonezji;

Dżibuti /ʤ̑ʲiˈbutʲi/ (pn)
Djibouti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);

Dżibutyjczyk /dʒˌibutˈɨjtʃɨk/ (n)
djiboutier
  obywatel Dżibuti

EFRR /ˌɛ‿ːf‿ɛr‿ˈɛr/ (acronym)
ERUF
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego

ESBC /ˌɛ‿ːz‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
ECBS
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski System Banków Centralnych;

Edward /ˈɛdvart/ (pn)
Edvard, Eduard
  imię męskie;

Edynburg /ɛˈdɨ̃nburk/ (pn)
Edinburgh
  (geografia, geograficzny) stolica Szkocji,

Edyta /ɛˈdɨta/ (pn)
Edit
  polskie imię żeńskie;

Efialtes /ɛˈfʲjaltɛs/ (pn)
Efialtes
  dawne greckie imię męskie;

Egipcjanin /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
egyptier
  mieszkaniec Egiptu

Egipcjanka /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjãŋka/ (n)
egyptiska
  mieszkanka Egiptu

Egipt /ˈɛɟipt/ (pn)
Egypten
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;

Ekwador /ɛˈkfadɔr/ (pn)
Ecuador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;

Ekwadorczyk /ˌɛkfaˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
ecuadorian
  obywatel Ekwadoru

Ekwadorka /ˌɛkfaˈdɔrka/ (n)
ecuadorianska
  obywatelka Ekwadoru

Eleonora /ˌɛlɛɔ̃ˈnɔra/ (pn)
Eleonora, Elinor, Ellinor
  imię żeńskie;

Eliasz /ˈɛlʲjaʃ/ (pn)
Elias
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Elżbieta /ɛlʒˈbʲjɛta/ (pn)
Elisabet, Elisabeth, Elise, Elsa
  polskie imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego;

Emanuel /ˌɛ̃mãˈnu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Emanuel, Emmanuel
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Emil /ˈɛ̃mʲil/ (pn)
Emil
  imię męskie;

Emilia /ɛ̃ˈmʲilʲja/ (pn)
Emilia, Emelia, Emelie, Emilie
  imię żeńskie;

Emiratczyk /ˌɛmirˈattʃɨk/ (n)
emiratier
  obywatel Zjednoczonych Emiratów Arabskich

Emma /ˈɛ̃mːa/ (pn)
Emma
  imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Emmanuel /ˌɛ̃mːãˈnu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Emanuel, Emmanuel
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Eos /ˈɛɔs/ (pn)
Eos
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie zorzy porannej, brzasku oraz świtu, utożsamiana z rzymską Aurorą;

Ernest /ˈɛrnɛst/ (pn)
Ernest, Ernst
  imię męskie;

Eryk /ˈɛrɨk/ (pn)
Erik, Eric
  imię męskie;

Eryka /ɛˈrɨka/ (pn)
Erika
  imię żeńskie

Erytrea /ˌɛrɨˈtrɛa/ (pn)
Eritrea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;

Erytrejczyk /ˌɛrɨˈtrɛjʧ̑ɨk/ (n)
eritrean
  obywatel Erytrei

Erywań /ɛˈrɨvãɲ/ (pn)
Jerevan
  (geografia, geograficzny) stolica Armenii;

Estera /ɛˈstɛra/ (pn)
Ester
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Estonia /ɛˈstɔ̃ɲja/ (pn)
Estland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Estonka /ɛˈstɔ̃ŋka/ (n)
estniska
  kobieta lub dziewczyna narodowości estońskiej, obywatelka Estonii

Estończyk /ɛˈstɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
est, estländare, estlänning
  człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii

Etiopczyk /ɛˈtʲjɔpʧ̑ɨk/ (n)
etiopier
  obywatel Etiopii

Etiopia /ɛˈtʲjɔpʲja/ (pn)
Etiopien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Etrusk /ˈɛtrusk/ (pn)
etrusker
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.

Etruska /ɛˈtruska/ (n)
etruskiska
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.

Eurazja /ɛwˈrazʲja/ (n)
Eurasien
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;

Europa /ɛwˈrɔpa/ (pn)
Europa
  (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;
  (mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona;

Europa Południowa /ɛwrˈɔpa pˌɔwudɲʲˈɔva/ (n)
Sydeuropa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej

Europa Wschodnia /ɛwrˈɔpa fsxˈɔdɲʲa/ (n)
Östeuropa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją;

Europa Środkowa /ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Centraleuropa
  (geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;

Europejczyk /ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
europé
  mieszkaniec Europy

Ewa /ˈɛva/ (pn)
Eva
  (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Ewelina /ˌɛvɛˈlʲĩna/ (pn)
Evelina
  imię żeńskie pochodzenia celtyckiego;

Ezdrasz /ˈɛzdraʃ/ (pn)
Esra
  imię męskie;

Ezop /ˈɛzɔp/ (pn)
Aisopos
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;

Fabian /ˈfabʲjãn/ (pn)
Fabian
  imię męskie;

Falklandczyk /falklˈanttʃɨk/ (n)
falkländare
  mieszkaniec Falklandów albo Falklandu

Falklandy /falkˈlãndɨ/ (pn)
Falklandsöarna
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Południowej obejmujący archipelag (1.1);

Falun /ˈfalũn/ (pn)
Falun
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Szwecji,

Faustyna /fawˈstɨ̃na/ (pn)
Faustina
  imię żeńskie;

Federacja Rosyjska /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska/ (pn)
Ryska Federationen, Ryska federationen
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji

Felicja /fɛˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Felicia
  imię żeńskie;

Feliks /ˈfɛlʲiks/ (pn)
Felix
  imię męskie;

Ferdynand /fɛrˈdɨ̃nãnt/ (pn)
Ferdinand
  imię męskie;

Fidżi /ˈfʲiʤ̑ʲi/ (pn)
Fiji
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Fidżyjczyk /fʲiˈʤ̑ɨjʧ̑ɨk/ (n)
fijian
  obywatel Fidżi

Filip /ˈfʲilʲip/ (pn)
Filip, Philip
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Filipiny /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/ (pn)
Filippinerna
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Filipińczyk /ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
filippinier
  obywatel Filipin

Fin /fʲĩn/ (n)
finländare, finne
  człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii

Finka /ˈfʲĩnka/ (n)
finska
  kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii

Finlandia /fʲĩnˈlãndʲja/ (pn)
Finland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;

Fionia /fjˈɔɲʲa/ (pn)
Fyn
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;

Flandria /ˈflãndrʲja/ (pn)
Flandern
  (geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii

Florencja /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Florens
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;

Fort-de-France /fˈɔrddˈɛfrˈantsɛ/ (pn)
Fort-de-France
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Martyniki, francuskiego departamentu zamorskiego położonego na Karaibach;

Franciszek /frãɲˈʨ̑iʃɛk/ (pn)
Frans
  imię męskie pochodzenia germańskiego;

Francja /ˈfrãnʦ̑ʲja/ (n)
Frankrike
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;

Francuz /ˈfrãnʦ̑us/ (n)
fransk, fransman
  człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji

Francuzka /frãnˈʦ̑uska/ (n)
fransyska
  kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji

Freetown /frˈɛɛtawn/ (pn)
Freetown
  (geografia, geograficzny) stolica Sierra Leone;

Freja /ˈfrɛja/ (pn)
Freja
  nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny;
  skandynawskie i germańskie imię żeńskie o pochodzeniu staronordyckim

Fryderyk /frɨˈdɛrɨk/ (pn)
Fredrik, Frederik
  imię męskie;

Fryderyka /ˌfrɨdɛˈrɨka/ (pn)
Frederika
  imię żeńskie;

Frygia /frˈɨɡja/ (pn)
Frygien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej ze stolicą w Gordionie, niezależne królestwo a później prowincja rzymska;

Fryzyjka /frɨzˈɨjka/ (n)
frisiska
  (etnografia, etnograficzny) mieszkanka Fryzji

Funchal /fˈunxal/ (pn)
Funchal
  (geografia, geograficzny) stolica Madery,

G8 /ɡjˈɛ ˈɔɕɛm/ (acronym)
G8
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forum polityczno-gospodarcze zrzeszające osiem najbardziej wpływowych państw świata, tj. Wielką Brytanię, Francję, Niemcy, Włochy, Japonię, Stany Zjednoczone, Kanadę i Rosję;

Gabon /ˈɡabɔ̃n/ (pn)
Gabon
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gaborone /ˌɡabɔˈrɔ̃nɛ/ (pn)
Gaborone
  (geografia, geograficzny) stolica Botswany;

Gabończyk /ɡaˈbɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
gabones
  obywatel Gabonu

Gabriel /ˈɡabrʲjɛl/ (pn)
Gabriel
  imię męskie;

Gabriela /ɡaˈbrʲjɛla/ (pn)
Gabriella
  polskie imię żeńskie;

Galaktyka Andromedy /ɡaˈlaktɨka ˌãndrɔ̃ˈmɛdɨ/ (pn)
Andromedagalaxen
  (astronomia, astronomiczny) galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Andromedy oznaczona jako M31;

Galia /ˈɡalʲja/ (pn)
Gallien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie

Galicia /ɡalˈisja/ (pn)
Galicien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii

Galicja /ɡaˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Galizien
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;

Galilea /ˌɡalʲiˈlɛa/ (pn)
Galileen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;

Galisyjczyk /ɡˌalisˈɨjtʃɨk/ (n)
galicier
  mieszkaniec Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)

Galisyjka /ɡˌalisˈɨjka/ (n)
galiciska
  mieszkanka Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)

Gambia /ˈɡãmbʲja/ (pn)
Gambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gambijczyk /ɡãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
gambier
  obywatel Gambii

Ganges /ˈɡãŋɡɛs/ (pn)
Ganges
  (geografia, geograficzny) rzeka w Indiach;

Gargantua /ɡˌarɡantˈua/ (pn)
Gargantua
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu;

Gdańsk /ɡdãj̃sk/ (pn)
Gdansk, Danzig
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (pn)
Genua
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;

George Town /dʒˈɔrtʃ tawn/ (n)
George Town
  (geografia, geograficzny) stolica Kajmanów, brytyjskiego terytorium zamorskiego, położona na wyspie Wielki Kajman

Georgetown /dʒˈɔrtʃtawn/ (pn)
Georgetown
  (geografia, geograficzny) stolica Gujany;

Georgia Południowa /dʒˈɔrdʒja pˌɔwudɲʲˈɔva/ (pn)
Sydgeorgien
  (geografia, geograficzny) brytyjska wyspa na południowym Atlantyku, stanowiąca część zamorskiego terytorium Georgia Południowa i Sandwich Południowy

Gerard /ˈɡɛrart/ (pn)
Gerard, Gerhard
  imię męskie;

Gerda /ˈɡɛrda/ (pn)
Gerd, Gerda
  imię żeńskie;

Germania /ɡɛrˈmãɲja/ (pn)
Germania
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna nazwa ziem na wschód od Renu i na północ od Dunaju;

Gertruda /ɡɛrˈtruda/ (pn)
Gertrud
  imię żeńskie;

Ghana /ˈɡãna/ (pn)
Ghana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Ghańczyk /ˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ghanan
  obywatel Ghany

Gibraltar /ɟiˈbraltar/ (pn)
Gibraltar
  (geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego

Godfryd /ˈɡɔdvrɨt/ (pn)
Gottfried
  imię męskie;

Godzilla /ɡɔˈʥ̑ilːa/ (pn)
Godzilla
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;

Gotlandczyk /ɡɔˈtlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
gotlänning
  mieszkaniec Gotlandii

Gotlandia /ɡɔˈtlãndʲja/ (pn)
Gotland
  (geografia, geograficzny) szwedzka wyspa na Morzu Bałtyckim;

Gotlandka /ɡɔˈtlãntka/ (n)
gotländska
  mieszkanka Gotlandii

Grecja /ˈɡrɛʦ̑ʲja/ (pn)
Grekland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;

Grek /ɡrɛk/ (n)
grek
  człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji

Grenada /ɡrɛ̃ˈnada/ (pn)
Grenada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Grenadyjczyk /ˌɡrɛ̃naˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
grenadier
  obywatel Grenady

Grenlandczyk /ɡrɛnlˈanttʃɨk/ (n)
grönländare
  mieszkaniec Grenlandii

Grenlandia /ɡrɛ̃nˈlãndʲja/ (pn)
Grönland
  (geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;

Greta /ˈɡrɛta/ (n)
Greta
  imię żeńskie;

Grozny /ɡrˈɔznɨ/ (pn)
Groznyj
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, na obszarze Kaukazu, stolica Czeczenii;

Gruzin /ˈɡruʑĩn/ (n)
georgier
  osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji

Gruzinka /ɡruˈʑĩŋka/ (n)
georgiska
  kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji

Gruzja /ˈɡruzʲja/ (pn)
Georgien
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;

Grzegorz /ˈɡʒɛɡɔʃ/ (pn)
Greger, Gregor
  imię męskie;

Guam /ˈɡu<sup>w</sup>ãm/ (pn)
Guam
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Guamczyk /ɡuˈamtʃɨk/ (n)
guames
  mieszkaniec Guamu

Guernsey /ɡuˈɛrnsɛj/ (pn)
Guernsey
  (geografia, geograficzny) wyspa w Europie;

Gujana /ɡuˈjãna/ (pn)
Guyana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;

Gujana Francuska /ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Franska Guyana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;

Gujańczyk /ɡuˈjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
guyanan
  obywatel Gujany

Gustavia /ɡustˈavja/ (pn)
Gustavia
  (geografia, geograficzny) stolica i główne miasto francuskiego terytorium zależnego Saint-Barthélemy, położonego na Karaibach;

Gustaw /ˈɡustaf/ (pn)
Gustav, Gustaf
  imię męskie;

Gwadelupczyk /ɡvˌadɛlˈuptʃɨk/ (n)
guadeloupier
  mieszkaniec Gwadelupy

Gwatemala /ˌɡvatɛ̃ˈmala/ (pn)
Guatemala
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;
Guatemala City
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Gwatemali (1.1);

Gwatemalczyk /ˌɡvatɛ̃ˈmalʧ̑ɨk/ (n)
guatemalan
  obywatel Gwatemali

Gwiazda Poranna /ˈɡvʲjazda pɔˈrãnːa/ (pn)
morgonstjärna
  (astronomia, astronomiczny) Wenus widoczna nad horyzontem przed wschodem Słońca

Gwinea /ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;

Gwinea Bissau /ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/ (pn)
Guinea-Bissau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;

Gwinea Równikowa /ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/ (pn)
Ekvatorialguinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gwinejczyk /ɡvʲĩˈnɛjʧ̑ɨk/ (n)
guinean
  obywatel Gwinei
bissauguinean
  obywatel Gwinei Bissau
ekvatorialguinean
  obywatel Gwinei Równikowej

Górna Austria /ɡˈurna ˈawstrja/ (pn)
Oberösterreich
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu;

Górny Śląsk /ɡˈurnɨ ɕlˈɔ̃sk/ (pn)
Övre Schlesien
  (geografia, geograficzny) część Śląska należąca obecnie do Polski i Czech;

Górski Karabach /ˈɡursʲci kaˈrabax/ (pn)
Nagorno-Karabach
  (geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu, będące przedmiotem sporu między Armenią i Azerbejdżanem;

Góry Skaliste /ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ/ (pn)
Klippiga bergen
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej;

Góry Skandynawskie /ɡˈurɨ skˌandɨnˈafskʲɛ/ (pn)
Skanderna, Skandinaviska fjällkedjan
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w zachodniej i północnej części Półwyspu Skandynawskiego, ciągnący się wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, na terytorium Norwegii, Szwecji i częściowo Finlandii;

HIV /xʲif/ (acronym)
hiv
  (medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;

Haga /ˈxaɡa/ (pn)
Haag
  (geografia, geograficzny) miasto w Holandii;

Haitańczyk /ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
haitier
  obywatel Haiti

Haiti /xaˈ<sup>j</sup>itʲi/ (pn)
Haiti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;

Halland /xˈɔlant/ (pn)
Halland
  (geografia, geograficzny) (administracja) dawniej jedna z tradycyjnych prowincji szwedzkich położona nad Kattegatem, współcześnie szwedzki region administracyjny;

Hamburg /ˈxãmburk/ (pn)
Hamburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Hamilton /xãˈmʲiltɔ̃n/ (pn)
Hamilton
  (geografia, geograficzny) stolica Bermudów;

Hanga Roa /xˈaŋɡa rˈɔa/ (pn)
Hanga Roa
  (geografia, geograficzny) główne i jedyne miasto Wyspy Wielkanocnej;

Hanna /ˈxãnːa/ (pn)
Hanna, Hannah
  imię żeńskie;

Hanoi /ˈxãnɔj/ (pn)
Hanoi
  (geografia, geograficzny) stolica Wietnamu;

Harald /ˈxaralt/ (pn)
Harald
  imię męskie;

Harare /xaˈrarɛ/ (pn)
Harare
  (geografia, geograficzny) stolica Zimbabwe;

Hawaje /xaˈvajɛ/ (pn)
Hawaii
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;

Hawana /xaˈvãna/ (pn)
Havanna
  (geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby;

Helena /xɛˈlɛ̃na/ (pn)
Helene, Helena, Elin, Elina
  (oficjalnie) (urzędowy) polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Helga /ˈxɛlɡa/ (pn)
Helga, Helge
  imię żeńskie pochodzenia nordyckiego;

Hellen /xˈɛllɛn/ (n)
hellen
  inne określenie Greka, nazwa używana zwłaszcza w odniesieniu do starożytności

Helsinki /xɛlˈsʲĩnʲci/ (pn)
Helsingfors
  (geografia, geograficzny) stolica Finlandii;

Henryk /ˈxɛ̃nrɨk/ (pn)
Henrik, Heinrich, Hendrik, Henric
  imię męskie

Herbert /ˈxɛrbɛrt/ (pn)
Herbert
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Herman /ˈxɛrmãn/ (pn)
Herman, Hermann
  imię męskie;

Himalaje /ˌxʲĩmaˈlajɛ/ (n)
Himalaya
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;

Hindus /ˈxʲĩndus/ (n)
indier
  obywatel Indii

Hiszpan /ˈxʲiʃpãn/ (n)
spanjor
  człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

Hiszpania /xʲiʃˈpãɲja/ (pn)
Spanien
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

Hiszpanka /xʲiʃˈpãnka/ (n)
spanjorska, spanska
  kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii

Hiuma /ˈxʲjũma/ (n)
Dagö
  (geografia, geograficzny) estońska wyspa na Morzu Bałtyckim;

Holandia /xɔˈlãndʲja/ (pn)
Holland
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
Holland, Nederländerna
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Holender /xɔˈlɛ̃ndɛr/ (n)
nederländare, holländare
  człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii

Holenderka /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka/ (n)
nederländska
  kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii

Honduranin /ˌxɔ̃nduˈrãɲĩn/ (n)
honduran
  obywatel Hondurasu

Honduras /xɔ̃nˈduras/ (pn)
Honduras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Hongkong /ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/ (pn)
Hongkong
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;

Honiara /xɔ̃ˈɲara/ (pn)
Honiara
  (geografia, geograficzny) stolica Wysp Salomona;

Honolulu /ˌxɔ̃nɔˈlulu/ (pn)
Honolulu
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Hawaje;

Horus /ˈxɔrus/ (pn)
Horus
  (mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;

Hydra /ˈxɨdra/ (pn)
Vattenormen
  (astronomia, astronomiczny) największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór na niebie;

IKEA /ikˈɛa/ (acronym)
Ikea
  szwedzka firma produkująca meble i artykuły dekoracyjne;

Ida /ˈida/ (pn)
Ida
  polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Indie /ˈĩndʲjɛ/ (pn)
Indien
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Indonezja /ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Indonesien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;

Indonezyjczyk /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
indones
  obywatel Indonezji

Inga /ˈĩŋɡa/ (pn)
Inga, Inge
  imię żeńskie;

Ingria /ˈiŋɡrja/ (pn)
Ingermanland
  kraina historyczna leżąca nad brzegiem Zatoki Fińskiej, na południe od Karelii a na wschód od Estonii, obecnie w granicach administracyjnych Rosji

Irak /ˈirak/ (pn)
Irak
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;

Irakijczyk /ˌiraˈcijʧ̑ɨk/ (n)
irakier
  obywatel Iraku

Iran /ˈirãn/ (pn)
Iran
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Iranka /iˈrãŋka/ (n)
iranska
  obywatelka Iranu

Irańczyk /iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
iranier
  obywatel Iranu

Irena /iˈrɛ̃na/ (pn)
Irene
  imię żeńskie;

Irlandczyk /irˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
irländare
  osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej

Irlandia /irˈlãndʲja/ (pn)
Irland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;

Irlandia Północna /irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Nordirland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;

Irlandka /irˈlãntka/ (n)
irländska
  kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej

Islamabad /ˌislãˈmabat/ (pn)
Islamabad
  (geografia, geograficzny) stolica Pakistanu;

Islamska Republika Iranu /islˈamska rɛpˈublikˌa irˈanu/ (pn)
Islamiska republiken Iran
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iranu jako państwa

Islandczyk /isˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
islänning, isländare
  człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii

Islandia /isˈlãndʲja/ (pn)
Island
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;

Islandka /isˈlãntka/ (n)
isländska
  kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii

Itaka /iˈtaka/ (pn)
Ithaka
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;

Iworyjczyk /ˌivɔˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
ivorian
  obywatel Wybrzeża Kości Słoniowej

Izabela /ˌizaˈbɛla/ (pn)
Isabella
  imię żeńskie;

Izajasz /iˈzajaʃ/ (pn)
Jesaja
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych;
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Izrael /izˈraɛl/ (pn)
Israel
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;

Izraelczyk /ˌizraˈɛlʧ̑ɨk/ (n)
israel
  obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael

Izraelka /ˌizraˈɛlka/ (n)
israeliska, judinna
  obywatelka Izraela

Iżewsk /ˈiʒɛfsk/ (pn)
Izjevsk
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położona nad rzeką Iż, dopływem Kamy;

Jadwiga /jadˈvʲiɡa/ (pn)
Hedvig, Hedda, Hedwig
  polskie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Jahwe /ˈjaxfɛ/ (pn)
Jahve
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;

Jakub /ˈjakup/ (pn)
Jakob, Jacob, Jap
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jamajczyk /jãˈmajʧ̑ɨk/ (n)
jamaican
  obywatel Jamajki

Jamajka /jãˈmajka/ (pn)
Jamaica
  (geografia, geograficzny) państwo położone na tej wyspie (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim;

Jamusukro /ˌjãmuˈsukrɔ/ (pn)
Yamoussoukro
  (geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej;

Jan /jãn/ (pn)
Jan, Johannes, Johan, Janne, Jean, Jon
  imię męskie;

Jan Mayen /ˈjãn ˈmajɛ̃n/ (pn)
Jan Mayen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) wyspa w Arktyce, należąca do Norwegii;

Janina /jä̃ˈɲĩna/ (pn)
Johanna, Janina, Janna
  imię żeńskie;

Jankes /jˈaŋkɛs/ (n)
yankee, jänkare
  (pogardliwie) albo (żartobliwie) Amerykanin

Japonia /jaˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Japan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Japonka /jaˈpɔ̃nka/ (n)
japanska
  kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii

Japończyk /jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
japan
  osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii

Jaunde /jawnˈdɛ/ (pn)
Yaoundé
  (geografia, geograficzny) stolica Kamerunu;

Jawa /ˈjava/ (pn)
Java
  (geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);

Jekaterynburg /jˌɛkatɛrˈɨnburk/ (pn)
Jekaterinburg
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego;

Jemen /ˈjɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Jemen, Yemen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;

Jemeńczyk /jɛ̃ˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
jemenit
  obywatel Jemenu

Jeremiasz /jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/ (pn)
Jeremia
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jerozolima /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/ (pn)
Jerusalem
  (geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;

Jersey /dʒˈɛrzi/ (pn)
Jersey
  (geografia, geograficzny) wyspa w Europie;

Jerzy /ˈjɛʒɨ/ (pn)
Jörgen, Görgen
  imię męskie;

Jezioro Aralskie /jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ/ (pn)
Aralsjön
  (geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie;

Jezioro Bodeńskie /jɛʑˈɔrɔ bɔdˈɛɲskʲɛ/ (pn)
Bodensjön
  (geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;

Jezus /ˈjɛzus/ (pn)
Jesus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;

Jezus Chrystus /ˈjɛzus ˈxrɨstus/ (pn)
Jesus Kristus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;

Joachim /jɔˈaxʲĩm/ (pn)
Joakim
  imię męskie;

Joanna /jɔˈãnːa/ (pn)
Jonna
  imię żeńskie;

Jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (pn)
Jonas
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jonatan /jɔ̃ˈnatãn/ (pn)
Jonatan, Jonathan
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Jordan /ˈjɔrdãn/ (pn)
Jordan
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;

Jordania /jɔrˈdãɲa/ (pn)
Jordanien
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;

Jordanka /jɔrˈdãnka/ (n)
jordanska
  obywatelka Jordanii

Jordańczyk /jɔrˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
jordanier
  obywatel Jordanii

Jowisz /ˈjɔvʲiʃ/ (pn)
Jupiter
  (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; syn Saturna i Ops; mąż Junony; wraz z Junoną i Minerwą tworzył triadę kapitolińską; obok Marsa i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; czwarty (po Słońcu, Księżycu i Wenus) najjaśniejszy obiekt na niebie;

Jozue /jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Josua
  rzadkie imię męskie pochodzenia semickiego;

Judea /juˈdɛa/ (pn)
Judéen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;

Judyta /juˈdɨta/ (pn)
Judit, Judith
  imię żeńskie;

Jugosławia /ˌjuɡɔˈswavʲja/ (pn)
Jugoslavien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;

Julia /ˈjulʲja/ (pn)
Julia
  imię żeńskie;

Juliusz /ˈjulʲjuʃ/ (pn)
Julius
  imię męskie;

Jutlandia /jutlˈandja/ (pn)
Jylland
  (geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga;

Józef /ˈjuzɛf/ (pn)
Josef, Joseph
  polskie imię męskie;

Józefina /ˌjuzɛˈfʲĩna/ (pn)
Josefina
  imię żeńskie od imienia męskiego Józef;

Kabul /ˈkabul/ (pn)
Kabul
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;

Kacper /ˈkaʦ̑pɛr/ (pn)
Casper, Jesper, Kacper, Kasper
  imię męskie;

Kaczor Donald /ˈkaʧ̑ɔr ˈdɔ̃nalt/ (pn)
Kalle Anka
  bohater filmów animowanych;

Kafarnaum /kafˈarnawm/ (pn)
Kafarnaum
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;

Kain /kˈain/ (pn)
Kain
  (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;

Kair /ˈka<sup>j</sup>ir/ (pn)
Kairo
  (geografia, geograficzny) stolica Egiptu;

Kaja /ˈkaja/ (pn)
Kaja
  imię żeńskie;

Kajenna /kaˈjɛ̃nːa/ (pn)
Cayenne
  (geografia, geograficzny) stolica Gujany Francuskiej;

Kajmany /kajˈmãnɨ/ (pn)
Caymanöarna
  (geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej;

Kajmańczyk /kajmˈaɲtʃɨk/ (n)
caymanier
  mieszkaniec Kajmanów

Kalifornia /ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/ (pn)
Kalifornien
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Kambodża /kãmˈbɔʤ̑a/ (pn)
Kambodja
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;

Kambodżanin /ˌkãmbɔˈʤ̑ãɲĩn/ (n)
kambodjan
  mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży

Kambodżanka /ˌkãmbɔˈʤ̑ãŋka/ (n)
kambodjanska
  obywatelka Kambodży

Kamczatka /kãmˈʧ̑atka/ (pn)
Kamtjatka
  (geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji;

Kamerun /kãˈmɛrũn/ (pn)
Kamerun
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kameruńczyk /ˌkãmɛˈrũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kamerunare
  obywatel lub mieszkaniec Kamerunu

Kamila /kãˈmʲila/ (pn)
Camilla
  imię żeńskie;

Kampala /kãmˈpala/ (pn)
Kampala
  (geografia, geograficzny) stolica Ugandy;

Kanada /kãˈnada/ (pn)
Kanada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Kanadyjczyk /ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
kanadensare, kanadick
  obywatel Kanady

Kanaryjczyk /kˌanarˈɨjtʃɨk/ (n)
kanarier
  mieszkaniec Wysp Kanaryjskich

Kanossa /kanˈɔssa/ (pn)
Canossa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Karaiby /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ/ (pn)
Karibien
  (geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;

Karakorum /ˌkaraˈkɔrũm/ (pn)
Karakoram
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Indii, Pakistanu i Chin, drugi po Himalajach pod względem wysokości na Ziemi;

Karel /kˈarɛl/ (n)
karelare
  (etnografia, etnograficzny) mężczyzna lub chłopiec z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię, krainę na pograniczu Finlandii i Rosji;

Karelia /kaˈrɛlʲja/ (pn)
Karelen
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii;

Karelka /karˈɛlka/ (n)
karelska
  (etnografia, etnograficzny) kobieta z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię;

Karina /kaˈrʲĩna/ (pn)
Caren, Carin, Carina, Carine, Karen, Karin
  imię żeńskie;

Karol /ˈkarɔl/ (pn)
Karl, Carl, Charles
  imię męskie;

Karolina /ˌkarɔˈlʲĩna/ (pn)
Karolina, Carolina, Caroline
  imię żeńskie;

Karpaty /karˈpatɨ/ (pn)
Karpaterna
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;

Kartagina /kˌartaɡʲˈina/ (pn)
Karthago
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu

Karyntia /karˈɨntja/ (pn)
Kärnten
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii

Katalonia /ˌkataˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Katalonien
  (geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;

Katar /ˈkatar/ (pn)
Qatar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;

Katarczyk /kaˈtarʧ̑ɨk/ (n)
qatarier
  obywatel Kataru

Katarzyna /ˌkataˈʒɨ̃na/ (pn)
Katarina, Catrine, Katrina, Catharina, Cathrine, Katrin
  polskie imię żeńskie;

Katmandu /katˈmãndu/ (pn)
Katmandu
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu

Kaukaz /ˈkawkas/ (pn)
Kaukasien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji;
Kaukasus
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji;

Kazach /ˈkazax/ (n)
kazak, kazakstanier
  osoba narodowości kazachskiej

Kazachstan /kaˈzaxstãn/ (pn)
Kazakstan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;

Kenia /ˈkɛ̃ɲja/ (pn)
Kenya
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kenijczyk /kɛ̃ˈɲijʧ̑ɨk/ (n)
kenyan
  obywatel lub mieszkaniec Kenii

Kigali /ciˈɡalʲi/ (pn)
Kigali
  (geografia, geograficzny) stolica Rwandy;

Kijów /ˈcijuf/ (pn)
Kiev
  (geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

King Kong /kˈiŋk kˈɔŋk/ (pn)
King Kong
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna gigantyczna małpa z popkulturowej literatury i filmu;

Kingston /ˈcĩŋkstɔ̃n/ (pn)
Kingston
  (geografia, geograficzny) stolica Jamajki;

Kingstown /kˈiŋkstawn/ (pn)
Kingstown
  (geografia, geograficzny) stolica Saint Vincent i Grenadynów;

Kinszasa /cĩw̃ˈʃasa/ (pn)
Kinshasa
  (geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga;

Kirgistan /cirʲˈɟistãn/ (pn)
Kirgizistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Kirgiz /ˈcirʲɟis/ (n)
kirgiz, kirgizistanier
  człowiek narodowości kirgiskiej, mieszkaniec lub obywatel Kirgistanu

Kiribati /ˌcirʲiˈbatʲi/ (pn)
Kiribati
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Kiribatyjczyk /ˌcirʲibaˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
kiribatier
  obywatel Kiribati

Kiszyniów /ciˈʃɨ̃ɲuf/ (pn)
Chişinău
  (geografia, geograficzny) stolica Mołdawii;

Klara /ˈklara/ (pn)
Klara
  imię żeńskie;

Klemens /ˈklɛ̃mɛ̃w̃s/ (pn)
Clemens, Klemens
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Köln
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;

Kolumb /ˈkɔlũmp/ (pn)
Columbus
  (historia, historyczny, historycznie) spolszczone nazwisko włoskie odkrywcy i żeglarza Krzysztofa Kolumba

Kolumbia /kɔˈlũmbʲja/ (pn)
Colombia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Kolumbia Brytyjska /kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/ (pn)
British Columbia
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Kolumbijczyk /ˌkɔlũmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
colombian
  obywatel Kolumbii

Kolumbijka /ˌkɔlũmˈbʲijka/ (n)
colombianska
  obywatelka Kolumbii

Komory /kɔ̃ˈmɔrɨ/ (pn)
Komorerna
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Komoryjczyk /ˌkɔ̃mɔˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
komorier
  obywatel Komorów

Konakry /kɔ̃ˈnakrɨ/ (pn)
Conakry
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei;

Konfucjusz /kɔnfˈutsjuʃ/ (pn)
Konfucius
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof;

Kongijczyk /kɔ̃ŋʲˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
kongoles
  obywatel Demokratycznej Republiki Konga
  obywatel Konga

Kongo /ˈkɔ̃ŋɡɔ/ (pn)
Kongo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afryce;
Republiken Kongo, Kongo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Konrad /ˈkɔ̃nrat/ (pn)
Conrad, Konrad
  imię męskie;

Konstantyn /kɔ̃w̃ˈstãntɨ̃n/ (pn)
Constantin, Konstantin
  imię męskie;

Kopciuszek /kɔptɕˈuʃɛk/ (pn)
Askungen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;

Kopenhaga /ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/ (pn)
Köpenhamn
  (geografia, geograficzny) stolica Danii;

Koran /ˈkɔrãn/ (pn)
koranen, Koranen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;

Kordoba /kɔrˈdɔba/ (n)
Córdoba
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja;

Kordyliery /ˌkɔrdɨˈlʲjɛrɨ/ (n)
Kordiljärerna
  (geografia, geograficzny) rozległy obszar wyżynno-górski w zachodniej części Ameryki Północnej;

Korea /kɔˈrɛa/ (pn)
Korea
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa oraz (potocznie, potoczny) Półwysep Koreański;
  (potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa

Korea Południowa /kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Sydkorea
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Korea Północna /kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Nordkorea, Demokratiska Folkrepubliken Korea
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Koreanka /ˌkɔrɛˈãŋka/ (n)
koreanska
  obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej

Koreańczyk /ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
korean
  obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna /ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Demokratiska Folkrepubliken Korea
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;

Kornelia /kɔrˈnɛlʲja/ (pn)
Cornelia
  imię żeńskie;

Korneliusz /kɔrˈnɛlʲjuʃ/ (pn)
Cornelius
  imię męskie,

Korona Południowa /kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Södra kronan
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba;

Korsyka /kɔrˈsɨka/ (pn)
Korsika
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;

Kos /kɔs/ (pn)
Kos
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez;

Kosowo /kɔˈsɔvɔ/ (pn)
Kosovo
  (geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;

Kosowo i Metohija /kɔsˈɔvɔː i mˌɛtɔçˈija/ (pn)
Kosovo och Metohija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa dawnej serbskiej prowincji (obecnie niezależne państwo Kosowo, nieuznawane przez Serbię);

Kostaryka /ˌkɔstaˈrɨka/ (pn)
Costa Rica
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Kostarykanin /ˌkɔstarɨˈkãɲĩn/ (n)
costarican
  obywatel Kostaryki

Koziorożec /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
Stenbocken
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (pn)
kyrka
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska wspólnota religijna w danym miejscu, np. mieście, kraju; także wspólnota wszystkich wyznawców danej religii
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna instytucja społeczna obejmująca wspólnotę wiernych danej religii, zwykle chrześcijańskiej, przeważnie hierarchiczna;

Kraj Basków /ˈkraj ˈbaskuf/ (pn)
Baskien
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna na pograniczu Francji i Hiszpanii, zamieszkiwana przez Basków;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, część Kraju Basków (1.1);

Kraków /ˈkrakuf/ (pn)
Karkau, Kraków
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;

Krasnodar /krasnˈɔdar/ (pn)
Krasnodar
  (geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;

Kreta /ˈkrɛta/ (pn)
Kreta
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;

Kronsztad /krˈɔnʃtat/ (pn)
Kronstadt
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, port morski położony na wyspie Kotlin w Zatoce Fińskiej;

Krym /krɨ̃m/ (pn)
Krim
  (geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;

Kryspin /ˈkrɨspʲĩn/ (pn)
Crispinus
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Krystian /ˈkrɨstʲjãn/ (pn)
Kristian, Christer, Christian, Cristian
  imię męskie;

Krystyna /krɨˈstɨ̃na/ (pn)
Kristina, Christin, Christine, Kristin, Christina, Cristina
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Krzysztof /ˈkʃɨʃtɔf/ (pn)
Kristoffer, Kristofer, Christoffer, Christopher
  polskie imię męskie pochodzenia łacińsko-greckiego;

Krzyż Południa /ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/ (pn)
Södra korset
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;

Królestwo Belgii /krulˈɛstfɔ bˈɛlɡji/ (pn)
Konungariket Belgien
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii

Królestwo Danii /krulˈɛstfɔ dˈaɲʲi/ (pn)
Konungariket Danmark
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa państwa duńskiego, tworzonego przez Danię właściwą, Grenlandię oraz Wyspy Owcze;

Królestwo Szwecji /kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛʦ̑ʲji/ (pn)
Konungariket Sverige
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej

Kserkses /ksˈɛrksɛs/ (pn)
Xerxes
  (historia, historyczny, historycznie) staroperskie imię męskie kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców

Księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
månen
  (astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;

Kuala Lumpur /kuˈala lˈumpur/ (pn)
Kuala Lumpur
  (geografia, geograficzny) stolica Malezji;

Kuba /ˈkuba/ (pn)
Kuba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;
  (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;

Kubanka /kuˈbãŋka/ (n)
kubanska
  obywatelka Kuby

Kubańczyk /kuˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kuban
  obywatel Kuby

Kunegunda /kˌunɛɡˈunda/ (pn)
Kunigunda
  rzadkie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Kurlandia /kurlˈandja/ (pn)
Kurland
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem;

Kuwejt /ˈkuvɛjt/ (pn)
Kuwait
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;
Kuwait City, Kuwait
  (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);

Kuwejtczyk /kuˈvɛjṭʧ̑ɨk/ (n)
kuwaitier
  obywatel Kuwejtu

Kłuszyno /kwuʃˈɨnɔ/ (pn)
Klusjino
  (geografia, geograficzny) wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim, miejsce bitwy w 1610 roku;

LGBT /ˌɛlɡjˌɛbˌɛtˈɛ/ (acronym)
HBT
  = lesbijki, geje, osoby biseksualne i transgenderyczne – jako całość;

La Manche /lˈa mˈanxɛ/ (pn)
Engelska kanalen
  (geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji;

Lankijczyk /lãŋʲˈcijʧ̑ɨk/ (n)
lankes
  obywatel Sri Lanki

Laos /ˈlaɔs/ (pn)
Laos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Laotańczyk /ˌlaɔˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
laotier
  obywatel Laosu

Laponia /laˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Lappland, Sameland
  (geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;

Laponka /lapˈɔŋka/ (n)
lappkvinna, lapska, samekvinna, samiska
  kobieta narodowości lapońskiej

Laura /ˈlawra/ (pn)
Laura
  imię żeńskie;

Lena /ˈlɛ̃na/ (pn)
Lena
  imię żeńskie;

Lesotho /lɛˈsɔtɔ/ (pn)
Lesotho
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Lew /lɛf/ (pn)
Lejonet
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Lewant /ˈlɛvãnt/ (pn)
Levanten
  (książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);

Liban /ˈlʲibãn/ (pn)
Libanon
  (geografia, geograficzny) państwo w zachodniej Azji;

Libańczyk /lʲiˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
libanes
  obywatel Libanu

Liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (pn)
Liberia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Liberyjczyk /ˌlʲibɛˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
liberian
  obywatel Liberii

Libia /ˈlʲibʲja/ (pn)
Libyen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libijczyk /lʲiˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
libyer
  obywatel Libii

Libreville /lˈibrɛvil/ (pn)
Libreville
  (geografia, geograficzny) stolica Gabonu;

Licja /lˈitsja/ (pn)
Lykien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina znajdująca się w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej, między Karią a Pamfilią;

Lidia /ˈlʲidʲja/ (pn)
Lydia
  imię żeńskie;

Liechtenstein /ˈlixtɛnʂtajn/ (pn)
Liechtenstein
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;

Liechtensteińczyk /ljˌɛxtɛnstɛˈiɲtʃɨk/ (n)
liechtensteinare
  obywatel Liechtensteinu

Lilongwe /lilˈɔŋɡvɛ/ (pn)
Lilongwe
  (geografia, geograficzny) stolica Malawi;

Lima /ˈlʲĩma/ (pn)
Lima
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Peru;

Linda /ˈlʲĩnda/ (pn)
Linda
  imię żeńskie;

Litwa /ˈlʲitfa/ (pn)
Litauen
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;

Litwin /ˈlʲitfʲĩn/ (n)
litauer
  człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy

Lizbona /lʲizˈbɔ̃na/ (pn)
Lissabon
  (geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;

Lomé /lˈɔmɛ/ (pn)
Lomé
  (geografia, geograficzny) stolica Togo;

Londyn /ˈlɔ̃ndɨ̃n/ (pn)
London
  (geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;

Longyearbyen /lˌɔŋɡɨˌɛarbˈɨɛn/ (pn)
Longyearbyen
  (geografia, geograficzny) stolica Svalbardu,

Lorens /lˈɔrɛns/ (n)
Lorens
  skandynawskie imię męskie

Luanda /luˈ<sup>w</sup>ãnda/ (pn)
Luanda
  (geografia, geograficzny) stolica Angoli;

Lublana /luˈblãna/ (pn)
Ljubljana
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii;

Ludwik /ˈludvʲik/ (pn)
Ludvig, Ludwig
  imię męskie;

Luksemburczyk /ˌluksɛ̃mˈburʧ̑ɨk/ (n)
luxemburgare
  obywatel Luksemburga

Luksemburg /luˈksɛ̃mburk/ (pn)
Luxemburg
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Luksemburga (1.1);

Lusaka /luˈsaka/ (pn)
Lusaka
  (geografia, geograficzny) stolica Zambii;

Luzytania /lˌuzɨtˈaɲʲa/ (pn)
Lusitanien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca większą część współczesnej Portugalii, Estremadury i prowincji Salamanka, dawna prowincja rzymska i ziemia legendarnych Luzytanów;

Lwów /lvuf/ (pn)
Lviv
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Maarianhamina /mˌaarjˌanxamˈina/ (pn)
Mariehamn
  (geografia, geograficzny) stolica Wysp Alandzkich,

Macedonia /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Makedonien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Macedończyk /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
makedonier
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) człowiek narodowości macedońskiej, obywatel Republiki Macedonii, mieszkaniec Republiki Macedonii;

Madagaskar /ˌmadaˈɡaskar/ (pn)
Madagaskar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Madagaskarczyk /ˌmadaɡaˈskarʧ̑ɨk/ (n)
madagask
  obywatel Madagaskaru

Madera /maˈdɛra/ (pn)
Madeira
  (geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka;

Madryt /ˈmadrɨt/ (pn)
Madrid
  (geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;

Magdalena /ˌmaɡdaˈlɛ̃na/ (pn)
Magdalena, Magda, Magdalene
  imię żeńskie;

Magnus /ˈmaɡnus/ (pn)
Magnus
  imię męskie;

Maja /ˈmaja/ (pn)
Maija, Maja
  imię żeńskie pochodzenia greckiego lub łacińskiego;

Majorka /majˈɔrka/ (pn)
Mallorca
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym;

Majotta /maˈjɔtːa/ (n)
Mayotte
  (geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim;

Majotyjczyk /mˌajɔtˈɨjtʃɨk/ (n)
mayottier
  mieszkaniec Majotty

Majuro /məˈdʒʊəroʊ/ (pn)
Majuro
  (geografia, geograficzny) stolica Wysp Marshalla;

Makau /ˈmakaw/ (pn)
Macao
  (geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;

Malabo /maˈlabɔ/ (pn)
Malabo
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei Równikowej;

Malawi /maˈlavʲi/ (pn)
Malawi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Malawijczyk /ˌmalaˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
malawier
  obywatel Malawi

Male /ˈmalɛ/ (pn)
Malé
  (geografia, geograficzny) stolica Malediwów;

Malediwczyk /ˌmalɛˈdʲifʧ̑ɨk/ (n)
maldivier
  obywatel Malediwów

Malediwy /ˌmalɛˈdʲivɨ/ (pn)
Maldiverna
  (geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;

Malezja /maˈlɛzʲja/ (pn)
Malaysia
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Malezyjczyk /ˌmalɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
malaysier
  obywatel Malezji

Mali /ˈmalʲi/ (pn)
Mali
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;

Malijczyk /maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
malier
  obywatel Mali

Malta /ˈmalta/ (pn)
Malta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Maltańczyk /malˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
maltes
  obywatel Malty

Mamoudzou /mˌamɔudʑˈɔu/ (pn)
Mamoudzou
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Majotty, francuskiego departamentu zamorskiego;

Managua /ˌmãnaˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
Managua
  (geografia, geograficzny) stolica Nikaragui;

Manama /mãˈnãma/ (pn)
Manama
  (geografia, geograficzny) stolica Bahrajnu;

Mandżuria /mãn͇ˈʤ̑urʲja/ (pn)
Manchuriet
  (geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;

Manfred /ˈmãnfrɛt/ (pn)
Manfred
  imię męskie;

Manila /mãˈɲila/ (pn)
Manila
  (geografia, geograficzny) stolica Filipin;

Maputo /maˈputɔ/ (pn)
Maputo
  (geografia, geograficzny) stolica Mozambiku;

Marcin /ˈmarʲʨ̑ĩn/ (pn)
Martin, Mårten
  imię męskie;

Marek /ˈmarɛk/ (pn)
Markus, Marcus, Mark
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Maria /ˈmarʲja/ (pn)
Maria, Mari, Marie, Marja
  polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Mariany Północne /marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Nordmarianerna
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;

Marion /mˈarjɔn/ (pn)
Marion
  imię żeńskie

Marokańczyk /ˌmarɔˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
marockan
  obywatel Maroka

Maroko /maˈrɔkɔ/ (pn)
Marocko
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;

Mars /mars/ (pn)
Mars
  (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem; protoplasta Rzymian; obok Jowisza i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; ojciec Romulusa i Remusa; mąż Nerio i kochanek Rei Sylwii;
  (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet górnych i planet wewnętrznych; piąty (po Słońcu, Księżycu, Wenus i Jowiszu) najjaśniejszy obiekt na niebie;

Marsjanin /marˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
marsian
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec Marsa

Marta /ˈmarta/ (pn)
Marta, Martha, Märta, Märtha
  polskie imię żeńskie pochodzenia aramejskiego;

Martyna /martˈɨna/ (pn)
Martina
  imię żeńskie;

Martynikańczyk /mˌartɨɲikˈaɲtʃɨk/ (n)
martinikier
  mieszkaniec Martyniki

Maseru /maˈsɛru/ (pn)
Maseru
  (geografia, geograficzny) stolica Lesotho;

Maskat /ˈmaskat/ (pn)
Muskat
  (geografia, geograficzny) stolica Omanu;

Mateusz /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Matteus
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Matylda /maˈtɨlda/ (pn)
Matilda, Mathilda
  imię żeńskie;

Mauretania /ˌmawrɛˈtãɲja/ (pn)
Mauretanien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;

Mauretańczyk /ˌmawrɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mauretanier
  obywatel Mauretanii

Mauritius /mawˈrʲitʲjus/ (pn)
Mauritius
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Maurytyjczyk /ˌmawrɨˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
mauritier
  obywatel Mauritiusu

Mazowsze /maˈzɔfʃɛ/ (n)
Masovien
  (geografia, geograficzny) kraina w centralno-wschodniej Polsce;

Małgorzata /ˌmawɡɔˈʒata/ (pn)
Margareta, Magreta, Magretha, Margaret, Margaretha, Margit
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Mbabane /mbaˈbãnɛ/ (pn)
Mbabane
  stolica Suazi;

Mediolan /mɛˈdʲjɔlãn/ (pn)
Milano
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;

Mekong /ˈmɛkɔ̃ŋk/ (pn)
Mekong
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;

Meksyk /ˈmɛksɨk/ (pn)
Mexiko
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej;
Mexico City
  (geografia, geograficzny) stolica Meksyku (1.1);

Meksykanin /ˌmɛksɨˈkãɲĩn/ (n)
mexikan
  obywatel Meksyku

Melanezja /ˌmɛlãˈnɛzʲja/ (pn)
Melanesien
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii;

Melanezyjczyk /mˌɛlanɛzˈɨjtʃɨk/ (n)
melanesier
  (etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec Melanezji

Melar /mˈɛlar/ (pn)
Mälaren
  (geografia, geograficzny) jezioro położone w środkowej Szwecji, na zachód od Sztokholmu;

Melekeok /ˌmɛlɛˈkɛɔk/ (pn)
Melekeok
  (geografia, geograficzny) miasto w Palau;

Melilla /mɛˈlʲila/ (pn)
Melilla
  (geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto będące enklawą na terytorium Maroka,

Merkury /mɛrˈkurɨ/ (pn)
Merkurius
  (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
  (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;

Mezopotamia /ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/ (pn)
Mesopotamien, Tvåflodslandet
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;

Miami /majˈami/ (pn)
Miami
  (geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;

Michał /ˈmʲixaw/ (pn)
Mikael, Michael, Mikkel, Mickael
  imię męskie;

Mikołaj /mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Nikolaus, Nikolaj
  imię męskie;

Mikronezja /ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Mikronesien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
  (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;

Mikronezyjczyk /ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
mikronesier
  mieszkaniec Mikronezji

Missisipi /ˌmʲisʲiˈsʲipʲi/ (pn)
Mississippifloden
  (geografia, geograficzny) rzeka w USA;

Międzynarodowy Dzień Kobiet /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˈkɔbʲjɛt/ (n)
internationella kvinnodagen
  coroczne święto obchodzone 8 marca jako wyraz szacunku dla kobiet;

Mińsk /mʲĩj̃sk/ (pn)
Minsk
  (geografia, geograficzny) stolica Białorusi;

Mjanmańczyk /mjanmˈaɲtʃɨk/ (n)
burmes
  obywatel Mjanmy

Mogadiszu /ˌmɔɡaˈdʲiʃu/ (pn)
Mogadishu
  (geografia, geograficzny) stolica Somalii;

Mojżesz /ˈmɔjʒɛʃ/ (pn)
Mose, Moses
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  imię męskie;

Monachium /mɔ̃ˈnaxʲjũm/ (pn)
München
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;

Monakijczyk /ˌmɔ̃naˈcijʧ̑ɨk/ (n)
monegask
  obywatel Monako

Monako /mɔ̃ˈnakɔ/ (pn)
Monaco
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;

Mongolia /mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/ (pn)
Mongoliet
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Mongoł /ˈmɔ̃ŋɡɔw/ (n)
mongolier
  obywatel Mongolii, członek nacji mongolskiej

Monrovia /mɔ̃nˈrɔvʲja/ (pn)
Monrovia
  (geografia, geograficzny) stolica Liberii;

Montevideo /ˌmɔ̃ntɛvʲiˈdɛɔ/ (pn)
Montevideo
  (geografia, geograficzny) stolica Urugwaju;

Montserrat /mɔntsˈɛrat/ (pn)
Montserrat
  (geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;

Montserratczyk /mˌɔntsɛrˈattʃɨk/ (n)
montserratian
  mieszkaniec Montserratu

Moroni /mɔˈrɔ̃ɲi/ (pn)
Moroni
  (geografia, geograficzny) stolica Komorów;

Morze Adriatyckie /ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Adriatiska havet
  (geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;

Morze Alandzkie /mˈɔʒɛ alˈantskʲɛ/ (pn)
Ålands hav
  (geografia, geograficzny) niewielki akwen między wybrzeżem Szwecji i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego;

Morze Alborańskie /mˈɔʒɛ ˌalbɔrˈaɲskʲɛ/ (pn)
Alboránsjön
  (geografia, geograficzny) akwen w zachodniej części Morza Śródziemnego, oddzielający północne wybrzeże Afryki od południowego wybrzeża Półwyspu Iberyjskiego;

Morze Arabskie /ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Arabiska havet
  (geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego;

Morze Archipelagowe /mˈɔʒɛ ˌarçipˌɛlaɡˈɔvɛ/ (pn)
Skärgårdshave
  (geografia, geograficzny) akwen morski między wybrzeżem Finlandii i Wyspami Alandzkimi, część Morza Bałtyckiego;

Morze Azowskie /ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/ (pn)
Azovska sjön, Azovska havet
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;

Morze Balearskie /mˈɔʒɛ bˌalɛˈarskʲɛ/ (pn)
Baleariska havet, Iberiska havet
  (geografia, geograficzny) morze w północno-zachodniej części Morza Śródziemnego, położone między wybrzeżem Półwyspu Iberyjskiego a Balearami;

Morze Bałtyckie /ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Östersjön
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;

Morze Białe /ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/ (pn)
Vita havet
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;

Morze Celtyckie /mˈɔʒɛ tsɛltˈɨtskʲɛ/ (pn)
Keltiska havet
  (geografia, geograficzny) morze otwarte w północno-wschodniej części Oceanu Atlantyckiego, pomiędzy Irlandią a Półwyspem Kornwalijskim;

Morze Czarne /ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ/ (pn)
Svarta havet
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;

Morze Czerwone /ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ/ (pn)
Röda havet
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim;

Morze Egejskie /ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/ (n)
Egeiska havet
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;

Morze Grenlandzkie /mˈɔʒɛ ɡrɛnlˈantskʲɛ/ (pn)
Grönlandshavet
  (geografia, geograficzny) morze w Arktyce pomiędzy Grenlandią na zachodzie, Islandią na południu, a Spitsbergenem i Wyspą Niedźwiedzią na wschodzie;

Morze Irlandzkie /ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Irländska sjön
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;

Morze Japońskie /mˈɔʒɛ japˈɔɲskʲɛ/ (pn)
Japanska havet
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją;

Morze Jońskie /ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Joniska havet
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;

Morze Kaspijskie /ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/ (pn)
Kaspiska havet
  (geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;

Morze Koralowe /ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ/ (pn)
Korallhavet
  (geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym;

Morze Liguryjskie /mˈɔʒɛ lˌiɡurˈɨjskʲɛ/ (pn)
Liguriska havet
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między Ligurią, Korsyką a Toskanią;

Morze Norweskie /ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ/ (pn)
Norska havet
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Południowochińskie /ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (pn)
Sydkinesiska havet
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Północne /ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Nordsjön
  (geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Tyrreńskie /ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Tyrrenska havet
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;

Morze Wschodniochińskie /mˈɔʒɛ fsxˌɔdɲʲɔçˈiɲskʲɛ/ (pn)
Östkinesiska havet
  (geografia, geograficzny) morze położone w zachodniej części Oceanu Spokojnego, na południe od Morza Żółtego, między wybrzeżem chińskim a wyspami Riukiu; z Morzem Południowochińskim łączy je Cieśnina Tajwańska;

Morze Śródziemne /ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/ (pn)
Medelhavet
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Żółte /ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/ (pn)
Gula havet
  (geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;

Moskwa /ˈmɔskfa/ (pn)
Moskva
  (geografia, geograficzny) stolica Rosji;

Mostar /ˈmɔstar/ (pn)
Mostar
  (geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu:

Mount Everest /mˈɔunt ɛvˈɛrɛst/ (pn)
Mount Everest
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;

Mowgli /mˈɔvɡli/ (pn)
Mowgli
  (literacko) literackie imię męskie bohatera serii powieści Rudyarda Kiplinga pt. „Księga dżungli”;

Mozambijczyk /ˌmɔzãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
moçambikier
  obywatel Mozambiku

Mozambik /mɔˈzãmbʲik/ (pn)
Moçambique
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Mołdawia /mɔwˈdavʲja/ (pn)
Moldavien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;

Mołdawianin /ˌmɔwdaˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
moldavier
  obywatel Mołdawii

Muminek /mũˈmʲĩnɛk/ (pn)
Mumin, Mumintroll
  (literacko) fikcyjne białe stworzenie, z rodziny trolli;

Myanmar /mɨˈanmar/ (pn)
Myanmar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Myszka Miki /ˈmɨʃka ˈmʲici/ (pn)
Musse Pigg
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya

MŚ /ɛ̃m‿ˈɛɕ/ (acronym)
VM
  = mistrzostwa świata

NATO /ˈnatɔ/ (acronym)
Nato, NATO
  Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;

Nablus /ˈnablus/ (pn)
Nablus
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Naddniestrze /nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/ (pn)
Transnistrien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;

Nadrenia Północna-Westfalia /nadrˈɛɲʲa puwnˈɔtsnavɛstfˈalja/ (pn)
Nordrhein-Westfalen
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;

Nagroda Nobla /naɡrˈɔda nˈɔbla/ (n)
nobelpriset
  wyróżnienie przyznawane za wybitne osiągnięcia naukowe, literackie lub zasługi dla społeczeństw i ludzkości, ustanowione ostatnią wolą fundatora, szwedzkiego przemysłowca i wynalazcy dynamitu, Alfreda Nobla;

Nairobi /ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/ (pn)
Nairobi
  (geografia, geograficzny) stolica Kenii;

Namibia /nãˈmʲibʲja/ (pn)
Namibia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Namibijczyk /ˌnãmʲiˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
namibier
  obywatel Namibii

Nassau /ˈnasːaw/ (pn)
Nassau
  (geografia, geograficzny) stolica Bahamów;

Natalia /naˈtalʲja/ (pn)
Natalie, Natalia
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Nauru /naˈ<sup>w</sup>uru/ (pn)
Nauru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);

Nauruańczyk /ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
nauruer
  obywatel Nauru

Nawakszut /naˈvakʃut/ (pn)
Nouakchott
  (geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;

Naypyidaw /nˌaɨpɨˈidaf/ (pn)
Naypyidaw
  (geografia, geograficzny) stolica Mjanmy;

Ndżamena /n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na/ (pn)
N'Djamena
  (geografia, geograficzny) stolica Czadu;

Neapol /nɛˈapɔl/ (pn)
Neapel
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;

Nepal /ˈnɛpal/ (pn)
Nepal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Nepalczyk /nɛˈpalʧ̑ɨk/ (n)
nepales
  obywatel Nepalu

Neptun /ˈnɛptũn/ (pn)
Neptunus
  (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem; mąż Salacji;
  (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego, odkryta 1846, niewidzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;

Niamey /ˈɲãmɛj/ (pn)
Niamey
  (geografia, geograficzny) stolica Nigru;

Nicea /ɲiˈʦ̑ɛa/ (pn)
Nice
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;

Niedziela Palmowa /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva/ (n)
palmsöndag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień;

Niemcy /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ/ (pn)
Tyskland
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Niemcy Wschodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ ˈfsxɔdʲɲɛ/ (pn)
Östtyskland
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna (1949-1990)

Niemcy Zachodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
Västtyskland
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec (1949-1990);

Niemiec /ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
tysk, tyska
  człowiek narodowości niemieckiej

Niemiecka Republika Demokratyczna /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Tyska demokratiska republiken
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Niemka /ˈɲɛ̃mka/ (n)
tyska
  kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec

Nietzscheański /ɲʲˌɛtsʃɛˈaɲski/ (possessiveAdjective)
nietzscheansk
  (filozofia, filozoficzny) należący do Nietzschego

Niger /ˈɲiɡɛr/ (pn)
Niger
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;

Nigerczyk /ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk/ (n)
nigerier
  obywatel Nigru

Nigeria /ɲiˈɡɛrʲja/ (pn)
Nigeria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Nigeryjczyk /ˌɲiɡɛˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
nigerian
  obywatel Nigerii

Nikaragua /ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
Nicaragua
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Nikaraguańczyk /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
nicaraguan
  obywatel Nikaragui

Nikodem /ɲiˈkɔdɛ̃m/ (pn)
Nikodemus
  imię męskie;

Nikozja /ɲiˈkɔzʲja/ (pn)
Nicosia
  (geografia, geograficzny) stolica Cypru;

Nil /ɲil/ (pn)
Nilen
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;

Niue /ˈɲu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Niue
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi;
  (geografia, geograficzny) polinezyjska wyspa w Oceanii

Nix /ɲiks/ (pn)
Nix
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;

Niżny Nowogród /ɲˈiʒnɨ nɔvˈɔɡrut/ (pn)
Nizjnij Novgorod
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;

Nora /ˈnɔra/ (pn)
Nora
  anglosaskie i węgierskie imię żeńskie;

Norbert /ˈnɔrbɛrt/ (pn)
Norbert
  polskie imię męskie pochodzenia starogermańskiego;

Norweg /ˈnɔrvɛk/ (n)
norrman
  człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Norwegia /nɔrˈvɛɟja/ (pn)
Norge
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Nowa Gwinea /ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Nya Guinea
  (geografia, geograficzny) wyspa Oceanii;

Nowa Kaledonia /ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Nya Kaledonien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francji ze stolicą w Numei, położone w Oceanii;

Nowa Szkocja /ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Nova Scotia
  (administracja) (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Zelandia /ˈnɔva zɛˈlãndʲja/ (pn)
Nya Zeeland
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Nowe Delhi /ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/ (pn)
Ny Delhi, New Delhi
  (geografia, geograficzny) stolica Indii;

Nowokaledończyk /nˌɔvɔkˌalɛdˈɔɲtʃɨk/ (n)
nykaledonier
  mieszkaniec Nowej Kaledonii

Noworosja /nˌɔvɔrˈɔsja/ (n)
Nya Ryssland
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;

Nowozelandczyk /ˌnɔvɔzɛˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
nyzeeländare
  obywatel Nowej Zelandii

Nowy Jork /ˈnɔvɨ ˈjɔrk/ (pn)
New York
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Rok /ˈnɔvɨ ˈrɔk/ (n)
nyårsdag, nyår
  święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim

Nowy Testament /ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Nya Testamentet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła;

Nuku'alofa /ˌnuku<sup>w</sup>aˈlɔfa/ (pn)
Nuku'alofa
  (geografia, geograficzny) stolica Tonga;

Nyks /nɨks/ (pn)
Nyx
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;

OB /ˈɔp/ (acronym)
SR
  = (medycyna, medyczny) odczyn Biernackiego ((rzadki, rzadko używany) opad Biernackiego);

OIOM /ˈɔjɔm/ (acronym)
IVA
  = (medycyna, medyczny) oddział intensywnej opieki medycznej

ONZ /ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/ (acronym)
FN
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych

Objawienie Pańskie /ˌɔbjavʲˈɛɲʲɛ pˈaɲskʲɛ/ (pn)
trettondedag trettondag trettondedag jul trettondag jul
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańskie święto dla uczczenia objawienia się Boga człowiekowi, obchodzone 6 stycznia;

Ocean Arktyczny /ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ/ (pn)
Arktiska oceanen, Norra ishavet
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Atlantycki /ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (pn)
Atlanten, Atlantiska oceanen, Atlantiska havet
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;

Ocean Indyjski /ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
Indiska oceanen
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;

Ocean Spokojny /ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ/ (pn)
Stilla havet, Stilla oceanen
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;

Oceania /ˌɔʦ̑ɛˈãɲja/ (n)
Oceanien
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;

Ofelia /ɔˈfɛlʲja/ (pn)
Ofelia
  imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Ofiarowanie Pańskie /ˌɔfjarɔvˈaɲʲɛ pˈaɲskʲɛ/ (n)
kyndelsmässa, kyndelsmässodag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie, upamiętniające ofiarowanie Jezusa Chrystusa w Świątyni Jerozolimskiej (w 40. dniu od jego narodzin);

Olaf /ˈɔlaf/ (pn)
Olof, Olaf, Olav, Olov, Oluf
  imię męskie;

Olandia /ɔˈlãndʲja/ (pn)
Öland
  (geografia, geograficzny) szwedzka wyspa na Morzu Bałtyckim;

Olga /ˈɔlɡa/ (pn)
Olga
  imię żeńskie;

Olimpia /ɔˈlʲĩmpʲja/ (pn)
Olympia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim;

Oliwer /ɔˈlʲivɛr/ (pn)
Oliver, Olivier
  imię męskie;

Oliwia /ɔˈlʲivʲja/ (pn)
Olivia
  imię żeńskie;

Oliwier /ɔˈlʲivjɛr/ (pn)
Olivier
  imię męskie

Oman /ˈɔ̃mãn/ (pn)
Oman
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;

Omańczyk /ɔ̃ˈmãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
omanier
  obywatel Omanu

Omsk /ˈɔmsk/ (pn)
Omsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;

Oranjestad /ɔˈrãnʲjɛstat/ (pn)
Oranjestad
  (geografia, geograficzny) stolica Aruby;

Orenburg /ɔrˈɛnburk/ (pn)
Orenburg
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, nad rzeką Ural, na granicy dwóch kontynentów: Europy i Azji;

Organizacja Narodów Zjednoczonych /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx/ (pn)
Förenta Nationerna, Förenta nationerna
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ/ (pn)
Nordatlantiska Fördragsorganisationen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej;

Osetia Południowa /ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Sydossetien
  (geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;

Osetyjczyk /ˌɔsɛtˈɨjtʃɨk/ (n)
sydosset, sydossetier
  mieszkaniec Osetii Południowej

Oskar /ˈɔskar/ (pn)
Oscar, Oskar
  imię męskie;

Oslo /ˈɔslɔ/ (pn)
Oslo
  (geografia, geograficzny) stolica Norwegii;

Ostia /ˈɔstja/ (pn)
Ostia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne i wczesnośredniowieczne miasto położone u ujścia Tybru, najważniejszy port morski Rzymu; opuszczone w IX w.;

Ostrobotnia /ˌɔstrɔbˈɔtɲʲa/ (pn)
Österbotten
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region historyczny w środkowej Finlandii

Ostrogocja /ˌɔstrɔɡˈɔtsja/ (pn)
Östergötland
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Östergötland (używane zwykle w kontekście tytulatury monarszej)

Ottawa /ɔtˈːava/ (pn)
Ottawa
  (geografia, geograficzny) stolica Kanady;

Otto /ˈɔtːɔ/ (n)
Otto
  imię męskie pochodzenia germańskiego

Ozeasz /ɔzˈɛaʃ/ (pn)
Hosea
  (biblijny) Księga Ozeasza;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Ozyrys /ɔˈzɨrɨs/ (pn)
Osiris
  (mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;

PC /pˌɛtsˈɛ/ (n)
PC
  (informatyka, informatyczny) komputer osobisty

PESEL /ˈpɛsɛl/ (acronym)
personnummer
  = Powszechny Elektroniczny System Ewidencji Ludności;

POChP /ˌpɛ‿ɔ‿xa‿ˈpɛ/ (acronym)
KOL
  = (medycyna, medyczny) przewlekła obturacyjna choroba płuc;

Pago Pago /pˈaɡɔ pˈaɡɔ/ (pn)
Pago Pago
  (geografia, geograficzny) faktyczna stolica Samoa Amerykańskiego;

Pakistan /paˈcistãn/ (pn)
Pakistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Pakistańczyk /ˌpaciˈstãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
pakistanier
  obywatel Pakistanu

Palau /ˈpalaw/ (pn)
Palau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;

Palermo /paˈlɛrmɔ/ (pn)
Palermo
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;

Palestyna /ˌpalɛˈstɨ̃na/ (pn)
Palestina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;

Palestynka /ˌpalɛˈstɨ̃ŋka/ (n)
palestinska
  mieszkanka Palestyny

Palestyńczyk /ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
palestinier
  mieszkaniec Palestyny

Palikir /paˈlʲicir/ (pn)
Palikir
  (geografia, geograficzny) stolica Mikronezji;

Palmyra /palmˈɨra/ (pn)
Palmyra
  (geografia, geograficzny) miasto w Syrii, w północnej części Pustyni Syryjskiej;

Pamir /ˈpãmʲir/ (pn)
Pamir
  (geografia, geograficzny) rozległy region górski w Azji Środkowej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne;
Pomir
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodnim Tadżykistanie i w północno-zachodnim Afganistanie;

Panama /pãˈnãma/ (pn)
Panama
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
Panama City
  (geografia, geograficzny) stolica Panamy (1.1);

Panamczyk /pãˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
panaman
  obywatel Panamy

Pandora /pandˈɔra/ (n)
Pandora
  (mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;

Panna /ˈpãnːa/ (pn)
Jungfrun
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;

Panonia /pãˈnɔ̃ɲja/ (pn)
Pannonien
  (starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;

Papeete /pˌapɛˈɛtɛ/ (pn)
Papeete
  (geografia, geograficzny) stolica Polinezji Francuskiej, położona na wyspie Tahiti wchodzącej w skład Wysp Towarzystwa;

Papua-Nowa Gwinea /paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Papua Nya Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;

Papuańczyk /ˌpapuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
papuan
  obywatel Papui-Nowej Gwinei

Paragwaj /paˈraɡvaj/ (pn)
Paraguay
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Paragwajczyk /ˌparaˈɡvajʧ̑ɨk/ (n)
paraguayan
  obywatel Paragwaju

Paramaribo /ˌparãmaˈrʲibɔ/ (pn)
Paramaribo
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Surinamu;

Parlament Europejski /parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (n)
Europaparlamentet
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej;

Paryż /ˈparɨʃ/ (pn)
Paris
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;

Patryk /ˈpatrɨk/ (pn)
Patrik
  imię męskie;

Paulina /pawˈlʲĩna/ (pn)
Paula, Paulina, Pauline
  imię żeńskie;

Paweł /ˈpavɛw/ (pn)
Paul, Pål
  polskie imię męskie;

Państwo Islamskie /pˈaɲstfɔː islˈamskʲɛ/ (pn)
Islamiska staten
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;

Pekin /ˈpɛcĩn/ (pn)
Peking, Beijing
  (geografia, geograficzny) stolica Chin;

Persja /ˈpɛrsʲja/ (pn)
Persien
  (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;

Peru /ˈpɛru/ (pn)
Peru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;

Peruwiańczyk /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
peruan
  obywatel Peru

Philipsburg /filˈibzburk/ (pn)
Philipsburg
  (geografia, geograficzny) główne miasto na wyspie Sint Maarten oraz stolica holenderskiej części tej wyspy;

Phnom Penh /fnˈɔm pˈɛnx/ (pn)
Phnom Penh
  (geografia, geograficzny) stolica Kambodży;

Piotr /pʲjɔtr̥/ (pn)
Peter, Petter, Per
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Piotra /ˈpʲjɔtra/ (pn)
Petra
  rzadkie polskie imię żeńskie pochodzenia łacińsko-greckiego;

Pireneje /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/ (pn)
Pyrenéerna
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;

Pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
skrift
  (skrót, skrótowiec, skrótowo) Pismo Święte, Biblia

Pitagoras /ˌpʲitaˈɡɔras/ (pn)
Pythagoras
  (filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;

Pittsburgh /pˈiddzburɡ/ (pn)
Pittsburgh
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;

Pjongjang /ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk/ (pn)
Pyongyang
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urbanistyka, urbanistyczny) stolica Korei Północnej;

Platforma Obywatelska /platˈfɔrma ˌɔbɨvaˈtɛlska/ (pn)
Medborgarplattformen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich partii politycznych;

Platon /ˈplatɔ̃n/ (pn)
Platon
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof;

Pluton /ˈplutɔ̃n/ (pn)
Pluto
  (mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;

Podgorica /ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a/ (pn)
Podgorica
  (geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry;

Podlasie /pɔdˈlaɕɛ/ (n)
Podlasien
  (geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski;

Pokojowa Nagroda Nobla /pˌɔkɔjˈɔva naɡrˈɔda nˈɔbla/ (pn)
Nobels fredspris
  Nagroda Nobla przyznawana przez Norweski Komitet Noblowski za działalność na rzecz światowego pokoju;

Polak /ˈpɔlak/ (n)
polack
  obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;

Pole Marsowe /pˈɔlɛ marsˈɔvɛ/ (pn)
Marsfältet
  (geografia, geograficzny) poświęcone Marsowi miejsce w starożytnym Rzymie wykorzystywane do zebrań publicznych, pierwotnie niezabudowane; położone było poza murami miejskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu;

Polinezja Francuska /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Franska Polynesien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Polinezyjczyk /pˌɔlinɛzˈɨjtʃɨk/ (n)
polynesier
  mieszkaniec Polinezji

Polska /ˈpɔlska/ (pn)
Polen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;

Pomorze /pɔ̃ˈmɔʒɛ/ (pn)
Pommern
  (geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;

Pompa /ˈpɔ̃mpa/ (pn)
Luftpumpen
  (astronomia, astronomiczny) nazwa jednego gwiazdozbiorów;

Pompeje /pɔmpˈɛjɛ/ (pn)
Pompeji
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;

Port Louis /pˈɔrt lɔˈuis/ (pn)
Port Louis
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Mauritiusa;

Port Moresby /pˈɔrt mɔrˈɛzbɨ/ (n)
Port Moresby
  (geografia, geograficzny) stolica Papui-Nowej Gwinei;

Port Vila /pˈɔrd vˈila/ (pn)
Port Vila
  (geografia, geograficzny) stolica Vanuatu;

Port of Spain /pˈɔrt ˈɔf spˈain/ (pn)
Port of Spain
  (geografia, geograficzny) stolica Trynidadu i Tobago

Port-au-Prince /pˈɔrtˈawprˈintsɛ/ (pn)
Port-au-Prince
  (geografia, geograficzny) stolica Haiti;

Porto-Novo /pˈɔrtɔnˈɔvɔ/ (pn)
Porto-Novo
  (geografia, geograficzny) stolica Beninu;

Portorykańczyk /pˌɔrtɔrɨkˈaɲtʃɨk/ (n)
puertorican
  mieszkaniec Portoryka

Portoryko /ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/ (pn)
Puerto Rico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;

Portugalczyk /ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
portugis
  człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii

Portugalia /ˌpɔrtuˈɡalʲja/ (pn)
Portugal
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;

Południowoafrykańczyk /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sydafrikan
  obywatel Republiki Południowej Afryki

Praga /ˈpraɡa/ (pn)
Prag
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;

Praia /prˈaja/ (pn)
Praia
  stolica Republiki Zielonego Przylądka;

Prawo i Sprawiedliwość /ˈpravɔ ˌi‿spravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (pn)
Lag och rättvisa
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z czeskich narodowo-konserwatywnych partii politycznych;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z polskich konserwatywno-chadeckich partii politycznych;

Pretoria /prɛˈtɔrʲja/ (pn)
Pretoria
  (geografia, geograficzny) stolica Republiki Południowej Afryki;

Prot /prˈɔt/ (pn)
Protus
  imię męskie;

Prusy /ˈprusɨ/ (n)
Preussen
  (historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej

Ptah /ptax/ (pn)
Ptah
  (mitologia egipska) staroegipski bóg stwórca;

Półwysep Bałkański /puwˈvɨsɛb ːawˈkãj̃sʲci/ (pn)
Balkanhalvön
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Europy;

Quito /ɡvˈitɔ/ (pn)
Quito
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) stolica Ekwadoru;

RODO /rˈɔdɔ/ (acronym)
DSF
  = (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozporządzenie o ochronie danych osobowych;

Rabat /ˈrabat/ (pn)
Rabat
  (geografia, geograficzny) stolica Maroka;

Rachela /raˈxɛla/ (pn)
Rakel
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Rafał /ˈrafaw/ (pn)
Rafael
  imię męskie;

Rak /rak/ (pn)
Kräftan
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;

Ratyzbona /rˌatɨzbˈɔna/ (pn)
Regensburg
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;

Realpolitik /ˌrɛalpɔlʲiˈtʲik/ (n)
realpolitik
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oparta na kalkulacji siły i narodowych interesów, odrzucająca czynniki moralne i etyczne jako zakłócające realistyczne podejście do danej sprawy;

Rebeka /rɛˈbɛka/ (pn)
Rebecka, Rebecca
  polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Regina /rɛˈɟĩna/ (pn)
Regina
  imię żeńskie;

Ren /rɛ̃n/ (pn)
Rhen
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;

Republika Austrii /rɛpˈublikˌa ˈawstrji/ (pn)
Republiken Österrike
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii;

Republika Chińska /rɛpˈublikˌa çˈiɲska/ (pn)
Republiken Kina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tajwanu jako państwa

Republika Czeska /rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska/ (pn)
Tjeckiska Republiken
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)

Republika Estońska /rɛpˈublikˌa ɛstˈɔɲska/ (pn)
Republiken Estland
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii;

Republika Federalna Niemiec /rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (pn)
Förbundsrepubliken Tyskland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Republika Karelii /rɛpˈublikˌa karˈɛlji/ (pn)
Karelska republiken
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Karelii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Konga /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Republiken Kongo
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;

Republika Korei /rɛˈpublʲika kɔˈrɛji/ (pn)
Republiken Korea
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej;

Republika Południowej Afryki /rɛˈpublʲika ˌpɔwudʲˈɲɔvɛj ˈafrɨci/ (pn)
Sydafrika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Słowacka /rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka/ (pn)
Slovakiska Republiken
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;

Republika Zielonego Przylądka /rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
Kap Verde
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Środkowoafrykańska /rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/ (pn)
Centralafrikanska republiken
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;

Reuniończyk /rɛwɲʲˈɔɲtʃɨk/ (n)
reunionier
  mieszkaniec wyspy Reunion

Reykjavík /rˌɛɨkjˈavik/ (pn)
Reykjavik
  (geografia, geograficzny) stolica Islandii;

Rijad /ˈrʲijat/ (pn)
Riyadh
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;

Riksdag /ˈrʲiɡzdak/ (pn)
riksdag
  sejm rzeszowy, jednoizbowy parlament Królestwa Szwecji;

Rjukan /rjˈukan/ (pn)
Rjukan
  (geografia, geograficzny) miasto w Norwegii, w okręgu Telemark, w dolinie rzeki Måna;

Road Town /rˈɔat tawn/ (n)
Road Town
  (geografia, geograficzny) stolica Brytyjskich Wysp Dziewiczych;

Robert /ˈrɔbɛrt/ (pn)
Robert
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Rodopy /rɔdˈɔpɨ/ (pn)
Rodopibergen
  (geografia, geograficzny) jedno z pasm górskich fałdowania hercyńskiego w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na pograniczu Bułgarii i Grecji; także region geograficzny;

Roger /ˈrɔɡɛr/ (n)
Roger
  imię męskie

Roland /ˈrɔlãnt/ (pn)
Roland
  polskie imię męskie pochodzenia starofrancuskiego;

Rom /rɔ̃m/ (n)
rom
  (etnografia, etnograficzny) członek romskiej grupy etnicznej;

Roman /ˈrɔ̃mãn/ (pn)
Roman
  imię męskie;

Romuald /rɔ̃ˈmu<sup>w</sup>alt/ (pn)
Romuald
  imię męskie;

Roseau /rɔsˈɛaw/ (pn)
Roseau
  (geografia, geograficzny) stolica Dominiki;

Rosja /ˈrɔsʲja/ (pn)
Ryssland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;

Rosjanin /rɔˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
ryss
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;

Rotuma /rɔˈtũma/ (pn)
Rotuma
  (geografia, geograficzny) wyspa pochodzenia wulkanicznego na Oceanie Spokojnym, stanowiąca dependencję Fidżi;

Rożawa /rɔʒˈava/ (pn)
Rojava
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region w północnej i północno-wschodniej Syrii;

Rudolf /ˈrudɔlf/ (pn)
Rudolf
  imię męskie;

Rumun /ˈrũmũn/ (n)
rumän
  człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii

Rumunia /rũˈmũɲja/ (pn)
Rumänien
  (geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;

Rut /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut/ (pn)
Rut, Ruth
  imię żeńskie

Rwanda /ˈrvãnda/ (pn)
Rwanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;

Rwandyjczyk /rvãnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
rwandier
  obywatel Rwandy

Ryby /ˈrɨbɨ/ (pn)
Fiskarna
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;

Ryga /ˈrɨɡa/ (pn)
Riga
  (geografia, geograficzny) stolica Łotwy;

Ryszard /ˈrɨʃart/ (pn)
Richard, Rikard
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Ryta /rˈɨta/ (pn)
Rita
  polskie imię żeńskie;

Rzym /ʒɨ̃m/ (pn)
Rom
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
  (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
  (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego

Róża /ˈruʒa/ (pn)
Rosa
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

SA /ɛs‿ˈa/ (acronym)
AB
  = (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka akcyjna;

Sahara /saˈxara/ (pn)
Sahara
  (geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce;

Saint George's /sˈaind ɡɛˈɔrɡɛs/ (pn)
Saint George's
  (geografia, geograficzny) stolica Grenady;

Saint Helier /sˈaint xˈɛljɛr/ (pn)
Saint Helier
  (geografia, geograficzny) stolica Jersey,

Saint John's /sˈaind dʒˈɔns/ (pn)
Saint John's
  (geografia, geograficzny) stolica państwa Antigua i Barbuda;

Saint Kitts i Nevis /sˈaint kˈitts i nˈɛvis/ (pn)
Saint Kitts och Nevis
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Ameryce Północnej;

Saint Lucia /sˈaint lˈutɕa/ (pn)
Saint Lucia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie (1.2) o tej samej nazwie;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych;

Saint Peter Port /sˈaint pˈɛtɛr pˈɔrt/ (pn)
Saint Peter Port
  (geografia, geograficzny) stolica Guernsey;

Saint Vincent i Grenadyny /sˈaind vˈintsɛnt i ɡrˌɛnadˈɨnɨ/ (pn)
Saint Vincent och Grenadinerna
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej;

Saint-Denis /sˈainddˈɛɲis/ (pn)
Saint-Denis
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto francuskiej wyspy Reunion;

Saipan /saˈipan/ (pn)
Saipan
  (administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Saksonia /saˈksɔ̃ɲja/ (pn)
Sachsen
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;

Salomon /saˈlɔ̃mɔ̃n/ (pn)
Salomon, Salomo
  imię męskie pochodzenia semickiego;

Salomończyk /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
salomonier
  obywatel Wysp Salomona

Salwador /salˈvadɔr/ (pn)
El Salvador
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Salwadorczyk /ˌsalvaˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
salvadoran
  obywatel Salwadoru

Samoa /sãˈmɔa/ (pn)
Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;

Samoa Amerykańskie /sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ/ (pn)
Amerikanska Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Samoańczyk /ˌsãmɔˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
samoan
  obywatel Samoa

Samson /ˈsãmsɔ̃n/ (pn)
Samson
  biblijne imię męskie;

Samuel /sãˈmu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Samuel
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

San José /sˈan hɔzˈɛ/ (pn)
San José
  (geografia, geograficzny) stolica Kostaryki;

San Juan /ˈsãn ˈxwãn/ (pn)
San Juan
  (geografia, geograficzny) stolica Portoryko

San Marino /ˈsãn maˈrʲĩnɔ/ (pn)
San Marino
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urbanistyka, urbanistyczny) stolica San Marino (1.1);

San Salvador /sˈan salvˈadɔr/ (pn)
San Salvador
  stolica Salwadoru;

Sana /ˈsãna/ (pn)
Sana
  (geografia, geograficzny) stolica Jemenu;

Sanmaryńczyk /ˌsãnmaˈrɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sanmarinier
  obywatel San Marino

Santa Cruz de Tenerife /sˈanta krˈuz dˈɛ tˌɛnɛrˈifɛ/ (pn)
Santa Cruz de Tenerife
  (geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto, największe na Teneryfie;

Santiago /sãnˈtʲjaɡɔ/ (pn)
Santiago de Chile
  (geografia, geograficzny) stolica Chile;

Santo Domingo /ˈsãntɔ dɔ̃ˈmʲĩŋɡɔ/ (pn)
Santo Domingo
  (geografia, geograficzny) stolica Dominikany;

Sara /ˈsara/ (pn)
Sara
  polskie imię żeńskie;

Sarajewo /ˌsaraˈjɛvɔ/ (pn)
Sarajevo
  (geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;

Sardynia /sarˈdɨ̃ɲja/ (pn)
Sardinien
  (geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;

Sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
sardiska
  mieszkanka Sardynii

Saturn /ˈsaturn/ (pn)
Saturnus
  (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów przedstawiany jako starzec trzymający w ręce sierp albo kosę, utożsamiany z greckim Kronosem; legendarny władca Italii; mąż Ops;
  (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;

Saudyjczyk /sawˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
saudier
  obywatel Arabii Saudyjskiej

Saul /sawl/ (pn)
Saul
  imię męskie;

Sawonia /savˈɔɲʲa/ (pn)
Savolax
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Finlandii;

Sebastian /sɛˈbastʲjãn/ (pn)
Sebastian
  imię męskie;

Senegal /sɛ̃ˈnɛɡal/ (pn)
Senegal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;

Senegalczyk /ˌsɛ̃nɛˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
senegales
  obywatel, mieszkaniec Senegalu

Serb /sɛrp/ (n)
serb
  człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii

Serbia /ˈsɛrbʲja/ (pn)
Serbien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;

Serbia i Czarnogóra /ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura/ (pn)
Serbien och Montenegro
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;

Seszelczyk /sɛˈʃɛlʧ̑ɨk/ (n)
seychellier
  obywatel Seszeli

Seszele /sɛˈʃɛlɛ/ (pn)
Seychellerna
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;

Seul /ˈsɛ<sup>w</sup>ul/ (pn)
Seoul, Söul
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;

Sfederowane Stany Mikronezji /ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji/ (pn)
Mikronesiens federerade stater
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Sierra Leone /ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/ (pn)
Sierra Leone
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;

Sierraleończyk /ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sierraleonier
  obywatel Sierra Leone

Singapur /sʲĩŋˈɡapur/ (pn)
Singapore
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;

Singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
singaporian
  obywatel Singapuru

Skandynawia /ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/ (n)
Skandinavien
  (geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;

Skania /skˈaɲʲa/ (pn)
Skåne
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na najdalej wysuniętym na południe końcu Półwyspu Skandynawskiego, nad cieśniną Sund, obecnie w Szwecji;

Skopje /ˈskɔpʲjɛ/ (pn)
Skopje
  (geografia, geograficzny) stolica Macedonii Północnej;

Skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (pn)
Skorpionen
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;

Smalandia /smalˈandja/ (pn)
Småland
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Szwecji;

Soczi /ˈsɔʧ̑ʲi/ (pn)
Sotji
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym;

Sofia /ˈsɔfʲja/ (pn)
Sofia
  (geografia, geograficzny) stolica Bułgarii;

Solon /ˈsɔlɔ̃n/ (pn)
Solon
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.;

Somalia /sɔ̃ˈmalʲja/ (pn)
Somalia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;

Somalijczyk /ˌsɔ̃maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
somalier
  obywatel Somalii

Sonia /ˈsɔ̃ɲja/ (n)
Sonia
  imię żeńskie,

Sotyjczyk /sɔˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
lesothier
  obywatel Lesotho

Sowiet /ˈsɔvʲjɛt/ (n)
sovjet
  (potocznie, potoczny) obywatel Związku Radzieckiego

Spitsbergen /ʃpʲiʣ̑ˈbɛrɡɛ̃n/ (pn)
Spetsbergen
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Arktycznym, na północ od Norwegii;

Sri Dźajawardanapura Kotte /ˈsrʲi ˌʥ̑äjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ/ (pn)
Sri Jayawardenapura
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Sri Lanka /ˈsrʲi ˈlãnka/ (pn)
Sri Lanka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;

Stambuł /ˈstãmbuw/ (pn)
Istanbul
  (geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;

Stanley /stˈanlɛj/ (pn)
Stanley
  (geografia, geograficzny) stolica Falklandów;

Stany Zjednoczone /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ/ (pn)
Förenta staterna, Amerikas förenta stater
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stany Zjednoczone Ameryki /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci/ (pn)
Amerikas förenta stater
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stawropol /stavrˈɔpɔl/ (pn)
Stavropol
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego;

Stefan /ˈstɛfãn/ (pn)
Stefan, Stefanos
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Stella /ˈstɛlːa/ (pn)
Stella
  imię żeńskie;

Stepanakert /ˌstɛpãˈnakɛrt/ (pn)
Stepanakert
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Górskiego Karabachu;

Strasburg /strˈazburk/ (pn)
Strasbourg
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;

Strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (pn)
Skytten
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Suazi /suˈaʑi/ (pn)
Swaziland
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;

Suazyjczyk /ˌsu<sup>w</sup>aˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
swaziländare
  obywatel Suazi

Suchumi /suˈxũmʲi/ (pn)
Suchumi
  (geografia, geograficzny) miasto na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego;

Sucre /ˈsukrɛ/ (pn)
Sucre
  (geografia, geograficzny) stolica Boliwii;

Sudan /ˈsudãn/ (pn)
Sudan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudańczyk /suˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sudanes
  mieszkaniec Sudanu, obywatel Sudanu albo Sudanu Południowego

Sudermania /sˌudɛrmˈaɲʲa/ (pn)
Södermanland, Sörmland
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Södermanland, kraina historyczna w Szwecji;

Sumatra /sũˈmatra/ (pn)
Sumatra
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;

Sumer /ˈsũmɛr/ (n)
Sumer
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina leżąca w południowej Mezopotamii;

Surinam /suˈrʲĩnãm/ (pn)
Surinam
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;

Surinamczyk /ˌsurʲĩˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
surinames
  obywatel Surinamu

Suva /sˈuva/ (pn)
Suva
  (geografia, geograficzny) stolica Fidżi;

Svalbard /ˈsfalbart/ (pn)
Svalbard
  (geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii;

Syberia /sɨˈbɛrʲja/ (pn)
Sibirien
  (geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;

Sycylia /sɨˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Sicilien
  (geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;

Sylwia /ˈsɨlvʲja/ (pn)
Sylvia
  imię żeńskie;

Syria /ˈsɨrʲja/ (pn)
Syrien
  (geografia, geograficzny) kraj w Azji;

Syriusz /ˈsɨrʲjuʃ/ (pn)
Sirius, hundstjärna
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa;

Syryjczyk /sɨˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
syrier
  obywatel Syrii lub mieszkaniec Syrii

Szczecin /ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn/ (pn)
Stettin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego;

Szczecinek /ʃʧ̑ɛˈʨ̑ĩnɛk/ (pn)
Nien Stettin
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim;

Szkocja /ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Skottland
  (geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;

Szkot /ʃkɔt/ (n)
skotte
  mieszkaniec Szkocji

Szlezwik Północny /ʃlˈɛzvik puwnˈɔtsnɨ/ (pn)
Nordslesvig
  (geografia, geograficzny) region geograficzny w Danii, północna część dawnego księstwa Szlezwiku;

Szlisselburg /ʃlissˈɛlburk/ (pn)
Nöteborg
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, leżące u ujścia Newy, naprzeciw Petersburga;

Sztokholm /ˈʃtɔkxɔlm/ (pn)
Stockholm
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;

Szwajcar /ˈʃfajʦ̑ar/ (n)
schweizare
  obywatel Szwajcarii

Szwajcaria /ʃfajˈʦ̑arʲja/ (pn)
Schweiz
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;

Szwecja /ˈʃfɛʦ̑ʲja/ (pn)
Sverige
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;

Szwed /ʃfɛt/ (n)
svensk
  człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji

Szwedka /ˈʃfɛtka/ (n)
svenska
  kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji

Szymon /ˈʃɨ̃mɔ̃n/ (pn)
Simon
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

São Tomé /ˈsãɔ tɔ̃ˈmɛ/ (pn)
São Tomé
  (geografia, geograficzny) stolica Wysp Świętego Tomasza i Książęcej;

Słowacja /swɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Slovakien
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej;

Słowak /ˈswɔvak/ (n)
slovak
  człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji;

Słowenia /swɔˈvɛ̃ɲja/ (pn)
Slovenien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

Słoweniec /swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
sloven
  człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii

Słowianin /swɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
slav
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

Słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (pn)
Solen
  (astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;

Słupsk /swupsk/ (n)
Stolp
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Polsce;

T-shirt /t‿ʃʲirt/ (n)
T-shirt
  (krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem

TV /tˌɛfˈaw/ (acronym)
teve, tv, TV
  = telewizja

Tadżyk /ˈtaʤ̑ɨk/ (n)
tadzjik, tadzjikistanier
  obywatel Tadżykistanu

Tadżykistan /ˌtaʤ̑ɨˈcistãn/ (pn)
Tadzjikistan
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tajlandczyk /tajˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
thailändare
  obywatel Tajlandii

Tajlandia /tajˈlãndʲja/ (pn)
Thailand
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Tajlandka /tajˈlãntka/ (n)
thailändska
  obywatelka Tajlandii

Tajpej /ˈtajpɛj/ (pn)
Taipei
  (geografia, geograficzny) stolica Tajwanu;

Tajwan /ˈtajvãn/ (n)
Taiwan
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;

Tajwańczyk /tajˈvãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
taiwanes
  mieszkaniec Tajwanu

Tallin /tˈallin/ (pn)
Tallinn
  (geografia, geograficzny) stolica Estonii;

Tamara /tãˈmara/ (pn)
Tamara
  imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Tambow /tˈambɔf/ (pn)
Tambov
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;

Tamiza /tãˈmʲiza/ (pn)
Temsen, Themsen
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;

Tanzania /tãw̃ˈzãɲja/ (n)
Tanzania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;

Tanzańczyk /tãw̃ˈzãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tanzanier
  obywatel Tanzanii

Taszkent /ˈtaʃkɛ̃nt/ (pn)
Tasjkent
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Uzbekistanu;

Tatar /ˈtatar/ (n)
tatar
  (etnografia, etnograficzny) mężczyzna lub chłopiec narodowości tatarskiej;

Tatry /ˈtatrɨ/ (pn)
Tatra
  (geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji;

Tbilisi /ˌtbʲiˈlʲisʲi/ (pn)
Tbilisi
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;

Tegucigalpa /ˌtɛɡuʨ̑iˈɡalpa/ (pn)
Tegucigalpa
  (geografia, geograficzny) stolica Hondurasu;

Teheran /tɛˈxɛrãn/ (pn)
Teheran
  (geografia, geograficzny) stolica Iranu;

Tekla /ˈtɛkla/ (pn)
Tekla
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Teneryfa /tˌɛnɛrˈɨfa/ (pn)
Teneriffa
  (geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;

Teodor /tɛˈɔdɔr/ (pn)
Teodor, Theodor
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Teodora /ˌtɛɔˈdɔra/ (pn)
Teodora, Theodora
  imię żeńskie

Teresa /tɛˈrɛsa/ (pn)
Teresia, Therese, Teresa, Terese, Theresa, Theresia
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Termopile /ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/ (pn)
Thermopyle
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;

Teuton /tˈɛwtɔn/ (n)
teuton
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek starożytnego plemienia wywodzącego się z Półwyspu Jutlandzkiego

The Valley /dˈɛ vˈallɛj/ (pn)
The Valley
  (geografia, geograficzny) stolica Anguilli;

Thimphu /tˈimfu/ (pn)
Thimphu
  (geografia, geograficzny) stolica Bhutanu

Thorshavn /tˈɔrʃavn/ (pn)
Torshamn
  (geografia, geograficzny) stolica Wysp Owczych;

Timor Wschodni /ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/ (pn)
Östtimor
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Timorczyk /tʲĩˈmɔrʧ̑ɨk/ (n)
östtimorian
  obywatel Timoru Wschodniego

Tirana /tʲiˈrãna/ (pn)
Tirana
  (geografia, geograficzny) stolica Albanii;

Tirsa /tʲˈirsa/ (pn)
Tirsa
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Samarii, stanowisko archeologiczne;

Tobiasz /ˈtɔbʲjaʃ/ (pn)
Tobias, Thobias
  imię męskie;

Togijczyk /tɔˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
togoles
  obywatel Togo

Togo /ˈtɔɡɔ/ (pn)
Togo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;

Tokio /ˈtɔcɔ/ (pn)
Tokyo
  (geografia, geograficzny) stolica Japonii;

Tomasz /ˈtɔ̃maʃ/ (pn)
Thomas, Tomas
  polskie imię męskie;

Tomsk /tˈɔmsk/ (pn)
Tomsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom;

Tonga /ˈtɔ̃ŋɡa/ (pn)
Tonga
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii;

Tongijczyk /tɔ̃ŋʲˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
tongan
  obywatel Tonga

Tracja /trˈatsja/ (pn)
Thrakien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię;

Trynidad i Tobago /trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/ (pn)
Trinidad och Tobago
  (geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;

Trypolis /trɨˈpɔlʲis/ (pn)
Tripoli
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii;

Trzej Królowie /ˈṭʃɛj kruˈlɔvʲjɛ/ (pn)
tre vise männen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie z biblijnej opowieści, które podążając za Gwiazdą Betlejemską przybyły do nowonarodzonego Chrystusa z darami;

Trójprzymierze /ˌtrujpʃɨ̃ˈmʲjɛʒɛ/ (pn)
trippelalliansen
  (historia, historyczny, historycznie) sojusz pomiędzy Niemcami, Austro-Węgrami i Włochami z 1888 r.;

Tunezja /tũˈnɛzʲja/ (pn)
Tunisien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Tunezyjczyk /ˌtũnɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
tunisier
  obywatel Tunezji

Tunis /ˈtũɲis/ (pn)
Tunis
  (geografia, geograficzny) stolica Tunezji;

Turcja /ˈturʦ̑ʲja/ (pn)
Turkiet
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;

Turecka Republika Cypru Północnego /tuˈrɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˈʦ̑ɨpru ˌpuwnɔʦ̑ˈnɛɡɔ/ (pn)
Turkiska republiken Norra Cypern
  państwo w północnej części Cypru, nieuznawane przez społeczność międzynarodową;

Turek /ˈturɛk/ (n)
turk
  osoba narodowości tureckiej lub obywatel Turcji

Turkmen /ˈturkmɛ̃n/ (n)
turkmen, turkmenistanier
  obywatel Turkmenistanu

Turkmenistan /ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/ (pn)
Turkmenistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;

Turku /tˈurku/ (pn)
Åbo
  (geografia, geograficzny) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Finlandii;

Turyn /ˈturɨ̃n/ (pn)
Turin
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;

Turyngia /tuˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Thüringen
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;

Tuvalu /tuˈvalu/ (pn)
Tuvalu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika;

Tuwalczyk /tuˈvalʧ̑ɨk/ (n)
tuvaluan
  obywatel Tuvalu

Twer /tfˈɛr/ (pn)
Tver
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy;

Tybet /ˈtɨbɛt/ (pn)
Tibet
  (geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;

Tybetanka /ˌtɨbɛˈtãnka/ (n)
tibetanska
  mieszkanka Tybetu

Tybetańczyk /ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tibetan
  mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego

Tyraspol /tɨrˈaspɔl/ (pn)
Tiraspol
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na terenie Mołdawii, na lewym brzegu Dniestru, stolica samozwańczej republiki Naddniestrza;

Tyrteusz /tɨrtˈɛuʃ/ (pn)
Tyrtaios
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki;

UE /u‿ˈɛ/ (acronym)
EU
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) (ekonomia, ekonomiczny) Unia Europejska

UGW /u‿ɟɛ‿ˈvu/ (acronym)
EMU
  = (ekonomia, ekonomiczny) Unia Gospodarcza i Walutowa;

USA /u‿ɛs‿ˈa/ (acronym)
USA
  = (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki;

Uganda /uˈɡãnda/ (pn)
Uganda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;

Ugandyjczyk /ˌuɡãnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
ugandier
  obywatel Ugandy

Ukraina /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
Ukraina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;

Ukrainiec /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛʦ̑/ (n)
ukrainare
  człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy

Ukrainka /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩŋka/ (n)
ukrainska
  kobieta lub dziewczyna narodowości ukraińskiej, obywatelka Ukrainy, mieszkanka Ukrainy

Układ Słoneczny /ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (pn)
solsystemet
  (astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;

Ulryk /ˈulrɨk/ (pn)
Ulric, Ulrik
  imię męskie;

Unia Europejska /ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (pn)
Europeiska unionen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 28 państw europejskich;

Ural /ˈural/ (pn)
Uralbergen
  (geografia, geograficzny) góry w Rosji;

Uran /ˈurãn/ (pn)
Uranus
  (astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, odkryta 1781, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;

Urban /ˈurbãn/ (pn)
Urban
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Urszula /urˈʃula/ (pn)
Ursula
  imię żeńskie;

Urugwaj /uˈruɡvaj/ (pn)
Uruguay
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Urugwajczyk /ˌuruɡˈvajʧ̑ɨk/ (n)
uruguayan
  obywatel Urugwaju

Uzbek /ˈuzbɛk/ (n)
uzbek, uzbekistanier
  (przestarzałe, przestarzały) obywatel Uzbekistanu
  członek narodu Uzbeków

Uzbekistan /ˌuzbɛˈcistãn/ (pn)
Uzbekistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Ułan Bator /ˈuwãn ˈbatɔr/ (pn)
Ulaanbaatar
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Mongolii;

Vaduz /vˈadus/ (pn)
Vaduz
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Liechtensteinu;

Vaiaku /vajˈaku/ (pn)
Vaiaku
  stolica Tuvalu

Valletta /vallˈɛtta/ (pn)
Valletta
  (geografia, geograficzny) stolica Malty;

Vanuatczyk /vˌanuˈattʃɨk/ (n)
vanuatuer
  obywatel Vanuatu

Vanuatu /vˌanuˈatu/ (pn)
Vanuatu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii;

Victoria /viktˈɔrja/ (pn)
Victoria
  (geografia, geograficzny) stolica Seszeli;

Waga /ˈvaɡa/ (pn)
Vågen
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;

Wagadugu /vˌaɡadˈuɡu/ (pn)
Ouagadougou
  (geografia, geograficzny) stolica Burkiny Faso;

Waldemar /valˈdɛ̃mar/ (pn)
Valdemar
  imię męskie;

Walenty /vaˈlɛ̃ntɨ/ (pn)
Valentin
  imię męskie;

Walia /ˈvalʲja/ (pn)
Wales
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;

Walijczyk /vaˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
walesare
  mieszkaniec Walii

Warkocz Bereniki /ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/ (pn)
Berenikes hår
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;

Warszawa /varˈʃava/ (pn)
Warszawa
  (geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;

Waszyngton /vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n/ (pn)
Washington
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) stolica Stanów Zjednoczonych;
  (historia, historyczny, historycznie) (literacko) spolszczone nazwisko amerykańskiego prezydenta George'a Washingtona;

Watykan /vaˈtɨkãn/ (pn)
Vatikanstaten
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Vatikanen
  (geografia, geograficzny) wzgórze w Rzymie;

Wellington /vˈɛlliŋktɔn/ (pn)
Wellington
  (geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii;

Wenecja /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja/ (pn)
Venedig
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;

Wener /vˈɛnɛr/ (pn)
Vänern
  (geografia, geograficzny) jezioro w południowo-zachodniej części Szwecji;

Wenezuela /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
Venezuela
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;

Wenezuelczyk /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlʧ̑ɨk/ (n)
venezuelan
  obywatel lub mieszkaniec Wenezueli

Wenus /ˈvɛ̃nus/ (pn)
Venus
  (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;

Weronika /ˌvɛrɔ̃ˈɲika/ (pn)
Veronika, Veronica
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Wesołych Świąt /vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/ (interjection)
god jul
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia
glad påsk
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Wielkiejnocy

Wetter /ˈvɛtːɛr/ (pn)
Vättern
  (geografia, geograficzny) jezioro w południowej Szwecji, drugie co do wielkości w tym kraju;

Wiedeń /ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/ (pn)
Wien
  (geografia, geograficzny) stolica Austrii;

Wielka Brytania /ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/ (pn)
Storbritannien
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;

Wielka Niedźwiedzica /ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Stora björnen
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;

Wielka Środa /vʲˈɛlka ɕrˈɔda/ (n)
dymmelonsdag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: ostatnia środa przed Wielkanocą;

Wielkanoc /vʲjɛlˈkãnɔʦ̑/ (n)
påsk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

Wielki Czwartek /vʲˈɛlki tʃfˈartɛk/ (n)
skärtorsdag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę ostatniej wieczerzy;

Wielki Piątek /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
långfredag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;

Wielki Post /ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst/ (n)
fasta, fastetid, påskfasta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie;

Wielki Tydzień /ˈvʲjɛlʲci ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
stilla veckan, dymmelveckan, passionsveckan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie uroczysty czas upamiętniający ostatnie dni Chrystusa;

Wielkie Antyle /ˈvʲjɛlʲcɛ ãnˈtɨlɛ/ (pn)
Stora Antillerna
  (geografia, geograficzny) część Antyli, archipelag na Oceanie Atlantyckim, w skład którego wchodzą Kuba, Haiti, Jamajka i Portoryko wraz z mniejszymi wyspami leżącymi u ich wybrzeży;

Wientian /ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/ (pn)
Vientiane
  (geografia, geograficzny) stolica Laosu;

Wietnam /ˈvʲjɛtnãm/ (pn)
Vietnam
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Wietnamczyk /vʲjɛtˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
vietnames
  obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej

Wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (pn)
julafton
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;

Wikipedia /ˌvʲiciˈpɛdʲja/ (pn)
Wikipedia
  (informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia

Wikisłownik /ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/ (pn)
Wiktionary
  (neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;

Wikiźródła /ˌvʲiciʑˈrudwa/ (pn)
Wikisource
  wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wiktor /ˈvʲiktɔr/ (pn)
Viktor
  imię męskie;

Wiktoria /vʲikˈtɔrʲja/ (pn)
Viktoria
  imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Wilhelm /ˈvʲilxɛlm/ (pn)
Vilhelm
  imię męskie;

Wilhelmina /vˌilxɛlmˈina/ (pn)
Vilhelmina, Wilhelmina
  polskie imię żeńskie;

Wilk /vʲilk/ (pn)
Vargen
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Willemstad /ˈvʲilɛ̃mstat/ (pn)
Willemstad
  (geografia, geograficzny) stolica Antyli Holenderskich;

Wilno /ˈvʲilnɔ/ (pn)
Vilnius
  (geografia, geograficzny) stolica Litwy;

Wincenty /vʲĩnˈʦ̑ɛ̃ntɨ/ (pn)
Vincent
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Windhuk /ˈvʲĩntxuk/ (pn)
Windhoek
  (geografia, geograficzny) stolica Namibii;

Wioleta /vʲjɔˈlɛta/ (pn)
Viola, Violetta
  polskie imię żeńskie;

Wisła /ˈvʲiswa/ (pn)
Wisła
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce;

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (pn)
Vattumannen
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;

Woroneż /vɔrˈɔnɛʃ/ (pn)
Voronezj
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;

Wołga /ˈvɔwɡa/ (pn)
Volga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wspólnota Niepodległych Państw /fspulˈnɔta ˌɲɛpɔˈdlɛɡwɨx ˈpãj̃stf/ (pn)
Oberoende staters samvälde
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, zrzeszająca większość republik byłego ZSRR;

Wyborg /vˈɨbɔrk/ (pn)
Viborg
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, leżące na Przesmyku Karelskim;

Wybrzeże Kości Słoniowej /vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (pn)
Elfenbenskusten
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Wyspa Bożego Narodzenia /ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (pn)
Julön
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Wyspa Man /ˈvɨspa ˈmãn/ (pn)
Ön Man
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne od Korony brytyjskiej (dependencja Korony brytyjskiej); jedna z wysp wchodząca w skład archipelagu Wysp Brytyjskich, położona na Morzu Irlandzkim;

Wyspa Wielkanocna /vˈɨspa vʲˌɛlkanˈɔtsna/ (pn)
Påskön
  (geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;

Wyspy Alandzkie /ˈvɨspɨ aˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Åland
  (geografia, geograficzny) archipelag na Morzu Bałtyckim, terytorium autonomiczne Finlandii;

Wyspy Brytyjskie /ˈvɨspɨ brɨˈtɨjsʲcɛ/ (pn)
Brittiska öarna
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy;

Wyspy Cooka /ˈvɨspɨ ˈkuka/ (pn)
Cooköarna
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii;

Wyspy Kanaryjskie /ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/ (pn)
Kanarieöarna
  (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)

Wyspy Kokosowe /ˈvɨspɨ ˌkɔkɔˈsɔvɛ/ (pn)
Kokosöarna
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Australii na obszarze Wysp Kokosowych (1.2),
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Oceanie Indyjskim na południowy zachód od Sumatry

Wyspy Marshalla /ˈvɨspɨ marˈʃala/ (pn)
Marshallöarna
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro;

Wyspy Normandzkie /ˈvɨspɨ nɔrˈmãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Kanalöarna
  (geografia, geograficzny) grupa wysp w kanale La Manche;

Wyspy Owcze /ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ/ (pn)
Färöarna
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1)

Wyspy Salomona /ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/ (pn)
Salomonöarna
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca /ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
São Tomé och Príncipe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;

Węgier /ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/ (n)
ungrare
  człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier

Węgierka /vɛ̃ŋʲˈɟɛrka/ (n)
ungerska
  osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier

Węgry /ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Ungern
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Wężownik /vɛ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (pn)
Ormbäraren
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Włoch /vwɔx/ (n)
italienare
  człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch

Włochy /ˈvwɔxɨ/ (pn)
Italien
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;

Włoszka /ˈvwɔʃka/ (n)
italienska
  kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch

Yaren /ˈjarɛ̃n/ (pn)
Yaren
  (geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Nauru;

Yngve /ˈɨŋɡvɛ/ (pn)
Yngve
  skandynawskie imię męskie

Ystad /ˈɨstat/ (pn)
Ystad
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Szwecji

ZNP /zɛt‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
PMS
  = (medycyna, medyczny) zespół napięcia przedmiesiączkowego;

ZUM /zˈum/ (acronym)
UVI
  = (medycyna, medyczny) zakażenie układu moczowego;

Zabulon /zabˈulɔn/ (pn)
Sebulon
  imię męskie pochodzenia biblijnego;

Zachariasz /zaˈxarʲjaʃ/ (pn)
Sakarias, Sakarja
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Zagrzeb /ˈzaɡʒɛp/ (pn)
Zagreb
  (geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;

Zakarpacie /ˌzakarˈpaʨ̑ɛ/ (pn)
Karpato-Ukraina
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region historyczny w dzisiejszej zachodniej Ukrainie, na pograniczu z Polską, Słowacją, Węgrami i Rumunią;

Zambia /ˈzãmbʲja/ (pn)
Zambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Zambijczyk /zãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
zambier
  obywatel Zambii

Zambo /ˈzãmbɔ/ (n)
sambo
  (antropologia, antropologiczny) dziecko pochodzące od rodziców rasy czarnej i żółtej;

Zatoka Adeńska /zatˈɔka adˈɛɲska/ (pn)
Adenviken
  (geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią;

Zatoka Botnicka /zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka/ (pn)
Bottniska viken
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią;

Zatoka Fińska /zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/ (pn)
Finska viken
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;

Zatoka Flensburska /zatˈɔka flɛnzbˈurska/ (pn)
Flensburgfjorden
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowo–zachodniej części Morza Bałtyckiego, stanowiąca część granicy pomiędzy Danią a Niemcami;

Zatoka Genueńska /zatˈɔka ɡˌɛnuˈɛɲska/ (pn)
Genuabukten
  (geografia, geograficzny) zatoka na północnym skraju Morza Liguryjskiego;

Zatoka Meksykańska /zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/ (n)
Mexikanska golfen
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;

Zatoka Narewska /zatˈɔka narˈɛfska/ (pn)
Narvabukten
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, stanowiąca część Zatoki Fińskiej;

Zatoka Neapolitańska /zatˈɔka nˌɛapˌɔlitˈaɲska/ (pn)
Neapelbukten
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;

Zatoka Parnawska /zatˈɔka parnˈafska/ (pn)
Pärnuviken
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, położona przy południowo-zachodnim wybrzeżu Estonii

Zatoka Pomorska /zatˈɔka pɔmˈɔrska/ (pn)
Pommernbukten
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego w jego południowo-zachodniej części u wybrzeży Polski i Niemiec;

Zatoka Ryska /zatˈɔka rˈɨska/ (pn)
Rigabukten
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią;

Zatoka Tallińska /zatˈɔka tallˈiɲska/ (pn)
Tallinnbukten
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego w Estonii, w południowej części Zatoki Fińskiej;

Zatoka Tarencka /zatˈɔka tarˈɛntska/ (pn)
Tarantobukten
  (geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Włoch, między Półwyspem Salentyńskim i Półwyspem Kalabryjskim;

Zatoka Wenecka /zatˈɔka vɛnˈɛtska/ (pn)
Venedigbukten
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, u wybrzeży Włoch, Słowenii i Chorwacji;

Zatoka Wyborska /zatˈɔka vɨbˈɔrska/ (pn)
Viken Viborgska
  (geografia, geograficzny) zatoka w północno-wschodniej części Morza Bałtyckiego, w pobliżu wschodniego krańca Zatoki Fińskiej, u wybrzeży Rosji;

Zegar /ˈzɛɡar/ (pn)
Pendeluret
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Zelandia /zɛˈlãndʲja/ (pn)
Själland
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii;

Ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (pn)
jorden, Jorden
  (astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Zimbabwe /zʲĩmˈbabvɛ/ (pn)
Zimbabwe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;

Zjednoczone Emiraty Arabskie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Förenade Arabemiraten
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Zjednoczone Królestwo /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/ (pn)
Förenade Konungariket, Förenade kungariket
  (geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zofia /ˈzɔfʲja/ (pn)
Sofia, Soffia, Sofi, Sofie, Sophi, Sophia
  imię żeńskie;

Zurych /zˈurɨx/ (pn)
Zürich
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;

Zuzanna /zuˈzãnːa/ (pn)
Susanna
  imię żeńskie;

Związek Radziecki /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (pn)
Sovjetunionen
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix/ (pn)
Socialistiska rådsrepublikernas union
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;

a /a/ (conjunction)
och, men
  …przeciwstawności
och
  …uzupełniania
  …wynikania

abakus /aˈbakus/ (n)
abakus
  przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;
  (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;

abassi /abˈasɕi/ (n)
abasî
  srebrna moneta zdawkowa;

abażur /aˈbaʒur/ (n)
lampskärm
  osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

abdykacja /ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
abdikation
  zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej

abdykować /ˌabdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
abdikera, avgå
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

abecedariusz /ˌabɛʦ̑ɛˈdarʲjuʃ/ (n)
register
  skorowidz

aberracja /ˌabɛrˈraʦ̑ʲja/ /ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja/ (n)
aberration
  (astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;
  (erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;
  (optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne;

abiturient /ˌabʲiˈturʲjɛ̃nt/ (n)
abiturient
  uczeń kończący szkołę, najczęściej średnią, przystępujący do matury;

ablacja /abˈlaʦ̑ʲja/ (n)
ablation
  (geologia, geologiczny) niszczenie powierzchni lądu albo lodowca wskutek działania czynników zewnętrznych

ablatyw /abˈlatɨf/ (n)
ablativ
  (gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;

ablutomania /ˌablutɔ̃ˈmãɲja/ (n)
tvätttvång
  (medycyna, medyczny) chorobliwie częste mycie rąk;

abonent /aˈbɔ̃nɛ̃nt/ (n)
abonnent
  osoba płacąca stałą opłatę, abonament;

abonować /ˌabɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
abonnera
  korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty

aborcja /aˈbɔrʦ̑ʲja/ (n)
abort
  (medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

abrazja /abˈrazʲja/ (n)
abrasion
  (geologia, geologiczny) ścieranie podłoża skalnego przez luźny materiał skalny przemieszczany przez wodę;

absces /ˈapsʦ̑ɛs/ (n)
abscess
  (medycyna, medyczny) ropień

absolutny /ˌapsɔˈlutnɨ/ (adj)
absolut
  całkowity, zupełny, bezwzględny

absolutyzm /ˌapsɔˈlutɨsm̥/ (n)
absolutism, envälde
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;

absorpcja /apˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
absorption
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;

abstrahować /ˌapstraˈxɔvaʨ̑/ (v)
abstrahera
  (filozofia, filozoficzny) dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego
  (książkowy) celowo i świadomie pomijać w rozważaniach jakąś cechę lub aspekt, żeby ułatwić analizę; nie uwzględniać czegoś

abstrakcja /apsˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
abstraktion
  (sztuka) kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością;
  coś trudnego do zrealizowania lub zdefiniowania
  nierealny pogląd
  pojęcie ogólne
  proces tworzenia pojęć ogólnych (1.3);

abstrakcyjny /ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
abstrakt
  nie mający związku z rzeczywistością

abstynencja /ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
abstinens
  (medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

abstynent /apsˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
absolutist, nykterist, helnykterist
  osoba nie pijąca napojów alkoholowych

absurd /ˈapsurt/ (n)
absurditet, orimlighet
  nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia

absurdalność /ˌapsurdˈalnɔɕtɕ/ (n)
absurditet
  cecha tego, co jest absurdalne, niedorzeczność

acetaldehyd /ˌatsɛtaldˈɛxɨt/ (n)
acetaldehyd
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;

aceton /aˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
aceton
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

acetylen /ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
acetylen
  (chemia, chemiczny) (zobacz) etyn

ach /ax/ (interjection)
ack
  …służący wyrażaniu stanów uczuciowych, takich jak m.in.: zachwyt, zaskoczenie, przestrach, irytacja, podziw, zdziwienie, pragnienie

adadżio /aˈdaʤ̑ʲjɔ/ (n)
adagio
  (choreografia, choreograficzny) liryczny taniec dwojga solistów, przechodzenie z pozy do pozy oraz podnoszenie tancerki przez partnera;

adaptacja /ˌadapˈtaʦ̑ʲja/ (n)
anpassning, adaptation, adaption
  przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka

adaptacyjny /ˌadaptatsˈɨjnɨ/ (adj)
adaptiv, anpassningsbar
  taki, który potrafi się zmieniać, dostosowywać do wymagań albo do otoczenia

adaptować /ˌadapˈtɔvaʨ̑/ (v)
adaptera
  dostosować/dostosowywać do innego użytku
omarbeta
  dostosować/dostosowywać utwór literacki, np. do pokazania go na ekranie, na scenie

adekwatny /ˌadɛˈkfatnɨ/ (adj)
adekvat, rimlig, skälig, motsvarande
  dokładnie czemuś odpowiadający

adiabatyczny /ˌadjabatˈɨtʃnɨ/ (adj)
adiabatisk
  (fizyka, fizyczny) taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem

adiutant /aˈdʲjutãnt/ (n)
adjutant
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz asystujący dowódcy;

administrator /ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/ (n)
administratör
  osoba zarządzająca czymś

admirał /adˈmʲiraw/ (n)
amiral
  (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych

adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (n)
adonis
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) (żartobliwie) lub (ironicznie) piękny, przystojny zwykle młody mężczyzna, przesadnie dbający o swoją urodę
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (zobacz) modraszek adonis

adopcja /aˈdɔpʦ̑ʲja/ (n)
adoption
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne;

adopcyjny /ˌadɔptsˈɨjnɨ/ (adj)
adoptiv
  związany z adopcją, dotyczący adopcji

adoptować /ˌadɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
adoptera
  dokonywać / dokonać adopcji

adorator /ˌadɔˈratɔr/ (n)
beundrare
  mężczyzna zabiegający o względy kobiety

adorować /ˌadɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
dyrka, tillbedja tillbe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oddawać cześć Bogu lub obiektom kultu religijnego

adrenalina /ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/ (n)
adrenalin
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

adres /ˈadrɛs/ (n)
adress
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

adres mailowy /ˈadrɛs mˌailˈɔvɨ/ (n)
e-postadress
  (informatyka, informatyczny) adres poczty elektronicznej

adresat /aˈdrɛsat/ (n)
adressat
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.
  osoba, do której ktoś kieruje słowa, dla której jest przeznaczony jakiś utwór, odezwa itp.

adresować /ˌadrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
adressera
  umieszczać adres na liście, przesyłkę

adware /advˈarɛ/ (n)
annonsprogram, reklamprogram
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie rozpowszechniane za darmo, którego producent otrzymuje wynagrodzenie za wyświetlanie reklam zlecanych przez sponsorów;
  (informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które w natrętny sposób wyświetla niepożądane przez odbiorcę reklamy;

adwent /ˈadvɛ̃nt/ (n)
advent
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej

adwentysta /ˌadvɛ̃nˈtɨsta/ (n)
adventist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty

adwentystyczny /ˌadvɛntɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
adventistisk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z adwentystami, dotyczący adwentystów

adwokat /adˈvɔkat/ (n)
advokat
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;

adygejski /ˌadɨɡˈɛjski/ (n)
adygeiska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język adygejski;

aerodrom /ˌaɛˈrɔdrɔ̃m/ (n)
aerodrom
  (przestarzałe, przestarzały) lotnisko, szczególnie trawiaste

aerograf /ˌaɛrˈɔɡraf/ (n)
airbrush
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;

afazja /aˈfazʲja/ (n)
afasi
  (medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;

afekt /ˈafɛkt/ (n)
kärlek
  namiętność, silne uczucie
affekt
  wszelkie poruszenie lub wzruszenie umysłu

afera /aˈfɛra/ (n)
affär
  wydarzenie, które wywołało skandal;

afganistański /ˌavɡãɲiˈstãj̃sʲci/ (adj)
afghansk
  odnoszący się do Afganistanu (państwa na Środkowym Wschodzie)

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (adj)
afghansk
  odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistan u

afiks /ˈafʲiks/ (n)
affix
  (gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek;

afro /ˈafrɔ/ (n)
afrofrisyr, afro
  rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;

afroamerykański /ˌafrɔˌamɛrɨkˈaɲski/ (adj)
afroamerikansk
  dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych

afrodyzjak /ˌafrɔˈdɨzʲjak/ (n)
afrodisiakum
  (medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;

afrykanerski /ˌafrɨkãˈnɛrsʲci/ (n)
afrikaans
  język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;

afrykański /ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
afrikansk
  związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

agawa /aˈɡava/ (n)
agave
  (botanika, botaniczny) Agave L., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach;

agent /ˈaɡɛ̃nt/ (n)
agent
  pracownik wywiadu
  tajny pracownik policji lub służb specjalnych
  przedstawiciel jakiejś firmy

agnostycyzm /ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
agnosticism
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

agorafobia /ˌaɡɔraˈfɔbʲja/ (n)
agorafobi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

agresja /aˈɡrɛsʲja/ (n)
aggression
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne;
  (psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;

agrest /ˈaɡrɛst/ (n)
krusbär
  (spożywczy) owoc agrestu (1.1)
  (botanika, botaniczny) Ribes uva-crispa, krzew owocowy z gatunku porzeczka agrest, wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody;

agresywny /ˌaɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
aggressiv
  zachowujący się wrogo, napastliwie

agronomia /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
agronomi
  (rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;

aguti /aˈɡutʲi/ (n)
aguti
  (zoologia, zoologiczny) Dasyprocta, roślinożerny gryzoń południowoamerykański, introdukowany również w Indiach;

aha /ˈaxa/ (interjection)
aha
  …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia

aikido /ajˈcidɔ/ (n)
aikido
  japońska sztuka samoobrony;

akceleracja /ˌaktsɛlɛrˈatsja/ (n)
acceleration
  przyspieszenie

akcent /ˈakʦ̑ɛ̃nt/ (n)
betoning, accent
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;

akceptowalny /ˌakʦ̑ɛptɔˈvalnɨ/ (adj)
acceptabel
  możliwy do zaakceptowania, do przyjęcia

akceptować /ˌakʦ̑ɛpˈtɔvaʨ̑/ (v)
acceptera
  aprobować coś

akcja /ˈakʦ̑ʲja/ (n)
aktion
  działanie zorganizowane
aktie
  papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);
handling
  przebieg zdarzeń powiązanych następstwem chronologicznym, lub więzią przyczynowo-skutkową;

akcjonariusz /ˌakʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
aktieägare
  (ekonomia, ekonomiczny) właściciel akcji spółki akcyjnej;

akcyza /akˈʦ̑ɨza/ (n)
accis
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji;

aklamacja /ˌaklãˈmaʦ̑ʲja/ (n)
acklamation
  jednogłośny wybór, uznanie czegoś

akmeizm /akmˈɛizm/ (n)
akmeism
  (literacko) przeciwstawiający się symbolizmowi modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku;

akolita /ˌakɔˈlʲita/ (n)
akolut
  (kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu;

akomodacja /ˌakɔ̃mɔˈdaʦ̑ʲja/ (n)
ackommodation
  (medycyna, medyczny) dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia

akompaniator /ˌakɔ̃mpãˈɲatɔr/ (n)
ackompanjatör
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca akompaniamentu

akompaniatorka /ˌakɔ̃mpãɲaˈtɔrka/ (n)
ackompanjatris
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawczyni akompaniamentu

akompaniować /ˌakɔ̃mpãˈɲɔvaʨ̑/ (v)
ackompanjera
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalnie towarzyszyć głównej partii, wykonywać jej tło

akord /ˈakɔrt/ (n)
ackord
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;

akordeon /ˌakɔrˈdɛɔ̃n/ (n)
dragspel, ackordion, handklaver
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

akordeonista /ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲista/ (n)
ackordeonspelare
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mężczyzna, chłopiec grający na akordeonie

akredytacja /ˌakrɛdɨtˈatsja/ (n)
ackreditering
  oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu

akrobata /ˌakrɔˈbata/ (n)
akrobat
  człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie

akrobatyczny /ˌakrɔbatˈɨtʃnɨ/ (adj)
akrobatisk
  związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki

akrolit /aˈkrɔlʲit/ (n)
akrolit
  (sztuka) (starożytność) w starożytnej Grecji: posąg wykonany z dwóch materiałów;

akromegalia /ˌakrɔmɛɡˈalja/ (n)
akromegali
  (medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;

aksamit /aˈksãmʲit/ (n)
sammet
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

aksamitny /ˌaksãˈmʲitnɨ/ (adj)
sammetslen
  wykonany z aksamitu

aksjomat /akˈsʲjɔ̃mat/ (n)
axiom
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;

aksjomatyczny /ˌaksʲjɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
axiomatisk
  oparty na aksjomatach

akson /ˈaksɔ̃n/ (n)
axon
  (biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej;

akt /akt/ (n)
akt
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej;
  (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędowy lub prawny dokument
  (sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela;
handling
  czyn, działanie

aktor /akˈtɔʒɨ/ /ˈaktɔr/ (n)
aktör, skådespelare
  osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

aktorka /akˈtɔrka/ (n)
skådespelerska, aktris
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

aktualizować /ˌaktuˌalizˈɔvatɕ/ (v)
aktualisera, uppdatera
  czynić aktualnym

aktualny /ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
aktuell, nuvarande, ifrågavarande, pågående
  dotyczący teraźniejszości

aktyn /ˈaktɨ̃n/ (n)
aktinium
  (chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

aktywista /ˌaktɨˈvʲista/ (n)
aktivist
  bardzo czynny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań

aktywować /ˌaktɨˈvɔvaʨ̑/ (v)
aktivera
  sprawiać, że coś staje się aktywne

aktówka /akˈtufka/ (n)
portfölj
  płaska torba na dokumenty

akumulacja /ˌakumulˈatsja/ (n)
ackumulation
  (książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś

akumulator /ˌakũmuˈlatɔr/ (n)
ackumulator
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)

akupresura /ˌakuprɛˈsura/ (n)
akupressur
  (medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;

akupunktura /ˌakupũŋkˈtura/ (n)
akupunktur
  (medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;

akuszerka /ˌakuˈʃɛrka/ (n)
barnmorska, ackuschörska
  (przestarzałe, przestarzały) położna;

akwakultura /ˌakfakulˈtura/ (n)
akvakultur
  forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego;

akwamaryn /ˌakfãˈmarɨ̃n/ (n)
akvamarin
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;

akwariowy /ˌakfaˈrʲjɔvɨ/ (adj)
akvarie
  związany z akwarium, dotyczący hodowli w akwarium

akwarium /aˈkfarʲjũm/ (n)
akvarium
  duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę

akwedukt /aˈkfɛdukt/ (n)
akvedukt
  kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

alandzki /alˈantski/ (adj)
åländsk
  (geografia, geograficzny) związany z Wyspami Alandzkimi

alanina /ˌalaɲˈina/ (n)
alanin
  (biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

alarm /ˈalarm/ (n)
alarm, larm
  sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem
  urządzenie do nadawania sygnału alarmu (1.1)
  wezwanie do działania

albatros /alˈbatrɔs/ (n)
albatross
  (ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

albański /alˈbãj̃sʲci/ (adj)
albansk, albanska
  związany z Albanią, dotyczący Albanii

albański /alˈbãj̃sʲci/ (n)
albanska
  język używany przez Albańczyków;

albinizm /alˈbʲĩɲism̥/ (n)
albinism
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;

albinos /alˈbʲĩnɔs/ (n)
albino
  człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

albo /ˈalbɔ/ (conjunction)
eller
  …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

albumina /ˌalbũˈmʲĩna/ (n)
albumin
  (biochemia, biochemiczny) białko rozpuszczalne w wodzie;

alchemia /alˈxɛ̃mʲja/ (n)
alkemi
  średniowieczna chemia, której zadaniem było odkrycie sposobu na przemianę metali nieszlachetnych w złoto

alchemiczny /ˌalxɛmˈitʃnɨ/ (adj)
alkemisk
  dotyczący alchemii

aldehyd /alˈdɛxɨt/ (n)
aldehyd
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;

aldehyd octowy /aldˈɛxɨt ɔtstˈɔvɨ/ (n)
acetaldehyd
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (conjunction)
men
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego
utan
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy podkreślamy, że jedno stwierdzenie nie jest prawdziwe, a drugie jest

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (n)
aber
  wada, słaba strona

alegoria /ˌalɛˈɡɔrʲja/ (n)
allegori
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

alegoryczny /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
allegorisk
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny

aleja /aˈlɛja/ (n)
allé, aveny
  droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

alemański /ˌalɛmˈaɲski/ (n)
alemanniska
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka (względnie dialektu) używanego w Szwabii, Badenii, Alzacji i niemieckojęzycznej części Szwajcarii

alergia /aˈlɛrʲɟja/ (n)
allergi
  (medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;

alergiczny /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
allergisk
  związany z alergią

alergik /aˈlɛrʲɟik/ (n)
allergiker
  osoba uczulona na działanie alergenów

alergologia /ˌalɛrɡɔˈlɔɟja/ (n)
allergologi
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii;

alfabet /alˈfabɛt/ (n)
alfabet
  zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;

algebra /alˈɡɛbra/ (n)
algebra
  jeden z działów matematyki;

algebraiczny /ˌalɡɛbraˈitʃnɨ/ (adj)
algebraisk
  dotyczący algebry

algierski /alʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
algerisk
  odnoszący się do państwa Algieria

algorytm /algɔˈrɨtmɨ/ /alˈɡɔrɨtm̥/ (n)
algoritm
  sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis;

alibi /aˈlʲibʲi/ (n)
alibi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;

aligator /ˌalʲiˈɡatɔr/ (n)
alligator
  (herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;

aliteracja /ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
allitteration
  (językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;

alka /ˈalka/ (n)
alka
  (ornitologia, ornitologiczny) Alca torda, ptak morski gnieżdżący się na wybrzeżach Atlantyku;

alkaliczność /ˌalkaˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
alkalinitet
  (chemia, chemiczny) (biochemia, biochemiczny) (zobacz) zasadowość

alkan /ˈalkãn/ (n)
alkan
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, łańcuchowy węglowodór nasycony, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne;

alkohol /alˈkɔxɔl/ (n)
alkohol, sprit
  (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
  (handel, handlowy) (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

alkoholik /ˌalkɔˈxɔlʲik/ (n)
alkoholist
  osoba, która cierpi na alkoholizm

alkoholizm /ˌalkɔˈxɔlʲism̥/ (n)
alkoholism
  (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;
  (socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne, groźne w skutkach, polegające na zwiększaniu się liczby osób uzależnionych od alkoholu i pijących nałogowo

alkowa /alˈkɔva/ (n)
alkov
  (przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej

allel /ˈalːɛl/ (n)
allel
  (biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

alleluja /ˌalːɛˈluja/ (interjection)
halleluja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej

almandyn /almˈandɨn/ (n)
almandin
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3

aloza /aˈlɔza/ (n)
majfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Alosa alosa, planktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek;

alpaka /alˈpaka/ (n)
alpacka
  (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;
  wełna z lamy (1.1)

alpinizm /alˈpʲĩɲism̥/ (n)
alpin klättring
  (dosłownie) uprawiana w Alpach wspinaczka górska
klättring
  szerzej: wspinaczka wysokogórska
  wspinaczka górska z użyciem specjalistycznego sprzętu

alt /alt/ (n)
alt
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy;

altruista /ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
altruist
  osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom

altruizm /alˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
altruism
  bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;

aluzja /aˈluzʲja/ (n)
allusion
  wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost

alzacki /alˈzaʦ̑ʲci/ (adj)
elsassisk
  związany z Alzacją

amator /ãˈmatɔr/ (n)
amatör
  osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo
  miłośnik, ktoś oddany czemuś

amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (n)
amason, amasonpapegoja
  (ornitologia, ornitologiczny) papuga południowoamerykańska z rodzaju Amazona, zwykle zielona;

ambasada /ˌãmbaˈsada/ (n)
ambassad
  stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)
  gwara więzienna brzuch, żołądek

ambasador /ˌãmbaˈsadɔr/ (n)
ambassadör
  (administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej
  (przenośnie, przenośnia) rzecznik, obrońca danej sprawy, interesu

ambicja /ãmˈbʲiʦ̑ʲja/ (n)
ambition
  pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego

ambitny /ãmˈbʲitnɨ/ (adj)
ambitiös
  charakteryzujący się ambicją; taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją

amblygonit /ˌamblɨɡˈɔɲit/ (n)
amblygonit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy fosforanów, kruchy, przezroczysty, trudno rozpuszcza się w kwasach;

ambona /ãmˈbɔ̃na/ (n)
predikstol
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej

ambulatoryjny /ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ/ (adj)
ambulant
  (medycyna, medyczny) wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony

ameba /ãˈmɛba/ (n)
amöba
  (biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

amen /ˈãmɛ̃n/ (interjection)
amen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

ameryk /ãˈmɛrɨk/ (n)
americium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

amerykanizacja /ˌãmɛrɨkãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
amerikanisering
  wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych;

amerykański /ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
amerikansk
  dotyczący Ameryki (kontynentu)
  dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

ametyst /ãˈmɛtɨst/ (n)
ametist
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;

amfetamina /ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/ (n)
amfetamin
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

amfiteatr /ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥/ (n)
amfiteater
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej

amfora /ãw̃ˈfɔra/ (n)
amfora
  wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami;

amharski /ãmˈxarsʲci/ (n)
amhariska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii

aminokwas /ˌãmʲĩˈnɔkfas/ (n)
aminosyra
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;

amnestia /ãmˈnɛstʲja/ (n)
amnesti
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

amnezja /ãmˈnɛzʲja/ (n)
amnesi
  (medycyna, medyczny) zanik pamięci

amoniak /ãˈmɔ̃ɲak/ (n)
ammoniak
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

amoralizm /ˌãmɔˈralʲism̥/ (n)
amoralism
  pogląd odrzucający normy moralne i etyczne

amorficzny /ˌãmɔrˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
amorf, formlös, oformlig, strukturlös
  bezkształtny, niemający określonej budowy

amortyzator /ˌãmɔrtɨˈzatɔr/ (n)
stötdämpare
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;

amper /ˈãmpɛr/ (n)
ampere
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

amperogodzina /ãmˈpɛrɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
amperetimme
  (elektryczność) jednostka pojemności elektrycznej, równa ilości energii jaką w ciągu godziny przenosi prąd elektryczny o natężeniu 1 ampera;

amplituda /ˌãmplʲiˈtuda/ (n)
amplitud
  (fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;

amputacja /ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
amputation
  (medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

amputować /ˌãmpuˈtɔvaʨ̑/ (v)
amputera
  dokonywać amputacji

ampułka /ãmˈpuwka/ (n)
ampull
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;

amulet /ãˈmulɛt/ (n)
amulett
  (ezoteryka) przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;

amunicja /ˌãmũˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
ammunition
  (potocznie, potoczny) naboje do broni palnej

anabioza /ˌanabjˈɔza/ (n)
skendöd
  (biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;

anachroniczny /ˌanaxrɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
anakronistisk
  niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy

anachronizm /ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
anakronism
  coś niezgodnego z duchem czasów i stanem wiedzy, przestarzałego (np. pogląd, rzecz)
  błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed;

anagram /ãˈnaɡrãm/ (n)
anagram
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

anakonda /ˌãnaˈkɔ̃nda/ (n)
anakonda
  (herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;

analcym /anˈaltsɨm/ (n)
analcim
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów, Na[AlSi2O6] x H2O;

analfabeta /ˌãnalfaˈbɛta/ (n)
analfabet
  (edukacja, edukacyjny) człowiek dorosły nieumiejący czytać ani pisać, czyli nieznający alfabetu

analfabetyzm /ˌanalfabˈɛtɨzm/ (n)
analfabetism
  (edukacja, edukacyjny) brak umiejętności czytania i / lub pisania;

analityczny /ˌãnalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
analytisk
  związany z analizą

analityk /ˌãnaˈlʲitɨk/ (n)
analytiker
  specjalista zajmujący się analizą danych i wysuwaniem prognoz w obrębie konkretnej dziedziny wiedzy

analiza /ˌãnaˈlʲiza/ (n)
analys
  badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

analizować /ˌãnalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
analysera
  przeprowadzać proces analizy

anamneza /ˌãnãmˈnɛza/ (n)
anamnes
  (medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,

ananas /ãˈnãnas/ (n)
ananas
  (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju (1.1)

anarchia /ãˈnarxʲja/ (n)
anarki
  forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;
  (potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności

anarchista /ˌãnarˈxʲista/ (n)
anarkist
  zwolennik anarchizmu

anarchizm /ãˈnarxʲism̥/ (n)
anarkism
  ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;

anarchopacyfizm /ˌanarxˌɔpatsˈɨfizm/ (n)
anarkopacifism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nurt anarchizmu całkowicie odrzucający używanie przemocy, niezależnie od jej formy i celów

anataz /anˈatas/ (n)
anatas
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu;

anatema /ˌãnaˈtɛ̃ma/ (n)
anatema, bannlysning
  (kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich;

anatolian /ˌãnaˈtɔlʲjãn/ (n)
anatolisk herdehund
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy molosów;

anatolijski /ˌãnatɔˈlʲijsʲci/ (adj)
anatolisk
  (przymiotnik) od Anatolia

anatomia /ˌãnaˈtɔ̃mʲja/ (n)
anatomi
  (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);
  (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych

anatomiczny /ˌãnatɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
anatomisk
  związany z anatomią, dotyczący anatomii

anch /ˈanx/ (n)
ankh
  (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) egipski hieroglif symbolizujący życie;

andezyt /andˈɛzɨt/ (n)
andesit
  (geologia, geologiczny) obojętna skała magmowa wylewna lub subwulkaniczna;

andorski /ãnˈdɔrsʲci/ (adj)
andorransk
  odnoszący się do Andory (państwa)

andrologia /ˌãndrɔˈlɔɟja/ (n)
andrologi
  (medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego;

aneksja /ãˈnɛksʲja/ (n)
annektering
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części;

anektować /ˌãnɛkˈtɔvaʨ̑/ (v)
annektera
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji

anemiczny /ˌanɛmˈitʃnɨ/ (adj)
anemisk
  (medycyna, medyczny) dotyczący anemii, właściwy anemii

anestetyk /ˌanɛstˈɛtɨk/ (n)
anestetikum
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego;

anestezja /ˌãnɛˈstɛzʲja/ (n)
anestesi
  (medycyna, medyczny) znieczulenie

anestezjolog /ˌãnɛstɛˈzʲjɔlɔk/ (n)
narkosläkare
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) lekarz wykonujący i kontrolujący znieczulenie
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalizujący się w anestezjologii;

anestezjologia /ˌanɛstˌɛzjɔlˈɔɡja/ (n)
anestesiologi
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia;

anewryzm /ãˈnɛvrɨsm̥/ (n)
aneurysm
  (medycyna, medyczny) (dawniej, dawny) guzowate wypełnione krwią rozszerzenie tętnicy np. wskutek uszkodzenia jej ścianki

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
engelsk, engelska
  odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (n)
engelska, engelsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;

angina /ãŋʲˈɟĩna/ (n)
angina
  (medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;

angiografia /ˌãŋʲɟɔˈɡrafʲja/ (n)
kärlframställning
  (medycyna, medyczny) rentgenografia fragmentu układu krwionośnego;

anglezyt /aŋɡlˈɛzɨt/ (n)
anglesit
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał krystaliczny z grupy siarczanów, kruchy i przezroczysty; siarczan ołowiu PbSO4

anglicyzm /ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
anglicism
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego;

anglojęzyczny /ˌãŋɡlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
engelskspråkig
  posługujący się językiem angielskim
  spisany, stworzony w języku angielskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem angielskim

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (adj)
anglosaxisk, anglosachsisk
  związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii)
  związany z językiem anglosaskim (1.1)

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (n)
anglosachsiska, anglosaxiska
  poprzednik nowoczesnego języka angielskiego;

anhedonia /ˌãnxɛˈdɔ̃ɲja/ (n)
anhedoni
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) niezdolność do przeżywania przyjemnych uczuć;

ani /ˈãɲi/ (conjunction)
varken eller
  …występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego

ani /ˈãɲi/ (particle)
inte ens, inte heller
  …wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje i wskazująca na przeczenie

anielski /ãˈɲɛlsʲci/ (adj)
änglalik
  związany z aniołami

anion /ˈãɲjɔ̃n/ (n)
anjon
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon;

anioł /ˈãɲɔw/ (n)
ängel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek

ankieta /ãŋʲˈcɛta/ (n)
enkät
  (statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza

anomalia /ˌãnɔ̃ˈmalʲja/ (n)
anomali, abnormitet
  incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy

anomalny /ˌanɔmˈalnɨ/ (adj)
anomal
  stanowiący anomalię, wyłamujący się od reguły

anonimowość /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕʨ̑/ (n)
anonymitet
  cecha tego, kto jest anonimowy;

anonimowy /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ/ (adj)
anonym
  o nieujawnionym nazwisku

anoreksja /ˌãnɔˈrɛksʲja/ (n)
anorexi
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia;

anorektyczny /ˌãnɔrɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
anorektisk
  związany z anoreksji; taki, jak w anoreksji

anorektyk /ˌãnɔˈrɛktɨk/ (n)
anorektiker
  (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na anoreksję

anortyt /anˈɔrtɨt/ (n)
anortit
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;

ansa /ˈãw̃sa/ (n)
agg
  niechęć do kogoś, pretensja

antagonista /ˌãntaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
antagonist
  przeciwnik;

antagonistyczny /ˌãntaɡɔ̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antagonistisk
  (książkowy) przeciwstawiający się komuś, czemuś, wzajemnie sobie niechętny, wrogi, zwalczający siebie nawzajem

antagonizm /ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥/ (n)
antagonism
  wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób

antarktyczny /ˌantarktˈɨtʃnɨ/ (adj)
antarktisk
  (geografia, geograficzny) związany z Antarktyką

antena /ãnˈtɛ̃na/ (n)
antenn
  urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;

antiguańsko-barbudzki /ˌantʲiɡuˈaɲskɔbarbˈutski/ (adj)
antiguansk
  związany z Antiguą i Barbudą, dotyczący Antigui i Barbudy

antofyllit /ˌantɔfˈɨllit/ (n)
antofyllit
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

antonim /ãnˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
antonym
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego

antonówka /ˌãntɔ̃ˈnufka/ (n)
antonovka
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) mrozoodporna odmiana uprawna jabłoni domowej;

antropofobia /ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja/ (n)
antropofobi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi;

antropolog /ˌãntrɔˈpɔlɔk/ (n)
antropolog
  badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;

antropologia /ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
antropologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;

antropologiczny /ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
antropologisk
  związany z antropologią, dotyczący antropologii

antropozoficzny /ˌantrɔpˌɔzɔfˈitʃnɨ/ (adj)
antroposofisk
  związany z antropozofią, dotyczący antropozofii

antyamerykański /ˌantɨˌamɛrɨkˈaɲski/ (adj)
antiamerikansk
  wymierzony przeciwko Ameryce (jako części świata) i Amerykanom, niechętny wobec Ameryki i Amerykanów

antybiogram /ˌãntɨˈbʲjɔɡrãm/ (n)
antibiogram
  (medycyna, medyczny) test określający wpływ antybiotyków na bakterie;

antybiotyk /ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/ (n)
antibiotikum
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;

antycyklon /ˌantɨtsˈɨklɔn/ (n)
anticyklon
  (meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny);

antyczny /ãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antik
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do starożytnej Grecji i Rzymu
  pochodzący z dawnych czasów

antydatowanie /ˌãntɨdatɔˈvãɲɛ/ (n)
antedatering
  podpisywanie czegoś z wcześniejszą datą niż faktyczna data powstania dokumentu

antydatować /ˌãntɨdaˈtɔvaʨ̑/ (v)
antedatera
  podpisywać coś z wcześniejszą datą niż jest w rzeczywistości, zwykle w celu oszustwa

antydemokratyczny /ˌantɨdˌɛmɔkratˈɨtʃnɨ/ (adj)
antidemokratisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprzeciwiający się demokracji; naruszający jej zasady

antyfaszysta /ˌãntɨfaˈʃɨsta/ (n)
antifascist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik faszyzmu

antyfaszystowski /ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
antifascistisk
  nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów

antyfeudalny /ˌantɨfɛwdˈalnɨ/ (adj)
antifeodalistisk
  skierowany przeciwko feudalizmowi i ukształtowanym przez niego stosunkom społecznym

antygen /ãnˈtɨɡɛ̃n/ (n)
antigen
  (medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;

antyimperialistyczny /ˌãntɨ<sup>j</sup>ĩmpɛrʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiimperialistisk
  nastawiony na walkę z imperializmem, zwalczający imperialistów

antykapitalistyczny /ˌantɨkˌapitˌalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
antikapitalistisk
  wrogi wobec kapitalizmu

antyklerykalny /ˌãntɨklɛrɨˈkalnɨ/ (adj)
antiklerikal
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwstawiający się władzy kleru i jego udziałowi w życiu społeczno-politycznym

antykoagulant /ˌãntɨkɔaˈɡulãnt/ (n)
antikoagulans
  (medycyna, medyczny) środek zmniejszający krzepliwość krwi;

antykomunista /ˌãntɨkɔ̃mũˈɲista/ (n)
antikommunist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik komunizmu, osoba zwalczająca komunizm

antykomunistyczny /ˌãntɨkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antikommunistisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko komunizmowi, związany z antykomunizmem, dotyczący antykomunizmu

antykomunizm /ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
antikommunism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wroga postawa wobec komunizmu

antykwariat /ˌãntɨˈkfarʲjat/ (n)
antikvariat
  sklep z używanymi książkami;

antylopa /ˌãntɨˈlɔpa/ (n)
antilop
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy

antylski /antˈɨlski/ (adj)
nederländskantilleansk
  dotyczący Antyli Holenderskich

antymateria /ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/ (n)
antimateria
  (fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;

antymon /ãnˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
antimon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;

antynatalizm /ˌantɨnatˈalizm/ (n)
antinatalism
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość narodzinom;

antypatia /ˌãntɨˈpatʲja/ (n)
antipati
  niechęć do kogoś

antypatyczny /ˌãntɨpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antipatisk
  budzący odrazę, niechęć

antypolski /ˌãntɨˈpɔlsʲci/ (adj)
antipolsk
  wymierzony przeciwko Polakom, dyskryminujący Polaków

antyradziecki /ˌantɨradʑˈɛtski/ (adj)
antisovjetisk
  taki, który jest przeciwny lub wrogi ZSRR
  taki, który jest przejawem wrogości (1.1)

antyrasizm /ˌantɨrˈaɕizm/ (n)
antirasism
  ruch społeczny, postawa lub pogląd sprzeciwiający się rasizmowi

antyreligijny /ˌãntɨrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
antireligiös
  skierowany przeciwko religii, niechętny wobec religii

antyrosyjski /ˌantɨrɔsˈɨjski/ (adj)
antirysk
  wymierzony przeciwko Rosji i Rosjanom

antysemicki /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
antisemitisk
  wymierzony przeciwko Żydom, dyskryminujący Żydów

antysemita /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲita/ (n)
antisemit
  osoba uprzedzona do Żydów, cechująca się niechęcią bądź nienawiścią do tego narodu; osoba, którą cechuje antysemityzm

antysemityzm /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/ (n)
antisemitism
  nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;

antyseptyczny /ˌãntɨsɛpˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiseptisk
  (medycyna, medyczny) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby

antyspołeczny /ˌantɨspɔwˈɛtʃnɨ/ (adj)
samhällsfarlig
  wrogi społeczeństwu; działający na szkodę społeczeństwa

antysyjonistyczny /ˌãntɨsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antisionistisk
  wrogi w stosunku do syjonizmu; przeciwny założeniom syjonizmu

antyżydowski /ˌantɨʒɨdˈɔfski/ (adj)
judefientlig
  skierowany przeciwko Żydom, działający na szkodę Żydów

anyż /ˈãnɨʃ/ (n)
anis
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;

aorta /aˈɔrta/ (n)
aorta
  (anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;

aparat fotograficzny /aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
kamera
  (fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;

aparat rentgenowski /aˈparat ˌrɛ̃ndɡɛ̃ˈnɔfsʲci/ (n)
röntgenapparat
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do prześwietlania promieniowaniem rentgenowskim

aparat słuchowy /apˈarat swuxˈɔvɨ/ (n)
hörapparat
  przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków;

aparat telefoniczny /apˈarat tˌɛlɛfɔɲˈitʃnɨ/ (n)
telefonapparat
  (telekomunikacja) końcowe urządzenie łącza telefonicznego

apatia /aˈpatʲja/ (n)
apati
  (psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;

apetyczny /ˌapɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aptitlig
  zachęcający do jedzenia

apetyt /aˈpɛtɨt/ (n)
aptit
  (przenośnie, przenośnia) pragnienie, chęć na coś
aptit, matlust
  chęć jedzenia, łaknienie;

aplauz /ˈaplaws/ (n)
applåd
  oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki

aplikator /ˌaplʲiˈkatɔr/ (n)
applikator
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd do podawania leku, kosmetyku lub innego środka

aplikować /ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
ge
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku

apoplektyczny /ˌapɔplɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apoplektisk
  będący przejawem/następstwem apopleksji

apostoł /aˈpɔstɔw/ (n)
apostel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;

apostrof /aˈpɔstrɔf/ (n)
apostrof
  znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;

apostrofa /ˌapɔstrˈɔfa/ (n)
apostrof
  figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób

apsik /aˈpʲɕik/ (interjection)
attjo
  …naśladujący dźwięk wydawany podczas kichania

apsyda /apˈsɨda/ (n)
absid
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły kościoła i otwarte do jego wnętrza; ; (zobacz) też absyda w Encyklopedii staropolskiej

apteka /apˈtɛka/ (n)
apotek
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;

aptekarz /apˈtɛkaʃ/ (n)
apotekare
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;

ar /ar/ (n)
ar
  (jednostka miary) jednostka powierzchni gruntu równa stu metrom kwadratowym;

ara /ˈara/ (n)
ara
  (ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);

arab /ˈarap/ (n)
arab
  (jeździectwo, jeździecki) koń czystej krwi arabskiej;

arabista /ˌaraˈbʲista/ (n)
arabist
  specjalista w zakresie języka, historii i kultury Arabów;

arabizacja /ˌarabʲizˈatsja/ (n)
arabisering
  narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka

arabski /aˈrapsʲci/ (adj)
arabisk
  dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują

arabski /aˈrapsʲci/ (n)
arabiska
  język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;

aranżacja /ˌaranʒˈatsja/ (n)
arrangemang
  zmiana stylistyki utworu muzycznego, bez naruszania jego podstawowej linii melodyjnej

aranżować /ˌaranʒˈɔvatɕ/ (v)
arrangera
  organizować, urządzać

arbuz /ˈarbus/ (n)
vattenmelon
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku

archaiczny /ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
arkaisk, ålderdomlig
  będący typowym dla dawnych czasów

archaizm /arxˈaizm/ (n)
arkaism
  (językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia

archanioł /arˈxãɲɔw/ (n)
ärkeängel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;

archeolog /ˌarxɛˈɔlɔk/ (n)
arkeolog
  naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw

archeologia /ˌarxɛɔˈlɔɟja/ (n)
arkeologi
  nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;

archetyp /arˈxɛtɨp/ (n)
arketyp
  (literacko) pierwowzór postaci
  (psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;

archipelag /ˌarxʲiˈpɛlak/ (n)
arkipelag, ögrupp
  (geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;

architekt /arˈxʲitɛkt/ (n)
arkitekt
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury

architektoniczny /ˌarxʲitɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
arkitektonisk
  (architektura, architektoniczny) związany z architekturą, tworzony dla/za pomocą architektury

architektura /ˌarxʲitɛkˈtura/ (n)
arkitektur, byggnadskonst
  (architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;

architraw /arˈxʲitraf/ (n)
arkitrav
  (architektura, architektoniczny) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu;

archiwalia /ˌarxʲiˈvalʲja/ (n)
arkivalier
  dokumenty o wartości historycznej

archiwalny /ˌarçivˈalnɨ/ (adj)
arkivalisk
  dotyczący archiwaliów, stanowiący archiwum

archiwista /ˌarçivˈista/ (n)
arkivarie
  pracownik archiwum

archiwum /arˈxʲivũm/ (n)
arkiv
  budynek lub pomieszczenie, w którym mieści się archiwum (1.1)
  uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne
  instytucja zajmująca się gromadzeniem, przechowywaniem oraz udostępnianiem zgromadzonych archiwaliów

arcybiskup /ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup/ (n)
ärkebiskop
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);

arcybiskupi /artsɨbʲiskˈupi/ (adj)
ärkebiskoplig
  dotyczący arcybiskupa, związany z arcybiskupem

arcydzięgiel /ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
kvanne
  (botanika, botaniczny) gatunek rośliny z rodziny selerowatych;

arena /aˈrɛ̃na/ (n)
arena
  koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe

areszt /ˈarɛʃt/ (n)
arrest
  miejsce, gdzie wykonywany jest areszt (1.1)

areszt domowy /ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ/ (n)
husarrest
  zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery;

aresztować /ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
arrestera
  pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa

argentyt /arɡˈɛntɨt/ (n)
silverglans
  minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S;

argentyński /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
argentinsk
  odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny

argon /ˈarɡɔ̃n/ (n)
argon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;

argument /arˈɡũmɛ̃nt/ (n)
argument
  fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;
  (matematyka, matematyczny) zmienna o wartościach z dziedziny funkcji, od której zależy wynik

argumentacja /ˌarɡumɛntˈatsja/ (n)
argumentation
  uzasadnianie za pomocą argumentów

argusowe oko /ˌarɡusˈɔvɛ ˈɔkɔ/ (idiom)
argusöga
  umiejętność dokładnego postrzegania uchybień, złych stron czegoś; czujny wzrok

aria /ˈarʲja/ (n)
aria
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;

arka /ˈarka/ (n)
ark
  (przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego

arkada /arˈkada/ (n)
arkad
  (architektura, architektoniczny) kompozycja składająca się z łuku opartego na kolumnach lub filarach;

arkoza /arkˈɔza/ (n)
arkos
  (geologia, geologiczny) okruchowa skała osadowa, odmiana piaskowca bogata w skalenie;

arktyczny /arkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
arktisk
  związany z obszarami położonymi wokół bieguna północnego

arkusz kalkulacyjny /ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
kalkylprogram
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób;

armata /arˈmata/ (n)
kanon
  działo o długiej lufie;

armeński /arˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
armenisk
  odnoszący się do Armenii

armia /ˈarmʲja/ (n)
armé, här
  określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;

arogancja /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
arrogans
  pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się

aromat /aˈrɔ̃mat/ (n)
arom
  zapach sprawiający przyjemność

aromaterapia /aˈrɔ̃matɛˈrapʲja/ (n)
aromaterapi
  (medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);

aromatyczny /ˌarɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aromatisk
  (chemia, chemiczny) o cyklicznych węglowodorach: taki, w którym istnieje sprzężone wiązanie wielokrotne, czyli zamknięty układ naprzemiennie położonych wiązań podwójnych i pojedynczych między atomami węgla
  mający silny, miły zapach
  o wyraźnym, bogatym smaku

arsen /ˈarsɛ̃n/ (n)
arsenik
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;

artefakt /arˈtɛfakt/ (n)
artefakt
  przedmiot wykonany ludzką ręką;
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;

arteria /arˈtɛrʲja/ (n)
artär
  (anatomia, anatomiczny) tętnica

arteterapia /ˌartɛtɛrˈapja/ (n)
konstterapi
  terapia przez sztukę

artykuł /arˈtɨkuw/ (n)
artikel
  tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek
  część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość
  rzecz, która jest przedmiotem handlu

artykuły gospodarstwa domowego /ˌartɨˈkuwɨ ˌɡɔspɔˈdarstfa ˌdɔ̃mɔˈvɛɡɔ/ (n)
hushållsapparater
  urządzenia, sprzęty, narzędzia używane w domu, np. do gotowania, utrzymywania porządku

artysta /arˈtɨsta/ (n)
artist
  człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją

artystyczny /ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
artistisk
  związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty

arubański /ˌarubˈaɲski/ (adj)
arubansk
  związany z Arubą, dotyczący Aruby

arystokrata /ˌarɨstɔˈkrata/ (n)
aristokrat
  osoba należąca do arystokracji

arystotelesowski /ˌarɨstˌɔtɛlɛsˈɔfski/ (adj)
aristotelisk
  (filozofia, filozoficzny) odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk

arystotelizm /ˌarɨstɔtˈɛlizm/ (n)
aristotelism
  (filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa

arytmetyka /ˌarɨtˈmɛtɨka/ (n)
aritmetik
  (matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;

as /a ɛs/ /as/ (n)
ess, äss
  (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
ess
  osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą

asafetyda /ˌasafɛˈtɨda/ (n)
dyvelsträck
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku;

asceta /asˈʦ̑ɛta/ (n)
asket
  człowiek uprawiający ascezę

ascetyczny /ˌastsɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
asketisk
  właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń

asceza /asˈʦ̑ɛza/ (n)
askes
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego

asertoryczny /ˌasɛrtɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
assertorisk
  stwierdzający, potwierdzający, twierdzący

asfalt /ˈasfalt/ (n)
asfalt
  (technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;

asfaltować /ˌasfaltˈɔvatɕ/ (v)
asfaltera
  pokrywać powierzchnię asfaltem

asferyczny /ˌasfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
asfärisk
  niebędący odcinkiem sfery

aspekt /ˈaspɛkt/ (n)
aspekt
  (gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
  punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana
  (astronomia, astronomiczny) położenie gwiazd względem siebie i znaków zodiaku;

aspermia /aspˈɛrmja/ (n)
aspermi
  (medycyna, medyczny) brak spermy albo plemników w spermie;

aspirować /ˌaspirˈɔvatɕ/ (v)
sträva
  starać się, ubiegać się o coś

astat /ˈastat/ (n)
astat
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;

astenosfera /ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/ (n)
astenosfär
  (geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;

asterysk /aˈstɛrɨsk/ (n)
asterisk
  (poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;

astma /ˈastma/ (n)
astma
  (medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;

astmatyczny /ˌastmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
astmatisk
  (medycyna, medyczny) związany z astmą, charakterystyczny dla astmy, dychawicy

astrofizyczny /ˌastrɔfizˈɨtʃnɨ/ (adj)
astrofysisk
  dotyczący astrofizyki, związany z astrofizyką

astrofizyka /ˌastrɔfˈizɨkˌa/ (n)
astrofysik
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;

astrolog /aˈstrɔlɔk/ (n)
astrolog
  człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich

astrologia /ˌastrɔˈlɔɟja/ (n)
astrologi
  (ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;

astrologiczny /ˌastrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
astrologisk
  dotyczący astrologii, oparty na astrologii, związany z astrologią

astronauta /ˌastrɔ̃ˈnawta/ (n)
astronaut, rymdfarare
  (astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej

astronom /aˈstrɔ̃nɔ̃m/ (n)
astronom
  miłośnik i znawca astronomii
  specjalista w zakresie astronomii;

astronomia /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
astronomi
  nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

astronomiczny /ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
astronomisk
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią

asymetryczny /ˌasɨ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
asymmetrisk, osymmetrisk
  niebędący symetrycznym, niemający symetrii

asymptota /ˌasɨ̃mpˈtɔta/ (n)
asymptot
  (matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;

atak /ˈatak/ (n)
anfall
  (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych

atak serca /ˈatak ˈsɛrʦ̑a/ (n)
hjärtinfarkt
  (medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);

atakować /ˌataˈkɔvaʨ̑/ (v)
anfalla
  o chorobach: dotyczyć pewnego organu, układu
attackera
  prowadzić walkę zainicjowaną przez siebie
attackera, anfalla
  występować w sposób agresywny przeciw komuś lub czemuś

atari /atˈari/ (n)
atari
  taktyczna sytuacja przymusu w grze w go, w której grupa kamieni ma tylko jeden oddech i może zostać zbita w następnym ruchu;

atawistyczny /ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
atavistisk
  o cechach podobnych jak u odległych przodków

ateista /ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
ateist, gudsförnekare
  człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów

ateizm /aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ateism, gudsförnekelse
  (filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;

ateńczyk /aˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
atenare
  mieszkaniec Aten

atlas /ˈatlas/ (n)
atlas, kartbok
  zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;

atmosfera /ˌatmɔˈsfɛra/ (n)
atmosfär
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
  powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
  (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.

atol /ˈatɔl/ (n)
atoll
  (geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;

atom /ˈatɔ̃m/ (n)
atom
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;

atomowy /ˌatɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
atomär
  charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu

atrament /aˈtrãmɛ̃nt/ (n)
bläck
  roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania;

atramentowy /ˌatrãmɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
bläckig
  dotyczący atramentu, związany z atramentem

atropina /ˌatrɔpˈina/ (n)
atropin
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;

audiobook /ˌawdjɔbˈɔɔk/ (n)
ljudbok
  książka mówiona; nagranie dźwiękowe zawierające tekst publikacji książkowej odczytany przez lektora;

audiowizualny /ˌawdjɔvˌizuˈalnɨ/ (adj)
audiovisuell
  dotyczący zarówno wrażeń słuchowych jak i wzrokowych

aukcja /ˈawkʦ̑ʲja/ (n)
auktion
  sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;

aukcja holenderska /ˈawkʦ̑ʲja ˌxɔlɛ̃nˈdɛrska/ (n)
holländsk auktion
  aukcja, w której stopniowo obniża się cenę sprzedaży do momentu zgłoszenia pierwszej oferty kupna;

aula /ˈawla/ (n)
aula
  duża sala wykładowa wykorzystywana również w celach reprezentacyjnych, na koncerty, pokazy

australijski /ˌawstraˈlʲijsʲci/ (adj)
australisk
  odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami

austriacki /awstrʲˈjaʦ̑ʲci/ (adj)
österrikisk
  odnoszący się do Austrii lub Austriaków

autentyczność /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
autenticitet, äkthet
  cecha tego, co autentyczne, prawdziwe, pozbawione sztuczności, fałszu

autentyczny /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
autentisk, äkta
  taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością

autobiografia /ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
självbiografi
  własnoręcznie napisany swój życiorys;

autobus /awˈtɔbus/ (n)
buss
  (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;

autochtoniczny /ˌawtɔxtɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
autokton
  związany z autochtonami, dotyczący autochtonów

autokefaliczny /ˌawtɔkˌɛfalˈitʃnɨ/ (adj)
autokefal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii

autoklaw /awˈtɔklaf/ (n)
autoklav
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;

automat /awˈtɔ̃mat/ (n)
automat
  maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka;

autonomia /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
autonomi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;

autonomiczny /ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
autonom
  związany z autonomią; taki, który ma autonomię

autopsja /awˈtɔpsʲja/ (n)
obduktion
  sekcja zwłok;

autostopowicz /ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
liftare
  ktoś, kto podróżuje autostopem

autostrada /ˌawtɔˈstrada/ (n)
motorväg
  (motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na pasy ruchu dla różnych szybkości i kierunków;

autotomia /ˌawtɔtˈɔmja/ (n)
autotomi
  (zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji;

autunit /awtˈuɲit/ (n)
autunit
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O;

autystyczny /ˌawtɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
autistisk
  związany z autyzmem, dotyczący autyzmu

autyzm /ˈawtɨsm̥/ (n)
autism
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;

awersja /aˈvɛrsʲja/ (n)
aversion
  niechęć do kogoś lub czegoś

awestyjski /ˌavɛstˈɨjski/ (n)
avestiska
  (językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);

awokado /ˌavɔˈkadɔ/ (n)
avokado
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc rośliny (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką

azalia /azˈalja/ (n)
azalea
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik

azbest /ˈazbɛst/ (n)
asbest
  (mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;

azerbejdżański /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
azerbajdzjansk, azerisk
  odnoszący się do państwa Azerbejdżan

azerski /aˈzɛrsʲci/ (n)
azeriska
  język urzędowy Azerbejdżanu;

azjatycki /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
asiatisk
  dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji

azorski /azˈɔrski/ (adj)
azorisk
  związany z Azorami, leżący na Azorach

azot /ˈazɔt/ (n)
kväve
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;

aztecki /asˈtɛʦ̑ʲci/ (adj)
aztekisk
  związany z Aztekami, dotyczący Azteków, ich kultury, sztuki

ałun /ˈawũn/ (n)
alun
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) ałun potasowy;

ałunit /awˈuɲit/ (n)
alunit
  (mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu;

aż /aʃ/ (conjunction)
tills, förrän
  …wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność

babcia /ˈbapʲʨ̑a/ (n)
farmor, mormor
  (zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)

babie lato /ˈbabʲjɛ ˈlatɔ/ (n)
brittsommar
  wczesnojesienne dni;

babilończyk /bˌabʲilˈɔɲtʃɨk/ (n)
babylonier
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Babilon

babka macierzysta /ˈbapka ˌmaʨ̑ɛˈʒɨsta/ (n)
mormor
  (dawniej, dawny) matka matki;

babka ojczysta /ˈbapka ɔjˈʧ̑ɨsta/ (n)
farmor
  (dawniej, dawny) matka ojca;

babsko /ˈbapskɔ/ (n)
käring
  (pogardliwie) (obraźliwie) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta brzydka lub niesympatyczna

badanie /baˈdãɲɛ/ (n)
undersökning, forskning
  poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego
undersökning
  sprawdzenie stanu zdrowia

badać /ˈbadaʨ̑/ (v)
forska, undersöka
  przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)
sondera
  przyglądać się czemuś lub komuś uważnie
undersöka
  sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim

badminton /badˈmʲĩntɔ̃n/ (n)
badminton
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;

badmintonista /bˌadmintɔɲˈista/ (n)
badmintonspelare
  gracz w badmintona

bagatelizować /bˌaɡatˌɛlizˈɔvatɕ/ (v)
bagatellisera
  przedstawiać jako mało ważne
förringa
  uważać za niezbyt ważne

bagaż /ˈbaɡaʃ/ (n)
bagage
  zapakowane przedmioty zabierane w podróż

bagażnik /baˈɡaʒʲɲik/ (n)
bagagelucka, bagagehållare
  miejsce na bagaż wydzielone w rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach i innych pojazdach

bagietka /baˈɟɛtka/ (n)
baguette, pain riche
  (spożywczy) długa, cienka bułka;

bagnet /ˈbaɡnɛt/ (n)
bajonett
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;

bagno /ˈbaɡnɔ/ (n)
kärr, träsk, sump, myr, mosse, sumpmark
  (ekologia, ekologiczny) obszar trwale podmokły, porośnięty specyficzną roślinnością;

bahamski /baˈxãmsʲci/ (adj)
bahamansk
  odnoszący się do państwa Bahamy
  odnoszący się do archipelagu Bahamy

bahrański /baxˈrãj̃sʲci/ (adj)
bahrainsk
  odnoszący się do państwa Bahrajn

bajka /ˈbajka/ (n)
fabel
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o treści fantastycznej
  (potocznie, potoczny) zmyślona informacja

bajka na dobranoc /bˈajka na dɔbrˈanɔts/ (n)
godnattsaga
  historyjka opowiadana lub czytana dziecku do snu

bajt /bajt/ (n)
byte
  (informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;

bak /bak/ (n)
tank
  zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu;

bakteria /bakˈtɛrʲja/ (n)
bakterie
  (biologia, biologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;

bakteriobójczy /ˌbaktɛrʲjɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
bakteridödande
  (medycyna, medyczny) taki, który powstrzymuje rozwój bakterii, niszczy je

bakteriolog /ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk/ (n)
bakteriolog
  (medycyna, medyczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii

bakteriologiczny /bˌaktɛrjˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
bakteriologisk
  związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii

bakteriomocz /bˌaktɛrjˈɔmɔtʃ/ (n)
bakteriuri
  (medycyna, medyczny) obecność bakterii w moczu;

bakteryjny /ˌbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
bakteriell
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie

bakłażan /bakˈwaʒãn/ (n)
aubergine, äggplanta
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;
  (spożywczy) warzywo; podłużny, zwykle fioletowoczarny owoc rośliny (1.1)

bal /bal/ (n)
bal
  (choreografia, choreograficzny) uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;

bal maskowy /ˈbal maˈskɔvɨ/ (n)
maskeradbal
  zabawa, której uczestnicy są w przebraniach i maskach na twarzy

balet /ˈbalɛt/ (n)
balett
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;

baletnica /ˌbalɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ballerina
  kobieta, która tańczy w balecie

balkon /ˈbalkɔ̃n/ (n)
balkong
  (architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

ballada /balˈːada/ (n)
ballad
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;

balneolog /bˌalnɛˈɔlɔk/ (n)
balneolog
  (medycyna, medyczny) lekarz zajmujący się balneologią, leczeniem wodami i kąpielami

balon /ˈbalɔ̃n/ (n)
luftballong
  (lotnictwo, lotniczy) wyposażony w gondolę aerostat bez napędu;
ballong
  ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;

balsa /ˈbalsa/ (n)
balsaträd
  (botanika, botaniczny) Ochroma lagopus, drzewo rosnące w Ameryce Południowej i Środkowej;
balsa
  drewno balsy (1.1)
  tratwa bądź łódka z drewna (1.1)

balsam /ˈbalsãm/ (n)
balsam
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (technologia, technika, techniczny) półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny preparat do balsamowania zwłok
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś kto łagodzi, przynosi spokój

bambus /ˈbãmbus/ (n)
bambu
  (botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;

banalny /bãˈnalnɨ/ (adj)
banal, platt
  zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności

banan /ˈbãnãn/ (n)
banan
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
  (spożywczy) owoc rośliny (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty

banda /ˈbãnda/ (n)
liga
  zorganizowana grupa przestępcza

bandaż /ˈbãndaʃ/ (n)
bandage, binda
  (medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;

bandażować /ˌbãndaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
förbinda, plåstra ihop, plåstra om
  zakładać bandaż, owijać bandażem

bandurzysta /bˌanduʒˈɨsta/ (n)
banduraspelare
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na bandurze

bandyta /bãnˈdɨta/ (n)
bandit
  człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw

bangladeski /ˌbãŋɡlaˈdɛsʲci/ (adj)
bangladeshisk
  związany z Bangladeszem, dotyczący Bangladeszu

bank /bãŋk/ (n)
bank
  (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
  (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów

bank krwi /ˈbãŋk ˈːr̥fʲi/ (n)
blodbank
  (potocznie, potoczny) zakład opieki zdrowotnej zajmujący się krwiodawstwem i krwiolecznictwem

bank spermy /ˈbãŋk ˈspɛrmɨ/ (n)
spermabank
  (potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy;

bankier /bˈaŋkʲɛr/ (n)
bankir
  właściciel lub dyrektor banku

banknot /ˈbãŋknɔt/ (n)
sedel
  (bankowość, bankowy) kawałek papieru, z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, wart pewną kwotę;

bankomat /bãŋˈkɔ̃mat/ (n)
bankomat, uttagsautomat
  urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;

baptysterium /bˌaptɨstˈɛrjum/ (n)
baptisterium
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (architektura, architektoniczny) budynek w którym dokonywano chrztu

baptyzm /ˈbaptɨsm̥/ (n)
baptism
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu;

bar /bar/ (n)
barium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
bar
  (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
  (fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia;
  (gastronomia) miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol

bar mleczny /ˈbar ˈmlɛʧ̑nɨ/ (n)
mjölkbar
  tani, samoobsługowy bar szybkiej obsługi, sprzedający posiłki przez cały dzień i nie oferujący alkoholi;

barak /ˈbarak/ (n)
barack
  prowizoryczny budynek

baran /ˈbarãn/ (n)
bagge, gumse
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy

barbadoski /ˌbarbaˈdɔsʲci/ (adj)
barbadisk
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa

barbarzyńca /ˌbarbaˈʒɨ̃j̃nʦ̑a/ (n)
barbar
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytności człowiek, który nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej;

barbarzyński /bˌarbaʒˈɨɲski/ (adj)
barbar, barbarisk
  cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem

barbituran /bˌarbʲitˈuran/ (n)
barbiturat
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych

barczysty /bartʃˈɨstɨ/ (adj)
bredaxlad
  szeroki w barkach

bardzo /ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
mest, mer mera
  bardziej, najbardziej wyraz pomocniczy, stosowany do tworzenia form stopnia wyższego i najwyższego niektórych przymiotników i przysłówków
mycket, väldigt, enormt, mäkta, oerhört, storligen
  służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo

baribal /baˈrʲibal/ (n)
svartbjörn
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ursus americanus Pallas, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny niedźwiedziowatych, występujący w Ameryce Północnej;

bark /bark/ (n)
axel, skuldra
  (anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;

barman /ˈbarmãn/ (n)
barmästare
  osoba, która obsługuje bufet w barze;

barograf /barˈɔɡraf/ (n)
barograf
  (meteorologia, meteorologiczny) miernik ciśnienia atmosferycznego (barometr), zdolny do samoczynnego zapisywania wyników pomiarów

barometr /baˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
barometer
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;

baron /ˈbarɔ̃n/ (n)
baron
  niski tytuł arystokratyczny;

barwena /barˈvɛ̃na/ (n)
mullusfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaskrawa ryba z Morza Śródziemnego;

barykada /ˌbarɨˈkada/ (n)
barrikad
  (wojskowość, wojskowy) doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;

bas /bas/ (n)
bas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski;

basen /ˈbasɛ̃n/ (n)
simbassäng, bassäng
  forma skrócona od basen pływacki

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (adj)
baskisk, baskiska
  związany z Baskami, dotyczący Basków

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (n)
baskiska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Basków;

basset /ˈbasːɛt/ (n)
basset, basset hound
  (kynologia, kynologiczny) masywny pies myśliwski o zwisających uszach;

bastard /ˈbastart/ (n)
bastard
  (zoologia, zoologiczny) mieszaniec zwierzęcy, głównie międzygatunkowy, zwykle niepłodny lub z ograniczoną płodnością, np. muł;

bastion /ˈbastʲjɔ̃n/ (n)
bastion
  (wojskowość, wojskowy) stosowany od XVI wieku element fortyfikacji w postaci pięciokątnej budowli ziemnej o wzmocnionych, murowanych ścianach; stanowisko artylerii flankującej dostęp do umocnień;

batalion /baˈtalʲjɔ̃n/ (n)
bataljon
  (wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;
brushane
  (ornitologia, ornitologiczny) Philomachus pugnax, ptak wędrowny, charakterystycznie rozkładający różnobarwne pióra w trakcie tokowania;

batat /bˈatat/ (n)
sötpotatis
  (botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;

bateria /baˈtɛrʲja/ (n)
batteri
  (elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii

baton /ˈbatɔ̃n/ (n)
chokladstång
  (cukiernictwo) niewielki podłużny kawałek czekolady, niekiedy z dodatkami;

batuta /baˈtuta/ (n)
taktpinne
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;

batymetria /ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
batymetri
  dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych;

bawełna /baˈvɛwna/ (n)
bomull
  (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań
  (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);
  (botanika, botaniczny) roślina uprawiana w Azji, Afryce, obu Amerykach i w Europie, z której wykonuje się materiał o tej samej nazwie;

bawić /ˈbavʲiʨ̑/ (v)
leka
  spędzać czas na rozrywkach

bawół /ˈbavuw/ (n)
buffel
  (zoologia, zoologiczny) duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła;

baza /ˈbaza/ (n)
bas
  główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania
  podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia

baza danych /bˈaza dˈanɨx/ (n)
databas
  (informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym

bazalt /ˈbazalt/ (n)
basalt
  (geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;

bazaltowy /bˌazaltˈɔvɨ/ (adj)
basaltisk
  dotyczący bazaltu, wykonany z bazaltu

bazar /ˈbazar/ (n)
basar
  teren, na którym można handlować; plac ze straganami

bazylia /baˈzɨlʲja/ (n)
basilika
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);

bazyliszek /bˌazɨlˈiʃɛk/ (n)
basilisk
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jaszczurek;
  (mitologia, mitologiczny) stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie żmii, zabijający wzrokiem i oddechem

bałałajka /ˌbawaˈwajka/ (n)
balalajka
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rosyjski i ukraiński ludowy instrument strunowy z trójkątnym pudłem rezonansowym;

bałkanizacja /bˌawkaɲizˈatsja/ (n)
balkanisering
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione

bałtycki /bawˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
baltisk
  od Bałtyk

bałwan /ˈbawvãn/ (n)
snögubbe
  figura człowieka ulepiona ze śniegu;

bałwochwalstwo /bˌawvɔxfˈalstfɔ/ (n)
avgudadyrkan, avguderi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kult bożków (bałwanów)

bańka mydlana /ˈbãɲka mɨˈdlãna/ (n)
såpbubbla
  pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;

baśń /baɕɲ̊/ (n)
fabel
  (literacko) utwór o treści fantastycznej;

bażanciarnia /ˌbaʒãɲˈʨ̑arʲɲa/ (n)
fasaneri, fasangård
  ogrodzony teren, na którym hoduje się bażanty;

bażant /ˈbaʒãnt/ (n)
fasan
  (ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;

bażantarnia /ˌbaʒãnˈtarʲɲa/ (n)
fasaneri, fasangård
  ogrodzony teren, na którym hoduje się bażanty;

beatyfikacja /ˌbɛatɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
saligförklaring
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;

beczka /ˈbɛʧ̑ka/ (n)
tunna, fat
  cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami;

behawiorystyczny /bˌɛxavʲˌɔrɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
behavioristisk
  (psychologia, psychologiczny) związany z behawiorystami, behawioryzmem

behawioryzm /bˌɛxavʲˈɔrɨzm/ (n)
behaviorism
  (psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;

bekas /ˈbɛkas/ (n)
beckasin
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak zamieszkujący tereny podmokłe;

belgijski /bɛlʲˈɟijsʲci/ (adj)
belgisk
  odnoszący się do Belgii lub Belgów

belizeński /ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci/ (adj)
belizisk
  związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców

belka /ˈbɛlka/ (n)
balk
  długi, obrobiony pień drzewa

belona /bɛˈlɔ̃na/ (n)
näbbgädda
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele;

bemol /ˈbɛ̃mɔl/ (n)
sänkt
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;

bengalski /bɛ̃ŋˈɡalsʲci/ (n)
bengali
  język bengalski (1.1)

beniński /bɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/ (adj)
beninsk
  odnoszący się do Beninu, państwa w Afryce

benzen /bˈɛnzɛn/ (n)
bensen
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;

benzofuran /bˌɛnzɔfˈuran/ (n)
bensofuran
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny; bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych;

benzyna /bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/ (n)
bensin
  paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

beret /ˈbɛrɛt/ (n)
basker
  (krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

beri-beri /bˈɛribˈɛri/ (n)
beriberi
  (medycyna, medyczny) awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;

berkel /ˈbɛrkɛl/ (n)
berkelium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

bermudzki /bɛrmˈutski/ (adj)
bermudisk
  dotyczący Bermudów

beryl /ˈbɛrɨl/ (n)
beryllium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;

besan /bˈɛsan/ (n)
kikärtsmjöl
  (spożywczy) mąka z ciecierzycy, częsty składnik regionalnych kuchni na subkontynencie indyjskim;

beton /ˈbɛtɔ̃n/ (n)
betong
  (budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

betoniarka /ˌbɛtɔ̃ˈɲarka/ (n)
betongblandare, frifallsblandare
  maszyna do wyrobu betonu
betongbil, betongblandare
  samochód ciężarowy przystosowany do transportu mieszanki betonowej

bez /bɛs/ (n)
fläder
  (botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;

bez /bɛs/ (preposition)
utan
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem

bez- /bɛs/ /bɛz/ (prefix)
-lös, o-
  …służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś

bezalkoholowy /ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
alkoholfri
  niezawierający, pozbawiony alkoholu

bezatomowy /bˌɛzatɔmˈɔvɨ/ (adj)
kärnvapenfri
  nieposiadający broni jądrowej

bezbarwny /bɛzˈbarvnɨ/ (adj)
färglös
  nie mający barwy

bezbateryjny /bˌɛzbatɛrˈɨjnɨ/ (adj)
batterifri
  mogący działać bez baterii

bezbramkowy /ˌbɛzbrãmˈkɔvɨ/ (adj)
mållös
  (sport, sportowy) o meczu piłkarskim, o wyniku meczu piłkarskiego: zakończony remisem 0:0, zakończony bez strzelenia żadnej bramki

bezchmurny /bɛsˈxmurnɨ/ (adj)
molnfri
  charakteryzujący się brakiem chmur

bezczelność /bɛʃˈʧ̑ɛlnɔɕʨ̑/ (n)
fräckhet, näsvishet
  nieliczenie się z nikim i niczym, zbytnia pewność siebie

bezczelny /bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ/ (adj)
oförskämd, fräck, näsvis, uppnosig
  cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

bezcześcić /bɛstʃˈɛɕtɕitɕ/ (v)
skända
  znieważać coś, pozbawiać czci

bezdech /ˈbɛzdɛx/ (n)
andningsstillestånd
  (medycyna, medyczny) chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu;

bezdeszczowy /ˌbɛzdɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
regnfri
  charakteryzujący się brakiem deszczu

bezdomność /bɛzˈdɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
hemlöshet
  (socjologia, socjologiczny) problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania;

bezdomny /bɛzˈdɔ̃mnɨ/ (adj)
hemlös
  taki, który nie ma domu

bezdymny /bɛzdˈɨmnɨ/ (adj)
rökfri
  niewydzielający dymu

bezdzietność /bɛʑˈʥ̑ɛtnɔɕʨ̑/ (n)
barnlöshet
  nieposiadanie potomstwa;

bezglutenowy /ˌbɛzɡlutɛ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
glutenfri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (biochemia, biochemiczny) pozbawiony glutenu, niezawierający glutenu

bezgorączkowy /ˌbɛzɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
feberfri
  (medycyna, medyczny) taki, który objawia się bez gorączki

bezgotówkowy /bˌɛzɡɔtufkˈɔvɨ/ (adj)
kontantfri
  (bankowość, bankowy) (księgowość) odbywający się bez udziału gotówki

bezgraniczny /ˌbɛzɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
oändlig
  taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś

bezgwiezdny /bɛzɡvʲˈɛzdnɨ/ (adj)
stjärnlös
  nie mający gwiazd

bezkształtny /bɛsˈkʃtawtnɨ/ (adj)
formlös, amorf, oformlig
  o niewyraźnym, nieregularnym kszatłcie

bezlitosny /ˌbɛzlʲiˈtɔsnɨ/ (adj)
obarmhärtig, hjärt­lös, skonings­lös
  okrutny; taki, który nie ma litości

bezmięsny /bɛzˈmʲjɛ̃w̃snɨ/ (adj)
köttfri
  o jedzeniu, diecie: niezawierający mięsa, pozbawiony mięsa

bezmocz /ˈbɛzmɔʧ̑/ (n)
anuri
  (medycyna, medyczny) brak wydalania lub wytwarzania moczu;

bezmyślny /bɛzmˈɨɕlnɨ/ (adj)
huvudlös, obetänksam, oförnuftig, tanklös, vanvettig, vettlös
  taki, który nad niczym się nie zastanawia; (także, też) świadczący o takiej cesze

beznadziejnie /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jɲɛ/ (adv)
hopplöst
  (potocznie, potoczny) bardzo źle, kiepsko

beznadziejność /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɔɕʨ̑/ (n)
hopplöshet
  cecha tego, co beznadziejne; stan beznadziei

beznadziejny /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ/ (adj)
hopplös
  pozbawiony wszelkiej nadziei

bezoki /bɛzˈɔki/ (adj)
ögonlös
  niemający oczu

bezokienny /bˌɛzɔkʲˈɛnnɨ/ (adj)
fönsterlös
  nie mający wcale okien

bezokolicznik /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
infinitiv
  (gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

bezosobowy /ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
opersonlig
  taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby

bezołowiowy /bˌɛzɔwɔvʲˈɔvɨ/ (adj)
blyfri
  niezawierający ołowiu

bezpartyjny /bˌɛspartˈɨjnɨ/ (adj)
partilös
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nie należący do żadnego ze stronnictw albo partii politycznych

bezpieczeństwo /ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
säkerhet
  stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

bezpiecznik /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
säkring, propp
  podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

bezpieczny /bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
säker, trygg
  taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi

bezpodmiotowy /bˌɛspɔdmʲɔtˈɔvɨ/ (adj)
subjektslös
  (gramatyka) taki, który nie zawiera podmiotu

bezprzewodowy /bˌɛspʃɛvɔdˈɔvɨ/ (adj)
trådlös
  (technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych

bezradność /bɛzˈradnɔɕʨ̑/ (n)
hjälplöshet
  niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji;

bezradny /bɛzˈradnɨ/ (adj)
hjälplös, handfallen, rådlös, rådvill
  niemogący lub nieumiejący sobie poradzić w życiu lub w trudnej sytuacji

bezrobocie /ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ/ (n)
arbetslöshet
  (ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (adj)
arbetslös
  bez pracy, bez zajęcia

bezrogi /bɛzrˈɔɡʲi/ (adj)
kullig
  (zoologia, zoologiczny) nie mający rogów

bezrymowy /bˌɛzrɨmˈɔvɨ/ (adj)
orimmad, rimlös
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) nie zawierający rymów

bezsenność /bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
sömnlöshet
  (fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;

bezsilny /bɛɕˈːilnɨ/ (adj)
kraftlös, maktlös, svag
  bez sił, niezdolny do walki
maktlös, vanmäktig, hjälplös
  taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

bezsolny /bɛssˈɔlnɨ/ (adj)
saltfri
  nie zawierający soli, pozbawiony soli

beztroska /bɛsˈtrɔska/ (n)
sorglöshet
  brak trosk, zmartwień
  nieprzejmowanie się niczym, brak dbałości o coś

bezwizowy /bˌɛzvizˈɔvɨ/ (adj)
visumfri
  niewymagający uzyskania wizy

bezwonny /bɛzˈvɔ̃nːɨ/ (adj)
luktlös
  niemający zapachu

bezwładność /bɛzˈvwadnɔɕʨ̑/ (n)
tröghet
  (fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu

bezwłosy /bɛzˈvwɔsɨ/ (adj)
hårlös
  niemający włosów, będący bez włosów

bełkotać /bɛwkˈɔtatɕ/ (v)
lalla, sluddra
  wypowiadać słowa w sposób bardzo niewyraźny, trudny do zrozumienia

beżowy /bɛˈʒɔvɨ/ (adj)
beige
  mający kolor kawy z mlekiem lub piasku

bhutański /buˈtãj̃sʲci/ (adj)
bhutanesisk
  odnoszący się do Bhutanu, państwa w Azji

białaczka /bʲjaˈwaʧ̑ka/ (n)
leukemi
  (medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

białko /ˈbʲjawkɔ/ (n)
protein, äggviteämne
  (biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (adj)
vitrysk, vitryska
  dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (n)
vitryska, vitrysk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

białorzytka /ˌbʲjawɔˈʒɨtka/ (n)
stenskvätta
  (ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste;

białowłosy /bjˌawɔvwˈɔsɨ/ (adj)
vithårig
  taki, który ma białe włosy

białozór /bʲjaˈwɔzur/ (n)
jaktfalk
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej;

biały /ˈbʲjawɨ/ (adj)
vit
  mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

biblijny /bʲiˈblʲijnɨ/ (adj)
biblisk
  pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

bibliografia /ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
bibliografi
  wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

bibliolatria /ˌbʲiblʲjɔˈlatrʲja/ (n)
bibliolatri
  oddawanie zbytniej czci Biblii, kult Biblii

bibliomania /ˌbʲiblʲjɔ̃ˈmãɲja/ (n)
bibliomani
  zamiłowanie albo obsesja posiadania i gromadzenia książek, zwłaszcza rzadkich czy cennych

biblioteka /ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/ (n)
bibliotek
  instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
  (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;

bibliotekarz /ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/ (n)
bibliotekarie
  pracownik biblioteki;

biblistyka /bʲiblˈistɨkˌa/ (n)
bibelvetenskap
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii;

bicykl /ˈbʲiʦ̑ɨkl̥/ (n)
höghjuling
  (historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości;

bidet /ˈbʲidɛt/ (n)
bidé
  urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

biec /bʲjɛʦ̑/ (v)
springa, löpa
  szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi

bieda /ˈbʲjɛda/ (n)
fattigdom, nöd
  stan braku środków do życia

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (adj)
fattig
  taki, któremu brakuje środków do życia

biedny jak mysz kościelna /ˈbʲjɛdnɨ ˈjak ˈmɨʃ kɔɕˈʨ̑ɛlna/ (adj)
fattig som en kyrkråtta
  bardzo biedny

biedronka /bʲjɛˈdrɔ̃nka/ (n)
nyckelpiga
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;

bieg /bʲjɛk/ (n)
växel
  (motoryzacja) przełożenie w skrzyni biegów
löpning
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety

bieg płotkarski /ˈbʲjɛk pwɔtˈkarsʲci/ (n)
häcklöpning
  (sport, sportowy) rodzaj biegów lekkoatletycznych, w którym zawodnicy pokonują równomiernie rozstawione płotki;

biegacz /ˈbʲjɛɡaʧ̑/ (n)
löpare
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi
jordlöpare
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny biegaczowatych (Carabidae);

bieganie /bʲjɛˈɡãɲɛ/ (n)
joggning
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa

biegać /ˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
springa, löpa
  przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi

biegun /ˈbʲjɛɡũn/ (n)
pol
  jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
  miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny

biegunka /bʲjɛˈɡũnka/ (n)
diarré
  (medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

biegus rdzawy /ˈbʲjɛɡus ˈrʣ̑avɨ/ (n)
kustsnäppa
  (ornitologia, ornitologiczny) Calidris canutus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biegłość /ˈbʲjɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
kunnighet
  doświadczenie w robieniu czegoś; nabyta wiedza umożliwiająca posiadanie praktycznej zdolności

biegły /ˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
kunnig
  mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie

biel /bʲjɛl/ (n)
vitt
  biały kolor;

bielik /ˈbʲjɛlʲik/ (n)
havsörn
  (ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję;

bieliźniarka /ˌbʲjɛlʲiʑˈɲarka/ (n)
linnesömmerska
  (dawniej, dawny) kobieta szyjąca bieliznę
linneskåp
  szafa na bieliznę

bierne palenie /ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
passiv rökning
  zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów);

biernik /ˈbʲjɛrʲɲik/ (n)
ackusativ
  (gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

bierzmowanie /ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ/ (n)
konfirmation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;

bieżący /bʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
flytande, rinnande
  płynący, posuwający się naprzód
nuvarande, aktuell, innevarande, löpande, pågående
  taki, który właśnie, obecnie trwa

bifobia /bʲifˈɔbja/ (n)
bifobi
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób biseksualnych

bigamia /bʲiˈɡãmʲja/ (n)
bigami
  pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami;

bigoreksja /bʲˌiɡɔrˈɛksja/ (n)
bigorexi
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) męska odmiana anoreksji; zaburzenie polegające na obsesyjnej dbałości o masę mięśniową bazujące na przekonaniu, że nie jest się wystarczająco muskularnym/że nie ma się wystarczająco dużych mięśni; obsesja na punkcie umięśnionego ciała

bijekcja /bʲijˈɛktsja/ (n)
bijektion
  (matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;

bikini /bʲiˈcĩɲi/ (n)
bikini
  dwuczęściowy damski kostium plażowy;

bikorn /ˈbʲikɔrn/ (n)
bicorne
  dwurożny kapelusz;

bilet /ˈbʲilɛt/ (n)
biljett
  dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

bilion /ˈbʲilʲjɔ̃n/ (n)
biljon
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012;

bilokacja /bʲˌilɔkˈatsja/ (n)
bilokation
  (ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach;

binturong /bʲĩnˈturɔ̃ŋk/ (n)
binturong
  (zoologia, zoologiczny) Arctictis binturong ssak leśny południowo-wschodniej Azji;

biochemia /bʲjɔˈxɛ̃mʲja/ (n)
biokemi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

biochemiczny /bjˌɔxɛmˈitʃnɨ/ (adj)
biokemisk
  (biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii

biogeografia /ˌbʲjɔɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
biogeografi
  nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów;

biografia /bʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
biografi
  opis życia i działalności jakiejś osoby;

biograficzny /ˌbʲjɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
biografisk
  związany z biografią, dotyczący biografii

biolog /ˈbʲjɔlɔk/ (n)
biolog
  specjalista w zakresie biologii

biologia /bʲjɔˈlɔɟja/ (n)
biologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

biologia molekularna /bjɔlˈɔɡja mˌɔlɛkulˈarna/ (n)
molekylärbiologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach

biologiczny /ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
biologisk
  związany z biologią, dotyczący biologii

biomasa /bʲjɔ̃ˈmasa/ (n)
biomassa
  masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny)
  materia zawarta w organizmach żywych;

biomedycyna /ˌbʲjɔ̃mɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
biomedicin
  dziedzina medycyny oparta na zasadach nauk biologicznych;

biomedyczny /ˌbʲjɔ̃mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
biomedicinsk
  związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny

bioróżnorodność /ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
biodiversitet, biologisk mångfald
  zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji;

biotyna /bʲjɔˈtɨ̃na/ (n)
biotin
  (biochemia, biochemiczny) witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów;

birmański /bʲirˈmãj̃sʲci/ (adj)
burmesisk
  odnoszący się do państwa Mjanma (Birma), wywodzący się z Mjanmy (Birmy), dotyczący Mjanmańczyków (Birmańczyków)

birmański /bʲirˈmãj̃sʲci/ (n)
burmesiska
  język urzędowy Mjanmy (Birmy);

biskup /ˈbʲiskup/ (n)
biskop
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

bislama /bʲisˈlãma/ (n)
bislama
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych na Vanuatu;

bit /bʲit/ (n)
bit
  (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1

bita śmietana /ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
vispgrädde
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;

bitwa /ˈbʲitfa/ (n)
slag
  (wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

biurko /ˈbʲjurkɔ/ (n)
skrivbord, skolbänk
  mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

biuro /ˈbʲjurɔ/ (n)
byrå, kontor
  budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;

biuro podróży /ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/ (n)
resebyrå, turistbyrå
  instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.

biust /bʲjust/ (n)
byst
  piersi kobiety
byst, bröst
  popiersie

biustonosz /bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
behå, bysthållare, bh
  (krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

bizmut /ˈbʲizmut/ (n)
vismut
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

biznesmen /bʲizˈnɛsmɛ̃n/ (n)
affärsman
  osoba prowadząca własną firmę

bizon /ˈbʲizɔ̃n/ (n)
bisonoxe
  (zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy;

bić /bʲiʨ̑/ (v)
prägla
  o monetach, medalach produkować za pomocą stempla lub prasy
slå
  uderzać kogoś, zadawać komuś ból
  o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
  o dzwonie i zegarze wytwarzać głośne odgłosy pracy
  w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.

biżuteria /ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/ (n)
juvel
  przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;

bliski /ˈblʲisʲci/ (adj)
nära
  taki, który jest w niewielkiej odległości
  taki, który jest w niewielkiej odległości czasowej; który ma niedługo nastąpić
  taki, który prawie osiągnął jakiś stan
  bezpośrednio spokrewniony
  zbliżony do czegoś, podobny

blisko /ˈblʲiskɔ/ (adv)
nära
  w niewielkiej odległości

blizna /ˈblʲizna/ (n)
ärr
  (medycyna, medyczny) ślad po ranie;

bliźni /blˈiʑɲi/ (n)
nästa, medmänniska
  (biblijny) każdy człowiek

bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
tvilling
  każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie
småhus
  (budownictwo) dom stykający się z innym lub innymi podobnymi jedną lub dwoma ścianami

bliźnięta syjamskie /blʲiʑˈɲɛ̃nta sɨˈjãmsʲcɛ/ (n)
siamesiska tvillingar
  (medycyna, medyczny) bliźnięta jednojajowe z wadą rozwojową polegającą na złączeniu ich ciał;

bloger /ˈblɔɡɛr/ (n)
bloggare
  (informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga

blogerka /blɔˈɡɛrka/ (n)
bloggerska
  (informatyka, informatyczny) autorka blogu

blogosfera /blˌɔɡɔsfˈɛra/ (n)
bloggosfär
  (publikatory) (społeczny) ogół blogów traktowanych jako przestrzeń społeczna i publicystyczna autorów oraz ich czytelników;

blok /blɔk/ (n)
block
  zeszyt, notes z kartkami większego formatu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw, partii politycznych
  duża, foremna bryła względnie twardego materiału, np. kamienia, betonu, lodu, chałwy
  (budownictwo) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krążek na którym lina zmienia kierunek przesuwając się w rowku;
  (sport, sportowy) w siatkówce obrona polegająca na podniesieniu rąk ponad siatkę przez jednego lub kilku graczy drużyny;

blok mieszkalny /ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ/ (n)
höghus
  budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy;

blondynka /blɔ̃nˈdɨ̃nka/ (n)
blondin
  kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie

bluszcz /bluʃʧ̑/ (n)
murgröna
  (botanika, botaniczny) roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

boa /ˈbɔa/ (n)
boa
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli;

bocian /ˈbɔʨ̑ãn/ (n)
stork
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;
  (dawniej, dawny) narzędzie tortur krępujące szyję, ręce i stopy;

bocian biały /ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ/ (n)
vit stork
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;

bocian czarny /ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ/ (n)
svart stork
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;

bodziec /ˈbɔʥ̑ɛʦ̑/ (n)
sporre
  (dawniej, dawny) ostroga
stimulans
  (medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;
sporre, stimulans
  (przenośnie, przenośnia) podnieta, zachęta

bogactwo /bɔˈɡaʦ̑tfɔ/ (n)
rikedom, förmögenhet
  majątek, posiadane dobra o dużej wartości
rikedom
  wielka ilość, różnorodność

bogaty /bɔˈɡatɨ/ (adj)
rik, förmögen
  posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody
rik
  taki, który obfituje w coś
  dający dużą możliwość wyboru

bogini /bɔˈɟĩɲi/ (n)
gudinna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóstwo rodzaju żeńskiego

bohaterka /ˌbɔxaˈtɛrka/ (n)
hjältinna
  forma żeńska od: bohater; kobieta odważna

bohaterski /ˌbɔxaˈtɛrsʲci/ (adj)
hjältemodig
  postępujący jak bohater
  związany z bohaterstwem, właściwy bohaterowi

bohr /bɔxr̥/ (n)
bohrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

bojkot /ˈbɔjkɔt/ (n)
bojkott
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

bojkotować /bˌɔjkɔtˈɔvatɕ/ (v)
bojkotta
  zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu

bojowy /bɔˈjɔvɨ/ (adj)
stridslysten, kamplysten, stridbar
  wojowniczy, waleczny, skłonny do boju
kamp, strid
  związany z walką

boks /bɔks/ (n)
boxning
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;
boxing
  każda wydzielona część pomieszczenia

bokser /ˈbɔksɛr/ (n)
boxare
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający zawodowo boks (pięściarstwo)

boleć /ˈbɔlɛʨ̑/ (v)
göra ont, värka, smärta, spränga
  (medycyna, medyczny) być źródłem bólu

boliwijski /ˌbɔlʲiˈvʲijsʲci/ (adj)
boliviansk
  odnoszący się do Boliwii

bom /bɔ̃m/ (n)
bom
  (marynarka) poziome drzewce na żaglowcu;

bomba /ˈbɔ̃mba/ (n)
bomb
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;

bomba atomowa /bˈɔmba ˌatɔmˈɔva/ (n)
atombomb
  (wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami

bombardować /ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑/ (v)
bombardera, bomba
  (wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi

bonsai /bɔnsˈai/ (n)
bonsai
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu;

bonus /ˈbɔ̃nus/ (n)
bonus
  dodatek, premia

bonżurka /bɔ̃n͇ˈʒurka/ (n)
rökrock
  (krawiectwo) poranny ubiór męski, podobny do marynarki;

bor /bɔr/ (n)
bor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

borowik /bɔˈrɔvʲik/ (n)
rörsopp
  (biologia, biologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych;

borowik szlachetny /bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
karljohan, stensopp
  (mikologia, mikologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych;

borowina /ˌbɔrɔˈvʲĩna/ (n)
fango
  (medycyna, medyczny) stosowany w lecznictwie torf;

borsuk /ˈbɔrsuk/ (n)
grävling
  (zoologia, zoologiczny) Meles, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

borta /ˈbɔrta/ (n)
bård
  (włókiennictwo) pasmanteryjna taśma do obszywania skrajów tkaniny

borówka brusznica /bɔˈrufka bruʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
lingon
  (botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym;

bosak /ˈbɔsak/ (n)
båtshake
  (technologia, technika, techniczny) zaostrzony, długi drąg z hakiem używany w pożarnictwie i żeglarstwie, również jako prymitywna broń drzewcowa;

boski /ˈbɔsʲci/ (adj)
gudomlig
  właściwy bogu, bóstwu

boso /ˈbɔsɔ/ (adv)
barfota
  bez obuwia, z nieubranymi stopami

botanik /bɔˈtãɲik/ (n)
botaniker
  specjalista w zakresie botaniki

botanika /bɔˈtãɲika/ (n)
botanik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;

bouclé /bɔˈutslɛ/ (n)
bouclé
  (włókiennictwo) ozdobnie skręcona przędza z pętelkami lub węzełkami;
  (włókiennictwo) teksturowana tkanina lub dzianina z przędzy (1.1) w całości albo tylko ze wstawkami

boysband /bɔˈɨzbant/ (n)
pojkband
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa wokalna młodych mężczyzn lub nastolatków, wykonująca muzykę pop;

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (adj)
bosnisk
  związany z Bośnią lub Bośniakami

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (n)
bosniska
  jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w BiH;

bożodrzew gruczołowaty /bɔʒˈɔdʒɛv ɡrˌutʃɔwɔvˈatɨ/ (n)
gudaträd
  (botanika, botaniczny) Ailanthus altissima, gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych, pochodzący z Chin, obecnie rozpowszechniony zarówno w Europie, jak i Ameryce Północnej;

brak /brak/ (n)
brist
  fakt nieistnienia czegoś

brak miesiączki /ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci/ (n)
utebliven menstruation
  (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne;

brakować /braˈkɔvaʨ̑/ (v)
fattas, saknas, tryta
  być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać

brama /ˈbrãma/ (n)
port
  (architektura, architektoniczny) ruchome zamknięcie wejścia bądź wjazdu;
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ufortyfikowany wjazd lub wejście do twierdzy lub miasta

bramka /ˈbrãmka/ (n)
målbur, mål
  (sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką;
mål
  (sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2)

bramkarz /ˈbrãmkaʃ/ (n)
målvakt
  (sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;

brat /brat/ (n)
bror, broder
  potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich

bratanek /braˈtãnɛk/ (n)
brorson
  syn brata

bratanica /ˌbratãˈɲiʦ̑a/ (n)
brorsdotter
  córka brata

braterski /braˈtɛrsʲci/ (adj)
broderlig
  odnoszący się do brata, braci

braterstwo /braˈtɛrstfɔ/ (n)
broderskap
  braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie

bratowa /braˈtɔva/ (n)
svägerska
  żona brata

brazylijski /ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (adj)
brasiliansk
  odnoszący się do państwa Brazylia

brać udział /ˈbraʨ̑ ˈuʥ̑aw/ (v)
delta, vara med
  uczestniczyć

brednia /ˈbrɛdʲɲa/ (n)
nonsens, smörja, trams, bullshit, dravel, dumhet
  bezsens, bzdura

bredzić /ˈbrɛʥ̑iʨ̑/ (v)
yra
  mówić bez sensu we śnie lub w chorobie
dilla, prata smörja, prata strunt, svamla
  mówić głupstwa

brelok /brˈɛlɔk/ (n)
berlock
  wisiorek, ozdoba na łańcuszku lub bransolecie

brew /brɛf/ (n)
ögonbryn
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) pasmo krótkich włosów nad oczodołem

broda /ˈbrɔda/ (n)
haka
  (anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka
skägg
  zarost na brodzie (1.1)

brodaty /brɔˈdatɨ/ (adj)
skäggig
  mający zarost na dolnej części twarzy

brodawka /brɔdˈafka/ (n)
vårta
  (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze
  (medycyna, medyczny) prawidłowa, anatomiczna wypukłość na skórze

brodawka sutkowa /brɔˈdafka sutˈkɔva/ (n)
bröstvårta
  (anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;

brodziec pławny /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ ˈpwavnɨ/ (n)
dammsnäppa
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

brodzić /ˈbrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
vada
  chodzić po czymś grząskim
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) chodzić nurzając nogi w czymś
  chodzić w płytkiej wodzie

brokuł /ˈbrɔkuw/ (n)
broccoli
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;

brom /brɔ̃m/ (n)
brom
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;

brona /ˈbrɔ̃na/ (n)
harv
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;

bronić /ˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
försvara
  odpierać atak
  stawać w obronie kogoś lub czegoś; wstawiać się za kimś; czymś, być czyimś obrońcą
försvara sig
  chronić siebie przed atakiem, odpierać atak na siebie

broszka /ˈbrɔʃka/ (n)
brosch
  element biżuterii; ozdoba przypinana do stroju kobiecego przy pomocy zapinki;

broszura /brɔˈʃura/ (n)
broschyr
  cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie;

browar /ˈbrɔvar/ (n)
bryggeri
  zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;

broń /brɔ̃ɲ/ (n)
vapen
  (wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;

brud /brut/ (n)
smuts, lort, skit
  każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś

brudna bomba /brˈudna bˈɔmba/ (n)
smutsig bomb
  (wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu;

brudnopis /brudˈnɔpʲis/ (n)
anteckning, kladd, skiss, utkast
  tekst roboczy
anteckningsblock, anteckningsbok, skrivblock, skrivbok, skrivhäfte
  zeszyt do zapisywania notatek, tekstów roboczych;

brudny /ˈbrudnɨ/ (adj)
smutsig
  mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud
  (potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi

brudzić /brˈudʑitɕ/ (v)
smutsa ner
  czynić brudnym, pokrywać brudem

brukiew /ˈbrucɛf/ (n)
kålrot
  (botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.;

brukselka /bruˈksɛlka/ (n)
brysselkål, rosenkål
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) odmiana kapusty warzywnej;

brunatny /brũˈnatnɨ/ (adj)
brun
  mający kolor ciemnobrązowy

brunejski /brũˈnɛjsʲci/ (adj)
bruneisk
  odnoszący się do państwa Brunei

brutto /ˈbrutːɔ/ (adv)
brutto
  bez potrąceń

brydż /brɨʧ̑/ (n)
bridge
  (termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;

bryg /brɨk/ (n)
brigg
  (morski) żaglowiec mający dwa maszty; obydwa maszty niosą ożaglowanie rejowe;

brylant /ˈbrɨlãnt/ (n)
briljant
  (jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament;

brytyjski /brɨˈtɨjsʲci/ (adj)
brittisk
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako wyspy

bryła /ˈbrɨwa/ (n)
kropp
  (matematyka, matematyczny) figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej;

brzeg /bʒɛk/ (n)
kant
  krańcowa linia czegoś
strand, kust
  pas lądu ograniczający zbiornik wodny;

brzezina /bʒɛˈʑĩna/ (n)
björkskog
  lasek brzozowy

brzmienie /ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ljud
  zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu

brzoskwinia /bʒɔsˈkfʲĩɲa/ (n)
persika, persikoträd
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc brzoskwini (1.1)

brzoza /ˈbʒɔza/ (n)
björk
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny brzozowatych;

brzuch /bʒux/ (n)
buk, mage, abdomen
  (anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;

brzuchomówca /ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a/ (n)
buktalare
  (książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu

brzuszek piwny /ˈbʒuʃɛk ˈpʲivnɨ/ (n)
ölmage
  (żartobliwie) brzuch mężczyzny pijącego duże ilości piwa, wskazujący na takie skłonności

brzydki /ˈbʒɨtʲci/ (adj)
ful
  subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych

brzytwa /ˈbʒɨtfa/ (n)
rakkniv
  ostry nóż do usuwania zarostu;

bród /brut/ (n)
vadställe, vad
  płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

brązowawy /ˌbrɔ̃w̃zɔˈvavɨ/ (adj)
brunaktig
  mający kolor podobny do brązowego; niezupełnie brązowy, prawie brązowy

brązowy /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
brun
  mający kolor brązu;

buc /buʦ̑/ (n)
lurk
  ktoś zarozumiały, pyszałkowaty, tępy, głupi

buddyzm /ˈbudːɨsm̥/ (n)
buddhism, buddism
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;

budowa /buˈdɔva/ (n)
anläggning
  wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu

budowa ciała /buˈdɔva ˈʨ̑awa/ (n)
kroppbyggnad
  sylwetka, wygląd i właściwości zewnętrzne ciała

budować /buˈdɔvaʨ̑/ (v)
bygga, anlägga
  tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje

budowla /buˈdɔvla/ (n)
anläggning, bygge
  coś, co zostało zbudowane, skonstruowane

budynek /buˈdɨ̃nɛk/ (n)
byggnad, hus
  (architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej

budzik /ˈbuʥ̑ik/ (n)
väckarklocka
  zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory

budzić /ˈbuʥ̑iʨ̑/ (v)
väcka
  przerywać czyjś sen
  wywoływać jakieś uczucia
vakna
  przestawać spać

buk /buk/ (n)
bok
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny bukowatych;

bukiet /ˈbucɛt/ (n)
bukett
  wiązanka, pęk kwiatów;

bukszpryt /ˈbukʃprɨt/ (n)
bogspröt
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;

bulgur /bˈulɡur/ (n)
bulgur
  (spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej;

bulimia /buˈlʲĩmʲja/ (n)
bulimi
  (medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;

bulimiczka /bˌulimˈitʃka/ (n)
bulimiker
  kobieta cierpiąca na bulimię

bulimiczny /bˌulimˈitʃnɨ/ (adj)
bulimisk
  dotyczący bulimii lub bulimików, właściwy bulimii lub bulimikom

bulimik /bulˈimik/ (n)
bulimiker
  mężczyzna cierpiący na bulimię

bulterier /bulˈtɛrʲjɛr/ (n)
bullterrier
  (kynologia, kynologiczny) rasa mocno zbudowanych i umięśnionych psów z grupy terierów;

bulwar /ˈbulvar/ (n)
boulevard
  (książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym

bulwersować /ˌbulvɛrˈsɔvaʨ̑/ (v)
uppröra
  oburzać, poruszać, wywoływać złość, niesmak

bumerang /bumˈɛraŋk/ (n)
bumerang
  płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;

bunt /bũnt/ (n)
motstånd, opposition, protest
  sprzeciw, opór, protest
myteri, resning, uppror, revolt
  wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi

burak /ˈburak/ (n)
rödbeta
  (botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;

burak ćwikłowy /bˈurak tɕfikwˈɔvɨ/ (n)
rödbeta
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grupa kultywarów podgatunku buraka zwyczajnego; burak o wyraźnie czerwonej barwie, wykorzystywany szeroko w kulinariach, o cennych właściwościach odżywczych;

burdel /ˈburdɛl/ (n)
bordell, horhus
  (pospolicie) dom publiczny

burkiński /burʲˈcĩj̃sʲci/ (adj)
burkinsk
  odnoszący się do Burkiny Faso, państwa w Afryce

burmistrz /ˈburmʲisṭʃ/ (n)
borgmästare
  (administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;

bursztyn /ˈburʃtɨ̃n/ (n)
bärnsten
  (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;

burza /ˈbuʒa/ (n)
åska, åskväder
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);

burza piaskowa /bˈuʒa pʲaskˈɔva/ (n)
sandstorm
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;

burza w szklance wody /ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ/ (n)
storm i ett vattenglas
  zamęt wywołany z błahych powodów

burżuazyjny /bˌurʒuazˈɨjnɨ/ (adj)
borgerlig
  (historia, historyczny, historycznie) związany z burżuazją, dotyczący burżuazji

but /but/ (n)
sko
  część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy;

butan /ˈbutãn/ (n)
butan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;

butanol /buˈtãnɔl/ (n)
butanol
  (chemia, chemiczny) alkohol alifatyczny o wzorze sumarycznym C4H9OH, używany głównie jako rozpuszczalnik oraz jako surowiec chemiczny;

butelka /buˈtɛlka/ (n)
flaska, butelj
  szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (adj)
bulgarisk, bulgariska
  związany z Bułgarią lub Bułgarami

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (n)
bulgariska
  język urzędowy Bułgarii;

bułgarskojęzyczny /buwˈɡarskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
bulgariskspråkig
  posługujący się językiem bułgarskim
  spisany, stworzony w języku bułgarskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem bułgarskim

buńczuk /ˈbũj̃n͇ʧ̑uk/ (n)
fana pryda med tagelplym
  (historia, historyczny, historycznie) drzewce zakończone kulą lub grotem, ozdobione końskim włosiem, stanowiły symbol władzy na dawnych kresach wschodnich;
tagelplym
  (historia, historyczny, historycznie) pęk włosów, przyłączany do rycerskiego szyszaka bądź do uszu lub piersi konia

byk /bɨk/ (n)
bock
  (potocznie, potoczny) błąd w tekście, najczęściej ortograficzny
tjur
  (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia itp.

bynajmniej /bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
ingalunda
  … wzmacniająca przeczenie: wcale, w najmniejszym stopniu, w żadnym razie

bystrze /ˈbɨsṭʃɛ/ (n)
fors
  (hydrologia, hydrologiczny) odcinek rzeki różniący się od sąsiednich szybszym prądem i mniejszą głębokością;

być /bɨʨ̑/ (v)
vara
  istnieć; trwać
  charakteryzować się jakąś cechą
  należeć do jakiejś organizacji
  pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań
  uczestniczyć w czymś
vara, finnas
  znajdować się w jakimś miejscu

być może /bˈɨtɕ mˈɔʒɛ/
kanske
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

być przy zdrowych zmysłach /ˈbɨʨ̑ pʃɨ‿ˈzdrɔvɨγ ˈzmɨswax/ (v)
vara vid sunda vätskor
  być zdrowym psychicznie, zachowywać równowagę, postępować zgodnie ze zdrowym rozsądkiem

były /ˈbɨwɨ/ (adj)
förra, forn
  taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli

bzdura /ˈbzdura/ (n)
smörja, trams, skitsnack, strunt, bullshit, dravel
  coś nieprawdziwego, niedorzecznego

bóbr /bupr̥/ (n)
bäver
  (zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;

bóg /buk/ /bɔˈgɔvʲɛ/ (n)
gud
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

bójka /ˈbujka/ (n)
slagsmål
  awantura połączona z biciem;

ból /bul/ (n)
smärta, värk
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;

bąk /bɔ̃ŋk/ (n)
broms
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek;
gyroskop
  (fizyka, fizyczny) bryła sztywna mająca możliwość obrotu;
rördrom
  (ornitologia, ornitologiczny) Botaurus, duży ptak wodny wydający buczenie;
knatte, parvel, plutt, pys
  (potocznie, potoczny) szkrab
humla
  (potocznie, potoczny) trzmiel lub inny buczący owad
fis, fjärt, prutt
  (potocznie, potoczny) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii
snurra
  rodzaj wirującej zabawki;

bęben /ˈbɛ̃mbɛ̃n/ (n)
trumma
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;

bębnić /ˈbɛ̃mbʲɲiʨ̑/ (v)
trumma
  grać na bębnie

bękart /ˈbɛ̃ŋkart/ (n)
bastard
  (pogardliwie) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);

bławatnik /bwaˈvatʲɲik/ (n)
kotinga
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak o barwnym upierzeniu;

błona bębenkowa /ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
trumhinna
  (anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;

błona dziewicza /ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a/ (n)
mödomshinna
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;

błona śluzowa /ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/ (n)
slemhinna
  (anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;

błotnik /ˈbwɔtʲɲik/ (n)
flygel
  część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół

błoto /ˈbwɔtɔ/ (n)
gyttja, dy
  mieszanina ziemi i wody;

błyskawica /ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a/ (n)
blixt
  zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi

błyskawicznie /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
blixtsnabbt
  bardzo szybko, prędko

błąd /bwɔ̃nt/ (n)
fel
  niezgodność z zasadami, założeniami
  działanie, które przynosi złe skutki

błąd ortograficzny /ˈbwɔ̃nt ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
felstavning
  błąd w pisowni – niewłaściwe napisanie wyrazu, niezgodne z przyjętymi dla danego języka normami ortograficznymi;

błękitna krew /bwɛ̃ŋʲˈcitna ˈkrɛf/ (idiom)
blått blod
  pochodzenie arystokratyczne

cal /ʦ̑al/ (n)
tum
  pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;

call center /kˈɔl tsˈɛntɛr/ (n)
callcenter
  wydzielony dział firmy lub specjalistyczna instytucja przystosowana do telefonicznej obsługi klientów;

car /ʦ̑ar/ (n)
tsar
  (historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);

całka /ˈʦ̑awka/ (n)
integral
  (matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;

całkiem /ˈʦ̑awʲcɛ̃m/ (adv)
alldeles, fullständigt, helt, totalt, fullkomligt, helt och hållet
  w sposób całkowity, zupełny, pełny
ganska, tämligen, någorlunda
  w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę

całkowicie /ˌʦ̑awkɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (adv)
fullständigt, alldeles, helt, fullkomligt, helt och hållet, splitter
  w sposób całkowity, pełny, bez reszty

całkowity /ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ/ (adj)
total
  taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy

całować /ʦ̑aˈwɔvaʨ̑/ (v)
kyssa, pussa
  dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś
pussas
  dawać i dostawać pocałunek

całość /ˈʦ̑awɔɕʨ̑/ (n)
helhet
  wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę

cały /ˈʦ̑awɨ/ (adj)
hel
  zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni
  jedyny, wyłączny

cebula /ʦ̑ɛˈbula/ (n)
lök
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z rośliny (1.1)

cebulka /tsɛbˈulka/ (n)
lök
  (botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych

cech /ʦ̑ɛx/ (n)
gille, skrå
  organizacja zrzeszająca rzemieślników;

cecha /ˈʦ̑ɛxa/ (n)
kännetecken, egenskap, drag, särdrag
  parametr opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób

cedr /ʦ̑ɛtr̥/ (n)
ceder
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

cegła /ˈʦ̑ɛɡwa/ (n)
tegel, tegelsten
  (budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;

cel /ʦ̑ɛl/ (n)
mål
  to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
mål, syfte, ändamål
  to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))

cel uświęca środki /ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci/ (proverb)
ändamålet helgar medlen
  można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel

cela /ˈʦ̑ɛla/ (n)
cell
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha
cell, fängelsecell
  pokój więźnia w więzieniu

celibat /ʦ̑ɛˈlʲibat/ (n)
celibat
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych;

celnik /ˈʦ̑ɛlʲɲik/ (n)
tulltjänsteman
  osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy

celownik /ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik/ (n)
dativ
  (gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;

cement /ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt/ (n)
cement
  hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina)

cena /ˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
pris
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar

cenić /ˈʦ̑ɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
värdera, akta, högakta, skatta, uppskatta, värdesätta
  uznawać walory kogoś/czegoś

cenotaf /ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf/ (n)
kenotaf
  (książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;

centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (n)
kentaur
  (mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;

centralny /ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ/ (adj)
central, mellersta
  znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka

centriola /ʦ̑ɛ̃nˈtrʲjɔla/ (n)
centriol
  (biologia, biologiczny) organellum komórkowe o cylindrycznej strukturze odpowiedzialne za tworzenie wrzeciona podziałowego;

centrować /tsɛntrˈɔvatɕ/ (v)
centrera
  (technologia, technika, techniczny) ustawiać coś współosiowo

centrum /ˈʦ̑ɛ̃ntrũm/ (n)
center, central
  miejsce, gdzie coś się koncentruje
center, centrum
  środkowa część czegoś

centyl /ˈʦ̑ɛ̃ntɨl/ (n)
percentil
  (statystyka, statystyczny) wartość z przedziału od 1 do 100, która określa procent rozkładu znajdujący się poniżej lub równy danej wartości;

centymetr /ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/ (n)
centimeter
  miara długości; jedna setna metra;

cenzura /ʦ̑ɛ̃w̃ˈzura/ (n)
censur
  kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań;

cep /ʦ̑ɛp/ (n)
slaga
  (historia, historyczny, historycznie) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą;

cer /ʦ̑ɛr/ (n)
cerium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;

cera /ˈʦ̑ɛra/ (n)
hy
  skóra na powierzchni twarzy
  wygląd cery (1.1)

ceramiczny /ˌʦ̑ɛrãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
keramisk
  wykonany z ceramiki

cerować /ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
stoppa, laga
  wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie

certa /ˈʦ̑ɛrta/ (n)
vimma
  (ichtiologia, ichtiologiczny) przybrzeżna ryba morska podczas tarła wędrująca do rzek;

certyfikat /ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat/ (n)
certifikat
  dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia

certyfikować /tsˌɛrtɨfikˈɔvatɕ/ (v)
certifiera
  wydawać certyfikat, potwierdzając coś oficjalnie

cesarski /ʦ̑ɛˈsarsʲci/ (adj)
kejsarlig
  dotyczący cesarza; dotyczący cesarstwa

cesarskie cięcie /ʦ̑ɛˈsarsʲcɛ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
kejsarsnitt
  (medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha;

cesarstwo /ʦ̑ɛˈsarstfɔ/ (n)
kejsardöme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;

cesarz /ˈʦ̑ɛsaʃ/ (n)
kejsare
  najwyższy stopień monarchiczny;

cesarzowa /ˌʦ̑ɛsaˈʒɔva/ (n)
kejsarinna
  kobieta cesarz
  żona cesarza

cewka moczowa /ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva/ (n)
urinrör
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;

cewnik /ˈʦ̑ɛvʲɲik/ (n)
kateter
  (medycyna, medyczny) cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków;

cez /ʦ̑ɛs/ (n)
cesium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;

chaber /ˈxabɛr/ (n)
klint
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Centaurea L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
blåklint
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Centaurea cyanus, chaber bławatek

chabeta /xabˈɛta/ (n)
hästkrake, kamp
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) lichy, chudy koń

chadecki /xaˈdɛʦ̑ʲci/ (adj)
kristdemokratisk
  (przymiotnik) od chadecja

chadek /ˈxadɛk/ (n)
kristdemokrat
  członek bądź sympatyk chadecji

chamsa /xˈamsa/ (n)
Fatimas hand, hamsa
  (etnografia, etnograficzny) symbol szczęścia w formie otwartej dłoni, używany w wielu kulturach jako amulet;

chaos /ˈxaɔs/ (n)
kaos
  nieporządek, bezład

charakter /xaˈraktɛr/ (n)
karaktär
  (psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby
  zespół cech wyróżniających dany przedmiot lub zjawisko od innych tego samego rodzaju

charakterystyczny /ˌxaraktɛrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
karakteristisk, karaktäristisk, typisk
  typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska
karakteristisk, betecknande, karaktäristisk, kännetecknande, typisk
  wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów

charakterystyka /ˌxaraktɛˈrɨstɨka/ (n)
karakteristik, karakterisering
  opis cech właściwych komuś lub czemuś, zbiór cech charakteryzujących kogoś

charcik włoski /ˈxarʲʨ̑iɡ ˈvwɔsʲci/ (n)
italiensk vinthund
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy chartów pochodząca z północnej Afryki;

chart /xart/ (n)
vinthund
  (zoologia, zoologiczny) (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową;

chata /ˈxata/ (n)
hydda
  drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach

chcieć /xʲʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (modal)
vilja
  odczuwać chęć zrobienia czegoś

chciwość /ˈxʲʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
girighet, lystenhet
  silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś

chciwy /ˈxʲʨ̑ivɨ/ (adj)
girig, lysten, glupsk
  taki, który odznacza się chciwością

cheeseburger /xˌɛɛsɛbˈurɡɛr/ (n)
cheeseburgare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hamburger serwowany z plastrem żółtego sera;

chemia /ˈxɛ̃mʲja/ (n)
kemi
  nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;

chemiczny /xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kemisk
  związany z chemią

chemik /ˈxɛ̃mʲik/ (n)
kemist
  specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią

chemioterapia /ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
kemoterapi
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;

chemotaksja /ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja/ (n)
kemotaxis
  (biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach;

chilijski /ʧ̑ʲiˈlʲijsʲci/ (adj)
chilensk
  odnoszący się do państwa Chile

chimera /xʲĩˈmɛra/ (n)
havsmus
  (ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera;

chinina /xʲĩˈɲĩna/ (n)
kinin
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;

chirurg /ˈxʲirurk/ (n)
kirurg
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami

chirurgia /xʲiˈrurʲɟja/ (n)
kirurgi
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;

chirurgia kosmetyczna /xʲiˈrurʲɟja ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑na/ (n)
skönhetskirurgi
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chirurgia plastyczna /xʲiˈrurʲɟja plaˈstɨʧ̑na/ (n)
plastikkirurgi
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chirurgiczny /ˌxʲirurʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
kirurgisk
  związany z chirurgią, dotyczący chirurgii lub chirurgów

chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Fia, Fia med knuff
  gra planszowa dla 2-4 osób;

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (adj)
kinesisk
  odnoszący się do Chin lub Chińczyków

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (n)
kinesiska
  język urzędowy w Chinach;

chińskojęzyczny /ˌxʲĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
kinesiskspråkig
  posługujący się językiem chińskim
  spisany, stworzony w języku chińskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem chińskim

chleb /xlɛp/ (n)
bröd
  pieczywo z mąki, wody i drożdży;

chlor /xlɔr/ (n)
klor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;

chlorek /ˈxlɔrɛk/ (n)
klorid
  (chemia, chemiczny) sól kwasu solnego;

chlorek sodu /ˈxlɔrɛk ˈsɔdu/ (n)
natriumklorid
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej;

chloroform /xlɔˈrɔfɔrm/ (n)
kloroform
  (chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;

chmiel /xmʲjɛl/ (n)
humle
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1)

chmura /ˈxmura/ (n)
moln, sky
  (meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (conjunction)
fastän, även om, trots att, fast, ehuru, oaktat
  robić coś pomimo jakiegoś niekorzystnego faktu lub nie robić mimo sprzyjającego

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (particle)
i varje fall, åtminstone
  przynajmniej, bodaj, choć, co najmniej

chodnik /ˈxɔdʲɲik/ (n)
trottoar
  wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;

chodzić /ˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
hålla ihop, pola, sällskapa
  (potocznie, potoczny) spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku
kom
  (tryb rozkazujący) chodź, chodźmy, chodźcie → podejdź (podejdźcie, podejdźmy); idź (idźcie, idźmy) za mną
mena
  mieć coś na myśli
gå
  poruszać się za pomocą nóg
  o mechanizmie: działać, pracować
  poruszać się (regularnie) w jakimś kierunku, w jakieś miejsce
  o środkach komunikacji: kursować
  uczęszczać regularnie na jakieś zajęcia

choinka /xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
julgran
  choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;

cholangiopankreatografia /xˌɔlaŋɡʲˌɔpaŋkrˌɛatɔɡrˈafja/ (n)
kolangiopankreatografi
  (medycyna, medyczny) obrazowe badanie dróg żółciowych i trzustki

cholera /xɔˈlɛra/ (n)
kolera
  (medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;

cholesterol /ˌxɔlɛˈstɛrɔl/ (n)
kolesterol
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;

cholewa /xɔˈlɛva/ (n)
skaft, stövelskaft
  część obuwia okrywająca nogę ponad kostką

chomik /ˈxɔ̃mʲik/ (n)
hamster
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae;
hamstrare
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba, która gromadzi dużo niepotrzebnych rzeczy

chomąto /xɔmˈɔntɔ/ (n)
bogträ
  część uprzęży zaprzęgowej w formie obręczy zakładanej zwierzęciu na szyję;

choreograf /ˌxɔrɛˈɔɡraf/ (n)
koreograf
  (choreografia, choreograficzny) realizator, reżyser tanecznego utworu scenicznego

choreografia /ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja/ (n)
koreografi
  (choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych

choreograficzny /xˌɔrɛˌɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
koreografisk
  związany z układem tańca, choreografią, choreografami

choroba /xɔˈrɔba/ (n)
sjukdom, sjuka
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;

choroba Alzheimera /xɔˈrɔba ˌːlʦ̑xajˈmɛra/ (n)
Alzheimers sjukdom
  (medycyna, medyczny) postępująca choroba układu nerwowego człowieka;

choroba Heinego-Medina /xɔrˈɔba xˌɛinˈɛɡɔmɛdʲˈina/ (n)
polio
  (medycyna, medyczny) choroba, którą powoduje wirus polio, objawiająca się często porażeniem mięśni

choroba Parkinsona /xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/ (n)
Parkinsons sjukdom
  (medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;

choroba lokomocyjna /xɔˈrɔba ˌlɔkɔ̃mɔˈʦ̑ɨjna/ (n)
åksjuka
  (medycyna, medyczny) schorzenie wywołane podczas poruszania się dowolnymi środkami transportu;

choroba morska /xɔˈrɔba ˈmɔrska/ (n)
sjösjuka
  (medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku

choroba popromienna /xɔrˈɔba pˌɔprɔmjˈɛnna/ (n)
strålsjuka
  (medycyna, medyczny) zespół negatywnych skutków w organizmie na skutek nadmiernego radioaktywnego napromieniowania;

choroba von Willebranda /xɔˈrɔba ˈfɔ̃n ˌvʲilɛˈbrãnda/ (n)
von Willebrands sjukdom
  (medycyna, medyczny) choroba charakteryzująca się skłonnością do krwawień samoistnych lub po urazach;

choroba wysokościowa /xɔrˈɔba vˌɨsɔkɔɕtɕˈɔva/ (n)
höjdsjuka
  (medycyna, medyczny) dolegliwość fizjologiczna związana ze zmianą wysokości miejsca pobytu;

chorobotwórczość /ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
patogenitet
  (medycyna, medyczny) zdolność do wywoływania chorób;

chorobotwórczy /ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɨ/ (adj)
sjukdomsalstrande
  (medycyna, medyczny) wywołujący chorobę

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
kroatisk, kroatiska
  związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (n)
kroatiska
  jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;

chorwackojęzyczny /xɔrˈvaʦ̑kɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
kroatiskspråkig
  posługujący się językiem chorwackim
  spisany, stworzony w języku chorwackim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem chorwackim

chory /ˈxɔrɨ/ (adj)
sjuk
  dotknięty chorobą

chrapanie /xraˈpãɲɛ/ (n)
snarkning
  o ludziach hałaśliwe charczenie w czasie snu

chrapać /ˈxrapaʨ̑/ (v)
snarka
  oddychać w trakcie snu charcząc

chrom /xrɔ̃m/ (n)
krom
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;

chromosfera /ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra/ (n)
kromosfär
  (astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;

chromosom /xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
kromosom
  (biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;

chroniczny /xrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
kronisk
  (medycyna, medyczny) długotrwały

chronić /ˈxrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
skydda, värja
  bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować
söka skydd
  szukać schronienia
skydda sig, värja sig
  zabezpieczać siebie przed czymś

chronologia /ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
kronologi
  następstwo, kolejność zdarzeń

chronologiczny /xrˌɔnɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
kronologisk
  (książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie

chrust /xrust/ (n)
klenäter
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj kruchych, słodkich ciastek, faworki;

chruścik /ˈxruɕʨ̑ik/ (n)
nattslända
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy;

chrystadelfiański /ˌxrɨstadɛlˈfʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
kristadelfiansk
  dotyczący chrystadelfianów

chrzan /xʃãn/ (n)
pepparrot
  (botanika, botaniczny) Armoracia P. Gaertn., rodzaj bylin z rodziny kapustowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z tartego chrzanu (1.4)

chrzcielnica /xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
dopfunt
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu;

chrzest /xʃɛst/ (n)
dop
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;

chrześcijański /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
kristen, kristlig
  związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami

chrześcijaństwo /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ/ (n)
kristendom
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;

chrząstka /ˈxʃɔ̃w̃stka/ (n)
brosk
  (anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;

chrząszcz /xʃɔ̃w̃ʃʧ̑/ (n)
skalbagge
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;

chudość /ˈxudɔɕʨ̑/ (n)
magerhet
  stan bycia chudym

chudy /ˈxudɨ/ (adj)
mager, smal, pinnig, skranglig, spinkig, tanig
  o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości
fettsnål, kalori­fattig, mager, smal
  o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu

chuj /xuj/ (n)
kuk, pitt
  (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek

chusteczka do nosa /xustˈɛtʃka dɔ nˈɔsa/ (n)
näsduk
  kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy

chwast /xfast/ (n)
ogräs
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;

chwiejny /xfʲˈɛjnɨ/ (adj)
ostadig
  często zmieniający zdanie, niestały

chwila /ˈxfʲila/ (n)
stund, ögonblick, moment, slag
  bardzo krótki czas
  punkt w czasie

chyba że /ˈxɨba ˈʒɛ/
såvida inte, med mindre än att, om inte
  …wprowadza zdanie podrzędne wyrażające warunek, żeby nie nastąpiło to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym

chytry /ˈxɨtrɨ/ (adj)
listig, knepig
  podstępny, przebiegły

chór /xur/ (n)
kör, kor
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
orgelläktare, kor
  miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów
kör, körsång
  utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)

chórzysta /xuˈʒɨsta/ (n)
körsångare
  mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa w chórze

chów wsobny /ˈxuf ˈːsɔbnɨ/ (n)
inavel
  (biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników;

chłodny /ˈxwɔdnɨ/ (adj)
kall, kallsinnig, kylig, känslokall
  o relacjach międzyludzkich, o uczuciach: pozbawiony silnych, ciepłych, dobrych uczuć; zdystansowany
kylig, sval
  raczej zimny; rześki

chłodzić /ˈxwɔʥ̑iʨ̑/ (v)
kyla
  sprawiać, że coś staje się chłodniejsze

chłoniak /xwˈɔɲʲak/ (n)
lymfom
  (medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;

chłopak /ˈxwɔpak/ (n)
pojkvän
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę
pojke
  dziecko płci męskiej

chłopiec /ˈxwɔpʲjɛʦ̑/ (n)
pojke
  młody człowiek płci męskiej

chłosta /ˈxwɔsta/ (n)
aga, prygel, spö
  bicie rózgą, batem, biczem itp.

chłód /xwut/ (n)
kyla, köld
  dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno

ciamajda /ʨ̑ãˈmajda/ (n)
mähä
  (potocznie, potoczny) człowiek niezdarny, ślamazarny

ciasteczko /ʨ̑aˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
kaka, cookie
  (informatyka, informatyczny) zestaw informacji wysyłany przez serwer i przechowywany na komputerze użytkownika, zawierający informacje wykorzystywane później przez serwer;

ciasto /ˈʨ̑astɔ/ (n)
kaka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka;
deg
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;

ciało /ˈʨ̑awɔ/ (n)
kropp, lekamen
  organizm ludzki lub zwierzęcy
kropp
  zwłoki człowieka i zwierzęcia
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja
  (matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);

ciało niebieskie /ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/ (n)
himlakropp
  (astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;

ciało obce /ˈʨ̑awɔ ˈːpʦ̑ɛ/ (n)
främmande ämne
  (medycyna, medyczny) obiekt wprowadzony do organizmu w sposób sztuczny, zwykle utrudniający normalne funkcjonowanie organów

ciało szkliste /tɕˈawɔ ʃklˈistɛ/ (n)
glaskropp
  (anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;

cichy /ˈʨ̑ixɨ/ (adj)
tyst, stilla
  o małej głośności

ciecz /ʨ̑ɛʧ̑/ (n)
vätska
  (fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia

ciecz łzowa /ˈʨ̑ɛʧ̑ ˈwzɔva/ (n)
tårvätska
  (medycyna, medyczny) mieszanina wody, soli i substancji bakteriobójczych nawilżająca i ochraniająca oko;

ciekawość /ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑/ (n)
nyfikenhet
  chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś

ciekawy /ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
nyfiken
  taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat
intressant
  taki, który wzbudza zainteresowanie

cielić się /tɕˈɛlitɕ ɕɛ/ (v)
kalva
  (zoologia, zoologiczny) o samicach bydła i niektórych kopytnych roślinożernych rodzić młode, wydawać potomstwo

cielę /ˈʨ̑ɛlɛ/ (n)
kalv
  (zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;

cielęcina /ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
kalv, kalvkött
  mięso z młodej krowy (cielęcia)

ciemnia /tɕˈɛmɲʲa/ (n)
mörkrum, mörkrumsteknik
  (fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;

ciemnobrązowy /ˌʨ̑ɛ̃mnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
mörkbrun
  mający kolor brązowy o ciemnym odcieniu

ciemnoczerwony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
mörkröd
  mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu

ciemnoniebieski /ˌʨ̑ɛ̃mnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
mörkblå
  mający kolor niebieski o ciemnym odcieniu

ciemnopomarańczowy /ˌʨ̑ɛ̃mnɔpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
mörkorange
  mający kolor pomarańczowy o ciemnym odcieniu

ciemnoszary /ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈʃarɨ/ (adj)
mörkgrå
  mający kolor szary o ciemnym odcieniu

ciemnowłosy /ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈvwɔsɨ/ (adj)
mörkhårig
  mający ciemne włosy

ciemnozielony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
mörkgrön
  w kolorze ciemnego odcienia zieleni

ciemność /ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
dunkel
  stan, w którym jest brak światła, jasności;

ciemnożółty /ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈʒuwtɨ/ (adj)
mörkgul
  mający kolor żółty o ciemnym odcieniu

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (adv)
varmt
  (przenośnie, przenośnia) w sposób serdeczny, przyjazny, otwarty, uprzejmy

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (n)
värme, värmeenergi
  (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;
värme
  uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości
  (fizyka, fizyczny) ilość energii przekazywanej w ten sposób

ciepły /ˈʨ̑ɛpwɨ/ (adj)
varm
  mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
  o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy

ciernisty /ʨ̑ɛrʲˈɲistɨ/ (adj)
törnbeströdd
  taki, który ma wiele cierni

cierpienie /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
lidande
  długotrwały lub silny ból

cierpieć /ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
lida
  odczuwać ból fizyczny lub psychiczny

cierpliwość /ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
tålamod
  zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych

cierń /ʨ̑ɛrʲɲ/ (n)
törne, tagg
  ostry wyrostek na pędzie rośliny;

cieszyć /ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑/ (v)
njuta
  być radosnym, mieć radość, zadowolenie z czegoś
åtnjuta
  mieć coś (najczęściej coś, co daje satysfakcję)

cietrzew /ˈʨ̑ɛṭʃɛf/ (n)
orre
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;

cień /ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
skugga
  zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;

ciocia /ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a/ (n)
moster, faster
  siostra matki
faster
  siostra ojca

cios /ʨ̑ɔs/ (n)
slag
  uderzenie albo cięcie częścią ciała lub narzędziem

ciotka /ˈʨ̑ɔtka/ (n)
faster
  (potocznie, potoczny) żona stryja
  siostra ojca
moster
  siostra matki
  (potocznie, potoczny) żona wuja

cipa /ˈʨ̑ipa/ (n)
fitta, mutta, snippa, slida, vagina
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy

cis /ʦ̑is/ /ʨ̑is/ (n)
idegran, id
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;
id
  bardzo trwałe, czerwonawe drewno z cisa (1.1), cenione w stolarstwie

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (n)
tystnad
  brak dźwięku

cisza przed burzą /tɕˈiʃa pʃɛd bˈuʒɔ̃/ (n)
lugnet föra stormen
  pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)

ciągle /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡlɛ/ (adv)
jämt, oavbrutet, oupphörligen, stup i kvarten, städse, ständigt
  bez przerw, nieustannie
gång på gång, ideligen
  cyklicznie, co i rusz
fortfarande, ännu, alltjämt
  w dalszym ciągu, wciąż

ciągnie swój do swego /ˈʨ̑ɔ̃ŋʲɟɲɛ ˈsfuj dɔ‿ˈsfɛɡɔ/ (proverb)
kaka söker maka, lika barn leka bäst
  jednakowe zjawiska czy osobniki mają tendencję do łączenia się w pary

ciągnięcie /ʨ̑ɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
dragning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ciągnąć

ciągnąć /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
fortsätta
  kontynuować
läppja, smutta, suga
  powoli pić coś
insupa
  wchłaniać, wciągać coś
dra, släpa
  wlec, przesuwać za sobą
  o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać
släpa sig fram
  długo trwać
breda ut sig, sträcka sig
  zajmować powierzchnię na określonym obszarze

ciągły /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
ständig
  nieustanny, ciągle trwający
  regularnie się powtarzający

ciąć /ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
klippa
  dzielić na części ostrym narzędziem

ciąża /ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa/ (n)
graviditet
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;

cięciwa /tɕɛɲtɕˈiva/ (n)
korda
  (matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni, który nie ma innych punktów wspólnych z daną krzywą czy powierzchnią
bågsträng
  linka łącząca końce łuku albo kuszy

cięty /tɕˈɛntɨ/ (adj)
förargad, hätsk, ilsken
  (potocznie, potoczny) okazujący złość
bitande, skarp, snärtig
  potrafiący atakować

ciężarny /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ/ (adj)
gravid, havande
  będący w ciąży

ciężarówka /ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka/ (n)
lastbil
  (motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;

ciężki /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci/ (adj)
tung
  taki, który dużo waży, ma dużą masę

ciśnienie /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
tryck
  (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
blodtryck
  (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;

cmentarz /ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ/ (n)
kyrkogård, begravningsplats
  obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;

cnota /ˈʦ̑nɔta/ (n)
dygd
  dodatnia cecha moralna

cnotliwy /ʦ̑nɔˈtlʲivɨ/ (adj)
kysk, ren
  który zachowuje powściągliwość seksualną; (także, też) świadczący o takiej powściągliwości
dygdesam, dygdig, anständig, etisk, moralisk, sedlig
  pełen cnoty, postępujący zgodnie z obowiązującymi zasadami moralnymi

co /ʦ̑ɔ/ (interrogativePronoun)
vad
  …służący do zadawania pytań o orzeczniki

co /ʦ̑ɔ/ (pronoun)
som, vad
  …wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak

co dwie głowy, to nie jedna /ˈʦ̑ɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna/ (proverb)
fyra ögon ser mer än två
  dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań

co kraj, to obyczaj /tsˈɔ krˈaj tɔː ɔbˈɨtʃaj/ (proverb)
andra länder, andra seder
  każdy kraj (region, miejscowość, rodzina, itp.) ma własną kulturę, zwyczaje

co najmniej /ˈʦ̑ɔ ˈnajmʲɲɛ̇j/ (idiom)
åtminstone, minst
  nie mniej niż

co najwyżej /tsˈɔ najvˈɨʒɛj/ (adv)
högst, på sin höjd
  nie więcej niż, w najlepszym razie

co z oczu, to z serca /ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a/ (proverb)
ur syn, ur sinn
  jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina

codziennie /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
daglig, var dag
  w każdym dniu, co dzień

codzienny /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
daglig
  powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia

cofać /ˈʦ̑ɔfaʨ̑/ (v)
ta tillbaka, återkalla, återta, dra tillbaka, upphäva
  odwoływać coś
backa, dra tillbaka, flytta bakåt, flytta tillbaka
  przesuwać coś do tyłu, w poprzednie miejsce
backa, köra bakåt, köra tillbaka
  (potocznie, potoczny) przesuwać się pojazdem do tyłu
backa, dra sig tillbaka, gå bakåt, gå tillbaka, retirera, rygga
  przesuwać się do tyłu, wracać w poprzednie miejsce
backa, dra sig för, dra sig tillbaka, rygga
  uchylać się, wzdragać się

cokolwiek /ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
någonting
  jakakolwiek rzecz, dowolna rzecz

coroczny /ʦ̑ɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
årlig
  powtarzający się co roku

cosinus /kɔˈsʲĩnus/ (n)
cosinus
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przeciwprostokątnej;

cotygodniowy /ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
veckolig
  powtarzający się co tydzień

coś /ʦ̑ɔɕ/ (indefinitePronoun)
något, någonting
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić

cud /ʦ̑ut/ (n)
mirakel, under, underverk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;
  (przenośnie, przenośnia) rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna

cudowny /ʦ̑uˈdɔvnɨ/ (adj)
underbar, fantastisk, härlig, ljuvlig, mirakulös
  fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu

cudzoziemiec /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
utlänning
  osoba pochodząca z innego kraju

cudzoziemka /tsˌudʑɔʑˈɛmka/ (n)
utländska
  kobieta, dziewczyna z innego kraju

cukier /ˈʦ̑ucɛr/ (n)
socker
  (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;

cukier puder /ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr/ (n)
florsocker, pudersocker
  (spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków;

cukier trzcinowy /tsˈukʲɛr tʃtɕinˈɔvɨ/ (n)
rörsocker
  (spożywczy) cukier spożywczy wyprodukowany z trzciny cukrowej (cukrowca lekarskiego);

cukierek /ʦ̑uˈcɛrɛk/ (n)
godis, karamell, sötsak, konfekt
  (spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

cukrzyca /ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a/ (n)
diabetes
  (medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;

cukrzycowy /ˌʦ̑ukʃɨˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
diabetisk
  (medycyna, medyczny) związany z cukrzycą; wywołany cukrzycą

cyber- /tsˈɨbɛr/
cyber-
  (potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)

cyberkultura /tsˌɨbɛrkultˈura/ (n)
nätkultur
  (neologizm) kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.;

cydr /ʦ̑ɨtr̥/ (n)
cider
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu;

cyfra /ˈʦ̑ɨfra/ (n)
siffra
  (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
  (matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
  symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)

cygaro /ʦ̑ɨˈɡarɔ/ (n)
cigarr
  suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

cygański /tsɨɡˈaɲski/ (adj)
zigensk
  dotyczący Cyganów, charakterystyczny dla Cyganów

cyjanek /tsɨjˈanɛk/ (n)
cyanid
  (chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;

cykada /ʦ̑ɨˈkada/ (n)
cikada
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki;

cykliczny /tsɨklˈitʃnɨ/ (adj)
cyklisk
  dotyczący cyklu, należący do cyklu

cyklop /ˈʦ̑ɨklɔp/ (n)
cyklop
  (mitologia grecka) olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła;

cylinder /ʦ̑ɨˈlʲĩndɛr/ (n)
cylinder
  (technologia, technika, techniczny) cześć maszyny tłokowej, w której porusza się tłok;
  (chemia, chemiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy;
  każdy walec, zwłaszcza gdy pusty wewnątrz
cylinderhatt
  sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką;

cylinder miarowy /tsɨlˈindɛr mʲarˈɔvɨ/ (n)
mätglas
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) (metrologia, metrologiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy;

cylindryczny /ˌʦ̑ɨlʲĩnˈdrɨʧ̑nɨ/ (adj)
cylinderformig, cylindrisk
  taki, który ma kształt cylindra

cyna /ˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
tenn
  (chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;

cynamon /ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n/ (n)
kanel
  suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

cynk /ʦ̑ɨ̃ŋk/ (n)
zink
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;

cyprofloksacyna /ˌʦ̑ɨprɔflɔksaˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
ciprofloxacin
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, pochodna kwasu nalidyksowego;

cypryjski /ʦ̑ɨˈprɨjsʲci/ (adj)
cypriotisk
  odnoszący się do państwa Cypr
  odnoszący się do wyspy Cypr

cyprys /ˈʦ̑ɨprɨs/ (n)
cypress
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych;

cyranka /ʦ̑ɨˈrãnka/ (n)
kricka
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki;

cyrk /ʦ̑ɨrk/ (n)
cirkus
  miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) dziwne, śmieszne lub uciążliwe zachowanie, które zwraca na siebie uwagę

cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (n)
passare
  przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

cyrkon /ˈʦ̑ɨrkɔ̃n/ (n)
zirkonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;

cytat /ˈʦ̑ɨtat/ (n)
citat
  przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;

cytologiczny /tsˌɨtɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
cytologisk
  (biologia, biologiczny) związany z cytologią, dotyczący cytologii

cytoplazma /tsˌɨtɔplˈazma/ (n)
cytoplasma
  (biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

cytra /ˈʦ̑ɨtra/ (n)
cittra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;

cytryn /ˈʦ̑ɨtrɨ̃n/ (n)
citrin
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny

cytryna /ʦ̑ɨˈtrɨ̃na/ (n)
citron
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce

cytrynowożółty /ˌʦ̑ɨtrɨ̃nɔvɔˈʒuwtɨ/ (adj)
citrongul
  żółty o odcieniu cytrynowym

cywilizacja /ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
civilisation, kultur
  poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;

cywilizować /tsˌɨvilizˈɔvatɕ/ (v)
civilisera
  szerzyć cywilizację

cywilny /ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (adj)
civil
  nie należący do wojska
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który odnosi się do strony prawnej relacji osobistych, majątkowych oraz rodzinnych między obywatelami

czador /ˈʧ̑adɔr/ (n)
chador
  zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;

czadyjski /ʧ̑aˈdɨjsʲci/ (adj)
tchadisk
  odnoszący się do państwa Czad

czajka /ˈʧ̑ajka/ (n)
vipa, tofsvipa
  (ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;

czapka /ˈʧ̑apka/ (n)
mössa
  rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;

czapla /ˈʧ̑apla/ (n)
häger
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae, duży ptak brodzący;

czarcie koło /tʃˈartɕɛ kˈɔwɔ/ (n)
häxring
  (mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;

czarna dziura /ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura/ (n)
svart hål
  (astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;

czarna herbata /tʃˈarna xɛrbˈata/ (n)
svart te
  (spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis

czarna jagoda /ˈʧ̑arna jaˈɡɔda/ (n)
blåbär
  (botanika, botaniczny) Vaccinium myrtillus L., leśna krzewinka o czarnych owocach z niebieskawym nalotem;
  owoc czarnej jagody (1.1)

czarna owca /ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a/ (n)
svart får
  (przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu

czarna porzeczka /ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
svarta vinbär
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;

czarniak /ˈʧ̑arʲɲak/ (n)
gråsej, havslax
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pollachius virens, europejska i kanadyjska ryba atlantycka;

czarno-biały /ˌʧ̑arnɔ‿ˈbʲjawɨ/ (adj)
svartvit
  (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) w kolorach: białym, czarnym i różnych odcieniach szarości; taki, który oddaje tylko te barwy

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (adj)
montenegrinsk
  dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (n)
montenegrinska
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Czarnogórze;

czarny /ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
svart
  mający najciemniejszy możliwy kolor
  (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
  nielegalny
  (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie

czarny humor /ˈʧ̑arnɨ ˈxũmɔr/ (n)
svart humor
  przedstawienie rzeczy tragicznych w sposób humorystyczny;

czarodziej /tʃarˈɔdʑɛj/ (n)
trollkarl, magiker
  w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów

czarownica /ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
häxa
  w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia

czas /ʧ̑as/ (n)
tempus
  (gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi
tid
  wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;
  chwila, moment, pora

czas przeszły /ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
preteritum
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas to pieniądz /ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (proverb)
tid är pengar
  czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło

czasem /ˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
ibland, emellanåt
  niekiedy, co pewien czas

czasochłonny /ˌʧ̑asɔˈxwɔ̃nːɨ/ (adj)
tidskrävande
  wymagający poświęcenia dużo czasu

czasopismo /ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ/ (n)
tidskrift
  druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;

czasoprzestrzeń /ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
rumtid, rumstid
  (fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;

czasownik /ʧ̑aˈsɔvʲɲik/ (n)
verb
  (gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany

czasownik nieprzechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
intransitivt verb
  (gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej

czasownik posiłkowy /ʧ̑aˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ/ (n)
hjälpverb
  (gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony

czasownik przechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
transitivt verb
  (gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej

czasownik zwrotny /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ/ (n)
reflexivt verb
  (gramatyka) czasownik, który odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek "się"

czaszka /ˈʧ̑aʃka/ (n)
skalle, kranium
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie

czatować /ʧ̑aˈtɔvaʨ̑/ (v)
lura
  pilnować, śledzić kogoś z ukrycia

czecho-słowacki /ˌʧ̑ɛxɔ-swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
tjecko-slovakisk
  dotyczący Czecho-Słowacji, związany z Czecho-Słowacją

czechosłowacki /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
tjeckoslovakisk
  dotyczący Czechosłowacji, związany z Czechosłowacją

czeczeński /tʃɛtʃˈɛɲski/ (adj)
tjetjensk
  dotyczący Czeczenii, Czeczenów

czeczeński /tʃɛtʃˈɛɲski/ (n)
tjetjenska
  język czeczeński

czeczotka /ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka/ (n)
gråsiska
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem;

czekan /ˈʧ̑ɛkãn/ (n)
isyxa
  (sport, sportowy) rodzaj laski zakończonej głowicą i kolcem, używanej w alpinizmie do rąbania stopni w śniegu i lodzie;

czekać /ˈʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
vänta
  zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy
  przerywać wykonywanie jakiejś czynności

czekolada /ˌʧ̑ɛkɔˈlada/ (n)
choklad
  (spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

czeladnik /ʧ̑ɛˈladʲɲik/ (n)
gesäll
  rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra

czeluść /ˈʧ̑ɛluɕʨ̑/ (n)
avgrund, gap, klyfta
  (literacko) przepaść, głębia, jama

czeremcha /ʧ̑ɛˈrɛ̃mxa/ (n)
hägg
  (botanika, botaniczny) Padus, rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach;

czereśnia /ʧ̑ɛˈrɛɕɲa/ (n)
sötkörsbär
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych;

czernica /ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
vigg
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;

czerwiec /ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑/ (n)
juni
  szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

czerwona porzeczka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
röda vinbär
  (botanika, botaniczny) gatunek porzeczki, krzewu o czerwonych owocach należącego do rodziny agrestowatych;

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
röd
  mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) [[komunistyczny, lewicowy]]

czerwony jak burak /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈjaɡ ˈburak/ (adj)
röd som en tupp i ansiktet
  zaczerwieniony na twarzy z powodu silnej emocji, najczęściej zawstydzenia

czerwony olbrzym /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
röd jätte
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji;

czerń /ʧ̑ɛrʲɲ/ (n)
svärta
  czarny kolor

czesać /ˈʧ̑ɛsaʨ̑/ (v)
kamma
  (fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (adj)
tjeckisk, tjeckiska
  związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów
böhmisk
  związany z Czechami (krainą historyczną), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (n)
tjeckiska, tjeckisk
  język urzędowy Republiki Czeskiej;

czeskojęzyczny /ˌʧ̑ɛskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
tjeckiskspråkig
  posługujący się językiem czeskim
  spisany, stworzony w języku czeskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem czeskim

czeskość /tʃˈɛskɔɕtɕ/ (n)
tjeckiskhet
  cecha tego, co czeskie; czeski charakter czegoś

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (interjection)
hej, hallå, tjänare
  (potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

czkawka /ˈʧ̑kafka/ (n)
hicka
  (fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;

czopek /ˈʧ̑ɔpɛk/ (n)
stolpiller
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

czosnek /ˈʧ̑ɔsnɛk/ (n)
vitlök
  (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego

czołg /ʧ̑ɔwk/ (n)
stridsvagn, tank
  (wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;

czoło /ˈʧ̑ɔwɔ/ (n)
panna
  (anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

czterdziestoczterolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
fyrtiofyraåring
  mężczyzna mający czterdzieści cztery lata

czterdziestoczteroletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fyrtiofyraårig
  mający czterdzieści cztery lata
  trwający czterdzieści cztery lata

czterdziestodwulatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔdvuˈlatɛk/ (n)
fyrtiotvååring
  mężczyzna mający czterdzieści dwa lata

czterdziestodwuletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
fyrtiotvåårig
  mający czterdzieści dwa lata
  trwający czterdzieści dwa lata

czterdziestodziewięciolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
fyrtionioåring
  mężczyzna mający czterdzieści dziewięć lat

czterdziestodziewięcioletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fyrtionioårig
  mający czterdzieści dziewięć lat
  trwający czterdzieści dziewięć lat

czterdziestojednolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatɛk/ (n)
fyrtioettåring
  mężczyzna mający czterdzieści jeden lat

czterdziestojednoletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fyrtioettårig
  mający czterdzieści jeden lat
  trwający czterdzieści jeden lat

czterdziestolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
fyrtioåring
  osoba w wieku 40-49 lat

czterdziestoletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fyrtioårig
  mający czterdzieści lat
  trwający czterdzieści lat

czterdziestoośmiolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
fyrtioåttaåring
  mężczyzna mający czterdzieści osiem lat

czterdziestoośmioletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fyrtioåttaårig
  mający czterdzieści osiem lat
  trwający czterdzieści osiem lat

czterdziestopięciolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
fyrtiofemåring
  mężczyzna mający czterdzieści pięć lat

czterdziestopięcioletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fyrtiofemårig
  mający czterdzieści pięć lat
  trwający czterdzieści pięć lat

czterdziestosiedmiolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
fyrtiosjuåring
  mężczyzna mający czterdzieści siedem lat

czterdziestosiedmioletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fyrtiosjuårig
  mający czterdzieści siedem lat
  trwający czterdzieści siedem lat

czterdziestosześciolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
fyrtiosexåring
  mężczyzna mający czterdzieści sześć lat

czterdziestosześcioletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fyrtiosexårig
  mający czterdzieści sześć lat
  trwający czterdzieści sześć lat

czterdziestotrzylatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
fyrtiotreåring
  mężczyzna mający czterdzieści trzy lata

czterdziestotrzyletni /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
fyrtiotreårig
  mający czterdzieści trzy lata
  trwający czterdzieści trzy lata

czternastolatek /ˌʧ̑tɛrnastɔˈlatɛk/ (n)
fjortonåring
  chłopak mający czternaście lat

czternastoletni /ˌʧ̑tɛrnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fjortonårig
  mający czternaście lat
  trwający czternaście lat

czterokrotnie /ˌʧ̑tɛrɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
fyra gång
  cztery razy

czterolatek /ˌʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
fyraåring
  chłopiec mający cztery lata

czteroletni /ˌʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fyraårig
  mający cztery lata
  trwający cztery lata

czteromasztowiec /ˌʧ̑tɛrɔ̃maˈʃtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
fyrmastare
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający cztery maszty (nie licząc bukszprytu)

czteromasztowy /ˌʧ̑tɛrɔ̃maˈʃtɔvɨ/ (adj)
fyrmastad
  o żaglowcu: mający cztery maszty

czterosylabowy /ˌʧ̑tɛrɔsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
fyrstavig
  liczący cztery sylaby, składający się z czterech sylab

czubatka europejska /tʃubˈatka ˌɛwrɔpˈɛjska/ (n)
tofsmes
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Lophophanes cristatus, gatunek sikorki wyróżniający się charakterystycznym czubkiem z piór na głowie;

czuć /ʧ̑uʨ̑/ (v)
känna, må
  odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów

czwartek /ˈʧ̑fartɛk/ (n)
torsdag
  czwarty dzień tygodnia

czwartorzęd /ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt/ (n)
kvartär
  (geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;

czworokąt /ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt/ (n)
fyrhörning, fyrkant, tetragon
  (geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;

czworościan /tʃfɔrˈɔɕtɕan/ (n)
tetraeder
  (matematyka, matematyczny) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;

czy /ʧ̑ɨ/ (conjunction)
eller
  łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia
huruvida, om
  łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym

czyj /ʧ̑ɨj/ (pronoun)
vems
  używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy
  używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu

czyjś /ʧ̑ɨjɕ/ (indefinitePronoun)
någon
  należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi

czyli /ˈʧ̑ɨlʲi/ (conjunction)
alltså, det vill säga, med andra ord, nämligen, närmare bestämt
  …służący do konstruowania wyrażeń wyjaśniających

czym skorupka za młodu nasiąknie, tym na starość trąci /tʃɨm skɔrˈupka za mwˈɔdu naɕˈɔŋkɲʲɛ tɨm na stˈarɔɕtɕ trˈɔɲtɕi/ (proverb)
ränderna går aldrig ur
  wychowanie wywiera wpływ na całe życie

czyn /ʧ̑ɨ̃n/ (n)
dåd, handling
  działanie, postępek, akt;

czynnik /ˈʧ̑ɨ̃ɲːik/ (n)
faktor
  (matematyka, matematyczny) każda z liczb, które mnożymy przez siebie
  przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek

czynność /ˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
funktion
  działanie, funkcjonowanie
handling, göromål
  wykonywanie, robienie czegoś

czynsz /ʧ̑ɨ̃w̃ʃ/ (n)
hyra
  terminowa opłata za wynajem

czysto /tʃˈɨstɔ/ (adv)
rent
  w sposób czysty, bez zanieszczyszczeń
  zupełnie, w całości, wyłącznie

czystość /ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
renhet
  (przenośnie, przenośnia) cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne
  cecha tego, co jest czyste (oczyszczone, wyczyszczone), nie jest brudne
renhet, oskuld
  wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna

czysty /ˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
ren, klar
  pozbawiony brudu
klar
  przejrzysty, klarowny

czyszczenie /ʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
rengöring
  (rzeczownik odczasownikowy) od: czyścić

czytanie /ʧ̑ɨˈtãɲɛ/ (n)
läsning
  zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane

czytać /ˈʧ̑ɨtaʨ̑/ (v)
läsa
  przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną

czytać między wierszami /ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi/ (v)
läsa mellan raderna
  domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost

czytelnia /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa/ (n)
läsesal
  sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece

czytelnik /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲik/ (n)
läsare
  osoba, która czyta książki, gazety itp.
  osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni

czytelny /ʧ̑ɨˈtɛlnɨ/ (adj)
läslig
  taki, który daje się odczytać, przeczytać

czyściec /ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
skärseld
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

czyścić /ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑/ (v)
rengöra, städa, putsa, feja
  usuwać brud, zanieczyszczenia

czyżyk /ˈʧ̑ɨʒɨk/ (n)
grönsiska
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis spinus L., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu

czółenko /ʧ̑uˈwɛ̃nkɔ/ (n)
skyttel
  (włókiennictwo) (technologia, technika, techniczny) element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici;

cząsteczka /ʧ̑ɔ̃w̃ˈstɛʧ̑ka/ (n)
molekyl
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu;

często /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ/ (adv)
ofta
  (zobacz) częsty

częstoskurcz /ʧ̑ɛ̃w̃ˈstɔskurʧ̑/ (n)
takykardi
  (medycyna, medyczny) znaczne przyśpieszenie czynności rytmu serca

częstotliwość /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑/ (n)
frekvens
  (fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;

częściowo /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɔ/ (adv)
delvis
  w jakiejś części, nie w całości

część /ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
del
  fragment jakiejś całości
  (mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim

część mowy /ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ/ (n)
ordklass
  (gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;

członek /ˈʧ̑wɔ̃nɛk/ (n)
medlem, ledamot
  osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia

członkostwo /tʃwɔŋkˈɔstfɔ/ (n)
medlemskap
  bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej

człowiek /ˈʧ̑wɔvʲjɛk/ (n)
människa, mänska, karl
  Homo sapiens, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
karl, människa
  ktoś, jakaś osoba

córka /ˈʦ̑urka/ (n)
dotter
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)

cętka /ˈʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
fläck, prick
  mała plamka na tle o jednolitej barwie

cło /ʦ̑wɔ/ (n)
tull
  opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;

dach /dax/ (n)
tak
  górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;

dadaistyczny /dˌadaistˈɨtʃnɨ/ (adj)
dadaistisk
  (sztuka) związany z dadaizmem lub dadaistami

daktyl /ˈdaktɨl/ (n)
dadel
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca

daleki /daˈlɛci/ (adj)
avlägsen
  taki, który jest w dużej odległości

daleko /daˈlɛkɔ/ (adv)
långt, långt borta
  w znacznej odległości

dalia /ˈdalʲja/ (n)
dahlia
  (botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;

dalmatyńczyk /ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
dalmatiner
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;

dama /ˈdãma/ (n)
dam, drottning
  (termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D;
dam
  dystyngowana kobieta

dane /ˈdãnɛ/ (n)
data
  informacje na temat jakiejś osoby
  zbiór informacji przetwarzanych elektronicznie lub składowanych na nośnikach

danie /ˈdãɲɛ/ (n)
maträtt, anrättning
  pojedyncza potrawa składająca się na posiłek

dany /ˈdãnɨ/ (adj)
viss
  ten, o którym się mówi; omawiany; ten, którego dotyczy sprawa

darbuka /darbˈuka/ (n)
darbuka
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj arabskiego bębna o kielichowatym kształcie popularnego na Środkowym Wschodzie, w Lewancie i krajach Maghrebu;

darmsztadt /ˈdarm̥ʃtat/ (n)
darmstadtium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;

dawać radę /ˈdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈradɛ/ (v)
dra sig fram, klara
  umieć coś zrobić, radzić sobie, nie mieć z czymś problemów

dawca /ˈdafʦ̑a/ (n)
donator, givare
  ten, który daje

dawny /ˈdavnɨ/ (adj)
ålderdomlig
  mający miejsce dłuższy czas temu; pochodzący z odległych lat; sięgający dalekiej przeszłości

dać /daʨ̑/ (v)
tillåta
  pozwolić, umożliwić coś
ge, skänka
  wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś

dać kosza /ˈdaʨ̑ ˈkɔʃa/ (v)
ge korgen
  nie dać szansy drugiej osobie (w sprawach miłosnych); odmówić komuś (np. przy oświadczynach)

dać po nosie /ˈdaʨ̑ pɔ‿ˈnɔɕɛ/ (v)
ge någon en näsbränna
  dać komuś nauczkę, skarcić kogoś

decybel /dɛˈʦ̑ɨbɛl/ (n)
decibel
  (fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze;

decydować /ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
besluta
  podejmować decyzję, postanawiać o czymś
besluta sig
  postanawiać coś zrobić

decydujący /dˌɛtsɨdujˈɔntsɨ/ (adj)
avgörande, utslagsgivande, bestämmande
  przesądzający o czymś, przełomowy

decyzja /dɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
beslut, avgöra
  postanowienie, zamiar, rezolucja; rozstrzygnięcie

dedukcja /dɛdˈuktsja/ (n)
deduktion
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków

defekt /ˈdɛfɛkt/ (n)
defekt
  uszkodzenie, usterka, wada, niedostatek fizyczny

defibrylator /ˌdɛfʲibrɨˈlatɔr/ (n)
defibrillator
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne służące do defibrylacji;

deficyt /dɛˈfʲiʦ̑ɨt/ (n)
underskott
  (ekonomia, ekonomiczny) przewaga wydatków nad dochodami
brist
  niedobór, brak;

definicja /ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
definition, förklaring
  wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;

degenerować się /ˌdɛɡɛ̃nɛˈrɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
spåra ur, urarta
  tracić normy moralne
  zniekształcać swoją strukturę

deista /dɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
deist
  wyznawca deizmu

deizm /ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
deism
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;

dekada /dɛˈkada/ (n)
decennium, årtionde
  dziesięć lat

dekiel /ˈdɛcɛl/ (n)
lok
  szczelna pokrywa, dopasowana pokrywka

deklamacja /dˌɛklamˈatsja/ (n)
deklamation
  ekspresywne i wyraziste wyrecytowanie utworu literackiego

deklaracja /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja/ (n)
förklaring
  ogłoszenie, oświadczenie; sformułowanie poglądów, przekonań

dekoracja /ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
dekoration
  element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze

dekorować /ˌdɛkɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
dekorera
  upiększać coś, dodawać dekoracje

dekret /ˈdɛkrɛt/ (n)
dekret
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej;

delegacja /ˌdɛlɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
delegation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) częściowe lub całkowite przeniesienie swoich kompetencje na inny organ
  grupa osób reprezentująca pewną społeczność

delegat /dɛˈlɛɡat/ (n)
delegat
  oficjalny wysłannik jakiejś zbiorowości reprezentujący jej interesy

delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (n)
delfin
  (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;

delikatny /ˌdɛlʲiˈkatnɨ/ (adj)
delikat, lätt
  charakteryzujący się delikatnością, subtelnością, kruchością
delikat
  wymagający taktu, taktowny

delta /ˈdɛlta/ (n)
delta
  (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ;

demagog /dɛ̃ˈmaɡɔk/ (n)
demagog
  polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie

demagogia /ˌdɛ̃maˈɡɔɟja/ (n)
demagogi
  oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów;

dementi /dɛ̃ˈmɛ̃ntʲi/ (n)
dementi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zaprzeczenie ogłoszone oficjalnie; sprostowanie określonych wiadomości

dementować /ˌdɛ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
dementera
  prostować nieprawdziwe informacje, zaprzeczać

demobilizacja /ˌdɛ̃mɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
demobilisering
  rozbrojenie, przejście sił zbrojnych państwa ze stanu wojennego do stanu pokojowego
  zwalnianie odbywających czynną służbę wojskową do rezerwy

demograf /dɛ̃ˈmɔɡraf/ (n)
demograf
  osoba zawodowo zajmująca się demografią

demografia /ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/ (n)
demografi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;

demograficzny /dˌɛmɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
demografisk
  dotyczący demografii

demokracja /ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
demokrati
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości;

demokrata /ˌdɛ̃mɔˈkrata/ (n)
demokrat
  zwolennik demokracji

demokratyczny /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
demokratisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją

demokratyzować /ˌdɛ̃mɔkratɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
demokratisera
  dokonywać procesu demokratyzacji

demolowanie /ˌdɛ̃mɔlɔˈvãɲɛ/ (n)
demolering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: demolować

demolować /ˌdɛ̃mɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
demolera
  świadomie niszczyć coś w sposób nieodwracalny

demon /ˈdɛ̃mɔ̃n/ (n)
demon
  istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;

demonstrant /dɛ̃ˈmɔ̃w̃strãnt/ (n)
demonstrant
  uczestnik demonstracji

demontowanie /ˌdɛ̃mɔ̃ntɔˈvãɲɛ/ (n)
demontering
  przeprowadzanie demontażu

demontować /ˌdɛ̃mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
demontering
  rozkładać jakąś całość na części; dokonywać demontażu

denerwować /ˌdɛ̃nɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
irritera, uppröra
  działać komuś na nerwy, wyprowadzać kogoś z równowagi emocjonalnej / psychicznej

dentysta /dɛ̃nˈtɨsta/ (n)
tandläkare
  (zobacz) stomatolog;

departament /ˌdɛparˈtãmɛ̃nt/ (n)
departement
  (administracja) jednostka organizacyjna ministerstwa lub innej instytucji,

deponować /dˌɛpɔnˈɔvatɕ/ (v)
deponera
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przekazywać komuś pieniądze lub przedmioty na przechowanie

deportować /ˌdɛpɔrˈtɔvaʨ̑/ (v)
deportera
  zsyłać, wywozić z rozkazu władz poza granice państwa lub miejscowości

depresja /dɛˈprɛsʲja/ (n)
depression
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;
  (ekonomia, ekonomiczny) faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie
  (geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza;

deptać po piętach /dˈɛptatɕ pɔ pʲˈɛntax/ (v)
vara hack i häl
  już prawie doganiać kogoś

derby /ˈdɛrbɨ/ (n)
derby, derbylopp
  rodzaj angielskiej gonitwy dla koni;
derby, derbymatch
  (sport, sportowy) spotkanie dwóch drużyn z tego samego miasta w ramach jednego turnieju, w którym uczestniczą też drużyny z innych miast;

derealizacja /dˌɛrɛˌalizˈatsja/ (n)
derealisation
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie psychiczne polegające na poczuciu obcości świata zewnętrznego i odbieraniu go jako zmienionego lub nierzeczywistego

derkacz /ˈdɛrkaʧ̑/ (n)
kornknarr
  (ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie;

dermatologia /ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/ (n)
dermatologi
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca sie chorobami skóry i jej przydatków;

derwisz /ˈdɛrvʲiʃ/ (n)
dervisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym

deser /ˈdɛsɛr/ (n)
efterrätt, dessert
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym

deska do krojenia /dˈɛska dɔ krɔjˈɛɲʲa/ (n)
skärbräda
  deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia żywności

deskorolka /ˌdɛskɔˈrɔlka/ (n)
skateboard, rullbräda
  (sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;

desperat /dɛsˈpɛrat/ (n)
desperado
  człowiek, który stracił nadzieję na coś; ktoś, kto jest gotowy na wszystko, bez zwracania uwagi na konsekwencje

despota /dɛsˈpɔta/ (n)
despot
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę
  (przenośnie, przenośnia) człowiek bezwzględny, narzucający swoją wolę

despotyzm /dɛsˈpɔtɨsm̥/ (n)
despoti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich

destrukcyjny /ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
destruktiv
  posiadający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury

destylacja /ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
destillation, destillering
  (chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);

destylat /dɛˈstɨlat/ (n)
destillat
  produkt destylacji;

deszcz /dɛʃʧ̑/ (n)
regn
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;
  (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie

deszczowy /dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
regnig
  związany z deszczem, odnoszący się do deszczu

detal /ˈdɛtal/ (n)
detaljhandel
  (ekonomia, ekonomiczny) forma handlu, w małych ilościach, sprzedaż niehurtowa, bezpośrednio konsumentowi
detalj
  szczegół, coś mało ważnego

detektyw /dɛˈtɛktɨf/ (n)
detektiv
  człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa

detronizacja /dˌɛtrɔɲizˈatsja/ (n)
avsättning
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pozbawienie monarchy jego władzy i tytułu;

deuter /ˈdɛwtɛr/ (n)
deuterium
  izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron;

deuteron /dɛwˈtɛrɔ̃n/ (n)
deuteron
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jądro atomu deuteru;

dharma /txˈarma/ (n)
dharma
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: doktryna buddyjska
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: element składowy materii
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: ostateczna rzeczywistość, prawda
  (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: podstawowe zasady etyczne
  (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: prawo karmiczne decydujące o życiu człowieka (prawo przyczyny i skutku);

diabelski /dʲjaˈbɛlsʲci/ (adj)
djävulsk
  związany z diabłem, dotyczący diabła

diabelski młyn /dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n/ (n)
pariserhjul
  rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej

diabetologia /ˌdʲjabɛtɔˈlɔɟja/ (n)
diabetologi
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem cukrzycy oraz jej powikłań;

diabetyk /dʲjaˈbɛtɨk/ (n)
diabetiker
  osoba chora na cukrzycę

diabeł /ˈdʲjabɛw/ (n)
djävul, jävul
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) upadły anioł, kuszący do grzechu;

diabli wiedzą /ˈdʲjablʲi ˈvʲjɛʣ̑ɔ̃w̃/
det vete fan, det vete katten, det vete sjutton
  (potocznie, potoczny) słowa wyrażające różne wątpliwości

diagnoza /dʲjaˈɡnɔza/ (n)
diagnos
  (medycyna, medyczny) rozpoznanie choroby

diagram /ˈdʲjaɡrãm/ (n)
diagram
  graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

dialekt /ˈdʲjalɛkt/ (n)
dialekt, folkmål
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

dializa /djalˈiza/ (n)
dialys
  metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

dialog /ˈdʲjalɔk/ (n)
dialog
  rozmowa dwóch osób

diament /ˈdʲjãmɛ̃nt/ (n)
diamant
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;

diecezja /dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja/ (n)
stift
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

dinozaur /dʲĩˈnɔzawr/ (n)
dinosaurie, skräcködla
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

dioda /ˈdʲjɔda/ (n)
diod
  (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

diopsyd /djˈɔpsɨt/ (n)
diopsid
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z grupy krzemianów zaliczany do grupy piroksenów, krzemian wapnia i magnezu, CaMg[Si2O6];

dla /dla/ (preposition)
för, åt
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (interrogativePronoun)
varför
  …używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (pronoun)
varför
  …używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności

dmuchać /ˈdmuxaʨ̑/ (v)
blåsa
  wypuszczać powietrze z ust

dno /dnɔ/ (n)
botten
  dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu
  wewnętrzna, dolna ścianka jakiegoś przedmiotu
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o czymś bezwartościowym lub bardzo brzydkim
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o kimś, kto wykazuje kompletną ignorancję w jakiejś dziedzinie lub o kimś bezwartościowym moralnie
  (przenośnie, przenośnia), największa intensywność jakiegoś negatywnego zjawiska

do /dɔ/ (preposition)
till
  …określający końcowy punkt w przestrzeni
  …określający końcowy punkt w czasie
  …określający maksymalną wartość

do góry /dɔ ɡˈurɨ/ (adv)
upp
  w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię

do góry nogami /dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi/ (adv)
upp och ner
  dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy

do trzech razy sztuka /dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka/ (proverb)
tredje gången gillt
  trzecia próba czegoś będzie udana

do widzenia /ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
adjö, hej då
  uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś

doba /ˈdɔba/ (n)
dygn
  (jednostka miary) jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)

dobranoc /dɔˈbrãnɔʦ̑/ (interjection)
god natt, go'natt, natti, godnatt
  pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

dobrobyt /dɔˈbrɔbɨt/ (n)
välfärd, välstånd
  dobre warunki materialne

dobrowolny /ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/ (adj)
frivillig
  wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

dobry /ˈdɔbrɨ/ (adj)
god, bra
  miły, uczynny, usłużny, szlachetny

dobry wieczór /ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur/ (interjection)
god kväll, god afton
  uprzejme powitanie używane wieczorem

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (adv)
bra, väl
  w należyty sposób

dobytek /dɔˈbɨtɛk/ (n)
effekt
  wszystko, co się posiada

doceniać /dɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑/ (v)
uppskatta
  dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko

dochód /ˈdɔxut/ (n)
inkomst, avkastning
  (ekonomia, ekonomiczny) suma wpływów z wszystkich źródeł lub określonego ich typu;

dodatek /dɔˈdatɛk/ (n)
tillsats
  coś dodanego, dodatkowego

dodatkowo /dˌɔdatkˈɔvɔ/ (adv)
ytterligare
  w sposób dodany do czegoś

dodatkowy /ˌdɔdatˈkɔvɨ/ (adj)
additionell
  dodany do istniejącej wcześniej reszty

dodawać /dɔˈdavaʨ̑/ (v)
addera
  (matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować
tillsätta
  dawać coś uzupełniającego, podwyższającego poprzednią ilość

dogodny /dɔɡˈɔdnɨ/ (adj)
läglig
  odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom

doić /ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
mjölka
  (zootechnika, zootechniczny) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy, owcy
  (przenośnie, przenośnia) zabierać, wyłudzać od kogoś pieniądze

dojrzały /dɔjˈʒawɨ/ (adj)
mogen
  o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju
  taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny

doktor /ˈdɔktɔr/ (n)
doktor
  (potocznie, potoczny) lekarz
  stopień naukowy;

doktorant /dɔkˈtɔrãnt/ (n)
doktorand
  osoba na studiach doktoranckich, ubiegająca się o stopień naukowy doktora

doktryna /dɔkˈtrɨ̃na/ (n)
doktrin
  podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii

dokument /dɔˈkũmɛ̃nt/ (n)
dokument
  materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;

dokładnie /dɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
precis, noggrannt
  w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły

dokładny /dɔˈkwadnɨ/ (adj)
precis, noggrann
  wykonany z dużą starannością
  o człowieku: robiący coś starannie

dolar /ˈdɔlar/ (n)
dollar
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;

dolaryzacja /ˌdɔlarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
dollarisering
  (ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie dolara do obrotu w innym państwie jako urzędowej waluty;

dolaryzowanie /ˌdɔlarɨzɔˈvãɲɛ/ (n)
dollarisering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: dolaryzować

dolaryzować /ˌdɔlarɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
dollarisera
  (ekonomia, ekonomiczny) wprowadzać dolara do obrotu w innym państwie jako urzędową walutę

dolewać oliwy do ognia /dɔˈlɛvaʨ̑ ɔˈlʲivɨ dɔ‿ˈːɟɲa/ (v)
gjuta olja på elden
  zwiększać czyjeś niezadowolenie lub rozdrażnienie, eskalować spór i potęgować negatywne emocje

dolina /dɔˈlʲĩna/ (n)
dal, sänka
  (geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

dom /dɔ̃m/ /ˈdɔmɨ/ (n)
hus, hem
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
hus hem, hem
  pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym

dom dziecka /ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka/ (n)
barnhem
  placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;

dom publiczny /ˈdɔ̃m puˈblʲiʧ̑nɨ/ (n)
horhus, bordell
  dom, w którym jest uprawiana prostytucja;

dom starców /ˈdɔ̃m ˈstarʦ̑uf/ (n)
äldreboende
  zakład, w którym dożywają osoby stare i pozbawione opieki

dominicki /ˌdɔ̃mʲĩˈɲiʦ̑ʲci/ (adj)
dominikisk
  dotyczący państwa Dominika, związany z Dominiką

dominikański /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃sʲci/ (adj)
dominikansk
  odnoszący się do państwa Dominikana

domysł /dˈɔmɨsw/ (n)
förmodan, antagande, gissning
  przypuszczenie, domniemanie

donator /dɔ̃ˈnatɔr/ (n)
donator
  osoba, która ofiarowuje coś na cele społeczne

doniczka /dɔ̃ˈɲiʧ̑ka/ (n)
kruka, blomkruka
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych;

dopełniacz /dɔˈpɛwʲɲaʧ̑/ (n)
genitiv
  (gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;

dopisek /dɔpˈisɛk/ (n)
efterskrift
  dodatkowa, krótka informacja dodana do uprzednio istniejącego tekstu
postskriptum
  dodatkowy, krótki przekaz tekstowy dołączony do listu pod tekstem głównym

dopływ /ˈdɔpwɨf/ (n)
biflod
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora

dorada /dɔˈrada/ (n)
guldsparid
  (ichtiologia, ichtiologiczny) srebrzysta ryba morska z pasami na bokach;

doradca /dɔrˈattsa/ (n)
rådgivare
  osoba udzielająca porad

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (adj)
vuxen
  o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym

dorożka /dɔˈrɔʃka/ (n)
droska, hästdroska
  lekki, rekreacyjny pojazd konny, często wynajmowany na przejażdżki

dorsz /dɔrʃ/ (n)
torsk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;

doskonałość /ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
fullkomlighet
  szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia;

dossier /dˈɔsɕɛr/ (n)
dossier
  zbiór dokumentów i akt dotyczących jakiejś osoby lub sprawy

dostać cykora /ˈdɔstaʨ̑ ʦ̑ɨˈkɔra/ (idiom)
få stora skälvan gripas av stora skälvan
  (potocznie, potoczny) przestraszyć się, bać się

dostać po nosie /ˈdɔstaʨ̑ pɔ‿ˈnɔɕɛ/ (v)
få en näsbränna få sig en näsbränna
  (potocznie, potoczny) zostać zganionym, ostro skarconym

dostać w skórę /ˈdɔstaʨ̑ ˈf‿skurɛ/ (v)
få på huden
  (potocznie, potoczny) zostać zbitym, dostać lanie

dostojnik /dɔˈstɔjɲik/ (n)
dignitär
  osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa

dostęp /ˈdɔstɛ̃mp/ (n)
tillgång
  możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby

dostępny /dɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
tillgänglig
  możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia
  (o miejscu) taki, do którego można dojść lub dotrzeć

dosłownie /dɔˈswɔvʲɲɛ/ (adv)
bokstavligen
  w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa

dosłowny /dɔˈswɔvnɨ/ (adj)
bokstavlig
  znaczący dokładnie to, co wyrażają słowa, bez drugiego znaczenia

dotacja /dɔˈtaʦ̑ʲja/ (n)
donation
  zaopatrzenie; wyposażenie w środki finansowe; darowizna; bezzwrotna pomoc finansowa w celu popierania jakiejś działalności

dotychczas /dɔˈtɨxʧ̑as/ (adv)
hittills
  (książkowy) do tego momentu, do chwili obecnej

dotyczyć /dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
angå, beträffa, röra, anbelanga, gälla, ankomma
  mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś

dotykać /dɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
beröra, vidröra
  (przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie
såra
  (przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość, urażać kogoś
röra
  zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego

dowcip /ˈdɔfʲʨ̑ip/ (n)
rolighet
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

dowiadywać się /dˌɔvʲadˈɨvatɕ ɕɛ/ (v)
erfara, få höra, få kännedom, få nys, få veta, snappa upp
  uzyskiwać informację
efterlysa, fråga sig, förfråga sig, förhöra sig, höra efter
  domagać się informacji usilnie pytając o coś

dowodzić /dɔˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
anföra
  kierować i wydawać rozkazy swojej grupie

dowód /ˈdɔvut/ (n)
bevis
  (matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;
bevis, prov
  przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)

dowód osobisty /ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (n)
ID-kort, identitetskort, identitetshandling
  (administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;

dowódca /dɔˈvutʦ̑a/ (n)
anförare, huvud
  osoba kierująca grupą wojskowych;

dołączać /dɔwˈɔntʃatɕ/ (v)
bifoga, tillfoga, tillägga lägga till
  uzupełniać o coś
ansluta sig, slå sig ihop, sälla sig
  stawać się uczestnikiem lub elementem czego
  stawać się samemu członkiem lub częścią jakiegoś istniejącego zbioru (synonim (2.1))

doświadczać /dɔɕfʲˈattʃatɕ/ (v)
erfara, uppleva
  doznawać czegoś

doświadczenie /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
erfarenhet
  ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

doświadczony /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
erfaren
  mający doświadczenie

dożylny /dɔʒˈɨlnɨ/ (adj)
intravenös
  bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę

dożywotni /ˌdɔʒɨˈvɔtʲɲi/ (adj)
livslång
  taki, który potrwa do końca czyjegoś życia

drabina /draˈbʲĩna/ (n)
stege
  drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;

dragon /ˈdraɡɔ̃n/ (n)
dragon
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny

dramat /ˈdrãmat/ (n)
drama
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki;
  utwór literacki, którego akcja przedstawiona jest w formie dialogów i monologów, przeznaczony do wystawienia na scenie
  nieszczęśliwe wydarzenie bądź sytuacja

dramatopisarka /drˌamatˌɔpisˈarka/ (n)
skådespelsförfattarinna
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) autorka dramatów

dramatopisarz /drˌamatɔpˈisaʃ/ (n)
skådespelsförfattare
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) autor dramatów

dramaturg /drãˈmaturk/ (n)
dramaturg
  pisarz tworzący dramaty przeznaczone do wystawienia na scenie

drapacz chmur /ˈdrapaʧ̑ ˈxmur/ (n)
skyskrapa
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek

drapieżnik /draˈpʲjɛʒʲɲik/ (n)
rovdjur
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar

dreszcz /drɛʃʧ̑/ (n)
rysning, darrning, frossa, ilning, kall kåre, kåre
  (fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;

drewniak /ˈdrɛvʲɲak/ (n)
träsko
  but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie

drewno /ˈdrɛvnɔ/ (n)
trä, ved, timmer
  materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;

drobnomieszczaństwo /drˌɔbnɔmjɛʃtʃˈaɲstfɔ/ (n)
småborgerlighet
  (socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku;

droga /ˈdrɔɡa/ (n)
väg
  każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;
  podróżowanie
  sposób dojścia do jakiegoś celu (także przenośnie)

droga ekspresowa /ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva/ (n)
motortrafikled
  droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności;

droga krzyżowa /ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/ (n)
korsväg
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;

drogi /ˈdrɔɟi/ (adj)
kär
  bliski uczuciowo
dyr
  posiadający wysoką cenę

drogo /ˈdrɔɡɔ/ (adv)
dyrt
  od: drogi (wart dużo pieniędzy)

drogocenny /drˌɔɡɔtsˈɛnnɨ/ (adj)
värdefull
  taki, który ma dużą wartość materialną

dromader /drɔ̃ˈmadɛr/ (n)
dromedar
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;

drop /drɔp/ (n)
stortrapp
  (ornitologia, ornitologiczny) Otis tarda, rzadki, chroniony, osiadły ptak europejski, najcięższy z latających;

drozd /drɔst/ (n)
trast
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;

drożdże /ˈdrɔʒʤ̑ɛ/ (n)
jäst
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie
  (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;

druga wojna światowa /ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
andra världskriget
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;

druk /druk/ (n)
tryck, tryckning
  (drukarstwo, drukarski) proces drukowania

drukarka /druˈkarka/ (n)
skrivare
  urządzenie służące do drukowania

drukarnia /druˈkarʲɲa/ (n)
tryckeri
  zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje

drukarz /ˈdrukaʃ/ (n)
tryckare
  człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni;

drukowanie /ˌdrukɔˈvãɲɛ/ (n)
tryckning
  wykonywanie odbitek przy pomocy prasy drukarskiej albo drukarki

drukować /druˈkɔvaʨ̑/ (v)
trycka
  dawać coś do druku, publikować
trycka, skriva ut
  robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce

drut kolczasty /ˈdrut kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
taggtråd
  materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami;

drwina /ˈdrvʲĩna/ (n)
hån, spe
  wyśmianie w sposób dotkliwy czyichś poglądów, zachowań lub obyczajów, z reguły mające na celu pogardzenie kimś i wywyższenie się ponad niego

dryl /drɨl/ (n)
drill
  (zoologia, zoologiczny) Mandrillus leucophaeus, gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych;

drzazga /ˈḍʒazɡa/ (n)
sticka
  niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.)

drzemać /ˈḍʒɛ̃maʨ̑/ (v)
slumra
  lekko, czujnie spać

drzewo /ˈḍʒɛvɔ/ (n)
träd
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca (1.2);
  (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);

drzewo iglaste /ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ/ (n)
barrträd
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł

drzeworyt /dʒɛvˈɔrɨt/ (n)
träsnitt
  (sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek;

drzwi /ḍʒvʲi/ (n)
dörr
  ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór

drętwieć /drˈɛntfʲɛtɕ/ (v)
domna, stelna
  tracić czucie; tracić zdolność poruszania

drżeć /drʒɛʨ̑/ (v)
dallra, darra, skälva, skaka
  trząść się, drgać, dygotać

dubeltówka /ˌdubɛlˈtufka/ (n)
bössa
  (łowiectwo, łowiecki) popularna, gładkolufowa, śrutowa broń myśliwska o dwóch równoległych – w pionie lub poziomie – lufach;

dubn /dupn̥/ (n)
dubnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;

duch /dux/ (n)
anda
  istota, treść, charakter czegoś
spöke
  niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;
själ
  umysł, myśli ludzkie
  dusza ludzka

dudek /ˈdudɛk/ (n)
härfågel
  (ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;

duet /ˈdu<sup>w</sup>ɛt/ (n)
duo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny złożony z dwóch osób
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny przeznaczony dla dwóch instrumentów lub na dwa głosy

dukat /ˈdukat/ (n)
dukat
  (historia, historyczny, historycznie) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.;

dumać /ˈdũmaʨ̑/ (v)
fundera, grubbla, grunna
  myśleć, zastanawiać się

dumny /ˈdũmnɨ/ (adj)
stolt
  pewny siebie, mający poczucie własnej godności
högfärdig, dryg, förmäten, högdragen, högmodig, mallig
  wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu
stolt, belåten, nöjd
  zadowolony z czegoś, mający dumę, satysfakcję z czegoś lub kogoś

dupa /ˈdupa/ (n)
stjärt, arsle
  (wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt

dupek /ˈdupɛk/ (n)
skit
  (grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności

dupoliz /dupˈɔlis/ (n)
rövslickare
  (wulgarnie, wulgaryzm) lizus

dur /dur/ (n)
tyfus
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna;

durny /ˈdurnɨ/ (adj)
fjantig, fjollig, flamsig, fånig, larvig, tramsig
  mało inteligentny, głupi; naiwny, mało rozsądny

durszlak /ˈdurʃlak/ (n)
durkslag
  dziurkowana miska do odcedzania

dusza /ˈduʃa/ (n)
själ
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;

duszność /dˈuʃnɔɕtɕ/ (n)
andnöd, andtäppa, brösttäppa
  (medycyna, medyczny) subiektywne poczucie ograniczenia oddechu;

duński /ˈdũj̃sʲci/ (adj)
dansk, danska
  odnoszący się do Danii lub Duńczyków

duński /ˈdũj̃sʲci/ (n)
danska, dansk
  język urzędowy Danii;

duńskojęzyczny /ˌdũj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
danskspråkig
  posługujący się językiem duńskim
  spisany, stworzony w języku duńskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem duńskim

dużo /ˈduʒɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
mycket, en hel del, flera, legio, mången, åtskillig
  w wielkiej ilości

duży /ˈduʒɨ/ (adj)
stor
  mający znaczne, wielkie rozmiary

dwuaktówka /dvˌuaktˈufka/ (n)
tvåaktare
  (literacko) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sztuka złożona z dwóch aktów

dwudziestoczterolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
tjugofyraåring
  mężczyzna mający dwadzieścia cztery lata

dwudziestoczteroletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
tjugofyraårig
  mający dwadzieścia cztery lata
  trwający dwadzieścia cztery lata

dwudziestodwulatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔdvuˈlatɛk/ (n)
tjugotvååring
  mężczyzna mający dwadzieścia dwa lata

dwudziestodwuletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
tjugotvåårig
  mający dwadzieścia dwa lata
  trwający dwadzieścia dwa lata

dwudziestodziewięciolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
tjugonioåring
  mężczyzna mający dwadzieścia dziewięć lat

dwudziestodziewięcioletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
tjugonioårig
  mający dwadzieścia dziewięć lat
  trwający dwadzieścia dziewięć lat

dwudziestojednolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatɛk/ (n)
tjugoettåring
  mężczyzna mający dwadzieścia jeden lat

dwudziestojednoletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
tjugoettårig
  mający dwadzieścia jeden lat
  trwający dwadzieścia jeden lat

dwudziestolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
tjugoåring
  osoba w wieku 20-29 lat

dwudziestoletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
tjugoårig
  mający dwadzieścia lat
  trwający dwadzieścia lat

dwudziestoośmiolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
tjugoåttaåring
  mężczyzna mający dwadzieścia osiem lat

dwudziestoośmioletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
tjugoåttaårig
  mający dwadzieścia osiem lat
  trwający dwadzieścia osiem lat

dwudziestopięciolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
tjugofemåring
  mężczyzna mający dwadzieścia pięć lat

dwudziestopięcioletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
tjugofemårig
  mający dwadzieścia pięć lat
  trwający dwadzieścia pięć lat

dwudziestosiedmiolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
tjugosjuåring
  mężczyzna mający dwadzieścia siedem lat

dwudziestosiedmioletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
tjugosjuårig
  mający dwadzieścia siedem lat
  trwający dwadzieścia siedem lat

dwudziestosześciolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
tjugosexåring
  mężczyzna mający dwadzieścia sześć lat

dwudziestosześcioletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
tjugosexårig
  mający dwadzieścia sześć lat
  trwający dwadzieścia sześć lat

dwudziestotrzylatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
tjugotreåring
  mężczyzna mający dwadzieścia trzy lata

dwudziestotrzyletni /ˌdvuʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
tjugotreårig
  mający dwadzieścia trzy lata
  trwający dwadzieścia trzy lata

dwujęzyczność /dvˌujɛ̃zˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
tvåspråkighet
  (językoznawstwo, językoznawczy) posługiwanie się dwoma językami

dwujęzyczny /ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
tvåspråkig
  o człowieku: mówiący w dwóch językach
  napisany w dwóch językach
  zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami

dwukoronówka /ˌdvukɔrɔ̃ˈnufka/ (n)
tvåkrona, tvåkronorsmynt
  moneta o nominale 2 koron

dwukropek /dvuˈkrɔpɛk/ (n)
kolon
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć

dwuletni /dvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
tvåårig
  mający dwa lata
  trwający dwa lata

dwumasztowiec /ˌdvũmaˈʃtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
tvåmastare
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający dwa maszty

dwumasztowy /ˌdvũmaˈʃtɔvɨ/ (adj)
tvåmastad
  o żaglowcu: mający dwa maszty

dwunastnica /ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
tolvfingertarm
  (anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;

dwunastokąt /dvˌunastˈɔkɔnt/ (n)
dodekagon
  (geometria) wielokąt o dwunastu bokach

dwunastolatek /ˌdvũnastɔˈlatɛk/ (n)
tolvåring
  chłopiec mający dwanaście lat

dwunastoletni /ˌdvũnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
tolvårig
  mający dwanaście lat
  trwający dwanaście lat

dwusylabowy /ˌdvusɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
tvåstavig
  (językoznawstwo, językoznawczy) składający się z dwóch sylab

dwutlenek /dvutlˈɛnɛk/ (n)
dioxid
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu

dwutlenek węgla /dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
koldioxid
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;

dwór /dvur/ (n)
herrgård
  majątek ziemski z dworem (1.3) i innymi zabudowaniami

dyftong /ˈdɨftɔ̃ŋk/ (n)
diftong
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek;

dykcja /ˈdɨkʦ̑ʲja/ (n)
diktion
  sposób wymawiania wyrazów i zdań

dykta /ˈdɨkta/ (n)
plywood
  płyta sklejona z fornirów

dyktator /dɨkˈtatɔr/ (n)
diktator
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik nadzwyczajny w republice rzymskiej, któremu przyznawano czasową władzę absolutną dla zapobieżenia kryzysowi;

dyktatorski /dˌɨktatˈɔrski/ (adj)
diktatorisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyktatorem lub z dyktaturą

dyktatura /dˌɨktatˈura/ (n)
diktatur
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;

dym /dɨ̃m/ (n)
rök
  produkty spalania zawieszone w powietrzu

dymisja /dɨ̃ˈmʲisʲja/ (n)
avsättning
  zwolnienie kogoś ze stanowiska, złożenie z urzędu; rezygnacja (ustąpienie) z zajmowanego stanowiska

dymić /ˈdɨ̃mʲiʨ̑/ (v)
ryka
  wydzielać dym
ryka, röka
  wydzielać dym

dymówka /dɨ̃ˈmufka/ (n)
ladusvala
  (zoologia, zoologiczny) Hirundo rustica, jaskółka o granatowo-czarnym upierzeniu, rdzawym czole i gardzieli i silnie rozwidlonym ogonie, zamieszkująca gniazda, które lepi wewnątrz budynków;

dynamit /dɨ̃ˈnãmʲit/ (n)
dynamit
  materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;

dynastyczny /dˌɨnastˈɨtʃnɨ/ (adj)
dynastisk
  związany z dynastią, dotyczący dynastii

dynia /ˈdɨ̃ɲa/ (n)
pumpa
  (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;
pumpa, kurbits
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)

dyplom /ˈdɨplɔ̃m/ (n)
diplom, examensbevis
  dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy

dyplomacja /dˌɨplɔmˈatsja/ (n)
diplomati
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi

dyplomata /ˌdɨplɔ̃ˈmata/ (n)
diplomat
  oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa

dyrygent /dɨˈrɨɡɛ̃nt/ (n)
dirigent, anförare
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;

dyrygować /ˌdɨrɨˈɡɔvaʨ̑/ (v)
dirigera
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kierować zespołem muzycznym, podczas wykonywania jakiegoś utworu

dyscyplinarny /dˌɨstsɨplinˈarnɨ/ (adj)
disciplinär
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odnoszący się do wykroczeń przeciwko dyscyplinie

dysforia /dɨsˈfɔrʲja/ (n)
dysfori
  (psychologia, psychologiczny) zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych;

dysk /dɨsk/ (n)
intervertebraldisk, mellankotskiva
  (anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa łącząca dwa kręgi;
disk
  (informatyka, informatyczny) każdy nośnik danych w kształcie dysku (1.1)
diskus
  (sport, sportowy) przyrząd sportowy do rzucania na odległość w kształcie płaskiego, cienkiego koła;

dysk twardy /ˈdɨsk ˈtfardɨ/ (n)
hårddisk
  (informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;

dyskoteka /ˌdɨskɔˈtɛka/ (n)
diskotek
  zabawa młodzieżowa, na której się tańczy przy muzyce
  lokal, w którym takie zabawy (1.1) odbywają się;

dyskretny /dɨsˈkrɛtnɨ/ (adj)
diskret
  zachowujący tajemnice i taktowny
  (matematyka, matematyczny) przyjmujący wartości z przeliczalnego zbioru
  taki, który nie rzuca się w oczy

dyskryminacja /ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
diskriminering
  ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym

dyskryminować /dˌɨskrɨminˈɔvatɕ/ (v)
diskriminera
  prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.

dyskusja /dɨsˈkusʲja/ (n)
diskussion, debatt
  jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;

dysleksja /dɨsˈlɛksʲja/ (n)
dyslexi, ordblindhet
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;

dysmorfofobia /dˌɨsmɔrfɔfˈɔbja/ (n)
dysmorfofobi
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;

dysonans /dɨˈsɔ̃nãw̃s/ (n)
dissonans, missljud
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki zagrane razem lub po sobie, lecz nie dające wrażenia harmonijnego współbrzmienia
missämja, oenighet
  (przenośnie, przenośnia) brak zgodności, rozbieżność

dyspensa /dɨsˈpɛ̃w̃sa/ (n)
dispens
  (kościelny) zwolnienie od przepisów prawa kościelnego;

dysproz /ˈdɨsprɔs/ (n)
dysprosium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;

dysputa /dɨsˈputa/ (n)
dispyt
  dyskusja na poważny temat

dystans /ˈdɨstãw̃s/ (n)
distans
  (sport, sportowy) wymierzony odcinek drogi, na którym odbywają się wyścigi
distans, avstånd
  odległość np. między dwoma punktami, przedmiotami, miejscowościami

dystopia /dɨsˈtɔpʲja/ (n)
dystopi
  (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;

dystopijny /dˌɨstɔpˈijnɨ/ (adj)
dystopisk
  związany z dystopią, dotyczący dystopii

dysydent /dɨˈsɨdɛ̃nt/ (n)
dissident
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana;
  osoba, która odsunęła się od grupy, do której należała

dysza /ˈdɨʃa/ (n)
munstycke, dysa
  (technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu

dyszeć /ˈdɨʃɛʨ̑/ (v)
flämta, flåsa, pusta
  głośno i ciężko oddychać

dywan /ˈdɨvãn/ (n)
matta
  gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;

dywiz /ˈdɨvʲis/ (n)
bindestreck, divis
  (drukarstwo, drukarski) znak graficzny w postaci krótkiej poziomej kreski biegnącej na wysokości średniej linii pisma lub nieco poniżej tej linii; stosowany przy dzieleniu wyrazu między wierszami oraz przy łączeniu wyrazów wieloczłonowych;

dziadek /ˈʥ̑adɛk/ (n)
morfar, farfar
  ojciec matki
farfar, morfar
  ojciec ojca

dziadek do orzechów /ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/ (n)
nötknäckare
  ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;

dziadek macierzysty /ˈʥ̑adɛk ˌmaʨ̑ɛˈʒɨstɨ/ (n)
morfar
  (przestarzałe, przestarzały) ojciec matki

dziadek ojczysty /ˈʥ̑adɛk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
farfar
  (dawniej, dawny) ojciec ojca

dziadkowie /ʥ̑atˈkɔvʲjɛ/ (n)
farföräldrar, morföräldrar
  (potocznie, potoczny) rodzice rodziców; babcia i dziadek

dziarski /ˈʥ̑arsʲci/ (adj)
frejdig, hurtig, käck
  (książkowy) pełen życia, energii, temperamentu

dziać /ʥ̑äʨ̑/ (v)
sticka
  (włókiennictwo) robić dzianinę: ubranie, tkaninę z nitek na drutach, szydełkiem
försiggå, hända, pågå, ske, stå på, äga rum
  odbywać się, mieć miejsce, zdarzać się

działalność /ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑/ (n)
verksamhet
  zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres

działanie /ʥ̑aˈwãɲɛ/ (n)
operation
  (matematyka, matematyczny) funkcja, na ogół dwuargumentowa;
operation, handling
  zespół ruchów i czynności zmierzających do czegoś, wykonywanie czynności w określonym celu, aktywne dążenie do zmiany czegoś

działać /ˈʥ̑awaʨ̑/ (v)
verka, agera, handla
  aktywnie uczestniczyć, pracować
fungera, funka
  być sprawnym, funkcjonować

dzicz /ʥ̑iʧ̑/ (n)
vildmark
  odludne, nieuprawiane miejsce

dziecinny /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
barnslig
  właściwy dziecku, taki jak u dziecka
  zachowujący się jak dziecko

dzieciobójstwo /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ/ (n)
barnadråp
  (książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego;

dzieciństwo /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ/ (n)
barndom
  okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;

dziecko /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (n)
barn
  istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia;
barn, unge
  potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;

dziedziczyć /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
ärva
  otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci
  być uprawnionym do takiego otrzymania
  o potomstwie organizmów żywych: przejmować cechy przodka

dziedzina /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna/ (n)
definitionsmängd
  (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji;

dziegieć /ˈʥ̑ɛ̇ɟɛ̇ʨ̑/ (n)
tjära, trätjära
  ciemnobrunatna, gęsta ciecz otrzymywana w procesie suchej destylacji drewna o intensywnym zapachu, mająca właściwości grzybobójcze i antyseptyczne, dawniej używana także do impregnacji płótna i skóry, uszczelniania beczek, itp.;

dziekanat /ʥ̑ɛˈkãnat/ (n)
dekanat
  (edukacja, edukacyjny) biuro, zajmujące się administracją wydziału wyższej uczelni

dzielenie /ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
division
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;

dzielić /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑/ (v)
dela, fördela
  dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości

dzielna /dʑˈɛlna/ (n)
dividend
  (matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik

dzielnica /ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kvarter
  wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

dziennik /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːik/ (n)
dagbok
  (administracja) księga urzędowa do prowadzenia codziennych zapisów
  (księgowość) księga, w której notowane są codziennie operacje finansowe
  notatki zapisywane codziennie
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (morski) księga, w której odnotowywane są dane żeglugi oraz wydarzenia, jakie zaszły na okręcie (łodzi, statku) podczas żeglugi
dagstidning, dagblad
  (drukarstwo, drukarski) gazeta wydawana codziennie

dziennikarski /dʑˌɛnɲikˈarski/ (adj)
journalistisk
  związany z dziennikarstwem, dotyczący dziennikarstwa

dziennikarstwo /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/ (n)
journalistik
  zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

dziennikarz /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ/ (n)
journalist
  osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

dzierzba /ˈʥ̑ɛʒba/ (n)
törnskata
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź;

dziesięciokoronówka /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔkɔrɔ̃ˈnufka/ (n)
tiokrona, tiokronorsmynt
  moneta o nominale 10 koron

dziesięciolatek /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
tioåring
  dziecko w wieku dziesięciu lat

dziesięciolecie /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
decennium, årtionde
  okres dziesięciu lat

dziesięcioletni /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
tioårig
  mający dziesięć lat
  trwający dziesięć lat

dziewczyna /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
flicka, jänta, tös
  młoda, niezamężna kobieta
flickvän, flicka
  partnerka, nieformalna narzeczona

dziewica /ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
jungfru, oskuld
  osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

dziewictwo /dʑɛvˈitstfɔ/ (n)
oskuld, jungfrulighet
  (fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

dziewięciolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
nioåring
  chłopiec mający dziewięć lat

dziewięcioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
nioårig
  mający dziewięć lat
  trwający dziewięć lat

dziewiętnastolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛtnastɔˈlatɛk/ (n)
nittonåring
  mężczyzna w wieku dziewiętnastu lat

dziewiętnastoletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛtnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
nittonårig
  mający dziewiętnaście lat
  trwający dziewiętnaście lat

dziewięćdziesięcioczterolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
nittiofyraåring
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt cztery lata

dziewięćdziesięcioczteroletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
nittiofyraårig
  mający dziewięćdziesiąt cztery lata
  trwający dziewięćdziesiąt cztery lata

dziewięćdziesięciodwulatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk/ (n)
nittiotvååring
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt dwa lata

dziewięćdziesięciodwuletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
nittiotvåårig
  mający dziewięćdziesiąt dwa lata
  trwający dziewięćdziesiąt dwa lata

dziewięćdziesięciodziewięciolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
nittionioåring
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt dziewięć lat

dziewięćdziesięciodziewięcioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
nittionioårig
  mający dziewięćdziesiąt dziewięć lat
  trwający dziewięćdziesiąt dziewięć lat

dziewięćdziesięciojednolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/ (n)
nittioettåring
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt jeden lat

dziewięćdziesięciojednoletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
nittioettårig
  mający dziewięćdziesiąt jeden lat
  trwający dziewięćdziesiąt jeden lat

dziewięćdziesięciolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
nittioåring
  osoba w wieku 90-99 lat

dziewięćdziesięcioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
nittioårig
  mający dziewięćdziesiąt lat
  trwający dziewięćdziesiąt lat

dziewięćdziesięcioośmiolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
nittioåttaåring
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt osiem lat

dziewięćdziesięcioośmioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
nittioåttaårig
  mający dziewięćdziesiąt osiem lat
  trwający dziewięćdziesiąt osiem lat

dziewięćdziesięciopięciolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
nittiofemåring
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt pięć lat

dziewięćdziesięciopięcioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
nittiofemårig
  mający dziewięćdziesiąt pięć lat
  trwający dziewięćdziesiąt pięć lat

dziewięćdziesięciosiedmiolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
nittiosjuåring
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt siedem lat

dziewięćdziesięciosiedmioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
nittiosjuårig
  mający dziewięćdziesiąt siedem lat
  trwający dziewięćdziesiąt siedem lat

dziewięćdziesięciosześciolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
nittiosexåring
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt sześć lat

dziewięćdziesięciosześcioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
nittiosexårig
  mający dziewięćdziesiąt sześć lat
  trwający dziewięćdziesiąt sześć lat

dziewięćdziesięciotrzylatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
nittiotreåring
  mężczyzna mający dziewięćdziesiąt trzy lata

dziewięćdziesięciotrzyletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
nittiotreårig
  mający dziewięćdziesiąt trzy lata
  trwający dziewięćdziesiąt trzy lata

dzień /ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
dag
  okres od świtu do zmierzchu
  określony termin; data
dag, dygn
  okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba

dzień dobry /ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ/ (interjection)
god morgon, god dag, god middag
  zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu

dzień wypłaty /dʑˈɛɲ vɨpwˈatɨ/ (n)
avlöningsdag
  stały dzień tygodnia lub miesiąca, w którym pracownicy otrzymują wynagrodzenie

dzik /ʥ̑ik/ (n)
vildsvin
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

dziki /ˈʥ̑ici/ (adj)
vild
  nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach

dziobak /ˈʥ̑ɔbak/ (n)
näbbdjur
  (zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych;

dzisiaj /ˈʥ̑iɕäj/ (adv)
i dag idag, i dag
  cały dzień, który jest w tej chwili, dziś
idag
  w obecnym czasie, w bieżącym okresie

dzisiejszy /ʥ̑iˈɕɛ̇jʃɨ/ (adj)
samtida
  ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach

dziura /ˈʥ̑ura/ (n)
hål
  otwór powstały wskutek uszkodzenia
  (potocznie, potoczny) ubytek w zębie
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa

dziura ozonowa /ˈʥ̑ura ˌɔzɔ̃ˈnɔva/ (n)
ozonhål
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko spadku stężenia ozonu w stratosferze Ziemi;

dziwka /ˈʥ̑ifka/ (n)
hora, fnask
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka

dziwny /ˈʥ̑ivnɨ/ (adj)
egendomlig, besynnerlig, konstig, underlig, märklig
  charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

dziób /ʥ̑up/ (n)
näbb
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;
bog, för
  przednia część kadłuba statku;

dziąsło /ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ/ (n)
tandkött
  (anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;

dziąsłowy /dʑɔ̃swˈɔvɨ/ (adj)
alveolar
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, którego głównym miejscem artykulacji są dziąsła

dzięcioł /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw/ (n)
hackspett
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae

dzięcioł czarny /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ/ (n)
spillkråka
  (ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (preposition)
tack vare
  …służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem

dzięki Bogu /dʑˈɛŋki bˈɔɡu/ (interjection)
gudskelov, Gud ske lov
  …używana do wyrażenia satysfakcji, że coś się jednak udało

dziękować /ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
tacka
  składać podziękowanie

dziękuję /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ/
tack
  …wyrażający wdzięczność

dzwon /ʣ̑vɔ̃n/ (n)
klocka
  duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;

dzwonek /ˈʣ̑vɔ̃nɛk/ (n)
skälla
  mały dzwon
ringklocka
  urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze

dzwoniec /ˈʣ̑vɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
grönfink
  (ornitologia, ornitologiczny) oliwkowozielony ptak wielkości wróbla;

dół /duw/ (n)
grop
  dziura wykopana w ziemi

dąb /dɔ̃mp/ (n)
ek
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)
ek, ekträd
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;

dąb korkowy /ˈdɔ̃mp kɔrˈkɔvɨ/ (n)
korkek
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus suber L., gatunek z rodzaju dębów, wiecznie zielone drzewo strefy śródziemnomorskiej, z którego kory wytwarza się korek;

dążyć /ˈdɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
syfta
  działać w kierunku realizacji danego celu

dłoń /dwɔ̃ɲ/ (n)
handflata
  (anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;

dług /dwuk/ (n)
skuld
  to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy;

długi /ˈdwuɟi/ (adj)
lång
  mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  trwający znaczny czas
  (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
  (żartobliwie) o człowieku: wysoki

długi weekend /ˈdwuɟi ˈwʲikɛ̃nt/ (n)
långhelg
  (potocznie, potoczny) weekend, przed którym lub po którym następuje dzień ustawowo wolny

długo /ˈdwuɡɔ/ (adv)
långt
  na znaczną długość
länge
  przez, na znaczny czas

długopis /dwuˈɡɔpʲis/ (n)
penna, kulspetspenna
  narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem

długoskrzydły /ˌdwuɡɔˈskʃɨdwɨ/ (adj)
långvingad
  taki, który ma długie skrzydła

długowłosy /ˌdwuɡɔˈvwɔsɨ/ (adj)
långhårig
  (książkowy) mający długie włosy

długość /ˈdwuɡɔɕʨ̑/ (n)
längd
  (fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;

dłuto /ˈdwutɔ/ (n)
mejsel, stämjärn
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;

dłużnik /ˈdwuʒʲɲik/ (n)
gäldenär
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja zobowiązana do zwrotu długu (w formie pieniężnej lub rzeczowej) wierzycielowi;

dźwig /ʥ̑vʲik/ (n)
lyftkran
  maszyna służąca do przenoszenia ładunku w pionie lub w poziomie

dźwięk /ʥ̑vʲjɛ̃ŋk/ (n)
ljud
  fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;

dżdżownica /ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
daggmask
  (zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;

dżem /ʤ̑ɛ̃m/ (n)
sylt
  (spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;

dżibucki /ʤ̑ʲiˈbuʦ̑ʲci/ (adj)
djiboutisk
  odnoszący się do państwa Dżibuti

dżibutyjski /ˌʤ̑ʲibuˈtɨjsʲci/ (adj)
djiboutisk
  odnoszący się do państwa Dżibuti

dżihad /ˈʤ̑ʲixat/ (n)
jihad
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska

dżokej /ˈʤ̑ɔkɛj/ (n)
jockey, kapplöpningsryttare
  (jeździectwo, jeździecki) jeździec zawodowo startujący w wyścigach konnych

dżuma /ˈʤ̑ũma/ (n)
pest
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;

dżungla /ˈʤ̑ũŋɡla/ (n)
djungel
  wilgotny las tropikalny;

e-mail /ˈĩmɛjl/ (n)
mejl
  (informatyka, informatyczny) wiadomość wysłana za pośrednictwem (1.1)

e-mailować /ˈɛmˌailˈɔvatɕ/ (v)
mejla
  (potocznie, potoczny) wysyłać listy (e-maile) drogą elektroniczną

ebonit /ɛbˈɔɲit/ (n)
ebonit
  tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;

echo /ˈɛxɔ/ (n)
eko, genljud
  (akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;

echokardiografia /ˌɛxɔkardʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
ekokardiografi
  (medycyna, medyczny) metoda badania serca przy zastosowaniu ultradźwięków;

echolalia /ˌɛxɔˈlalʲja/ (n)
ekolali
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych;

edredon /ɛˈdrɛdɔ̃n/ (n)
ejder
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;

edycja /ɛdˈɨtsja/ (n)
utgåva, upplaga
  wydanie, publikacja

edytor tekstu /ɛˈdɨtɔr ˈtɛkstu/ (n)
textredigerare
  (informatyka, informatyczny) program służący do obróbki (edycji) tekstu

efekt /ˈɛfɛkt/ (n)
effekt
  osiągnięcie, wynik

efekt cieplarniany /ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
växthuseffekt, drivhuseffekt
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane;

efekt uboczny /ˈɛfɛkt uˈbɔʧ̑nɨ/ (n)
biverkning
  dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek

efektowny /ˌɛfɛkˈtɔvnɨ/ (adj)
effektfull
  sprawiający zadziwiająco dobre wrażenie

efektywny /ˌɛfɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
effektiv
  skuteczny, wydajny

egipski /ɛˈɟipsʲci/ (adj)
egyptisk, egyptiska
  odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu

egoista /ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
egoist
  osoba kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych

egoistyczny /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
egoistisk
  charakterystyczny dla egoisty i egoizmu

egzamin /ɛɡˈzãmʲĩn/ (n)
examen, tentamen
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej

egzaminować /ˌɛɡzãmʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
examinera
  przeprowadzać egzamin, poddawać coś lub kogoś egzaminowi

egzarchat /ɛɡzˈarxat/ (n)
exarkat
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału administracyjnego w cesarstwie bizantyńskim znajdująca się pod zarządem egzarchy
  (historia, historyczny, historycznie) urząd namiestnika w cesarstwie bizantyńskim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obszar położony poza głównym terenem działania danego Kościoła poddany władzy kanonicznej przedstawiciela patriarchy;

egzemplarz /ɛɡˈzɛ̃mplaʃ/ (n)
exemplar
  jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów

egzystencja /ˌɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
existens
  istnienie, byt, życie i jego warunki

egzystencjalizm /ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
existentialism, existensialism
  (filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej;

egzystować /ˌɛɡzɨˈstɔvaʨ̑/ (v)
existera
  być, istnieć

einstein /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
einsteinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;

ejakulat /ˌɛjakˈulat/ (n)
ejakulat
  (fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku

ekliptyka /ɛkˈlʲiptɨka/ (n)
ekliptika
  (astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;

ekologia /ˌɛkɔˈlɔɟja/ (n)
ekologi, miljöforskning
  (biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

ekologiczny /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ekologisk
  (biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody

ekonomiczny /ˌɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
ekonomisk
  odnoszący się do gospodarki
  związany z ekonomią lub ekonomiką
  oszczędny w środkach, niewymagający wielkiego nakładu sił

ekosystem /ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/ (n)
ekosystem
  fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

ekran /ˈɛkrãn/ (n)
skärm
  część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje
  ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy
  budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp.

ekskomunika /ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika/ (n)
bannlysning, exkommunikation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim;

ekskomunikować /ˌɛkskɔ̃mũɲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
exkommunicera, bannlysa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nałożyć na kogoś ekskomunikę, wyłączyć ze wspólnoty Kościoła

ekspedycja /ˌɛkspɛˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
expedition
  wyprawa zorganizowana w określonym celu; (także, też): grupa osób biorąca w niej udział

ekspert /ˈɛkspɛrt/ (n)
expert
  specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu

eksperyment /ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/ (n)
experiment
  przeprowadzenie zjawiska w celach badawczych;
  pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu

eksperymentalny /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
experimentell
  związany z eksperymentem; dokonywany po raz pierwszy

eksplodować /ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
explodera
  z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki

eksplozja /ɛksˈplɔzʲja/ (n)
explosion
  rozerwanie się z hukiem;

eksponat /ɛksˈpɔ̃nat/ (n)
utställningsföremål
  przedmiot wystawiony do oglądania w muzeum, na wystawie, pokazie itp.

eksport /ˈɛkspɔrt/ (n)
export
  sprzedaż towarów lub wywóz krajowego kapitału za granicę albo świadczenie usług zagranicznemu klientowi

eksportowanie /ˌɛkspɔrtɔˈvãɲɛ/ (n)
exportering
  (ekonomia, ekonomiczny) sprzedawanie towarów lub usług za granicę

ekspres /ˈɛksprɛs/ (n)
expressförsändelse
  pośpieszna przesyłka pocztowa, którą dostarcza się od razu po nadejściu do urzędu pocztowego
express, expresståg
  szybszy pociąg osobowy o wysokim standardzie poruszający się między dużymi miastami;
kaffebryggare
  urządzenie elektryczne służące do parzenia kawy;

ekspresjonizm /ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
expressionism
  (sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;

ekspresyjny /ˌɛksprɛsˈɨjnɨ/ (adj)
expressiv
  odznaczający się siłą wyrazu

ekstrapolacja /ˌɛkstrapɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
extrapolering
  (matematyka, matematyczny) wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane
extrapolation
  prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk

ekstrawagancki /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
extravagant
  taki, który jest przejawem ekstrawagancji

ekstremalnie /ˌɛkstrɛ̃ˈmalʲɲɛ/ (adv)
ytterligt
  w sposób ekstremalny

ekstremalny /ˌɛkstrɛ̃ˈmalnɨ/ (adj)
extrem
  krańcowy, skrajny

ekstremistyczny /ˌɛkstrɛmistˈɨtʃnɨ/ (adj)
extrem
  dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów

ekstremizm /ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/ (n)
extremism
  wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii

ekwadorski /ˌɛkfaˈdɔrsʲci/ (adj)
ecuadoriansk
  odnoszący się do państwa Ekwador

elastyczny /ˌɛlaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
böjlig, elastisk, spänstig
  (fizyka, fizyczny) giętki, sprężysty
flexibel, skalbar
  (przenośnie, przenośnia) łatwo się przystosowujący

elektrochemiczny /ˌɛlɛktrˌɔxɛmˈitʃnɨ/ (adj)
elektrokemisk
  związany z elektrochemią, dotyczący elektrochemii

elektrofizjologiczny /ˌɛlɛktrˌɔfizjˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
elektrofysiologisk
  (fizjologia, fizjologiczny) związany z elektrofizjologią, dotyczący elektrofizjologii

elektrolit /ˌɛlɛkˈtrɔlʲit/ (n)
elektrolyt
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego;

elektrolityczny /ˌɛlɛktrˌɔlitˈɨtʃnɨ/ (adj)
elektrolytisk
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dotyczący elektrolizy lub elektrolitu, związany z elektrolizą lub z elektrolitem

elektron /ɛˈlɛktrɔ̃n/ (n)
elektron
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

elektroniczny /ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
elektronisk
  związany z elektroniką, opierający się na elektronice

elektronika /ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/ (n)
elektronik
  dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

elektrostatyczny /ˌɛlɛktrˌɔstatˈɨtʃnɨ/ (adj)
elektrostatisk
  (fizyka, fizyczny) związany z elektrostatyką, dotyczący elektrostatyki

elektrownia /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/ (n)
kraftverk
  (elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;

elektryczność /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
elektricitet, el
  (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;
el, elektricitet
  (potocznie, potoczny) prąd elektryczny

elektryczny /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
elektrisk
  związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

elektryk /ɛˈlɛktrɨk/ (n)
elektriker
  osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

element /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/ (n)
element
  część składowa

elf /ɛlf/ (n)
älva, alv
  istota fantastyczna;

elipsa /ɛˈlʲipsa/ (n)
ellips
  (matematyka, matematyczny) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;
  (literacko) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;

elita /ɛˈlʲita/ (n)
elit
  grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku
  wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju

elitarny /ˌɛlʲiˈtarnɨ/ (adj)
elitistisk
  dostępny tylko dla niektórych osób

elokwentny /ˌɛlɔˈkfɛ̃ntnɨ/ (adj)
vältalig
  mający dar umiejętnego, łatwego wysławiania się

embriologia /ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
embryologi
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych;

emerytura /ˌɛ̃mɛrɨˈtura/ (n)
pension
  okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;

emigracja /ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
emigration
  wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim

emigrant /ɛ̃ˈmʲiɡrãnt/ (n)
emigrant
  ktoś, kto na stałe lub na pewien okres czasu zamieszkał poza swoją ojczyzną

emiracki /ˌɛ̃mʲiˈraʦ̑ʲci/ (adj)
emiratisk
  odnoszący się do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, państwa na Półwyspie Arabskim

emirat /ɛ̃ˈmʲirat/ (n)
emirat
  (administracja) terytorium podległe władzy emira

emisja /ɛ̃ˈmʲisʲja/ (n)
emission
  (ekonomia, ekonomiczny) puszczanie w obieg znaczków pocztowych, pieniędzy, papierów wartościowych itp.
  (fizyka, fizyczny) wypuszczanie przez ciało cząstek (np. promieniowania, elektronów)

emocjonalny /ˌɛ̃mɔʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
hjärtnupen
  łatwo ulegający emocjom

empatia /ɛ̃mˈpatʲja/ (n)
empati
  (psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;

empiryczny /ˌɛ̃mpʲiˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
empirisk
  (filozofia, filozoficzny) poznany w doświadczeniu, oparty na nim

emu /ˈɛ̃mu/ (n)
emu
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)

encyklopedia /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
encyklopedi, uppslagsverk
  dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;

endemiczny /ˌɛndɛmˈitʃnɨ/ (adj)
endemisk
  występujący tylko na określonym obszarze

endokrynologia /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
endokrinologi
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy

endometrioza /ˌɛndɔmɛtrjˈɔza/ (n)
endometrios
  (medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy;

endorfina /ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna/ (n)
endorfin
  (biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu;

energia /ɛ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
energi
  (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;
  entuzjazm, chęć do działania

energiczny /ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
energisk
  taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy

energochłonny /ˌɛ̃nɛrɡɔˈxwɔ̃nːɨ/ (adj)
energikrävande
  wymagający dużej ilości energii

enklawa /ɛ̃ŋˈklava/ (n)
enklav
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) terytorium państwa lub jego część otoczone ze wszystkich stron przez terytorium lądowe innego państwa;

enolog /ɛ̃ˈnɔlɔk/ (n)
enolog
  specjalista w dziedzinie enologii

enologia /ˌɛ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
enologi
  (spożywczy) wiedza o produkcji, pielęgnacji i rodzajach wina, obejmująca również zagadnienia jego chemii, mikrobiologii oraz analizy;

entalpia /ɛ̃nˈtalpʲja/ (n)
entalpi
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;

entalpia swobodna /ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna/ (n)
Gibbs fria energi
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa;

entomologia /ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
entomologi
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;

entuzjazm /ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/ (n)
entusiasm
  stan zachwytu czymś; zapał, radość

enzym /ˈɛ̃w̃zɨ̃m/ (n)
ferment, enzym
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;

epicentrum /ˈɛpitsˌɛntrum/ (n)
epicentrum
  (geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi

epidemiczny /ˌɛpidɛmˈitʃnɨ/ (adj)
epidemisk
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odnoszący się do epidemii

epidemiologia /ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
epidemiologi
  (edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;

epidot /ɛpˈidɔt/ (n)
epidot
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu, kruchy, przezroczysty, w zależności od kierunku obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej, Ca2(Fe,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH);

epitafium /ˌɛpʲiˈtafʲjũm/ (n)
epitafium, epitaf
  inskrypcja nagrobna;

epizod /ɛˈpʲizɔt/ (n)
episod
  zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne)

epoka /ɛˈpɔka/ (n)
epok, ålder
  (geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki;

era /ˈɛra/ (n)
era
  (historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.
  (geologia, geologiczny) jednostka podziału dziejów Ziemi;

erb /ɛrp/ (n)
erbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;

erekcja /ɛˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
erektion
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;

ergofobia /ˌɛrɡɔfˈɔbja/ (n)
ergofobi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) fobia pracy, irracjonalny lęk przed pracą

erozja /ɛˈrɔzʲja/ (n)
erosion
  (geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;

erytrejski /ˌɛrɨˈtrɛjsʲci/ (adj)
eritreansk
  związany z Erytreą, dotyczący Erytrei

erytrocyt /ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt/ (n)
erytrocyt
  (medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi;

erytrozyna /ˌɛrɨtrɔˈzɨ̃na/ (n)
erytrosin
  (spożywczy) wiśniowoczerwony smołowy barwnik dodawany do niektórych typów żywności (np. do owoców konserwowych, osłonek kiełbas oraz do herbatników), leków, tabletek, past do zębów, zakazany w niektórych krajach;

eschatologia /ˌɛsxatɔˈlɔɟja/ (n)
eskatologi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.

eseista /ˌɛsɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
essäist
  literat, autor esejów, szkiców literackich

esej /ˈɛsɛj/ (n)
essä
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora;

eskapizm /ɛskˈapizm/ (n)
eskapism, verklighetsflykt
  (psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego

eskorta /ɛˈskɔrta/ (n)
eskort
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub kilka osób towarzyszące komuś po to, żeby się nim opiekować lub mieć nad nim kontrolę

esperanto /ˌɛspɛˈrãntɔ/ (n)
esperanto
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.;

esperantysta /ˌɛspɛrãnˈtɨsta/ (n)
esperantist
  osoba mówiąca językiem esperanto lub propagująca go

espresso /ɛsˈprɛsːɔ/ (n)
espresso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;

esteta /ɛˈstɛta/ (n)
estet
  człowiek wrażliwy na piękno, znawca piękna

estetyczny /ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
estetisk
  zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna

estetyka /ɛˈstɛtɨka/ (n)
estetik
  ładny, gustowny wygląd czegoś
  (filozofia, filozoficzny) (sztuka) nauka o pięknie;

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (adj)
estnisk, estländsk
  odnoszący się do Estonii lub Estończyków

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (n)
estniska
  język urzędowy Estonii;

estuarium /ˌɛstuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
estuarium
  (geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich;

etan /ˈɛtãn/ (n)
etan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;

etanol /ɛˈtãnɔl/ (n)
etanol
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;

etap /ˈɛtap/ (n)
etapp, sträcka
  część drogi
etapp, fas, skede, skov, stadium
  odcinek czasu wykonania danej czynności, po którym lub przed którym wystąpiła inna część działania

eten /ˈɛtɛ̃n/ (n)
eten, etylen
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy alken, bezbarwny i łatwopalny gaz o słodkawym zapachu, fitohormon;

etiologiczny /ˌɛtjɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
etiologisk
  (medycyna, medyczny) związany z etiologią, dotyczący etiologii

etiopski /ɛˈtʲjɔpsʲci/ (adj)
etiopisk
  odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków

etniczny /ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
etnisk
  związany z przynależnością do grupy narodowej

etnograficzny /ˌɛtnɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
etnografisk
  związany z etnografią

etruski /ɛˈtrusʲci/ (adj)
etruskisk
  dotyczący Etrurii lub Etrusków

etruski /ɛˈtrusʲci/ (n)
etruskiska
  język Etrusków

etruskologia /ˌɛtruskɔˈlɔɟja/ (n)
etruskologi
  nauka zajmująca się kulturą, historią i językiem Etrusków;

etyczny /ɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
etisk
  związany z etyką, dotyczący etyki
  zgodny z zasadami etyki

etyka /ˈɛtɨka/ (n)
etik, moral
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;

etymologia /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
etymologi
  (językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów;

etymon /ɛtˈɨmɔn/ (n)
etymon
  (językoznawstwo, językoznawczy) podstawa etymologiczna wyrazu lub związku wyrazowego

etyn /ˈɛtɨ̃n/ (n)
etyn
  (chemia, chemiczny) najprostszy węglowodór nienasycony z szeregu homologicznego alkinów, bezbarwny gaz;

eufemizm /ɛwˈfɛ̃mʲism̥/ (n)
eufemism
  (językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, który jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne;

eukaliptus /ˌɛwkalˈiptus/ (n)
eukalyptus
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii;

eunuch /ˈɛwnux/ (n)
eunuck
  mężczyzna z wyciętymi jądrami;

euro /ˈɛwrɔ/ (n)
euro
  (jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;

euro- /ˈɛwrɔ/
euro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Europą, Europejczykami lub Unią Europejską

eurocent /ɛwˈrɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
cent
  (potocznie, potoczny) (jednostka monetarna) moneta zdawkowa o wartości jednej setnej (1/100) euro

euroizacja /ˌɛwrɔ<sup>j</sup>iˈzaʦ̑ʲja/ (n)
euroisering
  (ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie euro do obrotu jako urzędową walutę w państwie nienależącym do Unii Europejskiej;

euroizowanie /ˌɛwrɔ<sup>j</sup>izɔˈvãɲɛ/ (n)
euroisering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: euroizować

euroizować /ˌɛwrɔ<sup>j</sup>iˈzɔvaʨ̑/ (v)
euroisera
  (ekonomia, ekonomiczny) wprowadzać euro do obrotu jako urzędową walutę w państwie nienależącym do Unii Europejskiej

europ /ˈɛwrɔp/ (n)
europium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;

europejski /ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
europeisk
  dotyczący Europy

eurosceptycyzm /ˌɛwrɔsʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
euroskepticism
  (publikatory) negatywne nastawienie do integracji z Unią Europejską;

eurosceptyk /ˌɛwrɔˈsʦ̑ɛptɨk/ (n)
euroskeptiker
  osoba przeciwna integracji z Unią Europejską

eurowybory /ˌɛwrɔvɨˈbɔrɨ/ (n)
europaparlamentsval
  wybory do Parlamentu Europejskiego

eutanazja /ˌɛwtãˈnazʲja/ (n)
dödshjälp
  (medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;

ewakuacja /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
evakuering
  opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;

ewangelia /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja/ (n)
evangelium
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;

ewangelista /ˌɛvandʒɛlˈista/ (n)
evangelist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czterech autorów kanonicznych ewangelii;

ewentualnie /ˌɛvɛntuˈalɲʲɛ/ (adv)
eventuellt
  w razie zaistnienia pewnych okoliczności

ewentualny /ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
eventuell
  przypuszczalny, możliwy

ewolucjonistyczny /ˌɛvɔlˌutsjɔɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
evolutionistisk
  związany z ewolucjonizmem lub ewolucjonistami, dotyczący ewolucjonizmu lub ewolucjonistów

ewolucjonizm /ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
evolutionism
  (biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;

ezoteryczny /ˌɛzɔtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
esoterisk
  tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych

fabryka /ˈfabrɨka/ (n)
fabrik
  produkcyjny zakład przemysłowy

facet /ˈfaʦ̑ɛt/ (n)
kille
  (potocznie, potoczny) mężczyzna

fagocista /fˌaɡɔtɕˈista/ (n)
fagottist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie

fagot /ˈfaɡɔt/ (n)
fagott
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;

fajka /ˈfajka/ (n)
pipa, snugga
  przedmiot do palenia tytoniu;

fajny /ˈfajnɨ/ (adj)
kul
  potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny

fake news /fˈakɛ nˈɛfs/ (n)
fejknyheter
  (publikatory) nieprawdziwe, fałszywe wiadomości rozpowszechniane w mass mediach i Internecie;

fakt /fakt/ (n)
faktum
  to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;

faktoid /faktˈɔit/ (n)
faktoid
  (socjologia, socjologiczny) (publikatory) karykaturalny fakt, informacja traktowana jako prawdziwa tylko przez to, że ukazała się w mediach;

fakultet /faˈkultɛt/ (n)
fakultet
  wydział szkoły wyższej

fala /ˈfala/ (n)
våg, bölja
  (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
bölja, våg
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody
  (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;

falanster /falˈanstɛr/ (n)
falangstär
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) utopijne osiedle dla spółdzielczej wspólnoty socjalistycznej francuskiego ideologa Charlesa Fouriera;

falcować /falˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
falsa
  (drukarstwo, drukarski) składać arkusz drukarski w strony przyszłej publikacji;

falklandzki /falklˈantski/ (adj)
falkländsk
  związany z Falklandami, dotyczący Falklandów

falliczny /fallˈitʃnɨ/ (adj)
fallisk
  mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu

fallus /ˈfalːus/ (n)
fallos
  (anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności

fan /fãn/ (n)
fan
  (potocznie, potoczny) zagorzały wielbiciel czegoś lub kogoś;

fanatyk /fãˈnatɨk/ (n)
fanatiker
  żarliwy zwolennik idei lub religii

fanatyzm /fãˈnatɨsm̥/ (n)
fanatism
  postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

fantastycznie /ˌfãntaˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
toppen, fantastiskt, förträffligt, lysande, strålande, underbart
  (potocznie, potoczny) wspaniale, wyjątkowo, bardzo dobrze

fantastyczny /ˌfãntaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
fantastisk
  (potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny

fantazja /fãnˈtazʲja/ (n)
fantasi
  wyobraźnia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o swobodnej budowie, nawiązujący do innych form muzycznych;

farad /ˈfarat/ (n)
farad
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;

faraon /faˈraɔ̃n/ (n)
farao
  (historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;

faraoński /fˌaraˈɔɲski/ (adj)
faraonisk, faraonsk
  mający związek z faraonem

farba /ˈfarba/ (n)
färg
  mieszanina barwników służąca do malowania

farerski /faˈrɛrsʲci/ (adj)
färöisk
  odnoszący się do Wysp Owczych

farerski /faˈrɛrsʲci/ (n)
färöiska
  język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;

farmaceuta /ˌfarmaˈʦ̑ɛwta/ (n)
farmaceut, farmacevt
  specjalista, znawca farmacji

farmaceutyczny /ˌfarmaʦ̑ɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
farmaceutisk, farmacevtisk
  związany z farmacją

farmacja /farˈmaʦ̑ʲja/ (n)
farmaci
  nauka o lekach;

fascynować /ˌfasʦ̑ɨ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
tjusa
  czarować, olśniewać, interesować; być przedmiotem czyjejś uwagi

fascynujący /fˌastsɨnujˈɔntsɨ/ (adj)
fascinerande
  wzbudzający fascynację; dający nieodpartą chęć poznania; bardzo przyciągający uwagę

fasola /faˈsɔla/ (n)
böna
  (botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

fason /ˈfasɔ̃n/ (n)
fason, snitt
  (krawiectwo) kształt obuwia lub ubioru
fason
  (przenośnie, przenośnia) sposób bycia jakiejś osoby

faszysta /faˈʃɨsta/ (n)
fascist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu

faszystowski /ˌfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
fascistisk
  związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom

faszyzm /ˈfaʃɨsm̥/ (n)
fascism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;

faza /ˈfaza/ (n)
fas
  miejsce, etap

federacja /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
federation
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;

felczer /ˈfɛlʧ̑ɛr/ (n)
fältskär
  (dawniej, dawny) chirurg wojskowy nieposiadający wykształcenia lekarskiego

feministyczny /ˌfɛ̃mʲĩɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
feministisk
  związany z feminizmem, charakterystyczny dla feminizmu, dotyczący feministów lub feministek

feminizm /fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/ (n)
feminism
  (książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;

feminizowanie /fˌɛmiɲˌizɔvˈaɲʲɛ/ (n)
feminisering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: feminizować

fenek /ˈfɛ̃nɛk/ (n)
fennek
  (zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach;

fenol /ˈfɛ̃nɔl/ (n)
fenol
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, C6H5OH;

fenomenalizm /fˌɛnɔmɛnˈalizm/ (n)
fenomenalism
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;

ferm /fɛrm/ (n)
fermium
  (chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;

fermentować /ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
jäsa, fermentera
  ulegać procesowi fermentacji lub powodować fermentację

fermion /ˈfɛrmʲjɔ̃n/ (n)
fermion
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;

feromon /fɛˈrɔ̃mɔ̃n/ (n)
feromon
  (biochemia, biochemiczny) substancja chemiczna wabiąca osobników płci przeciwnej;

festyn /ˈfɛstɨ̃n/ (n)
fest
  publiczna impreza urządzona w związku z jakąś uroczystością

feudalizm /fɛwdˈalizm/ (n)
feodalism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;

fiasko /ˈfʲjaskɔ/ (n)
fiasko, misslyckande
  nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (adj)
fijiansk
  odnoszący się do państwa Fidżi

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (n)
fijianska
  język urzędowy Fidżi,

figa /ˈfʲiɡa/ (n)
fikon
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc figi (1.1)

figowiec /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
fikonträd
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych;

figura /fʲiˈɡura/ (n)
figur
  (książkowy) bohater utworu literackiego
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów leżących na płaszczyźnie lub w przestrzeni
schackpjäs
  (szachy, pojęcie szachowe) starsze bierki na szachownicy: król, hetman, wieża, skoczek, goniec

fikcyjne małżeństwo /fiktsˈɨjnɛ mawʒˈɛɲstfɔ/ (n)
skenäktenskap
  małżeństwo zawierane w celu obejścia przepisów (na przykład) o legalizacji pobytu, wykorzystujące istniejące luki w prawie

filatelistyka /ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/ (n)
filateli
  hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;

filia /ˈfʲilʲja/ (n)
filial
  (zarządzanie) oddział przedsiębiorstwa, uczelni lub urzędu znajdujący się w innym miejscu niż centralny

filipiński /ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃sʲci/ (adj)
filippinsk
  związany z Filipinami, odnoszący się do państwa Filipiny

filiżanka /ˌfʲilʲiˈʒãnka/ (n)
kopp
  niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)

film /fʲilm/ (n)
film
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;
  (fotografia) światłoczuła taśma filmowa lub fotograficzna

film grozy /fˈilm ɡrˈɔzɨ/ (n)
skräckfilm
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (zobacz) horror

film niemy /fˈilm ɲʲˈɛmɨ/ (n)
stumfilm
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film bez ścieżki dźwiękowej;

filmować /fʲilˈmɔvaʨ̑/ (v)
filma
  nagrywać coś kamerą filmową

filolog /fʲiˈlɔlɔk/ (n)
filolog
  specjalista w dziedzinie filologii

filologia /ˌfʲilɔˈlɔɟja/ (n)
filologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;

filologiczny /ˌfʲilɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
filologisk
  (przymiotnik) od filologia

filozof /fʲiˈlɔzɔf/ (n)
filosof
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii

filozofia /ˌfʲilɔˈzɔfʲja/ (n)
filosofi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;

filozoficzny /ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
filosofisk
  związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii

filtr /fʲiltr̥/ (n)
filter
  (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości
  (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
  błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych

finlandyzacja /ˌfʲĩnlãndɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
finlandisering
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną;

finta /ˈfʲĩnta/ (n)
fint
  (sport, sportowy) zmylenie przeciwnika
  sztuczka, trick, manewr, podstęp

fioletowy /ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
violett, lila
  mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka itp.

fiord /fʲjɔrt/ (n)
fjord
  (geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;

fiołek /ˈfʲjɔwɛk/ (n)
viol
  (botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;

firma /ˈfʲirma/ (n)
firma, företag
  (potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo

fizjologia /fˌizjɔlˈɔɡja/ (n)
fysiologi
  nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów

fizjoterapeuta /ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta/ (n)
sjukgymnast
  (medycyna, medyczny) terapeuta, specjalista od fizjoterapii

fizyka /ˈfʲizɨka/ (n)
fysik
  nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;

fizylier /fizˈɨljɛr/ (n)
fysiljär
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz piechoty uzbrojony w strzelbę skałkową (fuzję) w armiach XVII-XIX wieku; w okresie napoleońskim żołnierz lekkiej piechoty;

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
finsk, finländsk
  odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
finska
  ugrofiński język używany przez Finów;

fińskojęzyczny /ˌfʲĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
finskspråkig
  spisany, stworzony w języku fińskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem fińskim
  taki, który posługuje się językiem fińskim

flaga /ˈflaɡa/ (n)
flagga, fana
  płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu

flaming /ˈflãmʲĩŋk/ (n)
flamingo
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący o białoróżowym upierzeniu;

flauta /ˈflawta/ (n)
stiltje
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sytuacja na morzu, gdy brak wiatru;

flegmatyczny /ˌflɛɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
flegmatisk
  odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny

flet /flɛt/ (n)
flöjt
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;

flirtować /flirtˈɔvatɕ/ (v)
flörta
  uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci

flora /ˈflɔra/ (n)
flora
  (botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych

flora bakteryjna /ˈflɔra ˌbaktɛˈrɨjna/ (n)
bakterieflora
  drobnoustroje występujące naturalnie w organizmie;

flota /ˈflɔta/ (n)
flotta
  zbiór jednostek pływających;

fluor /ˈflu<sup>w</sup>ɔr/ (n)
fluor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;

flądra /ˈflɔ̃ndra/ (n)
flatfisk, flundra, plattfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba;

fobia /ˈfɔbʲja/ (n)
fobi
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;

foka /ˈfɔka/ (n)
säl
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;

fokmaszt /fˈɔkmaʃt/ (n)
fockmast
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pierwszy maszt od strony dziobu jednostek pływających, które posiadają co najmniej dwa maszty;

folia bąbelkowa /fˈɔlja bˌɔmbɛlkˈɔva/ (n)
bubbelplast
  folia z tworzywa sztucznego z bąbelkami powietrza stosowana do opakowywania kruchych przedmiotów;

folklor /ˈfɔlklɔr/ (n)
folklore
  (etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.

fonem /ˈfɔ̃nɛ̃m/ (n)
fonem
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;

fonetyczny /fˌɔnɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
fonetisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki

fonetyka /fɔ̃ˈnɛtɨka/ (n)
fonetik
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;

foniatria /fɔ̃ˈɲatrʲja/ (n)
foniatri
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem i zaburzeniami wydawania głosu (przez człowieka);

fontanna /fɔ̃nˈtãnːa/ (n)
fontän, springbrunn
  dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;

forma /ˈfɔrma/ (n)
form
  zewnętrzny kształt
  kondycja fizyczna osoby
  sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazu;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie do pieczenia ciast

formalista /ˌfɔrmaˈlʲista/ (n)
formalist, paragrafryttare, principryttare
  człowiek zbytnio przywiązujący wagę do formalności, zewnętrznych form działania

formatowanie /ˌfɔrmatɔˈvãɲɛ/ (n)
formatering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: formatować

formatować /ˌfɔrmaˈtɔvaʨ̑/ (v)
formatera
  (informatyka, informatyczny) przystosowywać nośnik danych do pracy przez odpowiednie ustalenie jego systemu plików

forteca /fɔrˈtɛʦ̑a/ (n)
fästning, borg, fäste
  (architektura, architektoniczny) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;

fosa /ˈfɔsa/ (n)
vallgrav
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia;

fosfor /ˈfɔsfɔr/ (n)
fosfor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;

fosforan /fɔsfˈɔran/ (n)
fosfat
  (chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;

fotel /ˈfɔtɛl/ (n)
fåtölj
  rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;

fotograf /fɔˈtɔɡraf/ (n)
fotograf
  osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;

fotografia /ˌfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
fotografi, foto
  nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym
fotografi
  sztuka wykonywania fotografii (1.1);

fotograficzny /ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
fotografisk
  związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć

fotografować /ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
fotografera
  robić zdjęcie, robić fotografię

fotokopia /ˌfɔtɔˈkɔpʲja/ (n)
fotokopia
  (biurowość, biurowy) kopia dokumentu, druku, rękopisu itp. uzyskana techniką fotograficzną

fotomodelka /ˌfɔtɔ̃mɔˈdɛlka/ (n)
fotomodell
  modelka pozująca do zdjęć

foton /ˈfɔtɔ̃n/ (n)
foton
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;

fotorealizm /fˌɔtɔrɛˈalizm/ (n)
fotorealism
  (sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością;

fotowoltaiczny /ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
fotovoltaisk
  (przymiotnik) związany z przetwarzaniem światła słonecznego na energię elektryczną

fotowoltaika /ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>ika/ (n)
fotovoltaik
  (technologia, technika, techniczny) (elektryczność) dziedzina nauki i techniki zajmująca się przetwarzaniem światła energii słonecznego na energię elektryczną;

foyer /fˌuajˈɛ/ (n)
foajé
  (książkowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sala lub hol obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp., gdzie przebywa publiczność lub uczestnicy konferencji w czasie przerw, antraktów;

fragment /ˈfraɡmɛ̃nt/ (n)
fragment
  wyodrębniona część czegoś

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
fransk, franska
  odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
franska
  język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;

francuskojęzyczny /frãnˈʦ̑uskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
franskspråkig, fransktalande
  posługujący się językiem francuskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim
franskspråkig
  spisany, stworzony w języku francuskim

franko-prowansalski /frˈaŋkɔprˌɔvansˈalski/ (n)
frankoprovensalska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język franko-prowansalski;

frankownica /ˌfrãŋkɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
frankeringsmaskin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie masowo przygotowujące listy do wysyłki przez drukowanie na nich opłaty pocztowej oraz danych adresowych i loga nadawcy;

frans /frãw̃s/ (n)
francium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;

frazes /ˈfrazɛs/ (n)
floskel
  często powtarzane, wyszukane powiedzenie, pozbawione jednak głębszego sensu

fregata /frɛˈɡata/ (n)
fregattfågel
  (ornitologia, ornitologiczny) szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych;
fregatt
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;

fregata białobrzucha /frɛˈɡata ˌbʲjawɔˈbʒuxa/ (n)
christmasfregattfågel
  (ornitologia, ornitologiczny) Fregata andrewsi ptak z rodziny fregatowatych

fregata mała /frɛˈɡata ˈmawa/ (n)
mindre fregattfågel
  (ornitologia, ornitologiczny) Fregata ariel; ptak z rodziny fregatowatych

fregata orla /frɛˈɡata ˈɔrla/ (n)
ascensionfregattfågel
  (ornitologia, ornitologiczny) Fregata aquila, gatunek ptaka z rodziny fregat;

fregata wielka /frɛˈɡata ˈvʲjɛlka/ (n)
praktfregattfågel
  (ornitologia, ornitologiczny) Fregata magnificens; ptak z rodziny fregatowatych;

fregata średnia /frɛˈɡata ˈɕrɛdʲɲa/ (n)
större fregattfågel
  (ornitologia, ornitologiczny) Fregata minor ptak z rodziny fregatowatych

frekwencja /frɛˈkfɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
frekvens
  liczba osób biorących udział w jakimś zdarzeniu / znajdujących się w jakimś miejscu

fresk /frɛsk/ (n)
fresk
  (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;

fretka /ˈfrɛtka/ (n)
tamiller
  (zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;

frezja /ˈfrɛzʲja/ (n)
fresia
  (botanika, botaniczny) Freesia, rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty;

front /frɔ̃nt/ (n)
front
  (budownictwo) przód budynku
  przód, przednia część

fronton /frˈɔntɔn/ (n)
fronton
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;

frustracja /frustrˈatsja/ (n)
frustration
  (psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;

frutarianizm /frˌutarjˈaɲizm/ (n)
frukterianism
  sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;

frygijski /frɨɡʲˈijski/ (adj)
frygisk
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Frygią, dotyczący Frygii, pochodzący z Frygii

frytkownica /frˌɨtkɔvɲˈitsa/ (n)
fritös
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do smażenia frytek;

fryzjer /ˈfrɨzʲjɛr/ (n)
frisör
  osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem

fryzura /frɨˈzura/ (n)
frisyr
  (fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;

fryzyjski /frɨzˈɨjski/ (adj)
frisisk, frisiska
  dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)

fryzyjski /frɨzˈɨjski/ (n)
frisiska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodniogermański, którym posługują się Fryzowie

fuj /fˈuj/ (interjection)
fy, usch
  (potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia

fundacja /fũnˈdaʦ̑ʲja/ (n)
stiftelse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny;

fundamentalizm /fˌundamɛntˈalizm/ (n)
fundamentalism
  pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji

fundamentalny /ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
grundläggande
  podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy

fundować /fundˈɔvatɕ/ (v)
instifta, spendera
  zakładać i opłacać instytucje

funkcja /ˈfũŋkʦ̑ʲja/ (n)
funktion
  (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;
  (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
  przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;

funkcja stanu /ˈfũŋkʦ̑ʲja ˈstãnu/ (n)
tillståndsfunktion
  (fizyka, fizyczny) funkcja zależna wyłącznie od stanu układu

funkcja wzajemnie jednoznaczna /fˈuŋktsja vzajˈɛmɲʲɛ jˌɛdnɔznˈatʃna/ (n)
bijektion
  (matematyka, matematyczny) funkcja w której każdemu elementowi obrazu odpowiada dokładnie jeden element dziedziny;

funkcjonować /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
fungera, funka
  działać, wykonywać czynności w sposób właściwy

funt /fũnt/ (n)
pund
  (jednostka monetarna) waluta niektórych państw

furosemid /ˌfurɔˈsɛ̃mʲit/ (n)
furosemid
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy

fusy /fˈusɨ/ (n)
bottensats, kaffesump, sump
  stały osad osadzający się w jakimś płynie, zwłaszcza w parzonej kawie lub herbacie

futro /ˈfutrɔ/ (n)
päls
  (zoologia, zoologiczny) sierść na zwierzęciu
  (krawiectwo) odzież (np. kurtka, płaszcz) wykonana ze skór zwierzęcych posiadających sierść
  (krawiectwo) wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan

futurolog /fˌuturˈɔlɔk/ (n)
framtidsforskare
  mężczyzna przewidujący przyszłość cywilizacji w oparciu o przesłanki naukowe

futuryzm /fuˈturɨsm̥/ (n)
futurism
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;

gabinet zabiegowy /ɡabʲˈinɛd zˌabjɛɡˈɔvɨ/ (n)
behandlingsrum
  (medycyna, medyczny) sala przystosowana do wykonywania niewielkich zabiegów medycznych

gaboński /ɡaˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
gabonesisk
  odnoszący się do Gabonu, państwa w Afryce

gad /ɡat/ (n)
kräldjur, reptil
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;

gadatliwy /ˌɡadaˈtlʲivɨ/ (adj)
pratglad, pratsam, pratsjuk, språksam
  taki, który dużo i chętnie mówi

gadolin /ɡaˈdɔlʲĩn/ (n)
gadolinium
  (chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;

gadożer /ɡaˈdɔʒɛr/ (n)
ormörn
  (ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami;

gaduła /ɡaˈduwa/ (n)
pratmakare, pratmakerska
  osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi

gaj /ɡaj/ (n)
lund
  (książkowy) niewielki las lub grupa drzew, przeważnie dziko rosnących

gajówka /ɡaˈjufka/ (n)
trädgårdssångare
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie;

gal /ɡal/ (n)
gallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;

galaktyczny /ɡˌalaktˈɨtʃnɨ/ (adj)
galaktisk
  związany z galaktyką, dotyczący galaktyki

galaktyka /ɡaˈlaktɨka/ (n)
galax, stjärnsystem, vintergata
  (astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;

galaretka /ˌɡalaˈrɛtka/ (n)
gelé
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser lub słodycze przyrządzone z wywaru z owoców z dodatkiem żelatyny, podawane na zimno;

galera /ɡaˈlɛra/ (n)
galär
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;

galernik /ɡaˈlɛrʲɲik/ (n)
galärslav
  (historia, historyczny, historycznie) wioślarz, przykładowo więzień lub niewolnik, pracujący przymusowo na galerze

galicyjski /ˌɡalʲiˈʦ̑ɨjsʲci/ (adj)
galizisk
  dotyczący Galicji, związany z Galicją, pochodzący z Galicji (części Polski pod zaborami)

galicyzm /ɡaˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
gallicism
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka francuskiego;

galisyjski /ɡˌalisˈɨjski/ (adj)
galicisk
  związany z Galicją, dotyczący Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)

galisyjski /ɡˌalisˈɨjski/ (n)
galiciska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język galisyjski (galicyjski);

gambijski /ɡãmˈbʲijsʲci/ (adj)
gambisk
  odnoszący się do Gambii, państwa w Afryce

garaż /ˈɡaraʃ/ (n)
garage
  wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;

garb /ɡarp/ (n)
puckel
  (zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem

garderoba /ˌɡardɛˈrɔba/ (n)
teatergarderob
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w teatrze, pokój w którym ubierają i charakteryzują się aktorzy
garderob
  ogół odzieży, ubrań, które się posiada
  pomieszczenie służące do przechowywania odzieży

gardzić /ˈɡarʲʥ̑iʨ̑/ (v)
bagatellisera, förringa, negligera, nonchalera
  lekceważyć, bagatelizować
förakta, missakta, ringakta
  myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą
avvisa, försmå, nobba, ogilla, rata
  odrzucać, rezygnować, odtrącać

gardło /ˈɡardwɔ/ (n)
strupe, svalg
  (anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;

garncarz /ˈɡarn̥ʦ̑aʃ/ (n)
krukmakare
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący garnki i inne naczynia ceramiczne

garnek /ˈɡarnɛk/ (n)
gryta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;

garnirowanie /ˌɡarʲɲirɔˈvãɲɛ/ (n)
garnering
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ozdabianie, przybranie, dekorowanie jedzenia;

garnirować /ˌɡarʲɲiˈrɔvaʨ̑/ (v)
garnera
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ozdabiać jedzenie (np. zieleniną)
  (przestarzałe, przestarzały) obszywać coś tasiemką, lamówką itp.

garnitur /ɡarʲˈɲitur/ (n)
kostym
  (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;

gaszenie /ɡaˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
släckning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: gasić

gatunek /gaˈtuŋki/ /ɡaˈtũnɛk/ (n)
art
  (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;
  odmiana czegoś, typ, rodzaj

gaucho /ɡˈawxɔ/ (n)
gaucho
  południowoamerykański konny pasterz;

gaullistowski /ˌɡɔlʲiˈstɔfsʲci/ (adj)
gaullistisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący gaullizmu

gawron /ˈɡavrɔ̃n/ (n)
råka
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;

gay-friendly /ɡˈajfrjˈɛndlɨ/ (adj)
gayvänlig
  (środowiskowy) marketingowe: taki, który tworzy środowisko przyjazne dla LGBT;

gaz /ɡas/ (n)
gas
  (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
  (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna
  (fizjologia, fizjologiczny) gazy: gazowy produkt uboczny trawienia, powstający w jelitach
gas, gaspedal
  (motoryzacja) pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu

gaz cieplarniany /ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
växthusgas, drivhusgas
  gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;

gaz musztardowy /ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ/ (n)
senapsgas
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego

gaz szlachetny /ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
ädelgas
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny gaz, którego atomy nie łączą się w cząsteczki;

gaz ziemny /ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
naturgas
  (geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;

gazela /ɡaˈzɛla/ (n)
gasell
  (zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;

gazeta /ɡaˈzɛta/ (n)
blad, tidning
  drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;

gałąź /ˈɡawɔ̃w̃ɕ/ (n)
gren, kvist
  (botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu
gren
  (przenośnie, przenośnia) odgałęzienie, odnoga, rozgałęzienie czegoś
  (przenośnie, przenośnia) dział gospodarki, nauki itp.

gaśnica /ɡaɕˈɲiʦ̑a/ (n)
brandsläckare
  (technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;

gbur /ɡbur/ (n)
lurk
  (pogardliwie) człowiek opryskliwy, nieobyty towarzysko

gdy kota nie ma, myszy harcują /ˈɡdɨ ˈkɔta ˈɲɛ‿ma ˈmɨʃɨ xarˈʦ̑ujɔ̃w̃/ (proverb)
när katten är borta dansar råttorna på bordet
  kiedy nie ma przez jakiś czas kontroli („kota”) nad podwładnymi lub podopiecznymi („myszami”), to następuje lekceważenie reguł, obowiązków itp.

gdyby /ˈɡdɨbɨ/ (conjunction)
om
  …wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (interrogativePronoun)
var, där
  służący do tworzenia pytań o lokalizację

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (pronoun)
var
  …względny, zastępujący określenie miejsca
  gdzieś (miejsce nie określone bliżej)

gdzie indziej /ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/
annanstans, någon annanstans
  do innego miejsca
  w innym miejscu

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść /ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑/ (proverb)
fyra ögon ser mer än två, men sex är för mycket; ju fler kockar desto sämre soppa
  jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu

gdziekolwiek /ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk/ (indefinitePronoun)
varhelst var helst, varsomhelst var som helst
  (wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce

gdzieniegdzie /ɟʥ̑ɛ̇̃ˈɲɛ̇ɟʥ̑ɛ/ (adv)
ställe
  w niektórych miejscach

gdzieś /ɟʥ̑ɛ̇ɕ/ (indefinitePronoun)
någonstans
  w pewnym miejscu

gejsza /ˈɡɛjʃa/ (n)
geisha
  w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;

gelotologia /ɡˌɛlɔtɔlˈɔɡja/ (n)
gelotologi
  terapia śmiechem;

gen /ɡɛ̃n/ (n)
gen
  (biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;

generacja /ɡˌɛnɛrˈatsja/ (n)
generation
  ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku

generalizować /ɡˌɛnɛrˌalizˈɔvatɕ/ (v)
generalisera
  uogólniać

generał /ɡɛ̃ˈnɛraw/ (n)
general
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;

genetyczny /ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
genetisk
  (biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką

genetyka /ɡɛ̃ˈnɛtɨka/ (n)
genetik
  dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;

genialność /ɡɛ̃ˈɲalnɔɕʨ̑/ (n)
genialitet
  cecha tego, co genialne

geniusz /ˈɡɛ̃ɲuʃ/ (n)
geni
  osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach

genom /ˈɡɛ̃nɔ̃m/ (n)
genom
  (biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów;

geograf /ɡɛˈɔɡraf/ (n)
geograf
  osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii

geografia /ˌɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
geografi
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;

geograficzny /ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
geografisk
  związany z geografią, odnoszący się do geografii

geologia /ˌɡɛɔˈlɔɟja/ (n)
geologi
  nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;

geologiczny /ˌɡɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
geologisk
  związany z geologią

geometria /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
geometri
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
  (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;

geometrycznie /ɡˌɛɔmɛtrˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
geometriskt
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (matematyka, matematyczny) według geometrii

geomorfologia /ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
geomorfologi
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;

gepard /ˈɡɛpart/ (n)
gepard
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;

geriatria /ɡɛrʲˈjatrʲja/ (n)
geriatrik
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;

german /ˈɡɛrmãn/ (n)
germanium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;

germanistyczny /ɡˌɛrmaɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
germanistisk
  związany z germanistyką

germanistyka /ɡˌɛrmaɲˈistɨkˌa/ (n)
germanistik
  (edukacja, edukacyjny) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą niemiecką i językiem niemieckim

germanizm /ɡɛrˈmãɲism̥/ (n)
germanism
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka niemieckiego;

germański /ɡɛrˈmãj̃sʲci/ (adj)
germansk
  dotyczący Germanów lub Germanii

gest /ɡɛst/ (n)
gest, åtbörd, tecken
  ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi

getto /ˈɡɛtːɔ/ (n)
getto
  (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej

ghański /ˈɡãj̃sʲci/ (adj)
ghanansk
  odnoszący się do państwa Ghana

gibon /ˈɟibɔ̃n/ (n)
gibbon
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona

gibraltarski /ɡʲˌibraltˈarski/ (adj)
gibraltisk
  związany z Gibraltarem, dotyczący Gibraltaru

giełda /ˈɟɛwda/ (n)
börs
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;

gigant /ˈɟiɡãnt/ (n)
jätte, gigant, koloss
  (zobacz) olbrzym

gigantyczny /ˌɟiɡãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
gigantisk
  ogromny, bardzo duży

gil /ɟil/ (n)
domherre
  (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków;

gimnastyczny /ˌɟĩmnaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
gymnastisk
  związany z gimnastyką, służący gimnastyce

gimnastyka /ɟĩmˈnastɨka/ (n)
gymnastik
  (sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną

ginekolog /ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/ (n)
gynekolog
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii

gips /ɟips/ (n)
gips
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany;
  (potocznie, potoczny) opatrunek unieruchamiający wykonany z gipsu

gitara /ɟiˈtara/ (n)
gitarr
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;

gitara elektryczna /ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na/ (n)
elgitarr
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;

gitarzysta /ˌɟitaˈʒɨsta/ (n)
gitarrist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze

glacjologia /ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
glaciologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;

glin /ɡlʲĩn/ (n)
aluminium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13;

glina /ˈɡlʲĩna/ (n)
lera
  (geologia, geologiczny) skała osadowa;

globalizacja /ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
globalisering
  proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;

globalnie /ɡlɔˈbalʲɲɛ/ (adv)
globalt
  na całym świecie

globalny /ɡlɔˈbalnɨ/ (adj)
global
  ogólnoświatowy, obejmujący cały świat

globus /ˈɡlɔbus/ (n)
glob, jordglob
  kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;

glon /ɡlɔ̃n/ (n)
alg
  Algae, rodzaj organizmów wodnych;

gloryfikować /ɡlˌɔrɨfikˈɔvatɕ/ (v)
glorifiera
  (książkowy) wysławiać, podnosić czyjeś zasługi, zalety

glosariusz /ɡlɔsˈarjuʃ/ (n)
ordlista
  słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy

glukoza /ɡlukˈɔza/ (n)
glukos, druvsocker
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;

gluten /ˈɡlutɛ̃n/ (n)
gluten
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;

gmina /ˈɡmʲĩna/ (n)
kommun
  (administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;

gnejs /ɡnɛjs/ (n)
gnejs
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;

gniazdko /ˈɟɲastkɔ/ (n)
eluttag
  (potocznie, potoczny) gniazdo do łączenia urządzeń sieci elektrycznej, telefonicznej itp.

gniazdo /ˈɟɲazdɔ/ (n)
näste, bo
  (zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;

gniew /ɟɲɛf/ (n)
vrede
  uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;

gnu /ɡnu/ (n)
gnu
  (zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;

godność /ˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
värdighet
  poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;

godny /ˈɡɔdnɨ/ (adj)
värdig
  wart, zacny
förtjänt, värd, värdig
  zasługujący na coś

godzina /ɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
timme, timma
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
  (szkolnictwo, szkolny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna
  jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy

godzina policyjna /ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna/ (n)
utegångsförbud
  pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;

godło /ˈɡɔdwɔ/ (n)
vapen
  (heraldyka, heraldyczny) wizerunek przedstawiony na tarczy herbowej;

gol /ɡɔl/ (n)
mål
  (sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób

golarka /ɡɔˈlarka/ (n)
rakapparat
  (elektryczność) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie elektryczne służące do golenia;

goleń /ˈɡɔlɛ̃ɲ/ (n)
underben
  (anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą;

gondola /ɡɔ̃nˈdɔla/ (n)
gondol
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;
  (lotnictwo, lotniczy) kosz balonu lub sterowca

gondolier /ɡɔ̃nˈdɔlʲjɛr/ (n)
gondoljär
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) człowiek sterujący gondolą

goniec /ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
löpare
  (szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos;

gonić /ˈɡɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
jaga
  biec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go doścignąć i schwytać

gont /ɡˈɔnt/ (n)
spån
  (budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych;

gorliwość /ɡɔrˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
iver, nit, flit, ihärdighet
  wykazywanie w czymś wytrwałości i zapału

gorset /ˈɡɔrsɛt/ (n)
korsett
  część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;

goryl /ˈɡɔrɨl/ (n)
gorilla
  (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;

gorzelnia /ɡɔˈʒɛlʲɲa/ (n)
bränneri
  zakład wytwarzający alkohol etylowy metodą fermentacyjną, na ogół z surowców skrobiowych;

gorzelnictwo /ˌɡɔʒɛlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
brännvinsbränning
  dział przemysłu, zajmujący się wytwarzaniem spirytusu surowego metodą fermentacji cukrów i destylacji spirytusu;

gorzki /ˈɡɔʃʲci/ (adj)
bitter, amper
  taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu

gorący /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
hjärtlig
  (przenośnie, przenośnia) serdeczny
het
  bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie

gorączka /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
feber
  (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) stan uniesienia emocjonalnego

gorączka złota /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta/ (idiom)
guldfeber
  nagły pęd do poszukiwania złota

gospel /ɡˈɔspɛl/ (n)
gospel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki chrześcijańskiej, wywodzący się z pieśni Afroamerykanów;

gospodyni domowa /ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/ (n)
husmor, husmoder
  kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi

gotlandzki /ɡɔˈtlãnʦ̑ʲci/ (adj)
gotländsk
  (przymiotnik) od Gotlandia

gotować /ɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
koka
  doprowadzać do wrzenia
laga, koka
  przyrządzać ciepłą potrawę
koka
  (o wodzie, potrawie) osiągać temperaturę wrzenia

gotówka /ɡɔˈtufka/ (n)
kontanter
  pieniądze w postaci banknotów lub monet

gołoledź /ɡɔˈwɔlɛʨ̑/ (n)
halka
  (meteorologia, meteorologiczny) cienka, śliska powłoka tworząca się na powierzchni gruntu, drzew i innych przedmiotów wskutek zamarzania opadów (mżawki lub deszczu);

gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (n)
duva
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;

gołębnik /ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik/ (n)
duvslag
  pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi

gościniec /ɡɔɕˈʨ̑ĩɲɛʦ̑/ (n)
landsväg
  szeroka droga

gość /ɡɔɕʨ̑/ (n)
gäst
  osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.

goździk /ˈɡɔʑʥ̑ik/ (n)
nejlika
  (botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;
kryddnejlika
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa;

gra /ɡra/ (n)
spel
  zabawa według ustalonych reguł;
  (sport, sportowy) mecz

grab /ɡrap/ (n)
avenbok
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;
vitbok, avenbok
  drewno grabu (1.1)

grabarz /ˈɡrabaʃ/ (n)
dödgrävare
  osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;

grabie /ˈɡrabʲjɛ/ (n)
kratta, räfsa
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;

grabież /ˈɡrabʲjɛʃ/ (n)
rov
  zabieranie siłą czyjejś własności; obrabowanie, plądrowanie

grabieżca /ɡrabjˈɛʃtsa/ (n)
plundrare
  ten, kto dokonuje grabieży, rabuje, łupi

grabić /ˈɡrabʲiʨ̑/ (v)
plundra
  (książkowy) odbierać coś komuś siłą, łupić
kratta
  zgarniać grabiami siano, liście lub zżęte zboże, także wyrównywać powierzchnię ziemi

gracz /ɡraʧ̑/ (n)
spelare
  uczestnik gry lub zawodów

grad /ɡrat/ (n)
gon
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary kąta płaskiego równa jednej setnej kąta prostego;
hagel
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
hagel, hagelkorn, is­korn
  (potocznie, potoczny) (meteorologia, meteorologiczny) kulki gradu (1.1) po opadnięciu na ziemię
kaskad, regn, skur, störtflod
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę

gradobicie /ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
hagel
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu powodujące znaczne straty materialne

graf /ɡraf/ (n)
graf
  (matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami;

grafika /ˈɡrafʲika/ (n)
grafik
  dział sztuk plastycznych, obejmujący techniki pozwalające na wielokrotne powielanie rysunku na papierze lub tkaninie;

grafit /ˈɡrafʲit/ (n)
grafit, blyerts
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;

grafologia /ɡrˌafɔlˈɔɡja/ (n)
grafologi
  badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;

grafologiczny /ɡrˌafɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
grafologisk
  związany z grafologią, dotyczący grafologii

gram /ɡrãm/ (n)
gram
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma;

gramatyk /ɡrãˈmatɨk/ (n)
grammatiker
  specjalista w dziedzinie gramatyki

gramatyka /ɡrãˈmatɨka/ (n)
grammatik, språklära
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;

gramofon /ɡrãˈmɔfɔ̃n/ (n)
grammofon
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych;

granat /ˈɡrãnat/ (n)
granat
  (mineralogia, mineralogiczny) twardy przezroczysty minerał stosowany w jubilerstwie (jako kamień półszlachetny) lub jako materiał ścierny;
  (wojskowość, wojskowy) pocisk wyrzucany ręcznie, wypełniony materiałem wybuchowym;
granatäpple
  (spożywczy) owoc granatowca

granatowy /ˌɡrãnaˈtɔvɨ/ (adj)
marinblå
  mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;

granica /ɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
gräns
  (administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;

graniczyć /ɡrãˈɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
gränsa
  mieć wspólną granicę, sąsiadować

granit /ˈɡrãɲit/ (n)
granit
  (geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;

grasica /ɡraɕˈitsa/ (n)
bräss, tymus
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;

gratis /ˈɡratʲis/ (adv)
gratis
  bezpłatnie, darmo, darmowo, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; (potocznie, potoczny) na ładne oczy, za darmochę, za frajer, za friko

grawitacja /ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
gravitation
  (fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;

grawitacyjny /ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
gravitetisk
  (fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji

grać /ɡraʨ̑/ (v)
spela
  brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp.
  o przedmiocie: wydawać dźwięki
spela, traktera
  wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego

grać pierwsze skrzypce /ˈɡraʨ̑ ˈpʲjɛrfʃɛ ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (v)
spela första fiolen
  (przenośnie, przenośnia) być najważniejszym, mieć decydujący głos

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
grekisk, grekiska
  związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
grekiska, grekisk
  język Greków i po części Cypryjczyków;

greckojęzyczny /ˌɡrɛʦ̑kɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
grekiskspråkig
  posługujący się językiem greckim
  spisany, stworzony w języku greckim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem greckim

gregoriański /ˌɡrɛɡɔrʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
gregoriansk
  odnoszący się do papieża Grzegorza XIII; ,

grejpfrut /ˈɡrɛjpfrut/ (n)
grapefrukt
  (botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;

grenadier /ɡrɛ̃ˈnadʲjɛr/ (n)
grenadjär
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz wyszkolony w rzucaniu granatów

grenadyjski /ˌɡrɛ̃naˈdɨjsʲci/ (adj)
grenadisk
  związany z Grenadą, dotyczący Grenady (wyspy)

grenlandzki /ɡrɛ̃nˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
grönländsk
  od Grenlandia

grill /ɡrʲil/ (n)
grill
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przenośny ruszt do pieczenia potraw

grobowy /ɡrɔˈbɔvɨ/ (adj)
gravlik
  (przenośnie, przenośnia) nieprzyjemny, wywołujący przygnębienie, spowodowany przygnębieniem, przywodzący skojarzenie z grobem

groch /ɡrɔx/ (n)
ärt, ärta
  (botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

grochówka /ɡrɔˈxufka/ (n)
ärtsoppa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa gotowana na bazie grochu, w Polsce tradycyjnie gęsta, z żółtego grochu, na wywarze mięsnym, z ziemniakami, wędzonką i majerankiem;

grom /ɡrɔ̃m/ (n)
åska
  (książkowy) piorun

gromada gwiazd /ɡrɔmˈada ɡvʲˈast/ (n)
stjärnhop
  (astronomia, astronomiczny) zgrupowanie gwiazd związanych wspólnym pochodzeniem;

gromadzić /ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑/ (v)
samla, hopa, ansamla, hopsamla, lagra
  składać, zbierać w jednym miejscu
samla
  zbierać, kolekcjonować
ansamlas, samlas
  zbierać się w gromadę
hopa sig, hopas, skocka sig, torna upp sig
  zbierać się w większej ilości

gronostaj /ɡrɔ̃ˈnɔstaj/ (n)
hermelin
  (zoologia, zoologiczny) Mustela erminea, gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych;

grota /ˈɡrɔta/ (n)
grotta
  (geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;

grubas /ˈɡrubas/ (n)
tjockis
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) otyła osoba

grubodziób /ɡruˈbɔʥ̑up/ (n)
stenknäck
  (ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;

grubość /ɡrˈubɔɕtɕ/ (n)
tjocklek
  wymiar w krótszej osi

gruby /ˈɡrubɨ/ (adj)
tjock, fet
  otyły

gruczoł /ˈɡruʧ̑ɔw/ (n)
körtel
  (anatomia, anatomiczny) narząd w organizmie ludzkim lub zwierzęcym składający się z tkanki nabłonkowej, o przeznaczeniu wydzielania i wytwarzania swoistych substancji, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania ustroju;

grudzień /ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
december
  dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

gruntowny /ɡrũnˈtɔvnɨ/ (adj)
djupgående, djuplodande, genomgripande, grundlig, ingående, noggrann
  sięgający do gruntu, dogłębnie wnikający we wszystkie szczegóły

grupa /ˈɡrupa/ (n)
grupp
  (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
  zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze
  zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie

grupa docelowa /ɡrˈupa dˌɔtsɛlˈɔva/ (n)
målgrupp
  (ekonomia, ekonomiczny) (publikatory) grupa osób, do której zasadniczo skierowany jest komunikat, reklama lub produkt;

grupa krwi /ɡrˈupa krfˈi/ (n)
blodgrupp
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych

grusza /ˈɡruʃa/ (n)
päronträd
  (botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;

gruszka /ˈɡruʃka/ (n)
päron
  (spożywczy) owoc gruszy;

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (adj)
georgisk, georgiska
  dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (n)
georgiska
  język urzędowy Gruzji;

gruzińskojęzyczny /ɡruˈʑĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
georgiskspråkig
  posługujący się językiem gruzińskim
  spisany, stworzony w języku gruzińskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem gruzińskim

gryf /ɡrɨf/ (n)
grip
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;

grynszpan /ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn/ (n)
ärg
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;

grypa /ˈɡrɨpa/ (n)
influensa
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;

gryzoń /ˈɡrɨzɔ̃ɲ/ (n)
gnagare w, gnagare
  ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;

gryźć /ɡrɨɕʨ̑/ (v)
bita
  zatapiać w czymś zęby

gryźć ziemię /ɡrˈɨʑdʑ ʑˈɛmʲɛ/ (v)
bita i gräset
  być martwym

grzebień /ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
bröstbenskam
  (anatomia, anatomiczny) wystający, zgrubiały fragment kości, miejsce przyczepu mięśni lub błon międzykostnych;
kam
  (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;

grzech /ɡʒɛx/ (n)
synd
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;

grzechotnik /ɡʒɛˈxɔtʲɲik/ (n)
skallerorm
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;

grzeczny /ˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
älskvärd
  taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości

grzesznica /ɡʒɛʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
synderska
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzeszna osoba płci żeńskiej

grzesznik /ˈɡʒɛʃʲɲik/ (n)
syndare
  ktoś, kto grzeszy

grzeszny /ˈɡʒɛʃnɨ/ (adj)
syndig
  popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne

grzeszyć /ˈɡʒɛʃɨʨ̑/ (v)
synda
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny

grzmot /ɡʒmɔt/ (n)
åska
  huk towarzyszący, wraz z błyskawicą, piorunowi

grzyb /ɡʒɨp/ /ˈɡʒɨbɨ/ (n)
svamp
  (mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
  owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor
  (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu

grzybobranie /ˌɡʒɨbɔˈbrãɲɛ/ (n)
svampplockning
  zbieranie grzybów

grzywa /ˈɡʒɨva/ (n)
man
  (zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi

grób /ɡrup/ (n)
grav, begravningsplats
  przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;

guamski /ɡuˈamski/ (adj)
guamesisk
  dotyczący Guamu

guanábana /ɡˌuanabˈana/ (n)
taggannona
  (botanika, botaniczny) Annona muricata L., flaszowiec miękkociernisty, drzewo z rodziny flaszowcowatych;

gubernator /ˌɡubɛrˈnatɔr/ (n)
guvernör
  (administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;

gujański /ɡuˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
guyansk
  odnoszący się do Gujany, państwa

guma /ˈɡũma/ (n)
gummi
  rodzaj rozciągliwego tworzywa;

guma do żucia /ɡˈuma dɔ ʒˈutɕa/ (n)
tuggummi
  (spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;

gumka /ˈɡũmka/ (n)
radergummi, sudd, suddgummi
  (szkolnictwo, szkolny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;

gustowny /ɡuˈstɔvnɨ/ (adj)
smakfull, stilig
  będący w dobrym guście, wykwintny, wytworny, elegancki

guwernantka /ɡˌuvɛrnˈantka/ (n)
guvernant
  (dawniej, dawny) (edukacja, edukacyjny) nauczycielka domowa, wychowawczyni dzieci w zamożnych rodzinach

guziec /ˈɡuʑɛʦ̑/ (n)
vårtsvin
  (zoologia, zoologiczny) przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;

guzik /ˈɡuʑik/ (n)
knapp
  (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
  (potocznie, potoczny) włącznik, przycisk

gwadelupski /ɡvˌadɛlˈupski/ (adj)
guadeloupisk
  (geografia, geograficzny) związany z Gwadelupą, dotyczący Gwadelupy

gwatemalski /ˌɡvatɛ̃ˈmalsʲci/ (adj)
guatemalansk
  odnoszący się do państwa Gwatemala

gwałciciel /ɡvawʲˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
våldtäktsman
  osoba dopuszczająca się gwałtu

gwałt /ɡvawt/ (n)
våldtäkt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;

gwiazda /ˈɡvʲjazda/ (n)
stjärna
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;
kändis, stjärna
  sławna osobistość w danym środowisku

gwiazdozbiór /ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/ (n)
stjärnbild, konstellation
  (astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;

gwinejski /ɡvʲĩˈnɛjsʲci/ (adj)
guineansk
  odnoszący się do państwa Gwinea
bissauguineansk
  odnoszący się do państwa Gwinea Bissau
ekvatorialguineansk
  odnoszący się do państwa Gwinea Równikowa

gwizdać /ˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
vissla
  wydawać z siebie gwizd, gwizdanie

gwizdek /ˈɡvʲizdɛk/ (n)
visselpipa
  nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;

gwóźdź /ɡvuɕʨ̑/ (n)
spik
  podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;

gytia /ˈɡɨtʲja/ (n)
gyttja
  (geologia, geologiczny) muł jeziorny powstający na dnie jezior ze szczątków organicznych, głównie planktonu;

gzyms /ɡzɨ̃ms/ (n)
list
  (architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową;

góra /ˈɡura/ (n)
berg, fjäll
  (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;

góra lodowa /ˈɡura lɔˈdɔva/ (n)
isberg
  olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;

góralek /ɡurˈalɛk/ (n)
hyrax
  (zoologia, zoologiczny) Hyrax, zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych

górnictwo /ɡurɲˈitstfɔ/ (n)
bergsbruk, gruvdrift
  dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;

górnik /ˈɡurʲɲik/ (n)
gruvarbetare
  pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin

górny /ˈɡurnɨ/ (adj)
övre
  taki, który jest na pewnej wysokości, w górze

górzysty /ɡuˈʒɨstɨ/ (adj)
bergig
  pełen gór, wzniesień, pokryty górami

gówno /ˈɡuvnɔ/ (n)
skit, bajs
  (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego

göteborski /ˌɡøːtɛˈbɔrsʲci/ (adj)
göteborgsk
  odnoszący się do Göteborga

gąbczasty /ɡɔ̃mpˈʧ̑astɨ/ (adj)
svampig
  mający budowę charakterystyczną dla gąbki, podobny do gąbki: porowaty, miękki i sprężysty

gąbka /ˈɡɔ̃mpka/ (n)
svamp
  najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;
  (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;

gągoł /ˈɡɔ̃ŋɡɔw/ (n)
knipa
  (ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki;

gąsienica /ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
fjärilslarv, mallarv
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;

gąsior /ˈɡɔ̃w̃ɕɔr/ (n)
gåskarl
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi

gęś /ɡɛ̃j̃ɕ/ /ɡɛ̃w̃ɕ/ /ɡɛ̃ɕ/ (n)
gås
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa gęsi (1.2), rzadziej (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona

gładzica /ɡwaˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
rödspätta
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pleuronectes platessa, flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego;

głaskać /ˈɡwaskaʨ̑/ (v)
stryka, smeka
  łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni

głodny /ˈɡwɔdnɨ/ (adj)
hungrig
  czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny

głos /ɡwɔs/ (n)
röst, omröstning
  decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
röst
  dźwięk wydawany przez istoty żyjące
  prawo / pozwolenie przemawiania
  zdanie, osąd, opinia
  zdolność wydawania dźwięku (1.1)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym

głosić /ˈɡwɔɕiʨ̑/ (v)
predika, förkunna
  (podniośle) wygłaszać (na przykład) przemówienie, kazanie
förkunna, sprida, avkunna, kungöra, meddela, propagera
  ogłaszać, oznajmiać (na przykład) wiadomość, rozgłaszać, upowszechniać (na przykład) idee, hasła

głosowanie /ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
omröstning, röstning, votering
  wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś

głosować /ɡwɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
rösta, votera
  oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania

głowa /ˈɡwɔva/ (n)
huvud, boll
  (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;
huvud
  (przenośnie, przenośnia) osoba przewodnicząca czemuś

głowienka /ɡwɔˈvʲjɛ̃nka/ (n)
brunand
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący;

głośnik /ˈɡwɔɕɲik/ (n)
högtalare, ropare
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;

głośny /ˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
hög
  taki, który jest dobrze słyszalny

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
dövstum
  niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić

głuchota /ɡwuˈxɔta/ (n)
dövhet
  utrata zdolności słyszenia;

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (adj)
döv
  niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu

głupek /ˈɡwupɛk/ (n)
dumbom, dumhuvud
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) ktoś głupi

głupi /ˈɡwupʲi/ (adj)
dum, enfaldig, huvudlös, inskränkt, knäpp, korkad
  bez głębszego znaczenia, pozbawiony sensu
dum, blåst, korkad, enfaldig, huvudlös, inskränkt
  niemądry, ograniczony intelektualnie

głupota /ɡwuˈpɔta/ (n)
dumhet
  niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia

głuszec /ˈɡwuʃɛʦ̑/ (n)
tjäder
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;

głód /ɡwut/ (n)
hunger, svält
  (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;
längta
  (przenośnie, przenośnia) uczucie potrzeby osiągnięcia, zdobycia, zrobienia czegoś
svält
  czas, obszar, na którym wielu ludzi lub zwierząt cierpi głód (1.1)
hunger
  u osób uzależnionych od nałogu: potrzeba, pragnienie skorzystania z przedmiotu nałogu

główny /ˈɡwuvnɨ/ (adj)
huvud-, huvudsaklig
  pierwszorzędny, podstawowy, zasadniczy, najważniejszy

głębia /ˈɡwɛ̃mbʲja/ (n)
djup
  odległość od powierzchni do dna
  (przenośnie, przenośnia) wielość kontekstów, w których można rozpatrywać dane dzieło kultury
  miejsce o dużej głębokości

głęboki /ɡwɛ̃mˈbɔci/ (adj)
djup
  charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
  mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu

głęboko /ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/ (adv)
djupt
  daleko w głębi

głębokość /ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑/ (n)
djup
  odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza

hafn /xafn̥/ (n)
hafnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72

hagiografia /xˌaɡʲɔɡrˈafja/ (n)
hagiografi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego;

haitański /ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃sʲci/ (adj)
haitisk
  odnoszący się do państwa Haiti

hak /xak/ (n)
hake, krok
  przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp.

hala /ˈxala/ /ˈxalɛ/ (n)
hall
  (architektura, architektoniczny) bardzo duże pomieszczenie o rozległej powierzchni;

halabarda /ˌxalaˈbarda/ (n)
hillebard
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;

halibut /xaˈlʲibut/ (n)
hälleflundra
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;

halo /ˈxalɔ/ (interjection)
hallå
  wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu

hamak /ˈxãmak/ (n)
hängmatta
  podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;

hamburger /xãmˈburɡɛr/ (n)
hamburgare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;

hamować /xãˈmɔvaʨ̑/ (v)
bromsa
  zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca

hamulec /xãˈmulɛʦ̑/ (n)
broms
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;

hamulec ręczny /xãˈmulɛʦ̑ ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
handbroms
  (motoryzacja) ręcznie aktywowany hamulec postojowy w samochodzie;

handel /ˈxãndɛl/ (n)
handel
  proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;

handel ludźmi /xˈandɛl lˈudʑmi/ (n)
människohandel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;

hantel /xˈantɛl/ (n)
hantel
  (sport, sportowy) ciężarek gimnastyczny do trzymania w jednej ręce;

happening /ˈxɛpɛ̃ɲĩŋk/ (n)
happening
  (sztuka) (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydarzenie artystyczne, w którym zdarzenia łączące lub wykorzystujące elementy rzeczywistości angażują publiczność;

harem /ˈxarɛ̃m/ (n)
harem
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)

harfa /ˈxarfa/ (n)
harpa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;

harfista /xarˈfʲista/ (n)
harpist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na harfie

harmonia /xarˈmɔ̃ɲja/ (n)
harmoni
  ład

harować /xaˈrɔvaʨ̑/ (v)
knoga, knega, slita, släpa, streta
  ciężko pracować

harpun /ˈxarpũn/ (n)
harpun
  miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;

harpunnik /xarpˈunɲik/ (n)
harpunerare
  (morski) wielorybnik używający harpuna

has /xas/ (n)
hassium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;

haszysz /ˈxaʃɨʃ/ (n)
hasch, haschisch
  narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;

hasło /ˈxaswɔ/ (n)
paroll, slagord
  myśl przewodnia, idea
lösenord
  tajny wyraz lub ciąg znaków
uppslagsord
  wyraz lub wyrażenie stanowiące odrębną część w słowniku lub katalogu
signal
  znak, sygnał do działania

hau /xaw/ (interjection)
voff, vov, bjäbb
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa

haubica /xawˈbʲiʦ̑a/ (n)
haubits
  (wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;

hawajski /xaˈvajsʲci/ (adj)
hawaiisk
  związany z Hawajami, dotyczący Hawajów

hawajski /xaˈvajsʲci/ (n)
hawaiiska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach

hazardzista /ˌxazarʲˈʥ̑ista/ (n)
hasardspelare
  człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy

hałas /ˈxawas/ (n)
oväsen, väsen, oljud, bråk
  głośne, uciążliwe dźwięki;

hałaśliwy /ˌxawaɕˈlʲivɨ/ (adj)
bullersam, bråkig
  powodujący hałas

heban /ˈxɛbãn/ (n)
ebenholts, ebenholtsträ
  cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (adj)
hebreisk, hebreiska
  związany z Hebrajczykami

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (n)
hebreiska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

hebrajskojęzyczny /xɛˈbrajskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
hebreiskspråkig
  posługujący się językiem hebrajskim
  spisany, stworzony w języku hebrajskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hebrajskim

hedonizm /xɛdˈɔɲizm/ (n)
hedonism
  (filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

hegemonia /ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
hegemoni
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

hej /xɛj/ (interjection)
hej
  powitanie

hektar /ˈxɛktar/ (n)
hektar
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);

hel /xɛl/ (n)
helium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

helio- /ˈxɛlʲjɔ/
helio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze Słońcem, energią słoneczną lub światłem słonecznym

heliocentryczny /xˌɛljɔtsɛntrˈɨtʃnɨ/ (adj)
heliocentrisk
  (astronomia, astronomiczny) związany z heliocentryzmem, dotyczący heliocentryzmu, przyjmujący Słońce za punkt odniesienia

heliofizyka /ˌxɛlʲjɔˈfʲizɨka/ (n)
feliofysik
  (astronomia, astronomiczny) dział astrofizyki badający Słońce i heliosferę;

hellenista /xˌɛllɛɲˈista/ (n)
hellenist
  znawca starożytnej Grecji – języka, historii, kultury; specjalista w dziedzinie hellenistyki

hellenistyczny /ˌxɛlːɛ̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
hellenistisk
  dotyczący hellenizmu

helleński /xɛllˈɛɲski/ (adj)
hellensk
  związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów

hematyt /xɛmˈatɨt/ (n)
hematit
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

hemodynamika /xˌɛmɔdɨnˈamikˌa/ (n)
hemodynamik
  (medycyna, medyczny) dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych

hemofilia /xˌɛmɔfˈilja/ (n)
hemofili
  (medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

hemofobia /xˌɛmɔfˈɔbja/ (n)
hemofobi
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią

heparyna /ˌxɛpaˈrɨ̃na/ (n)
heparin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;

heptan /ˈxɛptãn/ (n)
heptan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;

heraldyka /xɛrˈaldɨkˌa/ (n)
heraldik
  nauka o herbach i rodach szlacheckich;

herb /xɛrp/ (n)
vapen
  (heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe
  (heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki;

herbarium /xɛrbˈarjum/ (n)
herbarium
  (botanika, botaniczny) zielnik z ułożonymi i opisanymi roślinami;
  (botanika, botaniczny) instytucja zajmująca się gromadzeniem okazów zielnikowych

herbata /xɛrˈbata/ (n)
te
  napój, napar z suszu (1.2);
  napój, napar z innych ziół i owoców
  susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3)
tebuske, te
  wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2);

heroina /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
heroin
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;

heroizm /xɛrˈɔizm/ (n)
heroism
  postawa pełna odwagi, śmiałości, hartu ducha, działania dla dobra innych itd.; także ukazanie takiej postawy czynami.

heterogenny /xˌɛtɛrɔɡˈɛnnɨ/ (adj)
heterogen
  zawierający elementy niejednorodne

heteroseksualizm /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
heterosexualitet
  odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej

heteroseksualny /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
heterosexuell
  odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

hetman /ˈxɛtmãn/ (n)
drottning, dam
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku;

hełm /xɛwm/ (n)
hjälm
  zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami;

hełmiatka /xɛwˈmʲjatka/ (n)
rödhuvad dykand
  (ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm;

hiacynt /ˈxʲjaʦ̑ɨ̃nt/ (n)
hyacint
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana cyrkonu o barwie czerwonopomarańczowej, czerwonej, żółtej lub czerwonobrunatnej;

hidżab /ˈxʲiʤ̑ap/ (n)
hijab
  rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;

hiena /ˈxʲjɛ̃na/ (n)
hyena
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;

hierarchia /xʲjɛˈrarxʲja/ (n)
hierarki
  układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;

higiena /xʲiˈɟɛ̃na/ (n)
hygien
  dbanie o czystość ciała

higieniczny /çˌiɡjɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
hygienisk
  zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

higroskopijność /ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑/ (n)
hygroskopi
  podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

hindi /ˈxʲĩndʲi/ (n)
hindi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii

hinduistyczny /ˌxʲĩndu<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
hinduistisk
  związany z hinduizmem, dotyczący hinduizmu

hinduizm /xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/ (n)
hinduism
  (teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

hiperbola /ˌxʲipɛrˈbɔla/ (n)
hyperbol
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;
hyperbel
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;

hipergrafia /çˌipɛrɡrˈafja/ (n)
hypergrafi
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na kompulsywnej potrzebie pisania

hipertrofia /çˌipɛrtrˈɔfja/ (n)
hypertrofi
  (biologia, biologiczny) powiększenie jakiegoś narządu w toku ewolucji lub w rozwoju osobniczym

hipnagogiczny /çˌipnaɡɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
hypnagog
  taki, który towarzyszy zasypianiu

hipnotyzować /çˌipnɔtɨzˈɔvatɕ/ (v)
hypnotisera
  wprowadzać kogoś w hipnozę

hipochondria /çˌipɔxˈɔndrja/ (n)
hypokondri
  (medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

hipochondryczny /ˌxʲipɔxɔ̃nˈdrɨʧ̑nɨ/ (adj)
hypokondrisk
  związany z hipochondrią lub hipochondrykami

hipochondryk /ˌxʲipɔˈxɔ̃ndrɨk/ (n)
hypokonder, hypokondriker
  człowiek mający hipochondrię; wmawiający sobie, że jest na coś chory

hipoglikemia /çˌipɔɡlikˈɛmja/ (n)
hypoglykemi
  (medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

hipokryta /ˌxʲipɔˈkrɨta/ (n)
hycklare
  osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa

hipokryzja /ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/ (n)
hyckleri, skrymteri, skenhelighet
  (psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;

hipologia /ˌxʲipɔˈlɔɟja/ (n)
hippologi
  (zoologia, zoologiczny) nauka o koniu domowym;

hiponim /xʲiˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
hyponym
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;

hipopotam /ˌxʲipɔˈpɔtãm/ (n)
flodhäst
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

hipoteka /ˌxʲipɔˈtɛka/ (n)
hypotek, gravitation
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;

hipotetyczny /çˌipɔtɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
hypotetisk
  oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia

hipoteza /ˌxʲipɔˈtɛza/ (n)
hypotes
  niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;

hirsutyzm /xʲirˈsutɨsm̥/ (n)
hirsutism
  (medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet;

histerektomia /çˌistɛrɛktˈɔmja/ (n)
hysterektomi
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;

histologia /çˌistɔlˈɔɡja/ (n)
histologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

historia /xʲiˈstɔrʲja/ (n)
historia
  krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia
historia, berättelse
  nauka zajmująca się badaniem przeszłości;

historiozofia /ˌxʲistɔrʲjɔˈzɔfʲja/ (n)
historiefilosofi
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia;

historyczny /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
historisk
  związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość

historyk /xʲiˈstɔrɨk/ (n)
historiker
  specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (adj)
spansk, spanska
  nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (n)
spanska, spansk
  romański język używany m.in. w Hiszpanii;

hiszpańskojęzyczny /xʲiʃˈpãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
spanskspråkig
  posługujący się językiem hiszpańskim
  spisany, stworzony w języku hiszpańskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hiszpańskim

hobby /ˈxɔbbʲi/ (n)
hobby
  pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie

hojność /xˈɔjnɔɕtɕ/ (n)
generositet
  cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni

hokej /ˈxɔkɛj/ (n)
hockey
  (sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;

hokej na lodzie /ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (n)
ishockey
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku;

hol /xɔl/ (n)
hall
  (architektura, architektoniczny) duża, reprezentacyjna sala znajdująca się u wejścia do kina, teatru, hotelu, do apartamentów itp.

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (adj)
nederländsk
  związany z Holandią, dotyczący Holandii (państwa)

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (n)
nederländska
  główny język Holandii;

holm /xɔlm/ (n)
holmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;

homar /ˈxɔ̃mar/ (n)
hummer
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) danie z homara (1.1)

homarzec /xɔ̃ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
havskräfta
  (zoologia, zoologiczny) gatunek homara ceniony ze względu na walory smakowe;

homeopatia /ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/ (n)
homeopati
  leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;

homeostaza /ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/ (n)
homeostas
  zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu

homiletyczny /xˌɔmilɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
homiletisk
  związany z homiletyką, dotyczący homiletyki

homiletyka /xˌɔmilˈɛtɨkˌa/ (n)
homiletik
  (teologia, teologiczny) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań;

homilia /xɔmˈilja/ (n)
homilia
  tekst wygłoszonej (1.1)
  w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon;

homo- /ˈxɔ̃mɔ/
homo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity

homonim /xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/ (n)
homonym
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu

homoseksualizm /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
homosexualitet
  (seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci

honduraski /ˌxɔ̃nduˈrasʲci/ (adj)
honduransk
  odnoszący się do państwa Honduras

hongkoński /xɔŋkkˈɔɲski/ (adj)
hongkongesisk, hongkongsk
  związany z Hongkongiem, dotyczący Hongkongu

horda /ˈxɔrda/ (n)
hord
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
  (książkowy) tłum, zgraja, banda

hormon /ˈxɔrmɔ̃n/ (n)
hormon
  (biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;

hormonalny /xˌɔrmɔnˈalnɨ/ (adj)
hormonell
  dotyczący hormonów, opierający się na hormonach

hormonozależny /ˌxɔrmɔ̃nɔzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
hormonberoende
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zależny od poziomu hormonów w organizmie

horoskop /xɔˈrɔskɔp/ (n)
horoskop
  opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię

horyzont /xɔˈrɨzɔ̃nt/ (n)
horisont
  linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;
  zwykle w lm: (przenośnie, przenośnia) możliwości, perspektywy, plany na przyszłość

hosanna /xɔsˈanna/ (interjection)
hosianna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;

hot dog /ˈxɔd ˈːɔk/ (n)
varmkorv
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami;

hotel /ˈxɔtɛl/ (n)
hotell
  (hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;

hołota /xɔˈwɔta/ (n)
byke, mobb, pack, patrask, pöbel, slödder
  (pogardliwie) grupa osób, które zachowują się w sposób niekulturalny, chamski, ordynarny, prostacki

hrabia /ˈxrabʲja/ (n)
greve
  tytuł szlachecki;

hrabina /xraˈbʲĩna/ (n)
grevinna
  żona hrabiego

hrabiostwo /xrabjˈɔstfɔ/ (n)
grevskap
  tytuł, urząd hrabiego

huba /ˈxuba/ (n)
ticka
  (potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) Polyporus – grzyb pasożytniczy, rosnący na drzewach, mający zwykle stwardniały owocnik

hufnal /ˈxufnal/ (n)
söm
  gwóźdź o niemal kwadratowym przekroju służący do przybijania podkowy koniowi;

humor /ˈxũmɔr/ (n)
humör
  chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry
humor
  zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości

humoreska /ˌxũmɔˈrɛska/ (n)
humoresk
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótkie opowiadanie o zabawnym zdarzeniu, zwykle zamknięte dowcipną puentą
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miniatura instrumentalna powstała w okresie romantyzmu, przeważnie o żartobliwym charakterze, zbliżona do scherza lub capriccia

humorystyczny /xˌumɔrɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
humoristisk
  dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy

humus /ˈxũmus/ (n)
humus, mull
  (ekologia, ekologiczny) (geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów;

huragan /xuˈraɡãn/ (n)
orkan
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;

huśtawka /xuɕˈtafka/ (n)
gunga
  przyrząd do bujania dzieci;

hybristofilia /xˌɨbristɔfˈilja/ (n)
hybristofili
  (seksuologia, seksuologiczny) pociąg seksualny ukierunkowany na przestępców;

hydrochinon /xˌɨdrɔçˈinɔn/ (n)
hydrokinon
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący;

hydrofon /xɨˈdrɔfɔ̃n/ (n)
hydrofon
  (technologia, technika, techniczny) mikrofon służący do odbierania dźwięków rozchodzących się w wodzie lub innych cieczach;

hydrofor /xɨˈdrɔfɔr/ (n)
hydrofor
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie lub zespół urządzeń mechanicznych mających zapewnić odpowiednie ciśnienie wody w sieci wodociągowej lub jej dopływ na wyższe kondygnacje, gdy ciśnienie jest niewystarczające;

hydrologia /ˌxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
hydrologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;

hydrosfera /xˌɨdrɔsfˈɛra/ (n)
hydrosfär
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) geosfera obejmująca ogół wód na ziemskim globie;

hymn /xɨ̃mn/ (n)
hymn, nationalsång
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;

i /i/ (conjunction)
och
  …uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach)
och, samt
  …łączący słowa i zdania równorzędne

i tak dalej /i tˈaɡ dˈalɛj/ (adv)
och så vidare
  wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia

ibis /ˈibʲis/ (n)
ibis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;

ich /ix/ (pronoun)
deras
  3. (osoba) lm

identyfikacja /ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
identifikation
  (książkowy) stwierdzenie czyjejś tożsamości, ustalenie jednakowości czegoś w porównaniu z czymś
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) utożsamianie się osoby bądź grupy z wartościami i stylem innej osoby lub grupy
  (psychologia, psychologiczny) utożsamianie się z kimś, współodczuwanie; przeżywanie przez kogoś czegoś bezpośrednio jego niedotyczącego tak, jak ktoś inny, kogo to dotyczy naprawdę

ideologia /ˌidɛɔˈlɔɟja/ (n)
ideologi
  system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego

idiom /ˈidʲjɔ̃m/ (n)
idiom
  wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni;

idiopatyczny /ˌidjɔpatˈɨtʃnɨ/ (adj)
idiopatisk
  (medycyna, medyczny) powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże;

idiota /iˈdʲjɔta/ (n)
idiot
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi; tępak

idiotyczny /ˌidʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
idiotisk
  (pospolicie) nieprzemyślany, bezmyślny, głupi

idol /ˈidɔl/ (n)
idol
  osoba, którą się podziwia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bóstwa

iglicznia /iɡˈlʲiʧ̑ʲɲa/ (n)
tångsnälla
  (ichtiologia, ichtiologiczny) europejska ryba morska, u której ikra i młode znajduje się w komorze lęgowej na ciele;

ignorancja /ˌiɡnɔˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
ignorans, okunnighet
  brak wiedzy na jakiś ważny temat

ignorować /ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
ignorera, förbigå, förbise, bortse, inte bry sig, negligera
  pomijać, nie zwracać uwagi

igrać z ogniem /ˈiɡraʥ̑ ˈz‿ɔɟɲɛ̃m/ (idiom)
leka med elden
  niebezpiecznie, nadmiernie ryzykować

igrzyska olimpijskie /iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ/ (n)
olympiska spel
  (sport, sportowy) najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach;

iguana /ˌiɡuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
leguan
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka należąca do legwanów;

igła /ˈiɡwa/ (n)
barr, nål
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) liść roślin iglastych
nål, barr
  (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;
nål
  (medycyna, medyczny) podłużny metalowy pręcik pusty w środku wbijany w ciało w czasie wykonywania zastrzyku;
  (technologia, technika, techniczny) element wytwarzający drgania podczas przesuwania się w rowku płyty gramofonowej

ile /ˈilɛ/ (interrogativePronoun)
hur många
  używany do pytania o liczność elementów w zbiorze
hur mycket
  używany do pytania o wielkość

ile /ˈilɛ/ (pronoun)
hur många
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze
hur mycket
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś

ileostomia /ˌilɛɔstˈɔmja/ (n)
ileostomi
  (medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie cienkim;

iloraz /iˈlɔras/ (n)
kvot
  (matematyka, matematyczny) wynik dzielenia

ilościowy /ˌilɔɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
kvantitativ
  dotyczący ilości

ilość /ˈilɔɕʨ̑/ (n)
mängd, myckenhet
  liczba określająca objętość lub masę;
antal, kvantitet, numerär
  liczba sztuk

ilustrator /ˌiluˈstratɔr/ (n)
illustratör
  osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami

ilustrować /ˌilustrˈɔvatɕ/ (v)
åskådliggöra
  (przenośnie, przenośnia) uzupełniać, unaoczniać coś przykładem, dodatkowym komentarzem lub dokumentacją
illustrera
  opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem

iluzja /ilˈuzja/ (n)
illusion
  (psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie

iluzjonista /ˌiluzjɔɲˈista/ (n)
illusionist
  (sztuka) człowiek wykorzystujący efekt złudzenia w czasie swoich występów

iluzoryczny /ˌiluzɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
illusorisk
  złudny, pozorny

im /ĩm/ (conjunction)
ju... desto
  im … tym – wskazuje zwiększanie się jednej cechy wraz ze wzrostem drugiej lub proporcjonalną zależność jednej zmiany względem drugiej

imam /ˈĩmãm/ (n)
imam
  uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;

imbir /ˈĩmbʲir/ (n)
ingefära
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich, Zingiber Boehm., pochodzących z Azji i Australii;

imiennik /ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik/ (n)
namne
  ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba

imiesłów /ĩˈmʲjɛswuf/ (n)
particip
  (gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

imigracja /ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
invandring, immigration
  napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrant /ĩˈmʲiɡrãnt/ (n)
immigrant, invandrare
  osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imię /ˈĩmʲjɛ/ (n)
förnamn, namn
  imię (1.1) i nazwisko
namn, förnamn
  indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.); (potocznie, potoczny) również nazwa zwierzęcia, rośliny itp.;

immunitet /ˌĩmːũˈɲitɛt/ (n)
immunitet
  przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom

immunologia /ˌimmunɔlˈɔɡja/ (n)
immunologi
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

imperator /ˌĩmpɛˈratɔr/ (n)
imperator
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł władcy w niektórych monarchiach
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie w okresie republiki: zwycięski wódz, tytuł cesarza

imperialistyczny /ˌimpɛrjˌalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
imperialistisk
  dotyczący imperializmu albo imperialistów; będący wyrazem działań mających na celu podporządkowanie świata

imperium /ĩmˈpɛrʲjũm/ (n)
imperium
  wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje

impertynencja /ˌĩmpɛrtɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
impertinens
  obraźliwe, aroganckie lub niekulturalne słowa czy zachowanie skierowane wobec kogoś

implikacja /ˌĩmplʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
implikation
  następstwo, konsekwencja

imponderabilia /ˌĩmpɔ̃ndɛraˈbʲilʲja/ (n)
imponderabilia
  coś, czego nie da się zmierzyć (np. uczucie), ale co ma istotny wpływ na sytuację oraz przebieg wydarzeń

imponować /ˌĩmpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
imponera
  wzbudzać w kimś uznanie, podziw

imponujący /ˌimpɔnujˈɔntsɨ/ (adj)
imponerande
  wzbudzający uznanie i zachwyt

import /ˈĩmpɔrt/ (n)
import
  (handel, handlowy) (ekonomia, ekonomiczny) przywóz towarów, usług lub kapitału z zagranicy w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym;

importować /ˌimpɔrtˈɔvatɕ/ (v)
importera
  (handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów

impresjonista /ˌimprɛsjɔɲˈista/ (n)
impressionist
  (sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedstawiciel impresjonizmu, osoba tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia

impresjonistyczny /ˌimprɛsjˌɔɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
impressionistisk
  (sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) związany z impresjonizmem, dotyczący impresjonizmu
  (sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) charakterystyczny dla impresjonizmu

impresjonizm /ˌimprɛsjˈɔɲizm/ (n)
impressionism
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;

impreza /ĩmˈprɛza/ (n)
fest
  (potocznie, potoczny) zabawa, przyjęcie

improwizować /ˌimprɔvizˈɔvatɕ/ (v)
improvisera, fantisera
  prezentować, wykonywać coś bez przygotowania

inaczej /ĩˈnaʧ̑ɛj/ (adv)
annorlunda
  w inny sposób, nie tak jak jest; odwrotnie, odmiennie

inauguracja /ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja/ (n)
invigning
  (podniośle) uroczyste rozpoczęcie

ind /ĩnt/ (n)
indium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;

indeterminizm /ˌindɛtɛrmˈiɲizm/ (n)
indeterminism
  (filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków;

indiański /ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
indiansk
  związany z Indianami, dotyczący Indian

indoeuropejski /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
indoeuropeisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację

indoktrynacja /ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
indoktrinering
  natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
indonesisk
  odnoszący się do państwa Indonezja

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (n)
indonesiska
  język urzędowy Indonezji

industrializacja /ˌindustrjˌalizˈatsja/ (n)
industrialisering
  uprzemysłowienie

indygokarmin /ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn/ (n)
indigokarmin
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny;

indyjski /ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
indisk
  związany z Indiami, dotyczący Indii

indyk /ˈĩndɨk/ (n)
kalkon
  (ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;

indywidualność /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑/ (n)
individualitet
  zbiór cech stanowiących osobowość danego człowieka; specyfika każdej osoby, jej odrębność

infekcja /ĩnˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
infektion, smitta
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;

inflacja /ĩnˈflaʦ̑ʲja/ (n)
inflation
  (ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;

informacja /ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
information
  poinformowanie o czymś, zakomunikowanie

informatyk /ˌĩnfɔrˈmatɨk/ (n)
dataspecialist
  człowiek zajmujący się zawodowo informatyką

infrastruktura /ˌĩnfrastrukˈtura/ (n)
infrastruktur
  podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;

inicjacja /ˌĩɲiˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja/ (n)
inledning
  rozpoczęcie czynności, procesu działania
invigning
  wtajemniczenie w coś, zaznajomienie się z czymś nowym, zapoznanie się

inkunabuł /ˌĩŋkũˈnabuw/ (n)
inkunabel
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);

inny /ˈĩnːɨ/ (indefinitePronoun)
annan
  nie ten, jakiś odmienny

inseminacja /ˌĩw̃sɛ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
insemination
  (zootechnika, zootechniczny) sztuczne zapłodnienie poprzez wprowadzenie do dróg rodnych samicy nasienia pobranego od samca;

inspiracja /ˌĩw̃spʲiˈraʦ̑ʲja/ (n)
inspiration
  natchnienie, twórczy zapał, wena

inspirator /ˌĩw̃spʲiˈratɔr/ (n)
inspiratör
  ten, kto zachęca, daje pomysł, sugeruje, inspiruje

inspirować /ˌinspirˈɔvatɕ/ (v)
inspirera
  dostarczać natchnienia

instrukcja /ĩw̃ˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
instruktion
  zbiór zasad zalecających postępowanie w określonej dziedzinie

instrument /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/ (n)
instrument
  (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne;
instrument, musikinstrument
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
medel
  (przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu
instrument, verktyg
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie
instrument, mätinstrument
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy;

instytucja /ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
institution
  zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw
  organizacja działająca na podstawie tych norm
  zespół norm prawnych lub obyczajowych dotyczących organizacji jakiejś dziedziny życia

instytut /ĩw̃ˈstɨtut/ (n)
institut
  nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;

insulina /ˌĩw̃suˈlʲĩna/ (n)
insulin
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę;

insurekcja /ˌĩw̃suˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
uppror
  powstanie zbrojne

insynuacja /ˌinsɨnuˈatsja/ (n)
insinuation
  osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli, często nie wprost, a z użyciem aluzji

integracja /ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
integration
  połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)

inteligencja /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intelligens
  sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;
  (przenośnie, przenośnia) ogół ludzi wykształconych i wykonujących zawodowo pracę umysłową;

inteligentny /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/ (adj)
intelligent
  odznaczający się inteligencją

intencja /ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
avsikt, mening
  chęć, zamiar

interakcja /ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja/ (n)
interaktion
  wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń

interaktywny /ˌĩntɛrakˈtɨvnɨ/ (adj)
interaktiv
  (książkowy) o sprzęcie, programie komputerowym: wymagający czynnego udziału człowieka, reagujący na akcje użytkownika, umożliwiający jego wpływ na przebieg wydarzeń, formę dzieła

interesować /ˌĩntɛrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
intressera
  wzbudzać zainteresowanie, ciekawić

interesujący /ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
intressant
  ciekawy, zajmujący

interglacjalny /ˌĩntɛrɡlaˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
interglacial
  istniejący/dziejący się w okresie interglacjału (między zlodowaceniami) lub pochodzący z tego okresu

interglacjał /ˌĩntɛrˈɡlaʦ̑ʲjaw/ (n)
interglacial, interglacialtid
  cieplejszy okres między dwoma zlodowaceniami;

interkom /intˈɛrkɔm/ (n)
porttelefon
  system łączności wewnętrznej zwłaszcza pojazdu albo budynku

internacjonalizm /ˌintɛrnˌatsjɔnˈalizm/ (n)
internationalism
  współpraca, solidarność międzynarodowa

interseksualizm /ˌĩntɛrsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
intersexualitet
  (anatomia, anatomiczny) posiadanie cielesnych cech obu płci

intratny /ĩnˈtratnɨ/ (adj)
lukrativ
  przynoszący zysk

intryga /ĩnˈtrɨɡa/ (n)
intrig
  chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu

intrygancki /ˌintrɨɡˈantski/ (adj)
intrigant
  związany z osobą lub cechami intryganta; dotyczący intryganta lub właściwy intrygantowi; polegający na intrygach

intrygować /ˌintrɨɡˈɔvatɕ/ (v)
intrigera
  robić intrygi, knuć spiski

intuicyjny /ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
intuitiv
  wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji

intymny /ĩnˈtɨ̃mnɨ/ (adj)
intim
  mocno osobisty
  związany z erotyką

inulina /ˌinulˈina/ (n)
inulin
  (biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek;

inwestycja /ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja/ (n)
investering
  (ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;

inżynier /ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/ (n)
ingenjör
  człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;

iracki /iˈraʦ̑ʲci/ (adj)
irakisk
  odnoszący się do państwa Irak

iranistyka /ˌirãˈɲistɨka/ (n)
iranistik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem języków irańskich i irańskiego obszaru kulturowego (Afganistan, Iran oraz Tadżykistan)

irański /iˈrãj̃sʲci/ (adj)
iransk
  odnoszący się do państwa Iran

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
irländsk
  odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków
  odnoszący się do wyspy Irlandia

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
iriska
  język celtycki używany przez Irlandczyków;

irokeski /ˌirɔkˈɛski/ (adj)
irokesisk
  związany z Irokezami, dotyczący Irokezów

ironiczny /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
ironisk
  zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego

irracjonalność /ˌiratsjɔnˈalnɔɕtɕ/ (n)
irrationalitet
  cecha tego, co jest irracjonalne

irracjonalny /ˌirːaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
irrationell
  sprzeczny z rozumem, rozsądkiem

iryd /ˈirɨt/ (n)
iridium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77

irytacja /ˌirɨˈtaʦ̑ʲja/ (n)
irritation
  stan rozdrażnienia

irytować /ˌirɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
irritera, uppröra
  drażnić, denerwować kogoś

islam /ˈislãm/ (n)
islam
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;

islamofobia /ˌislãmɔˈfɔbʲja/ (n)
islamofobi
  uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;

islamski /isˈlãmsʲci/ (adj)
islamisk
  związany z islamem, dotyczący islamu

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
isländsk, isländska
  odnoszący się do Islandii lub Islandczyków

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
isländska
  język urzędowy Islandii;

istnieć /ˈistʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
bestå
  być, występować w rzeczywistości

istota /iˈstɔta/ (n)
beskaffenhet, karaktär, natur
  charakter, rodzaj, postać czegoś lub kogoś
väsen, andemening, essens
  coś, co jest zasadnicze w jakiejś sprawie; podstawa, sedno danej sprawy
varelse, väsen
  stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać

istotny /iˈstɔtnɨ/ (adj)
viktig
  taki, który jest istotą czegoś; jest charakterystyczny, specyficzny, ważny

iterb /ˈitɛrp/ (n)
ytterbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;

itr /itr̥/ (n)
yttrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;

izotop /iˈzɔtɔp/ (n)
isotop
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;

izraelski /ˌizraˈɛlsʲci/ (adj)
israelisk
  odnoszący się do państwa Izrael

iść /iɕʨ̑/ (v)
gå
  poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem

iść po linii najmniejszego oporu /ˈiɕʨ̑ pɔ‿ˈlʲĩɲji ˌnajmʲɲɛ̇jˈʃɛɡɔ ːˈpɔru/ (idiom)
följa minsta motståndets lag
  wybierać najprostsze, najłatwiejsze rozwiązanie, niewymagające trudu, wysiłku

iść spać /ˈiɕʨ̑ ˈspaʨ̑/ (v)
gå till sängs, knyta sig
  udawać się na sen

ja /ja/ (personalPronoun)
jag
  pierwsza osoba liczby pojedynczej

jabłecznik /jabˈwɛʧ̑ʲɲik/ (n)
äppelkaka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto z jabłkami

jabłko /ˈjap.kɔ/ /ˈjap.w̥kɔ/ (n)
äpple
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc jabłoni

jabłko Adama /ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/ /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/ (n)
adamsäpple
  (przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn)

jabłoń /ˈjabwɔ̃ɲ/ (n)
äppelträd, apel
  drzewo, na którym rosną jabłka;

jacht /jaxt/ (n)
jakt
  lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;

jadalnia /jaˈdalʲɲa/ (n)
matsal
  pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków

jagnię /ˈjäɟɲɛ/ (n)
lamm
  (zoologia, zoologiczny) młode owcy;

jagnięcina /ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
lamm
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z jagnięciny (1.1)
lammkött, lamm
  (spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)

jagoda /jaˈɡɔda/ (n)
bär
  (botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;

jaguar /jaˈɡu<sup>w</sup>ar/ (n)
jaguar
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;

jaja /ˈjäja/ (n)
ballar
  (potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) męskie narządy płciowe – moszna i jądra

jajecznica /ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
äggröra
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;

jajko /ˈjäjkɔ/ (n)
ägg, ovum
  (ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce

jajnik /ˈjäjɲik/ (n)
äggstock
  (anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;

jajo /ˈjäjɔ/ (n)
ägg, äggcell, ovum
  (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
ägg
  (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;

jajowód /jäˈjɔvut/ (n)
äggledare
  (anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;

jak /jak/ (conjunction)
som
  …wprowadzający porównanie
liknande
  …łączący zdania wtrącone

jak /jak/ (n)
jak
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny pustorożców;

jak /jak/ (pronoun)
som
  …używany do wprowadzania oznajmujących zdań podrzędnych na ten temat
hur, vad
  …używany w pytaniach o sposób lub stan
  …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu

jak grom z jasnego nieba /ˈjaɡ ˈːrɔ̃m zʲ‿jasˈnɛɡɔ ˈɲɛba/ (adv)
som en blixt från klar himmel
  (przenośnie, przenośnia) niespodziewanie, szybko, nagle

jak się masz /ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
hur står det till
  …otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój

jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz /ˈjak ˈsɔbʲjɛ pɔˈɕʨ̑ɛlɛʃ ˈtac‿ɕɛ ˈvɨɕpʲiʃ/ (proverb)
som man bäddar får man ligga, som man sår får man skörda
  sami mamy wpływ na to, co się dzieje w naszym życiu, na jego jakość

jak słoń w składzie porcelany /ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwaʥ̑ɛ ˌpɔrʦ̑ɛˈlãnɨ/ (adv)
som en elefant i en porslinsbutik
  w sposób niezręczny, nieumiejętny

jaki ojciec, taki syn /ˈjäci ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈtaci ˈsɨ̃n/ (proverb)
sådan far, sådan son
  syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec

jakikolwiek /ˌjäciˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
någon som helst, vilken som helst
  dowolny, nieokreślony, wszystko jedno jaki

jako /ˈjakɔ/ (preposition)
som, i egenskap av, såsom
  używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot

jakościowy /jˌakɔɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
kvalitativ
  odnoszący się do jakości, związany z jakością

jakość /ˈjakɔɕʨ̑/ (n)
kvalitet, kvalité
  wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu

jama /ˈjãma/ (n)
kula
  (zoologia, zoologiczny) schronienie zwierząt wykopane w ziemi
grop
  wgłębienie w ziemi

jama ustna /ˈjãma ˈustna/ (n)
munhåla
  (anatomia, anatomiczny) usta, początkowy odcinek przewodu pokarmowego i oddechowego;

jamajski /jãˈmajsʲci/ (adj)
jamaicansk
  odnoszący się do państwa Jamajka

jamraj /ˈjãmraj/ (n)
punggrävling
  (zoologia, zoologiczny) niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę;

jamthund /ˈjãmtxũnt/ (n)
jämthund
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy szpiców myśliwskich pochodząca z regionu Jämtland w Szwecji;

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
japansk, japanska
  dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
japanska, japansk
  język używany w Japonii;

japońskojęzyczny /jaˈpɔ̃j̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
japanskspråkig
  posługujący się językiem japońskim
  spisany, stworzony w języku japońskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem japońskim

jarząbek /jaˈʒɔ̃mbɛk/ (n)
järpe
  (ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia (Bonasa bonasia), łowny ptak eurazjatycki zamieszkujący w gęstych starodrzewach;

jarzębina /ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna/ (n)
rönn
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) (potocznie, potoczny) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach;
  drewno jarzębiny (1.1)
rönnbär
  owoc jarzębiny (1.1)

jaskinia /jaˈsʲcĩɲa/ (n)
grotta
  naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;

jaskiniowiec /ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
grottmänniska
  (antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini

jaskra /jˈaskra/ (n)
glaukom, grön starr
  (medycyna, medyczny) przewlekłe schorzenie oka spowodowane wzmożonym ciśnieniem śródgałkowym;

jaskółka /jaˈskuwka/ (n)
svala
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;

jasnobrązowy /ˌjasnɔbrɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
ljusbrun
  kolor brązowy o jasnym odcieniu

jasnoczerwony /ˌjasnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
ljusröd
  w kolorze czerwonym o niezbyt intensywnym nasyceniu / odcieniu

jasnoniebieski /ˌjasnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
ljusblå
  mający kolor niebieski o jasnym odcieniu

jasnopomarańczowy /ˌjasnɔpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
ljusorange
  mający kolor pomarańczowy o jasnym odcieniu

jasnoszary /ˌjasnɔˈʃarɨ/ (adj)
ljusgrå
  w kolorze szarym o jasnym odcieniu

jasnowłosy /ˌjasnɔˈvwɔsɨ/ (adj)
ljushårig
  mający jasne włosy

jasnozielony /ˌjasnɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
ljusgrön
  mający kolor zielony o jasnym odcieniu

jasnożółty /ˌjasnɔˈʒuwtɨ/ (adj)
ljusgul
  mający kolor żółty o jasnym odcieniu

jasny /ˈjasnɨ/ (adj)
klar
  (potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty
  pełen światła, słońca, nie zaciemniony
  o kolorze: mało intensywny

jastrząb /ˈjasṭʃɔ̃mp/ (n)
hök
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;

jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (n)
ödla
  (herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;

jazgarz /ˈjazɡaʃ/ (n)
gärs
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny okoniowatych;

jazz /ʤ̑ɛs/ (n)
jazz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;

jazzować /dʒɛzˈɔvatɕ/ (v)
jamma
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać muzykę jazzową

jałmużna /jawˈmuʒna/ (n)
allmosa
  (książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania

jałowiec /jaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
en
  (botanika, botaniczny) roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych, Juniperus L.;

jałówka /jaˈwufka/ (n)
kviga
  (zoologia, zoologiczny) młoda, nieposiadająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów

jaśmin /ˈjäɕmʲĩn/ (n)
jasmin, jasminsläktet
  (botanika, botaniczny) Jasminum L, rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae);

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (cardinalNumeral)
ett
  liczba 1

jeden za wszystkich, wszyscy za jednego /jˈɛdɛn za fʃˈɨstkix fʃˈɨstsɨ za jɛdnˈɛɡɔ/ (idiom)
en för alla, alla för en
  zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność

jedenastolatek /ˌjɛdɛ̃nastɔˈlatɛk/ (n)
elvaåring
  chłopiec mający jedenaście lat

jedenastoletni /ˌjɛdɛ̃nastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
elvaårig
  mający jedenaście lat
  trwający jedenaście lat

jedna jaskółka nie czyni wiosny /ˈjɛdna jaˈskuwka ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈvʲjɔsnɨ/ (proverb)
en svala gör ingen sommar
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie jednego tylko faktu

jedna jaskółka wiosny nie czyni /ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (proverb)
en svala gör ingen sommar
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów

jednak /ˈjɛdnak/ (conjunction)
dock, emellertid, icke desto mindre, likafullt, lik­väl, trots allt
  …łączy dwa zdania, w których zdanie ze spójnikiem wyraża sytuację, która powstała w wyniku akcji ze zdania bez spójnika, a która nie była oczekiwana przez mówiącego

jednakowy /ˌjɛdnaˈkɔvɨ/ (adj)
enahanda
  taki sam, identyczny

jednoczesny /ˌjɛdnɔˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
samtida
  odbywający się, zachodzący w tym samym czasie, w tej samej chwili

jednoczyć /jɛdnˈɔtʃɨtɕ/ (v)
binda samman, sammanbinda, sammanslå, slå ihop, slå samman
  spajać coś z czymś
ena, förena
  łączyć do wspólnego działania wokół jakiejś idei
gå ihop, gå samman, slå sig ihop, slå sig samman
  łączyć się w jedno
ena sig, enas, förenas
  łączyć się z kimś do wspólnego działania wokół jakiejś idei

jednojęzyczny /ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
enspråkig
  napisany w jednym języku
  posługujący się jednym językiem

jednokomórkowy /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
encellig
  (biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki

jednokoronówka /ˌjɛdnɔkɔrɔ̃ˈnufka/ (n)
enkrona, enkronorsmynt
  moneta o nominale 1 korony

jednolatek /ˌjɛdnɔˈlatɛk/ (n)
ettåring
  chłopiec mający jeden rok

jednoletni /ˌjɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
ettårig
  mający jeden rok
  trwający jeden rok

jednolity /ˌjɛdnɔˈlʲitɨ/ (adj)
enhetlig
  niezróżnicowany pod względem budowy, składu

jednomasztowiec /ˌjɛdnɔ̃maˈʃtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
enmastare
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający jeden maszt

jednomasztowy /ˌjɛdnɔ̃maˈʃtɔvɨ/ (adj)
enmastad
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) o żaglowcu – mający jeden maszt

jednomyślny /jˌɛdnɔmˈɨɕlnɨ/ (adj)
enhällig
  bez różnic w przekonaniach

jednonogi /ˌjɛdnɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
enbent
  mający jedną nogę

jednooki /ˌjɛdnɔˈːci/ (adj)
enögd
  taki, który ma jedno oko

jednopłat /jɛdnˈɔpwat/ (n)
monoplan
  (lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny;

jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
enhörning
  (mitologia, mitologiczny) (książkowy) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;

jednostka /jɛdˈnɔstka/ (n)
individ
  (książkowy) osoba, pojedynczy osobnik

jednostka astronomiczna /jɛdnˈɔstka ˌastrɔnɔmˈitʃna/ (n)
astronomisk enhet
  (jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca;

jednosylabowy /ˌjɛdnɔsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
enstavig
  liczący jedną sylabę, składający się z jednej sylaby

jedwab /ˈjɛdvap/ (n)
siden, silke
  (włókiennictwo) tkanina z przędzy (1.1);

jedwabnik /jɛdˈvabʲɲik/ (n)
silkesmask
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad, z którego kokonów wytwarzany jest jedwab;

jedwabnik morwowy /jɛdvˈabɲik mɔrvˈɔvɨ/ (n)
silkesfjäril
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombyx mori, gatunek nocnego motyla z rodziny prządkowatych;

jedynie /jɛˈdɨ̃ɲɛ/ (particle)
bara, enbart, blott, endast, knappt
  …komunikująca, że czegoś jest mniej niż spodziewała się osoba mówiąca
bara, enbart, blott, endast, enkom, idel
  …ograniczająca wypowiedziany sąd do wymienionych obiektów i stanów rzeczy

jedyny /jɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
enda
  istniejący tylko w jednym egzemplarzu
unik
  wyjątkowy, szczególny, niepowtarzalny

jedyny w swoim rodzaju /jɛˈdɨ̃nɨ ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm rɔˈʣ̑aju/ (adj)
ensam i sitt slag
  taki, który jest unikatem

jedzenie /jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
mat, föda, näringsmedel
  coś, co można jeść; żywność, pokarm

jego /ˈjɛɡɔ/ (pronoun)
hans
  3. (osoba) lp, rodzaj męski
dess, hans
  3. (osoba) lp, rodzaj nijaki

jej /jɛ̇j/ (pronoun)
hennes
  3. (osoba) lp, rodzaj żeński

jeleń /ˈjɛlɛ̃ɲ/ (n)
hjort
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców;

jelito /jɛˈlʲitɔ/ (n)
tarm
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;

jelito cienkie /jɛlˈitɔ tɕˈɛŋkʲɛ/ (n)
tunntarm
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym

jelito grube /jɛlˈitɔ ɡrˈubɛ/ (n)
tjocktarm
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;

jelito ślepe /jɛlˈitɔ ɕlˈɛpɛ/ (n)
blindtarm
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy odcinek jelita grubego człowieka

jemeński /jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
jemenitisk
  odnoszący się do Jemenu, państwa na Półwyspie Arabskim

jemioła /jɛ̃ˈmʲjɔwa/ (n)
mistel
  (botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;

jemiołuszka /ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/ (n)
sidensvans
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;

jeniec /ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
krigsfånge
  osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;

jer /jɛr/ (n)
bergfink, luleåsiska, norrkvint
  (ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków;

jeremiada /ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada/ (n)
jeremiad
  biadolenie, lament, skarga

jerzyk /ˈjɛʒɨk/ (n)
tornsvala
  (ornitologia, ornitologiczny) Apus apus, smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach;

jesienny /jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ/ (adj)
höstlig, höstlik
  mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią

jesień /ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
höst
  pora roku między latem a zimą;

jesion /ˈjɛ̇ɕɔ̃n/ (n)
ask
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych;

jesiotr /ˈjɛ̇ɕɔtr̥/ (n)
stör
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;

jezioro /jɛ̇ˈʑɔrɔ/ (n)
sjö, insjö
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;

jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one /ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjʥ̑ɛʃ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakaʨ̑ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ/ (proverb)
ta seden dit man kommer
  jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację

jeść /jɛ̇ɕʨ̑/ (v)
äta, spisa
  przyjmować pokarmy

jeść śniadanie /ˈjɛ̇ɕʨ̑ ɕɲaˈdãɲɛ/ (v)
frukostera
  spożywać posiłek w godzinach porannych

jeździć /ˈjɛ̇ʑʥ̑iʨ̑/ (v)
cykla, åka
  przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji

jeż /jɛʃ/ (n)
igelkott
  (zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami

jeżeli /jɛˈʒɛlʲi/ (conjunction)
om
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego

jeżozwierz /jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/ (n)
piggsvin
  (zoologia, zoologiczny) Hystrix, duży gryzoń pokryty długimi kolcami;

jeżyna /jɛˈʒɨ̃na/ (n)
björnbär
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica

jidysz /ˈjidɨʃ/ (n)
jiddisch, Jiddisch
  język Żydów aszkenazyjskich;

jod /jɔt/ (n)
jod
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;

jodła /ˈjɔdwa/ (n)
ädelgran
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;
  (technologia, technika, techniczny) drewno jodły (1.1)

jogging /jˈɔɡɡʲiŋk/ (n)
joggning
  (sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;

jogurt /ˈjɔɡurt/ (n)
yoghurt
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;

jon /jɔ̃n/ (n)
jon
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);

jordański /jɔrˈdãj̃sʲci/ (adj)
jordansk
  (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania

joński /jˈɔɲski/ (adj)
jonisk
  (architektura, architektoniczny) dotyczący porządku jońskiego

jubilat /juˈbʲilat/ (n)
jubilar
  (książkowy) (podniośle) osoba, która obchodzi swój jubileusz – okrągłe urodziny, rocznicę ślubu lub innego wydarzenia

judaistyczny /jˌudaistˈɨtʃnɨ/ (adj)
judaistisk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący judaizmu, monoteistycznej religii Żydów

judaizm /juˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
judendom
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;

judo /ˈʤ̑udɔ/ (n)
judo
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

junta /jˈunta/ (n)
junta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w krajach Ameryki Łacińskiej: władza ustanowiona pozakonstytucyjnie przez wojsko, zwykle w drodze zamachu stanu;

juta /ˈjuta/ (n)
jute
  (botanika, botaniczny) Corchorus, roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
  (włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
  (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny

jutro /ˈjutrɔ/ (adv)
i morgon, imorgon
  następnego dnia po obecnym

jutro /ˈjutrɔ/ (n)
i morgon, imorgon
  dzień następny w stosunku do obecnego

już /juʃ/ (particle)
redan, allaredan
  …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń

jądro /ˈjɔ̃ndrɔ/ (n)
testikel
  (anatomia, anatomiczny) narząd rozrodczy wytwarzający nasienie;
cellkärna
  (biologia, biologiczny) jedno z organelli, zawierające materiał genetyczny;
atomkärna
  (fizyka, fizyczny) centralna część atomu;
operativsystemskärna
  (informatyka, informatyczny) główna część systemu operacyjnego;
planetarisk kärna
  wewnętrzna część planet i innych ciał niebieskich;

jętka /ˈjɛ̃ntka/ (n)
dagslända
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko;

język /ˈjɛ̃w̃zɨk/ (n)
tunga, språk
  (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
språk
  (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
  część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie
språk, mål
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;

język migowy /ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ/ (n)
teckenspråk
  język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi

język obcy /ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
främmande språk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

język ogólny /jˈɛ̃zɨk ɔɡˈulnɨ/ (n)
allmänspråk
  (językoznawstwo, językoznawczy) ogólnoetniczny standard języka

język ojczysty /ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
modersmål
  (językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

język programowania /ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa/ (n)
programmeringsspråk, programspråk
  (informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych

język standardowy /jˈɛ̃zɨk stˌandardˈɔvɨ/ (n)
riksspråk, standardspråk
  (językoznawstwo, językoznawczy) prestiżowa odmiana danego języka, pełniąca funkcję normy ogólnoetnicznej, stawiana w opozycji do wernakularnych form języka

językowy /ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (adj)
språklig, lingvistisk, språk-
  związany z językiem

językoznawstwo /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ/ (n)
språkvetenskap
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku;

kabaret /kaˈbarɛt/ (n)
kabaré
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców itp.;

kabergolina /ˌkabɛrɡɔˈlʲĩna/ (n)
cabergolin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek dopaminergiczny hamujący laktację, będący pochodną ergoliny;

kabura /kabˈura/ (n)
hölster
  (wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;

kac /kaʦ̑/ (n)
bakfylla, baksmälla
  (potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia), na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;

kaczka /ˈkaʧ̑ka/ (n)
urinflaska
  (medycyna, medyczny) naczynie do oddawania moczu bez wstawania z łóżka
anka, and
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

kaczor /ˈkaʧ̑ɔr/ (n)
andrake, ankbonde
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki

kaczątko /kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ/ (n)
ankunge
  (ornitologia, ornitologiczny) młoda kaczka

kadm /katm̥/ (n)
kadmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;

kadzidło /kaˈʥ̑idwɔ/ (n)
rökelse
  przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń

kadłub /ˈkadwup/ (n)
stomme
  (anatomia, anatomiczny) tułów, szczególnie jeśli bez kończyn
  główny element konstrukcyjny łączący w całość pozostałe części, zespoły i podzespoły; trzon konstrukcji;

kafeteria /kˌafɛtˈɛrja/ (n)
cafeteria, kafeteria
  stołówka, samoobsługowa restauracja

kaganiec /kaˈɡãɲɛʦ̑/ (n)
munkorg
  siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;

kajak /ˈkajak/ (n)
kanot, kajak
  niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;

kajakarka /ˌkajaˈkarka/ (n)
kanotist
  (sport, sportowy) zawodniczka uprawiająca kajakarstwo lub kobieta, która pływa kajakiem

kajakarz /kaˈjakaʃ/ (n)
kanotist
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający kajakarstwo lub osoba, która pływa kajakiem

kajman /ˈkajmãn/ (n)
kajman
  (zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów;

kajmański /kajmˈaɲski/ (adj)
caymanisk
  związany z Kajmanami, dotyczący Kajmanów

kajuta /kaˈjuta/ (n)
ruff
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku;

kakadu /kaˈkadu/ (n)
kakadua
  (ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;

kakao /kaˈkaɔ/ (n)
kakao
  (botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;
kakao, choklad
  (spożywczy) proszek z nasion kakaowca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem

kakofonia /kˌakɔfˈɔɲʲa/ (n)
kakofoni
  nieprzyjemne połączenie dźwięków;

kaktus /ˈkaktus/ (n)
kaktus
  (botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;

kalafior /kaˈlafʲjɔr/ (n)
blomkål
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

kalander /kalˈandɛr/ (n)
mangel
  (technologia, technika, techniczny) prasa do tłoczenia matryc stereotypowych lub prasowania, gładzenia i satynowania materiału;

kalarepa /ˌkalaˈrɛpa/ (n)
kålrabbi, knutkål
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;

kaldera /kalˈdɛra/ (n)
caldera
  (geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;

kalectwo /kalˈɛtstfɔ/ (n)
funktionshinder, funktionsnedsättning, handikapp, invaliditet, lyte, men
  niedorozwój lub nieodwracalne uszkodzenie narządu lub części ciała i wynikające z tego ograniczenie sprawności fizycznej

kalejdoskop /ˌkalɛjˈdɔskɔp/ (n)
kalejdoskop
  (optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

kalendarz /kaˈlɛ̃ndaʃ/ (n)
kalender, almanacka
  system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;

kalendarz adwentowy /kalˈɛndaʃ ˌadvɛntˈɔvɨ/ (n)
adventskalender, julkalender
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;

kalenica /ˌkalɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
nock, taknock, takås
  (architektura, architektoniczny) najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych;

kalif /ˈkalʲif/ (n)
kalif
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;

kalifat /kaˈlʲifat/ (n)
kalifat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;

kaliforn /kaˈlʲifɔrn/ (n)
californium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;

kaligrafia /ˌkalʲiˈɡrafʲja/ (n)
kalligrafi
  sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;

kalkulator /ˌkalkuˈlatɔr/ (n)
kalkylator, miniräknare
  małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;

kaloryfer /ˌkalɔˈrɨfɛr/ (n)
element, värmeelement
  element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna

kalosz /ˈkalɔʃ/ (n)
gummistövel
  gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą;

kambodżański /ˌkãmbɔˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
kambodjansk
  odnoszący się do państwa Kambodża

kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (n)
kameleont
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;

kamera /kãˈmɛra/ (n)
filmkamera
  urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;

kameruński /ˌkãmɛˈrũj̃sʲci/ (adj)
kamerunsk
  odnoszący się do państwa Kamerun

kamfora /kãw̃ˈfɔra/ (n)
kamfer
  organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;

kamienica czynszowa /kˌamjɛɲˈitsa tʃɨnʃˈɔva/ (n)
hyreshus
  okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia

kamieniołom /kˌamjɛɲʲˈɔwɔm/ (n)
brott
  (górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

kamień /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
sten
  (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
  pionek w niektórych grach planszowych

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (n)
milstolpe, milsten
  słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta;

kamień młyński /kˈamjɛɲ mwˈɨɲski/ (n)
kvarnsten
  (technologia, technika, techniczny) jeden z dwóch płaskich okrągłych kamieni w młynie żarnowym służących do rozcierania ziarna

kamień nazębny /kˈamjɛɲ nazˈɛmbnɨ/ (n)
tandsten
  (stomatologia, stomatologiczny) twardy osad powstający na powierzchni zębów;

kamień półszlachetny /kˈamjɛɲ pˌuwʃlaxˈɛtnɨ/ (n)
halvädelsten
  (jubilerstwo, jubilerski) względnie pospolity minerał jubilerski o niższej jakości i wartości

kampanologia /kˌampanɔlˈɔɡja/ (n)
kampanologi
  nauka o tradycyjnych dzwonach wieżowych i kościelnych;

kamper /ˈkãmpɛr/ (n)
husbil
  (motoryzacja) samochód kempingowy;

kampuczański /kˌamputʃˈaɲski/ (adj)
kampucheansk
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Kampuczy ((współcześnie) Kambodża)

kanadyjka /ˌkãnaˈdɨjka/ (n)
paddelkanot
  łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia;

kanadyjski /ˌkãnaˈdɨjsʲci/ (adj)
kanadensisk
  związany z Kanadą, dotyczący Kanady

kanalia /kãˈnalʲja/ (n)
kanalje
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa

kanapa /kãˈnapa/ (n)
soffa
  podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia

kanapka /kãˈnapka/ (n)
smörgås
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo posmarowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ;

kanarek /kãˈnarɛk/ (n)
kanariefågel
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

kanaryjski /kˌanarˈɨjski/ (adj)
kanarisk
  (geografia, geograficzny) związany z Wyspami Kanaryjskimi

kanał /ˈkãnaw/ (n)
kanal
  wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków
  (potocznie, potoczny) jeden z programów telewizyjnych
  droga wysyłania i odbierania informacji

kanciasty /kãɲˈʨ̑astɨ/ (adj)
kantig
  taki, który ma kanty

kandydat /kãnˈdɨdat/ (n)
kandidat
  ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś

kandydowanie /ˌkãndɨdɔˈvãɲɛ/ (n)
kandidering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: kandydować

kandydować /ˌkãndɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
kandidera
  być kandydatem do czegoś, ubiegać się o coś, pretendować do czegoś, starać się o coś

kangur /ˈkãŋɡur/ (n)
känguru
  (zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;

kania /ˈkãɲa/ (n)
glada
  (ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;

kanibal /kãˈɲibal/ (n)
kannibal
  człowiek, który jada ludzkie mięso

kanibalizm /ˌkãɲiˈbalʲism̥/ (n)
kannibalism
  (zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;

kanibalski /kˌaɲibˈalski/ (adj)
kannibalisk
  dotyczący kanibali lub kanibalizmu

kanonizacja /ˌkãnɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
kanonisering, kanonisation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej;

kanonizować /kˌanɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
kanonisera
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym

kantor /ˈkãntɔr/ (n)
växelkontor
  miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną
kantor
  przodownik w chórze protestanckim, organista

kantyna /kãnˈtɨ̃na/ (n)
kantin
  bar, restauracja przeznaczona dla określonej grupy osób, np. żołnierzy

kaolin /kaˈɔlʲĩn/ (n)
kaolin
  (geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;

kapadocki /kˌapadˈɔtski/ (adj)
kappadokisk
  związany ze Kapadocją, dotyczący Kapadocji, pochodzący z Kapadocji

kapać /ˈkapaʨ̑/ (v)
droppa, drypa
  o cieczy spadać kroplami

kapelan /kapˈɛlan/ (n)
kaplan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;

kapelusz /kaˈpɛluʃ/ (n)
hatt
  rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku;

kapeć /ˈkapɛʨ̑/ (n)
toffel
  obuwie używane tylko w domu

kapitalik /ˌkapʲiˈtalʲik/ (n)
kapitäl
  (termin typograficzny) litera o kształcie majuskuły (wielkiej litery), mająca wysokość minuskuły (małej litery);

kapitalista /ˌkapʲitaˈlʲista/ (n)
kapitalist
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem

kapitalizm /ˌkapʲiˈtalʲism̥/ (n)
kapitalism
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;

kapitałochłonny /ˌkapʲitawɔˈxwɔ̃nːɨ/ (adj)
kapitalkrävande
  wymagający relatywnie dużej ilości kapitału lub innych środków trwałych dla osiągnięcia określonego efektu gospodarczego

kapitulacja /ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja/ (n)
kapitulation
  zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi

kaplica /kaˈplʲiʦ̑a/ (n)
kapell
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem

kaprawy /kaˈpravɨ/ (adj)
surögd
  o oczach: ropiejący, zaczerwieniony, łzawiący

kapsułka /kapˈsuwka/ (n)
kapsel
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny;

kapturka /kapˈturka/ (n)
svarthätta
  (ornitologia, ornitologiczny) (Sylvia atricapilla) mały ptak z rodziny pokrzewkowatych;

kapusta /kaˈpusta/ (n)
kål, vitkål
  (botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;
kål
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z liści kapusty (1.1)

kara /ˈkara/ (n)
straff
  dolegliwość wymierzona jako sankcja

kara śmierci /ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
dödsstraff
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;

karabin /kaˈrabʲĩn/ (n)
gevär
  (wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;

karabin maszynowy /kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
kulspruta, maskingevär
  (wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;

karafka /kaˈrafka/ (n)
karaff
  rodzaj butelki z wąską szyjką;

karakuł /kaˈrakuw/ (n)
karakul
  (zoologia, zoologiczny) owca pochodzenia azjatyckiego, której jagnię ma sierść zwiniętą w charakterystyczne loki;

karaluch /kaˈralux/ (n)
kackerlacka
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;

karat /ˈkarat/ (n)
karat
  jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł;

karate /kaˈratɛ/ (n)
karate
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

karawan /karˈavan/ (n)
likbil, bårbil
  pojazd do przewozu trumny ze zwłokami

karać /ˈkaraʨ̑/ (v)
straffa, bestraffa
  wymierzać karę

karbunkuł /karˈbũŋkuw/ (n)
karbunkel
  (medycyna, medyczny) czyrak mnogi, czyrak gromadny; grupa blisko położonych czyraków (zapaleń ropnych sąsiadujących torebek włosowych i przylegających gruczołów łojowych) zbierająca się w jeden ropień, wywołana przez zakażenie
  (przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) bliżej nieokreślony kamień szlachetny barwy czerwonej (np. rubin, granat)

karczoch /ˈkarʧ̑ɔx/ (n)
kronärtskocka
  (botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

kardamon /karˈdãmɔ̃n/ (n)
kardemumma
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców rośliny (1.1)

kardiologia /ˌkardʲjɔˈlɔɟja/ (n)
kardiologi
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;

kardynał /karˈdɨ̃naw/ (n)
kardinal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;

karelski /karˈɛlski/ (adj)
karelsk
  związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów

karelski /karˈɛlski/ (n)
karelska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język karelski;

karetka /kaˈrɛtka/ (n)
ambulans
  (medycyna, medyczny) (motoryzacja) samochód służący do przewozu chorych

karierowicz /ˌkarʲjɛˈrɔvʲiʧ̑/ (n)
karriärist, klättrare, streber
  (książkowy) człowiek bez skrupułów dążący do osiągnięcia sukcesu, zrobienia kariery

karimata /kˌarimˈata/ (n)
liggunderlag
  (turystyka, turystyczny) rodzaj lekkiej maty turystycznej wykonanej z pianki, stosowanej jako izolacja między podłożem a śpiworem;

kark /kark/ (n)
nacke
  (anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu

karmazyn /karˈmazɨ̃n/ (n)
kungsfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) atlantycka ryba podobna do okonia;

karmel /ˈkarmɛl/ (n)
karamell
  (spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa

karmić /ˈkarmʲiʨ̑/ (v)
föda, mata, fodra
  dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś

karo /ˈkarɔ/ (n)
ruter
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru;

karp /karp/ (n)
karp
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;

karta kredytowa /ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/ (n)
kreditkort
  (bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;

karta pamięci /kˈarta pamjˈɛɲtɕi/ (n)
minneskort
  (informatyka, informatyczny) niewielki, przenośny półprzewodnikowy nośnik danych stosowany m.in. w aparatach fotograficznych i smartfonach;

kartka /ˈkartka/ (n)
blad
  luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony

kartografia /ˌkartɔˈɡrafʲja/ (n)
kartografi
  nauka o tworzeniu map;

karuzela /ˌkaruˈzɛla/ (n)
karusell
  urządzenie do zabawy, które się kręci;

karzeł /ˈkaʒɛw/ (n)
dvärg
  (medycyna, medyczny) człowiek o niedoborze wzrostu;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu

kasa /ˈkasa/ (n)
kassa
  stanowisko do naliczania należności za towar lub usługi, gdzie na miejscu dokonuje się zapłaty / płatności
  (potocznie, potoczny) pieniądze
  miejsce przechowywania pieniędzy

kasjer /ˈkasʲjɛr/ (n)
kassör
  pracownik instytucji finansowej lub firmy handlowej przyjmujący lub wypłacający pieniądze

kaskada /kaˈskada/ (n)
kaskad
  (geografia, geograficzny) rodzaj wodospadu, w którym woda spada z kilku kolejnych progów lub stopni;

kaskader /kaskˈadɛr/ (n)
stuntman
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach

kasta /ˈkasta/ (n)
kast
  (społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię;

kastet /kˈastɛt/ (n)
knogjärn
  broń do walki wręcz w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;

kastrat /ˈkastrat/ (n)
kastrat
  mężczyzna, który został poddany kastracji

kastrowanie /ˌkastrɔˈvãɲɛ/ (n)
kastrering
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) usuwanie jąder

kastrować /kaˈstrɔvaʨ̑/ (v)
gälla, kastrera
  usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji

kasyno /kaˈsɨ̃nɔ/ (n)
kasino
  ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

kasza /ˈkaʃa/ (n)
gryn, gröt
  (spożywczy) spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania;

kasza jęczmienna /kˈaʃa jɛntʃmʲˈɛnna/ (n)
korngryn
  (spożywczy) rodzaj kaszy wyrabianej z ziarna jęczmienia zwyczajnego;

kaszel /ˈkaʃɛl/ (n)
hosta
  nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;

kaszleć /ˈkaʃlɛʨ̑/ (v)
hosta
  gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc

kasztan /ˈkaʃtãn/ (n)
kastanj
  (botanika, botaniczny) Castanea Mill., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny bukowatych;
kastanje
  nasienie kasztanowca

katalog /kaˈtalɔk/ (n)
katalog
  spis zawartości biblioteki
  folder lub księga zawierająca spis towarów wraz z ich cenami

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (n)
katalanska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;

katapulta /ˌkataˈpulta/ (n)
katapult
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;

katar /ˈkatar/ (n)
katarr
  (medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa;

katarakta /ˌkataˈrakta/ (n)
katarakt
  (geologia, geologiczny) próg skalny na rzece, zbudowany z bardzo twardych skał, powodujący gwałtowny spadek wód;

katarski /kaˈtarsʲci/ (adj)
qatarisk
  odnoszący się do państwa Katar

katastrofa /ˌkataˈstrɔfa/ (n)
katastrof
  tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

katedra /kaˈtɛdra/ (n)
domkyrka, katedral
  (kościelny) główny kościół diecezji;
institution
  szeroki stół wykładowcy, podium pod tym stołem

kation /ˈkatʲjɔ̃n/ (n)
katjon
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon;

katolicki /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
katolsk
  związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

katolicyzm /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
katolicism, katolicismen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;

katolik /kaˈtɔlʲik/ (n)
katolik
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego

kawa /ˈkava/ (n)
kaffe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) ziarna rośliny (1.1), z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój (1.3)
kaffe, kaffebuske, kaffeträd
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych Coffea

kawa arabska /ˈkava ːˈrapska/ (n)
arabiskt kaffe
  (botanika, botaniczny) gatunek roślin z rodziny marzanowatych;

kawaleria /ˌkavaˈlɛrʲja/ (n)
kavalleri
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących konno;

kawał /ˈkavaw/ (n)
rolighet
  (potocznie, potoczny) dowcip, śmieszna historyjka

kawałek /kaˈvawɛk/ (n)
bit, del
  fragment pewnej całości

kawiarka /kaˈvʲjarka/ (n)
mokabryggare
  ciśnieniowy czajniczek do parzenia kawy

kawiarnia /kaˈvʲjarʲɲa/ (n)
kafé, fik, cafeteria, kafeteria
  lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;

kawior /ˈkavʲjɔr/ (n)
kaviar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

kawka /ˈkafka/ (n)
kaja
  (ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;

kawowiec /kaˈvɔvʲjɛʦ̑/ (n)
kaffebuske, kaffeträd
  (botanika, botaniczny) Coffea wiecznie zielony krzew i drzewo z rodziny marzanowatych;

kazachski /kaˈzaxsʲci/ (adj)
kazakisk
  odnoszący się do Kazachów lub Kazachstanu

kazachski /kaˈzaxsʲci/ (n)
kazakiska
  język urzędowy Kazachstanu

kazachstański /ˌkazaxˈstãj̃sʲci/ (adj)
kazakstansk
  odnoszący się do państwa Kazachstan

kazanie /kaˈzãɲɛ/ (n)
predikan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca

kazaski /kaˈzasʲci/ (adj)
kazakisk
  odnoszący się do Kazachów lub Kazachstanu

kazirodztwo /kˌazirˈɔtstfɔ/ (n)
incest
  stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

kaznodzieja /kˌaznɔdʑˈɛja/ (n)
predikant
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;

kaznodzieja nienawiści /kˌaznɔdʑˈɛja ɲʲˌɛnavˈiɕtɕi/ (n)
hatpredikant
  osoba siejąca publicznie ideologiczną nienawiść, często podbudowaną religijnie

kazuar /kaˈzu<sup>w</sup>ar/ (n)
kasuar
  (ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot;

kazuar hełmiasty /kaˈzu<sup>w</sup>ar xɛwˈmʲjastɨ/ (n)
hjälmkasuar
  (ornitologia, ornitologiczny) Casuarius casuarius, zagrożony wyginięciem gatunek australijskiego kazuara;

kazuar jednokoralowy /kaˈzu<sup>w</sup>arʲ ˌjɛdnɔkɔraˈlɔvɨ/ (n)
enflikig kasuar
  (ornitologia, ornitologiczny) Casuarius unappendiculatus, kazuar z jednym fałdem na środku szyi;

kazuar mniejszy /kaˈzu<sup>w</sup>ar ˈmʲɲɛ̇jʃɨ/ (n)
dvärgkasuar
  (ornitologia, ornitologiczny) Casuarius bennetti, australijski nielot, najmniejszy gatunek kazuarów;

kał /kaw/ (n)
avföring, träck
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe;

kałamarz /kaˈwãmaʃ/ (n)
bläckhorn
  pojemnik do przechowywania atramentu lub tuszu;

kałasznikow /kˌawaʃɲˈikɔf/ (n)
kalajsnikov
  (wojskowość, wojskowy) karabinek automatyczny radzieckiej konstrukcji;

kałuża /kaˈwuʒa/ (n)
pöl
  płytki dołek wypełniony wodą, błotem

kańczug /ˈkãj̃n͇ʧ̑uk/ (n)
katt, niosvansad katt
  rodzaj bicza z plecionego rzemienia osadzonego na krótkiej rękojeści;

każdy /ˈkaʒdɨ/ (pronoun)
varje, var, var och en, envar
  odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

kciuk /cʨ̑uk/ (n)
tumme
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

keczup /ˈkɛʧ̑up/ (n)
ketchup
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;

kelner /ˈkɛlnɛr/ (n)
kypare, servitör
  osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy

kelnerka /kɛlˈnɛrka/ (n)
servitris
  osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy

kenijski /kɛ̃ˈɲijsʲci/ (adj)
kenyansk
  odnoszący się do państwa Kenia

khmerski /ˈkmɛrsʲci/ (n)
khmer
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach

kibic /ˈcibʲiʦ̑/ (n)
supporter
  osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi;

kichać /ˈcixaʨ̑/ (v)
nysa
  gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

kicz /ciʧ̑/ (n)
kitsch
  mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

kiedy /ˈcɛdɨ/ (pronoun)
när
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia
  …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia

kiedykolwiek /ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk/ (adv)
någonsin
  w dowolnym, nieokreślonym czasie

kiedyś /ˈcɛdɨɕ/ (indefinitePronoun)
någon gång, en gång
  w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)

kierować /cɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
köra
  sterować pojazdem lub grupą pojazdów
leda, styra
  wydawać komuś polecenia

kierowca /cɛˈrɔfʦ̑a/ (n)
förare, bilist
  osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

kierownica /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ratt
  (motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

kierownictwo /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
ledning
  kierowanie, zarządzanie czymś lub kimś
ledarskap, anförarskap, befäl, chefskap, kommando, ledning
  zespół osób stojących na czele jakiejś instytucji, organizacji itp.

kierownik /cɛˈrɔvʲɲik/ (n)
ledare, föreståndare
  człowiek wydający innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji

kierunek /cɛˈrũnɛk/ (n)
håll, riktning
  droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel

kieszeń /ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (n)
ficka
  (krawiectwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;

kieszonkowe /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/ (n)
fickpengar, månadspeng
  zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki

kieszonkowiec /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
ficktjuv
  osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi

kieł /cɛw/ (n)
huggtand, hörntand
  (zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi;

kiełb /cɛwp/ (n)
sandkrypare
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drobna europejska ryba słodkowodna;

kiełbasa /cɛwˈbasa/ (n)
korv
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

kiełbasa wyborcza /cɛwˈbasa vɨˈbɔrʧ̑a/ (idiom)
valfläsk
  obietnice nie mające pokrycia, które kandydat składa swoim potencjalnym wyborcom

kiełek /kʲˈɛwɛk/ (n)
grodd
  (botanika, botaniczny) cześć zarodka zawierająca część korzeniową i pąk
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) skiełkowane nasiona roślin jadalnych w celach spożywczych

kij /cij/ (n)
stav
  długi patyk;

kijanka /ciˈjãnka/ (n)
grodyngel
  (zoologia, zoologiczny) prowadząca wodny tryb życia larwa płazów;

kiks /ciks/ (n)
fel ton
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) fałszywy dźwięk podczas wykonywania utworu
felspark, miss
  (sport, sportowy) chybione uderzenie lub kopnięcie w piłkę
miss
  (sport, sportowy) chybione uderzenie w kulę w bilardzie

kilka /ˈcilka/ (indefinitePronoun)
flera
  oznaczenie w sposób przybliżony ilości od trzech do dziewięciu

kilo /ˈcilɔ/ (n)
kilo
  (potocznie, potoczny) kilogram

kilogram /ciˈlɔɡrãm/ (n)
kilogram, kilo
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;

kilometr /ciˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
kilometer
  jednostka długości równa tysiącowi metrów;

kilwater /cilˈvatɛr/ (n)
kölvatten, svallvåg
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek

kino /ˈcĩnɔ/ (n)
bio, biograf
  (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy
filmindustri
  ogół filmów, które mają wspólną cechę, np. kraj produkcji, tematykę;

kiosk /cɔsk/ (n)
kiosk
  mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (adj)
kirgizisk, kirgizistansk
  odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (n)
kirgiziska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu;

kiribatyjski /ˌcirʲibaˈtɨjsʲci/ (adj)
kiribatisk
  związany z Kiribati, dotyczący Kiribati

kit /cit/ (n)
kitt
  masa plastyczna używana w budownictwie do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp.

kiwi /ˈki.vʲi/ (n)
kiwi, kivi
  (spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
kivi, kiwi
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;

kiła /ˈciwa/ (n)
syfilis
  (medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

klacz /klaʧ̑/ (n)
sto, märr
  (zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;

klamka /ˈklãmka/ (n)
dörrhandtag, handtag
  dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie

klarnet /ˈklarnɛt/ (n)
klarinett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;

klasa /ˈklasa/ (n)
klass
  dobry styl
  grupa dzieci w szkole
  pewien zbiór spełniający dane kryteria
klassrum, skolsal
  pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje

klasyfikować /klˌasɨfikˈɔvatɕ/ (v)
klassificera
  dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady

klasztor /ˈklaʃtɔr/ (n)
kloster
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły

klatka /ˈklatka/ (n)
bur
  skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

klatka piersiowa /ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/ (n)
bröstkorg, bröst
  (anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;

klaustrofobia /ˌklawstrɔˈfɔbʲja/ (n)
klaustrofobi, cellskräck
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym

klauzula /klawˈzula/ (n)
klausul
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zastrzeżenie lub warunek w dokumencie prawnym;

klawiatura /ˌklavʲjaˈtura/ (n)
klaviatur, tangentbord
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych
tangentbord
  część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków

kleisty /klɛˈistɨ/ (adj)
klibbig, glutinös
  o właściwościach klejenia się, ciągnący się

kleić /ˈklɛ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
limma, klistra
  łączyć coś za pomocą kleju, sklejać coś z czymś

klej /klɛj/ (n)
lim, klister
  lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

klepsydra /klɛpˈsɨdra/ (n)
timglas
  przyrząd do odmierzania czasu, składający się z dwóch połączonych ze sobą identycznych, szklanych naczyń, w którym woda lub piasek przesączają się przez wąski kanalik łączący;

kler /klɛr/ (n)
prästerskap
  ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju

klerykalizm /klˌɛrɨkˈalizm/ (n)
klerikalism
  tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;

klerykalny /klˌɛrɨkˈalnɨ/ (adj)
klerikal
  związany z klerykalizmem, charakterystyczny dla klerykalizmu

kleszcz /klɛʃʧ̑/ (n)
fästing
  (zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

klient /ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/ (n)
kund, klient
  (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej

klikać /ˈklʲikaʨ̑/ (v)
klicka
  (informatyka, informatyczny) naciskać przycisk myszy komputerowej

klimat /ˈklʲĩmat/ (n)
klimat
  (geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;
  atmosfera, stosunki między członkami grupy

klimatologiczny /klˌimatˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
klimatologisk
  związany z klimatologią, dotyczący klimatologii

klimatyczny /ˌklʲĩmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
klimatisk
  związany z klimatem

klimatyzacja /ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
luftkonditionering
  automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;

klinga /ˈklʲĩŋɡa/ (n)
klinga
  ostrze broni siecznej

kliniczny /kliɲˈitʃnɨ/ (adj)
klinisk
  (medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego

klon /klɔ̃n/ (n)
klon
  (biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym;
lönn
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

kloszard /ˈklɔʃart/ (n)
uteliggare
  odziany w łachy żebrak, często bezdomny

klub /klup/ (n)
klubb
  stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach

klub nocny /klˈup nˈɔtsnɨ/ (n)
nattklubb
  lokal rozrywkowy otwarty w nocy;

klucz /kluʧ̑/ (n)
klav, nyckel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
nyckel
  przyrząd do otwierania zamka;
  kod do szyfru;
  podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
  (informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
  narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
  (elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego

klucz francuski /ˈkluʧ̑ frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
skiftnyckel
  (technologia, technika, techniczny) klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu;

kląć /klɔ̃ɲʨ̑/ (v)
svära
  używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych
  przysięgać, zaklinać się

kląć jak szewc /ˈklɔ̃ɲʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑/ (v)
svära som en borstbindare
  kląć wulgarnie, używać wyrazów obelżywych, dosadnie komuś wymyślać

klękać /ˈklɛ̃ŋkaʨ̑/ (v)
knäböja
  zginać kolana, przyjmując pozycję opierającą się na nich

klęska /ˈklɛ̃w̃ska/ (n)
nederlag
  fatalna przegrana w bitwie

kminek /ˈkmʲĩnɛk/ (n)
kummin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie

knebel /ˈknɛbɛl/ (n)
munkavle
  (książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu;

koala /kɔˈala/ (n)
koala
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski;

koalicyjka /ˌkɔalʲiˈʦ̑ɨjka/ (n)
koppel
  (wojskowość, wojskowy) wąski, skórzany pasek zakładany przez pierś do galowego munduru, dawniej równoważący ciężar broni, współcześnie tylko ozdobny;

koati /kɔˈatʲi/ (n)
vanlig näsbjörn
  (zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak o ruchliwym ryjku;

kobalt /ˈkɔbalt/ (n)
kobolt
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

kobaltowoniebieski /ˌkɔbaltɔvɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
koboltblå
  ciemnoniebieski

kobaltyn /kɔbˈaltɨn/ (n)
koboltglans
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli, siarczek kobaltu i arsenu;

kobiecy /kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ/ (adj)
feminin, kvinnlig
  dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety

kobieta /kɔˈbʲjɛta/ (n)
kvinna
  dorosły człowiek płci żeńskiej;

kobra /ˈkɔbra/ (n)
kobra
  (herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;

koc /kɔʦ̑/ (n)
filt, pläd
  gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

koc elektryczny /kˈɔts ˌɛlɛktrˈɨtʃnɨ/ (n)
värmefilt, värmetäcke, värmedyna
  okrycie z wkładem grzejnym zasilanym elektrycznie

kochanek /kɔˈxãnɛk/ (n)
älskare
  mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński

kochanka /kɔˈxãnka/ (n)
älskarinna, hålldam
  kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną

kochany /kɔˈxãnɨ/ (adj)
älsklig
  taki, który jest darzony przez kogoś miłością
gullig, älsklig
  taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią

kochany /kɔˈxãnɨ/ (n)
älsklig
  osoba bliska, darzona miłością

kochać /ˈkɔxaʨ̑/ (v)
älska
  odczuwać miłość do kogoś
  uwielbiać jakąś rzecz
  uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem
  odbywać stosunek seksualny z kimś

kod /kɔt/ (n)
kod
  system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;

kod kreskowy /ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/ (n)
streckkod
  standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;

kod pocztowy /kˈɔt pɔtʃtˈɔvɨ/ (n)
postnummer
  ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek

kodowanie /ˌkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
kodning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: kodować
  kod, sposób zakodowania

koewolucja /kˌɔɛvɔlˈutsja/ (n)
samevolution
  (biologia, biologiczny) proces współzależnej ewolucji dwóch lub kilku gatunków;

kofeina /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
koffein
  (biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;

kogut /ˈkɔɡut/ (n)
tupp
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;

kojec /kˈɔjɛts/ (n)
lekhage
  zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy;

kojot /ˈkɔjɔt/ (n)
prärievarg, koyot
  (zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;

kokoryczka wielokwiatowa /kˌɔkɔrˈɨtʃka vʲˌɛlɔkfʲatˈɔva/ (n)
storrams
  (botanika, botaniczny) Polygonatum multiflorum, gatunek byliny z rodzaju kokoryczka;

koks /kɔks/ (n)
koks
  stały produkt suchej destylacji węgla;

koktajl /ˈkɔktajl/ (n)
cocktail
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;

kolaboracja /ˌkɔlabɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
kollaboration
  współpraca z okupantem, wrogiem;

kolacja /kɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
kvällsmat, middag
  ostatni posiłek w ciągu dnia

kolano /kɔˈlãnɔ/ (n)
knä
  (anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

kolcowój pospolity /kɔltsˈɔvuj pˌɔspɔlˈitɨ/ (n)
bocktörne
  (botanika, botaniczny) Lycium barbarum, pochodzący z Chin gatunek krzewu z rodziny psiankowatych;

kolczasty /kɔlˈʧ̑astɨ/ (adj)
törnbeströdd
  mający kolce i kłujący

kolczatka /kɔlˈʧ̑atka/ (n)
myrpiggsvin
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;

kolczyk /ˈkɔlʧ̑ɨk/ (n)
örhänge
  ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,

kolega /kɔˈlɛɡa/ (n)
kollega, arbetskamrat, kamrat, kompis
  towarzysz pracy, nauki lub zabawy

kolej /ˈkɔlɛj/ (n)
järnväg
  środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;

kolejarz /kɔˈlɛjaʃ/ (n)
järnvägsman
  pracownik kolei

kolejka /kɔˈlɛjka/ (n)
kö
  uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;

kolejno /kɔˈlɛjnɔ/ (adv)
turvis
  w kolejności, jeden za drugim

kolekcjonować /ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
samla
  zbierać przedmioty tworząc z nich kolekcję

kolekta /kɔlˈɛkta/ (n)
kollektbön
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z modlitw w kanonie mszy świętej

kolektywny /ˌkɔlɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
kollektiv
  zbiorowy, zespołowy, wspólny; oparty na takim działaniu

kolendra /kɔˈlɛ̃ndra/ (n)
koriander
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;

koliber /kɔˈlʲibɛr/ (n)
kolibri
  (ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

kolizja /kɔˈlʲizʲja/ (n)
kollision, krock
  wypadek samochodowy; zderzenie, stłuczka

kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (n)
koloni
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;
  (biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik;

kolonializm /ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/ (n)
kolonialism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;

kolonizować /kˌɔlɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
kolonisera
  przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię

kolonoskopia /ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/ (n)
koloskopi
  (medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;

kolor /ˈkɔlɔr/ (n)
färg
  cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;
  w kartach: symbol na karcie umieszczony obok jej wartości;

kolorowanka /ˌkɔlɔrɔˈvãnka/ (n)
målarbok
  książeczka, w której małe dzieci wypełniają kontury kredkami lub farbami;

kolorowy /ˌkɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
färgglad
  wielobarwny, pełen różnych kolorów

kolostomia /kˌɔlɔstˈɔmja/ (n)
kolostomi
  (medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie grubym;

kolumbijski /ˌkɔlũmˈbʲijsʲci/ (adj)
colombiansk
  odnoszący się do państwa Kolumbia

kolumna /kɔˈlũmna/ (n)
kolonn, pelare
  (architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;

kolęda /kɔˈlɛ̃nda/ (n)
julsång
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;

koma /ˈkɔ̃ma/ (n)
koma
  (fizyka, fizyczny) rodzaj aberracji optycznej

komar /ˈkɔ̃mar/ (n)
mygga
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;

komedia /kɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
komedi
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;

komediowy /kˌɔmɛdjˈɔvɨ/ (adj)
komedi-
  dotyczący komedii

komedogenny /ˌkɔ̃mɛdɔˈɡɛ̃nːɨ/ (adj)
komedogen
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zatykający pory skóry, przyczyniający się do powstawania zaskórników

komentarz /kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
kommentar
  uwaga odnośnie czegoś lub kogoś

komentator /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtatɔr/ (n)
kommentator, sportkommentator
  (sport, sportowy) sprawozdawca sportowy
kommentator
  osoba, która komentuje coś

komentować /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
kommentera
  wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi

kometa /kɔ̃ˈmɛta/ (n)
komet
  (astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

komiczny /kɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
komisk
  taki, który wywołuje śmiech; jest śmieszny

komiks /ˈkɔ̃mʲiks/ (n)
serietidning, tecknad serie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię;

komin /ˈkɔ̃mʲĩn/ (n)
skorsten
  (budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;

kominiarka /ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/ (n)
rånarluva
  (potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy

kominiarz /kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (n)
skorstensfejare, sotare
  rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

komisja /kɔ̃ˈmʲisʲja/ (n)
beredning
  grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności;

komoda /kɔ̃ˈmɔda/ (n)
byrå
  mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;

komora /kɔ̃ˈmɔra/ (n)
kammare
  (anatomia, anatomiczny) przestrzeń, zagłębienie w organach u ludzi i zwierząt
  wydzielone pomieszczenie

komora gazowa /kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/ (n)
gaskammare
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;

komoryjski /ˌkɔ̃mɔˈrɨjsʲci/ (adj)
komorisk
  odnoszący się do państwa Komory

kompania /kɔ̃mˈpãɲja/ (n)
kompani
  (wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera;

komparatywny /ˌkɔ̃mparaˈtɨvnɨ/ (adj)
komparativ
  porównawczy

kompas /ˈkɔ̃mpas/ (n)
kompass
  przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

kompensować /ˌkɔ̃mpɛ̃w̃ˈsɔvaʨ̑/ (v)
kompensera
  równoważyć lub wyrównywać brak, niedobór, negatywny charakter czegoś

kompletnie /kɔ̃mˈplɛtʲɲɛ/ (adv)
alldeles, helt, rent, splitter, totalt
  w sposób całkowity, zupełny; bez reszty, w pełni

kompletny /kɔ̃mˈplɛtnɨ/ (adj)
komplett
  cały, będący w komplecie
  całkowity, zupełny

kompletować /ˌkɔ̃mplɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
komplettera
  uzupełniać zbiór przedmiotów, grupę ludzi itp. w celu uzyskania kompletu

komplikacja /kˌɔmplikˈatsja/ (n)
komplikation
  dodatkowa, nieprzewidziana wcześniej trudność wymuszająca odstępstwo od założeń

komponent /kɔmpˈɔnɛnt/ (n)
komponent
  część składowa, element

kompost /ˈkɔ̃mpɔst/ (n)
kompost
  produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic)

kompozytor /ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/ (n)
komponist, kompositör
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę

kompozytorski /kˌɔmpɔzɨtˈɔrski/ (adj)
kompositorisk
  związany z kompozytorem, dotyczący kompozytora, komponowania

kompromis /kɔ̃mˈprɔ̃mʲis/ (n)
kompromiss
  sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;

kompromitacja /ˌkɔ̃mprɔ̃mʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
kompromettering
  utrata dobrej opinii, narażenie się na śmieszność

kompromitować /ˌkɔ̃mprɔ̃mʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
kompromettera
  o człowieku szkodzić czyjejś opinii, narażać na wstyd lub śmieszność
kompromettera sig
  kompromitować (1.1) siebie samego

komputer /kɔ̃mˈputɛr/ (n)
dator, datamaskin
  (informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr, albo sygnału ciągłego;

komputerowy /ˌkɔ̃mputɛˈrɔvɨ/ (adj)
datamaskinell
  dotyczący komputera, związany z komputerem

komunikacja /ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
kommunikation
  ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności

komunikat /ˌkɔ̃mũˈɲikat/ (n)
meddelande
  wiadomość przekazywana przez nadawcę odbiorcy; wymieniana informacja.

komunista /ˌkɔ̃mũˈɲista/ (n)
kommunist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu

komunistka /ˌkɔ̃mũˈɲistka/ (n)
kommunist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolenniczka komunizmu

komunistyczny /ˌkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
kommunistisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu

komunizm /kɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
kommunism
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;

komórka /kɔ̃ˈmurka/ (n)
cell
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;

komża /kˈɔmʒa/ (n)
mässkjorta
  (kościelny) biała szata liturgiczna, względnie krótka (do ud), o szerokich rękawach;

koncert /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt/ (n)
konsert
  występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;

koncesja /kɔntsˈɛsja/ (n)
koncession
  (urzędowy) pozwolenie władz administracyjnych na prowadzenie danej działalności gospodarczej

kondensacja /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja/ (n)
kondensationsreaktion
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego

kondensat /kɔ̃nˈdɛ̃w̃sat/ (n)
kondensat
  produkt kondensacji

kondensator /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/ (n)
kondensator
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;

kondotier /kɔndˈɔtjɛr/ (n)
kondottiär
  (historia, historyczny, historycznie) we Włoszech, w okresie od XIV do XVI w.: dowódca armii najemników, sprzedający jej usługi miastom albo dworom książęcym

konduktor /kɔ̃nˈduktɔr/ (n)
konduktör
  osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.);

kondygnacja /ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
våning
  poziom w budynku

konfiskować /ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑/ (v)
konfiskera
  dokonywać konfiskaty

kongijski /kɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/ (adj)
kongolesisk
  odnoszący się do państwa Demokratyczna Republika Konga
  odnoszący się do państwa Kongo

kongres /ˈkɔ̃ŋɡrɛs/ (n)
kongress
  zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji

koniak /ˈkɔ̃ɲak/ (n)
konjak
  rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;

koniec /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
slut
  chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
  miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
  okoliczności końca (1.2)
ända, slut
  ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek

konik /ˈkɔ̃ɲik/ (n)
biljetthaj, biljettspekulant
  (potocznie, potoczny) osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty

konik morski /ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci/ (n)
sjöhäst
  (ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus przypominająca kształtem konika szachowego;

konik polny /ˈkɔ̃ɲik ˈpɔlnɨ/ (n)
grön vårtbitare
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) owady przypominające pasikonika lub szarańczę;

konina /kɔ̃ˈɲĩna/ (n)
hästkött
  (spożywczy) mięso końskie;

koniunkcja /kɔ̃ˈɲũŋkʦ̑ʲja/ (n)
konjunktion
  (astronomia, astronomiczny) ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii;

koniunktura /kˌɔɲʲuŋktˈura/ (n)
uppgång w
  ogół warunków mających na coś wpływ (zwłaszcza pozytywny)

koniuszy /kɔɲʲˈuʃɨ/ (n)
riksstallmästare
  (historia, historyczny, historycznie) od XIV w. w dawnej Polsce, dworski tytuł honorowy pochodzący od koniuszego (1.1)
stallmästare, riksstallmästare
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik sprawujący pieczę nad królewskimi stajniami i stadami koni – w średniowiecznej Polsce i innych krajach;

konkordat /kɔ̃ŋˈkɔrdat/ (n)
konkordat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) układ pomiędzy Stolicą Apostolską a państwem regulujący stanowisko prawne Kościoła katolickiego w danym państwie;

konno /ˈkɔ̃nːɔ/ (adv)
på en hästrygg
  o sposobie poruszania się: na koniu

konował /kɔ̃ˈnɔvaw/ (n)
fädoktor
  (dawniej, dawny) człowiek niewykształcony, partacz leczący konie i bydło
kvacksalvare
  (pogardliwie) zły, kiepski lekarz

konsensus /kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/ (n)
konsensus, consensus
  porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu

konserwant /kɔnsˈɛrvant/ (n)
konserveringsmedel
  (chemia, chemiczny) substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów;

konserwować /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
konservera
  chronić coś przed zniszczeniem za pomocą odpowiednich środków; utrzymywać we właściwym stanie

konspiracja /kˌɔnspirˈatsja/ (n)
konspiration
  tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy

konstrukcja /kɔ̃w̃ˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
konstruktion, ställning
  układ elementów, sposób ich powiązania

konstruować /ˌkɔ̃w̃struˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
konstruera
  budować, tworzyć konstrukcję

konstytucja /ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
konstitution, grundlag
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;

konstytucyjny /ˌkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
konstitutionell
  dotyczący konstytucji
  zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji

konsulat /kɔ̃w̃ˈsulat/ (n)
konsulat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;

konsumować /kˌɔnsumˈɔvatɕ/ (v)
förbruka
  nabywać i użytkować coś, zużywać
konsumera
  spożywać, jeść

konsumpcja /kɔ̃w̃ˈsũmpʦ̑ʲja/ (n)
förbrukning, förtäring, åtgång
  zużywanie dóbr w celu zaspokojenia określonych potrzeb; kupowanie, nabywanie, używanie, użytkowanie, zużycie, wykorzystanie

kontakt /ˈkɔ̃ntakt/ (n)
kontakt
  zetknięcie się

kontekst /ˈkɔ̃ntɛkst/ (n)
kontext
  (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;

konto /ˈkɔ̃ntɔ/ (n)
konto
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;

kontrabanda /ˌkɔ̃ntraˈbãnda/ (n)
kontraband
  nielegalny przewóz towarów pomiędzy państwami z pominięciem opłat celnych, akcyzy, podatku VAT i innych należności wobec państwa;

kontrabas /kɔ̃nˈtrabas/ (n)
kontrabas, basfiol
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;

kontrakt /ˈkɔ̃ntrakt/ (n)
kontrakt
  umowa, zwykle o pracę

kontrast /ˈkɔ̃ntrast/ (n)
kontrast
  (optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu
  sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.)

kontrola /kɔ̃nˈtrɔla/ (n)
kontroll
  sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi
  (potocznie, potoczny) nadzór nad kimś lub nad czymś

kontrolować /ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
inspektera, kolla, kontrollera, besiktiga, granska, mönstra
  dokonywać kontroli; sprawdzać, czy coś działa sprawnie (lub tak jak powinno); weryfikować

kontur /ˈkɔ̃ntur/ (n)
kontur
  linia, zarys kształtu

kontynent /kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
kontinent
  (geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;

kontynuacja /kˌɔntɨnuˈatsja/ (n)
fortsättning
  dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności

kontynuowanie /ˌkɔ̃ntɨ̃nu<sup>w</sup>ɔˈvãɲɛ/ (n)
fortsättning, uppföljning
  wykonywanie rozpoczętej czynności nadal

kontynuować /ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
fortsätta, gå på
  dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś

konwencja /kɔ̃nˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
konvention
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa międzynarodowa
  (książkowy) przyjęte w jakimś środowisku normy postępowania, myślenia itp.

konwencjonalny /ˌkɔ̃nvɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
konventionell
  zgodny z konwencjami; tradycyjny, pospolity

konwent /ˈkɔ̃nvɛ̃nt/ (n)
konvent
  spotkanie członków jakiejś instytucji bądź organizacji, na którym podejmuje się decyzje w istotnych kwestiach
  grupa katolików, którzy mają prawo głosowania na spotkaniach, na których podejmuje się decyzje dotyczące całego zakonu
  klasztor, zakon

kopalnia /kɔˈpalʲɲa/ (n)
gruva
  zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

kopanie /kɔˈpãɲɛ/ (n)
grävning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: kopać

koparka /kɔˈparka/ (n)
grävmaskin
  maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu

kopać /ˈkɔpaʨ̑/ (v)
gräva
  wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny

kopciuszek /kɔpʲˈʨ̑uʃɛk/ (n)
askunge
  popychadło, niebożę

kopenhaski /ˌkɔpɛ̃nˈxasʲci/ (adj)
köpenhamnsk
  odnoszący się do miasta Kopenhaga

kopenhażanin /ˌkɔpɛ̃nxaˈʒãɲĩn/ (n)
köpenhamnare
  mieszkaniec Kopenhagi

kopenhażanka /ˌkɔpɛ̃nxaˈʒãnka/ (n)
köpenhamnska
  mieszkanka Kopenhagi

koper /ˈkɔpɛr/ (n)
dill
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;

kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (n)
copernicium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;

koperta /kɔˈpɛrta/ (n)
kuvert
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

kopertownica /ˌkɔpɛrtɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kuverteringsmaskin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie automatycznie składające dokumenty i wkładające je do kopert, które następnie zamyka i zakleja

kopia /ˈkɔpʲja/ (n)
kopia
  przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał

kopiowanie /ˌkɔpʲjɔˈvãɲɛ/ (n)
kopiering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: kopiować

kopiować /kɔˈpʲjɔvaʨ̑/ (v)
kopiera
  powielać coś (zwykle materiał drukowany lub dane komputerowe), przepisywać, wykonywać kopię czegoś; powtarzać czyjeś zachowanie

kopytny /kɔpˈɨtnɨ/ (adj)
hovförsedd
  taki, który ma kopyta

kopyto /kɔˈpɨtɔ/ (n)
hov
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

kora /ˈkɔra/ (n)
bark
  (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny
  (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką

koral /ˈkɔral/ (n)
korall
  (mineralogia, mineralogiczny) szkielet węglanowy koralowców;

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
koreansk, koreanska
  odnoszący się do Korei lub Koreańczyków

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (n)
koreanska
  język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej;

korek /ˈkɔrɛk/ (n)
propp
  zamknięcie odpływu w zlewie lub wannie
kork
  zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału
  (botanika, botaniczny) tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca
  (potocznie, potoczny) zakrętka od butelki;

korespondencja /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
brevväxling
  wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory)

korkociąg /kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
korkskruv
  urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;

korkować /kɔrˈkɔvaʨ̑/ (v)
korka
  zatkać coś korkiem

kormoran /kɔrˈmɔrãn/ (n)
skarv, kormoran
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;

kornijski /kɔrɲˈijski/ (n)
korniska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;

kornik /ˈkɔrʲɲik/ (n)
barkborre
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) żyjący pod korą chrząszcz, ksylofag;

kornwalijski /kˌɔrnvalˈijski/ (adj)
kornisk
  związany z Kornwalią, dotyczący Kornwalii

korona /kɔˈrɔ̃na/ (n)
krona
  atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)
  (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
  (jednostka monetarna) waluta w Czechach;
  (botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi;
  (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech
  monarchia

koronacja /kˌɔrɔnˈatsja/ (n)
kröning
  akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

koronawirus /kˌɔrɔnavˈirus/ (n)
coronavirus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus powodujący infekcje układu oddechowego;

koroniec /kɔˈrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
kronduva
  (ornitologia, ornitologiczny) Goura, niebieski gołąb z czubkiem z piór;

koronka /kɔˈrɔ̃nka/ (n)
spets
  (włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici

korpus /ˈkɔrpus/ (n)
kår
  (wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa utworzona tymczasowo w celach administracyjnych, szkoleniowych lub taktycznych;

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
korsikansk
  odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (n)
korsikanska
  język używany na Korsyce;

kort /kɔrt/ (n)
tennisbana
  (sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa, badmintona, squasha itp.;

korweta /kɔrvˈɛta/ (n)
korvett
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;

koryfeusz /kˌɔrɨfˈɛuʃ/ (n)
koryfé
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przewodnik chóru w starożytnym teatrze greckim;

koryncki /kɔˈrɨ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
korintisk
  (historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto w starożytnej Grecji)
  (historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto-państwo, polis w starożytnej Grecji)
  od Korynt (miasto w obecnej Grecji)

korytarz /kɔˈrɨtaʃ/ (n)
korridor, gang
  (budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;

koryto /kɔˈrɨtɔ/ (n)
bädd
  zawartość koryta (1.1)

korzeń /ˈkɔʒɛ̃ɲ/ (n)
rot
  (botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;

korzystać /kɔˈʒɨstaʨ̑/ (v)
dra fördel, ha nytta
  uzyskiwać z czegoś korzyści
använda, utnyttja, bruka, nyttja
  używać czegoś

korzystny /kɔˈʒɨstnɨ/ (adj)
fördelaktig
  przynoszący korzyść
  sprzyjający

korzyść /ˈkɔʒɨɕʨ̑/ (n)
fördel, behållning, gagn, nytta, utbyte
  zysk, pożytek

kos /kɔs/ (n)
koltrast
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku (1.1)

kosa /ˈkɔsa/ (n)
lie
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;

kosaciec /kɔˈsaʨ̑ɛʦ̑/ (n)
iris
  (botanika, botaniczny) Iris, roślina o barwnych kwiatach, najczęściej fioletowych, niebieskich lub żółtych;

kosarz /ˈkɔsaʃ/ (n)
lockespindel
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach;

kosiarka /kɔˈɕarka/ (n)
gräsklippare
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) urządzenie mechaniczne do koszenia, głównie trawy;

kosmolog /kɔsmˈɔlɔk/ (n)
kosmolog
  specjalista w dziedzinie kosmologii

kosmologia /ˌkɔsmɔˈlɔɟja/ (n)
kosmologi
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;

kosmologiczny /kˌɔsmɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
kosmologisk
  związany z kosmologią, dotyczący kosmologii

kosmopolityczny /kˌɔsmɔpˌɔlitˈɨtʃnɨ/ (adj)
kosmopolitisk
  nieczujący związku z żadnym państwem (miejscem) w szczególności

kosowski /kɔsˈɔfski/ (adj)
kosovansk
  odnoszący się do Kosowa

kostarykański /ˌkɔstarɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
costaricansk
  odnoszący się do Kostaryki, państwa w Ameryce Środkowej

kostium /ˈkɔstʲjũm/ (n)
dräkt
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sceniczne ubranie aktora, charakteryzujące graną postać

kostka /ˈkɔstka/ (n)
ankel, knoge
  (anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;

kosz /kɔʃ/ (n)
soptunna
  pojemnik na odpady
korg
  pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego

koszmar /ˈkɔʃmar/ (n)
mardröm
  marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;

koszt /kɔʃt/ (n)
kostnad
  (ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek

kosztować /kɔˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
kosta, gå på
  mieć jakąś cenę (także przenośnie)

koszula /kɔˈʃula/ (n)
skjorta
  (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;

koszykarka /ˌkɔʃɨˈkarka/ (n)
basketbollspelerska
  (sport, sportowy) zawodniczka grająca w koszykówkę

koszykarz /kɔˈʃɨkaʃ/ (n)
basketbollspelare, basketspelare
  (sport, sportowy) sportowiec grający w koszykówkę
korgmakare
  rzemieślnik wyplatający kosze i koszyki

koszykówka /ˌkɔʃɨˈkufka/ (n)
basket, basketboll, korgboll
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

kot /kɔt/ (n)
dammråtta
  (potocznie, potoczny) kłąb kurzu zbierającego się w zakamarkach mieszkania
katt
  (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe;

kot bengalski /ˈkɔd bɛ̃ŋˈɡalsʲci/ (n)
leopardkatt
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus bengalensis Kerr, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w środkowej, wschodniej i południowej Azji, na Filipinach i na wyspach Archipelagu Sundajskim;
bengal
  (zoologia, zoologiczny) hybryda gatunku (1.1) z kotem domowym;

kotek /ˈkɔtɛk/ (n)
kattunge
  (językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot

kotka /ˈkɔtka/ (n)
katt
  (zoologia, zoologiczny) samica kota

kotlet /ˈkɔtlɛt/ (n)
kotlett
  mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;

kotwicowisko /ˌkɔtfʲiʦ̑ɔˈvʲiskɔ/ (n)
ankringsplats
  (marynarka) część redy (lub portu), w której można zakotwiczać statki;

kotylion /kɔtˈɨljɔn/ (n)
kotiljong
  tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1);

kowadło /kɔˈvadwɔ/ (n)
städ
  (technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

kowal /ˈkɔval/ (n)
smed
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;
eldlus
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Pyrrhocoris apterus, pospolity pluskwiak o charakterystycznym czerwono-czarnym wzorze na odwłoku;

koza /ˈkɔza/ (n)
get
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozia bródka /ˈkɔʑa ˈbrutka/ (idiom)
bockskägg
  zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki

kozica /kɔˈʑiʦ̑a/ (n)
gems
  (zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca;

kozioł /ˈkɔʑɔw/ (n)
sågbock
  stojak do piłowania drewna;

kozioł ofiarny /ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/ (n)
syndabock
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;
  (biblijny) (dosłownie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara z kozła składana Bogu, wg Bibliii, za grzechy ludzi

koziołek /kɔˈʑɔwɛk/ (n)
träbock
  (technologia, technika, techniczny) lekka konstrukcja podpierająca

kołchoz /ˈkɔwxɔs/ (n)
kolchos
  spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

kołczan /ˈkɔwʧ̑ãn/ (n)
koger
  podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach;

kołdra /ˈkɔwdra/ (n)
täcke
  element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu

kołnierz /ˈkɔwʲɲɛʃ/ (n)
krage
  część ubrania otaczająca szyję;

koło /ˈkɔwɔ/ (n)
cirkel
  określona grupa osób, stowarzyszenie ludzi o podobnych celach
hjul
  przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

kołyska /kɔˈwɨska/ (n)
vagga
  sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;

koń /kɔ̃ɲ/ (n)
häst
  (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach
häst, springare, kuse
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;

koń mechaniczny /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
hästkraft
  (fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;

kończyna /kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
lem
  (anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców

kończyć /ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
sluta, avsluta
  wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca
upphöra, göra slut, lägga ner, ända
  zrywać z czymś, przestawać coś robić
få ett slut, ta slut, tryta, vara på upphällningen, vara till ända, vara över
  dochodzić do końca, wyczerpywać się
avslutas, mynna ut i, sluta med
  mieć koniec, zakończenie
gå ut, gå över
  przerywać jakiś stan

kościelny /kɔɕˈʨ̑ɛlnɨ/ (adj)
kyrklig
  związany z określonym kościołem (instytucją)

kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (n)
kyrka
  (budownictwo) świątynia chrześcijańska;

kościół słupowy /kˈɔɕtɕuw swupˈɔvɨ/ (n)
stavkyrka
  (architektura, architektoniczny) rodzaj skandynawskiego tradycyjnego kościoła drewnianego stawianego w średniowieczu opartego konstrukcyjnie na słupach;

kość /kɔɕʨ̑/ (n)
ben
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
tärning
  wielościan z oczkami służący do gry;

kość słoniowa /ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva/ (n)
elfenben
  (zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;

koźlarz babka /ˈkɔʑlaʒ ˈbapka/ (n)
björksopp
  (botanika, botaniczny) Leccinum scabrum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o brązowej barwie kapelusza i czarnych kosmkach na trzonie;

koźlarz czerwony /ˈkɔʑlaʃ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (n)
aspsopp
  (mikologia, mikologiczny) Leccinum aurantiacum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o czerwonej barwie kapelusza;

kpiarz /kpʲjaʃ/ (n)
spefågel
  człowiek skłonny do kpin, naśmiewający się z innych

kpić /kpˈitɕ/ (v)
håna
  odnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić

krab /krap/ (n)
krabba
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;

kradzież /ˈkraʥ̑ɛʃ/ (n)
stöld
  przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej

kraj /kraj/ (n)
land
  (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
land, rike
  państwo

krajacz do sera /ˈkrajaʤ̑ dɔ‿ˈsɛra/ (n)
osthyvel
  (zobacz) [[krajacz, do, ser]]

krajobraz /kraˈjɔbras/ (n)
landskap
  wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;

kran /krãn/ (n)
kran
  rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;

krater /ˈkratɛr/ (n)
krater
  (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;

kratka /ˈkratka/ (n)
ruta
  nadrukowany, mały, pusty prostokąt

krawat /ˈkravat/ (n)
slips
  (krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;

krawcowa /krafˈʦ̑ɔva/ (n)
sömmerska
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się krawiectwem

krawiec /ˈkravʲjɛʦ̑/ (n)
skräddare
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin;

krawężnik /kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik/ (n)
trottoarkant
  (budownictwo) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią

kraść /kraɕʨ̑/ (v)
sno, stjäla, snatta, knycka, nalla, norpa
  brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela

kreator /krɛˈatɔr/ (n)
assistent, guide
  (informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury

kreatura /ˌkrɛaˈtura/ (n)
kreatur
  ktoś podły, bez skrupułów, kto budzi odrazę swoim zachowaniem

kreatynina /ˌkrɛatɨ̃ˈɲĩna/ (n)
kreatinin
  (biochemia, biochemiczny) bezwodnik kreatyny, metabolit stanowiący parametr do oceny wydolności nerek;

kreatywny /ˌkrɛaˈtɨvnɨ/ (adj)
kreativ
  twórczy, wnoszący coś nowego, odkrywczego

kreda /ˈkrɛda/ (n)
krita
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;
  (szkolnictwo, szkolny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie
  (geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1);

kredyt /ˈkrɛdɨt/ (n)
kredit
  (ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie

krem /krɛ̃m/ (n)
kräm
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj deseru;

kremacja /krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
eldbegängelse, likbränning
  ceremonia spalenia (1.1)
kremering, eldbegängelse
  forma pogrzebu zwłok zmarłego, polegająca na spaleniu ciała

kreska /ˈkrɛska/ (n)
streck
  zwykle cienka i krótka linia, niekoniecznie prosta; (zobacz) kresa

kret /krɛt/ (n)
mullvad
  (zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

kreton /krˈɛtɔn/ (n)
kretong
  (włókiennictwo) barwna tkanina bawełniana;

krew /krɛf/ (n)
blod
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;

krewetka /krɛˈvɛtka/ (n)
räka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)
  (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;

krewny /ˈkrɛvnɨ/ (n)
släkting, frände, anförvant, anhörig, närstående
  człowiek mający z kimś wspólnego przodka

krnąbrny /ˈkr̥nɔ̃mbrnɨ/ (adj)
envis, istadig, motspänstig, motsträvig, olydig, omedgörlig
  nieposłuszny, bezczelny, o trudnym charakterze

krocze /krˈɔtʃɛ/ (n)
mellangård, bäckenbotten
  (anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

krogulec /krɔˈɡulɛʦ̑/ (n)
sparvhök
  (ornitologia, ornitologiczny) zwyczajowa nazwa kilku ptaków drapieżnych średniej wielkości, z rodzaju Accipiter, z rodziny jastrzębiowatych;

krok /krɔk/ (n)
danssteg
  (choreografia, choreograficzny) sposób ułożenia nóg w tańcu
steg, kliv
  przestawienie nogi, by wykonać ruch

krokodyl /krɔˈkɔdɨl/ (n)
krokodil
  (herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;

krokodyle łzy /ˌkrɔkɔˈdɨlɛ ˈwzɨ/ (idiom)
krokodiltårar
  nieszczery płacz; fałszywe, udawane ubolewanie

krokus /ˈkrɔkus/ (n)
krokus
  (botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną;

kromka /ˈkrɔ̃mka/ (n)
brödskiva
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki kawałek chleba odcięty nożem

kronika /ˈkrɔ̃ɲika/ (n)
krönika
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym;

kropka /ˈkrɔpka/ (n)
punkt
  znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.:

kropla /ˈkrɔpla/ (n)
droppe, vattendroppe
  drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;

kropla drąży skałę /ˈkrɔpla ˈdrɔ̃w̃ʒɨ ˈskawɛ/ (proverb)
droppen urholkar stenen
  długie i wytrwałe działania przynoszą w końcu oczekiwane wyniki

kropla, która przepełnia czarę /ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ/ (n)
droppen som fick bägaren att rinna över
  dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka.

krowa /ˈkrɔva/ (n)
ko, kossa
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;

krtań /kr̥tãɲ/ (n)
struphuvud, larynx
  (anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;

kruchy /ˈkruxɨ/ (adj)
skör, bräcklig, klen, skröplig, spröd, vek
  (przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny, słaby
bräcklig, frasig, mör, skör, spröd
  łatwo ulegający złamaniu, pokruszeniu

krucjata /kruˈʦ̑ʲjata/ (n)
korståg
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
  (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś

krucyfiks /kruˈʦ̑ɨfʲiks/ (n)
krucifix
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa;

kruk /kruk/ (n)
korp
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;

kruk krukowi oka nie wykole /ˈkruk ːruˈkɔvʲi ˈɔka ˌɲɛ‿vɨˈkɔlɛ/ (proverb)
den ena korpen hackar inte ut ögonen på den andra
  osoby znające się, zaprzyjaźnione i podobne do siebie, osoby należące do tej samej grupy interesów, do tej samej grupy zawodowej nie będą robiły sobie krzywdy

krwawić /ˈkr̥favʲiʨ̑/ (v)
blöda
  (medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych

krwiodawca /kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a/ (n)
blodgivare
  (medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie

krwiomocz /ˈkr̥fʲjɔ̃mɔʧ̑/ (n)
hematuri
  (medycyna, medyczny) obecność krwi w moczu

krwistoczerwony /ˌkr̥fʲistɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
blodröd
  (książkowy) mający kolor czerwony o odcieniu koloru krwi; intensywnie czerwony

krwotoczny /krfɔtˈɔtʃnɨ/ (adj)
hemorragisk
  związany z krwotokiem

krwotok /ˈkr̥fɔtɔk/ (n)
blodflöde
  obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby;

krykiet /ˈkrɨcɛt/ (n)
kricket, cricket
  (sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;

krymski /ˈkrɨ̃msʲci/ (adj)
krimsk
  od Krym

krypta /ˈkrɨpta/ (n)
gravkammare, krypta
  podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych;

kryptografia /krˌɨptɔɡrˈafja/ (n)
kryptografi
  umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie

kryptolog /krɨptˈɔlɔk/ (n)
kryptolog
  osoba zajmująca się szyfrowaniem i deszyfracją tekstów

krypton /ˈkrɨptɔ̃n/ (n)
krypton
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;

krystalograficzny /krˌɨstalˌɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
kristallografisk
  (fizyka, fizyczny) (mineralogia, mineralogiczny) związany z krystalografią, dotyczący krystalografii

kryształ /ˈkrɨʃ.taw/ (n)
kristall
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciało stałe o geometrycznie uporządkowanej budowie wewnętrznej;
  (potocznie, potoczny) przezroczyste, ciężkie szkło ołowiowe do wyrobu dekoracyjnych wazonów, kielichów itp.; również wyrób z takiego szkła;

kryterium /krɨtˈɛrjum/ (n)
kriterium
  obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru

krytyk /ˈkrɨtɨk/ (n)
kritiker
  osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie

krytyka /ˈkrɨtɨka/ (n)
kritik
  surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś

krytykować /ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
kritisera
  oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady

kryzys /ˈkrɨzɨs/ (n)
kris
  zła sytuacja (trwająca dłużej)
  (ekonomia, ekonomiczny) załamanie procesu wzrostu gospodarczego

kryzys wieku średniego /krˈɨzɨz vʲˈɛku ɕrɛdɲʲˈɛɡɔ/ (n)
medelålderskris
  (psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny;

krzak /kʃak/ (n)
buske
  (botanika, botaniczny) krzew

krzem /kʃɛ̃m/ (n)
kisel
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14;

krzesło /ˈkʃɛswɔ/ (n)
stol
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);

krztusiec /ˈkʃtuɕɛʦ̑/ (n)
kikhosta
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba wieku dziecięcego, której objawem są kaszel i duszności;

krzyczeć /ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
skrika
  mówić lub wołać bardzo głośno
  wydawać głośny, nieartykułowany dźwięk, np. z radości, na skutek zadania bólu

krzyk /kʃɨk/ (n)
skrik
  głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki

krzywa /ˈkʃɨva/ (n)
kurva
  (matematyka, matematyczny) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;

krzywe zwierciadło /ˈkʃɨvɛ zvʲjɛrʲˈʨ̑adwɔ/ (n)
skrattspegel
  lustro o pofalowanej powierzchni, dające skrzywiony obraz

krzywoprzysięstwo /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
mened
  złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą

krzywousty /kʃˌɨvɔˈustɨ/ (adj)
snedmynt
  mający krzywe, asymetryczne usta

krzyż /kʃɨʃ/ (n)
kors, kryss
  konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności
  order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)

krzyżowiec /kʃɨʒˈɔvʲɛts/ (n)
korsriddare, korsfarare
  (historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych

krzyżyk /ˈkʃɨʒɨk/ (n)
kors
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak muzyczny podnoszący nutę o pół tonu;

krzyżówka /kʃɨˈʒufka/ (n)
korsning
  (biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę mające rodziców z dwóch różnych taksonów (gatunków, podgatunków, odmian lub form), posiadające przez to cechy obojga osobników;
gräsand
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek kaczki;
gatukorsning, korsning, vägkorsning
  (potocznie, potoczny) skrzyżowanie dróg
korsord, kryss
  zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;

król /krul/ (n)
kung, konung
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;
  (szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach;
  (termin karciany) figura w kartach między damą a asem;

król śledziowy /krˈul ɕlɛdʑˈɔvɨ/ (n)
sillkung
  (dawniej, dawny) (ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba z gatunku wstęgor królewski, Regalecus glesne;

królestwo /kruˈlɛstfa/ /kruˈlɛstfɔ/ (n)
rike
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice);
kungarike, konungarike
  ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;

króliczek /kruˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
kaninunge
  młody, mały królik

królik /ˈkrulʲik/ (n)
kanin
  (zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;

królowa /kruˈlɔva/ (n)
drottning
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
  (szachy, pojęcie szachowe) (zobacz) hetman
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
  żona króla

krótki /ˈkrutʲci/ (adj)
kort
  mający małą długość
  trwający niedługo

krótkotrwały /ˌkrutkɔˈtr̥fawɨ/ (adj)
kortvarig
  trwający przez krótki czas

krótkowzroczność /ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
närsynthet
  (medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;

krótkowłosy /ˌkrutkɔˈvwɔsɨ/ (adj)
korthårig
  (książkowy) mający krótkie włosy

krąg /krɔ̃ŋk/ (n)
krets
  grupa ludzi, których coś łączy
krets, rund
  okrąg

krążyć /ˈkrɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
cirkulera, kretsa
  robić okrążenie, obieg

kręcić /ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
vrida
  obracać coś

kręg /krˈɛŋk/ (n)
kota, ryggkota
  (anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup

kręgiel /krˈɛŋɡʲɛl/ (n)
kägla
  pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle

kręgosłup /krɛ̃ŋˈɡɔswup/ (n)
ryggrad
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;

kręgowiec /krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
ryggradsdjur
  (zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;

krętogłów /krɛ̃nˈtɔɡwuf/ (n)
göktyta
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Jynginae, krętogłowy;

kręty /ˈkrɛ̃ntɨ/ (adj)
kurvig
  taki, który nie biegnie w linii prostej, pełen zakrętów

ksenofobia /ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
utlänningshat, främlingsfientlighet
  (psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;

ksenon /ˈksɛ̃nɔ̃n/ (n)
xenon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;

ksiądz /cɕɔ̃nʦ̑/ (n)
präst
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie lub ordynowany na tę funkcję;

książka /ˈcɕɔ̃w̃ʃka/ (n)
bok
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;

książka kucharska /ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/ (n)
kokbok
  książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;

książka telefoniczna /ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
telefonkatalog
  spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie;

książę /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/ (n)
prins, furste
  władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla

księgarnia /cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/ (n)
bokhandel
  sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;

księgowość /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑/ (n)
bokföring
  (ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa;

księstwo /ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
hertigdöme, furstendöme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (princeps) państwo lub jego część;

księżniczka /cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
prinsessa
  córka księcia i/lub księżnej

księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
måne
  Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;

ksylofon /ksɨˈlɔfɔ̃n/ (n)
xylofon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;

kształtować /kʃtawˈtɔvaʨ̑/ (v)
dana
  nadawać kształt rzeczom

kszyk /kʃɨk/ (n)
enkelbeckasin
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinago gallinago, mały, długodzioby, jasnobrązowy ptak eurazjatycki;

kto /ktɔ/ (interrogativePronoun)
vem
  …służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

kto /ktɔ/ (pronoun)
vem
  …służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada /ˈktɔ pɔtʲ‿ˈcĩm ˈdɔwʲci ˈkɔpʲjɛ ˈsãm ˈvʲ‿ɲɛ ˈfpada/ (proverb)
den som gräver en grop åt andra, faller själv däri
  intrygi zwykle obracają się przeciw intrygantowi

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje /ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/ (proverb)
morgonstund har guld i mun, först till kvarn får först mala
  ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg

ktokolwiek /ktɔˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
vem som helst
  obojętnie, bez znaczenia kto

ktoś /ktɔɕ/ (indefinitePronoun)
någon
  nieokreślona osoba, nieznany człowiek

który /ˈkturɨ/ (pronoun)
vilken
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie
som
  …względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego

kubański /kuˈbãj̃sʲci/ (adj)
kubansk
  odnoszący się do państwa lub wyspy Kuba, pochodzący z Kuby

kubek /ˈkubɛk/ (n)
mugg
  naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

kucharz /ˈkuxaʃ/ (n)
kock
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;

kuchenka /kuˈxɛ̃nka/ (n)
spis
  (potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania

kuchnia /ˈkuxʲɲa/ (n)
kök
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
  komplet mebli kuchennych
  sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.

kukurydza /ˌkukuˈrɨʣ̑a/ (n)
majs
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
kuckeliku
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta

kukułka /kuˈkuwka/ (n)
gök
  (ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;

kula /ˈkula/ (n)
klot
  (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby;
kula
  (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej
  (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą;

kulik /ˈkulʲik/ (n)
spov
  (ornitologia, ornitologiczny) Numenius, rodzaj dużego i cętkowanego, eurazjatyckiego ptaka z długim dziobem, z rodziny bekasowatych

kulomiot /kuˈlɔ̃mʲjɔt/ (n)
kulstötare
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca pchnięcie kulą

kulon /ˈkulɔ̃n/ (n)
tjockfot
  (ornitologia, ornitologiczny) Burhinus oedicnemus, średni eurazjatycki i afrykański ptak wędrowny o dużych, żółtych oczach;
  (ornitologia, ornitologiczny) ogólnie ptak z rodziny o tej nazwie (Burhinidae);

kuloodporny /kˌulɔɔtpˈɔrnɨ/ (adj)
skottsäker
  taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej

kult /kult/ (n)
kult
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;
  (przenośnie, przenośnia) opowiadanie się za jakąś wartością, przekonaniem

kultura /kulˈtura/ (n)
kultur
  całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości

kulturowy /ˌkultuˈrɔvɨ/ (adj)
kulturell
  dotyczący kultury

kum /kũm/ (interjection)
kvack
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę

kupować /kuˈpɔvaʨ̑/ (v)
köpa
  nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy

kupować kota w worku /kuˈpɔvaʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku/ (v)
köpa grisen i säcken
  kupować bez dokładnego sprawdzenia, bez obejrzenia, bez kontroli, w ciemno

kura /ˈkura/ (n)
höna
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;

kurczak /ˈkurʧ̑ak/ (n)
kyckling
  większe kurczę (pisklę kury)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z kurczaka (1.1)

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (adj)
kurdiska, kurdisk
  dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (n)
kurdiska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów

kurdystański /kˌurdɨstˈaɲski/ (adj)
kurdisk
  związany z Kurdystanem, dotyczący Kurdystanu

kurek /ˈkurɛk/ (n)
fenknot
  (ichtiologia, ichtiologiczny) przybrzeżna ryba atlantycka i sąsiednich mórz, poławiana dla celów konsumpcyjnych;

kurhan /ˈkurxãn/ (n)
gravhög, gravkulle
  (archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca;

kurier /ˈkurʲjɛr/ (n)
kurir
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości;

kurka /ˈkurka/ (n)
kantarell
  (potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) pieprznik jadalny (Cantharellus cibarius), gatunek grzyba jadalnego;

kurka wodna /ˈkurka ˈvɔdna/ (n)
rörhöna
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, występujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony;

kurnik /ˈkurʲɲik/ (n)
hönshus
  (rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;

kuropatwa /ˌkurɔˈpatfa/ (n)
rapphöna
  (ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

kurs /kurs/ (n)
kurs
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu
  cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) cena walut, akcji itp.; zmiana tej ceny w czasie

kurtka /ˈkurtka/ (n)
jacka
  (krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie;

kurtyna /kurˈtɨ̃na/ (n)
ridå
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni

kurtyzana /ˌkurtɨˈzãna/ (n)
kurtisan
  (przestarzałe, przestarzały) lub (literacko) (eufemistycznie) prostytutka

kurwa /ˈkurva/ (n)
hora
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka

kurwić /ˈkurvʲiʨ̑/ (v)
fnaska
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytuować się

kurz /kuʃ/ (n)
damm
  pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp.

kusiciel /kuɕˈitɕɛl/ (n)
frestare
  ten, kto kusi

kusić /ˈkuɕiʨ̑/ (v)
locka, fresta, förleda
  wystawiać na pokusę

kusza /ˈkuʃa/ (n)
armborst
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;

kuwejcki /kuˈvɛjʦ̑ʲci/ (adj)
kuwaitisk
  odnoszący się do państwa Kuwejt

kuzyn /ˈkuzɨ̃n/ (n)
kusin
  syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuzynka /kuˈzɨ̃nka/ (n)
kusin
  córka wujka/stryjka lub cioci/wujenki/stryjenki

kuć /kuʨ̑/ (v)
smida
  bić młotkiem metal nadając mu kształt

kuć żelazo, póki gorące /ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ/ (proverb)
smida medan järnet är varmt
  robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe

kwadra /ˈkfadra/ (n)
kvarter, månkvarter
  (astronomia, astronomiczny) faza księżyca, podczas której widać połowę jego tarczy

kwadrans /ˈkfadrãw̃s/ (n)
kvart
  czwarta część godziny, 15 minut

kwadrat /ˈkfadrat/ (n)
kvadrat
  (geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny;
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby;

kwadratowy /ˌkfadraˈtɔvɨ/ (adj)
kvadratisk
  (matematyka, matematyczny) związany z kwadratem, dotyczący kwadratu

kwantowomechaniczny /ˌkfãntɔvɔ̃mɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
kvantmekanisk
  (przymiotnik) od mechanika kwantowa

kwarantanna /kfˌarantˈanna/ (n)
karantän
  przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią

kwark /kfark/ (n)
kvark
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;

kwartał /ˈkfartaw/ (n)
kvartal
  trzy miesiące, czwarta część roku

kwas /kfas/ (n)
syra
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;

kwas akrylowy /ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/ (n)
akrylsyra
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;

kwas azelainowy /kfˈas ˌazɛlˌainˈɔvɨ/ (n)
azelainsyra
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy kwasów dikarboksylowych o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i w mniejszym stopniu złuszczającym;

kwas azotowy /ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/ (n)
salpetersyra
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3

kwas krotonowy /ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
krotonsyra
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych;

kwas mlekowy /ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/ (n)
mjölksyra
  (chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;

kwas mrówkowy /ˈkfas mrufˈkɔvɨ/ (n)
myrsyra
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas karboksylowy, silnie żrący i redukujący;

kwas siarkowy /ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
svavelsyra
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;

kwas węglowy /ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (n)
kolsyra
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych;

kwasić /ˈkfaɕiʨ̑/ (v)
syra
  poddawać żywność fermentacji mlekowej

kwaśny /ˈkfaɕnɨ/ (adj)
syrlig, sur
  (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu
sur
  mający cierpki smak

kwestia /ˈkfɛstʲja/ (n)
fråga, sak, ärende
  problem wymagający rozważenia lub rozwiązania
replik
  wypowiedź aktora na scenie

kwiaciarka /kfʲjäˈʨ̑arka/ (n)
blomsterflicka, blomsterhandlare
  (handel, handlowy) kobieta, która sprzedaje kwiaty

kwiaciarnia /kfʲjäˈʨ̑arʲɲa/ (n)
blomsterhandel, blomsteraffär
  (handel, handlowy) sklep z kwiatami

kwiaciarz /ˈkfʲjäʨ̑aʃ/ (n)
blomsterhandlare
  sprzedawca kwiatów, pracownik kwiaciarni

kwiat /kfʲjat/ (n)
blomma, blomster
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna

kwiczoł /ˈkfʲiʧ̑ɔw/ (n)
björktrast
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki europejski ptak wędrowny;

kwiecień /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
april, gräsmånad
  czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

kwintesencja /ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
kvintessens
  elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy

kwitnąć /ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
blomma, blomstra
  (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty
blomstra
  (przenośnie, przenośnia) rozwijać się, prosperować

kynologia /ˌkɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
kynologi
  (zoologia, zoologiczny) nauka o psach;

kąpielówki /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlufʲci/ (n)
badbyxor, simbyxor
  krótkie spodenki męskie zakładane do kąpieli

kąt /kɔ̃nt/ (n)
vinkel
  (geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi
vrå
  (przenośnie, przenośnia) mieszkanie
synvinkel
  (przenośnie, przenośnia) punkt widzenia, aspekt

kęs /kɛ̃w̃s/ (n)
munsbit, tugga, munfull, beta
  tyle jedzenia, ile zmieści się w ustach

kłamać /ˈkwãmaʨ̑/ (v)
ljuga
  świadomie mówić nieprawdę

kłamstwo /ˈkwãmstfɔ/ (n)
lögn, ljug, osanning, bluff, båg, påhitt
  nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;

kłopot /ˈkwɔpɔt/ (n)
problem, bekymmer
  przykra sytuacja, wymagająca reakcji

kłopotliwy /ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ/ (adj)
besvärlig, obekväm
  sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie

kłos /kwɔs/ (n)
ax
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;

kłusak /ˈkwusak/ (n)
travhäst
  (jeździectwo, jeździecki) koń przyuczony do bardzo szybkiego kłusa

kłódka /ˈkwutka/ (n)
hänglås
  przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;

kłódka miłości /ˈkwutka mʲiˈwɔɕʨ̑i/ (n)
kärlekslås
  kłódka wieszana w miejscu publicznym, najczęściej na moście lub drzewie, jako symbol miłości zakochanej w sobie pary;

kłącze /ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
jordstam, rhizom
  (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
rhizom
  (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie

kłębek /ˈkwɛ̃mbɛk/ (n)
nystan
  przędza (np. nić) zwinięty w kulkę

labirynt /laˈbʲirɨ̃nt/ (n)
labyrint
  ciąg korytarzy, w którym trudno znaleźć wyjście;

laborant /laˈbɔrãnt/ (n)
laborant
  pracownik laboratorium

laboratorium /ˌlabɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
laboratorium
  pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych;

labrador /laˈbradɔr/ (n)
labrador
  (kynologia, kynologiczny) pies rasy labrador retriever;

labrador retriever /labrˈadɔr rɛtrjˈɛvɛr/ (n)
labrador retriever
  (kynologia, kynologiczny) popularna rasa psów aportujących wywodząca się z Nowej Fundlandii;

lada /ˈlada/ (n)
disk
  (handel, handlowy) rodzaj stołu lub blat w sklepach, służący do obsługi klientów, wydawania oraz prezentacji towaru

laguna /laˈɡũna/ (n)
lagun
  (geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;

lakier do paznokci /ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
nagellack
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych

lakierować /lˌakʲɛrˈɔvatɕ/ (v)
lacka, lackera
  pokrywać, powlekać coś lakierem

lakmus /ˈlakmus/ (n)
lackmus
  (chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów;

laktoza /lakˈtɔza/ (n)
laktos, mjölksocker
  (chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;

lalka /ˈlalka/ (n)
docka
  dziecięca zabawka mająca ludzką postać;

lama /ˈlãma/ (n)
lama
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny;
  jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi

lambrekin /lãmˈbrɛcĩn/ (n)
kappa
  rodzaj krótkiej ozdobnej zasłony, firanki nad oknem, drzwiami zawieszonej na drążku lub ozdabiający baldachimy;

lamentacja /lˌamɛntˈatsja/ (n)
lamentation
  (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór wyrażający żałobę, rozpacz lub nieszczęście;

lampa /ˈlãmpa/ (n)
lampa
  urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;

lampart /ˈlãmpart/ (n)
leopard, panter
  (zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;

langusta /lãŋˈɡusta/ (n)
langust
  (zoologia, zoologiczny) duży skorupiak mórz ciepłych poławiany dla celów spożywczych i zaliczany do owoców morza;

lankijski /lãŋʲˈcijsʲci/ (adj)
lankesisk
  odnoszący się do państwa Sri Lanka

lantan /ˈlãntãn/ (n)
lantan
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (adj)
laotisk
  odnoszący się do Laosu lub Laotańczyków

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (n)
lao
  język urzędowy Laosu;

lapoński /laˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
lappländsk, lapsk, samisk
  dotyczący Laponii, związany z Laponią, pochodzący z Laponii

lapoński /laˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
lapska, samiska
  język używany w Laponii;

laptop /ˈlaptɔp/ (n)
bärbar dator, laptop
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;

larwa /ˈlarva/ (n)
larv
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;

las /las/ (n)
skog
  gęste zbiorowisko drzew;

laser /ˈlasɛr/ (n)
laser
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;

laska /ˈlaska/ (n)
brud, snygging
  (potocznie, potoczny) atrakcyjna, ładna dziewczyna
stav, käpp
  wydłużony przedmiot służący do podpierania się;

lassi /lˈasɕi/ (n)
lassi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej;

lasso /ˈlasːɔ/ (n)
lasso
  (etnografia, etnograficzny) sznur lub rzemień zakończony samozaciskową pętlą, służący do chwytania zwierząt;

latarnia morska /laˈtarʲɲa ˈmɔrska/ (n)
fyr, fyrtorn
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;

latawiec /laˈtavʲjɛʦ̑/ (n)
drake
  zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

latać /ˈlataʨ̑/ (v)
flyga
  umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie

lato /ˈlatɔ/ (n)
sommar
  pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;

latynoamerykański /lˌatɨnˌɔamˌɛrɨkˈaɲski/ (adj)
latinamerikansk
  związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej

laubzega /lawbzˈɛɡa/ (n)
lövsåg
  TemplateParserError:LuaError piłka do drewna

lawa /ˈlava/ (n)
lava
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;

lawenda /laˈvɛ̃nda/ (n)
lavendel
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;

lawina /laˈvʲĩna/ (n)
lavin, snöskred
  masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;

lać /laʨ̑/ (v)
gjuta
  wykonywać odlew (np. dzwonu, pomnika)

lać oliwę na wzburzone morze /lˈatɕ ɔlˈivɛ na vzbuʒˈɔnɛ mˈɔʒɛ/ (v)
gjuta olja på vågorna
  uspokajać przy pomocy łagodnej perswazji

leczenie /lɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
behandling
  (rzeczownik odczasownikowy) od: leczyć

ledwo /ˈlɛdvɔ/ (adv)
knappast, knappt
  … czasu: niedawno, dopiero co
knappt, knappast, näppeligen, med ett nödrop, med knapp nöd, med nöd och näppe
  … sposobu: z trudem, z ledwością

ledwo /ˈlɛdvɔ/ (conjunction)
knappast, knappt
  … wskazujący, że bardzo niewiele czasu upłynęło pomiędzy jednym zdarzeniem a drugim, że zaszły one niemal równocześnie: zaledwie, bezpośrednio / tuż po tym jak, gdy tylko, jak tylko

ledwo /ˈlɛdvɔ/ (particle)
bara, blott, enbart, endast, knappast, knappt
  podkreślająca, że czegoś jest mniej, niż spodziewała się osoba mówiąca
knappast, knappt, nästan inte
  prawie nie, tylko trochę

legalny /lɛˈɡalnɨ/ (adj)
laglig
  produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem
  zgodny z prawem

legion /ˈlɛɟɔ̃n/ (n)
legion
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy;

legionista /ˌlɛɟɔ̇̃ˈɲista/ (n)
legionär
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz odbywający służbę w legionach

legwan /lˈɛɡvan/ (n)
leguan
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny legwanowatych

lejek /lˈɛjɛk/ (n)
tratt
  urządzenie, zwykle o stożkowym kształcie, służące do zmniejszenia średnicy strumienia cieczy;

lekarstwo /lɛˈkarstfɔ/ (n)
läkemedel, medicin, medel
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy

lekarz /ˈlɛkaʃ/ (n)
läkare, doktor
  (medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;

lekceważyć /ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑/ (v)
missakta, försumma, negligera, nonchalera, ringakta, vårdslösa
  traktować kogoś lub coś pogardliwie, bez szacunku lub zainteresowania

lekceważący /lˌɛktsɛvaʒˈɔntsɨ/ (adj)
respektlös
  świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu

lekcja /ˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
lektion
  jednostka zajęć dydaktycznych

lekki /ˈlɛcːi/ (adj)
lätt
  o małej wadze, małym ciężarze
  łatwy, np. do zaakceptowania, przyjęcia, zrobienia

leksykograficzny /lˌɛksɨkˌɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
lexikografisk
  dotyczący leksykografii, właściwy leksykografii

leksykon /lɛksˈɨkɔn/ (n)
lexikon
  publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;

lektura /lɛktˈura/ (n)
läsning
  czynność czytania
lektyr
  to, co ktoś czyta lub będzie czytał

lektyka /ˈlɛktɨka/ (n)
bärstol
  łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem;

lelek kozodój /ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj/ (n)
nattskärra
  (ornitologia, ornitologiczny) europejski ptak leśny ze sztywnymi piórami otaczającymi dziób;

lemur /ˈlɛ̃mur/ (n)
lemur
  (zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze;

len /lɛ̃n/ (n)
lin
  (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion

leniwiec /lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑/ (n)
sengångare
  (zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);

leniwy /lɛ̃ˈɲivɨ/ (adj)
lat
  charakteryzujący się lenistwem

lepiej /ˈlɛpʲjɛ̇j/ (adv)
bättre
  (zobacz) dobrze

lepiej późno niż wcale /ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ/ (proverb)
bättre sent än aldrig
  sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu /ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu/ (proverb)
bättre en fågel i handen än tio i skogen
  lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał

lesbijka /lɛzˈbʲijka/ (n)
lesbian, flata
  homoseksualna kobieta;

lesbijski /lɛzbʲˈijski/ (adj)
lesbisk
  dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom

lesbofobia /lˌɛzbɔfˈɔbja/ (n)
lesbofobi
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec lesbijek;

lesotyjski /ˌlɛsɔˈtɨjsʲci/ (adj)
lesothisk
  związany z Lesotho, odnoszący się do państwa Lesotho

leszcz /lɛʃʧ̑/ (n)
braxen
  (ichtiologia, ichtiologiczny) eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna;

letargiczny /lˌɛtarɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
letargisk
  (psychologia, psychologiczny) związany z letargiem, dotyczący letargu; właściwy letargowi

letni /ˈlɛtʲɲi/ (adj)
ljummen, ljum
  o substancji: ciepły, lecz nie gorący

lew /lɛf/ (n)
lejon
  (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;

lewicowy /ˌlɛvʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
vänster
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z lewicą, właściwy lewicy, charakterystyczny dla idei lewicy

lewkonia długopłatkowa /lɛfkˈɔɲʲa dwˌuɡɔpwatkˈɔva/ (n)
grekisk lövkoja
  (botanika, botaniczny) Matthiola longipetala DC., gatunek rośliny z rodziny kapustowatych o intensywnie pachnących o zmierzchu kwiatach;

lewo /ˈlɛvɔ/ (n)
vänster
  lewa strona

leworęczność /ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
vänsterhänthet
  posługiwanie się głównie lewą ręką, jej większa sprawność;

leworęczny /ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
vänsterhänt
  posługujący się głównie lewą ręką

lewy /ˈlɛvɨ/ (adj)
vänster
  znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka

leń /lɛ̃ɲ/ (n)
latmask, odåga, soffliggare, soffpotatis
  człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy

leżeć /ˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
ligga
  zachowywać pozycję poziomą
  znajdować się

leżeć na sercu /ˈlɛʒɛʨ̑ na‿ˈsɛrʦ̑u/ (v)
ha något på hjärtat
  być bardzo ważnym, być przedmiotem troski

libański /lʲiˈbãj̃sʲci/ (adj)
libanesisk
  odnoszący się do państwa Liban

liberalny /ˌlʲibɛˈralnɨ/ (adj)
liberal
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący liberalizmu w polityce i gospodarce

liberał /libˈɛraw/ (n)
liberal
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik liberalizmu

liberyjski /ˌlʲibɛˈrɨjsʲci/ (adj)
liberiansk
  odnoszący się do państwa Liberia

libido /lʲiˈbʲidɔ/ (n)
libido
  (seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;

libijski /lʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
libysk
  odnoszący się do Libii

licencja /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
licens
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;

lichenometria /lˌixɛnɔmˈɛtrja/ (n)
lichenometri
  metoda szacowania wieku budowli i badania zmian klimatycznych na podstawie porostów;

licho wie /ˈlʲixɔ ˈvʲjɛ/ (idiom)
det vete fan, det vete katten, det vete sjutton
  (potocznie, potoczny) słowa wyrażające różne wątpliwości

lichwiarz /lˈixfʲaʃ/ (n)
ockrare
  (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek pożyczający pieniądze na wysoki procent

lichy /ˈlʲixɨ/ (adj)
kass, erbarmlig, skral, torftig, undermålig, urdålig
  (potocznie, potoczny) będący w złym stanie, złej jakości, w złym gatunku

liczba /ˈlʲiʤ̑ba/ (n)
tal
  (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);
  zapis liczby (1.1)

liczba atomowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva/ (n)
atomnummer
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;

liczba całkowita /ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita/ (n)
heltal
  (matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0;

liczba mnoga /ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa/ (n)
plural, pluralis
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

liczba pierwsza /ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa/ (n)
primtal
  (matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;

liczba podwójna /ˈlʲiʤ̑ba pɔˈdvujna/ (n)
dualis
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej;

liczebnik /lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik/ (n)
räkneord
  (gramatyka) nazwa liczby

liczebnik główny /litʃˈɛbɲiɡ ɡwˈuvnɨ/ (n)
grundtal
  (gramatyka) nazwa liczby całkowitej

liczebnik porządkowy /litʃˈɛbɲik pˌɔʒɔntkˈɔvɨ/ (n)
ordningstal
  (gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu

liczyć /ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
räkna
  określać liczbę elementów składających się na dany zbiór
  wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne
  wymawiać liczby

liga /ˈlʲiɡa/ (n)
liga, förbund
  (sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp.
  zrzeszenie osób, organizacji lub państw

likier /ˈlʲicɛr/ (n)
likör
  słodki i mocny napój alkoholowy;

likwidować /ˌlʲikfʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
likvidera
  usuwać, znosić lub rozwiązywać coś

lilia /ˈlʲilʲja/ (n)
lilja
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;

limfocyt /lʲĩw̃ˈfɔʦ̑ɨt/ (n)
lymfocyt
  (biologia, biologiczny) typ komórki znajdującej się we krwi i limfie, podklasa leukocytów;

lin /lʲĩn/ (n)
sutare
  (ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;

lina /ˈlʲĩna/ (n)
lina, rep
  elastyczne cięgno z włókna lub drutów;

lingwista /lʲĩŋɡˈvʲista/ (n)
lingvist
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca

lingwistyczny /lˌiŋɡvistˈɨtʃnɨ/ (adj)
lingvistisk
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z lingwistyką lub dotyczący lingwisty

lingwistyka /lʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
lingvistik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku

linia /ˈlʲĩɲja/ (n)
linje
  kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka
  trasa dla środków lokomocji
  dawna jednostka długości, równa 1/12 cala;
  umowna granica czegoś
serie
  wiersz tekstu

linijka /lʲĩˈɲijka/ (n)
linjal
  przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;

linoleum /ˌlʲĩnɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
korkmatta, linoleum
  wodoodporny materiał zrobiony z płótna pokrytego masą z utwardzonego oleju lnianego;

linoskoczek /ˌlʲĩnɔˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
lindansare
  cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie

lipa /ˈlʲipa/ (n)
lind
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., rodzaj drzew liściastych z podrodziny lipowatych;

lipiec /ˈlʲipʲjɛʦ̑/ (n)
juli
  siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

lipień /ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
harr
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych;

lis /lʲis/ (n)
räv
  (zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik z rodziny psów o długim i puszystym ogonie;

list /lʲist/ (n)
brev
  wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  papier, na którym napisano wypowiedź (1.1)

list otwarty /ˈlʲist ɔtˈfartɨ/ (n)
öppet brev
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją;

list żelazny /ˈlʲizd ʒɛˈlaznɨ/ (n)
lejdebrev
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dokument gwarantujący nietykalność;

lista /ˈlʲista/ (n)
lista
  elementy zapisane w kolejności

listonosz /lʲiˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
brevbärare
  pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listopad /lʲiˈstɔpat/ (n)
november, vintermånad
  jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

listwa /ˈlʲistfa/ (n)
list, spjäla
  kawałek drewna używany w budownictwie do wzmocnienia konstrukcji lub jako ozdoby

lit /lʲit/ (n)
litium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;

litera /lʲiˈtɛra/ (n)
bokstav
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;

literacki /ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci/ (adj)
litterär
  mający związek z literaturą

literatura /ˌlʲitɛraˈtura/ (n)
litteratur
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;

literaturoznawstwo /ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ/ (n)
litteraturvetenskap
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą;

literować /lˌitɛrˈɔvatɕ/ (v)
stava
  podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (adj)
litauisk, litauiska
  odnoszący się do Litwy lub Litwinów

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (n)
litauiska
  bałtyjski język używany przez Litwinów;

litewskojęzyczny /lʲiˈtɛfskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
litauiskspråkig
  posługujący się językiem litewskim
  spisany, stworzony w języku litewskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem litewskim

litograf /litˈɔɡraf/ (n)
litograf
  (sztuka) artysta, rzemieślnik stosujący technikę litografii

litografia /ˌlʲitɔˈɡrafʲja/ (n)
litografi
  (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;
  (sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1)

litr /lʲitr̥/ (n)
liter
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;

liturgiczny /lˌiturɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
liturgisk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii

liverpoolski /lˌivɛrpɔˈɔlski/ (adj)
liverpoolsk
  odnoszący się do Liverpoolu, związany z Liverpoolem

lizać /ˈlʲizaʨ̑/ (v)
slicka
  dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym

lizus /ˈlʲizus/ (n)
lismare
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) człowiek przesadnie lub sztucznie grzeczny, żeby uzyskać czyjeś względy

liść /lʲiɕʨ̑/ (n)
blad, löv
  (botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;

liść laurowy /ˈlʲiɕʨ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
lagerblad
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszony liść wawrzynu szlachetnego używany jako przyprawa

locha /ˈlɔxa/ (n)
sugga
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica świni

lodowaty /ˌlɔdɔˈvatɨ/ (adj)
iskall
  zimny jak lód, bardzo zimny

lodowiec /lɔˈdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
glaciär, jökel
  (geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;
svartnäbbad islom
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia immer, gatunek nura zamieszkującego tundrę Ameryki Północnej, Grenlandii i Islandii;

lodowisko /ˌlɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
skridskobana
  miejsce przeznaczone do sportowej lub rekreacyjnej jazdy na łyżwach;

lodołamacz /ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑/ (n)
isbrytare
  statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;

lody /lˈɔdɨ/ (n)
glass
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków

lodówka /lɔˈdufka/ (n)
alfågel
  (ornitologia, ornitologiczny) Clangula hyemalis, gatunek morskiej kaczki;
kylskåp, frys, kyl
  pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze;

logarytm /lɔˈɡarɨtm̥/ (n)
logaritm
  (matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;

logarytmiczny /ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
logaritmisk
  związany z logarytmami, dotyczący logarytmów

logika /ˈlɔɟika/ (n)
logik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;
  poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych

lokal wyborczy /lˈɔkal vɨbˈɔrtʃɨ/ (n)
vallokal
  miejsce oddawania głosów w wyborach

lokalny /lɔˈkalnɨ/ (adj)
lokal
  związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca

lokator /lɔˈkatɔr/ (n)
hyresgäst
  ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu

lokomotywa /ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/ (n)
lokomotiv, lok
  (kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .

lorens /ˈlɔrɛ̃w̃s/ (n)
lawrencium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;

lornetka /lɔrˈnɛtka/ (n)
kikare
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych

los /lɔs/ (n)
lott
  mała kartka pełniąca rolę kuponu, decydująca o wygranej lub przegranej

losować /lɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
lotta
  ciągnąć, wybierać losy, liczby, kupony itp.

lot /lɔt/ (n)
flyg, flygning
  przemieszczanie się w jakiejś przestrzeni w powietrzu

lotaryński /lˌɔtarˈɨɲski/ (adj)
lothringsk
  związany z Lotaryngią, dotyczący Lotaryngii lub Lotaryńczyków

lotnisko /lɔtʲˈɲiskɔ/ (n)
flygplats
  wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;

lotniskowiec /ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
hangarfartyg
  (wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;

lotokot /lɔˈtɔkɔt/ (n)
pälsfladdrare
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak południowoazjatycki posiadający umiejętność szybowania dzięki błonom ciągnącym się od szyi do ogona;

lub /lup/ (conjunction)
eller
  spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa;

lubczyk /ˈlupʧ̑ɨk/ (n)
libbsticka, libsticka
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak;

lubić /ˈlubʲiʨ̑/ (v)
tycka om, gilla
  darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

lud /lut/ (n)
folk
  warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie
  zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem

ludność /ˈludnɔɕʨ̑/ (n)
befolkning
  ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium

ludobójstwo /ˌludɔˈbujstfɔ/ (n)
folkmord
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;

ludowy /luˈdɔvɨ/ (adj)
folklig
  dotyczący obszarów wiejskich i chłopów

ludożerca /ˌludɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
människoätare
  człowiek zjadający mięso ludzkie

ludożerczy /lˌudɔʒˈɛrtʃɨ/ (adj)
människoätande
  właściwy ludożercy

ludzki /ˈluʦ̑ʲci/ (adj)
mänsklig
  odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka
  cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka

lukrecja /luˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
lakrits
  (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) wysuszone korzenie lukrecji (1.1) z odłogami lub ich przetwory

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (adj)
luxemburgsk
  odnoszący się do miasta Luksemburg
  odnoszący się do państwa Luksemburg

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (n)
luxemburgiska
  język urzędowy Luksemburga;

luksus /ˈluksus/ (n)
lyx
  warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek;

lumbago /lũmˈbaɡɔ/ (n)
ryggskott
  (medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;

lunatyk /lũˈnatɨk/ (n)
sömngångare
  (medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na lunatyzm

lunch /lˈantʃ/ (n)
lunch
  posiłek we wczesnej porze obiadowej, głównie podczas przerwy w pracy lub na uczelni

lupa /ˈlupa/ (n)
förstoringsglas
  wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu;

lustro /ˈlustrɔ/ (n)
spegel
  gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;

lutet /ˈlutɛt/ (n)
lutetium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;

lutnia /ˈlutʲɲa/ (n)
luta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;

luty /ˈlutɨ/ (n)
februari, göjemånad
  drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

lwi /lvʲi/ (possessiveAdjective)
lejon-
  należący do lwa

lwia część /ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (idiom)
lejonparten, lejonpart
  ironiczne określenie zagarniętej całości lub niemalże całości, jako efekt współpracy z kimś silniejszym

lwica /ˈlvʲiʦ̑a/ (n)
lejoninna, lejonhona
  (zoologia, zoologiczny) samica lwa

lód /lut/ (n)
is
  stały stan skupienia wody;
  (potocznie, potoczny) lodowisko
glass, is
  (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę

lęk /lɛ̃ŋk/ (n)
ångest, ängslan
  uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne

lżyć /lʒˈɨtɕ/ (v)
kränka
  obrażać kogoś, obrzucać kogoś obelgami

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (adj)
makedonisk, makedonsk
  odnoszący się do państwa Macedonii lub Macedończyków

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (n)
makedonska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Macedonii;

machać /ˈmaxaʨ̑/ (v)
vifta
  szybko, wahadłowo ruszać czymś

machlojka /maxlˈɔjka/ (n)
fiffel, lurendrejeri, mygel, smussel
  (potocznie, potoczny) nieuczciwa aktywność mająca na celu osiągnięcie korzyści lub ukrycie czegoś

macica /maˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
livmoder, uterus
  (anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion;

macierz /ˈmaʨ̑ɛʃ/ (n)
matris
  (matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia;

macocha /maˈʦ̑ɔxa/ (n)
styvmoder, styvmor
  żona ojca, ale nie matka

maczać palce /ˈmaʧ̑aʨ̑ ˈpalʦ̑ɛ/ (v)
ha en trasa med i byken, ha ett finger med i spelet
  brać udział (zwykle nieujawniany) w czymś, być związanym z jakąś sprawą, działalnością (najczęściej niedobrą, nieczystą)

madagaskarski /ˌmadaɡaˈskarsʲci/ (adj)
madagaskisk
  odnoszący się do państwa Madagaskar

maderski /madˈɛrski/ (adj)
madeiransk
  związany z Maderą, dotyczący Madery

mafia /ˈmafʲja/ (n)
maffia
  zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce

mafioso /maˈfʲjɔzɔ/ (n)
maffiamedlem, mafioso
  członek mafii

magia /ˈmaɟja/ (n)
magi
  (ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;

magiczny /maˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
magisk
  związany z magią

magiel /ˈmaɟɛl/ (n)
mangel
  maszyna do prasowania przy pomocy walców;

magister /maˈɟistɛr/ (n)
magister
  (edukacja, edukacyjny) tytuł zawodowy nadawany przez wyższe uczelnie po ukończeniu studiów drugiego stopnia

magnes /ˈmaɡnɛs/ (n)
magnet
  przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);

magnetofon /ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
bandspelare
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;

magnetyczny /ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
magnetisk
  (fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes

magnetyzm /maɡnˈɛtɨzm/ (n)
magnetism
  (fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych

magnez /ˈmaɡnɛs/ (n)
magnesium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12

magnolia /maɡˈnɔlʲja/ (n)
magnolia
  (botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych;

maj /maj/ (n)
maj, blomstermånad, lövmånad
  piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

majestatyczny /ˌmajɛstaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
majestätisk
  (książkowy) pełen dostojnej powagi
  imponujący okazałością, wspaniałością; wielki, okazały

majonez /maˈjɔ̃nɛs/ (n)
majonnäs
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;

majuskuła /ˌmajuˈskuwa/ (n)
majuskel
  (termin typograficzny) duża litera;

majątek /maˈjɔ̃ntɛk/ (n)
förmögenhet, gods
  bogactwo, fortuna

mak /mak/ (n)
vallmo
  (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;
vallmofrö
  (cukiernictwo) (spożywczy) nasiona maku (1.2)

makia /ˈmaca/ (n)
macchia
  (botanika, botaniczny) wtórna formacja roślinna występująca w wilgotniejszych siedliskach w rejonie śródziemnomorskim; w jej skład wchodzą twardolistne zarośla, niskie drzewa i wiele ziół;

makijaż /maˈcijaʃ/ (n)
sminkning
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czynność nakładania na twarz kosmetyków, sztuka zdobienia twarzy
smink
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz

makolągwa /ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva/ (n)
hämpling
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach;

makrela /maˈkrɛla/ (n)
makrill
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;

malachit /maˈlaxʲit/ (n)
malakit
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment;

malajski /maˈlajsʲci/ (n)
malajiska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów

malarstwo /maˈlarstfɔ/ (n)
måleri, målarkonst
  (sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);

malarz /ˈmalaʃ/ (n)
målare
  (budownictwo) rzemieślnik, który maluje ściany i inne części budynku
  (sztuka) artysta, który maluje obrazy

malawijski /ˌmalaˈvʲijsʲci/ (adj)
malawisk
  odnoszący się do państwa Malawi

malediwski /ˌmalɛˈdʲifsʲci/ (adj)
maldivisk
  odnoszący się do archipelagu Malediwy
  odnoszący się do państwa Malediwy

malediwski /ˌmalɛˈdʲifsʲci/ (n)
divehi
  język urzędowy Malediwów

malezyjski /ˌmalɛˈzɨjsʲci/ (adj)
malaysisk
  odnoszący się do państwa Malezja

malgaski /malɡˈaski/ (n)
malagassiska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język malgaski;

malijski /maˈlʲijsʲci/ (adj)
malisk
  odnoszący się do państwa Mali

malina /maˈlʲĩna/ (n)
hallon
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)
  (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej

malować /maˈlɔvaʨ̑/ (v)
måla
  (technologia, technika, techniczny) nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem
  (sztuka) tworzyć obraz lub dzieło malarskie

malstrom /ˈmalstrɔ̃m/ (n)
malström
  (geografia, geograficzny) prąd morski z silnymi wiatrami, który powstaje przy wejściach do norweskich fiordów, towarzyszą mu wiry wodne;

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (adj)
maltesisk
  (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Malta
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (n)
maltesiska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty;

mama /ˈmãma/ (n)
mamma, mor, moder
  (potocznie, potoczny) matka

mamba /ˈmãmba/ (n)
mamba
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jadowitych, afrykańskich węży;

mamka /ˈmãmka/ (n)
amma
  kobieta karmiąca piersią cudze dziecko

mamut /ˈmãmut/ (n)
mammut
  (zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius wymarły ssak z rodziny słoniowatych;

mandala /mãnˈdala/ (n)
mandala
  motyw artystyczny, zwykle w kształcie okręgu, ze wpisanym kwadratem podzielonym na cztery trójkąty, który symbolizuje kosmos; jest używany w celach religijnych i w magii;

mandarynka /ˌmãndaˈrɨ̃nka/ (n)
mandarin
  (botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców;

mandolina /ˌmãndɔˈlʲĩna/ (n)
mandolin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny;

mangan /ˈmãŋɡãn/ (n)
mangan
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;

mango /ˈmãŋɡɔ/ (n)
mango
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)
  (botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych;

mangusta /mãŋˈɡusta/ (n)
mangust
  (zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki;

mania prześladowcza /mˈaɲʲa pʃˌɛɕladˈɔftʃa/ (n)
förföljelsemani
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie

manipulacja /ˌmãɲipuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
manipulering
  (książkowy) nieuczciwe wykorzystywanie sytuacji dla osiągnięcia własnych celów, naginanie lub przeinaczanie faktów dla udowodnienia swoich racji lub w celu wpływania na czyjeś poglądy, nastroje

manipulować /ˌmãɲipuˈlɔvaʨ̑/ (v)
manipulera
  kierować kimś, powodować, że ktoś coś robi, bez jego wiedzy i zgody

mankament /mãŋˈkãmɛ̃nt/ (n)
defekt
  wada, błąd jakiegoś przedmiotu; także uchybienie, usterka

manometr /mãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
manometer
  przyrząd do mierzenia ciśnienia;

manuskrypt /mãˈnuskrɨpt/ (n)
manuskript
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło napisane odręcznie;

manx /mãŋks/ (n)
manx
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man;

maoryski /mˌaɔrˈɨski/ (adj)
maori
  związany z Maorysami, dotyczący Maorysów

mapa /ˈmapa/ (n)
karta
  graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;

marcepan /marˈʦ̑ɛpãn/ (n)
marsipan
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana w do wyrobów cukierniczych;

marchew /ˈmarxɛf/ (n)
morot
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodzaju selerowatych, Daucus L.;

margaryna /ˌmarɡaˈrɨ̃na/ (n)
margarin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;

marginalny /ˌmarʲɟĩˈnalnɨ/ (adj)
marginell
  mniej ważny

margines /marɡʲˈinɛs/ (n)
marginal
  niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu;

marionetka /ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka/ (n)
marionett
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków

marionetkarz /mˌarjɔnˈɛtkaʃ/ (n)
marionettspelare
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) artysta teatralny zajmujący się animowaniem marionetek

marka samochodu /mˈarka sˌamɔxˈɔdu/ (n)
bilmärke
  (motoryzacja) znak firmowy samochodu nadawany przez producenta

markasyt /markˈasɨt/ (n)
markasit
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, dwusiarczek żelaza;

marksizm /ˈmarʲcɕism̥/ (n)
marxism
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;

marmolada /ˌmarmɔˈlada/ (n)
marmelad
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;

marmur /ˈmarmur/ (n)
marmor
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;

marmurek /marˈmurɛk/ (n)
tigerkaka
  rodzaj babki lub keksa z dwóch rodzajów ciasta, o marmurkowym deseniu po ukrojeniu kawałka

marmurkowanie /ˌmarmurkɔˈvãɲɛ/ (n)
marmorering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: marmurkować

marmurkować /ˌmarmurˈkɔvaʨ̑/ (v)
marmorera
  wykładać coś marmurem bądź jego imitacją

marmurowy /ˌmarmuˈrɔvɨ/ (adj)
av marmor, marmor
  wykonany z marmuru, zbudowany z marmuru

marmurołom /ˌmarmuˈrɔwɔ̃m/ (n)
marmorbrott
  kopalnia, w której wydobywa się marmur

marnotrawić /ˌmarnɔˈtravʲiʨ̑/ (v)
slösa, förslösa, öda, ödsla
  nie wykorzystywać rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędnie gospodarować

marnować /marˈnɔvaʨ̑/ (v)
förspilla, spilla, slösa, försumma, sumpa, ödsla
  wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści
gå till spillo
  wykorzystywać małą część swoich możliwości

marokański /ˌmarɔˈkãj̃sʲci/ (adj)
marockansk
  odnoszący się do Maroka

marsjański /marˈsʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
marsiansk
  (przymiotnik) od Mars

marsz /marʃ/ (n)
marsch
  przemieszczanie się, pochód wojsk;
  rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice;

marszalski /marˈʃalsʲci/ (adj)
marshallesisk
  odnoszący się do Wysp Marshalla

marszalski /marˈʃalsʲci/ (n)
marshallesiska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Wysp Marshalla,

marszałek /marˈʃawɛk/ (n)
marskalk
  (wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;

martwić /ˈmartfʲiʨ̑/ (v)
bedröva, bekymra, gräma, oroa
  wzbudzać niepokój, obawę, smutek
bekymra sig, gräma sig, oroa sig
  niepokoić się, smucić się

martwy /ˈmartfɨ/ (adj)
död
  taki, który umarł

martynikański /mˌartɨɲikˈaɲski/ (adj)
martinikisk
  związany z Martyniką, dotyczący Martyniki

marynarka wojenna /ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
marin
  (wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;

marynarz /maˈrɨ̃naʃ/ (n)
sjöman
  (marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;

marynistyczny /mˌarɨɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
marin
  (sztuka) związany tematycznie z morzem

marzec /ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
mars
  trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

marzenie /maˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
dröm
  ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu
  (przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego
  fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś

marznący deszcz /marzˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈdɛʃʧ̑/ (n)
frysande regn
  (meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię;

marzyciel /maʒˈɨtɕɛl/ (n)
drömmare, dagdrömmare, fantast, svärmare
  ten, kto marzy

marzyć /ˈmaʒɨʨ̑/ (v)
drömma
  myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło

masa /ˈmasa/ (indefiniteCardinalNumeral)
massa, mängd, dråse, drös, dröse, hop
  bardzo dużo czegoś, mnóstwo

masa /ˈmasa/ (n)
jord
  (elektryczność) połączenie wyrównujące potencjały z potencjałem ziemi lub z przewodem ochronnym;
massa
  (fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii;
  gęsta lub półpłynna substancja, także substancja skrzepnięta

masa krytyczna /ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na/ (n)
kritisk massa
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa

masa molowa /mˈasa mɔlˈɔva/ (n)
molmassa
  (chemia, chemiczny) masa jednego mola substancji chemicznej;

masakra /maˈsakra/ (n)
massaker, blodbad
  umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny;

masaż /ˈmasaʃ/ (n)
massage
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała;

masażysta /ˌmasaˈʒɨsta/ (n)
massör
  osoba zajmująca się masażem

masażystka /ˌmasaˈʒɨstka/ (n)
massös
  kobieta wykonująca masaż

maska /ˈmaska/ (n)
mask
  przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;

maskonur /maˈskɔ̃nur/ (n)
lunnefågel
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;

mastektomia /ˌmastɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
mastektomi
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie piersi;

maszerować /mˌaʃɛrˈɔvatɕ/ (v)
marschera
  iść miarowym, równym krokiem

maszt /maʃt/ (n)
mast
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;

masztalerz /maʃtˈalɛʃ/ (n)
stallknekt
  (dawniej, dawny) starszy stajenny mający nadzór nad służbą stajenną, końmi, uprzężą;

maszyna /maˈʃɨ̃na/ (n)
maskin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy

maszyna do pisania /maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/ (n)
skrivmaskin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;

maszyna do szycia /maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a/ (n)
symaskin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;

maszynista /ˌmaʃɨ̃ˈɲista/ (n)
lokförare
  (kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg;

maszynistka /mˌaʃɨɲˈistka/ (n)
maskinskriverska
  kobieta zawodowo pisząca na maszynie do pisania

maszynopisanie /mˌaʃɨnˌɔpisˈaɲʲɛ/ (n)
maskinskrivning
  pisanie na maszynie

maszynownia /ˌmaʃɨ̃ˈnɔvʲɲa/ (n)
maskinrum
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przedział statku mieszczący układ napędowy;

masło /ˈmaswɔ/ (n)
smör
  (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;
  (spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych

masło orzechowe /ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ/ (n)
jordnötssmör
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej;

matador /maˈtadɔr/ (n)
matador
  (etnografia, etnograficzny) główny uczestnik korridy, toreador zadający bykowi ostatni cios szpadą;

matczyny /maṭˈʧ̑ɨ̃nɨ/ (adj)
moderlig
  (książkowy) dotyczący matki, należący do matki, właściwy matce, charakteryzujący matkę

matematyczny /ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
matematisk
  związany z matematyką

matematyk /ˌmatɛ̃ˈmatɨk/ (n)
matematiker
  osoba zajmująca się zawodowo matematyką

matematyka /ˌmatɛ̃ˈmatɨka/ (n)
matematik
  (edukacja, edukacyjny) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;

materac /maˈtɛraʦ̑/ (n)
madrass
  duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;

materia /maˈtɛrʲja/ (n)
materia
  (filozofia, filozoficzny) byt rozciągły w przestrzeni i czasie;
  (fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych;

materializm /ˌmatɛrʲˈjalʲism̥/ (n)
materialism
  kierowanie się w życiu względami materialnymi

materialny /ˌmatɛrʲˈjalnɨ/ (adj)
materiell
  dotyczący materii, związany z pojęciem materii
  związany z dobrami finansowymi, ekonomicznymi

materiał /maˈtɛrʲjaw/ (n)
material, ämne
  to, z czego są wytwarzane przedmioty

matka /ˈmatka/ (n)
mor, moder, mamma
  rodzic płci żeńskiej;

matoł /ˈmatɔw/ (n)
drummel, träbock
  (potocznie, potoczny) mężczyzna mało inteligentny; głupiec, tuman

matriarchalny /ˌmatrʲjarˈxalnɨ/ (adj)
matriarkalisk
  dotyczący matriarchatu

matriarchat /maˈtrʲjarxat/ (n)
matriarkat
  (socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety;

mauretański /ˌmawrɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
mauretansk
  odnoszący się do Mauretanii, państwa w Afryce

maurytyjski /ˌmawrɨˈtɨjsʲci/ (adj)
mauritisk
  odnoszący się do państwa Mauritius

mauzoleum /ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
mausoleum
  (architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;

mazurek /maˈzurɛk/ (n)
masurka, mazurka
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) stylizowany taneczny utwór muzyczny w takcie 3/4, oparty na mazurze, oberku lub kujawiaku;
pilfink
  (ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla;

mało /ˈmawɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
få
  niewielka ilość czegoś lub kogoś

małomówny /ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ/ (adj)
tystlåten, fåordig, ordknapp, fåmäld
  taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy

małostkowy /ˌmawɔˈstkɔvɨ/ (adj)
småaktig
  taki, który przywiązuje wagę do spraw mało istotnych, mało ważnych, błahych, a nie dostrzega tego, co jest naprawdę istotne

małpa /ˈmawpa/ (n)
apa
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;

mały /ˈmawɨ/ (adj)
liten
  mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski

mały palec /ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
lillfinger
  (anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi

małż /mawʃ/ (n)
mussla, snäcka
  (zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak;

małżeństwo /mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/ (n)
äktenskap, gifte
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;

małżeństwo wymuszone /mawʒˈɛɲstfɔ vˌɨmuʃˈɔnɛ/ (n)
tvångsäktenskap
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety;

małżowina uszna /mˌawʒɔvˈina ˈuʃna/ (n)
öra
  (anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia

maślak lepki /ˈmaɕlak ˈlɛpʲci/ (n)
grå lärksopp
  (mikologia, mikologiczny) Suillus viscidus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych;

maślak pstry /ˈmaɕlak ˈpstrɨ/ (n)
sandsopp
  (mikologia, mikologiczny) Suillus variegatus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o oliwkowej barwie kapelusza;

maślak sitarz /ˈmaɕlac ˈɕitaʃ/ (n)
örsopp
  (mikologia, mikologiczny) Suillus bovinus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o dużych porach rurek;

maślak ziarnisty /ˈmaɕlaɟ ʑarʲˈɲistɨ/ (n)
grynsopp
  (mikologia, mikologiczny) Suillus granulatus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych bez pierścienia;

maślak zwyczajny /ˈmaɕlaɡ zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
smörsopp
  (mikologia, mikologiczny) Suillus luteus, pospolity, jadalny gatunek grzyba z rodziny maślakowatych;

maślak żółty /ˈmaɕlaɡ ˈʒuwtɨ/ (n)
lärksopp
  (mikologia, mikologiczny) Suillus grevillei, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych o żółtej barwie kapelusza;

maślanka /maɕˈlãnka/ (n)
kärnmjölk
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany;

mebel /ˈmɛbɛl/ (n)
möbel
  ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;

mech /mɛx/ (n)
mossa
  (botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach

mechaniczny /ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
mekanisk
  związany z mechaniką, opierający się na zasadach mechaniki
  pozbawiony działania woli; automatyczny, machinalny
  związany z mechanizmem, dotyczący mechanizmu

mechanizm /mɛˈxãɲism̥/ (n)
mekanism, verk
  (technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność

mecz /mɛʧ̑/ (n)
match
  (sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

meczet /ˈmɛʧ̑ɛt/ (n)
moské
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;

medal /ˈmɛdal/ (n)
medalj
  niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;

medalion /mɛˈdalʲjɔ̃n/ (n)
medaljong
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdobny wisiorek-pojemniczek, w którym umieszcza się miniaturowy portret lub pamiątkę;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owalny kotlet bez panierki

mediana /mɛˈdʲjãna/ (n)
median
  (statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);
  (geometria) odcinek, który łączy wierzchołek trójkąta ze środkiem przeciwległego do niego boku

meduza /mɛˈduza/ (n)
manet
  (zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską;

medycyna /ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
medicin, läkarvetenskap
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia,

medycyna weterynaryjna /mˌɛdɨtsˈɨna vˌɛtɛrˌɨnarˈɨjna/ (n)
veterinärmedicin
  nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce;

medytować /ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
fundera, grubbla, grunna, kontemplera, meditera, reflektera
  (przenośnie, przenośnia) pogrążać się w myślach
meditera, kontemplera
  uprawiać medytację

megalit /mɛˈɡalʲit/ (n)
megalit
  duży, nieobrobiony lub częściowo obrobiony kamień, rodzaj prehistorycznej budowli;

meitner /ˈmajtnɛr/ (n)
meitnerium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;

meksykański /ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
mexikansk
  odnoszący się do państwa Meksyk

melancholia /ˌmɛlãnˈxɔlʲja/ (n)
melankoli
  (psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia

melancholik /ˌmɛlãnˈxɔlʲik/ (n)
melankoliker
  człowiek cierpiący na melancholię

melanezyjski /mˌɛlanɛzˈɨjski/ (adj)
melanesisk
  związany z Melanezją, dotyczący Melanezji

melasa /mɛˈlasa/ (n)
melass
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;

melatonina /ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna/ (n)
melatonin
  (biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;

melodia /mɛˈlɔdʲja/ (n)
melodi, låt
  ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;

melodramatyczny /mˌɛlɔdrˌamatˈɨtʃnɨ/ (adj)
melodramatisk
  dotyczący melodramatu

melodyjny /mˌɛlɔdˈɨjnɨ/ (adj)
melodisk
  o przyjemnym brzmieniu

melon /ˈmɛlɔ̃n/ (n)
melon
  (spożywczy) jadalny owoc rośliny (1.1)

mendelew /mɛ̃nˈdɛlɛf/ (n)
mendelevium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;

mendoweszka /ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka/ (n)
flatlus
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda;

mennica /mɛnɲˈitsa/ (n)
myntverk
  przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;

menstruacja /ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
menstruation, reglering, mens
  (fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;

mentalność /mɛntˈalnɔɕtɕ/ (n)
mentalitet
  właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości

menu /mˈɛnu/ (n)
meny, matsedel
  karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji

merkantylny /ˌmɛrkãnˈtɨlnɨ/ (adj)
merkantil
  nastawiony wyłącznie na korzyści ekonomiczne

merytokracja /mˌɛrɨtɔkrˈatsja/ (n)
meritokrati
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;

mesjanizm /mɛˈsʲjä̃ɲism̥/ (n)
messianism
  wiara w nadejście Mesjasza, który zbawi ludzkość

metabolizm /ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/ (n)
metabolism, ämnesomsättning
  (biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;

metafora /ˌmɛtaˈfɔra/ (n)
metafor
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;

metaforyczny /mˌɛtafɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
metaforisk
  dotyczący metafory

metakognicja /mˌɛtakɔɡɲˈitsja/ (n)
metakognition
  (psychologia, psychologiczny) zdolność osobnicza do rozpoznawania własnych błędów w rozumowaniu, tzw. „myślenie o myśleniu”

metal /ˈmɛtal/ (n)
metall
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;

metalowy /ˌmɛtaˈlɔvɨ/ (adj)
metallisk
  związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu

metalurgiczny /mˌɛtalurɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
metallurgisk
  związany z metalurgią

metan /ˈmɛtãn/ (n)
metan
  (chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;

metanol /mɛˈtãnɔl/ (n)
metanol
  (chemia, chemiczny) najprostszy związek z grupy alkoholi, bezbarwna, łatwopalna ciecz;

meteor /mɛˈtɛɔr/ (n)
meteor
  (astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);

meteoroid /ˌmɛtɛɔˈrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
meteoroid
  (astronomia, astronomiczny) okruch skalny mniejszy od planetoidy, poruszający się po orbicie;

meteorologia /ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/ (n)
meteorologi
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;

meteorologiczny /ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
meteorologisk
  związany z meteorologią, dotyczący meteorologii

meteoryt /ˌmɛtɛˈɔrɨt/ (n)
meteorit
  (astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;

metka /ˈmɛtka/ (n)
medvurst
  (spożywczy) surowa kiełbasa o konsystencji pasty;

metoda /mɛˈtɔda/ (n)
metod
  sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu

metr /mɛtr̥/ (n)
meter
  odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;

metr kwadratowy /ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/ (n)
kvadratmeter
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;

metr sześcienny /mˈɛtr ʃɛɕtɕˈɛnnɨ/ (n)
kubikmeter
  (jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra;

metro /ˈmɛtrɔ/ (n)
tunnelbana, T-bana
  podziemna kolej miejska

metropolia /ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/ (n)
metropol, storstad
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju

mewa /ˈmɛva/ (n)
mås
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;

mezopotamski /mˌɛzɔpɔtˈamski/ (adj)
mesopotamisk
  związany z Mezopotamią, dotyczący Mezopotamii

mgnienie oka /ˈmʲɟɲɛ̇̃ɲɛ ˈɔka/ (n)
ögonblick
  moment, chwila

mgła /mɡwa/ (n)
dimma, töcken, dis, dunst
  zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;

mgławica /mɡwaˈvʲiʦ̑a/ (n)
nebulosa
  (astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;

mianowicie /ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (conjunction)
nämligen, närmare bestämt
  służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi

mianownik /mʲjãˈnɔvʲɲik/ (n)
nominativ
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
nämnare
  (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;

miasto /ˈmʲjastɔ/ (n)
stad
  (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1)
  (potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1)

miażdżyca /mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a/ (n)
åderförfettning, åderförkalkning
  (medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych;

micela /mʲiˈʦ̑ɛla/ (n)
micell
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;

miecz /mʲjɛʧ̑/ (n)
svärd
  obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem;

miecz Damoklesa /ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa/ (n)
damoklessvärd
  wyrok losu, kara nieubłaganie wisząca nad człowiekiem;

miecz świetlny /mʲjɛʧ̑‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
ljussabel
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;

miecznik /ˈmʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
svärdfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec

mieczyk /ˈmʲjɛʧ̑ɨk/ (n)
gladiolus, sabellilja
  (botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze;

miednica /mʲjɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
bäcken
  (anatomia, anatomiczny) wklęsła, parzysta kość w obrębie lędźwi, łącząca kończynę dolną (tylną) z kręgosłupem;
handfat, tvättfat
  duża miska, głównie do mycia lub prania;

miedziany /mʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ/ (adj)
kopparfärgad
  koloru miedzi

miedź /mʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
koppar
  (chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;

miejsce /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (n)
plats
  (sport, sportowy) ranga, pozycja
  wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś
plats, utrymme
  miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
plats, ställe
  obszar lub punkt w przestrzeni

miejscowość /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑/ (n)
ort
  jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany wyróżniający się odrębną nazwą

miejska legenda /ˈmʲjɛ̇jska lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
vandringssägen
  pozornie prawdziwa informacja rozpowszechniana przez media, Internet lub w kręgach towarzyskich, budząca wielkie emocje u odbiorców;

mielizna /mʲjɛˈlʲizna/ (n)
grund, bank
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;

miesiąc /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑/ (n)
månad
  (jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;

miesiąc miodowy /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ/ (n)
smekmånad
  pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje

miesiączkować /mʲˌɛɕɔntʃkˈɔvatɕ/ (v)
menstruera
  (fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę

mieszać /ˈmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
förvirra
  (przenośnie, przenośnia) gmatwać, komplikować, powodować chaos, nieład
blanda
  łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)
  dodawać, łączyć pojęcia itp.

mieszczański /mʲɛʃtʃˈaɲski/ (adj)
borgerlig
  (historia, historyczny, historycznie) związany z mieszczaństwem, mieszkańcami miast

mieszkanie /mʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
lägenhet, boning
  zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;

mieszkaniec /mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑/ (n)
invånare, innevånare
  osoba, która gdzieś mieszka (żyje)

mieszkać /ˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
bo
  przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

mieć /mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
ha på sig
  być w coś ubranym
ha, äga
  być w posiadaniu czegoś, posiadać coś

mieć asa w rękawie /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈasa v‿rɛ̃ŋˈkavʲjɛ/ (idiom)
ha ett ess i rockärmen
  mieć przygotowany w ukryciu jakiś niezbyt uczciwy atut, dowód lub argument, do wykorzystania w dogodnej chwili dla zdobycia przewagi

mieć czyste sumienie /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈʧ̑ɨstɛ sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (v)
ha rent mjöl i påsen
  postępować moralnie, uczciwie

mieć głowę na karku /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ na‿ˈkarku/ (v)
ha huvudet på skaft
  być rozsądnym, zaradnym, umieć sobie radzić; myśleć trzeźwo

mieć głowę w chmurach /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ ˈf‿xmurax/ (v)
ha huvudet bland molnen
  być rozmarzonym, rozkojarzonym; myśleć nierozsądnie, nierealnie

mieć miejsce /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (idiom)
äga rum, utspela sig
  rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć

mieć nadzieję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (v)
hoppas
  wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że

mieścić /ˈmʲjɛ̇ɕʨ̑iʨ̑/ (v)
rymma
  zawierać coś w środku

migotanie przedsionków /ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf/ (n)
förmaksflimmer
  (medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca;

mikrobiologia /ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
mikrobiologi
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;

mikrofon /mʲiˈkrɔfɔ̃n/ (n)
mikrofon
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;

mikronezyjski /ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
mikronesisk
  odnoszący się do Mikronezji

mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (n)
mikroskop
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;

mikroskopijny /ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ/ (adj)
mikroskopisk
  bardzo mały, w skali mikro

mila /ˈmʲila/ (n)
mil
  jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;

milenium /mʲiˈlɛ̃ɲũm/ (n)
millennium, årtusende
  okres tysiąca lat

miliarder /mʲiˈlʲjardɛr/ (n)
miljardär
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy

miliardowy /ˌmʲilʲjarˈdɔvɨ/ (adj)
miljarte
  przymiotnik od miliard (1000000000)

milimetr /mʲiˈlʲĩmɛtr̥/ (n)
millimeter
  tysięczna część metra;

milioner /mʲiˈlʲjɔ̃nɛr/ (n)
miljonär
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliony

militarny /ˌmʲilʲiˈtarnɨ/ (adj)
militär, militärisk
  związany z wojskiem, wojskowością lub wojną

militaryzm /mˌilitˈarɨzm/ (n)
militarism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne

mimo /ˈmʲĩmɔ/ (preposition)
trots, oaktat, oavsett, utan hänsyn till
  wskazuje na zrobienie czegoś, choć warunki temu nie sprzyjają

mimo że /mˈimɔ ʒˈɛ/
trots att, fast, fastän, även om
  łącząca zdanie przyzwalające, wyrażające rozbieżność pomiędzy tym, co się dzieje w rzeczywistości, a tym, czego się oczekiwało

mimochodem /ˌmʲĩmɔˈxɔdɛ̃m/ (adv)
apropå
  przy okazji; od niechcenia; ubocznie

mina /ˈmʲĩna/ (n)
mina
  (wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;
min
  wyraz twarzy

mineralog /ˌmʲĩnɛˈralɔk/ (n)
mineralog
  (mineralogia, mineralogiczny) specjalista zajmujący się mineralogią

mineralogia /ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/ (n)
mineralogi
  (geologia, geologiczny) nauka o minerałach;

mineralogiczny /mˌinɛrˌalɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
mineralogisk
  dotyczący mineralogii

minerał /mʲĩˈnɛraw/ (n)
mineral
  (geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;

minimalista /ˌmʲĩɲĩmaˈlʲista/ (n)
minimalist
  zwolennik minimalizmu

minister /mʲĩˈɲistɛr/ (n)
minister, statsråd
  urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;

ministerstwo /ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/ (n)
departement, ministär
  urząd, którego szefem jest minister

minjan /mˈinjan/ (n)
minjan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) w judaizmie: najmniejsza dopuszczalna liczba mężczyzn (tj. dziesięciu), wymagana do odbycia rytuałów religijnych;

mintaj /ˈmʲĩntaj/ (n)
alaskasej
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego;

minuskuła /ˌmʲĩnuˈskuwa/ (n)
minuskel
  (termin typograficzny) mała litera;

minuta /mʲĩˈnuta/ (n)
minut, bågminut
  (jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);

miotła /ˈmʲjɔtwa/ (n)
kvast, sopkvast
  narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;

mioza /mʲˈɔza/ (n)
mios
  (medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka;

miraż /ˈmʲiraʃ/ (n)
fata morgana, hägring
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) fatamorgana;
bländverk, fata morgana, hägring, illusion, synvilla
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) coś nieziszczalnego, złudnego; pozory czegoś

mirra /ˈmʲirːa/ (n)
myrra
  żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec;

miseczka /mʲiˈsɛʧ̑ka/ (n)
kupa
  każda z dwóch części stanika osłaniająca pierś

misja /ˈmʲisʲja/ (n)
mission
  posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców

misjonarz /mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/ (n)
missionär
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

mistrz /mʲisṭʃ/ (n)
mästare
  osoba najlepsza w czymś
  (rzemiosło, rzemieślniczy) najwyższy stopień kształcenia zawodowego;

mistrzostwa świata /mʲiˈsṭʃɔstfa ˈɕfʲjata/ (n)
världsmästerskap
  (sport, sportowy) rozgrywki służące wyłonieniu najlepszego zawodnika lub drużyny na świecie w danej dyscyplinie

mistrzostwo /mʲiˈsṭʃɔstfɔ/ (n)
mästerskap
  (sport, sportowy) tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie
  (sport, sportowy) w lm zawody lub rozgrywki o tytuł mistrza

mistrzyni /mʲiˈsṭʃɨ̃ɲi/ (n)
mästarinna
  kobieta najlepsza w czymś
  najwyższy stopień kształcenia zawodowego kobiet;
  zwyciężczyni zawodów sportowych, w szczególności mistrzostw;

mistycyzm /mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
mysticism
  kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;

mistyczny /mistˈɨtʃnɨ/ (adj)
mystisk
  związany z mistyką, mistycyzmem

mistyka /ˈmʲistɨka/ (n)
mystik
  duchowość opierająca się na mistycyzmie

mit /mʲit/ (n)
mit, myt
  (literacko) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;
mit
  (potocznie, potoczny) fałszywy pogląd o czymś, coś zmyślonego

mitologia /ˌmʲitɔˈlɔɟja/ (n)
mytologi
  funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
  nauka zajmująca się mitami

mityczny /mʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
mytisk
  związany z mitem, mitologią

mizantropijny /mˌizantrɔpˈijnɨ/ (adj)
misantropisk, människofientlig
  charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom

mizofonia /ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa/ (n)
misofoni
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na dźwięki objawiająca się złością i lękiem;

miód /mʲjut/ (n)
honung
  (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;
mjöd
  (spożywczy) napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu (1.1) i innych składników;

mięczak /ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
blötdjur
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;

między /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
bland, mellan
  …używany, gdy coś otoczone jest większą ilością czegoś innego
mellan
  …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami
  …określający przedział czasowy
  …podkreślający pośredni charakter czegoś
  …używany, gdy coś jest dzielone lub jest tego wiele, a części dostaje kilkoro odbiorców
  …zaznaczający możliwość wyboru

między innymi /mʲˌɛndʑɨ innˈɨmi/ (adv)
bland annat
  fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa

między młotem a kowadłem /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m/ (adv)
mellan hammaren och städet
  (związek frazeologiczny) w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami

międzynarodowy /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
internationell
  taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów

międzyplanetarny /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨplãnɛˈtarnɨ/ (adj)
interplanetarisk, interplanetär
  taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami

miękki /ˈmʲjɛ̃ŋʲci/ (adj)
mjuk, lös
  taki, który łatwo ugina się pod naciskiem

mięsień /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
muskel
  (anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu;

mięso /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
kött
  (spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;

mięso armatnie /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/ (n)
kanonföda, kanonmat
  (związek frazeologiczny) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie

mięsożerca /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
köttätare
  (ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem

mięsożerny /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
köttätande
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem

mięta /ˈmʲjɛ̃nta/ (n)
mynta
  (botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;

miętus /ˈmʲjɛ̃ntus/ (n)
lake
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lota lota, drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone;

miło /ˈmʲiwɔ/ (adv)
angenämt, trevligt
  od: miły

miłosierdzie /ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
barmhärtighet
  okazywane współczucie, dobroć lub litość

miłosierny /ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
barmhärtig
  okazujący dobroć i współczucie cierpiącym

miłość /ˈmʲiwɔɕʨ̑/ (n)
kärlek, förälskelse
  osoba, którą się kocha
kärlek
  uczucie, którym się darzy kochaną osobę;
  silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym

miłość od pierwszego wejrzenia /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa/ (n)
kärlek vid första ögonkastet
  zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy

miły /ˈmʲiwɨ/ (adj)
älskvärd, gullig
  uprzejmy, serdeczny

mleczarnia /mlɛtʃˈarɲʲa/ (n)
mjölkaffär
  (przestarzałe, przestarzały) jadłodajnia z przewagą posiłków mlecznych
mejeri
  (zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko

mleczarnik /mlɛtʃˈarɲik/ (n)
mejeriarbetare, mejerist
  TemplateParserError:LuaError osoba zajmująca się mleczarstwem, pracownik mleczarni

mleczarz /ˈmlɛʧ̑aʃ/ (n)
mjölkbud
  (potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka

mleko /ˈmlɛkɔ/ (n)
mjölk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu

mleć /mlɛʨ̑/ (v)
mala
  rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów

mnich /mʲɲix/ (n)
munk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich

mniejszość /ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑/ (n)
minoritet
  mniejsza część jakiejś całości

mobilizacja /ˌmɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
mobilisering
  (wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej

moc /mɔʦ̑/ (n)
kraft, makt
  siła, umiejętność, zdolność do wysiłku

mocny /ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
stark
  bardzo silny
  o wysokim stężeniu, o wysokiej zawartości jakiejś substancji w czymś
  wytrzymały

mocz /mɔʧ̑/ (n)
urin, kiss
  (fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;

moczar /mˈɔtʃar/ (n)
moras
  (książkowy) teren podmokły

moczopędny /ˌmɔʧ̑ɔˈpɛ̃ndnɨ/ (adj)
urindrivande
  taki, który wywołuje wydzielanie moczu lub zwiększenie jego objętości

moczowód /mɔtʃˈɔvut/ (n)
urinledare
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;

model /ˈmɔdɛl/ (n)
modell
  (matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) matematyczny opis zachowania jakiegoś układu;
  kopia czegoś wykonana w mniejszych rozmiarach
  fizycznie istniejący wzór, prototyp jakiegoś obiektu
  mężczyzna prezentujący stroje na pokazach mody

modelka /mɔˈdɛlka/ (n)
mannekäng, modell
  kobieta prezentująca stroje na pokazach mody

modliszka /mɔˈdlʲiʃka/ (n)
bönsyrsa
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;

modlitewnik /ˌmɔdlʲiˈtɛvʲɲik/ (n)
bönbok
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) książka zawierająca zbiór pieśni religijnych i modlitw;

modlitwa /mɔˈdlʲitfa/ (n)
bön
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;

modrzew /ˈmɔḍʒɛf/ (n)
lärkträd, lärk
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo iglaste z rodzaju (1.1), o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę
lärk, lärkträ
  (technologia, technika, techniczny) drewno z modrzewia (1.1)

moim zdaniem /mˈɔim zdˈaɲʲɛm/
i min mening
  wyrażenie oceniające, wprowadzające osobistą opinię autora wypowiedzi

mokry /ˈmɔkrɨ/ (adj)
våt, sur
  pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą

mol /mɔl/ (n)
mol
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;

molekularny /mˌɔlɛkulˈarnɨ/ (adj)
molekyl-, molekylar
  dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś

molekuła /ˌmɔlɛˈkuwa/ (n)
molekyl
  (chemia, chemiczny) obojętne elektrycznie indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu, które są ze sobą trwale połączone wiązaniami chemicznymi;

molibden /mɔˈlʲibdɛ̃n/ (n)
molybden
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;

molibdenit /mˌɔlibdˈɛɲit/ (n)
molybdenglans, molybdenit
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;

molo /ˈmɔlɔ/ (n)
promenadbrygga
  pomost spacerowy wychodzący w morze;

moment /ˈmɔ̃mɛ̃nt/ (n)
ögonblick, stund, moment, slag
  krótki odcinek czasu

monakijski /ˌmɔ̃naˈcijsʲci/ (adj)
monegaskisk
  odnoszący się do państwa Monako

monarcha /mɔ̃ˈnarxa/ (n)
monark
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;

monarchia /mɔ̃ˈnarxʲja/ (n)
monarki
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;

moneta /mɔ̃ˈnɛta/ (n)
mynt
  metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
mongolisk, mongoliska
  odnoszący się do Mongolii lub Mongołów

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (n)
mongoliska
  język urzędowy Mongolii;

monocykl /mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
enhjuling
  rower z jednym kołem

monodia /mɔnˈɔdja/ (n)
monodi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) solowa melorecytacja w antycznym dramacie greckim, w szczególności monolog o charakterze lamentacyjnym
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny wyróżniający się jednolitą linią melodyczną i takimż akompaniamentem

monofizytyzm /ˌmɔ̃nɔfʲiˈzɨtɨsm̥/ (n)
monofysitism
  (teologia, teologiczny) pogląd głoszący, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu;

monoftong /mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk/ (n)
monoftong
  (językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy

monogamia /ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/ (n)
monogami
  życie w związku z tylko jednym partnerem;

monografia /ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
monografi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;

monokultura /ˌmɔ̃nɔkulˈtura/ (n)
monokultur
  system wieloletniego uprawiania tego samego gatunku roślin na określonym gruncie;

monomania /ˌmɔ̃nɔ̃ˈmãɲja/ (n)
monomani
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe opanowanie umysłu przez jedną myśl

monopol /mɔ̃ˈnɔpɔl/ (n)
monopol
  (handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;

monoteista /ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
monoteist
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jednego, jedynego boga

monoteistyczny /ˌmɔ̃nɔtɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
monoteistisk
  związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom

monoteizm /ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
monoteism
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;

monotonny /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ/ (adj)
enahanda
  ciągle taki sam, bez urozmaicenia

monstrancja /mɔnstrˈantsja/ (n)
monstrans
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej

monsun /mˈɔnsun/ (n)
monsun
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem, a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;

montować /mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
montera
  budować coś z części

monument /mɔ̃ˈnũmɛ̃nt/ (n)
monument
  (książkowy) posąg, obelisk lub rzeźba o dużych rozmiarach upamiętniające jakieś wydarzenie lub wzniesione ku czci kogoś zasłużonego

mops /mɔps/ (n)
mops
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych, łagodnych psów; pies należący do tej rasy;

moralizować /mˌɔralizˈɔvatɕ/ (v)
moralisera
  poddawać procesowi umoralnienia, prawić morały

moralny /mɔˈralnɨ/ (adj)
moralisk
  dotyczący moralności, opisujący moralność

morał /ˈmɔraw/ (n)
moral
  zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący

morda /ˈmɔrda/ (n)
mule
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) pysk

morderca /mɔrˈdɛrʦ̑a/ (n)
mördare
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo

morderstwo /mɔrˈdɛrstfɔ/ (n)
mord
  celowe odebranie komuś życia

morela /mɔˈrɛla/ (n)
aprikos, aprikosträd
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;
aprikos
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoce tego drzewa

morena /mɔˈrɛ̃na/ (n)
morän
  (geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;

morfem /ˈmɔrfɛ̃m/ (n)
morfem
  (gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;

morfologia /ˌmɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
morfologi, formlära
  (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;

moroszka /mɔˈrɔʃka/ (n)
hjortron
  (botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc rośliny (1.1)

mors /mɔrs/ (n)
valross
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak, Odobenus rosmarus, mieszkaniec Arktyki;

morszczuk /ˈmɔrʃʧ̑uk/ (n)
kummel
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merluccius merluccius, drapieżna ryba morska, poławiana dla smacznego mięsa;

morze /ˈmɔ.ʒɛ/ (n)
hav, sjö
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
hav
  (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś

morze Marmara /mˈɔʒɛ marmˈara/ (pn)
Marmarasjön
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym;

morzyk marmurkowy /ˈmɔʒɨk ˌmarmurˈkɔvɨ/ (n)
marmoralka
  (ornitologia, ornitologiczny) Brachyramphus marmoratus, gatunek ptaka z rodziny alk występujący na północnym Pacyfiku

morzyk sędziwy /ˈmɔʒɨk sɛ̃ɲˈʥ̑ivɨ/ (n)
kragalka
  (ornitologia, ornitologiczny) Synthliboramphus antiquus, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się u północnych wybrzeżach Pacyfiku, Azji i Ameryki Północnej:

morświn /ˈmɔrʲɕfʲĩn/ (n)
tumlare
  (dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;

moskit /ˈmɔsʲcit/ (n)
moskit
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki owad tropikalny przenoszący wiele chorób;

moskitiera /ˌmɔsʲciˈtʲjɛra/ (n)
insektsnät, moskitnät, myggnät
  zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń);

most /mɔst/ (n)
hjärnbrygga
  (anatomia, anatomiczny) część mózgu zawarta między rdzeniem przedłużonym a śródmózgowiem;
bro
  (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;

most zwodzony /mˈɔzd zvɔdʑˈɔnɨ/ (n)
klaffbro
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;

mostek /ˈmɔstɛk/ (n)
bröstben
  (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;
tandbro, tandbrygga
  (stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej
kommandobrygga
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wzniesiona część pokładu;

motocykl /mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
motorcykel
  (motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;

motocyklista /ˌmɔtɔʦ̑ɨkˈlʲista/ (n)
motorcyklist
  osoba kierująca motocyklem

motorower /ˌmɔtɔˈrɔvɛr/ (n)
moped, moppe
  (motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;

motorówka /ˌmɔtɔˈrufka/ (n)
motorbåt
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mała jednostka pływająca napędzana silnikiem mechanicznym;

motyl /ˈmɔtɨl/ (n)
fjäril
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rodziny motyli, Lepidoptera;

motyw /ˈmɔtɨf/ (n)
motiv
  (psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania

mowa /ˈmɔva/ (n)
tal
  przemówienie, wypowiedź;

mowa ciała /mˈɔva tɕˈawa/ (n)
kroppsspråk
  zespół niewerbalnych komunikatów jak: gesty i ruchy ciała, mimika, postawa i ukierunkowanie ciała, sposób używania przestrzeni interpersonalnej itp.;

mowa jest srebrem, a milczenie złotem /ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m/ (proverb)
att tala är silver men att tiga är guld
  chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć

mozaika /mɔˈzajka/ (n)
mosaik
  (sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;

mozambicki /ˌmɔzãmˈbʲiʦ̑ʲci/ (adj)
moçambikisk
  odnoszący się do państwa Mozambik, związany z Mozambikiem

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (adj)
moldavisk
  odnoszący się do Mołdawii

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (n)
moldaviska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mołdawii

może /ˈmɔʒɛ/ (particle)
kanske, måhända, månne, möjligen, kanhända, månntro
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

możliwość /mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
möjlighet
  stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)

możliwy /mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
möjlig
  taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić

można /ˈmɔʒna/ (v)
man kunna
  jest możliwe do wykonania

mrowisko /mrɔˈvʲiskɔ/ (n)
myrstack
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;

mrugać /ˈmruɡaʨ̑/ (v)
blinka
  wykonywać szybkie ruchy powiekami

mrówka /ˈmrufka/ (n)
myra
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae

mrówkojad /mrufˈkɔjat/ (n)
myrslok
  (zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;

mrównik /ˈmruvʲɲik/ (n)
jordsvin
  (zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;

mróz /mrus/ (n)
frost
  temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;

msza /m̥ʃa/ (n)
mässa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku;

mszyca /ˈm̥ʃɨʦ̑a/ (n)
bladlus
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach;

mucha /ˈmu.xa/ (n)
fluga
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;

muchomor /muˈxɔ̃mɔr/ (n)
flugsvamp
  (systematyka) (biologia, biologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;

muchomor czerwony /muˈxɔ̃mɔr ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (n)
röd flugsvamp
  (mikologia, mikologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza;

muchomor mglejarka /muˈxɔ̃mɔr mɡlɛˈjarka/ (n)
grå kamskivling
  (mikologia, mikologiczny) Amanita vaginata, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o prążkowanej powierzchni kapelusza;

muchomor sromotnikowy /muˈxɔ̃mɔr ˌsrɔ̃mɔtʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
lömsk flugsvamp
  (mikologia, mikologiczny) Amanita phalloides, śmiertelnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o zielonkawej barwie kapelusza;

muchomor twardawy /muˈxɔ̃mɔr tfarˈdavɨ/ (n)
gråfotad flugsvamp
  (mikologia, mikologiczny) Amanita excelsa, Amanita spissa, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brązowej barwie kapelusza, z białoszarymi łatkami na powierzchni;

mufka /mˈufka/ (n)
muff
  rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;

mumia /ˈmũmʲja/ (n)
mumie
  zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;

mur /mur/ (n)
mur
  (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny

murarz /ˈmuraʃ/ (n)
murare
  robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów

murować /muˈrɔvaʨ̑/ (v)
mura
  budować ściany przy pomocy kamieni lub cegieł łączonych zaprawą

musieć /ˈmuɕɛ̇ʨ̑/ (modal)
måste
  być zobowiązanym do zrobienia czegoś
  zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami

musztarda /muˈʃtarda/ (n)
senap
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;

muzeum /muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
museum
  (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;
  (turystyka, turystyczny) budynek instytucji (1.1)

muzułmański /ˌmuzuwˈmãj̃sʲci/ (adj)
muslimsk
  związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów

muzyczny /muˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
musisk
  odnoszący się do muzyki, związany z muzyką

muzyk /ˈmuzɨk/ (n)
musiker
  osoba, która zajmuje się muzyką;

muzyka /ˈmuzɨka/ (n)
musik
  kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
  całokształt takich kompozycji
  sztuka układania takich kompozycji

muzykalny /ˌmuzɨˈkalnɨ/ (adj)
musikalisk
  uzdolniony muzycznie, wrażliwy na muzykę

muł /muw/ (n)
mula
  (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;
dy, gyttja
  naturalny, grząski i błotnisty osad zbiorników wodnych;

muślin /ˈmuɕlʲĩn/ (n)
muslin
  (włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;

my /mɨ/ (personalPronoun)
vi
  pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

mydlić oczy /mˈɨdlitɕ ˈɔtʃɨ/ (v)
föra någon bakom ljuset, slå blå dunster i ögonen på någon
  świadomie, celowo wprowadzać w błąd pozorami, okłamywać, oszukiwać

mydlnica lekarska /mɨdlʲˈɲiʦ̑a lɛˈkarska/ (n)
såpnejlika
  (botanika, botaniczny) Saponaria officinalis, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny goździkowatych i występujący w Europie, Azji i Afryce Północnej;

mydło /ˈmɨdwɔ/ (n)
tvål, såpa
  (higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania

mysikrólik /ˌmɨɕiˈkrulʲik/ (n)
kungsfågel
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny;

mysz /mɨʃ/ (n)
datormus, mus
  (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora
mus
  (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;

myszka /ˈmɨʃka/ (n)
mus
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) łono kobiece

myszołów /mɨˈʃɔwuf/ (n)
ormvråk
  (ornitologia, ornitologiczny) Buteo, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady;

myć /mɨʨ̑/ (v)
tvätta
  czyścić coś za pomocą wody
tvätta sig
  czyścić siebie samego za pomocą wody

myśl /mɨɕl̥/ (n)
idé
  (potocznie, potoczny) pomysł
tanke
  efekt pracy umysłu
  zbiór powiązanych idei

myśleć /ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
tänka
  chcieć coś zrobić, mieć zamiar
  skupiać się nad czymś
tänka, anse
  kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu
tro
  mieć zdanie

myśliwy /mɨɕˈlʲivɨ/ (n)
jägare
  (łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta

móc /muʦ̑/ (modal)
kunna
  być w stanie coś wykonać
  mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się
kunna, få
  mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś

mój /muj/ (pronoun)
min, mitt
  1. (osoba) lp

mól /mul/ (n)
mal
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania;

mówić /ˈmuvʲiʨ̑/ (v)
tala, prata
  posługiwać się jakimś językiem
prata, tala
  rozmawiać
säga, tala
  używać mowy do wyrażania myśli

mówić na ty /ˈmuvʲiʨ̑ na‿ˈtɨ/ (v)
dua
  zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”)

mózg /musk/ (n)
hjärna
  (anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;

mądrość /ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑/ (n)
klokhet, visdom
  umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem

mądry /ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
klok, vis
  odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie
  przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony

mądry Polak po szkodzie /ˈmɔ̃ndrɨ ˈpɔlak pɔ‿ˈʃkɔʥ̑ɛ/ (proverb)
det är lätt att vara efterklok
  o charakterystycznym dla Polaków uczeniu się na błędach już popełnionych zamiast przewidywania negatywnych skutków

mądrze /ˈmɔ̃nḍʒɛ/ (adv)
klokt
  od: mądry

mąka /ˈmɔ̃ŋka/ (n)
mjöl
  (spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;

mąka żytnia /mˈɔŋka ʒˈɨtɲʲa/ (n)
rågmjöl
  (spożywczy) mąka uzyskana z ziarna żyta;

mąż /mɔ̃w̃ʃ/ (n)
man, make
  mężczyzna będący w małżeństwie

męczennik /mɛntʃˈɛnɲik/ (n)
martyr
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

męczyć /ˈmɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
trötta
  nużyć
tröttna
  stawać się zmęczonym

męka /ˈmɛ̃ŋka/ (n)
plåga, kval, pina, lidande, tortyr, ve
  wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

męski /ˈmɛ̃w̃sʲci/ (adj)
manlig, maskulin
  dotyczący mężczyzny, przeznaczony dla mężczyzny
  (biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom

mężczyzna /mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna/ (n)
man
  dorosły człowiek płci męskiej;

młode /ˈmwɔdɛ/ (n)
unge
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej

młodoturek /mwˌɔdɔtˈurɛk/ (n)
ungturk
  (historia, historyczny, historycznie) członek nacjonalistycznego i modernistycznego ruchu politycznego istniejącego w Turcji na przełomie XIX i XX wieku, dążącego do obalenia monarchii osmańskiej i przebudowy państwa;

młodość /ˈmwɔdɔɕʨ̑/ (n)
ungdom
  okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (adj)
ny
  niedawno wyrosły
ung
  znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (n)
brudgum
  (potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody

młodzieńczy /mwɔˈʥ̑ɛ̇̃j̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
ungdomlig
  właściwy młodym ludziom

młodzież /ˈmwɔʥ̑ɛʃ/ (n)
ungdom
  młodzi ludzie

młotek /ˈmwɔtɛk/ (n)
hammare
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ

młyn /mwɨ̃n/ (n)
kvarn
  budynek, w którym zboże miele się na mąkę
  maszyna do rozdrabniania lub miażdżenia twardych materiałów

młynarz /ˈmwɨ̃naʃ/ (n)
mjölnare
  człowiek, który miele mąkę w młynie

młynek /ˈmwɨ̃nɛk/ (n)
kvarn
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do mielenia produktów spożywczych, np. pieprzu lub kawy

mściciel /ˈm̥ʲɕʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
hämnare
  osoba dokonująca zemsty, mszcząca się

mżawka /ˈmʒafka/ (n)
duggregn, dugg
  (meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;

na /na/ (preposition)
på
  …opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność, tak że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem

na bani /na‿ˈbãɲi/ (idiom)
på sned, på sniskan
  (potocznie, potoczny) w stanie upojenia alkoholowego; będąc podpitym, pijanym

na boku /na bˈɔku/ (adv)
vid sidan om
  (przenośnie, przenośnia) nieoficjalnie lub nielegalnie
avsides, i bakgrunden, i skymundan, vid sidan av
  z dala od czegoś

na czele /na‿ˈʧ̑ɛlɛ/
i spetsen för, i täten av
  na początku czegoś, z przodu czegoś

na czele /na‿ˈʧ̑ɛlɛ/ (adv)
framför, före, först, i spetsen, i täten
  na początku, z przodu, na przodzie / na przedzie
i spetsen
  pod czyimś przewodnictwem, zarządem

na dłuższą metę /na dwˈuʃʃɔ̃ mˈɛtɛ/ (idiom)
i längden
  w dalszej perspektywie czasowej, po upływie dostatecznie długiego czasu

na ogół /na‿ˈɔɡuw/ (adv)
för det mesta, i stort sett, på det hela taget
  zazwyczaj, przeważnie

na pewno /na‿ˈpɛvnɔ/ (adv)
bestämt, förvisso, säkerligen, säkert, visserligen, visst
  z całą pewnością, bez wątpliwości

na pierwszy rzut oka /na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka/
vid första ögonkastet, vid första anblicken
  o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy

na przykład /na‿ˈpʃɨkwat/
till exempel, exempelvis
  … poprzedzająca wyliczenie przykładów

na razie /na‿ˈraʑɛ/ (adv)
än så länge ännu så länge
  tymczasem, póki coś się nie zmieni

na razie /na‿ˈraʑɛ/ (interjection)
hej så länge; hej, vi ses hej då, vi ses
  (potocznie, potoczny) do zobaczenia wkrótce!

na własną rękę /na‿ˈvwasnɔ̃w̃ ˈrɛ̃ŋkɛ/ (adv)
på egen hand
  samodzielnie, na własną odpowiedzialność

na zawsze /na zˈafʃɛ/ (adv)
för alltid
  bez możliwości zmiany danego stanu

na zdrowie /na‿ˈzdrɔvʲjɛ/ (interjection)
skål, gutår
  zwrot używany przed toastem
prosit
  zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął

nabab /nˈabap/ (n)
nabob
  (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) bogacz

nabożny /nabˈɔʒnɨ/ (adj)
andäktig
  (dawniej, dawny) modlitewny, pobożny

naburmuszony /nˌaburmuʃˈɔnɨ/ (adj)
butter, grinig, knarrig, murrig, sur, sur­mulen
  o osobach: okazujący niezadowolenie i brak humoru

nachylenie /nˌaxɨlˈɛɲʲɛ/ (n)
lut, lutning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: nachylić

nacięcie krocza /natɕˈɛɲtɕɛ krˈɔtʃa/ (n)
perineotomi
  (medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;

nacjonalista /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
nationalist
  (pejoratywnie, pejoratywny) zwolennik nacjonalizmu

nacjonalistyczny /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
nationalistisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów

nacjonalizm /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
nationalism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;

nacjonalizować /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
nationalisera
  (ekonomia, ekonomiczny) zmieniać właściciela czegoś z prywatnego na państwowego

naczynie /naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ/ (n)
kärl
  rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia
  (biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)

naczynie krwionośne /natʃˈɨɲʲɛ krfʲɔnˈɔɕnɛ/ (n)
blodkärl
  (anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia

nad /nat/ (preposition)
över
  …położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia

nadal /ˈnadal/ (adv)
än, fortfarande, ännu, alltjämt, fortsatt
  w dalszym ciągu, dalej, wciąż jeszcze

nadanie /naˈdãɲɛ/ (n)
pollettering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: nadać

nadawanie /ˌnadaˈvãɲɛ/ (n)
sändning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: nadawać

nadawać /naˈdavaʨ̑/ (v)
sända ut, sända
  emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób
pollettera
  zlecać wysłanie za pomocą poczty
meritera
  być do czegoś odpowiednim

nadchodzić /natˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
närma sig
  idąc, przybywać do określonego miejsca
  o zdarzeniach, porach: zbliżać się, nastawać, następować

naddniestrzański /ˌnaddʲɲɛˈsṭʃãj̃sʲci/ (adj)
transnistrisk
  dotyczący Naddniestrza, związany z Naddniestrzem, pochodzący z Naddniestrza

naddźwiękowy /ˌnadʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
supersonisk
  poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)

nadepnąć /naˈdɛpnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
trampa
  przygnieść coś stopą; nastąpić na coś

nadgarstek /nadˈɡarstɛk/ (n)
handled
  (anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;

nadludzki /nadˈluʦ̑ʲci/ (adj)
övermänsklig
  taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość

nadnercze /nadˈnɛrʧ̑ɛ/ (n)
binjure
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;

nadprzewodnictwo /ˌnatpʃɛvɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
supraledning
  (fizyka, fizyczny) stan materiału polegający na zerowym oporze elektrycznym osiągany w niskiej temperaturze;

nadprzewodnik /ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
supraledare
  (fizyka, fizyczny) ciało, u którego w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny

nadrabiać miną /nadrˈabjatɕ mˈinɔ̃/ (v)
hålla god min i elakt spel
  udawać, że wszystko jest w porządku, mimo że sytuacja przedstawia się źle

nadtlenek wodoru /natˈːlɛ̃nɛɡ vɔˈdɔru/ (n)
väteperoxid
  (chemia, chemiczny) syropowata, bezbarwna ciecz; nieorganiczny związek chemiczny z grupy nadtlenków; jedna z reaktywnych form tlenu, stosowana w formie roztworu do m.in. dezynfekcji ran, wybielania i jako utleniacz w przemyśle chemicznym i paliwach rakietowych;

nadużywać /ˌnaduˈʒɨvaʨ̑/ (v)
missbruka
  używać w nadmiarze, przesadzać

nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
hopp, förhoppning
  oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy

nadzorca /nadʑˈɔrtsa/ (n)
föreståndare
  ktoś, kto nadzoruje coś lub kogoś

naftalen /naˈftalɛ̃n/ (n)
naftalen
  (chemia, chemiczny) węglowodór występujący w temperaturze pokojowej w postaci białych i krystalicznych płatków;

nagana /naˈɡãna/ (n)
avhyvling, bassning, minnesbeta, näsbränna, näsknäpp, reprimand
  upomnienie za niewłaściwe postępowanie lub za wykroczenie

nagi /ˈnaɟi/ (adj)
naken, kal
  bez ubrania na sobie ubrania, rozebrany do naga

nagle /ˈnaɡlɛ/ (adv)
plötsligt, plötsligen
  w nieoczekiwany i gwałtowny sposób

nagrobek /naˈɡrɔbɛk/ (n)
gravsten
  trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej;

nagroda /naˈɡrɔda/ (n)
pris, belöning
  wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę

nagrywarka /ˌnaɡrɨˈvarka/ (n)
brännare
  (informatyka, informatyczny) urządzenie służące do zapisywania danych na płytach CD lub DVD;

nagły /ˈnaɡwɨ/ (adj)
plötslig, bråd, hastig
  taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka

nagłówek /naˈɡwuvɛk/ (n)
huvud, rubrik
  wyróżniony napis umieszczony nad tekstem

naiwny /naˈ<sup>j</sup>ivnɨ/ (adj)
naiv, blåögd, godtrogen
  taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności

najazd /ˈnajast/ (n)
invasion, överfall
  zbrojna agresja

najpierw /ˈnajpʲjɛrf/ (adv)
först
  przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności

naleśnik /naˈlɛɕɲik/ (n)
pannkaka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;

należeć /naˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
man böra
  (tylko forma bezosobowa) należy = wypada, powinno się
tillhöra, ingå
  być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru
tillhöra
  być w posiadaniu czyimś

należny /naˈlɛʒnɨ/ (adj)
behörig, berättigad, tillbörlig, vederbörlig
  (książkowy) należący się komuś lub czemuś; przysługujący

należyty /ˌnalɛˈʒɨtɨ/ (adj)
lämplig, passande, tillbörlig, vederbörlig
  (podniośle) właściwy; taki, jak należy

namibijski /ˌnãmʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
namibisk
  odnoszący się do państwa Namibia

namierzanie /ˌnãmʲjɛˈʒãɲɛ/ (n)
pejling
  (rzeczownik odczasownikowy) od: namierzać

namiot /ˈnãmʲjɔt/ (n)
tält
  (turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;

nandu /ˈnãndu/ (n)
nandu
  (ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia;

napastnik /naˈpastʲɲik/ (n)
angripare
  strona atakująca, osoba dokonująca napaści

napisać /naˈpʲisaʨ̑/ (v)
skriva
  wyrazić coś słowami na piśmie

napiwek /naˈpʲivɛk/ (n)
dricks, drickspengar
  pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;

napletek /naˈplɛtɛk/ (n)
förhud
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;

naprawa /naˈprava/ (n)
reparation
  doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów

naprawdę /naˈpravdɛ/ (particle)
verkligen, sannerligen, banne mig, i sanning, minsann
  …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością
jaså, minsann, verkligen
  …wyrażająca zdziwienie lub niedowierzanie mówiącego

naprawiać /naˈpravʲjäʨ̑/ (v)
laga, reparera
  likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności

naprzeciw /naˈpʃɛʨ̑if/ (preposition)
mittemot, mitt emot
  po drugiej stronie, po przeciwnej stronie

napój /ˈnapuj/ (n)
dryck, dricka
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;

napój gazowany /nˈapuj ɡˌazɔvˈanɨ/ (n)
läskedryck
  (spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla

narcyzm /nˈartsɨzm/ (n)
narcissism
  (psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby

nard /nart/ (n)
nardus
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) olejek eteryczny uzyskiwany z nardu (1.2) używany w przemyśle farmaceutycznym i perfumeryjnym

narkoman /narˈkɔ̃mãn/ (n)
narkoman, knarkare
  osoba uzależniona od narkotyków

narkotyk /narˈkɔtɨk/ (n)
drog, narkotika
  substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;

narkotyzować /ˌnarkɔtɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
knarka
  zażywać narkotyki, wprawiać się w stan odurzenia narkotykowego

narodowość /ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑/ (n)
nationalitet
  przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;

narodowy /ˌnarɔˈdɔvɨ/ (adj)
nationell, national-
  charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem

narty wodne /ˈnartɨ ˈvɔdnɛ/ (n)
vattenskida
  (sport, sportowy) sprzęt sportowy składający się z jednej lub dwóch desek podobnych do nart śniegowych, tylko szerszych, z uchwytami na nogi, służący do ślizgania się po wodzie, będąc przyczepionym do motorówki

narzekać /naˈʒɛkaʨ̑/ (v)
klaga
  mówić w sposób wyrażający niezadowolenie

narzędzie /naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (n)
verktyg, redskap
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;

naród /ˈnarut/ (n)
nation, folk
  grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;

naskórek /naˈskurɛk/ (n)
överhud
  najbardziej zewnętrzna warstwa skóry;

nastolatek /ˌnastɔˈlatɛk/ (n)
tonåring, tonårskille, tonårspojke
  chłopiec w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat

nastolatka /ˌnastɔˈlatka/ (n)
tonåring, tonårsflicka, tonårstjej
  dziewczyna w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat

nastoletni /ˌnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
tonårig
  będący w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat

następca /naˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
efterträdare
  ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp.

następnie /naˈstɛ̃mpʲɲɛ/ (adv)
därpå, sedan, sen, därefter
  później, w chwili następnej

następny /naˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
nästa
  mający nastąpić, kolejny

nasz /naʃ/ (pronoun)
vår
  1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)

naszyjnik /naˈʃɨjɲik/ (n)
halsband
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;

natomiast /naˈtɔ̃mʲjast/ (conjunction)
däremot, emellertid
  w kontraście do tego, co powiedziano wcześniej

natura /naˈtura/ (n)
natura
  (dawniej, dawny) produkty stanowiące środek płatniczy
lynne, läggning, natur, sinnelag
  ogół cech człowieka lub zwierzęcia
natur
  przyroda i wszystko, co w niej zachodzi z wyłączeniem produktów działalności człowieka;

naturalność /ˌnatuˈralnɔɕʨ̑/ (n)
naturlighet
  cecha tego, co naturalne

natychmiast /naˈtɨxmʲjast/ (adv)
genast, omedelbart, direkt, strax, omgående, rakt
  bardzo szybko, bez zwłoki

natychmiastowy /nˌatɨxmʲastˈɔvɨ/ (adj)
omedelbar
  dziejący się natychmiast, bardzo szybko po jakimś wydarzeniu

natykać /natˈɨkatɕ/ (v)
anträffa, påträffa, stöta på, träffa
  spotykać niespodziewanie

nauczka /naˈutʃka/ (n)
läxa, lärdom, tankeställare
  przestroga na przyszłość powstała w wyniku przykrego doświadczenia

nauczyciel /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
lärare
  osoba zajmująca się nauczaniem;

nauczycielka /ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka/ (n)
lärare, lärarinna
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) kobieta, która zajmuje się nauczaniem

nauka /naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
vetenskap, lära
  usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;

naukowiec /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
vetenskapsman
  człowiek zajmujący się nauką;

naukowy /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/ (adj)
vetenskaplig
  związany z nauką

nauruański /ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (adj)
naurisk
  odnoszący się do państwa Nauru
  odnoszący się do wyspy Nauru

nauruański /ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (n)
nauruanska
  język urzędowy Nauru,

nawa /ˈnava/ (n)
skepp
  (architektura, architektoniczny) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium;

nawet /ˈnavɛt/ (particle)
till och med
  …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją
  …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru

nawyk /ˈnavɨk/ (n)
vana
  (psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;

nawzajem /naˈvzajɛ̃m/ (adv)
varandra, varann
  o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego

nazwa /ˈnazva/ (n)
namn
  wyraz lub termin określający coś

nazwisko /naˈzvʲiskɔ/ (n)
efternamn, familjenamn
  nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;

nazwisko panieńskie /nazvˈiskɔ paɲʲˈɛɲskʲɛ/ (n)
flicknamn
  nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż

nazywać /naˈzɨvaʨ̑/ (v)
benämna, kalla, nämna
  nadawać nazwę lub imię
kalla
  określać nazwą, mianem
heta
  nosić dane imię, nazwisko lub nazwę, być znanym pod tym imieniem

nałóg /ˈnawuk/ (n)
beroende
  (medycyna, medyczny) chroniczna potrzeba dostarczania szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem;

naśladownictwo /nˌaɕladɔvɲˈitstfɔ/ (n)
efterbildning
  naśladowanie kogoś, wzorowanie się na kimś

neandertalczyk /ˌnɛãndɛrˈtalʧ̑ɨk/ (n)
neandertalare, neandertalmänniska
  (paleoantropologia, paleoantropologiczny) Homo neanderthalensis, wymarły gatunek z rodzaju człowiek (Homo) lub podgatunek człowieka rozumnego;

negacja /nɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
negation
  zaprzeczenie, przeciwieństwo

negatyw /nɛˈɡatɨf/ (n)
negativ
  (fotografia) obraz na kliszy fotograficznej lub taśmie filmowej mający odwrócone barwy;

negatywny /ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
negativ
  niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy
  wyrażający krytykę, dezaprobatę lub sprzeciw; przeczący

nektarynka /ˌnɛktaˈrɨ̃nka/ (n)
nektarin
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc nektarynki (1.1)

neodym /nɛˈɔdɨ̃m/ (n)
neodym
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;

neofaszysta /ˌnɛɔfaˈʃɨsta/ (n)
neofascist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik neofaszyzmu

neofaszyzm /ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥/ (n)
neofascism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu;

neologizm /ˌnɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
nyord
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;

neon /ˈnɛɔ̃n/ (n)
neon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (adj)
nepalesisk, nepali
  odnoszący się do państwa Nepal

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (n)
nepali
  język urzędowy Nepalu;

nepotyzm /nɛˈpɔtɨsm̥/ (n)
nepotism
  obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi

neptun /ˈnɛptũn/ (n)
neptunium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;

nerka /ˈnɛrka/ (n)
njure
  (anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;

nerpa /ˈnɛrpa/ (n)
vikare
  (zoologia, zoologiczny) Pusa hispida, mała foka o ciemnym futrze z jasnymi kolistymi plamami, żyje w głównie morzach arktycznych;

nerw /nɛrf/ (n)
nerv
  (anatomia, anatomiczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;
  (botanika, botaniczny) włókno w roślinach, głównie liściach, służące przewodzeniu i wzmacnianiu;

nerwowy /nɛrˈvɔvɨ/ (adj)
nervig, nervös
  o człowieku: taki, który szybko się denerwuje, ma słabe nerwy

nestor /ˈnɛstɔr/ (n)
nestor
  (książkowy) lub (podniośle) najstarszy członek zrzeszenia, najbardziej doświadczony, najpoważniejszy przedstawiciel jakiejś zbiorowości; ktoś darzony powszechnym szacunkiem
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o barwnym upierzeniu i metalicznym połysku;

netto /ˈnɛtːɔ/ (adv)
netto
  o cenie, pensji itp.: po odliczeniu wszelkich dodatkowych kosztów

neurastenia /nˌɛwrastˈɛɲʲa/ (n)
neurasteni
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego;

neurochirurgia /ˌnɛwrɔxʲiˈrurʲɟja/ (n)
neurokirurgi
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego;

neuron /ˈnɛwrɔ̃n/ (n)
neuron
  (anatomia, anatomiczny) rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji;

neutralność /nɛwtrˈalnɔɕtɕ/ (n)
neutralitet
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami

neutralny /nɛwˈtralnɨ/ /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/ (adj)
neutral
  taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny

neutrino /nɛwˈtrʲĩnɔ/ (n)
neutrino
  (fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;

neutron /nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/ /ˈnɛwtrɔ̃n/ (n)
neutron
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;

ni pies, ni wydra /ˈɲi ˈpʲjɛsʲ ˈɲi ˈvɨdra/ (idiom)
varken hackat eller malet
  (potocznie, potoczny) coś o czym trudno powiedzieć coś konkretnego, czego nie można określić znanymi pojęciami

nic /ɲiʦ̑/ (indefinitePronoun)
ingenting, inget
  …sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu

nie /ɲɛ/ (particle)
ingen, inget
  w połączeniu z rzeczownikiem tworzy zaprzeczone zdanie bezpodmiotowe
ej, inte, icke, ente, ingen, inget
  zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów
nej
  zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś

nie bardzo /ɲɛ‿ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
knappast, knappt, nätt och jämnt, svårligen
  mało, co najwyżej częściowo, tylko trochę

nie do wiary /ˌɲɛ‿dɔ‿ˈvʲjarɨ/ (adv)
obegriplig, ofattbar, otrolig, otänkbar
  (potocznie, potoczny) o czymś nieprawdopodobnym, niewiarygodnym

nie ma dymu bez ognia /ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/ (proverb)
ingen rök utan eld
  nie ma skutku bez przyczyny

nie ma róży bez kolców /ˈɲɛ‿ma ˈruʒɨ bɛs‿ˈkɔlʦ̑uf/ (proverb)
ingen ros utan törnen
  nie ma radości bez smutku; wszystko ma zalety i wady

nie od razu Kraków zbudowano /ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/ (proverb)
Rom byggdes inte på en dag
  nie osiąga się natychmiast imponujących wyników

nie wszystko złoto, co się świeci /ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i/ (proverb)
allt är inte guld som glimmar
  nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości

nie wywołuj wilka z lasu /ˌɲɛ‿vɨˈvɔwuj ˈvʲilka ˈz‿lasu/ (proverb)
väck ej den björn som sover, väck inte den björn som sover
  nie przewiduj pesymistycznie, bo się sprawdzi

nie- /ɲɛ/ (prefix)
o-
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający…
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon czasowników pochodnych od podstaw dziś rzadkich lub nieużywanych
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon nielicznych zaimków i liczebników mających inne znaczenie z przeczeniem „nie” i bez przeczenia (w tym drugim przypadku pisane osobno)
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przysłówków złożonych utworzonych od zaprzeczonych przymiotników, od imiesłowów czynnych lub od imiesłowów biernych
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon rzeczowników złożonych…
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon wyrazów pochodnych, utworzonych za pomocą różnych sufiksów od innych wyrazów połączonych z „nie-” lub od wyrazów podstawowych, które mają „nie-” w swoim składzie słowotwórczym
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon złożonych imiesłowów przymiotnikowych
  niemożliwość realizacji tego, co oznacza czasownik, od którego pochodzi przymiotnik
  oznaczający brak lub przeciwieństwo do tego, co oznacza rzeczownik podstawowy
  stanowiących nazwę wykonawców czynności lub nosicieli cech
  zakończonych na -nie, -cie, oznaczający ich zaprzeczenie
  zazwyczaj zaprzeczenie znaczenia przymiotnika podstawowego; znaczny lub znikomy stopień nasilenia cechy, którą nazywa przymiotnik podstawowy

nieagresja /ɲʲˌɛaɡrˈɛsja/ (n)
nonaggression
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewystępowanie zbrojne jednego państwa przeciwko innemu

niebezpieczeństwo /ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
fara, farlighet
  sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody

niebezpieczny /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
farlig, vådlig
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego

niebieskawy /ˌɲɛbʲjɛˈskavɨ/ (adj)
blåaktig
  w kolorze podobnym do niebieskiego

niebieski /ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
blå
  mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;

niebo /ˈɲɛbɔ/ (n)
himmel, sky
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
himmel, paradis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie

niechęć /ˈɲɛxɛ̃ɲʨ̑/ (n)
aversion
  uprzedzenie, brak pozytywnych uczuć wobec jakiejś osoby lub rzeczy

nieciekawy /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
ointressant
  nie wzbudzający zainteresowania; zwyczajny, przeciętny

niecierpliwość /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
otålighet
  brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś

nieczuły /ɲʲɛtʃˈuwɨ/ (adj)
kall
  pozbawiony wrażliwości, współczucia, okazywania reakcji emocjonalnych

niedaleko pada jabłko od jabłoni /ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/ (proverb)
äpplet faller inte långt från trädet
  dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach

niedawno /ɲɛˈdavnɔ/ (adv)
nyligen, på sen tid, på sista tid, på sistone, sist
  w niedalekiej przeszłości

niedojrzały /ˌɲɛdɔjˈʒawɨ/ (adj)
grön
  o człowieku: niedorosły; taki, który nie osiągnął dojrzałości, nie jest w pełni ukształtowany psychicznie lub fizycznie
  o owocu, warzywie: taki, który jeszcze nie nadaje się do jedzenia

niedokrwienie /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ischemi
  (medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu

niedokrwistość /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑/ (n)
blodbrist, anemi
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;

niedostępny /ˌɲɛdɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
oåtkomlig
  taki, do którego nie ma dostępu, do którego nie każdy może dotrzeć

niedziela /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla/ (n)
söndag
  siódmy i ostatni dzień tygodnia;

niedźwiedzia przysługa /ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑a pʃɨˈswuɡa/ (n)
björntjänst
  przysługa przynosząca szkodę temu, komu chciano przysłużyć

niedźwiedzica /ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
björnhona, björninna
  (zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia

niedźwiedź /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
björn
  (zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);

niedźwiedź polarny /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ/ (n)
isbjörn
  (zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;

niegdyś /ˈɲɛɡdɨɕ/ (indefinitePronoun)
en gång i tiden, fordom, förr i tiden, förr i världen
  w przeszłości (zwykle odległej), dawniej, kiedyś

niegodziwy /ɲʲˌɛɡɔdʑˈivɨ/ (adj)
gemen, slem
  taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości

niekiedy /ɲɛ̇ˈcɛdɨ/ (adv)
emellanåt, ibland
  (książkowy) niezbyt często, w nieregularnych odstępach czasu

nielegalny /ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/ (adj)
olaglig
  niezgodny z prawem
  produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób niezgodny z prawem

nielogicznie /ɲʲˌɛlɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
ologiskt
  w sposób nielogiczny

niemal /ˈɲɛ̃mal/ (particle)
nästan
  partykuła oznaczająca, że wyrażenie, którego dotyczy nie jest zgodne z prawdą, jednak niewiele brakuje, aby było.

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
tysk, tyska
  związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
tyska, tysk
  język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

niemieckojęzyczny /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑kɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
tyskspråkig
  posługujący się językiem niemieckim
  spisany, stworzony w języku niemieckim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem niemieckim

niemieckość /ɲʲɛmjˈɛtskɔɕtɕ/ (n)
tyskhet
  cecha tego, co jest niemieckie; cecha tych, którzy są niemiecccy

niemiło /ɲɛ̃ˈmʲiwɔ/ (adv)
oangenämt
  w sposób niemiły, dający nieprzyjemne odczucia

niemiły /ɲɛ̃ˈmʲiwɨ/ (adj)
obehaglig, otrevlig
  niesympatyczny, wredny, zachowujący się wobec innych w odpychający sposób
obehaglig, oangenäm, otrevlig
  wywołujący nieprzyjemne uczucie

niemoralny /ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ/ (adj)
omoralisk, amoralisk
  niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne

niemożliwy /ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
omöjlig
  taki, którego nie da się urzeczywistnić

niemy /ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
stum
  taki, który nie może mówić

niemądry /ɲɛ̃ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
larvig
  mający małą wiedzę, niezbyt mądry

nienawidzić /ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑/ (v)
hata
  czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś

nieobecny /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
frånvarande
  (przenośnie, przenośnia) będący myślami gdzie indziej
  taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa

nieoczekiwanie /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (adv)
oväntat
  nagle, niespodziewanie

nieoczekiwany /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãnɨ/ (adj)
oväntad
  taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się

nieodmienny /ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
oböjlig
  (gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same

nieodpowiedni /ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
olämplig, opassande, otjänlig
  niewłaściwy, niespełniający warunków

nieorganiczny /ɲʲˌɛɔrɡaɲˈitʃnɨ/ (adj)
oorganisk
  powstający bez konieczności udziału organizmów żywych

nieosiągalny /ˌɲɛɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/ (adj)
ouppnåelig
  taki, którego nie da się osiągnąć

nieostrożny /ˌɲɛɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
oförsiktig, dåraktig
  taki, który nie jest ostrożny, który nie uważa

niepalący /ˌɲɛpaˈlɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
icke-rökare
  osoba, która nie pali papierosów

niepełnosprawność /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɔɕʨ̑/ (n)
handikapp
  bycie niepełnosprawnym, cecha osoby niepełnosprawnej

niepodległość /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
självständighet, oberoende
  niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;

niepodległy /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
oberoende, självständig, fri, oavhängig, suverän
  mający niepodległość; niezależny

niepokoić /ˌɲɛpɔˈkɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
oroa, ängsla
  wzbudzać niepokój, martwić
  mieć obawy, martwić się

niepokój /ɲɛˈpɔkuj/ (n)
oro, ängslan, ångest
  stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi

nieporozumienie /ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
missförstånd
  pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji

nieposłuszny /ɲʲˌɛpɔswˈuʃnɨ/ (adj)
olydig
  odznaczający się nieposłuszeństwem

niepotrzebny /ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
onödig
  taki, który nie jest potrzebny

niepowodzenie /ˌɲɛpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
misslyckande, fiasko
  przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka

niepowstrzymany /ɲʲˌɛpɔfstʃɨmˈanɨ/ (adj)
ostoppbar
  niedający się powstrzymać, powściągnąć

nieprzechodni /ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
intransitiv
  (gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej

nieprzyjazny /ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ/ (adj)
ovänlig, avog
  który nie sprzyja, nastawiony niechętnie, wrogo

nieprzyjemnie /ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
oangenämt, otrevligt
  w sposób nieprzyjemny, niemiło

nieprzyjemny /ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
otrevlig, oangenäm
  sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia

nieprzytomny /ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
medvetslös
  taki, który stracił przytomność, świadomość

nieprzyzwoitość /ɲʲˌɛpʃɨzvɔˈitɔɕtɕ/ (n)
oanständighet
  brak przyzwoitości

nierealny /ˌɲɛrɛˈalnɨ/ (adj)
verklighetsfrämmande
  taki, który nie istnieje w rzeczywistości

nierozłączka /ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
dvärgpapegoja
  (ornitologia, ornitologiczny) mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną;

nieruchomo /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔ/ (adv)
orörligt, utan att röra sig
  bez ruchu, nie poruszając się, nie wykonując żadnych ruchów

nieruchomość /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
fastighet
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;

nierzeczywisty /ɲʲˌɛʒɛtʃɨvˈistɨ/ (adj)
verklighetsfrämmande
  taki, który nie istnieje w rzeczywistości

nieskończony /ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
oändlig
  niemający końca, niekończący się

niestety /ɲɛˈstɛtɨ/ (particle)
tyvärr, dessvärre, olyckligtvis
  …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

nieszczęście /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
olycka, ofärd
  pechowy, niepomyślny dla kogoś zbieg zdarzeń
tragedi
  przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie

nieszczęśliwy /ˌɲɛʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
olycklig
  nieodczuwający szczęścia, przygnębiony
  prowadzący do niekorzystnego przebiegu wydarzeń

nietaktowny /ˌɲɛtakˈtɔvnɨ/ (adj)
smaklös, taktlös
  pozbawiony taktu, nieuprzejmy, niekulturalny, niezręczny

nietolerancja /ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
intolerans
  brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś

nietolerancyjny /ɲʲˌɛtɔlˌɛrantsˈɨjnɨ/ (adj)
intolerant
  wykazujący się brakiem tolerancji

nietoperz /ɲɛˈtɔpɛʃ/ (n)
fladdermus, läderlapp
  (zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

nieubłagany /ɲʲˌɛubwaɡˈanɨ/ (adj)
ofrånkomlig, oundviklig
  niedający się powstrzymać albo zmienić; taki, przeciw któremu nic nie można poradzić
obeveklig, obönhörlig, orubblig
  niedający się ubłagać

nieumyślność /ɲʲˌɛumˈɨɕlnɔɕtɕ/ (n)
oavsiktlighet
  cecha tego, co nieumyślne

nieunikniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ/ (adj)
ofrånkomlig, oundviklig
  taki, który musi się stać

nieupoważniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>upɔvaʒʲˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
obefogad, oberättigad
  taki, który nie posiada oficjalnego pozwolenia na zrobienie czegoś

nieuprawny /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈpravnɨ/ (adj)
öde
  o terenie, ziemi, polu: nie nadający się do uprawy lub nie objęty uprawą; taki, który leży odłogiem

nieuprzejmy /ɲʲˌɛupʃˈɛjmɨ/ (adj)
ohövlig
  niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości

nieustannie /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈstãɲːɛ/ (adv)
alltjämt, i ett kör, oavbrutet, oupphörligen, stup i ett, ständigt
  bez przerwy, non-stop, bez ustanku

niewart złamanego grosza /ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ˈɡrɔʃa/ (adj)
inte värd ett rött öre
  (potocznie, potoczny) oceniany negatywnie, niezasługujący na zaufanie, bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego

niewart złamanego szeląga /ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ʃɛˈlɔ̃ŋɡa/ (adj)
inte värd ett rött öre
  (książkowy) oceniany jako bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego

niewdzięczność /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
otacksamhet, otack
  brak wdzięczności; cecha tego, co jest niewdzięczne; cecha tego, kto jest niewdzięczny

niewdzięczny /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
otacksam
  pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności

niewiarygodny /ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
otrolig
  w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem

niewidzialny /ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
osynlig
  niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

niewiedza /ɲɛˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
okunnighet
  brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie

niewinność /ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
oskuld
  cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu

niewinny /ɲɛˈvʲĩnːɨ/ (adj)
oskyldig
  taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy

niewolnictwo /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
slaveri
  (socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

niewolniczy /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
slavisk
  dotyczący niewolnika lub niewolnictwa

niewolnik /ɲɛˈvɔlʲɲik/ (n)
slav, träl
  osoba będąca w niewoli

niewrażliwy /ɲʲˌɛvraʒlˈivɨ/ (adj)
osårbar
  niepodatny na działanie
okänslig, hjärtlös
  pozbawiony wrażliwości

niewypowiedziany /ˌɲɛvɨpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ/ (adj)
outsäglig
  niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów

niewątpliwie /ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ/ (adv)
tvivelsutan, otvivelaktigt, tveklöst, obestridligen, onekligen
  od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia

niewłaściwy /ˌɲɛvwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
felaktig
  inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być

niezadowolenie /ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
missnöje, missbelåtenhet
  brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem

niezadowolony /ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
missnöjd
  odczuwający niezadowolenie

niezależnie /ɲʲˌɛzalˈɛʒɲʲɛ/ (adv)
oavsett, oavhängigt av, oberoende av, utan hänsyn till
  bez względu na coś (sugeruje, że jakiś argument nie jest wystarczająco ważny)
oavhängigt, oberoende, på egen hand, var för sig
  bez związku z czymś (sugeruje brak koordynacji i zależności)

niezależność /ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
självständighet, oavhängighet, oberoende, suveränitet
  bycie niezależnym od kogoś

niezależny /ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
partilös
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nienależący do żadnej z rywalizujących partii
oberoende, självständig, suverän, fri, oavhängig
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) o państwach: niebędący pod niczyim zwierzchnictwem, decydujący sam o sobie

niezapominajka /ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/ (n)
förgätmigej
  (botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;

niezastąpioność /ɲʲˌɛzastɔmpʲˈɔnɔɕtɕ/ (n)
oersättlighet
  cecha tego, co niezastąpione

niezatapialny /ɲʲˌɛzatapʲˈalnɨ/ (adj)
osänkbar
  taki, którego nie da się zatopić

niezawodność /ɲʲˌɛzavˈɔdnɔɕtɕ/ (n)
reliabilitet
  (technologia, technika, techniczny) cecha systemu poprawnie działającego przez wymagany czas;
pålitlighet, tillförlitlighet, trovärdighet, vederhäftighet
  cecha tego, co nie zawodzi, na czym można polegać

niezbyt /ˈɲɛzbɨt/ (adv)
inte alltför, inte mycket
  w małym stopniu, tylko trochę, nie bardzo, mało, nieznacznie

niezbędny /ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
oumbärlig, nödvändig, omistlig, oundgänglig
  taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny

niezdarny /ɲɛˈzdarnɨ/ (adj)
slarvig
  będący objawem braku zręcznośći lub sprawności, wykonany nieudolnie
fumlig, klantig, klumpig, tafatt, valhänt
  charakteryzujący się brakiem zręczności lub sprawności

niezgodny /ɲɛˈzɡɔdnɨ/ (adj)
ojust
  taki, który jest w sprzeczności z czymś

niezgrabny /ɲʲɛzɡrˈabnɨ/ (adj)
klumpig, drumlig
  niezręczny, charakteryzujący się brakiem zręczności; niezdarny, niewprawny

nieznany /ɲɛˈznãnɨ/ (adj)
okänd
  ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany
  mało znany

niezupełnie /ɲʲˌɛzupˈɛwɲʲɛ/ (adv)
inte precis, inte riktigt
  nie całkiem, nie w pełni, nie do końca

niezwyciężony /ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
oövervinnerlig, obesegrad, oslagbar, oövervinnelig, oövervinnlig
  taki, którego nie da się zwyciężyć

niezwykle /ɲɛˈzvɨklɛ/ (adv)
ytterst, högst, synnerligen, särdeles
  bardzo, silnie, mocno, intensywnie

niezwykły /ɲɛˈzvɨkwɨ/ (adj)
ovanlig, extraordinär
  rzadko spotykany, nietypowy

nieśmiały /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
anspråkslös, blygsam, hovsam, modest, måttfull, oansenlig
  cichy, niepewny, ledwo widoczny
skygg, blyg, blygsam, försagd, försynt, tillbakadragen
  niemający pewności siebie, wstydliwy

nieśmiertelność /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
odödlighet
  koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

nieśmiertelny /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
odödlig
  wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

nieświadomy /ɲʲˌɛɕfʲadˈɔmɨ/ (adj)
ignorant, okunnig, ovetande
  nie uświadamiający sobie czegoś, nie wiedzący o czym
omedveten, ofrivillig, undermedveten
  powstający lub istniejący bez czyjejś świadomości

nieść /ɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
bära
  zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym

nieżonaty /ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ/ (adj)
ogift
  zwykle o mężczyźnie: niemający żony

nigdy /ˈɲiɡdɨ/ (pronoun)
aldrig
  w żadnym czasie, momencie, sytuacji

nigdzie /ˈɲiɟʥ̑ɛ/ (adv)
ingenstans
  w żadnym miejscu

nigerski /ɲiˈɡɛrsʲci/ (adj)
nigerisk
  odnoszący się do państwa Niger

nigeryjski /ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci/ (adj)
nigeriansk
  odnoszący się do państwa Nigeria

nihilista /ˌɲixʲiˈlʲista/ (n)
nihilist
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik nihilizmu

nihilistyczny /ɲˌiçilistˈɨtʃnɨ/ (adj)
nihilistisk
  właściwy nihiliście lub nihilizmowi

nihilizm /ɲiçˈilizm/ (n)
nihilism
  (filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

nikaraguański /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (adj)
nicaraguansk
  odnoszący się do państwa Nikaragua

nikczemnik /ɲiktʃˈɛmɲik/ (n)
skurk, bov, kanalje, lymmel, niding, slyngel
  ktoś postępujący niegodziwie

nikiel /ˈɲicɛl/ (n)
nickel
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

nikotyna /ˌɲikɔˈtɨ̃na/ (n)
nikotin
  bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

nikotynista /ɲˌikɔtɨɲˈista/ (n)
nikotinist
  (rzadki, rzadko używany) uzależniony od nikotyny, palacz papierosów

nikotynizm /ɲˌikɔtˈɨɲizm/ (n)
nikotinism
  nałóg palenia lub, rzadziej, żucia tytoniu

nikt /ɲikt/ (pronoun)
ingen
  żadna osoba

niob /ɲɔp/ (n)
niob
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

niski /ˈɲisʲci/ (adj)
låg
  mający mały wymiar w pionie
  mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
  oceniany ujemnie w sensie moralnym

niszczyć /ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
förstöra, fördärva, demolera, föröda, grusa, paja
  pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji

niuans /ˈɲu<sup>w</sup>ãw̃s/ (n)
nyans
  drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień

niuansować /ˌɲu<sup>w</sup>ãw̃ˈsɔvaʨ̑/ (v)
nyansera
  ukazywać / wydobywać subtelne, ledwie dostrzegalne szczegóły / różnice

niueński /ɲʲuˈɛɲski/ (adj)
niuisk
  związany z Niue, dotyczący Niue

nić /ɲiʨ̑/ (n)
tråd
  cienkie włókno używane np. do szycia

niż /ɲiʃ/ (conjunction)
än
  …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
nobelium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

noc /nɔʦ̑/ (n)
natt
  okres od zmierzchu do świtu;

nocny /ˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
nattlig, natt-
  związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy

nocny marek /ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk/ (n)
nattuggla
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień

noga /ˈnɔɡa/ (n)
ben
  (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;
  element budowy mebla
fotboll
  (potocznie, potoczny) piłka nożna

nogawka /nɔˈɡafka/ (n)
byxben, ben
  (krawiectwo) część spodni okrywająca nogę

nomada /nɔ̃ˈmada/ (n)
nomad
  (etnografia, etnograficzny) członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce;

nominacja /nˌɔminˈatsja/ (n)
nominering
  zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska

nonsens /ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s/ (n)
nonsens
  zupełny brak sensu, niedorzeczność;

nonszalancja /nˌɔnʃalˈantsja/ (n)
nonchalans
  bezceremonialne, niedbałe zachowywanie się połączone z lekceważącym stosunkiem do ludzi i przyjętych norm

nonszalancki /nˌɔnʃalˈantski/ (adj)
nonchalant
  świadczący o czyjejś nonszalancji, traktujący innych lekceważąco

nora /ˈnɔra/ (n)
bo, kula
  (zoologia, zoologiczny) podziemne schronienie zwierząt

nordycki /nɔrˈdɨʦ̑ʲci/ (adj)
nordisk
  (książkowy) północnoeuropejski;

norma /ˈnɔrma/ (n)
norm
  ogólnie przyjęta zasada;

normalny /nɔrˈmalnɨ/ (adj)
normal
  zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być
  (chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne

nornica /nɔrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
skogssork
  (zoologia, zoologiczny) drobny, pospolity gryzoń półkuli północnej, prowadzący głównie nocny tryb życia

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
norsk, norska
  odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (n)
norska, norsk
  język urzędowy Norwegii;

norweskojęzyczny /nɔrˈvɛskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
norskspråkig
  spisany, stworzony w języku norweskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem norweskim
  taki, który posługuje się językiem norweskim

nos /nɔs/ (n)
näsa, kran
  (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;

nosiciel /nɔˈɕiʨ̑ɛl/ (n)
smittobärare
  (medycyna, medyczny) organizm zawierający bakterie, wirusy lub w inny sposób dotknięty chorobą, sam nie cierpiący z powodu jej objawów, lecz mogący nią zarażać;

nosorożec /ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
noshörning
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

nostalgia /nɔˈstalʲɟja/ (n)
nostalgi
  tęsknota, zwłaszcza za krajem

nostalgicznie /ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
nostalgiskt
  w sposób nostalgiczny

nostalgiczny /ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
nostalgisk
  taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty

nosze /nˈɔʃɛ/ (n)
bår
  (medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

noszowy /nɔʃˈɔvɨ/ (n)
bårbärare
  sanitariusz, ratownik wyznaczony do noszy

nota /ˈnɔta/ (n)
not
  (administracja) oficjalne pismo urzędowe, w szczególności międzyrządowe

notes /ˈnɔtɛs/ (n)
anteckningsbok
  plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;

notować /nɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
anteckna
  zapisywać wykład, czyjąś wypowiedź

nowoczesny /ˌnɔvɔˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
modern
  charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny

nowogrecki /ˌnɔvɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
nygrekisk
  związany z Grecją nowożytną, dotyczący Grecji nowożytnej

nowogrecki /ˌnɔvɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
nygrekiska
  (językoznawstwo, językoznawczy) współczesny język grecki używany powszechnie w Grecji i na Cyprze;

nowokaledoński /nˌɔvɔkˌalɛdˈɔɲski/ (adj)
nykaledonsk
  związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii

nowomowa /nˌɔvɔmˈɔva/ (n)
nyspråk
  język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;

nowozelandzki /ˌnɔvɔzɛˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
nyzeeländsk
  odnoszący się do państwa Nowa Zelandia

nowy /ˈnɔvɨ/ (adj)
ny, nyupptäckt
  istniejący od niedawna
ny
  taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego

nozologia /nˌɔzɔlˈɔɡja/ (n)
nosologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się klasyfikowaniem i opisem chorób;

nośnik danych /nˈɔɕɲiɡ dˈanɨx/ (n)
lagringsmedium
  (informatyka, informatyczny) przedmiot fizyczny, na którym możliwe jest zapisanie informacji i ich odczytywanie;

nożyczki /nɔˈʒɨʧ̑ʲci/ (n)
sax
  małe nożyce;

nuda /ˈnuda/ (n)
uttråkning, tristess, tråkighet
  stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;

nudny /ˈnudnɨ/ (adj)
tråkig
  wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

nudysta /nuˈdɨsta/ (n)
nudist
  osoba przebywająca towarzysko na zewnątrz nago dla kontaktu z naturą

nudziarz /nˈudʑaʃ/ (n)
tråkmåns, torrboll
  człowiek zanudzający innych

nuklid /nˈuklit/ (n)
nuklid
  (fizyka, fizyczny) jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;

numer /ˈnũmɛr/ (n)
nummer
  liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru

numeracja /ˌnũmɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
numrering
  system oznaczania czegoś numerem

numerowanie /ˌnũmɛrɔˈvãɲɛ/ (n)
numrering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: numerować

numerować /ˌnũmɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
numrera
  nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami

numeryczny /ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
numerisk, siffermässig
  składający się z liczb lub cyfr

numizmatyk /nˌumizmˈatɨk/ (n)
numismatiker
  specjalista w dziedzinie numizmatyki

nur /nur/ (n)
lom
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;

nur białodzioby /ˈnur ˌbʲjawɔˈʥ̑ɔbɨ/ (n)
vitnäbbad islom
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia adamsii, gatunek ptaka z rodziny nurów;

nur czarnoszyi /ˈnur ˌʧ̑arnɔˈʃɨji/ (n)
storlom
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia arctica, duży ptak wodny z rodziny nurów, zamieszkuje północną Eurazję;

nur rdzawoszyi /ˈnur ˌːʣ̑avɔˈʃɨji/ (n)
smålom
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia stellata, duży ptak wodny, jeden z pięću gatunków nurów;

nurkować /nurˈkɔvaʨ̑/ (v)
dyka
  pływać pod powierzchnią wody

nurniczek czubaty /nurʲˈɲiʧ̑ɛk ʧ̑uˈbatɨ/ (n)
tofsalka
  (ornitologia, ornitologiczny) Aethia cristatella, gatunek ptaka z rodziny alk występujący na północy Oceanu Spokojnego

nurogęś /nuˈrɔɡɛ̃w̃ɕ/ (n)
storskrake
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus merganser, tracz nurogęś, gatunek dużego wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy;

nurzyk polarny /ˈnuʒɨk pɔˈlarnɨ/ (n)
spetsbergsgrissla
  (ornitologia, ornitologiczny) Uria lomvia, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się na arktycznych wybrzeżach;

nuta /ˈnuta/ (n)
not
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość

nutria /ˈnutrʲja/ (n)
sumpbäver
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;

nyktofobia /ˌnɨktɔˈfɔbʲja/ (n)
mörkerrädsla
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością;

nów /nuf/ (n)
nymåne
  (astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

nóż /nuʃ/ (n)
kniv
  krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;

nędznik /nˈɛndʑɲik/ (n)
kreatur
  osoba podła, nikczemna

o /ɔ/ (preposition)
om
  …wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami)

o ile /ɔː ˈilɛ/
såvida, såvitt, därest, försåvida för så vida, försåvitt för så vitt, ifall
  łączy zdanie nadrzędne z podrzędnym, które wyraża warunek treści

o mały włos /ɔ‿ˈmawɨ ˈvwɔs/ (adv)
på ett hår när
  omal, niewiele brakowało

o rzut kamieniem /ɔ‿ˈʒut kãˈmʲjɛ̇̃ɲɛ̃m/ (adv)
ett stenkast bort
  niedaleko, w pobliżu, bliziutko

o wilku mowa /ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva/ (idiom)
när man talar om trollen
  wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach

oaza /ɔˈaza/ (n)
oas
  (geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;

oba /ˈɔba/ (collective)
båda
  dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden i drugi

obawa /ɔˈbava/ (n)
farhåga, fruktan, oro, bekymmer, rädsla, ängslan
  niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść

obawiać się /ɔˈbavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
vara rädd, befara, bäva, frukta, oroa sig, ängslas
  mieć obawę, bać się czegoś

obcas /ˈɔpʦ̑as/ (n)
klack
  część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry;

obchodzić /ɔpˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
angå
  obchodzić kogoś: interesować się czymś, chcieć wiedzieć o czymś
kringgå
  omijać, ignorować jakiś problem, zagadnienie

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (adj)
främmande
  nienależący do jakiegoś kręgu

obcęgi /ɔptsˈɛŋɡʲi/ (n)
tång
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.

obecność /ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
närvaro
  bycie, przebywanie gdzieś

obecny /ɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
närvarande, nuvarande, förhandenvarande
  dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny
närvarande
  osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili

obejmować /ˌɔbɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
omfatta
  mieścić w sobie
krama, omfamna
  otaczać ramionami

obelisk /ɔˈbɛlʲisk/ (n)
obelisk
  pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;

obiad /ˈɔbʲjat/ (n)
middag, lunch
  gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;

obiecywać /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑/ (v)
lova
  mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę

obiekt /ˈɔbʲjɛkt/ (n)
objekt
  rzecz fizycznie istniejąca
anläggning
  teren będący wydzieloną, logiczną całością, zwłaszcza miejsce publiczne, budowla

obiektyw /ɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
objektiv
  (technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia

obierać /ɔˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
skala
  usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp.
utse
  wybierać kogoś na stanowisko, funkcję drogą głosowania

obietnica /ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
löfte
  wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

objętość /ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
volym
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni
  wielkość książki (wyrażana np. w stronach), tekstu (wyrażana np. w słowach) itp.

oblicze /ɔbˈlʲiʧ̑ɛ/ (n)
anlete
  (książkowy) twarz jakiejś osoby i jej wyraz

oblężenie /ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
belägring
  otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia

obojczyk /ɔˈbɔjʧ̑ɨk/ (n)
nyckelben
  (anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;

obok /ˈɔbɔk/ (preposition)
bredvid
  w niedużej odległości

obowiązany /ˌɔbɔvʲɔ̃zˈanɨ/ (adj)
förpliktad, förpliktigad, pliktig, skyldig
  mający obowiązek do robienia czegoś

obowiązek /ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
plikt, åliggande
  nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary

obowiązkowy /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ/ (adj)
obligatorisk
  będący czyimś obowiązkiem

obraz /ˈɔbras/ (n)
bild, tavla
  (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji
  widok na ekranie urządzenia
bild
  całościowy opis osoby, przedmiotu lub zagadnienia
  wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia

obraza /ɔbˈraza/ (n)
kränkning
  urażenie czyjejś godności osobistej

obrotowy /ˌɔbrɔˈtɔvɨ/ (adj)
svängbar
  (fizyka, fizyczny) związany z ruchem dookoła osi, obracania
  (technologia, technika, techniczny) taki, który może się obracać; obracający się

obrońca /ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
försvarare
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej
  (sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny
försvarare, beskyddare
  osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp.

obroża /ɔbˈrɔʒa/ (n)
halsband
  taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego

obrus /ˈɔbrus/ (n)
bordduk, duk
  wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;

obrzydliwy /ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ/ (adj)
motbjudande, vämjelig, äcklig, vedervärdig, vidrig, avskyvärd
  (książkowy) budzący odrazę

obrzęk /ˈɔbʒɛŋk/ (n)
ansvällning
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;

obróbka /ɔbˈrupka/ (n)
bearbetning
  proces nadawania obiektowi założonych właściwości;

obrót /ˈɔbrut/ (n)
sväng
  ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny

obrączka ślubna /ɔbrˈɔntʃka ɕlˈubna/ (n)
vigselring
  (jubilerstwo, jubilerski) kółko ze szlachetnego metalu, zazwyczaj bez oczka, noszone na palcu na znak zawarcia małżeństwa;

obsesyjny /ˌɔpsɛsˈɨjnɨ/ (adj)
tvångsmässig
  właściwy obsesji, taki, jak w obsesji

obsługiwać /ˌɔpswuˈɟivaʨ̑/ (v)
sköta
  sterować pracą jakiegoś urządzenia, wykonywać czynności potrzebne do jego działania
betjäna
  wykonywać usługi na rzecz kogoś lub na rzecz jakiegoś przedsięwzięcia

obudzić /ɔˈbuʥ̑iʨ̑/ (v)
väcka
  sprawić, by ktoś przestał spać, wyrwać kogoś ze snu
  wywołać jakieś wrażenia, odczucia, emocje itp.
vakna
  przestać spać, zakończyć sen, wyrwać się ze snu

obwarzanek /ˌɔbvaˈʒãnɛk/ (n)
kringla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób piekarniczy w kształcie pierścienia uformowanego z wałka skręconego w spiralę, wykonany z ciasta parzonego (obwarzonego) przed pieczeniem;

obwód /ˈɔbvut/ (n)
krets
  (elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd;

obywatel /ˌɔbɨˈvatɛl/ (n)
medborgare
  członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;

obywatelka /ˌɔbɨvaˈtɛlka/ (n)
medborgarinna
  kobieta związana z krajem oficjalnymi prawami i obowiązkami

obywatelski /ˌɔbɨvaˈtɛlsʲci/ (adj)
medborgerlig
  związany z obywatelem, właściwy obywatelowi

obywatelstwo /ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/ (n)
medborgarskap
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;

obój /ˈɔbuj/ (n)
oboe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;

obóz dla uchodźców /ˈɔbuz dla uxˈɔtɕtsuf/ (n)
flyktingläger
  tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;

obłąkanie /ˌɔbwɔŋkˈaɲʲɛ/ (n)
galenskap
  zaburzenie psychiczne lub choroba psychiczna, obłęd, niepoczytalność

ocean /ɔˈʦ̑ɛãn/ (n)
ocean, världshav
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi

oceanografia /ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja/ (n)
oceanografi
  nauka o oceanach i morzach;

ocelot /ɔˈʦ̑ɛlɔt/ (n)
ozelot
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju (1.1)

ocet /ˈɔʦ̑ɛt/ (n)
vinäger, ättika
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5–10%, czasem z domieszkami;

och /ɔx/ (interjection)
å, åh
  …służący wyrażaniu stanów uczuciowych (zachwytu, zaskoczenia, przestrachu)

ochota /ɔˈxɔta/ (n)
lust, aptit
  pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś

ochrona /ɔxˈrɔ̃na/ (n)
skydd, beskydd
  dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu

ociężały /ˌɔtɕɛ̃ʒˈawɨ/ (adj)
trög
  nie mający energii do działania

octan /ˈɔktãn/ (n)
acetat
  (chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego;

oczekiwanie /ˌɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (n)
väntan
  czekanie na kogoś lub na coś z nadzieją lub niecierpliwością
förväntan, förväntning, förhoppning
  pragnienie, żądanie

oczerniać /ɔtʃˈɛrɲʲatɕ/ (v)
svärta ner
  rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle

oczko /ˈɔʧ̑kɔ/ (n)
maska
  dziura w pończosze lub rajstopach

oczyszczać /ɔˈʧ̑ɨʃʧ̑aʨ̑/ (v)
rengöra, rensa, klara
  usuwać nieczystości, brudy; doprowadzać do stanu czystości

oczywisty /ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
uppenbar, evident, obestridlig, otvivelaktig, självfallen, självklar
  taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
förstås, givetvis, naturligtvis, självklart, självfallet
  partykuła wyrażająca brak wątpliwości

od /ɔt/ (preposition)
från
  …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot
  …tworzący konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś
än
  …tworzący konstrukcje porównawcze dwóch pojęć

od razu /ɔd‿ˈrazu/ (adv)
direkt, impulsivt, oreflekterat, o­förberett​, oöverlagt, på rak arm
  bez namysłu
bums, direkt, genast, huvudstupa, i ett nafs, med detsamma
  bez zwłoki, natychmiast, z miejsca

od ręki /ɔd‿ˈrɛ̃ŋʲci/ (adv)
direkt, omedelbart, på rak arm, på stående fot
  bez czekania, zaraz, natychmiast

odbijać /ɔdˈbʲijäʨ̑/ (v)
reflektera, återspegla
  o powierzchniach mających właściwości zwierciadła: odtwarzać, dawać obraz czegoś
studsa
  uderzywszy o coś, o kogoś, odskakiwać lub zmieniać kierunek swego ruchu

odbyt /ˈɔdbɨt/ (n)
analöppning, anus
  (anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;

odcedzić /ɔtˈʦ̑ɛʥ̑iʨ̑/ (v)
sila, vaska
  oddzielić od siebie płyn i znajdujące się w nim cząstki stałe

odcień /ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
nyans
  odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru
  nieznaczna różnica lub cecha trudno postrzegalna

odcisk /ˈɔtʲʨ̑isk/ (n)
avtryck
  odbicie kształtu jakiegoś obiektu, przedmiotu w innym

odcisk palca /ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a/ (n)
fingeravtryck
  wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby

odczucie /ɔṭˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
intryck, känsla
  wrażenie, które się odczuwa

odczuwalny /ˌɔttʃuvˈalnɨ/ (adj)
kännbar
  dający się odczuć, wyczuwalny

odczuwać /ɔṭˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
känna
  reagować na coś zmysłowo, doświadczać czegoś za pomocą zmysłów

odczyt /ˈɔttʃɨt/ (n)
avläsning
  sprawdzenie wartości zarejestrowanej na przyrządzie pomiarowym
föredrag, föreläsning
  wykład publicznie wygłoszony zwykle na temat popularnonaukowy

oddalać /ɔddˈalatɕ/ (v)
avlägsna, fjärma
  zwiększać odległość pomiędzy danymi jednostkami
avlägsna sig, fjärma sig
  zwiększać własną odległość od czego lub kogo

oddawać /ɔdˈːavaʨ̑/ (v)
återlämna, ge igen, ge tillbaka, lämna tillbaka
  dawać coś komuś z powrotem, zwracać właścicielowi
skänka, överlämna
  przekazywać, dostarczać coś komuś
överlämna sig
  podporządkowywać się komuś

oddech /ˈɔdːɛx/ (n)
anda
  pobranie tlenu poprzez wciągnięcie go do płuc

oddychać /ɔdˈːɨxaʨ̑/ (v)
andas
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska

oddziaływanie /ˌɔdʲʥ̑awɨˈvãɲɛ/ (n)
influens, inverkan, påverkan
  (książkowy) wywierany wpływ

oddziaływać /ˌɔdʲʥ̑aˈwɨvaʨ̑/ (v)
inverka, påverka, influera
  wpływać, powodować skutek

oddzielać /ɔdʲˈʥ̑ɛlaʨ̑/ (v)
avskilja, separera, särskilja
  separować jedną rzecz od drugiej

odejmowanie /ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ/ (n)
subtraktion
  (matematyka, matematyczny) działanie odwrotne do dodawania;

odejmować /ˌɔdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
subtrahera
  (matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania;

odgadnąć /ɔdˈɡadnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
gissa
  aspekt dokonany od: odgadywać

odgradzać /ɔdɡrˈadʑatɕ/ (v)
avbalka balka av, avgränsa, avskilja skilja av, avskärma skärma av, avspärra spärra av
  ogradzając, oddzielać coś od czegoś

odkrywać /ɔtˈkrɨvaʨ̑/ (v)
upptäcka
  poznawać coś nowego

odkurzacz /ɔtˈkuʒaʧ̑/ (n)
dammsugare
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;

odkładać /ɔtˈkwadaʨ̑/ (v)
lägga bort, lägga ifrån sig, lägga undan, lägga åt sida
  kłaść na bok rzeczy, które trzymało się w ręku
lägga undan, spara
  oszczędzać pieniądze lub inne zasoby na określony cel
uppskjuta, senarelägga, skjuta upp, ajournera, bordlägga, flytta fram
  przenosić na późniejszy termin

odległość /ɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
avstånd, avlägshet
  długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami

odległy /ɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
avlägsen
  znajdujący się daleko

odlew /ˈɔdlɛf/ (n)
avtryck
  przedmiot powstały z wypełnienia formy płynną masą, która po zakrzepnięciu, wyschnięciu lub wypaleniu przyjmuje kształt tej formy

odmiana /ɔdˈmʲjãna/ (n)
böjning
  (językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp.

odmienny /ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
olik, böjlig, skiljaktig
  różny

odnośnie do /ɔdˈnɔɕɲɛ ˈdɔ/
angående
  (urzędowy) w stosunku do czegoś / kogoś, względem czegoś / kogoś, w porównaniu z czymś, wobec czegoś / kogoś

odpoczynek /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
vila
  przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił

odpowiadać /ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
motsvara
  być równoważnym czemuś
ansvara, svara för
  być za coś odpowiedzialnym
motsvara, svara mot
  spełniać jakieś warunki, oczekiwania
svara
  udzielać odpowiedzi

odpowiedni /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
passande, tjänlig, lämplig, tillbörlig, vederbörlig
  spełniający wymagane warunki

odpowiedzialność /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑/ (n)
ansvar, ansvarighet
  obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś

odpowiedzialny /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
ansvarig
  przeznaczony do poniesienia konsekwencji
  będący przyczyną
  mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje
  poważnie traktujący swoje obowiązki
  przeznaczony do pewnej czynności

odpowiedź /ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
svar
  reakcja na pytanie

odpukać w niemalowane drewno /ɔtˈpukaʥ̑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ/ (idiom)
peppar, peppar, ta i trä; peppar peppar
  pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy

odpychający /ˌɔtpɨxajˈɔntsɨ/ (adj)
frånstötande
  taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie

odra /ˈɔdra/ (n)
mässling
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;

odraczać /ɔdˈraʧ̑aʨ̑/ (v)
bordlägga
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalnie przesuwać jakąś sprawę na późniejszy termin

odrażający /ˌɔdraʒaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
avskyvärd, vedervärdig, äcklig, motbjudande, ohygglig, otäck
  wzbudzający odrazę, obrzydzenie; ohydny, wstrętny

odruchowo /ˌɔdruxˈɔvɔ/ (adv)
instinktivt, omedvetet, oreflekterat, reflexmässigt, spontant
  w sposób odruchowy

odrysowywać /ˌɔdrɨsɔvˈɨvatɕ/ (v)
rita av
  rysując, kopiować coś

odróżniać /ɔdˈruʒʲɲäʨ̑/ (v)
skilja
  identyfikować odmienne rodzaje czegoś

odszkodowanie /ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
kompensation, gottgörelse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;

odtrutka /ɔtˈːrutka/ (n)
motgift, antidot
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny;

odtąd /ˈɔtːɔ̃nt/ (pronoun)
hädanefter, i fortsättningen
  od tej chwili, od teraz

odwadniać /ɔdvˈadɲʲatɕ/ (v)
dränera
  odprowadzać nadmiar wody

odwaga /ɔdˈvaɡa/ (n)
mod, kurage
  zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa

odważać /ɔdvˈaʒatɕ/ (v)
väga upp
  ważąc coś, odmierzać odpowiednią ilość tego
våga, drista sig, töras
  decydować się na coś niebezpiecznego, niełatwego

odważny /ɔdˈvaʒnɨ/ (adj)
modig
  taki, który ma odwagę
  taki, który jest wynikiem działania odwagi, świadczy o czyjejś odwadze

odwiedzać /ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑/ (v)
besöka, hälsa på
  składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś

odwlekać /ɔdvlˈɛkatɕ/ (v)
släpa av, släpa bort, släpa iväg
  odsuwać coś dalej (w inne miejsce), wlokąc
fördröja, förhala, försena, sinka
  odsuwać coś w czasie, powodować opóźnienie czegoś
anstå, dra ut på tiden, dröja
  odsuwać się w czasie, ulegać opóźnieniu

odwołanie /ˌɔdvɔˈwãɲɛ/ (n)
besvär
  zwrócenie się osoby nieakceptującej decyzji jakichś władz do wyższej instancji o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę lub uchylenie wydanej decyzji

odwrotnie /ɔdˈvrɔtʲɲɛ/ (adv)
tvärtom
  w inny sposób, inaczej niż należy, na odwrót

odzież /ˈɔʥ̑ɛʃ/ (n)
kläder
  ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca

odzyskiwać /ˌɔdzɨˈsʲcivaʨ̑/ (v)
återfå
  mieć z powrotem wartość, którą się straciło; wrócić do dawnego stanu
  ponownie wchodzić w posiadanie jakiejś rzeczy

odżywka do włosów /ɔdʒˈɨfka dɔ vwˈɔsuf/ (n)
hårbalsam
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych

oferta /ɔˈfɛrta/ (n)
erbjudande, offert, anbud
  (potocznie, potoczny) to, co się komuś oferuje

offset /ˈɔfːsɛt/ (n)
offsettryck
  (drukarstwo, drukarski) technika druku płaskiego;

ofiara /ɔˈfʲjara/ (n)
offer
  osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
  osoba, która ucierpiała wskutek wypadku
  poświęcenie czegoś dla kogoś lub czegoś, wyrzeczenie się czegoś

ofiarny /ɔˈfʲjarnɨ/ (adj)
offervillig
  gotowy do poświęceń, oddany

oficjalny /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
officiell
  zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący

ogier /ˈɔɟɛr/ (n)
hingst
  (zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;

ogień /ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
eld, brand
  płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;

oglądanie /ˌɔɡlɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
beskådande
  (rzeczownik odczasownikowy) od: oglądać

oglądać /ɔɡˈlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
beskåda, betrakta
  przypatrywać się komuś lub czemuś

ognioodporny /ˌɔɡɲʲɔɔtpˈɔrnɨ/ (adj)
eldfast
  niewrażliwy, niepodatny na działanie ognia

ognisko /ɔɟˈɲiskɔ/ (n)
fokus, brännpunkt
  (fizyka, fizyczny) punkt na zewnątrz soczewki lub zwierciadła, w którym skupiają się przechodzące przez nią promienie
brasa, bål
  ułożony, płonący stos drewna

ognistożółty /ˌɔɟɲistɔˈʒuwtɨ/ (adj)
brandgul
  żółty w ognistym odcieniu

ogon /ˈɔɡɔ̃n/ (n)
svans
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
  końcowa część jakiegoś przedmiotu

ogradzać /ɔɡrˈadʑatɕ/ (v)
inhägna hägna in, omgärda, om­ge
  otaczać ogrodzeniem

ogrodnik /ɔˈɡrɔdʲɲik/ (n)
trädgårdsmästare
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) osoba zajmująca się ogrodem

ogrodzenie /ˌɔɡrɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
stängsel
  przeszkoda ogradzająca jakiś teren, np. w postaci płotu, parkanu, muru

ogromnie /ɔˈɡrɔ̃mʲɲɛ/ (adv)
alldeles, enormt, kolossalt, mäkta, oerhört, ofantligt
  bardzo, mocno, w wysokim stopniu

ogromny /ɔˈɡrɔ̃mnɨ/ (adj)
oerhörd, enorm, väldig
  mający bardzo duży rozmiar

ogryzek /ɔˈɡrɨzɛk/ (n)
kärnhus, skrott
  ogryziony, niedojedzony kawałek czegoś (np. jabłka)

ogrzewanie /ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ/ (n)
uppvärmning, bränning
  czynność dostarczania ciepła
uppvärmning
  urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło

ogrzewać /ɔˈɡʒɛvaʨ̑/ (v)
värma, värma upp
  zwiększać temperaturę czegoś, dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym
värma sig
  stawać się cieplejszym, dostarczać sobie ciepła skądś

ogród /ˈɔɡrut/ (n)
trädgård
  miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;

ogród zoologiczny /ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
zoologisk trädgård
  teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata;

ogólnie /ɔˈɡulʲɲɛ/ (adv)
allmänt
  powszechnie, w sposób przyjęty przez ogół określonych ludzi lub grupy

ogórek /ɔˈɡurɛk/ (n)
gurka
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;

ogórkowa /ˌɔɡurˈkɔva/ (n)
gurksoppa
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z kiszonych ogórków, z ziemniakami, zabielana śmietaną;

ohar /ˈɔxar/ (n)
gravand
  (ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny;

ohydny /ɔˈxɨdnɨ/ (adj)
avskyvärd, vedervärdig, vidrig, motbjudande, ohygglig, otäck
  obrzydliwy, budzący wstręt

ojciec /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
fader, far, pappa
  mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);

ojciec chrzestny /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ/ (n)
gudfar, fadder
  (kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną

ojczym /ˈɔjʧ̑ɨ̃m/ (n)
styvfar, styvfader
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

ojczyzna /ɔjˈʧ̑ɨzna/ (n)
fosterland
  kraj, w którym ktoś się urodził;

ojkofobia /ˌɔjkɔfˈɔbja/ (n)
oikofobi
  (filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) odrzucanie rodzimej kultury i apologia obcych systemów wartości;

okapi /ɔˈkapʲi/ (n)
okapi
  (zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach;

okienko /ɔˈcɛ̃nkɔ/ (n)
lucka
  miejsce, stoisko w urzędach lub biurach, przy którym są obsługiwani klienci

oklapnąć /ɔklˈapnɔɲtɕ/ (v)
bli ledsen, tappa lust
  (przenośnie, przenośnia) stać się apatycznym lub zrezygnowanym
hänga slapp, sloka
  opuścić się ku dołowi

okno /ˈɔkna/ /ˈɔknɔ/ (n)
fönster
  (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
  (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra
fönster, glugg
  oszklony otwór w ścianie

oko /ˈɔkɔ/ (n)
öga, centrum
  (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;
fettöga, öga
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) krążek tłuszczu na powierzchni płynu
öga
  (meteorologia, meteorologiczny) centrum cyklonu tropikalnego
  w grze go, niezajęty punkt lub punkty otoczone przez kamienie tego samego koloru;
snara, ögla
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) otwór w pętli zawiązanej lub zaplecionej na końcu liny np. cumy
maska
  otwór pomiędzy węzłami (splotami) sieci

oko cyklonu /ˈɔkɔ ʦ̑ɨkˈlɔ̃nu/ (n)
orkanens öga
  obszar ciszy w centrum cyklonu;

oko za oko, ząb za ząb /ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/ (proverb)
öga för öga och tand för tand; öga för öga, tand för tand
  zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;

okolica /ˌɔkɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
bygd, omgivning
  obszar wokół czegoś
omgivning
  obszar, który stanowi jakiś zbiór, całość

okolicznik /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
adverbial
  (gramatyka) część zdania określająca czasownik;

okopywać /ˌɔkɔpˈɨvatɕ/ (v)
kupa
  obsypywać uprawianą roślinę skopaną wokół ziemią
befästa, förskansa
  otaczać umocnieniami ziemnymi, (na przykład) wałem
befästa sig, förskansa sig, gräva ner sig
  otaczać się okopami, (na przykład) wałem

około /ɔˈkɔwɔ/ (particle)
ungefär, omkring, cirka, c:a, ca, tillnärmelsevis
  … wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu

około /ɔˈkɔwɔ/ (preposition)
c:a, ca, cirka, omkring, ungefär
  (dawniej, dawny) … określający miejsce dookoła przedmiotu
ungefär, omkring, cirka, c:a, ca, tillnärmelsevis
  … wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu

okoń /ˈɔkɔ̃ɲ/ (n)
abborre
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis, słodkowodna ryba drapieżna;

okrakiem /ɔˈkracɛ̃m/ (adv)
grensle gränsle
  obejmując coś rozstawionymi nogami

okres /ˈɔkrɛs/ (n)
period
  przedział czasu, czas trwania czegoś
  (fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy;

okresowy /ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (adj)
periodisk, cyklisk, återkommande
  cyklicznie powtarzający się

okropny /ɔˈkrɔpnɨ/ (adj)
förskräcklig, hemsk, ohygglig, fasansfull, förfärlig, ryslig
  wywołujący strach, odrzucający

okrutny /ɔˈkrutnɨ/ (adj)
grym
  nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem

okrąg /ˈɔkrɔ̃ŋk/ (n)
cirkel
  (geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu);

okrągły /ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
rund
  mający kształt koła, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich

okręt podwodny /ˈɔkrɛnt pɔdvˈɔdnɨ/ (n)
ubåt, undervattensbåt
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;

oksymoron /ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n/ (n)
oxymoron, självmotsägelse
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych;

oksytocyna /ˌɔksɨtɔˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
oxytocin
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu;

okulary /ˌɔkuˈlarɨ/ (n)
glasögon
  przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;

okulary przeciwsłoneczne /ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ/ (n)
solglasögon
  (optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;

okulista /ˌɔkuˈlʲista/ (n)
ögonläkare
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób oczu

okupacja /ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja/ (n)
ockupation
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium

olbrzym /ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
jätte, gigant, koloss
  człowiek o wyjątkowo dużym wzroście i sile

olcha /ˈɔlxa/ (n)
al
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., rodzaj drzew z rodziny brzozowatych;
ale
  drewno olchy (1.1)

olej /ˈɔlɛj/ (n)
olja
  (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
  (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar

olej rycynowy /ˈɔlɛj rˌɨtsɨnˈɔvɨ/ (n)
ricinolja
  olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce;

olej słonecznikowy /ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛʧ̑ʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
solrosolja
  olej wytwarzany z nasion słonecznika;

oligofrenia /ˌɔlʲiɡɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
oligofreni
  (medycyna, medyczny) upośledzenie umysłowe, niepełnosprawność intelektualna;

oligopol /ˌɔlʲiˈɡɔpɔl/ (n)
oligopol
  (ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw;

olimpijski /ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲci/ (adj)
olympisk
  taki, który dotyczy Olimpu, geograficznego lub mitycznego
  związany z olimpiadą (starożytną lub nowożytną), taki, który dotyczy olimpiady albo taki jak na olimpiadzie

oliwa /ɔˈlʲiva/ (n)
oliv
  (spożywczy) ciekły tłuszcz wytłaczany z oliwek;

oliwka /ɔˈlʲifka/ (n)
olivträd
  (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne;
oliv
  owoc oliwki (1.1)

oliwkowy /ˌɔlʲifˈkɔvɨ/ (adj)
olivfärgad
  mający kolor dojrzałego owocu zielonej, marynowanej oliwki;

omański /ɔ̃ˈmãj̃sʲci/ (adj)
omansk
  odnoszący się do państwa Oman

ombudsman /ɔ̃mˈbutsmãn/ (n)
ombudsman
  (zobacz) rzecznik praw obywatelskich

omdlenie /ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/ (n)
svimning
  (medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;

omlet /ˈɔ̃mlɛt/ (n)
omelett
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;

omułek /ɔ̃ˈmuwɛk/ (n)
blåmussla
  (zoologia, zoologiczny) przybrzeżny małż mórz europejskich i Oceanu Atlantyckiego;

on /ɔ̃n/ (personalPronoun)
han
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

ona /ˈɔ̃na/ (personalPronoun)
hon
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

onager /ɔ̃ˈnaɡɛr/ (n)
onager
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj starożytnej i średniowiecznej katapulty;
halvåsna, onager
  (zoologia, zoologiczny) Equus onager, zagrożony wyginięciem dziki azjatycki ssak kopytny;

onanizm /ɔ̃ˈnãɲism̥/ (n)
onani
  (seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;

one /ˈɔ̃nɛ/ (personalPronoun)
de
  3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego

oni /ˈɔ̃ɲi/ (personalPronoun)
de
  trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

ono /ˈɔ̃nɔ/ (personalPronoun)
den, det
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj nijaki

ontologia /ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
ontologi
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
  (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;

oologia /ˌɔːˈlɔɟja/ (n)
oologi
  (ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością

opactwo /ɔˈpaʦ̑tfɔ/ (n)
abbotskloster
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;

opal /ˈɔpal/ (n)
opal
  (mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;

opalać /ɔˈpalaʨ̑/ (v)
sola
  poddawać siebie działaniu promieni słonecznych, w celu uzyskania ciemnego koloru skóry

opalenizna /ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/ (n)
solbränna
  ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;

opat /ˈɔpat/ (n)
abbot
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa

opał /ˈɔpaw/ (n)
bränsle
  to, czym pali się w piecu, aby ogrzać pomieszczenie; materiał do opalania

opera /ˈɔpɛra/ (n)
opera
  budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);
  utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;

operacja /ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
operation
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny;
  działania skierowane na wykonanie określonego zadania

operator /ˌɔpɛˈratɔr/ (n)
operatör
  człowiek obsługujący maszynę lub urządzenie

opieka /ɔˈpʲjɛka/ (n)
vård
  dbanie o kogoś lub coś;

opiekować się /ˌɔpʲjɛˈkɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
sköta, ta hand om något, vårda
  sprawować opiekę nad kimś lub czymś; chronić coś / kogoś

opiekun /ɔˈpʲjɛkũn/ (n)
förmyndare, god man, målsman, vårdnadshavare
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) osoba sprawująca z ramienia sądu opiekę nad dzieckiem
vårdare
  osoba, która się kimś lub czymś opiekuje

opierać /ɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
basera, grunda, bygga på, stödja
  (przenośnie, przenośnia) brać coś za podstawę, uzasadniać coś czymś
stödja, stötta
  przystawiać coś do czegoś, przysuwać tak, aby dotykało czegoś, np. aby się nie przewróciło, podtrzymywać, wspierać
basera sig, grunda sig, luta sig, stödja sig, ta spjärn
  (przenośnie, przenośnia) mieć podstawę lub uzasadnienie w czymś
motsätta sig, spjärna emot, streta emot
  przeciwstawiać się, stawiać opór
luta sig, stödja sig, ta spjärn
  spocząć całym ciężarem na jakiejś podporze lub oparciu

opiewać /ɔˈpʲjɛvaʨ̑/ (v)
besjunga, kväda, lovprisa, lovsjunga
  wychwalać kogoś, zachwycać się czymś (najczęściej w utworze literackim, muzycznym)

opinia /ɔˈpʲĩɲja/ (n)
opinion, åsikt
  sąd, zdanie na jakiś temat
rykte, namn, reputation
  zdanie innych ludzi na temat danej osoby, renoma, reputacja

opisowy /ˌɔpisˈɔvɨ/ (adj)
beskrivande, deskriptiv
  mający charakter opisu

opisywać /ˌɔpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
beskriva, berätta, framställa, karakterisera, måla, skildra
  przekazywać informacje w sposób słowny, dawać opis

opona /ɔˈpɔ̃na/ (n)
däck
  (motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;

oponka /ɔˈpɔ̃nka/ (n)
munk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) okrągłe ciastko o złotawej barwie, z otworem w środku, wykonane z ciasta drożdżowego lub serowego, smażone na głębokim tłuszczu, często posypywane cukrem pudrem

oponować /ˌɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
opponera, invända, motsäga, opponera sig, säga emot, säga ifrån
  przeciwstawiać się, mieć odmienne zdanie

opowiadanie /ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ/ (n)
berättelse
  coś, co zostało opowiedziane

opowiadać /ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
berätta
  mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować

opozycja /ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
opposition
  przeciwstawienie, przeciwdziałanie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) partia, stronnictwo przeciwne rządowi, większości parlamentarnej

opozycyjny /ˌɔpɔzɨtsˈɨjnɨ/ (adj)
oppositionell
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący grupy opozycji względem władzy

oprogramowanie /ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
programvara, mjukvara
  ogół programów komputerowych

opryszczka /ɔprˈɨʃtʃka/ (n)
herpes, munsår
  (medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;

oprócz /ˈɔpruʧ̑/ (preposition)
förutom, utom
  oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś zbiorze, poza, z wyłączeniem, nie licząc

oprócz tego /ˈɔpruʧ̑ ˈtɛɡɔ/
dessutom, förresten
  wprowadza uzupełnienie wypowiedzi, nową informację o czymś

opróżniać /ɔˈpruʒʲɲäʨ̑/ (v)
tömma
  usuwać zawartość czegoś, czynić coś pustym

optyka /ˈɔptɨkˌa/ (n)
optik
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle

optymizm /ɔpˈtɨ̃mʲism̥/ (n)
optimism
  wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów

opuszczać /ɔˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
sänka
  zniżać coś, spuścić coś, przesunąć coś w dół

opór /ˈɔpur/ (n)
motstånd
  (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
  akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
  w lm przeszkody, utrudnienia

opłacalny /ˌɔpwatsˈalnɨ/ (adj)
lönande
  taki, który się opłaca i przynosi zysk albo oszczędność

opłacać /ɔpˈwaʦ̑aʨ̑/ (v)
bära sig
  być wartym określonych kosztów

opłata /ɔˈpwata/ (n)
avgift
  kwota płacona za usługę, świadczenie

opłatek /ɔˈpwatɛk/ (n)
oblat
  rodzaj cienkiego chleba, używanego jako hostia oraz podczas kolacji wigilijnej;

orangutan /ˌɔrãŋˈɡutãn/ (n)
orangutang
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;

orchestrion /ɔrxˈɛstrjɔn/ (n)
orchestrion
  (historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj mechanicznej szafy grającej;

orchidea /ˌɔrxʲiˈdɛa/ (n)
orkidé
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk;

ordynans /ɔrdˈɨnans/ (n)
ordonnans
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz posługujący oficerowi

ordynator /ˌɔrdɨ̃ˈnatɔr/ (n)
avdelningsläkare
  (medycyna, medyczny) lekarz, który kieruje oddziałem szpitala

organ /ˈɔrɡãn/ (n)
organ
  część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś;

organizacja /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
organisation
  grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów
  sposób przygotowywania czegoś, planowania

organizm /ɔrˈɡãɲism̥/ (n)
organism
  (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;

organy /ɔrɡˈanɨ/ (n)
orgel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

orgazm /ˈɔrɡasm̥/ (n)
orgasm
  (seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

orientalny /ˌɔrʲjɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
orientalisk
  związany z Orientem, dotyczący Orientu

orka /ˈɔrka/ (n)
plöjning
  (rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwa gleby;
späckhuggare
  (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca, drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;

orkiestra /ɔrʲˈcɛstra/ (n)
orkester
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne

orlik /ˈɔrlʲik/ (n)
svartörn
  (ornitologia, ornitologiczny) Ictinaetus malayensis, ptak z rodziny jastrzębiowatych, z rodzaju Ictinaetus;

ormiański /ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/ (n)
armeniska
  język urzędowy Armenii;

ornament /ɔrˈnãmɛ̃nt/ (n)
ornament
  (sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym,

ornitolog /ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/ (n)
ornitolog
  (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii

ornitologia /ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/ (n)
ornitologi
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;

ortografia /ˌɔrtɔˈɡrafʲja/ (n)
rättstavning, ortografi
  zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka

ortopeda /ˌɔrtɔˈpɛda/ (n)
ortoped
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie ortopedii

ortopedyczny /ˌɔrtɔpɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
ortopedisk
  związany z ortopedią lub ortopedami

orzech /ˈɔʒɛx/ (n)
nöt
  suchy owoc o zdrewniałej łupinie;

orzechowy /ˌɔʒɛˈxɔvɨ/ (adj)
nötbrun
  złocistobrązowy, taki jak kolor orzecha

orzeczenie /ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
predikat
  (językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu
avgöra
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozstrzygnięcie danej sprawy przez organ państwa działający w ramach swej kompetencji

orzeł /ˈɔʒɛw/ (n)
örn
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;

osa /ˈɔsa/ (n)
geting
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

osad /ˈɔsat/ (n)
avlagring, bottensats, drägg, fällning, grums, sediment
  (chemia, chemiczny) substancja nierozpuszczalna, wydzielająca się z roztworu w postaci ciała stałego;

oscylacja /ˌɔsʦ̑ɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
oscillation, svängning
  wahanie, drganie, falowanie, kołysanie; ruch wahadłowy

oscyloskop /ˌɔsʦ̑ɨˈlɔskɔp/ (n)
oscilloskop
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji;

osiedle /ɔˈɕɛdlɛ/ (n)
bostadsområde
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

osiemdziesięcioczterolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
åttiofyraåring
  mężczyzna mający osiemdziesiąt cztery lata

osiemdziesięcioczteroletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
åttiofyraårig
  mający osiemdziesiąt cztery lata
  trwający osiemdziesiąt cztery lata

osiemdziesięciodwulatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk/ (n)
åttiotvååring
  mężczyzna mający osiemdziesiąt dwa lata

osiemdziesięciodwuletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
åttiotvåårig
  mający osiemdziesiąt dwa lata
  trwający osiemdziesiąt dwa lata

osiemdziesięciodziewięciolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
åttionioåring
  mężczyzna mający osiemdziesiąt dziewięć lat

osiemdziesięciodziewięcioletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
åttionioårig
  mający osiemdziesiąt dziewięć lat
  trwający osiemdziesiąt dziewięć lat

osiemdziesięciojednolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/ (n)
åttioettåring
  mężczyzna mający osiemdziesiąt jeden lat

osiemdziesięciojednoletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
åttioettårig
  mający osiemdziesiąt jeden lat
  trwający osiemdziesiąt jeden lat

osiemdziesięciolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
åttioåring
  osoba w wieku 80-89 lat

osiemdziesięcioletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
åttioårig
  mający osiemdziesiąt lat
  trwający osiemdziesiąt lat

osiemdziesięcioośmiolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
åttioåttaåring
  mężczyzna mający osiemdziesiąt osiem lat

osiemdziesięcioośmioletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
åttioåttaårig
  mający osiemdziesiąt osiem lat
  trwający osiemdziesiąt osiem lat

osiemdziesięciopięciolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
åttiofemåring
  mężczyzna mający osiemdziesiąt pięć lat

osiemdziesięciopięcioletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
åttiofemårig
  mający osiemdziesiąt pięć lat
  trwający osiemdziesiąt pięć lat

osiemdziesięciosiedmiolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
åttiosjuåring
  mężczyzna mający osiemdziesiąt siedem lat

osiemdziesięciosiedmioletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
åttiosjuårig
  mający osiemdziesiąt siedem lat
  trwający osiemdziesiąt siedem lat

osiemdziesięciosześciolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
åttiosexåring
  mężczyzna mający osiemdziesiąt sześć lat

osiemdziesięciosześcioletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
åttiosexårig
  mający osiemdziesiąt sześć lat
  trwający osiemdziesiąt sześć lat

osiemdziesięciotrzylatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
åttiotreåring
  mężczyzna mający osiemdziesiąt trzy lata

osiemdziesięciotrzyletni /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
åttiotreårig
  mający osiemdziesiąt trzy lata
  trwający osiemdziesiąt trzy lata

osiemnastolatek /ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlatɛk/ (n)
artonåring
  mężczyzna mający osiemnaście lat

osiemnastoletni /ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
artonårig
  mający osiemnaście lat
  trwający osiemnaście lat

osierdzie /ɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
hjärtsäck, perikardium
  (anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce;

osika /ɔˈɕika/ (n)
asp
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

osioł /ˈɔɕɔw/ (n)
åsna
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
  (potocznie, potoczny) głupi człowiek
  (potocznie, potoczny) uparty człowiek

osiągalny /ˌɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/ (adj)
uppnåelig
  możliwy do osiągnięcia

osiągać /ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
uppnå, komma till, nå upp
  docierać do określonego miejsca
  uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy
uppnå, vinna, åstadkomma
  realizować pewien cel

osiągnięcie /ˌɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
dåd, handling
  (rzeczownik odczasownikowy) od: osiągnąć

osm /ɔsm̥/ (n)
osmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;

osoba /ɔˈsɔba/ (n)
person
  pojedynczy człowiek, ktoś
  (gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych
  bohater dramatu

osobiście /ˌɔsɔˈbʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
personligt
  w odniesieniu do siebie samego / konkretnej osoby
personligen
  we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa

osobliwość /ˌɔsɔblˈivɔɕtɕ/ (n)
egenhet
  immanentny, niezwykły, oryginalny charakter kogoś lub czegoś

osobliwy /ˌɔsɔblˈivɨ/ (adj)
underlig, egendomlig, kuriös, besynnerlig, bisarr, förunderlig
  nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta

osobnik /ɔˈsɔbʲɲik/ (n)
individ
  jednostkowy okaz gatunku;

osocze /ɔsˈɔtʃɛ/ (n)
plasma
  (biologia, biologiczny) płynna składowa zawarta w naczyniach, w której są zawieszone krwinki

ospa wietrzna /ˈɔspa vʲˈɛtʃna/ (n)
vattenkoppor, vattkoppor
  (medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;

ostatecznie /ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
slutligen
  wreszcie, w końcu

ostateczny /ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
avgörande, slutlig
  (książkowy) kończący jakiś cykl, ciąg, szereg, serię; ostatni i definitywny
slutlig, ytterlig
  (książkowy) o największym natężeniu, w najwyższym stopniu (często w sensie negatywnym); skrajny, krańcowy

ostatni /ɔˈstatʲɲi/ (adj)
sista, sist
  znajdujący się na końcu listy, kolejności

ostatnio /ɔˈstatʲɲɔ/ (adv)
nyligen, på sen tid, på sista tid, på sistone, sist
  w niedalekiej przeszłości

ostrosłup /ɔˈstrɔswup/ (n)
pyramid
  (geometria) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie;

ostrożnie /ɔˈstrɔʒʲɲɛ/ (adv)
försiktigt
  w sposób ostrożny, uważny

ostrożny /ɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
aktsam, försiktig
  postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności

ostry /ˈɔstrɨ/ (adj)
amper, skarp
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący
  taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie
kärv
  o nieprzyjemnych warunkach pogodowych: silny, intensywny
amper, kärv
  surowy, groźny

ostryga /ɔˈstrɨɡa/ (n)
ostron
  (zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;

ostrygojad /ˌɔstrɨˈɡɔjat/ (n)
strandskata
  (ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;

ostrze /ˈɔsṭʃɛ/ (n)
egg, blad, skär
  część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu

ostrzegać /ɔˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
varna
  informować o potencjalnym niebezpieczeństwie

ostrzenie /ɔˈsṭʃɛ̃ɲɛ/ (n)
formering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ostrzyć

ostrzeżenie /ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
varning
  akt ostrzegania; przestroga przed czymś

ostrzyć /ˈɔsṭʃɨʨ̑/ (v)
vässa, skärpa, spetsa
  czynić ostrym (krawędź czegoś)
formera
  czynić ostrym (wierzchołek czegoś)

ostygnąć /ɔstˈɨɡnɔɲtɕ/ (v)
svalna av
  stać się zimniejszym lub całkowicie zimnym, stracić ciepło

oszczep /ˈɔʃʧ̑ɛp/ (n)
spjutkastning
  (sport, sportowy) (potocznie, potoczny) rzut oszczepem (1.2);
spjut
  (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
  (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;

oszczepnik /ɔʃˈʧ̑ɛpʲɲik/ (n)
spjutkastare
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający rzut oszczepem

oszczędność /ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
besparing
  cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki

oszołom /ɔˈʃɔwɔ̃m/ (n)
fanatiker
  (potocznie, potoczny) człowiek wierzący bezgranicznie w jakąś ideologię, ślepo jej podporządkowany
dåre, fåne, fåntratt, galning, knäppskalle, stolle
  (potocznie, potoczny) osoba zachowująca się nienormalnie

oszukiwać /ˌɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
bedra, lura, dupera, göra bort, narra
  doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów

oszust /ˈɔʃust/ (n)
skojare
  ten, kto oszukuje

osłomuł /ɔsˈwɔ̃muw/ (n)
mulåsna
  (zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny;

otaczać /ɔˈtaʧ̑aʨ̑/ (v)
omge, kanta, omgiva
  rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan)

otchłań /ˈɔtxwãɲ/ (n)
avgrund, gap, klyfta
  puste, ogromne, głębokie miejsce

otocjon /ɔˈtɔʦ̑ʲjɔ̃n/ (n)
afrikansk öronhund
  (zoologia, zoologiczny) ssak afrykański przypominający psa i lisa, z charakterystycznymi długimi uszami;

otoczenie /ˌɔtɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
omgivning
  łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron
  ludzie, z którymi ma się najczęstsze kontakty, którzy są najbardziej znaczący

otrzewna /ɔtʃˈɛvna/ (n)
bukhinna
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;

otwarcie /ɔtˈfarʲʨ̑ɛ/ (n)
öppning
  uroczystość założenia, uruchomienia czegoś

otwartość /ɔtfˈartɔɕtɕ/ (n)
öppenhet
  cecha tego, co jest otwarte, skierowane do wszystkich

otwarty /ɔtˈfartɨ/ (adj)
fri, öppen
  niczym nie osłonięty, z dostępem do wnętrza
öppen, fri
  niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony
  (informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy
öppen, rak, rättfram, uppriktig, ärlig, öppenhjärtig
  o człowieku: nieukrywający swoich intencji, uczuć
öppen, olöst
  o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji;
öppen
  o sklepie: czynny, działający
öppen, allmän, fri, offentlig, tillgänglig
  ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami

otwieracz /ɔtˈfʲjɛraʧ̑/ (n)
öppnare, burköppnare, flasköppnare, konservöppnare
  przyrząd służący do otwierania, np. konserw, butelek

otwierać /ɔtˈfʲjɛraʨ̑/ (v)
öppna
  powodować, że coś przestaje być zamknięte

otyłość /ɔˈtɨwɔɕʨ̑/ (n)
fetma
  (medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;

owad /ˈɔvat/ (n)
insekt
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;

owadobójczy /ˌɔvadɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
insektsdödande
  używany do zabijania owadów

owadożerca /ˌɔvadɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
insektsätare
  zwierzę lub roślina żywiąca się owadami

owadożerny /ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
insektsätande
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owadami

owca /ˈɔfʦ̑a/ (n)
får
  (zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;

owies /ˈɔvʲjɛs/ (n)
havre
  (botanika, botaniczny) Avena L., rodzaj roślin zbożowych należących do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;

owoc /ˈɔvɔʦ̑/ (n)
frukt
  (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;
  (przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań

ozdabiać /ɔzˈdabʲjäʨ̑/ (v)
dekorera, spetsa
  czynić coś ładniejszym lub strojniejszym

oziębły /ɔʑˈɛmbwɨ/ (adj)
ljum
  odnoszący się z rezerwą

oznaczać /ɔzˈnaʧ̑aʨ̑/ (v)
antyda, indikera, tyda på
  być oznaką
beteckna, betyda, innebära
  wyrażać określoną treść
beteckna, markera, märka, pricka
  znakować, wyróżniać, robić znak

ozon /ˈɔzɔ̃n/ (n)
ozon
  (chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;

ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (n)
altare
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;

ołów /ˈɔwuf/ (n)
bly
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;

ołówek /ɔˈwuvɛk/ (n)
blyertspenna, penna
  przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;

oś /ɔɕ/ (n)
axel
  centralna linia danego układu

oślepiać /ɔɕlˈɛpʲatɕ/ (v)
blända
  poprzez silne świecenie czy blask uniemożliwiać patrzenie
förblinda
  pozbawiać rozumu, uniemożliwiać panowanie nad sobą
förblinda, göra blind
  pozbawiać wzroku

ośmiokąt /ɔɕmʲˈɔkɔnt/ (n)
oktagon, åttahörning
  (matematyka, matematyczny) figura geometryczna zamknięta mająca osiem kątów;

ośmiokątny /ˌɔɕmʲɔkˈɔntnɨ/ (adj)
åttakantig, åttkantig
  taki, który ma osiem kątów; mający kształt ośmiokąta

ośmiolatek /ˌɔɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
åttaåring
  chłopiec mający osiem lat

ośmioletni /ˌɔɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
åttaårig
  mający osiem lat
  trwający osiem lat

ośmiornica /ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a/ (n)
bläckfisk
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;

ość /ɔɕʨ̑/ (n)
fiskben
  (ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;

pacha /ˈpaxa/ (n)
armhåla
  (anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym

pachnieć /ˈpaxʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
lukta
  wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny

pachołek /paˈxɔwɛk/ (n)
hantlangare, hejduk, lakej, medlöpare
  (pogardliwie) człowiek zachowujący się jak sługa
dräng, hejduk, hjälpreda, tjänstehjon
  człowiek pełniący służbę
pollare
  słupek ostrzegawczy stojący przy drodze
  słupek służący do obkładania cum i szpringów

pacjent /ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt/ (n)
patient
  osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;

pacyfizm /patsˈɨfizm/ (n)
pacifism
  pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen

paczka /ˈpaʧ̑ka/ (n)
paket
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem;

padaczka /paˈdaʧ̑ka/ (n)
epilepsi
  (medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;

padać /ˈpadaʨ̑/ (v)
regna
  (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)
falla
  zlatywać, lecieć w dół
  o terytorium: ulegać przed siłami nieprzyjaciela

padlina /paˈdlʲĩna/ (n)
as
  zwierzęce zwłoki

paella /paˈɛlla/ (n)
paella
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jednogarnkowa potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkami np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw, przygotowywana na specjalnej patelni z dwoma uchwytami, specjalność kuchni hiszpańskiej;

pagaj /ˈpaɡaj/ (n)
paddel
  (środowiskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krótkie wiosło z jednym piórem, służące do wiosłowania bez użycia dulki, np. w kanadyjce

pagoda /paˈɡɔda/ (n)
pagod
  (budownictwo) azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami

pagórek /paˈɡurɛk/ (n)
kulle, backe, knalle
  niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów

paj /pˈaj/ (n)
paj
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) okrągły placek z nadzieniem

pająk /ˈpajɔ̃ŋk/ (n)
spindel
  (zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;

pajęczyna /ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
spindelväv, spindelnät
  sieć tkana przez pająka

pakiet /ˈpacɛt/ (n)
paket
  (informatyka, informatyczny) jednostka danych przekazywana z komputera źródłowego do docelowego z wykorzystaniem sieci komputerowej, np. internetu;

pakistański /ˌpaciˈstãj̃sʲci/ (adj)
pakistansk
  związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu

pakt /pakt/ (n)
pakt
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowa międzynarodowa o charakterze politycznym lub wojskowym

palacz /ˈpalaʧ̑/ (n)
rökare
  osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo

palec /ˈpalɛʦ̑/ (n)
finger, tå
  u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy

palec wskazujący /ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
pekfinger
  (anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;

palenie /paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
rökning
  zwyczaj palenia papierosów, tytoniu

paleolit /ˌpalɛˈɔlʲit/ (n)
gammal stenålder, paleolitisk tid
  (archeologia, archeologiczny) epoka w dziejach ludzkości, trwająca od ok. 5-3 mln r. p.n.e. do ok. 10000 r. p.n.e.;

paleolityczny /ˌpalɛɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
paleolitisk
  żyjący / mający miejsce w paleolicie lub pochodzący/wywodzący się z niego

paleontologiczny /pˌalɛˌɔntɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
paleontologisk
  (biologia, biologiczny) związany z paleontologią, dotyczący paleontologii

paleozoolog /ˌpalɛɔzɔˈːlɔk/ (n)
paleozoolog
  specjalista zajmujący się badaniem zwierząt, które żyły w minionych epokach geologicznych

paleozoologiczny /pˌalɛˌɔzɔˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
paleozoologisk
  (zoologia, zoologiczny) związany z paleozoologią, dotyczący paleozoologii

palestyński /ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci/ (adj)
palestinsk
  związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców

palimpsest /paˈlʲĩmpsɛst/ (n)
palimpsest
  (historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst;

palindrom /paˈlʲĩndrɔ̃m/ (n)
palindrom
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);

paliwo /paˈlʲivɔ/ (n)
bränsle
  substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach

palić za sobą mosty /ˈpalʲiʥ̑ za‿ˈsɔbɔ̃w̃ ˈmɔstɨ/ (v)
bränna sina skepp
  (książkowy) uniemożliwiać sobie drogę powrotu, wycofanie się z czegoś, zrywać z kimś, z czymś nieodwołalnie

pallad /ˈpalːat/ (n)
palladium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;

palladianizm /ˌpalːaˈdʲjä̃ɲism̥/ (n)
palladianism
  (sztuka) klasycyzujący styl w architekturze zapoczątkowany przez włoskiego artystę Andrea Palladio i oparty na jego koncepcjach;

palma /ˈpalma/ (n)
palm
  (botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie

pamflet /ˈpãw̃flɛt/ (n)
pamflett
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji

pamiątka /pãˈmʲjɔ̃ntka/ (n)
suvenir
  drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę

pamięć /ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
minne
  zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;
  fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości

pan /pãn/ (n)
herre, herr
  feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
herr
  zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty
  pracodawca dla służby
  właściciel niewolników
  z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy

panamerykanizm /pˌanamˌɛrɨkˈaɲizm/ (n)
panamerikanism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna wzywająca do zjednoczenia krajów obu Ameryk pod wodzą Stanów Zjednoczonych

panamski /pãˈnãmsʲci/ (adj)
panamansk
  odnoszący się do państwa Panama

panarabizm /ˌpãnaˈrabʲism̥/ (n)
panarabism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna głosząca zjednoczenie wszystkich ludów arabskojęzycznych;

panarabski /ˌpãnaˈrapsʲci/ (adj)
panarabisk
  związany z panarabizmem, głoszący zjednoczenie ludów arabskich

pancernik /pãnˈʦ̑ɛrʲɲik/ (n)
bälta
  (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
slagskepp
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;

pancerz /ˈpãnʦ̑ɛʃ/ (n)
pansar
  (zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze;
  (wojskowość, wojskowy) metalowa powłoka wokół pojazdu, okrętu chroniąca jego załogę przed zagrożeniem; metalowa powłoka chroniąca dowolny przedmiot przed zniszczeniem mechanicznym

pandeizm /pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
pandeism
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;

pandemia /pãnˈdɛ̃mʲja/ (n)
pandemi
  (medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)

panna /ˈpãnːa/ (n)
flickvän
  (potocznie, potoczny) sympatia, partnerka
flicka, fröken
  dziewczyna, młoda kobieta
fröken, jungfru
  kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)

panna młoda /ˈpãnːa ˈmwɔda/ (n)
brud
  kobieta w dniu swojego ślubu

panować /pãˈnɔvaʨ̑/ (v)
råda
  występować, pojawiać się

panpsychizm /panpsˈɨçizm/ (n)
panpsykism
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi

panslawizm /pãw̃ˈslavʲism̥/ (n)
panslavism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;

panteista /ˌpãntɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
panteist
  osoba wyznająca panteizm

panteizm /pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
panteism
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;

panteon /pãnˈtɛɔ̃n/ (n)
panteon
  (starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom;

pantoflarz /pãnˈtɔflaʃ/ (n)
toffelhjälte
  mężczyzna potulny, ulegający kobiecie

papier /ˈpapʲjɛr/ (n)
papper
  wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;
  (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument

papier toaletowy /ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/ (n)
toalettpapper, toapapper
  chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;

papier śniadaniowy /pˈapʲɛr ɕɲʲˌadaɲʲˈɔvɨ/ (n)
smörgåspapper
  specjalny papier do zawijania kanapek

papiernia /papʲˈɛrɲʲa/ (n)
pappersbruk
  zakład wytwarzający papier

papieros /paˈpʲjɛrɔs/ (n)
cigarett, cigarrett
  wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;

papiestwo /papʲˈɛstfɔ/ (n)
påvedöme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd papieża, forma rządów papieża

papież /ˈpapʲjɛʃ/ (n)
påve
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;

paplanina /ˌpaplãˈɲĩna/ (n)
babbel, bubbel, gagg, jidder, kackel, munväder
  (potocznie, potoczny) rozwlekłe mówienie o nieważnych rzeczach, często bez wewnętrznego ładu, często bez związku z reakcją otoczenia

paplać /ˈpaplaʨ̑/ (v)
babbla, pladdra, rabbla, sladdra
  (potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach

paproć /ˈpaprɔʨ̑/ (n)
ormbunke, bräken
  (botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z gromady paprotników;

papuański /ˌpapuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (adj)
papuansk
  odnoszący się do państwa Papua-Nowa Gwinea

papuga /paˈpuɡa/ (n)
papegoja
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty

papużka falista /paˈpuʃka faˈlʲista/ (n)
undulat
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;

para /ˈpara/ (n)
ånga, dunst, vattenånga
  (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;
par
  dwie osoby, darzące się uczuciem
  dwa przedmioty stanowiące komplet
  określenie niektórych przedmiotów, składających się z dwóch takich samych części
  dwie osoby występujące wspólnie, np. w grze, w tańcu

paragraf /paˈraɡraf/ (n)
paragraf
  (potocznie, potoczny) znak paragrafu (1.1)
paragraf, lagrum
  podstawowa jednostka redakcyjna rozporządzenia, oznaczana w tekście symbolem §;

paragwajski /ˌparaˈɡvajsʲci/ (adj)
paraguayansk
  odnoszący się do państwa Paragwaj

parapetówka /ˌparapɛˈtufka/ (n)
inflyttningsfest
  (potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania

parasol /paˈrasɔl/ (n)
parasoll
  przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem
paraply
  przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem

parazytologia /ˌparazɨtɔˈlɔɟja/ (n)
parasitologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się pasożytami;

parazytologiczny /pˌarazˌɨtɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
parasitologisk
  dotyczący parazytologii

pardwa /ˈpardva/ (n)
ripa
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;

park /park/ (n)
park
  (turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;

park narodowy /ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
nationalpark
  obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;

parking /ˈparʲcĩŋk/ (n)
parkering, bilparkering
  plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;

parkowanie /ˌparkɔˈvãɲɛ/ (n)
parkering
  zatrzymywanie pojazdu na postoju, parkingu lub w innym przeznaczonym do tego miejscu

parlament /parˈlãmɛ̃nt/ (n)
parlament, ting
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;
  gmach w którym obraduje parlament (1.1)

parodia /paˈrɔdʲja/ (n)
parodi
  celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;

parodiować /pˌarɔdjˈɔvatɕ/ (v)
parodiera
  dokonywać parodii czegoś

parostatek /ˌparɔˈstatɛk/ (n)
ångbåt
  dawny, niewielki statek z silnikiem parowym, zwykle przeznaczony do żeglugi śródlądowej lub przybrzeżnej, z podsiębiernymi kołami napędowymi

partacz /ˈpartaʧ̑/ (n)
dilettant, fuskare, kludd, klåpare
  (potocznie, potoczny) zły pracownik lub rzemieślnik; osoba źle (niedbale, niechlujnie) wykonująca pracę

partenogeneza /pˌartɛnˌɔɡɛnˈɛza/ (n)
partenogenes
  (biologia, biologiczny) rozmnażanie z niezapłodnionej komórki jajowej;

parter /ˈpartɛr/ (n)
bottenvåning
  kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią

partia /ˈpartʲja/ (n)
parti
  (zobacz) partia polityczna

partia polityczna /ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
politiskt parti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;

partnerstwo /partnˈɛrstfɔ/ (n)
kompanjonskap
  równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami

party /ˈpartɨ/ (n)
party
  (książkowy) przyjęcie towarzyskie

partykuła /ˌpartɨˈkuwa/ (n)
partikel
  (językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;

partyzana /ˌpartɨˈzãna/ (n)
bardisan
  (historia, historyczny, historycznie) broń drzewcowa o długim, obosiecznym grocie, używana w zachodniej Europie od XV w.;

parzystokopytny /paˈʒɨstɔkɔˈpɨtnɨ/ (adj)
partåiga hovdjur
  (zoologia, zoologiczny) mający parzystą liczbę palców zwieńczonych kopytami

parzysty /paˈʒɨstɨ/ (adj)
jämn
  taki, który występuje w parze

parzyć /ˈpaʒɨʨ̑/ (v)
leka
  o zwierzętach: łączyć się w pary w okresie godowym, kopulować

pas planetoid /pˈas plˌanɛtˈɔit/ (n)
asteroidbältet
  (astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid;

pas startowy /ˈpas ːtarˈtɔvɨ/ (n)
landningsbana
  (lotnictwo, lotniczy) wydzielona i specjalnie oznaczona część lotniska przeznaczona do startów i lądowań samolotów

pasażer /paˈsaʒɛr/ (n)
passagerare
  osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem

pasek /ˈpasɛk/ (n)
bälte, livrem, rem, skärp, svångrem
  lekki i wąski pas na biodrach lub w talii noszony w celach ozdobnych lub dla przytrzymania odzieży, także do noszenia zegarka, bagażu itp.
band, remsa
  wąska część czegoś
rand, streck, strimma
  wąska linia w deseniu

pasiasty /paˈɕastɨ/ (adj)
randig, strimmig
  taki, który ma deseń w pasy

pasierb /ˈpaɕɛrp/ (n)
styvson
  syn małżonka z innego małżeństwa

pasierbica /ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a/ (n)
styvdotter
  córka małżonka z innego małżeństwa

pasikonik /ˌpaɕiˈkɔ̃ɲik/ (n)
vårtbitare
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) zwykle zielony, skoczny owad;

pasować /paˈsɔvaʨ̑/ (v)
passa
  (termin karciany) wycofywać się z dalszej licytacji przez powiedzenie słowa „pas”
  (książkowy) ustępować, rezygnować z zamierzonego celu
passa, duga, lämpa sig, vara lämplig rätt
  być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się
  być odpowiednim do czyichś potrzeb
tilltala
  przypadać do gustu
passa ihop
  stanowić dobraną parę lub zespół

pasożyt /paˈsɔʒɨt/ (n)
parasit
  (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;

pasta /ˈpasta/ (n)
pasta
  substancja o stałej, ale kleistej konsystencji; coś, czym można smarować

pastisz /ˈpastʲiʃ/ (n)
pastisch
  (książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;

pastor /ˈpastɔr/ (n)
pastor
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki;

pastwisko /paˈstfʲiskɔ/ (n)
vall
  (rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt

pasza /ˈpaʃa/ (n)
foder
  (zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma;

paszport /ˈpaʃpɔrt/ (n)
pass
  dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;

pasztet /ˈpaʃtɛt/ (n)
pastej, paté
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się miele i zwykle zapieka
röra
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kłopotliwa sytuacja

pasztet strasburski /ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/ (n)
foie gras
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;

paszto /ˈpaʃtɔ/ (n)
pashto
  język Pasztunów;

patelnia /paˈtɛlʲɲa/ (n)
stekpanna, panna
  naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;

patriotycznie /pˌatrjɔtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
patriotiskt
  w sposób patriotyczny

patriotyzm /paˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
patriotism
  miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;

patroszyć /patrˈɔʃɨtɕ/ (v)
rensa
  usuwać trzewia z martwego zwierzęcia

patrzeć /ˈpaṭʃɛʨ̑/ (v)
se, se på
  kierować wzrok na coś lub na kogoś

patrzeć przez palce /pˈatʃɛtɕ pʃˈɛs pˈaltsɛ/ (v)
se genom fingrarna
  udawać, że się czegoś nie widzi, być pobłażliwym, tolerować coś

patyk /ˈpatɨk/ (n)
pinne
  cienkie drewienko

patyna /paˈtɨ̃na/ (n)
patina
  rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu

pauza /ˈpawza/ (n)
paus
  przerwa w jakiejś czynności
  (szkolnictwo, szkolny) przerwa między lekcjami w szkole

paw /paf/ (n)
påfågel
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju (1.1)

pawian /ˈpavʲjãn/ (n)
babian
  (zoologia, zoologiczny) małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;

paznokieć /pazˈnɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
nagel, fingernagel
  (anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;

pazur /ˈpazur/ (n)
klo
  (zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;

pałac /ˈpawaʦ̑/ (n)
palats, slott
  (architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka

pałka /ˈpawka/ (n)
batong, påk
  kij służący do uderzania, najczęściej drewniany lub gumowy, tępo zakończony

państwo /ˈpãj̃stfɔ/ (n)
stat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;

państwowy /pãj̃ˈstfɔvɨ/ (adj)
statlig
  będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem

paść /paɕʨ̑/ (v)
beta
  doglądać zwierząt pożywiających się na łące

październik /paʑˈʥ̑ɛrʲɲik/ (n)
oktober, slaktmånad
  dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

pchli targ /ˈpxlʲi ˈtark/ (n)
loppmarknad, loppis
  (handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów

pchła /pxwa/ (n)
loppa
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;

pech /pɛx/ (n)
otur
  niepomyślny zbieg okoliczności

pechowy /pɛˈxɔvɨ/ (adj)
oturlig, otursam
  świadczący o pechu

pedagog /pɛˈdaɡɔk/ (n)
pedagog
  nauczyciel, wychowawca

pedał /ˈpɛdaw/ (n)
pedal, trampa
  (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;

pedałować /ˌpɛdaˈwɔvaʨ̑/ (v)
trampa
  obracać pedałami, jadąc rowerem lub innym pojazdem

pediatra /pɛˈdʲjatra/ (n)
barnläkare
  (medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy

pediatria /pɛdjˈatrja/ (n)
pediatrik
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;

pedofil /pɛˈdɔfʲil/ (n)
pedofil
  (seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci

pedofilia /ˌpɛdɔˈfʲilʲja/ (n)
pedofili
  (seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;

pejoratywny /ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ/ (adj)
pejorativ
  mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk

pelikan /pɛˈlʲikãn/ (n)
pelikan
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;

penis /ˈpɛ̃ɲis/ (n)
penis, balle, kuk, snopp, petterniklas, pitt
  (anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;

pentagram /pɛ̃nˈtaɡrãm/ (n)
pentagram
  (geometria) pięciokąt gwiaździsty;

per se /ˈpɛr ˈse/
i sig, som sådan
  (książkowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) sam z siebie, sam przez się

percepcja /pɛrtsˈɛptsja/ (n)
perception
  odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów

perfumy /pɛrˈfũmɨ/ (n)
parfym
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk

pergamin /pɛrɡˈamin/ (n)
pergament
  niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania

perkoz /ˈpɛrkɔs/ (n)
dopping
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;

perkoz dwuczuby /ˈpɛrkɔz dvuˈʧ̑ubɨ/ (n)
skäggdopping
  (ornitologia, ornitologiczny) Podiceps cristatus, gatunek ptaka z rodziny perkozów;

perkusista /ˌpɛrkuˈɕista/ (n)
trummis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji

perliczka /pɛrˈlʲiʧ̑ka/ (n)
pärlhöna
  (ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic;

permakultura /pˌɛrmakultˈura/ (n)
permakultur
  (ochrona środowiska) (ekologia, ekologiczny) idea inspirowania się naturą i korzystanie z zasad w niej funkcjonujących – projektowania ekologicznego, które tworzy zrównoważoną architekturę i samoregulujące się systemy rolnictwa na wzór ekosystemów naturalnych itp.;

permanentny /ˌpɛrmãˈnɛ̃ntnɨ/ (adj)
permanent
  taki, który trwa nieprzerwanie, bez przerwy

peron /ˈpɛrɔ̃n/ (n)
perrong
  (kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego

peronizm /pɛˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
peronism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem;

perski /ˈpɛrsʲci/ (adj)
persisk, persiska
  dotyczący Persji, pochodzący z Persji

perski /ˈpɛrsʲci/ (n)
persiska
  język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu;

perskojęzyczny /ˌpɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
persiskspråkig
  posługujący się językiem perskim
  spisany, stworzony w języku perskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem perskim

personifikacja /ˌpɛrsɔ̃ɲifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
personifikation, förkroppsligande
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; przedstawianie rzeczy, zwierząt, zjawisk lub pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich;

persymona /ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/ (n)
kaki persimonträd, kakiträd
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1)
persimon
  (spożywczy) czerwonopomarańczowy, jadalny owoc rośliny z rodzaju (1.1)

peruka /pɛˈruka/ (n)
peruk
  cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;

peruwiański /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
peruansk
  odnoszący się do państwa Peru

perwersja /pɛrvˈɛrsja/ (n)
perversion
  (psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy

peryhelium /ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/ (n)
perihelium
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;

peryskop /pɛˈrɨskɔp/ (n)
periskop
  urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony;

perła /ˈpɛrwa/ (n)
pärla
  (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;

pescowegetarianizm /pˌɛstsɔvˌɛɡɛtarjˈaɲizm/ (n)
pescetarianism
  dieta polegająca na niejedzeniu mięsa czerwonego i drobiu, a akceptowaniu ryb i owoców morza;

pesymista /ˌpɛsɨ̃ˈmʲista/ (n)
pessimist
  człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy

pesymistyczny /ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
pessimistisk
  pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia

pesymizm /pɛˈsɨ̃mʲism̥/ (n)
pessimism
  tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy;

petrografia /ˌpɛtrɔˈɡrafʲja/ (n)
petrografi
  (geologia, geologiczny) nauka o składzie i właściwościach skał;

pewien /ˈpɛvʲjɛ̃n/ (adj)
säker, övertygad
  całkowicie przekonany o słuszności

pewien /ˈpɛvʲjɛ̃n/ (pronoun)
viss
  określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś

pewny /ˈpɛvnɨ/ (adj)
säker, pålitlig, tillförlitlig
  godny zaufania, sprawdzony
säker, trygg
  gwarantujący bezpieczeństwo, bezpieczny
säker, bestämd, fast, orubblig, stabil, stadig
  gwarantujący trwałość i stałość, zdecydowany, stanowczy, niezachwiany
säker, garanterad
  nie ulegający wątpliwości; taki, który niewątpliwie nastąpi
säker, övertygad
  o człowieku: całkowicie przekonany o czymś, mający silne przeświadczenie

pewny siebie /pˈɛvnɨ ɕˈɛbjɛ/ (adj)
karsk, kavat, käck, morsk, självsäker, tuff
  przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach

pełnia /ˈpɛwʲɲa/ (n)
fullmåne
  (astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część

pełnoletniość /pˌɛwnɔlˈɛtɲʲɔɕtɕ/ (n)
myndighet
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulowany przepisami status prawny osoby, uzyskiwany zwykle po osiągnięciu określonego wieku;

pełnomocnik /pˌɛwnɔmˈɔtsɲik/ (n)
fullmäktig, befullmäktigad, ombud
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu

pełny /ˈpɛwnɨ/ (adj)
full
  wypełniony w największym możliwym stopniu

piaff /pʲˈaff/ (n)
piaff
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj chodu, w którym koń kłusuje w miejscu, w dużym zebraniu, wysoko unosząc przednie kończyny;

piana /ˈpʲjãna/ (n)
skum
  masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu

piana z białek /pʲˈana z bjˈawɛk/ (n)
vispad äggvita
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt kulinarny z roztrzepanych białek jaj

pianino /pʲjä̃ˈɲĩnɔ/ (n)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;

pianista /pʲjä̃ˈɲista/ (n)
pianist
  osoba, która gra na pianinie lub fortepianie

piano nobile /pʲˈanɔ nɔbʲˈilɛ/ (n)
piano nobile
  (architektura, architektoniczny) kondygnacja z reprezentacyjnymi pomieszczeniami, zwykle na pierwszym piętrze okazałego budynku (pałac, willa);

piasek /ˈpʲjasɛk/ (n)
sand
  luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;

piaskownica /ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sandlåda
  wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;

piasta /ˈpʲjasta/ (n)
nav
  (technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś;

piec /pʲjɛʦ̑/ (n)
spis panna
  budowla lub konstrukcja przeznaczona do spalania

piec /pʲjɛʦ̑/ (v)
baka
  poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody

piechota /pʲjɛˈxɔta/ (n)
infanteri
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;

piecuszek /pʲjɛˈʦ̑uʃɛk/ (n)
lövsångare
  (ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie;

pieczarka /pʲjɛˈʧ̑arka/ (n)
champinjon
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny
  (botanika, botaniczny) rodzaj grzybów jadalnych, Agaricus L.;

pieczeń /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
stek
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)

pieczone gołąbki nie lecą same do gąbki /pʲjɛˈʧ̑ɔ̃nɛ ɡɔˈwɔ̃mpʲci ɲɛ‿ˈlɛʦ̑ɔ̃w̃ ˈsãmɛ dɔ‿ˈɡɔ̃mpʲci/ (proverb)
stekta sparvar flyger ej i munnen
  nic w życiu nie przychodzi bez trudu, bez działania

pieczony /pʲɛtʃˈɔnɨ/ (adj)
stekt, ungsbakad
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia

pieg /pʲjɛk/ (n)
fräkne
  mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);

piegża /ˈpʲjɛɡʒa/ (n)
ärtsångare
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów;

piekarnia /pʲjɛˈkarʲɲa/ (n)
bageri
  miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki
  sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze

piekarz /ˈpʲjɛkaʃ/ (n)
bagare
  człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekło /ˈpʲjɛkwɔ/ (n)
helvete
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień

pielgrzym /pʲˈɛlɡʒɨm/ (n)
pilgrim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu

pielęgnacja /ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
skötsel
  pielęgnowanie kogoś lub czegoś, dbanie o coś lub kogoś

pielęgniarka /ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/ (n)
sjuksköterska, sjukvårdarinna, sköterska
  kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;

pieniądz /pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ/ /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (n)
pengar
  (bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;

pieprz /pʲjɛpʃ/ (n)
pepparväxt
  (botanika, botaniczny) roślina zielna lub krzew z rodziny pieprzowatych;
peppar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion rośliny (1.1)

pieprz czarny /pʲˈɛpʃ tʃˈarnɨ/ (n)
svartpeppar
  (botanika, botaniczny) (Piper nigrum) gatunek rośliny z rodziny pieprzowatych;

pieprzniczka /pʲjɛˈpʃʲɲiʧ̑ka/ (n)
pepparströare
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu

pieprzyca siewna /pʲjɛˈpʃɨʦ̑a ˈɕɛvna/ (n)
kryddkrasse, smörgåskrasse
  (botanika, botaniczny) roślina zielna z rodziny kapustowatych, stosowana w kuchni;

pieprzyk /pʲˈɛpʃɨk/ (n)
födelsemärke
  mała, brązowa plama na skórze

pierdnięcie /pʲjɛrdʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
fis, fjärt, prutt
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) odgłos wydawany podczas wypuszczania gazów trawiennych

pierdolenie /ˌpʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
knull
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawianie seksu

pierdolić /pʲjɛr.ˈdɔ.lʲiʨ̑/ (v)
prata skit
  (wulgarnie, wulgaryzm) zmyślać, mówić coś głupiego
knulla
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)

pierdzieć /ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
prutta, fisa
  (wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne

pieriestrojka /ˌpʲjɛrʲjɛˈstrɔjka/ (n)
perestrojka
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (publikatory) (historia, historyczny, historycznie) nieoficjalna nazwa reform w ZSRR w II połowie lat 1980;

piernik /ˈpʲjɛrʲɲik/ (n)
pepparkaka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;

pierwiastek /pʲjɛrˈvʲjastɛk/ (n)
grundämne
  (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;
rot
  (matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej;
  (matematyka, matematyczny) miejsce zerowe funkcji;

pierwiastek chemiczny /pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
grundämne
  taka substancja chemiczna, która składa się wyłącznie z atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;
  zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;

pierwiosnek lekarski /pʲɛrvʲˈɔsnɛk lɛkˈarski/ (n)
gullviva
  (botanika, botaniczny) Primula veris L., gatunek rośliny z rodziny pierwiosnkowatych;

pierwsza dama /ˈpʲjɛrfʃa ˈdãma/ (n)
första dam
  nieformalny, honorowy tytuł, przysługujący małżonce głowy (przywódcy) państwa, zwykle żonie prezydenta;

pierwsza pomoc /ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
första hjälpen
  pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;

pierwsza wojna światowa /ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
första världskriget
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918;

pierwsze koty za płoty /ˈpʲjɛrfʃɛ ˈkɔtɨ za‿ˈpwɔtɨ/ (proverb)
alla barn i början
  pierwsze poczynione próby nie muszą być udane

pierwsze wrażenie /pʲˈɛrʃɛ vraʒˈɛɲʲɛ/ (n)
första intrycket
  opinia wyrobiona przy poznaniu kogoś lub czegoś, stanowiąca punkt odniesienia

pierś /pʲjɛrʲɕ/ (n)
bröst
  (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia

pierścień /ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
ring
  ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem;

pies /pʲjɛs/ (n)
hund, jycke, vovve
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;

pies do towarzystwa /ˈpʲjɛz ˌdɔ‿tɔvaˈʒɨstfa/ (n)
sällskapshund
  najczęściej mały pies o łagodnym charakterze trzymany jako pupil, towarzysz człowieka

pies ozdobny /ˈpʲjɛs ɔˈzdɔbnɨ/ (n)
dvärghund
  mały pies o gładkiej, często dłuższej sierści (lub włosie) trzymany jako zwierzę domowe, pupil

pies pasterski /ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
vallhund
  (kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;

pies policyjny /ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
polishund
  pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby

pies pracujący /ˈpʲjɛs ˌpraʦ̑uˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
brukshund
  (kynologia, kynologiczny) pies wyszkolony do wypełniania określonych zadań polegających na współpracy z człowiekiem

pies przewodnik /ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
ledarhund, blindhund
  pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym lub niesłyszącym

pieszczota /pʲjɛʃˈʧ̑ɔta/ (n)
smekning
  czułe dotykanie, głaskanie, całowanie kogoś

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (adj)
gående
  poruszający się jedynie na własnych nogach

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (n)
gående, fotgängare
  osoba, która porusza się na własnych nogach

pietruszka /pʲjɛˈtruʃka/ (n)
persilja
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;

pień /pʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
stam
  zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi

pieścić /pʲˈɛɕtɕitɕ/ (v)
smeka
  tulić, głaskać okazując czułość

pieśń /pʲjɛ̇ɕɲ̊/ (n)
sång, visa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;

pigułka /pʲiˈɡuwka/ (n)
piller
  mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

pigwa /ˈpʲiɡva/ (n)
kvitten
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory
  (botanika, botaniczny) Cydonia, krzew lub drzewko o dużych, białych lub różowych kwiatach i aromatycznych owocach;

pijak /ˈpʲijak/ (n)
supare
  osoba nadużywająca alkoholu

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (adj)
berusad, full, drucken, onykter
  pod wpływem alkoholu

pijawka /pʲiˈjafka/ (n)
igel, blodigel
  (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;

pika /ˈpʲika/ (n)
pik
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń drzewcowa piechoty, używana przede wszystkim przeciwko kawalerii;

piksel /ˈpʲiksɛl/ (n)
pixel
  (informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);

pilny /ˈpʲilnɨ/ (adj)
arbetsam, flitig, idog, trägen
  gorliwie i rzetelnie coś wykonujący
brådskande, angelägen, bråd
  wymagający pośpiechu, szybkiego działania

pilot /ˈpʲilɔt/ (n)
pilot
  (lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem
fjärrkontroll
  osoba odpowiedzialna za przebieg wycieczki

pinczer średni /ˈpʲĩn͇ʧ̑ɛrʲ ˈɕrɛdʲɲi/ (n)
mellanpinscher
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy pinczerów pochodząca z Niemiec;

pinezka /pʲĩˈnɛska/ (n)
stift
  krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;

pingwin /ˈpʲĩŋɡvʲĩn/ (n)
pingvin
  (ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;

pionek /ˈpʲjɔ̃nɛk/ (n)
bonde
  (szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka;
bricka, redskap
  (przenośnie, przenośnia) ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę

piorun /ˈpʲjɔrũn/ (n)
blixt
  (meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;

piosenka /pʲjɔˈsɛ̃nka/ (n)
sång, visa
  wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;

piosenkarka /ˌpʲjɔsɛ̃ŋˈkarka/ (n)
sångerska
  artystka, która śpiewa piosenki

piosenkarz /pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/ (n)
sångare
  osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;

piramida /ˌpʲirãˈmʲida/ (n)
pyramid
  (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;
  (architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej

pirat /ˈpʲirat/ (n)
pirat, sjörövare
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;

piromania /ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja/ (n)
pyromani
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;

pisanka /pʲiˈsãnka/ (n)
påskägg
  (etnografia, etnograficzny) (folklor) tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy;

pisarz /ˈpʲisaʃ/ (n)
författare, skriftställare, skrivare
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;

pisać /ˈpʲisaʨ̑/ (v)
skriva
  umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
  tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma

pisk /pʲisk/ (n)
tjut
  cienki, przenikliwy dźwięk

pisklę /ˈpʲisklɛ/ (n)
fågelunge
  (ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka;

pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
skrift
  zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;
  sposób pisania
  czasopismo, gazeta, zwykle o lekkiej treści
  nota, dokument na jakiś temat

pistacja /pʲiˈstaʦ̑ʲja/ (n)
pistaschträd
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny nanerczowatych;
pistasch, pistaschmandel
  owoc drzewa pistacjowego

pistolet /pʲiˈstɔlɛt/ (n)
pistol
  ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;

pistolet maszynowy /pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
kulsprutepistol
  indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami,

piszczeć /ˈpʲiʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
pipa
  (o istotach żywych) wydawać przenikliwy głos
  powodować przenikliwy dźwięk, odgłos

piwnica /pʲivʲˈɲiʦ̑a/ (n)
källare
  podziemne piętro budynku

piwny /ˈpʲivnɨ/ (adj)
nötbrun
  o kolorze oczu: brązowy z żółtym odcieniem, w kolorze piwa

piwo /ˈpʲivɔ/ (n)
öl
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;

pizza /ˈpʲiʦ̑ːa/ (n)
pizza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;

pizzeria /pʲiʦ̑ˈːɛrʲja/ (n)
pizzeria
  (gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;

pióro /ˈpʲjurɔ/ (n)
fjäder
  (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
bläckpenna, penna
  przyrząd do pisania

piąte koło u wozu /ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu/ (n)
femte hjulet under vagnen
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana

piątek /ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
fredag
  piąty dzień tygodnia

pić /pʲiʨ̑/ (v)
dricka
  spożywać płyny
dricka, supa
  pić (1.1) alkohol, również nałogowo

pięciokoronówka /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔkɔrɔ̃ˈnufka/ (n)
femkrona, femkronorsmynt
  moneta o nominale 5 koron

pięciolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
femåring
  chłopiec mający pięć lat

pięcioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
femårig
  mający pięć lat
  trwający pięć lat

pięciomasztowiec /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̃maˈʃtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
femmastare
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający pięć masztów

pięciomasztowy /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̃maˈʃtɔvɨ/ (adj)
femmastad
  o żaglowcu: mający pięć masztów

pięciosylabowy /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
femstavig
  liczący pięć sylab, składający się z pięciu sylab

pięknie /ˈpʲjɛ̃ŋʲcɲɛ/ (adv)
fagert, skönt, vackert
  w piękny sposób, posiadając dużo piękna

piękno /ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/ (n)
skönhet
  zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;

piękny /ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
vacker, skön, fager
  taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt

pięta /ˈpʲjɛ̃nta/ (n)
häl
  (anatomia, anatomiczny) tylna część stopy

pięta Achillesa /ˈpʲjɛ̃nta ˌːxʲilˈːɛsa/ (n)
akilleshäl
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) czuły punkt, miejsce słabości;

piętnastolatek /ˌpʲjɛtnastɔˈlatɛk/ (n)
femtonåring
  chłopak w wieku piętnastu lat

piętnastoletni /ˌpʲjɛtnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
femtonårig
  mający piętnaście lat
  trwający piętnaście lat

piętro /ˈpʲjɛ̃ntrɔ/ (n)
våning, plan
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej

pięćdziesięcioczterolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
femtiofyraåring
  mężczyzna mający pięćdziesiąt cztery lata

pięćdziesięcioczteroletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
femtiofyraårig
  mający pięćdziesiąt cztery lata
  trwający pięćdziesiąt cztery lata

pięćdziesięciodwulatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk/ (n)
femtiotvååring
  mężczyzna mający pięćdziesiąt dwa lata

pięćdziesięciodwuletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
femtiotvåårig
  mający pięćdziesiąt dwa lata
  trwający pięćdziesiąt dwa lata

pięćdziesięciodziewięciolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
femtionioåring
  mężczyzna mający pięćdziesiąt dziewięć lat

pięćdziesięciodziewięcioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
femtionioårig
  mający pięćdziesiąt dziewięć lat
  trwający pięćdziesiąt dziewięć lat

pięćdziesięciojednolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/ (n)
femtioettåring
  mężczyzna mający pięćdziesiąt jeden lat

pięćdziesięciojednoletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
femtioettårig
  mający pięćdziesiąt jeden lat
  trwający pięćdziesiąt jeden lat

pięćdziesięciolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
femtioåring
  osoba w wieku 50-59 lat

pięćdziesięcioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
femtioårig
  mający pięćdziesiąt lat
  trwający pięćdziesiąt lat

pięćdziesięcioośmiolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
femtioåttaåring
  mężczyzna mający pięćdziesiąt osiem lat

pięćdziesięcioośmioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
femtioåttaårig
  mający pięćdziesiąt osiem lat
  trwający pięćdziesiąt osiem lat

pięćdziesięciopięciolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
femtiofemåring
  mężczyzna mający pięćdziesiąt pięć lat

pięćdziesięciopięcioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
femtiofemårig
  mający pięćdziesiąt pięć lat
  trwający pięćdziesiąt pięć lat

pięćdziesięciosiedmiolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
femtiosjuåring
  mężczyzna mający pięćdziesiąt siedem lat

pięćdziesięciosiedmioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
femtiosjuårig
  mający pięćdziesiąt siedem lat
  trwający pięćdziesiąt siedem lat

pięćdziesięciosześciolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
femtiosexåring
  mężczyzna mający pięćdziesiąt sześć lat

pięćdziesięciosześcioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
femtiosexårig
  mający pięćdziesiąt sześć lat
  trwający pięćdziesiąt sześć lat

pięćdziesięciotrzylatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
femtiotreåring
  mężczyzna mający pięćdziesiąt trzy lata

pięćdziesięciotrzyletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
femtiotreårig
  mający pięćdziesiąt trzy lata
  trwający pięćdziesiąt trzy lata

pięść /pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
näve, knytnäve
  zaciśnięta dłoń

piła /ˈpʲiwa/ (n)
sågfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba Pristis pristis z rodziny piłowatych, wyglądem przypominająca rekina;
torrboll, tråkmåns
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek natarczywie, ciągłym upominaniem wymuszający na innych jakieś działanie
såg
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie tnące z zębatym ostrzem;

piłka /ˈpʲiwka/ (n)
boll
  (sport, sportowy) gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych

piłka do metalu /pˈiwka dɔ mɛtˈalu/ (n)
bågfil
  (technologia, technika, techniczny) piła ręczna o małych rozmiarach służąca do cięcia metalu

piłka nożna /ˈpʲiwka ˈnɔʒna/ (n)
fotboll
  (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;
  (sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę nożną (1.1)

piłka ręczna /ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na/ (n)
handboll
  (sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;

piłkarzyki /ˌpʲiwkaˈʒɨci/ (n)
bordsfotboll
  gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;

piśmiennictwo /pˌiɕmʲɛnɲˈitstfɔ/ (n)
litteratur
  ogół pisanych utworów literackich

piżmak /ˈpʲiʒmak/ (n)
bisam
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;

plac /plaʦ̑/ (n)
torg, plats
  wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;

plakat /ˈplakat/ (n)
affisch
  wyrób poligraficzny zazwyczaj pokaźnych rozmiarów reklamujący coś

plama /ˈplãma/ (n)
fläck, plätt
  brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś

plan /plãn/ (n)
plan
  to, co chcemy zrobić
  odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety

plan B /plˈan bˈɛ/ (n)
plan B
  opcja zapasowa w sytuacji niepowodzenia jakiegoś przedsięwzięcia

planeta /plãˈnɛta/ (n)
planet
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;

planeta karłowata /plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata/ (n)
dvärgplanet
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą;

planetarium /ˌplãnɛˈtarʲjũm/ (n)
planetarium
  (astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;

planetarny /ˌplãnɛˈtarnɨ/ (adj)
planetarisk
  dotyczący planet; taki, który jest właściwy, charakterystyczny dla planet

planowanie /ˌplãnɔˈvãɲɛ/ (n)
planering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: planować

planować /plãˈnɔvaʨ̑/ (v)
planera
  zamierzać
  obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości
  tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy

plantacja /plãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
plantage
  obszar zajęty pod uprawę na wielką skalę jednej rośliny o znaczeniu przemysłowym

plaster /ˈplastɛr/ (n)
plåster, häfta
  (medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany
honungskaka
  (pszczelarstwo, pszczelarski) uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych
skiva
  płaski, szeroki płat, często odkrojony od pewnej całości

plastik /ˈplastʲik/ (n)
plast
  (potocznie, potoczny) tworzywo sztuczne

plazma /ˈplazma/ (n)
blodplasma, plasma
  (biologia, biologiczny) osocze krwi;
plasma
  (fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek;

plaża /ˈplaʒa/ (n)
strand, sandstrand
  brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;

plecak /ˈplɛʦ̑ak/ (n)
ryggsäck
  rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;

plecy /ˈplɛʦ̑ɨ/ (n)
rygg
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;

pled /plɛt/ (n)
pläd
  puszysty wełniany koc

plemię /ˈplɛ̃mʲjɔna/ /ˈplɛ̃mʲjɛ/ (n)
stam
  forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;

plemnik /ˈplɛ̃mʲɲik/ (n)
spermatozo, spermie
  (biologia, biologiczny) męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin;

pleonazm /plɛˈɔ̃nasm̥/ (n)
pleonasm
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

pliszka /ˈplʲiʃka/ (n)
ärla
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae;

plotka /ˈplɔtka/ (n)
skvaller, sladder, rykte, hörsägen
  pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie

plus /plus/ (n)
plus
  (matematyka, matematyczny) znak w postaci krzyżyka oznaczający dodawanie lub wartość powyżej zera

pluskolec /pluˈskɔlɛʦ̑/ (n)
ryggsimmare
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pluskwiak wodny pływający na grzbiecie;

pluskwiak /ˈpluskfʲjak/ (n)
halvving
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) uskrzydlony owad będący pasożytem roślin i zwierząt, występujący na całym świecie w wielu, zróżnicowanych morfologicznie gatunkach;

plutokracja /plˌutɔkrˈatsja/ (n)
plutokrati
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi

plutokratyczny /plˌutɔkratˈɨtʃnɨ/ (adj)
plutokratisk
  dotyczący plutokracji

pluton /ˈplutɔ̃n/ (n)
plutonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;
peloton
  (wojskowość, wojskowy) pododdział złożony z kilkunastu żołnierzy (kilka drużyn lub pojazdów)

pluć /pluʨ̑/ (v)
spotta, loska
  wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę

plwocina /pl̥fɔˈʨ̑ĩna/ (n)
loska, spottloska
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna, śluzowata treść wydzielona podczas wypluwania

plądrowanie /ˌplɔ̃ndrɔˈvãɲɛ/ (n)
plundring
  (rzeczownik odczasownikowy) od: plądrować

plądrować /plɔ̃nˈdrɔvaʨ̑/ (v)
plundra
  przeczesywać jakiś obszar w poszukiwaniu łupów, dokonywać aktów grabieży na jakimś terenie

pneumatyczny /ˌpnɛwmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
pneumatisk
  zawierający sprężone powietrze lub poruszany za jego pomocą

po /pɔ/ (preposition)
efter
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności

po kolei /ˌpɔ‿kɔˈlɛji/ (adv)
turvis
  jedna rzecz po drugiej, w prawidłowej kolejności

po prostu /pɔ‿ˈprɔstu/ (adv)
direkt, i klartext, rakt på sak, rent ut, rättframt, utan omsvep
  bezpośrednio, otwarcie, w sposób prosty, nie komplikując niepotrzebnie
bara, rätt och slätt
  tylko, jedynie, nic więcej
helt enkelt, helt sonika, rätt och slätt, utan vidare
  zwyczajnie, w sposób oczywisty, bez uzasadniania

pobieżny /pɔbjˈɛʒnɨ/ (adj)
flyktig, ytlig
  wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści

pobożny /pɔˈbɔʒnɨ/ (adj)
from
  taki, który żyje zgodnie z zasadami religii

pobudzać /pɔˈbuʣ̑aʨ̑/ (v)
egga, sporra, stimulera, inspirera
  zachęcać do czegoś

pobyt /ˈpɔbɨt/ (n)
vistelse
  przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś

pobłażliwość /pˌɔbwaʒlˈivɔɕtɕ/ (n)
flathet, slapphet
  cecha tego, co pobłażliwe; cecha tych, którzy są pobłażliwi

pocałunek /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
kyss, puss
  serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

pocenie /pɔˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
transpiration
  (rzeczownik odczasownikowy) od: pocić się

pochodnia /pɔˈxɔdʲɲa/ (n)
fackla, bloss
  smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

pochodzenie /ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ursprung
  wywodzenie się z czegoś

pochwa /ˈpɔxfa/ (n)
vagina, slida
  (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;
skida, slida
  futerał na broń białą;

pochyłość /pɔˈxɨwɔɕʨ̑/ (n)
luttning, sluttning
  powierzchnia ukośna względem poziomu

pocieszać /pɔˈʨ̑ɛʃaʨ̑/ (v)
trösta
  mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój

pocisk /ˈpɔʨ̑isk/ (n)
kula
  przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki;

pociąg /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
tåg
  (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;

pociąg pocztowy /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
posttåg
  pociąg używany do przewozu przesyłek pocztowych, a w niektórych przypadkach do sortowania poczty

pocić się /ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
svettas, transpirera
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku

poczekalnia /ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa/ (n)
väntrum
  miejsce dla osób, które czekają

poczta /ˈpɔʧ̑ta/ (n)
postkontor, post
  budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
post
  instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
  korespondencja, listy

pocztówka /pɔʧ̑ˈtufka/ (n)
vykort
  karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty;

poczwarka /pɔʧ̑ˈfarka/ (n)
puppa
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym;

początek /pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk/ (n)
begynnelse, början, start
  to, od czego się coś zaczyna

pod /pɔt/ (preposition)
under
  …wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia

pod kluczem /pɔt‿ˈkluʧ̑ɛ̃m/ (idiom)
bakom lås och bom, inom lås och bom
  być pod kontrolą, w zamknięciu (lub w areszcie)

podanie /pɔˈdãɲɛ/ (n)
ansökan, ansökning, begäran
  pismo z prośbą skierowane do władz;

podatek /pɔˈdatɛk/ (n)
skatt
  powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy

podatek kościelny /pɔˈdatɛk ːɔɕˈʨ̑ɛlnɨ/ (n)
kyrkoskatt
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) podatek pobierany na rzecz kościoła, np. w formie odpisu;

podatnik /pɔˈdatʲɲik/ (n)
skattebetalare
  osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki

podać /ˈpɔdaʨ̑/ (v)
betjäna, passa upp, servera
  przekazać coś komuś do rąk

podburzać /pɔdˈbuʒaʨ̑/ (v)
hetsa, uppvigla
  namawiać do buntu przeciw komuś

podchmielony /pˌɔtxmʲɛlˈɔnɨ/ (adj)
dragen, lullig, lummig, lurvig, lätt berusad, salongsberusad
  (potocznie, potoczny) lekko pijany

podczas /ˈpɔṭʧ̑as/ (preposition)
under
  …służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności

poddasze /pɔdˈːaʃɛ/ (n)
vind, vindsrum
  (budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych

poddać /ˈpɔdːaʨ̑/ (v)
ge sig, ge upp, kapitulera
  uznać swoją porażkę wobec drugiej strony

poddźwiękowy /ˌpɔdʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
subsonisk
  mający prędkość mniejszą od prędkości dźwięku w powietrzu

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (adj)
ljusskygg, misstänkt, skum, suspekt, tvivelaktig
  budzący podejrzenia; niepewnego pochodzenia, o niepewnych intencjach itp.
misstänkt
  taki, którego się o coś podejrzewa, posądzony o coś

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (n)
misstänkt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto jest posądzony o popełnienie przestępstwa, komu w wyniku śledztwa przedstawiono zarzuty

podejrzenie /ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
misstanke, aning
  posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy

podejrzewać /ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑/ (v)
ana
  przypuszczać

podejrzliwy /pˌɔdɛjʒlˈivɨ/ (adj)
misstänksam, misstrogen
  skłonny do podejrzeń lub zdradzający takie nastawienie

podeszwa /pɔˈdɛʃfa/ (n)
fotsula
  (potocznie, potoczny) spodnia część stopy
sula
  dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami

podgorzałka /ˌpɔdɡɔˈʒawka/ (n)
vitögd dykand
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya nyroca, brązowy ptak wodny zamieszkujący wyspowo Eurazję;

podgrzewać /pɔdˈɡʒɛvaʨ̑/ (v)
värma upp
  dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym

podkowa /pɔtˈkɔva/ (n)
hästsko
  metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

podkradać /pɔtˈkradaʨ̑/ (v)
snatta
  kraść komuś część czegoś, kraść coś stale w niewielkich ilościach, po trochu

podkładka pod mysz /pɔtkwˈatka pɔt mˈɨʃ/ (n)
musmatta
  (informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową

podlizywać się /pˌɔdlizˈɨvatɕ ɕɛ/ (v)
fjäska, lisma, krusa, truga
  (potocznie, potoczny) zabiegając o czyjeś względy, pochlebić komuś, kto stoi wyżej w jakiejś hierarchii

podmenu /pɔdmˈɛnu/ (n)
undermeny
  (informatyka, informatyczny) menu podrzędne w stosunku do innego

podniebienie /ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
gom
  (anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;

podnosić /pɔdˈnɔɕiʨ̑/ (v)
lyfta
  unieść, wziąć coś do góry

podnóżek /pɔdnˈuʒɛk/ (n)
fotstöd
  mebel lub element jakiegoś układu na którym można wygodnie oprzeć nogi, zmniejszając ich obciążenie

podobać się /pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
behaga, tilltala, slå an
  odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym

podobny /pɔˈdɔbnɨ/ (adj)
lik, liknande
  (geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury;
lik, dylik
  wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd

podologia /pˌɔdɔlˈɔɡja/ (n)
podiatri
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się diagnozą i leczeniem chorób stóp oraz stawu skokowo-goleniowego;

podpis /ˈpɔtpʲis/ (n)
underskrift, signatur
  własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

podpułkownik /ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik/ (n)
överstelöjtnant
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora;

podrabianie /ˌpɔdraˈbʲjä̃ɲɛ/ (n)
förfalskning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: podrabiać

podrywać /pɔdˈrɨvaʨ̑/ (v)
rycka upp
  szybko coś/kogoś unosić

podróż /ˈpɔdruʃ/ (n)
resa, färd
  długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego

podróżniczek /ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
blåhake
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;

podróżować /ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑/ (v)
resa, färdas
  przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca

podręcznik /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
handbok
  książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;

podskakiwać /pˌɔtskakˈivatɕ/ (v)
mopsa sig, sticka upp, trotsa
  (potocznie, potoczny) występować gwałtownie przeciw czemu lub komu
guppa, studsa
  dokonywać ruchy w górę, wyraźnie odbijając się od podłoża
stiga, gå upp, rusa, skena
  powiększać się szybko i znacznie
knycka, rycka, rycka fram, spritta
  udawać się gdzieś szybko
studsa, hoppa, hoppa upp
  wykonywać skok niezbyt wysoko

podstawek /pɔtˈstavɛk/ (n)
stall
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentów smyczkowych podtrzymujący struny na pewnej wysokości i przenoszący jej drgania do pudła rezonansowego

podstawowy /ˌpɔtstaˈvɔvɨ/ (adj)
basal, elementär, fundamental, grundläggande, primär
  główny, elementarny

podsumowanie /pˌɔtsumɔvˈaɲʲɛ/ (n)
sammandrag
  krótkie, ogólne przedstawienie jakiejś sprawy

podszewka /pɔṭˈʃɛfka/ (n)
foder
  cienka tkanina wszyta po wewnętrznej stronie ubrania

podsłuch /ˈpɔtswux/ (n)
avlyssning
  przechwytywanie i monitorowanie komunikacji elektronicznej, radiowej lub telefonicznej

poduszeczka /ˌpɔduˈʃɛʧ̑ka/ (n)
nåldyna
  miniaturowa poduszka do wbijania igieł lub szpilek

poduszka /pɔˈduʃka/ (n)
kudde, dyna
  worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;

poduszka powietrzna /pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
krockkudde
  (motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;

poduszkowiec /ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
svävare
  pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;

podwyższać /pɔdˈvɨʃːaʨ̑/ (v)
förhöja
  osiągać powiększenie w liczbie, osiągać większe nasilenie

podwójnie /pɔdvˈujɲʲɛ/ (adv)
dubbelt
  dwa razy tyle

podwójny /pɔˈdvujnɨ/ (adj)
dubbel
  składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części
  dwa razy większy, z dwa razy większą liczbą czegoś

podwórko /pɔdˈvurkɔ/ (n)
gård
  przestrzeń przydomowa ogrodzona lub otoczona zabudowaniami

podwórze /pɔdˈvuʒɛ/ (n)
gård
  plac obok domu, najczęściej otoczony ogrodzeniem i zabudowaniami

podziw /ˈpɔʥ̑if/ (n)
beundran
  zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem

podziwiać /pɔˈʥ̑ivʲjäʨ̑/ (v)
beundra
  darzyć podziwem

podążać /pɔˈdɔ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
följa
  (książkowy) iść, jechać, pośpieszać w danym kierunku

podłoga /pɔdˈwɔɡa/ (n)
golv
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

podły /ˈpɔdwɨ/ (adj)
erbarmlig, kass, lumpen, skral, tarvlig, undermålig
  (potocznie, potoczny) w złym gatunku, kiepskiej jakości, w złym stanie
elak, gemen, lumpen, låg, lågsinnad, lågsint
  pozbawiony skrupułów, postępujący nieuczciwie w sposób świadomy, celowy, popełniający czyny haniebne, zasługujący na potępienie i pogardę
  wynikający z czyjejś niegodziwości

poeta /pɔˈɛta/ (n)
poet, diktare
  literat piszący wiersze, tworzący poezję

poetka /pɔˈɛtka/ (n)
poetissa
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze

poetycki /ˌpɔɛˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
poetisk
  związany z poezją

poezja /pɔˈɛzʲja/ (n)
poesi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką

poganin /pɔˈɡãɲĩn/ (n)
hedning
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)

pogaństwo /pɔˈɡãj̃stfɔ/ (n)
hedendom
  często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych

pogląd /ˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
åsikt
  sąd, opinia na określony temat

pogoda /pɔˈɡɔda/ (n)
väder, väderlek
  chwilowy stan atmosfery

pogodynka /ˌpɔɡɔˈdɨ̃nka/ (n)
väderflicka
  (potocznie, potoczny) prezenterka telewizyjna przedstawiająca prognozę pogody

pogrzeb /ˈpɔɡʒɛp/ (n)
begravning, jordfästning, begravningsceremoni
  uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi

pojawiać się /pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
uppkomma, uppstå
  nadejść, zaistnieć, okazać się
uppträda
  stawać się widocznym, jawnym

pojazd /ˈpɔjast/ (n)
vagn
  (potocznie, potoczny) samochód
fordon, vagn, åkdon
  maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;

pojedynczy /ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
enstaka
  taki, który jest tylko jeden; osobny

pojemność /pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
rymd, volym
  parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (adv)
i övermorgon, övermorgon
  za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym

pojęcie /pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
begrepp, termin
  termin, określenie, hasło, nazwa czegoś istniejącego tylko w myśli
begrepp
  zrozumienie, opanowanie czegoś

pokal /ˈpɔkal/ (n)
pokal
  naczynie do piwa z nóżką;

pokazywać /ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
visa
  dawać możliwość zobaczenia czegoś
  wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś
uppenbara sig
  dawać możliwość zobaczenia siebie, ujawniać się

poker /ˈpɔkɛr/ (n)
poker
  (termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników;

pokrywać /pɔˈkrɨvaʨ̑/ (v)
täcka
  nanosić coś na coś
  (handel, handlowy) płacić, zapewniać całkowite finansowanie danej części
  stanowić pokrywę, przykrycie czegoś

pokrzywa /pɔˈkʃɨva/ (n)
nässla, brännässla
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami

pokój /ˈpɔkuj/ (n)
rum
  (budownictwo) część mieszkania, izba
fred, frid
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
  (przestarzałe, przestarzały) spokój

pokład /ˈpɔkwat/ (n)
varv
  warstwa określonej kopaliny zalegająca pomiędzy warstwami innych kopalin

pole /ˈpɔlɛ/ (n)
fält
  (fizyka, fizyczny) obszar działania sił;
  (geometria) miara płaskiej powierzchni ograniczonej;
  miejsce do wypełnienia w formularzu, krzyżówce, na planszy, w formularzu elektronicznym
åker, fält
  część ziemi przeznaczona pod uprawę;

pole karne /pˈɔlɛ kˈarnɛ/ (n)
straffområde
  (sport, sportowy) część boiska piłki nożnej położona przy bramce, oznaczona białymi liniami (większa niż pole bramkowe, które obejmuje), gdzie drużyna broniąca za określone przewinienia może zostać ukarana według specjalnych zasad

pole minowe /pˈɔlɛ minˈɔvɛ/ (n)
minfält
  (wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami;

polec /ˈpɔlɛʦ̑/ (v)
falla
  zginąć podczas walki, bitwy

polecać /pɔˈlɛʦ̑aʨ̑/ (v)
rekommendera
  przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle

poler /pˈɔlɛr/ (n)
pollare
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pachołek na nabrzeżu lub na pokładzie statku, do którego mocuje się cumy i szpringi;

polerować /ˌpɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
blanka
  czyścić, nadawać czemuś połysk przez pocieranie

poliamoria /ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/ (n)
polyamori
  (socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;

poliandria /ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja/ (n)
polyandri
  forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami;

polibazyt /pˌɔlibˈazɨt/ (n)
polybasit
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli;

policja /pɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
polis
  instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;

policja drogowa /pɔlˈitsja drɔɡˈɔva/ (n)
trafikpolis
  (administracja) formacja policyjna zajmująca się nadzorem nad ruchem na drogach publicznych

policjant /pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt/ (n)
polis, polisman
  funkcjonariusz policji

policzek /pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
kind
  (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa

poligamia /ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/ (n)
polygami
  (socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami

poliglota /ˌpɔlʲiˈɡlɔta/ (n)
polyglott
  osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami

polinezyjski /pˌɔlinɛzˈɨjski/ (adj)
polynesisk
  (geografia, geograficzny) dotyczący Polinezji

poliptyk /pɔlˈiptɨk/ (n)
polyptyk
  (sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku;

politeista /ˌpɔlʲitɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
polyteist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający politeizm, wierzący w wielu bogów

politeistyczny /ˌpɔlʲitɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
polyteistisk
  związany z politeizmem, właściwy politeizmowi i/lub politeistom

politeizm /ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
polyteism
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;

polityczny /ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
politisk
  dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce

polityk /pɔˈlʲitɨk/ (n)
politiker
  osoba zajmująca się polityką

polityka /pɔˈlʲitɨka/ (n)
politik
  całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;
  system odgórnie wprowadzonych zasad

polo /ˈpɔlɔ/ (n)
hästpolo, polo
  (sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny;

polon /ˈpɔlɔ̃n/ (n)
polonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

polonizacja /pˌɔlɔɲizˈatsja/ (n)
förpolskning
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucanie lub przyswajanie kultury polskiej i języka polskiego;
  nadawanie czemuś polskiego charakteru lub właściwości

polonizować /pˌɔlɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
förpolska
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać polskość, przymuszać kogoś do zostania Polakiem, zmieniać coś na polskie

polowanie /ˌpɔlɔˈvãɲɛ/ (n)
jakt
  (łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny

polować /pɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
jaga
  brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

polski /ˈpɔlsʲci/ (adj)
polsk, polska
  odnoszący się do Polski lub Polaków

polski /ˈpɔlsʲci/ (n)
polska, polsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;

polskojęzyczny /ˌpɔlskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
polskspråkig
  posługujący się językiem polskim
  spisany, stworzony w języku polskim
  taki, którego członkowie posługują się językiem polskim

polskość /ˈpɔlskɔɕʨ̑/ (n)
polskhet
  cecha tego, co polskie; polski charakter czegoś

pomagać /pɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
hjälpa
  ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej

pomarańcza /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
apelsinträd
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1)
apelsin
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce;

pomarańczowy /ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
orange, brandgul
  mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;

pomidor /pɔ̃ˈmʲidɔr/ (n)
tomat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)
  (botanika, botaniczny) Lycopersicon, rodzaj roślin z rodziny psiankowatych;

pomidorówka /ˌpɔ̃mʲidɔˈrufka/ (n)
tomatsoppa
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa pomidorowa;

pomknąć /ˈpɔ̃mknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
ila, kila, pila, rusa, störta
  ruszyć szybko naprzód, (na przykład) pobiec, pojechać (i tym podobne, i temu podobne)

pomnik /ˈpɔ̃mʲɲik/ (n)
minnesmärke, monument, vård
  rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;

pomoc /ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
hjälp
  ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

pompa /ˈpɔ̃mpa/ (n)
pump
  (mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;
  (ironicznie) bardzo wystawne przyjęcie, uroczystość

pomysł /ˈpɔ̃mɨsw̥/ (n)
idé, tanke, infall, koncept, nyck, ryck
  myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu

pomysłowość /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɔɕʨ̑/ (n)
fyndighet
  dodatnia cecha intelektu charakteryzująca się zdolnością do tworzenia nowych pomysłów, projektów i koncepcji, byciu pomysłowym i pełnym inwencji twórczej

poniedziałek /ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (n)
måndag
  pierwszy dzień tygodnia;

ponieważ /pɔ̃ˈɲɛvaʃ/ (conjunction)
eftersom, därför att, för, emedan
  …wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…

ponton /ˈpɔ̃ntɔ̃n/ (n)
gummibåt, ponton
  nadmuchiwana łódź o płaskim dnie;

ponury /pɔ̃ˈnurɨ/ (adj)
dyster, svårmodig, deprimerad, förstämd, ledsen, mulen
  pełen smutku, przygnębienia
bedrövlig, dyster, enslig, luguber, mörk, sinister
  taki, który wywołuje smutek, daje przykre wrażenie

popełnić /pɔˈpɛwʲɲiʨ̑/ (v)
begå
  zrobić coś złego

popielniczka /ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
askfat, askkopp
  otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;

popierać /pɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
befrämja, bistå, gynna, hjälpa, stödja stöda, stötta
  udzielić komuś swojego poparcia, pomagać komuś w działaniu, osiąganiu czegoś

popiersie /pɔˈpʲjɛrʲɕɛ/ (n)
byst
  (sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;

popiół /ˈpɔpʲjuw/ (n)
aska
  szary proch pozostający po spaleniu czegoś

popołudnie /ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
eftermiddag
  okres pomiędzy południem a wieczorem

poprawa /pɔˈprava/ (n)
bättring
  zmiana stanu czegoś na lepszy; ulepszenie, poprawienie

poprawny /pɔˈpravnɨ/ (adj)
korrekt, rätt
  zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę

poprzedni /pɔˈpʃɛdʲɲi/ (adj)
gammal
  taki, który był uprzednio (w czasie)

popularność /ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑/ (n)
popularitet
  bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos

popularny /ˌpɔpuˈlarnɨ/ (adj)
populär
  taki, który jest używany powszechnie, znany ogółowi społeczeństwa

popularyzować /ˌpɔpularɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
popularisera
  czynić coś powszechnie znanym, rozpowszechniać coś, propagować

popyt /ˈpɔpɨt/ (n)
efterfrågan
  (ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie

por /pɔr/ (n)
purjolök
  (botanika, botaniczny) Allium porrum L., dwuletnia roślina uprawna z rodziny czosnkowatych;
por
  bardzo mały otwór

pora /ˈpɔra/ (n)
dags
  stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność

pora roku /ˈpɔra ˈrɔku/ (n)
årstid
  okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;

poradnia /pɔˈradʲɲa/ (n)
rådgivningsbyrå, rådgivningscentral
  instytucja wyspecjalizowana w udzielaniu porad z określonej dziedziny

porcelana /ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna/ (n)
porslin
  masa ceramiczna służąca do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;

pornografia /ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/ (n)
pornografi, porr
  wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;

pornograficzny /ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
porrig, pornografisk
  związany z pornografią, dotyczący pornografii

pornokracja /pˌɔrnɔkrˈatsja/ (n)
pornokrati
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;

porodówka /ˌpɔrɔˈdufka/ (n)
förlossningsavdelning, förlossningshem
  (potocznie, potoczny) szpitalny oddział położniczy lub izba porodowa

poronienie /ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
missfall, spontan abort
  (medycyna, medyczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;

poronić /pɔrˈɔɲitɕ/ (v)
få missfall
  (medycyna, medyczny) urodzić przedwcześnie martwy płód

port /pɔrt/ (n)
hamn
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;
  (informatyka, informatyczny) miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń;
  (potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1)
flyghamn, flygplats
  port lotniczy: port (1.1) przeznaczony dla samolotów, helikopterów i innych statków powietrznych

portfel /ˈpɔrtfɛl/ (n)
plånbok, börs, portmonnä
  najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja)

portmonetka /pˌɔrtmɔnˈɛtka/ (n)
portmonnä
  mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon

portorykański /pˌɔrtɔrɨkˈaɲski/ (adj)
puertoricansk
  związany z Portorykiem (państwem lub wyspą) albo Portorykańczykami

portrecista /ˌpɔrtrɛˈʨ̑ista/ (n)
porträttör, porträttmålare
  artysta (malarz, rysownik, fotografik) wykonujący portrety

portret /ˈpɔrtrɛt/ (n)
porträtt, avbildning
  dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób

portret pamięciowy /ˈpɔrtrɛt ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
fantombild
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) portret osoby wykonany według wskazówek świadka, który tę osobę widział; używany zwłaszcza do odtwarzania wyglądu nieznanych sprawców przestępstw;

portretować /ˌpɔrtrɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
porträttera
  sporządzać portret (plastyczny lub literacki) osoby lub grupy osób

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (adj)
portugisisk, portugisiska
  odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (n)
portugisiska, portugisisk
  język urzędowy Portugalii;

portugalskojęzyczny /ˌpɔrtuˈɡalskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
portugisiskspråkig
  posługujący się językiem portugalskim
  spisany, stworzony w języku portugalskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem portugalskim

porucznik /pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
premiärlöjtnant, löjtnant
  (wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;

poruszać /pɔˈruʃaʨ̑/ (v)
beröra, omnämna, vidröra
  (przenośnie, przenośnia) mówić, omawiać
beveka, gripa, röra
  (przenośnie, przenośnia) wzruszać
röra, förflytta, rubba
  wprawiać coś w ruch

porywać się z motyką na słońce /pɔrˈɨvatɕ ɕɛ z mɔtˈɨkɔ̃ na swˈɔɲtsɛ/ (v)
ta sig vatten över huvudet
  zabierać się za coś, czego nie jest się w stanie zrobić

porzeczka /pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
vinbär
  (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;

porządek /pɔˈʒɔ̃ndɛk/ (n)
ordning
  kolejność czegoś
  (architektura, architektoniczny) wywodzący się z antyku styl konstrukcyjny i kompozycyjny budowli;
  stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu

porządek dorycki /pɔˈʒɔ̃ndɛɡ dɔˈrɨʦ̑ʲci/ (n)
dorisk ordning
  (architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, charakteryzujący się surowością i monumentalnością;

porządek joński /pɔˈʒɔ̃ndɛc ˈjɔ̇̃j̃sʲci/ (n)
jonisk ordning
  (architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, charakteryzujący się lekkością i smukłością proporcji;

porządek koryncki /pɔˈʒɔ̃ndɛk ːɔˈrɨ̃nʦ̑ʲci/ (n)
korintisk ordning
  (architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, będący odmianą porządku jońskiego;

porządny /pɔˈʒɔ̃ndnɨ/ (adj)
dryg
  mocny, duży, intensywny
ärbar
  uczciwy, dobry, szlachetny, prawy, czysty

porównanie /ˌpɔruvˈnãɲɛ/ (n)
jämförelse, liknelse
  (rzeczownik odczasownikowy) od: porównać
liknelse
  konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego;

porównywać /ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑/ (v)
jämföra, komparera, likna
  zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic

posag /ˈpɔsak/ (n)
hemgift
  rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż

posiadacz /pɔˈɕadaʧ̑/ (n)
ägare
  ktoś, kto coś ma, posiada

posiadłość /pɔˈɕadwɔɕʨ̑/ (n)
fastighet, äga
  teren i zabudowania należące do kogoś

posiłek /pɔˈɕiwɛk/ (n)
måltid, mål
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się

pospolity /ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (adj)
ordinär
  jeden z wielu, zwyczajny
  wszędzie lub powszechnie spotykany, często się zdarzający, powszechnie znany

post /pɔst/ (n)
fasta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek;
  czas obowiązywania postu (1.1)
inlägg
  (informatyka, informatyczny) (slangowo) wiadomość na grupie dyskusyjnej lub forum

postanowienie /ˌpɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
bestämmelse
  coś, co zostało postanowione; decyzja, konkretny zamiar

postawa /pɔˈstava/ (n)
hållning, ställning
  każda pozycja ciała
attityd, hållning, inställning
  typowy dla danego człowieka stosunek do czegoś;

postawienie /ˌpɔstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
satsning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: postawić

postawić kropkę nad i /pɔstˈavitɕ krˈɔpkɛ nat i/ (v)
sätta punkt för något
  zakończyć coś ostatecznie, celnie, dopowiedzieć myśl do końca, wypowiedzieć się jednoznacznie

postkomunistyczny /pˌɔstkɔmˌuɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
postkommunistisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący postkomunizmu, okresu po upadku komunizmu w danym państwie

postmodernista /ˌpɔstmɔdɛrʲˈɲista/ (n)
postmodernist
  osoba związana z postmodernizmem, działająca w nurcie postmodernizmu; współtwórca postmodernizmu

postprodukcja /pˌɔstprɔdˈuktsja/ (n)
postproduktion
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.

postrzeleniec /ˌpɔsṭʃɛˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
vildhjärna
  (potocznie, potoczny) człowiek nieobliczalny, porywczy, zbyt spontaniczny

postulować /ˌpɔstuˈlɔvaʨ̑/ (v)
postulera
  proponować lub domagać się czegoś

postępowanie /ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ/ (n)
procedur
  określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy)

postępować /ˌpɔstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
fortskrida
  dokonywać postępu

posłuszeństwo /pˌɔswuʃˈɛɲstfɔ/ (n)
lydnad
  postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów

posłuszny /pɔˈswuʃnɨ/ (adj)
lydig
  spełniający bez protestu polecenia

pot /pɔt/ (n)
svett
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;

potas /ˈpɔtas/ (n)
kalium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;

potaż /ˈpɔtaʃ/ (n)
pottaska
  (chemia, chemiczny) węglan potasu, (K2CO3);

potem /ˈpɔtɛ̃m/ (adv)
sedan, sen
  później, w chwili następnej

potencjalny /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
potentiell
  możliwy do zrealizowania, osiągnięcia

potomek /pɔˈtɔ̃mɛk/ (n)
avkomling
  (książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk)

potomstwo /pɔˈtɔ̃mstfɔ/ (n)
avkomma, avföda
  (książkowy) dzieci w stosunku do rodziców

potrawa /pɔˈtrava/ (n)
maträtt, anrättning
  posiłek stworzony z jadalnych składników

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (n)
nöd
  cel jakiegoś działania
behov
  uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś

potrzeba jest matką wynalazków /pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf/ (proverb)
alla i laster äro snillen, nöden har ingen lag
  to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia

potrzebny /pɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
nödvändig, erforderlig, behövlig, nödig
  taki, bez którego trudno jest się obyć, niezbędny lub przydatny

potrzebować /ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑/ (v)
behöva
  mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu

potrzebujący /pˌɔtʃɛbujˈɔntsɨ/ (n)
behövande, nödlidande, nödställd
  człowiek potrzebujący pomocy, będący w potrzebie, żyjący w niedostatku

potwierdzenie /ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
bekräftelse
  pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają

potwierdzić /pɔˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
bejaka, besanna
  stwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie

potwór /ˈpɔtfur/ (n)
monster, odjur
  straszny stwór

potyliczny /pˌɔtɨlˈitʃnɨ/ (adj)
occipital
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący potylicy

potęga /pɔˈtɛ̃ŋɡa/ (n)
potens
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania;

powalać /pɔˈvalaʨ̑/ (v)
slå ned
  przewracać kogoś lub coś na ziemię

poważny /pɔˈvaʒnɨ/ (adj)
allvarlig, stark, svår
  budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
allvarlig
  mający uznanie u innych osób
  odpowiedzialny, godny zaufania
allvarlig, grav
  o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą

powiadamiać /pˌɔvʲadˈamjatɕ/ (v)
avisera, delge, informera, meddela, underrätta, upplysa
  dawać komuś o czymś znać, przekazywać wiadomości

powiedzieć do słuchu /pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʥ̑ dɔ‿ˈswuxu/ (v)
säga ifrån på skarpen, säga på skarpen, säga till på skarpen
  ostro do kogoś przemówić, nawymyślać komuś

powieka /pɔˈvʲjɛka/ (n)
ögonlock
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;

powierzać /pɔvʲˈɛʒatɕ/ (v)
anförtro, betro, förtro, yppa
  wyznawać komuś coś w zaufaniu
anbefalla, anförtro, ombetro, upplåta, överlåta
  zlecać komu sprawowanie określonej funkcji lub zrobienie czegoś

powierzchnia /pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/ /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/ (n)
yta, areal
  określony obszar, o ograniczonych rozmiarach
yta
  zewnętrzna strona
  wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy
  (potocznie, potoczny) miara wielkości zbioru na płaszczyźnie, pole powierzchni

powieszenie /ˌpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
hängning
  jeden ze sposobów wykonywania kary śmierci;

powietrze /pɔˈvʲjɛṭʃɛ/ (n)
luft, atmosfär
  mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;

powieściopisarz /ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ/ (n)
romanförfattare
  autor powieści

powieść /ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
roman
  (literacko) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;

powinien /pɔˈvʲĩɲɛ̃n/ (modal)
skola, böra
  musieć
  wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił
  wyrażający coś, czego mówiący spodziewa się po podmiocie

powodować /ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
förorsaka, orsaka, medföra, vålla, föranleda, ge upphov till
  być powodem czegoś, przyczyną

powodzenia /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
lycka till
  wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia

powodzić /pɔˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
lyckas
  w formie bezosobowej: być w dobrej sytuacji materialnej, finansowej; być zamożnym, cieszyć się pomyślnością

powoli /pɔˈvɔlʲi/ (adv)
långsamt, sakta
  wolno, z małą prędkością

powolny /pɔˈvɔlnɨ/ (adj)
sävlig, sölig
  ociężały w ruchach, mało ruchliwy, denerwująco wolny
långsam
  odbywający się, wykonywany lub przebiegający powoli

powstanie /pɔˈfstãɲɛ/ (n)
uppror
  zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;

powstanie warszawskie /pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ/ (n)
Warszawaupproret
  (historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach od 1 sierpnia 1944 roku;

powstańczy /pɔfstˈaɲtʃɨ/ (adj)
upprorisk
  związany z powstaniem, dotyczący powstania

powstrzymywać /ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
hålla sig, återhålla
  rezygnować ze zrobienia czegoś, nie pozwalać sobie na coś

powtarzać /pɔˈftaʒaʨ̑/ (v)
upprepa, repetera
  mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił

powód /ˈpɔvut/ (n)
skäl, anledning, orsak, grund, motiv
  coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego
kärande
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ten, kto wnosi sprawę cywilną, kto oczekuje skutków prawnych;

powódź /ˈpɔvuʨ̑/ (n)
översvämning
  (meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;

powściągliwość /ˌpɔfʲɕʨ̑ɔ̃ŋɡˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
inbundenhet
  umiejętność panowania nad sobą

poza /ˈpɔza/ (preposition)
utom
  oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś pomieszczeniu, na zewnątrz

pozamaciczny /ˌpɔzãmaˈʨ̑iʧ̑nɨ/ (adj)
extrauterin
  (medycyna, medyczny) dziejący się/mający miejsce poza macicą

pozaziemski /pˌɔzaʑˈɛmski/ (adj)
utomjordisk
  pochodzący spoza Ziemi

pozdrowienie /ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
hälsning
  słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie

poziomka /pɔˈʑɔ̃mka/ (n)
smultron
  (botanika, botaniczny) Fragaria, roślina o jadalnych, czerwonych owocach podobnych do truskawek, tylko mniejszych, rosnąca dziko, przeważnie w lasach, także uprawiana w ogrodach;

pozornie /pɔzˈɔrɲʲɛ/ (adv)
till synes
  sprawiając wrażenie prawdziwego

pozostawać /ˌpɔzɔˈstavaʨ̑/ (v)
kvarstå, återstå, vara finnas bli kvar
  być częścią czegoś; pozostałością, resztą po czymś lub kimś
förbli, bestå, hålla sig
  być dalej takim samym, bez zmian; nie zmieniać się
stanna
  zostać w jakimś miejscu, nie ruszać się skądś

pozostały /ˌpɔzɔˈstawɨ/ (adj)
kvar, återstående, övrig
  taki, który nie należy do grupy; stanowiący resztę

pozwalać /pɔˈzvalaʨ̑/ (v)
tillåta
  zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić

pozycja /pɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
position, ställning
  konkretne ułożenie ludzkiego ciała
status, ställning
  ranga kogoś w stosunku do innych osób w grupie

pozywać /pɔzˈɨvatɕ/ (v)
stämma
  wnosić przeciwko komuś skargę do sądu

pozór /ˈpɔzur/ (n)
sken
  to, co jest widoczne na zewnątrz, nierzadko udane

połowa /pɔˈwɔva/ (n)
halva, hälft
  jedna z dwóch równych części całości

położenie /ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
läge, belägenhet
  miejsce znajdowania się czegoś
belägenhet
  warunki, w jakich znajduje się dana osoba lub obiekt

położnica /pˌɔwɔʒɲˈitsa/ (n)
barnsängskvinna
  kobieta w okresie połogu

położnictwo /pˌɔwɔʒɲˈitstfɔ/ (n)
obstetrik
  (medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu

położnik /pɔˈwɔʒʲɲik/ (n)
förlossningsläkare
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zdrowiem kobiety w okresie ciąży, porodu i połogu

południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
söder, syd
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
middag
  chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;

południk /pɔˈwudʲɲik/ (n)
meridian
  (geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;

południowoafrykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
sydafrikansk
  odnoszący się do Republiki Południowej Afryki

południowoamerykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
sydamerikansk
  dotyczący Ameryki Południowej

południowoaustralijski /pˌɔwudɲʲˌɔvɔˌawstralˈijski/ (adj)
sydaustraliensisk
  związany z południem Australii, położony na południu Australii

południowochiński /pˌɔwudɲʲˌɔvɔçˈiɲski/ (adj)
sydkinesisk
  związany z południem Chin

południowoeuropejski /pˌɔwudɲʲˌɔvɔˌɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
sydeuropeisk
  odnoszący się do Europy Południowej, związany z Europą Południową

południowokoreański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
sydkoreansk
  odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim

południowoosetyjski /pˌɔwudɲʲˌɔvɔˌɔsɛtˈɨjski/ (adj)
sydossetisk
  związany z Osetią Południową, dotyczący Osetii Południowej

południowopolski /pˌɔwudɲʲˌɔvɔpˈɔlski/ (adj)
sydpolsk
  związany z południową Polską, dotyczący południowej Polski

południowowietnamski /pˌɔwudɲʲˌɔvɔvʲɛtnˈamski/ (adj)
sydvietnamesisk
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Wietnamem Południowym, dotyczący Wietnamu Południowego ((oficjalnie) Republika Wietnamu)

południowy /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (adj)
södra, sydlig
  (geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)

południowy zachód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/ (n)
sydväst
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim

połykać /pɔwˈɨkatɕ/ (v)
svälja
  przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny

połączenie /ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
förbindelse
  (rzeczownik odczasownikowy) od: połączyć
telefonförbindelse
  możliwość rozmowy telefonicznej lub sama rozmowa

pończocha /pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa/ (n)
strumpa
  obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;

pościć /ˈpɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
fasta
  przestrzegać postu nakazanego przez religię

pośladek /pɔˈɕladɛk/ (n)
skinka
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;

poślubić /pɔˈɕlubʲiʨ̑/ (v)
gifta
  wziąć z kimś ślub, ożenić się lub wyjść za mąż

pośmiertnie /pɔɕmʲˈɛrtɲʲɛ/ (adv)
postumt
  po śmierci

pośrednictwo /pˌɔɕrɛdɲˈitstfɔ/ (n)
förmedling
  działalność strony trzeciej, która ma na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakiejś sprawy dotyczącej obu stron

pośrednik /pɔɕrˈɛdɲik/ (n)
förmedlare
  osoba pośrednicząca, załatwiająca sprawy między jakimiś osobami

poświęcać /pɔˈɕfʲjɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
ägna
  oddawać czemuś uwagę, kierować uwagę na coś, wyrażać zainteresowanie
bedriva, idka, syssla, utöva, ägna sig
  zajmować się czymś, zwłaszcza zawodowo, oddawać swój czas jakiemuś celowi

pożar /ˈpɔʒar/ (n)
brand, brasa
  niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;

pożyczać /pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑/ (v)
låna
  brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą
  dawać coś komuś na pewien czas

pożyczka /pɔˈʒɨʧ̑ka/ (n)
lån
  danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone;

pożyteczny idiota /ˌpɔʒɨˈtɛʧ̑nɨ iˈdʲjɔta/ (n)
nyttig idiot
  ktoś nieświadomie manipulowany, przyczyniający się do sprawy;

pożądać /pɔˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
åtrå
  bardzo silnie czegoś pragnąć, chcieć

prababcia /praˈbapʲʨ̑a/ (n)
farfarsmor, farmorsmor, gammelfarmor, gammelmormor, morfarsmor, mormorsmor
  matka dziadka lub babci

prababka /praˈbapka/ (n)
farfarsmor, farmorsmor, gammelfarmor, gammelmormor, morfarsmor, mormorsmor
  matka dziadka lub babki

praca /ˈpraʦ̑a/ (n)
arbete, jobb, arbetsplats
  miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
arbete, jobb
  wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;
  (fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego;

praca magisterska /prˈatsa mˌaɡʲistˈɛrska/ (n)
magisteruppsats
  (szkolnictwo, szkolny) praca pisemna wymagana od studentów kończących studia II stopnia lub magisterskie

pracodawca /ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
arbetsgivare
  osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników;

pracować /praˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
arbeta, jobba
  wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

pracowity /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ/ (adj)
arbetsam, flitig, jobbig
  taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością

pracownik /praˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
anställd, arbetare
  osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę;

praczka /ˈpraʧ̑ka/ (n)
tvätterska
  kobieta zawodowo piorąca

pradziadek /praˈʥ̑adɛk/ (n)
farfarsfar, farmorsfar, morfarsfar, mormorsfar, gammelfarfar, gammelmorfar
  ojciec dziadka lub babci

pragnienie /praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
törst, åtrå
  (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;
törst
  chęć realizacji, zrobienia czegoś; dążenie do czegoś; życzenie, ambicja

pragnąć /ˈpraɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
törsta, åtrå
  (oficjalnie) chcieć czegoś, mieć pragnienie, życzyć sobie

pralka /ˈpralka/ (n)
tvättmaskin
  (technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;

pranie /ˈprãɲɛ/ (n)
tvätt
  porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych
  czyszczenie odzieży na mokro; cały proces czynności z tym związanych – wkładanie do pralki, dodawanie detergentów, programowanie, wieszanie itp.;

prawa zwierząt /ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (n)
djurrätt
  idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi;

prawda /ˈpravda/ (n)
sanning
  treść zgodna z rzeczywistością;

prawdopodobieństwo /ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
sannolikhet
  (matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia takiej szansy (1.1);
  szansa, że coś się wydarzy

prawdopodobnie /ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ/ (adv)
förmodligen, troligtvis, antagligen, sannolikt, troligen
  przypuszczalnie, być może

prawdopodobny /ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
sannolik, trolig, antaglig
  przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy

prawdziwy /pravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
sann, äkta
  rzeczywisty

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie /pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ/ (proverb)
i nöden prövas vännen
  szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem

prawidłowy /ˌpravʲidˈwɔvɨ/ (adj)
korrekt
  bezbłędny, poprawny (zgodny z prawdą)

prawie /ˈpravʲjɛ/ (particle)
nästan, närapå, så gott som, hart när, i det närmaste, nära nog
  …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

prawniczy /pravɲˈitʃɨ/ (adj)
juridisk
  dotyczący prawa lub prawników

prawnik /ˈpravʲɲik/ (n)
jurist
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba posiadająca wykształcenie prawnicze

prawo /ˈpravɔ/ (adv)
höger
  prawa strona

prawo /ˈpravɔ/ (n)
rätt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej, zezwolenie na coś;
rätt, juridik
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;

prawo jazdy /ˈpravɔ ˈjazdɨ/ (n)
körkort
  (motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;

praworęczność /ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
högerhänthet
  posługiwanie się głównie prawą ręką, jej większa sprawność;

praworęczny /ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
högerhänt
  posługujący się głównie prawą ręką

prawoskrętny /ˌpravɔˈskrɛ̃ntnɨ/ (adj)
högergängad
  obrócony / obracający się w prawą stronę

prawowierny /prˌavɔvʲˈɛrnɨ/ (adj)
ortodox, renlärig, rättrogen
  całkowicie wierny dogmatom danej religii lub doktryny

prawy /ˈpravɨ/ (adj)
höger
  znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce

prazeodym /ˌprazɛˈɔdɨ̃m/ (n)
praseodym
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;

prażyć /ˈpraʒɨʨ̑/ (v)
rosta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu

precyzja /prɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
precision
  dokładność, staranność

precyzyjny /ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjnɨ/ (adj)
precis
  charakteryzujący się precyzją, dokładnością; taki, który dba o szczegóły

preeklampsja /prˌɛɛklˈampsja/ (n)
graviditetstoxikos, prekilampsia
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych o nieznanej etiologii, występujący u kobiet ciężarnych po dwudziestym tygodniu ciąży lub podczas połogu, mogący doprowadzić do zgonu

prefiks /ˈprɛfʲiks/ (n)
prefix
  (językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;

prehistoryczny /prˌɛçistɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
förhistorisk
  związany z prehistorią

prekariat /prɛˈkarʲjat/ (n)
prekariat
  (ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia;

prekolumbijski /ˌprɛkɔlũmˈbʲijsʲci/ (adj)
precolumbiansk
  odnoszący się do czasów przed odkryciem Ameryki przez Krzysztofa Kolumba

premier /ˈprɛ̃mʲjɛr/ (n)
premiärminister
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;

premiera /prɛ̃ˈmʲjɛra/ (n)
premiär
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem

prenumerata /ˌprɛ̃nũmɛˈrata/ (n)
prenumeration
  przedpłata za czasopismo na określony czas, gwarantująca, że dana osoba będzie otrzymywać przez ten czas określoną liczbę numerów tego czasopisma; ten czas

prenumerator /ˌprɛ̃nũmɛˈratɔr/ (n)
abonnent, prenumerant
  osoba, która wykupiła prenumeratę

pretekst /ˈprɛtɛkst/ (n)
ursäkt
  powód, który ukrywa rzeczywistą przyczynę

prezbiterium /ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm/ (n)
presbyterium
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej;

prezent /ˈprɛzɛ̃nt/ (n)
present, gåva
  rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii

prezerwatywa /ˌprɛzɛrvaˈtɨva/ (n)
kondom
  (seksuologia, seksuologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;

prezydent /ˈprɛzɨdɛ̃nt/ (n)
president
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;

primogenitura /ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura/ (n)
primogenitur
  dziedziczenie przez najstarszego w rodzie;

problem /ˈprɔblɛ̃m/ (n)
problem
  coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia

problematyczny /ˌprɔblɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
problematisk
  budzący zastrzeżenia lub niepewny

proca /ˈprɔʦ̑a/ (n)
slangbella
  broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski;

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (numeralFraction)
procent
  (matematyka, matematyczny) setna część całości;

proces /ˈprɔʦ̑ɛs/ (n)
process
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie
  uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie

procesja /prɔˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
procession, tåg
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych w pochodzie, często ze śpiewem eksponująca przedmioty kultu;

proch strzelniczy /ˈprɔx sṭʃɛlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
krut
  materiał wybuchowy, służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej;

produkcja /prɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
produktion, framställning, tillverkning
  uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów

produkować /ˌprɔduˈkɔvaʨ̑/ (v)
tillverka
  tworzyć, wytwarzać coś

profesor /prɔˈfɛsɔr/ (n)
professor, lärare
  (edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;

prognoza pogody /prɔɡnˈɔza pɔɡˈɔdɨ/ (n)
väderprognos
  przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie

program /ˈprɔɡrãm/ (n)
program
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań
  plan działań
  (potocznie, potoczny) zestawienie programów (1.2) na pewien okres, zwykle w czasopiśmie
  odrębna audycja nadawana przez telewizję lub radio

programista /ˌprɔɡrãˈmʲista/ (n)
programmerare
  (informatyka, informatyczny) osoba, zajmująca się pisaniem programów komputerowych;

programowanie /ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
programmering
  (informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;

programować /ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑/ (v)
programmera
  (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe

projekt /ˈprɔjɛkt/ (n)
projekt
  szkic, makieta, dokumentacja przedstawiający pomysł na wykonanie czegoś
  (zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu

prokurator /ˌprɔkuˈratɔr/ (n)
åklagare
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;

proletariat /ˌprɔlɛˈtarʲjat/ (n)
proletariat
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo;
  (socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna
  (socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją

proletariusz /ˌprɔ.lɛ.ˈtar.ʲjuʃ/ (n)
proletär
  (historia, historyczny, historycznie) pierwotnie członek grupy społecznej w Republice Rzymskiej, utożsamiany z ostatnią na zgromadzeniu ludowym, najbiedniejszą klasą majątkową obywateli;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek proletariatu, klasy społecznej składającej się z robotników najemnych, zwłaszcza tych zatrudnionych w przemyśle; najuboższej warstwy społeczeństwa;

prom /prɔ̃m/ (n)
färja
  statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;

promet /ˈprɔ̃mɛt/ (n)
prometium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;

promień /ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
radie
  (matematyka, matematyczny) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;
stråle
  wiązka światła wychodząca ze źródła światła;
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała

propaganda /ˌprɔpaˈɡãnda/ (n)
propaganda
  działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;

propan /ˈprɔpãn/ (n)
propan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG;

propen /ˈprɔpɛ̃n/ (n)
propen
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z szeregu homologicznego alkenów, bezbarwny gaz;

propozycja /ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
förslag
  coś, co się komuś proponuje

proroczy /prɔˈrɔʧ̑ɨ/ (adj)
profetisk
  taki, który niesie w sobie proroctwo; jest proroctwem

prorok /ˈprɔrɔk/ (n)
profet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;

prosić /ˈprɔɕiʨ̑/ (v)
begära, be
  zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś

prosię /ˈprɔɕɛ/ (n)
gris
  (zoologia, zoologiczny) młoda świnia

prosperować /ˌprɔspɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
blomstra
  dobrze, pomyślnie rozwijać się, kwitnąć; mieć szczęście w tworzeniu czegoś

prosta /ˈprɔsta/ (n)
linje
  (matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi;

prostak /ˈprɔstak/ (n)
lurk
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba płci męskiej zachowująca się w sposób prymitywny, niekulturalny bądź chamski

prostata /prɔˈstata/ (n)
prostata, blåshalskörtel
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia

prosto /ˈprɔstɔ/ (adv)
upprätt
  równo pionowo, bez przekrzywień i pochylania się
enkelt
  w nieskomplikowany sposób
rakt fram, rakt
  w prostej linii

prostokąt /prɔˈstɔkɔ̃nt/ (n)
rektangel
  (geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;

prostokątny /ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
rätvinklig
  mający jeden kąt prosty lub wszystkie
rektangulär
  mający kształt prostokąta

prosty /ˈprɔstɨ/ (adj)
rak, rät
  niemający zakrzywień, prowadzący w jednym kierunku
enkel
  łatwy, o niewielkiej trudności

prostytucja /ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
prostitution
  proceder sprzedaży usług seksualnych;

prostytutka /ˌprɔstɨˈtutka/ (n)
prostituerad
  (książkowy) kobieta sprzedająca własne usługi seksualne

proszek do pieczenia /prˈɔʃɛɡ dɔ pʲɛtʃˈɛɲʲa/ (n)
bakpulver
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;

protaktyn /prɔˈtaktɨ̃n/ (n)
protaktinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;

protestować /ˌprɔtɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
protestera
  wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza

protokolant /ˌprɔtɔˈkɔlãnt/ (n)
protokollförare
  osoba, która sporządza protokół ze spotkania, rozprawy itp.

protokół /prɔˈtɔkuw/ (n)
protokoll
  sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał;

proton /ˈprɔtɔ̃n/ (n)
proton
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

proustyt /prɔˈustɨt/ (n)
proustit
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarkosoli, arsenowa sól srebra;

prowadzić /prɔˈvaʥ̑iʨ̑/ (v)
föra, leda
  być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca
föra
  kierować czymś, być inicjatorem, organizatorem czegoś; wykonywać coś
köra, föra
  kierować jakimś pojazdem (w domyśle: samochodem)

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (adj)
occitansk
  związany z Prowansją, dotyczący Prowansji

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (n)
occitanska
  jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji;

prowincja /prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja/ (n)
provins
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa;
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo;
  obszar kraju oddalony od stolicy i większych miast

prowincjonalny /prˌɔvintsjɔnˈalnɨ/ (adj)
provinsiell
  położony na prowincji, z dala od metropolii
  związany z prowincją, dotyczący prowincji

prozaik /prɔzˈaik/ (n)
prosaförfattare
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pisarz tworzący utwory prozą, najczęściej powieści i nowele

prośba /ˈprɔʑba/ (n)
begäran, anhållan
  uprzejme zwrócenie się do kogoś w celu uzyskania czegoś; skierowanie do kogoś jakiegoś życzenia

prycza /ˈprɨʧ̑a/ (n)
brits
  prymitywne drewniane lub metalowe łóżko, czasem piętrowe

prymatologia /ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
primatologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka;

pryskać /ˈprɨskaʨ̑/ (v)
spruta
  wywoływać w powietrzu ruch kropel lub drobnych cząstek czegoś

pryszcz /prɨʃʧ̑/ (n)
finne, blemma
  krosta

prysznic /ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
dusch
  aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;

przebaczenie /ˌpʃɛbaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
förlåtelse, ursäkt
  odpuszczenie czyichś win

przebieg /ˈpʃɛbʲjɛk/ (n)
förlopp, händelseförlopp, process, skeende, utveckling
  odbywanie się czegoś, rozwijanie się w czasie

przebiegać /pʃɛˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
springa över
  będąc w ruchu, biegiem przemieścić się z jednego punktu na drugi
löpa, sträcka sig
  o linii, trasie: prowadzić przez coś, być wytyczonym gdzieś, ciągnąć się dokądś
fortskrida, fort­gå, förlöpa, pågå
  postępować, rozwijać się w czasie, odbywać się
löpa, springa
  przebywać daną drogę biegiem

przebiegłość /pʃɛˈbʲjɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
lömskhet, listighet
  cecha tego, kto jest przebiegły

przebiegły /pʃɛˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
fiffig, finurlig, illmarig, klipsk, slug, förslagen
  postępujący chytrze, przemyślnie

przebiśnieg /pʃɛˈbʲiɕɲɛk/ (n)
snödroppe
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L.

przebój /pʃˈɛbuj/ (n)
hit
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych

przechadzać się /pʃɛxˈadʑatɕ ɕɛ/ (v)
promenera, ströva
  odbywać przechadzkę

przechodzić /pʃɛˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
gå över
  być przekazywanym, krążyć między obiektami lub osobami
genomgå
  przeżywać coś
övergå
  zmieniać system, w jakim się coś robi (zwykle w formie dokonanej)

przechowywać /ˌpʃɛxɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
förvara
  chować coś przed zniknięciem, zginięciem lub zepsuciem w jakimś miejscu

przecież /ˈpʃɛʨ̑ɛʃ/ (particle)
ju
  …mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podważyć jej prawdziwość, słuszność

przecinek /pʃɛˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
komma
  znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;
  w niektórych krajach: znak separatora dziesiętnego

przeciwciało /ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ/ (n)
antikropp
  (medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;

przeciwieństwo /ˌpʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
motsats
  odwrotność (czegoś), odmienność w porównaniu z czymś innym

przeciwnie /pʃɛˈʨ̑ivʲɲɛ/ (adv)
stick i stäv, tvärsom tvärs om, tvärtemot tvärt emot, tvärtom tvärt om
  w sposób przeciwny, odwrotny

przeciwnik /pʃɛˈʨ̑ivʲɲik/ (n)
motståndare, antagonist, meningsmotståndare, vedersakare
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) także przenośnie ten, przeciwko któremu się walczy lub rozgrywa grę
motståndare
  ten, kto jest czemuś przeciwny

przeciwny /pʃɛˈʨ̑ivnɨ/ (adj)
invers
  (matematyka, matematyczny) o znaku zmienionym z plus na minus lub odwrotnie;
motsatt, antitetisk
  całkowicie różny
bakvänd, motsatt, omvänd
  skierowany w odwrotną stronę
motsatt, mitt emot
  znajdujący się naprzeciw czegoś

przeciwprostokątna /pʃˌɛtɕifprˌɔstɔkˈɔntna/ (n)
hypotenusa w, hypotenusa
  (matematyka, matematyczny) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego

przeciwskuteczny /pʃˌɛtɕifskutˈɛtʃnɨ/ (adj)
kontraproduktiv
  wywołujący skutki przeciwne do zamierzonych

przeciwstawny /pʃˌɛtɕifstˈavnɨ/ (adj)
motstridig, stridig
  przeciwstawiający się czemuś lub komuś
motsatt, motstridande, motstridig, motsägande
  stanowiący kontrast

przeciwutleniacz /ˌpʃɛʨ̑ivuˈtlɛ̃ɲaʧ̑/ (n)
antioxidant
  związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki

przeciwzapalny /ˌpʃɛʨ̑ivzaˈpalnɨ/ (adj)
antiinflammatorisk
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw zapaleniom, używany przy leczeniu zapaleń, zapobiegający zapaleniom

przeciąg /ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
drag
  strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami

przeciętna /pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntna/ (n)
genomsnitt
  (matematyka, matematyczny) średnia arytmetyczna lub wartość oczekiwana;

przeciętny /pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ/ (adj)
genomsnittlig
  niczym się nie wyróżniający, zwykły, nie wykraczający poza przeciętną
  (statystyka, statystyczny) reprezentatywny, typowy

przeczuwać /pʃɛˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
ana
  mieć przeczucie

przed /pʃɛt/ (preposition)
inför, före
  …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
före, framför
  …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem

przede wszystkim /ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/ (adv)
främst, först och främst, särskilt, framför allt framförallt, företrädesvis, huvudsakligen
  o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze

przedmałżeński /ˌpʃɛdmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
föräktenskaplig
  następujący (zawierany, odbywany, wykonywany) przed zawarciem małżeństwa

przedmieście /pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
förort
  (urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem;

przedmiot /ˈpʃɛdmʲjɔt/ (n)
föremål, sak
  rzecz, obiekt nieożywiony

przedpołudnie /ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
förmiddag
  okres pomiędzy rankiem a południem

przedramię /pʃɛdˈrãmʲjɛ/ (n)
underarm
  (anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka

przedrewolucyjny /pʃˌɛdrɛvˌɔlutsˈɨjnɨ/ (adj)
förrevolutionär
  poprzedzający rewolucję, następujący przed rewolucją

przedsionek /pʃɛtɕˈɔnɛk/ (n)
förmak, hjärtförmak
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) u kręgowców część serca oddzielona zastawką od komory

przedsiębiorca /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
entreprenör
  (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;

przedsiębiorczy /pʃˌɛtɕɛmbjˈɔrtʃɨ/ (adj)
företagsam
  zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny

przedsiębiorstwo /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/ (n)
företag
  samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;

przedstawiać /pʃɛtˈstavʲjäʨ̑/ (v)
representera, utgöra
  być czymś dla kogoś, stanowić coś
framföra, framställa, föreställa, gestalta, skildra, återge
  opisywać, ukazywać coś zwykle w formie artystycznej
presentera, lägga fram, visa upp uppvisa
  podać co do wiadomości, dać do obejrzenia, do wglądu
presentera, föreställa, introducera
  zapoznać kogoś z kimś, zaprezentować komuś kogoś

przedstawienie /ˌpʃɛtstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
uppträdande
  występ wykonywany na scenie przed publicznością, widowisko

przedszkolanka /ˌpʃɛṭʃkɔˈlãnka/ (n)
förskolelärarinna
  (potocznie, potoczny) nauczycielka przedszkola, wychowawczyni przedszkolna, wychowawczyni w przedszkolu

przedszkole /pʃɛṭˈʃkɔlɛ/ (n)
daghem, dagis, förskola
  (szkolnictwo, szkolny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;

przedtem /ˈpʃɛtːɛ̃m/ (pronoun)
förut, tidigare, dessförinnan, innan
  w czasie poprzedzającym jakieś wydarzenie; przed nastąpieniem czegoś

przedwczoraj /pʃɛtˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
i förrgår
  dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj

przegrywać /pʃɛˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
förlora
  okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji

przejście /ˈpʃɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
övergång
  miejsce, przez które można przejść
  (książkowy) faza pośrednia między dwoma elementami, zjawiskami, okresami itp.

przejście dla pieszych /pʃˈɛjɕtɕɛ dla pʲˈɛʃɨx/ (n)
övergångsställe
  miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;

przekaz /ˈpʃɛkas/ (n)
anvisning
  wysłanie pieniędzy poprzez pocztę lub bank

przekazywać /ˌpʃɛkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
överlämna
  dawać komuś coś (jakiś przedmiot)

przekonywać /ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
övertyga, förmå, intala, pressa, truga, övertala
  zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności

przekorny /pʃɛkˈɔrnɨ/ (adj)
gensträvig, genstörtig, motspänstig, motvalls, mot­strävig, obstinat
  skłonny do sprzeciwiania się, robiący na przekór

przekraczać /pʃɛˈkraʧ̑aʨ̑/ (v)
överträda, bryta
  naruszać obowiązujące zasady, łamać prawo
överträda, passera, överskrida, gå över, överstiga
  przechodzić, przedostawać się przez coś
överskrida, överstiga, överträffa
  przewyższać

przekroczenie prędkości /pʃˌɛkrɔtʃˈɛɲʲɛ prɛntkˈɔɕtɕi/ (n)
fortkörning
  (motoryzacja) poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona

przekąska /pʃɛˈkɔ̃w̃ska/ (n)
förrätt
  niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;

przemijać /pʃɛmˈijatɕ/ (v)
förflyta, förgå, förlida, försvinna, gå till ända, gå över
  kończyć się bezpowrotnie

przemoc /ˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
våld
  zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

przemysł /ˈpʃɛ̃mɨsw̥/ (n)
industri
  dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;

przemysłowiec /pʃˌɛmɨswˈɔvʲɛts/ (n)
industriman
  właściciel zakładu przemysłowego

przemysłowy /ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
industriell
  dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle

przemyt /pʃˈɛmɨt/ (n)
kontraband
  nielegalny przewóz przez granicę państwa towarów, dewiz bez poddania ich kontroli i ocleniu lub przewóz przez granicę przedmiotów zakazanych;

przemyśliwać /pʃˌɛmɨɕlˈivatɕ/ (v)
betänka, tänka över, begrunda, besinna, eftersinna, tänka efter
  myśleć długo nad czym
fundera, grubbla, grunna
  myśleć intensywnie przez dość długi czas

przenosić /pʃɛ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
överföra, flytta
  przemieszczać coś niosąc
flytta
  (wojskowość, wojskowy) (łowiectwo, łowiecki) o pocisku: przelatywać dalej niż wyznaczony cel

przenoszenie /ˌpʃɛ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
överföring
  (rzeczownik odczasownikowy) od: przenosić

przeorysza /ˌpʃɛɔˈrɨʃa/ (n)
abbedissa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona klasztoru

przepaska /pʃɛˈpaska/ (n)
höftskynke
  (zobacz) przepaska biodrowa

przepaska biodrowa /pʃɛˈpaska bʲjɔˈdrɔva/ (n)
höftskynke
  skąpe odzienie zakładane w pasie, w formie paska z tkaniny, chusty lub sznurka

przepaść /ˈpʃɛpaɕʨ̑/ (n)
avgrund, klyfta, gap
  obszar obok stromej ściany góry

przepis /ˈpʃɛpʲis/ (n)
recept
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób przygotowania potrawy
bestämmelse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada prawna

przepiórka /pʃɛˈpʲjurka/ (n)
vaktel
  (ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;

przepiękny /pʃɛˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
underskön, jätteskön
  niezwykle, wyjątkowo piękny

przepowiednia /ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa/ (n)
profetia, förutsägelse, spådom
  wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły

przepraszam /pʃɛˈpraʃãm/ (interjection)
ursäkta
  uprzejme zwrócenie na siebie uwagi
förlåt
  wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność

przepraszać /pʃɛˈpraʃaʨ̑/ (v)
beklaga
  wyrażać żal za wyrządzoną przez siebie krzywdę

przeprowadzać /ˌpʃɛprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
utföra
  kierować czymś, wykonywać coś
flytta
  przenosić się do nowego miejsca (siedziby, mieszkania, domu); zmieniać adres (zamieszkania)

przepuklina /pʃˌɛpuklˈina/ (n)
bråck
  (medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną

przepych /pʃˈɛpɨx/ (n)
prakt, glans
  ostentacyjne, widoczne bogactwo
enormitet
  wielka ilość, różnorodność czegoś

przerwa /ˈpʃɛrva/ (n)
paus, rast, avbrott
  czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole
avbrott, uppehåll
  czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś

przerywać /pʃɛˈrɨvaʨ̑/ (v)
avbryta
  rwąc, dzielić coś
inställa
  wstrzymywać działanie, proces na pewien czas

przerębel /pʃɛrˈɛmbɛl/ (n)
vak
  otwór zrobiony w lodzie na jeziorze lub rzece

przesadzać /pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑/ (v)
om­plantera, plantera om
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wykopywać roślinę z ziemi lub wyjmować z doniczki, aby posadzić ją w innym miejscu lub innym pojemniku
flytta, flytta på, flytta upp
  kazać komuś, aby siadł w innym miejscu
överdriva, blåsa upp, överskatta
  przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości
överdriva
  przekraczać jakąś granicę, przeginać w czymś

przesiewać /pʃɛˈɕɛvaʨ̑/ (v)
gallra, skräda, sovra, utrensa, utsortera
  (przenośnie, przenośnia) przez selekcję oddzielać pożądane jednostki od niepożądanych
sålla, sikta, vaska
  przepuszczać przez sito

przestarzały /ˌpʃɛstaˈʒawɨ/ (adj)
förlegad, föråldrad, ålderdomlig
  taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju

przestraszyć /pʃɛˈstraʃɨʨ̑/ (v)
skrämma, förskräcka
  wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę

przestrzeń /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
rum, rymd
  (fizyka, fizyczny) miejsce w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
  określony obszar

przestrzeń kosmiczna /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
rymden
  przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery

przestępca /pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
brottsling, förbrytare
  osoba, która dopuściła się przestępstwa

przestępczy /pʃɛˈstɛ̃mpʧ̑ɨ/ (adj)
brottslig, kriminell, olaglig
  związany z przestępczością i przestępcami; właściwy przestępcom

przestępstwo /pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
brott, förbrytelse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;

przesyłka /pʃɛˈsɨwka/ (n)
försändelse, sändning
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) zapakowana rzecz przeznaczona do wysyłki i dostarczenia odbiorcy

przeszczep /ˈpʃɛʃʧ̑ɛp/ (n)
transplantat
  (medycyna, medyczny) (przenośnie, przenośnia) przeszczepiana część ciała
transplantation
  (medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego

przeszkadzać /pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑/ (v)
störa, hindra, förhindra, hejda, hämma, motarbeta
  sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo

przeszkoda /pʃɛˈʃkɔda/ (n)
hinder, svårighet, aber, hake, hämsko, krux
  coś, co przeszkadza, utrudnia

przesądny /pʃɛˈsɔ̃ndnɨ/ (adj)
vidskeplig
  wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów

przewaga /pʃɛˈvaɡa/ (n)
överlägsenhet, övertag
  górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś

przeważający /pʃˌɛvaʒajˈɔntsɨ/ (adj)
övervägande, dominerande, överlägsen
  będący w większej ilości lub liczbie

przewijać /pʃɛˈvʲijäʨ̑/ (v)
rulla
  (informatyka, informatyczny) o stronie internetowej lub dokumencie: przesuwać tak, by wyświetlany był inny fragment

przewodnik /pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
ledare
  (fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny;

przewracać /pʃɛˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
falla
  upadać

przewrotka /pʃɛˈvrɔtka/ (n)
cykelspark, bicykleta
  (sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem;

przewyższać /pʃɛˈvɨʃːaʨ̑/ (v)
gå över
  prześcigać kogoś, być lepszym

przez /pʃɛs/ (preposition)
om
  …czasu trwania czynności

przezabawny /ˌpʃɛzaˈbavnɨ/ (adj)
dråplig, komisk, obetalbar
  nadzwyczaj, niezwykle, bardzo zabawny

przeziębienie /ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
förkylning
  (medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu

przeznaczenie /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
öde
  nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać

przełęcz /ˈpʃɛwɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
bergspass, pass
  (geografia, geograficzny) obniżenie grzbietu górskiego, wyraźnie oddzielające dwa sąsiednie szczyty

prześcieradło /ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ/ (n)
lakan
  prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;

przeżuwacz /pʃɛˈʒuvaʧ̑/ (n)
idisslare
  (zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;

przybity /pʃɨˈbʲitɨ/ (adj)
nedslagen
  załamany, smutny, zmartwiony

przybliżony /pʃˌɨbliʒˈɔnɨ/ (adj)
approximativ, ungefärlig
  bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością

przybywać /pʃɨˈbɨvaʨ̑/ (v)
ankomma, anlända, ingå
  docierać do pewnego miejsca

przychodzić /pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
komma
  przybywać dokądś

przyczyna /pʃɨˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
anledning, grund, orsak, skäl
  powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko

przydatność /pʃɨˈdatnɔɕʨ̑/ (n)
användbarhet
  posiadanie zastosowania; cecha czegoś, co jest przydatne

przydatny /pʃɨˈdatnɨ/ (adj)
användbar
  mający zastosowanie

przydział /ˈpʃɨʥ̑aw/ (n)
till­delning
  przydzielenie czegoś
kvot, an­del, beskärd del, lott, portion, ranson
  to, co przydzielono

przyganiał kocioł garnkowi, a sam smoli /pʃɨɡˈaɲʲaw kˈɔtɕɔw ɡarŋkˈɔvi a sˈam smˈɔli/ (idiom)
man skall inte kasta sten i glashus
  o sytuacji, w której ktoś poucza innych, wytyka im błędy, a sam nie jest bez wad

przygoda /pʃɨˈɡɔda/ (n)
äventyr
  niecodzienne, niezwykłe zdarzenie

przygotowywanie /ˌpʃɨɡɔtɔvɨˈvãɲɛ/ (n)
beredning, förberedning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: przygotowywać

przygotowywać /ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
förbereda, bereda
  przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś

przyimek /pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
preposition
  (gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;

przyjaciel /pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
vän
  osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach

przyjacielski /ˌpʃɨjäˈʨ̑ɛlsʲci/ (adj)
vänlig
  serdeczny, życzliwy, przyjazny

przyjaciółka /ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka/ (n)
väninna
  kobieta zaprzyjaźniona z kimś

przyjazny /pʃɨˈjaznɨ/ (adj)
vänlig
  taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia
  (przestarzałe, przestarzały) taki, który sprzyja komuś / czemuś i nie przynosi szkód

przyjaźń /ˈpʃɨjäɕɲ̊/ (n)
vänskap
  dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;

przyjemnie /pʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
angenäm, behaglig, mysig, skön, trevlig
  od: przyjemny

przyjemność /pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
nöje, njutning
  cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące

przyjemny /pʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
angenäm, behaglig, trevlig, mysig, nöjsam, skön
  sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie

przyjmować /pʃɨjˈmɔvaʨ̑/ (v)
antaga
  odbierać coś (rzecz, informację)

przyjęty /pʃɨjˈɛntɨ/ (adj)
bruklig, gängse, sedvanlig, vanlig, vedertagen
  powszechnie uznany lub używany

przykry /ˈpʃɨkrɨ/ (adj)
frånstötande, motbjudande, otrevlig
  o człowieku: posiadający sposób bycia, który wywołuje u innych nieprzyjemne uczucia
frånstötande, motbjudande, obehaglig
  wywołujący nieprzyjemne doznania zmysłowe
frånstötande, ledsam, motbjudande, obehaglig, olustig, otäck
  wywołujący nieprzyjemne uczucia

przykład /ˈpʃɨkwat/ (n)
exempel
  fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem

przykładowo /pʃˌɨkwadˈɔvɔ/ (adv)
exempelvis
  na przykład

przylot /ˈpʃɨlɔt/ (n)
ankomst
  przybycie lecąc, przybycie drogą powietrzną

przymiotnik /pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/ (n)
adjektiv
  (gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;

przynajmniej /pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
åtminstone, minst
  nie mniej niż

przynosić /pʃɨ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
inbringa
  odnośnie pieniędzy dawać, powodować (zyski / straty)
hämta
  trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce

przypadek /pʃɨˈpadɛk/ (n)
kasus
  (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;
slump
  losowe, nieplanowane wydarzenie
fall
  przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby)

przypadkowo /ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/ (adv)
händelsevis, slumpartat, tillfälligtvis
  wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności

przypadkowy /ˌpʃɨpatˈkɔvɨ/ (adj)
slumpmässig
  będący wynikiem przypadku

przypominać /ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
erinra, likna, påminna
  być podobnym do czegoś, budzić skojarzenia z czymś
minnas, erinra sig, påminna sig
  przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś
påminna, erinra, stöta på
  zwracać komuś uwagę na coś zapomnianego, a ważnego

przypowieść /pʃɨpˈɔvʲɛɕtɕ/ (n)
liknelse, allegori, parabel
  (literacko) krótkie alegoryczne opowiadanie o treści moralnej i dydaktycznej lub religijnej

przyprawa /pʃɨˈprava/ (n)
krydda
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;

przyprawiać /pʃɨ.ˈpra.vʲjäʨ̑/ (v)
krydda
  dodawać przyprawę do potrawy lub napoju

przypuszczalnie /pʃˌɨpuʃtʃˈalɲʲɛ/ (adv)
antagligen, förmodligen, sannolikt, troligen, troligtvis
  prawdopodobnie, być może

przypuszczalny /pʃˌɨpuʃtʃˈalnɨ/ (adj)
förment
  oparty na przypuszczeniu

przyroda /pʃɨˈrɔda/ (n)
natur
  świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;

przyrostek /pʃɨˈrɔstɛk/ (n)
suffix
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;

przyrznia /pʃˈɨʒɲʲa/ (n)
geringslåda
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd ułatwiający ręczne przycinanie desek, listew pod odpowiednim kątem

przyrząd /ˈpʃɨʒɔ̃nt/ (n)
redskap, verktyg
  narzędzie, urządzenie

przysięga /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/ (n)
ed
  uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego

przysięgać /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
svära, svärja
  silnie deklarować, mocno obiecywać

przyspieszeniomierz /pʃˌɨspʲɛʃɛɲʲˈɔmjɛʃ/ (n)
accelerometer
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru przyspieszeń liniowych lub kątowych;

przystanek /pʃɨˈstãnɛk/ (n)
hållplats
  miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

przystanek autobusowy /pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (n)
busshållplats
  przystanek, na którym zatrzymują się autobusy

przystojniak /pʃɨˈstɔjɲak/ (n)
snygging
  (potocznie, potoczny) przystojny mężczyzna lub chłopiec

przyszłość /ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑/ (n)
framtid
  czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;

przyszły /ˈpʃɨʃwɨ/ (adj)
nästa, nästkommande
  następny, bliski w czasie
framtida
  ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości

przysłowie /pʃɨˈswɔvʲjɛ/ (n)
ordspråk, ordstäv
  zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;

przysłówek /pʃɨˈswuvɛk/ (n)
adverb
  (gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;

przysłówkowy /pʃˌɨswufkˈɔvɨ/ (adj)
adverbiell, adverbial
  (gramatyka) o funkcji przysłówka

przytulić /pʃɨˈtulʲiʨ̑/ (v)
krama
  okazać czułość poprzez przybliżenie do siebie i objęcie się

przytulny /pʃɨtˈulnɨ/ (adj)
mysig, gemytlig, hemtrevlig, trivsam, ombonad
  dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa

przywilej /pʃɨˈvʲilɛj/ (n)
privilegium
  (książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie;

przywilej korzyści /pʃɨvˈilɛj kɔʒˈɨɕtɕi/ (n)
fördelsregel
  (sport, sportowy) zasada w piłce nożnej nakazująca sędziemu nieprzerywanie gry po faulu, gdy drużyna faulowana utrzymuje się przy piłce lub jest w korzystniejszej sytuacji niż przeciwnik

przywódca /pʃɨˈvutʦ̑a/ (n)
anförare
  osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy

przywództwo /pʃɨvˈutstfɔ/ (n)
anförarskap
  przewodzenie kimś lub czymś

przyznawać /pʃɨzˈnavaʨ̑/ (v)
bevilja, anslå, anvisa, bifalla, tilldela
  przydzielać coś komuś, dawać
bekänna, erkänna, medge, tillstå, vidgå
  uznawać czyjąś przewagę, wyższość (i tym podobne, i temu podobne)
  zgadzać się z kimś w sprawie czegoś, uznawać coś za słuszne
erkänna, bekänna
  potwierdzać jakiś fakt odnośnie siebie samego

przyzwoity /ˌpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
anständig, ärbar
  porządny, dobrze się prowadzący, zachowujący się dobrze, porządnie, właściwie

przyśpieszać /pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑/ (v)
påskynda
  sprawiać, że coś dzieje się szybciej
accelerera, hasta
  zwiększać prędkość

prząść /pʃˈɔ̃ɕtɕ/ (v)
spinna
  przerabiać kłąb włókna na przędzę

przędza /ˈpʃɛ̃nʣ̑a/ (n)
garn
  (włókiennictwo) wyrób włókienniczy skręcony z wełny, bawełny lub innego włókna wykonany w procesie przędzenia;

próba /ˈpruba/ (n)
prov
  statystyka: pewna ilość (ludzi lub przedmiotów) pobierana w celu zbadania określonych cech
prövning, prov
  test, sprawdzenie poprawności działania czegoś lub kogoś
prövning
  usiłowanie dokonania czegoś
prov, repetition, prövning, rep
  ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu

próbować /pruˈbɔvaʨ̑/ (v)
prova, pröva
  starać się coś zrobić
  sprawdzać smak potrawy lub napoju

próchnica /pruxɲˈitsa/ (n)
karies
  (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;

próg /pruk/ (n)
gupp
  (sport, sportowy) w niektórych dyscyplinach miejsce wybicia się zawodników
tröskel
  listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny

prąd /prɔ̃nt/ (n)
ström
  (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) energia elektryczna
strömning
  tendencja, kierunek
  strumień wody

pręcik /ˈprɛ̃ɲʨ̑ik/ (n)
ståndare
  (botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;

prędkość /ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑/ (n)
hastighet
  tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu;

psalm /psalm/ (n)
psalm
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;

pseudoefedryna /psˌɛwdɔˌɛfɛdrˈɨna/ (n)
pseudoefedrin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;

pstrąg /pstrɔ̃ŋk/ (n)
forell, öring
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso lub potrawa z pstrąga (1.1)

psychastenia /psˌɨxastˈɛɲʲa/ (n)
psykasteni
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne objawiające się m.in. lękami, natręctami i niepokojem

psychiatra /psɨˈxʲjatra/ (n)
psykiater, psykiatriker
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych

psychiatria /psɨˈxʲjatrʲja/ (n)
psykiatri
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;

psychiatryczny /psˌɨhiatrˈɨtʃnɨ/ (adj)
psykiatrisk
  związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii

psychiczny /psɨˈxʲiʧ̑nɨ/ (adj)
psykisk
  związany z psychiką i procesami w niej zachodzącymi

psychoanalityk /psˌɨxɔˌanalˈitɨk/ (n)
psykoanalytiker
  psycholog, który stosuje psychoanalizę w leczeniu swoich pacjentów

psycholog /psɨˈxɔlɔk/ (n)
psykolog
  (psychologia, psychologiczny) specjalista w dziedzinie psychologii

psychologia /ˌpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
psykologi
  nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;

psychologiczny /ˌpsɨxɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
psykologisk
  dotyczący psychologii

psychotyczny /psˌɨxɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
psykotisk
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) właściwy psychozie, charakteryzujący się psychozą

psychoza /psɨˈxɔza/ (n)
psykos
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;

psychoza poporodowa /psɨxˈɔza pˌɔpɔrɔdˈɔva/ (n)
postpartumpsykos
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) epizody psychozy, występujące nie później niż w 8. tygodniu po porodzie;

pszczoła /ˈpʃʧ̑ɔwa/ (n)
bi
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;

pszenica /pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
vete
  roślina zbożowa z rodzaju (1.1)

ptak /ptak/ (n)
fågel
  (ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;

ptasia grypa /ˈptaɕa ˈɡrɨpa/ (n)
fågelinfluensa
  (weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;

publiczność /puˈblʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
offentlighet
  cecha tego, co jest publiczne, cecha tych, którzy są publiczni
folksamling, församling, menighet, publik
  grupa osób, która oglądają jakieś przedstawienie, pokaz, zawody

puchacz /ˈpuxaʧ̑/ (n)
berguv
  (ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;

puchar /ˈpuxar/ (n)
pokal, prispokal
  (sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda;
pokal, bägare
  naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;

pucować /puˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
polera, putsa
  starannie czyścić gładką powierznię, taką którą da się doprowadzić do połysku

puder /ˈpudɛr/ (n)
puder
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;

pudełko /puˈdɛwkɔ/ (n)
ask, dosa
  mały pojemnik, najczęściej wykonany z tektury

pudło /ˈpudwɔ/ (n)
bom, miss
  chybiony strzał

pudłować /pudˈwɔvaʨ̑/ (v)
bomma, missa
  nie trafiać w cel; chybiać podczas strzelania

puenta /puˈɛnta/ (n)
sensmoral, slutkläm, slutpoäng
  (literacko) myśl kończąca czyjąś wypowiedź lub utwór literacki;
  (przenośnie, przenośnia) zakończenie czegoś: procesu, działania lub sprawy, które nadaje im szczególny sens

puma /ˈpũma/ (n)
puma
  (zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;

punkt /pũŋkt/ (n)
punkt
  (geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny;
poäng
  (sport, sportowy) jednostka wyniku w grach sportowych opartych na współzawodnictwie

punkt widzenia /ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
synpunkt
  stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę, sposób, w jaki ujmuje się jakieś zagadnienie

punktualny /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
precis
  przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności

purpurowy /ˌpurpuˈrɔvɨ/ (adj)
purpurfärgad
  mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury

purée /purˈɛɛ/ (n)
puré
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę;

pustość /pˈustɔɕtɕ/ (n)
tomhet
  cecha tego, co jest puste, przeciwieństwo pełności

pustułka /puˈstuwka/ (n)
tornfalk
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;

pusty /ˈpustɨ/ (adj)
tom
  niezawierający niczego
  (przenośnie, przenośnia) nierozważny, głupi, bezmyślny

pustynia /puˈstɨ̃ɲa/ (n)
öken
  (geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;

pustynnienie /pˌustɨnɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
ökenspridning
  (geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;

puszczać /ˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
fnaska
  (obraźliwie) o kobiecie: zmieniać często partnerów

puszczyk /ˈpuʃʧ̑ɨk/ (n)
kattuggla
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu;

puszczyk mszarny /ˈpuʃʧ̑ɨk ˈm̥ʃarnɨ/ (n)
lappuggla
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix nebulosa, gatunek sowy zamieszkujący lasy północnej Eurazji i Ameryki Północnej;

puszka /ˈpuʃka/ (n)
burk, dosa
  metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;

putinizacja /pˌutʲiɲizˈatsja/ (n)
putinisering
  (publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zmiany polityczne przynoszące autorytarną władzę i ograniczenia swobód obywatelskich w państwach demokratycznych

puzon /pˈuzɔn/ (n)
trombon, basun
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;

pułapka /puˈwapka/ (n)
fälla, fallgrop
  kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć
fälla, snara, giller
  urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt
fälla, försåt, bakhåll
  zasadzka, podstęp

pułkownik /puwˈkɔvʲɲik/ (n)
överste
  wyższy stopień oficerski niższy od generała;

puścić z dymem /ˈpuɕʨ̑iʥ̑ ˈz‿dɨ̃mɛ̃m/ (v)
gå upp i rök
  stracić, zniszczyć, zaprzepaścić

pycha /ˈpɨxa/ (n)
högmod, förhävelse, hybris, högfärd, övermod
  nadmierne przekonanie o własnej doskonałości

pyrrusowe zwycięstwo /ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (idiom)
pyrrhusseger
  zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;

pysk /pɨsk/ (n)
nos
  (zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki

pyskówka /pɨˈskufka/ (n)
gruff, käbbel
  (potocznie, potoczny) ordynarna kłótnia, ostra wymiana zdań

pyszny /ˈpɨʃnɨ/ (adj)
läcker, mumsig, smarrig, smaskig
  bardzo smaczny
högfärdig, högmodig
  pełen pychy

pytanie /pɨˈtãɲɛ/ (n)
fråga
  wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji

pytanie retoryczne /pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ/ (n)
retorisk fråga
  (językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się lub nie udziela się odpowiedzi, stosowane jako figura retoryczna lub wyraz powątpiewania;

pytać /ˈpɨtaʨ̑/ (v)
fråga
  wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi

pójść do Canossy /ˈpujʑʥ̑ ˌdɔ‿kãˈnɔsːɨ/ (v)
vandra till Canossa
  być zmuszonym do ukorzenia się przed przeciwnikiem

pół /puw/ (numeralFraction)
halv
  jedna z dwóch równych części całości

półfinał /puwfˈinaw/ (n)
semifinal
  etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale

półka /ˈpuwka/ (n)
hylla
  osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów

półksiężyc /puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
halvmåne
  (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);
månskära
  Księżyc widziany tylko w części nie większej niż połowa tarczy

półkula /puwˈkula/ (n)
hemisfär, halvklot
  (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;
  (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;
halvklot, hemisfär
  (geometria) połowa kuli;

północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
midnatt
  godzina 24:00
norr, nord
  kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;

północnoamerykański /pˌuwnɔtsnˌɔamˌɛrɨkˈaɲski/ (adj)
nordamerikansk
  związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej

północnoatlantycki /pˌuwnɔtsnˌɔatlantˈɨtski/ (adj)
nordatlantisk
  związany z północnym Atlantykiem lub obszarami wokół niego położonymi

północnoeuropejski /pˌuwnɔtsnˌɔɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
nordeuropeisk
  odnoszący się do Europy Północnej, związany z Europą Północną

północnoirlandzki /pˌuwnɔtsnˌɔirlˈantski/ (adj)
nordirländsk
  związany z Irlandią Północną, dotyczący Irlandii Północnej

północnokoreański /puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
nordkoreansk
  odnoszący się do Korei Północnej

północnopolski /pˌuwnɔtsnɔpˈɔlski/ (adj)
nordpolsk
  związany z północną Polską, dotyczący północnej Polski

północny /puwˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
nordlig, norra
  (geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku

północny wschód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut/ (n)
nordost
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim

półsamogłoska /ˌpuwsãmɔɡˈwɔska/ (n)
halvvokal
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska mająca cechy samogłoski, lecz nie mająca zdolności sylabotwórczej

półtora /puwˈtɔra/ (numeralFraction)
halvannan
  jeden/jedno i pół

półwysep /puwˈvɨsɛp/ (n)
halvö
  (geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

późno /ˈpuʑnɔ/ (adv)
sent
  pod koniec jakiegoś czasu lub okresu
  po upływie czasu dłuższego niż zwykle lub niż oczekiwano
  wieczorem lub w nocy

późny /ˈpuʑnɨ/ (adj)
sen
  będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów
  następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa

pęcherz /pˈɛnxɛʃ/ (n)
urinblåsa
  (anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców

pęcherzyk żółciowy /pɛnxˈɛʒɨɡ ʒuwtɕˈɔvɨ/ (n)
gallblåsa
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci

pędzel /ˈpɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
pensel
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;

pędzić /ˈpɛ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
jaga
  poruszać się bardzo szybko w pewnym kierunku

pępek /ˈpɛ̃mpɛk/ (n)
navel
  (anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;

pępowina /pˌɛmpɔvˈina/ (n)
navelsträng
  (anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze

pętla /ˈpɛ̃ntla/ (n)
snara, ögla
  związany na powrót sznur lub drut

płaca /ˈpwaʦ̑a/ (n)
lön
  zarobek, wynagrodzenie za pracę

płacić /ˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
betala, erlägga
  dawać (przekazywać) pieniądze za coś

płakać /ˈpwakaʨ̑/ (v)
gråta, grina
  wylewać łzy, ronić łzy

płaski /ˈpwasʲci/ (adj)
flat, platt
  nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień

płaszcz /pwaʃʧ̑/ (n)
kappa, rock
  (krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;

płaszczka /ˈpwaʃʧ̑ka/ (n)
rocka
  (ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;

płatek /ˈpwatɛk/ (n)
snöflinga
  kryształ śniegu
flinga
  niewielki, płaski kawałek czegoś

płatek śniegu /ˈpwatɛc ˈɕɲɛɡu/ (n)
snöflinga
  struktura kryształów śniegu

płaz /pwas/ (n)
groddjur, amfibie
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych Amphibia;

płetwa /ˈpwɛtfa/ (n)
fena
  (zoologia, zoologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;

płetwa ogonowa /pwˈɛtfa ˌɔɡɔnˈɔva/ (n)
stjärtfena
  (zoologia, zoologiczny) tylna płetwa zwierząt wodnych

płetwal błękitny /pwˈɛtfal bwɛŋkˈitnɨ/ (n)
blåval
  (zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal;

płeć /pwɛʨ̑/ (n)
kön
  cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;

płot /pwɔt/ (n)
staket, stängsel
  ogrodzenie domu lub gospodarstwa;

płotek /ˈpwɔtɛk/ (n)
häck
  (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w biegach płotkarskich

płoć /pwɔʨ̑/ (n)
mört
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka;

płuco /ˈpwuʦ̑ɔ/ (n)
lunga
  (anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;

pług /pwuk/ (n)
plog
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;

płyn /pwɨ̃n/ (n)
vätska
  substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona

płynność finansowa /ˈpwɨ̃nːɔɕʨ̑ ˌfʲĩnãw̃ˈsɔva/ (n)
likviditet
  (ekonomia, ekonomiczny) zdolność do terminowego realizowania zobowiązań;

płynny /ˈpwɨ̃nːɨ/ (adj)
flytande
  będący płynem

płynąć /ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
strömma
  (przenośnie, przenośnia) brzmieć
flyta, strömma
  o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku
rinna
  o czasie: upływać, mijać
simma
  poruszać się w wodzie lub na jej powierzchni, także za pomocą łodzi

płyta /ˈpwɨta/ (n)
CD-skiva
  krążek służący do przechowywania muzyki lub danych
skiva, platt
  płaski, stosunkowo sztywny przedmiot o grubości małej w porównaniu do długości i szerokości

płyta główna /ˈpwɨta ˈɡwuvna/ (n)
moderkort
  (elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych;

pływactwo /pwɨvˈatstfɔ/ (n)
simning
  (sport, sportowy) sport pływacki, zawody pływackie

pływaczka /pwɨˈvaʧ̑ka/ (n)
simmerska
  forma żeńska od: pływak

pływać /ˈpwɨvaʨ̑/ (v)
flyta
  mieć cechy, które uniemożliwiają zatonięcie w wodzie
simma
  poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie

quiz /ɡvˈis/ (n)
frågesport
  rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;

rabarbar /raˈbarbar/ (n)
rabarber
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;

rabat /ˈrabat/ (n)
rabatt
  obniżka ceny

rabdomioliza /ˌrabdɔ̃mʲjɔˈlʲiza/ (n)
rabdomyolys
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych spowodowany rozpadem mięśni;

rabin /ˈrabʲĩn/ (n)
rabbin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

rabować /raˈbɔvaʨ̑/ (v)
röva
  bezprawnie zabierać coś przy użyciu przemocy

rachunek /raˈxũnɛk/ (n)
räkning
  kwit zawierający rozliczenie należności za towar lub usługę, zawierający sumę końcową
nota
  spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową

racjonalista /ˌraʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
rationalist
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik racjonalizmu w filozofii
  człowiek, który w swoim postępowaniu kieruje się rozumem, nie emocjami

racjonalistyczny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
rationalistisk
  (filozofia, filozoficzny) związany z racjonalizmem

racjonalizm /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
rationalism
  (filozofia, filozoficzny) pogląd uznający za możliwe poznanie prawdy z użyciem samego rozumu;
  postawa odrzucająca tezy nie mające uzasadnienia rozumowego, np. wynikające wyłącznie z wiary, tradycji, autorytetu, itp.;
  preferowanie w decyzjach argumentów rozumowych (zwłaszcza nad emocjonalnymi)

racjonalność /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
rationalitet
  cecha tego, co racjonalne

racjonalny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
rationell, förnuftig
  opierający się na logicznym rozumowaniu

raczyć /ˈraʧ̑ɨʨ̑/ (v)
traktera, undfägna
  częstować

rad /rat/ (n)
radium
  (chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;

rada /ˈrada/ (n)
råd
  grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
  wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
  zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem

radio /ˈradʲjɔ/ (n)
radio
  instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odbioru takich audycji;

radioaktywność /rˌadjɔaktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
radioaktivitet
  (fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma

radioodbiornik /ˌradʲjɔːdˈbʲjɔrʲɲik/ (n)
radiomottagare
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odbioru sygnału radiowego;

radiotelegrafista /ˌradʲjɔtɛlɛɡraˈfʲista/ (n)
radiotelegrafist
  pracownik, który obsługuje radiotelegraf, przekazuje i odbiera radiotelegramy

radiowóz /raˈdʲjɔvus/ (n)
polisbil
  samochód policyjny;

radon /ˈradɔ̃n/ (n)
radon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;

radość /ˈradɔɕʨ̑/ (n)
glädje, fröjd
  uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

radziecki /raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (adj)
sovjetisk
  odnoszący się do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR)

radzić /ˈraʥ̑iʨ̑/ (v)
råda
  udzielać komuś rady

radło /rˈadwɔ/ (n)
årder
  (rolnictwo, rolniczy) najprostsze i najstarsze narzędzie do spulchniania gleby bez odwracania skiby

rafa /ˈrafa/ (n)
rev
  zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;

rafa koralowa /ˈrafa ˌkɔraˈlɔva/ (n)
korallrev
  rafa powstała z nagromadzenia pozostałości organizmów morskich, głównie szkieletów korali

rafinować /ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
raffinera
  poddawać procesowi rafinacji

raj /raj/ (n)
paradis, himmel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;

raj podatkowy /ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (n)
skatteparadis
  (potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;

rajstopy /rajˈstɔpɨ/ (n)
strumpbyxa, strumpbyxor
  rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;

rak /rak/ (n)
utväxt
  (leśnictwo) (botanika, botaniczny) przerost, patologiczne zgrubienie tkanki drewna;
cancer, kräfta
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego;
stegjärn
  (sport, sportowy) każdy z pary kolców alpinistycznych zakładanych na buty;
kräfta
  (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;

rakieta /raˈcɛta/ (n)
raket
  pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;
  (wojskowość, wojskowy) pocisk zbudowany z głowicy bojowej i urządzenia napędowego z silnikiem rakietowym

ramię /ˈrãmʲjɛ/ (n)
axel
  (anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego

rana /ˈrãna/ (n)
sår, skada
  (medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;

randka /ˈrãntka/ (n)
dejt, träff
  umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu

raniuszek /rãˈɲuʃɛk/ (n)
stjärtmes
  (ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;

rano /ˈrãnɔ/ (adv)
på morgon
  wcześnie w ciągu dnia

rano /ˈrãnɔ/ (n)
morgon
  wczesna pora dnia

ransomware /rˌansɔmvˈarɛ/ (n)
utpressningsprogram
  (informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które blokuje system komputerowy lub szyfruje zapisane w nim dane, a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie dostępu;

raper /ˈrapɛr/ (n)
rappare
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca muzyki rap

raport /ˈrapɔrt/ (n)
rapport
  szczegółowe sprawozdanie

raróg /ˈraruk/ (n)
tatarfalk
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku raróg zwyczajny, Falco cherrug

rasa /ˈrasa/ (n)
ras
  (zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;

rasistowski /ˌraɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
rasistisk
  związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu

rasizm /ˈraɕism̥/ (n)
rasism
  ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;

raszpla /ˈraʃpla/ (n)
havsängel
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Squatina squatina, gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny raszplowatych; rekin o spłaszczonym ciele i dużych parzystych płetwach;

ratować /raˈtɔvaʨ̑/ (v)
rädda, bärga
  wyciągać kogoś z kłopotów, tarapatów

ratusz /ˈratuʃ/ (n)
rådhus, stadshus
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;

ratyfikacja /rˌatɨfikˈatsja/ (n)
ratificering
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez uprawniony do tego organ państwowy

raz /'razɨ/ /ras/ (cardinalNumeral)
ett
  przy liczeniu jeden

raz /'razɨ/ /ras/ (n)
gång
  pojedyncza realizacja czynności
slag, rapp, smocka, smäll, snyting
  uderzenie wymierzone za pomocą przeznaczonego do tego celu narzędzia

razem /ˈrazɛ̃m/ (adv)
tillsammans
  (o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie

razić /ˈraʑiʨ̑/ (v)
stöta
  wzbudzać nieprzyjemne uczucie, powodować negatywne odczucia

rdza /rʣ̑a/ (n)
rost
  warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;

rdzeń kręgowy /rdʑˈɛɲ krɛŋɡˈɔvɨ/ (n)
ryggmärg
  (anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała

reagować /ˌrɛaˈɡɔvaʨ̑/ (v)
reagera
  odpowiadać jakimś zachowaniem na daną sytuację

reakcja /rɛˈakʦ̑ʲja/ (n)
reaktion
  (chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne;
  (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki
  (fizyka, fizyczny) proces, przemiana
  odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
  zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian

reaktancja /ˌrɛakˈtãnʦ̑ʲja/ (n)
reaktans
  (fizyka, fizyczny) wkład do oporności układu elektrycznego pojawiający się przy przepływie prądów zmiennych, związany z obecnością w tym układzie indukcyjności i pojemności; część urojona impedancji;

reaktor /rɛˈaktɔr/ (n)
reaktor, kärnreaktor
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;

realgar /rɛˈalɡar/ (n)
realgar
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu;

realizm /rɛˈalizm/ (n)
realism
  postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierne odtwarzanie rzeczywistości w utworze literackim lub dziele sztuki; (także, też) kierunek literacki i artystyczny wiernie odtwarzający rzeczywistość oraz cechujący się tym kierunek rozwinięty w XIX wieku;

rebetiko /rˌɛbɛtʲˈikɔ/ (n)
rebetiko
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) gatunek tradycyjnej wokalnej muzyki greckiej, z buzuki jako instrumentem wiodącym, a będącej miksem muzyki bizantyjskiej, zachodniej i orientalnej, zapoczątkowanej w XIX w. przez ludzi z biedoty miejskiej i marginesu społecznego;

recenzja /rɛˈʦ̑ɛ̃w̃zʲja/ (n)
kritik
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ocena wraz z krótkim omówieniem publikacji książkowej, filmu, albumu muzycznego, koncertu, imprezy artystycznej w prasie lub w innych środkach przekazu

recepcjonista /rˌɛtsɛptsjɔɲˈista/ (n)
receptionist
  osoba pracująca w recepcji, np. hotelu

recesja /rɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
recession
  (ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego

reda /rˈɛda/ (n)
redd
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wydzielony akwen przedportowy dla oczekujących na wpłynięcie statków;

redakcyjny /rˌɛdaktsˈɨjnɨ/ (adj)
redaktionell
  związany z redakcją i/lub redaktorami

redaktor /rɛˈdaktɔr/ (n)
redaktör
  pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych

reeksport /rɛˈːkspɔrt/ (n)
reexport
  (ekonomia, ekonomiczny) powrotny eksport, wywóz towaru pochodzenia zagranicznego za granicę;

refektarz /rɛˈfɛktaʃ/ (n)
refektorium, klostermatsal
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;

referencja /ˌrɛfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
referens
  (informatyka, informatyczny) wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych;

referendum /ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/ (n)
folkomröstning, referendum
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;

reformować /rˌɛfɔrmˈɔvatɕ/ (v)
reformera
  dokonywać reformy

regent /ˈrɛɡɛ̃nt/ (n)
regent
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę;

region /ˈrɛɟɔ̃n/ (n)
region
  (książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi

regresywny /ˌrɛɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
regressiv
  mający tendencję do cofania się, wsteczny, niepostępowy

regularnie /ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ/ (adv)
regelbundet
  w sposób regularny

regularny /ˌrɛɡuˈlarnɨ/ (adj)
regelbunden
  (gramatyka) posiadający typową odmianę
  powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni

reguła /rɛˈɡuwa/ (n)
regel
  zasada, według której należy postępować

rehabilitacja /ˌrɛxabʲilʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
rehabilitering
  (medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia;

reinkarnacja /ˌrɛ<sup>j</sup>ĩŋkarˈnaʦ̑ʲja/ (n)
själavandring, reinkarnation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, według którego dusza po śmierci wciela się w nowy byt fizyczny;

rejestr /ˈrɛjɛstr̥/ (n)
register
  spis danych, wykaz, lista

rejs /rˈɛjs/ (n)
kryssning
  (morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego

rekin /ˈrɛcĩn/ (n)
haj
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;

reklama /rɛkˈlãma/ (n)
reklam, annons, annonsering
  informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;

rekomendacja /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja/ (n)
rekommendation
  (książkowy) opinia o kimś (zazwyczaj pozytywna)

rekomendować /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
rekommendera
  dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś

rekonstrukcja /rˌɛkɔnstrˈuktsja/ (n)
rekonstruktion
  odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana

rekreacja /ˌrɛkrɛˈaʦ̑ʲja/ (n)
rekreation
  odnawianie sił poprzez aktywny wypoczynek lub za pomocą różnych form aktywności fizycznej lub psychicznej

rekrut /ˈrɛkrut/ (n)
rekryt
  (wojskowość, wojskowy) nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska;

relacja /rɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
relation
  zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów
  opis zdarzenia, wydarzenia, sytuacji
  stosunek emocjonalny pomiędzy co najmniej dwiema osobami

relatywnie /ˌrɛlaˈtɨvʲɲɛ/ (adv)
relativt
  względnie

relief /ˈrɛlʲjɛf/ (n)
relief
  płaskorzeźba;

religia /rɛˈlʲiɟja/ (n)
religion
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;

religijny /ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
religiös
  postępujący zgodnie z zasadami religii
  dotyczący religii, opisujący religię

relikt /rˈɛlikt/ (n)
relikt
  pozostałość, szczątek z minionych epok

relikwia /rɛlˈikfja/ (n)
relik
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;

reminiscencja /rˌɛmiɲistsˈɛntsja/ (n)
reminiscens
  (książkowy) wspomnienie rzeczy, minionej sprawy i refleksje z nimi związane

remiz /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
pungmes
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak budujący zwisające gniazda;

remiza /rɛ̃ˈmʲiza/ (n)
brandstation
  budynek straży pożarnej, magazyn sprzętu przeciwpożarowego;

ren /rɛ̃n/ (n)
rhenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;
ren
  (zoologia, zoologiczny) renifer

renifer /rɛ̃ˈɲifɛr/ (n)
ren
  (zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;

renoma /rɛ̃ˈnɔ̃ma/ (n)
renommé
  sława, dobra opinia o kimś lub o czymś

renowacja /ˌrɛ̃nɔˈvaʦ̑ʲja/ (n)
renovering
  odnowienie, odświeżenie, restauracja

rentgenolog /rˌɛndɡɛnˈɔlɔk/ (n)
röntgenolog
  (medycyna, medyczny) specjalista w zakresie rentgenologii

rentgenologiczny /ˌrɛ̃ndɡɛ̃nɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
röntgenologisk
  związany z rentgenologią, dotyczący rentgenologii

rentowny /rɛ̃nˈtɔvnɨ/ (adj)
lönsam, räntabel
  przynoszący zysk

replika /ˈrɛplʲika/ (n)
replik
  powtórne wykonanie dzieła sztuki, pojazdu, samolotu itp. z możliwie wiernym odtworzeniem oryginału;

reportaż /rɛpˈɔrtaʃ/ (n)
reportage
  (literacko) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji;

reprezentacja /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
representation
  grupa osób, które występują w czyimś imieniu

reprezentować /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
ange, representera, utgöra, uttrycka
  wyrażać coś
representera, företräda
  występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem

reprymenda /ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda/ (n)
ovett, reprimand
  nagana, upomnienie, admonicja

republika /rɛˈpublʲika/ (n)
republik
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;

republika bananowa /rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva/ (n)
bananrepublik
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) małe, niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone przez dyktatora lub reżim wojskowy;

respekt /ˈrɛspɛkt/ (n)
respekt
  szacunek, poważanie

restauracja /ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja/ (n)
restaurering
  (budownictwo) odnowienie, odbudowanie
restaurang
  (gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie;

reszta /ˈrɛʃta/ (n)
rest
  elementy, które zostały
  (matematyka, matematyczny) przy dzieleniu liczb całkowitych: liczba, która dodana do zaokrąglonego w dół wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną;
rest, växel
  przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać

retoryka /rɛtˈɔrɨkˌa/ (n)
retorik
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako (1.1)

retroaktywny /rˌɛtrɔaktˈɨvnɨ/ (adj)
retroaktiv
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który obowiązuje z datą wsteczną, działa wstecz

retsina /rɛtɕˈina/ (n)
retsina
  (spożywczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki;

reumatyczny /ˌrɛwmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
reumatisk
  (medycyna, medyczny) związany z reumatyzmem, właściwy reumatyzmowi

reumatyk /rɛwmˈatɨk/ (n)
reumatiker
  osoba cierpiąca na reumatyzm

reumatyzm /rɛwˈmatɨsm̥/ (n)
reumatism
  (medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;

reunioński /rɛwɲʲˈɔɲski/ (adj)
reunionisk
  związany z Reunionem, dotyczący Reunionu (wyspy i departamentu Francji)

rewolucja /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
revolution
  gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;
  (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany

rewolucja francuska /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska/ (n)
franska revolutionen
  (historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych;

rewolucjonista /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
revolutionär
  uczestnik lub zwolennik rewolucji

rewolwer /rɛˈvɔlvɛr/ (n)
revolver
  ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben;

rezeda /rɛˈzɛda/ (n)
reseda
  (botanika, botaniczny) Reseda liczący około 30 gatunków rodzaj roślin z rodziny rezedowatych;

rezerwować /ˌrɛzɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
reservera, boka, belägga, markera
  zapewnić z wyprzedzeniem określone miejsce w określonym czasie

rezerwowy /rˌɛzɛrvˈɔvɨ/ (n)
reserv
  (sport, sportowy) gracz, który oczekuje na ewentualną zmianę poza boiskiem

rezolutny /ˌrɛzɔˈlutnɨ/ (adj)
beslutsam, bestämd, kvicktänkt, resolut, rådig
  bystry, zaradny

rezultat /rɛˈzultat/ (n)
effekt
  wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania

reżyser /rɛˈʒɨsɛr/ (n)
regissör
  realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;

ring /rʲĩŋk/ (n)
ring, boxningsring
  (sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich;

robak /ˈrɔbak/ (n)
mask
  (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;
  (informatyka, informatyczny) powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania;

robienie /rɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
göring
  zajmowanie się czymś, wykonywanie jakiejś czynności; wywoływanie jakiegoś stanu

robić /ˈrɔbʲiʨ̑/ (v)
göra
  wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
  zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan

robić dobrą minę do złej gry /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈdɔbrɔ̃w̃ ˈmʲĩnɛ dɔ‿ˈzwɛj ˈɡrɨ/ (v)
hålla god min i elakt spel
  udawać, że wszystko jest w porządku, mimo że sytuacja przedstawia się źle

robić na drutach /ˈrɔbʲiʨ̑ na‿ˈdrutax/ (v)
sticka
  wykonywać robotę dzianą na drutach; dziać

robić z igły widły /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ/ (v)
att göra en höna av en fjäder, att göra ett berg av ett sandkorn
  (potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać

robot /ˈrɔbɔt/ (n)
robot
  (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie

robotnica /ˌrɔbɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
arbetsbi
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezpłodna samica pszczoły, mrówki lub termita, która wykonuje wszystkie prace
arbeterska
  kobieta, która zawodowo pracuje fizycznie, zwykle w fabryce

robotnik /rɔˈbɔtʲɲik/ (n)
arbetare
  pracownik wykonujący pracę fizyczną

robótka /rɔˈbutka/ (n)
handarbete
  (przestarzałe, przestarzały) przedmiot (np. serwetka, ubranie itp.) wykonany (albo w trakcie wykonywania) ręcznie igłą, na drutach, na szydełku itp.

rock /rɔk/ (n)
rock
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;

rocznica /rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
årsdag
  dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu;

roczny /ˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
årlig
  trwający przez rok
  obejmujący czas roku

rod /rɔt/ (n)
rodium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;

rodeo /rɔdˈɛɔ/ (n)
rodeo
  (sport, sportowy) widowisko, które polega na popisach w poskramianiu zwierząt gospodarskich: nieujeżdżonych koni, cieląt, byków

rodowity /rˌɔdɔvˈitɨ/ (adj)
infödd
  urodzony w danym kraju, mieście, dzielnicy, pochodzący z danego kraju, miasta, dzielnicy

rodzaj /ˈrɔʣ̑aj/ (n)
genus, släkte
  (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;
genus
  (gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;
typ, sort, art, slag
  typ, odmiana, gatunek

rodzaj męski /ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci/ (n)
maskulinum
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj nijaki /ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci/ (n)
neutrum
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj żeński /ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (n)
femininum
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzajnik /rɔˈʣ̑ajɲik/ (n)
artikel
  (gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;

rodzajnik nieokreślony /rɔˈʣ̑ajɲic ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
obestämd artikel
  (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach wieloznacznych (np. nie odnoszących się do konkretnego przedmiotu lub osoby)

rodzajnik określony /rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
bestämd artikel
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych

rodzeństwo /rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
syskon
  brat (bracia), siostra (siostry);

rodzic /ˈrɔʥ̑iʦ̑/ (n)
förälder
  pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka

rodzina /rɔˈʥ̑ĩna/ (n)
familj
  rodzice wraz z ich dziećmi
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;

rodzić /ˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
föda
  (fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat

rodzynek /rɔˈʣ̑ɨ̃nɛk/ (n)
russin
  suszone winogrono

roentgen /ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/ (n)
röntgenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;

rogatnica /ˌrɔɡatʲˈɲiʦ̑a/ (n)
tryckarfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) popularna ryba akwariowa;

rok /rɔk/ (n)
år
  czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;

rok przestępny /ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/ (n)
skottår
  (astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;

rola /ˈrɔla/ (n)
roll
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora
  funkcja, odpowiedzialność

rolka /ˈrɔlka/ (n)
rulle, spole
  szpula, tuba z czymś na nią nawiniętym

rolnictwo /rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
åkerbruk, jordbruk
  (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;

rolnik /ˈrɔlʲɲik/ (n)
bonde, jordbrukare, lantbrukare
  osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym

rolować /rɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
rulla
  zwijać w rulon

romantyczny /ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
romantisk
  (potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
  związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm

rondo /ˈrɔ̃ndɔ/ (n)
rondell
  (motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;
rondo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powracającym refrenem i kupletami;
brätte, hattbrätte
  brzeg kapelusza otaczający jego główkę

ropa naftowa /ˈrɔpa naˈftɔva/ (n)
petroleum, råolja, bergolja
  (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;

ropieć /rˈɔpʲɛtɕ/ (v)
bulna
  (medycyna, medyczny) wydzielać ropę

ropucha /rɔˈpuxa/ (n)
padda
  (herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;

rosa /ˈrɔsa/ (n)
dagg
  krople wody osadzające się na ziemi i roślinach

rosnąć /ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
svälla
  o cieście podnosić się
växa
  o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
öka, växa
  powiększać swoje rozmiary, skalę

rosomak /rɔˈsɔ̃mak/ (n)
järv
  (zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (adj)
rysk, ryska
  dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (n)
ryska
  język urzędowy Rosji;

rosyjskojęzyczny /rɔˈsɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
ryskspråkig
  posługujący się językiem rosyjskim
  spisany, stworzony w języku rosyjskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem rosyjskim

rotmistrz /ˈrɔtmʲisṭʃ/ (n)
ryttmästare
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski w kawalerii z pierwszej połowy XX wieku;

rottweiler /rˌɔttfɛˈilɛr/ (n)
rottweiler
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosych psów o silnym ciele wywodząca się z Germanii;

rotunda /rɔˈtũnda/ (n)
rotunda
  (architektura, architektoniczny) budowla wzniesiona na planie koła;

rower /ˈrɔvɛr/ (n)
cykel, tvåhjuling
  jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;

rowerzysta /ˌrɔvɛˈʒɨsta/ (n)
cyklist
  osoba poruszająca się za pomocą roweru

rozbieżność /rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
skiljaktighet, skillnad
  różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności

rozbój /ˈrɔzbuj/ (n)
röveri
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) napad bandycki w celu ograbienia;

rozczarowany /rˌɔstʃarɔvˈanɨ/ (adj)
besviken, missräknad, slokörad, snopen
  taki, którego życzenia, nadzieje, oczekiwania nie spełniły się

rozdroże /rɔzˈdrɔʒɛ/ (n)
vägskäl
  miejsce, w którym droga, ścieżka, szlak rozgałęzia się

rozdział /ˈrɔʑʥ̑aw/ (n)
kapitel
  (drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis

rozdzielać /rɔʑˈʥ̑ɛlaʨ̑/ (v)
dela, splittra
  dokonywać podziału na części
skilja
  rozgraniczać różne sprawy, kwestie, rzeczy
skiljas
  dzielić siebie na grupy lub jednostki

rozebrać /rɔˈzɛbraʨ̑/ (v)
plocka isär, plocka sönder, ta isär
  rozłożyć na części, rozmontować
klä av
  zdjąć ubranie z kogoś lub czegoś
klä av sig
  zdjąć z siebie ubranie

rozgrzewka /rɔzˈɡʒɛfka/ (n)
uppvärmning
  (sport, sportowy) zestaw ćwiczeń przed treningiem służąca przygotowaniu organizmu do wysiłku;

rozgwiazda /rɔzˈɡvʲjazda/ (n)
sjöstjärna
  (zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;

rozkaz /ˈrɔskas/ (n)
befallning, order
  polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

rozkojarzony /rˌɔskɔjaʒˈɔnɨ/ (adj)
distraherad, disträ, förströdd, förvirrad, konfunderad, ofokuserad
  zachowujący się lub myślący chaotycznie, nie mogący się skupić

rozkład /ˈrɔskwat/ (n)
plan, schema, tidsplan, tidsschema, timplan
  plan czynności następujących w jakimś określonym porządku czasu
förfall, sönderfall, sönderdelning, upplösning
  proces lub wynik gnicia
fördelning, indelning, uppdelning
  sposób podziału na elementy składowe
tidtabell, turlista
  tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1)

rozkład jazdy /ˈrɔskwatʲ ˈjazdɨ/ (n)
tidtabell
  lista z godzinami odjazdów i przyjazdów jakichś środków transportu w danym miejscu;

rozlewać /rɔzlˈɛvatɕ/ (v)
hälla upp, ösa
  lejąc, napełniać kilka naczyń
hälla ut, spilla
  powodować wydostanie się cieczy poza naczynie
hälla ut, spilla ut
  lejąc się, rozpływać się po jakiejś powierzchni
svämma över, översvämma
  o zbiorniku wodnym:: występować z brzegów

rozmaity /ˌrɔzmaˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
diverse, allehanda, allsköns
  charakteryzujący się różnorodnością swoich cech, np. kształtów, kolorów, typów

rozmiar /ˈrɔzmʲjar/ (n)
storlek
  wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)

rozmyślać /rɔzˈmɨɕlaʨ̑/ (v)
begrunda, besinna, betänka, eftersinna, fundera, grubbla
  zastanawiać się nad czymś; długo o czymś myśleć, rozważać coś
svänga, ändra sig, ångra sig
  zmieniać zdanie, zniechęcać się; wycofywać się, odstępować od jakiegoś zdania, decyzji

rozniecać /rɔzʲˈɲɛʦ̑aʨ̑/ (v)
blåsa på
  powodować powstanie ognia

rozpaczać /rɔspˈatʃatɕ/ (v)
förtvivla
  pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć

rozpad /ˈrɔspat/ (n)
sönderfall, upplösning
  podzielenie na części
fördärv, förfall, nedgång
  powstanie różnic

rozporek /rɔsˈpɔrɛk/ (n)
gylf
  (krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach

rozpuszczalny /rˌɔspuʃtʃˈalnɨ/ (adj)
smältbar
  taki, który można rozpuścić

rozrusznik serca /rɔzrˈuʃɲik sˈɛrtsa/ (n)
pacemaker, hjärtpacemaker, hjärtstimulator
  (medycyna, medyczny) aparat wszczepiany w ciało chorego, służące do elektrycznego pobudzania mięsienia sercowego

rozstrzelać /rɔsstʃˈɛlatɕ/ (v)
arkebusera, fysiljera
  zabić kogoś, strzelając z broni palnej; dokonać egzekucji w ten sposób

rozsądek /rɔsˈːɔ̃ndɛk/ (n)
förnuft
  intelektualna cecha człowieka oznaczająca umiejętność działania i podejmowania decyzji;

rozsądny /rɔsˈːɔ̃ndnɨ/ (adj)
förnuftig, rationell, klok, förståndig, omdömesgill, resonabel
  taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny

roztargnienie /rˌɔstarɡɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
tankspriddhet
  nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne

roztargniony /ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
tankspridd, disträ, okoncentrerad, distraherad, förströdd
  nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może skoncentrować się

roztrzepany /rˌɔstʃɛpˈanɨ/ (adj)
tanklös, tankspridd, virrig, disträ, fladdrig
  skłonny do nieuwagi i chaotyczności

roztwór /ˈrɔstfur/ (n)
lösning
  (chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;

rozumieć /rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
förstå, koppla
  pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń

rozwidlenie /ˌrɔzvʲiˈdlɛ̃ɲɛ/ (n)
förgrening
  miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi

rozwijać /rɔzˈvʲijäʨ̑/ (v)
komma upp
  o prędkości: osiągać
utveckla
  prowadzić długotrwałą operację o rosnącej skali
veckla upp
  rozpakowywać, odwijając opakowanie
rulla ut, veckla ut
  rozprostowywać coś zwiniętego
sprida sig
  (wojskowość, wojskowy) o jednostce bojowej: rozprzestrzeniać się według ustalonego planu
slå ut
  o kwiatach, pąkach: rozchylać się

rozwód /ˈrɔzvut/ (n)
skilsmässa, äktenskapsskillnad
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;

rozwódka /rɔzvˈutka/ (n)
frånskild kvinna
  kobieta, która się rozwiodła

rozwój /ˈrɔzvuj/ (n)
utveckling
  następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy
  proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu
  proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami

rozświetlać /rɔɕˈːfʲjɛtlaʨ̑/ (v)
lysa upp
  czynić jaśniejszym

roślina /rɔɕˈlʲĩna/ (n)
växt, planta
  (botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;

roślina doniczkowa /rɔɕlˈina dˌɔɲitʃkˈɔva/ (n)
krukväxt
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ozdobna roślina sadzona w rozmaitych naczyniach i uprawiana we wnętrzach mieszkalnych lub biurowych

roślinożerca /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
växtätare
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami

roślinożerny /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
växtätande
  (zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny

rożeniec /rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
stjärtand
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie;

rtęć /r̥tɛ̃ɲʨ̑/ (n)
kvicksilver
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80;

rubid /ˈrubʲit/ (n)
rubidium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;

rubin /ˈrubʲĩn/ (n)
rubin
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;

ruch /rux/ (n)
rörelse
  (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
  grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego
  gest, ruszenie częścią ciała
trafik
  sposób poruszania się na drodze
drag
  w grach: ruszenie bierki, figury, zagranie kartą itp., kolejka

ruda /ˈruda/ (n)
malm
  (geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali

rudzik /ˈruʥ̑ik/ (n)
rödhake
  (ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;

rufa /ˈrufa/ (n)
akterskepp
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;

rum /rũm/ (n)
rom
  (spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (adj)
rumänsk, rumänska
  pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (n)
rumänska
  urzędowy język Rumunii;

rura /ˈrura/ (n)
rör
  przewód do transportu płynów;

ruszać /ˈruʃaʨ̑/ (v)
röra
  wprawiać w ruch lub utrzymywać w ruchu, powodować wykonanie ruchu
  (potocznie, potoczny) dotykać
röra sig
  wprawiać siebie w ruch lub w nim pozostawać, wykonywać ruch

ruszt /ruʃt/ (n)
rost
  część urządzenia do spalania (pieca lub kotła), a także grilla, pod którą umieszcza się paliwo

ruten /ˈrutɛ̃n/ (n)
rutenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;

rutherford /ruˈtɛrfɔrt/ (n)
rutherfordium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;

rwanda /ˈrvãnda/ (n)
rwanda
  język, którym mówi się w Rwandzie;

rwandyjski /rvãnˈdɨjsʲci/ (adj)
rwandisk
  odnoszący się do państwa Rwanda

ryba /ˈrɨba/ (n)
fisk
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;

rybak /ˈrɨbak/ (n)
fiskare
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;

rybitwa /rɨˈbʲitfa/ (n)
tärna
  (ornitologia, ornitologiczny) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych;

ryboflawina /ˌrɨbɔflaˈvʲĩna/ (n)
riboflavin
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

rycerski /rɨˈʦ̑ɛrsʲci/ (adj)
ridderlig
  związany z rycerzem i rycerstwem

rycerz /ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
riddare, knekt
  (historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;

rydz /rɨʦ̑/ (n)
riska, tallblodriska
  (potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny z gatunku Lactarius deliciosus, mleczaj rydz, z koncentrycznymi pasami na kapeluszu;

ryj /rɨj/ (n)
tryne
  (zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt

rynek /ˈrɨ̃nɛk/ (n)
marknad
  (ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze;
  wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów;
torg
  centralne miejsce w mieście, gdzie dawniej był rynek (1.1)

rynek pieniężny /ˈrɨ̃nɛk pʲjɛ̇̃ˈɲɛ̃w̃ʒnɨ/ (n)
penningmarknad
  (ekonomia, ekonomiczny) rynek transakcji krótkoterminowych o terminie realizacji nie dłuższym niż rok;

rynsztok /rˈɨnʃtɔk/ (n)
rännsten
  otwarty kanał, zwykle wzdłuż krawędzi jezdni, odprowadzający z ulicy wody opadowe i ściekowe

rysowanie /ˌrɨsɔˈvãɲɛ/ (n)
ritning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: rysować

rysować /rɨˈsɔvaʨ̑/ (v)
rita, teckna
  tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia

rysowniczka /ˌrɨsɔvʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
tecknerska
  kobieta, która wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych

rysownik /rɨˈsɔvʲɲik/ (n)
tecknare
  ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych

rysunek /rɨˈsũnɛk/ (n)
ritning, teckning
  to, co zostało narysowane;

rytm /rɨtm̥/ (n)
rytm
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu;

rytuał /rɨˈtu<sup>w</sup>aw/ (n)
ritual, rit
  (antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;

rywal /rˈɨval/ (n)
rival
  osoba, która konkuruje w czymś

ryzyko /ˈrɨzɨkɔ/ (n)
risk
  możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda

ryś /rɨɕ/ (n)
lodjur, lo
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;

ryż /rɨʃ/ (n)
ris, risgryn
  (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
  (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)

rzadki /ˈʒatʲci/ (adj)
tunn
  półpłynny, mający półpłynną konsystencję
sällsynt
  zachodzący rzadko

rzadko /ˈʒatkɔ/ (adv)
sällan
  prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami

rzec /ʒɛʦ̑/ (v)
anföra, framhålla, fram­föra, säga, uttala, uttrycka
  (książkowy) (przestarzałe, przestarzały) mówić, odzywać się, komunikować coś

rzecz /ʒɛʧ̑/ (n)
sak, föremål
  wytwór materialny, przedmiot

rzeczniczka /ʒɛtʃɲˈitʃka/ (n)
taleskvinna
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) kobieta występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję

rzecznik /ʒˈɛtʃɲik/ (n)
förespråkare, förfäktare, förkämpe, försvarare, vapendragare
  (książkowy) osoba występująca w obronie kogoś lub czegoś, popierająca jakąś sprawę
talesman, språkrör, förtroendeman, målsman, ombud, ombudsman
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) osoba występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję;

rzeczownik /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik/ (n)
substantiv, nomen
  (gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;

rzeczownik własny /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲiɡ ˈvwasnɨ/ (n)
egennamn
  (gramatyka) rzeczownik będący nazwą konkretnej osoby lub innej istoty żywej, przedmiotu, miejsca lub obiektu geograficznego

rzeczywistość /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑/ (n)
verklighet, realitet
  prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie
  realistyczność, świat realny

rzeczywisty /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
verklig
  mający miejsce naprawdę

rzeczywiście /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
faktiskt, i sanning, minsann, riktigt, sannerligen, verkligen
  zgodnie z rzeczywistością, naprawdę, faktycznie

rzeczywiście /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
jaså, verkligen
  w formie pytania: wyraża wątpliwość

rzeka /ˈʒɛka/ (n)
flod, älv, å
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;

rzemieślniczy /ˌʒɛ̃mʲjɛ̇ɕl̥ʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
hantverksmässig
  odnoczący się do rzemieślnika lub rzemiosła

rzemieślnik /ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/ (n)
hantverkare
  osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)

rzemiosło /ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/ (n)
hantverk
  drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności

rzepka /ʒˈɛpka/ (n)
knäskål
  (anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka

rzesza /ˈʒɛʃa/ (n)
rike
  (historia, historyczny, historycznie) określenie państwa niemieckiego w różnych okresach jego historii;

rzeźbiarz /ˈʒɛʑbʲjaʃ/ (n)
skulptör
  (sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki

rzeźnia /ˈʒɛʑɲa/ (n)
slakthus, slakteri
  miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso;

rzeźnik /ˈʒɛʑɲik/ (n)
slaktare
  człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa

rzeżączka /ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
gonorré
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna;

rzodkiewka /ʒɔtʲˈcɛfka/ (n)
rädisa
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;

rzucanie /ʒuˈʦ̑ãɲɛ/ (n)
kastning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: rzucać

rzucać /ˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
lämna
  (potocznie, potoczny) zrezygnować ze związku z kimś
kasta
  wywoływać chwilowy lot przedmiotu

rzucać perły przed wieprze /ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ/ (v)
kasta pärlor framför svin, kasta pärlor för svin
  ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien

rzut /ʒut/ (n)
kast
  wprawienie w ruch i spowodowanie chwilowego lotu jakiegoś przedmiotu przez wyrzucenie go z pewną siłą
  szybki, energiczny ruch ręki, nogi, głowy lub gwałtowny skok całego ciała

rzut karny /ˈʒut ˈkarnɨ/ (n)
straffspark, straff
  (sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

rzut młotem /ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m/ (n)
släggkastning
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem;

rzut oka /ˈʒut ˈɔka/ (n)
anblick, ögonkast
  zerknięcie, szybkie spojrzenie

rzut oszczepem /ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m/ (n)
spjutkastning
  (sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;

rzygać /ˈʒɨɡaʨ̑/ (v)
spy
  (grubiański, grubiańsko) wymiotować

rzymski /ˈʒɨ̃msʲci/ (adj)
romersk
  odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu

rząd /ʒɔ̃nt/ (n)
regering
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;
serie
  grupa ludzi lub elementów umieszczona obok siebie jeden za drugim

rządzić /ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
leda, styra
  kierować czymś, zarządzać
härska, regera
  sprawować władzę, panować

rzęsa /ˈʒɛ̃w̃sa/ (n)
ögonfrans
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;

róg /ruk/ (n)
horn
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego;
  (anatomia, anatomiczny) część kości gnykowej; część rdzenia kręgowego
  materiał pozyskiwany z rogów (1.1) i kopyt niektórych zwierząt
hörn, gathörn, gatuhörn
  miejsce styku dwóch ulic
hörn
  miejsce styku krawędzi jakiegoś przedmiotu

róg obfitości /ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i/ (idiom)
ymnighetshorn
  (książkowy) źródło niekończących się dóbr; bogactwo, obfitość

rówieśnik /ruˈvʲjɛ̇ɕɲik/ (n)
årsbarn
  osoba w tym samym wieku

równanie /ruvˈnãɲɛ/ (n)
ekvation
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości

również /ˈruvʲɲɛʃ/ (particle)
också, även
  …używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także

równik /ˈruvʲɲik/ (n)
ekvator
  (astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;

równina /ruvʲˈɲĩna/ (n)
slätt
  (geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;

równoleżnik /rˌuvnɔlˈɛʒɲik/ (n)
parallel
  (geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;

równonoc jesienna /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa/ (n)
höstdagjämning
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny;

równonoc wiosenna /ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa/ (n)
vårdagjämning
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy;

równoramienny /rˌuvnɔramjˈɛnnɨ/ (adj)
likbent
  (matematyka, matematyczny) mający ramiona równej długości

równorzędny /rˌuvnɔʒˈɛndnɨ/ (adj)
jämbördig, jämgod, jämnbördig, jämngod, likvärdig
  o takiej samej wartości pod jakimś względem

równość /ˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
jämlikhet
  brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)
  (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
  cecha tego co jest równe, wyrównane, takie samo pod jakmiś względem (np. wielkości, wysokości)

równy /ˈruvnɨ/ (adj)
flat, jämn
  posiadający gładką powierzchnię
jämlik
  posiadający identyczną wartość

róża /ˈruʒa/ (n)
ros
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;

różaniec /ruˈʒãɲɛʦ̑/ (n)
rosenkrans, radband
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw

różdżka /ˈruʃʧ̑ka/ (n)
trollstav
  (mitologia, mitologiczny) podłużny, drewniany przedmiot służący w baśniach i legendach do „rzucania czarów”; również rekwizyt iluzjonisty

różnica /ruʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
skillnad, differens
  (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
skillnad, olikhet
  to, czym się coś od czegoś różni

różnić /ˈruʒʲɲiʨ̑/ (v)
variera
  być różnym, innym od czegoś pod jakimiś względami

różnorodność /ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
mångfald
  cecha tego, co jest różnorodne

różny /ˈruʒnɨ/ (adj)
olik, skild, annorlunda, avvikande, olikartad, skiljaktig
  charakteryzujący się odmiennością pewnych cech

różowy /ruˈʒɔvɨ/ (adj)
rosa, skär
  mający kolor pośredni między białym a czerwonym;

różyczka /ruˈʒɨʧ̑ka/ (n)
röda hund
  (medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;

rączka /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
handtag
  uchwyt, rękojeść

ręce do góry /ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
upp med händerna
  kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania

ręcznie /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
för hand
  o wykonywaniu jakiejś pracy, czynności przez człowieka: bez użycia maszyn, automatów; czasem bez użycia narzędzi; za pomocą własnych sił

ręcznik /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
handduk
  gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała

ręka /rɔŋk/ /ˈrɛ̃ŋka/ (n)
hand
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców;

rękaw /ˈrɛ̃ŋkaf/ (n)
ärm
  (krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce

rękawica /ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a/ (n)
handske
  odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp.

rękojeść /rɛ̃ŋˈkɔjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
skaft
  część jakiegoś narzędzia, przyrządu lub broni służąca do trzymania;

rękopis /rɛ̃ŋˈkɔpʲis/ (n)
manuskript
  (książkowy) tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie;

rżeć /rʒɛʨ̑/ (v)
gnägga
  o koniu: wydawać charakterystyczny głos

saarski /saˈarski/ (adj)
saarländsk
  związany z Saarą, dotyczący Saary (kraju związkowego, krainy i rzeki)

sabotaż /saˈbɔtaʃ/ (n)
sabotage
  umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;

sabotować /ˌsabɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
sabotera
  stosować sabotaż

sad /sat/ (n)
fruktträdgård
  ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe;

sadysta /sadˈɨsta/ (n)
sadist
  człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadyzm /sˈadɨzm/ (n)
sadism
  (medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera

sadz /saʦ̑/ (n)
fisksump, sump
  (rybołówstwo, rybacki) skrzynia z otworami służąca do przechowywania żywych ryb w miejscu przepływu wody

sadzić /ˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
plantera
  umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła

saga /ˈsaɡa/ (n)
saga
  tradycyjna opowieść islandzka, skandynawska

sake /ˈsakɛ/ (n)
saké
  (spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco;

sakrament /saˈkrãmɛ̃nt/ (n)
sakrament
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;

saksofon /saˈksɔfɔ̃n/ (n)
saxophon, saxofon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;

saksofonista /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista/ (n)
saxofonist
  muzyk, który gra na saksofonie

sala /ˈsala/ (n)
sal
  przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową;

sala chorych /ˈsala ˈxɔrɨx/ (n)
sjukrum
  (medycyna, medyczny) szpitalne pomieszczenie przeznaczone dla chorych

salamandra /ˌsalãˈmãndra/ (n)
salamander
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;

salami /saˈlãmʲi/ (n)
salami, salamikorv
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego;

saletra /salˈɛtra/ (n)
salpeter
  (chemia, chemiczny) azotan mający znaczenie techniczne

salina /saˈlʲĩna/ (n)
salin
  zakład przemysłowy produkujący sól poprzez odparowanie wody z solanki pochodzącej z mórz lub słonych jezior ewentualnie podziemnych złóż lub źródeł mineralnych;

salmiak /ˈsalmʲjak/ (n)
salmiak
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) chlorek amonu, sól kwasu solnego i amoniaku

salomonowy wyrok /ˌsalɔ̃mɔ̃ˈnɔvɨ ˈvɨrɔk/ (idiom)
salomonisk dom
  decyzja mądra, sprawiedliwa, często zaskakująca rozwiązaniem, kończąca spór w sposób uwzględniający interesy wszystkich stron

salomoński /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃sʲci/ (adj)
salomonsk
  odnoszący się do Wysp Salomona, wyspiarskiego państwa na Oceanie Spokojnym

salon /ˈsalɔ̃n/ (n)
sällskapsrum
  główny, dzienny pokój w mieszkaniu

salwa /ˈsalva/ (n)
salva
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie na komendę z wielu karabinów, armat lub dział

salwadorski /ˌsalvaˈdɔrsʲci/ (adj)
salvadoransk
  odnoszący się do państwa Salwador

sam /sãm/ (pronoun)
ensam
  bez nikogo / niczego innego, będący jedyny
själv
  podkreślenie: właśnie ten, a nie inny
  właśnie taki (a nie inny)

sam na sam /sˈam na sˈam/ (adv)
mellan fyra ögon, på tu man hand
  bez świadków, w cztery oczy, bez udziału osób trzecich

samar /ˈsãmar/ (n)
samarium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;

samica /sãˈmʲiʦ̑a/ (n)
hona, hondjur
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej

samiec /ˈsãmʲjɛʦ̑/ (n)
handjur, hanne hane
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej

samoański /ˌsãmɔˈãj̃sʲci/ (adj)
samoansk
  odnoszący się do państwa Samoa

samoański /ˌsãmɔˈãj̃sʲci/ (n)
samoanska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Samoa,

samobójca /ˌsãmɔˈbujʦ̑a/ (n)
självmördare
  osoba próbująca zabić samą siebie

samobójstwo /ˌsãmɔˈbujstfɔ/ (n)
självmord
  zabicie samego siebie;

samochód /sãˈmɔxut/ (n)
bil
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

samodzielność /sˌamɔdʑˈɛlnɔɕtɕ/ (n)
självständighet
  niezależność, uniezależnienie

samogłoska /ˌsãmɔˈɡwɔska/ (n)
vokal, självljud
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;

samolot /sãˈmɔlɔt/ (n)
flygplan, flyg
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;

samoobrona /sˌamɔɔbrˈɔna/ (n)
självförsvar
  obrona samego siebie

samospalenie /ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
självförbränning
  samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu;

samotność /sãˈmɔtnɔɕʨ̑/ (n)
ensamhet
  uczucie braku bliskich osób

samotny /sãˈmɔtnɨ/ (adj)
ensam
  odbywający się bez towarzystwa
ensam, ensamstående
  taki, który jest sam, żyje samotnie

samowar /sãˈmɔvar/ (n)
samovar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;

samuraj /samˈuraj/ (n)
samuraj
  (historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;

sandacz /ˈsãndaʧ̑/ (n)
gös
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich;

sanmaryński /ˌsãnmaˈrɨ̃j̃sʲci/ (adj)
sanmarinsk
  odnoszący się do państwa San Marino

sanskryt /ˈsãw̃skrɨt/ (n)
sanskrit
  (językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;

sapać /sˈapatɕ/ (v)
flämta, flåsa, pusta
  oddychać ciężko, wydając charakterystyczne odgłosy

sardela /sarˈdɛla/ (n)
ansjovis
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych;

sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
sardin
  (ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;

sardyński /sarˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
sardisk
  charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii

sarkazm /ˈsarkasm̥/ (n)
sarkasm
  złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia

sarkofag /sarˈkɔfak/ (n)
sarkofag
  zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;

sarna /ˈsarna/ (n)
rådjur
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego;

sarnina /sarʲˈɲĩna/ (n)
hjortkött
  mięso sarny

satanizm /satˈaɲizm/ (n)
satanism
  kult szatana

satelita /ˌsatɛˈlʲita/ (n)
satellit
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;
  (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;
satellit, lydrike, lydstat, satellitstat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki

satyra /saˈtɨra/ (n)
satir
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;

saudyjski /sawˈdɨjsʲci/ (adj)
saudisk
  odnoszący się do Arabii Saudyjskiej (państwa na Półwyspie Arabskim)

saudyjskoarabski /sˌawdɨjskˌɔarˈapski/ (adj)
saudiarabisk
  dotyczący Arabów saudyjskich i Arabii Saudyjskiej

sauna /ˈsawna/ (n)
bastu, sauna
  rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;

sawanna /savˈanna/ (n)
savann
  (geografia, geograficzny) (botanika, botaniczny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;

sałata /saˈwata/ (n)
sallad, sallat
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych;
  warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo

sałatka /saˈwatka/ (n)
sallad
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;

sałatka ziemniaczana /sawˈatka ʑˌɛmɲʲatʃˈana/ (n)
potatissallad
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki;

scena /ˈsʦ̑ɛ̃na/ (n)
scen
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;
  (przenośnie, przenośnia) awantura, kłótnia

sceptycyzm /sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
skepticism
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;

sceptyczny /stsɛptˈɨtʃnɨ/ (adj)
skeptiska
  wyrażający sceptycyzm, ustosunkowujący się krytycznie do czegoś

sceptyk /ˈsʦ̑ɛptɨk/ (n)
skeptiker
  człowiek sceptyczny, wątpiący, niedowierzający

schizofrenia /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
schizofreni
  (medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;

schlebiać /sxlˈɛbjatɕ/ (v)
smickra
  chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś

schody /ˈsxɔdɨ/ (n)
trappa
  konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;

schody ruchome /ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
rulltrappa
  urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;

schorzenie /sxɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
åkomma
  stan chorobowy lub nieprawidłowe funkcjonowanie danego organu

schronienie /sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
gömställe
  bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować

schyłek /ˈsxɨwɛk/ (n)
slut
  okres bliski zakończeniu, stadium końcowe

seaborg /ˈsʲibɔrk/ (n)
seaborgium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;

sedno /ˈsɛdnɔ/ (n)
essens, kontenta, kvintessens, kärna, pudelns kärna
  (książkowy) istota czegoś

segregacja rasowa /ˌsɛɡrɛˈɡaʦ̑ʲja raˈsɔva/ (n)
rassegregation
  sformalizowana, zinstytucjonalizowana forma dyskryminacji oparta na kryterium rasy, polegająca na oddzieleniu jednej rasy od drugiej

segregowanie /ˌsɛɡrɛɡɔˈvãɲɛ/ (n)
segregering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: segregować

segregować /ˌsɛɡrɛˈɡɔvaʨ̑/ (v)
segregera
  układać według określonego porządku

sejf /sɛjf/ (n)
kassaskåp
  zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy

sejm /sɛjm/ (n)
sejm
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z izb parlamentu w Polsce, Litwie i Łotwie;
dag
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa parlamentu albo jednej z izb parlamentu

sekator /sɛˈkatɔr/ (n)
sekatör
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) nożyce o wygiętych ostrzach używane w ogrodzie;

sekcja /ˈsɛkʦ̑ʲja/ (n)
sektion
  dział urzędu, organizacji, towarzystwa, związku itp.

seks /sɛks/ (n)
sex
  (potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami

seksizm /ˈsɛcɕism̥/ (n)
sexism
  dyskryminacja ze względu na płeć;

seksownie /sɛˈksɔvʲɲɛ/ (adv)
sexigt
  w sposób seksowny

seksturystyka /ˌsɛkstuˈrɨstɨka/ (n)
sexturism
  turystyka, której celem jest wchodzenie w niezobowiązujące relacje seksualne z przedstawicielami danej społeczności lokalnej

seksualnie /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲɲɛ/ (adv)
sexuellt
  w sposób dotyczący seksu, seksualności

seksualność /sˌɛksuˈalnɔɕtɕ/ (n)
sexualitet
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;

seksualny /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
sexuell
  dotyczący seksu i popędu płciowego

seksuologia /ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/ (n)
sexologi
  nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;

sekta /ˈsɛkta/ (n)
sekt
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam wyznaniowy religii

sektor /ˈsɛktɔr/ (n)
sektor
  określony dział gospodarki narodowej lub jej część oddzielna z powodu określonego typu własności
  wydzielona część jakiejś przestrzeni

sektorowy /ˌsɛktɔˈrɔvɨ/ (adj)
sektoriell
  (przymiotnik) od sektor

sekunda /sɛˈkũnda/ (n)
sekund
  (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty
  (potocznie, potoczny) krótka chwila

sekundant /sɛˈkũndãnt/ (n)
sekundant
  (historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi
  (sport, sportowy) zwłaszcza w pięściarstwie i szachach: doradca i pomocnik zawodnika

sekwoja /sɛˈkfɔja/ (n)
sekvoja
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych;

selekcja /sɛˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
selektion
  dobór dokonywany poprzez eliminację

selekcjonować /sˌɛlɛktsjɔnˈɔvatɕ/ (v)
gallra, skräda, sovra, sålla, utmönstra
  wybierać poprzez eliminację

selen /ˈsɛlɛ̃n/ (n)
selen
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;

seler /ˈsɛlɛr/ (n)
selleri
  (botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;

selfie /sˈɛlfjɛ/ (n)
selfie
  (slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;

semantyczny /ˌsɛ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
semantisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany ze znaczeniem wyrażeń językowych

semestr /ˈsɛ̃mɛstr̥/ (n)
termin
  połowa roku akademickiego lub szkolnego;

sen /sɛ̃n/ (n)
sömn
  (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
dröm
  doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste

sen zimowy /ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ/ (n)
vinterdvala
  (biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy;

senat /ˈsɛ̃nat/ (n)
senat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;

senator /sɛ̃ˈnatɔr/ (n)
senator
  członek izby wyższej parlamentu (senatu)

senegalski /ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci/ (adj)
senegalesisk
  odnoszący się do państwa Senegal

senny /ˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
sömn-
  dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu
sömnig, dåsig
  taki, który chce spać; jest śpiący

sensowny /sɛ̃w̃ˈsɔvnɨ/ (adj)
förnuftig, förståndig, klok, sansad, vettig, välbetänkt
  (potocznie, potoczny) taki, który działa logicznie, rozsądnie
befogad, rimlig, skälig, vettig
  taki, który ma sens, właściwą zawartość, treść; ma uzasadnienie, jest logiczny

sentymentalny /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
sentimental
  przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości

ser /sɛr/ (n)
ost
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (adj)
serbisk, serbiska
  związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (n)
serbiska, serbisk
  jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;

serce /ˈsɛrʦ̑ɛ/ (n)
hjärta
  (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) współczucie, pozytywne cechy wobec innych, ludzi i zwierząt
  (przenośnie, przenośnia) centrum, najważniejsza część czegoś
  (przenośnie, przenośnia) zapał, chęć robienia czegoś jak najlepiej
  przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości

serdeczność /sɛrˈdɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
hjärtlighet
  życzliwość, serdeczny stosunek

serdeczny /sɛrˈdɛʧ̑nɨ/ (adj)
hjärtlig, fryntlig, gemytlig, godhjärtad, godlynt, godmodig
  taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć

serdeczny palec /sɛrˈdɛʧ̑nɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
ringfinger
  (anatomia, anatomiczny) czwarty palec u ręki

seria /ˈsɛrʲja/ (n)
serie, följd
  elementy lub wydarzenia następujące po sobie
serie
  szereg jednakowych elementów

serial /ˈsɛrʲjal/ (n)
serie
  film telewizyjny składający się z przynajmniej kilku odcinków

serwatka /sɛrvˈatka/ (n)
vassla, vassle
  (spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;

serwer /ˈsɛrvɛr/ (n)
server
  (informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;

serwetka /sɛrvˈɛtka/ (n)
servett
  kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia

serwilizm /sɛrvˈilizm/ (n)
servilitet
  (pejoratywnie, pejoratywny) postawa bezkrytycznego i dobrowolnego podporządkowania się jakiejś władzy, zwierzchności

sesja zdjęciowa /sˈɛsja zdjɛɲtɕˈɔva/ (n)
fotosession
  (fotografia) spotkanie zorganizowane w celu zrobienia serii zdjęć

seszelski /sɛˈʃɛlsʲci/ (adj)
seychellisk
  odnoszący się do Seszeli (państwa lub wysp)

seter szkocki /ˈsɛtɛr ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (n)
gordonsetter
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy wyżłów w typie seterów;

sezon ogórkowy /sˈɛzɔn ˌɔɡurkˈɔvɨ/ (n)
dödsäsong
  (publikatory) okres w porze letniej, gdy w mediach dominują błahe tematy i zmyślone newsy;

sfaleryt /sfalˈɛrɨt/ (n)
zinkblände
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;

sfinks /sfʲĩŋks/ (n)
sfinx
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;

sherry /ʃˈɛrɨ/ (n)
sherry
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj hiszpańskiego wina;

siadać /ˈɕadaʨ̑/ (v)
sätta sig
  zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia

siano /ˈɕãnɔ/ (n)
hö
  (rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;

siara /ˈɕara/ (n)
råmjölk
  (zoologia, zoologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów mlekowych ssaków;

siarka /ˈɕarka/ (n)
svavel
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;

siarkowodór /ˌɕarkɔˈvɔdur/ (n)
svavelväte, sulfan, vätesulfid, vätesvavla
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru

siatkówka /ɕatˈkufka/ (n)
näthinna, retina
  (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
volleyboll
  (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;

siać /ɕäʨ̑/ (v)
så
  rzucać nasiona w glebę

siedem grzechów głównych /ɕˈɛdɛm ɡʒˈɛxuv ɡwˈuvnɨx/ (n)
de sju dödssynderna, sju dödssynderna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;

siedemdziesięcioczterolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
sjuttiofyraåring
  mężczyzna mający siedemdziesiąt cztery lata

siedemdziesięcioczteroletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sjuttiofyraårig
  mający siedemdziesiąt cztery lata
  trwający siedemdziesiąt cztery lata

siedemdziesięciodwulatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk/ (n)
sjuttiotvååring
  mężczyzna mający siedemdziesiąt dwa lata

siedemdziesięciodwuletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
sjuttiotvåårig
  mający siedemdziesiąt dwa lata
  trwający siedemdziesiąt dwa lata

siedemdziesięciodziewięciolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
sjuttionioåring
  mężczyzna mający siedemdziesiąt dziewięć lat

siedemdziesięciodziewięcioletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sjuttionioårig
  mający siedemdziesiąt dziewięć lat
  trwający siedemdziesiąt dziewięć lat

siedemdziesięciojednolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/ (n)
sjuttioettåring
  mężczyzna mający siedemdziesiąt jeden lat

siedemdziesięciojednoletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sjuttioettårig
  mający siedemdziesiąt jeden lat
  trwający siedemdziesiąt jeden lat

siedemdziesięciolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
sjuttioåring
  osoba w wieku 70-79 lat

siedemdziesięcioletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sjuttioårig
  mający siedemdziesiąt lat
  trwający siedemdziesiąt lat

siedemdziesięcioośmiolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
sjuttioåttaåring
  mężczyzna mający siedemdziesiąt osiem lat

siedemdziesięcioośmioletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sjuttioåttaårig
  mający siedemdziesiąt osiem lat
  trwający siedemdziesiąt osiem lat

siedemdziesięciopięciolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
sjuttiofemåring
  mężczyzna mający siedemdziesiąt pięć lat

siedemdziesięciopięcioletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sjuttiofemårig
  mający siedemdziesiąt pięć lat
  trwający siedemdziesiąt pięć lat

siedemdziesięciosiedmiolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
sjuttiosjuåring
  mężczyzna mający siedemdziesiąt siedem lat

siedemdziesięciosiedmioletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sjuttiosjuårig
  mający siedemdziesiąt siedem lat
  trwający siedemdziesiąt siedem lat

siedemdziesięciosześciolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
sjuttiosexåring
  mężczyzna mający siedemdziesiąt sześć lat

siedemdziesięciosześcioletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sjuttiosexårig
  mający siedemdziesiąt sześć lat
  trwający siedemdziesiąt sześć lat

siedemdziesięciotrzylatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
sjuttiotreåring
  mężczyzna mający siedemdziesiąt trzy lata

siedemdziesięciotrzyletni /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
sjuttiotreårig
  mający siedemdziesiąt trzy lata
  trwający siedemdziesiąt trzy lata

siedemnastolatek /ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlatɛk/ (n)
sjuttonåring
  chłopak mający siedemnaście lat

siedemnastoletni /ˌɕɛdɛ̃mnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sjuttonårig
  mający siedemnaście lat
  trwający siedemnaście lat

siedmiolatek /ˌɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
sjuåring
  chłopiec mający siedem lat

siedmioletni /ˌɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sjuårig
  mający siedem lat
  trwający siedem lat

siedmiomasztowiec /ˌɕɛdmʲjɔ̃maˈʃtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
sjumastare
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający siedem masztów

siedmiomasztowy /ˌɕɛdmʲjɔ̃maˈʃtɔvɨ/ (adj)
sjumastad
  o żaglowcu: mający siedem masztów

siedziba /ɕɛ̇ˈʥ̑iba/ (n)
säte
  (książkowy) lub (podniośle) miejsce, w którym ktoś mieszka lub dłużej przebywa

siedzieć /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
sitta
  spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach
  (potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności

sieja /ˈɕɛ̇ja/ (n)
sik
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Coregonus, srebrzysta, przybrzeżna ryba bałtycka żyjąca również w niektórych jeziorach;

sierp /ɕɛrp/ (n)
skära
  (rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;

sierpień /ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
augusti
  ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;

sierraleoński /ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃sʲci/ (adj)
sierraleonsk
  odnoszący się do państwa Sierra Leone

sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (n)
nät
  siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;
  (potocznie, potoczny) sieć (1.3) komputerowa, Internet

sień /ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
farstu
  (przestarzałe, przestarzały) pomieszczenie prowadzące do wnętrza domu

sikać /ˈɕikaʨ̑/ (v)
urinera, kissa
  (potocznie, potoczny) oddawać mocz

sikora /ɕiˈkɔra/ (n)
mes
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych;

sikora bogatka /ɕiˈkɔra bɔˈɡatka/ (n)
talgoxe
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu;

silnia /ˈɕilʲɲa/ (n)
fakultet
  (matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;

silnik /ˈɕilʲɲik/ (n)
motor
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;

silny /ˈɕilnɨ/ (adj)
stark
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy)
  intensywnie działający
  dosadny

singapurski /ˌsʲĩŋɡaˈpursʲci/ (adj)
singaporiansk
  związany z Singapurem, dotyczący Singapuru

sinolog /sʲĩˈnɔlɔk/ (n)
sinolog
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uczony w zakresie języka, kultury i historii Chin

sinologia /ˌsʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
sinologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach;

sinologiczny /ɕˌinɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
sinologisk
  związany z sinologią, dotyczący sinologii

sinus /ˈsʲĩnus/ (n)
sinus
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej;

siodło /ˈɕɔdwɔ/ (n)
sadel
  (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;

siostra /ˈɕɔstra/ (n)
syster
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
  pielęgniarka
  zakonnica

siostrzenica /ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
systerdotter
  córka siostry

siostrzeniec /ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
systerson
  syn siostry

sito /ˈɕitɔ/ (n)
såll
  narzędzie do przesiewania, zwłaszcza gdy duże lub w ogólnym znaczeniu;

siusiu /ˈɕüɕu/ (n)
kiss
  (infantylnie) sikanie, oddawanie moczu

się /ɕɛ/ (pronoun)
sig
  …używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków

siła /ˈɕiwa/ (n)
kraft, makt
  energia, zdolność do wysiłku
  (fizyka, fizyczny) wektorowa miara odziaływań fizycznych między ciałami;
  zdolność oddziaływania, wywierania wpływu

skala /ˈskala/ (n)
skala
  (matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu
  (metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos;
  (technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych;
  zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym)
  (książkowy) wielkość, zakres czegoś
  (psychologia, psychologiczny) w wielokryterialnym teście psychometrycznym każda z niezależnych ocen różnych aspektów zjawiska uzyskiwanych w jednym badaniu
  (technologia, technika, techniczny) podziałka pozwalająca odczytać np. wynik pomiaru

skalpel /ˈskalpɛl/ (n)
skalpell
  (medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;

skand /skãnt/ (n)
skandium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;

skandal /ˈskãndal/ (n)
skandal
  zdarzenie budzące oburzenie i kontrowersje
  oburzenie i zgorszenie wywołane skandalem (1.1)

skandynawski /ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci/ (adj)
skandinavisk
  związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii

skarb /skarp/ (n)
skatt
  zbiór bardzo wartościowych rzeczy
  coś niezwykle wartościowego, drogocennego

skarpeta /skarˈpɛta/ (n)
strumpa, socka
  okrycie (ubiór) stopy

skała /ˈskawa/ (n)
bergart, klippa
  (geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;
klippa, berg
  zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok

skipass /skˈipass/ (n)
liftkort
  (sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) karnet narciarski umożliwiający korzystanie z kilku wyciągów w obrębie kompleksu narciarskiego, czasem także z dodatkowych usług

sklep /sklɛp/ (n)
affär, handel, butik
  pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary

sklep kolonialny /ˈsklɛp ˌkɔlɔ̃ˈɲalnɨ/ (n)
kolonialvaruaffär, kolonialvarubutik
  (dawniej, dawny) sklep zaopatrzony w towary spożywcze (jak kawa, herbata, ryż, przyprawy) sprowadzane z zamorskich krajów, głównie z kolonii

sklep monopolowy /ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ/ (n)
systembolagsbutik
  sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol

sklepienie /sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
valv
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;

skoczek /ˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
springare, häst, kuse
  (szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;

skok /skɔk/ (n)
hopp
  chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry
stöt
  czynność skakania, wyskakiwania, wskakiwania itp.

skok o tyczce /ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ/ (n)
stavhopp
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;

skok wzwyż /ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ/ (n)
höjdhopp
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę;

skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (n)
skorpion
  (zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;

skorupa ziemska /skɔˈrupa ˈʑɛ̃mska/ (n)
jordskorpa
  zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, część litosfery;

skorupiak /skɔˈrupʲjak/ (n)
skaldjur
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp

skowronek /skɔvˈrɔ̃nɛk/ (n)
lärka
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;

skradać się /skrˈadatɕ ɕɛ/ (v)
smyga, tassa
  zbliżać się ostrożnie, cicho, bezszelestnie

skraj /skraj/ (n)
utkant, ytterkant
  brzeg jakiejś płaszczyzny, jakiegoś obszaru

skromność /ˈskrɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
blygsamhet, ödmjukhet
  cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych

skromny /ˈskrɔ̃mnɨ/ (adj)
blygsam, anspråkslös, blyg, försagd, försynt, hovsam
  niemający potrzeby wyróżniania się
blygsam, måttlig, oansenlig, ringa
  niewielki
anspråkslös, blygsam, enkel, modest, oansenlig, ringa
  w prostym stylu, pozbawionym ozdób

skroń /skrɔ̃ɲ/ (n)
tinning
  (anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;

skrucha /ˈskruxa/ (n)
ånger
  żal za popełnione błędy, krzywdy

skrytka pocztowa /ˈskrɨtka pɔʧ̑ˈtɔva/ (n)
postbox
  skrzynka na listy zainstalowana na poczcie;

skrzydło /ˈskʃɨdwɔ/ (n)
flygel
  (regionalizm poznański) fortepian
ytterkant
  (sport, sportowy) prawa lub lewa część boiska, obszaru gry lub planszy
flygel, vinge
  boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
vinge, flygel
  górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
  część samolotu tworząca siłę nośną;
  (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;
  część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
halva
  ruchoma płaszczyzna otwierająca i zamykająca otwór drzwiowy, mocowana na ościeżnicy (futrynie);

skrzynia /ˈskʃɨ̃ɲa/ (n)
kista, lår
  drewniany lub metalowy pojemnik o kształcie prostopadłościanu z płaskim bądź wypukłym wiekiem;

skrzynka /ˈskʃɨ̃nka/ (n)
låda
  mała skrzynia
brevlåda
  metalowy, pocztowy pojemnik na korespondencję

skrzynka pocztowa /skʃˈɨŋka pɔtʃtˈɔva/ (n)
brevlåda
  pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;

skrzyp polny /ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ/ (n)
åkerfräken, rävrumpa, rävsvans
  (botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze;

skrzypce /ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (n)
fiol, violin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;

skrzypek /ˈskʃɨpɛk/ (n)
violinist, fiolspelare
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach

skrzyżowanie /ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
korsning, gatukorsning, vägkorsning, korsväg
  miejsce połączenia dwóch dróg;

skrót /skrut/ (n)
genväg
  (informatyka, informatyczny) plik z ikoną, będący odnośnikiem do innego pliku;
  droga krótsza od oficjalnej lub zalecanej
förkortning
  (językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;

skrótowiec /skruˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
akronym
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów;

skręcać /ˈskrɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
svänga
  zmieniać kierunek poruszania się

skrępowany /ˌskrɛ̃mpɔˈvãnɨ/ (adj)
blyg, förlägen
  (książkowy) zawstydzony, onieśmielony jakąś sytuacją

skunks /skũŋks/ (n)
skunk
  (zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;

skuteczność /skuˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
effektivitet
  cecha tego, co jest skuteczne; cecha tych, którzy są skuteczni

skutek /ˈskutɛk/ (n)
effekt, verkan, påföljd, följd, konsekvens, resultat
  wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja

skóra /ˈskura/ (n)
hud, skinn
  (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
läder, skinn
  surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;
skal
  zewnętrzna powłoka owocu, chleba itp.

skórka pomarańczowa /ˈskurka ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔva/ (n)
apelsinhud
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) skórka otaczająca pomarańczę

skąpiec /ˈskɔ̃mpʲjɛʦ̑/ (n)
snåljåp, snålvarg
  osoba niechętnie wydająca swoje pieniądze

skąpstwo /ˈskɔ̃mpstfɔ/ (n)
snålhet
  niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność

skąpy /ˈskɔ̃mpɨ/ (adj)
njugg, gnidig, snål, knusslig
  (pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze
knapp, i minsta laget, knaper, otillräcklig, snål, torftig
  (potocznie, potoczny) bardzo mały, o małej objętości

skład /skwat/ (n)
upplag
  miejsce gromadzenia (składowania) towarów, magazyn

składać /ˈskwadaʨ̑/ (v)
sätta
  (drukarstwo, drukarski) przygotowywać tekst do druku, łącząc, zestawiając różne litery i wyrazy
montera, sammansätta, sätta ihop, sätta samman, sätta upp
  budować coś z elementów, łączyć w jedną całość dwie lub więcej części
hamstra, hopa, samla, skramla, spara
  gromadzić coś, zbierać
lämna
  przekazywać coś komuś w formie ustnej lub pisemnej
anhopa, ansamla
  umieszczać w określonym miejscu
veckla ihop, vika ihop, vika samman
  zginać, załamywać coś, robiąc to mniejszym
falla sig, råka inträffa, slumpa sig
  (potocznie, potoczny) w odniesieniu do jakichś okoliczności: mieć jakiś przebieg
bestå, utgöras
  mieć coś za swoje części

slalom /ˈslalɔ̃m/ (n)
slalom
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami

slang /slãŋk/ (n)
slang
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej;

slawistyczny /ˌslavʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
slavistisk
  związany ze slawistyką

slawistyka /slaˈvʲistɨka/ (n)
slavistik
  dziedzina nauki badająca i opisująca narody słowiańskie, ich kulturę, języki i historię

slipy /ˈslʲipɨ/ (n)
badbyxor, kalsonger, simbyxor
  męskie, obcisłe majtki;

smacznego /smaʧ̑ˈnɛɡɔ/
smaklig måltid
  zwyczajowe życzenie przyjemności z posilania się

smaczny /ˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
smaklig
  mający dobry smak; dobrze smakujący
smakfull
  w dobrym smaku, guście

smak /smak/ (n)
smak
  zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna;

smakować /smaˈkɔvaʨ̑/ (v)
smaka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku

smalandzki /smalˈantski/ (adj)
småländsk
  związany z Smalandią, dotyczący Smalandii

smażony /smaʒˈɔnɨ/ (adj)
stekt
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przygotowany do spożycia na gorącym tłuszczu

smażyć /ˈsmaʒɨʨ̑/ (v)
steka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia

smerf /smɛrf/ (n)
smurf
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;

smoczek /ˈsmɔʧ̑ɛk/ (n)
napp, tutt
  miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;

smok /smɔk/ (n)
drake
  (mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;

smukły /ˈsmukwɨ/ (adj)
slank, smäcker, smärt, smal, spenslig
  taki, którego budowa lub sylwetka charakteryzuje się smukłością

smutek /ˈsmutɛk/ (n)
sorgsenhet, sorg
  stan uczuć, gdy ktoś jest smutny

smutny /ˈsmutnɨ/ (adj)
ledsen, sorgsen, sorglig, vemodig
  odczuwający smutek, pogrążony w smutku

smycz /smɨʧ̑/ (n)
hundkoppel, koppel
  taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;

smyczek /ˈsmɨʧ̑ɛk/ (n)
stråke
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;

snop /snɔp/ (n)
kärve, sädeskärve
  (rolnictwo, rolniczy) wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw;

snopek /ˈsnɔpɛk/ (n)
kärve
  mały snop; zebrane, ułożone równolegle i związane źdźbła zbóż, lnu, traw itp.

snopowiązałka /ˌsnɔpɔvʲjɔ̃w̃ˈzawka/ (n)
självbindare
  (rolnictwo, rolniczy) maszyna rolnicza służąca do zautomatyzowanego koszenia zboża, traw nasiennych i rzepaku, układania skoszonego materiału w snopy i wiązania ich sznurkiem;

snus /snus/ (n)
snus
  używka na bazie tytoniu, zażywana doustnie przez umieszczenie jej pod dolną lub górną wargą;

snycerstwo /snɨˈʦ̑ɛrstfɔ/ (n)
snideri
  (książkowy) sztuka, artystyczne rzemiosło rzeźbienia w drewnie

snycerz /ˈsnɨʦ̑ɛʃ/ (n)
snidare
  (książkowy) rzemieślnik lub artysta zajmujący się rzeźbieniem w drewnie, snycerstwie

sobota /sɔˈbɔta/ (n)
lördag
  szósty dzień tygodnia;

sobowtór /sɔˈbɔftur/ (n)
dubbelgångare
  osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;

socjalista /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
socialist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik socjalizmu

socjalistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
socialistisk
  związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu

socjalizm /sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
socialism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);

socjologia /ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
sociologi
  nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;

socjologiczny /ˌsɔʦ̑ʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
sociologisk
  związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii

soczewica /ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
lins
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

soczysty /sɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
mustig, saftig
  zawierający dużo soku, pełen soku

sok /sɔk/ (n)
saft, juice, jos
  napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;

sokolnictwo /sˌɔkɔlɲˈitstfɔ/ (n)
falkenering
  (łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy

sokolnik /sɔˈkɔlʲɲik/ (n)
falkenerare
  osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi

sokół /ˈsɔkuw/ (n)
falk
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;

sola /ˈsɔla/ (n)
sjötunga, tunga
  (ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie;

solidarność /ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑/ (n)
sammanhållning
  poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń

solista /sɔˈlʲista/ (n)
solist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk wykonujący utwór muzyczny lub śpiewający pojedynczo

solniczka /sɔlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
saltströare, saltkar
  niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (adj)
somalisk, somaliska
  odnoszący się do państwa Somalia

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (n)
somaliska
  język urzędowy Somalii

sopel /ˈsɔpɛl/ (n)
istapp
  podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;

sopran /ˈsɔprãn/ (n)
sopran
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy;
  (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem

sos /sɔs/ (n)
sås
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;

sos sojowy /ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ/ (n)
sojasås
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej

sos tatarski /ˈsɔs taˈtarsʲci/ (n)
tartarsås
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ostry sos przyrządzany zwykle z żółtek jaj, octu, oliwy, musztardy i drobno pokrojonych ogórków marynowanych lub kiszonych;

sosna /ˈsɔsna/ (n)
fura, tall
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus L., rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;
tall, fura
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)
fur, furu
  drewno sosnowe

sowa /ˈsɔva/ (n)
uggla, uv
  (ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;

sowa jarzębata /ˈsɔva ˌjaʒɛ̃mˈbata/ (n)
hökuggla
  (ornitologia, ornitologiczny) Surnia ulula, gatunek sowy występujący na północy Eurazji i Ameryki Północnej;

sowa śnieżna /ˈsɔva ˈɕɲɛʒna/ (n)
fjälluggla
  (ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;

sowiecki /sɔˈvʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
sovjetisk
  radziecki, dotyczący Związku Radzieckiego (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich)

spacer /ˈspaʦ̑ɛr/ (n)
promenad, vandring
  niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności

spacerować /ˌspaʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
vandra, promenera
  chodzić w celu rekreacji, niekoniecznie zmierzając do określonego miejsca

spadać /ˈspadaʨ̑/ (v)
falla
  lecieć bezwładnie w dół

spadkobierca /ˌspatkɔˈbʲjɛrʦ̑a/ (n)
arvinge
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś

spadochron /spaˈdɔxrɔ̃n/ (n)
fallskärm
  urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał

spadochroniarz /ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ/ (n)
fallskärmshoppare
  (lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem

spaghetti /spaˈɡɛttʲi/ (n)
spagetti, spaghetti
  (spożywczy) włoski, długi, cienki makaron;

spalić /ˈspalʲiʨ̑/ (v)
bränna
  poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem
  (sport, sportowy) (w niektórych grach zespołowych) podać piłkę do innego zawodnika swojej drużyny w chwili, gdy między nim a bramką przeciwnika nie ma żadnego zawodnika drużyny przeciwnej

spalić na panewce /ˈspalʲiʨ̑ ˌna‿pãˈnɛfʦ̑ɛ/ (idiom)
gå i stöpet
  nie udać się, zakończyć się klęską

spawacz /ˈspavaʧ̑/ (n)
svetsare
  robotnik zajmujący się spawaniem

spać /spaʨ̑/ (v)
sova
  (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości

specjalista /ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
specialist
  człowiek, który się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie

specjalnie /spɛˈʦ̑ʲjalʲɲɛ/ (adv)
speciellt
  w sposób wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny
  umyślnie, z określony zamiarem, celowo, trafnie

specjalny /spɛˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
speciell, särskild
  odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby
  mający szczególne, wyjątkowe właściwości

spekulant /spɛˈkulãnt/ (n)
spekulant
  człowiek kupujący coś po niskiej cenie z zamiarem sprzedaży po wyższej;

sperma /ˈspɛrma/ (n)
sperma
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;

spermatozoid /ˌspɛrmatɔˈzɔ<sup>j</sup>it/ (n)
spermatozo
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) plemnik, męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin

spełniać /ˈspɛwʲɲäʨ̑/ (v)
uppfylla
  (matematyka, matematyczny) po podstawieniu do formy zdaniowej (np. równania), dawać w wyniku prawdę
infria, uppfylla, motsvara, tillfredsställa, tillgodose
  być zgodnym z wymaganiami
uppfylla, fullgöra, utföra
  robić to, czego wymagają obowiązki, obietnice, czyjeś polecenia
förverkliga sig
  realizować się, czuć satysfakcję ze swojej pracy, roli, stanowiska
besannas, gå i uppfyllelse, slå in
  urzeczywistniać się

spichrz /spʲixʃ/ (n)
spannmålsmagasin
  budynek, w którym przechowuje się ziarna zbóż;

spinacz /ˈspʲĩnaʧ̑/ (n)
gem
  wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;

spis /spʲis/ (n)
lista, förteckning, index, katalog, register, rulla
  lista, zawierająca wyliczenie czegoś, zbiór czegoś

spis treści /ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i/ (n)
innehållsförteckning
  lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

spiżarnia /spʲiˈʒarʲɲa/ (n)
skafferi
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe

spodnie /ˈspɔdʲɲɛ/ (n)
byxa, byxor
  (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;

spojrzenie /spɔjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
blick
  skierowanie oczu na coś, chwila patrzenia w jakimś kierunku, na coś lub kogoś

spokojny /spɔˈkɔjnɨ/ (adj)
lugn
  o człowieku: zachowujący się w sposób opanowany i zrównoważony

spokój /ˈspɔkuj/ (n)
lugn
  równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania
  cisza, brak hałasu, rumorów
fred, lugn
  stan pozbawiony kłótni, zatargów, konfliktów, sprzeczek

spontanicznie /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
spontant
  w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie

spontaniczność /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
spontanitet
  żywiołowe, odruchowe zachowanie, nieprzemyślane, nieprzygotowane, wymyślone na poczekaniu

spontaniczny /spˌɔntaɲˈitʃnɨ/ (adj)
spontan
  działający odruchowo, bez innych wpływów

sporo /ˈspɔrɔ/ (indefinitePronoun)
en hel del, rätt mycket, ​åt­skilligt
  jako określenie czasownika: dość dużo, niemało
en hel del, rätt mycket, ​åt­skillig
  jako określenie rzeczownika: dość dużo, niemało

sport /spɔrt/ (n)
sport, idrott
  forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa;

sportowiec /spɔrˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
idrottsman
  (sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport

sportowy /spɔrˈtɔvɨ/ (adj)
sportslig
  dotyczący sportu, związany ze sportem

sporządzić /spɔˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
utarbeta, skriva, upprätta
  (książkowy) wykonać, przygotować coś

spostrzeżenie /ˌspɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
anmärkning
  obserwacja, uwaga na dany temat

sposób /ˈspɔsup/ (n)
vis, sätt
  styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.

spotkanie /spɔtˈkãɲɛ/ (n)
samling, möte
  umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)

spotykać /spɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
träffa
  napotykać kogoś, widywać
  chodzić na spotkania z kimś

spowiedź /ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
bikt, bekännelse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia

spragniony /spraɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
törstig
  (fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody

sprawa /ˈsprava/ (n)
fall, mål, rättssak
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie prokuratorskie, sądowe lub administracyjne
uppdrag, uppgift, ärende
  interes, rzecz do załatwienia
sak, affär, angelägenhet, ärende, fråga
  to, co jest dla kogoś ważne

sprawdzać /ˈspravʣ̑aʨ̑/ (v)
inspektera, kontrollera, undersöka, besiktiga, granska, kolla
  kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe
bestå ett prov, duga, hålla, infrias
  dobrze się sprawować, spełniać oczekiwania
bekräftas, besanna sig, besannas, slå in
  spełniać się, okazywać się prawdziwe

sprawiedliwie /ˌspravʲjɛˈdlʲivʲjɛ/ (adv)
rättvisligen
  w sposób sprawiedliwy

sprawiedliwość /ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
rättvisa, rättfärdighet
  trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;

sprawiedliwy /ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
rättvis
  (o wyroku, prawie itp.) zgodny ze sprawiedliwością
  (o człowieku) kierujący się zasadami sprawiedliwości

sprzeciwiać się /spʃɛˈʨ̑ivʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
opponera, motsätta sig sätta sig emot, protestera, spjärna emot, streta emot
  być przeciwnym czemuś, być przeciwko czemuś lub komuś; nie zgadzać się z na coś (z czymś)

sprzedawać /spʃɛˈdavaʨ̑/ (v)
sälja
  dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze

sprzedawca /spʃɛˈdafʦ̑a/ (n)
försäljare, expedit, affärsbiträde
  (handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedawczyni /ˌspʃɛdafˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
försäljerska
  (handel, handlowy) kobieta sprzedająca towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedaż /ˈspʃɛdaʃ/ (n)
försäljning
  (ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar

sprzątanie /spʃɔ̃nˈtãɲɛ/ (n)
rengöring
  (rzeczownik odczasownikowy) od: sprzątać

sprzątać /ˈspʃɔ̃ntaʨ̑/ (v)
städa
  doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan

sprzęt /spʃɛ̃nt/ (n)
bärgning
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie zboża, traw, kopanie warzyw, zbieranie owoców itp. i zwożenie ich z pola, sadu, ogrodu
redskap
  przedmiot, zazwyczaj urządzenie, używany w określonym celu
utrustning, apparatur
  zestaw przedmiotów używanych do wykonywania jakiejś czynności

spuszczać /ˈspuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
sänka
  obniżyć cenę
  opuszczać na dół
  opuścić się na dół

spódnica /spudʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kjol
  (krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;

spójnik /ˈspujɲik/ (n)
konjunktion
  (gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;

spółdzielczy /spuwdʑˈɛltʃɨ/ (adj)
kooperativ
  odnoszący się do spółdzielczości, związany ze spółdzielczością

spółdzielnia /spuwʲˈʥ̑ɛlʲɲa/ (n)
andelsförening
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot prowadzący działalność gospodarczą w interesie swoich członków;

spółgłoska /spuwˈɡwɔska/ (n)
konsonant
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;

spółka /ˈspuwka/ (n)
bolag
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj podmiotu prawnego z reguły powstały na mocy umowy wspólników;

spółka akcyjna /ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna/ (n)
aktiebolag
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;

spóźniać się /ˈspuʑɲäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
dra sig, dra sig efter, försena
  być za późno, nie przychodzić na czas

spędzać /ˈspɛ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
spendera, tillbringa
  być w towarzystwie kogoś
  przebywać w jakimś miejscu dłuższy czas
  wykonywać jakąś czynność, poświęcać się czemuś

spłukany /spwukˈanɨ/ (adj)
barskrapad
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa

squat /zɡvˈat/ (n)
ockuperad byggnad
  opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów;

srać /sraʨ̑/ (v)
skita, bajsa
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) oddawać stolec

srebro /ˈsrɛbrɔ/ (n)
silver
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;
  (sport, sportowy) srebrny medal

srogo /srˈɔɡɔ/ (adv)
strängt
  bezlitośnie, surowo

sroka /ˈsrɔka/ (n)
skata
  (ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;

srokosz /ˈsrɔkɔʃ/ (n)
varfågel
  (ornitologia, ornitologiczny) Lanius excubitor, popielatoczarny ptak występujący na półkuli północnej;

ssak /sːak/ (n)
däggdjur
  (zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;

stabilny /staˈbʲilnɨ/ (adj)
stadig
  (o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję
  łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu
stadig, stabil
  niezmieniający się przez dłuższy czas

stacja /ˈstaʦ̑ʲja/ (n)
station, järnvägsstation
  (kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją

stacja benzynowa /ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/ (n)
bensinstation, bensinmack, mack
  zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;

stacja kosmiczna /ˈstaʦ̑ʲja kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
rymdstation
  sztuczny satelita, na którego pokładzie możliwy jest długi pobyt astronautów;

stadion /ˈstadʲjɔ̃n/ (n)
stadion
  (sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych;
  (historia, historyczny, historycznie) miara długości używana w starożytnych krajach o różnych długościach (zazwyczaj 185 m);

stagflacja /staɡvˈlaʦ̑ʲja/ (n)
stagflation
  (ekonomia, ekonomiczny) występowanie wysokiej inflacji w warunkach stagnacji gospodarczej;

stagnacja /staɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
stagnation
  wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie

stajnia /ˈstajɲa/ (n)
stall
  (zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni;

stal /stal/ (n)
stål
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;

stalagmit /staˈlaɡmʲit/ (n)
stalagmit
  (geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze;

stalaktyt /staˈlaktɨt/ (n)
stalaktit
  (geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy w kształcie sopla, zwisający ze stropu jaskini;

stale /ˈstalɛ/ (adv)
ständig
  (potocznie, potoczny) bez przerwy, cały czas

stalinowski /stˌalinˈɔfski/ (adj)
stalinistisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) związany ze stalinizme albo z postacią radzieckiego przywódcy Józefa Stalina

stan /stãn/ (n)
stånd
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) grupa społeczna w okresie od średniowiecza do XVIII w.;
tillstånd, stånd
  sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój

stanowczy /stãˈnɔfʧ̑ɨ/ (adj)
beslutsam
  taki, który potrafi podjąć kategoryczną decyzję, pozbawiony wahań i wątpliwości

stanowisko /ˌstãnɔˈvʲiskɔ/ (n)
plats
  miejsce wykonywania czynności, miejsce postoju, pobytu
  pozycja w hierarchii zawodowej

stanowić /stãˈnɔvʲiʨ̑/ (v)
betyda, medföra
  być zasadniczym powodem, czynnikiem decydującym
utgöra, bilda
  składać się na coś, tworzyć coś

stara miłość nie rdzewieje /ˈstara ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɲɛ‿rʣ̑ɛˈvʲjɛ̇jɛ/ (proverb)
gammal kärlek rostar aldrig
  miłość, zwłaszcza przeżyta w młodości, nie przemija z upływem czasu

stara panna /stˈara pˈanna/ (n)
gammal ungmö, ogift kvinna
  niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż

starannie /staˈrãɲːɛ/ (adv)
noggrannt
  w sposób staranny, dokładny, schludny; z dbałością o szczegóły

staroangielski /ˌstarɔãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
fornengelsk
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Anglii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Anglii

staroarabski /ˌstarɔaˈrapsʲci/ (adj)
fornarabisk
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Arabii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Arabii

staroduński /ˌstarɔˈdũj̃sʲci/ (adj)
forndansk
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Danii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Danii

staroegipski /ˌstarɔɛˈɟipsʲci/ (adj)
fornegyptisk
  żyjący/mający miejsce w starożytnym Egipcie lub pochodzący/wywodzący się z niego

starofiński /ˌstarɔˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
fornfinsk
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Finlandii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Finlandii

starofrancuski /ˌstarɔfrãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
fornfransk
  żyjący/mający miejsce w dawnej Francji lub pochodzący/wywodzący się z niej

starogrecki /ˌstarɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
forngrekisk
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Grecji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Grecji

staroindyjski /ˌstarɔ<sup>j</sup>ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
fornindisk
  używany, powstały, dziejący się w dawnych Indiach; pochodzący, wywodzący się z dawnych Indii

staroislandzki /ˌstarɔ<sup>j</sup>iˈslãnʦ̑ʲci/ (adj)
fornisländsk
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Islandii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Islandii

staromodny /stˌarɔmˈɔdnɨ/ (adj)
ålderdomlig
  odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny

staroniemiecki /ˌstarɔ̃ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
forntysk
  używany, powstały, dziejący się w dawnych Niemczech; pochodzący, wywodzący się z dawnych Niemiec

staronorweski /ˌstarɔ̃nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
fornnorsk
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Norwegii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Norwegii

staroperski /ˌstarɔˈpɛrsʲci/ (adj)
fornpersisk
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Persji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Persji

staropolski /ˌstarɔˈpɔlsʲci/ (adj)
fornpolsk
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Polsce; pochodzący, wywodzący się z dawnej Polski

starorosyjski /ˌstarɔrɔˈsɨjsʲci/ (adj)
fornrysk
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Rosji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Rosji

starorzecze /ˌstarɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
korvsjö
  (geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta;

staroszwedzki /ˌstarɔˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
fornsvensk
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Szwecji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Szwecji

staroszwedzki /ˌstarɔˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
fornsvenska
  język używany w dawnej Szwecji w okresie między XIII a XVI wiekiem

starotestamentowy /stˌarɔtˌɛstamɛntˈɔvɨ/ (adj)
gammaltestamentlig
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany ze Starym Testamentem, dotyczący Starego Testamentu

starowłoski /ˌstarɔˈvwɔsʲci/ (adj)
fornitaliensk
  używany, powstały, dziejący się w dawnych Włoszech; pochodzący, wywodzący się z dawnych Włoch

staroświecki /stˌarɔɕfʲˈɛtski/ (adj)
gammaldags, antik, ålderdomlig
  wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny

starość /ˈstarɔɕʨ̑/ (n)
ålderdom
  stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;

starożytność /ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑/ (n)
antik
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku;

starożytny /ˌstarɔˈʒɨtnɨ/ (adj)
antik
  związany ze starożytnością, dotyczący starożytności
  istniejący od bardzo dawna

stary /ˈstarɨ/ (adj)
gammal
  mający wiele lat, niemłody

starzec /ˈstaʒɛʦ̑/ (n)
gamling
  stary mężczyzna

statek /ˈstatɛk/ (n)
skepp, fartyg
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną
skepp, farkost
  każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd;

statek kosmiczny /stˈatɛk kɔsmˈitʃnɨ/ (n)
rymdskepp
  (astronomia, astronomiczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi

status /ˈstatus/ (n)
status, ställning
  położenie, pozycja (np. społeczna)

statystyczny /ˌstatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
statistisk
  odnoszący się do statystyki (nauki)

statystyka /staˈtɨstɨka/ (n)
statistik
  nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
  wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów

staw /staf/ (n)
led
  (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;
damm, tjärn
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia;

staw łokciowy /ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
armbågsled
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem;

stawać /ˈstavaʨ̑/ (v)
avstanna, stanna
  przestawać działać
resa sig, ställa sig, stå upp
  unosić się w kierunku pionowym
bli
  przechodzić w inny stan, zmieniać się; zostawać kimś, czymś
bli av, bli till, hända, inträffa, ske
  tylko w (aspekt dokonany): wydarzyć się, mieć miejsce, nastąpić

stawiać /ˈstavʲjäʨ̑/ (v)
bygga, resa
  budować
bjuda
  kupić coś komuś, dawać za darmo – najczęściej alkohol
satsa
  określać przedmiot swojego zakładu
ställa
  tak przemieszczać przedmiot, by stał
mopsa sig
  (potocznie, potoczny) dawać opór
inställa sig, komma
  przybywać na żądanie

stawiać sprawę na ostrzu noża /ˈstavʲjäʨ̑ ˈspravɛ na‿ˈɔsṭʃu ˈnɔʒa/ (v)
driva saken till sin spets, ställa saken på sin spets
  żądać kategorycznie

stała /ˈstawa/ (n)
konstant
  symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość;

stały /ˈstawɨ/ (adj)
fast, stabil, konstant
  będący w tym samym miejscu/położeniu
fast, konstant, stabil
  niezmieniający poglądów, uczuć, postanowień

stek /stɛk/ (n)
stek
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;

stenografia /stˌɛnɔɡrˈafja/ (n)
stenografi
  sposób pisania za pomocą umownych symboli, konwencji i skrótów, pozwalający notować w tempie ludzkiej mowy;

stereotyp /ˌstɛrɛˈɔtɨp/ (n)
stereotyp
  (socjologia, socjologiczny) uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych;

sterowiec /stɛˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
zeppelinare
  (lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd;

stewardesa /ˌstʲju<sup>w</sup>arˈdɛsa/ (n)
flygvärdinna
  (lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów;

stocznia /ˈstɔʧ̑ʲɲa/ (n)
varv, skeppvarv
  zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych;

stodoła /stɔˈdɔwa/ (n)
lada
  (architektura, architektoniczny) (rolnictwo, rolniczy) budynek gospodarczy do przechowywania plonów w stanie suchym np. siano, zboże itp.

stokrotka /stɔˈkrɔtka/ (n)
tusensköna
  (botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych;

stolarz /ˈstɔlaʃ/ (n)
snickare
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem;

stolica /stɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
huvudstad
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;

stomatologia /ˌstɔ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
stomatologi
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, dziedzina zajmująca się funkcjonowaniem, patologiami i leczeniem zębów, przyzębia, błony śluzowej jamy ustnej, stawu skroniowo-żuchwowego człowieka;

stonka ziemniaczana /ˈstɔ̃nka ˌʑɛ̃mʲɲaˈʧ̑ãna/ (n)
koloradoskalbagge
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) jeden z chrząszczy, szkodnik upraw ziemniaków;

stonoga /stɔ̃ˈnɔɡa/ (n)
gråsugga
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Oniscus, skorupiak żyjący w szczelinach, piwnicach;

stop /stɔp/ (n)
legering
  (technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali;

stopa /ˈstɔpa/ (n)
fot
  (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
  jednostka długości, używana w niektórych krajach;
  podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu)
versfot
  najmniejsza jednostka miary wierszowej;

stopień /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
grad
  (fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych;
  (matematyka, matematyczny) maksymalna suma wykładników zmiennych wśród jednomianów, tworzących dany wielomian;
  wielkość, rozmiar, zasięg jakiejś czynności
grad, rang, ställning
  czyjeś miejsce w pewnej hierarchii zawodowej lub organizacyjnej, zwykle w służbach mundurowych
steg
  część jakiegoś procesu stanowiąca pewną całość
trappsteg, fotsteg
  każda z części schodów uniesiona do góry
betyg, skolbetyg
  ocena postępów naukowych wyrażona jako liczba lub jako jeden z uporządkowanych terminów

stopień najwyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ/ (n)
superlativ
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy

stopień wyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ/ (n)
komparativ
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś

stopniowo /stɔpʲˈɲɔvɔ/ (adv)
gradvis, småningom, etappvis, stegvis
  nie od razu, lecz po trochu, krok za krokiem

stos /stɔs/ (n)
trave, vedtrave
  drewno ułożone do spalenia czegoś lub kogoś; miejsce, na którym dokonuje się ceremonii kremacji ciała zmarłego
stack, trave
  większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim

stosować /stɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
använda, bruka, tillämpa, applicera
  używać czegoś w jakimś celu w określonych sytuacjach

stosownie /stɔˈsɔvʲɲɛ/ (adv)
enligt, alltefter, i enlighet
  (książkowy) zgodnie z czymś, odpowiednio, właściwie; według czegoś

stosunek płciowy /stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (n)
samlag
  (fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;

stosunkowo /stˌɔsuŋkˈɔvɔ/ (adv)
relativt
  w stosunku do czego lub kogo

stowarzyszenie /ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
sällskap, förbund, samfund
  organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach;

stołówka /stɔˈwufka/ (n)
kantin, lunchrum, matsal
  miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy

stożek /ˈstɔʒɛk/ (n)
kon
  (geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;

strach /strax/ (n)
rädsla
  uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne
fågelskrämma
  kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach

strajk /strajk/ (n)
strejk
  dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;

strajkować /strajˈkɔvaʨ̑/ (v)
strejka
  uczestniczyć w strajku

straszny /ˈstraʃnɨ/ (adj)
hemsk, förskräcklig, fasansfull, förfärlig, ohygglig, ryslig
  taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny

strata /ˈstrata/ (n)
förlust
  ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma

strateg /ˈstratɛk/ (n)
strateg
  znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi

strategia /straˈtɛɟja/ (n)
strategi
  ogólny plan działań, szerszy od taktyki

straż /straʃ/ (n)
vakt
  pilnowanie, strzeżenie kogoś lub czegoś przed niebezpieczeństwem
  osoba albo grupa osób strzegąca lub pilnująca kogoś, czegoś

strażak /ˈstraʒak/ (n)
brandman, brandsoldat
  osoba szkolona do walki z ogniem;

stres /strɛs/ (n)
stress
  (psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;

strit /strʲit/ (n)
stege
  (termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera

stroić /ˈstrɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
stämma
  nadawać instrumentom muzycznym odpowiednie brzmienie poprzez regulację naciągu strun

stromy /ˈstrɔ̃mɨ/ (adj)
brant
  nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża

strona /ˈstrɔ̃na/ (n)
part
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jedna z osób będąca sygnatariuszem umowy lub występująca jako podmiot w procesie;
  uczestnik wojny, także sporu, kłótni, negocjacji, rozmów, umowy, małżeństwa, itp.
sida, sidor
  jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.
sida
  umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś

stront /strɔ̃nt/ (n)
strontium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;

strug /struk/ (n)
hyvel
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna

struga /ˈstruɡa/ (n)
stråle
  ciecz płynąca wąskim pasmem; płynąca, lejąca się woda, ciecz

struktura /strukˈtura/ (n)
struktur
  stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość

strumień /ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
å
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) mały naturalny ciek wodny;

struna /ˈstrũna/ (n)
sträng
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;

strusia polityka /strˈuɕa pɔlˈitɨkˌa/ (n)
strúsfûgelpolityk
  (związek frazeologiczny) sytuacja, w której ktoś unika rozwiązywania problemów udając, że ich nie dostrzega; unikanie podjęcia decyzji

struś /struɕ/ (n)
struts
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;

strych /strɨx/ (n)
vind, vindsrum
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem;

stryj /strɨj/ (n)
farbror
  brat ojca;

strzał /sṭʃaw/ (n)
skott
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni
  (sport, sportowy) uderzenie, kopnięcie piłki

strzała /ˈsṭʃawa/ (n)
pil
  pocisk przeznaczony do łuku;

strzałka /ˈsṭʃawka/ (n)
vadben
  (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) kość strzałkowa;
pil
  linia z grotem, symbol wskazujący kierunek
  rzutka do gry w lotki

strzelanie /sṭʃɛˈlãɲɛ/ (n)
skjutning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: strzelać

strzelać /ˈsṭʃɛlaʨ̑/ (v)
skjuta
  oddawać strzał z broni
  (sport, sportowy) kierować piłkę do bramki

strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (n)
målskytt
  (sport, sportowy) zawodnik, który strzelił bramkę
skytt
  osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą

strzemię /ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/ (n)
stigbygel
  (hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;

strzykawka /stʃɨkˈafka/ (n)
spruta
  (medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;

strój /struj/ (n)
dräkt
  określony rodzaj ubioru

stróż /struʃ/ (n)
portvakt
  osoba pilnująca np. budynku

stręczycielstwo /strˌɛntʃɨtɕˈɛlstfɔ/ (n)
koppleri
  przestępstwo polegające na nakłanianiu kogoś do nierządu;

student /ˈstudɛ̃nt/ (n)
student, studerande
  osoba, która studiuje na wyższej uczelni;

studio /ˈstudʲjɔ/ (n)
studio
  pomieszczenie przeznaczone do nagrań dźwiękowych, audycji radiowych, telewizyjnych lub filmowych itp.
  pracownia artysty, np. malarza, fotografika itp.

studiować /stuˈdʲjɔvaʨ̑/ (v)
studera
  uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach

studnia /ˈstudʲɲa/ (n)
brunn
  głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;

stulatek /stuˈlatɛk/ (n)
hundraåring
  osoba w wieku przynajmniej 100 lat

stuletni /stuˈlɛtʲɲi/ (adj)
hundraårig
  mający sto lat
  trwający sto lat

stwardnienie rozsiane /stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ/ (n)
multipel skleros
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego;

styczeń /ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
januari, torsmånad
  pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

styl /stɨl/ (n)
stil
  sposób czyjegoś postępowania, zachowania
  sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania;
  zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp.
  (sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej

styl życia /stˈɨl ʒˈɨtɕa/ (n)
livsstil
  (socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje;

stymulator /stˌɨmulˈatɔr/ (n)
stimulator
  czynnik pobudzający działanie, bodziec, stymulant

stynka /ˈstɨ̃nka/ (n)
nors
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach;

stypa /stˈɨpa/ (n)
likvaka
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie;

stóg /stuk/ (n)
stack
  (rolnictwo, rolniczy) duży stos siana, rzadziej słomy lub zboża, układany zazwyczaj wokół ustawionego pionowo drąga w kształt stożka lub kopuły

stół /stuw/ (n)
bord
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;

stąd /stɔ̃nt/ (pronoun)
härifrån
  wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz

stękać /stˈɛŋkatɕ/ (v)
hacka, staka sig, stamma
  mówić zacinająć się
gny, gnälla, jämra, jämra sig, klaga, kvida
  uskarżać się
gny, stånka, stöna
  wydawać ciężkie westchnienia

suahili /ˌsu<sup>w</sup>aˈxʲilʲi/ (n)
swahili
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki;

suazyjski /ˌsu<sup>w</sup>aˈzɨjsʲci/ (adj)
swaziländsk
  odnoszący się do państwa Suazi

subkultura /sˌupkultˈura/ (n)
subkultur
  (socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;

subsydiarność /ˌsupsɨˈdʲjarnɔɕʨ̑/ (n)
subsidiaritet
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada, według której decyzje powinny być podejmowane na najniższym możliwym szczeblu, a na wyższym tylko wtedy, gdy takie ich podjęcie da o wiele lepsze rezultaty;

subwencja /subˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
subvention
  pomoc finansowa, dotacja, stypendium

suchy /ˈsuxɨ/ (adj)
torr
  nie wilgotny; pozbawiony wilgoci

suchy lód /ˈsuxɨ ˈlut/ (n)
kolsyresnö
  (chemia, chemiczny) zestalony dwutlenek węgla;

sudański /suˈdãj̃sʲci/ (adj)
sudanesisk
  odnoszący się do Sudanu, związany z Sudanem

sufiks /ˈsufʲiks/ (n)
suffix
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek;

sufit /ˈsufʲit/ (n)
tak
  (budownictwo) górna ściana pomieszczenia

sugerować /ˌsuɡɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
antyda, alludera, anspela, hänsyfta, insinuera, låta förstå
  czynić aluzję
antyda, ge en vink, hinta, tipsa
  podsuwać komuś nie wprost jakieś rozwiązanie
antyda, indikera, peka på
  stanowić poszlakę dla jakiegoś wniosku

suka /ˈsuka/ (n)
hynda, tik
  (zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego

sukces /ˈsukʦ̑ɛs/ (n)
framgång
  korzystny wynik
succé
  osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery

sukienka /suˈcɛ̃nka/ (n)
klänning
  (krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;

suknia /ˈsucɲa/ (n)
klänning
  (krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;

sum /sũm/ (n)
mal
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;

suma /ˈsũma/ (n)
summa
  (matematyka, matematyczny) wynik dodawania
  pewna ilość pieniędzy

sumeryjski /sˌumɛrˈɨjski/ (adj)
sumerisk
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Sumerem albo Sumeryjczykami, dotyczący Sumeru albo Sumeryjczyków

sumeryjski /sˌumɛrˈɨjski/ (n)
sumeriska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski;

sumienie /sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
samvete
  wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło

sumować /sũˈmɔvaʨ̑/ (v)
addera
  dodawać, podliczać

supermarket /ˌsupɛrˈmarkɛt/ (n)
supermarket, snabbköp
  (handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;

suport /ˈsapɔrt/ (n)
förband
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) solista lub zespół muzyczny rozgrzewający publiczność, którego występ poprzedza wyjście na scenę gwiazdy koncertu;

surinamski /ˌsurʲĩˈnãmsʲci/ (adj)
surinamesisk
  związany z państwem Surinam, dotyczący państwa Surinam

surojadek /sˌurɔjˈadɛk/ (n)
kremla
  (botanika, botaniczny) jadalny grzyb podstawczak z rodziny bedłkowatych

surowiec /suˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
råvara
  substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle

surowy /suˈrɔvɨ/ (adj)
rå
  taki, który bezwzględnie wymaga wykonania jakiejś czynności, przestrzegania jakichś zasad, nieuznający sprzeciwu, wymagający, bezwzględny, niewyrozumiały; także będący wyrazem tej cechy

surrealistyczny /ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
surrealistisk
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu

surykatka /ˌsurɨˈkatka/ (n)
surikat
  (zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;

suseł /ˈsusɛw/ (n)
sisel
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Spermophilus F. Cuvier, rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek, występujący w Eurazji;

sushi /ˈsuʃʲi/ (n)
sushi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek;

susza /ˈsuʃa/ (n)
torka
  długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;

suszenie /suˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
torkning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: suszyć

sutek /ˈsutɛk/ (n)
nippel
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków,

suwenir /suˈvɛ̃ɲir/ (n)
suvenir
  (przestarzałe, przestarzały) drobny pamiątkowy upominek

suwerenność /ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
suveränitet
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji

suwerenny /sˌuvɛrˈɛnnɨ/ (adj)
suverän
  niezależny od innego państwa lub władzy

swastyka /ˈsfastɨka/ (n)
hakkors
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;

sweter /ˈsfɛtɛr/ (n)
tröja
  grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce

swój /sfuj/ (pronoun)
sin
  należący do wykonawcy czynności

swędzić /ˈsfɛ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
klia
  dawać odczucie nieprzyjemnego podrażnienia, wywołującego chęć drapania

sycylijski /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci/ (adj)
siciliansk
  od Sycylia

sygnalizować /sˌɨɡnalizˈɔvatɕ/ (v)
signalera
  przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały

sygnał /ˈsɨɡnaw/ (n)
signal, telefonsignal
  dźwięk sygnalizujący coś
signal
  znak informacyjny lub ostrzegawczy

syjonistyczny /ˌsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sionistisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) właściwy syjonizmowi, dotyczący syjonizmu lub syjonistów

syjonizm /sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
sionism
  zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;

sylaba /sɨˈlaba/ (n)
stavelse
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;

sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (n)
nyårsafton
  dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku

symbioza /sɨmbjˈɔza/ (n)
symbios
  (biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści

symbol /ˈsɨ̃mbɔl/ (n)
symbol, tecken
  znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu

symbolizować /ˌsɨ̃mbɔlʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
symbolisera
  stanowić symbol czegoś, reprezentować coś za pomocą symbolu

symetria /sɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
symmetri
  (matematyka, matematyczny) określenie endomorfizmu przestrzeni euklidesowych;

symfonia /sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/ (n)
symfoni
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;

symfoniczny /sˌɨmfɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
symfonisk
  związany z symfonią, dotyczący symfonii

sympatia /sɨ̃mˈpatʲja/ (n)
sympati
  życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś

sympatyczny /ˌsɨ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
sympatisk
  wzbudzający sympatię; miły, życzliwy

sympatyk /sɨ̃mˈpatɨk/ (n)
sympatisör
  osoba, która z czymś lub z kimś sympatyzuje

sympatyzować /ˌsɨ̃mpatɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
sympatisera
  darzyć sympatią coś lub kogoś

symptom /ˈsɨ̃mptɔ̃m/ (n)
symptom, symtom
  oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego;

symultana /ˌsɨ̃mulˈtãna/ (n)
simultanschack
  (szachy, pojęcie szachowe) sposób rozgrywania gry w szachy, w której wielu zawodników gra jednocześnie (każdy na osobnej szachownicy) z jednym zawodnikiem (zwykle dużo lepszym od przeciwników)

syn /sɨ̃n/ (n)
son
  dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);

synagoga /ˌsɨ̃naˈɡɔɡa/ (n)
synagoga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw;

synapsa /sɨ̃ˈnapsa/ (n)
synaps
  połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej

syndrom miodowego miesiąca /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌmʲjɔdɔˈvɛɡɔ mʲjɛ̇ˈɕɔ̃nʦ̑a/ (n)
smekmånadssyndrom
  (medycyna, medyczny) zapalenie pęcherza moczowego u kobiety spowodowane częstszym współżyciem płciowym, dotykające głównie młode kobiety dopiero rozpoczynające życie seksualne

syndrom sztokholmski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/ (n)
Stockholmssyndrom
  stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi;

synergia /sɨ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
synergi
  (książkowy) współdziałanie różnych czynników w celu osiągnięcia większego efektu niż suma efektów spowodowanych przez każde z tych czynników działających osobno; także zestawienie tych czynników

synestezja /sˌɨnɛstˈɛzja/ (n)
synestesi
  stan, w którym wrażenia zmysłowe odbierane przez jeden zmysł towarzyszą również doznaniom charakterystyczne dla innych zmysłów;

syngaleski /sˌɨŋɡalˈɛski/ (n)
singalesiska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski;

synkretyzm /sɨŋkrˈɛtɨzm/ (n)
synkretism
  łączenie w jedną całość różnych elementów

synonim /sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
synonym
  wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik

synowa /sɨ̃ˈnɔva/ (n)
svärdotter, sonhustru
  żona syna

sypialnia /sɨˈpʲjalʲɲa/ (n)
sovrum
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania

syrena /sɨˈrɛ̃na/ (n)
siren
  (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;
  urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;
sirendjur, siren
  (zoologia, zoologiczny) roślinożerny ssak morski; syreny tworzą rząd;

syrop klonowy /ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
lönnsirap
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego;

syryjski /sɨˈrɨjsʲci/ (adj)
syrisk
  odnoszący się do państwa Syria

system /ˈsɨstɛ̃m/ (n)
system
  układ urządzeń współpracujących ze sobą;
ordning
  ustrój, sposób organizacji życia

system operacyjny /ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
operativsystem
  (informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;

system plików /ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/ (n)
filsystem
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;

sytuacja /ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
situation, belägenhet
  zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje

syzyfowa praca /ˌsɨzɨˈfɔva ˈpraʦ̑a/ (n)
sisyfosarbete
  (przenośnie, przenośnia) praca bez końca, ciężka, bezskuteczna, bezcelowa, żmudna, niedająca żadnych efektów

szabat /ˈʃabat/ (n)
sabbat
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty;

szabla /ˈʃabla/ (n)
sabel
  (wojskowość, wojskowy) broń sieczna z wygiętą klingą;

szablodziób /ʃaˈblɔʥ̑up/ (n)
skärfläcka
  (ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę;

szablon /ˈʃablɔ̃n/ (n)
mall
  forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty

szachista /ʃaˈxʲista/ (n)
schackspelare
  osoba grająca w szachy

szachować /ʃaˈxɔvaʨ̑/ (v)
schacka
  w grze w szachy: dawać szacha (stwarzać zagrożenie zabicia króla przeciwnika)

szachownica /ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
schackbräde
  (szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;

szachy /ˈʃaxɨ/ (n)
schack, schackspel
  (szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;

szafa /ˈʃafa/ (n)
skåp
  mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;

szafir /ˈʃafʲir/ (n)
safir
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;

szafran /ˈʃafrãn/ (n)
saffran
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów

szakal /ˈʃakal/ (n)
schakal, sjakal
  (zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny, lecz mniejszy od wilka;

szal /ʃal/ (n)
sjal, halsduk, schal
  prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion

szaleniec /ʃaˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
brushuvud, galenpanna, vildhjärna
  (przenośnie, przenośnia) osoba, która nie panuje nad swoimi namiętnościami, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo
dåre, galning, vettvilling
  osoba obłąkana, chora umysłowo

szaleństwo /ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ/ (n)
galenskap, dårskap
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna
dårskap, galenskap
  stan umysłu człowieka, który nad sobą nie panuje

szalik /ˈʃalʲik/ (n)
halsduk
  pas materiału służący do owijania szyi

szalony /ʃaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
galen, dåraktig
  niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny

szampan /ˈʃãmpãn/ (n)
champagne
  białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;

szampon /ˈʃãmpɔ̃n/ (n)
schampo
  płynny środek do mycia włosów lub sierści;

szanować /ʃãˈnɔvaʨ̑/ (v)
akta, sköta, vårda
  chronić coś przed zniszczeniem, dbać o coś
vörda, respektera, akta, högakta, skatta, uppskatta
  mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem

szansa /ˈʃãw̃sa/ (n)
chans
  prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności

szantaż /ˈʃãntaʃ/ (n)
utpressning
  wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)

szantażować /ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
utpressa, utöva utpressning
  stosować szantaż wobec kogoś

szantażysta /ˌʃãntaˈʒɨsta/ (n)
utpressare
  ten, kto stosuje szantaż, kto szantażuje kogoś

szarawy /ʃaˈravɨ/ (adj)
gråaktig
  w kolorze podobnym do szarego

szarańcza /ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
gräshoppa
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (rolnictwo, rolniczy) owad przypominający pasikonika, szkodnik upraw;

szarlatan /ʃarlˈatan/ (n)
charlatan
  oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski

szary /ˈʃarɨ/ (adj)
grå
  w kolorze pośrednim między czarnym a białym

szatan /ˈʃatãn/ (n)
satan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z upadłych aniołów, przeciwnych Bogu, kuszących człowieka do grzechu

szatański /ʃatˈaɲski/ (adj)
satanisk
  związany z szatanem, dotyczący szatana, przejawiający przypisywane mu cechy

szałwia /ˈʃawvʲja/ (n)
salvia
  (botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;

szczaw /ʃʧ̑af/ (n)
syra, ängssyra
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;

szczególnie /ʃʧ̑ɛˈɡulʲɲɛ/ (adv)
särskilt, i synnerhet, synnerligen
  w sposób szczególny, specjalny, w większym stopniu
särskilt
  zwłaszcza

szczegół /ˈʃʧ̑ɛɡuw/ (n)
detalj
  drobny składnik, element jakiejś całości (obiektu, sytuacji)

szczegółowy /ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ/ (adj)
detaljerad
  mający cechy szczegółu; dokładny

szczekanie /ʃʧ̑ɛˈkãɲɛ/ (n)
skall
  odgłos słyszany gdy pies szczeka

szczekać /ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
skälla
  (zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos

szczekuszka /ʃʧ̑ɛˈkuʃka/ (n)
piphare
  (zoologia, zoologiczny) Ochotona, niewielki, skoczny ssak;

szczelny /ʃtʃˈɛlnɨ/ (adj)
lufttät
  taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany

szczeniak /ˈʃʧ̑ɛ̃ɲak/ (n)
valp
  (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie) chłopiec postępujący niepoważnie, zachowujący się w sposób niedojrzały

szczenić się /ʃtʃˈɛɲitɕ ɕɛ/ (v)
valpa
  (zoologia, zoologiczny) (kynologia, kynologiczny) o samicach, zwykle psowatych wydawać potomstwo

szczenię /ˈʃʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
valp, hundvalp
  (zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych

szczepionka /ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka/ (n)
vaccin
  preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;

szczery /ˈʃʧ̑ɛrɨ/ (adj)
uppriktig, ärlig, sannfärdig, sanningsenlig
  dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje
ren, autentisk, fullödig, gedigen, genuin, pur
  jednolity, pozbawiony domieszek

szczodry /ˈʃʧ̑ɔdrɨ/ (adj)
generös, spendersam
  hojny, dający coś obficie

szczoteczka do zębów /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
tandborste
  mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;

szczotka /ˈʃʧ̑ɔtka/ (n)
borste
  narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia

szczotka do włosów /ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
hårborste
  (fryzyjski) przedmiot służący do czesania, modelowania włosów

szczupak /ˈʃʧ̑upak/ (n)
gädda
  (ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;

szczur /ʃʧ̑ur/ (n)
råtta
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;

szczygieł /ˈʃʧ̑ɨɟɛw/ (n)
steglitsa, steglits
  (ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;

szczypawka /ʃʧ̑ɨˈpafka/ (n)
tvestjärt
  (potocznie, potoczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skorek (owad)

szczyt /ʃʧ̑ɨt/ (n)
topp, toppmöte
  najwyższy punkt góry

szczęka /ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
käke
  kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby

szczęściarz /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑aʃ/ (n)
lyckans ost
  (potocznie, potoczny) osoba, której sprzyja szczęście w życiu

szczęście /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
lycka, tur
  powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności
lycka
  uczucie radości i zadowolenia

szczęśliwego Nowego Roku /ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/ (interjection)
gott nytt år
  …używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku

szczęśliwy /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
lycklig, glad
  odczuwający szczęście

szef /ʃɛf/ (n)
chef
  osoba kierująca grupą ludzi, zespołem

szejk /ʃˈɛjk/ (n)
schejk, shejk
  (etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej

szelit /ˈʃɛlʲit/ (n)
scheelit, tungsten
  (mineralogia, mineralogiczny) wolframian wapnia; biały, szary, bądź żółtawy minerał będący istotnym źródłem rudy wolframu;

szeptać /ˈʃɛptaʨ̑/ (v)
viska
  mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)

szereg /ˈʃɛrɛk/ (n)
serie
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników
rad, led, följd, räcka
  ciąg osób lub przedmiotów ustawionych obok siebie w linii prostej

szermierka /ʃɛrˈmʲjɛrka/ (n)
fäktning
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
  sztuka władania białą bronią

szeroki /ʃɛˈrɔci/ (adj)
vid, bred
  mający określony wymiar poprzeczny

szerszeń /ˈʃɛrʃɛ̃ɲ/ (n)
bålgeting
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny;

szesnastolatek /ˌʃɛsnastɔˈlatɛk/ (n)
sextonåring
  chłopak mający szesnaście lat

szesnastoletni /ˌʃɛsnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sextonårig
  mający szesnaście lat
  trwający szesnaście lat

szewc /ʃɛfʦ̑/ (n)
skomakare
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;

sześcian /ˈʃɛɕʨ̑ãn/ (n)
kub
  (matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;
  (matematyka, matematyczny) liczba, która jest trzecią potęgą danej liczby;

sześciolatek /ˌʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
sexåring
  chłopiec mający sześć lat

sześcioletni /ˌʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sexårig
  mający sześć lat
  trwający sześć lat

sześciomasztowiec /ˌʃɛɕʨ̑ɔ̃maˈʃtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
sexmastare
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek mający sześć masztów

sześciomasztowy /ˌʃɛɕʨ̑ɔ̃maˈʃtɔvɨ/ (adj)
sexmastad
  o żaglowcu: mający sześć masztów

sześćdziesięcioczterolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
sextiofyraåring
  mężczyzna mający sześćdziesiąt cztery lata

sześćdziesięcioczteroletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sextiofyraårig
  mający sześćdziesiąt cztery lata
  trwający sześćdziesiąt cztery lata

sześćdziesięciodwulatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlatɛk/ (n)
sextiotvååring
  mężczyzna mający sześćdziesiąt dwa lata

sześćdziesięciodwuletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
sextiotvåårig
  mający sześćdziesiąt dwa lata
  trwający sześćdziesiąt dwa lata

sześćdziesięciodziewięciolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
sextionioåring
  mężczyzna mający sześćdziesiąt dziewięć lat

sześćdziesięciodziewięcioletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sextionioårig
  mający sześćdziesiąt dziewięć lat
  trwający sześćdziesiąt dziewięć lat

sześćdziesięciojednolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlatɛk/ (n)
sextioettåring
  mężczyzna mający sześćdziesiąt jeden lat

sześćdziesięciojednoletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇jɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sextioettårig
  mający sześćdziesiąt jeden lat
  trwający sześćdziesiąt jeden lat

sześćdziesięciolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
sextioåring
  osoba w wieku 60-69 lat

sześćdziesięcioletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sextioårig
  mający sześćdziesiąt lat
  trwający sześćdziesiąt lat

sześćdziesięcioośmiolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
sextioåttaåring
  mężczyzna mający sześćdziesiąt osiem lat

sześćdziesięcioośmioletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sextioåttaårig
  mający sześćdziesiąt osiem lat
  trwający sześćdziesiąt osiem lat

sześćdziesięciopięciolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
sextiofemåring
  mężczyzna mający sześćdziesiąt pięć lat

sześćdziesięciopięcioletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sextiofemårig
  mający sześćdziesiąt pięć lat
  trwający sześćdziesiąt pięć lat

sześćdziesięciosiedmiolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
sextiosjuåring
  mężczyzna mający sześćdziesiąt siedem lat

sześćdziesięciosiedmioletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̇ɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sextiosjuårig
  mający sześćdziesiąt siedem lat
  trwający sześćdziesiąt siedem lat

sześćdziesięciosześciolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
sextiosexåring
  mężczyzna mający sześćdziesiąt sześć lat

sześćdziesięciosześcioletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sextiosexårig
  mający sześćdziesiąt sześć lat
  trwający sześćdziesiąt sześć lat

sześćdziesięciotrzylatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
sextiotreåring
  mężczyzna mający sześćdziesiąt trzy lata

sześćdziesięciotrzyletni /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
sextiotreårig
  mający sześćdziesiąt trzy lata
  trwający sześćdziesiąt trzy lata

szkic /ʃʲciʦ̑/ (n)
stomme
  (przenośnie, przenośnia) zarys, konspekt, plan pracy
  wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku

szkicować /ʃkitsˈɔvatɕ/ (v)
skissera
  przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego
  (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku

szkielet /ˈʃʲcɛlɛt/ (n)
skelett, benrangel
  (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;
stomme
  (przenośnie, przenośnia) struktura, ogólny zarys czegoś
  (technologia, technika, techniczny) podstawa konstrukcji

szkier /ʃʲcɛr/ (n)
skär
  (geografia, geograficzny) skalista wysepka o powierzchni wygładzonej przez lodowiec;

szklanka /ˈʃklãnka/ (n)
glas
  szklane naczynie, z którego się pije;

szklarnia /ˈʃklarʲɲa/ (n)
växthus, drivhus
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin;

szklarz /ʃklˈaʃ/ (n)
glasmästare
  rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów

szkoda /ˈʃkɔda/ (n)
skada, defekt, fel, skavank
  krzywda, strata

szkoda /ˈʃkɔda/ (v)
vara skada synd tråkig att, vara synd om
  być żal, być przykro

szkorbut /ʃkˈɔrbut/ (n)
skörbjugg
  (medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;

szkoła /ˈʃkɔwa/ (n)
skola
  (szkolnictwo, szkolny) instytucja edukacyjna;

szkoła podstawowa /ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/ (n)
grundskola
  szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;

szkuner /ˈʃkũnɛr/ (n)
skonare, skonert
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;

szkło /ʃkwɔ/ (n)
glas
  twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;

szlaban /ˈʃlabãn/ (n)
bom
  (motoryzacja) ruchoma zapora blokująca ruch samochodów

szlachar /ˈʃlaxar/ (n)
småskrake
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie;

szlachcic /ˈʃlaxʲʨ̑iʦ̑/ (n)
adelsman
  członek szlachty

szlachetny /ʃlaˈxɛtnɨ/ (adj)
ädel
  taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny

szlafrok /ˈʃlafrɔk/ (n)
morgonrock, badrock
  (krawiectwo) domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć

szmaragd /ˈʃmarakt/ (n)
smaragd
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;

szminka /ˈʃmʲĩnka/ (n)
läppstift
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust

sznur /ʃnur/ (n)
rad
  grupa ludzi, zwierząt lub przedmiotów ustawionych jeden za drugim
lina, rep
  splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno;

szok /ʃˈɔk/ (n)
chock
  intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem

szokować /ʃɔkˈɔvatɕ/ (v)
chockera, uppröra
  wzbudzać szok, skrajne zadziwiać lub bulwersować, dziwić, wstrząsać

szop pracz /ˈʃɔp ˈːraʧ̑/ (n)
tvättbjörn
  (zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;

szorstki /ˈʃɔrstʲci/ (adj)
ojämn, grov, knölig, kärv, oslipad, sträv
  mający niegładką, chropawą powierzchnię
amper, barsk, bister, brysk, hårdhänt, kärv
  o człowieku: przykry, nieprzyjemny w obejściu

szowinista /ʃˌɔviɲˈista/ (n)
chauvinist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik szowinizmu

szowinizm /ʃɔˈvʲĩɲism̥/ (n)
chauvinism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów;
  (socjologia, socjologiczny) postawa charakteryzująca się nietolerancją i przyznawaniem uprzywilejowanej pozycji własnej płci, rasie czy grupie społecznej

szowinizm gatunkowy /ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ/ (n)
speciesism
  (neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków;

szpadel /ˈʃpadɛl/ (n)
spade
  narzędzie obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania, z metalową częścią roboczą

szpak /ʃpak/ (n)
stare
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;

szparag /ˈʃparak/ (n)
sparris
  (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego

szpic fiński /ˈʃpʲiʦ̑ ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
finsk spets
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych energicznych psów o intensywnie rudym umaszczeniu z grupy szpiców myśliwskich pochodzących z Finlandii;

szpic japoński /ˈʃpʲiʦ̑ʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
japansk spets
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów do towarzystwa z Japonii;

szpicbródka /ʃpidʑbrˈutka/ (n)
pipskägg
  (potocznie, potoczny) spiczasta broda

szpicel /ʃpˈitsɛl/ (n)
spion
  (pogardliwie) tajny agent, szpieg

szpiczasty /ʃpʲiˈʧ̑astɨ/ (adj)
spetsig
  mający ostre, wąskie zakończenie

szpieg /ʃpʲjɛk/ (n)
spion
  osoba zajmująca się szpiegostwem

szpiegostwo /ʃpʲɛɡˈɔstfɔ/ (n)
spionage, spioneri
  praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe

szpinak /ˈʃpʲĩnak/ (n)
spenat
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach

szpital /ˈʃpʲital/ (n)
sjukhus
  (medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;

szpital psychiatryczny /ʃpˈital psˌɨhiatrˈɨtʃnɨ/ (n)
mentalsjukhus
  (medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych

szpulka /ˈʃpulka/ (n)
spole, trådrulle
  walec, na który nawija się np. nić

sztabka /ˈʃtapka/ (n)
tacka
  uformowana bryłka cennego metalu o określonej wadze i próbie

sztaluga /ʃtalˈuɡa/ (n)
staffli
  (sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;

sztokholmski /ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/ (adj)
stockholmsk
  odnoszący się do miasta Sztokholm

sztuczny /ˈʃtuʧ̑nɨ/ (adj)
artificiell, konstgjord, oäkta, syntetisk
  imitujący coś naturalnego, wytworzony przez człowieka
konstlad, abnorm, onaturlig, onormal
  niezgodny z naturą
förkonstlad, konstlad, krystad, manierad, onaturlig, sökt
  zachowujący się nienaturalnie

sztuka /ˈʃtuka/ (n)
styck
  pojedynczy przedmiot, egzemplarz, element
konst
  twórczość artystyczna
  umiejętność wymagająca szczególnych zdolności

szturchać /ʃtˈurxatɕ/ (v)
peta
  delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący

sztućce /ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ/ (n)
bestick
  komplet sztućców

sztylet /ˈʃtɨlɛt/ (n)
stilett, dolk
  krótka broń biała o cienkim ostrzu;

szubienica /ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
galge
  konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;

szuflada /ʃufˈlada/ (n)
låda
  wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;

szukanie /ʃuˈkãɲɛ/ (n)
sökning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: szukać

szukać /ˈʃukaʨ̑/ (v)
söka, leta
  podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć

szukać igły w stogu siana /ˈʃukaʨ̑ ˈiɡwɨ ˈf‿stɔɡu ˈɕãna/ (v)
leta efter en nål i en höstack
  (przenośnie, przenośnia) szukać czegoś pośród ogromnej ilości innych rzeczy

szum /ʃũm/ (n)
oljud
  przeciągły, jednostajny szmer; hałas, zakłócający odbiór;

szwagier /ˈʃfaɟɛr/ (n)
svåger
  brat żony
  mąż siostry

szwagierka /ʃfaˈɟɛrka/ (n)
svägerska
  siostra żony lub męża
  żona szwagra

szwajcarski /ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (adj)
schweizisk
  związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
svensk, svenska
  odnoszący się do Szwecji lub Szwedów

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
svenska, svensk
  język urzędowy Szwecji;

szwedzki stół /ˈʃfɛʦ̑ʲci ˈstuw/ (n)
smörgåsbord
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (hotelarstwo) sposób serwowania posiłków, polegający na udostępnieniu gościom wielu potraw, z których mogą sobie sami ułożyć posiłek z uwzględnieniem własnych upodobań kulinarnych i dietetycznych;

szyba /ˈʃɨba/ (n)
ruta
  płyta ze szkła;

szybki /ˈʃɨpʲci/ (adj)
snabb, kvick, hastig
  poruszający, odbywający się z dużą prędkością

szybko /ˈʃɨpkɔ/ (adv)
fort, snabbt
  z dużą prędkością

szybkość /ˈʃɨpkɔɕʨ̑/ (n)
fart, snabbhet
  cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko

szybowiec /ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
glidflygplan, segelflygplan, segelplan
  (lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;

szyderczy /ʃɨdˈɛrtʃɨ/ (adj)
hånfull
  wyrażający kpinę, szyderstwo

szyderstwo /ʃɨˈdɛrstfɔ/ (n)
hån, spe, spott
  złośliwy, dotkliwy żart, drwina, kpina, urąganie

szydełko /ʃɨˈdɛwkɔ/ (n)
virknål
  (rękodzieło, rękodzielniczy) cienki pręcik wykonany z metalu, kości, drewna lub plastiku, z haczykowatym zakończeniem, służący do wytwarzania wyrobów tekstylnych

szydełkowanie /ˌʃɨdɛwkɔˈvãɲɛ/ (n)
virkning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: szydełkować

szydełkować /ˌʃɨdɛwˈkɔvaʨ̑/ (v)
virka
  (rękodzieło, rękodzielniczy) wytwarzać wyroby tekstylne używając szydełka, robić na szydełku

szydło /ˈʃɨdwɔ/ (n)
syl, pryl
  ostry kolec na trzonku;

szyfr /ʃɨfr̥/ (n)
chiffer
  kod znaków, znany tylko niektórym osobom, umożliwiający im komunikację i zabezpieczający przekazywane informacje przed poznaniem przez inne osoby;

szyja /ˈʃɨja/ (n)
hals
  (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem

szyjka /ʃˈɨjka/ (n)
hals
  górna, wąska część butelki, dzbanka lub konewki

szyjka macicy /ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ/ (n)
livmoderhals
  (anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy;

szykanowanie /ˌʃɨkãnɔˈvãɲɛ/ (n)
trakassering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: szykanować

szympans /ˈʃɨ̃mpãw̃s/ (n)
schimpans
  (zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;

szynka /ˈʃɨ̃nka/ (n)
skinka
  (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia

szynobus /ʃɨ̃ˈnɔbus/ (n)
rälsbuss
  (kolejnictwo) (potocznie, potoczny) lekki pociąg o napędzie spalinowym obsługujący trasy, gdzie liczba podróżnych jest niewielka;

szynszyla /ʃɨ̃w̃ˈʃɨla/ (n)
chinchilla
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała;

szyszka /ˈʃɨʃka/ (n)
kotte
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;

szyć /ʃɨʨ̑/ (v)
sy, sömma
  robić ubrania
  łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici

sód /sut/ (n)
natrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;

sójka /ˈsujka/ (n)
nötskrika, skrika
  (ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;

sójka złowroga /ˈsujka zwɔvˈrɔɡa/ (n)
lavskrika
  (ornitologia, ornitologiczny) Perisoreus infaustus, sójka syberyjska, gatunek ptaka z rodziny krukowatych występujący w tajdze Eurazjii;

sól /sul/ (n)
salt
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) chlorek sodu
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;

sąd /sɔ̃nt/ (n)
domstol, rätt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem
rätt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) skład sędziowski (także jednoosobowy)

sądzić /ˈsɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
döma
  oceniać, jak należy zakwalifikować określony stan rzeczy z punktu widzenia prawa
tro
  mieć o czymś jakieś zdanie

sąsiad /ˈsɔ̃w̃ɕat/ (n)
granne
  osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sędzia /ˈsɛ̃ɲʥ̑a/ (n)
domare
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;

sęp /sɛ̃mp/ (n)
gam
  (ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;

słabość /ˈswabɔɕʨ̑/ (n)
svaghet
  odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych
  wybijająca się niedoskonałość, słaba strona

sławny /ˈswavnɨ/ (adj)
berömd, känd
  taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom

słodki /ˈswɔtʲci/ (adj)
söt
  mający smak cukru
söt, gullig
  wywołujący miłe uczucie

słodkowodny /ˌswɔtkɔˈvɔdnɨ/ (adj)
sötvatten
  typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich
  zawierający wody słodkie

słoma /ˈswɔ̃ma/ (n)
halm
  (rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

słomiana wdowa /swɔ̃ˈmʲjãna ˈvdɔva/ (n)
gräsänka
  żona, której małżonek wyjechał dokądś na pewien czas

słomiany wdowiec /swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
gräsänkling
  mąż, którego małżonka wyjechała dokądś na pewien czas

słonecznik /swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik/ (n)
solros
  (botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin;
  (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny ((łacina) Helianthus annuus) – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;

słoneczny /swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (adj)
solig
  pełen słońca
sol-
  związany ze słońcem

słonina /swɔ̃ˈɲĩna/ (n)
fett
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

słoniowacizna /swˌɔɲʲɔvatɕˈizna/ (n)
elefantiasis
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nasilonym obrzęku kończyn na skutek utrudnionego odpływu chłonki (limfy);

słonka /ˈswɔ̃nka/ (n)
morkulla
  (ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny;

słony /ˈswɔ̃nɨ/ (adj)
salt
  mający smak soli

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
slovakisk
  związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (n)
slovakiska
  język słowacki;

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (adj)
slovensk, slovenska
  odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (n)
slovenska
  język urzędowy Słowenii;

słowiański /swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
slavisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

słowik /ˈswɔvʲik/ (n)
näktergal
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek;

słownik /ˈswɔvʲɲik/ (n)
glossarium, lexikon, ordbok
  spis słów z tłumaczeniami na inny język
lexikon, ordförråd, vokabulär
  zasób słownictwa: indywidualny jakiejś osoby lub pewnej zbiorowości
ordbok, lexikon, ordlista, glossarium
  zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;

słowo /ˈswɔvɔ/ (n)
ord, försäkran, löfte
  obietnica, przyrzeczenie
ord, glosa, vokabel
  wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;

słoń /swɔ̃ɲ/ (n)
elefant
  (zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

słoń w salonie /ˈswɔ̃ɲ f‿saˈlɔ̃ɲɛ/ (idiom)
elefanten i rummet
  powszechnie znany problem, który jest przez wszystkich ignorowany

słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (n)
sol
  Słońce widziane jako tarcza na niebie
  (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
  (przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny

słuch /swux/ (n)
hörsel, gehör
  jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

słuch absolutny /ˈswux ˌapsɔˈlutnɨ/ (n)
absolut gehör
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zdolność rozróżniania bezwzględnej wysokości dźwięku;

słuchać /ˈswuxaʨ̑/ (v)
lyssna, åhöra
  odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
  świadomie odbierać czyjąś mowę

słuchowy /swuˈxɔvɨ/ (adj)
auditiv
  dotyczący słyszenia, funkcji narządu słuchu, odbierany za pomocą słuchu

sługa /ˈswuɡa/ (n)
tjänare
  (dawniej, dawny) osoba która usługuje

słup ogłoszeniowy /swˈup ˌɔɡwɔʃɛɲʲˈɔvɨ/ (n)
annonspelare
  budowla w kształcie szerokiej, krótkiej kolumny służąca do prezentowania ogłoszeń, afiszy lub reklam w publicznych miejscach;

słusznie /ˈswuʃʲɲɛ/ (adv)
riktigt
  właściwie, zgodnie ze stanem faktycznym, trafnie

służalczy /swuʒˈaltʃɨ/ (adj)
servil
  poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym

służba /ˈswuʒba/ (n)
betjäning
  osoby wynajęte do służenia lub zobowiązane do tego (np. z powodu pochodzenia)
tjänst
  służenie komuś

służyć /ˈswuʒɨʨ̑/ (v)
tjäna
  być czyimś sługą
  być przeznaczonym do czegoś

służąca /swuˈʒɔ̃nʦ̑a/ (n)
piga, tjänarinna, tjänsteflicka
  osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzenie;

służący /swuˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
betjänt
  osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzeniem

słyszeć /ˈswɨʃɛʨ̑/ (v)
höra
  (fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

słód /swˈut/ (n)
malt
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;

ta /ta/ (pronoun)
den här, det här
  zaimek wskazujący, rodzaj żeński

tabakiera /tˌabakʲˈɛra/ (n)
snusdosa
  (książkowy) pudełeczko na tabakę;

tabasco /tabˈastsɔ/ (n)
tabasco
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bardzo ostry sos na bazie pieprzu z ostrej czerwonej papryki;

tabela /taˈbɛla/ (n)
tabell
  uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach

tabernakulum /ˌtabɛrnaˈkulũm/ (n)
tabernakel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szafka umieszczona na ołtarzu w kościele katolickim, przeznaczona do przechowywania hostii

tablet /ˈtablɛt/ (n)
surfplatta, pekplatta, pekdator
  (informatyka, informatyczny) przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym zastępującym klawiaturę;
digitalt ritbord, pennplatta, ritbräda, ritplatta
  (informatyka, informatyczny) urządzenie wskazujące służące przede wszystkim do rysowania elementów graficznych na komputerze, używane zamiast myszki komputerowej;

tablica rejestracyjna /taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna/ (n)
registreringsskylt
  tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu;

tabliczka czekolady /taˈblʲiʧ̑ka ˌʧ̑ɛkɔˈladɨ/ (n)
chokladkaka
  prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu

tabliczka mnożenia /taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa/ (n)
multiplikationstabell
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;

taboret /taˈbɔrɛt/ (n)
taburett
  rodzaj krzesła bez oparcia

taca /ˈtaʦ̑a/ (n)
kollekthåv, kollekttallrik
  (kościelny) pojemnik, często koszyczek, służący do zbierania pieniędzy od wiernych w czasie mszy świętej
kollekt
  (potocznie, potoczny) pieniądze zebrane do tacy (1.2)
bricka
  duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.;

tachykardia /ˌtaxɨˈkardʲja/ (n)
takykardi
  (medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (adj)
tadzjikisk, tadzjikistansk
  odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (n)
tadzjikiska
  język urzędowy Tadżykistanu;

tajemnica /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
hemlighet
  wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta

tajemniczość /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
mystik
  cecha tego, co jest tajemnicze, zagadkowe, niejasne

tajemniczy /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
mystisk
  zagadkowy i trudny do zrozumienia

tajfun /ˈtajfũn/ (n)
tyfon
  (meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;

tajlandzki /tajˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
thailändsk
  odnoszący się do Tajlandii

tajny /ˈtajnɨ/ (adj)
hemlig
  ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich

tajwański /tajˈvãj̃sʲci/ (adj)
taiwanesisk
  dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu

tak /tak/ (adv)
så
  używany do podkreślania cechy przymiotnika
  używany do podkreślania cechy przysłówka
  = w ten sposób

tak /tak/ (particle)
ja
  wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

tak samo /ˈtak ˈsãmɔ/ (adv)
lika, likadant, likaledes, likaså, på samma sätt
  w ten sam sposób

tak zwany /ˈtaɡ ˈzvãnɨ/ (adj)
så kallad
  …używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany

taki /ˈtaci/ (pronoun)
så
  …do wzmocnienia przymiotnika
sådan, dylik, sån
  …podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności
  …do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym
  …do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu

taki sam /ˈtaci ˈsãm/ (adj)
ensartad, lika, likadan, likartad, överensstämmande
  identyczny, o tych samych właściwościach, choć niekoniecznie ten sam

taksydermia /tˌaksɨdˈɛrmja/ (n)
taxidermi
  rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;

taksówka /taˈksufka/ (n)
taxi, taxibil
  samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;

takt /takt/ (n)
takt
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejszy odcinek tekstu muzycznego zawartego między dwiema kreskami, zwanymi kreskami taktowymi;
  wyczucie jak należy się zachowywać w danej sytuacji wymagającej opanowania i delikatności;

taktyczny /takˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
taktisk
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) związany z taktyką

taktyka /ˈtaktɨka/ (n)
taktik
  (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;

tal /tal/ (n)
tallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;

talar /ˈtalar/ (n)
daler
  (jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata;

talerz /ˈtalɛʃ/ (n)
tallrik, fat
  płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;

talia /ˈtalʲja/ (n)
midja
  (anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder
kortlek
  (termin karciany) komplet kart do gry

tam /tãm/ (pronoun)
där, dit
  …wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący

tamilski /tamˈilski/ (n)
tamil
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny drawidyjskiej, którym posługują się Tamilowie zamieszkujący południowoindyjski stan Tamilnadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln);

tampon /ˈtãmpɔ̃n/ (n)
tampong
  (higiena, higieniczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji;
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) rodzaj opatrunku będący zwitkiem gazy, waty itp. używany do wprowadzania leków do jam ciała lub ran oraz jako materiał opatrunkowy;

tamten /ˈtãmtɛ̃n/ (pronoun)
den där, det där
  obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)

tancerz /ˈtãnʦ̑ɛʃ/ (n)
dansare, dansör
  (choreografia, choreograficzny) osoba, której zawód polega na tańczeniu

tango /ˈtãŋɡɔ/ (n)
tango
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, na której opiera się taniec tango (1.1);

tani /ˈtãɲi/ (adj)
billig
  mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych
  niewiele wart
  oferujący towary po niskich cenach

taniec /ˈtãɲɛʦ̑/ (n)
dans
  (choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

taniec brzucha /ˈtãɲɛʣ̑ ˈbʒuxa/ (n)
magdans
  (etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) taniec solowy polegający na poruszaniu biodrami i mięśniami brzucha w rytm muzyki, popularny szczególnie w krajach arabskich;

tanio /ˈtãɲɔ/ (adv)
billigt
  w sposób tani; niedrogo, po okazjonalnej/niskiej cenie

tantal /ˈtãntal/ (n)
tantal
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;

tanzański /tãw̃ˈzãj̃sʲci/ (adj)
tanzanisk
  odnoszący się do państwa Tanzania

taraj /tˈaraj/ (n)
fiskarkatt
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus viverrinus Bennett, gatunek drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w lasach południowo-wschodniej Azji;

tarantula /ˌtarãnˈtula/ (n)
tarantel
  (zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka;

tarcza /ˈtarʧ̑a/ (n)
vapensköld
  (heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1)
sköld
  obronna część uzbrojenia wytwarzana z drewna, kory, wikliny, skóry, metalu lub tworzyw sztucznych
måltavla
  tektura lub tablica z narysowanymi koncentrycznymi okręgami przeznaczona do zawieszenia na strzelnicy (sportowej/wojskowej / policyjnej) jako cel do ostrzelania

tarczyca /tartʃˈɨtsa/ (n)
sköldkörtel
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

tarczycowy /tˌartʃɨtsˈɔvɨ/ (adj)
sköldformad
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący tarczycy

tartrazyna /ˌtartraˈzɨ̃na/ (n)
tartrazin
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;

tasza /ˈtaʃa/ (n)
sjurygg
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska poławiana w celach spożywczych;

taszczyć /ˈtaʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
bära
  (potocznie, potoczny) nieść, ciągnąć z trudem coś (rzadziej kogoś), ciężkiego lub niewygodnego

tata /ˈtata/ (n)
pappa
  (potocznie, potoczny) ojciec lub teść

tatarski /taˈtarsʲci/ (adj)
tatarisk
  związany z Tatarami

tatarski /taˈtarsʲci/ (n)
tatariska
  (potocznie, potoczny) język tatarski

tatuaż /taˈtu<sup>w</sup>aʃ/ (n)
tatuering
  trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele;

tatuś /ˈtatuɕ/ (n)
pappa
  (zdrobniale) tata

tańczyć /ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
dansa
  (choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

taśma /ˈtaɕma/ (n)
band
  długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.

taśma perforowana /ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna/ (n)
hålremsa
  (informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów;

tchawica /txaˈvʲiʦ̑a/ (n)
luftstrupe
  (anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;

tchórz /txuʃ/ (n)
fegis, mes
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy
iller
  (zoologia, zoologiczny) niewielki europejski ssak drapieżny;

tchórzliwy /txuʒˈlʲivɨ/ (adj)
feg
  taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić

te /tɛ/ (pronoun)
de här
  (rodzaj niemęskoosobowy) lm od: ta, to

team /tˈim/ (n)
team
  (sport, sportowy) zwykle drużyna sportowa, niekiedy inny zespół

teatr /ˈtɛatr̥/ (n)
drama, teater
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);
teater
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji
  (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);

technet /ˈtɛxnɛt/ (n)
teknetium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;

techniczny /tɛxʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
teknisk
  odnoszący się do techniki, związany z techniką

technik /ˈtɛxʲɲik/ (n)
tekniker
  pracownik średniego szczebla z wykształceniem technicznym

technika /ˈtɛxʲɲika/ (n)
teknik
  sposób wytwarzania, produkcji
  sposób wykonania jakiejś czynności

technokracja /ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
teknokrati
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy

technokrata /ˌtɛxnɔˈkrata/ (n)
teknokrat
  zwolennik technokracji

technokratyczny /ˌtɛxnɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
teknokratisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z technokracją lub technokratą

technologia /ˌtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
teknologi
  dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania
  proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś

teczka /ˈtɛʧ̑ka/ (n)
portfölj
  prostokątna torba z uchwytem

teista /tɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
teist
  osoba wyznająca teizm

teizm /ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
teism
  wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;

tekst /tɛkst/ (n)
text
  ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

tektoniczny /ˌtɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
tektonisk
  (geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki

telefon /tɛˈlɛfɔ̃n/ (n)
telefon
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;
påringning, telefonpåringning, telefonsamtal
  (telekomunikacja) połączenie wykonane za pomocą aparatu (1.1)

telefon komórkowy /tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (n)
mobil, mobiltelefon
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;

telefonować /ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
ringa, telefonera
  rozmawiać z kimś przez telefon

telegrafista /ˌtɛlɛɡraˈfʲista/ (n)
telegrafist
  (urzędowy) osoba obsługująca aparat telegraficzny, wysyłający depesze

telegram /tɛˈlɛɡrãm/ (n)
telegram
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) wiadomość przykazywana telegraficznie

telekomunikacja /tˌɛlɛkˌɔmuɲikˈatsja/ (n)
telekommunikation
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość

teleportacja /tˌɛlɛpɔrtˈatsja/ (n)
teleportering
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;

teleprompter /tˌɛlɛprˈɔmptɛr/ (n)
teleprompter
  (telewizja, telewizyjny) urządzenie do pokazywania lektorowi w studio tekstu do czytania;

teleskop /tɛˈlɛskɔp/ (n)
teleskop
  (optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;

telewizja /ˌtɛlɛˈvʲizʲja/ (n)
television, teve
  metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

tellur /ˈtɛlːur/ (n)
tellur
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Te i liczbie atomowej 52;

temat /ˈtɛ̃mat/ (n)
ämne, tema
  główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

tematyczny /ˌtɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
tematisk
  związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie

temperatura /ˌtɛ̃mpɛraˈtura/ (n)
temperatur
  (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
  wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali

temperatura pokojowa /ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva/ (n)
rumstemperatur
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza;

temperowanie /tˌɛmpɛrɔvˈaɲʲɛ/ (n)
formering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: temperować

temperówka /ˌtɛ̃mpɛˈrufka/ (n)
pennvässare
  oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;

tempo /ˈtɛ̃mpɔ/ (n)
tempo
  prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej

temu /ˈtɛ̃mu/ (particle)
för... sedan
  …używana po określeniu czasu, oznaczająca, że jakieś wydarzenie odbyło się przed tym odstępem czasu

ten /tɛ̃n/ (pronoun)
den här, det här
  …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni /ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/ (proverb)
skrattar bäst som skrattar sist
  nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały

tenis /ˈtɛ̃ɲis/ (n)
tennis
  (sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika;

tenis stołowy /ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ/ (n)
bordtennis
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką;

tenisista /ˌtɛ̃ɲiˈɕista/ (n)
tennisspelare
  (sport, sportowy) ktoś, kto gra w tenisa ziemnego, sportowo lub rekreacyjnie

tenrek /ˈtɛ̃nrɛk/ (n)
tanrek
  (zoologia, zoologiczny) madagaskarski ssak przypominający jeża;

teodolit /ˌtɛɔˈdɔlʲit/ (n)
teodolit
  (geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;

teofania /ˌtɛɔˈfãɲja/ (n)
teofani
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku;

teoria /tɛˈɔrʲja/ (n)
teori
  (potocznie, potoczny) abstrakcja, nie mająca odniesienia do praktyki
  system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;

teozoficzny /ˌtɛɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
teosofisk
  związany z teozofią

terapia /tɛˈrapʲja/ (n)
terapi
  (medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, leczenie

teraz /ˈtɛras/ (adv)
nu, numera
  w tej chwili, obecnie

terb /tɛrp/ (n)
terbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;

teren /ˈtɛrɛ̃n/ (n)
terräng
  pewien określony obszar ziemi

termin /ˈtɛrmʲĩn/ (n)
frist, termin, tidsfrist
  czas przeznaczony na wykonanie czegoś
term, fackord, fackterm
  wyrażenie lub wyraz o specyficznym znaczeniu

termistor /tɛrˈmʲistɔr/ (n)
termistor
  (elektronika, elektroniczny) typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury;

termit /ˈtɛrmʲit/ (n)
termit
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;
  (technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie;

termodynamiczny /ˌtɛrmɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
termodynamisk
  (fizyka, fizyczny) związany z termodynamiką

termodynamika /ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
termodynamik
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;

termometr /tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
termometer
  przyrząd do pomiaru temperatury;

terror /ˈtɛrːɔr/ (n)
terror
  działanie z zastosowaniem przemocy mające na celu zastraszenie drugiego człowieka

terrorysta /ˌtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
terrorist
  człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący

terroryzm /tɛrˈːɔrɨsm̥/ (n)
terrorism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;

terytorialny /ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɨ/ (adj)
territoriell
  dotyczący danego terytorium

terytorium /ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/ (n)
territorium, revir
  określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego;

test /tɛst/ (n)
test
  próba podejmowana, aby uzyskać odpowiedź na postawione pytania

test ciążowy /ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ/ (n)
graviditetstest
  przedmiot służący do wykonania (1.1)
  test wykrywający gonadotropinę kosmówkową, której pojawienie się świadczy o zagnieżdżeniu się jaja płodowego w błonie śluzowej macicy;

testament /tɛˈstãmɛ̃nt/ (n)
testamente
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

tetrachlorometan /ˌtɛtraxlɔrɔ̃ˈmɛtãn/ (n)
koltetraklorid, perklormetan, tetra, tetraklormetan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, bezbarwna, trująca ciecz, mająca słodkawy zapach, stosowana jako rozpuszczalnik oraz w gaśnicach;

tetraetyloołów /ˌtɛtraɛtɨlɔˈːwuf/ (n)
tetraetylbly
  (chemia, chemiczny) trująca, bezbarwna, oleista ciecz, stosowana głównie jako środek przeciwstukowy do benzyn, metaloorganiczny związek chemiczny o wzorze sumarycznym C8H20Pb;

tetraplegia /ˌtɛtraˈplɛɟja/ (n)
tetraplegi
  (medycyna, medyczny) paraliż czterokończynowy;

tetum /ˈtɛtũm/ (n)
tetum
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego;

teutoński /tɛwtˈɔɲski/ (adj)
teutonisk
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Teutonami

teściowa /tɛɕˈʨ̑ɔva/ (n)
svärmor, svärförälder, svärmoder
  matka żony lub męża

teść /tɛɕʨ̑/ (n)
svärfar, svärförälder
  ojciec żony lub męża

tipi /ˈtʲipʲi/ (n)
tipi
  (etnografia, etnograficzny) stożkowaty namiot złożony z żerdzi pokrytej skórami zwierząt, budowany kiedyś przez Indian Ameryki Północnej;

tiul /tjˈul/ (n)
tyll
  (włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;

tkactwo /tkˈatstfɔ/ (n)
vävning
  dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem;

tkanka /ˈtkãnka/ (n)
vävnad
  (biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;

tkanka tłuszczowa /ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva/ (n)
fettvävnad
  (biologia, biologiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu;

tlen /tlɛ̃n/ (n)
syre
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;

tlenek /ˈtlɛ̃nɛk/ (n)
oxid
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;

tlenek węgla /ˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
kolmonoxid
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny i bezwonny gaz o silnych właściwościach toksycznych;

to /tɔ/ (pronoun)
den här, det här
  …wskazujący, rodzaj nijaki
det
  …występujący w funkcji podmiotu

toaleta /ˌtɔaˈlɛta/ (n)
toalett, toa
  ubikacja w miejscu publicznym

toast /ˈtɔast/ (n)
skål
  (książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu

toczyć /ˈtɔʧ̑ɨʨ̑/ (v)
rulla
  formować jakąś masę w kulkę
  przesuwać obracając po ziemi
  czynić coś, prowadzić
  przesuwać się, obracając się po ziemi (bezwładnie)

tofu /ˈtɔfu/ (n)
tofu
  (spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;

togijski /tɔˈɟijsʲci/ (adj)
togolesisk
  odnoszący się do państwa Togo

tok pisin /tɒk pɪzɪn/ /tɔk pɪzɪn/ (n)
tok pisin
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków kreolskich używany w Papui-Nowej Gwinei;

toksykologia /ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/ (n)
toxikologi
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;

toksyna /tɔˈksɨ̃na/ (n)
toxin
  substancja chemiczna o właściwościach trujących

tolerancja /ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
tolerans
  czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;

tolerować /ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
tolerera, tåla
  odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk

tom /tɔ̃m/ (n)
volym, band
  oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.)

ton /tɔ̃n/ (n)
ton
  (książkowy) charakter wypowiedzi
  dźwięk odpowiadający określonej częstotliwości drgań akustycznych;

tona /ˈtɔ̃na/ (n)
ton
  jednostka masy równa 1000 kilogramów

tona rejestrowa /ˈtɔ̃na ˌrɛjɛˈstrɔva/ (n)
registerton
  (morski) jednostka objętości używana do określania pojemności rejestrowej statków handlowych równa stu stopom sześciennym, czyli około 2,83 m3;

tongijski /tɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/ (adj)
tongansk
  odnoszący się do państwa Tonga

tonsillektomia /tˌɔnsillɛktˈɔmja/ (n)
tonsillektomi
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia migdałków podniebiennych;

tonsura /tɔ̃w̃ˈsura/ (n)
tonsur
  krąg skóry wygolony na ciemieniu, czasami tak duży że pozostaje jedynie wąskie pasmo włosów wokół głowy;

tonąć /ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
sjunka
  o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
  zanurzać się pod wodę, znikając w niej
drunkna
  tracić życie w wodzie, topić się

topnienie /tɔpʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
smältning
  proces przechodzenia ciała ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury

topnieć /ˈtɔpʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
smälta
  przechodzić ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury

topograf /tɔˈpɔɡraf/ (n)
topograf
  osoba zawodowo zajmująca się topografią, sporządzająca zdjęcia terenu

topografia /ˌtɔpɔˈɡrafʲja/ (n)
topografi
  dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;

topograficzny /ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
topografisk
  związany z topografią, dotyczący topografii

topola /tɔˈpɔla/ (n)
poppel
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., rodzaj drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

toponimia /ˌtɔpɔ̃ˈɲĩmʲja/ (n)
ortnamnsforskning, toponomastik, toponymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się badaniem znaczenia i pochodzenia nazw geograficznych, dział onomastyki;

toponomastyka /ˌtɔpɔ̃nɔ̃ˈmastɨka/ (n)
ortnamnsforskning, toponomasti, toponymi
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o nazwach miejscowych, zamieszkałych i niezamieszkałych

topór /ˈtɔpur/ (n)
yxa
  narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;

tor /tɔr/ (n)
torium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;
räls, spår
  konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się;

torba /ˈtɔrba/ (n)
påse
  worek, opakowanie do przechowywania rzeczy

torebka /tɔˈrɛpka/ (n)
handväska
  mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni

torf /tɔrf/ (n)
torv
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;

tortura /tɔrˈtura/ (n)
plåga, tortyr
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort
tortyr
  świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje;

torturować /ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑/ (v)
tortera
  zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji

tory /ˈtɔrɨ/ (n)
räls, spår
  tor kolejowy poza stacją; konstrukcja zbudowana z szyn, podkładów itd. dla ruchu pojazdów szynowych

toster /ˈtɔstɛr/ (n)
brödrost
  urządzenie do pieczenia tostów

totalitarny /ˌtɔtalʲiˈtarnɨ/ (adj)
totalitär
  odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm

totalitaryzm /ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/ (n)
totalitarism
  system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;

towar /ˈtɔvar/ (n)
vara
  coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;

towarzyski /ˌtɔvaˈʒɨsʲci/ (adj)
sällskaps-
  będący formą rozrywki grupy osób
sällskaplig
  dobrze czujący się w obecności innych osób

towarzystwo /ˌtɔvaˈʒɨstfɔ/ (n)
sällskap
  obecność przy kimś
förening, sällskap, förbund, samfund
  organizacja, grupa osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach

towarzystwo wzajemnej adoracji /ˌtɔvaˈʒɨstfɔ vzaˈjɛ̃mnɛj ˌadɔˈraʦ̑ʲji/ (idiom)
sällskap för inbördes beundran
  (ironicznie) grupa osób popierających się nawzajem, prawiących sobie wzajemnie komplementy

towarzysz broni /tɔvˈaʒɨʒ brˈɔɲi/ (n)
bundsförvant, vapenbroder
  (wojskowość, wojskowy) osoba wspólnie z kimś walcząca, biorąca udział w tej samej wojnie

towarzyszyć /ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑/ (v)
följa
  być, pozostawać przy kimś, asystować komuś

tożsamość /tɔʃˈsãmɔɕʨ̑/ (n)
identitet
  identyczność, brak różnic

tracić /ˈtraʨ̑iʨ̑/ (v)
förlora
  ponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji
förlora, mista, bli av, tappa
  przestawać posiadać jakąś cechę
förlora, mista, tappa, bli av
  przestawać posiadać jakąś rzecz
förlora, gå ner, sjunka
  stawać się mniej wartościowym
avrätta
  wymierzać komuś karę śmierci

tradycja /traˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
tradition
  przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;

tradycyjnie /ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
traditionellt
  zgodnie z tradycją

tradycyjny /ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
traditionell
  wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją

trafiło się ślepej kurze ziarno /traˈfʲiwɔ‿ɕɛ ˈɕlɛpɛj ˈkuʒɛ ˈʑarnɔ/ (proverb)
även en blind höna kan hitta ett korn
  przypadkowo udało się komuś zdobyć coś/trafić na coś, czego normalnie by nie uzyskał (w ten sposób)

trafny /trˈafnɨ/ (adj)
pricksäker, träffsäker
  docierający do celu
passande, adekvat, exakt, precis, pricksäker, på kornet
  o najlepszym efekcie lub dopasowaniu, najbardziej oddający rzeczywistość

tragedia /traˈɡɛdʲja/ (n)
tragedi, tragik
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;
tragedi
  ogromne nieszczęście budzące rozpacz

tragikomedia /ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
tragikomedi
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;

trajektoria /trˌajɛktˈɔrja/ (n)
trajektoria
  (fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni

traktat /ˈtraktat/ (n)
traktat, fördrag
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp.
traktat
  tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;

traktowanie /ˌtraktɔˈvãɲɛ/ (n)
behandling
  (rzeczownik odczasownikowy) od: traktować

traktować /trakˈtɔvaʨ̑/ (v)
behandla
  odnosić się do kogoś lub czegoś w określony sposób
  omawiać coś

tramwaj /ˈtrãw̃vaj/ (n)
spårvagn
  pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

transeuropejski /ˌtrãw̃sɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
transeuropeisk
  wiodący przez znaczącą część Europy bądź kursujący przez nią

transfobia /transfˈɔbja/ (n)
transfobi
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób transpłciowych (transseksualnych, transwestytycznych, transgenderowych);

transformator /ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/ (n)
transformator
  (elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;

transmutacja /ˌtrãw̃smuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
transmutation
  (chemia, chemiczny) przekształcenie jednego pierwiastka chemicznego w inny

transoceaniczny /trˌansɔtsˌɛaɲˈitʃnɨ/ (adj)
transocean, transoceansk
  przemierzający, przepływający, wiodący przez ocean

transport /ˈtrãw̃spɔrt/ (n)
transport, befordran, frakt, förflyttning
  ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;

transsubstancjacja /trˌanssupstantsjˈatsja/ (n)
transsubstantiation
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;

transsyberyjski /ˌtrãw̃sːɨbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
transsibirisk
  przebiegający lub kursujący przez Syberię

tranzystor /trãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
transistor
  (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) mały, przenośny odbiornik radiowy

traper /trˈapɛr/ (n)
pälsjägare, trapper
  (łowiectwo, łowiecki) północnoamerykański myśliwy stosujący pułapki na zwierzęta futerkowe;

trasa /ˈtrasa/ (n)
bana
  określona droga wyznaczona do przejechania
  szlak, droga, arteria

traszka /ˈtraʃka/ (n)
vattensalamander, vattenödla
  (zoologia, zoologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;

tratować /traˈtɔvaʨ̑/ (v)
trampa ner
  niszczyć lub uszkadzać coś przez przebiegnięcie po czymś

tratwa /ˈtratfa/ (n)
flotte
  rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;

traumatologia /ˌtrawmatɔˈlɔɟja/ (n)
traumatologi
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się operacyjnym leczeniem obrażeń ciała spowodowanych urazami;

trawa /ˈtrava/ (n)
gräs
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;

trawestować /ˌtravɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
travestera
  (literacko) przerabiać poważny utwór literacki na komiczny, satyryczny; przerabiać czyjąś wypowiedź na żartobliwą, dopasowując ją do innej, zabawnej sytuacji

trawienie /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
matsmältning, smältning
  (fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

trawnik /ˈtravʲɲik/ (n)
gräsmatta
  poletko trawy o charakterze ozdobnym;

trener /ˈtrɛ̃nɛr/ (n)
tränare
  (sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;

tri /trʲi/ (n)
tri, trikloreten, trikloretylen
  (chemia, chemiczny) handlowa nazwa trichloroetenu

trichotillomania /trˌixɔtʲˌillɔmˈaɲʲa/ (n)
trikotillomani
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;

triera /trjˈɛra/ (n)
trirem
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, później wzbogacona o żagiel;

trimaran /trʲĩˈmarãn/ (n)
trimaran
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) łódź żaglowa lub statek o trzech równoległych, połączonych ze sobą kadłubach;

triumwir /ˈtrʲjũw̃vʲir/ (n)
triumvir
  (historia, historyczny, historycznie) członek triumwiratu

triumwirat /trʲjũw̃ˈvʲirat/ (n)
triumvirat
  trójka osób, które rządzą razem;

trochę /ˈtrɔxɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
lite, en smula, lite grand, en aning
  w niewielkim stopniu, niewiele

trockizm /trˈɔtskizm/ (n)
trotskism
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;

trojański /trɔjˈaɲski/ (adj)
trojansk
  związany z Troją, dotyczący Troi

trolejbus /trɔˈlɛjbus/ (n)
trådbuss
  drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;

troll /trɔl/ (n)
troll
  (mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi

trombocyt /trɔ̃mˈbɔʦ̑ɨt/ (n)
trombocyt
  (biologia, biologiczny) podłużna komórka pozbawiona jądra odgrywająca u większości kręgowców istotną rolę w procesach krzepnięcia krwi;

tropowiec /trɔpˈɔvʲɛts/ (n)
spårhund
  (kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę;

troszczyć się /ˈtrɔʃʧ̑ɨʨ̑‿ɕɛ/ (v)
bry sig, måna
  wykazywać troskę o kogoś lub coś

trucizna /truˈʨ̑izna/ (n)
gift
  substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

trudny /ˈtrudnɨ/ (adj)
svår
  taki, którego wykonanie wymaga wysiłku
  niełatwy do zrozumienia

trujący /truˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
giftig
  taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć

trumna /ˈtrũmna/ (n)
kista, likkista
  zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

trup /trup/ (n)
lik
  ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia

truskawka /truˈskafka/ (n)
jordgubbe, jordgubbsplanta
  (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;
jordgubbe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)

truteń /ˈtrutɛ̃ɲ/ (n)
drönare
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;

trwały /ˈtr̥fawɨ/ (adj)
hållbar
  taki, który nadaje się do użytku przez długi czas ze względu na swoją trwałość, wytrzymałość, odporność
hållbar, konstant, varaktig
  taki, który nie ulega większym zmianom

trwoga /ˈtr̥fɔɡa/ (n)
ångest, ängslan
  intensywny strach, przerażenie
bekymmer
  lęk, obawa przed czymś, co ma się wydarzyć

tryb /trɨp/ (n)
modus
  (językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia;

tryb rozkazujący /ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
imperativ
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie;

tryb łączący /ˈtrɨp wɔ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
konjunktiv
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika, wyrażający m.in. życzenie, polecenie, możliwość, potrzebę lub wątpliwość;

trybalizm /trɨˈbalʲism̥/ (n)
tribalism
  (socjologia, socjologiczny) utrzymywanie się w społeczeństwach narodowych dawnych podziałów i odrębności klanowych, plemiennych

trygonometria /trˌɨɡɔnɔmˈɛtrja/ (n)
trigonometri
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;

trygonometryczny /trˌɨɡɔnˌɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
trigonometrisk
  związany z trygonometrią, dotyczący trygonometrii

tryk /trɨk/ (n)
bagge
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu

trylion /ˈtrɨlʲjɔ̃n/ (n)
triljon
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 = 1018;

trylobit /trɨˈlɔbʲit/ (n)
trilobit
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły morski stawonóg paleozoiczny;

trynidadzko-tobagijski /ˌtrɨ̃ɲiˈdaʦ̑kɔ ˌtɔbaˈɟijsʲci/ (adj)
tobagisk, trinidadisk
  odnoszący się do państwa Trynidad i Tobago

trywializowanie /ˌtrɨvʲjalʲizɔˈvãɲɛ/ (n)
trivialisering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: trywializować

trywializować /ˌtrɨvʲjalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
trivialisera
  sprowadzać coś do rzeczy trywialnej, banalnej

trywialny /trɨˈvʲjalnɨ/ (adj)
trivial
  (książkowy) niewyszukany, pospolity

trzcina cukrowa /tʃtɕˈina tsukrˈɔva/ (n)
sockerrör
  (rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;

trzepaczka /ṭʃɛˈpaʧ̑ka/ (n)
visp
  narzędzie do ubijania piany z białek jaj lub śmietany;

trzepaczka do dywanów /tʃɛpˈatʃka dɔ dɨvˈanuf/ (n)
mattpiska
  ręczne narzędzie do trzepania dywanów na trzepaku;

trzewikodziób /ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up/ (n)
träskonäbb
  (ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;

trzeć /ṭʃɛʨ̑/ (v)
riva, frottera
  naciskając, pocierać

trzeźwy /ˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
nykter
  niepijany
  kierujący się rozumem, rozsądkiem

trzmiel /ṭʃmʲjɛl/ (n)
humla
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

trzmielojad /ṭʃmʲjɛˈlɔjat/ (n)
bivråk
  (ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;

trznadel zwyczajny /ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
gulsparv
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;

trzonek /ˈṭʃɔ̃nɛk/ (n)
skaft
  uchwyt, rękojeść jakiegoś narzędzia

trzustka /ˈṭʃustka/ (n)
bukspottkörtel
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;

trzydziestoczterolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlatɛk/ (n)
trettiofyraåring
  mężczyzna mający trzydzieści cztery lata

trzydziestoczteroletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʧ̑tɛrɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
trettiofyraårig
  mający trzydzieści cztery lata
  trwający trzydzieści cztery lata

trzydziestodwulatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔdvuˈlatɛk/ (n)
trettiotvååring
  mężczyzna mający trzydzieści dwa lata

trzydziestodwuletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔdvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
trettiotvåårig
  mający trzydzieści dwa lata
  trwający trzydzieści dwa lata

trzydziestodziewięciolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
trettionioåring
  mężczyzna mający trzydzieści dziewięć lat

trzydziestodziewięcioletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
trettionioårig
  mający trzydzieści dziewięć lat
  trwający trzydzieści dziewięć lat

trzydziestojednolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlatɛk/ (n)
trettioettåring
  mężczyzna mający trzydzieści jeden lat

trzydziestojednoletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔjɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
trettioettårig
  mający trzydzieści jeden lat
  trwający trzydzieści jeden lat

trzydziestolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
trettioåring
  osoba w wieku 30-39 lat

trzydziestoletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
trettioårig
  mający trzydzieści lat
  trwający trzydzieści lat

trzydziestoośmiolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
trettioåttaåring
  mężczyzna mający trzydzieści osiem lat

trzydziestoośmioletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔːɕmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
trettioåttaårig
  mający trzydzieści osiem lat
  trwający trzydzieści osiem lat

trzydziestopięciolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
trettiofemåring
  mężczyzna mający trzydzieści pięć lat

trzydziestopięcioletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
trettiofemårig
  mający trzydzieści pięć lat
  trwający trzydzieści pięć lat

trzydziestosiedmiolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
trettiosjuåring
  mężczyzna mający trzydzieści siedem lat

trzydziestosiedmioletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
trettiosjuårig
  mający trzydzieści siedem lat
  trwający trzydzieści siedem lat

trzydziestosześciolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
trettiosexåring
  mężczyzna mający trzydzieści sześć lat

trzydziestosześcioletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔʃɛɕʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
trettiosexårig
  mający trzydzieści sześć lat
  trwający trzydzieści sześć lat

trzydziestotrzylatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlatɛk/ (n)
trettiotreåring
  mężczyzna mający trzydzieści trzy lata

trzydziestotrzyletni /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
trettiotreårig
  mający trzydzieści trzy lata
  trwający trzydzieści trzy lata

trzylatek /ṭʃɨˈlatɛk/ (n)
treåring
  chłopiec w wieku trzech lat

trzyletni /ṭʃɨˈlɛtʲɲi/ (adj)
treårig
  mający trzy lata
  trwający trzy lata

trzymać /ˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
hålla
  chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać
förvara
  przechowywać
hålla sig
  być w dobrej kondycji fizycznej
  przytrzymywać coś w celu zachowania określonej pozycji (nieprzewrócenia się / niewypadnięcia itp.)

trzymać język za zębami /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi/ (v)
hålla tand för tunga
  (przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach

trzymać kciuki /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈcʨ̑üci/ (v)
hålla tummarna
  życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce

trzynastolatek /ˌṭʃɨ̃nastɔˈlatɛk/ (n)
trettonåring
  chłopak mający trzynaście lat

trzynastoletni /ˌṭʃɨ̃nastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
fjortonårig
  mający trzynaście lat
  trwający trzynaście lat

trzysylabowy /ˌṭʃɨsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
trestavig
  liczący trzy sylaby, składający się z trzech sylab

trzęsienie ziemi /ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
jordbävning, jordskalv
  (geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;

trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (n)
trekant, triangel
  (geometria) wielokąt mający trzy boki
triangel, trekant
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką

trójkątny /trujˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
trekantig
  dotyczący trójkąta (figury geometrycznej)
  mający kształt podobny do trójkąta (figury geometrycznej)

trójmasztowiec /ˌtrujmaˈʃtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
tremastare
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek posiadający trzy maszty

trójmasztowy /ˌtrujmaˈʃtɔvɨ/ (adj)
tremastad
  o żaglowcu: mający trzy maszty

trójskok /ˈtrujskɔk/ (n)
tresteg
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;

trójząb /ˈtrujzɔ̃mp/ (n)
treudd
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;

trąba /ˈtrɔ̃mba/ (n)
tuba
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) każdy duży dęty, blaszany instrument muzyczny, np. tuba lub waltornia
snabel
  (zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);
tromb
  gwałtowny wir powietrza;

trąbić /ˈtrɔ̃mbʲiʨ̑/ (v)
trumpeta
  wydawać dźwięk podobny do dźwięku trąbki lub trąby
  wydawać dźwięk trąbką lub trąbą

trąbka /ˈtrɔ̃mpka/ (n)
trumpet
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

trąd /trɔ̃nt/ (n)
lepra
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;

trądzik /ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik/ (n)
akne, acne
  (medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok

trądzik różowaty /trˈɔɲdʑik rˌuʒɔvˈatɨ/ (n)
rosacea
  (medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych;

tu /tu/ (pronoun)
här, hit
  …miejsce, w którym znajduje się mówiący

tu i ówdzie /ˈtu i‿ˈuvʲʥ̑ɛ/ (adv)
här och där
  tu i tam

tu leży pies pogrzebany /ˈtu ˈlɛʒɨ ˈpʲjɛs ˌpɔɡʒɛˈbãnɨ/ (proverb)
här ligger en hund begraven
  wyrażenie używane, gdy ktoś znajduje sedno sprawy, przyczynę problemu

tukan /ˈtukãn/ (n)
tukan
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów;

tulipan /tuˈlʲipãn/ (n)
tulpan
  (botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;

tuman /ˈtũmãn/ (n)
drummel, träbock
  (potocznie, potoczny) człowiek niezbyt rozgarnięty, wolno myślący

tumult /ˈtũmult/ (n)
tumult
  sytuacja zamętu

tundra /ˈtũndra/ (n)
tundra
  (geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;

tunel /ˈtũnɛl/ (n)
tunnel
  budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;
  (informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie;

tunezyjski /ˌtũnɛˈzɨjsʲci/ (adj)
tunisisk
  odnoszący się do państwa Tunezja

turban /ˈturbãn/ (n)
turban
  męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;
  kobiece nakrycie głowy stylizowane na męski turban (1.1)

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
turkisk, turkiska
  odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (n)
turkiska
  język urzędowy Turcji;

turkawka /turˈkafka/ (n)
turturduva
  (ornitologia, ornitologiczny) (Streptopelia turtur) średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia;

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
turkmenisk, turkmenistansk
  odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (n)
turkmeniska
  język urzędowy Turkmenistanu;

turysta /tuˈrɨsta/ (n)
turist
  osoba uprawiająca turystykę

turystyka /tuˈrɨstɨka/ (n)
turism
  wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;

tuwalski /tuˈvalsʲci/ (adj)
tuvaluansk
  odnoszący się do państwa Tuvalu

tuwiński /tuvˈiɲski/ (n)
Tuvinska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy

tuzin /ˈtuʑĩn/ (n)
dussin
  (jednostka miary) 12 sztuk

tuńczyk /ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tonfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;

tuż /tuʃ/ (adv)
nästan
  prawie, blisko

twardy /ˈtfardɨ/ (adj)
hård
  nie miękki, nieuginający się pod naciskiem

twardówka /tfardˈufka/ (n)
sklera, ögonvita
  (anatomia, anatomiczny) biała błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię oka;

twarz /tfaʃ/ (n)
ansikte, anlete, nuna, feja, fejs, nylle
  przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy

twaróg /ˈtfaruk/ (n)
kvarg, kvark
  (spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego

twierdza /ˈtfʲjɛrʣ̑a/ (n)
fästning, fäste
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;

twierdzenie /tfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
sats
  (matematyka, matematyczny) zdanie logiczne, będące elementem teorii matematycznej
påstående
  zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś

twierdzić /ˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
påstå, hävda
  zapewniać o czymś ((zobacz) twierdzenie)

tworzyć /ˈtfɔʒɨʨ̑/ (v)
skapa
  budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)

twój /tfuj/ (pronoun)
din
  2. (osoba) lp

ty /tɨ/ (personalPronoun)
du
  (gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
tibetansk
  odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (n)
tibetanska
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;

tydzień /ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
vecka
  okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
  każdy okres siedmiu dni

tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (n)
tiger
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;

tykać /ˈtɨkaʨ̑/ (v)
dua
  (potocznie, potoczny) zwracać się do kogoś „ty” zamiast „pan"/"pani”
ticka
  o zegarze: wydawać krótki odgłos przy przesunięciu wskazówki

tyle /ˈtɨlɛ/ (pronoun)
lika mycket, så mycket, så många
  określenie odnoszące się do liczebników głównych lub zastępujące je

tylko /ˈtɨlkɔ/ (conjunction)
men, utan
  łączy frazy o przeciwstawnym znaczeniu lub wyodrębnia dany element

tylko /ˈtɨlkɔ/ (particle)
bara, endast, enbart, blott, enkom, idel
  oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie

tym /tˈɨm/ (adv)
desto
  …wskazujący na większy stopień intensywności cechy lub stanu rzeczy w podanych okolicznościach

typ /tɨp/ (n)
typ, sort, slag
  rodzaj, wzorzec

typowy /tɨˈpɔvɨ/ (adj)
typisk
  często spotykany

tysiąclecie /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
årtusende
  tysiąc lat

tysiącletni /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛtʲɲi/ (adj)
tusenårig
  mający tysiąc lat
  trwający tysiąc lat

tytan /ˈtɨtãn/ (n)
titan
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;

tytoń /ˈtɨtɔ̃ɲ/ (n)
tobak
  suszone liście tej rośliny (1.1);
  (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;

tytuł /ˈtɨtuw/ (n)
titel
  napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
  zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja

tyłek /ˈtɨwɛk/ (n)
stjärt
  (potocznie, potoczny) pośladki

tęcza /ˈtɛ̃n͇ʧ̑a/ (n)
regnbåge
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;

tęczówka /tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka/ (n)
iris, regnbågshinna
  (anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;

tęgoskór cytrynowy /tɛ̃ŋˈɡɔskur ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
gul rottryffel
  (biologia, biologiczny) Scleroderma citrinum, gatunek grzyba z rodziny tęgoskórowatych;

tępak /ˈtɛ̃mpak/ (n)
dumbom, dumhuvud
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba tępa, głupia, mało inteligentna, bezmyślna

tępić /ˈtɛ̃mpʲiʨ̑/ (v)
förslöa, trubba, trubba av
  czynić tępym
förgöra, förinta, utplåna, utradera, utrota
  masowo zabijać (stworzenia żywe); zgładzać, wytrzebiać
bekämpa, förfölja
  zwalczać, dążyć do wyeliminowania kogoś lub czegoś; prześladować

tępy /ˈtɛ̃mpɨ/ (adj)
slö
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny
  nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę

tęsknić /ˈtɛ̃w̃sʲkɲiʨ̑/ (v)
längta, sakna
  odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię

tęsknota /tɛ̃w̃sˈknɔta/ (n)
längtan
  uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś

tężec /tˈɛ̃ʒɛts/ (n)
stelkramp
  (medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca

tło /twɔ/ (n)
bakgrund
  dalszy widok np. obrazu, dalszy plan
  okoliczności, sytuacja, w której rozgrywają się jakieś wydarzenia

tłuczek do ziemniaków /ˈtwuʧ̑ɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/ (n)
potatisstöt, potatisstamp
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu

tłum /twũm/ (n)
folkmassa, folkmängd, folkhop, folksamling, hord, myller
  duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu

tłumacz /ˈtwũmaʧ̑/ (n)
tolk
  osoba dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej
översättare
  osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;

tłumaczenie /ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
översättning, tolkning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: tłumaczyć – przekładanie na inny język
översättning
  jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku

tłumaczyć /twũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
förklara, klargöra, klarlägga, tyda, tydliggöra, upplysa
  wyjaśniać, objaśniać coś, przekazywać zasadę działania czegoś
urskulda, ursäkta, förklara, försvara
  wyjaśniać, podawać powód, dla którego postąpiło się w dany sposób
översätta, tolka
  wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy
försvara sig, urskulda sig, ursäkta sig
  wyjaśniać, podawać powód swojego postępowania (patrz znaczenie 1.2)

tłumić /ˈtwũmʲiʨ̑/ (v)
slå ned, slå ner
  (o buncie, powstaniu, rebelii) zwalczać, usiłować doprowadzić do poddania się (kapitulacji) powstańców / rebeliantów

tłusty wtorek /ˈtwustɨ ˈftɔrɛk/ (idiom)
fastlagstisdag, fettisdag, vit tisdag
  ostatni wtorek karnawału

tłuszcz /twuʃʧ̑/ (n)
fett
  (spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym;

tłuszczak /twˈuʃtʃak/ (n)
oljefågel
  (ornitologia, ornitologiczny) Steatornis caripensis, monotypowy gatunek ptaków południowoamerykańskich, jedyny przedstawiciel rodziny tłuszczaków;

u /u/ (preposition)
hos
  …osobę związaną ze sprawą

ubezpieczenie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
försäkring, assurans
  zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne

ubezpieczenie na życie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
livförsäkring
  (urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem;

ubierać /uˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
klä, kläda
  zakładać, wkładać ubranie lub obuwie

ubiór /ˈubʲjur/ (n)
klädsel
  elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie

ubogi /uˈbɔɟi/ (adj)
knapp
  nieobfitujący w coś
fattig
  posiadający mało dóbr materialnych

ubranie /uˈbrãɲɛ/ (n)
kläder
  wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała

ucho /ˈuxɔ/ (n)
öra
  (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
  małżowina uszna

uchodzić /uˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
mynna ut
  (geografia, geograficzny) o cieku wodnym: mieć ujście, wpadać gdzieś
anse, betrakta, räkna
  być uznawanym / uważanym za kogoś lub za coś
läcka ut
  o cieczach, gazach: wydostawać się skądś
undfly, undgå, undkomma, undslippa
  o niebezpieczeństwach: unikać negatywnych następstw, wydostawać się z opresji
anstå, hövas, passa
  wypadać, pasować, być dozwolonym

uchodźca /uˈxɔʨ̑ʦ̑a/ (n)
flykting
  osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;

uciekać /uˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
rymma
  pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)

uciekinier /ˌuʨ̑ɛ̇ˈcĩɲɛr/ (n)
rymmare
  ktoś, kto uciekł lub ucieka

uciskać /uˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
trycka
  wywierać ucisk na coś

uciążliwy /ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ/ (adj)
kinkig, obekväm
  męczący, dokuczliwy
besvärlig
  taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku

uczciwy /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
ärlig, rak
  (o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)

uczennica /ˌuʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
skolflicka
  forma żeńska od: uczeń

uczestniczyć /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
delta deltaga, medverka, vara med
  brać udział
ha ett finger med i spelet, vara delaktig
  mieć udział

uczestnik /uˈʧ̑ɛstʲɲik/ (n)
deltagare
  osoba biorąca w czymś udział

uczeń /ˈuʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
elev
  (szkolnictwo, szkolny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;
lärling
  (zawód, zawodowy, zawodowo) najniższy stopień kwalifikacji zawodowych

uczucie /uˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
känsla
  stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu

uczuciowy /ˌuʧ̑uˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
hjärtnupen
  taki, który łatwo ulega uczuciom; jest czuły, wrażliwy

uczulenie /ˌutʃulˈɛɲʲɛ/ (n)
allergi
  (medycyna, medyczny) nadmierna wrażliwość organizmu na pewne czynniki, polegająca na nieprawidłowej reakcji immunologicznej po zetknięciu się z alergenem

uczynek /uˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
gärning
  zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób

uczyć /ˈuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
lära, lära ut
  przekazywać komuś wiedzę
lära sig, läsa
  zdobywać pewną wiedzę lub umiejętności

udawać /uˈdavaʨ̑/ (v)
låtsas
  postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego

uderzenie /ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
anfall, angrepp, attack, räd
  (wojskowość, wojskowy) gwałtowny atak wojsk na armię nieprzyjaciela
slag, rapp, smocka, smäll, snyting
  cios zadany ręką lub przedmiotem

uderzyć /uˈdɛʒɨʨ̑/ (v)
slå
  zadać komuś cios

udo /ˈudɔ/ (n)
lår
  (anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;

udowadniać /ˌudɔvˈadɲʲatɕ/ (v)
bevisa
  wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody

udział /ˈuʥ̑aw/ (n)
andel
  uczestnictwo w jakimś wydarzeniu

udziec /ˈuʥ̑ɛʦ̑/ (n)
lår
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) udo dużego zwierzęcia przeznaczone do spożycia

uefektywnianie /ˌu<sup>w</sup>ɛfɛktɨvʲˈɲä̃ɲɛ/ (n)
effektivering, effektivisering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uefektywniać; czynienie czegoś bardziej efektywnym

uefektywniać /ˌu<sup>w</sup>ɛfɛkˈtɨvʲɲäʨ̑/ (v)
effektivera, effektivisera
  czynić coś bardziej efektywnym

uefektywnienie /ˌu<sup>w</sup>ɛfɛktɨvʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
effektivering, effektivisering
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uefektywnić, uczynienie czegoś bardziej efektywnym
  usprawnienie, które czyni coś bardziej efektywnym

uefektywnić /ˌu<sup>w</sup>ɛfɛkˈtɨvʲɲiʨ̑/ (v)
effektivera, effektivisera
  uczynić coś bardziej efektywnym

ufność /ˈufnɔɕʨ̑/ (n)
förtröstan, förväntan, hoppfullhet, tillförsikt, tillit, tilltro
  skłonność do obdarzania zaufaniem

ugandyjski /ˌuɡãnˈdɨjsʲci/ (adj)
ugandisk
  odnoszący się do państwa Uganda

ugoda /uˈɡɔda/ (n)
överenskommelse, uppgörelse
  porozumienie, które kończy spór

ugrofiński /ˌuɡrɔˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
finsk-ugrisk
  dotyczący Ugrofinów

ujawniać /ujˈavɲʲatɕ/ (v)
demonstrera, förevisa, offentliggöra, presentera, uppvisa
  podawać do wiadomości
avslöja, blotta, röja, uppdaga
  pokazywać coś, co dotąd było niejawne

ukazywać /ˌukaˈzɨvaʨ̑/ (v)
framträda
  (książkowy) pokazywać, sprawiać, że coś jest widoczne

ukleja /ukˈlɛja/ (n)
löja, benlöja
  (ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych;

ukochany /ˌukɔˈxãnɨ/ (adj)
älsklig
  będący obiektem czyjejś miłości

ukochany /ˌukɔˈxãnɨ/ (n)
älsklig
  osoba, którą ktoś kocha

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (adj)
ukrainsk, ukrainska
  odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (n)
ukrainska
  wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;

ukrywać /uˈkrɨvaʨ̑/ (v)
gömma, dölja, fördölja, skyla
  schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim

ukrzyżowanie /ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
korsfästelse
  zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża

ukwiał /ˈukfʲaw/ (n)
anemon, havsanemon
  (zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia;

układ /ˈukwat/ (n)
avtal, fördrag, pakt, traktat, uppgörelse, överenskommelse
  porozumienie
arrangemang, disposition, uppläggning, uppställning
  ułożenie, uszeregowanie, zestawienie
system, konfiguration, struktur, uppbyggnad
  zbiór elementów powiązanych ze sobą w jakiś sposób;

układ okresowy /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (n)
periodiska systemet
  zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;

układ okresowy pierwiastków /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/ (n)
periodiska systemet
  (chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;

układ planetarny /ˈukwat ˌplãnɛˈtarnɨ/ (n)
planetsystem, solsystem
  (astronomia, astronomiczny) zbiór planet i innych ciał niebieskich krążących wokół wspólnego centrum masy;

ul /ul/ (n)
bikupa
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;

ulegać /uˈlɛɡaʨ̑/ (v)
undergå, genomgå, gå igenom
  być poddawanym procesom
ge med sig, duka under, ge efter
  nie być w stanie czemuś się oprzeć

uległość /ulˈɛɡwɔɕtɕ/ (n)
eftergivenhet, foglighet, medgörlighet, svaghet, undfallenhet, vekhet
  cecha tego, co uległe; cecha tych, którzy są ulegli

ulepszenie /ˌulɛˈpʃɛ̃ɲɛ/ (n)
förbättring
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ulepszyć

ulewa /uˈlɛva/ (n)
regnskur, skur
  (przenośnie, przenośnia) mnóstwo czegoś
skur, regnskur
  deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody

ulica /uˈlʲiʦ̑a/ (n)
gata
  droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;

umiak /ˈũmʲjak/ (n)
umiak
  duża eskimoska łódź wiosłowo-żaglowa

umierać /ũˈmʲjɛraʨ̑/ (v)
dö, förgås
  (przenośnie, przenośnia) cierpieć z nadmiaru jakiegoś uczucia
avlida, dö, gå bort, bita i gräset, förgås, gå hädan
  kończyć swoje życie, przestawać żyć

umięśniony /ˌumjɛɲɕɲʲˈɔnɨ/ (adj)
muskulös
  mający silnie rozwinięte mięśnie

umożliwiać /ˌũmɔʒˈlʲivʲjäʨ̑/ (v)
möjliggöra
  dawać, tworzyć jakąś możliwość zrobienia czegoś

umysł /ˈũmɨsw̥/ (n)
förstånd, intellekt, sinne
  siedlisko poznawczej i myślowej aktywności człowieka;

umywalka /ˌũmɨˈvalka/ (n)
tvättställ, handfat
  urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;

umywać ręce /ũˈmɨvaʨ̑ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ/ (v)
två sina händer
  nie brać odpowiedzialności za coś

uncja /ˈuntsja/ (n)
uns
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;

unicestwiać /ˌuɲitsˈɛstfʲatɕ/ (v)
förinta, eliminera, krossa, kullkasta, omintetgöra, rasera
  powodować, że coś lub ktoś przestaje istnieć

unikalny /ˌuɲikˈalnɨ/ (adj)
unik
  unikatowy, wyjątkowy, rzadko spotykany

unikać /ũˈɲikaʨ̑/ (v)
undvika, sky
  starać się nie mieć kontaktu z kimś lub czymś

uniwersytet /ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/ (n)
universitet
  wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych

ununbium /ũˈnũnbʲjũm/ (n)
ununbium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik

ununhexium /ˌũnũnˈxɛksʲjũm/ (n)
ununhexium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor

ununoctium /ˌũnũnˈɔktʲjũm/ (n)
ununoctium
  (przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 118 (symbol Uuo), nazwanego ostatecznie oganesson (symbol Og);

ununpentium /ˌũnũnˈpɛ̃ntʲjũm/ (n)
ununpentium
  (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 115 (symbol Uup), nazwanego ostatecznie moscovium (symbol Mc);

ununquadium /ˌũnũŋˈkwadʲjũm/ (n)
ununquadium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) flerow

ununseptium /ˌũnũnˈsɛptʲjũm/ (n)
ununseptium
  (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 117 (symbol Uus), nazwanego ostatecznie tenes (symbol Ts);

ununtrium /ũˈnũntrʲjũm/ (n)
ununtrium
  (przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa radioaktywnego pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 113, oznaczanego obecnie Nh;

unununium /ˌũnũnˈũɲũm/ (n)
unununium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Uuu i liczbie atomowej 111;

uparty /uˈpartɨ/ (adj)
envis, hårdnackad, obstinat, egensinnig, halsstarrig, omedgörlig
  (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu /ˈupʲɛdʑ dvʲˈɛ pʲɛtʃˈɛɲʲɛ na jˈɛdnɨm ˈɔɡɲʲu/ (v)
slå två flugor i en smäll
  załatwić dwie sprawy jednocześnie

upragniony /ˌupraɡɲʲˈɔnɨ/ (adj)
efterlängtad
  oczekiwany z dużym pragnieniem

uprawiać /uˈpravʲjäʨ̑/ (v)
bedriva, hålla på, idka, syssla, utöva, ägna sig
  zajmować się regularnie jakąś czynnością
odla, bruka
  zajmować się uprawą rośliny lub ziemi

uprawniony /ˌupravɲʲˈɔnɨ/ (adj)
berättigad, behörig, befogad, hemul, laglig, legitim
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający prawo do czegoś

uproszczenie /ˌuprɔʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
förenkling
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uprościć

uprowadzać /ˌuprɔvˈadʑatɕ/ (v)
röva bort
  zmuszać kogoś do pójścia ze sobą lub porywać środek lokomocji

uprościć /uˈprɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
förenkla
  uczynić coś prostszym, mniej skomplikowanym

uprzejmy /uˈpʃɛjmɨ/ (adj)
älskvärd
  zachowujący się zgodnie z zasadami dobrego wychowania

uran /ˈurãn/ (n)
uran
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;

urdu /ˈurdu/ (n)
urdu
  (językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie;

urna /ˈurna/ (n)
urna, valurna
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pojemnik, do którego wyborcy wrzucają swoje głosy
urna, askurna
  pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;

urodzenie /ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
födelse
  (rzeczownik odczasownikowy) od: urodzić

urodziny /ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
födelsedag
  rocznica dnia narodzin

urodzić się pod szczęśliwą gwiazdą /uˈrɔʥ̑iʨ̑‿ɕɛ ˌpɔt‿ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɔ̃w̃ ˈɡvʲjazdɔ̃w̃/ (v)
tacka sin lyckliga stjärna
  (związek frazeologiczny) mieć wyjątkowe szczęście, powodzenie w życiu

urologia /ˌurɔˈlɔɟja/ (n)
urologi
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;

urugwajski /ˌuruɡˈvajsʲci/ (adj)
uruguayansk
  związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju

urwis /ˈurvis/ (n)
rackarunge, satunge
  chłopiec lubiący płatać figle

urząd /ˈuʒɔ̃nt/ (n)
ämbetsverk, verk
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół osób i środków potrzebnych do wykonywania zadań organu administracji publicznej;

urządzenie /ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
anordning
  mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności
  sprawienie, że coś zostało urządzone, uporządkowane lub zorganizowane

urzędniczka /ˌuʒɛ̃ndʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
tjänstekvinna
  kobieta pracująca w urzędzie

urzędnik /uˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
tjänsteman
  osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;

urzędowy /ˌuʒɛ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
officiell
  oficjalnie przyjęty

usilny /uɕˈilnɨ/ (adj)
ivrig
  taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku

uspokajać /ˌuspɔˈkajäʨ̑/ (v)
lugna
  dawać uspokojenie

usprawiedliwiać /ˌuspravʲjɛˈdlʲivʲjäʨ̑/ (v)
urskulda, ursäkta, bortförklara, försvara
  oczyszczać z zarzutów, podawać usprawiedliwienie
rättfärdiga, berättiga, legitimera, motivera
  wyjaśniać motywy działania

usta /ˈusta/ (n)
mun
  (anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;

ustawa /uˈstava/ (n)
lag
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej);

ustnik /ˈustʲɲik/ (n)
munstycke
  część papierosa lub fajki trzymana w ustach podczas palenia

ustępliwość /ˌustɛmplˈivɔɕtɕ/ (n)
eftergivenhet, foglighet, medgörlighet, svaghet, undfallenhet, vekhet
  cecha tego, co ustępliwe; cecha tych, którzy są ustępliwi

ustępować /ˌustɛmpˈɔvatɕ/ (v)
ligga under, stå efter, vara underlägsen
  być gorszym pod pewnym względem
avgå, gå ur väg, gå åt sida, lämna
  dawać wolne miejsce lub drogę
ge vika, ge efter
  pod naciskiem zmieniać postępowanie lub stanowisko
avta, mojna, bedarra, gå över, stillna
  przestawać (lub coraz mniej) się objawiać lub występować
avstå, avsäga sig, frånsäga sig, ge göra avkall
  rezygnować ze swoich korzyści lub praw, zrzekać się na czyjąś korzyść

ustępstwo /uˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
eftergift
  rezygnacja z własnych żądań na rzecz drugiej strony

usuwać /uˈsuvaʨ̑/ (v)
avlägsna, ta bort, undanröja, avhysa, avsätta
  sprawiać, że coś nie znajduje się już w miejscu, w którym było

uszczypliwy /ˌuʃtʃɨplˈivɨ/ (adj)
bitande, sarkastisk, skarp, spydig
  mający na celu wyrządzenie komuś przykrości, złośliwy

uszkodzony /ˌuʃkɔdʑˈɔnɨ/ (adj)
defekt, trasig, paj, skadad, sönder
  taki, który uległ uszkodzeniu

utopia /uˈtɔpʲja/ (n)
utopi
  nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego

utrudniać /uˈtrudʲɲäʨ̑/ (v)
försvåra
  sprawiać trudność, czynić coś trudniejszym

utrzymywać /ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
försörja, livnära, underhålla
  mieć kogoś lub coś na utrzymaniu
hävda, påstå
  popierać pogląd, powtarzać jakąś opinię
vidmakthålla, bevara, bibehålla
  zachowywać coś w określonym stanie
försörja sig, livnära sig
  opłacać swoje potrzeby

uwaga /uˈvaɡa/ (interjection)
se upp
  uwaga! → okrzyk, mający na celu ostrzec przed niebezpieczeństwem
Obs, uppmärksamhet
  uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1)

uwaga /uˈvaɡa/ (n)
anmärkning, erinran, förmaning, invändning, tillrättavisning, tillsägelse
  pouczenie, upomnienie; krytyka czyjegoś zachowania
uppmärksamhet, fokus, intresse, koncentration
  skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą
anmärkning, kommentar, observation, påpekande, synpunkt
  spostrzeżenie, komentarz lub wypowiedź dotycząca czegoś

uważać /uˈvaʒaʨ̑/ (v)
anse, mena, tro, tycka
  mieć zdanie na jakiś temat; być zdania
betrakta, anse, bedöma
  sądzić coś o kimś lub czymś
akta sig, se upp
  zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym

uważny /uˈvaʒnɨ/ (adj)
uppmärksam
  charakteryzujący się uwagą, rozwagą, ostrożnością; taki, który czuwa, uważa

uwielbiać /uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑/ (v)
beundra
  otaczać kogoś miłością
  bardzo coś/kogoś lubić

uwodzić /uˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
förföra
  porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; (potocznie, potoczny) podrywać kogoś

uwolnić /uˈvɔlʲɲiʨ̑/ (v)
befria
  oswobodzić kogoś z jakichś ograniczeń lub od czegoś nieprzyjemnego
  usunąć więzy ograniczające ruchy
befria, frige, släppa lös
  wypuścić na wolność, oswobodzić
frikänna, rentvå, befria
  z zarzutów: oczyścić
befria sig, göra sig fri
  wyrwać się z zamknięcia
bli kvitt
  wyzwolić się z jakichś ograniczeń lub od czegoś nieprzyjemnego
befria sig, göra sig fri, rentvå sig
  z zarzutów: oczyścić się

uzależnienie /ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
beroende
  (psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem

uzasadniać /ˌuzaˈsadʲɲäʨ̑/ (v)
legitimera, motivera, rättfärdiga, argumentera, belägga, bestyrka
  podawać argumenty, powody lub dowody na słuszność lub prawdziwość czegoś, motywować

uzasadniony /ˌuzasadɲʲˈɔnɨ/ (adj)
berättigad, befogad, legitim, rättmätig, tillbörlig
  oparty na słusznych podstawach, mający obiektywne uzasadnienie

uzbecki /uzˈbɛʦ̑ʲci/ (adj)
uzbekisk, uzbekistansk
  odnoszący się do Uzbeków

uzbecki /uzˈbɛʦ̑ʲci/ (n)
uzbekiska
  język urzędowy Uzbekistanu;

ułamek /uˈwãmɛk/ (n)
bråk
  (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)
bråkdel
  fragment całości

ułaskawienie /ˌuwaskaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
amnesti
  (potocznie, potoczny) dokument, którego podpisanie skutkuje ułaskawieniem (1.1)
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) całkowite lub częściowe darowanie skazanemu kary orzeczonej prawomocnie przez sąd lub zamiana takiej kary na łagodniejszą;

ułatwiać /uˈwatfʲjäʨ̑/ (v)
underlätta, befrämja, främja, gagna, gynna
  sprawiać, że coś staje się dla kogoś łatwiejsze

uśmiech /ˈuɕmʲjɛx/ (n)
leende
  zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;

uśmiechać się /uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
le, smila
  wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy

użycie /uˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
bruk
  skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś

użytkownik /ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/ (n)
användare
  osoba, która używa czegoś, użytkuje coś

używanie /ˌuʒɨˈvãɲɛ/ (n)
användning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: używać

używany /ˌuʒɨˈvãnɨ/ (adj)
begagnad
  mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania

używać /uˈʒɨvaʨ̑/ (v)
använda
  korzystać z czegoś do zrobienia czegoś

vanuacki /ˌvãnuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲci/ (adj)
vanuatisk
  odnoszący się do państwa Vanuatu

w /f/ /v/ /vu/ (preposition)
på
  …określający czas zaistnienia czynności; czas trwania czynności
till
  …określający kierunek czynności
u
  …określający stan podmiotu
i
  …określający wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.)

w biały dzień /ˈv‿bʲjawɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (adv)
mitt på ljusa dagen
  nie kryjąc się z niczym, jawnie, otwarcie

w cztery oczy /ˈf‿ʧ̑tɛrɨ ˈɔʧ̑ɨ/ (adv)
mellan fyra ögon, på tu man hand
  na osobności, bez udziału osób trzecich

w mgnieniu oka /ˈv‿mʲɟɲɛ̇̃ɲu ˈɔka/ (adv)
i en handvändning, i ett huj, på ett ögonblick
  (potocznie, potoczny) bardzo szybko

w międzyczasie /ˌv‿mʲjɛ̃nʣ̑ɨˈʧ̑aɕɛ/ (idiom)
dessemellan
  (potocznie, potoczny) między jednym wydarzeniem a drugim

w ogóle /v‿ɔˈɡulɛ/ /ˈv‿ɔɡulɛ/ (adv)
i stort sett, på det hela taget, över huvud taget, överhuvudtaget
  ogólnie, w sumie, podsumowując
alls
  z przeczeniem: zupełnie, nic a nic

w pocie czoła /ˈf‿pɔʨ̑ɛ ˈʧ̑ɔwa/ (adv)
i sitt anletes svett
  z wielkim wysiłkiem

w przeciwieństwie do /f pʃˌɛtɕivʲˈɛɲstfʲɛ dˈɔ/
i motsats till, till skillnad från, till skillnad mot
  przeciwnie w porównaniu do czegoś, inaczej niż coś

w przybliżeniu /f pʃˌɨbliʒˈɛɲʲu/
ungefär
  blisko, ale niedokładnie tak

w rzeczywistości /ˌv‿ʒɛʧ̑ɨvʲiˈstɔɕʨ̑i/ (adv)
egentligen, faktiskt, i själva verket, i verkligheten, rentav
  naprawdę, w istocie, istotnie, faktycznie, rzeczywiście

w sumie /f‿sũmˈjɛ/ (adv)
allt som allt, inalles, sammanlagt, sammantaget, summa summarum, totalt
  na moment zakończenia jakiegoś przedsięwzięcia

w swoim czasie /ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm ˈʧ̑aɕɛ/ (adv)
i sinom tid
  w odpowiednim, właściwym momencie

w zamian /w zˈamjan/ (adv)
i gengäld, i stället, i utbyte, som ersättning
  dając albo otrzymując coś za coś

wachlarz /ˈvaxlaʃ/ (n)
solfjäder
  ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto

wada /ˈvada/ (n)
defekt
  cecha obniżająca wartość przedmiotu

waga /ˈvaɡa/ (n)
våg
  urządzenie do pomiaru masy;

wahadło /vaxˈadwɔ/ (n)
pendel
  ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała

wahać /ˈvaxaʨ̑/ (v)
dra sig, tveka
  nie móc podjąć jednoznacznej decyzji, zastanawiać się nad nią

wakacje /vaˈkaʦ̑ʲjɛ/ (n)
ferie
  okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków;

walatka /valˈatka/ (n)
äggknackning, äggpickning
  (etnografia, etnograficzny) wielkanocny zwyczaj stukania się jajkami;

walczyć /ˈvalʧ̑ɨʨ̑/ (v)
kämpa, strida
  toczyć walkę, uczestniczyć w walce

walec /ˈvalɛʦ̑/ (n)
cylinder
  (matematyka, matematyczny) bryła o przekroju pionowym prostokąta i o podstawie będącej kołem;

waleriana /ˌvalɛrʲˈjãna/ (n)
läkevänderot, valeriana, vänderot
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) kozłek lekarski (Valeriana officinalis L.)
valeriana
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wyciąg, nalewka lub tabletki z korzenia kozłka lekarskiego, środek uspokajający;

walet /ˈvalɛt/ (n)
knekt
  (termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);

waletować /ˌvalɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
kinesa
  mieszkać bez meldunku w akademiku

walizka /vaˈlʲiska/ (n)
resväska, koffert
  rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;

walić konia /ˈvalʲiʨ̑ ˈkɔ̃ɲa/ (v)
runka
  (wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka

walka /ˈvalka/ (n)
kamp, strid
  siłowe lub zbrojne rozstrzygnięcie konfliktu

waluta /vaˈluta/ (n)
valuta
  (bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;

wampir /ˈvãmpʲir/ (n)
vampyr
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;
  (zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków;

wanad /ˈvãnat/ (n)
vanadin
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;

wanna /ˈvãnːa/ (n)
badkar, kar
  duże naczynie do kąpieli

wapień /ˈvapʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
kalksten
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia;

wapń /vapʲɲ̊/ (n)
kalcium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;

waran /ˈvarãn/ (n)
varan
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj dużej jaszczurki

warczeć /vˈartʃɛtɕ/ (v)
brumma, morra
  (potocznie, potoczny) mówić opryskliwie
morra
  o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku
surra, brumma
  o urządzeniach wydawać niskie dźwięki przy pracy

warga /ˈvarɡa/ (n)
läpp
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny ograniczający usta;

wariactwo /varjˈatstfɔ/ (n)
galenskap, stolleri, tokighet
  (potocznie, potoczny) szalone zachowanie, czyn niedorzeczny, sprzeczny ze zdrowym rozsądkiem

wariat /ˈvarʲjat/ (n)
dåre
  (potocznie, potoczny) człowiek chory psychicznie

wariograf /varjˈɔɡraf/ (n)
lögndetektor
  urządzenie służące do rejestrowania nieświadomych reakcji przesłuchiwanego na zadawane pytania, pomagające wnioskować o jego prawdomówności;

warkocz /ˈvarkɔʧ̑/ (n)
fläta
  (fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów

warownia /varˈɔvɲʲa/ (n)
fäste
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) obwarowany gród, twierdza otoczona obwarowaniem

warstwa /ˈvarstfa/ (n)
skikt
  (geologia, geologiczny) forma występowania skał osadowych;
  grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię;
lager, skikt
  każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn

wartościowy /ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
värdefull
  o wysokiej wartości materialnej
  o dobrej jakości, na wysokim poziomie

wartość /ˈvartɔɕʨ̑/ (n)
värde
  kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa
  określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego
  zwykle lm zasada moralna, przekonanie

warunek /vaˈrũnɛk/ (n)
tillstånd
  (tylko w liczbie mnogiej) sytuacja

warzywo /vaˈʒɨvɔ/ (n)
grönsak
  roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm

wasal /ˈvasal/ (n)
vasall
  (historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: szlachcic, który złożył przysięgę innemu szlachcicowi (seniorowi), zobowiązując się do wierności, pomocy różnego rodzaju, a w zamian korzystając z jego ochrony;

wasz /vaʃ/ (pronoun)
er
  2. (osoba) lm

wat /vat/ (n)
watt
  (fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;

wata /ˈvata/ (n)
vadd
  masa cienkich włókien używana w celach kosmetycznych, technicznych, krawieckich i jako opatrunek;

wata cukrowa /ˈvata ʦ̑uˈkrɔva/ (n)
sockervadd, spunnet socker
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;

watykański /ˌvatɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
vatikansk
  odnoszący się do państwa Watykan

wałach /ˈvawax/ (n)
valack
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;

wałek do ciasta /ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta/ (n)
kavel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;

wałkować /vawˈkɔvaʨ̑/ (v)
stöta och blöta, vända och vrida
  (przenośnie, przenośnia) mówić o czymś, aż do znudzenia
kavla
  rozpłaszczać kawałek ciasta wałkiem

ważka /ˈvaʃka/ (n)
trollslända
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważki (Odonata), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;

ważny /ˈvaʒnɨ/ (adj)
viktig, betydelsefull, betydande
  mający duże znaczenie
giltig, gällande
  mający moc prawną, obowiązujący

ważyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
töras
  mieć odwagę, by coś zrobić

wbrew /vbrɛf/ (preposition)
emot, mot, stick i stäv med, tvärtemot
  sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś

wchodzić /ˈfxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
gå upp
  wspinać się, iść w górę

wciąż /fʲʨ̑ɔ̃w̃ʃ/ (adv)
alltjämt, i ett kör, oavbrutet, oupphörligen, stup i ett, ständigt
  wykonując jakąś czynność cały czas, bez przerwy

wczesny /ˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
tidig
  taki, który jest u swojego początku
  występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory

wcześnie /ˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
tidigt
  podczas początkowego etapu trwania czegoś

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
igår, i går
  w dniu poprzedzającym dzisiejszy

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (n)
gårdag, i går
  dzień poprzedni w stosunku do dzisiejszego

wdowa /ˈvdɔva/ (n)
änka
  kobieta, której ostatni mąż nie żyje;

wdowiec /ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
änkling, änkeman
  mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje

wdychać /ˈvdɨxaʨ̑/ (v)
andas in, inandas, insupa
  wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc

wdzięczność /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
tacksamhet
  uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa

wdzięczny /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
tacksam
  pełen wdzięczności

weber /ˈvɛbɛr/ (n)
weber
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;

webinar /vɛbʲˈinar/ (n)
webbinar
  konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet;

według /ˈvɛdwuk/ (preposition)
enligt
  …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem
  …wyrażający autora czegoś

weekend /wˈikɛnt/ (n)
helg, veckoslut
  sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia

weganizm /vɛˈɡãɲism̥/ (n)
veganism
  styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzana odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);

wegetarianin /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/ (n)
vegetarian
  człowiek, który nie je mięsa

wegetarianizm /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
vegetarianism
  sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;

wegetariański /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
vegetarisk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
  związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu

weksylolog /vˌɛksɨlˈɔlɔk/ (n)
vexillologist
  specjalista w dziedzinie weksylologii

weksylologia /ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/ (n)
vexillologi
  nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;

wena /ˈvɛ̃na/ (n)
ådra
  (dawniej, dawny) (anatomia, anatomiczny) żyła
tur
  (dawniej, dawny) szczęście sprzyjające komuś, zwłaszcza w grze
inspiration, ådra
  (książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia

wenecjanin /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
venetian, venetianare
  mieszkaniec Wenecji

wenecjanka /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjãnka/ (n)
venetianska
  mieszkanka Wenecji

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (adj)
venetiansk
  odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji

wenezuelski /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci/ (adj)
venezuelansk
  odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków

weranda /vɛˈrãnda/ (n)
veranda
  (architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach.

werdykt /ˈvɛrdɨkt/ (n)
utslag
  decyzja podjęta przez sędziów, jurorów, ławę przysięgłych, komisję itp.

wermut /vˈɛrmut/ (n)
vermouth
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wino korzenno-ziołowe;

werwa /ˈvɛrva/ (n)
fart
  ochota do działania

wesele /vɛˈsɛlɛ/ (n)
bröllop
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) przyjęcie i zabawa urządzane po ślubie

westchnienie /vɛstxɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
suck, flämtning
  głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji

wesz /vɛʃ/ (n)
lus
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;

weterynarz /ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/ (n)
veterinär
  lekarz leczący zwierzęta;

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
inom
  w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu

wewnętrzny /vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
inre
  taki, który dotyczy psychiki człowieka; dziejący się w jego psychice
invärtes, inre
  taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku

wezwanie /vɛzˈvãɲɛ/ (n)
stämning
  pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp.

wełna /ˈvɛwna/ (n)
ull
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)
ull, ylle
  sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów

wełna mineralna /ˈvɛwna ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
mineralull
  (budownictwo) materiał izolacyjny wytwarzany z surowców mineralnych;

whisky /fçˈiskɨ/ (n)
whisky
  mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;

wiadomości /ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕʨ̑i/ (n)
nyhetsprogram
  telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny

wiadomość /vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
meddelande
  nowina, informacja

wiadro /ˈvʲjadrɔ/ (n)
hink, ämbar
  walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;

wiadukt /ˈvʲjadukt/ (n)
viadukt
  (urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);

wiara /ˈvʲjara/ (n)
tro
  przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych

wiatr /vʲjatr̥/ (n)
vind, blåst
  (meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;

wibrys /ˈvʲi.brɨs/ (n)
morrhår
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) prosty, sztywny i gruby włos pełniący rolę narządu dotyku;

widelec /vʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
gaffel
  ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;

widelec do porcjowania /vʲiˈdɛlɛʣ̑ ˌdɔ‿pɔrʦ̑ʲjɔˈvãɲa/ (n)
tranchergaffel
  widelec do przytrzymywania najczęściej mięsa podczas dzielenia na mniejsze kawałki, do przewracania podczas obróbki termicznej

widoczny /vʲiˈdɔʧ̑nɨ/ (adj)
synlig
  taki, którego widać

widok /ˈvʲidɔk/ (n)
åsyn, utsikt
  widziana przestrzeń, krajobraz

widz /vʲiʦ̑/ (n)
åskådare
  osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko

widzieć /ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
se
  odbierać bodźce wzrokowe
  spotykać się

widły /ˈvʲidwɨ/ (n)
grep grepe
  narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;

wieczór /ˈvʲjɛʧ̑ur/ (n)
kväll, afton
  część doby między zachodem słońca a nocą

wieczór kawalerski /ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci/ (n)
svensexa
  zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół;

wiedza /ˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
kunskap, lärdom, vetande
  ogół posiadanych wiadomości

wiedzieć /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
veta
  mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś

wiek /vʲjɛk/ (n)
ålder
  czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
sekel, århundrade
  sto lat;

wielbłąd /ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/ (n)
kamel, dromedar
  (zoologia, zoologiczny) Camelus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;

wiele /ˈvʲjɛlɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
flera
  duża ilość, duża liczba czegoś lub kogoś

wielkoduszny /ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ/ (adj)
storsint, generös, givmild, godhjärtad, högsint, ädelmodig
  taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością

wielkość /ˈvʲjɛlkɔɕʨ̑/ (n)
storhet
  cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność
storlek
  rozmiary czegoś

wielo- /ˈvʲjɛlɔ/
fler
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na dużą liczbę tego, co jest nazywane drugim członem

wielojęzyczność /vʲˌɛlɔjɛ̃zˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
flerspråkighet
  (językoznawstwo, językoznawczy) cecha tego, co wielojęzyczne

wielojęzyczny /ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
flerspråkig
  napisany w wielu językach
  posługujący się wieloma językami

wielokomórkowy /ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
flercellig
  składający się z wielu komórek

wielokrotnie /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ/ (numeral)
upprepa gång
  wiele razy

wielokulturowość /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
mångkultur
  (socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy

wielokulturowy /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ/ (adj)
mångkulturell
  dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur

wielokąt /vʲjɛˈlɔkɔ̃nt/ (n)
polygon
  (geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą;

wielonarodowy /vʲˌɛlɔnˌarɔdˈɔvɨ/ (adj)
multinationell
  złożony z przedstawicieli wielu narodów, narodowości

wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (n)
val, valfisk
  (zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia;

wielościan /vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn/ (n)
polyeder
  (geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;

wieniec /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
krans
  wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów

wieniec laurowy /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
lagerkrans
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
  symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);

wieprzowina /ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/ (n)
fläsk, fläskkött
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso ze świni;

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (adj)
trogen
  wykazujący się wiernością, lojalnością

wiersz /vʲjɛrʃ/ (n)
dikt, poem
  utwór poetycki, często rymowany

wierzba /ˈvʲjɛʒba/ (n)
pil, vide
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;

wierzchołek /vʲjɛʃˈxɔwɛk/ (n)
topp
  (geografia, geograficzny) szczyt góry

wierzyć /ˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
tro
  ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
  uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
  wyznawać religię

wieszak /ˈvʲjɛʃak/ (n)
hängare, klädhängare
  kołek, haczyk lub drążek, służący do wieszania ubrań, ręczników itp.
klädhängare, hängare
  przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;
  mebel zaopatrzony w kilka wieszaków (1.1)

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (adj)
vietnamesisk, vietnamesiska
  odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (n)
vietnamesiska
  język urzędowy Wietnamu;

wietrzny /ˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
blåsig
  odznaczający się silnymi podmuchami wiatru

wiewiórka /vʲjɛˈvʲjurka/ (n)
ekorre
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;

wieś /vʲjɛ̇ɕ/ (n)
by
  jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;
land
  tereny pozamiejskie

wieża /ˈvʲjɛʒa/ (n)
torn
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;
  (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;

wieża Babel /ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/ (n)
Babels torn
  (biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;

wieża ciśnień /ˈvʲjɛʒa ˈʨ̑iɕɲɛ̇̃ɲ/ (n)
vattentorn
  (technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej;

wieżowiec /vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
skyskrapa
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;

wigor /ˈvʲiɡɔr/ (n)
must
  energia objawiająca się w chęci do pracy i zabawy oraz w szybkości i sprawności w działaniu

wigwam /ˈvʲiɡvãm/ (n)
wigwam
  (etnografia, etnograficzny) rodzaj nieprzenośnej chaty Indian Ameryki Północnej;

wiking /ˈvʲicĩŋk/ (n)
viking
  (historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.;

wilga /ˈvʲilɡa/ (n)
sommargylling
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);

wilgotność /vilɡˈɔtnɔɕtɕ/ (n)
fuktighet
  stan wyższego nasycenia czegoś wodą

wilgotny /vʲilˈɡɔtnɨ/ (adj)
fuktig
  trochę mokry

wilgoć /ˈvʲilɡɔʨ̑/ (n)
fukt
  woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;

wilk /vʲilk/ (n)
varg, ulv
  (zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;

wilk w owczej skórze /ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ/ (n)
ulv i fårakläder
  (związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego

wilkołak /vʲilˈkɔwak/ (n)
varulv
  (folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka

willa /ˈvʲilːa/ (n)
villa
  podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka;

wina /ˈvʲĩna/ (n)
skuld, fel
  czyn niezgodny z normami postępowania

winda /ˈvʲĩnda/ /ˈvʲĩndɨ/ (n)
hiss
  (technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;

winny /ˈvʲĩnːɨ/ (adj)
skyldig
  taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego
  być zobowiązanym do czegoś
  muszący coś komuś oddać

wino /ˈvʲĩnɔ/ (n)
vin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;

winogrono /ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
druva, vindruva
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc winorośli

wiolonczela /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla/ (n)
cello, violoncell
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;

wiosna /ˈvʲjɔsna/ (n)
vår
  pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;

wiosło /ˈvʲjɔswɔ/ (n)
åra
  spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;

wioślarstwo /vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ/ (n)
rodd
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;

wirus /ˈvʲirus/ (n)
virus, datorvirus
  (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;
virus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząsteczka organiczna nieposiadająca struktury komórkowej;

wisieć /ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑/ (v)
hänga
  być przymocowanym do czegoś od góry
  dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
  umierać na szubienicy
  znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią

wiskacza /vʲiˈskaʧ̑a/ (n)
viscacha
  (zoologia, zoologiczny) Lagostomus maximus, południowoamerykański gryzoń spokrewniony z szynszylą, szkodnik pastwisk;

witać /ˈvʲitaʨ̑/ (v)
hälsa på, välkomna
  pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś
hälsa på varandra
  składać sobie wzajemne przywitanie

witlinek /vʲiˈtlʲĩnɛk/ (n)
vitling
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka;

wiza /ˈvʲiza/ (n)
visum
  (urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;

wizyta /vʲiˈzɨta/ (n)
besök, visit
  pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych

wizytówka /ˌvʲizɨˈtufka/ (n)
visitkort
  mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi

wiąz /vʲjɔ̃w̃s/ (n)
alm
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., rodzaj drzew i krzewów rosnących w strefie umiarkowanej, należących do rodziny wiązowatych;

wiązanie /vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
stomme
  (budownictwo) sposób ułożenia kamieni lub cegieł w murze;

wiązać /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
binda, knyta
  splatać, tworząc węzeł

wiązka /ˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
bunt
  pewna liczba jednakowych, zwykle podłużnych przedmiotów, ułożonych razem i związanych;

wić /vʲiʨ̑/ (n)
flagell, gissel
  (biologia, biologiczny) prymitywny narząd ruchu niektórych organizmów jednokomórkowych w postaci ruchliwego włókna
spö, vidja
  elastyczna, długa gałązka lub pęd;

wić /vʲiʨ̑/ (v)
ringla, ringla sig, slingra, slingra sig
  pełzać zygzakiem, poruszać się skręcając ciało na boki

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (conjunction)
därför, alltså, således, sålunda, följaktligen
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

większość /ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑/ (n)
flertal, majoritet
  większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa

więzadło głosowe /vʲɛ̃zˈadwɔ ɡwɔsˈɔvɛ/ (n)
stämband
  (anatomia, anatomiczny) każdy z dwu drgających fałdów znajdujących się w krtani, dzięki którym człowiek może mówić;

więzienie /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
fängelse, anstalt
  miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności

więzień /ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/ (n)
fånge
  człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia

wiśnia /ˈvʲiɕɲa/ (n)
körsbär
  (botanika, botaniczny) Cerasus Miller, rodzaj roślin należący do rodziny różowatych;
  owoce wiśni (1.1)

wklęsły /fklˈɛ̃swɨ/ (adj)
konkav
  taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie

wkrótce /ˈfkrutʦ̑ɛ/ (adv)
snart, inom kort
  w niedługim czasie, w najbliższym czasie

wniosek /ˈvʲɲɔsɛk/ (n)
begäran, ansökan, ansökning
  pomysł, propozycja, projekt złożony do dyskusji i podjęcia decyzji o jego przyjęciu lub odrzuceniu
framställan, framställning
  wynik, rezultat przemyślenia czegoś; twierdzenie, przekonanie będące wynikiem rozumowania, rozmyślania

wnuczka /ˈvnuʧ̑ka/ (n)
dotterdotter, sondotter, barnbarn
  córka syna lub córki

wnuk /vnuk/ (n)
dotterson, sonson, barnbarn
  syn córki lub syna

wnętrze /ˈvnɛ̃nṭʃɛ/ (n)
inre
  duchowa strona człowieka, dusza, serce
interiör
  przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś
  pomieszczenie w środku budowli wraz z wystrojem

woda /ˈvɔda/ (n)
vatten, vätur
  bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H2O;
vatten
  często w liczbie mnogiej, ogólnie duże zbiorowiska wody (1.1), np. morze, jezioro

woda królewska /ˈvɔda kruˈlɛfska/ (n)
kungsvatten
  (chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne;

woda mineralna /ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
mineralvatten
  naturalna woda lecznicza;

wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (n)
vattenrall
  (ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;

wodorotlenek /vˌɔdɔrɔtlˈɛnɛk/ (n)
hydroxid
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

wodospad /vɔˈdɔspat/ (n)
vattenfall
  swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki

wodzić za nos /ˈvɔʥ̑iʥ̑ za‿ˈnɔs/ (v)
dra vid näsan
  (przenośnie, przenośnia) oszukiwać, manipulować kimś wykorzystując przewagę, aby podporządkować go swej woli

wodór /ˈvɔdur/ (n)
väte
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;

województwo /ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ/ (n)
vojvodskap
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;

wojna /ˈvɔjna/ (n)
krig
  zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;

wojna domowa /ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/ (n)
inbördeskrig
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;

wojowniczy /vˌɔjɔvɲˈitʃɨ/ (adj)
kamplysten, krigisk, militant, stridbar, stridslysten
  skłonny do walki

wojsko /ˈvɔjskɔ/ (n)
armé
  zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie

wokalny /vɔkˈalnɨ/ (adj)
vokal, röst-, sång-
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany ze śpiewaniem

wola /ˈvɔla/ (n)
vilja
  zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem

woleć /ˈvɔlɛʨ̑/ (modal)
föredra
  bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego

wolfram /ˈvɔlfrãm/ (n)
volfram
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;

wolno /ˈvɔlnɔ/ (adv)
fritt
  swobodnie, w sposób luźny
långsamt, sakta
  w sposób wolny, powoli, bez pośpiechu

wolnomularz /ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ/ (n)
frimurare
  członek stowarzyszenia wolnomularskiego

wolność /ˈvɔlnɔɕʨ̑/ (n)
frihet
  (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie
  (więziennictwo, więzienny) pozostawanie poza więzieniem

wolność słowa /ˈvɔlnɔɕʨ̑ ˈswɔva/ (n)
yttrandefrihet
  (filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych;

wolny /ˈvɔlnɨ/ (adj)
fri, ledig
  mogący postępować zgodnie z własną wolą
fri
  nieobciążony czymś niekorzystnym
  niebędący w związku, nieposiadający partnera / partnerki
  niezajęty przez coś
långsam
  odbywający się bez pośpiechu

wombat /ˈvɔ̃mbat/ (n)
vombat
  (zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści;

worek /ˈvɔrɛk/ (n)
säck
  miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;

wosk /vɔsk/ (n)
vax
  plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;

wołacz /ˈvɔwaʧ̑/ (n)
vokativ
  (gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

wołać /ˈvɔwaʨ̑/ (v)
ropa
  wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie

wołowina /ˌvɔwɔˈvʲĩna/ (n)
nötkött
  (spożywczy) mięso z wołu lub krowy;

woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (n)
kusk
  osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie;

wprawa /ˈfprava/ (n)
vana
  biegłość w wykonywaniu czegoś, nabyta w wyniku ćwiczeń, powtarzania jakiejś czynności

wprost /fprɔst/ (adv)
direkt, raka vägen, rakt
  bezpośrednio
direkt, i klartext, oförblommerat, rakt på sak, rent ut rentut, utan omsvep
  szczerze, otwarcie, bez ogródek
faktiskt, i själva verket, rentav rent av, till och med
  wręcz

wprowadzać /fprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
introducera
  zaczynać stosować jakąś zasadę/system

wpół /fpuw/ (adv)
halv
  przy podawaniu czasu: pół godziny przed pełną godziną

wpływ /fpwɨf/ (n)
påverkan, influens, inverkan
  presja, oddziaływanie na coś lub kogoś

wpływanie /fpwɨˈvãɲɛ/ (n)
influering, inverkning, påverkning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wpływać

wpływać /ˈfpwɨvaʨ̑/ (v)
influera, påverka, ha utöva inflytande, inverka
  sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ

wpływowy /fpwɨˈvɔvɨ/ (adj)
inflytelserik
  mający duży wpływ, autorytet

wracać /ˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
komma tillbaka, gå tillbaka, återkomma, återgå
  przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio

wrażenie /vraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
intryck
  reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;

wrażliwość /vraʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
känslighet
  (fizjologia, fizjologiczny) zdolność odbierania bodźców poprzez zmysły
  słaba odporność, podatność
  zdolność przeżywania emocji i odczuwania wrażeń; bycie wyczulonym

wreszcie /ˈvrɛʃʲʨ̑ɛ/ (adv)
äntligen, slutligen, till sist
  nareszcie, w końcu

wrodzony /vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
medfödd
  właściwy istocie żywej od urodzenia

wrogi /ˈvrɔɟi/ (adj)
fientlig, avog
  właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy

wrona /ˈvrɔ̃na/ (n)
kråka
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych;

wrzesień /ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/ (n)
september
  dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

wrzeszczeć /ˈvʒɛʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
skria, skräna, gapa, gasta, gorma, hojta
  krzyczeć bardzo głośno i intensywnie

wrzeć /vʒɛʨ̑/ (v)
koka, sjuda
  (fizyka, fizyczny) gotować się, bulgotać od gorąca

wróbel /ˈvrubɛl/ (n)
sparv, gråsparv
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;

wróg /vruk/ (n)
fiende, ovän
  nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami
  państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska

wróżka /ˈvruʃka/ (n)
fe
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;

wróżyć /ˈvruʒɨʨ̑/ (v)
spå
  (ezoteryka) przepowiadać przyszłość, dawać wróżbę

wręcz /vrɛ̃n͇ʧ̑/ (particle)
rentav rent av, rentutav rent utav
  …podkreślająca znaczenie

wschodni /ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
östlig, östra
  mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód

wschodnioafrykański /fsxˌɔdɲʲɔˌafrɨkˈaɲski/ (adj)
östafrikansk
  odnoszący się do Afryki Wschodniej, związany z Afryką Wschodnią

wschodnioeuropejski /fsxˌɔdɲʲɔˌɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
östeuropeisk
  dotyczący Europy Wschodniej, wywodzący się z Europy Wschodniej

wschodniopolski /fsxˌɔdɲʲɔpˈɔlski/ (adj)
östpolsk
  związany ze wschodnią Polską, dotyczący wschodniej Polski

wschodniotimorski /ˌfsxɔdʲɲɔtʲĩˈmɔrsʲci/ (adj)
östtimoriansk
  odnoszący się do Timoru Wschodniego

wschodzić /ˈfsxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
komma upp
  o roślinach: kiełkować, wychodzić z ziemi
gå upp, stiga upp
  wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)

wschód /fsxut/ (n)
uppgång
  (astronomia, astronomiczny) chwila pojawienia się ciała niebieskiego (w domyśle: Słońca) nad horyzontem
öster, öst
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

wskazywać /fskaˈzɨvaʨ̑/ (v)
indikera, peka, tyda, visa
  (przenośnie, przenośnia) być znakiem czegoś, świadczyć o czymś
visa
  o przyrządach pokazywać wartość wielkości mierzonej
peka
  pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje

wspaniałomyślny /ˌfspãɲawɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ/ (adj)
generös, givmild, godhjärtad, högsint, storsint, ädelmodig
  szlachetny, potrafiący wybaczać; serdeczny, wyrozumiały

wspaniały /fspãˈɲawɨ/ (adj)
fantastisk, härlig, underbar
  cudowny, idealny, doskonały

wspierać /ˈfspʲjɛraʨ̑/ (v)
stötta, befrämja, främja, gagna, gynna, hjälpa
  dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę
stödja stöda, stötta
  opierać o coś/na czymś

wspomnienie /fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
minne, hågkomst, minnesbild, åminnelse
  obraz przeszłości w pamięci
minnesgåva, minnessak, souvenir
  przedmiot przypominający przeszłość
memoar, självbiografi
  utwór literacki dotyczący minionych przeżyć autora
omnämnande
  wzmianka, napomknięcie

wspólnik /fspˈulɲik/ (n)
delägare
  osoba mająca wspólny udział w czymś
medbrottsling
  osoba wspólnie uczestnicząca w występku czy przestępstwie

wspólny /ˈfspulnɨ/ (adj)
allmän, gemensam, samfälld
  charakterystyczny w równym stopniu dla grupy osób lub rzeczy
gemensam, allmän, samfälld
  należący lub używany przez kilka osób
gemensam, samfälld
  wykonywany razem przez kilka osób

współczesny /fspuwˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
samtida, nutida
  istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy

współczucie /fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
medlidande, medkänsla
  zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym

współczuć /ˈfspuwʧ̑uʨ̑/ (v)
känna medlidande
  czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą

współpraca /fspuwˈpraʦ̑a/ (n)
samarbete, samverkan
  wspólne działanie kilku podmiotów

współzawodnictwo /ˌfspuwzavɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
konkurrens
  rywalizacja grupy osób o pierwszeństwo w jakiejś dyscyplinie

wstawać /ˈfstavaʨ̑/ (v)
stiga upp, komma upp
  wychodzić z posłania po śnie lub odpoczynku
stiga upp
  zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej
  (przenośnie, przenośnia) o słońcu: wschodzić
  zaprzestawać wykonywania czynności, wykonywanej w pozycji siedzącej

wstrzemięźliwy /fstʃˌɛmjɛ̃ʑlˈivɨ/ (adj)
måttlig
  zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego

wstręt /fstrɛ̃nt/ (n)
aversion
  intensywne uczucie niechęci, odraza;

wstrętny /ˈfstrɛ̃ntnɨ/ (adj)
äcklig, avskyvärd, motbjudande, vämjelig, vedervärdig, vidrig
  wywołujący obrzydzenie

wstyd /fstɨt/ (n)
vanära, skam, nesa, vanheder
  (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;
blygsel, skamkänsla
  uczucie onieśmielenia, zażenowania

wstęp /fstɛ̃mp/ (n)
inträde
  prawo wejścia dokądś

wszechświat /ˈfʃɛxʲɕfʲjat/ (n)
universum
  cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;

wszyscy /ˈfʃɨsʦ̑ɨ/ (indefinitePronoun)
alla, allesamman, allesammans, samtlig
  ogół ludzi z danego zbioru

wszystek /ˈfʃɨstɛk/ (pronoun)
all
  taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu /ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/ (proverb)
alla vägar bär till Rom
  do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby

wszystko /ˈfʃɨstkɔ/ (indefinitePronoun)
allt, allting, alltsamman
  ogół rzeczy i spraw

wszędzie /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (adv)
varhelst var helst, varsomhelst var som helst
  do każdego miejsca
överallt, allestädes
  w każdym miejscu

wtajemniczać /ˌftajɛ̃mʲˈɲiʧ̑aʨ̑/ (v)
inviga
  sprawiać, że ktoś się o czymś dowiaduje

wtorek /ˈftɔrɛk/ (n)
tisdag
  drugi dzień tygodnia

wtorek zapustny /ˈftɔrɛɡ zaˈpustnɨ/ (n)
fastlagstisdag, fettisdag, vit tisdag
  ostatni wtorek karnawału

wujek /ˈvujɛk/ (n)
morbror
  brat matki
farbror
  dziś także brat ojca (= stryj)

wulkan /ˈvulkãn/ (n)
vulkan
  miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
  forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)

wulkaniczny /ˌvulkãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
vulkanisk
  związany z wulkanami i ich aktywnością

wulwodynia /vˌulvɔdˈɨɲʲa/ (n)
vulvovestibulit
  (medycyna, medyczny) zaburzenie w genitaliach żeńskich polegające na chronicznym bólu lub dyskomforcie;

wy /vɨ/ (personalPronoun)
ni
  druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy

wybaczalny /vˌɨbatʃˈalnɨ/ (adj)
förlåtig, ursäktlig
  który można wybaczyć

wybaczać /vɨˈbaʧ̑aʨ̑/ (v)
förlåta
  dawać przebaczenie, odpuszczać winę

wybaczyć /vɨˈbaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
förlåta
  aspekt dokonany od: wybaczać

wybierać /vɨˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
välja
  dokonywać wyboru
  powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie

wybitny /vɨˈbʲitnɨ/ (adj)
framstående, eminent, avsevärd, betydande, enastående, markant
  wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

wyboisty /ˌvɨbɔˈ<sup>j</sup>istɨ/ (adj)
guppig
  pełny wybojów

wyborca /vɨˈbɔrʦ̑a/ (n)
väljare
  osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu/wyborach

wybory /vɨˈbɔrɨ/ (n)
val
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy;

wybrzeże /vɨˈbʒɛʒɛ/ (n)
kust, strand
  (geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;

wybuchowy /ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (adj)
explosiv
  taki, który może wybuchnąć wskutek określonej reakcji chemicznej

wybój /ˈvɨbuj/ (n)
gupp
  zagłębienie w nawierzchni drogi wyjeżdżone kołami pojazdów lub wybite kopytami zwierząt

wybór /ˈvɨbur/ (n)
val
  wybranie jednej z wielu możliwości

wychodek /vɨxˈɔdɛk/ (n)
avträde, utedass
  ubikacja na wsi na zewnątrz domu

wychodzić za mąż /vɨˈxɔʥ̑iʥ̑ ˈza‿mɔ̃w̃ʃ/ (v)
gifta sig
  wstępować w związek małżeński z mężczyzną

wychowanie /ˌvɨxɔˈvãɲɛ/ (n)
uppfostran, fostran, uppfostring
  całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie
folkvett, hyfs, hyfsning, skick, uppförande, vandel
  kultura, ogłada, zdolność do właściwego zachowania

wychowywać /ˌvɨxɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
uppfostra, fostra
  kształtować czyjś charakter i zachowanie, zapewniać komuś opiekę do momentu osiągnięcia przez niego samodzielności
växa upp
  być wychowywanym (1)

wycieczka /vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
utflykt, resa, tripp
  wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych

wyciekać /vɨˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
rinna ut
  o cieczy, płynie: sącząc się, wylewać się z jakiegoś zbiornika

wycieraczka /ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka/ (n)
torkare
  (motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność;
dörrmatta
  mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów;

wyciąg krzesełkowy /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ/ (n)
stollift, sittlift
  rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach;

wyciągać /vɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
dra fram
  wydobywać, wyjmować coś z czegoś

wyczerpanie /ˌvɨʧ̑ɛrˈpãɲɛ/ (n)
utmattning
  duże zmęczenie, wycieńczenie

wyczerpany /vˌɨtʃɛrpˈanɨ/ (adj)
utmattad, dödstrött, matt, medtagen, slut, utpumpad
  (przenośnie, przenośnia) skrajnie zmęczony
uttömd, förbrukad, slut
  wykorzystany do końca, całkowicie spożytkowany, pozbawiony całej swej uprzedniej zawartości

wyczyn /ˈvɨʧ̑ɨ̃n/ (n)
dåd, handling
  dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego

wydalać /vɨdˈalatɕ/ (v)
avsöndra, utsöndra, avge
  (biologia, biologiczny) usuwać szkodliwe lub zbędne produkty przemiany materii
utvisa, avskeda, entlediga, avpollettera, förpassa, relegera
  usuwać kogoś niepożądanego

wydanie /vɨˈdãɲɛ/ (n)
upplaga
  (drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego

wydawać /vɨˈdavaʨ̑/ (v)
ge ut
  publikować coś
spendera
  wydatkować pieniądze w celu zakupu czegoś
avge
  wydzielać coś, wydobywać z siebie
förefalla, verka, te sig
  mieć wrażenie autentyczności zdarzenia (faktu) nierzeczywistego; przedstawiać się w innym świetle

wydawnictwo /ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
förlag
  firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki

wydma /ˈvɨdma/ (n)
dyn, sanddyn
  piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;

wydra /ˈvɨdra/ (n)
utter
  (zoologia, zoologiczny) (Lutrinae), ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści;

wygląd /ˈvɨɡlɔ̃nt/ (n)
utseende
  grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu

wyglądać /vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
se ut
  mieć dany wygląd

wygodny /vɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
bekväm, behändig, lätthanterlig, praktisk, smidig
  charakteryzujący się wygodą, dający wygodę

wygrywać /vɨˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
vinna
  grając w coś, zdobyć wygraną
  zdobyć pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonać przeciwników, odnieść zwycięstwo

wygwizdywać /ˌvɨɡvʲizˈdɨvaʨ̑/ (v)
vissla
  odtworzyć jakąś melodię za pomocą gwizdania
bua ut, vissla ut
  wyśmiać, wyszydzić kogoś; wyrazić niezadowolenie, dezaprobatę za pomocą gwizdania (częściej w (aspekt dokonany))

wygładzać /vɨˈɡwaʣ̑aʨ̑/ (v)
bearbeta, fila, förbättra, putsa
  (książkowy) usuwać usterki, udoskonalać
fila, glätta, jämna, slipa
  (technologia, technika, techniczny) wyrównywać powierzchnię czegoś za pomocą odpowiednich narzędzi polerujących
  czynić gładką powierzchnię czegoś, usuwając nierówności, zmarszczki, itp.

wyjaśniać /vɨˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
förklara, klargöra, klarlägga, tydliggöra
  czynić coś zrozumiałym
klarna, ljusna
  rozjaśniać się
  stawać się zrozumiałym

wyjaśnienie /ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
förklaring
  przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym

wyjec /ˈvɨjɛʦ̑/ (n)
vrålapa
  (zoologia, zoologiczny) Alouatta, południowoamerykańska małpa o donośnym głosie;

wyjątek /vɨˈjɔ̃ntɛk/ (n)
undantag
  coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu

wyjątkowy /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
enastående, exceptionell, unik
  wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem

wyjąć z ust /ˈvɨjɔ̇̃ɲʥ̑ ˈz‿ust/ (v)
ta orden ur munnen på någon
  powiedzieć to, co ktoś miał na myśli

wyjście /ˈvɨjɕʨ̑ɛ/ (n)
utgång
  droga lub otwór, którym się wychodzi
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wyjść

wyjść /vɨjɕʨ̑/ (v)
komma ut
  opuścić jakieś miejsce

wyjść z siebie /ˈvɨjɕʨ̑ ˈsʲ‿ɕɛbʲjɛ/ (v)
göra sitt yttersta
  (potocznie, potoczny) bardzo się starać, robić wszystko co możliwe

wykaz /ˈvɨkas/ (n)
förteckning, index, katalog, lista, register, rulla
  pismo zawierające wyliczenie osób, rzeczy, elementów, czynności, zdarzeń itp. mających jakąś wspólną cechę

wykałaczka /ˌvɨkaˈwaʧ̑ka/ (n)
tandpetare
  cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;

wykluwać się /vɨˈkluvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
kläcka
  (zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydostawać się z jaja

wykonanie /ˌvɨkɔ̃ˈnãɲɛ/ (n)
utförande
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wykonać

wykonywać /ˌvɨkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
fullgöra
  formalnie: spełniać pewne obowiązki
framföra, spela, uppföra
  odtwarzać, grać (role teatralne lub filmowe, utwory muzyczne)
verkställa, utföra, tillverka, framställa, fullgöra, genomföra
  urzeczywistniać, zrealizować, uczyniać, spełniać coś, wprowadzać coś w czyn, doprowadzać coś do skutku

wykorzystywać /ˌvɨkɔʒɨˈstɨvaʨ̑/ (v)
utnyttja, använda, bruka, exploatera, nyttja
  mieć korzyść z czegoś lub kogoś, zrobić użytek z czegoś
utnyttja, exploatera, utsuga suga ut
  mieć zysk z cudzego wysiłku, pracy, a także cech danej osoby

wykrzyknik /vɨˈkʃɨcɲik/ (n)
interjektion
  (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
utropstecken
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;

wykształcenie /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
utbildning
  poziom wiedzy nabytej na drodze nauki

wykształcony /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
bildad, allmänbildad
  (edukacja, edukacyjny) osoba posiadająca wiedzę w danej dziedzinie; osoba, która ukończyła szkołę, zwłaszcza wyższą uczelnię

wykusz /ˈvɨkuʃ/ (n)
burspråk
  (architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;

wykład /ˈvɨkwat/ (n)
föreläsning
  dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat

wykładać /vɨˈkwadaʨ̑/ (v)
föreläsa
  uczyć czegoś, prowadzić wykłady
belägga
  wyściełać powierzchnię czegoś

wyludnienie /vˌɨludɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
avfolkning
  depopulacja, spadek liczby ludności

wymaganie /ˌvɨ̃maˈɡãɲɛ/ (n)
krav, anspråk, begäran, fordran, pretention
  wymóg, żądanie, stanowcza potrzeba

wymagać /vɨ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
behöva, fordra, kräva, tarva
  potrzebować czegoś, uznawać coś za niezbędne
begära, erfordra, fordra, kräva
  żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się

wymieniać /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
växla, ändra
  dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego

wymiennik ciepła /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
värmeväxlare
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła;

wymiotować /ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
kräkas, spy, kasta upp
  (fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka

wymowa /vɨ̃ˈmɔva/ (n)
uttal
  sposób artykulacji dźwięków mowy;

wymuszać /vɨ̃ˈmuʃaʨ̑/ (v)
avtvinga
  usiłować uzyskać coś wywierając na kogoś nacisk

wymyślić /vɨ̃ˈmɨɕlʲiʨ̑/ (v)
dikta upp dikta ihop, hitta på
  uroić coś sobie
fundera ut, klura ut, lista ut, tänka ut
  wpaść na jakiś pomysł

wymówka /vɨmˈufka/ (n)
förebråelse, klander
  pretensja wyrażana słownie
förevändning, undanflykt, svepskäl, krumbukt, omsvep
  wykrętne usprawiedliwienie

wynajmować /ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑/ (v)
hyra
  korzystać z czyjejś własności w zamian za opłatę
  zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę

wynalazca /ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a/ (n)
uppfinnare
  autor wynalazku, ten, który coś wynalazł

wynalazek /ˌvɨ̃naˈlazɛk/ (n)
uppfinning
  coś, co wynaleziono;

wynaleźć /vɨnˈalɛɕtɕ/ (v)
uppfinna
  odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane

wynik /ˈvɨ̃ɲik/ (n)
ställning
  (sport, sportowy) stan spotkania/meczu
effekt
  rezultat, skutek

wynosić /vɨ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
bära bort, bära ut
  podnosić coś i umieszczać poza jakimś obszarem

wyobraźnia /ˌvɨɔˈbraʑɲa/ (n)
fantasi
  zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;

wyobrażalny /ˌvɨɔbraˈʒalnɨ/ (adj)
tänkbar
  możliwy do wyobrażenia sobie; dający się zrozumieć, pojąć

wyobrażać /ˌvɨɔˈbraʒaʨ̑/ (v)
framställa, föreställa, avbilda, återge
  tworzyć sobą jakiś obraz, symbol
föreställa sig, inbilla sig, tänka sig
  tworzyć obraz czegoś nieznanego w swojej wyobraźni, umyśle (zwykle przez porównanie z czymś znanym)

wyobrażenie /ˌvɨɔbraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
föreställning, mening, uppfattning, åsikt
  domniemany obraz czegoś, pogląd na jakiś temat
aning, föreställning, uppfattning, åskådning
  obraz czegoś (przedmiotu, osoby, przebieg sytuacji) stworzony w świadomości na podstawie spostrzeżeń
bild, framställning
  obraz, podobizna, wizualne przedstawienie czegoś

wypaczać /vɨpˈatʃatɕ/ (v)
förvanska, förvrida, förvränga, snedvrida, vanställa
  (przenośnie, przenośnia) przedstawiać niezgodnie z prawdą, zniekształcać
demoralisera, depravera, fördärva
  deformować charakter, demoralizować
deformera, förvrida, göra skev, skeva
  deformować kształt, zniekształcać

wypadek /vɨˈpadɛk/ (n)
olycka, olycksfall, olyckshändelse, tillbud
  nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał
fall, händelse
  to, co wydarzyło się lub wydarzy w przyszłości, zdarzenie

wypełnienie /ˌvɨpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
fylling
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wypełnić
  (stomatologia, stomatologiczny) (zobacz) plomba
  (technologia, technika, techniczny) materiał wypełniający jakieś urządzenie lub przestrzeń

wypiek /ˈvɨpʲjɛk/ (n)
bak
  czynność wypiekania
bak, bakverk
  produkt spożywczy powstający w wyniku pieczenia

wypisywać /ˌvɨpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
skriva ut
  usuwać z listy/rejestru

wypowiedź /vɨpɔˈvʲɛʥi/ /vɨˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
uttalande, utlåtande, utsaga, yttrande
  coś, co zostało powiedziane, wypowiedziane lub napisane

wyprzedaż /vɨˈpʃɛdaʃ/ (n)
rea
  (handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu

wyrafinowany /ˌvɨrafʲĩnɔˈvãnɨ/ (adj)
sofistikerad
  mający wyszukane maniery, kulturę, zachowanie

wyraźny /vɨˈraʑnɨ/ (adj)
klar
  taki, który jest przejrzysty, zrozumiały, jasny, wyrazisty

wyrażać /vɨˈraʒaʨ̑/ (v)
uttrycka
  opisywać ustnie lub pisemnie, dawać informację o czymś lub kimś; być wyrazem czegoś
uttrycka sig
  formułować wyrażenie, wypowiadać się, mówić na jakiś temat

wyrażenie /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
uttryck
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy

wyrok /ˈvɨrɔk/ (n)
dom
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego;

wyrozumiałość /vˌɨrɔzumjˈawɔɕtɕ/ (n)
tålamod
  cecha tego, kto jest wyrozumiały, cecha tego, co jest wyrozumiałe

wyrwa /vˈɨrva/ (n)
bräsch
  (książkowy) dziura, wyłom

wyrzec /vˈɨʒɛts/ (v)
förneka, förskjuta, stöta bort
  wyprzeć się czegoś lub kogoś
avstå, avsäga sig, frånsäga sig, försaka, umbära, undvara
  zrezygnować z czegoś

wyrzeczenie /vˌɨʒɛtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
försakelse, umbärande, uppoffring
  rezygnacja z wygód lub przyzwyczajeń

wyrównywanie /ˌvɨruvnɨˈvãɲɛ/ (n)
utjämning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wyrównywać

wyróżniać /vɨˈruʒʲɲäʨ̑/ (v)
framträda
  zwracać na kogoś lub coś specjalną uwagę, wybierać spośród innych; dawać komuś, czemuś pierwszeństwo

wysiadywać /ˌvɨɕaˈdɨvaʨ̑/ (v)
ruva
  (zoologia, zoologiczny) ogrzewać jaja przed wylęgiem
hänga, hålla till
  siedzieć gdzieś przez dłuższy czas

wysiłek /vɨˈɕiwɛk/ (n)
ansträngning, möda
  wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś

wysoki /vɨˈsɔci/ (adj)
hög, lång
  mający duży wymiar pionowy

wysokość /vɨˈsɔkɔɕʨ̑/ (n)
höjd, altitud
  odległość od ziemi
höjd
  wymiar pionowy czegoś

wyspa /ˈvɨspa/ (n)
ö, holme
  (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;
köksö
  (zobacz) wyspa kuchenna

wyspiarz /ˈvɨspʲjaʃ/ (n)
öbo
  mieszkaniec wyspy

wystarczający /vˌɨstartʃajˈɔntsɨ/ (adj)
tillräcklig, nog
  dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom

wystarczyć /vɨˈstarʧ̑ɨʨ̑/ (v)
räcka, förslå, räcka till
  być w odpowiedniej ilości lub liczbie do wykonania jakiejś czynności, nie zabraknąć

wystawa /vɨˈstava/ (n)
utställning
  zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz

występować /ˌvɨstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
uppträda
  odgrywać rolę (w teatrze, filmie)

wysyłać /vɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
sända
  nadawać, wydawać z siebie; emitować
skicka, sända
  przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych

wytrwać /vˈɨtrfatɕ/ (v)
framhärda
  dotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach

wytrwały /vɨtrfˈawɨ/ (adj)
enträgen, envis, ihärdig, uthållig, flitig, idog
  cierpliwie bądź uparcie dążący do celu

wytwarzanie /ˌvɨtfaˈʒãɲɛ/ (n)
framställan, framställning, tillverkning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wytwarzać

wytwarzać /vɨˈtfaʒaʨ̑/ (v)
producera, tillverka, framställa
  produkować na większą skalę, wydawać

wywiad /ˈvɨvʲjat/ (n)
intervju
  rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom

wywoływać /ˌvɨvɔˈwɨvaʨ̑/ (v)
ropa upp
  skłaniać do wyjścia poprzez wołanie

wyznaczać /vɨˈznaʧ̑aʨ̑/ (v)
staka ut
  określać granicę, trasę lub zasięg czegoś przy pomocy znaków lub linii
bestämma, fastlägga, fastställa
  określać wartość czegoś poprzez pomiar lub obliczenia
utnämna, utse, förordna, tillsätta
  wskazywać osobę do określonego zadania

wyznanie wiary /vɨznˈaɲʲɛ vʲˈarɨ/ (n)
trosbekännelse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krótki i zwięzły kanoniczny zbiór podstawowych dogmatów, wierzeń określonej religii

wyznawać /vɨˈznavaʨ̑/ (v)
bekänna
  wyjawiać, ujawniać coś; zwłaszcza coś, co dotychczas się ukrywało

wyznawca /vɨˈznafʦ̑a/ (n)
anhängare, fan, meningsfrände, supporter, sympatisör
  (przenośnie, przenośnia) entuzjasta czyichś poglądów
bekännare, dyrkare, troende
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją;

wyłamywać /vˌɨwamˈɨvatɕ/ (v)
bryta upp, bända
  odłączać lub usuwać coś łamiąc

wyłaniać /vɨˈwãɲäʨ̑/ (v)
kora, nominera, utkora, utnämna, utropa, utse
  wybierać spośród siebie
dyka upp, framstå, framträda, uppenbara sig, visa sig
  stać się widocznym

wyłączać /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
stänga av, koppla av, slå av, slå ifrån
  wstrzymywać pracę jakiegoś urządzenia

wyłącznie /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
bara, blott, enbart, endast, enkom, idel
  od: wyłączny; wyłączając wszystko inne, wszystkich innych

wyścig w workach /ˈvɨɕʨ̑iɡ ˈv‿ːɔrkax/ (n)
säcklöpning
  (sport, sportowy) rodzaj zabawy ruchowej polegającej na ściganiu się na krótkim dystansie skacząc z nogami w dużym worku

wyższość /ˈvɨʃːɔɕʨ̑/ (n)
överlägsenhet
  przewaga, dominowanie nad kimś lub nad czymś

wzajemny /vzaˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
inbördes
  dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony

wzbudzać /ˈvzbuʣ̑aʨ̑/ (v)
väcka
  wywoływać, powodować

wzdręga /ˈvzdrɛ̃ŋɡa/ (n)
sarv
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius erythrophthalmus, ryba z rodziny karpiowatych;

wzdychać /ˈvzdɨxaʨ̑/ (v)
sucka
  głęboko i głośno oddychać, zazwyczaj w celu wyrażenia smutku lub ulgi

wzdłuż /vzdwuʃ/ (preposition)
längs
  …informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu

wzdłuż i wszerz /ˈvzdwuʃ i‿ˈfʃɛʃ/ (adv)
kors och tvärs
  wszędzie, gdzie tylko możliwe; w każdym miejscu; we wszystkie strony

wzgląd /vzɡlɔ̃nt/ (n)
anledning, grund, orsak, skäl
  (najczęściej w liczbie mnogiej) przyczyny, określone aspekty
hänsyn, avseende, beaktande
  branie pod uwagę, liczenie się

względny /ˈvzɡlɛ̃ndnɨ/ (adj)
relativ
  nie odnoszący się do wszystkiego lub wszystkich, np. ludzi, sytuacji, itp.
  odniesiony do jakiegoś innego stanu, cechy, wielkości lub ogólnie: rzeczy

wziąć w łeb /vʑˈɔɲtɕ w wˈɛp/ (v)
gå i stöpet
  nie udać się, nie dojść do skutku

wzniesienie /vzʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
backe
  miejsce wyższe od innych w okolicy;

wznosić /ˈvznɔɕiʨ̑/ (v)
anlägga
  budować coś ku górze, coraz wyżej

wzorzec /ˈvzɔʒɛʦ̑/ (n)
mönster
  wzór wyznaczający normę dla innych przedmiotów i zjawisk;

wzrost /vzrɔst/ (n)
tillväxt, uppgång, växt
  zwiększanie się jakiejś wartości

wzruszenie /vzruʃˈɛɲʲɛ/ (n)
sinnesrörelse
  (psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim

wzwód /vzvˈut/ (n)
erektion, stånd
  (fizjologia, fizjologiczny) podniesienie się, powiększenie i usztywnienie prącia umożliwiające odbycie stosunku płciowego

wzywać /ˈvzɨvaʨ̑/ (v)
inkalla, kalla, kalla in, påkalla, tillkalla
  przywoływać do siebie
anmana, anmoda, mana, säga till, tillsäga, uppfordra
  zwracać się z apelem do kogoś

wzór /vzur/ (n)
mönster
  kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce)
  model służący jako przykład do powielania w produkcji
formel
  sekwencja symboli (liter, cyfr, znaków) dotyczący prawa matematycznego, fizycznego lub chemicznego

wódka /ˈvutka/ (n)
vodka
  (spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;

wózek dziecięcy /vˈuzɛɡ dʑɛtɕˈɛntsɨ/ (n)
barnvagn
  ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;

wózek inwalidzki /ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
rullstol
  wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.

wózek sklepowy /ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ/ (n)
kundvagn
  (handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie;

wół /vuw/ (n)
oxe
  (zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego;

wąchać /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑/ (v)
lukta
  badać zapach nozdrzami

wąkrota azjatycka /vɔ̃ŋˈkrɔta ˌːzʲjaˈtɨʦ̑ka/ (n)
pallatsspikblad
  (botanika, botaniczny) Centella asiatica, roślina lecznicza z rodziny araliowatych

wąski /ˈvɔ̃w̃sʲci/ (adj)
smal, trång
  mający niewielką szerokość

wątek /ˈvɔ̃ntɛk/ (n)
tråd
  (informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej);

wątpić /ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
tvivla
  nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość

wątpliwość /vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
tvivel
  brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś

wątpliwy /vɔ̃ntˈplʲivɨ/ (adj)
tvivelaktig
  taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności

wątroba /vɔ̃nˈtrɔba/ (n)
lever
  (anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;

wątły /vˈɔntwɨ/ (adj)
klen, skröplig, svag
  niezbyt silny, słabo powiązany
klen, sjuklig, skröplig, svag
  słabego zdrowia
klen, mager, slank, spenslig, spinkig, späd
  słabej budowy
svag
  widziany niewyraźnie, słabo postrzegalny
bräcklig, klen, skröplig, skör, spröd, svag
  zagrożony zniszczeniem

wąwóz /ˈvɔ̃w̃vus/ (n)
ravin
  (geografia, geograficzny) głęboka, sucha dolina o wąskim dnie i stromych zboczach;

wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (n)
orm, snok
  (herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;

wędrowny /vɛ̃nˈdrɔvnɨ/ (adj)
kringresande
  odbywający wędrówkę; zmieniający miejsce pobytu; przenoszący się z miejsca na miejsce

wędzić /vˈɛɲdʑitɕ/ (v)
röka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu

węgiel /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
kol
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
  (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;

węgiel brunatny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ/ (n)
brunkol
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu;
  opał z węgla (1.1)

węgiel kamienny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
stenkol
  (geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70 % pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu;
  opał z węgla (1.1)

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
ungersk, ungerska
  związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (n)
ungerska
  ugrofiński język używany przez Węgrów;

węgierskojęzyczny /vɛ̃ŋʲˈɟɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
ungerskspråkig
  posługujący się językiem węgierskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem węgierskim
  udostępniany, spisany, utrwalony lub stworzony w języku węgierskim

węglarz /ˈvɛ̃ŋɡlaʃ/ (n)
kolare
  ktoś, kto zajmuje się wyrabianiem węgla drzewnego;

węglowodan /ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/ (n)
kolhydrat
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;

węglowodór /vˌɛŋɡlɔvˈɔdur/ (n)
kolväte
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;

węgorz /ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/ (n)
ål
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;

węzeł /ˈvɛ̃w̃zɛw/ (n)
knop, knut
  (marynarka) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka służąca do określania prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w meteorologii używana do określania prędkości wiatrów;
knutpunkt, nod, knut, korsning
  ośrodek, w którym krzyżują się ważne szlaki komunikacyjne
knut, knop
  połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
  (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;
huvudfrågan, knut, kärnpunkt, problem
  problem trudny do rozwiązania

wężówka /vɛ̃ʒˈufka/ (n)
ormhalsfågel
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Anhingidae;

władca /ˈvwatʦ̑a/ (n)
härskare, suverän, monark, regent
  osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika

władze /ˈvwaʣ̑ɛ/ (n)
härskande, makthavare, myndigheter, överhet
  ludzie, którzy rządzą

własny /ˈvwasnɨ/ (adj)
egen
  będący w czyimś wyłącznym posiadaniu
  właściwy temu, o kim lub o czym jest mowa

właściciel /vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
ägare
  osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność

właścicielka /ˌvwaɕʨ̑iˈʨ̑ɛlka/ (n)
ägarinna
  kobieta, która coś posiada

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (particle)
egentligen
  partykuła, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi

właściwość /vwaɕˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
egenskap, drag, kännetecken, särdrag
  cecha, zwykle jakiejś substancji

właściwy /vwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
lämplig, passande, tillbörlig, vederbörlig
  taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki

właśnie /ˈvwaɕɲɛ/ (adv)
just
  …komunikujący, że dane zdarzenie odbywa się w chwili mówienia, odbywało się bezpośrednio przed nią lub w czasie innego zdarzenia

właśnie /ˈvwaɕɲɛ/ (particle)
precis, exakt, just det
  …potwierdzająca słuszność przypuszczenia zawartego w pytaniu rozmówcy
exakt, just det, precis
  …potwierdzająca to, co powiedział rozmówca, dająca do zrozumienia, że mówiący chciał powiedzieć to samo
just
  …wyróżniająca, ze względu na określoną cechę, dany obiekt lub stan rzeczy i przeciwstawiająca go innym

włos /vwɔs/ (n)
hår, hårstrå
  nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;

włoski /ˈvwɔsʲci/ (adj)
italiensk, italienska
  związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

włoski /ˈvwɔsʲci/ (n)
italienska, italiensk
  język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;

włoskojęzyczny /ˌvwɔskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
italienskspråkig
  posługujący się językiem włoskim
  spisany, stworzony w języku włoskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem włoskim

włócznia /ˈvwuʧ̑ʲɲa/ (n)
spjut
  ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej

wścieklizna /fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna/ (n)
rabies
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;

wślizg /fʲɕlʲisk/ (n)
glidtackling
  (sport, sportowy) w piłce nożnej manewr mający na celu odebranie piłki przeciwnikowi, polegający na wykonaniu po murawie ruchu ślizgowego nogami w kierunku piłki

z /s/ /z/ /zet/ (preposition)
med
  …opisujący związek
  …wskazujący zawartość
  …wskazujący towarzystwo
från, ifrån
  …wskazujący okres
  …wskazujący punkt początku ruchu
  …wskazujący źródło

z czasem /s tʃˈasɛm/ (adv)
med tiden, så småningom
  w miarę upływu czasu, z upływem czasu, z biegiem czasu, stopniowo

z góry /ˈz‿ɡurɨ/ (idiom)
i förväg, på förhand
  zawczasu, od razu, zanim coś się zdarzy, z wyprzedzeniem

z pewnością /s pɛvnˈɔɕtɕɔ̃/ (adv)
säkerligen, bestämt, förvisso, obestridligen, onekligen, otvivelaktigt
  (książkowy) na pewno, bez wątpienia, niewątpliwie, niechybnie

z powrotem /s‿pɔˈvrɔtɛ̃m/ (adv)
tillbaka
  ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem

z tyłu /s tˈɨwu/ (adv)
bak
  od przeciwnej strony niż przód

za /za/ (adv)
för
  zbyt, zbytnio

za /za/ (preposition)
om
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których dana czynność będzie wykonana po jakimś czasie
bakom
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem

za darmo /za dˈarmɔ/ (adv)
gratis
  bezpłatnie, gratis

za granicą /ˌza‿ɡrãˈɲiʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
utomlands
  poza granicami kraju

za króla Ćwieczka /za‿ˈkrula ˈʨ̑fʲjɛʧ̑ka/ (idiom)
på kung Orres tid
  bardzo dawno temu

za żadne skarby świata /za‿ˈʒadnɛ ˈskarbɨ ˈɕfʲjata/ (adv)
inte för allt smör i Småland
  kategoryczna odmowa na czyjąś propozycję

zabawka /zaˈbafka/ (n)
leksak
  rzecz służąca do zabawy;

zabawny /zaˈbavnɨ/ (adj)
komisk, lustig, rolig, skojig, underhållande, kul
  wywołujący rozbawienie, śmiech

zabijać /zaˈbʲijäʨ̑/ (v)
spika för, spika igen, spika över
  na stałe zamknąć za pomocą młotka i gwoździ
döda, avliva, dräpa, mörda, slå ihjäl, bringa om livet
  pozbawiać życia

zabobon /zabˈɔbɔn/ (n)
vidskepelse, vidskeplighet
  przypisywanie mocy nadprzyrodzonej czemu lub komu

zabraniać /zaˈbrãɲäʨ̑/ (v)
förbjuda
  nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś

zabójczyni /ˌzabujˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
mörderska
  (historia, historyczny, historycznie) (książkowy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) kobieta, która kogoś zabiła

zachodnioafrykański /zˌaxɔdɲʲˌɔafrɨkˈaɲski/ (adj)
västafrikansk
  związany z Afryką Zachodnią; tam położony

zachodnioeuropejski /zˌaxɔdɲʲˌɔɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
västeuropeisk
  odnoszący się do Europy Zachodniej, związany z Europą Zachodnią

zachodniosaharyjski /zˌaxɔdɲʲˌɔsaxarˈɨjski/ (adj)
västsaharisk
  (geografia, geograficzny) związany z Saharą Zachodnią

zachodzić /zaˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
gå ned, gå ner
  o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą
titta in
  odwiedzać kogoś przy okazji
komma fram, nå
  pokrywać się nalotem
inträffa, förekomma
  zdarzać się, odbywać się, mieć miejsce
smyga sig på
  podchodzić do kogoś tak, żeby tego nie spostrzegł

zachorować /ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
insjukna
  stać się chorym, popaść w chorobę

zachowanie /ˌzaxɔˈvãɲɛ/ (n)
iakttagande
  przestrzeganie, dochowanie nakazu, obowiązku
beteende, uppförande, uppträdande, levnadssätt, vandel
  sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje;
bevarande, bibehållande
  utrzymanie czegoś jako obowiązujące

zachowywać /ˌzaxɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
behålla, ha kvar
  być ciągle w posiadaniu czegoś (także w pamięci)
bevara, bibehålla, vidmakthålla
  pozostawiać coś w niezmienionej postaci; w niezmienionym stanie
bete sig, bära sig åt, uppföra sig, uppträda
  postępować w jakiś sposób

zachwycać /zaˈxfɨʦ̑aʨ̑/ (v)
hänföra, tjusa
  wprawiać kogoś w stan zachwytu; być powodem/obiektem czyjegoś zachwytu
bli hänförd, bli hänryckt, hänföras
  wyrażać swój podziw wobec czegoś lub kogoś, być olśnionym kimś lub czymś

zachód /ˈzaxut/ (n)
väst, väster
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;
nedgång
  chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem

zachód księżyca /zˈaxut kɕɛ̃ʒˈɨtsa/ (n)
månnedgång
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko chowania się księżyca za horyzont

zachód słońca /ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
solnedgång
  zjawisko chowania się słońca za horyzont

zachęcać /zaˈxɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
uppmuntra
  próbować wzbudzić w kimś chęć do czegoś

zacieniać /zaˈʨ̑ɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
skugga, beskugga
  tworzyć nad czymś cień

zaciągać /zaˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
dra för
  ciągnąc zaciskać, ściągać
dra åt
  ciągnąc, zmieniać położenie czegoś, zawlekać coś ciężkiego lub kogoś, najczęściej nieprzytomnego
rycka in
  wstępować jako ochotnik do jakiejś służby, zwłaszcza do wojska

zaczynać /zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
börja, starta
  przystępować do wykonywania jakiejś czynności

zadanie /zaˈdãɲɛ/ (n)
uppdrag, uppgift
  coś, co należy wykonać

zadowalający /zˌadɔvˌalajˈɔntsɨ/ (adj)
tillfredsställande
  wystarczająco dobry

zadowalać /ˌzadɔˈvalaʨ̑/ (v)
tillfredsställa, gå till mötes, tillmötesgå
  zaspokajać potrzeby, odpowiadać czyimś upodobaniom
nöja sig
  poprzestawać na czymś

zadowolenie /ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
belåtenhet, behag, tillfredsställelse
  uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy

zadowolony /ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
belåten, nöjd, tillfredsställd
  taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny

zagadka /zaˈɡatka/ (n)
gåta
  gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni;

zagadnienie /ˌzaɡadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
fråga, sak, ärende
  omawiany temat, wątek, problem, kwestia

zagranica /ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
utland
  terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa

zagraniczny /ˌzaɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
utländsk, utrikes
  odbywający się za granicą, mający związek z zagranicą, pochodzący z zagranicy

zagrożenie /ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
hot
  coś, co jest niebezpieczne

zagłada /zaˈɡwada/ (n)
ofärd
  (książkowy) całkowite wyniszczenie, unicestwienie

zaimek /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
pronomen
  (gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;

zaimek dzierżawczy /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ/ (n)
possessivpronomen, possessivt pronomen
  (gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy

zainteresowanie /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ/ (n)
intresse
  zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą

zajmować /zajˈmɔvaʨ̑/ (v)
markera, reservera
  rezerwować miejsce
sköta, ta hand om något
  opiekować się kimś

zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (n)
påskhare
  (przenośnie, przenośnia) wielkanocny zwyczaj obdarowywania dzieci upominkami i słodyczami
hare
  (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny gryzoń polny z długimi uszami;

zajączek /zaˈjɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
harpalt, harunge
  mały lub młody zając
  (zdrobniale) od: zając

zajęty /zaˈjɛ̃ntɨ/ (adj)
upptagen
  taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność

zakaz /ˈzakas/ (n)
förbud
  zabronienie czegoś komuś

zakażać /zaˈkaʒaʨ̑/ (v)
smitta
  powodować dostawanie się drobnoustrojów chorobotwórczych do organizmu

zakażenie /ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
infektion, smitta
  (medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu

zakluczyć /zaklˈutʃɨtɕ/ (v)
låsa
  (dawniej, dawny) obecnie TemplateParserError:LuaError zamknąć na klucz

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (adj)
kär, förälskad
  taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie

zakon /ˈzakɔ̃n/ (n)
orden
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgromadzenie religijne lub świeckie związane ślubami, żyjące według ściśle określonych reguł;

zakrystia /zaˈkrɨstʲja/ (n)
sakristia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych;

zakrywać /zaˈkrɨvaʨ̑/ (v)
dölja, hölja, skyla, täcka, täcka över övertäcka
  zasłaniać, przesłaniać, nie pokazywać

zakręt /ˈzakrɛ̃nt/ (n)
kurva, sväng
  odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg

zakuwać /zaˈkuvaʨ̑/ (v)
plugga
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bardzo intensywnie się uczyć

zakwaterowanie /zˌakfatˌɛrɔvˈaɲʲɛ/ (n)
logi
  (turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne

zakład /ˈzakwat/ (n)
anstalt, inrättning, institut
  instytucja naukowa, lecznicza itp.
företag
  przedsiębiorstwo produkujące coś lub świadczące usługi
vad
  umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność

zakładać /zaˈkwadaʨ̑/ (v)
bilda, stifta, upprätta
  organizować i rozpoczynać działalność firmy, instytucji, organizacji itp.
dra på
  ubierać się w coś, ozdabiać się czymś

zakładka /zaˈkwatka/ (n)
bokmärke
  (informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej
  kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie

zakładnik /zaˈkwadʲɲik/ (n)
gisslan
  osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści;

zakłamany /ˌzakwãˈmãnɨ/ (adj)
lögnaktig, förljugen
  (o człowieku) nieszczery, fałszywy, obłudny

zakłopotany /zˌakwɔpɔtˈanɨ/ (adj)
generad, förlägen, besvärad, brydd, osäker
  taki, który wyraża zakłopotanie

zalecenie /zˌalɛtsˈɛɲʲɛ/ (n)
inrådan, rekommendation, råd, tillrådan
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zalecić

zaleta /zaˈlɛta/ (n)
förtjänst
  cecha podwyższająca wartość przedmiotu
fördel
  dodatnia cecha charakteru

zależeć /zaˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
ankomma på, bero på av, hänga på, komma an på, vara avhängig av
  być uwarunkowanym
bry sig om, vara mån om
  potrzebować, pragnąć

zamach stanu /ˈzãmax ˈstãnu/ (n)
statskupp
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;

zambijski /zãmˈbʲijsʲci/ (adj)
zambisk
  odnoszący się do Zambii, państwa w Afryce

zamek /ˈzãmɛk/ (n)
slott, borg
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;
lås
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;

zamek błyskawiczny /ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (n)
blixtlås, dragkedja
  (krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;

zamiar /ˈzãmʲjar/ (n)
avsikt, mening, uppsåt, föresats, intention
  chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje

zamiast /ˈzãmʲjast/ (conjunction)
istället, i stället
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamiast /ˈzãmʲjast/ (preposition)
istället, i stället
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamierzać /zãˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
avse, åsyfta, syfta
  planować coś, mieć intencję coś zrobić

zamknąć /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
stänga
  skończyć działanie firmy/urzędu
stänga, slå igen
  sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno
bomma
  zabezpieczyć coś przed otwarciem, np. przez przekręcenie klucza w zamku

zamożny /zãˈmɔʒnɨ/ (adj)
förmögen, rik, välbärgad, besutten
  dysponujący dużym majątkiem

zamykać na klucz /zãˈmɨkaʨ̑ na‿ˈkluʧ̑/ (v)
låsa, bomma, bomma för
  zamykać kluczem

zamówienie /ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
beställning, order
  ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś

zamówić /zãˈmuvʲiʨ̑/ (v)
beställa
  zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp.

zanikać /zaɲˈikatɕ/ (v)
dö ut, dö bort, försvinna, komma bort, tyna bort
  przestawać istnieć
avta, bedarra, blekna, dö ut, ebba ut, falna
  stawać się niepostrzegalnym

zanim /ˈzãɲĩm/ (conjunction)
innan
  przed jakimś wydarzeniem

zapach /ˈzapax/ (n)
lukt
  węchowe wrażenie zmysłowe;

zapadać /zaˈpadaʨ̑/ (v)
gå ned, gå ner
  osuwać się w głąb, spadać, opuszczać się w dół; stawać się wklęsłym, wklęsnąć; zagłębiać się, pogrążać się w czymś.
sänka
  zbliżać się (w czasie); nadchodzić, następować, nastąpić

zapalenie okrężnicy /zˌapalˈɛɲʲɛ ˌɔkrɛ̃ʒɲˈitsɨ/ (n)
kolit
  (medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy

zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych /zˌapalˈɛɲʲɛ ˈɔpɔn muzɡˈɔvɔrdʑɛɲʲˈɔvɨx/ (n)
hjärnhinneinflammation
  (medycyna, medyczny) choroba obejmująca opony mózgowo-rdzeniowe najczęściej wywołana przez wirusy lub bakterie;

zapalenie osierdzia /zˌapalˈɛɲʲɛ ɔɕˈɛrdʑa/ (n)
hjärtsäcksinflammation
  (medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia;

zapalenie oskrzeli /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/ (n)
bronkit
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;

zapalenie płuc /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑/ (n)
lunginflammation
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;

zapalenie skóry /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈskurɨ/ (n)
dermatit, hudinflammation
  (medycyna, medyczny) proces zapalny w obrębie skóry o różnym podłożu

zapalenie wyrostka robaczkowego /zˌapalˈɛɲʲɛ vɨrˈɔstka rˌɔbatʃkɔvˈɛɡɔ/ (n)
blindtarmsinflammation
  (medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku;

zapalić /zaˈpalʲiʨ̑/ (v)
tända
  wzniecić ogień
dra på
  (potocznie, potoczny) o silniku zacząć pracować

zapalniczka /ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
tändare, cigarettändare
  mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;

zapałka /zaˈpawka/ (n)
tändsticka
  cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;

zapewniać /zaˈpɛvʲɲäʨ̑/ (v)
bedyra, försäkra
  oświadczać komuś, że coś jest lub będzie na pewno
säkerställa, garantera, säkra, tillförsäkra, trygga
  powodować, że coś będzie się stawać lub sprawiać, że ktoś będzie coś uzyskiwał

zapis nutowy /zˈapis nutˈɔvɨ/ (n)
notsystem, notrader
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umowny układ znaków graficznych służący do utrwalania utworów muzycznych i przekazywania ich innym

zapobiegać /ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
förhindra
  nie dopuścić (do czegoś), nie pozwolić (na coś), zabezpieczyć się (przed czymś)

zapominalski /zˌapɔminˈalski/ (adj)
glömsk
  taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie

zapominać /ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
glömma, uteglömma
  tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś
  gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)

zapomnienie /ˌzapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
glömska
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zapomnieć

zapowiadać /ˌzapɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
bebåda, förkunna, förutsäga
  dawać zapowiedź – zwiastować, przewidywać coś co nastąpi w przyszłości, dawać znaki charakteryzujące zdarzenie, które ma nastąpić

zapowiedź /zaˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
tillkännagivande, kungörelse
  ogłaszanie tego, co ma stać się lub nadejść

zapożyczenie /ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
lånord
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego;

zapraszać /zaˈpraʃaʨ̑/ (v)
inbjuda, bjuda
  proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny
  zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś

zaproszenie /ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
inbjudan
  informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia
  kartka papieru wyrażająca taką informację

zaprzeczenie /zˌapʃɛtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
negation
  wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja

zarabiać /zaˈrabʲjäʨ̑/ (v)
förtjäna, tjäna
  dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę

zaradny /zarˈadnɨ/ (adj)
finurlig, fyndig, påhittig, rådig
  umiejący radzić sobie

zarobek /zaˈrɔbɛk/ (n)
vinst, förtjänst
  wynagrodzenie za wykonaną pracę

zarodek /zaˈrɔdɛk/ (n)
embryo
  (biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty
grodd
  (botanika, botaniczny) zawiązek rośliny rozwijający się w nasieniu
ansats, grogrund
  (przenośnie, przenośnia) początkowy etap lub stadium

zarost /ˈzarɔst/ (n)
skäggstubb, skäggväxt
  owłosienie w dolnej części twarzy

zarozumiały /ˌzarɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
övermodig, högfärdig, dryg, dumdryg, grötmyndig, högdragen
  mający zbyt wysokie mniemanie o sobie, nadmiernie wychwalający swoją osobę

zarys /ˈzarɨs/ (n)
stomme
  ogólny kształt jakiegoś obiektu
  projekt, podstawy jakiegoś pomysłu

zarzut /ˈzaʒut/ (n)
anklagelse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część aktu oskarżenia opisująca charakter popełnionego wykroczenia lub przestępstwa
förebråelse, klander
  słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania

zarówno /zaˈruvnɔ/
både och, såväl som
  …oznajmiającego, że wspomniane cechy lub stany rzeczy charakteryzowane przez dwa zdania lub składniki zdań odnoszą się do tego samego desygnatu

zaręczyny /zˌarɛntʃˈɨnɨ/ (n)
förlovning
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;

zasada /zaˈsada/ (n)
bas
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
princip, regel
  reguła rządząca czymś

zasięgnąć języka /zaˈɕɛ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ jɛ̃w̃ˈzɨka/ (v)
sondera terrängen
  wypytać się ludzi o daną rzecz/temat, dowiedzieć się o czymś

zaskakiwać /zˌaskakˈivatɕ/ (v)
överraska, förvåna
  sprawiać niespodziankę

zaskroniec /zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
snok
  (zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;

zasnąć /ˈzasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
somna, slockna
  przejść w stan snu, spania; zacząć spać

zaspokajać /ˌzaspɔˈkajäʨ̑/ (v)
tillfredsställa
  zadowalać kogoś, dając mu to, czego potrzebuje lub pragnie

zastanawiać /ˌzastãˈnavʲjäʨ̑/ (v)
få att fundera, få att tänka efter, göra fundersam
  skłaniać do refleksji
fundera, tänka efter, tänka över, över­väga
  myśleć, rozważać coś w myślach

zasłona /zaˈswɔ̃na/ (n)
gardin, förhänge
  tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;

zasłonak /zaˈswɔ̃nak/ (n)
spindelskivling, spindling
  (mikologia, mikologiczny) (Cortinarius) najliczniejszy w gatunki rodzaj grzybów kapeluszowych z rodziny zasłonakowatych

zasługa /zaˈswuɡa/ (n)
förtjänst
  godny docenienia, wartościowy rezultat czyjegoś działania

zasługiwać /ˌzaswuˈɟivaʨ̑/ (v)
förtjäna
  być godnym czegoś, mieć prawo do jakiejś wartości; zdobywać sobie prawo do czegoś zgodnie z tym, co się zrobiło

zasłużony /ˌzaswuˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
förtjänstfull
  (książkowy) obdarzany szacunkiem i uznaniem ze względu na swe dokonania czy zasługi

zatem /ˈzatɛ̃m/ (conjunction)
därför, alltså, följaktligen, således, sålunda
  (książkowy) spójnik przyłączający wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim. Czasami w połączeniu z a: a zatem.

zatoka /zaˈtɔka/ (n)
vik, bukt, golf
  (geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;

zatrucie pokarmowe /zatrˈutɕɛ pˌɔkarmˈɔvɛ/ (n)
matförgiftning
  (medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem);

zatrudniać /zaˈtrudʲɲäʨ̑/ (v)
anställa
  dawać komuś pracę

zatrudniony /zˌatrudɲʲˈɔnɨ/ (adj)
anställd
  mający zatrudnienie

zatrudniony /zˌatrudɲʲˈɔnɨ/ (n)
anställd, arbetare, tjänsteman
  człowiek posiadający zatrudnienie

zatwierdzać /zatfʲˈɛrdʑatɕ/ (v)
fastställa, ratificera, stadfästa
  uznawać za obowiązujące
anta, godkänna, godta, underkänna
  zgadzać się oficjalnie na coś

zatykać /zaˈtɨkaʨ̑/ (v)
täppa
  wkładać coś w otwór, zamykając go

zauważyć /ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑/ (v)
lägga märke till, märka, observera, notera, uppmärksamma, iaktta
  dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku
anmärka, påpeka, yttra, framhålla, observera
  zrobić uwagę, uświadomić kogoś o czymś

zawartość /zaˈvartɔɕʨ̑/ (n)
halt, innehåll
  ilość jakiegoś składnika w czymś
innehåll
  to, co się w czymś znajduje

zawiedziony /zˌavʲɛdʑˈɔnɨ/ (adj)
besviken, missräknad, slokörad, snopen
  taki, którego życzenia, nadzieje, oczekiwania nie spełniły się

zawierać /zaˈvʲjɛraʨ̑/ (v)
innehålla, rymma, inrymma, omfatta
  mieć coś wewnątrz siebie; mieć coś za składnik siebie, składać się
sluta, ingå
  utworzyć, zawiązać jakieś porozumienie

zawieszenie broni /ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ ˈbrɔ̃ɲi/ (n)
stillestånd
  umówione zaprzestanie walk przez wszystkie strony na wszystkich frontach;

zawilec /zaˈvʲilɛʦ̑/ (n)
anemon
  (botanika, botaniczny) Anemone L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

zawiść /ˈzavʲiɕʨ̑/ (n)
avund
  uczucie silnej niechęci do osoby, której się czegoś zazdrości

zawodowy /ˌzavɔˈdɔvɨ/ (adj)
professionell, yrkesmässig
  taki, który wykonuje określone zajęcie, traktując jako swój zawód

zawodzić /zaˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
svika
  robić rzeczy, które nie są oczekiwane, nie działać sprawnie, nie spełniać się

zawstydzony /ˌzafstɨˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
skamsen
  odczuwający zawstydzenie, wstyd

zawsze /ˈzafʃɛ/ (pronoun)
alltid, jämt
  w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy

zawód /ˈzavut/ (n)
profession, yrke
  czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze

zawór /ˈzavur/ (n)
ventil
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów;

zawór bezpieczeństwa /ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
säkerhetsventil
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych,

zazdrosny /zazˈdrɔsnɨ/ (adj)
svartsjuk
  taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku

zazdrościć /zazdrˈɔɕtɕitɕ/ (v)
avundas
  odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny

zazdrość /ˈzazdrɔɕʨ̑/ (n)
svartsjuka
  podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna
avund, avundsjuka, missunnsamhet
  uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona

zazwyczaj /zaˈzvɨʧ̑aj/ (adv)
vanligtvis, vanligen
  w większości przypadków

zaćma /ˈzaʨ̑ma/ (n)
grå starr, katarakt
  (medycyna, medyczny) defekt soczewki powodujący pełną lub częściową utratę wzroku;

zaćmienie /zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
förmörkelse, eklips
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;

załamanie /ˌzawãˈmãɲɛ/ (n)
sammanbrott
  osłabienie lub całkowita utrata odporności psychicznej; stan silnego smutku, depresji

założenie /ˌzawɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
antagande, förutsättning, premiss, utgångspunkt
  teza stanowiąca punkt wyjścia do dalszych rozważań i dalszego toku rozumowania

założyciel /zˌawɔʒˈɨtɕɛl/ (n)
grundare, stiftare
  ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek

zbieg /zbʲjɛk/ (n)
rymmare
  ktoś, kto uciekł, zbiegł skądś

zbieg okoliczności /ˈzbʲjɛk ˌɔkɔlʲiʧ̑ˈnɔɕʨ̑i/ (n)
sammanträffande, händelse, tillfällighet
  przypadkowe, równoczesne nastąpienie dwóch lub więcej wydarzeń pozostających w pewnej relacji do siebie

zbierać /ˈzbʲjɛraʨ̑/ (v)
samla
  gromadzić
  kolekcjonować, tworzyć zbiór czegoś
  podnosić coś, co jest w wielu częściach; podnosić wiele jednakowych lub podobnych rzeczy
  powodować, że grupa osób znajdzie się w jakimś miejscu

zbijać bąki /ˈzbʲijäʥ̑ ˈbɔ̃ŋʲci/ (v)
driva omkring, dröna, dåsa, lata sig, slå dank, slöa
  leniuchować, próżnować, obijać się

zbiory /zbjˈɔrɨ/ (n)
bärgning
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) to co pozyskano poprzez zbieranie

zbir /zbʲir/ (n)
bandit
  bandyta, zbój, przestępca

zbiór /zbʲjur/ (n)
mängd, grupp
  (matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów;
grupp
  grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość
samling, grupp
  zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś

zbliżać /ˈzblʲiʒaʨ̑/ (v)
närma sig
  nachodzić; stawać się bliższym, mającym wkrótce nastąpić; zmniejszać dystans w czasie
  podchodzić, przysuwać się do czegoś

zboczeniec /zbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
pervers
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych

zboże /ˈzbɔʒɛ/ (n)
spannmål, sädesslag
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna

zbrodnia /ˈzbrɔdʲɲa/ (n)
brott, förbrytelse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;

zbrodnia katyńska /ˈzbrɔdʲɲa kaˈtɨ̃j̃ska/ (n)
Katynmassakern
  (historia, historyczny, historycznie) rozstrzelanie ponad dwudziestu tysięcy polskich oficerów (jeńców wojennych) dokonane przez NKWD w 1940 roku w Katyniu i innych miejscach w ZSRR;

zbrodniarz /zbrˈɔdɲʲaʃ/ (n)
brottsling, förbrytare, bandit, bov, skurk
  człowiek, który popełnił zbrodnię

zbroja /ˈzbrɔja/ (n)
rustning
  (historia, historyczny, historycznie) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;

zbyt /zbɨt/ (adv)
för
  nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie

zbyt /zbɨt/ (n)
avsättning, åtgång
  (ekonomia, ekonomiczny) odpłatne rozprowadzanie towarów, najczęściej przez producenta

zdanie /ˈzdãɲɛ/ (n)
mening, fras
  (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)
mening, åsikt
  opinia

zdarzać /ˈzdaʒaʨ̑/ (v)
förekomma, inträffa
  wydarzać się, trafiać się

zdecydowany /ˌzdɛʦ̑ɨdɔˈvãnɨ/ (adj)
avgjord
  niebudzący wątpliwości, niewątpliwy

zdenerwowany /ˌzdɛ̃nɛrvɔˈvãnɨ/ (adj)
nervös
  odczuwający niepokój, niepewność
upprörd
  odczuwający rozdrażnienie, złość

zderzak /ˈzdɛʒak/ (n)
stötfångare
  (motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;

zdobywać /zdɔˈbɨvaʨ̑/ (v)
erövra, roffa åt sig, tillskansa sig
  odbierać przemocą
erhålla, få, komma över, skaffa sig, tillvinna sig, vinna
  uzyskiwać, osiągać dzięki własnemu wysiłkowi
erövra, tillvinna sig, vinna
  zjednywać sobie, pozyskiwać względy

zdolność /ˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
förmåga, duglighet, kapacitet
  naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś
anlag, begåvning, disposition, gry, predisposition, talang
  umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności

zdolny /ˈzdɔlnɨ/ (adj)
kapabel, duktig
  będący w stanie wykonać określoną czynność

zdołowany /ˌzdɔwɔˈvãnɨ/ (adj)
nere
  (potocznie, potoczny) przygnębiony

zdradziecki /zdradʑˈɛtski/ (adj)
förrädisk, lömsk, försåtlig
  taki, który grozi niebezpieczeństwem, mimo że sprawia wrażenie bezpiecznego
förrädisk
  taki, który ma na celu zdradę; który zdradził lub zdradza

zdrobnienie /zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
diminutiv
  (gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu;

zdrowie /ˈzdrɔvʲjɛ/ (n)
hälsa
  stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)

zdrowy /ˈzdrɔvɨ/ (adj)
hälsosam, frisk
  dobry dla zdrowia
frisk, sund
  taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze

ze względu na /zɛ‿ˈvzɡlɛ̃ndu ˈna/
med avseende på
  z uwagi na, biorąc pod uwagę

zebra /ˈzɛbra/ (n)
sebra, zebra
  (zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;

zebranie /zɛˈbrãɲɛ/ (n)
samling
  zgromadzenie grupy ludzi w celu omówienia jakiejś kwestii, poruszenia tematu

zebu /ˈzɛbu/ (n)
sebu, zebu
  (zoologia, zoologiczny) gatunek bydła;

zegar /ˈzɛɡar/ (n)
klocka, ur
  przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;

zegar słoneczny /ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (n)
solur
  zegar określający czas na podstawie pozycji słońca

zegarek /zɛˈɡarɛk/ (n)
armbandsur
  niewielkich rozmiarów zegar

zegarmistrz /zɛˈɡarmʲisṭʃ/ (n)
urmakare
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków;

zejman /zˈɛjman/ (n)
sjöman
  człowiek morza, żeglarz, marynarz starszego rocznika

zemsta /ˈzɛ̃msta/ (n)
hämnd
  odwet za krzywdy

zenit /ˈzɛ̃ɲit/ (n)
zenit
  (astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;
  (przenośnie, przenośnia) najwyższy stopień nasilenia czegoś

zero /ˈzɛrɔ/ (n)
nolla
  (pogardliwie) osoba nic nie znacząca, nic nie warta
  cyfra 0
noll, nolla
  liczba 0;

zerwać /ˈzɛrvaʨ̑/ (v)
slå upp
  (potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś

zespół /ˈzɛspuw/ (n)
syndrom
  (medycyna, medyczny) występowanie wad wrodzonych, urazów lub objawów chorobowych w charakterystycznym zestawieniu;
band, musikgrupp
  grupa muzyków występująca razem na scenie
lag, grupp
  grupa osób realizująca wspólny cel;

zespół Sjögrena /zˈɛspuw sjɛɡrˈɛna/ (n)
Sjögrens syndrom
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek;

zespół kanału nadgarstka /ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka/ (n)
karpaltunnelsyndrom
  (medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka

zespół napięcia przedmiesiączkowego /ˈzɛspuw naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑a ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑kɔˈvɛɡɔ/ (n)
premenstruellt syndrom
  (medycyna, medyczny) zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych występujący od kilku do kilkunastu dni przed menstruacją, ustępujący z chwilą jej rozpoczęcia;

zeszyt /ˈzɛʃɨt/ (n)
häfte, skrivbok
  (szkolnictwo, szkolny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;

zeszły /ˈzɛʃwɨ/ (adj)
förra
  taki, który minął, odbył się już i należy do przeszłości; poprzedni, przed tym, który jest teraz (najczęściej w odniesieniu do czasu)

zewnątrz /ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
utom
  (przestarzałe, przestarzały) poza obrębem, obszarem jakiejś powierzchni terenu, obiektu, środowiska

zewnętrzny /zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
yttre
  taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz

zez /zɛs/ (n)
skelning, strabism
  (medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;

zgadzać /ˈzɡaʣ̑aʨ̑/ (v)
hålla med
  być zgodnym z czymś, mieć podobną opinię

zgnilizna /zɡɲilˈizna/ (n)
ruttenhet, röta
  gnijąca substancja

zgniły /ˈzʲɟɲiwɨ/ (adj)
rutten
  taki, który uległ demoralizacji, zepsuty, parszywy
  taki, który zgnił; także: charakterystyczny dla czegoś, co gnije lub zgniło

zgoda /ˈzɡɔda/ (n)
samtycke, bifall, medgivande, tillstånd
  pozwolenie, aprobata, zgodzenie się
endräkt, enighet, harmoni, samförstånd, sämja
  stan pozbawiony konfliktów czy kłótni, pojednanie

zgodność /ˈzɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
överensstämmelse
  cecha tego, co jest z czymś zgodne, nie jest sprzeczne

zgodny /ˈzɡɔdnɨ/ (adj)
enig, överens
  taki, który tworzy harmonię, jest jednogłośny, jednakowy, jednolity z czymś

zgraja /ˈzɡraja/ (n)
hop, anhang, gäng, skock
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) liczna grupa ludzi, która jest uciążliwa, agresywna lub nieprzyjaźnie nastawiona
flock, skock
  (potocznie, potoczny) liczna grupa zwierząt, często uciążliwa

zgrubienie /zɡruˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
augmentativ
  (gramatyka) wyraz utworzony za pomocą odpowiedniego formantu oznaczającego rzecz albo osobę większą od nazywanej wyrazem podstawowym;

zgryz /zɡrɨs/ (n)
bett
  (anatomia, anatomiczny) ustawienie zębów względem siebie

ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka /ˈʑarn̥kɔ dɔ‿ˈʑarn̥ka ː‿ˈzbʲjɛʒɛ‿ɕɛ ˈmʲjarka/ (proverb)
många bäckar små gör en stor å
  oszczędzając cierpliwie nawet małe ilości można dużo uzbierać

ziarno /ˈʑarnɔ/ (n)
korn, frö
  (botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion;

ziele /ˈʑɛlɛ/ (n)
ört
  (botanika, botaniczny) roślina o nietrwałych, nadziemnych pędach

ziele angielskie /ʑˈɛlɛ aŋɡʲˈɛlskʲɛ/ (n)
kryddpeppar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;

zielona herbata /ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/ (n)
grönt te
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania

zielonawy /ˌʑɛlɔ̃ˈnavɨ/ (adj)
grönaktig
  w kolorze podobnym do zielonego

zielonooki /ˌʑɛlɔ̃nɔˈːci/ (adj)
grönögd
  (książkowy) taki, który ma zielone, zielonkawe oczy

zielonoprzylądkowy /ʑˌɛlɔnˌɔpʃɨlɔntkˈɔvɨ/ (adj)
kapverdisk
  związany z Wyspami Zielonego Przylądka lub Republiką Zielonego Przylądka

zielony /ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
grön
  mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ktoś niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
  o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały

zielony ludzik /ʑɛlˈɔnɨ lˈudʑik/ (n)
små gröna män
  (żartobliwie) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) rzekomy przybysz z kosmosu o zielonej skórze

ziemniak /ˈʑɛ̃mʲɲak/ (n)
potatis
  (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)

ziewanie /ʑɛˈvãɲɛ/ (n)
gäspning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ziewać

ziewać /ˈʑɛvaʨ̑/ (v)
gäspa
  szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia

zima /ˈʑĩ.ma/ (n)
vinter
  najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;

zimna wojna /ˈʑĩmna ˈvɔjna/ (n)
kalla kriget
  (historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (adv)
kallt
  (przysłówek) od: zimny

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (n)
köld
  niska temperatura

zimny /ˈʑĩmnɨ/ (adj)
kall
  mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna
  pozbawiony emocji, czysto intelektualny

zimorodek /ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/ (n)
kungsfiskare
  (ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;

zimowy /ʑĩˈmɔvɨ/ (adj)
vinterlig, vintrig
  typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie

ziołolecznictwo /ˌʑɔwɔlɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
fytoterapi
  dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób;

zięba /ˈʑɛ̃mba/ (n)
bofink, fink
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;

zięć /ʑɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
svärson, måg
  mąż córki

zjawisko /zʲjaˈvʲiskɔ/ (n)
fenomen
  naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;

zjeżdżalnia /zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa/ (n)
rutschkana
  urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;

zlew /zlɛf/ (n)
diskho
  naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową

zmartwiony /zmartfʲˈɔnɨ/ (adj)
bekymrad, sorgsen
  taki, który się czymś martwi

zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (n)
uppståndelse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;

zmiana /ˈzmʲjãna/ (n)
ändring, förändring
  przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną

zmieniać /ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
förändra, ändra, växla
  nadawać komuś lub czemuś inne właściwości

zmienny /ˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
ombytlig, ostadig, nyckfull, oberäknelig, vacklande
  niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka)
föränderlig, ombytlig, ostadig, varierande, växlande, skiftande
  ulegający zmianom

zmierzać /ˈzmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
syfta
  działać w kierunku realizacji danego celu

zmniejszać /ˈzmʲɲɛ̇jʃaʨ̑/ (v)
minska
  sprawiać, że coś ma mniejsze rozmiary
sänka
  sprawiać, że coś staje się mniej intensywne
  sprawiać, że jakaś wielkość ma mniejszą wartość

zmrocznik gładysz /zmrˈɔtʃɲiɡ ɡwˈadɨʃ/ (n)
större snabelsvärmare
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Deilephila elpenor, gatunek motyla z rodziny zawisakowatych;

zmuszać /ˈzmuʃaʨ̑/ (v)
tvinga, nödga, nödsaka, pressa
  nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś
tvinga sig
  przekonywać, skłaniać siebie do zrobienia czegoś, mimo, że nie ma się chęci, przekonania

zmysł /zmɨsw̥/ (n)
sinne
  zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;

zmysłowość /zmɨswˈɔvɔɕtɕ/ (n)
sinnlighet
  cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne

zmysłowy /zmɨsˈwɔvɨ/ (adj)
sinnlig
  dotyczący zmysłów, odbierany za pomocą zmysłów

zmywacz do paznokci /ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
nagellackborttagningsmedel
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci;

zmywarka /zmɨˈvarka/ (n)
diskmaskin
  (technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń;

zmyślać /zmˈɨɕlatɕ/ (v)
dikta, dikta upp, fabulera, fantisera, hitta på, skarva
  mówić nieprawdę, koloryzować

zmęczenie /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
trötthet
  stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem

zmęczony /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
trött
  odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek

znaczek pocztowy /ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
frimärke
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);

znaczenie /znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
betydelse, mening
  to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje
betydelse, vikt
  wartość, ważność czegoś, waga

znacznie /ˈznaʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
betydligt, av­sevärt
  dużo, w dużym stopniu, bardzo

znaczny /ˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
avsevärd, betydande, ansenlig, betydlig
  (książkowy) istotny, duży, ważny

znajdować /znajˈdɔvaʨ̑/ (v)
finna, erfara, förnimma, komma underfund, uppfatta, uppleva
  (przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś
upptäcka, anträffa, påträffa, råka på, stöta på, träffa på
  odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś
finna, hitta, upphitta, återfinna
  zdobywać to, czego się szuka
befinna sig, dväljas, finnas, uppehålla sig, vara, vistas
  być w jakimś miejscu

znajomy /znaˈjɔ̃mɨ/ (n)
bekant
  taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia)

znak /znak/ (n)
tecken
  dowód, oznaka czegoś
tecken, vink
  dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji
tecken, märke
  kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie

znak drogowy /ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ/ (n)
vägmärke
  (motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg;

znak przestankowy /ˈznak ˌpʃɛstãŋˈkɔvɨ/ (n)
interpunktionstecken, skiljetecken
  znak graficzny służący do rozdzielenia części zdania lub samych zdań

znak wodny /ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/ (n)
vattenstämpel, vattenmärke
  obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;

znak zapytania /ˈznaɡ ˌzapɨˈtãɲa/ (n)
frågetecken
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny ? umieszczany na końcu zdania pytającego;

znakomity /ˌznakɔ̃ˈmʲitɨ/ (adj)
briljant, excellent, finfin, förträfflig, lysande, perfekt
  bardzo dobry, doskonały, świetny
dominerande, övervägande, överväldigande
  będący w przewadze, większości
eminent, framstående
  powszechnie znany i szanowany ze względu na swoje zasługi, pochodzenie itp.
enastående, framstående, utomordentlig, ypperlig
  wyróżniający się, wybitny pod jakimś względem; niezwykły, nieprzeciętny

znalezisko /ˌznalɛˈʑiskɔ/ (n)
fynd
  rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie

znany /ˈznãnɨ/ (adj)
bekant, känd, välkänd
  taki, który jest rozpoznawany przez wiele osób

znać /znaʨ̑/ (modal)
känna, känna till
  mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym
  mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości

zniczek /ˈzʲɲiʧ̑ɛk/ (n)
brandkronad kungsfågel
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus ignicapilla, mały ptak z rodziny mysikrólikowatych;

znosić /ˈznɔɕiʨ̑/ (v)
bära ned, bära ner
  przemieszczać coś własnymi siłami w dół
bestå
  (o rzeczach nieprzyjemnych, sprawach problematycznych) tolerować, wytrzymywać

znowu /ˈznɔvu/ (adv)
igen, ånyo, en gång till
  jeszcze raz, ponownie, na nowo

znudzony /znuˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
uttråkad
  odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś

zoo /ˈzɔː/ (n)
zoo
  ogród zoologiczny

zoolog /zɔˈːlɔk/ (n)
zoolog
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się zoologią

zoologia /ˌzɔːˈlɔɟja/ (n)
zoologi
  (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;

zostawiać /zɔˈstavʲjäʨ̑/ (v)
lämna
  kłaść, opuszczać coś w jakimś miejscu i odchodzić, nie biorąc tego ze sobą
  odchodzić od kogoś, porzucać go (najczęściej w aspekcie dokonanym)
efterlämna, testamentera
  przeznaczać coś dla kogoś po swojej śmierci (najczęściej w aspekcie dokonanym)

zrost /zrɔst/ (n)
sammansättning
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz powstały z połączenia kilku wyrazów, zachowujących swój układ składniowy i postać morfologiczną;

zrozumiały /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
förståelig
  dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia

zrozumiały sam przez się /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ ˈsãm ˈpʃɛsʲ‿ɕɛ/ (adj)
självklar
  niebudzący wątpliwości

zrywać /ˈzrɨvaʨ̑/ (v)
slå upp
  kończyć związek z kimś
plocka
  o roślinach lub ich owocach zbierać
rycka av
  odłączać coś silnym szarpnięciem

zrzucać /ˈzʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
kasta av
  spychać coś z jakiejś wysokości; sprawić, że coś spada skądś

zrzęda /zʒˈɛnda/ (n)
surpuppa, vresig person
  (potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania

zrzędny /zʒˈɛndnɨ/ (adj)
gnatig, gnällig, grinig, kinkig, knarrig
  skłonny do zrzędzenia, lubiący w męczący sposób narzekać lub krytykować

zręczny /ˈzrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
fingerfärdig, händig, skicklig
  umiejący dostosować sposób postępowania do okoliczności tak, aby osiągnąć jakieś korzyści
smidig, spänstig, vig
  zwinny

zszywacz /ˈsʃɨvaʧ̑/ (n)
häftapparat
  (biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek;

zupa /ˈzupa/ (n)
soppa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;

zupełny /zuˈpɛwnɨ/ (adj)
absolut, fullkomlig, fulländad, total
  mający wszystkie cechy typowe dla danego przedmiotu, pojęcia, danej istoty
fullständig, komplett, uttömmande
  obejmujący całość

zwalniać /ˈzvalʲɲäʨ̑/ (v)
avskeda, säga upp, sparka
  (o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska
sakta, retardera
  zmniejszać prędkość

zwariowany /zvˌarjɔvˈanɨ/ (adj)
galen, fånig, stollig, dåraktig, knasig, knäpp
  (potocznie, potoczny) szalony, niespełna rozumu, nieokiełznany lub niepohamowany

zwiadowca /zvʲadˈɔftsa/ (n)
spanare, spejare
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, który przeprowadza zwiad, rozpoznanie;

zwierzę /ˈzvʲjɛʒɛ/ /ˈzvʲjɛʒɛnta/ (n)
djur
  (biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;

zwierzę domowe /ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/ (n)
husdjur
  zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;

zwietrzały /zvʲɛtʃˈawɨ/ (adj)
däven, fadd, unken
  (przenośnie, przenośnia) taki, który stracił świeżość, ważność, moc, (i tym podobne, i temu podobne)
avslagen, duven, nattstånden
  o płynach taki, który stracił pewne właściwości lotne
förvittrad, söndervittrad
  o skałach taki, który skruszał pod wpływem czynników atmosferycznych

związany /zvʲjɔ̃w̃ˈzãnɨ/ (adj)
förenad, förknippad, knuten, kopplad, relaterad, samhörande
  dotyczący czegoś, mający związek z czymś lub kimś

związek /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
förbund, sällskap, förening, samfund
  sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów;

związywać /zvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
binda, knyta
  trwale łączyć końce sznurka, liny itp.

zwięzły /ˈzvʲjɛ̃w̃zwɨ/ (adj)
kompakt, komprimerad, koncentrerad
  mający zwartą strukturę
koncis, kortfattad, lapidarisk, fåordig, knapp, knapphändig
  zawierający dużo treści w niewielkiej liczbie słów

zwolennik /zvɔˈlɛ̃ɲːik/ (n)
supporter
  osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś

zwrotnica /zvrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
växel
  urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych

zwrotnik Koziorożca /zvrˈɔtɲik kˌɔʑɔrˈɔʃtsa/ (n)
Stenbockens vändkrets
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli południowej;

zwrotnik Raka /zvrˈɔtɲik rˈaka/ (n)
Kräftans vändkrets
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli północnej;

zwrócić /ˈzvruʨ̑iʨ̑/ (v)
kräkas
  (potocznie, potoczny) zwymiotować
återlämna, ge igen, ge tillbaka, lämna tillbaka
  oddać komuś jego własność, coś, co zostało od niego pożyczone
tilltala
  skierować do kogoś swoje słowa

zwycięski /zvɨtɕˈɛ̃ski/ (adj)
segrande, segerrik, vinnande
  związany ze zwycięstwem, dotyczący zwycięstwa

zwycięstwo /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (n)
seger, vinst, triumf, viktoria
  sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji

zwycięzca /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
vinnare, segrare, besegrare
  ten, który zwyciężył, wygrał

zwyciężać /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
segra, vinna
  odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś
besegra, klå, segra, slå, spö
  pokonywać kogoś, wygrywać z kimś

zwyczaj /ˈzvɨʧ̑aj/ (n)
vana, bruk
  indywidualny sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach, charakterystyczne dla danej osoby
sed, bruk
  sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę

zwyczajnie /zvɨˈʧ̑ajɲɛ/ (adv)
vanligt
  w sposób zwyczajny, nie wyróżniający się niczym; przeciętnie

zwyczajny /zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (adj)
slät
  taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły

zwykle /ˈzvɨklɛ/ (adv)
vanligtvis, vanligen
  zazwyczaj, prawie zawsze, bardzo często

zwymyślanie /ˌzvɨ̃mɨɕˈlãɲɛ/ (n)
bannor, ovett, skrubbor, skäll, utskällning
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zwymyślać

zwłoki /ˈzvwɔci/ (n)
lik
  ciało martwego człowieka;

zygota /zɨɡˈɔta/ (n)
zygot
  (biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;

zyprazydon /ˌzɨpraˈzɨdɔ̃n/ (n)
ziprasidon
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) atypowy lek przeciwpsychotyczny będący pochodną piperazyny, stosowany w terapii schizofrenii i choroby afektywnej dwubiegunowej

zysk /zɨsk/ (n)
vinst, avkastning
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży

ząb /zɔ̃mp/ (n)
tand
  (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu

ząb mleczny /zˈɔmp mlˈɛtʃnɨ/ (n)
mjölktand
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) pierwszy ząb (u człowieka)

ząb mądrości /zˈɔmp mɔndrˈɔɕtɕi/ (n)
visdomstand
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) zwyczajowe określenie trzecich zębów trzonowych u człowieka;

ząbek czosnku /ˈzɔ̃mbɛk ˈʧ̑ɔsn̥ku/ (n)
vitlöksklyfta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jedna z cząstek wchodzących w skład główki czosnku

złagodzić /zwaɡˈɔdʑitɕ/ (v)
lindra, mildra, släta över, tona ner
  aspekt dokonany od: łagodzić

zło /zwɔ/ (n)
ondska
  coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie;

złocić /zwˈɔtɕitɕ/ (v)
förgylla
  pokrywać coś warstwą złota lub malować coś na złoty kolor

złodziej /ˈzwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
tjuv
  osoba, która kradnie

złom /zwɔ̃m/ (n)
skrot
  zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny

złomować /zwɔ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
skrot
  oddawać na złom (złomowisko), wycofywać z użytkowania

złota polska jesień /ˈzwɔta ˈpɔlska ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
Brittsommar
  okres żółknięcia liści drzew we wrześniu lub październiku, połączony z piękną i ciepłą pogodą

złota rybka /zwˈɔta rˈɨpka/ (n)
guldfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;

złotnik /ˈzwɔtʲɲik/ (n)
guldsmed
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złoto /ˈzwɔtɔ/ (n)
guld
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
  stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
  (sport, sportowy) złoty medal

złoty środek /ˈzwɔtɨ ˈɕrɔdɛk/ (n)
gyllene medelväg
  (związek frazeologiczny) kompromisowe rozwiązanie zadowalające skrajne stanowiska

złośliwe oprogramowanie /zwɔɕlˈivɛ ˌɔprɔɡrˌamɔvˈaɲʲɛ/ (n)
skadlig programvara
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;

złośliwość /zwɔɕˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
ondska, giftighet
  cecha tego, kto jest złośliwy

złośliwy /zwɔɕˈlʲivɨ/ (adj)
illvillig, elak, ondskefull, gemen, illasinnad, nedrig
  nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość
elakartad, malign
  o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu

złość /zwɔɕʨ̑/ (n)
ilska
  silne uczucie rozdrażnienia, gniewu, wrogości w stosunku do kogoś;

złożenie /zwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
sammansättning
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów;
  (rzeczownik odczasownikowy) od: złożyć
  coś powstałe w wyniku składania różnych części

złudny /zwˈudnɨ/ (adj)
illusorisk
  pozornie prawdziwy

zły /zwɨ/ (adj)
dålig
  agresywny, zdenerwowany (w danej chwili)
dålig, ful
  kiepski, nieznający się
  niekorzystny
  niewygodny, nieprzyjemny, nieudany
dålig, fel
  niepasujący, nieodpowiedni
dålig, illa
  niesmaczny
  o zdrowiu, zmysłach słaby
  niegrzeczny, nieposłuszny

ósemka /uˈsɛ̃mka/ (n)
åtta
  nazwa cyfry 8

öre /ˈɛrɛ/ (n)
öre
  (ekonomia, ekonomiczny) moneta szwedzka, obecnie setna część korony;

ćma /ʨ̑ma/ (n)
nattfjäril, mal
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;

ćwiczenie czyni mistrza /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲisṭʃa/ (proverb)
övning ger färdighet
  im bardziej coś ćwiczysz, tym jesteś w tym lepszy

ćwierćfinał /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈfʲĩnaw/ (n)
kvartsfinal
  (sport, sportowy) część rozgrywek eliminacyjnych ośmiu rywali (lub ośmiu drużyn), z których czterech może awansować do półfinału

ćwierćnuta /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta/ (n)
fjärdedelsnot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty;

Łaba /ˈwaba/ (pn)
Elbe
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy;

Łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (pn)
Svanen
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy;

Ładoga /wadˈɔɡa/ (pn)
Ladoga
  (geografia, geograficzny) największe jezioro Europy położone w Rosji, na północny wschód od Petersburga;

Łotwa /ˈwɔtfa/ (pn)
Lettland
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Łotysz /ˈwɔtɨʃ/ (n)
lett
  człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy

Łucja /ˈwuʦ̑ʲja/ (pn)
Lucia
  imię żeńskie;

Łukasz /ˈwukaʃ/ (pn)
Lukas, Lucas
  imię męskie;

Łużyce /wuˈʒɨʦ̑ɛ/ (pn)
Lausitz
  (geografia, geograficzny) region w Niemczech i częściowo w Polsce, zamieszkany przez Niemców i Słowian;

łabędzi śpiew /waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf/ (n)
svanesång
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności

łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (n)
svan
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;

łabędź niemy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
knölsvan
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

łacina /waˈʨ̑ĩna/ (n)
latinsk, latin
  język starożytnych Rzymian;

łaciński /waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
latinsk
  właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

ładny /ˈwadnɨ/ (adj)
behaglig, vacker
  odznaczający się urodą

ładować /waˈdɔvaʨ̑/ (v)
ladda
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) wprowadzać ładunek elektryczny do baterii, akumulatora
  (informatyka, informatyczny) ściągać z serwera stronę internetową
  nabijać pistolet / karabin / strzelbę bądź inną broń palną
lasta, stuva
  umieszczać przedmioty w jedno miejsce w celu przetransportowania ich gdzieś indziej

łagodność /waˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
mildhet
  cecha tego co jest łagodne; cecha tego, kto jest łagodny

łagodny /waˈɡɔdnɨ/ (adj)
mild
  charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju
  o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny

łagodzić /waˈɡɔʥ̑iʨ̑/ (v)
dämpa, mildra
  czynić mniej kontrastowym, mniej jaskrawym, mniej intensywnym
mildra, lindra, dämpa, blidka
  czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym

łajdak /ˈwajdak/ (n)
bov, kanalje, lymmel, niding, skurk, slyngel
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek postępujący niezgodnie z normami etyki, godny pogardy

łamać /ˈwãmaʨ̑/ (v)
bryta
  o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając

łamliwy /wãmˈlʲivɨ/ (adj)
bräcklig, ömtålig
  łatwo łamiący się

łania /ˈwãɲa/ (n)
hind
  (zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela

łapać /ˈwapaʨ̑/ (v)
fånga, gripa
  chwytać coś, co znajduje się w ruchu, zostało rzucone
ta sig
  chwytać coś, przytrzymując się
falla för
  dostrzegać coś, czego nie było się świadomym

łapówka /waˈpufka/ (n)
muta
  wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści

łasica /waˈɕiʦ̑a/ (n)
vessla
  (zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;

łaska /ˈwaska/ (n)
nåd
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą
  darowanie lub złagodzenie kary
  przychylność, wielkoduszność

łaskawie /waskˈavʲɛ/ (adv)
snälla, vänligen
  (grzecznościowy) jeśli łaska, z łaski swojej, uprzejmie
blitt, snäll, vänlig
  (przenośnie, przenośnia) łagodnie, nieszkodliwie, niegroźnie
nådig, storsint, välvillig, vänlig
  w sposób łaskawy, wspaniałomyślnie, wielkodusznie, życzliwie

łatwy /ˈwatfɨ/ (adj)
lätt
  nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód

ławka /ˈwafka/ (n)
bänk
  twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;

łazienka /waˈʑɛ̃nka/ (n)
badrum
  (architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;

łańcuch /ˈwãj̃nʦ̑ux/ (n)
kedja
  szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;

łańcuch pokarmowy /ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ/ (n)
näringskedja
  (biologia, biologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego;

łechtaczka /wɛxˈtaʧ̑ka/ (n)
klitoris, clitoris
  (anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;

łodyga /wɔˈdɨɡa/ (n)
skaft
  (biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej;

łokieć /ˈwɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
armbåge
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem
aln
  (historia, historyczny, historycznie) dawna miara długości (od 0,5 do 0,8 metra)

łom /wˈɔm/ (n)
kofot
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;

łopata /wɔˈpata/ (n)
spade, skyffel
  narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;

łopatka /wɔˈpatka/ (n)
skulderblad
  (anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;
spade
  (zdrobniale) od łopata
  mała łopata – narzędzie lub zabawka
turbinblad
  roboczy element śmigła, turbiny lub śruby napędowej

łosoś /ˈwɔsɔɕ/ (n)
lax
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (adj)
lettisk, lettiska
  odnoszący się do Łotwy

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (n)
lettiska
  język urzędowy Łotwy;

łozówka /wɔˈzufka/ (n)
kärrsångare
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus palustris, mały ptak zamieszkujący gęsto zarośnięte tereny wilgotne, naśladujący odgłosy innych ptaków;

łoś /wɔɕ/ (n)
älg
  (zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;

ług /wuk/ (n)
lut
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) wodny roztwór silnej zasady nieorganicznej;

łuk /wuk/ (n)
båge, pilbåge
  (sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii;
  (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
  (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
  każdy kształt przypominający łuk (1.1)
  (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;

łupież /ˈwupʲjɛʃ/ (n)
mjäll
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;

łuska /ˈwuska/ (n)
hylsa
  (wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki

łydka /ˈwɨtka/ (n)
vad
  (anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;

łyska /ˈwɨska/ (n)
sothöna
  (ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;

łysy /ˈwɨsɨ/ (adj)
skallig
  całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie

łyżeczka /wɨˈʒɛʧ̑ka/ (n)
tesked
  mała łyżka

łyżeczka do herbaty /wɨʒˈɛtʃka dɔ xɛrbˈatɨ/ (n)
tesked
  mała łyżka, którą używa się do słodzenia i mieszania herbaty oraz innych napojów

łyżka /ˈwɨʃka/ (n)
sked
  sztuciec służący do jedzenia

łyżwiarka /wɨʒˈvʲjarka/ (n)
skridskoåkerska
  (sport, sportowy) kobieta lub dziewczyna, która uprawia łyżwiarstwo

łyżwiarstwo /wɨʒˈvʲjarstfɔ/ (n)
skridskoåkning
  (sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;

łyżwiarstwo synchroniczne /wɨʒvʲˈarstfɔ sˌɨnxrɔɲˈitʃnɛ/ (n)
synkroniserad konståkning, teamåkning
  (sport, sportowy) odmiana łyżwiarstwa figurowego polegająca na jeździe na lodzie i wykonywaniu figur przez drużyny (tzw. formacje);

łyżwiarz /ˈwɨʒvʲjaʃ/ (n)
skridskoåkare
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo;

łza /wza/ (n)
tår
  (fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;

łódź /wuʨ̑/ (n)
båt
  mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;

łój /wˈuj/ (n)
talg
  (biologia, biologiczny) tłusta i płynna wydzielina gruczołów łojowych

łóżko /ˈwuʃkɔ/ (n)
säng, bädd
  mebel przeznaczony do spania;

łóżko piętrowe /wˈuʃkɔ pʲɛntrˈɔvɛ/ (n)
våningssäng
  rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania;

łączyć /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
koppla
  (potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną
  jednoczyć, umożliwiać zespolenie
  kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska
förbinda, koppla
  spajać elementy za pomocą środków technicznych
förena sig
  jednoczyć się

łąka /ˈwɔ̃ŋka/ (n)
äng
  teren gęsto porośnięty trawami;

Śląsk /ɕlɔ̃w̃sk/ (pn)
Schlesien
  (geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;

Środa Popielcowa /ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva/ (n)
askonsdag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;

ściana /ˈɕʨ̑ãna/ (n)
vägg
  (budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;

ściany mają uszy /ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/ (proverb)
små grytor har också öron
  mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany

ściemniać /ˈɕʨ̑ɛ̃mʲɲäʨ̑/ (v)
mörkna, skymma på
  ściemniać się → na dworze robi się ciemniej, zapada zmierzch

ścierwo /ˈɕʨ̑ɛrvɔ/ (n)
as
  martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia

ścigać /ɕtɕˈiɡatɕ/ (v)
följa efter, förfölja, jaga
  gonić kogoś, biec za kimś aby go dogonić
beivra, gripa in, ingripa, lagföra, åtala
  poszukiwać z udziałem organów prawa, poddawać sankcjom karnym

ściągać /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
ladda ner, ladda hem, ladda ned
  (potocznie, potoczny) pobierać pliki z internetu
knycka, sno
  (rzadki, rzadko używany) (potocznie, potoczny) kraść
indriva, uppbära
  egzekwować podatki lub inne należności
importera
  importować coś zza granicy
fuska, planka, skriva av
  odpisywać podczas testu, sprawdzianu, klasówki itp.
dra av sig, dra ned, dra ner, ta av sig
  zdejmować część ubioru przez opuszczenie, zsunięcie w dół, np. spodnie / majtki / spódnicę
dra ned, dra ner
  zdejmować niżej coś, co znajduje się wysoko
  zdejmować płachtę materiału umieszczoną w jakimś miejscu
dra av, dra av sig, ta av sig
  zdejmować ubranie lub buty
dra ihop, komma samman, samlas
  schodzić się, przybywać w jedno miejsce

ścięgno /ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
sena
  (anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;

ścięgno Achillesa /ɕtɕˈɛŋɡnɔː ˌaçillˈɛsa/ (n)
hälsena, akillessena
  (anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową

ślad /ɕlat/ (n)
spår
  oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś

ślamazarny /ˌɕlãmaˈzarnɨ/ (adj)
sävlig, sölig
  powolny, flegmatyczny, mało energiczny

śledziona /ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na/ (n)
mjälte
  (anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;

śledzić /ˈɕlɛʥ̑iʨ̑/ (v)
spana, speja, spionera
  szpiegować

śledź /ɕlɛʨ̑/ (n)
sill, strömming
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;
tältpinne
  metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu

ślepota śnieżna /ɕlɛpˈɔta ɕɲʲˈɛʒna/ (n)
snöblindhet
  (medycyna, medyczny) schorzenie, kojarzone głównie z himalaistami, polegające na ostrym zapaleniu spojówek i nabłonka rogówki wywołane ekspozycją na promieniowanie ultrafioletowe;

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (adj)
blind
  taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok

ślicznie /ˈɕlʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
fagert, skönt, vackert
  w śliczny sposób

ślimak /ˈɕlʲĩmak/ (n)
snigel, snäcka
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;
öronsnäcka
  (anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego ssaków;
snäcka, snäckornament
  (architektura, architektoniczny) motyw dekoracyjny w kształcie spiralnie skręconej muszli ślimaka (1.1)
snäcka
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ozdobne zakończenie szyjki instrumentu smyczkowego

ślina /ˈɕlʲĩna/ (n)
saliv, spott
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;

śliwa /ˈɕlʲiva/ (n)
plommonträd
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe;

śliwka /ˈɕlʲifka/ (n)
plommon
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie

ślub /ɕlup/ (n)
vigsel
  akt zawarcia małżeństwa;

ślusarz /ˈɕlusaʃ/ (n)
låssmed
  rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe

śmiać się /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
skratta, gapskratta
  wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem

śmiech /ɕmʲjɛx/ (n)
skratt
  charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło

śmiertelny /ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
dödlig
  taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie)
  taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze

śmierć /ɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
död, bortgång, frånfälle, hädanfärd
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;

śmiesznie /ɕmʲˈɛʃɲʲɛ/ (adv)
roligt, skojigt
  wywołując śmiech, wesołość

śmieszny /ˈɕmʲjɛʃnɨ/ (adj)
löjlig, fjantig, fånig, löjeväckande, skrattretande
  (pejoratywnie, pejoratywny) nie dający się potraktować poważnie
komisk, dråplig, skrattretande
  wywołujący śmiech

śmietana /ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
grädde
  ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
sopor, avfall, skräp, sopa
  coś do wyrzucenia, odpadek

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
våga
  mieć odwagę, śmiałość

śmigłowiec /ɕmiɡwˈɔvʲɛts/ (n)
helikopter, вертоліт
  (lotnictwo, lotniczy) (technologia, technika, techniczny) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi

śniadanie /ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
frukost, morgonmål
  poranny posiłek;

śnieg /ɕɲɛk/ (n)
snö
  (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
myrornas krig, snö
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora

śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (n)
snöfink
  (ornitologia, ornitologiczny) Montifringilla, mały ptak z rodziny wróbli;

śnieżyczka /ɕɲʲɛʒˈɨtʃka/ (n)
snödroppe
  (botanika, botaniczny) Galanthus nivalis L., śnieżyczka przebiśnieg, przebiśnieg;

śnieżyć /ˈɕɲɛʒɨʨ̑/ (v)
snöa
  padać (o śniegu)

śnić /ɕɲiʨ̑/ (v)
drömma
  widzieć sen podczas spania
  marzyć o czymś; myśleć nielogicznie lub nierozsądnie

śpieszyć /ˈɕpʲjɛʃɨʨ̑/ (v)
skynda, skynda på
  (książkowy) zdążać dokądś szybko
skynda sig
  robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć

śpiew /ɕpʲjɛf/ (n)
sång
  dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;

śpiewać /ˈɕpʲjɛvaʨ̑/ (v)
sjunga
  wykonywać melodię głosem

śpioch /ɕpʲjɔx/ (n)
sömntuta
  człowiek lubiący dużo, długo spać

śpiwór /ˈɕpʲivur/ (n)
sovsäck
  worek do spania

śpiący /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
sömnig
  taki, któremu chce się spać

śpiączka /ɕpʲˈɔntʃka/ (n)
koma
  (medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce

średnia /ɕrˈɛdɲʲa/ (n)
genomsnitt
  (matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;

średnica /ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
diameter
  (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;
  długość średnicy (1.1)

średnik /ˈɕrɛdʲɲik/ (n)
semikolon
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;

średniowiecze /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ/ (n)
medeltid
  epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;

średniowieczny /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
medeltida
  pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza

środa /ˈɕrɔda/ (n)
onsdag
  trzeci dzień tygodnia;

środek /ˈɕrɔdɛk/ (n)
medel
  coś, co ułatwia działanie
  dobro ekonomiczne

środek transportu /ɕrˈɔdɛk transpˈɔrtu/ (n)
trafikmedel
  jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie

środki produkcji /ˈɕrɔtʲci prɔˈdukʦ̑ʲji/ (n)
produktionsmedel
  (ekonomia, ekonomiczny) marksistowska materialne obiekty używane w procesie produkcji;

środkowoafrykański /ɕrɔtˈkɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
centralafrikansk
  odnoszący się do Republiki Środkowoafrykańskiej, państwa w Afryce

środkowoamerykański /ɕrˌɔtkɔvˌɔamˌɛrɨkˈaɲski/ (adj)
centralamerikanisk
  związany z Ameryką Środkową, dotyczący Ameryki Środkowej

środkowoeuropejski /ɕrˌɔtkɔvˌɔɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
centraleuropeisk
  odnoszący się do Europy Środkowej, związany z Europą Środkową

środkowy /ɕrɔtˈkɔvɨ/ (adj)
mellersta
  znajdujący się w środku

środowisko /ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
omgivning, miljö
  (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie
omgivning
  miejsce wychowywania w grupie; ludzie z niej

śrubokręt /ɕruˈbɔkrɛ̃nt/ (n)
skruvmejsel
  (technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów

śródmieście /ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
centrum
  centrum; główna, centralna część miasta

śródstopie /ɕrutstˈɔpʲɛ/ (n)
mellanfot
  (anatomia, anatomiczny) środkowa część stopy, znajdująca się między stępem a palcami

śródziemnomorski /ˌɕrudʲʑɛ̃mnɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
mediterran
  związany z Morzem Śródziemnym lub jego basenem

świadczyć /ˈɕfʲjaṭʧ̑ɨʨ̑/ (v)
göra
  wykonywać dla kogoś pewną czynność

świadek /ˈɕfʲjadɛk/ (n)
vittne
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego;
  osoba, która widziała coś na własne oczy
  (przenośnie, przenośnia) podobnie jak świadek (1.1), ale również w odniesieniu do rzeczy

świadomość /ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
medvetenhet
  zdawanie sobie sprawy z czegoś;

świat /ɕfʲjat/ (n)
värld
  cała Ziemia
  (przenośnie, przenośnia) planeta
  przestrzeń, w której się żyje

światło /ˈɕfʲjatwɔ/ (n)
ljus
  (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;
  przedmiot będący źródłem światła (1.1)

świeca /ˈɕfʲjɛʦ̑a/ (n)
ljus
  przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot - chemiczne źródło światła;

świecić /ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑/ (v)
lysa, skina
  emitować, produkować światło

świecznik /ˈɕfʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
ljusstake, stake
  przedmiot z uchwytem na świecę lub kilka świec

świerk /ɕfʲjɛrk/ (n)
gran
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;

świerszcz /ɕfʲjɛrʃʧ̑/ (n)
syrsa
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki;

świerzb /ɕfʲjɛʃp/ (n)
skabb
  (medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce;

świeży /ˈɕfʲjɛʒɨ/ (adj)
färsk, fräsch
  o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu

świnia /ˈɕfʲĩɲa/ /ˈɕfʲĩɲɛ/ (n)
svin, gris
  (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o osobie nikczemnej, podłej
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
  (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes;
  (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)

świnka /ˈɕfʲĩnka/ (n)
påssjuka
  (medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic

świnka morska /ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska/ (n)
marsvin
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1)

świstak /ˈɕfʲistak/ (n)
alpmurmeldjur
  (zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;

świt /ɕfʲit/ (n)
gryning
  (przenośnie, przenośnia) moment rozpoczęcia czegoś nowego
  okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się;
  światło widoczne o świcie (1.1)

świta /ˈɕfʲita/ (n)
uppvaktning
  otoczenie asystujące przywódcy

świątynia /ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/ (n)
tempel
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;

święta prawda /ˈɕfʲjɛ̃nta ˈpravda/ (n)
dagsens sanning, så sant som det är sagt
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niewątpliwa racja, prawda, słowa niewątpliwie wyrażające prawdę

święto /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/ (n)
helg, högtid
  dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (adj)
helig
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o rzeczy: coś godnego kultu religijnego

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (n)
helgon
  mężczyzna święty w znaczeniu (1.1)

święty mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (n)
jultomte
  człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;

źdźbło /ʑʥ̑bwɔ/ (n)
strå
  (botanika, botaniczny) walcowata łodyga trawy lub zboża;

źdźbło w oku bliźniego widzisz, a belki w swoim nie dostrzegasz /ˈʑʥ̑bwɔ ˈv‿ɔku blʲiʑˈɲɛɡɔ ˈvʲiʥ̑iʃ a‿ˈbɛlʲci ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩmʲ ˌɲɛ‿dɔˈsṭʃɛɡaʃ/ (proverb)
man ser grandet i sin broders öga men inte bjälken i sitt eget
  używane w stosunku do osoby przesadnie krytykującej czyjeś drobne wady bez poczucia świadomości, że sama dopuszcza się bardzo poważnych uchybień

źle /ʑlɛ/ (adv)
illa, dåligt
  w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami

źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (n)
föl
  (zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;

źrenica /ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
pupill
  (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;
  (optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej

źródło /ˈʑrudwɔ/ (n)
källa
  często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;
  przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp.
  to, co stanowi początek czegoś

źródłosłów /ʑrudˈwɔswuf/ (n)
etymon, grundord, stamord
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo wyjściowe w etymologii
etymologi
  podstawa etymologiczna wyrazu

Żmudź /ʒmˈutɕ/ (pn)
Samogitien
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;

Żyd /ʒɨt/ (n)
jude
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael;

Żydówka /ʒɨˈdufka/ (n)
judinna
  przedstawicielka narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael

Żyzny Półksiężyc /ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
fruktbara halvmånen
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii;

żaba /ˈʒaba/ (n)
groda
  (herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

żabnica /ʒabʲˈɲiʦ̑a/ (n)
marulk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lophius piscatorius, płaska, drapieżna ryba atlantycka;

żaden /ˈʒadɛ̃n/ (pronoun)
ingen, inget
  …informujący o braku kogoś lub czegoś

żagiel /ˈʒaɟɛl/ (n)
segel
  (marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

żaglowiec /ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
segelfartyg
  (marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru;

żaglówka /ʒaɡˈlufka/ (n)
segelbåt
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielka łódź żaglowa;

żak /ʒˈak/ (n)
fyssja
  (rybołówstwo, rybacki) sieć rozpięta na obręczach;

żal /ʒal/ (n)
beklagande, sorg
  negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;

żargon /ˈʒarɡɔ̃n/ (n)
jargong
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;

żarliwość /ʒarˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
glöd, iver
  cecha tego, kto jest żarliwy

żarliwy /ʒarˈlʲivɨ/ (adj)
ivrig
  cechujący się dużym zapałem, oddaniem

żart /ʒart/ (n)
skämt, skoj
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

żartować /ʒarˈtɔvaʨ̑/ (v)
skoja, skämta
  mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

żartowniś /ʒarˈtɔvʲɲiɕ/ (n)
spefågel
  (żartobliwie) człowiek stosujący nie do końca udane żarty, nie zawsze tolerowane

żarzyć się /ˈʒaʒɨʨ̑‿ɕɛ/ (v)
glöda
  palić się bez ognia, świecąc przy tym

żarówka /ʒaˈrufka/ (n)
glödlampa
  (elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

żałoba /ʒaˈwɔba/ (n)
sorg
  smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

żałoba narodowa /ʒaˈwɔba ˌnarɔˈdɔva/ (n)
landssorg
  jedno- lub kilkudniowa żałoba ogłaszana przez władze państwowe z powodu wielkiej katastrofy lub śmierci ważnej osobistości;

żałosny /ʒaˈwɔsnɨ/ (adj)
bedrövlig, dyster, ledsam, nedstämmande, sorgesam, sorglig
  wyrażający żal, smutek
bedrövlig, jämmerlig, ynklig, ömklig
  wzbudzający politowanie lub pogardę

żałować /ʒaˈwɔvaʨ̑/ (v)
beklaga, deppa, gräma sig, sörja, vara ledsen
  odczuwać żal, być smutnym, przygnębionym
ömka, förbarma sig, tycka synd, ynka, ömma
  okazywać komuś współczucie z powodu trudnej sytuacji w jakiej się znalazł
gnida, missunna, snåla
  skąpić, niechętnie wydawać na coś pieniądze; niechętnie dawać coś komuś
ångra
  ubolewać nad popełnionym występkiem, złamaniem zasad

żbik /ʒbʲik/ (n)
vildkatt
  (zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych;

że /ʒɛ/ (conjunction)
att
  …rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym

żebraczka /ʒɛˈbraʧ̑ka/ (n)
tiggerska
  kobieta, która żebrze

żebrak /ˈʒɛbrak/ (n)
tiggare, bettlare
  ten, kto żebrze

żebrać /ˈʒɛbraʨ̑/ (v)
tigga
  prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie

żebro /ˈʒɛbrɔ/ (n)
revben
  (anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;

żeby /ˈʒɛbɨ/ (conjunction)
så att, för att, i syfte att
  …łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym okolicznikowym celu

żeby /ˈʒɛbɨ/ (particle)
hoppas att, må, måtte
  …wyrażająca życzenie

żeglarstwo /ʒɛɡlˈarstfɔ/ (n)
segling
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;

żeglarz /ˈʒɛɡlaʃ/ (n)
seglare, sjöfarare
  człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych

żelatyna /ˌʒɛlaˈtɨ̃na/ (n)
gelatin
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych;

żelazko /ʒɛˈlaskɔ/ (n)
strykjärn
  urządzenie służące do ręcznego prasowania;

żelazny /ʒɛˈlaznɨ/ (adj)
järnhaltig, järn-
  wykonany z żelaza lub zawierający żelazo

żelazo /ʒɛˈlazɔ/ (n)
järn
  (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)

żeliwo /ʒɛˈlʲivɔ/ (n)
gjutjärn
  (hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;

żeneta /ʒɛ̃ˈnɛta/ (n)
genett
  (zoologia, zoologiczny) Viverridae, rodzaj ssaka z rodziny wiwerowatych, cętkowany lub pręgowany drapieżnik o długim ogonie;

żenujący /ʒˌɛnujˈɔntsɨ/ (adj)
besvärande, genant, generande, pinsam
  wprawiający w zakłopotanie, krępujący, onieśmielający, zawstydzający

żeński /ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
kvinnlig, feminin
  odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety

żmija /ˈʒmʲija/ (n)
huggorm
  (herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;

żona /ˈʒɔ̃na/ (n)
fru, hustru
  kobieta będąca w związku małżeńskim ze swoim mężem

żonglować /ʒɔŋɡlˈɔvatɕ/ (v)
jonglera
  szybko, na przemian i cyklicznie podrzucać kilka przedmiotów

żołnierz /ˈʒɔwɲɛʒɛ/ /ˈʒɔwʲɲɛʃ/ (n)
soldat
  (wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej

żołądek /ʒɔˈwɔ̃ndɛk/ (n)
mage, magsäck
  (anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;

żubr /ʒupr̥/ (n)
visent, europeisk bison
  (zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;

żuchwa /ˈʒuxfa/ (n)
underkäke
  (anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;

żuk /ʒuk/ (n)
tordyvel
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny poświętnikowatych;

żuraw /ˈʒuraf/ (n)
trana
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza;

żurawina /ˌʒuraˈvʲĩna/ (n)
tranbär
  (botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;

żuć /ʒuʨ̑/ (v)
tugga, idissla
  rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć

żwir /ʒvʲir/ /ˈʒvʲirɨ/ (n)
grus
  okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;

życie /ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
liv
  (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;
levnad
  czas życia (1.1)

życzenie /ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
önskan, önskning
  pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować
  w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji)

życzyć /ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
önska
  składać życzenia
  pragnąć czyjegoś szczęścia
  źle komuś życzyć: pragnąć czyjegoś nieszczęścia, bólu, cierpienia

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (adj)
judisk
  związany z Żydami, ich religią, kulturą

żyletka /ʒɨˈlɛtka/ (n)
rakblad
  stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;

żyrafa /ʒɨˈrafa/ (n)
giraff
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją;

żyrandol /ʒɨˈrãndɔl/ (n)
ljuskrona
  ozdobna lampa wisząca pod sufitem

żyrondysta /ʒˌɨrɔndˈɨsta/ (n)
girondist
  (historia, historyczny, historycznie) członek lub sympatyk żyrondy, stronnictwa w czasie rewolucji francuskiej;

żyto /ˈʒɨtɔ/ (n)
råg
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina zbożowa z rodzaju (1.1)

żywica /ʒɨˈvʲiʦ̑a/ (n)
kåda, harts
  (biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;

żywić /ˈʒɨvʲiʨ̑/ (v)
hysa
  (przenośnie, przenośnia) (podniośle) odczuwać coś, czuć coś
föda, mata
  karmić, dawać jeść, utrzymywać kogoś

żywność /ˈʒɨvnɔɕʨ̑/ (n)
mat
  ogół produktów spożywczych;

żywopłot /ʒɨˈvɔpwɔt/ (n)
häck
  płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;

żywy /ˈʒɨvɨ/ (adj)
levande
  będący w użyciu
  przejawiający oznaki życia
intensiv, stark
  jasny, jaskrawy, niestonowany
livlig, pigg
  żwawy, szybki

żyć /ʒɨʨ̑/ (v)
leva
  istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
  bytować w jakichś warunkach
  obcować z kimś
  trwać

żyć na walizkach /ʒˈɨtɕ na valˈiskax/ (v)
bo i kappsäck, leva i kappsäck
  nie mieć stałego miejsca zamieszkania, ciągle zmieniać miejsce pobytu, żyć w podróży

żyć na wysokiej stopie /ˈʒɨʨ̑ ˌna‿vɨˈsɔcɛ̇j ˈstɔpʲjɛ/ (v)
att leva på stor fot
  żyć luksusowo, wystawnie

żyła /ˈʒɨwa/ (n)
ven
  (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;
åder
  (geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach;

żółta kartka /ˈʒuwta ˈkartka/ (n)
gult kort
  (sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);

żółtaczka /ʒuwˈtaʧ̑ka/ (n)
gulsot, ikterus
  (medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;

żółtawy /ʒuwˈtavɨ/ (adj)
gulaktig
  lekko zabarwiony na żółto, podobny do koloru żółtego; niezupełnie żółty, prawie żółty

żółty /ˈʒuwtɨ/ (adj)
gul
  mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;

żółty związek zawodowy /ʒˈuwtɨ zvʲˈɔ̃zɛɡ zˌavɔdˈɔvɨ/ (n)
gul fackförening
  (społeczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) fasadowa organizacja pracownicza, która nie dba o interesy pracowników, a w sporach często staje po stronie pracodawcy lub rządu

żółw /ʒuwf/ (n)
sköldpadda
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;
  (informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo;

żółw lamparci /ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i/ (n)
leopardsköldpadda
  (zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates

żółw morski /ˈʒuwf ˈmɔrsʲci/ (n)
havssköldpadda
  (zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest morze

żółwi /ˈʒuwvʲi/ (adj)
sköldpadda
  związany z żółwiem lub żółwiami

żółć /ʒuwʲʨ̑/ (n)
galla
  (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;

żądanie /ʒɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
begäran, fordran
  kategorycznie wyrażone życzenie

żądać /ˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
kräva, fordra, begära
  domagać się czegoś kategorycznie

żądza /ˈʒɔ̃nʣ̑a/ (n)
begär, lust, åtrå
  fizyczne pożądanie
begär, lystnad
  silne pragnienie, chęć

żłobek /ˈʒwɔbɛk/ (n)
daghem
  dzienna placówka opiekuńczo-wychowawcza, dla dzieci do trzeciego roku życia;