język polski-español FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2020-02-08
language: pl; es
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

fil /fˈil/ (suffix)
filo
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających amatora lub miłośnika czegoś

fob /fˈɔp/ (suffix)
fobo
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających: strach, lęk

fobia /ˈfɔbʲja/ (suffix)
fobia
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających nieuzasadniony lęk przed czymś lub przed kimś albo wstręt do czegoś lub kogoś

gamia /ɡˈamja/ (suffix)
gamia
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z małżeństwem lub określonym systemem rozmnażania się

grafia /ɡrˈafja/ (suffix)
grafía
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z pisaniem, zapisem, ilustracją

iatria /iˈatrja/ (suffix)
iatría
  ostatni człon wyrazów złożonych będących nazwami działów medycyny

izm /ism̥/ (suffix)
ismo
  …tworzący rzeczowniki abstrakcyjne, zwykle blm, oznaczające doktryny polityczne lub społeczne, kierunki artystyczne, pojęcia naukowe, a także niektóre inne wyrazy mające sugerować związek z takimi rzeczownikami

lit /lʲit/ (suffix)
lito
  związany z kamieniem

logia /ˈlɔɟja/ (suffix)
logía
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką

metria /ˈmɛtrʲja/ (suffix)
metría
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z mierzeniem

onim /ˈɔ̃ɲĩm/ (suffix)
ónimo
  ostatni człon wyrazów złożonych mający znaczenie: nazwa, imię, wyraz

ość /ɔɕʨ̑/ (suffix)
dad, tud
  …tworzący rzeczownik od przymiotnika, oznaczający cechę opisywaną przez ten przymiotnik bądź z nim związaną

skop /skɔp/ (suffix)
scopio
  ostatni człon wyrazów złożonych będących nazwami przyrządów służących do obserwacji i badania

terapia /tɛˈrapʲja/ (suffix)
terapia
  (medycyna, medyczny) ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze sposobem leczenia

tomia /ˈtɔ̃mʲja/ (suffix)
tomía
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z cięciem, operacją chirurgiczną

AA /a‿ˈː/ (acronym)
AA
  = Anonimowi Alkoholicy;

ABS /a‿bɛ‿ˈːs/ (acronym)
ABS, SAB
  (motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy;

AIDS /ɛjts/ (n)
sida
  (medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

APŚ /ˈapɕ/ (acronym)
PPA
  = (weterynaria, weterynaryjny) afrykański pomór świń

ASF /ˈasf/ (acronym)
PPA
  = (weterynaria, weterynaryjny) APŚ, afrykański pomór świń

Aaron /aˈːrɔ̃n/ (pn)
Aarón
  (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
  obcojęzyczne imię męskie pochodzenia semickiego;

Abakan /aˈbakãn/ (pn)
Abakán
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone nad rzeką Abakan (1.2), stolica Chakasji;

Abaza /abˈaza/ (pn)
Abazá
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej w Republice Chakasji, położone w śródgórskiej kotlinie w górnym biegu rzeki Abakan;

Abchaz /ˈapxas/ (n)
abjasio
  mieszkaniec Abchazji;

Abchazja /apˈxazʲja/ (pn)
Abjasia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Abchazka /apˈxaska/ (n)
abjasia
  mieszkanka Abchazji

Abdiasz /ˈabdjaʃ/ (pn)
Abdías
  (biblijny) postać biblijna, prorok;

Abdon /ˈabdɔ̃n/ (pn)
Abdón
  imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Abel /ˈabɛl/ (pn)
Abel
  imię męskie pochodzenia biblijnego;

Abelard /aˈbɛlart/ (pn)
Abelardo
  imię męskie;

Aberdeen /ˈabɛrdˌin/ (pn)
Aberdeen
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania);

Abidżan /abʲˈiʤ̑ãn/ /ˈabʲiʤ̑ãn/ (pn)
Abiyán
  (geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Abisynia /ˌabʲiˈsɨ̃ɲja/ (pn)
Abisinia
  (geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia;

Abisynka /ˌabʲiˈsɨ̃nka/ (n)
abisinia
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) mieszkanka Abisynii

Abisyńczyk /ˌabʲiˈsɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
abisinio
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Abisynii

Aborygen /ˌabɔˈrɨɡɛ̃n/ (n)
aborigen australiano
  (antropologia, antropologiczny) pierwotny mieszkaniec Australii;

Abraham /abˈraxãm/ (pn)
Abraham, Abrahán
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Abruzja /abˈruzʲja/ (pn)
Abruzos
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim;

Abundiusz /abˈundjuʃ/ (pn)
Abundio
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego

Abwehra /abˈvɛra/ (pn)
Abwehr
  (historia, historyczny, historycznie) niemiecki wywiad i kontrwywiad działający przed i w trakcie drugiej wojny światowej;

Acapulco /ˌatsapˈultsɔ/ (pn)
Acapulco, Acapulco de Juárez
  (geografia, geograficzny) Acapulco de Juárez, miasto w Meksyku;

Achaja /aˈxaja/ (pn)
Acaya
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w Grecji;

Achalciche /ˌaxaltɕˈixɛ/ (pn)
Ajaltsije
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Gruzji, stolica i największe miasto regionu Samcche-Dżawachetia;

Achilles /aˈxʲilːɛs/ (pn)
Aquiles
  (mitologia grecka) heros i bohater wojny trojańskiej, syn Peleusa i Tetydy;

Achitofel /ˌaxʲiˈtɔfɛl/ (pn)
Ajitófel
  imię biblijne, doradca króla Dawida, przyłączył się do jego zbuntowanego syna Absaloma;

Adam /ˈadãm/ (pn)
Adán
  imię męskie;

Adamawa /ˌadãˈmava/ (pn)
Adamawa
  (geografia, geograficzny) wyżyna w Afryce;

Adelajda /ˌadɛˈlajda/ (pn)
Adelaida
  (geografia, geograficzny) miasto w Australii;
  imię żeńskie pochodzenia niemieckiego;

Adolf /ˈadɔlf/ (pn)
Adolfo
  imię męskie;

Adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (pn)
Adonis
  (mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;

Adria /ˈadrʲja/ (pn)
Adria
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech w Wenecji Euganejskiej, położone między dolnym Padem i Adygą; w starożytności ważny port morski;

Adrian /ˈadrʲjãn/ (pn)
Adrián, Adriano
  imię męskie;

Adriatyk /aˈdrʲjatɨk/ (pn)
Adriático
  (zobacz) Morze Adriatyckie

Adygeja /ˌadɨɡˈɛja/ (pn)
Adiguesia, Adigueya
  autonomiczna republika w składzie Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części; stolicą jest Majkop

Adżaria /adʒˈarja/ (pn)
Ayaria
  (geografia, geograficzny) (administracja) republika autonomiczna w Gruzji, leżąca nad Morzem Czarnym;

Afganistan /ˌavɡãˈɲistãn/ (pn)
Afganistán
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Afgańczyk /avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
afgano
  obywatel Afganistanu

Afrodyta /ˌafrɔˈdɨta/ (pn)
Afrodita
  (mitologia grecka) bogini miłości;
  imię żeńskie;

Afrodyzja /ˌafrɔˈdɨzʲja/ (pn)
Afrodisias
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty;

Afryka /ˈafrɨka/ (pn)
África
  (geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;

Afrykanin /ˌafrɨˈkãɲĩn/ (n)
africano
  mieszkaniec Afryki

Afrykanka /ˌafrɨˈkãŋka/ (n)
africana
  mieszkanka Afryki

Ag /a‿ˈɟɛ/ /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌːɡɛˈ<sup>w</sup>uʃa/ (abbreviation)
Ag
  = Księga Aggeusza

Ag /a‿ˈɟɛ/ /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌːɡɛˈ<sup>w</sup>uʃa/ (symbol)
Ag
  (chemia, chemiczny) srebro

Agadir /aɡˈadʲir/ (pn)
Agadir
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Maroku, port nad Oceanem Atlantyckim;

Agamemnon /ˌaɡamˈɛmnɔn/ (pn)
Agamenón
  (mitologia grecka) mityczny władca Myken;

Agata /aˈɡata/ (pn)
Águeda, Ágata
  imię żeńskie;

Agaton /aɡˈatɔn/ (pn)
Agatón
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Aglaja /aɡˈlaja/ (pn)
Aglaya
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie
  (mitologia grecka) córka Mantineosa, żona Abasa, matka Akrizjosa i Projtosa
  (mitologia grecka) jedna z Charyt;
  (mitologia grecka) jedna z nimf, matka Nireusa

Agnieszka /aɟˈɲɛʃka/ (pn)
Inés
  imię żeńskie;

Agrigento /ˌaɡriɡˈɛntɔ/ (pn)
Agrigento
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na południowym wybrzeżu Sycylii;

Agryz /ˈaɡrɨs/ (pn)
Agriz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w Tatarstanie, na brzegu rzeki Iż;

Ahwaz /ˈaxfas/ (pn)
Ahvaz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, port nad rzeką Karun, ośrodek administracyjny ostanu Chuzestan;

Aj /ˈaj/ (pn)
Ai
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne kananejskie miasto-państwo, położone w środkowym Izraelu;
Ay
  (historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;

Ajschylos /ajsˈxɨlɔs/ (pn)
Esquilo
  (historia, historyczny, historycznie) (literacko) starożytny dramatopisarz grecki;

Akadia /aˈkadʲja/ (pn)
Acadia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej;

Akropol /aˈkrɔpɔl/ (pn)
Acrópolis
  (geografia, geograficzny) wzgórze w Atenach;

Akwileja /ˌakfʲiˈlɛja/ (pn)
Aquilea
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech; w starożytności ważne miasto, później siedziba patriarchy;

Akwinata /ˌakfinˈata/ (pn)
Aquinate
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przydomek Tomasza z Akwinu, świętego Kościoła katolickiego;

Akwitania /ˌakfʲiˈtãɲja/ (pn)
Aquitania
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;

Akwitanka /ˌakfitˈaŋka/ (n)
aquitana
  mieszkanka Akwitanii

Akwitańczyk /ˌakfitˈaɲtʃɨk/ (n)
aquitano
  mieszkaniec Akwitanii

Akwizgran /aˈkfʲizɡrãn/ (pn)
Aquisgrán
  (geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Al-Hilla /ˈalçˈilla/ (pn)
Hilla
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, nad rzeką Szatt al-Hilla;

Aladyn /aˈladɨ̃n/ (pn)
Aladino
  imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;

Alaskanin /ˌalaskˈaɲin/ (n)
alaskeño, alasqueño
  mieszkaniec Alaski

Alaskanka /ˌalaskˈaŋka/ (n)
alaskeña, alasqueña
  mieszkanka Alaski

Albania /alˈbãɲja/ (pn)
Albania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Albanka /alˈbãŋka/ (n)
albanesa
  kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii

Albańczyk /alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
albanés
  człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii

Alej /ˈalɛj/ (pn)
Río Aléi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu, przepływa przez Kraj Ałtajski;

Alejsk /ˈalɛjsk/ (pn)
Aleisk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, centrum administracyjne rejonu alejskiego;

Aleksander /ˌalɛˈksãndɛr/ (pn)
Alejandro, Alexandro
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Aleksandra /ˌalɛˈksãndra/ (pn)
Alejandra
  imię żeńskie;

Aleksandria /ˌalɛˈksãndrʲja/ (pn)
Alejandría
  (geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;

Alençon /alˈɛntsɔn/ (pn)
Alenzón
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w Normandii;

Aleppo /alˈɛppɔ/ (pn)
Alepo
  (geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1)

Aleuty /alˈɛwtɨ/ (pn)
Aleutianas
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na północy Oceanu Spokojnego,

Alfons /ˈalfɔ̃w̃s/ (pn)
Alfonso, Alonso
  imię męskie;

Alfred /ˈalfrɛt/ (pn)
Alfredo
  imię męskie;

Algier /ˈalʲɟɛr/ (pn)
Argel
  (geografia, geograficzny) stolica Algierii;

Algierczyk /alʲˈɟɛrʧ̑ɨk/ (n)
argelino
  obywatel Algierii

Algieria /alʲˈɟɛrʲja/ (pn)
Argelia
  (geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Algierka /alʲˈɟɛrka/ (n)
argelina
  obywatelka Algierii

Alicante /ˌalitsˈantɛ/ (pn)
Alicante
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowo-wschodniej Hiszpanii;

Alicja /aˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Alicia
  imię żeńskie;

Alkantara /ˌalkantˈara/ (pn)
Alcántara
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Allah /ˈalːax/ (pn)
Alá
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;

Alpy /ˈalpɨ/ (pn)
Alpes
  (geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Alpy Urneńskie /ˈalpɨ urnˈɛɲskʲɛ/ (pn)
Alpes uraneses
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie należące do Alp Berneńskich, części Alp Zachodnich;

Alwarez /alvˈarɛs/ (pn)
Álvaro
  imię męskie

Alzacja /alˈzaʦ̑ʲja/ (n)
Alsacia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

Alzatczyk /alˈzaṭʧ̑ɨk/ (n)
alsaciano
  mieszkaniec Alzacji lub osoba płci męskiej pochodząca z tego regionu

Alzatka /alˈzatka/ (n)
alsaciana
  mieszkanka Alzacji lub osoba płci żeńskiej pochodząca z tego regionu

Amadeusz /ˌãmaˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Amadeo
  imię męskie;

Amalfi /amˈalfi/ (pn)
Amalfi
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w Kampanii; ważny średniowieczny ośrodek handlowy;

Amanda /ãˈmãnda/ (pn)
Amanda
  imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (pn)
Amazonas
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;
amazona
  (mitologia, mitologiczny) członkini plemienia wojowniczych kobiet;

Ambroży /ãmˈbrɔʒɨ/ (pn)
Ambrosio
  imię męskie;

Ameryka /ãˈmɛrɨka/ (pn)
América
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki

Ameryka Południowa /ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
América del Sur, Suramérica, Sudamérica
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Północna /ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
América del Norte, Norteamérica
  (geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;

Ameryka Łacińska /ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska/ (pn)
América Latina, Latinoamérica
  (geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;

Ameryka Środkowa /ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
América Central, Centroamérica
  (geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;

Amerykanin /ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
americano
  mieszkaniec Ameryki – kontynentu
estadounidense
  mieszkaniec Stanów Zjednoczonych

Amerykanka /ˌãmɛrɨˈkãnka/ (n)
americana
  mieszkanka kontynentu amerykańskiego
estadounidense
  obywatelka Stanów Zjednoczonych

Amiens /ˈamjɛns/ (pn)
Amiens
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji, nad Sommą; ośrodek administracyjny regionu Pikardia i departamentu Somma;

Amman /ˈãmːãn/ (pn)
Ammán
  (geografia, geograficzny) stolica Jordanii;

Amon /ˈãmɔ̃n/ (pn)
Amón
  bóg egipski;
  imię męskie;

Amos /ˈãmɔs/ (pn)
Amós
  (biblijny) postać biblijna, prorok;

Amu-daria /ˌãmu‿ˈdarʲja/ (pn)
Amu Daria
  (geografia, geograficzny) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;

An-Nadżaf /ˈannˈadʒaf/ (pn)
Náyaf
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, w pobliżu rzeki Eufrat;

Anapa /anˈapa/ (pn)
Anapa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;

Anastazy /ˌãnaˈstazɨ/ (pn)
Anastasio
  imię męskie;

Anatol /ãˈnatɔl/ (pn)
Anatolio
  imię męskie;

Anatolia /ˌãnaˈtɔlʲja/ (pn)
Anatolia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;

Andaluzja /ˌãndaˈluzʲja/ (pn)
Andalucía
  (geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii

Andaluzyjczyk /ˌãndaluˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
andaluz
  mieszkaniec Andaluzji

Andiżan /andʲˈiʒan/ (pn)
Andiyán
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, przy granicy z Kirgistanem, siedziba administracyjna wilajetu;

Andora /ãnˈdɔra/ (pn)
Andorra
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;

Andorczyk /ãnˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
andorrano
  obywatel Andory

Andrea /ãnˈdrɛa/ (n)
Andrea
  imię żeńskie w kilku językach;

Andromeda /ˌãndrɔ̃ˈmɛda/ (pn)
Andrómeda
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  imię żeńskie;

Andrzej /ˈãnḍʒɛj/ (pn)
Andrés
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Andy /ˈãndɨ/ (pn)
Andes, Cordillera de los Andes
  (geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;

Angarsk /ˈaŋɡarsk/ (pn)
Angarsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie irkuckim, nad Angarą;

Angelika /ˌãŋɡɛˈlʲika/ (pn)
Angélica
  imię żeńskie;

Angers /ˈaŋɡɛrs/ (pn)
Angers
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji leżące w Kraju Loary;

Angielka /ãŋʲˈɟɛlka/ (n)
inglesa
  kobieta narodowości angielskiej

Anglia /ˈãŋɡlʲja/ (pn)
Inglaterra
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;

Anglik /ˈãŋɡlʲik/ (n)
inglés
  mężczyzna narodowości angielskiej

Angola /ãŋˈɡɔla/ (pn)
Angola
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Angolczyk /ãŋˈɡɔlʧ̑ɨk/ (n)
angoleño
  obywatel Angoli

Angolka /ãŋˈɡɔlka/ (n)
angoleña
  obywatelka Angoli

Anguilla /ˌaŋɡuˈilla/ (pn)
Anguila
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;

Ania /ˈãɲa/ (pn)
Anita
  (zdrobniale) poufała forma imienia Anna

Anioł /ˈãɲɔw/ (pn)
Ángel
  imię męskie;

Anioł Pański /ˈãɲɔw ˈpãj̃sʲci/ (pn)
ángelus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa maryjna przypominająca o Zwiastowaniu Najświętszej Maryi Pannie;

Anioł Stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
ángel de la guarda, ángel custodio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;

Ankara /ãŋˈkara/ (pn)
Ankara
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;

Ankona /aŋkˈɔna/ (pn)
Ancona
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w środkowych Włoszech, położone nad Adriatykiem;

Anna /ˈãnːa/ (pn)
Ana
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Antananarywa /ˌãntãnãnaˈrɨva/ (pn)
Antananarivo
  (geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;

Antares /ãnˈtarɛs/ (pn)
Antares
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;

Antarktyda /ˌãntarkˈtɨda/ (pn)
Antártida
  (geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;

Antigua i Barbuda /ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/ (pn)
Antigua y Barbuda
  (geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;

Antiochia /antjˈɔhja/ (pn)
Antioquía
  (geografia, geograficzny) starożytne i współczesne miasto w południowej Turcji, nad Morzem Śródziemnym;

Antoni /ãnˈtɔ̃ɲi/ (pn)
Antonio
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Antonin /antˈɔɲin/ (pn)
Antonino
  imię męskie

Antwerpia /ãntˈfɛrpʲja/ (pn)
Amberes, Antuerpia
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Antychryst /antˈɨxrɨst/ (pn)
Anticristo
  (wariant) (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) antychryst

Antyle Holenderskie /ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/ (pn)
Antillas Neerlandesas
  (geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;

Anzelm /ˈãw̃zɛlm/ (pn)
Anselmo
  imię męskie;

Anżero-Sudżeńsk /anʒˈɛrɔsˈudʒɛɲsk/ (pn)
Anzhero-Súdzhensk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim;

Aosta /aˈɔsta/ (pn)
Aosta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, stolica najmniejszego włoskiego regionu Doliny Aosty;

Apeniny /ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/ (pn)
Apeninos
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;

Apollo /aˈpɔlːɔ/ (pn)
Apolo
  (mitologia grecka) bóg sztuki (muzyki, poezji), światła i wróżbiarstwa, przewodnik muz;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie pochodzenia greckiego; jedno z imion mitologicznych;

Appenzell Innerrhoden /appˈɛnzɛll ˌinnɛrrxˈɔdɛn/ (pn)
Appenzell Rodas Interiores
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w północno-wschodniej części Szwajcarii;

Arab /ˈarap/ (n)
árabe
  osoba narodowości arabskiej;

Arabia Saudyjska /aˈrabʲja sawˈdɨjska/ (pn)
Arabia Saudita, Arabia Saudí
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;

Arabka /aˈrapka/ (n)
árabe
  kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego

Arad /ˈarat/ (pn)
Arad
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Rumunii, w regionie Kriszana;

Aragonia /ˌaraˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Aragón
  (geografia, geograficzny) region autonomiczny w północnej Hiszpanii

Aragonka /ˌaraɡˈɔŋka/ (n)
aragonesa
  mieszkanka Aragonii

Aragończyk /ˌaraɡˈɔɲtʃɨk/ (n)
aragonés
  mieszkaniec Aragonii

Arak /ˈarak/ (pn)
Arak
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, u podnóża gór Zagros;

Araks /ˈaraks/ (pn)
Río Aras
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Turcji, Armenii, Iranie i Azerbejdżanie, prawostronny dopływ Kury;

Ararat /aˈrarat/ (pn)
Ararat
  (geografia, geograficzny) górski masyw wulkaniczny w Turcji;

Arbela /arˈbɛla/ (pn)
Arbil, Erbil, Irbil
  (geografia, geograficzny) (starożytność) miasto w Iraku;

Archimedes /ˌarxʲĩˈmɛdɛs/ (pn)
Arquímedes
  (historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;

Arecibo /ˌarɛtɕˈibɔ/ (pn)
Arecibo
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej części Portoryka, w aglomeracji San Juan

Ares /ˈarɛs/ (pn)
Ares
  (mitologia grecka) bóg wojny;

Arezzo /arˈɛtsɔ/ (pn)
Arezzo
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Arezzo (1.2);

Argentyna /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Argentina
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Argentynka /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka/ (n)
argentina
  obywatelka Argentyny

Argentyńczyk /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
argentino
  obywatel Argentyny

Argolida /ˌarɡɔlˈida/ (pn)
Argólide
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej części Peloponezu, z historycznym centrum w Argos;

Argowia /arɡˈɔvja/ (pn)
Argovia
  (geografia, geograficzny) kanton w północnej Szwajcarii

Aria /ˈarʲja/ (n)
ario
  (antropologia, antropologiczny) zwykle w lm: członek starożytnych koczowniczych plemion pasterskich mówiących dialektami indoeuropejskimi, które w III i II tysiącleciu p.n.e. zamieszkiwały Azję Środkową, by następnie rozprzestrzenić się na tereny Iranu i Indii;

Ariadna /arʲˈjadna/ (pn)
Ariadna
  imię żeńskie;

Arka Przymierza /ˈarka pʃɨmjˈɛʒa/ (pn)
arca de la Alianza, arca del Testamento
  (biblijny) skrzynia, w której przechowywano tablice z tekstem Dekalogu;

Arkadia /arˈkadʲja/ (pn)
Arcadia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim

Arkadiusz /arˈkadʲjuʃ/ (pn)
Arcadio
  imię męskie;

Armagedon /ˌarmaˈɡɛdɔ̃n/ (n)
Armagedón
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce, w którym przy końcu świata odbędzie się bitwa między narodami;

Armenia /arˈmɛ̃ɲja/ (pn)
Armenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Armeńczyk /arˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
armenio
  obywatel Armenii

Armida /arˈmʲida/ (pn)
Armida
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) w poemacie Jerozolima wyzwolona piękna czarodziejka i uwodzicielka bohaterów;

Arseniusz /arˈsɛ̃ɲuʃ/ (pn)
Arsenio
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Artemida /ˌartɛ̃ˈmʲida/ (pn)
Artemisa
  (mitologia grecka) bogini łowów i przyrody (m.in. świata roślinnego i zwierzęcego, gór, lasów, gajów, bagien, źródeł leczniczych), łączona z Selene, Hekate i Persefoną oraz utożsamiana z rzymską Dianą;

Artezja /artˈɛzja/ (pn)
Artesia, Artois
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (rzadki, rzadko używany) Artois, kraina historyczna w północnej Francji, z głównym ośrodkiem w Arras;

Artiom /ˈartjɔm/ (pn)
Artiom
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, położone niedaleko Władywostoku;

Artur /ˈartur/ (pn)
Arturo
  imię męskie;

Aruba /aˈruba/ (pn)
Aruba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;

Arubanka /ˌarubˈaŋka/ (n)
arubeña
  mieszkanka Aruby

Arubańczyk /ˌarubˈaɲtʃɨk/ (n)
arubeño
  mieszkaniec Aruby

Arystokles /ˌarɨˈstɔklɛs/ (pn)
Aristocles
  imię męskie;

Arystoteles /ˌarɨstɔˈtɛlɛs/ (pn)
Aristóteles
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki,

Arzamas /aʒˈamas/ (pn)
Arzamas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji w obwodzie niżnonowogrodzkim;

Asklepios /asˈklɛpʲjɔs/ (pn)
Asclepio
  (mitologia grecka) bóg sztuki lekarskiej przedstawiany jako dojrzały, brodaty mężczyzna w długiej szacie, trzymający w ręce laskę owiniętą wężem, utożsamiany z rzymskim Eskulapem; syn Apollina i Koronis, córki Flegiasa; ojciec Higiei, Panacei, Iaso, Ajgle, Akeso, Podalejriosa i Machaona;

Astrachań /aˈstraxãɲ/ (pn)
Astracán
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej części europejskiej Rosji, położone nad Wołgą, stolica obwodu;

Asturia /astˈurja/ (pn)
Asturias
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo

Asturyjczyk /ˌasturˈɨjtʃɨk/ (n)
asturiano
  mieszkaniec Asturii

Asyria /aˈsɨrʲja/ (pn)
Asiria
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;

Asyż /ˈasɨʃ/ (pn)
Asís
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Umbrii;

Atanazy /ˌatanˈazɨ/ (pn)
Atanasio
  imię męskie;

Atena /aˈtɛ̃na/ (pn)
Atenea
  (mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła (m.in. tkactwa, hafciarstwa, przędzalnictwa), utożsamiana z rzymską Minerwą; córka Zeusa i Metydy; opiekunka Aten; jedna z olimpijczyków;

Ateny /aˈtɛ̃nɨ/ (pn)
Atenas
  (geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;

Ateńczyk /aˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ateniense
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec starożytnego miasta-państwa Aten

Atlanta /atlˈanta/ (pn)
Atlanta
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica i jednocześnie najludniejsze miasto amerykańskiego stanu Georgia;

Atlantyda /ˌatlãnˈtɨda/ (pn)
Atlántida
  (mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa;

Atlantyk /aˈtlãntɨk/ (pn)
Atlántico
  (geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Ocean Atlantycki

Atlas /ˈatlas/ (n)
Atlas
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w północno-zachodniej Afryce;

Atrek /ˈatrɛk/ (pn)
Atrak
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-wschodnim Iranie i południowo-zachodnim Turkmenistanie;

Attyka /attˈɨka/ (pn)
Ática
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;

Augiasz /ˈawɡʲaʃ/ (pn)
Augías
  (mitologia grecka) legendarny król Elidy na Peloponezie, jeden z Argonautów, syn Heliosa;

Augsburg /ˈawɡzburk/ (pn)
Augsburgo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;

August /ˈawɡust/ (pn)
Augusto
  imię męskie;

Augustyn /awˈɡustɨ̃n/ (pn)
Agustín
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Aureliusz /awˈrɛlʲjuʃ/ (pn)
Aurelio
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Auschwitz /ˈawʃfits/ (pn)
Auschwitz
  (historia, historyczny, historycznie) = KL Auschwitz, niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny na przedmieściu Oświęcimia

Austin /ˈawstʲin/ (pn)
Austin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej części Stanów Zjednoczonych, stolica stanu Teksas;

Australia /awˈstralʲja/ (pn)
Australia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
  (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;

Australijczyk /ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
australiano
  mieszkaniec, obywatel Australii

Australijka /ˌawstraˈlʲijka/ (n)
australiana
  mieszkanka, obywatelka Australii

Austria /ˈawstrʲja/ (pn)
Austria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Austriak /ˈawstrʲjak/ (n)
austriaco, austríaco
  mieszkaniec lub obywatel Austrii

Autonomia Palestyńska /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja ˌpalɛˈstɨ̃j̃ska/ (pn)
Autoridad Palestina
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (potocznie, potoczny) tymczasowa struktura administracyjna zarządzająca obszarem Strefy Gazy i częścią Zachodniego Brzegu;

Autun /ˈawtun/ (pn)
Autun
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w Burgundii;

Awentyn /avˈɛntɨn/ (pn)
monte Aventino
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedno z siedmiu rzymskich wzgórz;

Azerbejdżan /ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn/ (pn)
Azerbaiyán, Azerbaiján
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;

Azja /ˈazʲja/ (pn)
Asia
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;

Azja Mniejsza /ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/ (pn)
Asia Menor
  (geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;

Azjatka /aˈzʲjatka/ (n)
asiática
  mieszkanka Azji

Azory /aˈzɔrɨ/ (pn)
Azores
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;

Ałapajewsk /ˌawapˈajɛfsk/ (pn)
Alapáyevsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu, położone nad rzeką Nejwą;

Ałtaj /ˈawtaj/ (pn)
Altái
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) autonomiczna republika Federacji Rosyjskiej;
macizo de Altái
  (geografia, geograficzny) azjatyckie pasmo górskie;

Baba Jaga /ˈbaba ˈjaɡa/ (n)
Baba Yaga
  (literacko) postać baśniowa wyobrażana jako brzydka starucha; uosobienie zła

Babilon /baˈbʲilɔ̃n/ (pn)
Babilonia
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;

Babilonia /ˌbabʲiˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Babilonia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku;

Bachmut /bˈaxmut/ (pn)
Bajmut
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim;

Badenia-Wirtembergia /ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/ (pn)
Baden-Wurtemberg
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec

Baghlan /bˈaɡlan/ (pn)
Baġlān
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodnim Afganistanie;

Bahamczyk /baˈxãmʧ̑ɨk/ (n)
bahameño, bahamés
  obywatel Bahamów

Bahamka /baˈxãmka/ (n)
bahamesa, bahameña
  obywatelka Bahamów

Bahamy /baˈxãmɨ/ (pn)
Bahamas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;

Bahrajn /ˈbaxrajn/ (pn)
Bahréin, Bahráin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;

Bahranka /baxˈrãŋka/ (n)
bahreiní
  obywatelka Bahrajnu

Bahrańczyk /baxˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
bahreiní
  obywatel Bahrajnu

Bairiki /ˌba<sup>j</sup>iˈrʲici/ (pn)
Bairiki
  (geografia, geograficzny) stolica Kiribati;

Baje /bˈajɛ/ (pn)
Bayas
  (geografia, geograficzny) miasto nad Zatoką Neapolitańską w Kampanii, słynne uzdrowisko już w czasach starożytnych;

Bakczysaraj /bˌaktʃɨsˈaraj/ (pn)
Bajchisarái
  (geografia, geograficzny) miasto na Krymie;

Baku /ˈbaku/ (pn)
Bakú
  (geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;

Balaton /baˈlatɔ̃n/ (pn)
Balatón
  (geografia, geograficzny) jezioro na Nizinie Panońskiej, największe jezioro Węgier;

Balbina /balˈbʲĩna/ (pn)
Balbina
  imię żeńskie;

Baldwin /ˈbaldvʲĩn/ (pn)
Balduino
  imię męskie pochodzenia germańskiego;

Baleary /bˌalɛˈarɨ/ (pn)
Baleares
  (geografia, geograficzny) archipelag w zachodniej części Morza Śródziemnego;

Bamberg /bˈambɛrk/ (pn)
Bamberg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Bawarii;

Bamian /bˈamjan/ (pn)
Bamiyán
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Afganistanie, w górach Hindukusz;

Bandżul /ˈbãn͇ʤ̑ul/ (pn)
Banjul
  (geografia, geograficzny) stolica Gambii;

Bangkok /ˈbãŋkːɔk/ (pn)
Bangkok
  (geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;

Bangladesz /bãŋɡˈladɛʃ/ (pn)
Bangladés, Bangladesh
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;

Baran /ˈbarãn/ (pn)
Aries
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Baranek Boży /baˈrãnɛɡ ˈbɔʒɨ/ (pn)
Cordero de Dios
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) symboliczny tytuł Jezusa Chrystusa, nawiązujący do jego ofiary na krzyżu i starotestamentowych proroctw;

Barbados /barˈbadɔs/ (pn)
Barbados
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Barbadoska /bˌarbadˈɔska/ (n)
barbadense
  obywatelka Barbadosu

Barbadosyjczyk /bˌarbadɔsˈɨjtʃɨk/ (n)
barbadense
  obywatel Barbadosu

Barbara /barˈbara/ (pn)
Bárbara
  polskie imię żeńskie;

Barcelona /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na/ (pn)
Barcelona
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;

Barnaba /barˈnaba/ (pn)
Bernabé
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia aramejskiego;

Barnauł /bˈarnaww/ (pn)
Barnaúl
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, nad Obem;

Bartłomiej /bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j/ (pn)
Bartolomé
  imię męskie;

Baruch /bˈarux/ (pn)
Baruc
  (biblijny) postać biblijna;
  rzadkie imię męskie pochodzenia semickiego;

Bask /bask/ (n)
vasco
  członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;

Baskijka /baˈsʲcijka/ (n)
euscalduna, vasca, vascongada
  (etnografia, etnograficzny) kobieta z ludu Basków, przedstawicielka narodu zamieszkującego tereny na pograniczu Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską

Baskonia /baˈskɔ̃ɲja/ (n)
Vasconia
  (geografia, geograficzny) dawna nazwa Kraju Basków

Basra /bˈasra/ (pn)
Basora
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Iraku, położone nad rzeką Szatt al-Arab;

Bastia /bˈastja/ (pn)
Bastia
  (geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji;

Baszkortostan /bˌaʃkɔrtˈɔstan/ (pn)
Baskortostán
  (geografia, geograficzny) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Bawarczyk /baˈvarʧ̑ɨk/ (n)
bávaro
  mieszkaniec Bawarii

Bawaria /baˈvarʲja/ (pn)
Baviera
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;

Bazylea /ˌbazɨˈlɛa/ (pn)
Basilea
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Bazylea-Miasto /bˌazɨlˈɛamʲˈastɔ/ (pn)
Basilea-Ciudad
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bazylea-Okręg /ˌbazɨˈlɛa ˈɔkrɛ̃ŋk/ (pn)
Basilea-Campaña, Basilea-Campiña
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton szwajcarski, powstały z podziału dawnego kantonu Bazylea;

Bazylisa /bˌazɨlˈisa/ (pn)
Basilisa
  rzadkie polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Bałaszow /bawˈaʃɔf/ (pn)
Balashov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Rosji, w obwodzie saratowskim, położone nad rzeką Chopior;

Bałaszycha /bˌawaʃˈɨxa/ (pn)
Balashikha
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, położone na wschód od Moskwy;

Bałkany /bawˈkãnɨ/ (pn)
Balcanes
  (geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;

Bałtyk /ˈbawtɨk/ (n)
Báltico
  (geografia, geograficzny) Morze Bałtyckie

Bałtyka /bawˈtɨka/ (pn)
Báltica
  (geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;

Beduin /bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/ (n)
beduino
  (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;

Bejrut /ˈbɛjrut/ (pn)
Beirut
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Libanu;

Belfort /bˈɛlfɔrt/ (pn)
Belfort
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Francji, w regionie Burgundia-Franche-Comté;

Belg /bɛlk/ (n)
belga
  obywatel Belgii

Belgia /ˈbɛlʲɟja/ (n)
Bélgica
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

Belgijka /bɛlʲˈɟijka/ (n)
belga
  obywatelka Belgii

Belgrad /ˈbɛlɡrat/ (pn)
Belgrado
  stolica Serbii;

Belize /bɛˈlʲizɛ/ (pn)
Belice
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

Belizenka /ˌbɛlʲiˈzɛ̃nka/ (n)
beliceña
  obywatelka Belize

Belizeńczyk /ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
beliceño
  obywatel Belize

Benedykt /bɛ̃ˈnɛdɨkt/ (pn)
Benedicto, Benito
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Benewent /bɛnˈɛvɛnt/ (pn)
Benevento
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, w prowincji Benewent (1.2);

Bengal /ˈbɛ̃ŋɡal/ (pn)
Bengala
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

Bengalczyk /bɛŋɡˈaltʃɨk/ (n)
bengalí
  (etnografia, etnograficzny) członek azjatyckiego narodu posługującego się językiem bengalskim i zamieszkującego krainę historyczną Bengal

Bengalka /bɛŋɡˈalka/ (n)
bengalí
  (etnografia, etnograficzny) członkini azjatyckiego narodu posługującego się językiem bengalskim i zamieszkującego krainę historyczną Bengal

Beniamin /bɛ̃ˈɲjãmʲĩn/ (pn)
Benjamín
  polskie imię męskie hebrajskiego pochodzenia;

Benicjusz /bɛɲˈitsjuʃ/ (pn)
Benicio
  imię męskie;

Benigny /bɛɲˈiɡnɨ/ (pn)
Benigno
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Benin /ˈbɛ̃ɲĩn/ (pn)
Benín
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Beninka /bɛ̃ˈɲĩŋka/ (n)
beninesa
  obywatelka Beninu

Beocja /bɛˈɔʦ̑ʲja/ (n)
Beocia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Grecji;

Berber /ˈbɛrbɛr/ (n)
bereber, beréber
  (etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec północnej Afryki i Sahary pochodzenia chamito-semickiego;

Bergamo /bɛrɡˈamɔ/ (pn)
Bérgamo
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii;

Berlin /ˈbɛrlʲĩn/ (pn)
Berlín
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;

Berlin Zachodni /ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi/ (n)
Berlín Occidental
  (historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina;

Bermudczyk /bɛrmˈuttʃɨk/ (n)
bermudeño
  mieszkaniec Bermudów

Bermudka /bɛrmˈutka/ (n)
bermudeña
  mieszkanka Bermudów

Bermudy /bɛrˈmudɨ/ (pn)
Bermudas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);

Bernard /ˈbɛrnart/ (pn)
Bernardo
  imię męskie;

Betesda /bɛtˈɛzda/ (pn)
Betesdá, Betsaida
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) nazwa antycznej sadzawki zlokalizowanej w północnej części starej Jerozolimy;

Betlejem /bɛˈtlɛjɛ̃m/ (pn)
Belén
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;

Bhutan /ˈbutãn/ (pn)
Bután
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Bhutanka /buˈtãŋka/ (n)
butanesa
  obywatelka Bhutanu

Bhutańczyk /buˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
butanés
  obywatel Bhutanu

Białorusin /ˌbʲjawɔˈruɕĩn/ (n)
bielorruso
  osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Białorusinka /ˌbʲjawɔruˈɕĩŋka/ (n)
bielorrusa
  kobieta lub dziewczyna narodowości białoruskiej, obywatelka Białorusi, mieszkanka Białorusi

Białoruś /bʲjaˈwɔruɕ/ (n)
Bielorrusia, Belarús
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Biały Dom /bjˈawɨ dˈɔm/ (pn)
Casa Blanca
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie;

Bibiana /bʲiˈbʲjãna/ (pn)
Bibiana
  (geografia, geograficzny) miejscowość we Włoszech, w regionie Piemont, w prowincji Turyn;
Bibiana, Viviana
  imię żeńskie;

Biblia /ˈbʲiblʲja/ (n)
Biblia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;

Biełaja /bjɛwˈaja/ (pn)
Río Bélaya
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Baszkirii, lewy dopływ Kamy w dorzeczu Wołgi;

Biełogorsk /bjɛwˈɔɡɔrsk/ (pn)
Belogorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie amurskim, nad Tomem;

Biełorieck /bjɛwˈɔrjɛtsk/ (pn)
Beloretsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Republice Baszkirii, w Rosji;

Biełowo /bjɛwˈɔvɔ/ (pn)
Belovo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim;

Birma /ˈbʲirma/ (pn)
Birmania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Bissau /ˈbʲisːaw/ (pn)
Bisáu
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei Bissau;

Bitynia /bʲitˈɨɲʲa/ (pn)
Bitinia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska;

Bizancjum /bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm/ (pn)
Bizancio
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;

Bizerta /bʲizˈɛrta/ (pn)
Bizerta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Tunezji, port nad Morzem Śródziemnym;

Blanka /ˈblãnka/ (pn)
Blanca
  imię żeńskie;

Bliski Wschód /ˈblʲisʲci ˈfsxut/ (pn)
Oriente Próximo, Oriente Medio
  (geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;

Bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
géminis
  (potocznie, potoczny) osoba urodzona pod znakiem Bliźniąt

Bliźnięta /blʲiʑˈɲɛ̃nta/ (pn)
Géminis
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Bochum /ˈbɔxũm/ (pn)
Bochum
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec;

Bogota /bɔˈɡɔta/ (pn)
Bogotá
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii;

Boliwariańska Republika Wenezueli /bˌɔlivarjˈaɲska rɛpˈublikˌa vˌɛnɛzuˈɛli/ (pn)
República Bolivariana de Venezuela
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Wenezueli

Boliwia /bɔˈlʲivʲja/ (pn)
Bolivia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Boliwijczyk /ˌbɔlʲiˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
boliviano
  obywatel Boliwii

Boliwijka /ˌbɔlʲiˈvʲijka/ (n)
boliviana
  obywatelka Boliwii

Bolonia /bɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Bolonia
  (geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;

Bolton /bˈɔltɔn/ (pn)
Bolton
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii;

Bombaj /ˈbɔ̃mbaj/ (pn)
Bombay
  (geografia, geograficzny) miasto w Indiach;

Bonawentura /ˌbɔ̃navɛ̃nˈtura/ (pn)
Buenaventura
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Bonifacy /ˌbɔ̃ɲiˈfaʦ̑ɨ/ (pn)
Bonifacio
  imię męskie;

Booz /bˈɔɔs/ (pn)
Booz
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego

Bordeaux /bɔʁdo/ (pn)
Burdeos
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania;

Bordżomi /bɔrdʒˈɔmi/ (pn)
Bordzhomi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto uzdrowiskowe w Gruzji, w regionie Samcche-Dżawachetia;

Borysoglebsk /bˌɔrɨsˈɔɡlɛpsk/ (pn)
Borisoglebsk
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie woroneskim;

Bosfor /ˈbɔsfɔr/ (pn)
Bósforo
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Bosra /bˈɔsra/ (pn)
Bosra
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Syrii;

Botnik Południowy /bˈɔtɲik pˌɔwudɲʲˈɔvɨ/ (pn)
mar de Botnia
  (geografia, geograficzny) południowa część Zatoki Botnickiej na Bałtyku;

Botnik Północny /bˈɔtɲik puwnˈɔtsnɨ/ (pn)
bahía de Botnia
  (geografia, geograficzny) północny basen Zatoki Botnickiej, oddzielony od Botnika Południowego cieśniną Kvarken Północny;

Botswana /bɔtsˈfãna/ (pn)
Botsuana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Botswanka /bɔtsˈfãŋka/ (n)
botsuana, botsuanesa
  obywatelka Botswany

Botswańczyk /bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
botsuano, botsuanés
  obywatel Botswany

Bośnia /ˈbɔɕɲa/ (pn)
Bosnia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie;

Bośnia i Hercegowina /ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Bosnia y Herzegovina, Bosnia-Herzegovina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Bośniaczka /bɔɕˈɲaʧ̑ka/ (n)
bosnia
  mieszkanka Bośni

Bośniak /ˈbɔɕɲak/ (n)
bosnio
  mieszkaniec Bośni, obywatel Bośni i Hercegowiny

Boże Narodzenie /ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (pn)
Navidad
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;

Bratysława /ˌbratɨˈswava/ (pn)
Bratislava
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;

Brazylia /braˈzɨlʲja/ (pn)
Brasil
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Brazylijczyk /ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
brasileño
  obywatel Brazylii

Brazylijka /ˌbrazɨˈlʲijka/ (n)
brasileña, brasilera
  obywatelka Brazylii

Brema /ˈbrɛ̃ma/ (pn)
Bremen
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;

Brescia /brˈɛstɕa/ (pn)
Brescia
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, drugie największe miasto Lombardii; siedziba władz prowincji Brescia (1.2);

Brest /brɛst/ (pn)
Brest
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w regionie Bretania;

Bretania /brɛˈtãɲja/ (pn)
Bretaña
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;

Bretończyk /brɛtˈɔɲtʃɨk/ (n)
bretón
  mieszkaniec Bretanii

Briańsk /brjˈaɲsk/ (pn)
Briansk
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego

Bristol /brˈistɔl/ (pn)
Brístol
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Anglii;

Bruksela /bruˈksɛla/ (pn)
Bruselas
  (geografia, geograficzny) stolica Belgii;

Brunei /brũˈnɛji/ (pn)
Brunéi, Brunei
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Brytyjskie Wyspy Dziewicze /brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ/ (pn)
Islas Vírgenes Británicas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego;

Budapeszt /buˈdapɛʃt/ (pn)
Budapest
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;

Bukareszt /buˈkarɛʃt/ (pn)
Bucarest
  (geografia, geograficzny) stolica Rumunii;

Burbonia /burbˈɔɲʲa/ (pn)
Borbonés
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona na terenie obecnych departamentów Aller i Cher;

Burgenland /burˈɡɛ̃nlãnt/ (pn)
Burgenland
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej wysunięty na wschód kraj związkowy Austrii;

Burgundia /burˈɡũndʲja/ (pn)
Borgoña
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji;

Buriacja /burʲˈjat͡s.ja/ (pn)
Buriatia
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Burkina Faso /burʲˈcĩna ˈfasɔ/ (pn)
Burkina Faso
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;

Burkinka /burʲˈcĩŋka/ (n)
burkinesa
  obywatelka Burkiny Faso

Burundi /buˈrũndʲi/ (pn)
Burundi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Burundyjczyk /ˌburũnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
burundés
  obywatel Burundi

Burundyjka /ˌburũnˈdɨjka/ (n)
burundesa
  obywatelka Burundi

Buszmen /ˈbuʃmɛ̃n/ (n)
bosquimano
  (antropologia, antropologiczny) członek ludu afrykańskiego zamieszkującego kotlinę Kalahari i pustynię Namib;

Bułgar /ˈbuwɡar/ (n)
búlgaro
  człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii

Bułgaria /buwˈɡarʲja/ (n)
Bulgaria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;

Bułgarka /buwˈɡarka/ (n)
búlgara
  kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii

Byblos /bˈɨblɔs/ (pn)
Biblos
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Dżubajl;

Byk /bɨk/ (pn)
Tauro
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii /ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
Antigua República Yugoslava de Macedonia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana przez ONZ

Bóg /buk/ (n)
Dios, Señor
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;

Bóg Ojciec /bˈuk ˈɔjtɕɛts/ (pn)
Dios Padre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: pierwsza osoba Trójcy Świętej;

Bóg jeden wie /ˈbuc ˈjɛdɛ̃n ˈvʲjɛ/ (idiom)
Dios sabe
  (potocznie, potoczny) słowa wyrażające różne wątpliwości

Błagojewgrad /bwˌaɡɔjˈɛvɡrat/ (pn)
Blagoevgrad
  (geografia, geograficzny) miasto i uzdrowisko w południowo-zachodniej Bułgarii;

Błażej /ˈbwaʒɛj/ (pn)
Blas
  imię męskie;

Cagliari /tsaɡljˈari/ (pn)
Cagliari
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, stolica autonomicznego regionu Sardynia;

Cambrai /kɛmbrˈai/ (pn)
Cambrai
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France;

Cambridge /kˈɛmbridʒ/ (pn)
Cambridge
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto uniwersyteckie w Wielkiej Brytanii, w Anglii Wschodniej;

Cchinwali /tsçinvˈali/ (pn)
Tsjinvali
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto i de facto stolica nieuznawanego państwa Osetii Południowej, de iure zaś miasto w Gruzji;

Cecylia /ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Cecilia
  imię żeńskie;

Cecyliusz /tsɛtsˈɨljuʃ/ (pn)
Cecilio
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Cefeusz /ʦ̑ɛˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Cefeo
  (mitologia grecka) król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1);
  (mitologia grecka) król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów;
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok;

Cejlon /ˈʦ̑ɛjlɔ̃n/ (pn)
Ceilán
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim;

Celebes /ʦ̑ɛˈlɛbɛs/ (pn)
Célebes
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa na Oceanie Spokojnym wchodząca w skład Archipelagu Malajskiego;

Cerber /ˈʦ̑ɛrbɛr/ (pn)
Cerbero
  (mitologia grecka) trzygłowy pies o wężowym ogonie, strzegący bram Hadesu;

Ceres /ˈʦ̑ɛrɛs/ (pn)
Ceres
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.;
  (mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter;

Cesarstwo Rzymskie /ʦ̑ɛˈsarstfɔ ˈʒɨ̃msʲcɛ/ (pn)
Imperio Romano
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego;

Cetynia /tsɛtˈɨɲʲa/ (pn)
Cetiña
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Czarnogórze, kolebka państwowości czarnogórskiej;

Ceuta /tsˈɛwta/ (pn)
Ceuta
  (geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto będące eksklawą Maroka,

Cezarea /tsˌɛzarˈɛa/ (pn)
Cesarea
  (geografia, geograficzny) nazwa szeregu miast i miejscowości na terenie historycznego Imperium Rzymskiego;

Cezarea Filipowa /tsˌɛzarˈɛa fˌilipˈɔva/ (pn)
Cesarea de Filipo
  (geografia, geograficzny) starożytne miasto w Palestynie, w Galilei;

Chakasja /xakˈasja/ (pn)
Jakasia
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;

Chanka /xˈaŋka/ (pn)
Lago Janka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jezioro przepływowe w dalekowschodniej części Azji, położone na pograniczu Rosji i Chin, na północ od Władywostoku;

Charon /ˈxarɔ̃n/ (pn)
Caronte
  (mitologia, mitologiczny) przewoźnik dusz zmarłych występujący w mitologii greckiej i etruskiej;
  (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;

Charybda /xarˈɨbda/ (pn)
Caribdis
  (mitologia grecka) córka Posejdona i Gai, potwór morski czyhający na marynarzy w Cieśninie Mesyńskiej;

Cheops /xˈɛɔps/ (pn)
Jufu, Keops
  (historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;

Cheronea /ˌxɛrɔ̃ˈnɛa/ (pn)
Queronea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Cheroneja /ˌxɛrɔ̃ˈnɛja/ (pn)
Queronea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Chersoń /xˈɛrsɔɲ/ (pn)
Jersón
  (geografia, geograficzny) miasto na południu Ukrainy, nad Dnieprem, stolica obwodu chersońskiego;

Cheta /xˈɛta/ (pn)
Jeta
  (geografia, geograficzny) rzeka w syberyjskiej części Rosji, łącząc się z Kotujem tworzy Chatangę;

Chile /ˈʧ̑ʲilɛ/ (pn)
Chile
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Chilijczyk /ʧ̑ʲiˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
chileno
  obywatel Chile

Chinka /ˈxʲĩŋka/ (n)
china
  kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin

Chiny /ˈxʲĩnɨ/ (pn)
China
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Chiwa /çˈiva/ (pn)
Jiva
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto nad rzeką Amu-darią w wilajecie chorezmijskim Uzbekistanu w Azji Środkowej;

Chiłok /çˈiwɔk/ (pn)
Río Jilok
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Selengi;

Chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
chino
  obywatel Chin
  osoba narodowości chińskiej;

Chińska Republika Ludowa /ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/ (pn)
República Popular China
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;

Chloe /xlˈɔɛ/ (pn)
Cloe, Cloé
  imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Chocim /xˈɔtɕim/ (pn)
Jotín
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na zachodniej Ukrainie, w obwodzie czerniowieckim, położone nad Dniestrem;

Chodżent /xˈɔdʒɛnt/ (pn)
Juyand
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Tadżykistanie, stolica wilajetu sogdyjskiego, położone nad Syr-darią;

Chorezm /xˈɔrɛzm/ (pn)
Corasmia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina nad dolną Amu-darią, obejmująca obszar dzisiejszego Uzbekistanu, Turkmenistanu i Kazachstanu;

Chorog /xˈɔrɔk/ (pn)
Khorugh
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Tadżykistanie, położone u ujścia rzeki Ghunt do rzeki Pandż;

Chorwacja /xɔrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Croacia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;

Chorwat /ˈxɔrvat/ (n)
croata
  człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji

Chorwatka /xɔrˈvatka/ (n)
croata
  kobieta lub dziewczyna narodowości chorwackiej, obywatelka Chorwacji, mieszkanka Chorwacji

Chronos /xrˈɔnɔs/ (pn)
Crono
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, bóg czasu;

Chrystus /ˈxrɨstus/ (pn)
Cristo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;

Chrystus Pan /xrˈɨstus pˈan/ (pn)
Cristo Señor
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (zobacz) Jezus Chrystus

Chrystusowy /ˌxrɨstuˈsɔvɨ/ (possessiveAdjective)
de Cristo
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) odnoszący się do Chrystusa, należący do Chrystusa, związany z Chrystusem

Cieśnina Gibraltarska /tɕɛɕɲˈina ɡʲˌibraltˈarska/ (pn)
estrecho de Gibraltar
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Śródziemne z Oceanem Atlantyckim, oddzielająca Afrykę od Europy;

Compiègne /kɔmpʲˈɛɡnɛ/ (pn)
Compiègne
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, miejsce podpisania zawieszeń broni w dwóch wojnach światowych;

Cremona /krɛmˈɔna/ (pn)
Cremona
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, położone w Lombardii, na lewym brzegu Padu, stolica prowincji Cremona (1.2);

Cygan /ˈʦ̑ɨɡãn/ (n)
gitano
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości cygańskiej (romskiej);

Cyganka /tsɨɡˈaŋka/ (n)
gitana
  (etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości cygańskiej

Cylicja /tsɨlˈitsja/ (pn)
Cilicia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina w południowo-wschodniej Azji Mniejszej nad Morzem Śródziemnym;

Cypr /ʦ̑ɨpr̥/ (pn)
Chipre
  (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;

Cyprian /ˈʦ̑ɨprʲjãn/ (pn)
Cipriano
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Cypryjczyk /ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk/ (n)
chipriota
  obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cypryjka /ʦ̑ɨˈprɨjka/ (pn)
chipriota
  obywatelka Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cyrena /tsɨrˈɛna/ (pn)
Cirene
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w północnej Libii, w prowincji Cyrenajka; współcześnie stanowisko archeologiczne;

Cyrus /ˈʦ̑ɨrus/ (pn)
Ciro
  imię męskie;

Cyryl /ˈʦ̑ɨrɨl/ (pn)
Cirilo
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Czadyjczyk /ʧ̑aˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
chadiano
  obywatel Czadu

Czadyjka /ʧ̑aˈdɨjka/ (n)
chadiana
  obywatelka Czadu

Czapajewsk /tʃapˈajɛfsk/ (pn)
Chapáyevsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, nad rzeką Czapajewką dopływem Wołgi;

Czarnobyl /tʃarnˈɔbɨl/ (pn)
Chernóbil, Chernóbyl
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;

Czarnogóra /ˌʧ̑arnɔˈɡura/ (n)
Montenegro
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

Czarnogórzanin /ˌʧ̑arnɔɡuˈʒãɲĩn/ (n)
montenegrino
  obywatel Czarnogóry

Czarnogórzanka /ˌʧ̑arnɔɡuˈʒãŋka/ (n)
montenegrina
  mieszkanka Czarnogóry

Czarnogórzec /ˌʧ̑arnɔˈɡuʒɛʦ̑/ (n)
montenegrino
  człowiek narodowości czarnogórskiej, obywatel Czarnogóry, mieszkaniec Czarnogóry

Czech /ʧ̑ɛx/ (n)
checo
  osoba narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech;

Czechosłowacja /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Checoslovaquia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;

Czechosłowak /ˌʧ̑ɛxɔˈswɔvak/ (n)
checoeslovaco, checoslovaco
  (historia, historyczny, historycznie) obywatel Czechosłowacji, mieszkaniec Czechosłowacji

Czechy /ˈʧ̑ɛxɨ/ (pn)
Bohemia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1);
Chequia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;

Czeczenia /ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja/ (pn)
Chechenia
  (geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czerwony Krzyż /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/ (pn)
Cruz Roja
  (potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;

Czerwony Men /tʃɛrvˈɔnɨ mˈɛn/ (pn)
Meno rojo
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, w Bawarii, w Górnej Frankonii, źródłowy dopływ Menu;

Czeszka /ˈʧ̑ɛʃka/ (n)
checa
  osoba płci żeńskiej narodowości czeskiej, obywatelka Czech, mieszkanka Czech

Czusowoj /tʃusˈɔvɔj/ (pn)
Chusovói
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Rosji, w Kraju Permskim, na Uralu, nad Czusową;

Czuwaszja /tʃuvˈaʃja/ (pn)
Chuvasia
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Czyta /tʃˈɨta/ (pn)
Chitá
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad rzekami Czytą (1.2) i Ingodą, w południowej Syberii, w Kraju Zabajkalskim;

DNA /dɛ‿ɛ̃n‿ˈa/ (acronym)
ADN
  = (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych;

Dafne /ˈdafnɛ/ (pn)
Dafne
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe;

Dagestan /daˈɡɛstãn/ (n)
Daguestán
  (geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;

Dakar /ˈdakar/ (pn)
Dakar
  (geografia, geograficzny) stolica Senegalu;

Dakota Południowa /daˈkɔta ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Dakota del Sur
  (geografia, geograficzny) stan w środkowo-północnej części Stanów Zjednoczonych;

Dakota Północna /daˈkɔta puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Dakota del Norte
  (geografia, geograficzny) stan na północy Stanów Zjednoczonych;

Daleki Wschód /daˈlɛci ˈfsxut/ (n)
Extremo Oriente
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;

Dalmacja /dalˈmaʦ̑ʲja/ (pn)
Dalmacia
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;

Damaszek /dãˈmaʃɛk/ (pn)
Damasco
  (geografia, geograficzny) stolica Syrii;

Damian /ˈdãmʲjãn/ (pn)
Damián
  imię męskie;

Danae /dˈanɛ/ (pn)
Dánae
  (mitologia grecka) królewna z Argos, córka Akrizjosa i Eurydyki oraz matka Perseusza;

Dania /ˈdãɲja/ (pn)
Dinamarca
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;

Daniel /ˈdãɲɛl/ (pn)
Daniel
  imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Darmstadt /dˈarmstatt/ (pn)
Darmstadt
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Hesji;

Daszoguz /daʃˈɔɡus/ (pn)
Daşoguz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Turkmenistanie przy granicy z Uzbekistanem;

Dawid /ˈdavʲit/ (pn)
David
  imię męskie;

Debora /dɛbˈɔra/ (pn)
Débora
  (biblijny) starotestamentowa prorokini z plemienia Naftalego;
  imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Deimos /dɛˈ<sup>j</sup>ĩmɔs/ (pn)
Deimos
  (astronomia, astronomiczny) mniejszy i dalszy z dwóch księżyców Marsa;

Dejmos /dˈɛjmɔs/ (pn)
Deimos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie trwogi, towarzysz Aresa na polu bitwy;

Dekalog /dɛˈkalɔk/ (n)
decálogo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie i judaizmie: dziesięć przykazań Bożych;

Delfina /dɛlfˈina/ (pn)
Delfina
  imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Delfinat /dɛlfˈinat/ (pn)
Delfinado
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w południowo-wschodniej Francji;

Demeter /dɛ̃ˈmɛtɛr/ (pn)
Deméter
  (mitologia grecka) bogini ziemi uprawnej, urodzaju, zboża i rolnictwa, utożsamiana z rzymską Ceres;

Demetriusz /dɛ̃ˈmɛtrʲjuʃ/ (pn)
Demetrio
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Demokratyczna Republika Konga /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
República Democrática del Congo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;

Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑ɛj/ (pn)
República Democrática de Santo Tomé y Príncipe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce

Dezful /dˈɛsful/ (pn)
Dezful
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, w ostanie Chuzestan;

Diego /djˈɛɡɔ/ (pn)
Diego
  hiszpańskie imię męskie

Dijon /dʲˈijɔn/ (pn)
Dijon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina we Francji, w regionie Burgundia, którego jest historyczną stolicą;

Dili /ˈdʲilʲi/ (pn)
Dili
  stolica Timoru Wschodniego

Diogenes /dʲjɔˈɡɛ̃nɛs/ (pn)
Diógenes
  (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników;
  greckie imię męskie;

Dionizos /dʲjɔ̇̃ˈɲizɔs/ (pn)
Dioniso
  (mitologia grecka) bóg latorośli winnej, wina, mistycznego szału, ekstazy, wesołości, sił witalnych natury i form scenicznych, utożsamiany z rzymskim Liberem;

Dionizy /dʲjɔ̇̃ˈɲizɨ/ (pn)
Dionisio, Dyonisio
  imię męskie;

Disneyland /dʲˌisnɛˈɨlant/ (pn)
Disneylandia
  (turystyka, turystyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) wspólna nazwa kilku parków rozrywki tematycznie związanych z produkcjami The Walt Disney Company;

Dniepr /dʲɲɛpr̥/ (pn)
Dnipró
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie dniepropetrowskim na Ukrainie
Dniéper, Río Dniéper
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;

Dodekanez /dˌɔdɛkˈanɛs/ (pn)
Dodecaneso
  (geografia, geograficzny) grecki archipelag w południowej części Morza Egejskiego, u wybrzeży Turcji;

Dolna Austria /dˈɔlna ˈawstrja/ (pn)
Baja Austria
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;

Dolna Kraina /dˈɔlna kraˈina/ (pn)
Baja Carniola
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona w Słowenii, część Krainy;

Dominik /dɔ̃ˈmʲĩɲik/ (pn)
Domingo
  imię męskie;

Dominika /ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/ (pn)
Dominica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;
Dominga
  imię żeńskie;

Dominikana /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/ (pn)
República Dominicana, Dominicana
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Dominikanin /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/ (n)
dominicano
  obywatel Dominikany

Dominikanka /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãnka/ (n)
dominicana
  obywatelka Dominikany
dominiquesa
  obywatelka Dominiki

Dominikańczyk /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
dominiqués
  obywatel Dominiki

Dor /dˈɔr/ (n)
dorio
  (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego plemienia greckiego;

Dorota /dɔˈrɔta/ (pn)
Dorotea
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Doryda /dɔrˈɨda/ (pn)
Dóride
  (geografia, geograficzny) (starożytność) niewielka kraina położona w Grecji Środkowej w dolinie rzeki Pindos, w starożytności uważana za kolebkę Dorów;

Droga Mleczna /ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na/ (pn)
Vía Láctea
  (astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie

Dubaj /ˈdubaj/ (pn)
Dubái
  (geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie;
  (geografia, geograficzny) stolica emiratu (1.1);

Duch Święty /ˈduxʲ ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (pn)
Espíritu Santo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej;

Dudinka /dudʲˈiŋka/ (pn)
Dudinka
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, ośrodek administracyjny dawnego Tajmyrskiego (Dołgańsko-Nienieckiego) Okręgu Autonomicznego, w Kraju Krasnojarskim, nad Dudinką (1.2) i Jenisejem;

Duisburg /duˈizburk/ (pn)
Duisburgo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej części Niemiec, w Zagłębiu Ruhry;

Dunaj /ˈdũnaj/ (pn)
Danubio
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Dunka /ˈdũŋka/ (n)
danesa
  kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii

Duńczyk /ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
danés
  człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii

Dydak /dˈɨdak/ (pn)
Diego
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Dzielnica Łacińska /dʑɛlɲˈitsa watɕˈiɲska/ (pn)
Barrio Latino
  (geografia, geograficzny) (administracja) uniwersytecka dzielnica Paryża;

Dziewica Maryja /dʑɛvˈitsa marˈɨja/ (pn)
Virgen María
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu;

Dzień Matki /dʑˈɛɲ mˈatki/ (n)
Día de la Madre
  święto obchodzone w maju jako wyraz szacunku dla wszystkich matek;

Dzień Pański /dʑˈɛɲ pˈaɲski/ (n)
día del Señor
  (peryfrastyczny) niedziela

Dzień Świętej Łucji /dʑˈɛɲ ɕfʲˈɛntɛj wˈutsji/ (n)
día de Santa Lucía
  święto światła związane z przesileniem zimowym, obchodzone 13 grudnia (w dniu św. Łucji, patronki światła) głównie w Szwecji;

Dżakarta /ʤ̑aˈkarta/ (pn)
Yakarta
  (geografia, geograficzny) stolica Indonezji;

Dżalalabad /dʒˌalalˈabat/ (pn)
Jalalabad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul;

Dżibuti /ʤ̑ʲiˈbutʲi/ (pn)
Yibuti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);

Dżibutyjczyk /dʒˌibutˈɨjtʃɨk/ (n)
yibutiano, yibutiense, yibutí
  obywatel Dżibuti

Dżibutyjka /ˌʤ̑ʲibuˈtɨjka/ (n)
yibutiana, yibutiense, yibutí
  obywatelka Dżibuti

Dżudda /dʒˈudda/ (pn)
Yeda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej, w prowincji Mekka, nad Morzem Czerwonym;

Dżyzak /dʒˈɨzak/ (pn)
Djizaks
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, stolica wilajetu dżyzackiego;

EAN /ˈɛan/ (acronym)
EAN
  (handel, handlowy) rodzaj kodu towarowego; standard oznaczania towarów numeracją oraz odpowiadającym mu kodem kreskowym;

EBC /ɛ‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
BCE
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Centralny

EBI /ˈɛbʲi/ (acronym)
BEI
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Inwestycyjny;

EBOR /ˈɛbɔr/ (acronym)
BERD
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju;

EBOiR /ɛbɔˈir/ (acronym)
BERD
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju;

EKUZ /ˈɛkus/ (acronym)
TSE
  = (administracja) Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego;

EPZ /ˈɛps/ (acronym)
PVE
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Europejska Partia Zielonych;

ESBC /ˌɛ‿ːz‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
SEBC
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski System Banków Centralnych;

EWG /ɛ‿vu‿ˈɟɛ/ (acronym)
CEE
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejska Wspólnota Gospodarcza

Ebro /ˈɛbrɔ/ (pn)
Ebro
  (geografia, geograficzny) rzeka w Hiszpanii;
  (geografia, geograficzny) miasto w USA w stanie Floryda

Edam /ˈɛdam/ (pn)
Edam
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Holandii, w prowincji Holandia Północna;

Eden /ˈɛdɛn/ (pn)
Edén
  (biblijny) raj, ogród rajski;

Edirne /ɛˈdʲirnɛ/ (pn)
Edirne
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Turcji

Edmund /ˈɛdmũnt/ (pn)
Edmundo
  imię męskie;

Edward /ˈɛdvart/ (pn)
Eduardo
  imię męskie;

Efialtes /ɛˈfʲjaltɛs/ (pn)
Efialtes
  dawne greckie imię męskie;

Efrem /ˈɛfrɛm/ (pn)
Efrén
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Egina /ɛˈɟĩna/ (pn)
Egina
  (geografia, geograficzny) wyspa grecka na Morzu Egejskim, w archipelagu Wysp Argosarońskich;

Egipcjanin /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
egipcio
  mieszkaniec Egiptu

Egipcjanka /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjãŋka/ (n)
egipcia
  mieszkanka Egiptu

Egipt /ˈɛɟipt/ (pn)
Egipto
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;

Ekwador /ɛˈkfadɔr/ (pn)
Ecuador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;

Ekwadorczyk /ˌɛkfaˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
ecuatoriano
  obywatel Ekwadoru

Ekwadorka /ˌɛkfaˈdɔrka/ (n)
ecuatoriana
  obywatelka Ekwadoru

Eleonora /ˌɛlɛɔ̃ˈnɔra/ (pn)
Eleonor
  imię żeńskie;

Eleuteriusz /ˌɛlɛwtˈɛrjuʃ/ (pn)
Eleuterio
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Eleutery /ˌɛlɛwtˈɛrɨ/ (pn)
Eleuterio
  imię męskie;

Eliasz /ˈɛlʲjaʃ/ (pn)
Elías
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Elsynor /ɛlsˈɨnɔr/ (pn)
Elsinor, Helsingør
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Helsingør

Elwira /ɛlvˈira/ (n)
Elvira
  imię żeńskie

Elżbieta /ɛlʒˈbʲjɛta/ (pn)
Isabel
  polskie imię żeńskie pochodzenia hebrajskiego;

Emilia /ɛ̃ˈmʲilʲja/ (pn)
Emilia, Emelia, Emelina, Emilita
  imię żeńskie;

Emiratczyk /ˌɛmirˈattʃɨk/ (n)
emiratounidense
  obywatel Zjednoczonych Emiratów Arabskich

Emiratka /ˌɛmirˈatka/ (n)
emiratounidense
  obywatelka Zjednoczonych Emiratów Arabskich

Emma /ˈɛ̃mːa/ (pn)
Emma
  imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Enceladus /ˌɛntsɛlˈadus/ (pn)
Encélado
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Endymion /ɛ̃nˈdɨ̃mʲjɔ̃n/ (pn)
Endimión
  (mitologia grecka) król Elidy, piękny młodzieniec, ukochany Selene, ukarany nieprzerwanym snem i obdarzony wieczną młodością;

Eneasz /ɛnˈɛaʃ/ (pn)
Eneas
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) syn Anchizesa, bohater wojny trojańskiej, jego dalecy potomkowie Romulus i Remus mieli założyć Rzym;

Epifaniusz /ˌɛpifˈaɲʲuʃ/ (pn)
Epifanio
  imię męskie;

Erasmus /ɛˈrasmus/ (pn)
programa Erasmus
  europejski program wymiany studentów i wykładowców uczelni wyższych;

Eratostenes /ˌɛratɔstˈɛnɛs/ (pn)
Eratóstenes
  (filozofia, filozoficzny) (starożytność) grecki matematyk, astronom, filozof, geograf i poeta;

Erazm /ˈɛrasm̥/ (pn)
Erasmo
  imię męskie;

Eris /ˈɛrʲis/ (pn)
Eris
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią;

Ermentruda /ˌɛrmɛntrˈuda/ (pn)
Ermentrudis
  rzadkie, historyczne imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Ernest /ˈɛrnɛst/ (pn)
Ernesto
  imię męskie;

Erytrea /ˌɛrɨˈtrɛa/ (pn)
Eritrea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;

Erytrejczyk /ˌɛrɨˈtrɛjʧ̑ɨk/ (n)
eritreo
  obywatel Erytrei

Erytrejka /ˌɛrɨˈtrɛjka/ (n)
eritrea
  obywatelka Erytrei

Erywań /ɛˈrɨvãɲ/ (pn)
Ereván
  (geografia, geograficzny) stolica Armenii;

Estonia /ɛˈstɔ̃ɲja/ (pn)
Estonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Estremadura /ˌɛstrɛmadˈura/ (pn)
Extremadura
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna ze wspólnot autonomicznych w Hiszpanii ze stolicą w Méridzie;
Estremadura
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i dawna prowincja w zachodniej części Portugalii;

Estremadurczyk /ˌɛstrɛmadˈurtʃɨk/ (n)
extremeño
  mieszkaniec Estremadury

Etiopczyk /ɛˈtʲjɔpʧ̑ɨk/ (n)
etíope
  obywatel Etiopii

Etiopia /ɛˈtʲjɔpʲja/ (pn)
Etiopía
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Etiopka /ɛˈtʲjɔpka/ (n)
etíope
  obywatelka Etiopii

Etna /ˈɛtna/ (pn)
Etna
  (geografia, geograficzny) czynny wulkan położony na Sycylii, we Włoszech;

Etol /ˈɛtɔl/ (n)
etolio, etolo
  mieszkaniec Etolii

Etolia /ɛˈtɔlʲja/ (pn)
Etolia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnej Grecji

Etrusk /ˈɛtrusk/ (pn)
etrusco
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.

Etruska /ɛˈtruska/ (n)
etrusca
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.

Eubeja /ɛwbˈɛja/ (pn)
Eubea, Negroponte
  (geografia, geograficzny) przybrzeżna wyspa grecka w zachodniej części Morza Egejskiego;

Eufrat /ˈɛwfrat/ (pn)
Éufrates
  (geografia, geograficzny) rzeka w Azji, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak;

Eufrozyna /ˌɛwfrɔˈzɨ̃na/ (pn)
Eufrósine
  (mitologia, mitologiczny) jedna z mitologicznych Charyt;
  imię żeńskie;

Eugenia /ɛwˈɡɛ̃ɲja/ (pn)
Eugenia
  imię żeńskie;

Eugeniusz /ɛwˈɡɛ̃ɲuʃ/ (pn)
Eugenio
  imię męskie;

Euklides /ɛwˈklʲidɛs/ (pn)
Euclides
  grecki matematyk;

Eurazja /ɛwˈrazʲja/ (n)
Eurasia
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;

Europa /ɛwˈrɔpa/ (pn)
Europa, Europa Europa
  (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;

Europa Południowa /ɛwrˈɔpa pˌɔwudɲʲˈɔva/ (n)
Europa meridional, Europa del Sur
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej

Europa Północna /ɛwrˈɔpa puwnˈɔtsna/ (n)
Europa del Norte
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na północ od Europy Środkowej

Europa Wschodnia /ɛwrˈɔpa fsxˈɔdɲʲa/ (n)
Europa Oriental, Europa del Este
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją;

Europa Zachodnia /ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa/ (n)
Europa Occidental, Europa del Oeste
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową;

Europa Środkowa /ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Europa Central
  (geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;

Europejczyk /ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
europeo
  mieszkaniec Europy

Europejka /ˌɛwrɔˈpɛjka/ (n)
europea
  mieszkanka Europy

Europejska Stolica Kultury /ˌɛwrɔˈpɛjska stɔˈlʲiʦ̑a kulˈturɨ/ (pn)
Capital Europea de la Cultura
  wybrane przez UE miasto europejskie, które w ciągu określonego roku prezentuje życie kulturalne zarówno swoje jak i swego regionu i państwa;

Eustachy /ɛwˈstaxɨ/ (pn)
Eustacio, Eustaquio
  imię męskie;

Euzebiusz /ɛwˈzɛbʲjuʃ/ (pn)
Eusebio
  imię męskie;

Ewa /ˈɛva/ (pn)
Eva
  (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Ewaryst /ɛvˈarɨst/ (pn)
Evaristo
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Ewelina /ˌɛvɛˈlʲĩna/ (pn)
Evelynn
  imię żeńskie pochodzenia celtyckiego;

Ezdrasz /ˈɛzdraʃ/ (pn)
Esdras, Ezra
  imię męskie;

Ezechiel /ɛˈzɛxʲjɛl/ (pn)
Ezequiel
  imię męskie pochodzenia biblijnego;

Ezop /ˈɛzɔp/ (pn)
Esopo
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;

Fabian /ˈfabʲjãn/ (pn)
Fabián
  imię męskie;

Fabiana /fabjˈana/ (pn)
Fabiana
  imię żeńskie;

Facebook /fˌatsɛbˈɔɔk/ (pn)
Facebook
  (informatyka, informatyczny) (socjologia, socjologiczny) internetowy serwis społecznościowy;

Fatima /faˈtʲĩma/ (pn)
Fátima
  arabskie imię żeńskie
  (geografia, geograficzny) miasto w Portugalii

Faun /fawn/ (pn)
Fauno
  (mitologia, mitologiczny) staroitalski bóg płodności o pół koziej posturze, bóstwo lasów górskich, opiekun pasterzy, który darzy płodnością ich stada i uczy uprawy roli;

Faustyna /fawˈstɨ̃na/ (pn)
Faustina
  imię żeńskie;

Federacja Rosyjska /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska/ (pn)
Federación de Rusia, Federación Rusa
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji

Federalna Republika Somalii /fˌɛdɛrˈalna rɛpˈublikˌa sɔmˈalji/ (pn)
República Federal de Somalia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Somalii jako państwa

Felicjan /fɛˈlʲiʦ̑ʲjãn/ (pn)
Feliciano
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Feliks /ˈfɛlʲiks/ (pn)
Félix
  imię męskie;

Fenicja /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲja/ (pn)
Fenicia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii;

Fenicjanin /ˌfɛ̃ɲiˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
fenicio
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Fenicji

Fenicjanka /ˌfɛ̃ɲiˈʦ̑ʲjãŋka/ (n)
fenicia
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkanka Fenicji

Ferdynand /fɛrˈdɨ̃nãnt/ (pn)
Fernando, Hernán
  imię męskie;

Fergana /fɛrɡˈana/ (pn)
Ferganá
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu fergańskiego;

Ferrara /fɛrˈara/ (pn)
Ferrara
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Fidelis /fʲiˈdɛlʲis/ (pn)
Fidel
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Fidżi /ˈfʲiʤ̑ʲi/ (pn)
Fiyi, Fiji
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Fidżyjczyk /fʲiˈʤ̑ɨjʧ̑ɨk/ (n)
fiyiano
  obywatel Fidżi

Fidżyjka /fʲiˈʤ̑ɨjka/ (n)
fiyiana
  obywatelka Fidżi

Filip /ˈfʲilʲip/ (pn)
Felipe
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Filipinka /ˌfʲilʲiˈpʲĩnka/ (n)
filipina
  obywatelka Filipin

Filipiny /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/ (pn)
Filipinas
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Filipińczyk /ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
filipino
  obywatel Filipin

Filon /ˈfʲilɔ̃n/ (pn)
Filón
  imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Fin /fʲĩn/ (n)
finlandés, finés
  człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii

Finka /ˈfʲĩnka/ (n)
finlandesa, finesa
  kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii

Finlandia /fʲĩnˈlãndʲja/ (pn)
Finlandia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;

Flawiusz /ˈflavʲjuʃ/ (pn)
Flavio
  imię męskie;

Florencja /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Florencia
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;

Florentyn /flɔrˈɛntɨn/ (n)
Florentino, Florentín
  imię męskie;

Florentyna /flˌɔrɛntˈɨna/ (n)
Florentina
  imię żeńskie

Florian /ˈflɔrʲjãn/ (pn)
Florián
  imię męskie;

Floryda /flɔˈrɨda/ (n)
Florida
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Fobos /ˈfɔbɔs/ (pn)
Fobos
  (astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa;

Franciszek /frãɲˈʨ̑iʃɛk/ (pn)
Francisco
  imię męskie pochodzenia germańskiego;

Franciszka /frãɲˈʨ̑iʃka/ (pn)
Francisca
  imię żeńskie;

Francja /ˈfrãnʦ̑ʲja/ (n)
Francia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;

Francuz /ˈfrãnʦ̑us/ (n)
francés
  człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji

Francuzka /frãnˈʦ̑uska/ (n)
francesa
  kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji

Franek /ˈfrãnɛk/ (n)
Paco
  (zdrobniale) Franciszek

Frank /frãŋk/ (n)
franco
  (historia, historyczny, historycznie) przedstawiciel zachodniogermańskiego plemienia powstałego w III wieku;

Freja /ˈfrɛja/ (pn)
Freyja
  nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny;

Fryderyk /frɨˈdɛrɨk/ (pn)
Federico
  imię męskie;

Frygia /frˈɨɡja/ (pn)
Frigia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej ze stolicą w Gordionie, niezależne królestwo a później prowincja rzymska;

Frygijczyk /frɨɡʲˈijtʃɨk/ (n)
frigio
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec Frygii

Frygijka /frɨɡʲˈijka/ (n)
frigia
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkanka Frygii

Fudżajra /fudʒˈajra/ (pn)
Fujairah
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, położone nad Zatoką Omańską, stolica emiratu Fudżajra;

Fulda /fˈulda/ (pn)
Fulda
  (geografia, geograficzny) (administracja)miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, położone nad rzeką Fuldą (1.2);

GMO /ɟɛ‿ɛ̃m‿ˈɔ/ (acronym)
OMG, OGM
  (rolnictwo, rolniczy) (biologia, biologiczny) organizm zmodyfikowany genetycznie;

Gabon /ˈɡabɔ̃n/ (pn)
Gabón
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gabonka /ɡaˈbɔ̃ŋka/ (n)
gabonesa
  obywatelka Gabonu

Gabończyk /ɡaˈbɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
gabonés
  obywatel Gabonu

Gabriel /ˈɡabrʲjɛl/ (pn)
Gabriel
  imię męskie;

Gagra /ɡˈaɡra/ (pn)
Gagra
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, u stóp Kaukazu;

Gal /ɡal/ (n)
galo
  mieszkaniec starożytnej Galii;

Galaktyka Andromedy /ɡaˈlaktɨka ˌãndrɔ̃ˈmɛdɨ/ (pn)
galaxia de Andrómeda
  (astronomia, astronomiczny) galaktyka spiralna w gwiazdozbiorze Andromedy oznaczona jako M31;

Galapagos /ɡˌalapˈaɡɔs/ (pn)
Galápagos
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z prowincji w Ekwadorze;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Spokojnym, na zachód od wybrzeża Ameryki Południowej;

Galia /ˈɡalʲja/ (pn)
Galia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie

Galicia /ɡalˈisja/ (pn)
Galicia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii

Galicja /ɡaˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Galitzia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;

Galilea /ˌɡalʲiˈlɛa/ (pn)
Galilea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;
  (geografia, geograficzny) gmina w Hiszpanii, w prowincji La Rioja;

Galilejczyk /ˌɡalʲiˈlɛjʧ̑ɨk/ (n)
galileo
  mieszkaniec Galilei

Galisyjczyk /ɡˌalisˈɨjtʃɨk/ (n)
gallego
  mieszkaniec Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)

Gambia /ˈɡãmbʲja/ (pn)
Gambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gandawa /ɡãnˈdava/ (pn)
Gante
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Ganges /ˈɡãŋɡɛs/ (pn)
Ganges
  (geografia, geograficzny) rzeka w Indiach;

Gargantua /ɡˌarɡantˈua/ (pn)
Gargantúa
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu;

Garonna /ɡaˈrɔ̃nːa/ (pn)
Garona
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji;

Gaskonia /ɡaskˈɔɲʲa/ (pn)
Gascuña
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji;

Gaza /ˈɡaza/ (pn)
Gaza
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;
  (geografia, geograficzny) prowincja Mozambiku;

Gazańczyk /ɡazˈaɲtʃɨk/ (n)
gazatí
  obywatel Strefy Gazy

Genowefa /ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa/ (pn)
Genoveva
  imię żeńskie;

Genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (pn)
Génova
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;

Georgia Południowa /dʒˈɔrdʒja pˌɔwudɲʲˈɔva/ (pn)
Georgia del Sur, Isla San Pedro
  (geografia, geograficzny) brytyjska wyspa na południowym Atlantyku, stanowiąca część zamorskiego terytorium Georgia Południowa i Sandwich Południowy

German /ˈɡɛrmãn/ (pn)
Germán
  imię męskie pochodzenia łacińskiego

Germanin /ɡɛrmˈaɲin/ (n)
germano
  (etnografia, etnograficzny) członek plemienia indoeuropejskiego zamieszkującego w średniowieczu tereny północnej i środkowo-północnej Europy;

Germanka /ɡɛrmˈaŋka/ (n)
germana
  mieszkanka Germanii

Gerwazy /ɡɛrˈvazɨ/ (pn)
Gervasio
  imię męskie;

Geszur /ɡˈɛʃur/ (pn)
Gesur
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowej części Golanu, na wschód od Jeziora Galilejskiego;

Ghana /ˈɡãna/ (pn)
Ghana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Ghanka /ˈɡãŋka/ (n)
ghanesa
  obywatelka Ghany

Ghańczyk /ˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ghanés
  obywatel Ghany

Gibraltar /ɟiˈbraltar/ (pn)
Gibraltar
  (geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego

Gioconda /ɡʲɔtsˈɔnda/ (pn)
Gioconda
  (sztuka) kobieta sportretowana na słynnym obrazie Leonarda da Vinci

Goa /ɡˈɔa/ (pn)
Goa
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;

Godzilla /ɡɔˈʥ̑ilːa/ (pn)
Godzilla
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;

Godzina dla Ziemi /ɡɔdʑˈina dla ʑˈɛmi/ (n)
Hora del Planeta
  ekologiczna akcja wygaszania świateł, obchodzona jako święto w ostatnią sobotę marca;

Golgota /ɡɔlɡˈɔta/ (pn)
Gólgota
  (geografia, geograficzny) (biblijny) niewielkie wzniesienie w Jerozolimie, na którym miał umrzeć Jezus;

Gori /ɡˈɔri/ (pn)
Gori
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Wewnętrzna Kartlia;

Gouda /ɡɔˈuda/ (pn)
Gouda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej części Holandii;

Graz /ɡrˈas/ (pn)
Graz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, stolica kraju związkowego Styria, położone nad rzeką Murą, u podnóża Alp Styryjskich;

Grecja /ˈɡrɛʦ̑ʲja/ (pn)
Grecia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;

Greczynka /ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
griega
  osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji

Grek /ɡrɛk/ (n)
griego
  człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji

Grenada /ɡrɛ̃ˈnada/ (pn)
Granada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Hiszpanii;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Grenadyn, największa wyspa państwa (1.1)

Grenlandczyk /ɡrɛnlˈanttʃɨk/ (n)
groenlandés
  mieszkaniec Grenlandii

Grenlandia /ɡrɛ̃nˈlãndʲja/ (pn)
Groenlandia
  (geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;

Grenlandka /ɡrɛnlˈantka/ (n)
groenlandesa
  mieszkanka Grenlandii

Grenoble /ɡrɛnˈɔblɛ/ (pn)
Grenoble
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Gruzinka /ɡruˈʑĩŋka/ (n)
georgiana
  kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji

Gruzja /ˈɡruzʲja/ (pn)
Georgia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;

Gryzonia /ɡrɨˈzɔ̃ɲja/ (pn)
Grisones
  (geografia, geograficzny) jeden z dwudziestu sześciu szwajcarskich kantonów;

Grzegorz /ˈɡʒɛɡɔʃ/ (pn)
Gregorio
  imię męskie;

Guam /ˈɡu<sup>w</sup>ãm/ (pn)
Guam
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Guamczyk /ɡuˈamtʃɨk/ (n)
guameño
  mieszkaniec Guamu

Guamka /ɡuˈamka/ (n)
guameña
  mieszkanka Guamu

Gudźarat /ɡudʑˈarat/ (pn)
Guyarat
  (geografia, geograficzny) stan w Indiach, leżący w północno-zachodniej części kraju;

Gujana /ɡuˈjãna/ (pn)
Guyana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;

Gujana Francuska /ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Guayana Francesa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;

Gujanka /ɡuˈjãŋka/ (n)
guyanesa
  obywatelka Gujany

Gujańczyk /ɡuˈjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
guyanés
  obywatel Gujany

Gujenna /ɡujˈɛnna/ (pn)
Guyena
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji;

Guria /ɡˈurja/ (pn)
Guria
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji

Gwadalkiwir /ˌɡvadalʲˈcivʲir/ (pn)
Guadalquivir
  (geografia, geograficzny) rzeka w Hiszpanii;

Gwadelupa /ˌɡvadɛˈlupa/ (pn)
Guadalupe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;

Gwadiana /ɡvaˈdʲjãna/ (pn)
Guadiana
  (geografia, geograficzny) rzeka na Półwyspie Iberyjskim;

Gwatemala /ˌɡvatɛ̃ˈmala/ (pn)
Guatemala
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;

Gwatemalczyk /ˌɡvatɛ̃ˈmalʧ̑ɨk/ (n)
guatemalteco
  obywatel Gwatemali

Gwatemalka /ˌɡvatɛ̃ˈmalka/ (n)
guatemalteca
  obywatelka Gwatemali

Gwiazda Wieczorna /ˈɡvʲjazda vʲjɛˈʧ̑ɔrna/ (pn)
lucero de la tarde, Héspero
  (astronomia, astronomiczny) Wenus widoczna nad horyzontem po zachodzie Słońca

Gwinea /ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;

Gwinea Bissau /ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/ (pn)
Guinea-Bissau, Guinea-Bisáu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;

Gwinea Równikowa /ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/ (pn)
Guinea Ecuatorial
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Góra Oliwna /ɡˈura ɔlˈivna/ (pn)
monte de los Olivos
  (geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei;

Górna Austria /ɡˈurna ˈawstrja/ (pn)
Alta Austria
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu;

Górna Kraina /ɡˈurna kraˈina/ (pn)
Alta Carniola
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Słowenii, część Krainy;

Górny Śląsk /ɡˈurnɨ ɕlˈɔ̃sk/ (pn)
Alta Silesia
  (geografia, geograficzny) część Śląska należąca obecnie do Polski i Czech;

Góry Baskijskie /ɡˈurɨ baskˈijskʲɛ/ (pn)
montes vascos
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w północnej Hiszpanii, pomiędzy Górami Kantabryjskimi na zachodzie i Pirenejami na wschodzie;

Góry Betyckie /ɡˈurɨ bɛtˈɨtskʲɛ/ (pn)
Cordilleras Béticas, Sistemas Béticos
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-wschodniej części Półwyspu Iberyjskiego, w Hiszpanii;

Góry Iberyjskie /ɡˈurɨ ˌibɛrˈɨjskʲɛ/ (pn)
Cordillera Ibérica, Sistema Ibérico
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Hiszpanii;

Góry Kantabryjskie /ɡˈurɨ kˌantabrˈɨjskʲɛ/ (pn)
Cordillera Cantábrica
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w północnej części Hiszpanii na Półwyspie Iberyjskim, położone na północnym skraju Mesety Iberyjskiej, usytuowane równolegle do wybrzeża Zatoki Biskajskiej;

Góry Kastylijskie /ɡˈurɨ kˌastɨlˈijskʲɛ/ (pn)
Sistema Central
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Hiszpanii i Portugalii, w środkowej części Mesety Iberyjskiej;

Góry Katalońskie /ɡˈurɨ kˌatalˈɔɲskʲɛ/ (pn)
Cordilleras Costero Catalanas
  (geografia, geograficzny) góry w północno-wschodniej Hiszpanii rozciągające się wzdłuż brzegu Morza Śródziemnego, od Pirenejów do doliny rzeki Ebro;

Góry Skaliste /ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ/ (pn)
Montañas Rocosas, Rocosas
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej;

Góry Toledańskie /ɡˈurɨ tˌɔlɛdˈaɲskʲɛ/ (pn)
Montes de Toledo
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na Półwyspie Iberyjskim oddzielający doliny Tagu i Gwadiany;

Göteborg /ɡˈɛtɛbɔrɡ/ (pn)
Gotemburgo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat;

HIV /xʲif/ (acronym)
VIH
  (medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;

Habakuk /xabˈakuk/ (pn)
Habacuc, Habacuque
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Hades /ˈxadɛs/ (pn)
Hades
  (mitologia grecka) bóg zmarłych i świata pozagrobowego, utożsamiany z rzymskim Plutonem;

Haga /ˈxaɡa/ (pn)
La Haya
  (geografia, geograficzny) miasto w Holandii;

Hagåtña /xaɡˈɔtɲʲa/ (pn)
Agaña
  (geografia, geograficzny) stolica Guamu, amerykańskiego terytorium zależnego położonego na Pacyfiku;

Haitańczyk /ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
haitiano
  obywatel Haiti

Haiti /xaˈ<sup>j</sup>itʲi/ (pn)
Haití
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;

Hajfong /xˈajfɔŋk/ (pn)
Hải Phòng
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej części Wietnamu, w delcie Rzeki Czerwonej, nad Zatoką Tonkińską;

Hama /xˈama/ (pn)
Hama
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Syrii;

Hamadan /xamˈadan/ (pn)
Hamadán
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie;

Hamburg /ˈxãmburk/ (pn)
Hamburgo
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Hamilkar /xãˈmʲilkar/ (pn)
Amílcar
  punickie imię męskie;

Hannibal /xãɲˈːibal/ (pn)
Aníbal
  imię męskie;

Hanoi /ˈxãnɔj/ (pn)
Hanói
  (geografia, geograficzny) stolica Wietnamu;

Hawaje /xaˈvajɛ/ (pn)
Hawái
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan USA położony na archipelagu Hawajów (1.1)

Hawana /xaˈvãna/ (pn)
La Habana
  (geografia, geograficzny) miasto portowe, stolica Kuby;

Hebrajczyk /xɛbrˈajtʃɨk/ (n)
hebreo
  (biblijny) (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego, półkoczowniczego ludu semickiego posługującego się biblijnym językiem hebrajskim

Hefajstos /xɛˈfajstɔs/ (pn)
Hefesto
  (mitologia grecka) bóg ognia, wulkanów, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z rzymskim Wulkanem;

Hektor /ˈxɛktɔr/ (pn)
Héctor
  (mitologia grecka) królewicz i najdzielniejszy bohater trojański, syn Priama
  imię męskie;

Helena /xɛˈlɛ̃na/ (pn)
Elena
  (oficjalnie) (urzędowy) polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Helsinki /xɛlˈsʲĩnʲci/ (pn)
Helsinki
  (geografia, geograficzny) stolica Finlandii;

Henryk /ˈxɛ̃nrɨk/ (pn)
Enrique
  imię męskie

Hera /ˈxɛra/ (pn)
Hera
  (mitologia grecka) bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, utożsamiana z rzymską Junoną;

Herat /xˈɛrat/ (pn)
Herāt
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat;

Herceg-Bośnia /xɛrʦ̑ɛɡˈbɔɕɲa/ (pn)
Herzeg-Bosnia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Hercegowina /ˌxɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Herzegovina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie; część składowa państwa Bośnia i Hercegowina;

Herkules /xɛrˈkulɛs/ (pn)
Hércules
  (mitologia rzymska) mityczny heros;
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na półkuli północnej;

Herod /ˈxɛrɔt/ (pn)
Herodes
  historyczne i biblijne imię męskie pochodzenia greckiego

Hestia /ˈxɛstʲja/ (pn)
Hestia
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 46;
  (mitologia grecka) bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny;

Hezjod /ˈxɛzʲjɔt/ (pn)
Hesíodo
  (literacko) grecki epik;

Hieronim /xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm/ (pn)
Jerónimo
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Hilary /xʲiˈlarɨ/ (pn)
Hilario
  imię męskie;

Himalaje /ˌxʲĩmaˈlajɛ/ (n)
Himalaya
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;

Hims /çˈims/ (pn)
Homs
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Syrii w dolinie rzeki Orontes;

Hindus /ˈxʲĩndus/ (n)
indio, hindú
  obywatel Indii

Hinduska /xʲĩnˈduska/ (n)
hindú, india, inda
  obywatelka Indii

Hiob /xʲjɔp/ (pn)
Job
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna;

Hippona /çippˈɔna/ (pn)
Hipona
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północno-wschodniej Algierii, niedaleko obecnego miasta Annaba;

Hiroszima /ˌxʲirɔˈʃʲĩma/ (pn)
Hiroshima
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii, na wyspie Honsiu;

Hisar /çˈisar/ (pn)
Hisor
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Tadżykistanie;

Hiszpan /ˈxʲiʃpãn/ (n)
español
  człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

Hiszpania /xʲiʃˈpãɲja/ (pn)
España
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

Hiszpanka /xʲiʃˈpãnka/ (n)
española
  kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii

Holandia /xɔˈlãndʲja/ (pn)
Holanda
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
Holanda, Países Bajos
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Holender /xɔˈlɛ̃ndɛr/ (n)
holandés
  człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii

Holenderka /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka/ (n)
holandesa
  kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii

Homer /ˈxɔ̃mɛr/ (pn)
Homero
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”;

Honduranin /ˌxɔ̃nduˈrãɲĩn/ (n)
hondureño
  obywatel Hondurasu

Honduranka /ˌxɔ̃nduˈrãŋka/ (n)
hondureña
  obywatelka Hondurasu

Honduras /xɔ̃nˈduras/ (pn)
Honduras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Hongkong /ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/ (pn)
Hong Kong
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;

Hongkończyk /xɔŋkkˈɔɲtʃɨk/ (n)
hongkonés
  mieszkaniec Hongkongu

Honolulu /ˌxɔ̃nɔˈlulu/ (pn)
Honolulu, Honolulú
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Hawaje;

Horacy /xɔˈraʦ̑ɨ/ (pn)
Horacio
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Horus /ˈxɔrus/ (pn)
Horus
  (mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;

Houston /xɔˈustɔn/ (pn)
Houston
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto stanu Teksas, w Stanach Zjednoczonych;

Hubal /xˈubal/ (pn)
Hubal
  (mitologia arabska) przedislamski bóg słońca i księżyca, najwyższa postać panteonu mekkańskiego;

Hun /xˈun/ (n)
huno
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę;

Hydra /ˈxɨdra/ (pn)
Hidra
  (mitologia grecka) wielogłowy wąż wodny, spłodzony przez Tyfona i Echidnę;

Ibiza /iˈbʲiza/ (pn)
Ibiza
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica wyspy (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, w archipelagu Balearów;
  (motoryzacja) model samochodu osobowego hiszpańskiej marki SEAT;

Ignacy /iɡˈnaʦ̑ɨ/ (pn)
Ignacio
  imię męskie;

Iksiński /ikɕˈiɲski/ (n)
fulano
  (potocznie, potoczny) bliżej nieokreślony lub nieznany mężczyzna

Ildefons /ilˈdɛfɔ̃w̃s/ (pn)
Ildefonso
  imię męskie;

Ilek /ˈilɛk/ (pn)
Río Ilek
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i w Rosji zauralskiej, lewy dopływ Uralu;

Iliki /iˈlʲici/ (pn)
Lago Iliki
  (geografia, geograficzny) jezioro w Beocji, w centralnej Grecji

Imeretia /ˌimɛrˈɛtja/ (pn)
Región de Imericia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodniej Gruzji

Imperium Rzymskie /impˈɛrjum ʒˈɨmskʲɛ/ (pn)
Imperio Romano
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo obejmujące obszary basenu Morza Śródziemnego

Indianin /ĩnˈdʲjä̃ɲĩn/ (n)
indio
  czerwonoskóry, rdzenny mieszkaniec obu Ameryk, zaliczany do rasy żółtej;

Indie /ˈĩndʲjɛ/ (pn)
India
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Indochiny /ˌindɔçˈinɨ/ (pn)
Indochina
  (geografia, geograficzny) wschodnia część Półwyspu Indochińskiego

Indoeuropejczyk /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
indoeuropeo
  (językoznawstwo, językoznawczy) członek grupy ludów posługujących się językami indoeuropejskimi;

Indonezja /ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Indonesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;

Indonezyjczyk /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
indonesio
  obywatel Indonezji

Indonezyjka /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjka/ (n)
indonesia
  obywatelka Indonezji

Inguszetia /ˌiŋɡuʃˈɛtja/ (pn)
Ingusetia
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Innocenty /ˌĩnːɔˈʦ̑ɛ̃ntɨ/ (pn)
Inocencio
  imię męskie;

Innsbruck /ˈinnzbrutsk/ (pn)
Innsbruck
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Austrii, stolica kraju związkowego Tyrol, położone w dolinie rzeki Inn;

Internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (pn)
Internet
  (informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa;

Io /ˈi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
Ío
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85;
  (mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa;
  (astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza;

Irak /ˈirak/ (pn)
Iraq, Irak
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;

Irakijczyk /ˌiraˈcijʧ̑ɨk/ (n)
iraquí
  obywatel Iraku

Irakijka /ˌiraˈcijka/ (n)
iraquí
  obywatelka Iraku

Iran /ˈirãn/ (pn)
Irán
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
Iran
  (geografia, geograficzny) hiszpańska miejscowość w Katalonii, w prowincji Lleida;

Iranka /iˈrãŋka/ (n)
iraní
  obywatelka Iranu

Irańczyk /iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
iraní
  obywatel Iranu

Irbil /ˈirbʲil/ (pn)
Erbil
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku;

Irena /iˈrɛ̃na/ (pn)
Irene
  imię żeńskie;

Irlandczyk /irˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
irlandés
  osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej

Irlandia /irˈlãndʲja/ (pn)
Irlanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;

Irlandia Północna /irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Irlanda del Norte
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;

Irlandka /irˈlãntka/ (n)
irlandesa
  kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej

Islandczyk /isˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
islandés
  człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii

Islandia /isˈlãndʲja/ (pn)
Islandia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;

Islandka /isˈlãntka/ (n)
islandesa
  kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii

Itaka /iˈtaka/ (pn)
Ítaca
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;

Iworyjczyk /ˌivɔˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
marfileño
  obywatel Wybrzeża Kości Słoniowej

Iworyjka /ˌivɔˈrɨjka/ (n)
marfileña
  obywatelka Wybrzeża Kości Słoniowej

Izaak /iˈzaːk/ (pn)
Isaac
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Izmir /ˈizmir/ (pn)
Esmirna
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w zachodniej Turcji nad Zatoką Izmirską;

Izrael /izˈraɛl/ (pn)
Israel
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;

Izraelczyk /ˌizraˈɛlʧ̑ɨk/ (n)
israelí
  obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael

Izraelita /ˌizraɛˈlʲita/ (n)
israelita
  (starożytność) przedstawiciel narodu żydowskiego w epoce Starego Testamentu;

Jacek /ˈjaʦ̑ɛk/ (pn)
Jacinto
  imię męskie;

Jahwe /ˈjaxfɛ/ (pn)
Yahveh
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;

Jakub /ˈjakup/ (pn)
Jacob
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
Jaime, Santiago, Diego, Jacobo, Iago
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jamajczyk /jãˈmajʧ̑ɨk/ (n)
jamaicano
  obywatel Jamajki

Jamajka /jãˈmajka/ (n)
jamaicana
  mieszkanka Jamajki (1.1-2), obywatelka Jamajki

Jamajka /jãˈmajka/ (pn)
Jamaica
  (geografia, geograficzny) państwo położone na tej wyspie (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim;

Jamusukro /ˌjãmuˈsukrɔ/ (pn)
Yamusukro
  (geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej;

Jan /jãn/ (pn)
Juan
  imię męskie;

Jan Kowalski /jˈan kɔvˈalski/ (n)
Juan Pérez
  ktoś typowy, przeciętny, anonimowy obywatel

Jankes /jˈaŋkɛs/ (n)
yanqui
  (pogardliwie) albo (żartobliwie) Amerykanin

Japonia /jaˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Japón
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Japonka /jaˈpɔ̃nka/ (n)
japonesa
  kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii

Japończyk /jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
japonés
  osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii

Jazd /jˈast/ (pn)
Yazd
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie;

Jałta /ˈjawta/ (pn)
Yalta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;

Jegorjewsk /jɛɡˈɔrjɛfsk/ (pn)
Yegórievsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, położone na południowy wschód od Moskwy;

Jejsk /jˈɛjsk/ (pn)
Yeisk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Azowskim;

Jelec /jˈɛlɛts/ (pn)
Yelets
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie lipieckim;

Jemen /ˈjɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Yemen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;

Jemenka /jɛ̃ˈmɛ̃ŋka/ (n)
yemení
  obywatelka Jemenu

Jemeńczyk /jɛ̃ˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
yemení
  obywatel Jemenu

Jena /jˈɛna/ (pn)
Jena
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, nad rzeką Soławą;

Jenisej /jɛ̇̃ˈɲisɛj/ (pn)
Yeniséi
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Jeremiasz /jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/ (pn)
Jeremías
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jerozolima /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/ (pn)
Jerusalén
  (geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;

Jerycho /jɛˈrɨxɔ/ (pn)
Jericó
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej;

Jerzy /ˈjɛʒɨ/ (pn)
Jorge
  imię męskie;

Jezioro Chantajskie /jɛʑˈɔrɔ xantˈajskʲɛ/ (pn)
lago de Khantaï
  (geografia, geograficzny) jezioro w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim;

Jezus /ˈjɛzus/ (pn)
Jesús
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;

Jezus Chrystus /ˈjɛzus ˈxrɨstus/ (pn)
Jesucristo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;

Jezusek /jɛzˈusɛk/ (pn)
Jesusito, Niño Jesús
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Dzieciątko Jezus
Jesusito
  (zdrobniale) od: Jezus

Joachim /jɔˈaxʲĩm/ (pn)
Joaquín
  imię męskie;

Joanna /jɔˈãnːa/ (pn)
Juana
  imię żeńskie;

Joel /ˈjɔɛl/ (pn)
Joel
  (biblijny) Księga Joela;
  (rzadki, rzadko używany) polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jolanta /jɔˈlãnta/ (pn)
Yolanda
  polskie imię żeńskie;

Jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (pn)
Jonás
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Jordan /ˈjɔrdãn/ (pn)
Jordán, Río Jordán
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;

Jordania /jɔrˈdãɲa/ (pn)
Jordania
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;

Jordanka /jɔrˈdãnka/ (n)
jordana
  obywatelka Jordanii

Jordańczyk /jɔrˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
jordano
  obywatel Jordanii

Jowisz /ˈjɔvʲiʃ/ (pn)
Júpiter
  (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; syn Saturna i Ops; mąż Junony; wraz z Junoną i Minerwą tworzył triadę kapitolińską; obok Marsa i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych; czwarty (po Słońcu, Księżycu i Wenus) najjaśniejszy obiekt na niebie;

Jozafat /jɔzˈafat/ (pn)
Josafat
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Juda /ˈjuda/ (pn)
Judá
  imię męskie pochodzenia semickiego; imię biblijne;
Judea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy;

Judasz /jˈudaʃ/ (pn)
Judas
  (biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;

Judea /juˈdɛa/ (pn)
Judea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;

Jugosławia /ˌjuɡɔˈswavʲja/ (pn)
Yugoslavia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;

Jugosłowianin /ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
yugoslavo
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Jugosławii

Jugosłowianka /jˌuɡɔswɔvʲˈaŋka/ (n)
yugoslava
  (historia, historyczny, historycznie) obywatelka Jugosławii

Julia /ˈjulʲja/ (pn)
Julia
  imię żeńskie;

Juliusz /ˈjulʲjuʃ/ (pn)
Julio
  imię męskie;

Juniper /juɲˈipɛr/ (pn)
Junípero
  imię męskie

Jura /jˈura/ (pn)
Jura
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuskojęzyczny kanton, w północno-zachodniej części Szwajcarii;

Józef /ˈjuzɛf/ (pn)
José
  polskie imię męskie;

Józefa /juˈzɛfa/ (pn)
Josefa
  imię żeńskie;

Józia /jˈuʑa/ (pn)
Pepita
  (zdrobniale) poufała forma żeńskiego imienia Józefa

KRLD /ˌka‿ɛr‿ɛl‿ˈdɛ/ (acronym)
RPDC
  = Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna

Kabardo-Bałkaria /kabˈardɔbawkˈarja/ (pn)
Kabardia-Balkaria, Kabardino-Balkaria
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;

Kabowerdeńczyk /kˌabɔvɛrdˈɛɲtʃɨk/ (n)
caboverdiano
  (rzadki, rzadko używany) obywatel Republiki Zielonego Przylądka

Kadyks /ˈkadɨks/ (pn)
Cádiz
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Kafarnaum /kafˈarnawm/ (pn)
Cafarnaúm
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;

Kain /kˈain/ (pn)
Caín
  (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;

Kair /ˈka<sup>j</sup>ir/ (pn)
El Cairo
  (geografia, geograficzny) stolica Egiptu;

Kajmanka /kajmˈaŋka/ (n)
caimanesa
  mieszkanka Kajmanów

Kajmany /kajˈmãnɨ/ (pn)
Islas Caimán
  (geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej;

Kajmańczyk /kajmˈaɲtʃɨk/ (n)
caimanés
  mieszkaniec Kajmanów

Kaka /ˈkaka/ (pn)
Caca
  (mitologia rzymska) postać mitologiczna, siostra Kakusa, wnuczka Hefajstosa;

Kalifornia /ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/ (pn)
California
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Kalifornijczyk /kˌalifɔrɲˈijtʃɨk/ (n)
californio
  mieszkaniec Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych

Kalifornijka /kˌalifɔrɲˈijka/ (n)
california, californiana
  mieszkanka Kalifornii, stanu w Stanach Zjednoczonych

Kaliningrad /kˌaliɲˈiŋɡrat/ (pn)
Kaliningrado
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku;

Kaliopa /kaˈlʲjɔpa/ (pn)
Calíope
  (mitologia grecka) muza poezji epicznej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Kalkuta /kalˈkuta/ (pn)
Calcuta
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach (egzonim wariantowy wg KSNG);

Kalmar /ˈkalmar/ (pn)
Kalmar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Szwecji, nad Cieśniną Kalmarską;

Kambodża /kãmˈbɔʤ̑a/ (pn)
Camboya
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;

Kambodżanin /ˌkãmbɔˈʤ̑ãɲĩn/ (n)
camboyano
  mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży

Kambodżanka /ˌkãmbɔˈʤ̑ãŋka/ (n)
camboyana
  obywatelka Kambodży

Kamerun /kãˈmɛrũn/ (pn)
Camerún
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kamerunka /ˌkãmɛˈrũŋka/ (n)
camerunesa
  obywatelka Kamerunu

Kameruńczyk /ˌkãmɛˈrũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
camerunés
  obywatel lub mieszkaniec Kamerunu

Kamil /ˈkãmʲil/ (pn)
Camilo
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Kanada /kãˈnada/ (pn)
Canadá
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Kanadyjczyk /ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
canadiense
  obywatel Kanady

Kanaryjczyk /kˌanarˈɨjtʃɨk/ (n)
canariense, canario
  mieszkaniec Wysp Kanaryjskich

Kanał Korsykański /kˈanaw kˌɔrsɨkˈaɲski/ (pn)
canal de Córcega
  (geografia, geograficzny) cieśnina w zachodniej części Morza Śródziemnego oddzielająca Korsykę od archipelagu Wysp Toskańskich;

Kanał Sueski /ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci/ (n)
canal de Suez
  (geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym;

Kanossa /kanˈɔssa/ (pn)
Canossa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Kantabria /kantˈabrja/ (n)
Cantabria
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnej Hiszpanii, nad brzegiem Zatoki Biskajskiej

Kapsztad /ˈkapʃtat/ (pn)
Ciudad del Cabo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;

Kapua /kapˈua/ (pn)
Capua
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położone na południe od Rzymu nad rzeką Volturno;

Karaczajo-Czerkiesja /kˌaratʃˈajɔtʃɛrkʲˈɛsja/ (pn)
Karacháyevo-Cherkesia
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;

Karadż /kˈaratʃ/ (pn)
Karaj
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, po południowej stronie gór Elburs;

Karbala /karbˈala/ (pn)
Kerbala
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej części Iraku, w pobliżu Eufratu;

Karelia /kaˈrɛlʲja/ (pn)
Carelia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii;

Kargopol /karɡˈɔpɔl/ (pn)
Kárgopol
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, na terenie obwodu archangielskiego, na lewym brzegu rzeki Onegi;

Karol /ˈkarɔl/ (pn)
Carlos
  imię męskie;

Karpaty /karˈpatɨ/ (pn)
Cárpatos
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;

Karszy /kˈarʃɨ/ (pn)
Qarshi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Uzbekistanie, nad Kaszka-darią, ośrodek administracyjny wilajetu kaszkadaryjskiego;

Kartagena /kˌartaɡˈɛna/ (pn)
Cartagena
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-wschodniej Hiszpanii, nad Morzem Śródziemnym w regionie Murcja;

Kartagina /kˌartaɡʲˈina/ (pn)
Cartago
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu

Kartagińczyk /ˌkartaˈɟĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
cartaginés, cartaginense
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Kartaginy

Kartlia /kˈartlja/ (pn)
Kartli
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczna kraina we wschodniej Gruzji;

Karyntia /karˈɨntja/ (pn)
Carintia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii

Kasjopea /ˌkasʲjɔˈpɛa/ (pn)
Casiopea
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 5 jasnych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie litery W;
  (mitologia grecka) królowa Etiopii, żona Cefeusza i matka Andromedy, po śmierci przeniesiona na firmament jako gwiazdozbiór Kasjopei (1.2);

Kastylia /kastˈɨlja/ (n)
Castilla
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;

Kaszan /kˈaʃan/ (pn)
Kashan
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie w ostanie Isfahan;

Kaszmir /ˈkaʃmʲir/ (pn)
Cachemira
  (geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim

Kaszyn /kˈaʃɨn/ (pn)
Kashin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w obwodzie twerskim;

Katalonia /ˌkataˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Cataluña
  (geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;

Katalonka /kˌatalˈɔŋka/ (n)
catalana
  osoba płci żeńskiej narodowości katalońskiej, mieszkanka Katalonii

Katalończyk /ˌkataˈlɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
catalán
  osoba płci męskiej narodowości katalońskiej, mieszkaniec Katalonii

Katar /ˈkatar/ (pn)
Qatar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;

Katarczyk /kaˈtarʧ̑ɨk/ (n)
catarí
  obywatel Kataru

Katarka /kaˈtarka/ (n)
catarí
  obywatelka Kataru

Katarzyna /ˌkataˈʒɨ̃na/ (pn)
Catalina
  polskie imię żeńskie;

Katmandu /katˈmãndu/ (pn)
Katmandú
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu

Kazach /ˈkazax/ (n)
kazajo
  osoba narodowości kazachskiej

Kazachstan /kaˈzaxstãn/ (pn)
Kazajistán, Kazajstán
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;

Kazaszka /kaˈzaʃka/ (n)
kazaja
  obywatelka Kazachstanu

Kazwin /kˈazvin/ (pn)
Qazvín
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie;

Kałmucja /kawmˈutsja/ (pn)
Kalmukia
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;

Kefas /kˈɛfas/ (n)
Cefas
  (biblijny) aramejski wariant imienia apostoła Piotra

Keiko /kɛˈikɔ/ (pn)
Keiko
  japońskie imię żeńskie;

Kenia /ˈkɛ̃ɲja/ (pn)
Kenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kenijczyk /kɛ̃ˈɲijʧ̑ɨk/ (n)
keniano, keniata
  obywatel lub mieszkaniec Kenii

Kenijka /kɛ̃ˈɲijka/ (n)
keniana, keniata
  obywatelka Kenii

Kent /kɛ̃nt/ (pn)
Kent
  (geografia, geograficzny) nazwa wielu hrabstw, miejscowości, gmin oraz innych toponimów w krajach anglojęzycznych;

Kerman /kˈɛrman/ (pn)
Kermán
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie;

Kermanszah /kɛrmˈanʃax/ (pn)
Kermanshah
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Iranie, stolica ostanu;

Kigali /ciˈɡalʲi/ (pn)
Kigali
  (geografia, geograficzny) stolica Rwandy;

Kijów /ˈcijuf/ (pn)
Kiev
  (geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

Kil /cil/ (pn)
Quilla
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kilimandżaro /ˌcilʲĩmãn͇ˈʤ̑arɔ/ (pn)
Kilimanjaro
  (geografia, geograficzny) najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią;

Kingisepp /kiŋɡʲˈisɛpp/ (pn)
Kingisepp
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, nad rzeką Ługa;

Kingston /ˈcĩŋkstɔ̃n/ (pn)
Kingston
  (geografia, geograficzny) stolica Jamajki;

Kirenia /kirˈɛɲʲa/ (pn)
Kyrenia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Cyprze, nad Morzem Śródziemnym;

Kirgistan /cirʲˈɟistãn/ (pn)
Kirguizistán, Kirguistán
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Kiribati /ˌcirʲiˈbatʲi/ (pn)
Kiribati
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Kiribatyjczyk /ˌcirʲibaˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
kiribatiano
  obywatel Kiribati

Kiribatyjka /ˌcirʲibaˈtɨjka/ (n)
kiribatiana, kiribatí
  obywatelka Kiribati

Kirkuk /kˈirkuk/ (pn)
Kirkuk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, w Kurdystanie;

Kiszyniów /ciˈʃɨ̃ɲuf/ (pn)
Chisinau
  (geografia, geograficzny) stolica Mołdawii;

Klara /ˈklara/ (pn)
Clara
  imię żeńskie;

Klaudia /ˈklawdʲja/ (pn)
Claudia
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Klaudiusz /ˈklawdʲjuʃ/ (pn)
Claudio
  imię męskie;

Klin /klˈin/ (pn)
Klin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim;

Klotylda /klɔˈtɨlda/ (pn)
Clotilde
  imię żeńskie;

Knin /kɲˈin/ (pn)
Knin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji;

Kocyt /ˈkɔʦ̑ɨt/ (pn)
Cocito
  (mitologia grecka) jedna z rzek Hadesu; rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych;

Kokand /kˈɔkant/ (pn)
Kokand
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w wilajecie fergańskim, we wschodnim Uzbekistanie, w południowo-zachodniej części Kotliny Fergańskiej;

Kokytos /kɔˈkɨtɔs/ (pn)
Cocito
  (mitologia grecka) jedna z rzek Hadesu, rzeka lamentu, nad której brzegami błądzą dusze nie pogrzebanych jeszcze zmarłych;

Kolchida /kɔlçˈida/ (pn)
Cólquida
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego, na terenie obecnej Gruzji;

Kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Colonia
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;

Kolumb /ˈkɔlũmp/ (pn)
Colón
  (historia, historyczny, historycznie) spolszczone nazwisko włoskie odkrywcy i żeglarza Krzysztofa Kolumba

Kolumba /kɔlˈumba/ (pn)
Columba
  imię żeńskie

Kolumbia /kɔˈlũmbʲja/ (pn)
Colombia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Kolumbia Brytyjska /kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/ (pn)
Columbia Británica
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Kolumbijczyk /ˌkɔlũmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
colombiano
  obywatel Kolumbii

Kolumbijka /ˌkɔlũmˈbʲijka/ (n)
colombiana
  obywatelka Kolumbii

Kom /kˈɔm/ (pn)
Qom
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, w ostanie Kom;

Komi /ˈkɔ̃mʲi/ (pn)
Komi
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;

Komisja Europejska /kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (n)
Comisión Europea
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej;

Komory /kɔ̃ˈmɔrɨ/ (pn)
Comoras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Komoryjczyk /ˌkɔ̃mɔˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
comorano, comorense
  obywatel Komorów

Komoryjka /ˌkɔ̃mɔˈrɨjka/ (n)
comorana, comorense
  obywatelka Komorów

Konakry /kɔ̃ˈnakrɨ/ (pn)
Conakry
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei;

Konfederacja Szwajcarska /kˌɔnfɛdɛrˈatsja ʃfajtsˈarska/ (pn)
Confederación Suiza
  (oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa;

Konfucjusz /kɔnfˈutsjuʃ/ (pn)
Confucio
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof;

Kongijczyk /kɔ̃ŋʲˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
congoleño
  obywatel Demokratycznej Republiki Konga
  obywatel Konga

Kongo /ˈkɔ̃ŋɡɔ/ (pn)
Congo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Konstancja /kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja/ (pn)
Constancia, Constanza
  imię żeńskie;

Konstantyn /kɔ̃w̃ˈstãntɨ̃n/ (pn)
Constantino
  imię męskie;

Konstantyna /kˌɔnstantˈɨna/ (pn)
Constantina
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Algierii;

Konstantynopol /ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl/ (pn)
Constantinopla
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu;

Kopciuszek /kɔptɕˈuʃɛk/ (pn)
Cenicienta
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;

Kopenhaga /ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/ (pn)
Copenhague
  (geografia, geograficzny) stolica Danii;

Koran /ˈkɔrãn/ (pn)
Corán
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;

Kordoba /kɔrˈdɔba/ (n)
Córdoba
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja;

Korea /kɔˈrɛa/ (pn)
Corea
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa oraz (potocznie, potoczny) Półwysep Koreański;
  (potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa

Korea Południowa /kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Corea del Sur
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Korea Północna /kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Corea del Norte
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Koreanka /ˌkɔrɛˈãŋka/ (n)
coreana
  obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej

Koreańczyk /ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
coreano
  obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna /ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
República Popular Democrática de Corea, República Democrática Popular de Corea
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;

Korsyka /kɔrˈsɨka/ (pn)
Córcega
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;

Korsykanin /kˌɔrsɨkˈaɲin/ (n)
corso
  mieszkaniec Korsyki

Korsykanka /kˌɔrsɨkˈaŋka/ (n)
corsa
  mieszkanka Korsyki

Korynt /kˈɔrɨnt/ (pn)
Corinto
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo

Kos /kɔs/ (pn)
Cos
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez;

Kosma /ˈkɔsma/ (pn)
Cosme
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Kosowe Pole /kɔsˈɔvɛ pˈɔlɛ/ (pn)
Kosovo Polje
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Kosowie, położone na południowy zachód od Prisztiny, w kotlinie Kosowe Pole (1.2);

Kosowianin /kˌɔsɔvʲˈaɲin/ (n)
kosovar
  mieszkaniec Kosowa

Kosowianka /kˌɔsɔvʲˈaŋka/ (n)
kosovar
  obywatelka Kosowa

Kosowo /kɔˈsɔvɔ/ (pn)
Kosovo
  (geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;

Kostaryka /ˌkɔstaˈrɨka/ (pn)
Costa Rica
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Kostarykanin /ˌkɔstarɨˈkãɲĩn/ (n)
costarricense
  obywatel Kostaryki

Kostarykanka /ˌkɔstarɨˈkãŋka/ (n)
costarricense
  obywatelka Kostaryki

Kowno /kˈɔvnɔ/ (pn)
Kaunas
  drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii;

Kowrow /kˈɔvrɔf/ (pn)
Kovrov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w obwodzie włodzimierskim, nad Klaźmą;

Kozak /ˈkɔzak/ (n)
cosaco
  (historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji;

Koziorożec /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
Capricornio
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (pn)
Iglesia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska wspólnota religijna w danym miejscu, np. mieście, kraju; także wspólnota wszystkich wyznawców danej religii
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna instytucja społeczna obejmująca wspólnotę wiernych danej religii, zwykle chrześcijańskiej, przeważnie hierarchiczna;

Kraina /kraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
Carniola
  region historyczno-etnograficzny Słowenii;

Kraj Basków /ˈkraj ˈbaskuf/ (pn)
País Vasco, Vasconia
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna na pograniczu Francji i Hiszpanii, zamieszkiwana przez Basków;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, część Kraju Basków (1.1);

Kraków /ˈkrakuf/ (pn)
Cracovia
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;

Krasnodar /krasnˈɔdar/ (pn)
Krasnodar
  (geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;

Krasnokamsk /krasnˈɔkamsk/ (pn)
Krasnokamsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, nad Kamą;

Krasnoturjinsk /krˌasnɔtˈurjinsk/ (pn)
Krasnoturyinsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu;

Kronsztad /krˈɔnʃtat/ (pn)
Kronstadt
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, port morski położony na wyspie Kotlin w Zatoce Fińskiej;

Kropotkin /krɔpˈɔtkin/ (pn)
Kropotkin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Kubaniem;

Krym /krɨ̃m/ (pn)
Crimea
  (geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;

Kryspin /ˈkrɨspʲĩn/ (pn)
Crispín
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Krystian /ˈkrɨstʲjãn/ (pn)
Cristián
  imię męskie;

Krystyna /krɨˈstɨ̃na/ (pn)
Cristina
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Krzysztof /ˈkʃɨʃtɔf/ (pn)
Cristóbal
  polskie imię męskie pochodzenia łacińsko-greckiego;

Krzyż Południa /ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/ (pn)
Cruz del Sur
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;

Krzyżak /ˈkʃɨʒak/ (pn)
teutónico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rycerz Zakonu Szpitala Najświętszej Marii Panny Domu Niemieckiego w Jerozolimie (zakonu krzyżackiego)

Królestwo Hiszpanii /krulˈɛstfɔ çiʃpˈaɲʲi/ (pn)
Reino de España
  (urzędowy) oficjalna nazwa Hiszpanii

Ksawery /ksaˈvɛrɨ/ (pn)
Javier
  imię męskie;

Kserkses /ksˈɛrksɛs/ (pn)
Xerxes
  (historia, historyczny, historycznie) staroperskie imię męskie kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców

Księstwo Andory /kɕˈɛ̃stfɔː andˈɔrɨ/ (pn)
Principado de Andorra
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Andory jako państwa

Księstwo Asturii /kɕˈɛ̃stfɔː astˈurji/ (pn)
Principado de Asturias
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Asturii jako jednostki administracyjnej Królestwa Hiszpanii

Księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
Luna
  (astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;
Selene
  (mitologia grecka) (rzadki, rzadko używany) (zobacz) Selene

Kuala Lumpur /kuˈala lˈumpur/ (pn)
Kuala Lumpur
  (geografia, geograficzny) stolica Malezji;

Kuba /ˈkuba/ (pn)
Cuba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;
  (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;

Kubanka /kuˈbãŋka/ (n)
cubana
  obywatelka Kuby

Kubańczyk /kuˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
cubano
  obywatel Kuby

Kudymkar /kudˈɨmkar/ (pn)
Kudímkar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Rosji europejskiej, w Kraju Permskim;

Kujawy /kuˈjavɨ/ (n)
Cuyavia
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowej Polsce;

Kulab /kˈulap/ (pn)
Kulob
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Tadżykistanie;

Kunduz /kˈundus/ (pn)
Qundūz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Afganistanie, nad rzeką Kunduz, położone w północno-wschodniej części kraju;

Kunegunda /kˌunɛɡˈunda/ (pn)
Cunegunda
  rzadkie imię żeńskie pochodzenia germańskiego;

Kungur /kˈuŋɡur/ (pn)
Kungur
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim, siedziba administracyjna rejonu kungurskiego;

Kurd /kurt/ (n)
curdo
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel narodu zamieszkującego głównie Kurdystan

Kurdyjka /kurdˈɨjka/ (n)
curda, kurda
  (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka narodu zamieszkującego głównie Kurdystan

Kurdystan /kurdˈɨstan/ (pn)
Kurdistán
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów;

Kuwejt /ˈkuvɛjt/ (pn)
Kuwait
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;
  (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);

Kuwejtczyk /kuˈvɛjṭʧ̑ɨk/ (n)
kuwaití
  obywatel Kuwejtu

Kwirynał /kfirˈɨnaw/ (pn)
Quirinal, monte Quirinal
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) najwyższe z siedmiu wzgórz Rzymu;

Kłuszyno /kwuʃˈɨnɔ/ (pn)
Klúshino
  (geografia, geograficzny) wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim, miejsce bitwy w 1610 roku;

LGBT /ˌɛlɡjˌɛbˌɛtˈɛ/ (acronym)
LGBT
  = lesbijki, geje, osoby biseksualne i transgenderyczne – jako całość;

La Manche /lˈa mˈanxɛ/ (pn)
canal de la Mancha
  (geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji;

La Paz /lˈa pˈas/ (pn)
La Paz, Nuestra Señora de La Paz
  (geografia, geograficzny) (administracja) konstytucyjna stolica Boliwii;

La Serena /lˈa sɛrˈɛna/ (pn)
La Serena
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Chile;

Laon /lˈaɔn/ (pn)
Laon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;

Laos /ˈlaɔs/ (pn)
Laos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Laotanka /ˌlaɔˈtãŋka/ (n)
laosiana
  obywatelka Laosu

Laotańczyk /ˌlaɔˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
laosiano
  obywatel Laosu

Laponia /laˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Laponia
  (geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;

Laponka /lapˈɔŋka/ (n)
lapona
  kobieta narodowości lapońskiej

Larnaka /larnˈaka/ (pn)
Lárnaca
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-wschodnim wybrzeżu Cypru;

Las Vegas /lˈaz vˈɛɡas/ (pn)
Las Vegas
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nevada, w hrabstwie Clark;

Latakia /latˈakja/ (pn)
Latakia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Laurencja /lawrˈɛntsja/ (pn)
Lorenza
  imię żeńskie

Lazurowe Wybrzeże /ˌlazuˈrɔvɛ vɨˈbʒɛʒɛ/ (pn)
Costa Azul
  (geografia, geograficzny) region turystyczny w Prowansji, na odcinku wybrzeża Morza Śródziemnego we Francji od Cassis po granicę z Włochami;

Lazyka /lazˈɨka/ (pn)
Lázica
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i królestwa istniejącego w zachodniej części współczesnej Gruzji;

Lechita /lɛˈxʲita/ (n)
lequita
  (przestarzałe, przestarzały) (podniośle) Polak

Leon /ˈlɛɔ̃n/ (pn)
León
  imię męskie pochodzenia grecko-łacińskigo;

Leonidy /ˌlɛɔ̃ˈɲidɨ/ (pn)
leónidas
  (astronomia, astronomiczny) rój meteorów widoczny w gwiazdozbiorze Lwa;

Leopold /lɛˈɔpɔlt/ (pn)
Leopoldo
  imię męskie pochodzenia germańskiego;

Leończyk /lɛˈɔɲtʃɨk/ (n)
leonés
  mieszkaniec Leónu

Lesotho /lɛˈsɔtɔ/ (pn)
Lesoto
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Lesotyjczyk /ˌlɛsɔˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
lesotense
  obywatel Lesotho

Lesotyjka /ˌlɛsɔˈtɨjka/ (n)
lesotense
  obywatelka Lesotho

Lew /lɛf/ (pn)
Leo, León
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Lewant /ˈlɛvãnt/ (pn)
Levante
  (książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);

Liban /ˈlʲibãn/ (pn)
Líbano
  (geografia, geograficzny) państwo w zachodniej Azji;

Libanka /lʲiˈbãŋka/ (n)
libanesa
  obywatelka Libanu

Libańczyk /lʲiˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
libanés
  obywatel Libanu

Liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (pn)
Liberia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libia /ˈlʲibʲja/ (pn)
Libia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libijczyk /lʲiˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
libio
  obywatel Libii

Libijka /lʲiˈbʲijka/ (n)
libia
  obywatelka Libii

Licja /lˈitsja/ (pn)
Licia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina znajdująca się w południowo-zachodniej części Azji Mniejszej, między Karią a Pamfilią;

Lidia /ˈlʲidʲja/ (pn)
Lidia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina i państwo w zachodniej Azji Mniejszej;
  imię żeńskie;

Liechtenstein /ˈlixtɛnʂtajn/ (pn)
Liechtenstein
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;

Liechtensteinka /ljˌɛxtɛnʃtˈajnka/ (n)
liechtensteiniana
  obywatelka Liechtensteinu

Liechtensteińczyk /ljˌɛxtɛnstɛˈiɲtʃɨk/ (n)
liechtensteiniano
  obywatel Liechtensteinu

Likaonia /lˌikaˈɔɲʲa/ (pn)
Licaonia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Azji Mniejszej;

Lilongwe /lilˈɔŋɡvɛ/ (pn)
Lilongüe
  (geografia, geograficzny) stolica Malawi;

Lima /ˈlʲĩma/ (pn)
Lima
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Peru;

Limassol /limˈassɔl/ (pn)
Limasol
  (geografia, geograficzny) (administracja) drugie co do wielkości miasto Cypru, położone na południowym wybrzeżu wyspy nad Morzem Śródziemnym;

Linz /lˈins/ (pn)
Linz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, siedziba kraju związkowego Górna Austria;

Lipieck /lˈipʲɛtsk/ (pn)
Lipetsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad rzeką Woroneż;

Litwa /ˈlʲitfa/ (pn)
Lituania
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;

Litwin /ˈlʲitfʲĩn/ (n)
lituano
  człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy

Litwinka /lʲitˈfʲĩŋka/ (n)
lituana
  kobieta narodowości litewskiej, mieszkanka, obywatelka Litwy

Livorno /livˈɔrnɔ/ (pn)
Liorna, Livorno
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, położone na wybrzeżu Morza Liguryjskiego, stolica prowincji Livorno (1.2);

Lizbona /lʲizˈbɔ̃na/ (pn)
Lisboa
  (geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;

Lombardczyk /lɔ̃mˈbarṭʧ̑ɨk/ (n)
lombardo
  mieszkaniec Lombardii, osoba płci męskiej pochodząca z Lombardii

Lombardia /lɔ̃mˈbardʲja/ (pn)
Lombardía
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie;

Londyn /ˈlɔ̃ndɨ̃n/ (pn)
Londres
  (geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;

Longyearbyen /lˌɔŋɡɨˌɛarbˈɨɛn/ (pn)
Longyearbyen
  (geografia, geograficzny) stolica Svalbardu,

Loreto /lɔrˈɛtɔ/ (pn)
Loreto
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech nad Adriatykiem;

Los Angeles /lˈɔs ˈandʒɛlˌɛs/ (pn)
Los Ángeles
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia;

Lotaryngia /ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Lorena
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;

Lozanna /lɔˈzãnːa/ (pn)
Lausana
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (pn)
Lucerna
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów;

Ludwik /ˈludvʲik/ (pn)
Luis
  imię męskie;

Luksemburczyk /ˌluksɛ̃mˈburʧ̑ɨk/ (n)
luxemburgués
  obywatel Luksemburga

Luksemburg /luˈksɛ̃mburk/ (pn)
Luxemburgo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Luzytania /lˌuzɨtˈaɲʲa/ (pn)
Lusitania
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca większą część współczesnej Portugalii, Estremadury i prowincji Salamanka, dawna prowincja rzymska i ziemia legendarnych Luzytanów;

MAEA /ˌɛ̃m‿a‿ɛ‿ˈa/ (acronym)
OIEA
  = Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej;

MOP /mˈɔp/ (acronym)
OIT
  Międzynarodowa Organizacja Pracy

Macedonia /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Macedonia, República de Macedonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Macedonia Północna /mˌatsɛdˈɔɲʲa puwnˈɔtsna/ (pn)
Macedonia del Norte
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Europie Południowej;

Macedończyk /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
macedonio
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) człowiek narodowości macedońskiej, obywatel Republiki Macedonii, mieszkaniec Republiki Macedonii;
  (geografia, geograficzny) mieszkaniec krainy historycznej podzielonej współcześnie między Grecję, Bułgarię i Republikę Macedonii
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec starożytnej Macedonii

Machabeusz /mˌaxabˈɛuʃ/ (n)
Macabeo
  (historia, historyczny, historycznie) przydomek Judy Hasmoneusza;

Maciej /ˈmaʨ̑ɛ̇j/ (n)
Matías
  polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Madagaskar /ˌmadaˈɡaskar/ (pn)
Madagascar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim

Madagaskarczyk /ˌmadaɡaˈskarʧ̑ɨk/ (n)
malgache
  obywatel Madagaskaru

Madagaskarka /ˌmadaɡaˈskarka/ (n)
malgache
  obywatelka Madagaskaru

Madera /maˈdɛra/ (pn)
Madeira
  (geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka;

Madryt /ˈmadrɨt/ (pn)
Madrid
  (geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;

Magdalena /ˌmaɡdaˈlɛ̃na/ (pn)
Magdalena
  imię żeńskie;

Magdeburg /maɡˈdɛburk/ (pn)
Magdeburgo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt;

Maghrebczyk /maˈɡrɛpʧ̑ɨk/ (n)
magrebí
  mieszkaniec Maghrebu

Mahomet /maˈxɔ̃mɛt/ (pn)
Mahoma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu;

Majorka /majˈɔrka/ (pn)
Mallorca
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym;

Majotta /maˈjɔtːa/ (n)
Mayotte
  (geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim;

Majotyjczyk /mˌajɔtˈɨjtʃɨk/ (n)
mayotense
  mieszkaniec Majotty

Makarska /makˈarska/ (pn)
Makarska
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Chorwacji nad Morzem Adriatyckim;

Makau /ˈmakaw/ (pn)
Macao
  (geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;

Maksymilian /ˌmaksɨ̃ˈmʲilʲjãn/ (pn)
Maximiliano
  imię męskie;

Malachiasz /malˈahjaʃ/ (pn)
Malaquías
  (biblijny) imię męskie;

Malaga /malˈaɡa/ (pn)
Málaga
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Hiszpanii, w Andaluzji, port nad Morzem Śródziemnym;
  (geografia, geograficzny) prowincja w południowej Hiszpanii, ze stolicą w Maladze (1.1);

Malawi /maˈlavʲi/ (pn)
Malaui, Malawi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Malawijczyk /ˌmalaˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
malawiano
  obywatel Malawi

Malawijka /ˌmalaˈvʲijka/ (n)
malawiana
  obywatelka Malawi

Malediwczyk /ˌmalɛˈdʲifʧ̑ɨk/ (n)
maldivo
  obywatel Malediwów

Malediwka /ˌmalɛˈdʲifka/ (n)
maldiva
  obywatelka Malediwów

Malediwy /ˌmalɛˈdʲivɨ/ (pn)
Maldivas
  (geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;

Malezja /maˈlɛzʲja/ (pn)
Malasia
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Malezyjczyk /ˌmalɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
malasio
  obywatel Malezji

Malezyjka /ˌmalɛˈzɨjka/ (n)
malasia
  obywatelka Malezji

Mali /ˈmalʲi/ (pn)
Malí, Mali
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;

Malijczyk /maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
maliense
  obywatel Mali

Malmö /ˈmalmɛ/ (pn)
Malmö
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund;

Malta /ˈmalta/ (pn)
Malta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Malwiny /malˈvʲĩnɨ/ (pn)
Islas Malvinas
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) archipelag na południowym Atlantyku, dawne argentyńskie terytorium;

Mama /ˈmãma/ (pn)
Río Mama
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim; lewy dopływ Witimu;

Manaslu /manˈaslu/ (pn)
Manaslu
  (geografia, geograficzny) góra w Nepalu, ośmiotysięcznik w paśmie Himajajów, ósmy pod względem wysokości szczyt Ziemi;

Mandżuria /mãn͇ˈʤ̑urʲja/ (pn)
Manchuria
  (geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;

Manila /mãˈɲila/ (pn)
Manila
  (geografia, geograficzny) stolica Filipin;

Mannheim /mannxˈɛim/ (pn)
Mannheim
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Mantua /mantˈua/ (pn)
Mantua
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii; stolica prowincji Mantua (1.2);

Maputo /maˈputɔ/ (pn)
Maputo
  (geografia, geograficzny) stolica Mozambiku;

Marcela /martsˈɛla/ (pn)
Marcela
  imię żeńskie

Marcin /ˈmarʲʨ̑ĩn/ (pn)
Martín
  imię męskie;

Marek /ˈmarɛk/ (pn)
Marcos
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Maria /ˈmarʲja/ (pn)
María
  polskie imię żeńskie pochodzenia semickiego;

Mariany Północne /marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Islas Marianas del Norte, Commonwealth de las Islas Marianas del Norte, Marianas del Norte
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;

Maribor /marˈibɔr/ (pn)
Maribor
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Słowenii, położone na północnym wschodzie kraju, nad Drawą;

Marica /marˈitsa/ (pn)
Río Maritsa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Półwyspie Bałkańskim, w Bułgarii, w Grecji i w Turcji, uchodzi do Morza Egejskiego;

Marisol /marˈisɔl/ (pn)
Marisol
  hiszpańskie imię żeńskie

Marokanka /ˌmarɔˈkãŋka/ (n)
marroquí
  obywatelka Maroka

Marokańczyk /ˌmarɔˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
marroquí
  obywatel Maroka

Maroko /maˈrɔkɔ/ (pn)
Marruecos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;

Marrakesz /marˈːakɛʃ/ (pn)
Marrakech
  (geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka;

Mars /mars/ (pn)
Marte
  (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem; protoplasta Rzymian; obok Jowisza i Kwiryna narodowe bóstwo rzymskie; ojciec Romulusa i Remusa; mąż Nerio i kochanek Rei Sylwii;
  (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet górnych i planet wewnętrznych; piąty (po Słońcu, Księżycu, Wenus i Jowiszu) najjaśniejszy obiekt na niebie;

Marsjanin /marˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
marciano
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec Marsa

Marsylia /marˈsɨlʲja/ (pn)
Marsella
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji;

Marta /ˈmarta/ (pn)
Marta
  polskie imię żeńskie pochodzenia aramejskiego;

Martyna /martˈɨna/ (pn)
Martina
  imię żeńskie;

Martynikańczyk /mˌartɨɲikˈaɲtʃɨk/ (n)
martiniqués
  mieszkaniec Martyniki

Matatiasz /matˈatjaʃ/ (pn)
Matatías
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego

Mateusz /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Mateo
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Matka Boża /mˈatka bˈɔʒa/ (pn)
Madre de Dios
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (peryfrastyczny) Maria z Nazaretu;

Matki Boskiej Gromnicznej /mˈatki bˈɔskʲɛj ɡrɔmɲˈitʃnɛj/ (n)
Candelaria
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (zobacz) Ofiarowanie Pańskie

Matuzalem /mˌatuzˈalɛm/ (n)
Matusalén
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna, najstarszy człowiek wymieniony w Starym Testamencie;

Maur /mawr/ (n)
moro
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów;

Mauretania /ˌmawrɛˈtãɲja/ (pn)
Mauritania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;

Mauretanka /ˌmawrɛˈtãŋka/ (n)
mauritana
  obywatelka Mauretanii

Mauretańczyk /ˌmawrɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mauritano
  obywatel Mauretanii

Mauritius /mawˈrʲitʲjus/ (pn)
Mauricio
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Maurytyjczyk /ˌmawrɨˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
mauriciano
  obywatel Mauritiusu

Maurytyjka /ˌmawrɨˈtɨjka/ (n)
mauriciana
  obywatelka Mauritiusu

Mazar-i Szarif /mˈazari ʃˈarif/ (pn)
Mazar-e Sarif
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Afganistanie;

Mazowsze /maˈzɔfʃɛ/ (n)
Mazovia
  (geografia, geograficzny) kraina w centralno-wschodniej Polsce;

Mazury /mazˈurɨ/ (pn)
Masuria, Mazuria
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce;

Mała Niedźwiedzica /ˈmawa ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Osa Menor
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Małym Wozem;

Małgorzata /ˌmawɡɔˈʒata/ (pn)
Margarita
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Małopolska /ˌmawɔˈpɔlska/ (pn)
Pequeña Polonia
  (geografia, geograficzny) kraina na południu Polski;

Mały Jenisej /mˈawɨ jɛɲˈisɛj/ (pn)
Mali Yeniséi
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, jedna ze źródłowych rzek Jeniseju;

Mały Pies /ˈmawɨ ˈpʲjɛs/ (pn)
Can Menor
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Mały Rodan /mˈawɨ rˈɔdan/ (pn)
Pequeño Ródano
  (geografia, geograficzny) zachodnie ramię ujściowe Rodanu

Mccheta /mɛkxˈɛta/ (pn)
Mtsjeta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Mccheta-Mtianetia;

Medard /ˈmɛdart/ (pn)
Medardo
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Mediolan /mɛˈdʲjɔlãn/ (pn)
Milán
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;

Megrelia /mɛɡrˈɛlja/ (pn)
Mingrelia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji, nad Morzem Czarnym;

Megrelia-Górna Swanetia /mɛɡrˈɛljaɡˈurna sfanˈɛtja/ (pn)
Samegrelo-Zemo Svaneti
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji;

Mekka /mˈɛkka/ (pn)
La Meca
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej;

Meksyk /ˈmɛksɨk/ (pn)
México, Méjico
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej;

Meksykańskie Stany Zjednoczone /mˌɛksɨkˈaɲskʲɛ stˈanɨ zjˌɛdnɔtʃˈɔnɛ/ (pn)
Estados Unidos Mexicanos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Meksyku jako państwa

Melanezja /ˌmɛlãˈnɛzʲja/ (pn)
Melanesia
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii;

Melchior /ˈmɛlxʲjɔr/ (pn)
Melchor
  imię męskie;

Melilla /mɛˈlʲila/ (pn)
Melilla
  (geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto będące enklawą na terytorium Maroka,

Melpomena /ˌmɛlpɔ̃ˈmɛ̃na/ (pn)
Melpómene
  (mitologia grecka) muza tragedii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Memfis /ˈmɛ̃w̃fʲis/ (pn)
Menfis
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jedno z najważniejszych miast starożytnego Egiptu;

Mercedes /mɛrˈʦ̑ɛdɛs/ (pn)
Mercedes
  hiszpańskie imię żeńskie

Mercja /mˈɛrtsja/ (pn)
Mercia
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczne królestwo anglosaskie istniejące w środkowej Anglii w latach 527–918;

Merkury /mɛrˈkurɨ/ (pn)
Mercurio
  (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
  (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;

Meseta Iberyjska /mɛsˈɛta ˌibɛrˈɨjska/ (pn)
Meseta Central
  (geografia, geograficzny) wyżynno-górska, środkowa część Półwyspu Iberyjskiego, w Hiszpanii i Portugalii;

Mesjasz /mˈɛsjaʃ/ (pn)
Mesías
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijaństwo Chrystus (jeden z tytułów Jezusa)

Mesyna /mɛsˈɨna/ (pn)
Mesina
  (geografia, geograficzny) miastowe Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;

Metody /mɛˈtɔdɨ/ (pn)
Metodio
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Metys /ˈmɛtɨs/ (n)
mestizo
  (antropologia, antropologiczny) mieszaniec żółtej rasy człowieka z rasą białą, zwłaszcza potomek Indianki i białego mężczyzny albo białej kobiety i Indianina;

Mezopotamia /ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/ (pn)
Mesopotamia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;

Miami /majˈami/ (pn)
Miami
  (geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;

Michał /ˈmʲixaw/ (pn)
Miguel
  imię męskie;

Michigan /miçˈiɡan/ (pn)
Míchigan
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki, leżący na Środkowym Zachodzie, w regionie Wielkich Jezior;

Mikołaj /mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Nicolás
  imię męskie;

Mikronezja /ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Micronesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
  (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;

Mikronezyjczyk /ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
micronesio
  mieszkaniec Mikronezji

Milet /mˈilɛt/ (pn)
Mileto
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto jońskie na wybrzeżu Karii przy ujściu rzeki Meander do Zatoki Latmijskiej;

Minerwa /mʲĩˈnɛrva/ (pn)
Minerva
  (mitologia rzymska) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej, rękodzieła i sztuki oraz nauczycieli i szkół, utożsamiana z grecką Ateną;

Minorka /minˈɔrka/ (pn)
Menorca
  (geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów;

Minos /ˈmʲĩnɔs/ (pn)
Minos
  (mitologia grecka) król i prawodawca Krety; sędzia zmarłych w Hadesie; syn Zeusa i Europy oraz brat Radamantysa i Sarpedona; mąż Pazyfae oraz ojciec Ariadny i Fedry;

Missisipi /ˌmʲisʲiˈsʲipʲi/ (pn)
Misisipi, Misisipí
  (geografia, geograficzny) rzeka w USA;
  (geografia, geograficzny) stan w południowej części Stanów Zjednoczonych;

Międzynarodowa Agencja Energii Atomowej /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔva ːˈɡɛ̃nʦ̑ʲja ɛ̃ˈnɛrʲɟji ˌatɔ̃ˈmɔvɛj/ (pn)
Organismo Internacional de Energía Atómica
  organizacja międzynarodowa pracująca na rzecz bezpiecznego i pokojowego wykorzystania energii jądrowej;

Międzynarodowy Dzień Kobiet /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˈkɔbʲjɛt/ (n)
Día Internacional de la Mujer
  coroczne święto obchodzone 8 marca jako wyraz szacunku dla kobiet;

Modena /mɔˈdɛ̃na/ (pn)
Módena
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Mogadiszu /ˌmɔɡaˈdʲiʃu/ (pn)
Mogadiscio
  (geografia, geograficzny) stolica Somalii;

Moguncja /mɔˈɡũnʦ̑ʲja/ (pn)
Maguncia
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem;

Mojżesz /ˈmɔjʒɛʃ/ (pn)
Moisés
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  imię męskie;

Mojżeszowy /mˌɔjʒɛʃˈɔvɨ/ (possessiveAdjective)
mosaico
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) taki, który należy do Mojżesza

Moliza /mɔlˈiza/ (pn)
Molise
  (geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Molise, region administracyjny we Włoszech

Monachium /mɔ̃ˈnaxʲjũm/ (pn)
Múnich
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;

Monakijczyk /ˌmɔ̃naˈcijʧ̑ɨk/ (n)
monegasco
  obywatel Monako

Monako /mɔ̃ˈnakɔ/ (pn)
Mónaco
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;
  (geografia, geograficzny) stolica Monako (1.1)

Mongolia /mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/ (pn)
Mongolia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Mongoł /ˈmɔ̃ŋɡɔw/ (n)
mongol
  obywatel Mongolii, członek nacji mongolskiej

Mongołka /mɔ̃ŋˈɡɔwka/ (n)
mongola
  kobieta narodowości mongolskiej, obywatelka Mongolii

Monrovia /mɔ̃nˈrɔvʲja/ (pn)
Monrovia
  (geografia, geograficzny) stolica Liberii;

Montevideo /ˌmɔ̃ntɛvʲiˈdɛɔ/ (pn)
Montevideo
  (geografia, geograficzny) stolica Urugwaju;

Montpellier /mɔntpˈɛlljɛr/ (pn)
Montpellier
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Francji, w regionie Oksytania;

Montserrat /mɔntsˈɛrat/ (pn)
Montserrat
  (geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;
  (geografia, geograficzny) masyw górski w Katalonii;
  klasztor benedyktynów w masywie górskim Montserrat (1.1) w Katalonii;

Montserratczyk /mˌɔntsɛrˈattʃɨk/ (n)
montserratense
  mieszkaniec Montserratu

Morawa /mɔˈrava/ (pn)
Morava
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Europie, lewy dopływ Dunaju;

Morawy /mɔˈravɨ/ (pn)
Moravia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry;

Morfeusz /mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Morfeo
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach;

Moria /mˈɔrja/ (pn)
Moria, Moriah
  (biblijny) góra ofiary Abrahama

Morze Adriatyckie /ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
mar Adriático
  (geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;

Morze Alborańskie /mˈɔʒɛ ˌalbɔrˈaɲskʲɛ/ (pn)
mar de Alborán
  (geografia, geograficzny) akwen w zachodniej części Morza Śródziemnego, oddzielający północne wybrzeże Afryki od południowego wybrzeża Półwyspu Iberyjskiego;

Morze Arabskie /ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
mar Arábigo, mar de Arabia
  (geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego;

Morze Azowskie /ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/ (pn)
mar de Azov
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;

Morze Barentsa /ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa/ (pn)
mar de Barents
  (geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym;

Morze Bałtyckie /ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
mar Báltico, Báltico
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;

Morze Białe /ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/ (pn)
mar Blanco
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;

Morze Czarne /ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ/ (pn)
mar Negro, Mar Negro
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;

Morze Czerwone /ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ/ (pn)
mar Rojo
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim;

Morze Egejskie /ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/ (n)
mar Egeo, Egeo
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;

Morze Galilejskie /mˈɔʒɛ ɡˌalilˈɛjskʲɛ/ (pn)
mar de Galilea
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Jezioro Tyberiadzkie;

Morze Irlandzkie /ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
mar de Irlanda
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;

Morze Japońskie /mˈɔʒɛ japˈɔɲskʲɛ/ (pn)
mar del Japón
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją;

Morze Jońskie /ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/ (pn)
mar Jónico
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;

Morze Karaibskie /ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ/ (pn)
mar Caribe
  (geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Kaspijskie /ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/ (pn)
mar Caspio
  (geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;

Morze Kreteńskie /mˈɔʒɛ krɛtˈɛɲskʲɛ/ (pn)
mar de Creta
  (geografia, geograficzny) morze w południowej części Morza Egejskiego, na północ od Krety;

Morze Martwe /ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ/ (pn)
mar Muerto
  (geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii;

Morze Norweskie /ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ/ (pn)
mar de Noruega
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Północne /ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
mar del Norte, Mar del Norte
  (geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Trackie /mˈɔʒɛ trˈatskʲɛ/ (pn)
mar deTracia
  (geografia, geograficzny) morze w północnej części Morza Egejskiego, położone między wyspami Lemnos i Imroz a wybrzeżem Tracji;

Morze Tyrreńskie /ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/ (pn)
mar Tirreno, Tirreno
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;

Morze Śródziemne /ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/ (pn)
Mediterráneo, mar Mediterráneo
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Żółte /ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/ (pn)
mar Amarillo
  (geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;

Moskwa /ˈmɔskfa/ (pn)
Moscú
  (geografia, geograficzny) stolica Rosji;

Mostar /ˈmɔstar/ (pn)
Mostar
  (geografia, geograficzny) miasto w Hercegowinie, stolica regionu:

Mosul /mˈɔsul/ (pn)
Mosul
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, nad Tygrysem;

Mount Everest /mˈɔunt ɛvˈɛrɛst/ (pn)
Everest, monte Everest, Éverest
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;

Mowgli /mˈɔvɡli/ (pn)
Mowgli
  (literacko) literackie imię męskie bohatera serii powieści Rudyarda Kiplinga pt. „Księga dżungli”;

Moza /ˈmɔza/ (pn)
Mosa
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Mozambijczyk /ˌmɔzãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
mozambiqueño
  obywatel Mozambiku

Mozambik /mɔˈzãmbʲik/ (pn)
Mozambique
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Mołdawia /mɔwˈdavʲja/ (pn)
Moldavia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region historyczny na pograniczu Republiki Mołdawii (1.1), Rumunii i Ukrainy;

Mołdawianin /ˌmɔwdaˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
moldavo
  obywatel Mołdawii

Mołdawianka /ˌmɔwdaˈvʲjãŋka/ (n)
moldava
  obywatelka Mołdawii

Mt /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ /ɛ̃m‿ˈtɛ/ /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja ˈvɛdwuc ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˌmatɛˈ<sup>w</sup>uʃa/ (abbreviation)
Mt
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Ewangelia według świętego Mateusza, Ewangelia Mateusza, Mateusz

Muna /mˈuna/ (pn)
Río Muna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Leny;

Murcja /mˈurtsja/ (pn)
Murcia
  (geografia, geograficzny) (administracja) nadmorska wspólnota autonomiczna, prowincja i region w Hiszpanii

Murom /mˈurɔm/ (pn)
Múrom
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie włodzimierskim, nad Oką;

Murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
negro
  człowiek czarnoskóry

Myanmar /mɨˈanmar/ (pn)
Myanmar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Mykeny /mɨˈkɛ̃nɨ/ (pn)
Micenas
  (starożytność) starożytna grecka polis w północno-wschodniej części Peloponezu;

Myszka Miki /ˈmɨʃka ˈmʲici/ (pn)
Ratón Mickey, Ratón Miguelito
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya

MŚP /ˌɛmɕˌipˈɛ/ (acronym)
PYME
  = (ekonomia, ekonomiczny) małe i średnie przedsiębiorstwa;

NATO /ˈnatɔ/ (acronym)
OTAN
  Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;

NIP /ɲip/ (acronym)
NIF
  = (administracja) numer identyfikacji podatkowej;

NLPZ /ˌɛnˌɛlpˌɛzˈɛt/ (acronym)
AINE
  = (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy lek przeciwzapalny;

NOL /nˈɔl/ (acronym)
OVNI
  = niezidentyfikowany obiekt latający

NRD /ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ/ (acronym)
RDA
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna

NWD /ɛ̃n‿vu‿ˈdɛ/ (acronym)
mcd
  = (matematyka, matematyczny) największy wspólny dzielnik

NWW /ɛ̃n‿vu‿ˈvu/ (acronym)
MCM
  = (matematyka, matematyczny) najmniejsza wspólna wielokrotność

NZK /ˌɛnzˌɛtkˈa/ (acronym)
PCR
  = (medycyna, medyczny) nagłe zatrzymanie krążenia

Nablus /ˈnablus/ (pn)
Nablus
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Nabuchodonozor /ˌnabuxɔdɔ̃ˈnɔzɔr/ (pn)
Nabucodonosor
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) imiona czterech władców Babilonii
  (starożytność) (biblijny) biblijny odpowiednik akadyjskiego imienia Nabu-kudurrī-uṣur;

Naddniestrze /nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/ (pn)
Transnistria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;

Nadrenia Północna-Westfalia /nadrˈɛɲʲa puwnˈɔtsnavɛstfˈalja/ (pn)
Renania del Norte-Westfalia
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;

Nadrenia-Palatynat /ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat/ (pn)
Renania-Palatinado
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;

Nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (pn)
Esperanza
  imię żeńskie;

Nagoja /naɡˈɔja/ (pn)
Nagoya
  (geografia, geograficzny) (administracja) japońskie miasto w południowej części wyspy Honsiu;

Nagroda Nobla /naɡrˈɔda nˈɔbla/ (n)
Premio Nobel
  wyróżnienie przyznawane za wybitne osiągnięcia naukowe, literackie lub zasługi dla społeczeństw i ludzkości, ustanowione ostatnią wolą fundatora, szwedzkiego przemysłowca i wynalazcy dynamitu, Alfreda Nobla;

Nairobi /ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/ (pn)
Nairobi
  (geografia, geograficzny) stolica Kenii;

Najwyższy /najvˈɨʃʃɨ/ (pn)
el Altísimo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedno z imion Boga w judaizmie

Namangan /namˈaŋɡan/ (pn)
Namangán
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu namangańskiego;

Namibia /nãˈmʲibʲja/ (pn)
Namibia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Namibijczyk /ˌnãmʲiˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
namibio
  obywatel Namibii

Namibijka /ˌnãmʲiˈbʲijka/ (n)
namibia
  obywatelka Namibii

Nantes /nˈantɛs/ (pn)
Nantes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii;

Narbona /narbˈɔna/ (pn)
Narbona
  (geografia, geograficzny) miejscowość we Francji, w regionie Oksytania, w departamencie Aude;

Narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (pn)
Narciso
  (mitologia grecka) piękny młodzieniec ukarany miłością do własnego odbicia;
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Narcyza /narˈʦ̑ɨza/ (n)
Narcisa
  imię żeńskie;

Natalia /naˈtalʲja/ (pn)
Natalia
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Nauru /naˈ<sup>w</sup>uru/ (pn)
Nauru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);

Nawakszut /naˈvakʃut/ (pn)
Nuakchot
  (geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;

Nawarczyk /navˈartʃɨk/ (n)
navarro
  mieszkaniec Nawarry

Nawarka /navˈarka/ (n)
navarra
  mieszkanka Nawarry

Nawarra /naˈvarːa/ (pn)
Navarra
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad Zatoką Biskajską, niegdyś samodzielne królestwo, obecnie podzielona między Francję i Hiszpanię;

Nazaret /naˈzarɛt/ (pn)
Nazaret
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Izraelu;

Ndżamena /n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na/ (pn)
Yamena
  (geografia, geograficzny) stolica Czadu;

Ne /ɛ̃n‿ˈɛ/ /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌnɛxɛ̃ˈmʲjaʃa/ (abbreviation)
Neh
  = Księga Nehemiasza

Neandertal /nˌɛandˈɛrtal/ (pn)
Neandertal
  (geografia, geograficzny) niewielka dolina w Niemczech, w okolicach Düsseldorfu;

Neapol /nɛˈapɔl/ (pn)
Nápoles
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;

Nemezys /nɛ̃ˈmɛzɨs/ (pn)
Némesis
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie sprawiedliwej odpłaty (zemsty), gniewu i kary bogów za bluźnierstwo i pychę ludzi przekraczających wyznaczone im granice; strażniczka równowagi świata;

Nepal /ˈnɛpal/ (pn)
Nepal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Nepalczyk /nɛˈpalʧ̑ɨk/ (n)
nepalés, nepalí
  obywatel Nepalu

Nepalka /nɛˈpalka/ (n)
nepalesa, nepalí
  obywatelka Nepalu

Neptun /ˈnɛptũn/ (pn)
Neptuno
  (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem; mąż Salacji;
  (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego, odkryta 1846, niewidzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;

Nevers /nˈɛvɛrs/ (pn)
Nevers
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w Burgundii, nad Loarą;

Niagara /ɲaˈɡara/ (pn)
Niágara
  (geografia, geograficzny) rzeka na granicy Kanady i Stanów Zjednoczonych;

Nicea /ɲiˈʦ̑ɛa/ (pn)
Niza
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;

Niderlandy /ˌɲidɛrˈlãndɨ/ (pn)
Países Bajos
  (geografia, geograficzny) Holandia

Niedziela Palmowa /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva/ (n)
Domingo de Ramos
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień;

Niemcy /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ/ (pn)
Alemania
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Niemcy Wschodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ ˈfsxɔdʲɲɛ/ (pn)
Alemania del Este
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna (1949-1990)

Niemcy Zachodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
Alemania Occidental
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec (1949-1990);

Niemen /ˈɲɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Niemen
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Białoruś, Litwę i Rosję;

Niemiec /ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
alemán, alemana
  człowiek narodowości niemieckiej

Niemiecka Republika Demokratyczna /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
República Democrática Alemana
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Niepokalana /ɲʲˌɛpɔkalˈana/ (pn)
Inmaculada
  (teologia, teologiczny) Matka Boska
Inmaculada Concepción, Purísima Concepción
  katolicka uroczystość Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

Niepokalane Poczęcie /ɲʲˌɛpɔkalˈanɛ pɔtʃˈɛɲtɕɛ/ (pn)
Inmaculada Concepción
  (teologia, teologiczny) katolicki dogmat ogłoszony 8 grudnia 1854;
  uroczystość w Kościele katolickim obchodzona 8 grudnia

Niger /ˈɲiɡɛr/ (pn)
Níger
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;
  (geografia, geograficzny) trzecia pod względem długości i powierzchni dorzecza rzeka Afryki (po Nilu i Kongu);

Nigerczyk /ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk/ (n)
nigerino
  obywatel Nigru

Nigeria /ɲiˈɡɛrʲja/ (pn)
Nigeria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Nigerka /ɲiˈɡɛrka/ (n)
nigerina
  obywatelka Nigru

Nigeryjczyk /ˌɲiɡɛˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
nigeriano
  obywatel Nigerii

Nigeryjka /ˌɲiɡɛˈrɨjka/ (n)
nigeriana
  obywatelka Nigerii

Nikaragua /ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
Lago de Nicaragua
  (geografia, geograficzny) jezioro w południowej Nikaragui (1.1), największe jezioro w Ameryce Środkowej;
Nicaragua
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Nikaraguanka /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãŋka/ (n)
nicaragüense
  obywatelka Nikaragui

Nikaraguańczyk /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
nicaragüense
  obywatel Nikaragui

Nikodem /ɲiˈkɔdɛ̃m/ (pn)
Nicodemo
  imię męskie;

Nil /ɲil/ (pn)
Nilo
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;

Niszawa /ɲiʃˈava/ (pn)
Nishava
  (geografia, geograficzny) rzeka w Serbii i Bułgarii mająca źródła w Starej Płaninie i uchodząca do Morawy Południowej;

Niukża /ɲʲˈuɡʒa/ (pn)
Río Niukja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie czytyjskim i amurskim; prawy dopływ Olokmy;

Nix /ɲiks/ (pn)
Nix
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;

Nizina Padańska /ɲiˈʑĩna paˈdãj̃ska/ (pn)
Llanura padana
  (geografia, geograficzny) nizina w północnych Włoszech;

Niżny Nowogród /ɲˈiʒnɨ nɔvˈɔɡrut/ (pn)
Nizhni Nóvgorod
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;

Nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
Nobel
  (potocznie, potoczny) Nagroda Nobla

Noe /ˈnɔɛ/ (pn)
Noé
  (biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Normandia /nɔrˈmãndʲja/ (pn)
Normandía
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;

Norweg /ˈnɔrvɛk/ (n)
noruego
  człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Norwegia /nɔrˈvɛɟja/ (pn)
Noruega
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Norweżka /nɔrˈvɛʃka/ (n)
noruega
  kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii

Nowa Fundlandia /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja/ (pn)
Terranova
  (geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador;

Nowa Kastylia /nˈɔva kastˈɨlja/ (pn)
Castilla la Nueva
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii, położona na południu Mesety Iberyjskiej;

Nowa Marchia /nˈɔva mˈarhja/ (pn)
Nueva Marca
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna, wyodrębniona w wyniku zdobycia przez Marchię Brandenburską części ziemi lubuskiej oraz pogranicza Pomorza i Wielkopolski;

Nowa Szkocja /ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Nueva Escocia
  (administracja) (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Zelandia /ˈnɔva zɛˈlãndʲja/ (pn)
Nueva Zelanda, Nueva Zelandia
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Nowe Delhi /ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/ (pn)
Nueva Delhi
  (geografia, geograficzny) stolica Indii;

Nowojorczyk /ˌnɔvɔˈjɔrʧ̑ɨk/ (n)
neoyorquino
  mieszkaniec Nowego Jorku (stanu)

Nowokuźnieck /nˌɔvɔkˈuʑɲʲɛtsk/ (pn)
Novokuznetsk
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Federacji Rosyjskiej, w obwodzie kemerowskim, nad Tomem;

Noworosja /nˌɔvɔrˈɔsja/ (n)
Nueva Rusia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;

Nowozelandczyk /ˌnɔvɔzɛˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
neozelandés
  obywatel Nowej Zelandii

Nowozelandka /ˌnɔvɔzɛˈlãntka/ (n)
neozelandesa
  obywatelka Nowej Zelandii

Nowy Aton /nˈɔvɨ ˈatɔn/ (pn)
Novi Afon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone na wybrzeżu Morza Czarnego;

Nowy Jork /ˈnɔvɨ ˈjɔrk/ (pn)
Nueva York
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Meksyk /ˈnɔvɨ ˈmɛksɨk/ (pn)
Nuevo México
  (administracja) (geografia, geograficzny) stan na południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Orlean /ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/ (pn)
Nueva Orleans
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Nowy Rok /ˈnɔvɨ ˈrɔk/ (n)
Año Nuevo
  święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim

Nowy Testament /ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Nuevo Testamento
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła;

Nowy Świat /ˈnɔvɨ ˈɕfʲjat/ (pn)
Nuevo Mundo
  (geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Ameryki Północnej, Ameryki Południowej i Australii;

Nukus /nˈukus/ (pn)
Nukus
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Uzbekistanie, na prawym brzegu Amu-darii, na zachodnim skraju pustyni Kyzył-kum;

Numidia /nũˈmʲidʲja/ (pn)
Numidia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;

Nyks /nɨks/ (pn)
Nix
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;

OB /ˈɔp/ (acronym)
VSG
  = (medycyna, medyczny) odczyn Biernackiego ((rzadki, rzadko używany) opad Biernackiego);

OIOM /ˈɔjɔm/ (acronym)
CTI, UCI, UVI
  = (medycyna, medyczny) oddział intensywnej opieki medycznej

ONZ /ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/ (acronym)
ONU
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych

Obłok Oorta /ˈɔbwɔk ɔˈːrta/ (pn)
nube de Oort
  (astronomia, astronomiczny) hipotetyczny obłok pyłu i małych ciał niebieskich obiegający Słońce w odległości większej niż 30 j.a.;

Ocean Arktyczny /ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ/ (pn)
océano Ártico
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Atlantycki /ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (pn)
océano Atlántico
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;

Ocean Indyjski /ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
océano Índico, Índico
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;

Ocean Spokojny /ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ/ (pn)
océano Pacífico, Pacífico
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;

Oceania /ˌɔʦ̑ɛˈãɲja/ (n)
Oceanía
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;

Oczamczyra /ˌɔtʃamtʃˈɨra/ (pn)
Ochamchira
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Czarnym, położone na wybrzeżu Abchazji;

Odessa /ɔdˈɛssa/ (pn)
Odesa
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym;

Odra /ˈɔdra/ (pn)
Óder
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech;

Odyseja /ˌɔdɨˈsɛja/ (pn)
Odisea
  (literacko) starożytny epos grecki przypisywany Homerowi;

Odyseusz /ˌɔdɨˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Odiseo
  (mitologia grecka) imię mitycznego króla Itaki, głównej postaci Odysei Homera;
  imię męskie

Ofelia /ɔˈfɛlʲja/ (pn)
Ofelia
  imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Ojcze nasz /ˈɔjʧ̑ɛ ˈnaʃ/ (pn)
padrenuestro
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”;

Oklahoma /ˌɔklaˈxɔ̃ma/ (pn)
Oklahoma
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju;

Oktawia /ɔktˈavja/ (pn)
Octavia
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Olimp /ˈɔlʲĩmp/ (pn)
Olimpo
  (geografia, geograficzny) masyw górski Grecji z najwyższym szczytem Mitikas;
  (mitologia grecka) legendarna siedziba głównych bogów greckich

Olimpia /ɔˈlʲĩmpʲja/ (pn)
Olimpia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim;

Oliwier /ɔˈlʲivjɛr/ (pn)
Oliverio
  imię męskie

Oman /ˈɔ̃mãn/ (pn)
Omán
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;

Omanka /ɔ̃ˈmãŋka/ (n)
omaní
  obywatelka Omanu

Omańczyk /ɔ̃ˈmãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
omaní
  obywatel Omanu

Omsk /ˈɔmsk/ (pn)
Omsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;

Onufry /ɔ̃ˈnufrɨ/ (pn)
Onofre
  imię męskie;

Oran /ˈɔrãn/ (pn)
Orán
  miasto w Algierii;

Orenburg /ɔrˈɛnburk/ (pn)
Oremburgo
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, nad rzeką Ural, na granicy dwóch kontynentów: Europy i Azji;

Organizacja Narodów Zjednoczonych /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx/ (pn)
Organización de las Naciones Unidas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ/ (pn)
Organización del Tratado del Atlántico Norte
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej;

Orion /ˈɔrʲjɔ̃n/ (pn)
Orión
  (mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Orionidy /ˌɔrjɔɲˈidɨ/ (pn)
Oriónidas
  (astronomia, astronomiczny) rój meteorów związany z kometą Halleya, którego radiant znajduje się na pograniczu konstelacji Oriona i Bliźniąt, obserwowany rokrocznie około 21 października;

Orleania /ˌɔrlɛˈaɲʲa/ (pn)
Orleanesado
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Regionie Centralnym we Francji, położona w dolinie Loary, jej głównym ośrodkiem jest Orlean;

Ormianka /ɔrmʲˈaŋka/ (n)
armenia
  (etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości ormiańskiej

Orvieto /ɔrvʲˈɛtɔ/ (pn)
Orvieto
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Umbria, w prowincji Terni;

Orzeł /ˈɔʒɛw/ (pn)
Águila
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba równikowego; zawiera jasną gwiazdę – Altaira; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;

Osetia Południowa /ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Osetia del Sur
  (geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;

Osijek /ɔɕˈijɛk/ (pn)
Osijek
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Chorwacji, w historycznej krainie Slawonii, nad rzeką Drawą;

Ostia /ˈɔstja/ (pn)
Ostia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne i wczesnośredniowieczne miasto położone u ujścia Tybru, najważniejszy port morski Rzymu; opuszczone w IX w.;

Otton /ˈɔttɔn/ (pn)
Otón
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Oviedo /ɔvʲˈɛdɔ/ (pn)
Oviedo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Hiszpanii

Owernia /ɔˈvɛrʲɲja/ (pn)
Auvernia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region w środkowej Francji;

Owidiusz /ɔvˈidjuʃ/ (pn)
Ovidio
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny poeta rzymski;
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego

Ozeasz /ɔzˈɛaʃ/ (pn)
Oseas
  (biblijny) Księga Ozeasza;
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia hebrajskiego;

Ozurgeti /ˌɔzurɡˈɛtʲi/ (pn)
Ozurgueti
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, stolica regionu Guria;

Ozyrys /ɔˈzɨrɨs/ (pn)
Osiris
  (mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;
  (astronomia, astronomiczny) planeta spoza Układu Słonecznego;

Ołoniec /ɔwˈɔɲʲɛts/ (pn)
Olónets
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Rosji, na terenie Republiki Karelii;

Ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (pn)
Altar
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

PKB /pɛ‿ka‿ˈbɛ/ (acronym)
PIB
  = produkt krajowy brutto;

POChP /ˌpɛ‿ɔ‿xa‿ˈpɛ/ (acronym)
EPOC
  = (medycyna, medyczny) przewlekła obturacyjna choroba płuc;

PTFE /ptfˈɛ/ (acronym)
PTFE
  = (chemia, chemiczny) politetrafluoroetylen

PZU /pɛ‿zɛt‿ˈu/ (acronym)
INSS
  = (dawniej, dawny) Państwowy Zakład Ubezpieczeń

Pacyfik /paˈʦ̑ɨfʲik/ (pn)
Pacífico
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Ocean Spokojny
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Padwa /ˈpadva/ (pn)
Padua
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech;

Paflagonia /pˌaflaɡˈɔɲʲa/ (pn)
Paflagonia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w północnej części Azji Mniejszej nad południowym brzegiem Morza Czarnego między Bitynią na zachodzie a Pontem na wschodzie;

Pafos /pˈafɔs/ (pn)
Pafos
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru;

Pakistan /paˈcistãn/ (pn)
Pakistán, Paquistán
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Pakistanka /ˌpaciˈstãŋka/ (n)
paquistaní
  obywatelka Pakistanu

Pakistańczyk /ˌpaciˈstãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
paquistaní
  obywatel Pakistanu

Palatynat /pˌalatˈɨnat/ (pn)
Palatinado
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodnich Niemczech, położona na zachód od Renu;

Palermo /paˈlɛrmɔ/ (pn)
Palermo
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;

Palestyna /ˌpalɛˈstɨ̃na/ (pn)
Palestina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;

Palestynka /ˌpalɛˈstɨ̃ŋka/ (n)
palestina
  mieszkanka Palestyny

Palestyńczyk /ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
palestino
  mieszkaniec Palestyny

Palikir /paˈlʲicir/ (pn)
Palikir
  (geografia, geograficzny) stolica Mikronezji;

Palma de Mallorca /pˈalma dˈɛ mallˈɔrtsa/ (pn)
Palma de Mallorca
  (geografia, geograficzny) główne miasto Majorki, stolica Balearów;

Palmyra /palmˈɨra/ (pn)
Palmira
  (geografia, geograficzny) miasto w Syrii, w północnej części Pustyni Syryjskiej;

Pamir /ˈpãmʲir/ (pn)
Pamir
  (geografia, geograficzny) rozległy region górski w Azji Środkowej stanowiący węzeł orograficzny, od którego rozchodzą się pasma Hindukusz, Karakorum, Kunlun i inne;
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodnim Tadżykistanie i w północno-zachodnim Afganistanie;

Pampeluna /pˌampɛlˈuna/ (pn)
Pamplona
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Hiszpanii, stolica prowincji Nawarra;

Pan /pãn/ (pn)
señor, Señor
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie

Pan Bóg nierychliwy, ale sprawiedliwy /ˈpãn‿buc ˌɲɛrɨxˈlʲivɨ ˈalɛ ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (proverb)
Dios consiente, pero no para siempre; Dios no se queja, mas lo suyo no lo deja
  sprawiedliwość boska czasami jest powolna, ale jest zapewniona

Pan Jezus /pˈan jˈɛzus/ (pn)
Nuestro Señor Jesucristo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Jezus Chrystus

Panama /pãˈnãma/ (pn)
Panamá
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Panamczyk /pãˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
panameño
  obywatel Panamy

Pandora /pandˈɔra/ (n)
Pandora
  (mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;

Pangea /pãŋˈɡɛa/ (pn)
Pangea
  (geologia, geologiczny) superkontynent, który powstał w permie i rozpadł się w jurze;

Pankracy /pãŋˈkraʦ̑ɨ/ (pn)
Pancracio
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Panna /ˈpãnːa/ (pn)
Virgo
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;

Panonia /pãˈnɔ̃ɲja/ (pn)
Panonia
  (starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;

Papua-Nowa Gwinea /paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Papúa Nueva Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;

Paragwaj /paˈraɡvaj/ (pn)
Paraguay
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Paragwajczyk /ˌparaˈɡvajʧ̑ɨk/ (n)
paraguayo
  obywatel Paragwaju

Parlament Europejski /parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (n)
Parlamento Europeo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej;

Parma /ˈparma/ (pn)
Parma
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; stolica prowincji Parma (1.2);

Paryż /ˈparɨʃ/ (pn)
París
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;

Pas Kuipera /ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra/ (pn)
cinturón de Kuiper
  (astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji;

Patagonia /ˌpataˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Patagonia
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej;

Patrycja /paˈtrɨʦ̑ʲja/ (pn)
Patricia
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Paweł /ˈpavɛw/ (pn)
Pablo
  polskie imię męskie;

Pawia /pˈavja/ (pn)
Pavía
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii, położone w zachodniej części Niziny Padańskiej nad rzeką Ticino;

Pawłowskij Posad /pavwˈɔfskij pˈɔsat/ (pn)
Pavlovski Posad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad rzeką Klaźmą;

Państwo Islamskie /pˈaɲstfɔː islˈamskʲɛ/ (pn)
Estado Islámico
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;

Państwo Izrael /pˈaɲstfɔː izrˈaɛl/ (pn)
Estado de Israel
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa

Pegaz /ˈpɛɡas/ (pn)
Pegaso
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Enifa; w Polsce widoczny jesienią; góruje o północy we wrześniu;
  (mitologia grecka) koń skrzydlaty; emblemat natchnienia poetyckiego;

Pekin /ˈpɛcĩn/ (pn)
Pekín
  (geografia, geograficzny) stolica Chin;

Pelagiusz /pɛˈlaɟuʃ/ (pn)
Pelayo
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Pelops /ˈpɛlɔps/ (pn)
Pélope
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej, syn Tantala złożony przez niego w ofierze bogom;

Pentateuch /pɛntˈatɛwx/ (pn)
Pentateuco
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór pięciu świętych ksiąg judaizmu składających się na Torę

Perpetua /pˌɛrpɛtˈua/ (pn)
Perpetua
  rzadkie polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Perpignan /pɛrpˈiɡnan/ (pn)
Perpiñán
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji na wybrzeżu Morza Śródziemnego, ośrodek administracyjny departamentu Pireneje Wschodnie;

Pers /pɛrs/ (n)
persa, persiano
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Persji (dzisiejszego Iranu)

Persefona /pˌɛrsɛfˈɔna/ (pn)
Perséfone
  (mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych;

Persepolis /pˌɛrsɛpˈɔlis/ (pn)
Persépolis
  (geografia, geograficzny) (starożytność) miasto w starożytnej Persji, założone przez Dariusza I w 518 p.n.e.;

Perseusz /pɛrˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Perseo
  (mitologia grecka) heros argolidzki i pogromca Meduzy, syn Zeusa i Danae oraz mąż Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Perseusza (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;

Persja /ˈpɛrsʲja/ (pn)
Persia
  (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;

Peru /ˈpɛru/ (pn)
Perú
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;

Peruwianka /ˌpɛruˈvʲjãŋka/ (n)
peruana
  obywatelka Peru

Peruwiańczyk /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
peruano
  obywatel Peru

Petersburg /pɛˈtɛrzburk/ (pn)
San Petersburgo
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w delcie Newy nad Zatoką Fińską;

Phnom Penh /fnˈɔm pˈɛnx/ (pn)
Phnom Penh
  (geografia, geograficzny) stolica Kambodży;

Picunda /pitsˈunda/ (pn)
Pitsunda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, przy ujściu rzeki Bzyp;

Piemont /ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt/ (pn)
Piamonte
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;

Pierwszy Maja /ˈpʲjɛrfʃɨ ˈmaja/ (n)
Primero de Mayo
  (potocznie, potoczny) (zobacz) Święto Pracy

Pietropawłowsk /pʲˌɛtrɔpˈavwɔfsk/ (pn)
Petropavl
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Kazachstanie, położone nad Iszymem;

Pikardia /pʲiˈkardʲja/ (pn)
Picardía
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;

Piotr /pʲjɔtr̥/ (pn)
Pedro
  polskie imię męskie pochodzenia grecko-łacińskiego;

Pireneje /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/ (pn)
Pirineos
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;

Pireus /ˈpʲirɛws/ (pn)
El Pireo
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji;

Pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
Sagrada Escritura
  (skrót, skrótowiec, skrótowo) Pismo Święte, Biblia

Pismo Święte /pˈismɔ ɕfʲˈɛntɛ/ (n)
Escritura, Sagrada Escritura
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Biblia

Pitagoras /ˌpʲitaˈɡɔras/ (pn)
Pitágoras
  (filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;

Pitiuzy /pitjˈuzɨ/ (pn)
Islas Pitiusas, Las Pitiusas
  (geografia, geograficzny) grupa hiszpańskich wysp ulokowanych w zachodniej części basenu Morza Śródziemnego, na południowo-zachodnim krańcu Balearów;

Pittsburgh /pˈiddzburɡ/ (pn)
Pittsburgh
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;

Pius /pʲjus/ (pn)
Pío
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Piza /pˈiza/ (pn)
Pisa
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);

Pięcioksiąg /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔ̇cɕɔ̃ŋk/ (pn)
Pentateuco
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór pięciu świętych ksiąg judaizmu składających się na Torę

Pińsk /pˈiɲsk/ (pn)
Pinsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port rzeczny na Białorusi, na Polesiu, nad rzeką Piną, u jej ujścia do Prypeci

Pjongjang /ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk/ (pn)
Pyongyang
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urbanistyka, urbanistyczny) stolica Korei Północnej;

Plejady /plɛˈjadɨ/ (pn)
Pléyades
  (astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Pluton /ˈplutɔ̃n/ (pn)
Plutón
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;

Podlasie /pɔdˈlaɕɛ/ (n)
Podlaquia
  (geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski;

Pokojowa Nagroda Nobla /pˌɔkɔjˈɔva naɡrˈɔda nˈɔbla/ (pn)
Premio Nobel de la Paz
  Nagroda Nobla przyznawana przez Norweski Komitet Noblowski za działalność na rzecz światowego pokoju;

Pola Elizejskie /pˈɔla ˌɛlizˈɛjskʲɛ/ (pn)
Campos Elíseos
  (mitologia grecka) raj, miejsce pośmiertnej egzystencji przeznaczone dla ludzi dobrych;

Polaczek /pɔˈlaʧ̑ɛk/ (n)
polaquito
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (pogardliwie) Polak

Polak /ˈpɔlak/ (n)
polaco
  obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;

Pole Marsowe /pˈɔlɛ marsˈɔvɛ/ (pn)
Campo de Marte
  (geografia, geograficzny) poświęcone Marsowi miejsce w starożytnym Rzymie wykorzystywane do zebrań publicznych, pierwotnie niezabudowane; położone było poza murami miejskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu;

Polka /ˈpɔlka/ (n)
polaca
  obywatelka Polski, przedstawicielka narodu polskiego

Polska /ˈpɔlska/ (pn)
Polonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;

Polska Rzeczpospolita Ludowa /ˈpɔlska ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita luˈdɔva/ (pn)
República Popular de Polonia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa państwa polskiego w latach 1952–1989;

Pomorze /pɔ̃ˈmɔʒɛ/ (pn)
Pomerania
  (geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;

Pompeje /pɔmpˈɛjɛ/ (pn)
Pompeya
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;

Port of Spain /pˈɔrt ˈɔf spˈain/ (pn)
Puerto España
  (geografia, geograficzny) stolica Trynidadu i Tobago

Port-au-Prince /pˈɔrtˈawprˈintsɛ/ (pn)
Puerto Príncipe
  (geografia, geograficzny) stolica Haiti;

Porto-Novo /pˈɔrtɔnˈɔvɔ/ (pn)
Porto Novo
  (geografia, geograficzny) stolica Beninu;

Portoryko /ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/ (pn)
Puerto Rico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;

Portugalczyk /ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
portugués
  człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii

Portugalia /ˌpɔrtuˈɡalʲja/ (pn)
Portugal
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;

Portugalka /ˌpɔrtuˈɡalka/ (n)
portuguesa
  kobieta narodowości portugalskiej

Posejdon /pɔˈsɛjdɔ̃n/ (pn)
Poseidón
  (mitologia grecka) bóg mórz, trzęsień ziemi, żeglarzy, rybaków i koni, utożsamiany z rzymskim Neptunem;

Poti /pˈɔtʲi/ (pn)
Poti
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto w Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia;

Południowoafrykańczyk /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sudafricano
  obywatel Republiki Południowej Afryki

Praga /ˈpraɡa/ (pn)
Praga
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;
  (administracja) prawobrzeżna dzielnica Warszawy;

Praia /prˈaja/ (pn)
Praia
  stolica Republiki Zielonego Przylądka;

Prakseda /praksˈɛda/ (pn)
Práxedes
  polskie imię żeńskie;

Prekmurje /prɛkmˈurjɛ/ (pn)
Transmurania
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) niewielki region historyczny w dzisiejszej Słowenii;

Pretoria /prɛˈtɔrʲja/ (pn)
Pretoria
  (geografia, geograficzny) stolica Republiki Południowej Afryki;

Prisztina /priʃtʲˈina/ (pn)
Pristina
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju;

Prometeusz /prˌɔmɛtˈɛuʃ/ (pn)
Prometeo
  (astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna;
  (mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień;

Protektorat Czech i Moraw /prˌɔtɛktˈɔrat tʃˈɛx i mˈɔraf/ (n)
Protectorado de Bohemia y Moravia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma zarządzania okupowanymi ziemiami czeskimi przez Trzecią Rzeszę;

Prowansja /prɔˈvãw̃sʲja/ (pn)
Provenza
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Prusy /ˈprusɨ/ (n)
Prusia
  (historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej

Prypeć /prˈɨpɛtɕ/ (pn)
Prípiat
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Dniepru;

Przylądek Dobrej Nadziei /pʃɨˈlɔ̃ndɛɡ ˈdɔbrɛj naˈʥ̑ɛ̇ji/ (pn)
cabo de Buena Esperanza
  (geografia, geograficzny) przylądek w RPA;

Psy Gończe /ˈpsɨ ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɛ/ (pn)
Lebreles
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Ptah /ptax/ (pn)
Ptah
  (mitologia egipska) staroegipski bóg stwórca;

Pula /pˈula/ (pn)
Pula
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, największe na półwyspie Istria, położone na południowym skraju półwyspu nad Morzem Adriatyckim;

Périgord /pɛrˈiɡɔrt/ (pn)
Périgord
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji, w północnej Akwitanii, na terenie współczesnego departamentu Dordogne, częściowo także Lotu i Garonny;

Półwysep Antarktyczny /puwvˈɨsɛp ˌantarktˈɨtʃnɨ/ (pn)
península antártica
  (geografia, geograficzny) półwysep Antarktydy, położony w Antarktyce Zachodniej, na południe od Ameryki Południowej;

Półwysep Apeniński /puwˈvɨsɛp ˌapɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/ (pn)
península apenina, península itálica
  (geografia, geograficzny) półwysep południowoeuropejski otoczony przez akweny Morza Śródziemnego;

Półwysep Arabski /puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci/ (n)
Arabia, península arábiga
  (geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską;

Półwysep Bałkański /puwˈvɨsɛb ːawˈkãj̃sʲci/ (pn)
península balcánica
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Europy;

Półwysep Iberyjski /puwˈvɨsɛp ˌibɛˈrɨjsʲci/ (pn)
Península Ibérica
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-zachodniej Europie, między Oceanem Atlantyckim a Morzem Śródziemnym;

Półwysep Indyjski /puwˈvɨsɛp ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
península del Indostán, península indostánica
  (geografia, geograficzny) półwysep w Azji Południowej;

Quebec /ɡvˈɛbɛts/ (n)
Quebec
  (geografia, geograficzny) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Quito /ɡvˈitɔ/ (pn)
Quito
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) stolica Ekwadoru;

RFN /ɛr‿ɛf‿ˈɛ̃n/ (acronym)
RFA
  = Republika Federalna Niemiec

RGT /ˌɛrɡjˌɛtˈɛ/ (acronym)
GTR
  = (technologia, technika, techniczny) radioizotopowy generator termoelektryczny;

RKO /rkˈɔ/ (acronym)
RCP
  = (medycyna, medyczny) resuscytacja krążeniowo-oddechowa

RNA /ɛr‿ɛ̃n‿ˈa/ (n)
ARN
  (biochemia, biochemiczny) kwas rybonukleinowy;

RODO /rˈɔdɔ/ (acronym)
RGPD
  = (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozporządzenie o ochronie danych osobowych;

RZS /ˌɛrzˌɛtˈɛs/ (acronym)
AR
  (medycyna, medyczny) reumatoidalne zapalenie stawów

Ra /ra/ /ɛr‿ˈa/ (n)
Ra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca;

Rachela /raˈxɛla/ (pn)
Raquel
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Racza-Leczchumi i Dolna Swanetia /rˈatʃalɛtʃxˈumi i dˈɔlna sfanˈɛtja/ (pn)
Racha-Lechjumi y Kvemo Svaneti
  (administracja) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji;

Rafał /ˈrafaw/ (pn)
Rafael
  imię męskie;

Rajmund /ˈrajmũnt/ (pn)
Raimundo
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Rak /rak/ (pn)
Cáncer
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;

Raszka /rˈaʃka/ (pn)
Rascia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Serbii, Kosowie i Czarnogórze

Raszt /rˈaʃt/ (pn)
Rasht
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, w pobliżu ujścia rzeki Safidrud do Morza Kaspijskiego;

Ratyzbona /rˌatɨzbˈɔna/ (pn)
Ratisbona
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;

Rawenna /ravˈɛnna/ (pn)
Rávena, Ravena
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania, stolica prowincji Rawenna (1.2);

Regina /rɛˈɟĩna/ (pn)
Reina, Reyna
  imię żeńskie;

Region Autonomiczny Sinciang-Ujgur /rˈɛɡʲɔn ˌawtɔnɔmˈitʃnɨ ɕˈiɲtɕaŋkˈujɡur/ (pn)
Región Autónoma Uigur de Sinkiang
  (oficjalnie) (urzędowy) (administracja) oficjalna nazwa regionu autonomicznego Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Urumczi;

Reims /rˈɛims/ (pn)
Reims
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Grand Est, w departamencie Marna;

Remigiusz /rɛ̃ˈmʲiɟuʃ/ (pn)
Remigio
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Ren /rɛ̃n/ (pn)
Rin
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;

Rennes /rˈɛnnɛs/ (pn)
Rennes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;

Republika Argentyńska /rɛpˈublikˌa ˌarɡɛntˈɨɲska/ (pn)
República Argentina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Argentyny

Republika Ałtaju /rɛpˈublikˌa awtˈaju/ (pn)
República de Altái
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Ałtaju jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej ;

Republika Baszkortostanu /rɛpˈublikˌa bˌaʃkɔrtɔstˈanu/ (pn)
República de Baskortostán
  (geografia, geograficzny) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Republika Buriacji /rɛpˈublikˌa burjˈatsji/ (pn)
República de Buriatia
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Buriacji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Chakasji /rɛpˈublikˌa xakˈasji/ (pn)
República de Jakasia
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chakasji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Czeczeńska /rɛpˈublikˌa tʃɛtʃˈɛɲska/ (pn)
República de Chechenia
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Czeczenii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Czeska /rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska/ (pn)
República Checa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)

Republika Czuwaska /rɛpˈublikˌa tʃuvˈaska/ (pn)
República de Chuvasia
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Czuwaszji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Dagestanu /rɛpˈublikˌa dˌaɡɛstˈanu/ (pn)
República de Daguestán
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Dagestanu jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Federalna Niemiec /rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (pn)
República Federal de Alemania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Republika Gwatemali /rɛpˈublikˌa ɡvˌatɛmˈali/ (pn)
República de Guatemala
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gwatemali, państwa w Ameryce Środkowej

Republika Gwinei Równikowej /rɛpˈublikˌa ɡvinˈɛi rˌuvɲikˈɔvɛj/ (pn)
República de Guinea Ecuatorial
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gwinei Równikowej

Republika Hondurasu /rɛpˈublikˌa xˌɔndurˈasu/ (pn)
República de Honduras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Hondurasu, państwa w Ameryce Środkowej

Republika Inguszetii /rɛpˈublikˌa ˌiŋɡuʃˈɛtji/ (pn)
República de Ingusetia
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Inguszetii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Kabardyjsko-Bałkarska /rɛpˈublikˌa kˌabardˈɨjskɔbawkˈarska/ (pn)
República de Kabardia-Balkaria, República de Kabardino-Balkaria
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Kabardo-Bałkarii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Karaczajsko-Czerkieska /rɛpˈublikˌa kˌaratʃˈajskɔtʃɛrkʲˈɛska/ (pn)
República de Karacháyevo-Cherkesia
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Karaczajo-Czerkiesji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Karelii /rɛpˈublikˌa karˈɛlji/ (pn)
República de Carelia
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Karelii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Kałmucji /rɛpˈublikˌa kawmˈutsji/ (pn)
República de Kalmukia
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Kałmucji jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Komi /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃mʲi/ (pn)
República de Komi
  (geografia, geograficzny) republika w północno zachodniej części Federacjii Rosyjskiej, około jednej czwartej populacji Republiki stanowi rdzenny naród Komi;

Republika Konga /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
República del Congo
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;

Republika Korei /rɛˈpublʲika kɔˈrɛji/ (pn)
República de Corea
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej;

Republika Kostaryki /rɛpˈublikˌa kˌɔstarˈɨki/ (pn)
República de Costa Rica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kostaryki, państwa w Ameryce Środkowej

Republika Kuby /rɛpˈublikˌa kˈubɨ/ (pn)
República de Cuba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kuby jako państwa

Republika Nikaragui /rɛpˈublikˌa ɲˌikaraɡˈui/ (pn)
República de Nicaragua
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Nikaragui jako państwa

Republika Panamy /rɛpˈublikˌa panˈamɨ/ (pn)
República de Panamá
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Panamy, państwa w Ameryce Środkowej

Republika Paragwaju /rɛpˈublikˌa pˌaraɡvˈaju/ (pn)
República del Paraguay
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Paragwaju

Republika Salwadoru /rɛpˈublikˌa sˌalvadˈɔru/ (pn)
República de El Salvador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Salwadoru, państwa w Ameryce Środkowej

Republika Słowacka /rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka/ (pn)
República Eslovaca
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;

Republika Zielonego Przylądka /rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
Cabo Verde, República de Cabo Verde
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Środkowoafrykańska /rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/ (pn)
República Centroafricana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;

Reykjavík /rˌɛɨkjˈavik/ (pn)
Reikiavik
  (geografia, geograficzny) stolica Islandii;

Riazań /rjˈazaɲ/ (pn)
Riazán
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego;

Rijad /ˈrʲijat/ (pn)
Riad
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;

Rijeka /rijˈɛka/ (pn)
Rijeka
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Chorwacji, nad Zatoką Rijecką Morza Adriatyckiego;

Rimini /rimˈiɲi/ (pn)
Rímini
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Riwiera Albańska /rivʲˈɛra albˈaɲska/ (pn)
Riviera albanesa
  (geografia, geograficzny) obszar w południowej Albanii, w obwodzie Wlora, usytuowany wzdłuż wybrzeża Morza Jońskiego;

Robert /ˈrɔbɛrt/ (pn)
Roberto
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Rodan /ˈrɔdãn/ (pn)
Ródano
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji;

Rodos /ˈrɔdɔs/ (pn)
Rodas
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na greckiej wyspie o tej samej nazwie;

Roksana /rɔˈksãna/ (pn)
Roxana
  polskie imię żeńskie pochodzenia perskiego;

Roland /ˈrɔlãnt/ (pn)
Rolando, Roldán
  polskie imię męskie pochodzenia starofrancuskiego;

Romuald /rɔ̃ˈmu<sup>w</sup>alt/ (pn)
Romualdo
  imię męskie;

Rosja /ˈrɔsʲja/ (pn)
Rusia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;

Rosjanin /rɔˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
ruso
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;

Rosjanka /rɔˈsʲjãŋka/ (n)
ruso, rusa
  obywatelka Rosji

Rostock /rˈɔstɔtsk/ (pn)
Rostock
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie w północno-wschodnich Niemczech;

Rotterdam /rɔttˈɛrdam/ (pn)
Róterdam
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;

Rozalia /rɔzˈalʲja/ (pn)
Rosalía
  imię żeńskie;

Rożawa /rɔʒˈava/ (pn)
Rojava
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region w północnej i północno-wschodniej Syrii;

Rudolf /ˈrudɔlf/ (pn)
Rodolfo
  imię męskie;

Rufus /ˈrufus/ (pn)
Rufo
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Rumun /ˈrũmũn/ (n)
rumano
  człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii

Rumunia /rũˈmũɲja/ (pn)
Rumanía, Rumania
  (geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;

Rumunka /rũˈmũŋka/ (n)
rumana
  kobieta lub dziewczyna narodowości rumuńskiej, obywatelka Rumunii

Rustawi /rustˈavi/ (pn)
Rustavi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Gruzji, położone nad rzeką Kurą;

Rut /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut/ (pn)
Rut
  imię żeńskie

Rwanda /ˈrvãnda/ (pn)
Ruanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;

Rwandyjczyk /rvãnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
ruandés
  obywatel Rwandy

Rwandyjka /rvãnˈdɨjka/ (n)
ruandesa
  obywatelka Rwandy

Ryba /ˈrɨba/ (n)
piscis
  (potocznie, potoczny) osoba urodzona pod znakiem Ryb

Ryby /ˈrɨbɨ/ (pn)
Piscis
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;

Rylec /ˈrɨlɛʦ̑/ (pn)
Buril
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Rysio /rˈɨɕɔ/ (pn)
Ricardito, Ricardín
  (zdrobniale) poufała forma imienia Ryszard

Rysiu /rˈɨɕu/ (pn)
Ricardito, Ricardín
  (gwara, gwarowe) (zdrobniale) od: Ryszard

Ryszard /ˈrɨʃart/ (pn)
Ricardo
  polskie imię męskie pochodzenia germańskiego;

Ryszarda /rɨʃˈarda/ (pn)
Ricarda
  polskie imię żeńskie

Ryta /rˈɨta/ (pn)
Rita
  polskie imię żeńskie;

Rzeczpospolita Polska /ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita ˈpɔlska/ (pn)
República de Polonia
  oficjalna nazwa państwa polskiego;

Rzym /ʒɨ̃m/ (pn)
Roma
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
  (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
  (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego

Rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
romano
  (starożytność) obywatel starożytnego państwa rzymskiego

Rzymianka /ʒɨ̃ˈmʲjãnka/ (n)
romana
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytności: obywatelka państwa rzymskiego

Róg Afryki /ˈruk ˈafrɨci/ (n)
Cuerno de África
  (geografia, geograficzny) inna nazwa Półwyspu Somalijskiego

Róża /ˈruʒa/ (pn)
Rosa
  polskie imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Rżew /rʒˈɛf/ (pn)
Rzhev
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie twerskim, nad Wołgą;

SA /ɛs‿ˈa/ (acronym)
SA
  = (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka akcyjna;

Saara /saˈara/ (pn)
Sarre
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej części Niemiec;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we Francji i Niemczech, prawy dopływ Mozeli, jej źródło znajduje się w Alzacji;

Sabaudia /sabˈawdja/ (pn)
Saboya
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Safakis /saˈfacis/ (pn)
Sfax
  (geografia, geograficzny) miasto portowe we wschodniej Tunezji

Saharyjczyk /sˌaxarˈɨjtʃɨk/ (n)
saharaui
  mieszkaniec Sahary

Saint Helier /sˈaint xˈɛljɛr/ (pn)
Saint Helier
  (geografia, geograficzny) stolica Jersey,

Saint Lucia /sˈaint lˈutɕa/ (pn)
Santa Lucía
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie (1.2) o tej samej nazwie;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych;

Saint Peter Port /sˈaint pˈɛtɛr pˈɔrt/ (pn)
Saint Peter Port
  (geografia, geograficzny) stolica Guernsey;

Saint Vincent i Grenadyny /sˈaind vˈintsɛnt i ɡrˌɛnadˈɨnɨ/ (pn)
San Vicente y las Granadinas
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej;

Saipan /saˈipan/ (pn)
Saipán
  (administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Saksonia /saˈksɔ̃ɲja/ (pn)
Sajonia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;

Salamanka /sˌalamˈaŋka/ (pn)
Salamanca
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Hiszpanii, nad rzeką Tormes, stolica prowincji Salamanka (1.2);

Salerno /salˈɛrnɔ/ (pn)
Salerno
  (geografia, geograficzny) nadmorskie miasto i gmina we Włoszech, w Kampanii;

Salomon /saˈlɔ̃mɔ̃n/ (pn)
Salomón
  (biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości;
  imię męskie pochodzenia semickiego;

Salomonka /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃ŋka/ (n)
salomonense
  obywatelka Wysp Salomona

Salomończyk /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
salomonense
  obywatel Wysp Salomona

Saloniki /ˌsalɔ̃ˈɲici/ (pn)
Salónica, Tesalónica
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Grecji;

Salwador /salˈvadɔr/ (pn)
El Salvador
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Salwadorczyk /ˌsalvaˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
salvadoreño
  obywatel Salwadoru

Salzburg /ˈzalʣ̑burk/ (pn)
Salzburgo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Austrii, stolica kraju związkowego Salzburg (1.2);

Samaria /sãˈmarʲja/ (pn)
Samariá
  (geografia, geograficzny) wąwóz położony w południowo-zachodniej części Krety w paśmie Gór Białych;
Samaria
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Izraela i Autonomii Palestyńskiej, między Galileą a Judeą;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasta położonego w Samarii (1.1); współcześnie ruiny;

Samarkanda /sˌamarkˈanda/ (pn)
Samarcanda
  (geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie;

Samarytanin /sˌamarɨtˈaɲin/ (n)
samaritano
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek małej semickiej grupy etniczno-religijnej żyjącej w Izraelu i Autonomii Palestyńskiej i wyznającej samarytanizm, potomek mieszkańców starożytnej Samarii oraz imigrantów z Mezopotamii;
  (etnografia, etnograficzny) (biblijny) mieszkaniec starożytnej Samarii

Samoa /sãˈmɔa/ (pn)
Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;

Samoanka /ˌsãmɔˈãŋka/ (n)
samoana
  obywatelka Samoa

Samoańczyk /ˌsãmɔˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
samoano
  obywatel Samoa

Samotraka /sˌamɔtrˈaka/ (pn)
Samotracia
  (geografia, geograficzny) wyspa grecka na Morzu Trackim;

Samson /ˈsãmsɔ̃n/ (pn)
Sansón
  biblijne imię męskie;

San Francisco /sˈan fransˈiskɔ/ (pn)
San Francisco
  (geografia, geograficzny) miasto w USA, w stanie Kalifornia;

San José /sˈan hɔzˈɛ/ (pn)
San José
  (geografia, geograficzny) stolica Kostaryki;

San Marino /ˈsãn maˈrʲĩnɔ/ (pn)
San Marino
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

San Salvador /sˈan salvˈadɔr/ (pn)
San Salvador
  stolica Salwadoru;

Sana /ˈsãna/ (pn)
Saná
  (geografia, geograficzny) stolica Jemenu;

Santa Cruz de Tenerife /sˈanta krˈuz dˈɛ tˌɛnɛrˈifɛ/ (pn)
Santa Cruz de Tenerife
  (geografia, geograficzny) hiszpańskie miasto, największe na Teneryfie;

Santiago /sãnˈtʲjaɡɔ/ (pn)
Santiago de Chile
  (geografia, geograficzny) stolica Chile;

Santo Domingo /ˈsãntɔ dɔ̃ˈmʲĩŋɡɔ/ (pn)
Santo Domingo
  (geografia, geograficzny) stolica Dominikany;

Sara /ˈsara/ (pn)
Sara
  polskie imię żeńskie;

Saragossa /ˌsaraˈɡɔsːa/ (pn)
Zaragoza
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii;

Sarajewo /ˌsaraˈjɛvɔ/ (pn)
Sarajevo
  (geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;

Sarapuł /sarˈapuw/ (pn)
Sarápul
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Udmurcji, położone nad Kamą;

Sardynia /sarˈdɨ̃ɲja/ (pn)
Cerdeña
  (geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;

Sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
sarda
  mieszkanka Sardynii

Sardyńczyk /sarˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sardo
  mieszkaniec Sardynii lub osoba płci męskiej pochodząca z Sardynii

Satledź /sˈatlɛtɕ/ (pn)
Río Sutlej
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez Chiny, Indie oraz Pakistan, lewy dopływ Indusu;

Saturn /ˈsaturn/ (pn)
Saturno
  (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów przedstawiany jako starzec trzymający w ręce sierp albo kosę, utożsamiany z greckim Kronosem; legendarny władca Italii; mąż Ops;
  (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;

Saudyjczyk /sawˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
saudí
  obywatel Arabii Saudyjskiej

Saudyjka /sawˈdɨjka/ (n)
saudita, saudí
  obywatelka Arabii Saudyjskiej

Saul /sawl/ (pn)
Saúl
  (biblijny) postać biblijna, król Izraela
  imię męskie;

Schwyz /ʃfˈɨs/ (pn)
Schwyz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Szwajcarii;

Scyta /ˈsʦ̑ɨta/ (n)
escita
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek indoeuropejskiego ludu rządzącego w starożytności częścią Ukrainy;

Scytia /ˈsʦ̑ɨtʲja/ (pn)
Escitia
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca część Ukrainy;

Seattle /sɛˈattlɛ/ (pn)
Seattle
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w stanie Waszyngton, w Stanach Zjednoczonych;

Sebastian /sɛˈbastʲjãn/ (pn)
Sebastián
  imię męskie;

Sedan /sˈɛdan/ (pn)
Sedán
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Ardeny;

Segowia /sɛɡˈɔvja/ (pn)
Segovia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Hiszpanii, w regionie Kastylia i León;

Sejm /sɛjm/ (pn)
Dieta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedna z izb polskiego parlamentu;

Sekwana /sɛˈkfãna/ (pn)
Sena
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;

Selenita /ˌsɛlɛ̃ˈɲita/ (n)
selenita
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec Księżyca

Semita /sɛ̃ˈmʲita/ (n)
semita
  (etnografia, etnograficzny) członek jednego ze spokrewnionych etnicznie ludów zamieszkujących Azję południowo-zachodnią (Bliski Wschód) i północną Afrykę, tj. Arabów, Aramejczyków, Babilończyków, Kartagińczyków, Etiopczyków, Hebrajczyków i Fenicjan

Senegal /sɛ̃ˈnɛɡal/ (pn)
Senegal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;
río Senegal
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Afryce;

Senegalczyk /ˌsɛ̃nɛˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
senegalés
  obywatel, mieszkaniec Senegalu

Senegalka /ˌsɛ̃nɛˈɡalka/ (n)
senegalesa
  obywatelka, mieszkanka Senegalu

Septuaginta /sˌɛptuaɡʲˈinta/ (pn)
Septuaginta
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine;

Serb /sɛrp/ (n)
serbio
  człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii

Serbia /ˈsɛrbʲja/ (pn)
Serbia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;

Serbia i Czarnogóra /ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura/ (pn)
Serbia y Montenegro
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;

Serbka /ˈsɛrpka/ (n)
serbia
  kobieta lub dziewczyna narodowości serbskiej, obywatelka Serbii, mieszkanka Serbii

Sergiusz /ˈsɛrʲɟuʃ/ (pn)
Sergio
  imię męskie;

Seszelczyk /sɛˈʃɛlʧ̑ɨk/ (n)
seychellense
  obywatel Seszeli

Seszele /sɛˈʃɛlɛ/ (pn)
Seychelles
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;

Seszelka /sɛˈʃɛlka/ (n)
seychellense
  obywatelka Seszeli

Seul /ˈsɛ<sup>w</sup>ul/ (pn)
Seúl
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;

Sewilla /sɛˈvʲilːa/ (pn)
Sevilla
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;

Siedmiogród /ɕɛdˈmʲjɔɡrut/ (pn)
Transilvania
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w środkowej Rumunii;

Sierpuchow /ɕɛrpˈuxɔf/ (pn)
Sérpujov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, nad Oką;

Sierra Leone /ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/ (pn)
Sierra Leona
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;

Sierraleonka /ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃ŋka/ (n)
sierraleonesa
  obywatelka Sierra Leone

Sierraleończyk /ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sierraleonés
  obywatel Sierra Leone

Sinciang /ɕˈiɲtɕaŋk/ (pn)
Sinkiang
  (geografia, geograficzny) region autonomiczny Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Urumczi

Singapur /sʲĩŋˈɡapur/ (pn)
Singapur
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;

Singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
singapurense
  obywatel Singapuru

Singapurka /ˌsʲĩŋɡaˈpurka/ (n)
singapurense
  obywatelka Singapuru

Skandynaw /skãnˈdɨ̃naf/ (pn)
escandinavo
  mieszkaniec Skandynawii

Skandynawia /ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/ (n)
Escandinavia
  (geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;

Skandynawka /ˌskãndɨ̃ˈnafka/ (n)
escandinava
  mieszkanka Skandynawii

Skopje /ˈskɔpʲjɛ/ (pn)
Skopie
  (geografia, geograficzny) stolica Macedonii Północnej;

Skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (pn)
Escorpión, Escorpio
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;

Slawonia /slavˈɔɲʲa/ (pn)
Eslavonia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodniej Chorwacji, położona w międzyrzeczu Sawy i Drawy;

Sm /ɛs‿ˈɛ̃m/ /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˌsãmuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (abbreviation)
Sam
  = (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Księga Samuela

Sodoma /sɔˈdɔ̃ma/ (pn)
Sodoma
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;

Sofia /ˈsɔfʲja/ (pn)
Sofía
  (geografia, geograficzny) stolica Bułgarii;

Sogdiana /sɔɡdjˈana/ (pn)
Sogdiano
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;

Sokrates /sɔˈkratɛs/ (pn)
Sócrates
  imię męskie pochodzenia greckiego;

Solka /sˈɔlka/ (pn)
Solca
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii w okręgu suczawskim na Bukowinie;

Solon /ˈsɔlɔ̃n/ (pn)
Solón
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.;

Somalia /sɔ̃ˈmalʲja/ (pn)
Somalia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;

Somalijczyk /ˌsɔ̃maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
somalí
  obywatel Somalii

Sorbona /sɔrbˈɔna/ (pn)
Sorbona
  (geografia, geograficzny) zespół budynków w Dzielnicy Łacińskiej Paryża, dawniej siedziba Uniwersytetu Paryskiego;

Sowiet /ˈsɔvʲjɛt/ (n)
soviético
  (potocznie, potoczny) obywatel Związku Radzieckiego

Sparta /ˈsparta/ (pn)
Esparta
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji;
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie

Spira /spˈira/ (pn)
Espira
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;

Srem /srˈɛm/ (pn)
Sirmia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona między Dunajem a Sawą, podzielona obecnie między Serbię i Chorwację

Sri Lanka /ˈsrʲi ˈlãnka/ (pn)
Sri Lanka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;

Stambuł /ˈstãmbuw/ (pn)
Estambul
  (geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;

Stanisław /stãˈɲiswaf/ (pn)
Estanislao
  imię męskie;

Stany Zjednoczone /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ/ (pn)
Estados Unidos, Estados Unidos de América
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stany Zjednoczone Ameryki /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci/ (pn)
Estados Unidos de América
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stara Kastylia /stˈara kastˈɨlja/ (pn)
Castilla la Vieja
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-środkowej Hiszpanii, położona na północy Mesety Iberyjskiej, w przybliżeniu odpowiada granicom Królestwa Kastylii w XI wieku, jeszcze przed podbojem Toledo;

Stary Testament /ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Antiguo Testamento
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą;

Stawropol /stavrˈɔpɔl/ (pn)
Stávropol
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, stolica Kraju Stawropolskiego;

Stefan /ˈstɛfãn/ (pn)
Esteban
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Stefania /stɛˈfãɲja/ (pn)
Estefanía
  imię żeńskie;

Stepanakert /ˌstɛpãˈnakɛrt/ (pn)
Stepanakert
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, stolica Górskiego Karabachu;

Stolica Apostolska /stɔˈlʲiʦ̑a ˌːpɔˈstɔlska/ (n)
Santa Sede
  siedziba papieża, Watykan

Stralsund /strˈalsunt/ (pn)
Stralsund
  (geografia, geograficzny) (administracja) nadbałtyckie miasto powiatowe i hanzeatyckie w niemieckim kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie; ;

Strasburg /strˈazburk/ (pn)
Estrasburgo
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;

Strefa Gazy /ˈstrɛfa ˈɡazɨ/ (pn)
Franja de Gaza
  część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim;

Strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (pn)
Sagitario
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Stuttgart /stˈuddɡart/ (pn)
Stuttgart
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia;

Styria /stˈɨrja/ (pn)
Estiria
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Europie, podzielona między Austrię i Słowenię;

Suazi /suˈaʑi/ (pn)
Suazilandia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;

Suazyjczyk /ˌsu<sup>w</sup>aˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
suazi
  obywatel Suazi

Sucre /ˈsukrɛ/ (pn)
Sucre
  (geografia, geograficzny) stolica Boliwii;

Sudan /ˈsudãn/ (pn)
Sudán
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudan Południowy /ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
Sudán del Sur
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudanka /suˈdãnka/ (n)
sudanesa
  mieszkanka Sudanu, obywatelka Sudanu albo Sudanu Południowego

Sudańczyk /suˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sudanés
  mieszkaniec Sudanu, obywatel Sudanu albo Sudanu Południowego

Sudety /suˈdɛtɨ/ (pn)
Sudetes
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską;

Suez /ˈsu<sup>w</sup>ɛs/ (pn)
Suez
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Egipcie;

Sumer /ˈsũmɛr/ (n)
Sumeria
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina leżąca w południowej Mezopotamii;

Surinam /suˈrʲĩnãm/ (pn)
Surinam
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;

Surinamczyk /ˌsurʲĩˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
surinamés
  obywatel Surinamu

Surinamka /ˌsurʲĩˈnãmka/ (n)
surinamesa
  obywatelka Surinamu

Swanetia /sfanˈɛtja/ (pn)
Svanetia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w północno-zachodniej Gruzji;

Syberia /sɨˈbɛrʲja/ (pn)
Siberia
  (geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;

Sybiraczka /ˌsɨbʲiˈraʧ̑ka/ (n)
siberiana
  mieszkanka Syberii

Sybirak /sɨˈbʲirak/ (n)
siberiano
  mieszkaniec Syberii

Sycylia /sɨˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Sicilia
  (geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;

Sycylijczyk /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
siciliano
  mieszkaniec Sycylii, osoba pochodząca z Sycylii

Sycylijka /sˌɨtsɨlˈijka/ (n)
siciliana
  mieszkanka Sycylii, kobieta z tej wyspy

Sydney /sˈɨdnɛj/ (pn)
Sídney
  (geografia, geograficzny) największe miasto Australii;

Sydon /ˈsɨdɔ̃n/ (pn)
Sidón
  (geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Sydoniusz /sɨdˈɔɲʲuʃ/ (pn)
sidonio
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego

Syjon /sˈɨjɔn/ (pn)
Sion
  (geografia, geograficzny) (biblijny) figuratywne określenie całej Jerozolimy
  (geografia, geograficzny) jedno ze wzgórz Jerozolimy;

Sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (pn)
Silvestre
  imię męskie;

Syngalezka /sˌɨŋɡalˈɛska/ (n)
cingalesa, singalesa
  (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka narodu zamieszkującego południe wyspy Cejlon i posługującego się językiem syngaleskim;

Synopa /sɨnˈɔpa/ (pn)
Sinope
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Turcji, port nad Morzem Czarnym;

Syr-daria /sˈɨrdˈarja/ (pn)
Río Sir Daria
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Uzbekistanie, Tadżykistanie i Kazachstanie, powstaje z połączenia rzek Naryn i Kara-daria;

Syrach /sˈɨrax/ (pn)
Sirac
  (biblijny) autor starotestamentalnej Księgi Syracydesa

Syracydes /sˌɨratsˈɨdɛs/ (pn)
Sirácides, Sirácida
  (biblijny) autor starotestamentalnej Księgi Syracha

Syrakuzy /sˌɨrakˈuzɨ/ (pn)
Siracusa
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;

Syrdaria /sɨrdˈarja/ (pn)
Sirdaryo
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w wilajecie syrdaryjskim;

Syria /ˈsɨrʲja/ (pn)
Siria
  (geografia, geograficzny) kraj w Azji;

Syryjczyk /sɨˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
sirio
  obywatel Syrii lub mieszkaniec Syrii

Syryjka /sɨˈrɨjka/ (n)
siria
  obywatelka Syrii

Syzyf /sˈɨzɨf/ (pn)
Sísifo
  (mitologia grecka) król Koryntu, który próbując oszukać śmierć sprzeciwił się woli bogów, za co został skazany na wieczną i bezużyteczną pracę - wtaczanie głazu na szczyt góry, który to głaz zawsze wymykał mu się z rąk, tuż przed osiągnięciem wierzchołka;

Szampania /ʃãmˈpãɲja/ (pn)
Champaña
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Francji;

Szanghaj /ʃˈaŋɡaj/ (pn)
Shanghái
  (geografia, geograficzny) największe miasto w Chinach, nad rzeką Jangcy;

Szaweł /ʃˈavɛw/ (pn)
Saulo
  (biblijny) pierwotne imię apostoła Pawła

Szechina /ʃɛçˈina/ (pn)
Shekhiná
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) widoczna obecność Boga w świecie, jego immanencja występująca w wierzeniach judaistycznych, czasem personifikowana i rozumiana jako boski pierwiastek żeński lub jedno z wielu imion Boga;

Sziraz /ʃˈiras/ (pn)
Shiraz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji;

Szkocja /ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Escocia
  (geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;

Szkot /ʃkɔt/ (n)
escocés
  mieszkaniec Szkocji

Szkotka /ˈʃkɔtka/ (n)
escocesa
  mieszkanka Szkocji

Sztokholm /ˈʃtɔkxɔlm/ (pn)
Estocolmo
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;

Szuja /ʃˈuja/ (pn)
Shuya
  (geografia, geograficzny) (administracja) rosyjskie miasto położone na wschód od Moskwy, w obwodzie iwanowskim;

Szwabia /ˈʃfabʲja/ (pn)
Suabia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;

Szwajcar /ˈʃfajʦ̑ar/ (n)
suizo
  obywatel Szwajcarii

Szwajcaria /ʃfajˈʦ̑arʲja/ (pn)
Suiza
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;

Szwajcarka /ʃfajˈʦ̑arka/ (n)
suiza
  obywatelka Szwajcarii

Szwecja /ˈʃfɛʦ̑ʲja/ (pn)
Suecia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;

Szwed /ʃfɛt/ (n)
sueco
  człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji

Szwedka /ˈʃfɛtka/ (n)
sueca
  kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji

Sąd Ostateczny /ˈsɔ̃nt ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ/ (n)
Juicio Final, Juicio Universal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie, judaizmie i islamie: moment, w którym Bóg dokona ostatecznego sądu nad ludźmi i określi, którzy z nich zostaną zbawieni, a którzy potępieni;

Słowacja /swɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Eslovaquia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej;

Słowaczka /swɔˈvaʧ̑ka/ (n)
eslovaca
  osoba płci żeńskiej narodowości słowackiej, obywatelka Słowacji, mieszkanka Słowacji

Słowak /ˈswɔvak/ (n)
eslovaco
  człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji;

Słowenia /swɔˈvɛ̃ɲja/ (pn)
Eslovenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

Słowianin /swɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
eslavo
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

Słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (pn)
Sol
  (astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;

T-shirt /t‿ʃʲirt/ (n)
camiseta, franela, playera, polera, polo, pulóver
  (krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem

TSUE /tsˈuɛ/ (acronym)
TJUE
  = (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej

Tadeusz /taˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Tadeo
  imię męskie;

Tadź Mahal /tˈatɕ mˈaxal/ (pn)
Taj Mahal
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) mauzoleum w indyjskim mieście Agra, wzniesione przez Szahdżahana, władcę z dynastii Wielkich Mogołów, dla zmarłej żony Mumtaz Mahal;

Tadżyjka /taˈʤ̑ɨjka/ (n)
tayika
  obywatelka Tadżykistanu

Tadżyk /ˈtaʤ̑ɨk/ (n)
tayiko
  obywatel Tadżykistanu

Tadżykistan /ˌtaʤ̑ɨˈcistãn/ (pn)
Tayikistán
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tag /tak/ (pn)
Tajo
  (geografia, geograficzny) rzeka na Półwyspie Iberyjskim;

Taganrog /taɡˈanrɔk/ (pn)
Taganrog
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim;

Tajlandczyk /tajˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
tailandés
  obywatel Tajlandii

Tajlandia /tajˈlãndʲja/ (pn)
Tailandia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Tajlandka /tajˈlãntka/ (n)
tailandesa
  obywatelka Tajlandii

Tajwańczyk /tajˈvãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
taiwanés
  mieszkaniec Tajwanu

Tales /ˈtalɛs/ (pn)
Tales
  (historia, historyczny, historycznie) filozof i uczony starożytnej Grecji z przełomu VII i VI w. p.n.e.;

Tallin /tˈallin/ (pn)
Tallin
  (geografia, geograficzny) stolica Estonii;

Tambow /tˈambɔf/ (pn)
Tambov
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;

Tamiza /tãˈmʲiza/ (pn)
Támesis
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;

Tangier /ˈtãŋʲɟɛr/ (pn)
Tánger
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnim Maroku w Zatoce Tangerskiej, port nad Cieśniną Gibraltarską;

Tantal /ˈtãntal/ (pn)
Tántalo
  (mitologia grecka) syn Zeusa i Pluto, ojciec Niobe i Pelopsa, władca góry Sipylos w Lidii;

Tanzania /tãw̃ˈzãɲja/ (n)
Tanzania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;

Tarragona /tˌaraɡˈɔna/ (pn)
Tarragona
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Hiszpanii nad Morzem Śródziemnym, w południowej Katalonii;

Tars /tˈars/ (pn)
Tarso
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowej Azji Mniejszej, obecnie tureckie Tarsus;

Tartus /tˈartus/ (pn)
Tartús
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Tarym /tˈarɨm/ (pn)
Río Tarim
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, w bezodpływowej Kotlinie Kaszgarskiej;

Tasmania /tasˈmãɲja/ (pn)
Tasmania
  (geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii;

Taszkent /ˈtaʃkɛ̃nt/ (pn)
Taskent
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Uzbekistanu;

Tatar /ˈtatar/ (n)
tártaro
  (etnografia, etnograficzny) mężczyzna lub chłopiec narodowości tatarskiej;

Tatry /ˈtatrɨ/ (pn)
Tatras, montes Tatra
  (geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji;

Tb /tɛ‿ˈbɛ/ /ˈcɕɛ̃ŋɡa tɔˈbʲjaʃa/ (abbreviation)
Tob
  = Księga Tobiasza

Tbilisi /ˌtbʲiˈlʲisʲi/ (pn)
Tiflis
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;

Tebriz /tˈɛbris/ (pn)
Tabriz
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie;

Teby /tˈɛbɨ/ (pn)
Tebas
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem;
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, w Beocji;

Tedżen /tˈɛdʒɛn/ (pn)
Tejen
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Turkmenistanie, w wilajecie achalskim;

Tegucigalpa /ˌtɛɡuʨ̑iˈɡalpa/ (pn)
Tegucigalpa
  (geografia, geograficzny) stolica Hondurasu;

Teheran /tɛˈxɛrãn/ (pn)
Teherán
  (geografia, geograficzny) stolica Iranu;

Teksańczyk /tɛksˈaɲtʃɨk/ (n)
tejano, texano
  mieszkaniec Teksasu

Telawi /tɛlˈavi/ (pn)
Telavi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Kachetia;

Telesfor /tɛˈlɛsfɔr/ (pn)
Telesforo
  imię męskie pochodzenia łacińsko-greckiego;

Temida /tɛ̃ˈmʲida/ (pn)
Justicia
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) prawo, sprawiedliwość, sądownictwo, wymiar sprawiedliwości
Temis
  (mitologia grecka) bogini prawa i praworządności przedstawiana jako kobieta z opaską na oczach, wagą i mieczem w dłoni; córka Uranosa i Gai; druga żona Zeusa; matka hor i Mojr; siostra Fojbe, Hyperiona, Japeta, Kojosa, Kriosa, Kronosa, Mnemosyne, Okeanosa, Rei, Tei i Tetydy oraz cyklopów niebiańskich i hekatonchejrów; jedna z tytanid;

Teneryfa /tˌɛnɛrˈɨfa/ (pn)
Tenerife
  (geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;

Teofil /tɛˈɔfʲil/ (pn)
Teófilo
  polskie imię męskie pochodzenia greckiego;

Teresa /tɛˈrɛsa/ (pn)
Teresa
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Termez /tˈɛrmɛs/ (pn)
Termez
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej części Uzbekistanu, port na prawym brzegu Amu-darii;

Termopile /ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/ (pn)
Termópilas
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;

Terpsychora /ˌtɛrpsɨˈxɔra/ (pn)
Terpsícore
  (mitologia grecka) muza tańca i pieśni chóralnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Teruel /tɛrˈuɛl/ (pn)
Teruel
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, w Aragonii;

Tesalia /tɛˈsalʲja/ (pn)
Tesalia
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji;
  (geografia, geograficzny) miasto w Kolumbii w departamencie Huila
  (geografia, geograficzny) region administracyjny w Grecji;

Tezeusz /tɛˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Teseo
  (mitologia grecka) heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry;

Thimphu /tˈimfu/ (pn)
Timbu
  (geografia, geograficzny) stolica Bhutanu

Timbuktu /tʲimbˈuktu/ (pn)
Tombuctú
  (geografia, geograficzny) miasto w Mali, nad rzeką Niger;

Timor /ˈtʲĩmɔr/ (pn)
Timor
  (geografia, geograficzny) wyspa w południowo-wschodniej Azji;

Timor Wschodni /ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/ (pn)
Timor Oriental
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tirana /tʲiˈrãna/ (pn)
Tirana
  (geografia, geograficzny) stolica Albanii;

Tiumeń /tjˈumɛɲ/ (pn)
Tiumén
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą;

Tivoli /tʲivˈɔli/ (pn)
Tívoli
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum, w prowincji Rzym;

Tobiasz /ˈtɔbʲjaʃ/ (pn)
Tobías
  imię męskie;

Togijczyk /tɔˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
togolés
  obywatel Togo

Togijka /tɔˈɟijka/ (n)
togolesa
  obywatelka Togo

Togo /ˈtɔɡɔ/ (pn)
Togo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;

Tokaj /tˈɔkaj/ (pn)
Tokaj
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe w północno-wschodnich Węgrzech;

Tokio /ˈtɔcɔ/ (pn)
Tokio, Tokyo
  (geografia, geograficzny) stolica Japonii;

Tomasz /ˈtɔ̃maʃ/ (pn)
Tomás
  polskie imię męskie;

Tomsk /tˈɔmsk/ (pn)
Tomsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom;

Tora /ˈtɔra/ (pn)
Torá, Toráh
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg;

Torżok /tˈɔrʒɔk/ (pn)
Torzhok
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie twerskim, nad Twercą;

Toskańczyk /tɔˈskãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
toscano
  mieszkaniec Toskanii

Tours /tˈɔurs/ (pn)
Tours
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, nad rzeką Loarą, w Turenii;

Tracja /trˈatsja/ (pn)
Tracia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię;

Trak /trˈak/ (n)
traciano, tracio
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Tracji

Tripoli /trʲiˈpɔlʲi/ (pn)
Trípoli
  (geografia, geograficzny) miasto w Libii

Troick /trˈɔitsk/ (pn)
Troitsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie czelabińskim, nad Ujem w dorzeczu Obu;

Troja /ˈtrɔja/ (pn)
Troya
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej;

Troyes /trˈɔjɛs/ (pn)
Troyes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, położone nad Sekwaną, w regionie Grand Est, historyczna stolica Szampanii;

Trydent /trˈɨdɛnt/ (pn)
Trento
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina w północnych Włoszech;

Trynidad /trɨɲˈidat/ (pn)
Trinidad
  (geografia, geograficzny) wyspa w Małych Antylach, na Oceanie Atlantyckim, u północno-wschodnich wybrzeży Ameryki Południowej;

Trynidad i Tobago /trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/ (pn)
Trinidad y Tobago
  (geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;

Trypolis /trɨˈpɔlʲis/ (pn)
Trípoli
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii;
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;

Trzeci Świat /ˈṭʃɛʨ̑i ˈɕfʲjat/ (n)
Tercer Mundo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraje słabo rozwinięte gospodarczo, przeważnie byłe kolonie;

Trzej Królowie /ˈṭʃɛj kruˈlɔvʲjɛ/ (pn)
Reyes Magos de Oriente
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie z biblijnej opowieści, które podążając za Gwiazdą Betlejemską przybyły do nowonarodzonego Chrystusa z darami;

Trójca Święta /ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta/ (pn)
Santísima Trinidad
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg;

Tulon /tˈulɔn/ (pn)
Tolón
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Var;

Tunezja /tũˈnɛzʲja/ (pn)
Túnez
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Tunezyjczyk /ˌtũnɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
tunecino
  obywatel Tunezji

Tunezyjka /ˌtũnɛˈzɨjka/ (n)
tunecina
  obywatelka Tunezji

Tunis /ˈtũɲis/ (pn)
Túnez
  (geografia, geograficzny) stolica Tunezji;

Turcja /ˈturʦ̑ʲja/ (pn)
Turquía
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;

Turczynka /turˈʧ̑ɨ̃ŋka/ (n)
turca
  kobieta narodowości tureckiej, obywatelka Turcji, mieszkanka Turcji

Turek /ˈturɛk/ (n)
turco
  osoba narodowości tureckiej lub obywatel Turcji

Turkmen /ˈturkmɛ̃n/ (n)
turcomano, turkmeno
  obywatel Turkmenistanu

Turkmenbaszy /tˌurkmɛnbˈaʃɨ/ (pn)
Turkmenbashi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Kaspijskim, w zachodnim Turkmenistanie w wilajecie balkańskim;

Turkmenistan /ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/ (pn)
Turkmenistán
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;

Turkmenka /turkˈmɛ̃ŋka/ (n)
turcomana, turkmena
  obywatelka Turkmenistanu

Turyn /ˈturɨ̃n/ (pn)
Turín
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;

Turyngia /tuˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Turingia
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;

Tuszetia /tuʃˈɛtja/ (pn)
Tusheti
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Gruzji;

Tutanchamon /tˌutanxˈamɔn/ (pn)
Tutankamón
  (historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;

Twerca /tfˈɛrtsa/ (pn)
Tvertsá
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi, do której wpada na terenie miasta Twer;

Tyber /ˈtɨbɛr/ (pn)
Tíber
  (geografia, geograficzny) rzeka we Włoszech przepływająca przez Rzym;

Tybetanka /ˌtɨbɛˈtãnka/ (n)
tibetana
  mieszkanka Tybetu

Tybetańczyk /ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tibetano
  mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego

Tyfon /tˈɨfɔn/ (pn)
Tifón
  (mitologia grecka) potwór z mitów greckich, pół człowiek, pół zwierzę o ogromnym wzroście i sile;

Tymoteusz /ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Timoteo
  imię męskie;

Tyr /tɨr/ (pn)
Tiro
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port w południowym Libanie, na wybrzeżu Morza Śródziemnego, w starożytności miasto fenickie;

Tyraspol /tɨrˈaspɔl/ (pn)
Tiráspol
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na terenie Mołdawii, na lewym brzegu Dniestru, stolica samozwańczej republiki Naddniestrza;

Tyrteusz /tɨrtˈɛuʃ/ (pn)
Tirteo
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki;

Tytan /ˈtɨtãn/ (pn)
Titán
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

UE /u‿ˈɛ/ (acronym)
UE
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) (ekonomia, ekonomiczny) Unia Europejska

UFO /ˈufɔ/ (acronym)
OVNI
  = (angielski) unidentified flying object → NOL, niezidentyfikowany obiekt latający

UGW /u‿ɟɛ‿ˈvu/ (acronym)
UEM
  = (ekonomia, ekonomiczny) Unia Gospodarcza i Walutowa;

USA /u‿ɛs‿ˈa/ (acronym)
EE. UU.
  = (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki;

Udine /udʲˈinɛ/ (pn)
Udine
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska;

Uganda /uˈɡãnda/ (pn)
Uganda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;

Ugarit /uɡˈarit/ (pn)
Ugarit
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto-państwo i port o znaczeniu międzynarodowym, leżące nad Morzem Śródziemnym, na terenie obecnej Syrii;

Uglicz /ˈuɡlitʃ/ (pn)
Úglich
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej części Rosji, w obwodzie jarosławskim, nad Wołgą;

Ukraina /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
Ucrania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;

Ukraina Słobodzka /ˌukraˈina swɔbˈɔtska/ (pn)
Ucrania Sloboda
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczno-geograficzna na pograniczu północno-wschodniej Ukrainy i południowo-zachodniej Rosji;

Ukrainka /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩŋka/ (n)
ucrania, ucraniana
  kobieta lub dziewczyna narodowości ukraińskiej, obywatelka Ukrainy, mieszkanka Ukrainy

Układ Słoneczny /ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (pn)
sistema solar
  (astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;

Uljanowsk /uljˈanɔfsk/ (pn)
Uliánovsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą;

Ulm /ˈulm/ (pn)
Ulm
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Ulster /ˈulstɛr/ (pn)
Úlster
  (geografia, geograficzny) jedna z prowincji Irlandii znajdująca się w jej północno-wschodniej części;

Unia Europejska /ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (pn)
Unión Europea
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 28 państw europejskich;

Uppsala /upˈsala/ (pn)
Upsala
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwecji, w prowincji historycznej Uppland;

Ur /ur/ (pn)
Ur
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto w południowej Mezopotamii;

Ural /ˈural/ (pn)
Urales, montes Urales
  (geografia, geograficzny) góry w Rosji;
Ural
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i Kazachstanie;

Uran /ˈurãn/ (pn)
Urano
  (astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, odkryta 1781, widzialna gołym okiem; jedna z planet jowiszowych, planet górnych i planet zewnętrznych;

Urban /ˈurbãn/ (pn)
Urbano
  imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Urgencz /ˈurɡɛntʃ/ (pn)
Urgench
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-środkowym Uzbekistanie, w dolinie Amu-darii;

Uriasz /ˈurjaʃ/ (pn)
Urías
  (biblijny) imię męskie

Uriel /ˈurjɛl/ (pn)
Uriel
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Urmia /ˈurmja/ (pn)
Urmía
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie;

Urszula /urˈʃula/ (pn)
Úrsula
  imię żeńskie;

Urugwaj /uˈruɡvaj/ (pn)
Uruguay
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Urugwajczyk /ˌuruɡˈvajʧ̑ɨk/ (n)
uruguayo
  obywatel Urugwaju

Urumczi /urˈumtʃi/ (pn)
Urumchi
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urbanistyka, urbanistyczny) stolica Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur w Chinach

Uzbeczka /uzˈbɛʧ̑ka/ (n)
uzbeka
  członkini narodu Uzbeków

Uzbek /ˈuzbɛk/ (n)
uzbeko
  (przestarzałe, przestarzały) obywatel Uzbekistanu
  członek narodu Uzbeków

Uzbekistan /ˌuzbɛˈcistãn/ (pn)
Uzbekistán
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Uznam /ˈuznam/ (pn)
Usedom
  (geografia, geograficzny) wyspa przybrzeżna na Bałtyku zamykająca od północnego zachodu Zalew Szczeciński, podzielona między Polskę a Niemcy

Uzłowaja /ˌuzwɔvˈaja/ (pn)
Uzlovaya
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie tulskim;

Ułan Bator /ˈuwãn ˈbatɔr/ (pn)
Ulán Bator
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Mongolii;

Vaduz /vˈadus/ (pn)
Vaduz
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Liechtensteinu;

Valletta /vallˈɛtta/ (pn)
La Valeta
  (geografia, geograficzny) stolica Malty;

Vichy /vˈitʃɨ/ (pn)
Vichy
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

WNP /vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
CEI
  = Wspólnota Niepodległych Państw;

Wacław /ˈvaʦ̑waf/ (pn)
Wenceslao
  imię męskie pochodzenia czeskiego;

Waga /ˈvaɡa/ (pn)
Libra
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;

Walencja /vaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Valencia
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Walencjanin /vˌalɛntsjˈaɲin/ (n)
valenciano
  mieszkaniec regionu Walencja

Walencjanka /vˌalɛntsjˈaŋka/ (n)
valenciana
  mieszkanka regionu Walencji; kobieta z tego obszaru

Walenty /vaˈlɛ̃ntɨ/ (pn)
Valentín
  imię męskie;

Walentyna /ˌvalɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Valentina
  imię żeńskie;

Walia /ˈvalʲja/ (pn)
Gales, País de Gales
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;

Walijczyk /vaˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
galés
  mieszkaniec Walii

Walijka /valˈijka/ (n)
galesa
  mieszkanka Walii

Walonia /valˈɔɲʲa/ (pn)
Valonia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii

Wandal /ˈvãndal/ (n)
vándalo
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu germańskiego;

Wandea /vandˈɛa/ (pn)
Vandea
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodniej Francji

Warkocz Bereniki /ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/ (pn)
Cabellera de Berenice
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;

Warszawa /varˈʃava/ (pn)
Varsovia
  (geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;

Watykan /vaˈtɨkãn/ (pn)
Vaticano, Ciudad del Vaticano
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Watykańczyk /vˌatɨkˈaɲtʃɨk/ (n)
vaticano
  obywatel Watykanu

Wawrzyniec /vavˈʒɨ̃ɲɛʦ̑/ (pn)
Lorenzo
  imię męskie;

Weimar /vɛˈimar/ (pn)
Weimar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia;

Weje /vˈɛjɛ/ (pn)
Veyes
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto etruskie, przeciwnik Rzymu, zdobyte przez niego w 396 roku p.n.e.;

Wellington /vˈɛlliŋktɔn/ (pn)
Wellington
  (geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii;

Wenanty /vɛnˈantɨ/ (pn)
Venancio
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego,

Wenecja /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja/ (pn)
Venecia
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;

Wenecja Euganejska /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska/ (pn)
Véneto
  (geografia, geograficzny) region we Włoszech;

Wenezuela /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
Venezuela
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;

Wenezuelczyk /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlʧ̑ɨk/ (n)
venezolano
  obywatel lub mieszkaniec Wenezueli

Wenezuelka /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlka/ (n)
venezolana
  obywatelka Wenezueli

Wenus /ˈvɛ̃nus/ (pn)
Venus
  (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;

Weronika /ˌvɛrɔ̃ˈɲika/ (pn)
Verónica
  polskie imię żeńskie pochodzenia greckiego;

Wesołych Świąt /vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/ (interjection)
Feliz Navidad
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia
Felices Pascuas
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Wielkiejnocy

Wewnętrzna Kartlia /vɛvnˈɛntʃna kˈartlja/ (pn)
Región de Shida Kartli
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w środkowej Gruzji, ze stolicą w Gori;

Wewnętrzna Kraina /vɛvnˈɛntʃna kraˈina/ (pn)
Carniola Interior
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Słowenii, część Krainy;

Wezuwiusz /vɛˈzuvʲjuʃ/ (pn)
Vesubio
  (geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech;

Wełtawa /vɛwˈtava/ (pn)
Moldava
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby;

Wiczuga /vitʃˈuɡa/ (pn)
Víchuga
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie iwanowskim, położone na wschód od Iwanowa;

Wieczne Miasto /ˈvʲjɛʧ̑nɛ ˈmʲjastɔ/ (n)
Ciudad Eterna
  (książkowy) (peryfrastyczny) Rzym

Wiedeń /ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/ (pn)
Viena
  (geografia, geograficzny) stolica Austrii;

Wielka Brytania /ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/ (pn)
Gran Bretaña
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;

Wielka Niedźwiedzica /ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Osa Mayor
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;

Wielka Sobota /vʲˈɛlka sɔbˈɔta/ (n)
Sábado Santo, Sábado de Gloria
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sobota Wielkiego Tygodnia, obchodzona przez chrześcijan na pamiątkę złożenia Jezusa Chrystusa do grobu i jego zstąpienia do piekieł;

Wielka Środa /vʲˈɛlka ɕrˈɔda/ (n)
Miércoles Santo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: ostatnia środa przed Wielkanocą;

Wielkanoc /vʲjɛlˈkãnɔʦ̑/ (n)
Pascua, Pascua de Resurrección
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

Wielki Czwartek /vʲˈɛlki tʃfˈartɛk/ (n)
Jueves Santo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę ostatniej wieczerzy;

Wielki Kanion /ˈvʲjɛlʲci ˈkãɲɔ̃n/ (pn)
Gran Cañón
  (geografia, geograficzny) (zobacz) Wielki Kanion Kolorado

Wielki Pies /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɛs/ (pn)
Can Mayor
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wielki Piątek /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
Viernes Santo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;

Wielki Post /ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst/ (n)
Cuaresma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie;

Wielki Tydzień /ˈvʲjɛlʲci ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Semana Santa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie uroczysty czas upamiętniający ostatnie dni Chrystusa;

Wielki Wóz /vʲˈɛlki vˈus/ (pn)
Carro, Carro Mayor, Carro de David
  (astronomia, astronomiczny) asteryzm składający się z siedmiu najjaśniejszych gwiazd gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy;

Wielkie Antyle /ˈvʲjɛlʲcɛ ãnˈtɨlɛ/ (pn)
Antillas Mayores, Grandes Antillas
  (geografia, geograficzny) część Antyli, archipelag na Oceanie Atlantyckim, w skład którego wchodzą Kuba, Haiti, Jamajka i Portoryko wraz z mniejszymi wyspami leżącymi u ich wybrzeży;

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie /vʲˈɛlkʲɛ jɛʑˈɔra pˌuwnɔtsnˌɔamˌɛrɨkˈaɲskʲɛ/ (pn)
Grandes Lagos
  (geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA;

Wielkie Księstwo Litewskie /vʲˈɛlkʲɛ kɕˈɛ̃stfɔ litˈɛfskʲɛ/ (pn)
Gran Ducado de Lituania
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie istniejące w latach 1240-1795;

Wielkie Równiny /ˈvʲjɛlʲcɛ ruvʲˈɲĩnɨ/ (pn)
Grandes Llanuras
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w Ameryce Północnej, na wschód od Gór Skalistych, z charakterystyczną dla niej prerią;

Wielkopolska /ˌvʲjɛlkɔˈpɔlska/ (n)
Gran Polonia
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowo-zachodniej Polsce;

Wielonarodowe Państwo Boliwia /vʲˌɛlɔnˌarɔdˈɔvɛ pˈaɲstfɔ bɔlˈivja/ (pn)
Estado Plurinacional de Bolivia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Boliwii

Wientian /ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/ (pn)
Vientián
  (geografia, geograficzny) stolica Laosu;

Wiesbaden /vʲɛzbˈadɛn/ (pn)
Wiesbaden
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i uzdrowisko w środkowych Niemczech, stolica kraju związkowego Hesja;

Wietnam /ˈvʲjɛtnãm/ (pn)
Vietnam
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Wietnamczyk /vʲjɛtˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
vietnamita
  obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej

Wietnamka /vʲjɛtˈnãmka/ (n)
vietnamita
  obywatelka Wietnamu, mieszkanka Wietnamu, kobieta narodowości wietnamskiej

Wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (pn)
Nochebuena
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;

Wikipedia /ˌvʲiciˈpɛdʲja/ (pn)
Wikipedia
  (informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia

Wikisłownik /ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/ (pn)
Wikcionario
  (neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;

Wikiźródła /ˌvʲiciʑˈrudwa/ (pn)
Wikisource
  wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wiktor /ˈvʲiktɔr/ (pn)
Víctor
  imię męskie;

Wiktoria /vʲikˈtɔrʲja/ (pn)
Victoria
  imię żeńskie pochodzenia łacińskiego;

Wilhelm /ˈvʲilxɛlm/ (pn)
Guillermo
  imię męskie;

Wilhelmina /vˌilxɛlmˈina/ (pn)
Guillermina
  polskie imię żeńskie;

Wilk /vʲilk/ (pn)
Lupus, Lobo
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wilno /ˈvʲilnɔ/ (pn)
Vilna
  (geografia, geograficzny) stolica Litwy;

Wincenty /vʲĩnˈʦ̑ɛ̃ntɨ/ (pn)
Vicente
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Windhuk /ˈvʲĩntxuk/ (pn)
Windhoek
  (geografia, geograficzny) stolica Namibii;

Winicjusz /vʲĩˈɲiʦ̑ʲjuʃ/ (pn)
Vinicio
  polskie imię męskie pochodzenia łacińskiego;

Wirakocza /vˌirakˈɔtʃa/ (pn)
Huiracocha, Viracocha, Wiracocha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) ajmarski i aztecki bóg stworzyciel;

Wisznu /ˈvʲiʃnu/ (pn)
Visnú, Vishnú
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu

Wisła /ˈvʲiswa/ (pn)
Vístula
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce;

Witebsk /vˈitɛpsk/ (pn)
Vítebsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w północno-wschodniej części Białorusi, nad rzeką Dźwiną;

Wizygot /vizˈɨɡɔt/ (n)
visigodo
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek ludu germańskiego, zachodniego odłamu Gotów;

Wniebowzięcie /vɲʲˌɛbɔvʑˈɛɲtɕɛ/ (pn)
Asunción de María, Asunción, Asunción de la Virgen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie upamiętniające wzięcie Matki Boskiej do nieba;

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (n)
acuario
  (potocznie, potoczny) osoba urodzona pod znakiem Wodnika (1.2)

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (pn)
Acuario
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;

Wojwodina /vˌɔjvɔdʲˈina/ (pn)
Voivodina
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie;

Wolarz /ˈvɔlaʃ/ (pn)
Boyero
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wolne Stowarzyszone Państwo Portoryko /vˈɔlnɛ stˌɔvaʒɨʃˈɔnɛ pˈaɲstfɔ pɔrtˈɔrɨkˌɔ/ (pn)
Estado Libre Asociado de Puerto Rico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portoryka jako terytorium

Wolsk /vˈɔlsk/ (pn)
Volsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, siedziba władz rejonu wolskiego w obwodzie saratowskim, położone na prawym brzegu Wołgi;

Wolta Czarna /vˈɔlta tʃˈarna/ (pn)
Río Volta Negro
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodniej Afryce, uchodzi do Wolty Białej w Ghanie;

Woroneż /vɔrˈɔnɛʃ/ (pn)
Voronesch, Voroneye, Voronezh
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;

Wołga /ˈvɔwɡa/ (pn)
Volga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wołyń /ˈvɔwɨ̃ɲ/ (pn)
Volinia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy;

Woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (pn)
Cochero
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wrocław /ˈvrɔʦ̑waf/ (pn)
Breslavia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;

Wschodnia Republika Urugwaju /fsxˈɔdɲʲa rɛpˈublikˌa ˌuruɡvˈaju/ (pn)
República Oriental del Uruguay
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Urugwaju jako państwa

Wschód /fsxut/ (n)
Oriente
  kraje południowej i wschodniej Azji (np. Indie, Chiny, Japonia)

Wspólnota Niepodległych Państw /fspulˈnɔta ˌɲɛpɔˈdlɛɡwɨx ˈpãj̃stf/ (pn)
Comunidad de Estados Independientes
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, zrzeszająca większość republik byłego ZSRR;

Wszechmogący /fʃˌɛxmɔɡˈɔntsɨ/ (n)
Omnipotente
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg

Wszystkich Świętych /fʃˈɨstkix ɕfʲˈɛntɨx/ (n)
Día de Todos los Santos
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych;

Wulgata /vulɡˈata/ (pn)
Vulgata
  łacińskie tłumaczenie Biblii, dokonane przez św. Hieronima w IV w.;

Wybrzeże Kości Słoniowej /vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (pn)
Costa de Marfil
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Wybrzeże Pieprzowe /vɨbʒˈɛʒɛ pʲɛpʃˈɔvɛ/ (pn)
Costa de la Pimienta
  (dawniej, dawny) (geografia, geograficzny) region przybrzeżny w zachodniej Afryce, tereny w Sierra Leone i Liberii;

Wyspa Bożego Narodzenia /ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (pn)
Isla de Navidad
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Wyspa Książęca /ˈvɨspa cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
Isla de Príncipe
  (geografia, geograficzny) jedna z wysp w Zatoce Gwinejskiej w Afryce;

Wyspa Wielkanocna /vˈɨspa vʲˌɛlkanˈɔtsna/ (pn)
Isla de Pascua
  (geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;

Wyspa Świętego Tomasza /ˈvɨspa ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa/ (pn)
Isla de Santo Tomé
  (geografia, geograficzny) jedna z wysp w Zatoce Gwinejskiej w Afryce;

Wyspy Alandzkie /ˈvɨspɨ aˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Aland
  (geografia, geograficzny) archipelag na Morzu Bałtyckim, terytorium autonomiczne Finlandii;

Wyspy Eolskie /ˈvɨspɨ ɛˈɔlsʲcɛ/ (pn)
islas Eolias islas Eólicas
  (geografia, geograficzny) dawna nazwa Wysp Liparyjskich

Wyspy Kanaryjskie /ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/ (pn)
Canarias, Islas Canarias
  (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)

Wyspy Owcze /ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ/ (pn)
Islas Feroe
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1)

Wyspy Salomona /ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/ (pn)
Islas Salomón
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca /ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
Santo Tomé y Príncipe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;

Wyszni Wołoczok /vˈɨʃɲi vɔwˈɔtʃɔk/ (pn)
Vyshni Volochok
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego;

Wysznij Wołoczok /vˈɨʃɲij vɔwˈɔtʃɔk/ (pn)
Vyshni Volochok
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego;

Wyżyna Tybetańska /vɨʒˈɨna tˌɨbɛtˈaɲska/ (pn)
meseta del Tíbet
  (geografia, geograficzny) rozległa wyżyna w Azji Środkowej;

Węgier /ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/ (n)
húngaro
  człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier

Węgierka /vɛ̃ŋʲˈɟɛrka/ (n)
húngara
  osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier

Węgry /ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Hungría
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Włoch /vwɔx/ (n)
italiano
  człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch

Włochy /ˈvwɔxɨ/ (pn)
Italia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;

Włoszka /ˈvwɔʃka/ (n)
italiana
  kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch

York /jˈɔrk/ (pn)
York
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii;

ZNP /zɛt‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
SPM
  = (medycyna, medyczny) zespół napięcia przedmiesiączkowego;

ZSRR /ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr/ (acronym)
URSS
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

ZUM /zˈum/ (acronym)
IU
  = (medycyna, medyczny) zakażenie układu moczowego;

Zabulon /zabˈulɔn/ (pn)
Zabulón
  imię męskie pochodzenia biblijnego;

Zachariasz /zaˈxarʲjaʃ/ (pn)
Zacarías
  polskie imię męskie pochodzenia semickiego;

Zacheusz /zaxˈɛuʃ/ (pn)
Zaqueo
  rzadkie polskie imię męskie pochodzenia semickiego; jedno z imion biblijnych;

Zachodni Brzeg /zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk/ (pn)
Cisjordania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael;

Zadar /zˈadar/ (pn)
Zadar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, nad Morzem Adriatyckim;

Zaduszki /zadˈuʃki/ (n)
Día de los Fieles Difuntos
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim dzień poświęcony pamięci wszystkich zmarłych, przypadający na 2 listopada (po dniu Wszystkich Świętych);

Zagrzeb /ˈzaɡʒɛp/ (pn)
Zagreb
  (geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;

Zakaukazie /zˌakawkˈaʑɛ/ (pn)
Transcaucasia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa stosowana w odniesieniu do trzech państw położonych na południe od głównego pasma Kaukazu (tj. Wielkiego Kaukazu): Gruzji, Azerbejdżanu i Armenii;

Zakopane /ˌzakɔˈpãnɛ/ (pn)
Zakopane
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce u podnóża Tatr;

Zambezi /zãmˈbɛzʲi/ (pn)
Zambeze
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej części Afryki;

Zambia /ˈzãmbʲja/ (pn)
Zambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Zambijczyk /zãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
zambiano
  obywatel Zambii

Zandżan /zˈandʒan/ (pn)
Zanyán
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie, nad rzeką Zandżan;

Zatoka Adeńska /zatˈɔka adˈɛɲska/ (pn)
golfo de Adén
  (geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią;

Zatoka Ambrakijska /zatˈɔka ˌambrakˈijska/ (pn)
golfo de Accio, golfo de Ambracia, golfo de Arta
  (geografia, geograficzny) zatoka na Morzu Jońskim u północno-zachodnich wybrzeży Grecji;

Zatoka Arabacka /zatˈɔka ˌarabˈatska/ (pn)
bahía de Arabat
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowej części Morza Azowskiego przylegająca do Półwyspu Kerczeńskiego oraz Mierzei Arabackiej;

Zatoka Argolidzka /zatˈɔka ˌarɡɔlˈitska/ (pn)
golfo Argólico, golfo de Argos, golfo de Nauplia
  (geografia, geograficzny) niewielka zatoka na Morzu Egejskim u wschodniego wybrzeża Peloponezu w Grecji;

Zatoka Bengalska /zaˈtɔka bɛ̃ŋˈɡalska/ (n)
bahía de Bengala, golfo de Bengala
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka nad Oceanem Indyjskim;

Zatoka Biskajska /zaˈtɔka bʲiˈskajska/ (pn)
golfo de Vizcaya, mar Cantábrico
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji;

Zatoka Botnicka /zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka/ (pn)
golfo de Botnia, Golfo de Botnia
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią;

Zatoka Chatańska /zatˈɔka xatˈaɲska/ (pn)
bahía de Játanga, golfo de Játanga
  (geografia, geograficzny) estuarium rzeki Chatanga na południowo-zachodnim wybrzeżu Morza Łaptiewów;

Zatoka Czauńska /zatˈɔka tʃˈawɲska/ (pn)
bahía Chaunskaya
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Wschodniosyberyjskiego u północnych wybrzeży Azji;

Zatoka Czoska /zatˈɔka tʃˈɔska/ (pn)
bahía de Chosha
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Barentsa, u wybrzeży Rosji, ograniczona od zachodu półwyspem Kanin;

Zatoka Eubejska Południowa /zatˈɔka ɛwbˈɛjska pˌɔwudɲʲˈɔva/ (pn)
golfo Sur de Eubea
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Egejskiego, oddzielająca wyspę Eubeę od stałego lądu Grecji;

Zatoka Fińska /zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/ (pn)
golfo de Finlandia
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;

Zatoka Flensburska /zatˈɔka flɛnzbˈurska/ (pn)
fiordo de Flensburg
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowo–zachodniej części Morza Bałtyckiego, stanowiąca część granicy pomiędzy Danią a Niemcami;

Zatoka Gaecka /zatˈɔka ɡaˈɛtska/ (pn)
golfo de Gaeta
  (geografia, geograficzny) zatoka morska, położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, stanowiąca Morza Tyrreńskiego;

Zatoka Genueńska /zatˈɔka ɡˌɛnuˈɛɲska/ (pn)
golfo de Génova
  (geografia, geograficzny) zatoka na północnym skraju Morza Liguryjskiego;

Zatoka Guantanamo /zaˈtɔka ˌɡu<sup>w</sup>ãntãˈnãmɔ/ (pn)
Bahía de Guantánamo
  (geografia, geograficzny) zatoka w prowincji Guantanamo na południowym wschodzie Kuby, częściowo znajdująca się pod administracją USA;

Zatoka Gwinejska /zatˈɔka ɡvinˈɛjska/ (pn)
golfo de Guinea
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez;

Zatoka Gydańska /zatˈɔka ɡɨdˈaɲska/ (pn)
bahía de Guidán
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, wcinająca się w Półwysep Gydański

Zatoka Jenisejska /zatˈɔka jˌɛɲisˈɛjska/ (pn)
golfo del Yeniséi
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Karskiego, u ujścia rzeki Jenisej;

Zatoka Kadyksu /zatˈɔka kadˈɨksu/ (pn)
golfo de Cádiz
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, która rozciąga się na zachód od Cieśniny Gibraltarskiej aż po Przylądek Świętego Wincentego w Portugalii;

Zatoka Kalamicka /zatˈɔka kˌalamˈitska/ (pn)
bahía de Kalamita
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego położona u zachodniego brzegu Półwyspu Krymskiego;

Zatoka Karagińska /zatˈɔka kˌaraɡʲˈiɲska/ (pn)
golfo Karáguinski
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Beringa, w azjatyckiej części Rosji, leżąca u północno-wschodniego wybrzeża Kamczatki;

Zatoka Karkinicka /zatˈɔka kˌarkiɲˈitska/ (pn)
bahía de Karkinit
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego położona na północny zachód od Krymu;

Zatoka Katańska /zatˈɔka katˈaɲska/ (pn)
golfo de Catania
  (geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Jońskim, po wschodniej stronie Sycylii

Zatoka Kilońska /zatˈɔka kilˈɔɲska/ (pn)
bahía de Kiel
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, położona u wybrzeży niemieckiego kraju związkowego Szlezwik-Holsztyn;

Zatoka Kiparysyjska /zatˈɔka kˌiparɨsˈɨjska/ (pn)
golfo de Ciparisia
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Jońskiego, oblewająca zachodnie wybrzeża Peloponezu;

Zatoka Kolska /zatˈɔka kˈɔlska/ (pn)
bahía de Kola
  (geografia, geograficzny) przypominająca fiord zatoka Morza Barentsa, u północnych brzegów należącego do Rosji Półwyspu Kolskiego;

Zatoka Kołymska /zatˈɔka kɔwˈɨmska/ (pn)
golfo del Kolimá
  (geografia, geograficzny) największa z zatok Morza Wschodniosyberyjskiego, położona u ujścia rzeki Kołymy

Zatoka Lakońska /zatˈɔka lakˈɔɲska/ (pn)
golfo de Laconia
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego,wcinająca się w południowo-wschodnią część półwyspu Peloponez;

Zatoka Lubecka /zatˈɔka lubˈɛtska/ (pn)
bahía de Lübeck
  (geografia, geograficzny) zatoka w południowo-zachodniej części Morza Bałtyckiego, część Zatoki Meklemburskiej;

Zatoka Lwia /zatˈɔka lvjˈa/ (pn)
golfo de León
  (geografia, geograficzny) zatoka będąca częścią Morza Śródziemnego, znajdująca się u południowych wybrzeży Francji;

Zatoka Meksykańska /zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/ (n)
golfo de México, Golfo de México
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;

Zatoka Merabelska /zatˈɔka mˌɛrabˈɛlska/ (pn)
bahía de Mirabello
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Kreteńskiego, położona u północno-wschodniego wybrzeża Krety

Zatoka Meseńska /zatˈɔka mɛsˈɛɲska/ (pn)
golfo de Mesene, golfo de Mesenia
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Jońskiego, wcinająca się w południowo-zachodnią część Peloponezu;

Zatoka Narewska /zatˈɔka narˈɛfska/ (pn)
bahía del Narvam
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, stanowiąca część Zatoki Fińskiej;

Zatoka Neapolitańska /zatˈɔka nˌɛapˌɔlitˈaɲska/ (pn)
golfo de Nápoles
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;

Zatoka Niemiecka /zatˈɔka ɲʲɛmjˈɛtska/ (pn)
bahía Alemana
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona u wybrzeży Niemiec, Danii i Holandii

Zatoka Obska /zatˈɔka ˈɔpska/ (pn)
Golfo del Obi
  (geografia, geograficzny) wydłużona zatoka syberyjska stanowiąca ujście rzeki Ob do Morza Karskiego;

Zatoka Oleniocka /zatˈɔka ˌɔlɛɲʲˈɔtska/ (pn)
golfo Olenyok
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Łaptiewów, położona u ujścia rzeki Oleniok, na zachód od delty Leny

Zatoka Orfańska /zatˈɔka ɔrfˈaɲska/ (pn)
golfo Estrimónico
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Egejskiego, położona po wschodniej stronie Półwyspu Chalcydyckiego

Zatoka Pagasyjska /zatˈɔka pˌaɡasˈɨjska/ (pn)
golfo Pagasético
  (geografia, geograficzny) okrągła zatoka Morza Egejskiego położona u wschodnich wybrzeży Grecji, w Magnezji;

Zatoka Patraska /zatˈɔka patrˈaska/ (pn)
golfo de Patras
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Jońskiego, położona u zachodniego wybrzeża Grecji;

Zatoka Penżyńska /zatˈɔka pɛnʒˈɨɲska/ (pn)
bahía del Pénzhina
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, w azjatyckiej części Rosji, drugorzędna zatoka Zatoki Szelichowa;

Zatoka Perska /zaˈtɔka ˈpɛrska/ (pn)
golfo Pérsico
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem;

Zatoka Pomorska /zatˈɔka pɔmˈɔrska/ (pn)
bahía de Pomerania
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego w jego południowo-zachodniej części u wybrzeży Polski i Niemiec;

Zatoka Sekwany /zatˈɔka sɛkfˈanɨ/ (pn)
bahía del Sena
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona u północnych wybrzeży Francji, od południa granicząca z Normandią

Zatoka Sewastopolska /zatˈɔka sˌɛvastɔpˈɔlska/ (pn)
bahía de Sebastopol
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego pełniąca funkcję portu miasta Sewastopola

Zatoka Szelichowa /zatˈɔka ʃˌɛlixˈɔva/ (pn)
golfo de Shélijov
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Ochockiego, położona w jego północnej części, na zachód od Kamczatki;

Zatoka Taganroska /zatˈɔka tˌaɡanrˈɔska/ (pn)
golfo de Taganrog
  (geografia, geograficzny) największa zatoka Morza Azowskiego, położona u wybrzeży Rosji i Ukrainy;

Zatoka Tamańska /zatˈɔka tamˈaɲska/ (pn)
bahía de Tamán
  (geografia, geograficzny) płytka zatoka położona na wschodnim wybrzeżu Cieśniny Kerczeńskiej

Zatoka Tangerska /zatˈɔka taŋɡˈɛrska/ (pn)
Bahía de Tánger
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Śródziemnego, w Cieśninie Gibraltarskiej u północnych wybrzeży Maroka; nad zatoką położone jest miasto Tanger;

Zatoka Tarencka /zatˈɔka tarˈɛntska/ (pn)
golfo de Taranto
  (geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Włoch, między Półwyspem Salentyńskim i Półwyspem Kalabryjskim;

Zatoka Tazowska /zatˈɔka tazˈɔfska/ (pn)
estuario del Taz
  (geografia, geograficzny) zatoka we wschodniej części Zatoki Obskiej, utworzona przez estuarium rzeki Taz;

Zatoka Teodozyjska /zatˈɔka tˌɛɔdɔzˈɨjska/ (pn)
bahía de Feodosia
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Czarnego, położona u południowo-wschodnich brzegów półwyspu Krym;

Zatoka Termajska /zatˈɔka tɛrmˈajska/ (pn)
golfo Termaico, golfo de Tesalónica
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży północno-wschodniej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego;

Zatoka Tokijska /zatˈɔka tɔkˈijska/ (pn)
bahía de Tokio
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) zatoka w Japonii, na południowo-wschodnim wybrzeżu wyspy Honsiu;

Zatoka Triesteńska /zatˈɔka trjɛstˈɛɲska/ (pn)
golfo de Trieste
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej;

Zatoka Udzka /zatˈɔka ˈutska/ (pn)
bahía del Uda
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Morza Ochockiego, na zachód od Wysp Szantarskich;

Zatoka Walencka /zatˈɔka valˈɛntska/ (pn)
golfo de Valencia
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Morza Śródziemnego, położona u wschodnich wybrzeży Hiszpanii;

Zatoka Wenecka /zatˈɔka vɛnˈɛtska/ (pn)
golfo de Venecia
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, u wybrzeży Włoch, Słowenii i Chorwacji;

Zatoka Wyborska /zatˈɔka vɨbˈɔrska/ (pn)
bahía de Víborg
  (geografia, geograficzny) zatoka w północno-wschodniej części Morza Bałtyckiego, w pobliżu wschodniego krańca Zatoki Fińskiej, u wybrzeży Rosji;

Zegar /ˈzɛɡar/ (pn)
Reloj
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Zesłanie Ducha Świętego /zɛswˈaɲʲɛ dˈuxa ɕfʲɛntˈɛɡɔ/ (pn)
Pentecostés
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów

Zeus /ˈzɛus/ (pn)
Zeus
  (mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu;

Zielenogorsk /ʑˌɛlɛnˈɔɡɔrsk/ (pn)
Zelenogorsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w rejonie kurortowym Petersburga, nad Zatoką Fińską;

Ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (pn)
Tierra, tierra
  (astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Ziemia Obiecana /ˈʑɛ̃mʲja ˌɔbʲjɛˈʦ̑ãna/ (pn)
Tierra Prometida, Tierra de Promisión
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii, terytorium, które Bóg obiecał Abrahamowi i jego potomkom, Kanaan;

Ziemia Święta /ʑˈɛmʲa ɕfʲˈɛnta/ (pn)
Tierra Santa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus;

Ziemianin /ʑɛ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
terrícola
  mieszkaniec Ziemi

Ziemianka /ʑɛ̃ˈmʲjãnka/ (n)
terrícola
  mieszkanka Ziemi

Zimbabwe /zʲĩmˈbabvɛ/ (pn)
Zimbabue
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;

Zimbabwenka /ʑˌimbabvˈɛŋka/ (n)
zimbabuense
  mieszkanka Zimbabwe

Zimbabweńczyk /ʑˌimbabvˈɛɲtʃɨk/ (n)
zimbabuense
  mieszkaniec Zimbabwe

Zjednoczona Republika Tanzanii /zjˌɛdnɔtʃˈɔna rɛpˈublikˌa tanzˈaɲʲi/ (pn)
República Unida de Tanzania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tanzanii, państwa w Afryce

Zjednoczone Emiraty Arabskie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Emiratos Árabes Unidos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Zjednoczone Królestwo /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/ (pn)
Reino Unido
  (geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ ˈvʲjɛlʲcɛ̇j brɨˈtãɲji ˌː‿ːrˈlãndʲji puwˈnɔʦ̑nɛj/ (pn)
Reino Unido de Gran Bretaña e Irlanda del Norte
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) nazwa państwa leżącego w Europie Zachodniej składającego się z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej;

Zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (pn)
Resurrección
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej powrót Jezusa Chrystusa do życia po trzech dniach w grobie;

Zug /ʦ̑uk/ (pn)
Zug
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Szwajcarii, nad jeziorem Zug (1.3), na północny wschód od Lucerny;

Zugdidi /zuɡdʲˈidʲi/ (pn)
Zugdidi
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia;

Zurych /zˈurɨx/ (pn)
Zúrich
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;

Zuzanna /zuˈzãnːa/ (pn)
Susana
  imię żeńskie;

Związek Komorów /zvʲˈɔ̃zɛk kɔmˈɔruf/ (pn)
Unión de las Comoras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Komorów jako państwa

Związek Niemiecki /zvʲˈɔ̃zɛk ɲʲɛmjˈɛtski/ (pn)
Confederación Germánica, Confederación Alemana
  (historia, historyczny, historycznie) konfederacja państw niemieckich i wolnych miast, utworzona na kongresie wiedeńskim w 1815 roku;

Związek Radziecki /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (pn)
Unión Soviética
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix/ (pn)
Unión de Repúblicas Socialistas Soviéticas
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;

Zygmunt /ˈzɨɡmũnt/ (pn)
Segismundo
  imię męskie;

a /a/ (conjunction)
y
  …uzupełniania
  …przeciwstawności
  …wynikania
  …objaśnień

a /a/ (n)
a
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwsza litera polskiego alfabetu;

a gówno /a ɡˈuvnɔ/ (interjection)
y una polla
  (wulgarnie, wulgaryzm) wyraża przeczenie lub odmowę: nie, w żadnym wypadku

a kysz /a‿ˈkɨʃ/ (interjection)
zape
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) uciekaj, zmykaj (w stosunku do człowieka lub innej istoty żywej)

abaka /aˈbaka/ (n)
abacá
  lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie;

abakus /aˈbakus/ (n)
ábaco
  przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;
  (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;

abandon /aˈbãndɔ̃n/ (n)
abandono
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową;

abarognozja /ˌabarɔɡnˈɔzja/ (n)
abarognosia
  (medycyna, medyczny) brak odczuwania ciężaru przedmiotów trzymanych w ręku;

abazja /aˈbazʲja/ (n)
abasia
  (medycyna, medyczny) utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego;

abażur /aˈbaʒur/ (n)
pantalla
  osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

abchaski /apˈxasʲci/ (adj)
abjasio
  związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców

abchaski /apˈxasʲci/ (n)
abjasio
  język używany w Abchazji;

abderyta /ˌabdɛˈrɨta/ (n)
abderitano
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Abdera w Tracji uchodzący w opinii starożytnych Greków za uosobienie głupoty, filisterstwa i kołtuństwa

abdukcja /abˈdukʦ̑ʲja/ (n)
abducción
  (medycyna, medyczny) odchylenie kończyny od osi ciała;
  (logika, logiczny) rodzaj sylogizmu;

abduktor /abˈduktɔr/ (n)
abductor
  (anatomia, anatomiczny) mięsień odciągający kończynę od ciała;

abdykacja /ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
abdicación
  zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej

abdykować /ˌabdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
abdicar, renunciar, dimitir
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

abecadło /ˌabɛˈʦ̑adwɔ/ (n)
abecé, abecedario
  (przenośnie, przenośnia) elementarne podstawy jakiejś dziedziny wiedzy, rzemiosła, itp.

aberracja /ˌabɛrˈraʦ̑ʲja/ /ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja/ (n)
aberración
  (astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;
  (erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;
  (optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne;

aberracyjny /ˌabɛrːaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
aberrante
  nieprawidłowy

abiogeneza /ˌabʲjɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
abiogénesis
  (biologia, biologiczny) spontaniczne powstawanie życia z materii nieożywionej;

abiotyczny /ˌabʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
abiótico
  nieożywiony

abioza /aˈbʲjɔza/ (n)
abiosis
  stan całkowitego wstrzymania procesów życiowych;

abisalny /ˌabʲiˈsalnɨ/ (adj)
abisal
  (geografia, geograficzny) związany z abisalem, dotyczący abisalu lub w nim istniejący

abisyński /ˌabʲiˈsɨ̃j̃sʲci/ (adj)
abisinio
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Abisynią ((współcześnie) Etiopia)

ablatyw /abˈlatɨf/ (n)
ablativo
  (gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;

ablegat /abˈlɛɡat/ (n)
ablegado
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nadzwyczajny poseł papieski

ablucja /abˈluʦ̑ʲja/ (n)
ablución
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rytualne obmycie;

ablutomania /ˌablutɔ̃ˈmãɲja/ (n)
ablutomanía
  (medycyna, medyczny) chorobliwie częste mycie rąk;

abnegacja /ˌabnɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
dejadez, negligencia
  (książkowy) zaniedbanie czegoś np. wyglądu, niedbałość, niechlujstwo
abnegación, generosidad
  (przestarzałe, przestarzały) wyrzeczenie się, rezygnacja z korzyści dla dobra innych

abolicja /ˌabɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
abolición
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ustawowy, powszechny akt łaski, polegający na zakazie wszczęcia lub nakazie umorzenia postępowania karnego w stosunku do pewnych rodzajów przestępstw lub kategorii przestępców;

abolicjonizm /ˌabɔlʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
abolicionismo
  (historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;

abonament /ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt/ (n)
abono
  regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);

abonent /aˈbɔ̃nɛ̃nt/ (n)
suscriptor, abonado
  osoba płacąca stałą opłatę, abonament;

abonentka /ˌabɔ̃ˈnɛ̃ntka/ (n)
abonada, suscriptora
  kobieta płacąca stałą opłatę, abonament

aboralny /ˌabɔˈralnɨ/ (adj)
aboral
  (biologia, biologiczny) przeciwgębowy, leżący po przeciwnej stronie ciała w stosunku do oralnego

aborcja /aˈbɔrʦ̑ʲja/ (n)
aborto
  (medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

aborygen /ˌabɔˈrɨɡɛ̃n/ (n)
aborigen
  (książkowy) pierwotny mieszkaniec jakiegoś obszaru lub kraju

abrahamowy /ˌabraxãˈmɔvɨ/ (adj)
abrahámico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się od Abrahama

abrakadabra /ˌabrakaˈdabra/ (interjection)
abracadabra
  słowo nieokreślonego znaczenia, rzekoma magiczna formuła;

abrakadabra /ˌabrakaˈdabra/ (n)
hechicería, magia negra
  (przenośnie, przenośnia) coś niezrozumiałego; wypowiedź bezsensowna lub zagmatwana

abrazja /abˈrazʲja/ (n)
abrasión
  (geologia, geologiczny) ścieranie podłoża skalnego przez luźny materiał skalny przemieszczany przez wodę;
  (medycyna, medyczny) usuwanie próchnicy przy użyciu strumienia powietrza wzbogaconego ładunkiem ścierniwa o różnej granulacji;
  (medycyna, medyczny) w ginekologii: zabieg łyżeczkowania macicy
  (technologia, technika, techniczny) proces zużycia ściernego związany z ubytkiem powierzchniowym elementów maszyn lub urządzeń wskutek oddziaływania na niego luźnych lub umocowanych zarówno suchych, jak i wilgotnych ziarn mineralnych;

abrogacja /ˌabrɔˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
abrogación
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uchylenie uregulowania prawnego lub wyroku

absces /ˈapsʦ̑ɛs/ (n)
absceso
  (medycyna, medyczny) ropień

absencja /apˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
ausencia
  nieobecność w danym miejscu, zwłaszcza w pracy

absolucja /ˌapsɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
absolución
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rozgrzeszenie, zdjęcie klątwy kościelnej, odpuszczenie grzechów;
  (przestarzałe, przestarzały) uwolnienie, wyrok sądowy uwalniający oskarżonego

absolutnie /ˌapsɔˈlutʲɲɛ/ (adv)
absolutamente
  całkowicie, niezależnie od niczego

absolutny /ˌapsɔˈlutnɨ/ (adj)
absoluto
  całkowity, zupełny, bezwzględny
  (filozofia, filozoficzny) istniejący obiektywnie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oparty na zasadach absolutyzmu lub rządzący według tych zasad
  niekwestionowany

absolutyzm /ˌapsɔˈlutɨsm̥/ (n)
absolutismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;

absolwent /apˈsɔlvɛ̃nt/ (n)
graduado, alumno, titulado
  osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs;

absolwentka /ˌapsɔlˈvɛ̃ntka/ (n)
licenciada
  dziewczyna lub kobieta, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs

absorbent /apˈsɔrbɛ̃nt/ (n)
absorbente
  (chemia, chemiczny) substancja, która pochłania wgłębnie (absorbuje) inną (absorbat)

absorbować /ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑/ (v)
absorber
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie
  (przenośnie, przenośnia) całkowicie pochłaniać czyjeś myśli, uwagę, czas; zajmować kogoś

absorpcja /apˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
absorción
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;
  proces pochłaniania energii fali przez ciało;

absta /ˈapsta/ (n)
mono, síndrome de abstinencia
  (środowiskowy) u narkomanów: zespół abstynencyjny od narkotyków, głód narkotyczny

abstrahować /ˌapstraˈxɔvaʨ̑/ (v)
abstraer
  (filozofia, filozoficzny) dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego
  (książkowy) celowo i świadomie pomijać w rozważaniach jakąś cechę lub aspekt, żeby ułatwić analizę; nie uwzględniać czegoś

abstrakcja /apsˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
abstracción
  (sztuka) kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością;
  coś trudnego do zrealizowania lub zdefiniowania
  nierealny pogląd
  pojęcie ogólne
  proces tworzenia pojęć ogólnych (1.3);

abstrakcyjny /ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
abstracto
  nie mający związku z rzeczywistością

abstynencja /ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
abstinencia
  (medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

abstynent /apsˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
abstemio
  osoba nie pijąca napojów alkoholowych

absurd /ˈapsurt/ (n)
absurdo
  nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia

absurdalnie /ˌapsurˈdalʲɲɛ/ (adv)
absurdamente, disparatadamente
  w sposób absurdalny

absurdalny /ˌapsurˈdalnɨ/ (adj)
absurdo
  (logika, logiczny) wewnętrznie sprzeczny
absurdo, descabellado, disparatado
  (potocznie, potoczny) ogromny
absurdo, irracional
  nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu

absynt /ˈapsɨ̃nt/ (n)
absenta
  (spożywczy) alkoholowy napój wysokoprocentowy, otrzymywany w procesie destylacji z różnego rodzaju ziół, przede wszystkim z kwiatów i liści piołunu;

absztyfikant /ˌapʃtɨˈfʲikãnt/ (n)
galanteador, galán, pretendiente
  (książkowy) (żartobliwie) osoba starająca się o względy kobiety; konkurent, zalotnik

acefalia /ˌaʦ̑ɛˈfalʲja/ (n)
acefalía
  (medycyna, medyczny) letalna wada wrodzona płodu o charakterze malformacji, polegająca na niewykształceniu głowy lub wykształceniu jej w formie zredukowanej;

acenokumarol /ˌatsɛnˌɔkumˈarɔl/ (n)
acenocumarol
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek przeciwzakrzepowy będący pochodną kumaryny, antagonista witaminy K;

acetaldehyd /ˌatsɛtaldˈɛxɨt/ (n)
acetaldehído
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;

acetofenon /ˌaʦ̑ɛtɔˈfɛ̃nɔ̃n/ (n)
acetofenona
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy ketonów o wzorze sumarycznym C8H8O, najprostszy keton alkilo-aromatyczny, ciecz o przyjemnym zapachu, wykorzystywany do produkcji leków, substancji zapachowych oraz jako rozpuszczalnik;

aceton /aˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
acetona
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

acetyl /atsˈɛtɨl/ (n)
acetilo
  (chemia, chemiczny) rodzaj grupy funkcyjnej typu acylowego wywodzącej się z kwasu octowego;

acetylen /ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
acetileno
  (chemia, chemiczny) (zobacz) etyn

acetylowanie /ˌatsɛtˌɨlɔvˈaɲʲɛ/ (n)
acetilación
  (chemia, chemiczny) reakcja podstawiania atomu wodoru w cząsteczkach związku organicznego grupą acetylową (CH3CO–);

acheiropita /ˌaxɛˌirɔpˈita/ (n)
acheiropoietos, achiropiite, achiropita
  (plastyka) wizerunek postaci uważany za powstały w nadnaturalny, cudowny sposób;

achillesowy /ˌaçillɛsˈɔvɨ/ (adj)
de Aquiles
  mający związek z mitycznym Achillesem

achromatopsja /ˌaxrɔmatˈɔpsja/ (n)
acromatopsia
  (medycyna, medyczny) duża lub całkowita niemożność rozpoznawania barw;

acyklowir /ˌatsɨklˈɔvir/ (n)
aciclovir
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwwirusowy na zakażenia herpeswirusami; analog guanozyny

adaptacja /ˌadapˈtaʦ̑ʲja/ (n)
adaptación
  przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmu do nowych warunków;
  (psychologia, psychologiczny) przystosowanie się do nowej sytuacji
  dostosowanie się organów do sytuacji
  efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1)

adaptacyjny /ˌadaptatsˈɨjnɨ/ (adj)
adaptativo
  taki, który potrafi się zmieniać, dostosowywać do wymagań albo do otoczenia

adapter /aˈdaptɛr/ (n)
adaptador
  (technologia, technika, techniczny) element urządzenia umożliwiający zastosowanie go do innych celów, niż zostało ono przewidziane

adaptować /ˌadapˈtɔvaʨ̑/ (v)
adaptar
  dostosować/dostosowywać do innego użytku

adduktor /addˈuktɔr/ (n)
aductor
  (anatomia, anatomiczny) mięsień przywodzący kończynę do osi ciała;

adekwatny /ˌadɛˈkfatnɨ/ (adj)
adecuado, proporcional, apropiado, debido, proporcionado
  dokładnie czemuś odpowiadający

adenotomia /ˌadɛnɔtˈɔmja/ (n)
adenoidectomía
  (medycyna, medyczny) chirurgiczny zabieg laryngologiczny polegający na usunięciu lub ścięciu przerośniętego migdałka gardłowego;

adept /ˈadɛpt/ (n)
educando, pasante
  osoba, która się kształci, szczególnie osoba zdobywająca wiedzę praktyczną
adepto
  zwolennik jakiejś idei, doktryny

adhokracja /ˌatxɔkrˈatsja/ (n)
adhocracia
  ustrój organizacyjny charakteryzująca się tymczasowością i zredukowaną do minimum strukturą formalną;

adiabata /ˌadʲjaˈbata/ (n)
adiabática
  (fizyka, fizyczny) krzywa odzwierciedlająca proces adiabatyczny

adiabatyczny /ˌadjabatˈɨtʃnɨ/ (adj)
adiabático
  (fizyka, fizyczny) taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem

administracyjny /ˌadmʲĩɲistraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
administrativo
  związany z administracją i administrowaniem

administrator /ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/ (n)
administrador, gerente
  osoba zarządzająca czymś

administratorka /ˌadmʲĩɲistraˈtɔrka/ (n)
administradora
  kobieta, która jest administratorem, zarządzająca czymś

administrować /ˌadmʲĩɲiˈstrɔvaʨ̑/ (v)
administrar, gestionar
  sprawować zarząd, kierować jakąś wyodrębnioną dziedziną działalności

admirał /adˈmʲiraw/ (n)
almirante
  (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)

admitancja /ˌadmitˈantsja/ (n)
admitancia
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;

adobe /adˈɔbɛ/ (n)
adobe
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) suszona na słońcu, niewypalana cegła

adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (n)
adonis
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) (żartobliwie) lub (ironicznie) piękny, przystojny zwykle młody mężczyzna, przesadnie dbający o swoją urodę

adopcja /aˈdɔpʦ̑ʲja/ (n)
adopción
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne;

adopcjanizm /ˌadɔptsjˈaɲizm/ (n)
dopcionismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd teologiczny według którego Jezus nie był naturalnym Synem Bożym a został usynowiony dopiero po narodzinach lub po chrzcie w Jordanie albo tuż przed śmiercią;

adoptować /ˌadɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
adoptar
  dokonywać / dokonać adopcji

adoracja /ˌadɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
adoración
  (książkowy) zachwyt kimś wyrażany w taki sposób, aby ten ktoś to widział
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ceremonia oddawania czci Bogu lub świętym

adorator /ˌadɔˈratɔr/ (n)
adorador, amante, enamorado
  mężczyzna zabiegający o względy kobiety

adorować /ˌadɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
adorar
  uwielbiać kogoś, zachwycać się kimś, otaczać go uwielbieniem
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oddawać cześć Bogu lub obiektom kultu religijnego

adrenalina /ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/ (n)
adrenalina
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

adres /ˈadrɛs/ (n)
dirección
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

adres mailowy /ˈadrɛs mˌailˈɔvɨ/ (n)
dirección de correo electrónico
  (informatyka, informatyczny) adres poczty elektronicznej

adresat /aˈdrɛsat/ (n)
destinatario
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.

adriatycki /ˌadrjatˈɨtski/ (adj)
adriático
  dotyczący Adriatyku, związany z Adriatykiem (Morzem Adriatyckim)

adsorpcja /atˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
adsorción
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) gromadzenie się substancji rozpuszczonych w cieczy lub obecnych w gazie na powierzchni ciała stałego lub cieczy;

adwent /ˈadvɛ̃nt/ (n)
Adviento
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej
Navidad
  (przestarzałe, przestarzały) dzień Bożego Narodzenia

adwentyzm /advˈɛntɨzm/ (n)
adventismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański ruch podkreślający zbliżające się powtórne przyjście Chrystusa na Ziemię;

adwersarz /adˈvɛrsaʃ/ (n)
adversario, oponente
  (przestarzałe, przestarzały) oponent, rywal

adwokat /adˈvɔkat/ (n)
abogado, letrado
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;

adwokat diabła /adˈvɔkad ˈdʲjabwa/ (n)
abogado del diablo
  (kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze

adwokatka /ˌadvɔkˈatka/ (n)
abogada, defensora, letrada
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta adwokat

adżyka /adʒˈɨka/ (n)
adjika
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z czerwonej papryki z dodatkiem soli, czosnku, ziół oraz orzecha włoskiego, pochodząca z kuchni kaukaskiej;

aeracja /ˌaɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
aireación
  napowietrzanie;

aerobiologia /ˌaɛrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
aerobiología
  nauka zajmująca się badaniem cząsteczek biologicznych znajdujących się w powietrzu atmosferycznym;

aerobus /ˌaɛˈrɔbus/ (n)
aerobús
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny, najczęściej śmigłowiec, przewożący na małych odległościach duże ilości pasażerów;

aerodrom /ˌaɛˈrɔdrɔ̃m/ (n)
aeródromo
  (przestarzałe, przestarzały) lotnisko, szczególnie trawiaste

aerodynamiczny /ˌaɛrɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
aerodinámico
  (fizyka, fizyczny) związany z aerodynamiką

aerodynamika /ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
aerodinámica
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;

aerograf /ˌaɛrˈɔɡraf/ (n)
aerógrafo
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;

aeroklub /ˌaɛrˈɔklup/ (n)
aeroclub
  organizacja, której członkami są piloci sportowi, skoczkowie spadochronowi, lotniarze, paralotniarze, modelarze lotniczy oraz miłośnicy lotnictwa

aerologia /ˌaɛrɔˈlɔɟja/ (n)
aerología
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery;

aeromancja /ˌaɛrɔmˈantsja/ (n)
aeromancia
  (ezoteryka) wróżenie z powietrza

aerometr /ˌaɛˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
aerómetro
  (fizyka, fizyczny) przyrząd do pomiaru gęstości gazu

aerometria /ˌaɛrɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
aerometría
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się pomiarami gazów, w szczególności powietrza

aeronauta /ˌaɛrɔ̃ˈnawta/ (n)
aeronauta
  (przestarzałe, przestarzały) lotnik

aeronautyka /ˌaɛrɔ̃ˈnawtɨka/ (n)
aeronáutica
  (książkowy) lotnictwo

aeronawigacja /ˌaɛrˌɔnaviɡˈatsja/ (n)
aeronavegación
  (lotnictwo, lotniczy) nawigacja lotnicza

aeroplan /ˌaɛˈrɔplãn/ (n)
aeroplano
  (przestarzałe, przestarzały) samolot

aerostat /ˌaɛˈrɔstat/ (n)
aerostato, aeróstato
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny lżejszy od powietrza;

aerozol /ˌaɛˈrɔzɔl/ (n)
aerosol
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) roztwór koloidowy powstający w wyniku rozproszenia ciał stałych lub cieczy w ośrodku gazowym
  (potocznie, potoczny) metalowy pojemnik zawierający substancję, która znajduje się pod ciśnieniem i może być rozpylana

afazja /aˈfazʲja/ (n)
afasia
  (medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;

afekt /ˈafɛkt/ (n)
arrebato
  namiętność, silne uczucie
afecto
  wszelkie poruszenie lub wzruszenie umysłu

afektacja /ˌafɛkˈtaʦ̑ʲja/ (n)
afectación
  przesada w okazywaniu uczuć, egzaltacja; wyrażanie uczuć (poprzez zachowywanie się, wypowiadanie się) w sposób przesadny, sztuczny, afektowany

afektowany /ˌafɛktɔˈvãnɨ/ (adj)
afectar
  przesadny, sztuczny

afektować /ˌafɛkˈtɔvaʨ̑/ (v)
afectar
  przesadzać, żądać, pragnąć

afera /aˈfɛra/ (n)
caso, afer
  wydarzenie, które wywołało skandal;

afereza /ˌafɛˈrɛza/ (n)
aféresis
  (językoznawstwo, językoznawczy) zanik głoski lub głosek w wyrazie;
  (medycyna, medyczny) zabieg uzyskiwania koncentratu płytek krwi lub białych krwinek;

afganistański /ˌavɡãɲiˈstãj̃sʲci/ (adj)
afgano
  odnoszący się do Afganistanu (państwa na Środkowym Wschodzie)

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (adj)
afgano
  odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistan u

afiks /ˈafʲiks/ (n)
afijo
  (gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek;

afirmacja /ˌafʲirˈmaʦ̑ʲja/ (n)
afirmación
  potwierdzenie, utwierdzenie, akceptacja
  uznanie czegoś za dobre, słuszne

afirmatywny /ˌafʲirmaˈtɨvnɨ/ (adj)
afirmativo, positivo
  (książkowy) aprobujący coś

afisz /ˈafʲiʃ/ (n)
cartel
  (poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej

afonia /aˈfɔ̃ɲja/ (n)
afonía
  (medycyna, medyczny) zaburzenie polegające na braku głosu;

aforystyka /ˌafɔˈrɨstɨka/ (n)
aforística
  pisanie aforyzmów

aforyzm /aˈfɔrɨsm̥/ (n)
aforismo
  zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy;

afro /ˈafrɔ/ (n)
afro
  rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;

afro- /ˈafrɔ/
afro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Afryką

afroamerykański /ˌafrɔˌamɛrɨkˈaɲski/ (adj)
afroamericano
  dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych

afrodyzjak /ˌafrɔˈdɨzʲjak/ (n)
afrodisiaco, afrodisíaco
  (medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;

afrykański /ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
africano
  związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

agape /aˈɡapɛ/ (n)
ágape
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezwarunkowa miłość Boga do człowieka;
  bezwarunkowa, bezinteresowna miłość opierająca się na więzi duchowej

agat /ˈaɡat/ (n)
ágata
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;

agawa /aˈɡava/ (n)
agave, maguey, pita
  (botanika, botaniczny) Agave L., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach;

agenda /aˈɡɛ̃nda/ (n)
agencia, delegación
  filia urzędu lub instytucji
agenda
  terminarz
  ustalony plan jakiegoś spotkania

agent /ˈaɡɛ̃nt/ (n)
agente
  przedstawiciel jakiejś firmy

agitator /ˌaɟiˈtatɔr/ (n)
agitador
  osoba prowadząca agitację
  (chemia, chemiczny) cylindryczny, stalowy reaktor wyłożony ołowiem; najczęściej używany do rafinacji ropy naftowej

agitatorski /ˌaɡʲitatˈɔrski/ (adj)
agitador
  związany z agitatorem, dotyczący agitatora

aglomeracja /ˌaɡlɔmɛrˈatsja/ (n)
aglomeración
  nagromadzenie, skupienie czegoś; (także, też) to, co zostało zgromadzone

agnostycyzm /ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
agnosticismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

agnostyczny /ˌaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
agnóstico
  (filozofia, filozoficzny) związany z agnostycyzmem lub agnostykami

agnostyk /aˈɡnɔstɨk/ (n)
agnóstico
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu

agonia /aˈɡɔ̃ɲja/ (n)
agonía
  stan bezpośrednio poprzedzający zgon;
  (przenośnie, przenośnia) pogorszenie się stanu czegoś prowadzące do upadku

agonista /ˌaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
agonista
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) czynnik współdziałający, o podobnym działaniu do czegoś;

agora /aˈɡɔra/ (n)
ágora
  (historia, historyczny, historycznie) podejmujące najważniejsze decyzje zgromadzenie zwoływane w greckich państwach-miastach
  (historia, historyczny, historycznie) główny plac greckiego państwa-miasta;

agorafobia /ˌaɡɔraˈfɔbʲja/ (n)
agorafobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

agrafka /aˈɡrafka/ (n)
imperdible
  rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu;

agrarny /aˈɡrarnɨ/ (adj)
agrario
  rolniczy, rolny

agresja /aˈɡrɛsʲja/ (n)
agresión
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne;
agresividad
  (psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;

agrest /ˈaɡrɛst/ (n)
grosellero espinoso
  (botanika, botaniczny) Ribes uva-crispa, krzew owocowy z gatunku porzeczka agrest, wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody;
grosella espinosa, uva espina
  (spożywczy) owoc agrestu (1.1)

agresywność /ˌaɡrɛsˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
agresividad
  cecha tego, co agresywne; cecha tych, którzy są agresywni

agrobiologiczny /ˌaɡrɔbjˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
agrobiológico
  (rolnictwo, rolniczy) (biologia, biologiczny) związany z agrobiologią lub agrobiologami

agrochemia /ˌaɡrɔxˈɛmja/ (n)
agroquímica
  (chemia, chemiczny) dział chemii powiązany z rolnictwem, bada działanie substancji na środowisko naturalne, szukając sposobów na zwiększenie plonów i poprawę jakości produktów rolnych;

agrofizyka /ˌaɡrɔfˈizɨkˌa/ (n)
agrofísica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka z pogranicza agronomii i fizyki, której obiektem badawczym jest ekosystem ukształtowany poprzez działalność człowieka, badany i opisywany metodami nauk ścisłych – w szczególności fizyki;

agronom /aˈɡrɔ̃nɔ̃m/ (n)
agrónomo
  specjalista zajmujący się agronomią;

agronomia /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
agronomía
  (rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;

agronomiczny /ˌaɡrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
agronómico
  związany z agronomią, dotyczący agronomii

agronomka /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mka/ (n)
agrónoma
  forma żeńska od: agronom

agroturystyczny /ˌaɡrɔturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
agroturístico
  związany z agroturystyką, dotyczący agroturystyki

agroturystyka /ˌaɡrɔtuˈrɨstɨka/ (n)
agroturismo, turismo rural
  (rolnictwo, rolniczy) (turystyka, turystyczny) wypoczynek spędzany w chłopskim gospodarstwie, może być połączony z pracą w gospodarstwie;

aha /ˈaxa/ (interjection)
ah ya, ajá
  …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia
ah, por cierto
  …wyrażenie przypomnienia

aikido /ajˈcidɔ/ (n)
aikido
  japońska sztuka samoobrony;

ajatollah /ˌajaˈtɔlːax/ (n)
ayatolá, ayatola
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wysoki tytuł znawcy teologii i prawa w szyizmie imamickim;

ajran /ˈajran/ (n)
ayran
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli;

akacja /aˈkaʦ̑ʲja/ (n)
acacia
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

akademicki /ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
académico
  (szkolnictwo, szkolny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
  taki, który jest teoretyczny; nie jest praktyczny
académico, academicista
  zgodny z określonymi, utartymi wzorami

akademik /ˌakaˈdɛ̃mʲik/ (n)
residencia de estudiantes
  (studencki) dom akademicki;

akadyjski /ˌakadˈɨjski/ (adj)
acadio
  dotyczący Akadu lub/i państwa akadyjskiego

akadyjski /ˌakadˈɨjski/ (n)
acadio
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.;

akalkulia /ˌakalˈkulʲja/ (n)
acalculia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie zdolności procesów liczenia;

akapit /aˈkapʲit/ (n)
párrafo
  fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza;

akatyst /aˈkatɨst/ (n)
acatisto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj hymnu liturgicznego ku czci Chrystusa lub świętych, spotykany zwłaszcza w wielkopostnej tradycji chrześcijaństwa wschodniego, śpiewany na stojąco podczas szczególnych nabożeństw;

akcent /ˈakʦ̑ɛ̃nt/ (n)
acento
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;

akceptacja /ˌakʦ̑ɛpˈtaʦ̑ʲja/ (n)
aceptación
  wyrażenie zgody

akceptowalny /ˌakʦ̑ɛptɔˈvalnɨ/ (adj)
aceptable
  możliwy do zaakceptowania, do przyjęcia

akceptować /ˌakʦ̑ɛpˈtɔvaʨ̑/ (v)
aceptar
  aprobować coś

akcja /ˈakʦ̑ʲja/ (n)
acción
  papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);
  działanie zorganizowane
  (sport, sportowy) działania ofensywne, atak
  przebieg zdarzeń powiązanych następstwem chronologicznym, lub więzią przyczynowo-skutkową;

akcjonariusz /ˌakʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
accionista
  (ekonomia, ekonomiczny) właściciel akcji spółki akcyjnej;

aklamacja /ˌaklãˈmaʦ̑ʲja/ (n)
aclamación
  jednogłośny wybór, uznanie czegoś

akmeizm /akmˈɛizm/ (n)
acmeísmo
  (literacko) przeciwstawiający się symbolizmowi modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku;

akompaniament /ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt/ (n)
acompañamiento
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywanie akompaniamentu (1.1), towarzyszenie grą soliście lub zespołowi

akord /ˈakɔrt/ (n)
acorde
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;

akordeon /ˌakɔrˈdɛɔ̃n/ (n)
acordeón
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

akordeonista /ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲista/ (n)
acordeonista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mężczyzna, chłopiec grający na akordeonie

akordeonistka /ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲistka/ (n)
acordeonista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, dziewczyna grająca na akordeonie

akr /akr̥/ (n)
acre
  anglosaska jednostka powierzchni gruntów;

akredytacja /ˌakrɛdɨtˈatsja/ (n)
acreditación
  oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu

akredytować /ˌakrɛdɨtˈɔvatɕ/ (v)
acreditar
  udzielać akredytacji

akrobacja /ˌakrɔbˈatsja/ (n)
acrobacia
  ćwiczenie, często niebezpieczne, które wymaga wielkiej sprawności;

akrobata /ˌakrɔˈbata/ (n)
acróbata
  człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie

akrobatka /ˌakrɔbˈatka/ (n)
acróbata
  kobieta, która wykonuje akrobacje sportowe lub cyrkowe

akrobatyczny /ˌakrɔbatˈɨtʃnɨ/ (adj)
acrobático
  związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki

akrofobia /ˌakrɔˈfɔbʲja/ (n)
acrofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;

akrolit /aˈkrɔlʲit/ (n)
acrolito
  (sztuka) (starożytność) w starożytnej Grecji: posąg wykonany z dwóch materiałów;

akromegalia /ˌakrɔmɛɡˈalja/ (n)
acromegalia
  (medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;

akropol /aˈkrɔpɔl/ (n)
acrópolis
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: osiedle, część miasta znajdująca się na wzgórzu

akrybia /akrˈɨbja/ (n)
acribia, escrupulosidad, exactitud
  dokładność, sumienność w wykonaniu, w szczególności w odniesieniu do prac filologicznych

aksamit /aˈksãmʲit/ (n)
terciopelo
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

aksjologia /ˌaksʲjɔˈlɔɟja/ (n)
axiología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wartościach;

aksjomat /akˈsʲjɔ̃mat/ (n)
axioma
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;

aksjomatyczny /ˌaksʲjɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
axiomático
  oparty na aksjomatach

akson /ˈaksɔ̃n/ (n)
axón
  (biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej;

aksonometria /ˌaksɔ̃nɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
axonometría
  rodzaj rzutu równoległego, odwzorowanie przestrzeni na płaszczyznę z wykorzystaniem prostokątnego układu osi

aksynomancja /ˌaksɨnɔmˈantsja/ (n)
axinomancia
  (ezoteryka) wróżba z rozżarzonego topora

akt /akt/ (n)
desnudo
  (sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela;
acto, acción
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej;
  czyn, działanie
acta
  (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędowy lub prawny dokument
ceremonia
  oficjalna uroczystość towarzysząca ważnemu zdarzeniu

akt strzelisty /ˈakt stʃɛlˈistɨ/ (n)
jaculatoria
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: krótka żarliwa modlitwa, pobożne westchnienie;

akt urodzenia /ˈakt ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
partida de nacimiento
  akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka;

akta /ˈakta/ (n)
acta, auto
  zbiór dokumentów lub ksiąg zawierających zapisy urzędowe

aktomiozyna /ˌaktɔmjɔzˈɨna/ (n)
actomiosina
  (biochemia, biochemiczny) powstający w wyniku skurczu mięśnia kompleks dwóch białek: aktyny i miozyny;

aktor /akˈtɔʒɨ/ /ˈaktɔr/ (n)
actor
  osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

aktorka /akˈtɔrka/ (n)
actriz
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

aktualizacja /ˌaktu<sup>w</sup>alʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
actualización, modernización
  czynienie czegoś aktualnym, uwspółcześnienie, modernizacja

aktualizować /ˌaktuˌalizˈɔvatɕ/ (v)
actualizar
  czynić aktualnym

aktualność /ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑/ (n)
actualidad
  bycie zgodnym ze stanem obecnym

aktualny /ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
actual
  dotyczący teraźniejszości

aktyn /ˈaktɨ̃n/ (n)
actinio
  (chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

aktyno- /akˈtɨ̃nɔ/
actino-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z promieniem, promieniowaniem, promieniotwórczością

aktynometr /ˌaktɨ̃ˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
actinómetro
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd służący do dokładnego mierzenia promieniowania słonecznego

aktynometryczny /ˌaktɨnˌɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
actinométrico
  (fizyka, fizyczny) związany z aktynometrią lub aktynometrem, dotyczący aktynometrii lub aktynometru

aktywista /ˌaktɨˈvʲista/ (n)
activista
  bardzo czynny członek organizacji walczący w imię określonych praw lub przekonań

aktywistka /ˌaktɨˈvʲistka/ (n)
activista
  forma żeńska od: aktywista

aktywny /akˈtɨvnɨ/ (adj)
activo
  biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający
  (chemia, chemiczny) zdolny do reakcji chemicznej lub przyspieszający ją

aktywowanie /ˌaktɨvɔˈvãɲɛ/ (n)
activación
  czynienie czegoś aktywnym

aktywować /ˌaktɨˈvɔvaʨ̑/ (v)
activar
  sprawiać, że coś staje się aktywne

akulturacja /ˌakultuˈraʦ̑ʲja/ (n)
aculturación
  (socjologia, socjologiczny) przyjęcie przez osobę lub grupę kultury innej grupy

akumulacja /ˌakumulˈatsja/ (n)
acumulación, accumulación
  (książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś

akumulator /ˌakũmuˈlatɔr/ (n)
acumulador, batería
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)

akumulator samochodowy /ˌakũmuˈlatɔr ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ/ (n)
batería
  (motoryzacja) (zobacz) [[akumulator, samochodowy]]

akumulatorek /ˌakũmulaˈtɔrɛk/ (n)
pila recargable
  (technologia, technika, techniczny) bateria, którą można ponownie naładować

akupresura /ˌakuprɛˈsura/ (n)
acupresión
  (medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;

akupunktura /ˌakupũŋkˈtura/ (n)
acupuntura
  (medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;

akustyczny /ˌakustˈɨtʃnɨ/ (adj)
acústico
  odnoszący się do zjawisk dźwiękowych
  (fizyka, fizyczny) odpowiednio przenoszący dźwięk, z dobrą akustyką

akustyka /akˈustɨkˌa/ (n)
acústica
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach

akuszeria /ˌakuˈʃɛrʲja/ (n)
obstetricia
  (dawniej, dawny) określenie położnictwa

akuszerka /ˌakuˈʃɛrka/ (n)
comadrona, partera
  (przestarzałe, przestarzały) położna;

akwaforta /ˌakfaˈfɔrta/ (n)
aguafuerte
  (sztuka) grafika wykonana techniką akwaforty (1.1)
  (sztuka) technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek;

akwarela /ˌakfaˈrɛla/ (n)
acuarela
  (sztuka) rozpuszczalna w wodzie farba stosowana w malarstwie
  (sztuka) obraz malowany akwarelami (1.1)
  (sztuka) technika malowania akwarelami (1.1);

akwarelista /ˌakfarɛlˈista/ (n)
acuarelista
  (sztuka) malarz malujący obrazy farbami akwarelowymi

akwarium /aˈkfarʲjũm/ (n)
acuario, pecera
  duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę

akwarysta /ˌakfarˈɨsta/ (n)
acuarista
  (książkowy) hodowca zwierząt i roślin akwariowych

akwedukt /aˈkfɛdukt/ (n)
acueducto
  kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

akwilon /aˈkfʲilɔ̃n/ (n)
aquilón
  ostry północny wiatr

akwitański /ˌakfʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
aquitano, aquitánico
  dotyczący Akwitanii, związany z Akwitanią, pochodzący z Akwitanii

alabaster /ˌalaˈbastɛr/ (n)
alabastro
  (mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;

alanina /ˌalaɲˈina/ (n)
alanina
  (biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

alarm /ˈalarm/ (n)
alarma
  sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem
  urządzenie do nadawania sygnału alarmu (1.1)
  wezwanie do działania

alarmować /ˌalarmˈɔvatɕ/ (v)
alarmar
  wywoływać niepokój
dar la alarma
  zawiadamiać o niebezpieczeństwie lub sytuacji wymagającej szybkiego działania

alarmowy /ˌalarmˈɔvɨ/ (adj)
alarmante, de alarma
  dający sygnał o grożącym niebezpieczeństwie

alba /ˈalba/ (n)
alba
  długa biała szata liturgiczna księży katolickich;

albatros /alˈbatrɔs/ (n)
albatros
  (ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

albański /alˈbãj̃sʲci/ (adj)
albanés
  związany z Albanią, dotyczący Albanii

albedo /alˈbɛdɔ/ (n)
albedo
  (fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;

albigeński /ˌalbʲiɡˈɛɲski/ (adj)
albigense
  związany z albigensami, dotyczący albigensów

albigeński /ˌalbʲiɡˈɛɲski/ (possessiveAdjective)
albigense
  należący do albigensów, będący ich własnością

albinizm /alˈbʲĩɲism̥/ (n)
albinismo
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;

albinos /alˈbʲĩnɔs/ (n)
albino
  człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

albit /ˈalbʲit/ (n)
albita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy;

albo /ˈalbɔ/ (conjunction)
o, u
  …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

album /ˈalbũm/ (n)
álbum
  zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.

albumina /ˌalbũˈmʲĩna/ (n)
albúmina
  (biochemia, biochemiczny) białko rozpuszczalne w wodzie;

alchemia /alˈxɛ̃mʲja/ (n)
alquimia
  średniowieczna chemia, której zadaniem było odkrycie sposobu na przemianę metali nieszlachetnych w złoto

alchemiczny /ˌalxɛmˈitʃnɨ/ (adj)
alquímico, de alquimia
  dotyczący alchemii

alcista /alʲˈʨ̑ista/ (n)
viola
  (zobacz) altowiolista
contralto
  chłopiec lub mężczyzna śpiewający altem

aldehyd octowy /aldˈɛxɨt ɔtstˈɔvɨ/ (n)
acetaldehído
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy aldehydów;

aldosteron /ˌaldɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
aldosterona
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (conjunction)
pero, sino, mas
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (interjection)
cómo, qué
  …wyrażający zdumienie nad czymś

alegat /aˈlɛɡat/ (n)
alegato
  (przestarzałe, przestarzały) dokument, załącznik;

alegoria /ˌalɛˈɡɔrʲja/ (n)
alegoría
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

alegorycznie /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
alegóricamente
  przenośnie, w sposób alegoryczny

alegoryczny /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
alegórico
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny

aleja /aˈlɛja/ (n)
avenida
  droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

aleksandryt /ˌalɛksˈandrɨt/ (n)
alejandrita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;

aleksytymia /ˌalɛksɨtˈɨmja/ (n)
alexitimia
  (psychologia, psychologiczny) niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania;

alektriomancja /ˌalɛktrjɔmˈantsja/ (n)
alectomancia, alectomancía, alectriomancia
  (ezoteryka) wróżba z piania koguta

alembik /aˈlɛ̃mbʲik/ (n)
alambique
  (dawniej, dawny) sprzęt laboratoryjny w postaci szklanego lub metalowego naczynia – zbiornika, zakończonego szyjką, w której osadzano korek lub specjalną głowicę z wychodzącą z niej zagiętą rurką; służy do destylacji; ; (zobacz) też alembik w Encyklopedii staropolskiej

alergen /aˈlɛrɡɛ̃n/ (n)
alérgeno
  (medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;

alergia /aˈlɛrʲɟja/ (n)
alergia
  (medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;
alergia, rechazo
  (przenośnie, przenośnia) nieprzyjazne uczucie do kogoś lub czegoś

alergiczka /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑ka/ (n)
alérgica
  kobieta uczulona na działanie pewnych substancji

alergiczny /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
alérgico
  związany z alergią

alergik /aˈlɛrʲɟik/ (n)
alérgico
  osoba uczulona na działanie alergenów

alergologia /ˌalɛrɡɔˈlɔɟja/ (n)
alergología
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii;

aleuromancja /ˌalɛwrɔmˈantsja/ (n)
aleuromancia
  (ezoteryka) wróżba z mąki pszennej

alfa i omega /ˈalfa ˌi‿ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
alfa y omega
  (przenośnie, przenośnia) początek i koniec

alfabet /alˈfabɛt/ (n)
alfabeto, abecedario, abecé
  zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;

alfabetycznie /ˌalfabɛˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
alfabéticamente
  w sposób alfabetyczny, zgodnie z kolejnością liter w alfabecie

alfabetyczny /ˌalfabɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
alfabético
  ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie
  odnoszący się do alfabetu, związany z alfabetem

algebra /alˈɡɛbra/ (n)
álgebra
  jeden z działów matematyki;
  (matematyka, matematyczny) zbiór z określonymi na nim działaniami (struktura algebraiczna);

algebraiczny /ˌalɡɛbraˈitʃnɨ/ (adj)
algebraico
  dotyczący algebry

algierski /alʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
argelino
  odnoszący się do państwa Algieria

algolagnia /ˌalɡɔˈlaɟɲja/ (n)
algolagnia
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na osiąganiu satysfakcji poprzez zadawanie bólu i cierpienia sobie lub innej osobie;

algorytm /algɔˈrɨtmɨ/ /alˈɡɔrɨtm̥/ (n)
algoritmo
  sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis;

alians /ˈalʲjãw̃s/ (n)
alianza
  przymierze między państwami

alibi /aˈlʲibʲi/ (n)
coartada
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;

aligator /ˌalʲiˈɡatɔr/ (n)
aligátor
  (herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;

alija /alˈija/ (n)
aliyá, aliá
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) imigracja Żydów do Palestyny, a po 1948 roku do współczesnego Izraela;

alimentacyjny /ˌalimˌɛntatsˈɨjnɨ/ (adj)
alimenticio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z alimentami

alimenty /ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ/ (n)
alimento, asistencia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne;

aliteracja /ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
aliteración
  (językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;

alizaryna /ˌalʲizaˈrɨ̃na/ (n)
alizarina
  (chemia, chemiczny) cenny, czerwony barwnik zaprawowy stosowany w analizie chemicznej;

alkaliczny /ˌalkalˈitʃnɨ/ (adj)
alcalino
  (chemia, chemiczny) dotyczący alkaliów

alkalizować /ˌalkalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
alcalinizar, alcalizar
  (chemia, chemiczny) dodawać zasady, zmieniać odczyn na zasadowy

alkaloid /ˌalkaˈlɔ<sup>j</sup>it/ (n)
alcaloide
  (chemia, chemiczny) naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot;

alken /ˈalkɛ̃n/ (n)
alqueno
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkohol /alˈkɔxɔl/ (n)
alcohol
  (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
  (handel, handlowy) (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

alkoholiczka /ˌalkɔxɔˈlʲiʧ̑ka/ (n)
alcohólica
  kobieta, która cierpi na alkoholizm

alkoholiczny /ˌalkɔxɔlˈitʃnɨ/ (adj)
alcohólico
  związany z alkoholikiem lub alkoholizmem, taki jak u alkoholika

alkoholik /ˌalkɔˈxɔlʲik/ (n)
alcohólico
  osoba, która cierpi na alkoholizm

alkoholizm /ˌalkɔˈxɔlʲism̥/ (n)
alcoholismo
  (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;

alkoholowe zapalenie wątroby /ˌalkɔxɔlˈɔvɛ zˌapalˈɛɲʲɛ vɔntrˈɔbɨ/ (n)
hepatitis alcohólica
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy wywołany przewlekłym nadużywaniem alkoholu, prowadzącym do zmian zapalno-martwiczych w wątrobie;

alkoholowy /ˌalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
alcohólico
  zawierający alkohol; związany z alkoholem

alkomat /alkˈɔmat/ (n)
alcoholímetro, alcotest
  urządzenie służące do określania ilościowej zawartości alkoholu w wydychanym powietrzu;

alkowa /alˈkɔva/ (n)
alcoba
  (przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej

allel /ˈalːɛl/ (n)
alelo
  (biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

alleluja /ˌalːɛˈluja/ (interjection)
aleluya
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej

almanach /alˈmãnax/ (n)
almanaque
  rodzaj publikacji;

almandyn /almˈandɨn/ (n)
almandina, granate almandino
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3

aloes /aˈlɔɛs/ (n)
aloe, áloe
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych;

alofon /aˈlɔfɔ̃n/ (n)
alófono
  (językoznawstwo, językoznawczy) wariant fonemu, inaczej: alofony to głoski reprezentujące ten sam fonem

alokacja /ˌalɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
asignación, distribución, reparto
  (ekonomia, ekonomiczny) rozdzielenie środków produkcyjnych lub pieniędzy na różne cele, inne niż dotychczasowe
  planowe rozdysponowanie czegoś;

alopata /ˌalɔˈpata/ (n)
alópata
  lekarz stosujący alopatię

alopatyczny /ˌalɔpatˈɨtʃnɨ/ (adj)
alopático, alópata
  (medycyna, medyczny) związany z alopatią

alotropia /ˌalɔˈtrɔpʲja/ (n)
alotropía
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;

aloza /aˈlɔza/ (n)
sábalo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Alosa alosa, planktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek;

alpaka /alˈpaka/ (n)
alpaca
  (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;

alpejski /alˈpɛjsʲci/ (adj)
alpino
  związany z Alpami, dotyczący Alp

alpinista /ˌalpʲĩˈɲista/ (n)
alpinista, montañero
  osoba uprawiająca alpinizm;

alpinizm /alˈpʲĩɲism̥/ (n)
alpinismo
  (dosłownie) uprawiana w Alpach wspinaczka górska

alt /alt/ (n)
alto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) instrument grający w skali altu (1.2)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) linia melodyczna (głos, partia utworu) między sopranem a tenorem
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem

alternator /ˌaltɛrˈnatɔr/ (n)
alternador
  (motoryzacja) prądnica prądu przemiennego;

altowiolinista /ˌaltɔvʲjɔlʲĩˈɲista/ (n)
viola
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek grający na altówce

altowiolista /ˌaltɔvʲjɔˈlʲista/ (n)
viola
  muzyk, który gra na altówce

altruista /ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
altruista
  osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom

altruizm /alˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
altruismo
  bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;

altówka /alˈtufka/ (n)
viola
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny;

aluwium /aˈluvʲjũm/ (n)
aluvión
  (geologia, geologiczny) osady powstające w procesie akumulacji na skutek działalności wód płynących;

aluzja /aˈluzʲja/ (n)
alusión, indirecta
  wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost

aluzyjny /ˌaluzˈɨjnɨ/ (adj)
alusivo
  związany z aluzją; zawierający aluzje lub posługujący się aluzjami; będący aluzją

alzacki /alˈzaʦ̑ʲci/ (adj)
alsaciano
  związany z Alzacją

amaksofobia /ˌamaksɔfˈɔbja/ (n)
amaxofobia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie lękowe polegające na obawie przed jazdą samochodem;

amalfitański /ˌamalfitˈaɲski/ (adj)
amalfitano
  związany z miastem Amalfi

amalgamat /ˌamalɡˈamat/ (n)
amalgama
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop rtęci z innym metalem;
  (przenośnie, przenośnia) mieszanina różnych elementów

amant /ˈãmãnt/ (n)
admirador, amante, querido
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) lub (ironicznie) kochanek lub adorator
galancete, galán
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) aktor specjalizujący się w rolach kochanków, uwodzicieli

amarylis /ˌãmaˈrɨlʲis/ (n)
amarilis
  (botanika, botaniczny) Amaryllis L., monotypowy rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;

amarylkowate /ˌamarˌɨlkɔvˈatɛ/ (n)
amarilidáceas
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Amaryllidaceae J. St.-Hil., rodzina bylin jednoliściennych z rzędu szparagowców;

amator /ãˈmatɔr/ (n)
aficionado, amateur
  miłośnik, ktoś oddany czemuś
aficionado
  osoba, która oddaje się czemuś hobbistycznie, niezawodowo

amazonit /ˌãmaˈzɔ̃ɲit/ (n)
amazonita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny;

amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (n)
amazona
  kobiecy strój do jazdy konnej
  kobieta jeżdżąca konno

ambasada /ˌãmbaˈsada/ (n)
embajada
  stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)
  gwara więzienna brzuch, żołądek

ambasador /ˌãmbaˈsadɔr/ (n)
embajador, embajadora
  (administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej

ambasador dobrej woli /ˌambasˈadɔr dˈɔbrɛj vˈɔli/ (n)
embajador de buena voluntad
  (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) honorowa funkcja reprezentacyjna niektórych organizacji międzynarodowych przyznawana osobistościom zaangażowanym w rozwiązywanie globalnych problemów społecznych

ambicja /ãmˈbʲiʦ̑ʲja/ (n)
ambición
  pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego

ambitny /ãmˈbʲitnɨ/ (adj)
ambicioso
  charakteryzujący się ambicją; taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją

ambona /ãmˈbɔ̃na/ (n)
púlpito
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej

ambra /ˈãmbra/ (n)
ámbar gris
  woskowata substancja będąca wydzieliną z przewodu pokarmowego kaszalota powstałą prawdopodobnie w wyniku niestrawności lub zaparcia, stosowana w przemyśle perfumeryjnym

ambulans /ãmˈbulãw̃s/ (n)
ambulancia
  środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych;

ambulatoryjny /ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ/ (adj)
ambulatorio, ambulante
  (medycyna, medyczny) wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony

ameba /ãˈmɛba/ (n)
ameba
  (biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

ameboidalny /ˌamɛbˌɔidˈalnɨ/ (adj)
ameboide
  podobny do ameby

amen /ˈãmɛ̃n/ (interjection)
amén
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

ameryk /ãˈmɛrɨk/ (n)
americio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

amerykanizacja /ˌãmɛrɨkãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
americanización
  wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych;

amerykanizm /ˌãmɛrɨˈkãɲism̥/ (n)
angloamericanismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka amerykańskiego angielskiego
americanismo
  cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki

amerykanizować /ˌamɛrˌɨkaɲizˈɔvatɕ/ (v)
americanizar
  narzucać kulturę amerykańską, przeprowadzać amerykanizację

amerykański /ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
americano, norteamericano
  dotyczący Ameryki (kontynentu)
estadounidense, norteamericano
  dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

ametyst /ãˈmɛtɨst/ (n)
amatista
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;

ametystowy /ˌãmɛtɨˈstɔvɨ/ (adj)
amatista
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący ametystu, wykonany z ametystu, związany z ametystem, ozdobiony ametystem
  mający kolor fioletowy, taki jak kolor ametystu

amfetamina /ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/ (n)
anfetamina
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

amfetaminowy /ˌamfɛtˌaminˈɔvɨ/ (adj)
anfetamínico
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) związany z amfetaminą, dotyczący amfetaminy

amfi- /ˈãw̃fʲi/ (prefix)
anfi-
  obustronnie; obu rodzajów, obu-; wokół, naokoło

amfibolit /ˌamfibˈɔlit/ (n)
anfibolita
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna barwy ciemnozielonej lub ciemnoszarej, masywna i bardzo zwięzła;

amfiteatr /ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥/ (n)
anfiteatro
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej

amfora /ãw̃ˈfɔra/ (n)
ánfora
  wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami;

aminokwas /ˌãmʲĩˈnɔkfas/ (n)
aminoácido
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;

amnestia /ãmˈnɛstʲja/ (n)
amnistía
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

amnestionować /ˌãmnɛstʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
amnistiar
  udzielać/udzielić amnestii

amnezja /ãmˈnɛzʲja/ (n)
amnesia
  (medycyna, medyczny) zanik pamięci

amoksycylina /ˌamɔksˌɨtsɨlˈina/ (n)
amoxicilina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) antybiotyk będący półsyntetyczną pochodną penicyliny (z grupy aminopenicylin)

amon /ˈãmɔ̃n/ (n)
amonio
  (chemia, chemiczny) jon utworzony przez połączenie atomu azotu z czterema atomami wodoru;

amoniak /ãˈmɔ̃ɲak/ (n)
amoníaco, amoniaco
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

amoralizm /ˌãmɔˈralʲism̥/ (n)
amoralismo
  pogląd odrzucający normy moralne i etyczne

amoralny /ˌamɔrˈalnɨ/ (adj)
amoral
  niewidzący różnicy między dobrem a złem

amortyzacja /ˌamɔrtɨzˈatsja/ (n)
amortización
  (ekonomia, ekonomiczny) stopniowa utrata wartości środków trwałych wskutek ich zużywania się oraz koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych
amortiguación
  (technologia, technika, techniczny) łagodzenie uderzeń, wstrząsów w maszynach, pojazdach za pomocą specjalnych urządzeń

amortyzator /ˌãmɔrtɨˈzatɔr/ (n)
amortiguador
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;

amper /ˈãmpɛr/ (n)
amperio
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

amperogodzina /ãmˈpɛrɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
amperhora, amperio-hora
  (elektryczność) jednostka pojemności elektrycznej, równa ilości energii jaką w ciągu godziny przenosi prąd elektryczny o natężeniu 1 ampera;

amperomierz /ˌãmpɛˈrɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
amperímetro
  (metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego;

amputacja /ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
amputación
  (medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

amputować /ˌãmpuˈtɔvaʨ̑/ (v)
amputar
  dokonywać amputacji

ampułka /ãmˈpuwka/ (n)
ampolla
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;

amsterdamski /ˌãmstɛrˈdãmsʲci/ (adj)
amsterdamés
  odnoszący się do Amsterdamu (miasta w Holandii)

amulet /ãˈmulɛt/ (n)
amuleto
  (ezoteryka) przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;

amunicja /ˌãmũˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
munición
  (potocznie, potoczny) naboje do broni palnej

amuzja /ãˈmuzʲja/ (n)
amusia
  (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania i do odtwarzania melodii spowodowana uszkodzeniem mózgu;

anabioza /ˌanabjˈɔza/ (n)
anabiosis
  (biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;

anachoreta /ˌãnaxɔˈrɛta/ (n)
anacoreta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek pędzący życie w odosobnieniu, w ascezie, oddający się modlitwie i rozmyślaniom

anachronizm /ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
anacronismo
  błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed;
  coś niezgodnego z duchem czasów i stanem wiedzy, przestarzałego (np. pogląd, rzecz)

anadromiczny /ˌanadrɔmˈitʃnɨ/ (adj)
anádromo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) taki, który odbywa wędrówkę w górę rzeki

anafilaksja /ˌãnafʲiˈlaksʲja/ (n)
anafilaxia
  (medycyna, medyczny) rodzaj ogólnoustrojowej reakcji alergicznej typu natychmiastowego, która ma miejsce po ekspozycji na alergen;

anaforeza /ˌanafɔrˈɛza/ (n)
anaforesis
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu ujemnie naładowanych cząstek w kierunku anody

anaglif /ãˈnaɡlʲif/ (n)
anáglifo
  jeden z typów rysunku lub fotografii stereoskopowej, dający złudzenie trójwymiaru podczas oglądania za pomocą specjalnych, najczęściej czerwono-niebieskich, okularów;

anagogiczny /ˌãnaɡɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
anagógico
  (teologia, teologiczny) chrzesc. podnoszący na duchu, wzniosły

anagram /ãˈnaɡrãm/ (n)
anagrama
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

anakonda /ˌãnaˈkɔ̃nda/ (n)
anaconda
  (herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;

anakreontyk /ˌãnakrɛˈɔ̃ntɨk/ (n)
anacreóntico
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o tematyce biesiadnej, wesołej lub rubasznej;

analcym /anˈaltsɨm/ (n)
analcima
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów, Na[AlSi2O6] x H2O;

analfabeta /ˌãnalfaˈbɛta/ (n)
analfabeto
  (edukacja, edukacyjny) człowiek dorosły nieumiejący czytać ani pisać, czyli nieznający alfabetu

analfabetka /ˌãnalfaˈbɛtka/ (n)
analfabeta
  (edukacja, edukacyjny) osoba płci żeńskiej niepotrafiąca pisać i czytać

analfabetyzm /ˌanalfabˈɛtɨzm/ (n)
analfabetismo
  (edukacja, edukacyjny) brak umiejętności czytania i / lub pisania;

analityczny /ˌãnalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
analítico
  dający się rozłożyć na składowe
  związany z analizą

analiza /ˌãnaˈlʲiza/ (n)
análisis
  badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

analiza matematyczna /ˌãnaˈlʲiza ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑na/ (n)
análisis matemático
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący teorię granic, ciągów i funkcji, rachunek różniczkowy i całkowy;

analizować /ˌãnalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
analizar
  przeprowadzać proces analizy

analogia /ˌãnaˈlɔɟja/ (n)
analogía
  podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;

analogowy /ˌanalɔɡˈɔvɨ/ (adj)
analógico
  (technologia, technika, techniczny) wykorzystujący technikę analogową

anamneza /ˌãnãmˈnɛza/ (n)
anamnesis
  (medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,

ananas /ãˈnãnas/ (n)
piña, ananás, ananá
  (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju (1.1)
elemento, pájaro
  (potocznie, potoczny) o niegrzecznym dziecku

anapest /ãˈnapɛst/ (n)
anapesto
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) w wierszach stopa metryczna złożona z dwóch sylab krótkich i jednej długiej;

anarchia /ãˈnarxʲja/ (n)
anarquía
  (potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności
  forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;

anarchista /ˌãnarˈxʲista/ (n)
anarquista
  zwolennik anarchizmu

anarchistyczny /ˌãnarxʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
anarquista
  związany z anarchizmem

anarchizm /ãˈnarxʲism̥/ (n)
anarquismo
  ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;

anarchopacyfizm /ˌanarxˌɔpatsˈɨfizm/ (n)
anarquismo pacifista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nurt anarchizmu całkowicie odrzucający używanie przemocy, niezależnie od jej formy i celów

anatema /ˌãnaˈtɛ̃ma/ (n)
anatema
  (kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich;

anatolijski /ˌãnatɔˈlʲijsʲci/ (adj)
anatolio
  (przymiotnik) od Anatolia

anatom /ãˈnatɔ̃m/ (n)
anatómico
  uczony lub lekarz zajmujący się anatomią

anatomia /ˌãnaˈtɔ̃mʲja/ (n)
anatomía
  (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);
  (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych

anatomiczny /ˌãnatɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
anatómico
  związany z anatomią, dotyczący anatomii
  przystosowany do budowy ciała ludzkiego

anch /ˈanx/ (n)
anj
  (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) egipski hieroglif symbolizujący życie;

anchois /ãw̃ʃuˈ<sup>w</sup>a/ (n)
anchoa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) określenie przetworów z solonych sardeli europejskiej, zwykle intensywnych, ostrych w smaku, w postaci fileta, koreczka lub pasty, niekiedy podfermentowanych;

andaluzyjski /ˌãndaluˈzɨjsʲci/ (adj)
andaluz
  związany z Andaluzją, wywodzący się z Andaluzji

andaluzyjski /ˌãndaluˈzɨjsʲci/ (n)
andaluz
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt andaluzyjski języka hiszpańskiego

andaluzyt /ˌãndaˈluzɨt/ (n)
andalucita
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał należący do grupy krzemianów;

andorski /ãnˈdɔrsʲci/ (adj)
andorrano
  odnoszący się do Andory (państwa)

andoryt /andˈɔrɨt/ (n)
andorita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczków, zawiera antymon, ołów, srebro i siarkę;

andradyt /andrˈadɨt/ (n)
andradita
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, odmiana granatu;

andro- /ˈãndrɔ/
andro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z człowiekiem, zwłaszcza z mężczyzną lub z cechami męskimi

androfobia /ˌandrɔfˈɔbja/ (n)
androfobia
  (psychologia, psychologiczny) irracjonalny, chorobliwy lęk przed mężczyznami

androgen /ãnˈdrɔɡɛ̃n/ (n)
andrógeno
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon płciowy o działaniu maskulinizującym, fizjologicznie występujący u mężczyzn i w małych stężeniach u kobiet;

androgyne /ˌandrɔɡˈɨnɛ/ (n)
andrógino
  (seksuologia, seksuologiczny) osoba o cechach płciowych mężczyzny i kobiety

android /ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
androide
  robot mający postać człowieka;

andrologia /ˌãndrɔˈlɔɟja/ (n)
andrología
  (medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego;

andyjski /ãnˈdɨjsʲci/ (adj)
andino
  związany z Andami, dotyczący Andów

anegdota /ˌãnɛɡˈdɔta/ (n)
anécdota
  krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia

anegdotyczny /ˌãnɛɡdɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
anecdótico
  posiadający cechy anegdoty

aneks /ˈãnɛks/ (n)
anexo
  część budynku przylegająca do głównej jego części
  dodatek do publikacji
  przylegające do pomieszczenia lub wydzielone z niego mniejsze pomieszczenie

aneksja /ãˈnɛksʲja/ (n)
anexión
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części;

aneksjonistyczny /ˌanɛksjˌɔɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
anexionista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z aneksjonizmem, aneksjonistami, siłowym powiększaniem obszaru państwa kosztem terytoriów ościennych

anektować /ˌãnɛkˈtɔvaʨ̑/ (v)
anexionar, anexar
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji

anemiczny /ˌanɛmˈitʃnɨ/ (adj)
anémico
  (medycyna, medyczny) dotyczący anemii, właściwy anemii

anemo- /ãˈnɛ̃mɔ/
anemo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z wiatrem

anemologia /ˌãnɛ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
anemología
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka o wiatrach

anemometr /ˌãnɛ̃ˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
anemómetro
  przyrząd do pomiaru prędkości gazów

anemometria /ˌãnɛ̃mɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
anemometría
  (meteorologia, meteorologiczny) pomiar kierunku i prędkości wiatru

anestetyk /ˌanɛstˈɛtɨk/ (n)
anestésico
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego;

anestezja /ˌãnɛˈstɛzʲja/ (n)
anestesia
  (medycyna, medyczny) znieczulenie

anestezjolog /ˌãnɛstɛˈzʲjɔlɔk/ (n)
médico anestesista
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) lekarz wykonujący i kontrolujący znieczulenie
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalizujący się w anestezjologii;

anestezjologia /ˌanɛstˌɛzjɔlˈɔɡja/ (n)
anestesiología
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia;

anewryzm /ãˈnɛvrɨsm̥/ (n)
aneurisma
  (medycyna, medyczny) (dawniej, dawny) guzowate wypełnione krwią rozszerzenie tętnicy np. wskutek uszkodzenia jej ścianki

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
inglés
  odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (n)
inglés
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;

angina /ãŋʲˈɟĩna/ (n)
amigdalitis
  (medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;

angio- /ˈãŋʲɟɔ/
angio-
  (medycyna, medyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z układem naczyniowym

angiografia /ˌãŋʲɟɔˈɡrafʲja/ (n)
angiografía, vasografia
  (medycyna, medyczny) rentgenografia fragmentu układu krwionośnego;

angiologia /ˌãŋʲɟɔˈlɔɟja/ (n)
angiología
  (medycyna, medyczny) nauka o naczyniach krwionośnych;

angioplastyka /ˌãŋʲɟɔˈplastɨka/ (n)
angioplastia
  (medycyna, medyczny) chirurgiczny zabieg leczniczy polegający na poszerzeniu naczyń krwionośnych;

anglezyt /aŋɡlˈɛzɨt/ (n)
anglesita
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał krystaliczny z grupy siarczanów, kruchy i przezroczysty; siarczan ołowiu PbSO4

anglicyzm /ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
anglicismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego;

anglikanin /ˌãŋɡlʲiˈkãɲĩn/ (n)
anglicano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca anglikanizmu

anglikanizm /ˌaŋɡlikˈaɲizm/ (n)
anglicanismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) gałąź chrześcijaństwa łącząca tradycję protestancką z katolicką, powstała w Anglii w XVI w., uznająca króla za zwierzchnika Kościoła

anglikanka /ˌãŋɡlʲiˈkãnka/ (n)
anglicana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni anglikanizmu

anglikański /ˌaŋɡlikˈaɲski/ (adj)
anglicano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z anglikanizmem

anglo- /ˈãŋɡlɔ/
anglo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Anglią lub językiem angielskim

anglofilski /ˌaŋɡlɔfˈilski/ (adj)
anglófilo
  związany z anglofilami lub anglofilią, dotyczący anglofilów lub anglofilii

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (adj)
anglosajón
  związany z językiem anglosaskim (1.1)
  związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii)

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (n)
anglosajón
  poprzednik nowoczesnego języka angielskiego;

angolski /ãŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
angoleño
  odnoszący się do Angoli (państwa w Afryce)

anhedonia /ˌãnxɛˈdɔ̃ɲja/ (n)
anhedonia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) niezdolność do przeżywania przyjemnych uczuć;

anhydryt /ãnˈxɨdrɨt/ (n)
anhidrita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan wapnia (CaSO4);

ani /ˈãɲi/ (conjunction)
ni ni
  …poprzedzający każde z połączonych zdań i wskazujący na przeczenie
  …poprzedzający każde z połączonych zdań przeczących
  …poprzedzający ostatnie z połączonych zdań przeczących
  …występujący przed ostatnim członem zdania przeczącego
  …występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego

ani /ˈãɲi/ (particle)
ni mismo
  …wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje w zdaniu przeczącym

ani be, ani me, ani kukuryku /ˈãɲi ˈbɛ ˈãɲi ˈmɛ ˈãɲi ˌkukuˈrɨku/ (idiom)
ni pío
  milczeć, nie mówić

ani mru-mru /ˈãɲi ˈmru‿mru/ (idiom)
ni pío
  wykrzyknienie mające skłonić do zachowania ciszy lub tajemnicy

ani na lekarstwo /ˈãɲi ˌna‿lɛˈkarstfɔ/ (idiom)
ni para un remedio
  ani trochę, zupełnie nic (o czymś czego nie ma)

anielski /ãˈɲɛlsʲci/ (adj)
angelical
  na wzór anioła
angélico
  związany z aniołami

anihilacja /ˌaɲiçilˈatsja/ (n)
aniquilación
  zniszczenie, unicestwienie

anilina /ˌãɲiˈlʲĩna/ (n)
anilina
  (chemia, chemiczny) oleista ciecz trująca;

animacja /ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja/ (n)
animación
  rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu;

animalizacja /ˌãɲĩmalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
animalización
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; nadawanie cech zwierzęcych rzeczom (w celu ich dynamizacji) lub ludziom (dla zdeprecjonowania wartości ludzkich, podkreślenia elementów biologicznych)

anime /ãˈɲĩmɛ/ (n)
anime
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) japoński film animowany;

animizm /ãˈɲĩmʲism̥/ (n)
animismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom;

animozja /ˌaɲimˈɔzja/ (n)
animosidad
  niechęć lub niesnaska wywołana urazą

anion /ˈãɲjɔ̃n/ (n)
anión
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon;

anionowy /ˌaɲʲɔnˈɔvɨ/ (adj)
aniónico
  (chemia, chemiczny) związany z anionami, dotyczący anionów

anioł /ˈãɲɔw/ (n)
ángel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek

anizokoria /ˌaɲizɔkˈɔrja/ (n)
anisocoria
  (medycyna, medyczny) różna szerokość źrenic u tej samej osoby;

ankieta /ãŋʲˈcɛta/ (n)
encuesta, sondeo
  (statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza

ankieter /ãŋʲˈcɛtɛr/ (n)
encuestador
  osoba, która zbiera informacje za pomocą ankiety

ankieterka /ˌãŋʲcɛˈtɛrka/ (n)
encuestadora
  kobieta, która zbiera informacje za pomocą ankiety

ankończyk /aŋkˈɔɲtʃɨk/ (n)
anconitano
  mieszkaniec Ankony

ankoński /aŋkˈɔɲski/ (adj)
anconitano
  odnoszący się do Ankony, związany z Ankoną, pochodzący z Ankony

annalista /ˌannalˈista/ (n)
analista
  (historia, historyczny, historycznie) piszący annały

annały /annˈawɨ/ (n)
anales
  dzieło historiograficzne będące chronologicznym zapisem ważnych dla danego dzieła wydarzeń;

anoda /ãˈnɔda/ (n)
ánodo
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;

anomalia /ˌãnɔ̃ˈmalʲja/ (n)
anomalía
  incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy

anomalny /ˌanɔmˈalnɨ/ (adj)
anómalo
  stanowiący anomalię, wyłamujący się od reguły

anonim /ãˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
anónimo
  list niezawierający podpisu lub informacji o nadawcy
  autor nieznany z nazwiska;

anonimizacja /ˌãnɔ̃ɲĩmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
anonimización
  (informatyka, informatyczny) proces uniemożliwiający odkrycie tożsamości użytkownika sieci komputerowej

anonimowo /ˌanɔɲimˈɔvɔ/ (adv)
anónimamente
  w sposób anonimowy, nie podając imienia, nazwiska

anonimowość /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕʨ̑/ (n)
anonimato
  cecha tego, kto jest anonimowy;

anoreksja /ˌãnɔˈrɛksʲja/ (n)
anorexia
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia;

anorektyk /ˌãnɔˈrɛktɨk/ (n)
anoréxico
  (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na anoreksję

anorgazmia /ˌanɔrɡˈazmja/ (n)
anorgasmia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na braku odczuwania orgazmu;

anortyt /anˈɔrtɨt/ (n)
anortita
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;

anosmia /anˈɔsmja/ (n)
anosmia
  (medycyna, medyczny) utrata węchu, niezdolność wyczuwania zapachów;

anosognozja /ˌãnɔsɔɡˈnɔzʲja/ (n)
anosognosia
  (medycyna, medyczny) patologia występująca u osób, które nie są świadome swych własnych problemów kognitywnych;

ansa /ˈãw̃sa/ (n)
ojeriza
  niechęć do kogoś, pretensja

antagonista /ˌãntaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
antagonista
  przeciwnik;

antagonizm /ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥/ (n)
antagonismo
  wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób

antarktyczny /ˌantarktˈɨtʃnɨ/ (adj)
antártico
  (geografia, geograficzny) związany z Antarktyką

ante meridiem /ˈantɛ mɛrˈidjɛm/ (adv)
ante merídiem
  przed południem

antena /ãnˈtɛ̃na/ (n)
antena
  urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;

antena satelitarna /antˈɛna sˌatɛlitˈarna/ (n)
antena satelital
  antena umożliwiająca odbiór telewizji satelitarnej;

antidotum /ˌãntʲiˈdɔtũm/ (n)
antídoto, contraveneno
  (przenośnie, przenośnia) środek zaradczy

antofyllit /ˌantɔfˈɨllit/ (n)
antofilita
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

antologia /ˌãntɔˈlɔɟja/ (n)
antología
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wybór (całości lub fragmentów) utworów literackich powiązanych wspólną cechą, np. ten sam autor, gatunek, krąg kulturowy;

antologiczny /ˌantɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
antológico
  związany z antologią, stanowiący antologię

antonim /ãnˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
antónimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego

antonimiczny /ˌantɔɲimˈitʃnɨ/ (adj)
antónimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) o przeciwstawnym znaczeniu

antracyt /ãnˈtraʦ̑ɨt/ (n)
antracita
  (geologia, geologiczny) odmiana węgla kamiennego;

antrakologia /ˌantrakɔlˈɔɡja/ (n)
antracología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina archeobotaniki zajmująca się badaniem węgli drzewnych, środowisk roślin drzewiastych i sposobów ich użytkowania przez człowieka

antropo- /ãnˈtrɔpɔ/
antropo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z człowiekiem

antropocen /ˌantrɔpˈɔtsɛn/ (n)
Antropoceno
  (neologizm) (geologia, geologiczny) epoka geologiczna zdominowana przez wpływ człowieka;

antropofagia /ˌãntrɔpɔˈfaɟja/ (n)
antropofagia
  (literacko) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) ludzki kanibalizm, ludożerstwo

antropofobia /ˌãntrɔpɔˈfɔbʲja/ (n)
antropofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (u ludzi i zwierząt) niechęć lub chorobliwy lęk przed ludźmi;

antropolog /ˌãntrɔˈpɔlɔk/ (n)
antropólogo
  badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;

antropologia /ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
antropología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;

antropologiczny /ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
antropológico
  związany z antropologią, dotyczący antropologii

antropometryczny /ˌantrɔpˌɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
antropométrico
  związany z antropometrią, dotyczący antropometrii

antropomorfizacja /ˌãntrɔpɔ̃mɔrfʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
antropomorfismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; nadawanie rzeczom, zjawiskom lub pojęciom cech ludzkich

antropomorfizm /ˌãntrɔpɔ̃ˈmɔrfʲism̥/ (n)
antropomorfismo
  nadawanie cech ludzkich innym (niebędącymi ludźmi) istotom i zjawiskom;

antroponim /ˌãntrɔˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
antropónimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) osobowa nazwa własna

antroponimia /ˌãntrɔpɔ̃ˈɲĩmʲja/ (n)
antroponimia
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o antroponimach, dział onomastyki;
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazewnictwo osobowe, przedmiot badań (1.1)

anty- /ˈãntɨ/
anti-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: przeciwdziałający, występujący przeciw, przeciwny

antyamerykanizm /ˌantɨˌamɛrɨkˈaɲizm/ (n)
antiamericanismo
  niechęć lub pogarda do Stanów Zjednoczonych

antyamerykański /ˌantɨˌamɛrɨkˈaɲski/ (adj)
antiamericano
  wymierzony przeciwko Ameryce (jako części świata) i Amerykanom, niechętny wobec Ameryki i Amerykanów

antybakteryjny /ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
antibacteriano, antibacterial
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii

antybiogram /ˌãntɨˈbʲjɔɡrãm/ (n)
antibiograma
  (medycyna, medyczny) test określający wpływ antybiotyków na bakterie;

antybiotyczny /ˌantɨbjɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
antibiótico
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mający działanie takie jak antybiotyk, potrafiący niszczyć, hamować namnażanie bakterii

antybiotyk /ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/ (n)
antibiótico
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;

antybohater /ˌãntɨbɔˈxatɛr/ (n)
antihéroe
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna postać posiadająca cechy negatywne, będące zaprzeczeniem cech bohatera
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać nieposiadająca żadnych cech heroicznych, niewyróżniająca się niczym;

antychryst /antˈɨxrɨst/ (n)
anticristo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) eschatologiczny przeciwnik Chrystusa;

antycyklon /ˌantɨtsˈɨklɔn/ (n)
anticiclón
  (meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny);

antycypacja /ˌãntɨʦ̑ɨˈpaʦ̑ʲja/ (n)
anticipación
  przewidywanie, zakładanie czegoś jeszcze nieistniejącego

antydatować /ˌãntɨdaˈtɔvaʨ̑/ (v)
antedatar
  podpisywać coś z wcześniejszą datą niż jest w rzeczywistości, zwykle w celu oszustwa

antydepresant /ˌantɨdɛprˈɛsant/ (n)
antidepresivo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwdziałający objawom depresji;

antyfaszysta /ˌãntɨfaˈʃɨsta/ (n)
antifascista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik faszyzmu

antyfaszystka /ˌantɨfaʃˈɨstka/ (n)
antifascista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwniczka faszyzmu

antyfaszystowski /ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
antifascista
  nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów

antyfaszyzm /ˌãntɨˈfaʃɨsm̥/ (n)
antifascismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa przejawiająca się otwartym sprzeciwem wobec faszyzmu;

antyfeministyczny /ˌãntɨfɛ̃mʲĩɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antifeminista
  taki, który opiera się na antyfeminizmie

antyfeminizm /ˌantɨfɛmˈiɲizm/ (n)
antifeminismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) stanowisko sprzeciwiające się ideom i ruchowi feministycznemu

antyfonarz /ˌantɨfˈɔnaʃ/ (n)
antifonario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga liturgiczna zawierająca antyfony

antyfrankistowski /ˌantɨfrˌaŋkistˈɔfski/ (adj)
antifranquista
  taki, który sprzeciwia się frankizmowi

antygen /ãnˈtɨɡɛ̃n/ (n)
antígeno
  (medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;

antygoryt /ˌantɨɡˈɔrɨt/ (n)
antigorita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy serpentynów;

antyimperialistyczny /ˌãntɨ<sup>j</sup>ĩmpɛrʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiimperialista
  nastawiony na walkę z imperializmem, zwalczający imperialistów

antykapitalistka /ˌãntɨkapʲitaˈlʲistka/ (n)
anticapitalista
  forma żeńska od: antykapitalista

antykapitalistyczny /ˌantɨkˌapitˌalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
anticapitalista
  wrogi wobec kapitalizmu

antyklerykalizm /ˌãntɨklɛrɨˈkalʲism̥/ (n)
anticlericalismo
  ideologia społeczno-polityczna przeciwstawiająca się klerykalizmowi, krytyczna wobec autorytetu lub władzy kleru i duchowieństwa w przestrzeni publicznej (poza miejscami kultu);

antyklerykalny /ˌãntɨklɛrɨˈkalnɨ/ (adj)
anticlerical
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwstawiający się władzy kleru i jego udziałowi w życiu społeczno-politycznym

antykoagulant /ˌãntɨkɔaˈɡulãnt/ (n)
anticoagulante
  (medycyna, medyczny) środek zmniejszający krzepliwość krwi;

antykomunista /ˌãntɨkɔ̃mũˈɲista/ (n)
anticomunista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwnik komunizmu, osoba zwalczająca komunizm

antykomunistka /ˌãntɨkɔ̃mũˈɲistka/ (n)
anticomunista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przeciwniczka komunizmu, kobieta zwalczająca komunizm

antykomunistyczny /ˌãntɨkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
anticomunista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skierowany przeciwko komunizmowi, związany z antykomunizmem, dotyczący antykomunizmu

antykomunizm /ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
anticomunismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wroga postawa wobec komunizmu

antykoncepcja /ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
anticoncepción, contracepción
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu

antykoncepcyjny /ˌãntɨkɔ̃nʦ̑ɛpˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
anticonceptivo
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zapobiegający zajściu w ciążę

antykwariat /ˌãntɨˈkfarʲjat/ (n)
tienda de antigüedades
  sklep z antykami;
librería de ocasión, librería de viejo
  sklep z używanymi książkami;

antykwariusz /ˌãntɨˈkfarʲjuʃ/ (n)
anticuario
  ktoś handlujący antykami, dziełami sztuki, starymi mapami, używanymi książkami

antylopa /ˌãntɨˈlɔpa/ (n)
antílope
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy

antymateria /ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/ (n)
antimateria
  (fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;

antymitotyczny /ˌantɨmˌitɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
antimitótico
  (biologia, biologiczny) hamujący mitozę

antymon /ãnˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
antimonio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;

antynarkotykowy /ˌantɨnˌarkɔtɨkˈɔvɨ/ (adj)
antidroga
  skierowany przeciwko spożyciu, wytwarzaniu i obrotowi narkotykami

antynatalizm /ˌantɨnatˈalizm/ (n)
antinatalismo
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość narodzinom;

antyoksydacyjny /ˌantɨˌɔksɨdatsˈɨjnɨ/ (adj)
antioxidante
  taki, który przeciwdziała utlenianiu się pierwiastków i związków

antypapież /ˌãntɨˈpapʲjɛʃ/ (n)
antipapa
  (kościelny) osoba powołana na tron papieski nieprawnie, za pontyfikatu legalnego papieża lub w czasie, gdy urząd papieski był nieobsadzony;

antypatia /ˌãntɨˈpatʲja/ (n)
antipatía
  niechęć do kogoś

antypatyczny /ˌãntɨpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antipático
  budzący odrazę, niechęć

antyperspirant /ˌãntɨpɛrˈspʲirãnt/ (n)
antitranspirante
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) środek zapobiegający nadmiernemu poceniu;

antypowieść /ˌantɨpˈɔvʲɛɕtɕ/ (n)
antinovela
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj powieści, który zrywa z tradycyjnymi regułami tego gatunku

antypoślizgowy /ˌãntɨpɔɕlʲizˈɡɔvɨ/ (adj)
antideslizante
  przeciwdziałający ślizganiu, zabezpieczający przed poślizgiem

antyrasizm /ˌantɨrˈaɕizm/ (n)
antirracismo
  ruch społeczny, postawa lub pogląd sprzeciwiający się rasizmowi

antyreligijny /ˌãntɨrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
antirreligioso
  skierowany przeciwko religii, niechętny wobec religii

antyrewolucyjny /ˌantɨrˌɛvɔlutsˈɨjnɨ/ (adj)
antirrevolucionario
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wrogi rewolucji; występujący przeciwko rewolucji

antysemicki /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
antisemita, antisemítico
  wymierzony przeciwko Żydom, dyskryminujący Żydów

antysemita /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲita/ (n)
antisemita
  osoba uprzedzona do Żydów, cechująca się niechęcią bądź nienawiścią do tego narodu; osoba, którą cechuje antysemityzm

antysemitka /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitka/ (n)
antisemita
  kobieta uprzedzona do Żydów, cechująca się niechęcią bądź nienawiścią do tego narodu; kobieta, którą cechuje antysemityzm

antysemityzm /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/ (n)
antisemitismo
  nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;

antyseptyczny /ˌãntɨsɛpˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiséptico
  (medycyna, medyczny) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby

antyseptyk /ˌãntɨˈsɛptɨk/ (n)
antiséptico
  (medycyna, medyczny) środek służący do niszczenia drobnoustrojów

antysyjonistyczny /ˌãntɨsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
antisionista
  wrogi w stosunku do syjonizmu; przeciwny założeniom syjonizmu

antytetyczny /ˌãntɨtɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antitético
  przeciwstawnie różny

antytrynitaryzm /ˌantɨtrˌɨɲitˈarɨzm/ (n)
antitrinitarismo
  (teologia, teologiczny) doktryna odrzucająca istnienie Trójcy Świętej

antywojenny /ˌãntɨvɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
antibelicista, antibélico
  potępiający wojnę, skierowany przeciwko wojnie

antywłamaniowy /ˌãntɨvwãmãˈɲɔvɨ/ (adj)
antirrobo
  zapobiegający włamaniu, chroniący przed włamaniem

anulować /ˌãnuˈlɔvaʨ̑/ (v)
cancelar
  (informatyka, informatyczny) anulować (1.1) jakąś czynność w programie komputerowym
abolir, anular, derogar
  stwierdzać brak ważności, aktualności czegoś, unieważniać coś

anyż /ˈãnɨʃ/ (n)
anís
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;

aojda /aˈɔjda/ (n)
aedo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nadworny lub wędrowny śpiewak w starożytnej Grecji, sławiący czyny bohaterów i bogów;

aorta /aˈɔrta/ (n)
aorta
  (anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;

aortalny /ˌaɔrtˈalnɨ/ (adj)
aórtico
  (anatomia, anatomiczny) związany z aortą

aoryst /aˈɔrɨst/ (n)
aoristo
  (gramatyka) czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły;

aorystyczny /ˌaɔrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
aorístico
  mający związek z aorystem

aparat /aˈparat/ (n)
aparato, instrumento, máquina
  urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny

aparat fotograficzny /aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
cámara fotográfico, máquina fotográfica
  (fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;

aparat rentgenowski /aˈparat ˌrɛ̃ndɡɛ̃ˈnɔfsʲci/ (n)
aparato de rayos X
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do prześwietlania promieniowaniem rentgenowskim

aparat słuchowy /apˈarat swuxˈɔvɨ/ (n)
audífono, sonotone
  przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków;

apartament /ˌaparˈtãmɛ̃nt/ (n)
apartamento
  wielopokojowe mieszkanie o wysokim standardzie

apateizm /ˌapatˈɛizm/ (n)
ateísmo práctico, apateísmo
  (filozofia, filozoficzny) (neologizm) założenie, że Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia; apatyczny stosunek do kwestii istnienia bądź nieistnienia Boga;

apatia /aˈpatʲja/ (n)
apatía
  (psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;

apatycznie /ˌapatˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
apáticamente
  w sposób apatyczny

apatyczny /ˌapaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apático, insensible
  obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje

apelacja /ˌapɛlˈatsja/ (n)
apelación
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odwołanie się od decyzji sądu do wyższej instancji

apetyczny /ˌapɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apetitoso
  zachęcający do jedzenia

apetyt /aˈpɛtɨt/ (n)
apetito
  (przenośnie, przenośnia) pragnienie, chęć na coś
apetito, ganas
  chęć jedzenia, łaknienie;

aphelium /afˈɛljum/ (n)
afelio
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca;

aplauz /ˈaplaws/ (n)
aplauso
  oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki

aplikacja /ˌaplʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
aplicación
  (informatyka, informatyczny) konkretny ze względu na oferowaną użytkownikom funkcjonalność element oprogramowania użytkowego, które jest podkategorią oprogramowania;
  zastosowanie
pasantía
  praktyka absolwenta studiów prawniczych, mająca na celu przygotować go do wykonywania poszczególnych zawodów prawniczych;
aplique
  przyszyta ozdoba tkaniny

aplikator /ˌaplʲiˈkatɔr/ (n)
aplicador
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd do podawania leku, kosmetyku lub innego środka

aplikować /ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
administrar
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku

apodyktyczny /ˌapɔdɨkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apodíctico, categórico
  taki, który narzuca swoje zdanie i nie uznaje sprzeciwu wobec niego

apogeum /ˌapɔɡˈɛum/ (n)
apogeo
  (astronomia, astronomiczny) punkt na orbicie eliptycznej ciała niebieskiego okrążającego Ziemię, znajdujący się najdalej od Ziemi
apogeo, cenit, cima
  moment szczytowy jakiegoś procesu, moment osiągnięcia wartości maksymalnej

apograf /aˈpɔɡraf/ (n)
apógrafo
  (dawniej, dawny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) odręczna kopia tekstu

apokopa /ˌapɔˈkɔpa/ (n)
apócope
  (językoznawstwo, językoznawczy) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie;

apokryf /aˈpɔkrɨf/ (n)
libro apócrifo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga religijna, którą dany Kościół uważa za niezgodną ze swoją doktryną;

apokryficzny /ˌapɔkrɨˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
apócrifo
  mający charakter apokryfu

apolipoproteina /ˌapɔlʲipɔprɔtɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
apolipoproteína
  (biochemia, biochemiczny) białko wchodzące w skład lipoprotein;

apolitycznie /ˌapɔlitˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
apoliticamente
  w sposób apolityczny

apologia /ˌapɔˈlɔɟja/ (n)
apología
  obrona rzeczy, sprawy lub osoby zawierająca ich usprawiedliwienie, a często także jawną lub ukrytą pochwałę; także utwór literacki mający formę mowy obrończej;

apopleksja /ˌapɔˈplɛksʲja/ (n)
apoplejía
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) udar mózgu

apoplektyk /ˌapɔplˈɛktɨk/ (n)
apopléjico, apoplético
  osoba, która miała atak apopleksji lub jest zagrożona apopleksją

aporia /aˈpɔrʲja/ (n)
aporía
  (filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;

apostata /ˌapɔˈstata/ (n)
apóstata
  osoba, która porzuciła swoją religię albo jej przekonania i zasady

apostazja /ˌapɔˈstazʲja/ (n)
apostasía
  porzucenie wiary religijnej;

apostille /ˌapɔstʲˈillɛ/ (n)
apostilla
  (oficjalnie) (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) klauzula na dokumencie urzędowym sporządzonym w jednym państwie i umożliwiająca posługiwanie się nim legalnie we wszystkich innych państwach będących aktualnie stroną konwencji haskiej z 1961 r. (tj. konwencji o zniesieniu wymogu legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych)

apostolski /ˌapɔˈstɔlsʲci/ (adj)
apostólico
  dotyczący apostołów
  dotyczący papieża (jako następcy św. Piotra Apostoła)

apostoł /aˈpɔstɔw/ (n)
apóstol
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto rozpowszechnia jakieś idee, zasady, poglądy, nauki
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto rozpowszechnia chrześcijaństwo

apostrof /aˈpɔstrɔf/ (n)
apóstrofo, apóstrofe
  znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;

apostrofa /ˌapɔstrˈɔfa/ (n)
apóstrofe
  figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób

apoteoza /ˌapɔtɛˈɔza/ (n)
apoteosis
  wyidealizowanie, wybielenie, przypisywanie, nadawanie istocie bądź rzeczy przymiotów ją idealizujących; przedstawienie jakiejś idei, postaci, wydarzenia w sposób skrajnie subiektywny niepoświęcający żadnej uwagi jakimkolwiek wadom, postrzegający jedynie zalety;

apotropeiczny /ˌapɔtrˌɔpɛˈitʃnɨ/ (adj)
apotropaico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) taki, który ma rzekomo moc odpędzania złych mocy, duchów, diabłów

aprobata /ˌaprɔˈbata/ (n)
aprobación, beneplácito
  uznanie czegoś za dobre, słuszne, właściwe; akceptacja, zgoda, pochwała

aprowizacja /ˌaprɔvʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
aprovisionamiento
  zaopatrzenie w artykuły pierwszej potrzeby

apsik /aˈpʲɕik/ (interjection)
achís, atchís
  …naśladujący dźwięk wydawany podczas kichania

apsyda /apˈsɨda/ (n)
ábside
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły kościoła i otwarte do jego wnętrza; ; (zobacz) też absyda w Encyklopedii staropolskiej

apteczka /apˈtɛʧ̑ka/ (n)
botiquín
  (medycyna, medyczny) torba, skrzynka lub szafka z podręcznymi opatrunkami i lekarstwami;

apteczka pierwszej pomocy /apˈtɛʧ̑ka ˈpʲjɛrfʃɛj pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ/ (n)
botiquín de primeros auxilios
  pojemnik służący do przechowywania materiałów i środków przeznaczonych do udzielania pierwszej pomocy

apteka /apˈtɛka/ (n)
farmacia, botica
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;

aptekarz /apˈtɛkaʃ/ (n)
farmacéutico
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;

aptekarzowa /ˌaptɛkaʒˈɔva/ (n)
boticaria
  (przestarzałe, przestarzały) żona aptekarza

aquapark /akˈfapark/ (n)
parque acuático
  wodny park rozrywki z kompleksem basenów, zjeżdżalni itp.;

ara /ˈara/ (n)
guacamayo, guacamaya
  (ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);

ara czerwona /ˈara ʧ̑ɛrˈvɔ̃na/ (n)
guacamaya roja, guacamayo macao, guacamayo rojo
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara macao, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara hiacyntowa /ˈara xjˌatsɨntˈɔva/ (n)
guacamayo azul, jacinto
  (ornitologia, ornitologiczny) Anodorhynchus hyacinthinus, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Anodorhynchus;

ara kasztanowoczelna /ˈara ˌkaʃtãnɔvɔˈʧ̑ɛlna/ (n)
guacamayo severo, maracaná grande
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara severus lub Ara severa, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara marakana /ˈara mˌarakˈana/ (n)
maracaná cara afeitada, maracaná lomo rojo
  (ornitologia, ornitologiczny) Primolius maracana, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Primolius

ara modra /ˈara ˈmɔdra/ (n)
guacamayo de Spix
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta;

ara niebieskogłowa /ˈara ˌɲɛbʲjɛskɔˈɡwɔva/ (n)
guacamayo cabeciazul, maracaná de cabeza azul
  (ornitologia, ornitologiczny) Primolius couloni lub Propyrrhura couloni, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, z rodzaju Primolius

ara oliwkowa /ˈara ˌɔlʲifˈkɔva/ (n)
gran guacamayo verde
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara ambiguus, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara różowooka /ˈara ˌruʒɔvɔˈːka/ (n)
paraba frente roja
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara rubrogenys, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara szafirowa /ˈara ˌʃafʲiˈrɔva/ (n)
guacamayo de barba azul
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara glaucogularis, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara trójbarwna /ˈara trujˈbarvna/ (n)
guacamayo cubano
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara tricolor, wymarły gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara zielona /ˈara ʑɛˈlɔ̃na/ (n)
guacamayo militar
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara militaris, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara zielonoskrzydła /ˈara ˌʑɛlɔ̃nɔˈskʃɨdwa/ (n)
guacamayo aliverde, guacamayo rojo
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara chloropterus, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych;

ara żółtoskrzydła /ˈara ˌʒuwtɔˈskʃɨdwa/ (n)
guacamaya roja, guacamayo macao, guacamayo rojo
  (ornitologia, ornitologiczny) Ara macao, gatunek ptaka, z rodzaju ara, z podrodziny papug neotropikalnych;

arabeska /ˌaraˈbɛska/ (n)
arabesco
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej;

arabista /ˌaraˈbʲista/ (n)
arabista
  specjalista w zakresie języka, historii i kultury Arabów;

arabizacja /ˌarabʲizˈatsja/ (n)
arabización
  narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka

arabski /aˈrapsʲci/ (adj)
árabe, arábigo
  dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują

arabski /aˈrapsʲci/ (n)
árabe
  język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;

arachnologia /ˌaraxnɔˈlɔɟja/ (n)
aracnología
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o pajęczakach;

arafatka /ˌaraˈfatka/ (n)
kufiya, pañuelo palestino
  (potocznie, potoczny) arabskie nakrycie głowy, także chusta wzorowana na tym nakryciu, w biało-czarny wzór, zakończona frędzlami

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
aragonés
  dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (n)
aragonés
  (językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński;

arbitraż /arbʲˈitraʃ/ (n)
arbitraje
  sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów

arbuz /ˈarbus/ (n)
sandía, patilla
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku

archaiczny /ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
arcaico
  będący typowym dla dawnych czasów

archaizm /arxˈaizm/ (n)
arcaísmo
  (językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia

archanielski /ˌarxaɲʲˈɛlski/ (adj)
arcangélico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z archaniołem, dotyczący archanioła

archanioł /arˈxãɲɔw/ (n)
arcángel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;

archeolog /ˌarxɛˈɔlɔk/ (n)
arqueólogo
  naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw

archeologia /ˌarxɛɔˈlɔɟja/ (n)
arqueología
  nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;

archeologiczny /ˌarxɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
arqueológico
  związany z archeologią, dotyczący archeologii

archeolożka /ˌarxɛɔlˈɔʃka/ (n)
arqueóloga
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie archeologii

archeozoologia /ˌarxɛɔzɔːˈlɔɟja/ (n)
arqueozoología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka pomocnicza archeologii, zajmująca się badaniem szczątków zwierząt odkrytych w czasie wykopalisk;

archi- /ˈarxʲi/
archi-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: główny, naczelny

archidiecezja /ˌarçidjɛtsˈɛzja/ (n)
archidiócesis
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez arcybiskupa;

archipelag /ˌarxʲiˈpɛlak/ (n)
archipiélago
  (geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;

architekt /arˈxʲitɛkt/ (n)
arquitecto, arquitecta
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury

architektka /ˌarxʲiˈtɛktka/ (n)
arquitecta
  (potocznie, potoczny) kobieta projektująca budynki oraz obiekty infrastruktury w zakresie architektury

architektoniczny /ˌarxʲitɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
arquitectónico
  (architektura, architektoniczny) związany z architekturą, tworzony dla/za pomocą architektury

architektura /ˌarxʲitɛkˈtura/ (n)
arquitectura
  (architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;
  budowa, sposób skonstruowania czegoś, np. komputera, oprogramowania itp.

architraw /arˈxʲitraf/ (n)
arquitrabe
  (architektura, architektoniczny) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu;

archiwista /ˌarçivˈista/ (n)
archivero
  pracownik archiwum

archiwizacja /ˌarçivizˈatsja/ (n)
archivo
  zbieranie i porządkowanie, katalogowanie materiałów archiwalnych

archiwolta /ˌarxʲiˈvɔlta/ (n)
arquivolta
  (architektura, architektoniczny) zdobione ornamentami, profilowane lico łuku, arkady zamykającej portal lub każdy inny łukowo u góry zakończony otwór w ścianie budowli, najczęściej bogato zdobione;

archiwum /arˈxʲivũm/ (n)
archivo
  uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne

arcybiskup /ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup/ (n)
arzobispo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);

arcybiskupi /artsɨbʲiskˈupi/ (adj)
arzobispal
  dotyczący arcybiskupa, związany z arcybiskupem

arcydzieło /ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
obra maestro
  (przenośnie, przenośnia) dobrze wykonana praca
  utwór artystyczny uważany przez większość za wybitny, ponadprzeciętny i ponadczasowy, wyróżniający się nieprzeciętnymi walorami literackimi, plastycznymi czy muzycznymi;

arena /aˈrɛ̃na/ (n)
arena
  koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe

areopag /ˌarɛˈɔpak/ (n)
Areópago
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnych Atenach najwyższa rada złożona z 501 byłych archontów;
areópago
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) grono osób rozstrzygających o czymś w sposób autorytatywny

areszt /ˈarɛʃt/ (n)
cárcel, prisión
  miejsce, gdzie wykonywany jest areszt (1.1)
arresto, detención
  tymczasowe pozbawienie wolności;
embargo, secuestración
  zajęcie przedmiotów na poczet wierzytelności

areszt domowy /ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ/ (n)
arresto domiciliario
  zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery;

aresztowanie /ˌarɛʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
arresto, detención
  osadzenie kogoś w areszcie

aresztować /ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
confiscar, incautar
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zająć (zajmować) dobra dłużnika na polecenie sądu celem zabezpieczenia czyichś roszczeń
arrestar, detener
  pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa

aretyńczyk /ˌarɛtˈɨɲtʃɨk/ (n)
aretino
  mieszkaniec miasta Arezzo

aretyński /ˌarɛtˈɨɲski/ (adj)
aretino
  związany z Arezzo, dotyczący Arezzo

argentyt /arɡˈɛntɨt/ (n)
argentita
  minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S;

argentyński /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
argentino
  odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny

argentyńskość /ˌarɡɛntˈɨɲskɔɕtɕ/ (n)
argentinidad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest argentyńskie; cecha tych, którzy są argentyńsccy

argon /ˈarɡɔ̃n/ (n)
argón, argon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;

argument /arˈɡũmɛ̃nt/ (n)
argumento
  fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;

argumentacja /ˌarɡumɛntˈatsja/ (n)
argumentación
  uzasadnianie za pomocą argumentów

argusowe oko /ˌarɡusˈɔvɛ ˈɔkɔ/ (idiom)
ojo de Argos
  umiejętność dokładnego postrzegania uchybień, złych stron czegoś; czujny wzrok

aria /ˈarʲja/ (n)
aria
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;

ariański /arʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
arriano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z naukami lub osobą Ariusza, arianami lub arianizmem

ariergarda /ˌarjɛrɡˈarda/ (n)
retaguardia
  (wojskowość, wojskowy) straż tylna

arka /ˈarka/ (n)
arca
  (przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego

arka Noego /ˈarka nɔˈɛɡɔ/ (pn)
arca de Noé
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) arka, na której Noe z rodziną i zwierzętami został uratowany przez Boga z potopu;

arkada /arˈkada/ (n)
arcada
  (architektura, architektoniczny) kompozycja składająca się z łuku opartego na kolumnach lub filarach;

arkadyjski /ˌarkadˈɨjski/ (adj)
arcadio
  odnoszący się do arkadii

arkebuz /arˈkɛbus/ (n)
arcabuz
  czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 10 do 12 milimetrów

arktyczny /arkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ártico
  związany z obszarami położonymi wokół bieguna północnego

arkusz /ˈarkuʃ/ (n)
hoja, pliego, lámina
  płaski, kwadratowy albo prostokątny fragment jakiegoś materiału, np. papieru, blachy itp.

arkusz kalkulacyjny /ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
hoja de cálculo
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób;

armata /arˈmata/ (n)
cañón
  działo o długiej lufie;

armatka śnieżna /armˈatka ɕɲʲˈɛʒna/ (n)
cañón de nieve
  urządzenie do wytwarzania sztucznego śniegu;

armator /armˈatɔr/ (n)
armador
  osoba fizyczna albo prawna eksploatująca statek

armeński /arˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
armenio
  odnoszący się do Armenii

armia /ˈarmʲja/ (n)
ejército, armada
  określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;

arogancja /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
arrogancia
  pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się

aromat /aˈrɔ̃mat/ (n)
aroma
  zapach sprawiający przyjemność

aromaterapia /aˈrɔ̃matɛˈrapʲja/ (n)
aromaterapia
  (medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);

aromatyczny /ˌarɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aromático
  mający silny, miły zapach
gustoso, rico
  o wyraźnym, bogatym smaku

arsen /ˈarsɛ̃n/ (n)
arsénico
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;

artefakt /arˈtɛfakt/ (n)
artefacto
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;
  przedmiot wykonany ludzką ręką;

arteria /arˈtɛrʲja/ (n)
arteria
  (anatomia, anatomiczny) tętnica
  ważny szlak komunikacyjny; bardzo ruchliwa droga

arteriotomia /ˌartɛrʲjɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
arteriotomía
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny polegający na nacięciu tętnicy

arteterapia /ˌartɛtɛrˈapja/ (n)
arteterapia
  terapia przez sztukę

artykuł /arˈtɨkuw/ (n)
artículo
  tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek
  część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość
  rzecz, która jest przedmiotem handlu

artykuł pierwszej potrzeby /arˈtɨkuw ˈpʲjɛrfʃɛj pɔˈṭʃɛbɨ/ (n)
artículo de primera necesidad
  artykuł niezbędny do zaspokojenia najważniejszych potrzeb ludzkich

artykuły gospodarstwa domowego /ˌartɨˈkuwɨ ˌɡɔspɔˈdarstfa ˌdɔ̃mɔˈvɛɡɔ/ (n)
electrodoméstico
  urządzenia, sprzęty, narzędzia używane w domu, np. do gotowania, utrzymywania porządku

artyleria /ˌartɨˈlɛrʲja/ (n)
artillería
  (wojskowość, wojskowy) formacja wojskowa wyposażona w działa o dużym zasięgu, współcześnie także w niektóre rodzaje broni rakietowej; ; (zobacz) też artyleria w Encyklopedii staropolskiej

artyleryjski /ˌartɨlɛˈrɨjsʲci/ (adj)
artillero
  (wojskowość, wojskowy) (przymiotnik) od artyleria

artysta /arˈtɨsta/ (n)
artista
  człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją

artystka /arˈtɨstka/ (n)
artista
  kobieta zajmująca się sztuką, tworząca ją

artystyczny /ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
artístico
  związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty
  piękny, estetyczny

arubański /ˌarubˈaɲski/ (adj)
arubeño
  związany z Arubą, dotyczący Aruby

aryjski /aˈrɨjsʲci/ (adj)
ario
  (etnografia, etnograficzny) należący do Ariów

arystokracja /ˌarɨstɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
aristocracia
  najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się (najczęściej) ze względu na urodzenie;

arystokrata /ˌarɨstɔˈkrata/ (n)
aristócrata
  osoba należąca do arystokracji
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) osoba będąca członkiem elity jakiegoś środowiska

arystokratka /ˌarɨstɔˈkratka/ (n)
aristócrata
  kobieta należąca do arystokracji

arystokratyczny /ˌarɨstɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aristocrático
  związany z arystokracją

arystotelesowski /ˌarɨstˌɔtɛlɛsˈɔfski/ (adj)
aristotélico
  (filozofia, filozoficzny) odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk

arystotelizm /ˌarɨstɔtˈɛlizm/ (n)
aristotelismo
  (filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa

arytmetyczny /ˌarɨtmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aritmético
  (przymiotnik) od: arytmetyka

arytmetyk /ˌarɨtˈmɛtɨk/ (n)
aritmético
  człowiek zajmujący się arytmetyką

arytmetyka /ˌarɨtˈmɛtɨka/ (n)
aritmética
  (matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;

arytmia /aˈrɨtmʲja/ (n)
arritmia
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca
  brak lub zakłócony rytm (czegokolwiek)

as /a ɛs/ /as/ (n)
as
  (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
  (historia, historyczny, historycznie) jedna z jednostek masy w starożytnym Rzymie

as atutowy /ˈas ˌatuˈtɔvɨ/ (n)
crac, eminencia, figura
  (książkowy) osoba, której udział w czymś jest gwarancją sukcesu

asafetyda /ˌasafɛˈtɨda/ (n)
asa fétida, asafétida
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku;

ascetyczny /ˌastsɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
austero, ascético
  pełen prostoty, oszczędny, surowy
ascético
  właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń

ascetyzm /astsˈɛtɨzm/ (n)
ascetismo
  filozofia i praktyki ascetów

asekurant /ˌasɛˈkurãnt/ (n)
calculador, interesado
  ktoś nadmiernie ostrożny, obawiający się trudnych decyzji

asfalt /ˈasfalt/ (n)
asfalto
  (technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;
negrata
  (pogardliwie) mężczyzna o czarnej skórze

asfaltować /ˌasfaltˈɔvatɕ/ (v)
asfaltar
  pokrywać powierzchnię asfaltem

asfaltowy /ˌasfalˈtɔvɨ/ (adj)
asfaltado, asfáltico
  wykonany z asfaltu

asklepiejon /ˌasklɛpʲˈɛjɔn/ (n)
asclepeion
  (historia, historyczny, historycznie) (mitologia, mitologiczny) starożytna świątynia grecka poświęcona Asklepiosowi, czasem połączona ze szpitalem lub szkołą medyczną;

asonans /asˈɔnans/ (n)
asonante
  (językoznawstwo, językoznawczy) rym polegający na identyczności tylko samogłosek

aspekt /ˈaspɛkt/ (n)
aspecto
  (gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
aspecto, punto de vista, faz
  punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana

aspirować /ˌaspirˈɔvatɕ/ (v)
aspirar
  starać się, ubiegać się o coś

aspiryna /ˌaspʲiˈrɨ̃na/ (n)
aspirina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją;

aspołeczny /ˌaspɔwˈɛtʃnɨ/ (adj)
antisocial, asocial
  obojętny dla spraw społecznych, który wyłącza się z życia społecznego

astat /ˈastat/ (n)
astato, ástato
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;

astenosfera /ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/ (n)
astenosfera
  (geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;

aster /ˈastɛr/ (n)
aster
  (botanika, botaniczny) roślina ogrodowa o pięknych różnokolorowych kwiatach;

asteroida /ˌastɛˈrɔjda/ (n)
asteroide, planetoide
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce);

asterysk /aˈstɛrɨsk/ (n)
asterisco
  (poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;

astma /ˈastma/ (n)
asma
  (medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;

astmatyczka /ˌastmaˈtɨʧ̑ka/ (n)
asmática
  (medycyna, medyczny) kobieta cierpiąca na astmę

astmatyczny /ˌastmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
asmático
  (medycyna, medyczny) związany z astmą, charakterystyczny dla astmy, dychawicy

astmatyk /aˈstmatɨk/ (n)
asmático
  (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na astmę

astrafobia /ˌastraˈfɔbʲja/ (n)
astrafobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed błyskawicami

astragal /aˈstraɡal/ (n)
astrágalo
  (anatomia, anatomiczny) kość od wewnętrznej strony stopy między wgłębieniem a kostką;
  (architektura, architektoniczny) ornament architektoniczny złożony z naprzemiennie ułożonych pałeczek i krążków;

astralny /aˈstralnɨ/ (adj)
astral
  gwiezdny

astrofizyczka /ˌastrɔfizˈɨtʃka/ (n)
astrofísica
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie astrofizyki

astrofizyczny /ˌastrɔfizˈɨtʃnɨ/ (adj)
astrofísico
  dotyczący astrofizyki, związany z astrofizyką

astrofizyk /ˌastrɔˈfʲizɨk/ (n)
astrofísico
  specjalista w zakresie astrofizyki

astrofizyka /ˌastrɔfˈizɨkˌa/ (n)
astrofísica
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;

astrolabium /ˌastrɔˈlabʲjũm/ (n)
astrolabio
  (astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich
  (geodezja, geodezyjny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do pomiarów geodezyjnych

astrolog /aˈstrɔlɔk/ (n)
astrólogo
  człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich

astrologia /ˌastrɔˈlɔɟja/ (n)
astrología
  (ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;

astrologiczny /ˌastrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
astrológico, astrólogo
  dotyczący astrologii, oparty na astrologii, związany z astrologią

astrolożka /ˌastrɔlˈɔʃka/ (n)
astróloga
  kobieta zajmująca się astrologią, przepowiadająca przyszłość z położenia ciał niebieskich

astronauta /ˌastrɔ̃ˈnawta/ (n)
astronauta
  (astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej

astronautyka /ˌastrɔ̃ˈnawtɨka/ (n)
astronáutica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk zajmujący się lotami poza atmosferą Ziemi;

astronom /aˈstrɔ̃nɔ̃m/ (n)
astrónomo
  miłośnik i znawca astronomii
  specjalista w zakresie astronomii;

astronomia /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
astronomía
  nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

astronomiczny /ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
astronómico
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią
  (przenośnie, przenośnia) niesamowicie duży, wielki

astronomka /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mka/ (n)
astrónoma
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie astronomii
  miłośniczka i znawczyni astronomii

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (adj)
asturiano
  (przymiotnik) od Asturia

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (n)
asturiano
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodnioromański używany w kilku hiszpańskich prowincjach;

astygmatyczny /ˌastɨɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
astigmático
  związany z astygmatyzmem

asuncionka /ˌasũw̃ˈsʲjɔ̃ŋka/ (n)
asuncena, asunceña
  mieszkanka Asunciónu

asunciończyk /ˌasũw̃ˈsʲjɔ̇̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
asunceno, asunceño
  mieszkaniec Asunciónu

asuncioński /ˌasũw̃ˈsʲjɔ̇̃j̃sʲci/ (adj)
asunceno, asunceño
  odnoszący się do miasta Asunción

asylabiczność /ˌasɨlabʲˈitʃnɔɕtɕ/ (n)
asilabicidad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest asylabiczne

asymetryczny /ˌasɨ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
asimétrico
  niebędący symetrycznym, niemający symetrii

asymilacja /ˌasɨmilˈatsja/ (n)
asimilación
  przystosowanie się do życia w obcej społeczności

asymptota /ˌasɨ̃mpˈtɔta/ (n)
asíntota
  (matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;

asystentka /ˌasɨstˈɛntka/ (n)
asistente
  kobieta asystent

asystolia /ˌasɨˈstɔlʲja/ (n)
asistolia
  (medycyna, medyczny) brak czynności elektrycznej serca;

asystować /ˌasɨstˈɔvatɕ/ (v)
acompañar
  być obecnym, towarzyszyć przy czym
asistir
  pomagać przy czym

atak /ˈatak/ (n)
ataque
  (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych
  (sport, sportowy) nagła akcja mająca na celu zdobycie przewagi nad rywalem
  agresywne wystąpienie przeciw komuś lub czemuś
ataque, ofensiva
  (wojskowość, wojskowy) działanie zaczepne przeciw wrogowi

atak serca /ˈatak ˈsɛrʦ̑a/ (n)
ataque cardíaco, IAM, IMA, ataque al corazón, ataque cardiaco, ataque de corazón
  (medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);

atakować /ˌataˈkɔvaʨ̑/ (v)
atacar
  prowadzić walkę zainicjowaną przez siebie

atanazjański /ˌatanazjˈaɲski/ (adj)
atanasiano
  (literacko) (historia, historyczny, historycznie) związany z doktorem Kościoła Atanazym Wielkim

atanor /atˈanɔr/ (n)
hornillo de atanor
  (ezoteryka) specjalny piec do celów alchemicznych;

atawistyczny /ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
atávico
  o cechach podobnych jak u odległych przodków

ateista /ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
ateo, ateísta
  człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów

ateistka /ˌatɛˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
ateísta, atea
  kobieta nie wierząca w istnienie bogów, odrzucająca wiarę w istnienie bogów

ateistyczny /ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ateo, ateísta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem

ateizm /aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ateísmo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;

atenka /aˈtɛ̃nka/ (n)
ateniense
  mieszkanka Aten

ateńczyk /aˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
ateniense
  mieszkaniec Aten

ateński /aˈtɛ̃j̃sʲci/ (adj)
ateniense
  związany z Atenami, dotyczący Aten – miasta, metropolii lub starożytnej polis

atlas /ˈatlas/ (n)
atlas
  zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;

atleta /aˈtlɛta/ (n)
atleta
  (sport, sportowy) zawodnik dyscyplin siłowych;

atletyczny /ˌatlɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
atlético
  dobrze zbudowany, rozwinięty fizycznie
  odnoszący się do atletyki, związany z atletyką

atletyka /aˈtlɛtɨka/ (n)
atletismo
  wszystkie ćwiczenia sportowe

atmosfera /ˌatmɔˈsfɛra/ (n)
atmósfera
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia
  powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
ambiente, atmósfera
  (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.

atmosferyczny /ˌatmɔsfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
atmosférico
  związany z atmosferą ziemską

atol /ˈatɔl/ (n)
atolón
  (geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;

atom /ˈatɔ̃m/ (n)
átomo
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;

atomowy /ˌatɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
atómico
  charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu
atómico, nuclear
  wykorzystujący energię powstającą przy rozszczepieniu jądra atomowego

atrakcja /aˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
atracción
  (książkowy) coś wyjątkowo interesującego, dostarczającego przyjemności lub rozrywki

atrakcyjny /ˌatrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
atractivo
  o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie)

atrament /aˈtrãmɛ̃nt/ (n)
tinta
  roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania;

atrament sympatyczny /aˈtrãmɛ̃nt ˌsɨ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
tinta simpática
  atrament bezbarwny, niewidoczny po napisaniu, możliwy do odczytania dopiero po ogrzaniu lub zastosowaniu odpowiedniego odczynnika;

atrofia /aˈtrɔfʲja/ (n)
atrofia
  (medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów;

atropina /ˌatrɔpˈina/ (n)
atropina
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;

atrybut /aˈtrɨbut/ (n)
atributo
  rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś

attycki /attˈɨtski/ (adj)
ático
  związany z Attyką

attyka /atˈːɨka/ (n)
ático
  (architektura, architektoniczny) górny element budynku w postaci ścianki, balustrady lub rzędu sterczyn osłaniający dach;

atut /ˈatut/ (n)
triunfo
  (termin karciany) kolor ustalony jako najbardziej wartościowy, umożliwiający przebicie innych kolorów; karta tego koloru

audiogram /awˈdʲjɔɡrãm/ (n)
audiograma
  (medycyna, medyczny) zapis wyniku badania słuchu za pomocą audiometru;

audiowizualność /ˌawdjɔvˌizuˈalnɔɕtɕ/ (n)
audiovisualidad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest audiowizualne

audiowizualny /ˌawdjɔvˌizuˈalnɨ/ (adj)
audiovisual
  dotyczący zarówno wrażeń słuchowych jak i wzrokowych

audycja /awˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
programa, emisión
  program radiowy;

audytorium /ˌawdɨˈtɔrʲjũm/ (n)
asistente, auditorio, público
  ogół słuchaczy zgromadzonych na wykładzie, odczycie, koncercie
auditorio, sala de conciertos, sala de conferencias
  sala wykładowa, odczytowa;

aukcja /ˈawkʦ̑ʲja/ (n)
subasta
  sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;

aukcja holenderska /ˈawkʦ̑ʲja ˌxɔlɛ̃nˈdɛrska/ (n)
subasta holandesa
  aukcja, w której stopniowo obniża się cenę sprzedaży do momentu zgłoszenia pierwszej oferty kupna;

auksyna /awˈksɨ̃na/ (n)
auxina
  (botanika, botaniczny) hormon wzrostu wytwarzany w stożkach wzrostu;

aulos /ˈawlɔs/ (n)
aulós
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego najczęściej składającego się z dwóch piszczałek z oddzielnymi stroikami, bardzo popularny w starożytnej Grecji;

aura /ˈawra/ (n)
aura
  (medycyna, medyczny) zespół objawów przed wystąpieniem ataku padaczki
  (ezoteryka) hipotetyczne, niematerialne pole otaczające żywy organizm;
tiempo
  (meteorologia, meteorologiczny) zespół zjawisk atmosferycznych

aureus /ˈawrɛws/ (n)
áureo
  (numizmatyka, numizmatyczny) złota starorzymska moneta;

auskultacja /ˌawskulˈtaʦ̑ʲja/ (n)
auscultación
  (medycyna, medyczny) osłuchiwanie narządów wewnętrznych pacjenta;

australijski /ˌawstraˈlʲijsʲci/ (adj)
australiano
  odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami

austriacki /awstrʲˈjaʦ̑ʲci/ (adj)
austriaco, austríaco
  odnoszący się do Austrii lub Austriaków

austro-węgierski /ˈawstrɔvɛŋɡʲˈɛrski/ (adj)
austrohúngaro
  związany z Austro-Węgrami, dotyczący Austro-Węgier

autarkia /awˈtarʲca/ (n)
autarquía
  (ekonomia, ekonomiczny) gospodarcza samowystarczalność;

autarkiczny /ˌawtarʲˈciʧ̑nɨ/ (adj)
autárquico
  gospodarczo samowystarczalny

autentycznie /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
auténticamente
  w sposób autentyczny, prawdziwy, szczery, zgodny z rzeczywistością

autentyczność /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
autenticidad, legitimidad
  cecha tego, co autentyczne, prawdziwe, pozbawione sztuczności, fałszu

autentyczny /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
auténtico, genuino
  niebędący kopią, falsyfikatem ani przeróbką
auténtico
  taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością

auto /ˈawtɔ/ (n)
auto, coche
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

autobiografia /ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
autobiografía
  własnoręcznie napisany swój życiorys;

autobus /awˈtɔbus/ (n)
autobús, ómnibus
  (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;

autobusowy /ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (adj)
de autobús
  odnoszący się do autobusu, związany z autobusem

autochtoniczny /ˌawtɔxtɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
autóctono
  związany z autochtonami, dotyczący autochtonów

autodafe /ˌawtɔdaˈfɛ/ (n)
auto de fe
  (historia, historyczny, historycznie) wprowadzone przez inkwizycję publiczne wyznanie lub zaparcie się wiary przez oskarżonego o herezję;

autofocus /ˌawtɔfˈɔtsus/ (n)
autofoco
  (fotografia) system w aparacie fotograficznym lub kamerze odpowiedzialny za automatyczne nastawianie ostrości;

autohipnotyczny /ˌawtɔxʲipnɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
autohipnótico
  związany z autohipnozą

autohipnoza /ˌawtɔxʲipˈnɔza/ (n)
autohipnosis
  hipnoza wywoływana na sobie samym

autokar /awˈtɔkar/ (n)
autocar
  (motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży

autoklaw /awˈtɔklaf/ (n)
autoclave
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;

autokracja /ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
autocracia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną;

automat /awˈtɔ̃mat/ (n)
autómata
  maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka;
máquina expendedora
  maszyna, która wydaje towar po wrzuceniu pieniędzy

automatyczna sekretarka /ˌawtɔmatˈɨtʃna sˌɛkrɛtˈarka/ (n)
contestador automático
  (telekomunikacja) oprogramowanie lub urządzenie odbierające połączenia telefoniczne i nagrywające ich treści

automatycznie /ˌawtɔmatˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
automáticamente
  (technologia, technika, techniczny) z udziałem automatu

automatyczny /ˌawtɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
automático, inconsciente, maquinal
  rozumiejący się sam przez się, spowodowany wcześniejszymi działaniami
automático
  wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka

automatyzm /ˌawtɔmˈatɨzm/ (n)
automatismo
  wykonywanie czynności nie używając do tego świadomości, bez analizy, bez myślenia

autonomia /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
autonomía
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;

autonomiczny /ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
autonómico
  związany z autonomią; taki, który ma autonomię

autonomista /ˌawtɔnɔmˈista/ (n)
autonomista
  zwolennik idei autonomii politycznej, gospodarczej lub kulturalnej

autoportret /ˌawtɔˈpɔrtrɛt/ (n)
autorretrato
  portret artysty wykonany przez siebie samego;

autopsja /awˈtɔpsʲja/ (n)
autopsia
  sekcja zwłok;

autor /ˈawtɔr/ (n)
autor
  twórca, wynalazca, założyciel

autorka /awtˈɔrka/ (n)
autora
  forma żeńska od: autor

autorstwo /awtˈɔrstfɔ/ (n)
autoría
  fakt bycia twórcą dzieła

autorytarny /ˌawtɔrɨtˈarnɨ/ (adj)
autoritario
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący autorytaryzmu

autorytaryzm /ˌawtɔrɨtˈarɨzm/ (n)
autoritarismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych o bezwzględny posłuch obywateli

autorytet /ˌawtɔˈrɨtɛt/ (n)
autoridad
  człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi
autoridad, prestigio
  wpływ osobisty, powaga, prestiż

autoryzacja /ˌawtɔrɨzˈatsja/ (n)
autorización
  zezwolenie twórcy na wykorzystanie swego dzieła

autoryzować /ˌawtɔrɨzˈɔvatɕ/ (v)
autorizar
  zezwalać na publikację, wykorzystanie pracy autorskiej

autostop /awˈtɔstɔp/ (n)
autostop
  sposób podróżowania polegający na przemieszczaniu się zatrzymywanymi po drodze za zgodą kierowców pojazdami

autostopowicz /ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
autoestopista, autostopista
  ktoś, kto podróżuje autostopem

autostopowiczka /ˌawtɔstɔpɔˈvʲiʧ̑ka/ (n)
autoestopista, autostopista
  kobieta, która podróżuje autostopem

autostrada /ˌawtɔˈstrada/ (n)
autopista
  (motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na pasy ruchu dla różnych szybkości i kierunków;

autosugestia /ˌawtɔsuˈɡɛstʲja/ (n)
autosugestión
  (psychologia, psychologiczny) wmawianie czegoś sobie samemu;

autotomia /ˌawtɔtˈɔmja/ (n)
autotomía
  (zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji;

autystyczny /ˌawtɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
autista
  związany z autyzmem, dotyczący autyzmu

autyzm /ˈawtɨsm̥/ (n)
autismo
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;

awalista /ˌavaˈlʲista/ (n)
avalista
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba, która udziela poręczenia wekslowego (awalu)

awangarda /ˌavaŋɡˈarda/ (n)
vanguardia
  grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny

awangardowy /ˌavãŋɡarˈdɔvɨ/ (adj)
vanguardista
  (sztuka) związany z awangardą, charakteryzujący awangardę (kierunek w dwudziestowiecznej sztuce)
  taki, który charakteryzuje się nowatorstwem, prekursorstwem; jest postępowy

awansować /ˌavansˈɔvatɕ/ (v)
promover, ascender, promocionar
  przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień
ascender, promocionar
  uzyskiwać / uzyskać wyższe stanowisko lub stopień

awantura /ˌavãnˈtura/ (n)
alboroto, altercado
  gwałtowna kłótnia, zamieszanie

awanturniczy /ˌavanturɲˈitʃɨ/ (adj)
aventurero
  właściwy awanturnikowi, osobie kłótliwej

awanturnik /ˌavãnˈturʲɲik/ (n)
alborotador, camorrista
  osoba skłonna do wszczynania kłótni

awaria /aˈvarʲja/ (n)
avería
  (technologia, technika, techniczny) uszkodzenie przedmiotu, urządzenia, systemu, sieci uniemożliwiające lub utrudniające ich użytkowanie

awaryjne lądowanie /ˌavarˈɨjnɛ lˌɔndɔvˈaɲʲɛ/ (n)
aterrizaje de emergencia
  (lotnictwo, lotniczy) procedura przedwczesnego lądowania podejmowana ze względu na zaistnienie warunków zagrażających bezpieczeństwu pasażerów w razie dalszego lotu;

awatar /aˈvatar/ (n)
avatar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga

awenturyn /ˌavɛntˈurɨn/ (n)
aventurina, venturina
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów, odmiana kwarcu, SiO2;

awerroizm /ˌavɛrˈɔizm/ (n)
averroísmo
  (filozofia, filozoficzny) doktryna popularna pod koniec XIII wieku, oparta na interpretacji myśli Arystotelesa dokonanych przez Awerroesa;

awers /ˈavɛrs/ (n)
derecho
  prawa strona haftu lub obrazu
anverso, cara
  przednia strona monety, medalu, banknotu, pocztówki, kart do gry itp.;

awersja /aˈvɛrsʲja/ (n)
aversión
  niechęć do kogoś lub czegoś

awestyjski /ˌavɛstˈɨjski/ (n)
avéstico
  (językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);

awifauna /ˌavifˈawna/ (n)
avifauna
  (ornitologia, ornitologiczny) ogół gatunków ptaków zamieszkujących określony obszar geograficzny, biotop lub żyjących w określonym okresie geologicznym;

awitaminoza /ˌavʲitãmʲĩˈnɔza/ (n)
avitaminosis
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany niedoborem jednej lub więcej witamin;

awokado /ˌavɔˈkadɔ/ (n)
aguacate, palta
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc rośliny (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

azalia /azˈalja/ (n)
azalea
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik

azbest /ˈazbɛst/ (n)
amianto, asbesto
  (mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;

azerbejdżański /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
azerbaiyano
  odnoszący się do państwa Azerbejdżan

azjatycki /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
asiático
  dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji

azjatycki tygrys /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci ˈtɨɡrɨs/ (n)
tigre asiático
  (publikatory) dynamicznie rozwijające się państwo azjatyckie;

azot /ˈazɔt/ (n)
nitrógeno
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;

azotan /aˈzɔtãn/ (n)
nitrato
  (chemia, chemiczny) sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3)

azotowy /ˌazɔˈtɔvɨ/ (adj)
nítrico
  (chemia, chemiczny) związany z azotem; zawierający azot

aztecki /asˈtɛʦ̑ʲci/ (adj)
azteca
  związany z Aztekami, dotyczący Azteków, ich kultury, sztuki

azyl /ˈazɨl/ (n)
asilo, refugio
  miejsce ucieczki, bezpieczne schronienie;
asilo
  schronienie udzielane przez państwo osobie prześladowanej przez własny kraj ze względów politycznych;

azymut /azˈɨmut/ (n)
acimut, azimut
  kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;

azymutalny /ˌazɨmutˈalnɨ/ (adj)
acimutal, azimutal
  związany z azymutem, dotyczący azymutu

azytromycyna /ˌazɨtrˌɔmɨtsˈɨna/ (n)
azitromicina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) antybiotyk z grupy makrolidów o długim okresie półtrwania, dający stosunkowo mało działań niepożądanych

aż /aʃ/ (conjunction)
hasta que
  …wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność

aż /aʃ/ (particle)
hasta
  …podkreślająca wielkość jakiejś cechy

ażio /ˈaʒjɔ/ (n)
agio
  (handel, handlowy) nadwyżka kursu dewiz, papierów wartościowych ponad ich wartość nominalną

baba-chłop /baˈba‿xwɔp/ (n)
marimacho
  (potocznie, potoczny) o kobiecie wyglądającej, zwykle też poruszającej się jak mężczyzna, często o zdecydowanym charakterze

baba-grzmot /baˈba‿ɡʒmɔt/ (n)
marimacho
  (potocznie, potoczny) o kobiecie wyglądającej, zwykle też poruszającej się jak mężczyzna, często o zdecydowanym charakterze

babcia /ˈbapʲʨ̑a/ (n)
abuela, yaya
  (zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)

babiarz /ˈbabʲjaʃ/ (n)
ligón, mujeriego
  (potocznie, potoczny) mężczyzna obsesyjnie zainteresowany kobietami

babilończyk /bˌabʲilˈɔɲtʃɨk/ (n)
babilónico
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Babilon

babiloński /ˌbabʲiˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
babilonio, babilónico
  związany z Babilonią, Babilonem

babochłop /baˈbɔxwɔp/ (n)
marimacho
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) (pogardliwie) kobieta, która wygląda i zachowuje się jak mężczyzna

bachanalia /ˌbaxãˈnalʲja/ (n)
bacanales
  hulanki, pijaństwo, orgie

bachantka /baˈxãntka/ (n)
bacante
  (historia, historyczny, historycznie) uczestniczka bachanaliów
  (mitologia, mitologiczny) towarzyszka Bachusa
  (przestarzałe, przestarzały) uczestniczka hulanek i orgii

bachowski /baxˈɔfski/ (adj)
bachiano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dotyczący życia i muzyki Jana Sebastiana Bacha, charakterystyczny, typowy dla Bacha lub jego muzyki, taki jak u Bacha

badacz /ˈbadaʧ̑/ (n)
investigador, estudioso
  człowiek zajmujący się badaniami naukowymi
explorador
  odkrywca, podróżnik

badanie /baˈdãɲɛ/ (n)
estudio, investigación
  poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego
examen, exploración
  sprawdzenie stanu zdrowia
examinación, comprobación
  szczegółowa obserwacja i analiza

badawczy /badˈaftʃɨ/ (adj)
escrutador, escudriñador
  o wzroku, spojrzeniu: mający na celu poznanie intencji rozmówcy
investigador, observador
  związany z badaniem, mający na celu badanie, dociekanie, poznawanie

badać /ˈbadaʨ̑/ (v)
examinar
  sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim
  przeprowadzać obserwację, analizę naukową czegoś (obiektu, pojęcia)
  przyglądać się czemuś lub komuś uważnie

badminton /badˈmʲĩntɔ̃n/ (n)
bádminton
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;

badmintonista /bˌadmintɔɲˈista/ (n)
badmintonista
  gracz w badmintona

bagaż /ˈbaɡaʃ/ (n)
bagaje
  (przenośnie, przenośnia) doświadczenia, wspomnienia gromadzone w czasie życia
equipaje, bagaje
  zapakowane przedmioty zabierane w podróż

bagażnik /baˈɡaʒʲɲik/ (n)
baca
  miejsce na bagaż wydzielone w rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach i innych pojazdach

bagażnik dachowy /baɡˈaʒɲiɡ daxˈɔvɨ/ (n)
baca, portaequipaje, portaequipajes
  (motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy

bagnet /ˈbaɡnɛt/ (n)
bayoneta
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;

bagno /ˈbaɡnɔ/ (n)
pantano, atolladero
  (ekologia, ekologiczny) obszar trwale podmokły, porośnięty specyficzną roślinnością;

bagrowanie /bˌaɡrɔvˈaɲʲɛ/ (n)
dragado
  pogłębianie dna bagrem

bagrować /baˈɡrɔvaʨ̑/ (v)
dragar
  pogłębiać dno bagrem

bahaizm /baˈxa<sup>j</sup>ism̥/ (n)
bahaísmo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia wywodząca się z babizmu, której celem jest utworzenie religii ogólnoświatowej, unifikującej religie monoteistyczne – babizm, judaizm, chrześcijaństwo i islam;

bahamski /baˈxãmsʲci/ (adj)
bahameño, bahamés
  odnoszący się do archipelagu Bahamy
  odnoszący się do państwa Bahamy

bahrański /baxˈrãj̃sʲci/ (adj)
bahreiní
  odnoszący się do państwa Bahrajn

bajeczny /bajˈɛtʃnɨ/ (adj)
fabuloso
  (przenośnie, przenośnia) cechujący się niezwykłością
de película
  istniejący w bajce

bajka /ˈbajka/ (n)
cuento
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o treści fantastycznej
  (potocznie, potoczny) zmyślona informacja

bajkopisarka /bˌajkɔpisˈarka/ (n)
cuentista, fabulista
  pisarka zajmująca się tworzeniem bajek

bajkopisarz /ˌbajkɔˈpʲisaʃ/ (n)
fabulista, cuentista
  pisarz zajmujący się tworzeniem bajek

bajt /bajt/ (n)
byte
  (informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;

bak /bak/ (n)
patilla
  zarost na policzkach
depósito
  zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu;

bakarat /baˈkarat/ (n)
bacarrá, bacará
  (termin karciany) hazardowa gra w karty;

bakburta /baɡˈburta/ (n)
babor
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lewa burta statku patrząc z rufy na dziób

bakcyl /ˈbakʦ̑ɨl/ (n)
bacilo
  (przestarzałe, przestarzały) zarazek

bakelit /baˈkɛlʲit/ (n)
baquelita
  (chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu;

baklawa /bakˈlava/ (n)
baclava
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rozpowszechniony w kuchni tureckiej, ormiańskiej, bułgarskiej i bałkańskiej deser z ciasta półfrancuskiego przełożonego warstwami pokrojonych orzechów (włoskich lub migdałów) z cukrem lub miodem, polewanego lukrem lub syropem i posypywanego zmiażdżonymi, niesolonymi orzeszkami pistacjowymi;

bakteria /bakˈtɛrʲja/ (n)
bacteria
  (biologia, biologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;

bakteriobójczy /ˌbaktɛrʲjɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
bactericida
  (medycyna, medyczny) taki, który powstrzymuje rozwój bakterii, niszczy je

bakteriofag /ˌbaktɛrʲˈjɔfak/ (n)
bacteriófago, fago
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus atakujący bakterie;

bakteriolog /ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk/ (n)
bacteriólogo, bacterióloga
  (medycyna, medyczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii

bakteriologia /ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
bacteriología
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;

bakteriologiczny /bˌaktɛrjˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
bacteriológico
  związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii

bakteriomocz /bˌaktɛrjˈɔmɔtʃ/ (n)
bacteriuria
  (medycyna, medyczny) obecność bakterii w moczu;

bakteryjny /ˌbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
bacteriano
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie

bakłażan /bakˈwaʒãn/ (n)
berenjena
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;

bakłażanowy /ˌbakwaʒãˈnɔvɨ/ (adj)
de berenjena
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący owocu bakłażana, związany z owocem bakłażana, zawierający owoc bakłażana, zrobiony z owocu bakłażana
color berenjena
  mający kolor czarnofioletowy lub brunatnofioletowy, taki jak kolor owocu bakłażana

bal /bal/ (n)
baile
  (choreografia, choreograficzny) uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;

balanga /baˈlãŋɡa/ (n)
guateque
  (potocznie, potoczny) impreza

baldachim /balˈdaxʲĩm/ (n)
baldaquino, baldaquín
  osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny

balejaż /baˈlɛjaʃ/ (n)
mechas
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) sposób farbowania włosów polegający na nakładaniu pędzelkiem na wybrane cieniutkie pasma farby o różnych odcieniach; także fryzura powstała w wyniku tego zabiegu

balet /ˈbalɛt/ (n)
ballet
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;

baletowy /bˌalɛtˈɔvɨ/ (adj)
de ballet
  (choreografia, choreograficzny) dotyczący baletu

balista /baˈlʲista/ (n)
balista
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) starożytna i średniowieczna machina oblężnicza;

balkon /ˈbalkɔ̃n/ (n)
balcón, palco
  (architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

ballada /balˈːada/ (n)
balada
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nastrojowy utwór

balneoterapia /ˌbalnɛɔtɛˈrapʲja/ (n)
balneoterapia
  (medycyna, medyczny) dział fizjoterapii zajmujący się metodami leczenia za pomocą kąpieli mineralnych;

balon /ˈbalɔ̃n/ (n)
globo, bomba, chimbomba
  ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;

balsam /ˈbalsãm/ (n)
bálsamo
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (technologia, technika, techniczny) półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny preparat do balsamowania zwłok
bálsamo, alivio, consuelo
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś kto łagodzi, przynosi spokój

balsamina /ˌbalsãˈmʲĩna/ (n)
alegría, balsamina
  (botanika, botaniczny) Impatiens balsamina, roślina ozdobna o dużych różnobarwnych kwiatach;

balsamowanie /ˌbalsãmɔˈvãɲɛ/ (n)
embalsamamiento
  zabezpieczanie zwłok przed rozkładem

balustrada /ˌbaluˈstrada/ (n)
balaustrada
  zabezpieczenie, obramowanie balkonów, dachów, mostów, schodów, tarasów, wiaduktów, itp., montowane zazwyczaj na krawędzi zabezpieczanego elementu i często pełniące jednocześnie funkcję ozdobną;

balzakowski /bˌalzakˈɔfski/ (adj)
balzaciano
  związany z twórczością Honoriusza Balzaka

bambetle /bãmˈbɛtlɛ/ (n)
bártulos, trasto
  rzeczy osobiste
cacharro, cachivache, trasto
  starocie

bambus /ˈbãmbus/ (n)
bambú
  (botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;

banan /ˈbãnãn/ (n)
plátano, banana
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
  (spożywczy) owoc rośliny (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty

bandaż /ˈbãndaʃ/ (n)
venda
  (medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;

bandażować /ˌbãndaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
vendar
  zakładać bandaż, owijać bandażem

bandyta /bãnˈdɨta/ (n)
bandido
  człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw

bangladeski /ˌbãŋɡlaˈdɛsʲci/ (adj)
bangladesí
  związany z Bangladeszem, dotyczący Bangladeszu

bania /ˈbãɲa/ (n)
cate
  (uczniowskie) (studencki) ocena niedostateczna

banjo /ˈbãn͇ʤ̑ɔ/ (n)
banjo, banyo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem;

bank /bãŋk/ (n)
banco
  (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
  (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów

bank krwi /ˈbãŋk ˈːr̥fʲi/ (n)
banco de sangre
  (potocznie, potoczny) zakład opieki zdrowotnej zajmujący się krwiodawstwem i krwiolecznictwem

bank spermy /ˈbãŋk ˈspɛrmɨ/ (n)
banco de semen
  (potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy;

bankier /bˈaŋkʲɛr/ (n)
banquero, banquera
  właściciel lub dyrektor banku

bankiet /ˈbãŋcɛt/ (n)
banquete, comida festiva
  wystawne, uroczyste przyjęcie

banknot /ˈbãŋknɔt/ (n)
billete de banco, billete
  (bankowość, bankowy) kawałek papieru, z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, wart pewną kwotę;

bankomat /bãŋˈkɔ̃mat/ (n)
cajero automático
  urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;

bankowy /bãŋˈkɔvɨ/ (adj)
bancario
  związany z bankami, dotyczący banków

bankructwo /bãŋˈkruʦ̑tfɔ/ (n)
bancarrota
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd

baobab /baˈɔbap/ (n)
baobab
  (botanika, botaniczny) ogromne, długowieczne drzewo liściaste o bardzo grubym pniu rosnące w Afryce;

baptystyczny /bˌaptɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
bautista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z baptyzmem lub baptystami

baptyzm /ˈbaptɨsm̥/ (n)
baptismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu;

bar /bar/ (n)
bario
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
bar
  (fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia;
bar, taberna
  (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
barra, mostrador
  (gastronomia) miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol

bar mleczny /ˈbar ˈmlɛʧ̑nɨ/ (n)
escaparate, tetamen
  (środowiskowy) (potocznie, potoczny) (żartobliwie) duże piersi kobiece

baran /ˈbarãn/ (n)
carnero
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy
bobo, lelo, tonto
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) głupek, idiota

baranek /baˈrãnɛk/ (n)
cordero
  (zoologia, zoologiczny) mały, młody baran

barania głowa /baˈrãɲa ˈɡwɔva/ (idiom)
cabeza de chorlito
  (pogardliwie) głupi, nierozumny człowiek

baranina /ˌbarãˈɲĩna/ (n)
carne carnero, cordero
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso otrzymywane z owcy lub barana;

barbadoski /ˌbarbaˈdɔsʲci/ (adj)
barbadense
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa

barbarzyński /bˌarbaʒˈɨɲski/ (adj)
bárbaro
  cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem

barbarzyństwo /bˌarbaʒˈɨɲstfɔ/ (n)
barbaridad
  brak cywilizacji

barceloński /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
barcelonés
  dotyczący Barcelony, związany z Barceloną, pochodzący z Barcelony

barczysty /bartʃˈɨstɨ/ (adj)
ancho de hombro, cuadrado
  szeroki w barkach

bard /bart/ (n)
bardo
  u ludów celtyckich: średniowieczny poeta opiewający boje i bohaterów;
  (przenośnie, przenośnia) poeta, piewca, wieszcz

bardzo /ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
más
  bardziej, najbardziej wyraz pomocniczy, stosowany do tworzenia form stopnia wyższego i najwyższego niektórych przymiotników i przysłówków
muy
  służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo

bariatryczny /bˌarjatrˈɨtʃnɨ/ (adj)
bariátrico
  (medycyna, medyczny) związany z bariatrią, leczeniem otyłości

bark /bark/ (n)
hombro
  (anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;

barkarola /ˌbarkaˈrɔla/ (n)
barcarola
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) liryczna pieśń gondolierów w Wenecji;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny przypominający barkarolę (1.1)

barkentyna /ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na/ (n)
bergantín goleta
  żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne;

barman /ˈbarmãn/ (n)
camarero
  osoba, która obsługuje bufet w barze;

barmanka /barˈmãnka/ (n)
camarera
  kobieta, która sprzedaje i podaje napoje alkoholowe w barze

barok /ˈbarɔk/ (n)
barroco
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku;

barologia /ˌbarɔˈlɔɟja/ (n)
barología
  (dawniej, dawny) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się masą i powiązaną z nią siłą ciążenia

barometr /baˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
barómetro
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;

baron /ˈbarɔ̃n/ (n)
barón
  niski tytuł arystokratyczny;

barszcz /barʃʧ̑/ (n)
sopa de remolacha rojo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kwaśna zupa;

barter /ˈbartɛr/ (n)
trueque
  (ekonomia, ekonomiczny) wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar;

barwa /ˈbarva/ (n)
timbre, tonalidad, tono
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) charakterystyczne brzmienie, dzięki któremu można rozpoznać źródło tego dźwięku pośród innych

barwnik /ˈbarvʲɲik/ (n)
tinte, colorante
  substancja służąca do barwienia innych rzeczy

barwnik spożywczy /ˈbarvʲɲik spɔˈʒɨfʧ̑ɨ/ (n)
colorante
  (spożywczy) substancja służąca do barwienia żywności;

barykada /ˌbarɨˈkada/ (n)
barricada
  (wojskowość, wojskowy) doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;

baryton /baˈrɨtɔ̃n/ (n)
barítono
  głos męski niższy od tenoru, wyższy od basu;

baseball /basˈɛball/ (n)
bate
  (slangowo) kij baseballowy
béisbol, beisbol
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;

basen /ˈbasɛ̃n/ (n)
cuenca
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) region wokół morza lub innego zbiornika wodnego
bacín, pato
  (medycyna, medyczny) płaskie naczynie najczęściej z uchwytem umożliwiająca osobom obłożnie chorym wypróżnianie się w pozycji leżącej lub półleżącej bez opuszczania łóżka;
piscina, alberca
  forma skrócona od basen pływacki

baskijka /baskˈijka/ (n)
boina vasco
  beret baskijski; płaskie, okrągłe nakrycie głowy bez daszka

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (adj)
vasco
  związany z Baskami, dotyczący Basków

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (n)
vasco, euskera, vascuence
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Basków;

bastonada /ˌbastɔ̃ˈnada/ (n)
bastonada
  (rzadki, rzadko używany) kara bicia kijami w pięty lub w plecy

bat /bat/ (n)
baht
  (jednostka monetarna) waluta Tajlandii;

batalion /baˈtalʲjɔ̃n/ (n)
batallón
  (wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;
combatiente
  (ornitologia, ornitologiczny) Philomachus pugnax, ptak wędrowny, charakterystycznie rozkładający różnobarwne pióra w trakcie tokowania;

batat /bˈatat/ (n)
batata, boniato, camote, chaco, papa dulce
  (botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;

bateria /baˈtɛrʲja/ (n)
batería, pila
  (elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii
batería, conjunto, grupo
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) kolekcja, zbiór przedmiotów tego samego rodzaju
batería
  (wojskowość, wojskowy) w artylerii: pododdział ogniowy i taktyczny składający się z kilku plutonów, uzbrojony w broń artyleryjską lub rakietową;

batik /ˈbatʲik/ (n)
batik
  (włókiennictwo) technika barwienia tkaniny polegająca na zanurzeniu jej w barwniku po uprzednim pokryciu woskiem (czasem zawiązaniu sznurkiem) miejsc, które mają pozostać niezabarwione;

batuta /baˈtuta/ (n)
batuta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;

batymetria /ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
batimetría
  dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych;

batyskaf /baˈtɨskaf/ (n)
batiscafo
  statek podwodny do badań na dużych głębokościach;

bawarski /baˈvarsʲci/ (adj)
bávaro
  pochodzący z Bawarii

bawełna /baˈvɛwna/ (n)
algodón
  (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań
  (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);
  (botanika, botaniczny) roślina uprawiana w Azji, Afryce, obu Amerykach i w Europie, z której wykonuje się materiał o tej samej nazwie;

bawełniany /ˌbavɛwʲˈɲãnɨ/ (adj)
algodonero
  odnoszący się do bawełny jako rośliny
de algodón
  wykonany z bawełny
algodonero, algodonoso
  związany z bawełną jako surowcem

bawić /ˈbavʲiʨ̑/ (v)
divertir, entretener
  zajmować kogoś dostarczając mu rozrywki
  wprawiać w wesoły humor

bawić się ptaszkiem /ˈbavʲiʨ̑‿ɕɛ ˈptaʃʲcɛ̃m/ (idiom)
hacerse una paja
  o mężczyźnie: onanizować się

bawół /ˈbavuw/ (n)
búfalo
  (zoologia, zoologiczny) duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła;

baza danych /bˈaza dˈanɨx/ (n)
base de datos, banco de datos
  (informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym

bazalt /ˈbazalt/ (n)
basalto
  (geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;

bazar /ˈbazar/ (n)
bazar
  teren, na którym można handlować; plac ze straganami

bazgroły /bazˈɡrɔwɨ/ (n)
garabatos
  nieczytelne lub niechlujne pismo
pintarrajo
  nieudolnie wykonany rysunek

bazia /ˈbaʑa/ (n)
amento
  (botanika, botaniczny) kwiatostan niektórych roślin drzewiastych w kształcie wiotkiego kłosa

bazować /baˈzɔvaʨ̑/ (v)
estacionar
  (wojskowość, wojskowy) mieć gdzieś bazę, stacjonować
basar, basarse, fundar, fundarse
  opierać się na czymś, mieć coś za podstawę

bazylia /baˈzɨlʲja/ (n)
albahaca, alhábega
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);

bazylia azjatycka /bazˈɨlja ˌazjatˈɨtska/ (n)
tulsí
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku (1.1), pochodząca z tropikalnej Azji (Półwysep Indyjski, Malezja), będąca jedną z najważniejszych roślin w symbolice hinduistycznej

bać się /ˈbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
temer, preocuparse
  martwić się, niepokoić się
temer, tener miedo
  odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś

bać się jak diabeł święconej wody /ˈbaʨ̑‿ɕɛ ˈjaɡ ˈdʲjabɛwʲ ɕfʲjɛ̃nˈʦ̑ɔ̃nɛj ˈvɔdɨ/ (v)
temer como a un nublado, temer más que a un nublado, tener miedo hasta de su sombra
  bardzo się bać kogoś, czegoś

bać się jak ognia /ˈbaʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈɔɟɲa/ (v)
temer como al fuego, temer más que al fuego
  bardzo się czegoś lub kogoś bać

bać się o swoją skórę /ˈbaʨ̑‿ɕɛ ɔ‿ˈsfɔjɔ̃w̃ ˈskurɛ/ (v)
temer por su pellejo
  bać się o siebie samego, o swoje interesy

bać się o własną dupę /ˈbaʨ̑‿ɕɛ ɔ‿ˈvwasnɔ̃w̃ ˈdupɛ/ (v)
temer por su culo
  (wulgarnie, wulgaryzm) bać się o siebie samego lub o swoje interesy

bać się własnego cienia /ˈbaʨ̑‿ɕɛ vwasˈnɛɡɔ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲa/ (v)
tener miedo hasta de su (propia) sombra
  bać się przesadnie, być bardzo podejrzliwym, ostrożnym, tchórzliwym

bałagan /baˈwaɡãn/ (n)
desbarajuste
  stan braku porządku

bałkanizacja /bˌawkaɲizˈatsja/ (n)
balcanización
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione

bałkański /bawˈkãj̃sʲci/ (adj)
balcánico
  (geografia, geograficzny) dotyczący Bałkanów, związany z Bałkanami
  (geografia, geograficzny) związany z Bałkanami (pasmem górskim)

bałtycki /bawˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
báltico
  od Bałtyk

bałwan /ˈbawvãn/ (n)
muñeco de nieve
  figura człowieka ulepiona ze śniegu;
bobo, borrico, gilitonto, idiota, memo, tontolaba
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) głupek, tuman

bańka /ˈbãɲka/ (n)
burbuja
  (potocznie, potoczny) bańka mydlana

bańka mydlana /ˈbãɲka mɨˈdlãna/ (n)
pompa de jabón
  pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;
  (przenośnie, przenośnia) coś ulotnego, nietrwałego, złudnego

bażant /ˈbaʒãnt/ (n)
faisán
  (ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;

beatyfikacja /ˌbɛatɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
beatificación
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie przez Kościół katolicki lub Cerkiew zmarłej osoby za błogosławioną i zezwolenie na jej lokalny kult;

beatyfikować /bˌɛatˌɨfikˈɔvatɕ/ (v)
beatificar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś błogosławionym

beczeć /ˈbɛʧ̑ɛʨ̑/ (v)
balar
  o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos

beczka /ˈbɛʧ̑ka/ (n)
tonel
  (lotnictwo, lotniczy) rodzaj akrobacji powietrznej;
barril, tonel, barrica
  cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami;

beczka Danaid /ˈbɛʧ̑ka dãˈna<sup>j</sup>it/ (n)
tonel de las danaides
  bezowocny i niekończący się trud;

beczka Diogenesa /ˈbɛʧ̑ka ˌdʲjɔɡɛ̃ˈnɛsa/ (n)
tonel de Diógenes
  symbol ograniczenia potrzeb życiowych do niezbędnego minimum; pogarda dla wygód

beczka bez dna /ˈbɛʧ̑ka bɛz‿ˈdna/ (n)
pozo sin fondo
  coś, co wymaga ciągłych nakładów
  ktoś, kto ma potrzeby niemożliwe do zaspokojenia ze względu na ich nadmiar

bednarstwo /bɛdˈnarstfɔ/ (n)
tonelería
  gałąź rzemiosła bądź przemysłu drzewnego związana z wytwarzaniem i naprawą drewnianych naczyń z klepek (beczek, balii, maselnic)

bedłka /ˈbɛtw̥ka/ (n)
agárico, garzo
  (biologia, biologiczny) Agaricus, grzyb z rodziny bedłkowatych, z blaszkami na dolnej stronie kapelusza, występujący w gatunkach jadalnych (pieczarka, boczniak) i trujących (muchomor sromotnikowy)

befsztyk /ˈbɛfʃtɨk/ (n)
bistec, filete
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany

begonia /bɛˈɡɔ̃ɲja/ (n)
begonia
  (botanika, botaniczny) Begonia, roślina pochodzenia tropikalnego, hodowana jako roślina doniczkowa lub kwietnikowa ze względu na ozdobne liście i różnobarwne kwiaty;

behawiorysta /ˌbɛxavʲjɔˈrɨsta/ (n)
conductista
  przedstawiciel lub zwolennik behawioryzmu

behawioryzm /bˌɛxavʲˈɔrɨzm/ (n)
conductismo
  (psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;

bejrucki /bɛjˈruʦ̑ʲci/ (adj)
beirutí
  odnoszący się do Bejrutu (stolicy Libanu)

bejsbolista /bˌɛjzbɔlˈista/ (n)
beisbolista
  (sport, sportowy) ktoś, kto gra w bejsbol, sportowo lub rekreacyjnie

bejsbolowy /bˌɛjzbɔlˈɔvɨ/ (adj)
beisbolero
  związany z baseballem, dotyczący baseballu

bekerel /bɛkˈɛrɛl/ (n)
becquerel, becquerelio
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;

beksa /bˈɛksa/ (n)
llorón llorona
  (potocznie, potoczny) ktoś skłonny do płaczu

beletrystyka /ˌbɛlɛˈtrɨstɨka/ (n)
narrativa
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) twórczość prozatorska zaliczana do literatury pięknej, obejmująca powieść, opowiadanie, nowelę, reportaż literacki

belgijski /bɛlʲˈɟijsʲci/ (adj)
belga
  odnoszący się do Belgii lub Belgów

belizeński /ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci/ (adj)
beliceño
  związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców

belona /bɛˈlɔ̃na/ (n)
aguja
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele;

bemol /ˈbɛ̃mɔl/ (n)
bemol
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;

bemol podwójny /ˈbɛ̃mɔl pɔˈdvujnɨ/ (n)
doble bemol
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak sygnalizujący dwukrotne obniżenie dźwięku o półton, czyli o cały ton

benedyktyn /ˌbɛ̃nɛˈdɨktɨ̃n/ (n)
benedictino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu założonego przez świętego Benedykta z Nursji

benedyktyńska praca /ˌbɛ̃nɛdɨkˈtɨ̃j̃ska ˈpraʦ̑a/ (n)
un trabajo de chinos
  (związek frazeologiczny) bardzo żmudna, precyzyjna i długa praca

benedyktyński /bˌɛnɛdɨktˈɨɲski/ (adj)
benedictino
  związany z benedyktynami, dotyczący benedyktynów

benefaktor /ˌbɛ̃nɛˈfaktɔr/ (n)
benefactor, bienhechor
  (dawniej, dawny) dobroczyńca, fundator

bengalski /bɛ̃ŋˈɡalsʲci/ (adj)
bengalí
  związany z Bengalem, dotyczący Bengalu

bengalski /bɛ̃ŋˈɡalsʲci/ (n)
bengalí
  język bengalski (1.1)

benzen /bˈɛnzɛn/ (n)
benceno
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;

benzodiazepina /bˌɛnzɔdjˌazɛpˈina/ (n)
benzodiazepina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek mający działanie uspokajające, nasenne i zapobiegające drgawkom;

benzofuran /bˌɛnzɔfˈuran/ (n)
benzofurano
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny; bezbarwna, oleista ciecz używana do produkcji żywic kumaronowych;

benzyna /bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/ (n)
gasolina, bencina
  paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

berberyjski /ˌbɛrbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
bereber, beréber
  związany z Berberami, dotyczący Berberów i terenów przez nich zasiedlonych

berberyjski /ˌbɛrbɛˈrɨjsʲci/ (n)
bereber, beréber
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z podrodziny języków afroazjatyckich, używanych głównie w Maroku, Algierii, Libii i Nigrze;

beret /ˈbɛrɛt/ (n)
boina, chapela
  (krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

bergamczyk /bɛrɡˈamtʃɨk/ (n)
bergamasco
  mieszkaniec Bergamo

berkel /ˈbɛrkɛl/ (n)
berkelio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

berlińczyk /bɛrˈlʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
berlinés
  mieszkaniec Berlina

berliński /bɛrˈlʲĩj̃sʲci/ (adj)
berlinés
  odnoszący się do miasta Berlin

bermudy /bɛrmˈudɨ/ (n)
bermudas, pantalón bermudas
  męskie krótkie spodnie pod kolana, luźne, z lekkiej tkaniny, zwykle wzorzyste, noszone na plaży

bermudzki /bɛrmˈutski/ (adj)
bermudeño
  dotyczący Bermudów

bernardyn /bɛrnˈardɨn/ (n)
bernardo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) członek odłamu franciszkanów w Polsce, na Ukrainie i na Litwie
san bernardo
  (zoologia, zoologiczny) rasa psa

bernikla białolica /bɛrʲˈɲikla ˌbʲjawɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
barnacla cariblanca
  (ornitologia, ornitologiczny) Branta leucopsis, gatunek z rodziny kaczkowatych;

bernikla rdzawoszyja /bɛrʲˈɲikla ˌrʣ̑avɔˈʃɨja/ (n)
barnacla cuellirroja
  (ornitologia, ornitologiczny) Branta ruficollis, gatunek z rodziny kaczkowatych, gnieżdżący się w syberyjskiej tundrze;

beryl /ˈbɛrɨl/ (n)
berilio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;

beryllonit /bˌɛrɨllˈɔɲit/ (n)
berilonita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał;

berło /ˈbɛrwɔ/ (n)
cetro
  ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;
alcándara, cetro, percha
  rodzaj drążka z poprzeczką, na której umieszcza się sokoła
abarraz, estafisagria, hierba piojera
  roślina półpasożytnicza

besan /bˈɛsan/ (n)
harina de garbanzo
  (spożywczy) mąka z ciecierzycy, częsty składnik regionalnych kuchni na subkontynencie indyjskim;

bestialsko /bɛstjˈalskɔ/ (adv)
bestialmente
  w sposób bestialski

bestseler /bɛstˈsɛlɛr/ (n)
éxito de ventas
  dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny

bestseller /bɛˈstsɛlɛr/ (n)
éxito de ventas
  dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny

betel /ˈbɛtɛl/ (n)
betel
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku Piper betle L., pieprz żuwny uprawianej dla liści o ostrym smaku;
  popularna na Dalekim Wschodzie używka do żucia z liści rośliny (1.1);

betlejemita /bˌɛtlɛjɛmˈita/ (n)
betlemita
  mieszkaniec Betlejem

betlejemitka /bˌɛtlɛjɛmˈitka/ (n)
betlemita
  mieszkanka Betlejem

betlejemski /ˌbɛtlɛˈjɛ̃msʲci/ (adj)
betlemita
  odnoszący się do Betlejem, związany z Betlejem

beton /ˈbɛtɔ̃n/ (n)
hormigón, concreto
  (budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

betoniarka /ˌbɛtɔ̃ˈɲarka/ (n)
hormigonera
  maszyna do wyrobu betonu
  samochód ciężarowy przystosowany do transportu mieszanki betonowej

bez /bɛs/ (preposition)
sin
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem

bez ogródek /ˌbɛz‿ɔˈɡrudɛk/ (adv)
sin ambages, sin rodeos
  bez zbędnych słów, wprost, nazywając rzeczy po imieniu, szczerze

bez porównania /bˈɛs pˌɔruvnˈaɲʲa/ (adv)
incomparablemente
  dużo, bardziej

bez pośpiechu /bˈɛs pɔɕpʲˈɛxu/ (adv)
tranquilamente
  powoli, pomału

bez pracy nie ma kołaczy /bɛs‿ˈpraʦ̑ɨ ˈɲɛ‿ma kɔˈwaʧ̑ɨ/ (proverb)
no hay atajo sin trabajo
  żeby coś osiągnąć, trzeba najpierw na to zapracować

bez przerwy /bˈɛs pʃˈɛrvɨ/ (adv)
sin cesar, sin descanso, sin interrupción, sin parar
  cały czas, nieprzerwanie

bez wytchnienia /ˌbɛz‿vɨˈtxʲɲɛ̇̃ɲa/ (adv)
sin descansar, sin parar
  bez przerwy, bez odpoczynku, non stop

bez wątpienia /bˈɛz vɔntpʲˈɛɲʲa/ (adv)
indudablemente, sin duda
  nie mając wątpliwości

bez ładu i składu /bɛz‿ˈwadu i‿ˈskwadu/ (adv)
sin orden ni concierto, sin ton ni son
  bezładnie, byle jak, chaotycznie

beza /ˈbɛza/ (n)
merengue
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;

bezalkoholowy /ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
sin alcohol, sin
  niezawierający, pozbawiony alkoholu

bezbarwny /bɛzˈbarvnɨ/ (adj)
descolorido, gris, monótono
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie jest charakterystyczny, jest zwykły, przeciętny
incoloro, acromático
  nie mający barwy

bezbiegunowy /ˌbɛzbʲjɛɡũˈnɔvɨ/ (adj)
apolar
  niemający biegunów

bezbolesny /bˌɛzbɔlˈɛsnɨ/ (adj)
indoloro
  niepowodujący, niesprawiający bólu

bezbożnik /bɛzˈbɔʒʲɲik/ (n)
ateo, impío
  (przestarzałe, przestarzały) dziś (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (obraźliwie) osoba negująca istnienie Boga

bezbożność /bɛzˈbɔʒnɔɕʨ̑/ (n)
impiedad
  (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa negująca istnienie Boga

bezbronny /bɛzˈbrɔ̃nːɨ/ (adj)
desamparado, indefenso
  nie mający broni i możliwości obrony, obronienia się

bezbłędny /bɛzbwˈɛndnɨ/ (adj)
correcto
  wolny od błędu

bezcielesny /bˌɛstɕɛlˈɛsnɨ/ (adj)
aéreo
  niemający ciała, nieistniejący fizycznie

bezczelny /bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ/ (adj)
desvergonzado, descarado
  cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

bezczynność /bɛʃˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
inactividad, ocio
  brak aktywności

bezdech /ˈbɛzdɛx/ (n)
apnea
  (medycyna, medyczny) chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu;

bezdenny /bɛzdˈɛnnɨ/ (adj)
infinita
  (przenośnie, przenośnia) o bardzo dużym natężeniu
insondable
  taki, który wydaje się nie mieć dna

bezdomność /bɛzˈdɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
sinhogarismo
  (socjologia, socjologiczny) problem społeczny, charakteryzujący się brakiem miejsca zamieszkania;

bezdomny /bɛzˈdɔ̃mnɨ/ (adj)
sin hogar, sin techo, sin domicilio
  taki, który nie ma domu

bezdomny /bɛzˈdɔ̃mnɨ/ (n)
sin domicilio, sin hogar, sin techo
  osoba bezdomna (1.1), nie mająca domu, bez stałego miejsca zamieszkania

bezduszny /bɛzˈduʃnɨ/ (adj)
desalmado
  mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek

bezdyskusyjny /bˌɛzdɨskusˈɨjnɨ/ (adj)
indiscutible
  niepodlegający dyskusji

bezdźwięczny /bɛzdʑvʲˈɛntʃnɨ/ (adj)
insonoro sordo, sordo
  (językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka przy wymawianiu, której nie drżą więzadła głosowe

bezfleksyjny /bˌɛsflɛksˈɨjnɨ/ (adj)
aislante, analítico, no flexivo
  (językoznawstwo, językoznawczy) o języku, który nie ma odmiany wyrazów, nie ma form fleksyjnych

bezgorączkowy /ˌbɛzɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
sin fiebre
  (medycyna, medyczny) taki, który objawia się bez gorączki

bezgłowy /bɛzˈɡwɔvɨ/ (adj)
acéfalo, descabezado
  (książkowy) taki, który nie ma głowy; pozbawiony głowy

bezinteresowny /ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ/ (adj)
desprendido, desinteresado
  taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków

bezkarność /bɛskˈarnɔɕtɕ/ (n)
impunidad
  uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem
  pozostawanie bez ukarania

bezkarny /bɛskˈarnɨ/ (adj)
impune
  taki, który uchodzi bez kary

bezkofeinowy /ˌbɛskɔfɛ<sup>j</sup>ĩˈnɔvɨ/ (adj)
descafeinado
  niezawierający kofeiny

bezkrwawy /bɛskrfˈavɨ/ (adj)
incruento
  taki, który obywa się bez rozlewu krwi

bezkrólewie /ˌbɛskruˈlɛvʲjɛ/ (n)
acefalía, vacío de poder
  chaos, anarchia spowodowana brakiem osoby kierującej, rządzącej
interregno
  okres pomiędzy śmiercią lub abdykacją króla a koronacją jego nastepcy

bezlistny /bɛzˈlʲistnɨ/ (adj)
deshojado, áfilo
  taki, który nie ma liści

bezlitosny /ˌbɛzlʲiˈtɔsnɨ/ (adj)
despiadado
  okrutny; taki, który nie ma litości

bezlitośnie /ˌbɛzlʲiˈtɔɕɲɛ/ (adv)
despiadadamente, sin piedad
  w sposób bezlitosny

bezmierny /bɛzmʲˈɛrnɨ/ (adj)
inabarcable
  ogromny tak, że aż niemożliwy do zmierzenia

bezmocz /ˈbɛzmɔʧ̑/ (n)
anuria
  (medycyna, medyczny) brak wydalania lub wytwarzania moczu;

bezmózgi /bɛzˈmuzʲɟi/ (adj)
descerebrado
  (przenośnie, przenośnia) pozbawiony rozumu
  niemający mózgu

beznadziejny /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ/ (adj)
horrendo, pésimo, terrible
  kiepski, bardzo słaby
desesperado, desesperante, pésimo
  pozbawiony wszelkiej nadziei

beznamiętny /ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
impasible, desapasionado, frío
  pozbawiony emocji, emocjonalnego zaangażowania; obojętny, chłodny

bezogonkowy /ˌbɛzɔɡɔ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
sin peciolo, sésil
  (botanika, botaniczny) niemający ogonka, wyrastający bezpośrednio z gałązki

bezogonowy /ˌbɛzɔɡɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
anuro, sin cola, sin rabo
  (książkowy) (biologia, biologiczny) niemający ogona, czyli końcowej części tułowia
sin cola
  (technologia, technika, techniczny) niemający ogona, czyli końcowej części konstrukcji

bezokolicznik /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
infinitivo
  (gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

bezosobowy /ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
impersonal
  taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby

bezowocny /ˌbɛzɔˈvɔʦ̑nɨ/ (adj)
infructuoso
  (książkowy) nieprzynoszący pomyślnych rezultatów

bezpartyjny /bˌɛspartˈɨjnɨ/ (adj)
imparcial
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nie należący do żadnego ze stronnictw albo partii politycznych

bezpaństwowiec /bˌɛspaɲstfˈɔvʲɛts/ (n)
apátrida
  osoba nieposiadająca obywatelstwa żadnego z państw

bezpieczeństwo /ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
seguridad
  stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

bezpiecznik /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
fusible, plomo
  podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

bezpośrednio /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ/ (adv)
directamente
  w sposób bezpośredni

bezprawie /bɛsprˈavʲɛ/ (n)
ilegalidad
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn bezprawny

bezprawny /bɛsprˈavnɨ/ (adj)
ilegal, arbitrario
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z przepisami prawa

bezprzewodowy /bˌɛspʃɛvɔdˈɔvɨ/ (adj)
inalámbrico
  (technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych

bezpłatny /bɛsˈpwatnɨ/ (adj)
gratuito, gratis, libre
  taki, za który nie pobiera się opłaty

bezpłciowy /bɛspwtɕˈɔvɨ/ (adj)
asexuado
  (biologia, biologiczny) niewykazujący cech płciowych; bez udziału płci
insípido
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) niemający charakteru

bezpłodny /bɛspwˈɔdnɨ/ (adj)
estéril, infecundo, yermo
  (biologia, biologiczny) taki, który nie może rozmnażać się
estéril, ineficaz, inútil
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie daje pożądanych wyników

bezrobocie /ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ/ (n)
desempleo, paro
  (ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (adj)
desempleado, parado
  bez pracy, bez zajęcia

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (n)
parado, desempleado
  osoba bez pracy

bezręki /bɛzˈrɛ̃ŋʲci/ (adj)
manco
  niemający jednej ręki

bezsenność /bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
insomnio
  (fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;

bezsens /ˈbɛsːɛ̃w̃s/ (n)
sinsentido
  brak sensu, uzasadnienia w czymś

bezsensowny /ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvnɨ/ (adj)
absurdo, insensato, sin sentido
  taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia

bezsilny /bɛɕˈːilnɨ/ (adj)
impotente
  taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

bezsporny /bɛsspˈɔrnɨ/ (adj)
incontestable, obvio
  taki, który nie budzi wątpliwości

bezstronność /bɛsstrˈɔnnɔɕtɕ/ (n)
imparcialidad
  cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny

bezstronny /bɛsˈːtrɔ̃nːɨ/ (adj)
imparcial
  taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu)

bezszwowy /bɛsʃfˈɔvɨ/ (adj)
inconsútil
  nie mający szwów, wykonany bez użycia szwów

bezustannie /bˌɛzustˈanɲʲɛ/ (adv)
sin cesar, sin parar
  bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie

bezustanny /bˌɛzustˈannɨ/ (adj)
incesante, perpetuo
  taki, który trwa ciągle, bez przerwy

bezużyteczny /ˌbɛzuʒɨˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
inútil, inservible
  taki, z którego nie ma żadnego użytku

bezwarunkowo /bˌɛzvaruŋkˈɔvɔ/ (adv)
incondicionalmente
  bez względu na cokolwiek, bez stawiania warunków

bezwarunkowy /ˌbɛzvarũŋˈkɔvɨ/ (adj)
incondicional
  nieograniczony warunkami, niezależny od żadnych warunków; całkowity, absolutny, zupełny

bezwiednie /bɛzˈvʲjɛdʲɲɛ/ (adv)
inconscientemente, instintivamente, involuntariamente, maquinalmente
  bez udziału świadomości

bezwiedny /bɛzvʲˈɛdnɨ/ (adj)
automático
  wykonany bez udziału świadomości

bezwodny /bɛzvˈɔdnɨ/ (adj)
anhidro
  (chemia, chemiczny) niezawierający wody w swej strukturze krystalicznej

bezwładność /bɛzˈvwadnɔɕʨ̑/ (n)
inercia
  (fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu

bezzębny /bɛzˈːɛ̃mbnɨ/ (adj)
desdentado
  taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów

bezład /bˈɛzwat/ (n)
desconcierto, desorden
  stan braku ładu, porządku

bezładnie /bɛzwˈadɲʲɛ/ (adv)
confusamente
  bez ładu; w bałaganie; bez organizacji

bezładny /bɛzwˈadnɨ/ (adj)
caótico, confuso
  pozbawiony ładu, porządku

beż /bɛʃ/ (n)
beis
  kolor podobny do koloru kawy z mlekiem

bhutański /buˈtãj̃sʲci/ (adj)
butanés
  odnoszący się do Bhutanu, państwa w Azji

biafrański /bjafrˈaɲski/ (adj)
biafreño
  związany z Biafrą, odnoszący się do Biafry

biatlon /bjˈatlɔn/ (n)
biatlón
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania;

biała flaga /ˈbʲjawa ˈflaɡa/ (n)
bandera blanca
  międzynarodowy znak poddania się lub propozycji rokowań;

białaczka /bʲjaˈwaʧ̑ka/ (n)
leucemia
  (medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

białawy /bʲjaˈwavɨ/ (adj)
blanquecino, blancuzco
  mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny

białe /bjˈawɛ/ (n)
blanco
  pionki, bierki białego koloru

białe ciałko krwi /ˈbʲjawɛ ˈʨ̑awkɔ ˈkr̥fʲi/ (n)
glóbulo blanco
  (biologia, biologiczny) bezbarwna komórka jądrzasta, znajdująca się we krwi;

białko /ˈbʲjawkɔ/ (n)
blanco del ojo
  (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) biała część oka (gałki ocznej), znajdująca się dookoła tęczówki
proteína
  (biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;
clara
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna i przezroczysta substancja otaczająca żółtko ptasich jaj

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (adj)
bielorruso
  dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (n)
bielorruso
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

białorzytka /ˌbʲjawɔˈʒɨtka/ (n)
collalba gris
  (ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste;

białoskórnictwo /ˌbʲjawɔskurʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
curtido curtimiento en blanco
  dział garbarstwa zajmujący się wyprawianiem skór miękkich na rękawiczki i odzież

białozór /bʲjaˈwɔzur/ (n)
gerifalte
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej;

białość /bjˈawɔɕtɕ/ (n)
blanco
  cecha tego, co białe

biały /ˈbʲjawɨ/ (adj)
blanco
  mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

biały /ˈbʲjawɨ/ (n)
blanco
  człowiek rasy białej

biały kruk /ˈbʲjawɨ ˈkruk/ (n)
mirlo blanco
  (przenośnie, przenośnia) bardzo rzadki egzemplarz książki, publikacji lub innej rzeczy
  (przenośnie, przenośnia) człowiek o nietypowych dla danego społeczeństwa poglądach, sposobie życia, upodobaniach

biały węgiel /ˈbʲjawɨ ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
hulla blanca
  (publikatory) nazwa energii wód płynących, które mogą być wykorzystane do produkcji energii elektrycznej w siłowniach wodnych

biblijny /bʲiˈblʲijnɨ/ (adj)
bíblico
  pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

bibliofil /bʲiˈblʲjɔfʲil/ (n)
bibliófilo
  miłośnik książek

bibliografia /ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
bibliografía
  wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

bibliomania /ˌbʲiblʲjɔ̃ˈmãɲja/ (n)
bibliomanía
  zamiłowanie albo obsesja posiadania i gromadzenia książek, zwłaszcza rzadkich czy cennych

bibliomanka /bʲˌibljɔmˈaŋka/ (n)
bibliómana
  forma żeńska od biblioman

bibliopsychologia /ˌbʲiblʲjɔpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
bibliopsicología
  nauka zajmująca się badaniem wpływu książki (czytelnictwa) na kształtowanie się postaw czytelników

biblioteka /ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/ (n)
biblioteca
  instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
  (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;
  mebel do przechowywania książek
  zbiór książek należący do kogoś; pomieszczenie z takim zbiorem

bibliotekarz /ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/ (n)
bibliotecario
  pracownik biblioteki;

biblista /bʲiˈblʲista/ (n)
biblista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) znawca Biblii, badacz zajmujący się Biblią

biblistyka /bʲiblˈistɨkˌa/ (n)
estudio bíblico
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) szereg dyscyplin naukowych zajmujących się badaniem Biblii;

bibuła /bʲibˈuwa/ (n)
papel secante, secante
  rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych;

biceps /bʲˈitsɛps/ (n)
bíceps, bíceps braquial, lagarto
  (anatomia, anatomiczny) mięsień dwugłowy ramienia;

bicykl /ˈbʲiʦ̑ɨkl̥/ (n)
biciclo
  (historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości;

bicz /bʲiʧ̑/ (n)
azote, verdugo, zurriago
  kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści

bidet /ˈbʲidɛt/ (n)
bidé
  urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

bieda /ˈbʲjɛda/ (n)
pobreza
  stan braku środków do życia

biedak /ˈbʲjɛdak/ (n)
pobre
  osoba, której brakuje środków do życia
pobre hombre, pobrecillo
  ze współczuciem o kimś

biednemu zawsze wiatr w oczy /bʲjɛdˈnɛ̃mu ˈzafʃɛ ˈvʲjadr ˈv‿ɔʧ̑ɨ/ (proverb)
a perro flaco, todas son pulgas
  biednej osobie zawsze wszystko dzieje się na przekór

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (adj)
pobre
  ze współczuciem o kimś; poszkodowany
  taki, któremu brakuje środków do życia

biedny jak mysz kościelna /ˈbʲjɛdnɨ ˈjak ˈmɨʃ kɔɕˈʨ̑ɛlna/ (adj)
más pobre que una rata
  bardzo biedny

biedronka /bʲjɛˈdrɔ̃nka/ (n)
mariquita, vaca de San Antón
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;

biegacz /ˈbʲjɛɡaʧ̑/ (n)
corredor
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi
cárabo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny biegaczowatych (Carabidae);

biegać /ˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
correr
  przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi

biegiem /bjˈɛɡʲɛm/ (adv)
a la carrera
  biegnąc

biegun /ˈbʲjɛɡũn/ (n)
polo
  jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
  miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny

biegun magnetyczny /ˈbʲjɛɡũn ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
polo magnético
  (fizyka, fizyczny) miejsce w materiale magnetycznym, w którym natężenie pola magnetycznego jest największe;
  (geografia, geograficzny) miejsce, w którym linie ziemskiego pola magnetycznego tworzą z powierzchnią Ziemi kąt prosty;

biegunka /bʲjɛˈɡũnka/ (n)
diarrea
  (medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

biel /bʲjɛl/ (n)
blancura
  biały kolor;
blanco
  biały pigment (barwnik) używany do wyrobu farb
  biały ubiór
albura
  (botanika, botaniczny) zewnętrzna warstwa drewna w pniach i gałęziach, zawierająca żywe komórki i przewodząca wodę;

bielik /ˈbʲjɛlʲik/ (n)
águila marina, pigargo
  (ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję;

bielizna /bʲjɛˈlʲizna/ (n)
ropa interior, lencería
  odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka

bielić /bjˈɛlitɕ/ (v)
blanquear
  pokrywać rzeczy metalowe cynową powłoką
  malować wapnem rozpuszczonym w wodzie

biernik /ˈbʲjɛrʲɲik/ (n)
acusativo
  (gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

bierność /ˈbʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
pasividad
  brak inicjatywy

bierny /ˈbʲjɛrnɨ/ (adj)
inerte
  (chemia, chemiczny) niebiorący udziału w reakcjach
pasivo
  (gramatyka) związany ze stroną bierną
  niewykazujący inicjatywy

bierny palacz /ˈbʲjɛrnɨ ˈpalaʧ̑/ (n)
fumador pasivo
  osoba narażana na bierne palenie

bierzmowanie /ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ/ (n)
confirmación
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;

biesiadnik /bjɛɕˈadɲik/ (n)
comensal
  (książkowy) uczestnik biesiady

bieżnik /ˈbʲjɛʒʲɲik/ (n)
banda de rodadura
  (motoryzacja) zewnętrzna, ochronna warstwa opony z wgłębieniami na powierzchni, które poprawiają jej przyczepność;
camino de mesa, corremesa
  podłużna serweta na ławę lub stół

bieżąca woda /bjɛʒˈɔntsa vˈɔda/ (n)
agua corriente
  woda doprowadzana od ujęcia do użytkowników w sposób ciągły przez system rur

bifobia /bʲifˈɔbja/ (n)
bifobia
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób biseksualnych

bigamia /bʲiˈɡãmʲja/ (n)
bigamia
  pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami;

bigoteria /ˌbʲiɡɔˈtɛrʲja/ (n)
beatería, mojigatería
  (książkowy) dewocja

bij, zabij /bʲˈij zˈabʲij/ (idiom)
a muerte
  fraza wyrażająca wrogość, napastliwość w stosunku do jakiejś osoby

bijatyka /bʲˌijatˈɨka/ (n)
pelea
  bójka z udziałem większej liczby osób

bijekcja /bʲijˈɛktsja/ (n)
biyección
  (matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;

bikini /bʲiˈcĩɲi/ (n)
biquini, bikini
  dwuczęściowy damski kostium plażowy;

bikorn /ˈbʲikɔrn/ (n)
bicornio
  dwurożny kapelusz;

bilans /bʲˈilans/ (n)
balance
  (księgowość) sprawozdanie finansowe
  proporcje wpływów i wypływów

bilard /ˈbʲilart/ (n)
billar
  (sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;

bilbil /bʲˈilbʲil/ (n)
bulbul
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny bilbili (Pycnonotidae);

bilet /ˈbʲilɛt/ (n)
billete, boleto, entrada, tique
  dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

bilet jednorazowy /bʲˈilɛt jˌɛdnɔrazˈɔvɨ/ (n)
billete de ida
  bilet w jedną stronę, jednorazowego użytku

bilion /ˈbʲilʲjɔ̃n/ (n)
billón
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012;

bilirubina /ˌbʲilʲiruˈbʲĩna/ (n)
bilirrubina
  (biochemia, biochemiczny) barwnik organiczny, końcowy produkt degradacji hemu;

bilokacja /bʲˌilɔkˈatsja/ (n)
bilocación
  (ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach;

binokle /bʲinˈɔklɛ/ (n)
binóculo
  rodzaj dawnych okularów zakładanych tylko na nos;

bio- /bʲjɔ/
bio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi

bioakustyka /bjˌɔakˈustɨkˌa/ (n)
bioacústica
  dział zoologii dający i systematyzujący dźwięk wydawane przez zwierzęta

biochemia /bʲjɔˈxɛ̃mʲja/ (n)
bioquímica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

biochemiczny /bjˌɔxɛmˈitʃnɨ/ (adj)
bioquímico
  (biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii

biodegradacja /bjˌɔdɛɡradˈatsja/ (n)
biodegradación
  (biochemia, biochemiczny) proces rozpadu substancji na proste związki organiczne pod wpływem czynników naturalnych – bakterii, grzybów, pierwotniaków i żerowania organizmów wyższych;

biodegradowalny /ˌbʲjɔdɛɡradɔˈvalnɨ/ (adj)
biodegradable
  ulegający rozpadowi biologicznemu

biodro /ˈbʲjɔdrɔ/ (n)
cadera
  (anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda

biofilm /bjˈɔfilm/ (n)
biopelícula
  (biologia, biologiczny) wielokomórkowa struktura bakterii (i innych organizmów) otoczona warstwą substancji organicznych i nieorganicznych, produkowanych przez te drobnoustroje, wykazująca adhezję do powierzchni biologicznych i abiotycznych;

biofizyczny /bjˌɔfizˈɨtʃnɨ/ (adj)
biofísico
  dotyczący biofizyki

biofizyka /bjɔfˈizɨkˌa/ (n)
biofísica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina biologii badająca fizyczne podstawy procesów życiowych;

biogenetyczny /bjˌɔɡɛnɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
biogénétique
  (biologia, biologiczny) związany z biogenezą, dotyczący biogenezy

biogeografia /ˌbʲjɔɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
biogeografía
  nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów;

biograf /ˈbʲjɔɡraf/ (n)
biógrafo
  autor biografii;

biografia /bʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
biografía
  opis życia i działalności jakiejś osoby;

biograficzny /ˌbʲjɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
biográfico
  związany z biografią, dotyczący biografii

biolog /ˈbʲjɔlɔk/ (n)
biólogo
  specjalista w zakresie biologii

biologia /bʲjɔˈlɔɟja/ (n)
biología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

biologia molekularna /bjɔlˈɔɡja mˌɔlɛkulˈarna/ (n)
biología molecular
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach

biologicznie /bjˌɔlɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
biológicamente
  w sposób dotyczący biologii, pod względem biologii

biologiczny /ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
biólogico
  o rodzicu: taki, który spłodził dziecko
biólogico, biológico
  związany z biologią, dotyczący biologii

biolożka /bjɔlˈɔʃka/ (n)
bióloga
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie biologii

biomasa /bʲjɔ̃ˈmasa/ (n)
biomasa
  masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny)
  materia zawarta w organizmach żywych;

biomedycyna /ˌbʲjɔ̃mɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
biomedicina
  dziedzina medycyny oparta na zasadach nauk biologicznych;

biomedyczny /ˌbʲjɔ̃mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
biomédico
  związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny

bioniczny /bʲjɔ̇̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
biónico
  związany z bioniką

bionika /bjˈɔɲikˌa/ (n)
biónica
  (biologia, biologiczny) (technologia, technika, techniczny) nauka badająca możliwości wykorzystania w technice (głównie w automatyce, elektronice i mechanice) wiedzy o budowie i funkcjonowaniu żywych organizmów;

biopaliwo /bjˌɔpalˈivɔ/ (n)
biocarburante
  paliwo otrzymywane z biomasy;

biopierwiastek /bjˌɔpʲɛrvʲˈastɛk/ (n)
bioelemento
  pierwiastek wchodzący w skład organizmów żywych, który jest niezbędny do budowy ich ciała oraz do przemiany materii

biopsja /ˈbʲjɔpsʲja/ (n)
biopsia
  (medycyna, medyczny) rodzaj specjalnego zabiegu diagnostycznego, będącego inwazyjną metodą pobrania materiału biologicznego z przypuszczalnie zmienionych chorobowo tkanek, który następnie jest oceniany morfologicznie z użyciem mikroskopu świetlnego;

bioróżnorodność /ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
biodiversidad
  zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji;

biotechnologia /ˌbʲjɔtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
biotecnología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się wykorzystaniem organizmów żywych (drobnoustrojów) do produkcji przemysłowej;

biotyczny /bʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
biótico
  (o relacjach ekologicznych) związany z organizmami żywymi, także będący wynikiem ich działania

biotyna /bʲjɔˈtɨ̃na/ (n)
biotina
  (biochemia, biochemiczny) witamina B7, organiczny związek chemiczny rozpuszczalny w wodzie, odpowiedzialny za metabolizm tłuszczów i węglowodorów;

birbant /ˈbʲirbãnt/ (n)
jaranero, juerguista, vividor
  (przestarzałe, przestarzały) mężczyzna prowadzący hulaszczy tryb życia

biret /ˈbʲirɛt/ (n)
birreta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kanciaste nakrycie głowy duchownych
birrete
  część oficjalnego stroju sędziów, prokuratorów i adwokatów
birrete, bonete
  okrągłe nakrycie głowy – oznaka bycia doktorem na wyższych uczelniach

birmański /bʲirˈmãj̃sʲci/ (adj)
birmano
  odnoszący się do państwa Mjanma (Birma), wywodzący się z Mjanmy (Birmy), dotyczący Mjanmańczyków (Birmańczyków)

biseksualizm /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
bisexualidad
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;

biseksualny /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
bisexual
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci
  (biologia, biologiczny) dotyczący organizmu obupłciowego

biskajski /bʲiskˈajski/ (adj)
vizcaíno
  (dosłownie) związany z Bizkaią, dotyczący Bizkai (krainy w Kraju Basków)

biskajski /bʲiskˈajski/ (n)
vizcaíno
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt języka baskijskiego używany w Bizkai

biskup /ˈbʲiskup/ (n)
obispo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

biskupi /bʲisˈkupʲi/ (adj)
episcopal, obispal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący do biskupa, związany z biskupem

bistor /ˈbʲistɔr/ (n)
fibra sintético de poliéster, tejido sintético de poliéster
  (włókiennictwo) przędza syntetyczna produkcji polskiej o dużej puszystości; także tkanina, dzianina z tej przędzy;

bit /bʲit/ (n)
bit
  (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1

bita śmietana /ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
nata montada
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;

bitwa /ˈbʲitfa/ (n)
batalla
  (wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

biurko /ˈbʲjurkɔ/ (n)
escritorio, pupitre
  mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

biuro /ˈbʲjurɔ/ (n)
oficina
  budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;

biuro nieruchomości /bjˈurɔ ɲʲˌɛruxɔmˈɔɕtɕi/ (n)
agencia inmobiliaria
  (handel, handlowy) firma, której zadaniem jest pośredniczenie w kupnie lub sprzedaży nieruchomości

biuro podróży /ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/ (n)
agencia de viajes
  instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.

biurokracja /ˌbʲjurɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
burocracia
  (potocznie, potoczny) przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów

biurokratycznieć /ˌbʲjurɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
burocratizarse, volverse burócrata
  (potocznie, potoczny) stawać się biurokratą

biurokratyczny /bjˌurɔkratˈɨtʃnɨ/ (adj)
burocrático
  związany z biurokracją, dotyczący biurokracji

biurotyka /bʲjuˈrɔtɨka/ (n)
ofimática
  (informatyka, informatyczny) informatyka biurowa, systemy informatyczne usprawniające prace biurowe

biurwa /ˈbʲjurva/ (n)
puta de oficina
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) pracownica biura niewywiązująca się ze swoich obowiązków, niekompetentna, pogardliwie traktująca petentów

biustonosz /bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
sujetador, sostén
  (krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

bizantyjski /ˌbʲizãnˈtɨjsʲci/ (adj)
bizantino
  (historia, historyczny, historycznie) od Bizancjum

bizmut /ˈbʲizmut/ (n)
bismuto
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

biznes /ˈbʲiznɛs/ (n)
negocio
  interes, przedsięwzięcie przynoszące zysk

bić /bʲiʨ̑/ (v)
tocar, dar la hora, doblar
  o dzwonie i zegarze wytwarzać głośne odgłosy pracy
acuñar
  o monetach, medalach produkować za pomocą stempla lub prasy
latir
  o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
batir
  o skrzydłach i rękach machać nimi
golpear, pegar
  uderzać kogoś, zadawać komuś ból
tocar
  uderzać w jakiś instrument perkusyjny
comer, matar
  w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.

bić się w piersi /ˈbʲiʨ̑‿ɕɛ ˈf‿pʲjɛrʲɕi/ (v)
darse golpes de pecho
  bardzo czegoś żałować, przyznawać się do popełnionej winy

biżuteria /ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/ (n)
joyas, joyería, bisutería
  przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;

blacha /ˈblaxa/ (n)
bandeja
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) metalowe naczynie używane do pieczenia
metal
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (slangowo) instrumenty dęte blaszane
chapa
  (slangowo) odznaka policyjna
hojalata, chapa
  cienki, płaski kawałek metalu;

blacharka /blaˈxarka/ (n)
carrocería, chapa
  karoseria samochodowa lub jej część
chapistería, trabajo de el chapa
  prace blacharskie, zwłaszcza wykonywane przy karoserii samochodowej

blachować /blaˈxɔvaʨ̑/ (v)
fardar de coche
  (potocznie, potoczny) szpanować samochodem

blachowkręt /blaˈxɔfkrɛ̃nt/ (n)
tornillo para chapa
  (technologia, technika, techniczny) specjalny wkręt do blachy;

blachy /blˈaxɨ/ (n)
placa
  (slangowo) tablica rejestracyjna

bladość /blˈadɔɕtɕ/ (n)
palidez
  cecha tego, co blade; cecha tych, którzy są bladzi

blady /ˈbladɨ/ (adj)
anodino, banal
  (przenośnie, przenośnia) banalny, niewyróżniający się, nudny
confuso, pálido
  mało wyrazisty
pálido
  o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację
apagado
  o mało intensywnej barwie

blady jak ściana /ˈbladɨ ˈjäc ˈɕʨ̑ãna/ (adj)
blanco como la pared, pálido como la cera
  bardzo blady

bladym świtem /blˈadɨm ɕfˈitɛm/ (adv)
al alba, al rayar el día, con el alba
  wcześnie rano

blaknąć /ˈblaknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
desvanecerse
  (przenośnie, przenośnia) być przyćmiewanym
decolorarse
  o kolorze: tracić wyrazistość

blasfemia /blasˈfɛ̃mʲja/ (n)
blasfemia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) bluźnierstwo

blastula /blastˈula/ (n)
blástula
  (biologia, biologiczny) wczesne stadium rozwojowe zarodka tkankowców w postaci pęcherzyka, którego ściana (blastoderma) jest zbudowana z jednej lub kilku warstw komórek otaczających jamę (blastocel) wypełnioną płynem

blat /blat/ (n)
tablero
  górna część stołu lub innego przedmiotu używanego jako stół

bliski /ˈblʲisʲci/ (adj)
cercano
  bezpośrednio spokrewniony
  taki, który prawie osiągnął jakiś stan
cercano, próximo, inmediato
  taki, który jest w niewielkiej odległości
cercano, inmediato, próximo
  taki, który jest w niewielkiej odległości czasowej; który ma niedługo nastąpić
parecido, semejante, similar
  zbliżony do czegoś, podobny

bliski /ˈblʲisʲci/ (n)
pariente
  krewny, przyjaciel

blisko /ˈblʲiskɔ/ (adv)
cerca
  w niewielkiej odległości

bliskość /ˈblʲiskɔɕʨ̑/ (n)
inminencia, proximidad
  bliskie następstwo jakiegoś wydarzenia
compenetración, intimidad, vecindad
  dobre stosunki międzyludzkie
cercanía, proximidad
  niewielkie oddalenie w przestrzeni, mały dystans między danymi obiektami

blizna /ˈblʲizna/ (n)
cicatriz
  (medycyna, medyczny) ślad po ranie;

bliźni /blˈiʑɲi/ (n)
prójimo
  (biblijny) każdy człowiek

bliźniaczka /blʲiʑˈɲaʧ̑ka/ (n)
gemela
  forma żeńska od: bliźniak

bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
gemelo, mellizo
  każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie
adosado, casas pareadas
  (budownictwo) dom stykający się z innym lub innymi podobnymi jedną lub dwoma ścianami

bliźnięta syjamskie /blʲiʑˈɲɛ̃nta sɨˈjãmsʲcɛ/ (n)
hermanos siameses, siamés
  (medycyna, medyczny) bliźnięta jednojajowe z wadą rozwojową polegającą na złączeniu ich ciał;

blog /blɔk/ (n)
bitácora, blog
  (informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;

blogosfera /blˌɔɡɔsfˈɛra/ (n)
blogosfera
  (publikatory) (społeczny) ogół blogów traktowanych jako przestrzeń społeczna i publicystyczna autorów oraz ich czytelników;

blogować /blɔɡˈɔvatɕ/ (v)
bloguear
  (informatyka, informatyczny) prowadzić blog

blok mieszkalny /ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ/ (n)
bloque de apartamento piso
  budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy;

blokhauz /ˈblɔkxaws/ (n)
blocao
  (wojskowość, wojskowy) schron lub budynek ufortyfikowany z przeznaczeniem na samodzielną obronę ze wszystkich stron;

blondyn /ˈblɔ̃ndɨ̃n/ (n)
rubio
  mężczyzna mający włosy koloru blond

blondyna /blɔ̃nˈdɨ̃na/ (n)
rubia
  kobieta o jasnych włosach

blondynka /blɔ̃nˈdɨ̃nka/ (n)
rubia
  kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie

bluszcz /bluʃʧ̑/ (n)
hiedra, yedra
  (botanika, botaniczny) roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

bluszcz pospolity /blˈuʃtʃ pˌɔspɔlˈitɨ/ (n)
hiedra común
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Hedera helix L., gatunek wiecznie zielonego pnącza należący do rodziny araliowatych;

bluza /ˈbluza/ (n)
blusa
  (krawiectwo) jednoczęściowe ubranie na tułów;

bluzka /ˈbluska/ (n)
blusa
  (krawiectwo) lekka, górna część damskiej garderoby zakładana przez głowę

bluźnierstwo /bluʑˈɲɛrstfɔ/ (n)
blasfemia
  słowa uwłaczające czemuś, co jest uważane za święte

boa /ˈbɔa/ (n)
boa
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli;
  (potocznie, potoczny) długi szal

bobslej /ˈbɔpslɛj/ (n)
bobsleigh
  sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec;

bocian /ˈbɔʨ̑ãn/ (n)
cigüeña
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;
  (dawniej, dawny) narzędzie tortur krępujące szyję, ręce i stopy;

bocian biały /ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ/ (n)
cigüeña blanca
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;

bocian czarny /ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ/ (n)
cigüeña negra
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;

boczek /ˈbɔʧ̑ɛk/ (n)
panceta
  (spożywczy) mięso z boku świni poprzerastane słoniną;

boczny /ˈbɔʧ̑nɨ/ (adj)
lateral
  znajdujący się, umiejscowiony na boku czegoś

bodziec /ˈbɔʥ̑ɛʦ̑/ (n)
acicate, aguijón
  (dawniej, dawny) ostroga
estímulo, impulso
  (medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;
acicate, estímulo, incentivo
  (przenośnie, przenośnia) podnieta, zachęta

bogactwo /bɔˈɡaʦ̑tfɔ/ (n)
riqueza
  majątek, posiadane dobra o dużej wartości
  w lm: bogactwa → kosztowności, skarby
  wielka ilość, różnorodność

bogato /bɔɡˈatɔ/ (adv)
ricamente
  w sposób świadczący o bogactwie
  obfitując w coś

bogaty /bɔˈɡatɨ/ (adj)
rico
  posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody
  taki, który obfituje w coś
  dający dużą możliwość wyboru

bogini /bɔˈɟĩɲi/ (n)
diosa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóstwo rodzaju żeńskiego

bogobojny /bˌɔɡɔbˈɔjnɨ/ (adj)
piadoso, temeroso de Dios
  (książkowy) taki, który boi się gniewu boga

bogotański /ˌbɔɡɔˈtãj̃sʲci/ (adj)
bogotano
  związany z miastem Bogota, dotyczący Bogoty

bohater /bɔˈxatɛr/ (n)
héroe
  człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) główna postać utworu
  osoba budząca chwilowe zainteresowanie, chwilowo skupiająca na sobie uwagę otoczenia

bohater dnia /bɔˈxatɛr ˈdʲɲa/ (n)
héroe del día
  osoba, na której na krótko koncentruje się uwaga otoczenia

bohaterka /ˌbɔxaˈtɛrka/ (n)
protagonista
  forma żeńska od: bohater; główna postać wydarzenia
heroína
  forma żeńska od: bohater; kobieta odważna
heroína, protagonista
  forma żeńska od: bohater; postać utworu

bohaterski /ˌbɔxaˈtɛrsʲci/ (adj)
heroico
  postępujący jak bohater
  związany z bohaterstwem, właściwy bohaterowi

bohaterstwo /ˌbɔxaˈtɛrstfɔ/ (n)
heroísmo, heroicidad
  czyn, zachowanie wymagające odwagi, męstwa; postawa właściwa bohaterowi

bohr /bɔxr̥/ (n)
bohrio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

boja /ˈbɔja/ (n)
boya
  pływający znak nawigacyjny

bojaźliwość /bˌɔjaʑlˈivɔɕtɕ/ (n)
pusilanimidad
  cecha bycia bojaźliwym, ulegania uczuciu strachu

bojaźliwy /ˌbɔjäʑˈlʲivɨ/ (adj)
receloso
  (książkowy) wyrażający strach, bojaźń; wystraszony, nieśmiały, niepewny
miedoso, temeroso
  skłonny do bojaźni, dający się łatwo wystraszyć

boje homeryckie /ˈbɔjɛ ˌxɔ̃mɛˈrɨʦ̑ʲcɛ/ (idiom)
batallas homéricas
  długotrwałe, zacięte walki, spory

bojkot /ˈbɔjkɔt/ (n)
boicot, boicoteo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

bojkotować /bˌɔjkɔtˈɔvatɕ/ (v)
boicotear
  zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu
  odrzucać coś, nie uczestniczyć w czymś, czegoś nie robić

bojownik /bɔ.ˈjɔ.vʲɲik/ (n)
abanderado
  ktoś walczący w imię idei

bokeh /bˈɔkɛx/ (n)
bokeh
  (fotografia) efekt wyodrębnienia fotografowanego obiektu poprzez rozmycie tła uzyskiwany dzięki ustawieniu małej głębi ostrości;

boki zrywać /ˈbɔci ˈzrɨvaʨ̑/ (v)
troncharse de risa
  śmiać się bez opamiętania

boks /bɔks/ (n)
boxeo
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;
box
  (sport, sportowy) miejsce w sportach motorowych, gdzie zawodnik może stanąć i dokonać napraw pojazdu
  każda wydzielona część pomieszczenia

bokser /ˈbɔksɛr/ (n)
boxeador
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający zawodowo boks (pięściarstwo)
bóxer
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów molosowatych w typie mastifa;

boksować /bɔˈksɔvaʨ̑/ (v)
boxear
  uprawiać boks

bolesny /bɔˈlɛsnɨ/ (adj)
doloroso, lacerante
  (medycyna, medyczny) taki, który sprawia ból fizyczny
doloroso, desgarrador, penoso
  (psychologia, psychologiczny) taki, który sprawia przykrość, żal, ból psychiczny

boleć /ˈbɔlɛʨ̑/ (v)
doler
  (medycyna, medyczny) być źródłem bólu

boleściwy /ˌbɔlɛɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
doloroso, apenado, dolorido
  pełen boleści

boleśnie /bɔˈlɛɕɲɛ/ (adv)
dolorosamente
  w sposób bolesny

boleść /bˈɔlɛɕtɕ/ (n)
dolor, tristeza
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) żal, wielkie zmartwienie

boliwar /bɔlˈivar/ (n)
bolívar
  (jednostka monetarna) jednostka monetarna Wenezueli;

boliwijski /ˌbɔlʲiˈvʲijsʲci/ (adj)
boliviano
  odnoszący się do Boliwii

bolonka /bɔˈlɔ̃nka/ (n)
boloñesa
  mieszkanka Bolonii

bolończyk /bɔˈlɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
boloñés
  mieszkaniec Bolonii

boloński /bɔˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
boloñés
  wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii

bolszewik /bɔlʃˈɛvik/ (n)
bolchevique
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) początkowo: członek leninowskiej frakcji rosyjskiej partii socjaldemokratycznej; potem ogólniej: członek radzieckiej partii komunistycznej

bolszewizm /bɔlʃˈɛvizm/ (n)
bolchevismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna działania politycznego oraz przejmowania i sprawowania władzy stworzona przez Lenina na bazie marksizmu

bomba /ˈbɔ̃mba/ (n)
bomba
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;
  (wojskowość, wojskowy) (kryminologia, kryminologiczny) terrorystyczny ładunek wybuchowy w publicznym miejscu

bomba atomowa /bˈɔmba ˌatɔmˈɔva/ (n)
bomba atómica
  (wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami

bomba lotnicza /ˈbɔ̃mba lɔtʲˈɲiʧ̑a/ (n)
bomba
  (wojskowość, wojskowy) pocisk zrzucany ze statku powietrznego przeznaczony do niszczenia celów położonych na powierzchni ziemi;

bombarda /bɔ̃mˈbarda/ (n)
bombarda
  używane w XIV i XV wieku prymitywne działo o dużym kalibrze i krótkiej lufie miotające kamienne lub rzadziej żelazne kule na odległość kilkuset metrów

bombardować /ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑/ (v)
bombardear, bombear
  (wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi

bombka /ˈbɔ̃mpka/ (n)
bola
  kulista ozdoba choinkowa

bomboniera /ˌbɔ̃mbɔ̃ˈɲɛra/ (n)
bombonera
  (potocznie, potoczny) duża bombonierka

bombonierka /ˌbɔ̃mbɔ̃ˈɲɛrka/ (n)
bombonera
  ozdobne pudełko z czekoladkami lub cukierkami w środku;

bombowiec /bɔ̃mˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
bombardero
  (wojskowość, wojskowy) samolot przystosowany do atakowania celów naziemnych i nawodnych przez zrzucanie na nie bomb;

bombowy /bɔmbˈɔvɨ/ (adj)
sensacional
  wywołujący duże wrażenie

bon mot /bˈɔn mˈɔt/ (n)
chanza, gracia, ocurrencia
  (książkowy) krótkie, dowcipne opowiadanie, anegdota lub powiedzenie, zbliżone do przysłowia

bonsai /bɔnsˈai/ (n)
bonsái
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu;

bor /bɔr/ (n)
boro
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

bordo /ˈbɔrdɔ/ (n)
burdeos
  ciemnoczerwony, ciemnowiśniowy kolor

bordowy /bɔrˈdɔvɨ/ (adj)
burdeos
  mający kolor ciemnoczerwony, ciemnowiśniowy, taki jak kolor czerwonego wina bordo

borowik /bɔˈrɔvʲik/ (n)
boleto comestible
  (biologia, biologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych;

borowik szlachetny /bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
hongo blanco, seta de calabaza, boleto comestible
  (mikologia, mikologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych;

borowina /ˌbɔrɔˈvʲĩna/ (n)
fango
  (medycyna, medyczny) stosowany w lecznictwie torf;

borsuk /ˈbɔrsuk/ (n)
tejón
  (zoologia, zoologiczny) Meles, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

bosak /ˈbɔsak/ (n)
bichero
  (technologia, technika, techniczny) zaostrzony, długi drąg z hakiem używany w pożarnictwie i żeglarstwie, również jako prymitywna broń drzewcowa;

boski /ˈbɔsʲci/ (adj)
divino
  właściwy bogu, bóstwu
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) piękny, wspaniały, cudowny

bostończyk /bɔstˈɔɲtʃɨk/ (n)
bostoniano
  mieszkaniec Bostonu

botaniczny /ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
botánico
  związany z botaniką, dotyczący botaniki

botanik /bɔˈtãɲik/ (n)
botánico
  specjalista w zakresie botaniki

botanika /bɔˈtãɲika/ (n)
botánica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;

botek /ˈbɔtɛk/ (n)
bota
  zwykle wysoki but dziecka lub kobiety

botulizm /bɔˈtulʲism̥/ (n)
botulismo
  (medycyna, medyczny) zatrucie wywołane przez egzotoksynę wytwarzaną przez botulinę;

bouillabaisse /bˌɔuˌillabaˈissɛ/ (n)
bullabesa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) prowansalska zupa rybna (lub gulasz);

bozon /ˈbɔzɔ̃n/ (n)
bosón
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie;

boćwina /bɔʨ̑ˈfʲĩna/ (n)
acelga
  (botanika, botaniczny) Beta vulgaris, roślina warzywna

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (adj)
bosnio
  związany z Bośnią lub Bośniakami

brachylogia /ˌbraxɨˈlɔɟja/ (n)
braquilogía
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na zwięzłym wypowiadaniu się, stosowaniu elips oraz krótkich zdań;

brachyterapia /ˌbraxɨtɛˈrapʲja/ (n)
braquiterapia
  (medycyna, medyczny) technika leczenia w radioterapii;

braciszek /braˈʨ̑iʃɛk/ (n)
lego
  (potocznie, potoczny) poufale o bracie zakonnym

bractwo /brˈatstfɔ/ (n)
cofradía, gremio
  (dawniej, dawny) związek osób konkretnego zawodu lub zainteresowania
cofradía, congregación, hermandad
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świeckie stowarzyszenie wiernych o konkretnych celach
compañía, pandilla
  grono znających się osób

bradykardia /ˌbradɨˈkardʲja/ (n)
bradicardia
  (medycyna, medyczny) stan, kiedy częstość akcji serca wynosi poniżej pięćdziesięciu razy na minutę;

brak /brak/ (n)
defecto, deficiencia
  defekt, wada, usterka
falta, carencia
  fakt nieistnienia czegoś

brak miesiączki /ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci/ (n)
amenorrea
  (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne;

brakować /braˈkɔvaʨ̑/ (v)
faltar
  być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać

bramin /ˈbrãmʲĩn/ (n)
brahmán
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłan hinduski, który posiada świętą wiedzę; najwyższy stan społeczny dawnych Indii

bramka /ˈbrãmka/ (n)
portería, meta, puerta
  (sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką;
gol, tanto
  (sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2)
puerta
  (sport, sportowy) w narciarstwie i kajakarstwie dwa słupki między którymi należy przejechać
  (technologia, technika, techniczny) element realizujący funkcję logiczną;

bramkarz /ˈbrãmkaʃ/ (n)
portero
  (potocznie, potoczny) ochroniarz stojący „na bramce” przy wejściu do lokalu
guardameta, portero, meta
  (sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;

brander /ˈbrãndɛr/ (n)
brulote
  (morski) (wojskowość, wojskowy) jednostka pływająca wypełniona materiałami łatwopalnymi, którą po opuszczeniu przez załogę i podpaleniu puszczano w stronę okrętów nieprzyjaciela, aby wzniecić na nich pożar;

brandy /brˈandɨ/ (n)
brandy, brandi
  (spożywczy) napój alkoholowy powstały poprzez destylację wina;

bransoletka /ˌbrãw̃sɔˈlɛtka/ (n)
pulsera
  ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze;

branża /ˈbrãn͇ʒa/ (n)
ramo, sector
  gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności

brat /brat/ (n)
hermano
  potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich

brat mniejszy /brˈat mɲʲˈɛjʃɨ/ (n)
fraile menor
  członek Zakonu Braci Mniejszych

bratanek /braˈtãnɛk/ (n)
sobrino
  syn brata

bratanica /ˌbratãˈɲiʦ̑a/ (n)
sobrina
  córka brata

braterski /braˈtɛrsʲci/ (adj)
fraternal, fraterno
  odnoszący się do brata, braci

bratersko /braˈtɛrskɔ/ (adv)
cordialmente, fraternalmente
  w sposób braterski, solidarnie

braterstwo /braˈtɛrstfɔ/ (n)
fraternidad
  pokrewieństwo między synami jednych rodziców
  braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie

bratnia dusza /ˈbratʲɲa ˈduʃa/ (idiom)
alma gemela
  osoba bliska pod jakimś względem

bratobójca /brˌatɔbˈujtsa/ (n)
fratricida
  (książkowy) zabójca brata

bratobójczy /ˌbratɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
fratricida
  dotyczący bratobójcy lub bratobójstwa

bratobójstwo /ˌbratɔˈbujstfɔ/ (n)
fratricidio
  (książkowy) zabójstwo brata lub innego krewnego, także kogoś, z kim jest się związanym przyjaźnią, przynależnością do jednej grupy itp.

bratowa /braˈtɔva/ (n)
cuñada
  żona brata

brawo /ˈbravɔ/ (interjection)
bravo
  … pokazujący entuzjastyczną aprobatę

brawo /ˈbravɔ/ (n)
aplauso
  zwykle w lm wyraz uznania; oklaski

brawurowy /brˌavurˈɔvɨ/ (adj)
audaz, osado
  popisujący się odwagą

brazylianit /ˌbrazɨˈlʲjä̃ɲit/ (n)
brasilianita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał pegmatytowy;

brazylijski /ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (adj)
brasileño
  odnoszący się do państwa Brazylia

brać /braʨ̑/ (n)
hermandad
  bractwo, grupa ludzi dobrze się znających

brać /braʨ̑/ (v)
tomar, coger, asir, sujetar
  chwytać coś ręką, unosić coś
llevar
  kupić lub wynająć coś
tomar
  rozumieć, przyjmować coś
  (potocznie, potoczny) przekraczać, mijać coś
  chwytać, łapać, zniewalać
ir, venir
  weź, weźmy, weźcie używane jako zachęta do wykonania czynności
consumir, tomar
  zażywać coś
encargar
  zobowiązywać się do czegoś

brać na ambit /ˈbraʨ̑ na‿ˈãmbʲit/ (v)
poner la proa
  chcieć coś osiągnąć za wszelką cenę, biorąc to za punkt honoru

brać nogi za pas /ˈbraʨ̑ ˈnɔɟi za‿ˈpas/ (v)
poner pies en polvorosa
  uciekać, zwykle ze strachu przed czymś

brać pod uwagę /brˈatɕ pɔt uvˈaɡɛ/ (v)
atender
  mieć na uwadze; nie lekceważyć

brać udział /ˈbraʨ̑ ˈuʥ̑aw/ (v)
participar, tomar parte
  uczestniczyć

brelok /brˈɛlɔk/ (n)
llavero
  ozdoba spinająca klucze w jeden pęk

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
bretón
  związany z Bretanią, dotyczący Bretanii lub Bretończyków

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (n)
bretón
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki, którym posługują się Bretończycy;

brew /brɛf/ (n)
ceja
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) pasmo krótkich włosów nad oczodołem

brewiarz /brˈɛvʲaʃ/ (n)
breviario
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin;

brexit /brˈɛksit/ (n)
brexit
  (historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyjście Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej

broda /ˈbrɔda/ (n)
mentón, barbilla
  (anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka
barba
  zarost na brodzie (1.1)

brodaty /brɔˈdatɨ/ (adj)
barbudo, barbado
  mający zarost na dolnej części twarzy

brodawka /brɔdˈafka/ (n)
papila
  (medycyna, medyczny) prawidłowa, anatomiczna wypukłość na skórze
verruga
  (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze

brodawka sutkowa /brɔˈdafka sutˈkɔva/ (n)
pezón
  (anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;

brodziec śniady /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ʲ ˈɕɲadɨ/ (n)
archibebe oscuro
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa erythropus, gatunek średniego ptaka z rodziny bekasowatych;

brokuł /ˈbrɔkuw/ (n)
brécol, brócoli
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z kwiatostanów rośliny (1.1)

brom /brɔ̃m/ (n)
bromo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;

brona /ˈbrɔ̃na/ (n)
rastrillo, reja
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) żelazna krata spuszczana z góry w bramach zamkowych;
grada, rastra
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;

bronchotomia /ˌbrɔ̃nxɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
broncotomía
  (medycyna, medyczny) zabieg operacyjny polegający na przecięciu tchawicy w jej części szyjnej

bronować /brɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
gradar
  (rolnictwo, rolniczy) spulchniać ziemię za pomocą brony

broszka /ˈbrɔʃka/ (n)
broche
  element biżuterii; ozdoba przypinana do stroju kobiecego przy pomocy zapinki;

broszura /brɔˈʃura/ (n)
folleto, panfleto
  cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie;
folleto
  niewielka publikacja o treści informacyjnej

browar /ˈbrɔvar/ (n)
cervecería
  zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;

broń /brɔ̃ɲ/ (n)
arma
  (wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;

broń biała /ˈbrɔ̃ɲ ˈbʲjawa/ (n)
arma blanca
  (wojskowość, wojskowy) ogół broni służącej do walki wręcz;

broń biologiczna /ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
arma biológica
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy;

broń palna /ˈbrɔ̃ɲ ˈpalna/ (n)
arma de fuego
  (wojskowość, wojskowy) broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego;

brud /brut/ (n)
suciedad, mugre
  każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś

brudna bomba /brˈudna bˈɔmba/ (n)
bomba sucia
  (wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu;

brudzić /brˈudʑitɕ/ (v)
ensuciar
  czynić brudnym, pokrywać brudem

bruk /bruk/ (n)
empedrado, adoquinado
  nawierzchnia ulicy lub drogi wyłożona kamieniem naturalnym lub kostką;

brukarz /brˈukaʃ/ (n)
pavimentador
  rzemieślnik, robotnik, który zajmuje się układaniem bruku

brukować /bruˈkɔvaʨ̑/ (v)
adoquinar, empedrar
  układać bruk

brukselczyk /bruˈksɛlʧ̑ɨk/ (n)
bruselense
  mieszkaniec Brukseli

brukselka /bruˈksɛlka/ (n)
col de Bruselas
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) odmiana kapusty warzywnej;

brulion /ˈbrulʲjɔ̃n/ (n)
boceto, borrador
  pierwotny szkic, tekst napisany na brudno, często z poprawkami i skreśleniami
cuaderno de apunte
  zeszyt do robienia notatek, zwykle gruby, w sztywnej okładce

brunatny /brũˈnatnɨ/ (adj)
pardo
  mający kolor ciemnobrązowy

brunejski /brũˈnɛjsʲci/ (adj)
bruneano
  odnoszący się do państwa Brunei

brunet /ˈbrũnɛt/ (n)
moreno
  człowiek o włosach czarnego koloru

brus /brus/ (n)
muela
  (technologia, technika, techniczny) toczydło, kamień szlifierski do ostrzenia narzędzi

brutalność /bruˈtalnɔɕʨ̑/ (n)
brutalidad
  (książkowy) cecha tego, co brutalne, agresywne, pełne przemocy

bruzda /brˈuzda/ (n)
surco, arruga
  (anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie na powierzchni organu
surco
  (rolnictwo, rolniczy) wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa;

bruzdownica /ˌbruzdɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
rosadora
  (technologia, technika, techniczny) elektronarzędzie do wykonywania w murach wgłębień pod kable i rury;

brydż /brɨʧ̑/ (n)
bridge
  (termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;

brygantyna /ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na/ (n)
bergantín
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym;

brylantyna /brˌɨlantˈɨna/ (n)
brillantina
  środek kosmetyczny do nabłyszczania włosów

brylować /brɨlˈɔvatɕ/ (v)
brillar, distinguirse, lucir
  wyróżniać się czymś i być przedmiotem powszechnego podziwu

brytyjski /brɨˈtɨjsʲci/ (adj)
británico
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa

bryza /ˈbrɨza/ (n)
brisa
  (meteorologia, meteorologiczny) lekki wiatr wiejący między lądem a morzem;

brzeg /bʒɛk/ (n)
frontera
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów figury geometrycznej, takich, że w każdym otoczeniu każdego z nich znajdują się zarówno punkty tej figury, jak i punkty nie należące do niej;
borde
  krańcowa linia czegoś
orilla
  pas lądu ograniczający zbiornik wodny;

brzegówka /bʒɛˈɡufka/ (n)
avión zapador
  (ornitologia, ornitologiczny) Riparia riparia, jaskółka brzegówka, gatunek jaskółki pospolicie występujący w Polsce;

brzemienność /bʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
preñez
  (książkowy) ciąża
importancia, peso
  (przenośnie, przenośnia) znaczenie, waga, ważność

brzemienny /bʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
embarazada, encinta, preñada
  (tylko (rodzaj żeński)) (książkowy) o kobiecie: ciężarna

brzemię /ˈbʒɛ̃mʲjɛ/ (n)
peso
  (dawniej, dawny) ciężar dźwigany na plecach lub oburącz przed sobą
  coś, co jest trudne do zniesienia

brzmienie /ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
sonido
  zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu

brzoskwinia /bʒɔsˈkfʲĩɲa/ (n)
melocotón, durazno
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc brzoskwini (1.1)

brzoza /ˈbʒɔza/ (n)
abedul
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny brzozowatych;

brzoza omszona /bʒˈɔza ɔmʃˈɔna/ (n)
abedul pubescente
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula pubescens Ehrh., gatunek mrozoodpornej brzozy rosnącej na wilgotnych glebach

brzuch /bʒux/ (n)
vientre, abdomen, barriga
  (anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;

brzuchomówca /ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a/ (n)
ventrílocuo
  (książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu

brzuszek /ˈbʒuʃɛk/ (n)
barriguita, tripita
  (zdrobniale) od: brzuch

brzuszek piwny /ˈbʒuʃɛk ˈpʲivnɨ/ (n)
barriga cervecera
  (żartobliwie) brzuch mężczyzny pijącego duże ilości piwa, wskazujący na takie skłonności

brzuszny /ˈbʒuʃnɨ/ (adj)
abdominal
  związany z brzuchem, dotyczący brzucha

brzydki /ˈbʒɨtʲci/ (adj)
feo, indecente, inmoral
  moralnie naganny, niezgodny z przyjętymi normami
feo, deforme
  subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych

brzydki jak grzech śmiertelny /ˈbʒɨtʲci ˈjaɡ ˈːʒɛxʲ ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
más feo que Picio
  (przestarzałe, przestarzały) bardzo brzydki

brzydki jak małpa /ˈbʒɨtʲci ˈjak ˈmawpa/ (adj)
feo como un sapo
  bardzo brzydki

brzydki jak noc /ˈbʒɨtʲci ˈjak ˈnɔʦ̑/ (adj)
feo como un pecado, feo como un sapo, más feo que la noche
  bardzo brzydki

brzydki jak noc listopadowa /ˈbʒɨtʲci ˈjak ˈnɔʦ̑ ˌlʲistɔpaˈdɔva/ (adj)
feo como un pecado, feo como un sapo, más feo que Picio
  (potocznie, potoczny) bardzo brzydki

brzydkie kaczątko /ˈbʒɨtʲcɛ kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ/ (n)
patito feo
  (przenośnie, przenośnia) ktoś brzydki i nielubiany, który nagle przemienia się w osobę niewiarygodnie piękną, o niesamowitym usposobieniu ducha

brzydota /bʒɨˈdɔta/ (n)
fealdad
  nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna

brzytwa /ˈbʒɨtfa/ (n)
navaja de afeitar, navaja barbera
  ostry nóż do usuwania zarostu;

brzęczyk /ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
zumbador
  (technologia, technika, techniczny) elektryczne urządzenie akustyczne wytwarzające charakterystyczny dźwięk (brzęczenie)

brzęk /bʒˈɛŋk/ (n)
mostajo de perucos
  (botanika, botaniczny) drzewo o liściach podobnych do przejściowych między głogiem a klonem
zumbido, sonido
  przytłumiony, wibrujący dźwięk

bród /brut/ (n)
vado
  płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

brąz /brɔ̃w̃s/ (n)
bronce
  (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
  przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)

brązowy /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
marrón, castaño, pardo
  mający kolor brązu;
de bronce
  o sportowcach: ten, który zdobył brązowy (1.1) medal
  wykonany z brązu, zrobiony z brązu

brązowy medal /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ ˈmɛdal/ (n)
medalla de bronce
  medal przyznawany za trzecie miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp.

buddysta /budˈːɨsta/ (n)
budista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu

buddystka /budˈːɨstka/ (n)
budista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje buddyzm

buddyzm /ˈbudːɨsm̥/ (n)
budismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;

budka telefoniczna /ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
cabina telefónica
  (telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym;

budowa /buˈdɔva/ (n)
construcción, obra
  wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu
  (potocznie, potoczny) miejsce wykonywania obiektu budowlanego, plac budowy (1.1)
  odbudowa, rozbudowa i nadbudowa obiektu budowlanego
complexión, constitución
  wzajemne powiązania i rozmieszczenie części składowych pełnej całości, struktura, kształt, proporcje przedmiotu, ciała, anatomia

budować /buˈdɔvaʨ̑/ (v)
construir, edificar, erigir, levantar
  tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje
componer, constituir, formar
  składać się na coś; być budulcem, składnikiem czegoś

budować zamki na lodzie /buˈdɔvaʥ̑ ˈzãmʲci na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (v)
hacer castillos en el aire, hacer castillos de naipes
  (przenośnie, przenośnia) opierać się na kruchych, niepewnych podstawach; snuć plany, projekty, które nie mają szans na urzeczywistnienie się; marzyć

budynek /buˈdɨ̃nɛk/ (n)
edificio
  (architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej

budyń /ˈbudɨ̃ɲ/ (n)
pudin, pudín
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków;

budzik /ˈbuʥ̑ik/ (n)
despertador
  zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory

budzić /ˈbuʥ̑iʨ̑/ (v)
despertar
  wywoływać jakieś uczucia
  przerywać czyjś sen
despertarse
  przestawać spać

budżet /ˈbuḍʒɛt/ (n)
presupuesto
  (ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;

bufon /ˈbufɔ̃n/ (n)
chulo, fardón, vacilón
  człowiek zarozumiały, pyszny, pretensjonalny

buk /buk/ (n)
haya
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny bukowatych;

bukiecik /bukʲˈɛtɕik/ (n)
ramito
  (zdrobniale) od: bukiet

bukiew /ˈbucɛf/ (n)
hayuco
  (botanika, botaniczny) owoc/owoce buka;

bukszpan /ˈbukʃpãn/ (n)
boj
  (botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach;

bukszpryt /ˈbukʃprɨt/ (n)
bauprés
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;

buldog /ˈbuldɔk/ (n)
buldog, dogo
  (kynologia, kynologiczny) typ psa mocnej budowy, z krótką kufą pierwotnie wykorzystywanego do walk z bykami, obecnie jako pies stróżujący lub do towarzystwa;

buldożer /buldˈɔʒɛr/ (n)
buldócer
  (budownictwo) (maszynoznawstwo) pojazd z lemieszem, używany do równania terenu oraz niszczenia budynków;

bulgur /bˈulɡur/ (n)
bulgur
  (spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej;

bulimia /buˈlʲĩmʲja/ (n)
bulimia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;

bulimiczny /bˌulimˈitʃnɨ/ (adj)
bulímico
  dotyczący bulimii lub bulimików, właściwy bulimii lub bulimikom

bulimik /bulˈimik/ (n)
bulímico
  mężczyzna cierpiący na bulimię

bulić /ˈbulʲiʨ̑/ (v)
aflojar, largar, soltar
  (potocznie, potoczny) płacić dużą sumę pieniędzy

bulla /ˈbulːa/ (n)
bula
  dokument papieski;
  okrągła metalowa pieczęć przytwierdzana niegdyś do oficjalnego dokumentu papieskiego (1.1)

bulwa /ˈbulva/ (n)
pataca, tupinambo
  (botanika, botaniczny) słonecznik bulwiasty;
bulbo
  (botanika, botaniczny) zgrubiała część korzenia lub pędu;

bulwar /ˈbulvar/ (n)
baluarte, bastión
  (historia, historyczny, historycznie) element fortyfikacji stałej w postaci wysuniętej budowli ziemnej o kształcie pięciokątnym, wykorzystywanej jako stanowisko artylerii
bulevar, paseo, avenida
  (książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym
malecón, muelle
  obmurowanie zabezpieczające brzeg rzeki lub morza lub ulica nadbrzeżna koło tego obmurowania

bumerang /bumˈɛraŋk/ (n)
bumerán, búmeran
  płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;

bunkier /ˈbũŋʲcɛr/ (n)
búnker
  (wojskowość, wojskowy) schron, zwykle żelbetowy

bunt /bũnt/ (n)
motín, rebelión, revuelta
  wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi

buntowniczy /bˌuntɔvɲˈitʃɨ/ (adj)
rebelde
  będący wyrazem buntu, sprzeciwu
sedicioso
  skłonny do buntu

buntownik /buntˈɔvɲik/ (n)
rebelde
  osoba buntująca się, uczestnicząca w buncie

burak /ˈburak/ (n)
remolacha
  (botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;

burak cukrowy /ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
remolacha azucarera
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier;

burak ćwikłowy /bˈurak tɕfikwˈɔvɨ/ (n)
remolacha roja
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grupa kultywarów podgatunku buraka zwyczajnego; burak o wyraźnie czerwonej barwie, wykorzystywany szeroko w kulinariach, o cennych właściwościach odżywczych;

burda /ˈburda/ (n)
altercado, revuelta
  głośna, wulgarna awantura, często z bijatyką

burdel /ˈburdɛl/ (n)
follón
  (pospolicie) (grubiański, grubiańsko) brak porządku
prostíbulo, burdel, lupanar, casa de putas
  (pospolicie) dom publiczny

burkini /burʲˈcĩɲi/ (n)
burkini
  strój kąpielowy dla kobiet, które nie chcą lub ze względów religijnych nie mogą nadmiernie odsłaniać ciała;

burkiński /burʲˈcĩj̃sʲci/ (adj)
burkinés
  odnoszący się do Burkiny Faso, państwa w Afryce

burmistrz /ˈburmʲisṭʃ/ (n)
alcalde
  (administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;

burnus /ˈburnus/ (n)
albornoz, chilaba
  rodzaj wierzchniego wełnianego okrycia z kapturem i bez rękawów noszonego przez Arabów i przez oddziały spahisów

burrito /burˈitɔ/ (n)
burrito
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa meksykańska, pszenna tortilla z farszem na bazie fasoli;

bursztyn /ˈburʃtɨ̃n/ (n)
ámbar
  (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;

burta /ˈburta/ (n)
banda
  bok statku;

burza /ˈbuʒa/ (n)
tormenta
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);

burza piaskowa /bˈuʒa pʲaskˈɔva/ (n)
tormenta de arena, tormenta de polvo
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;

burza w szklance wody /ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ/ (n)
una tormenta en un vaso de agua, tormenta en un vaso de agua
  zamęt wywołany z błahych powodów

burżuazja /ˌburʒuˈ<sup>w</sup>azʲja/ (n)
burguesía
  ogół przedsiębiorców i osób zamożnych od XV wieku;

busola /buˈsɔla/ (n)
brújula
  kompas służący do wskazywania stron świata

bustrofedon /ˌbustrɔˈfɛdɔ̃n/ (n)
bustrofedon
  sposób pisania w kolejnych wierszach tekstu na przemian: raz od prawej do lewej, raz od lewej do prawej przy odwracaniu również samych liter;

buszmeński /buʃmˈɛɲski/ (adj)
bosquimano
  związany z Buszmenami, dotyczący Buszmenów

but /but/ (n)
zapato, calzado
  część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy;

butan /ˈbutãn/ (n)
butano
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;

butelka /buˈtɛlka/ (n)
botella, frasco
  szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców

butonierka /bˌutɔɲʲˈɛrka/ (n)
ojal
  (krawiectwo) niewielki otwór na guzik w lewej klapie marynarki lub żakietu na wysokości obojczyka; obecnie często fabrycznie zaszyty;

buzia /ˈbuʑa/ (n)
carita
  (potocznie, potoczny) twarz
boquita
  (potocznie, potoczny) usta

buława /buˈwava/ (n)
bastón
  krótka laska zakończona ozdobną gałką, będąca dawniej symbolem władzy hetmańskiej, obecnie oznaką władzy marszałkowskiej

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (adj)
búlgaro
  związany z Bułgarią lub Bułgarami

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (n)
búlgaro
  język urzędowy Bułgarii;

bułka tarta /bˈuwka tˈarta/ (n)
pan rallado
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) sucha, starta zwykła bułka typu kajzerka, służąca m.in. do panierowania lub wysypywania form piekarskich

bułka z masłem /ˈbuwka ˈz‿maswɛ̃m/ (n)
pan comido
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania

byczek /ˈbɨʧ̑ɛk/ (n)
bagre, pez gato
  (potocznie, potoczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) Ameiurus nebulosus, sumik karłowaty
añojo, becerro, novillo
  (potocznie, potoczny) młody byk
torito
  (zdrobniale) od: byk

byczenie się /bɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ‿ɕɛ/ (n)
haraganear, haraganería, holgazanear, holgazanería
  (rzeczownik odczasownikowy) od: byczyć się

bydło /ˈbɨdwɔ/ (n)
chusma, ganado
  (przenośnie, przenośnia) (obraźliwie) określenie ludzi zachowujących się w sposób przywodzący na myśl zachowanie stada bydła (1.1)
ganado
  (rolnictwo, rolniczy) (zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;

byk /bɨk/ (n)
falta
  (potocznie, potoczny) błąd w tekście, najczęściej ortograficzny
toro
  (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia itp.

bywać /ˈbɨvaʨ̑/ (v)
asistir, frecuentar
  (książkowy) być często w jakimś miejscu, przebywać gdzieś, brać udział w czymś
frecuentar, visitar
  (książkowy) utrzymywać z kimś kontakty towarzyskie, odwiedzać go
ocurrir, suceder
  (książkowy) zdarzać się
soler estar, soler ser
  (książkowy) znajdować się co jakiś czas w jakiejś sytuacji, w jakimś stanie

być /bɨʨ̑/ (v)
ser, estar
  istnieć; trwać

być bardziej papieskim niż papież /bˈɨdʑ bˈardʑɛj papʲˈɛskim ɲˈiʃ pˈapʲɛʃ/ (idiom)
ser más papista que el papa
  wykazywać większą gorliwość w jakiejś sprawie, jakimś działaniu, niż jest to wymagane czy potrzebne

być bez grosza przy duszy /ˈbɨʥ̑ bɛz‿ˈɡrɔʃa pʃɨ‿ˈduʃɨ/ (v)
estar sin blanca, no tener blanca
  nie mieć żadnych pieniędzy

być jedną nogą na tamtym świecie /ˈbɨʨ̑ ˈjɛdnɔ̃w̃ ˈnɔɡɔ̃w̃ na‿ˈtãmtɨ̃mʲ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑ɛ/ (v)
estar con un pie en el cajón, estar entre la vida y la muerte
  być bardzo chorym, być umierającym

być może /bˈɨtɕ mˈɔʒɛ/
quizá, quizás, tal vez, capaz
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

być na fali /ˈbɨʨ̑ na‿ˈfalʲi/ (v)
estar piripi, estar tararí
  (związek frazeologiczny) (pospolicie) (eufemistycznie) być pijanym
estar en la cresta de la ola
  (związek frazeologiczny) mieć powodzenie, wzbudzać uznanie

być oczkiem w głowie /ˈbɨʨ̑ ˈɔʧ̑ʲcɛ̃m ˈv‿ɡwɔvʲjɛ/ (idiom)
ser el ojito derecho, ser el ojo derecho
  być czyimś ulubieńcem

być przy zdrowych zmysłach /ˈbɨʨ̑ pʃɨ‿ˈzdrɔvɨγ ˈzmɨswax/ (v)
estar en su juicio, estar en sus cabales
  być zdrowym psychicznie, zachowywać równowagę, postępować zgodnie ze zdrowym rozsądkiem

być w błędzie /ˈbɨʥ̑ ˈv‿bwɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (idiom)
estar equivocado
  mylić się, nie mieć racji

być w siódmym niebie /ˈbɨʨ̑ ˈfʲ‿ɕudmɨ̃mʲ ˈɲɛbʲjɛ/ (idiom)
estar en el séptimo cielo
  być z czegoś bardzo zadowolonym, uradowanym

być w swoim żywiole /ˈbɨʨ̑ ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm ʒɨˈvʲjɔlɛ/ (v)
estar en su elemento
  znajdować się w doskonałym dla siebie środowisku, czuć się świetnie w jakiejś sytuacji

być świętszym od papieża /bˈɨtɕ ɕfʲˈɛntʃɨm ɔt papʲˈɛʒa/ (v)
más justo que el Papa
  wykazywać większą gorliwość w jakiejś sprawie, jakimś działaniu, niż jest to wymagane czy potrzebne

były /ˈbɨwɨ/ (adj)
antiguo, ex
  taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli

bzdura /ˈbzdura/ (n)
disparate, sandez
  coś nieprawdziwego, niedorzecznego

bzik /bʲʑik/ (n)
manía, chifladura, locura
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) mania, lekkie szaleństwo, dziwactwo

bzykanie /bzɨˈkãɲɛ/ (n)
polvo, viaje
  (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) odbywanie stosunku płciowego
zumbido
  dźwięk wydawany przez owady, np. pszczoły

bób /bup/ (n)
haba
  (botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach;
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona tej rośliny (1.1) wykorzystywane w sztuce kulinarnej

bóbr /bupr̥/ (n)
castor
  (zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;

bóg /buk/ /bɔˈgɔvʲɛ/ (n)
dios
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

bójka /ˈbujka/ (n)
riña, camorra, trifulca
  awantura połączona z biciem;

ból /bul/ (n)
dolor
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
pena, dolor
  (psychologia, psychologiczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne

bączek /ˈbɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
bote, chinchorro
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielka łódź wiosłowa;

bądź /bɔ̃ɲʨ̑/ (conjunction)
bien, o, sea, ya
  występuje w wyliczeniach w postaci bądź…, bądź… (poprzedza każdy element wyliczenia), wskazując na równorzędność elementów i możliwość wyboru/zaistnienia jednego z nich
  łączy zdania współrzędne (lub równorzędne części zdań), wskazując na występującą możliwość wyboru/wystąpienia jednego z wymienionych zdarzeń/przedmiotów

bądź /bɔ̃ɲʨ̑/ (particle)
-quiera
  łączy się z wyrazami kto, co, jak, gdzie, kiedy, dokąd, skąd, wskazując na nieokreśloność osoby, przedmiotu, sposobu, miejsca

bąk /bɔ̃ŋk/ (n)
tábano
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek;
abejorro
  (potocznie, potoczny) trzmiel lub inny buczący owad
pedo, cuesco
  (potocznie, potoczny) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii
chinchorro
  (wioślarstwo) mała łódź; bączek
peonza, trompo
  rodzaj wirującej zabawki;

bękart /ˈbɛ̃ŋkart/ (n)
bastardo
  (pogardliwie) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);

błagalny /bwaɡˈalnɨ/ (adj)
suplicante, implorante
  wyrażający pokorną prośbę

błagać /ˈbwaɡaʨ̑/ (v)
rogar, implorar
  żarliwie, usilnie prosić

błahy /ˈbwaxɨ/ (adj)
insignificante, baladí, fútil
  nieistotny, nieznaczący, niemający dużej wartości, niegodny większej uwagi

błazen /ˈbwazɛ̃n/ (n)
bufón
  (historia, historyczny, historycznie) zawodowy nadworny żartowniś i prześmiewca zabawiający króla;
bufón, payaso
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto jest przesadnie wesoły lub nadmiernie dowcipkuje

błogosławieństwo /ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
bendición, aprobación
  (podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu
bendición
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece
  sprzyjanie, przychylność, pomyślność

błogosławiona /bwˌɔɡɔswavʲˈɔna/ (n)
beata
  zmarła kobieta lub dziewczyna uznana przez kościół lub społeczność za godną kultu

błogosławiony /bwˌɔɡɔswavʲˈɔnɨ/ (n)
beato
  (kościelny) ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu;

błogosławić /bwˌɔɡɔswˈavitɕ/ (v)
bendecir
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa

błona bębenkowa /ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
tímpano
  (anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;

błona dziewicza /ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a/ (n)
himen
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;

błona śluzowa /ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/ (n)
mucosa
  (anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;

błonica /bwɔ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
difteria
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna, której objawami są zapalenie błon śluzowych gardła i szarawe, włókniste naloty;

błonica sałatowa /bwɔ̃ˈɲiʦ̑a ˌsawaˈtɔva/ (n)
lamilla, lechuga de mar
  (botanika, botaniczny) Ulva lactuca, gatunek błonicy, o plesze przyczepionej do podłoża, przypominającej kształtem sałatę, jadany, głównie w Japonii, jako jarzyna

błonnik /ˈbwɔ̃ɲːik/ (n)
fibra alimentaria
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) odgrywający ważną rolę w prawidłowym funkcjonowaniu przewodu pokarmowego kompleks substancji pochodzenia roślinnego nieulegający trawieniu przez enzymy przewodu pokarmowego człowieka i zwierząt monogastrycznych;
celulosa
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy polisacharydów

błota /ˈbwɔta/ (n)
marisma, marjal, pantano
  obszar bagienny

błotnik /ˈbwɔtʲɲik/ (n)
aleta, guardabarros
  część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół

błoto /ˈbwɔtɔ/ (n)
barro, lodo
  mieszanina ziemi i wody;

błyskawica /ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a/ (n)
relámpago
  zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi

błyskawicznie /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
instantáneamente, rápidamente
  bardzo szybko, prędko

błąd /bwɔ̃nt/ (n)
error
  niezgodność z zasadami, założeniami
  działanie, które przynosi złe skutki

błąd ortograficzny /ˈbwɔ̃nt ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
falta de ortografía, falta
  błąd w pisowni – niewłaściwe napisanie wyrazu, niezgodne z przyjętymi dla danego języka normami ortograficznymi;

błędne koło /ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ/ (n)
círculo vicioso
  (logika, logiczny) błąd logiczny polegający na wyprowadzeniu wniosku z przesłanki, a następnie uzasadnieniu jej za pomocą tego wniosku;

błędnie /ˈbwɛ̃ndʲɲɛ/ (adv)
erróneamente, equivocadamente
  w sposób błędny

błędny /ˈbwɛ̃ndnɨ/ (adj)
erróneo, falso, incorrecto
  zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny

błękitna krew /bwɛ̃ŋʲˈcitna ˈkrɛf/ (idiom)
sangre azul
  pochodzenie arystokratyczne

błękitna planeta /bwɛ̃ŋʲˈcitna plãˈnɛta/ (n)
planeta azul
  (peryfrastyczny) (książkowy) Ziemia

błękitne hełmy /bwɛ̃ŋʲˈcitnɛ ˈxɛwmɨ/ (n)
cascos azules
  żołnierze sił pokojowych ONZ wysyłani na tereny objęte wojną w celu przywrócenia pokoju

błękitnooki /ˌbwɛ̃ŋʲcitnɔˈːci/ (adj)
de ojo azul, ojigarzo, ojizarco
  taki, który ma błękitne oczy

błękitny /bwɛ̃ŋʲˈcitnɨ/ (adj)
azul, celeste, cerúleo
  mający kolor intensywnie niebieski

cache /tsˈaxɛ/ (n)
caché
  (informatyka, informatyczny) pamięć podręczna; pamięć przechowująca dane po to, by dostęp do nich był szybszy;

cache-pot /kaʃ.'po/ (n)
cubretiestos
  ażurowy koszyk lub ceramiczne naczynie do dekorowania doniczki;

cal /ʦ̑al/ (n)
pulgada
  pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;

call center /kˈɔl tsˈɛntɛr/ (n)
centro de llamadas
  wydzielony dział firmy lub specjalistyczna instytucja przystosowana do telefonicznej obsługi klientów;

cannelloni /kˌannɛllˈɔɲi/ (n)
canelón
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski makaron w postaci rurek o średnicy około trzech cm, podawany często z farszem;

capoeira /tsˌapɔɛˈira/ (n)
capoeira
  (sport, sportowy) brazylijska sztuka walki;

capstrzyk /ˈʦ̑apsṭʃɨk/ (n)
retreta
  przemarsz wieczorny, często z orkiestrą i z pochodniami małego oddziału wojskowego lub związkowego ulicami miasta dla uczczenia jakiejś uroczystości, która ma się odbyć następnego dnia.
  sygnał na bębnie lub trąbce ogłaszający czas spoczynku w wojsku, obozach ćwiczebnych dla młodzieży itp.

car /ʦ̑ar/ (n)
zar
  (historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);

carewicz /ʦ̑aˈrɛvʲiʧ̑/ (n)
zarévich
  syn cara

caryca /tsarˈɨtsa/ (n)
zarina
  (historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji
  (historia, historyczny, historycznie) żona cara

casanova /tsˌasanˈɔva/ (n)
casanova
  (pejoratywnie, pejoratywny) bałamut, uwodziciel

cała nuta /tsˈawa nˈuta/ (n)
redonda
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta stanowiąca podstawową wartość rytmiczną;

całka nieoznaczona /ˈʦ̑awka ˌɲɛɔznaˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
integral indefinida
  (matematyka, matematyczny) pojęcie odwrotne do pochodnej;

całka oznaczona /ˈʦ̑awka ˌɔznaˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
integral definida
  (matematyka, matematyczny) pole między wykresem funkcji a osią odciętych wzięte ze znakiem plus dla obszaru nad osią i minus dla obszaru pod osią;

całkiem /ˈʦ̑awʲcɛ̃m/ (adv)
completamente, totalmente
  w sposób całkowity, zupełny, pełny
bastante, bien
  w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę

całkowanie /tsˌawkɔvˈaɲʲɛ/ (n)
integración
  (matematyka, matematyczny) wykonywanie operacji matematycznej przy użyciu całek

całkowicie /ˌʦ̑awkɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (adv)
completamente, enteramente
  w sposób całkowity, pełny, bez reszty

całkowity /ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ/ (adj)
entero
  (matematyka, matematyczny) będący liczbą całkowitą, czyli dodatnią lub ujemną wielokrotnością jeden, albo zerem
total, completo, entero
  taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy

całoletni /ˌʦ̑awɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
de todo el verano
  taki, który trwa całe lato

całować /ʦ̑aˈwɔvaʨ̑/ (v)
besar
  dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś

całun /tsˈawun/ (n)
mortaja, sudario
  (kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku;

cały /ˈʦ̑awɨ/ (adj)
todo, grande
  duży, wielki
todo, único
  jedyny, wyłączny
intacto, indemne, íntegro
  nie uszkodzony
todo, entero, íntegro
  zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni

cały boży dzień /ˈʦ̑awɨ ˈbɔʒɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (idiom)
todo el santo día
  przez cały długi dzień; od rana do wieczora

cały i zdrowy /ˈʦ̑awɨ i‿ˈzdrɔvɨ/ (adj)
sano y salvo
  o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory

całymi dniami /tsawˈɨmi dɲʲˈami/ (adv)
durante día, día entero
  przez wiele dni, bardzo długo

ce /ʦ̑ɛ/ (n)
ce
  nazwa litery c / C

ceber /ˈʦ̑ɛbɛr/ (n)
tina
  (dawniej, dawny) duże, drewniane naczynie do noszenia wody i trunków;

cebula /ʦ̑ɛˈbula/ (n)
cebolla
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z rośliny (1.1)
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;

cebulka /tsɛbˈulka/ (n)
cebolla
  (botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych

cecha /ˈʦ̑ɛxa/ (n)
característica
  (matematyka, matematyczny) (zobacz) cecha logarytmu
rasgo, carácter
  parametr opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób

cedować /ʦ̑ɛˈdɔvaʨ̑/ (v)
ceder
  zrzekać się swoich praw lub obowiązków na rzecz kogoś innego

cedr /ʦ̑ɛtr̥/ (n)
cedro
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodzaju (1.1)

cegielnia /ʦ̑ɛˈɟɛlʲɲa/ (n)
tejar
  wytwórnia cegły oraz innych materiałów budowlanych z gliny;

cegła /ˈʦ̑ɛɡwa/ (n)
ladrillo
  (budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;
tocho
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) bardzo gruba i nudna książka lub dokument

ceklownik /ʦ̑ɛkˈlɔvʲɲik/ (n)
noctámbulo, noctívago
  (staropolski) nocny włóczęga

cel /ʦ̑ɛl/ (n)
objetivo, blanco
  to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
objetivo, meta, objeto, propósito
  to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))

cel uświęca środki /ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci/ (proverb)
el fin justifica los medios
  można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel

cela /ˈʦ̑ɛla/ (n)
celda
  pokój więźnia w więzieniu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha

celestyn /ʦ̑ɛˈlɛstɨ̃n/ (n)
celestina, celestita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan strontu;

celibat /ʦ̑ɛˈlʲibat/ (n)
celibato
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych;

cella /ˈʦ̑ɛlːa/ (n)
cela, cella
  (architektura, architektoniczny) w starożytnych świątyniach greckich i rzymskich część, w której znajdował się posąg bóstwa;

cellulit /ʦ̑ɛˈlulʲit/ (n)
celulitis
  nieprawidłowe rozmieszczenie tkanki tłuszczowej, którego efektem jest nierówna i pofałdowana powierzchnia skóry ud, bioder, kolan, pośladków i/lub ramion;

cellulitis /ˌʦ̑ɛluˈlʲitʲis/ (n)
celulitis
  (medycyna, medyczny) zapalenie tkanki łącznej;

celnik /ˈʦ̑ɛlʲɲik/ (n)
aduanero
  osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy

celofan /ʦ̑ɛˈlɔfãn/ (n)
celofán
  przezroczyste i wytrzymałe tworzywo sztuczne otrzymywane z celulozy;

celować /ʦ̑ɛˈlɔvaʨ̑/ (v)
apuntar
  mierzyć do celu

celownik /ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik/ (n)
dativo
  (gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;
visor
  część aparatu fotograficznego umożliwiająca wstępne kadrowanie obrazu
mira
  urządzenie ułatwiające celowanie z broni;

celowo /ʦ̑ɛˈlɔvɔ/ (adv)
deliberadamente, adrede, aposta, expresamente
  w sposób celowy

celtycki /ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
céltico
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą

cement /ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt/ (n)
cemento
  hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina)

cementować /tsˌɛmɛntˈɔvatɕ/ (v)
cementar
  (budownictwo) zalewać cementem, spajać za pomocą cementu

cementyt /ʦ̑ɛ̃ˈmɛ̃ntɨt/ (n)
cementita
  (technologia, technika, techniczny) faza międzymetaliczna występująca w stopach żelaza z węglem;

cena /ˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
precio
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar

cennik /ˈʦ̑ɛ̃ɲːik/ (n)
lista de precios, tarifa
  (handel, handlowy) spis towarów wraz z ich cenami
tarifa
  (handel, handlowy) spis usług wraz z opłatami za nie

cenny /ˈʦ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
precioso, valioso
  mający dużą wartość

cenobium /tsɛnˈɔbjum/ (n)
cenobio
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dom zakonny cenobitów
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wspólnotowa forma życia zakonnego
cenobio, coenobium
  (biologia, biologiczny) skupienie komórek glonów;

cenotaf /ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf/ (n)
cenotafio
  (książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;

cent /ʦ̑ɛ̃nt/ (n)
céntimo
  (jednostka monetarna) moneta zdawkowa, jedna setna m.in. dolara, euro, lita, rupii, randa;

centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (n)
centauro
  (mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;

centrala /ʦ̑ɛ̃nˈtrala/ (n)
centralita
  budynek lub pomieszczenie kierujące łącznością
  urządzenie sterujące połączeniami telekomunikacyjnymi;
cuartel general, central
  główna siedziba jakiejś firmy lub instytucji

centralista /ˌʦ̑ɛ̃ntraˈlʲista/ (n)
centralista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik centralizmu

centralny /ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ/ (adj)
central, principal
  główny
central
  znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka

centrum /ˈʦ̑ɛ̃ntrũm/ (n)
centro
  środkowa część czegoś

centrum handlowe /tsˈɛntrum xandlˈɔvɛ/ (n)
centro comercial
  (handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi

centurion /ʦ̑ɛ̃nˈturʲjɔ̃n/ (n)
centurión
  (starożytność) (wojskowość, wojskowy) niższy oficer, dowódca centurii;

centymetr /ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/ (n)
centímetro
  miara długości; jedna setna metra;

cenzura /ʦ̑ɛ̃w̃ˈzura/ (n)
censura
  kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań;

cer /ʦ̑ɛr/ (n)
cerio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;

ceramika /ʦ̑ɛˈrãmʲika/ (n)
cerámica
  (potocznie, potoczny) ogół produktów ceramicznych – artystycznych, użytkowych lub technicznych
  dziedzina sztuki, rzemiosła i przemysłu; sztuka wyrabiania przedmiotów z wypalonej gliny;

cerber /ˈʦ̑ɛrbɛr/ (n)
cancerbero, cerbero
  (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) groźny, czujny, nieustępliwy dozorca; człowiek ograniczający czyjąś swobodę
cerbero
  (sztuka) rzeźba, rysunek lub malowidło przedstawiające Cerbera

ceremonialny /ˌʦ̑ɛrɛ̃mɔ̃ˈɲalnɨ/ (adj)
ceremonial
  sztywnie wynikający z etykiety, z reguł grzecznościowych
  związany z uroczystością

cerować /ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
zurcir, remendar, apuntar
  wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie

certyfikat /ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat/ (n)
certificado
  dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia

cesarski /ʦ̑ɛˈsarsʲci/ (adj)
imperial, cesáreo
  dotyczący cesarza; dotyczący cesarstwa

cesarskie cięcie /ʦ̑ɛˈsarsʲcɛ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
cesárea
  (medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha;

cesarstwo /ʦ̑ɛˈsarstfɔ/ (n)
imperio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;

cesarz /ˈʦ̑ɛsaʃ/ (n)
emperador
  najwyższy stopień monarchiczny;

cesarzowa /ˌʦ̑ɛsaˈʒɔva/ (n)
emperatriz
  kobieta cesarz
  żona cesarza

cesja /tsˈɛsja/ (n)
cesión
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zrzeczenie się przez osobę prawną lub fizyczną praw do czegoś na rzecz innej osoby

cewka moczowa /ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva/ (n)
uretra
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;

cewnik /ˈʦ̑ɛvʲɲik/ (n)
catéter
  (medycyna, medyczny) cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków;

cez /ʦ̑ɛs/ (n)
cesio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;

chabeta /xabˈɛta/ (n)
ruco, rocín, jamelgo, arpa, chinga, garrapata
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) lichy, chudy koń

chaczapuri /xˌatʃapˈuri/ (n)
khachapuri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy;

chalcedon /xalˈʦ̑ɛdɔ̃n/ (n)
calcedonia f
  (mineralogia, mineralogiczny) skrytokrystaliczna odmiana kwarcu;

chamsa /xˈamsa/ (n)
jamsa
  (etnografia, etnograficzny) symbol szczęścia w formie otwartej dłoni, używany w wielu kulturach jako amulet;

chan /xãn/ (n)
kan
  (historia, historyczny, historycznie) głowa chanatu, tytuł oznaczający władcę w dawnych krajach Wschodu

chaos /ˈxaɔs/ (n)
caos
  nieporządek, bezład
  (matematyka, matematyczny) wrażliwość rozwiązań równań lub układów równań na niewielkie zaburzenia parametrów;
  (mitologia, mitologiczny) w kosmologii starożytnych Greków pierwotny stan materii, z którego powstał świat;

chaotycznie /xˌaɔtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
caóticamente
  (książkowy) w sposób nieuporządkowany, chaotyczny

chaotyczny /ˌxaɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
caótico
  będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany

chapeau bas /xapˈɛaw bˈas/ (interjection)
chapó
  „kapelusz z głowy” – zawołanie w dowód uznania, wyrażenie podziwu i szacunku dla jakiejś osoby i jej osiągnięć

charakter /xaˈraktɛr/ (n)
carácter
  (psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby

charakterologia /xˌaraktˌɛrɔlˈɔɡja/ (n)
caracterología
  dział psychologii, nauka o ludzkim charakterze

charakterystyczny /ˌxaraktɛrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
característico, típico, particular
  typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska
característico, singular
  wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów

charakteryzacja /ˌxaraktɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
caracterización
  (literacko) proces tworzenia postaci literackiej;
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) czynność zmiany wyglądu aktora, która nadaje mu zewnętrzne cechy granej postaci
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) rezultat charakteryzacji (1.1)

charytatywny /ˌxarɨtaˈtɨvnɨ/ (adj)
caritativo
  dobroczynny, wspierający biednych, potrzebujących i zagrożonych marginalizacją w życiu społecznym

charyzma /xaˈrɨzma/ (n)
carisma
  cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie

charyzmatyczny /xˌarɨzmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
carismático
  (socjologia, socjologiczny) obdarzony charyzmą, estymą

chata /ˈxata/ (n)
cabaña
  drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach

chałtura /xawˈtura/ (n)
chapuza
  dodatkowa, łatwa praca (szczególnie z dziedziny kultury, sztuki), ale zazwyczaj mało ambitna, wykonywana jedynie dla szybkiego zarobku, często niedbale
chapucería, chapuza
  efekt, produkt chałtury (1.1)

chałturzyć /xawˈtuʒɨʨ̑/ (v)
chapucear
  wykonywać dodatkową pracę w dziedzinie kultury i sztuki wyłącznie w celach zarobkowych, nie troszcząc się o poziom (artystyczny itp.)

chałupa /xaˈwupa/ (n)
fuego
  wiejski budynek mieszkalny, zwykle prymitywny

chcieć /xʲʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (modal)
querer, tener ganas
  odczuwać chęć zrobienia czegoś

chciwość /ˈxʲʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
avidez, codicia
  silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś

chciwy /ˈxʲʨ̑ivɨ/ (adj)
ávido, codicioso
  taki, który odznacza się chciwością

chemia /ˈxɛ̃mʲja/ (n)
química
  nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;

chemia organiczna /ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na/ (n)
química orgánica
  dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole;

chemiczka /xɛ̃ˈmʲiʧ̑ka/ (n)
química
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie chemii, kobieta zajmująca się chemią

chemiczny /xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
químico
  związany z chemią

chemik /ˈxɛ̃mʲik/ (n)
químico
  specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią

chemiluminescencja /ˌxɛ̃mʲilũmʲĩnɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
quimioluminiscencia
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) świecenie wywołane reakcją chemiczną;

chemioterapeutyczny /xˌɛmjɔtˌɛrapɛwtˈɨtʃnɨ/ (adj)
quimioterapéutico
  (medycyna, medyczny) związany z chemioterapią, dotyczący chemioterapii

chemioterapia /ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
quimioterapia
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;

chemosynteza /xˌɛmɔsɨntˈɛza/ (n)
quimiosíntesis
  (biologia, biologiczny) proces przyswajania dwutlenku węgla w oparciu o energię pochodzącą nie ze światła, ale z utleniania prostych związków organicznych lub metanu; występuje u niektórych grzybów i bakterii;

chemotaksja /ˌxɛ̃mɔˈtaksʲja/ (n)
quimiotaxis
  (biologia, biologiczny) ruch drobnych organizmów lub komórek (np. leukocytów czy plemników) w określonym kierunku pod wpływem różnej wielkości stężenia danej substancji chemicznej w różnych miejscach;

cherub /ˈxɛrup/ (n)
querubín, querube
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) (zobacz) cherubin

cherubin /xɛˈrubʲĩn/ (n)
querubín, querube
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) w tradycji judeochrześcijańskiej potężne anioły, często w bezpośredniej bliskości Boga;

chełpliwy /xɛwplˈivɨ/ (adj)
jactancioso
  skłonny do przechwalania się i wynoszenia nad innych

chia /ˈʧ̑ʲi<sup>j</sup>a/ (n)
chía
  (botanika, botaniczny) Salvia hispanica, inne określenie szałwii hiszpańskiej

chihuahua /ˌxʲixu<sup>w</sup>aˈxu<sup>w</sup>a/ (n)
chihuahua, perro chihuahua
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów do towarzystwa;

chilijski /ʧ̑ʲiˈlʲijsʲci/ (adj)
chileno
  odnoszący się do państwa Chile

chimera /xʲĩˈmɛra/ (n)
quimera
  (biologia, biologiczny) organizm składający się z tkanek o różnych genotypach;
  (ichtiologia, ichtiologiczny) morska ryba głębinowa z rodzaju Chimaera;
  (paleontologia, paleontologiczny) rzekomy takson opisany na podstawie skamieniałości dwóch gatunków
quimera, ilusión
  (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego
capricho
  (przenośnie, przenośnia) kaprys, wybryk, zachcianka, dziwactwo

chinina /xʲĩˈɲĩna/ (n)
quinina
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;

chip /ʧ̑ʲip/ (n)
chip
  (elektronika, elektroniczny) układ scalony

chipset /tʃˈipsɛt/ (n)
chipset
  (elektronika, elektroniczny) grupa specjalistycznych układów scalonych, przeznaczonych do wspólnej pracy;

chiromancja /çˌirɔmˈantsja/ (n)
quiromancia
  (ezoteryka) sztuka wróżenia i odczytywania charakteru człowieka z bruzd na jego dłoniach

chirurg /ˈxʲirurk/ (n)
cirujano, operador
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami

chirurg ogólny /ˈxʲirurk ɔˈɡulnɨ/ (n)
cirujano general
  (medycyna, medyczny) (zobacz) chirurg

chirurgia /xʲiˈrurʲɟja/ (n)
cirugía
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;

chirurgia kosmetyczna /xʲiˈrurʲɟja ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑na/ (n)
cirugía cosmética
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chirurgia plastyczna /xʲiˈrurʲɟja plaˈstɨʧ̑na/ (n)
cirugía plástica
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chirurgiczny /ˌxʲirurʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
quirúrgico
  związany z chirurgią, dotyczący chirurgii lub chirurgów
de cirujano
  (potocznie, potoczny) charakteryzujący się precyzją, dokładnie odmierzony, wycelowany

chiton /ˈxʲitɔ̃n/ (n)
manto, quitón
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: lniana i wełniana szata zszyta po bokach, spięta na ramionach;
quitón
  (zoologia, zoologiczny) mięczak z rodzaju chitonów;

chitozan /çitˈɔzan/ (n)
chitosán, quitosano
  (biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny;

chitynowy /çˌitɨnˈɔvɨ/ (adj)
quitinoso
  związany z chityną, dotyczący chityny, składający się z chityny

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (adj)
chino
  odnoszący się do Chin lub Chińczyków

chlać /xlaʨ̑/ (v)
pimplar, trasegar
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) pić, zwłaszcza alkohol

chleb /xlɛp/ (n)
pan
  pieczywo z mąki, wody i drożdży;

chleb powszedni /ˈxlɛp ːɔˈfʃɛdʲɲi/ (n)
el pan de cada día
  (przenośnie, przenośnia) rzecz zwykła, codzienna, niebudząca zdziwienia, często się zdarzająca; nic nadzwyczajnego

chlebak /ˈxlɛbak/ (n)
panera
  średniej wielkości pojemnik, w którym przechowuje się pieczywo;
macuto, morral
  średniej wielkości torba z paskiem, na prowiant;

chlew /xlɛf/ (n)
pocilga
  pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń;
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym panuje bałagan i jest brudno

chlor /xlɔr/ (n)
cloro
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;

chlorek /ˈxlɔrɛk/ (n)
cloruro
  (chemia, chemiczny) sól kwasu solnego;

chloro- /ˈxlɔrɔ/ (prefix)
cloro-
  (chemia, chemiczny) przedrostek w nazwie związku organicznego w nomenklaturze chemicznej wskazujący na obecność atomu chloru w cząsteczce

chlorofil /xlɔˈrɔfʲil/ (n)
clorofila
  organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor;

chloroform /xlɔˈrɔfɔrm/ (n)
cloroformo, triclorometano
  (chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;

chlorować /xlɔrˈɔvatɕ/ (v)
clorar
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) traktować coś chlorem lub związkiem, który wydziela chlor

chlorowy /xlɔrˈɔvɨ/ (adj)
clórico
  (chemia, chemiczny) dotyczący chloru, związany z chlorem, zawierający chlor

chmiel /xmʲjɛl/ (n)
lúpulo
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1)

chmura /ˈxmura/ (n)
nube
  (meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;

chmurka /ˈxmurka/ (n)
nubecilla, nubecita
  (zdrobniale) od: chmura

chmurny /xmˈurnɨ/ (adj)
nublado
  pokryty chmurami
lúgubre, triste
  sprawiający ponure wrażenie

chochla /ˈxɔxla/ (n)
cazo, cucharón
  duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy;

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (conjunction)
aunque
  robić coś pomimo jakiegoś niekorzystnego faktu lub nie robić mimo sprzyjającego

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (particle)
al menos, por lo menos, siquiera
  przynajmniej, bodaj, choć, co najmniej

chodnik /ˈxɔdʲɲik/ (n)
galería
  (górnictwo, górniczy) wydrążony tunel w kopalni;
alfombra
  długi dywan do przykrywania tylko miejsca, po którym się chodzi;
acera, banqueta
  wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;

chodzić /ˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
caminar, ir, marchar
  poruszać się za pomocą nóg

chodzić spać z kurami /ˈxɔʥ̑iʨ̑ ˈspaʨ̑ s‿kuˈrãmʲi/ (v)
acostarse con las gallinas
  chodzić spać bardzo wcześnie

chodząca encyklopedia /xɔˈʣ̑ɔ̃nʦ̑a ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
enciclopedia ambulante, enciclopedia andante
  osoba bardzo inteligentna, posiadająca dużą wiedzę z wielu dziedzin

choina /xɔˈina/ (n)
pino bermejo, pino silvestre
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus sylvestris L., gatunek wiecznie zielonego drzewa z rodziny sosnowatych

choinka /xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
árbol de Navidad
  choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;

cholangiopankreatografia /xˌɔlaŋɡʲˌɔpaŋkrˌɛatɔɡrˈafja/ (n)
colangiopancreatografía
  (medycyna, medyczny) obrazowe badanie dróg żółciowych i trzustki

cholera /xɔˈlɛra/ (n)
cólera
  (medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;

choleryk /xɔˈlɛrɨk/ (n)
polvorilla
  człowiek o gwałtownym, wybuchowym usposobieniu

cholesterol /ˌxɔlɛˈstɛrɔl/ (n)
colesterol
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;

cholewa /xɔˈlɛva/ (interjection)
mecachis
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) (zobacz) cholera

cholewa /xɔˈlɛva/ (n)
caña
  część obuwia okrywająca nogę ponad kostką

chomer /xˈɔmɛr/ (n)
homer
  (starożytność) (metrologia, metrologiczny) bliskowschodnia jednostka objętości ciał sypkich i płynów;

chomik /ˈxɔ̃mʲik/ (n)
hámster
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae;

chomąto /xɔmˈɔntɔ/ (n)
collera
  część uprzęży zaprzęgowej w formie obręczy zakładanej zwierzęciu na szyję;

chondromalacja /ˌxɔ̃ndrɔ̃maˈlaʦ̑ʲja/ (n)
chondromalacia
  (medycyna, medyczny) choroba prowadząca do destrukcji tkanki chrzęstnej, najczęściej występująca w obrębie stawu kolanowego;

choreograf /ˌxɔrɛˈɔɡraf/ (n)
coreógrafo
  (choreografia, choreograficzny) realizator, reżyser tanecznego utworu scenicznego

choreograficzny /xˌɔrɛˌɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
coreográfico
  związany z układem tańca, choreografią, choreografami

choriamb /xˈɔrjamp/ (n)
coriambo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj stopy wierszowej

choriambiczny /xˌɔrjambʲˈitʃnɨ/ (adj)
coriámbico
  o wierszu: napisany choriambem

choroba /xɔˈrɔba/ (n)
enfermedad
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;

choroba Parkinsona /xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/ (n)
enfermedad de Parkinson, párkinson
  (medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;

choroba morska /xɔˈrɔba ˈmɔrska/ (n)
mal de mar, naupatía
  (medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku

choroba wieńcowa /xɔˈrɔba vʲjɛ̇̃j̃nˈʦ̑ɔva/ (n)
enfermedad coronaria
  (medycyna, medyczny) (zobacz) choroba niedokrwienna serca

choroba wysokościowa /xɔrˈɔba vˌɨsɔkɔɕtɕˈɔva/ (n)
mal de montaña, puna, soroche, mal de altura, apunamiento, mal de páramo
  (medycyna, medyczny) dolegliwość fizjologiczna związana ze zmianą wysokości miejsca pobytu;

chorobliwy /ˌxɔrɔˈblʲivɨ/ (adj)
enfermizo, malsano
  (przenośnie, przenośnia) o cechach mocno nieprawidłowych

chorobotwórczość /ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
patogenicidad
  (medycyna, medyczny) zdolność do wywoływania chorób;

chorobotwórczy /ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɨ/ (adj)
patógeno
  (medycyna, medyczny) wywołujący chorobę

chorografia /ˌxɔrɔˈɡrafʲja/ (n)
corografía
  szczegółowy opis geograficzny kraju lub jego części

chorować /xɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
estar enfermo
  cierpieć z powodu choroby, mieć jakąś chorobę, być chorym

chorowity /ˌxɔrɔˈvʲitɨ/ (adj)
enfermizo
  często chorujący; skłonny do chorób; mający słabe zdrowie

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
croata
  związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów

chory /ˈxɔrɨ/ (adj)
enfermo, malo
  dotknięty chorobą

chory /ˈxɔrɨ/ (n)
enfermo
  osoba dotknięta chorobą

chowany /xɔˈvãnɨ/ (n)
escondite
  dziecięca zabawa, polegająca na tym, że wszystkie dzieci usiłują ukryć się, a jedno z nich szuka;

chować /ˈxɔvaʨ̑/ (v)
criar
  pielęgnować, wychowywać
esconder, ocultar, guardar
  ukrywać kogoś / coś przed kimś
enterrar
  grzebać zmarłych

chrapanie /xraˈpãɲɛ/ (n)
ronquido
  o ludziach hałaśliwe charczenie w czasie snu

chrapać /ˈxrapaʨ̑/ (v)
roncar
  oddychać w trakcie snu charcząc

chrom /xrɔ̃m/ (n)
cromo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;

chromatyczny /xrˌɔmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
cromático
  (fizyka, fizyczny) (sztuka) mający wiele barw; związany z barwami; zdolny do rozdziału kolorów widma poprzez załamanie światła

chromatyna /ˌxrɔ̃maˈtɨ̃na/ (n)
cromatina
  (biologia, biologiczny) włóknista substancja występująca w jądrze komórkowym;

chromosfera /ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra/ (n)
cromosfera
  (astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;

chromosom /xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
cromosoma
  (biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;

chromowanie /xrˌɔmɔvˈaɲʲɛ/ (n)
cromado
  (technologia, technika, techniczny) (metaloznawstwo, metalurgia) pokrywanie metalu chromem

chromować /xrɔmˈɔvatɕ/ (v)
cromar
  pokrywać chromem

chromowy /xrɔmˈɔvɨ/ (adj)
de cromo
  związany z chromem, dotyczący chromu, zrobiony z chromu

chronicznie /xrɔɲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
crónicamente
  w sposób chroniczny

chronić /ˈxrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
proteger, resguardar, amparar
  bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować

chronologiczny /xrˌɔnɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
cronológico
  (książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie

chronometr /xrɔnˈɔmɛtr/ (n)
cronómetro
  (metrologia, metrologiczny) bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji;

chropowaty /ˌxrɔpɔˈvatɨ/ (adj)
ronco, áspero
  pozbawiony dźwięczności
áspero, rugoso
  z powierzchnią pełną drobnych wypukłości

chruścik /ˈxruɕʨ̑ik/ (n)
frigánea, tricóptero
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy;

chrypka /ˈxrɨpka/ (n)
ronquera
  (medycyna, medyczny) zaburzony, szorstki głos, wywołany przez nieprawidłowy przepływ powietrza przez krtań

chrystadelfiański /ˌxrɨstadɛlˈfʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
cristadelfiano
  dotyczący chrystadelfianów

chrystianizacja /ˌxrɨstʲjä̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
cristianización
  (historia, historyczny, historycznie) narzucanie wiary chrześcijańskiej poganom; (także, też) proces dobrowolnego przechodzenia na chrześcijaństwo przez ludy niechrześcijańskie;

chrystianizować /xrˌɨstjaɲizˈɔvatɕ/ (v)
cristianizar
  (historia, historyczny, historycznie) (teologia, teologiczny) zaprowadzać chrześcijaństwo

chryzantema /ˌxrɨzãnˈtɛ̃ma/ (n)
crisantemo
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

chryzopraz /xrɨˈzɔpras/ (n)
crisoprasa
  (mineralogia, mineralogiczny) zielony minerał, odmiana chalcedonu;

chrzciciel /xʃtɕˈitɕɛl/ (n)
bautista
  osoba chrzcząca

chrzcielnica /xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
baptisterio
  (architektura, architektoniczny) część kościoła, gdzie dokonuje się chrztu
pila bautismal, pila, baptisterio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu;

chrzcić /xʃtɕˈitɕ/ (v)
bautizar
  (kościelny) udzielać komuś sakramentu chrztu

chrzest /xʃɛst/ (n)
bautismo, bautizo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;

chrzest bojowy /ˈxʃɛzd bɔˈjɔvɨ/ (n)
bautismo de fuego
  (przenośnie, przenośnia) wystąpienie gdzieś pierwszy raz
  pierwszy bój, pierwsza walka lub bitwa

chrześcijanin /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn/ (n)
cristiano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa

chrześcijanka /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjãnka/ (n)
cristiana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje chrześcijaństwo

chrześcijański /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
cristiano
  związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami

chrześcijaństwo /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ/ (n)
cristianismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;
cristiandad
  ogół wiernych wszystkich wyznań chrześcijańskich (1.1)

chrześniak /xʃˈɛɕɲʲak/ (n)
ahijado
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) syn chrzestny

chrząstka /ˈxʃɔ̃w̃stka/ (n)
cartílago
  (anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;

chrząszcz /xʃɔ̃w̃ʃʧ̑/ (n)
escarabajo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;
  (rzadki, rzadko używany) (motoryzacja) (potocznie, potoczny) jeden z modeli Volkswagena

chrzęstniak /xʃˈɛ̃stɲʲak/ (n)
condroma
  (medycyna, medyczny) łagodny nowotwór tkanki chrzęstnej;

chrzęstnoszkieletowy /ˈxʃɛ̃w̃stnɔˌʃʲcɛlɛˈtɔvɨ/ (adj)
cartilaginoso
  taki, którego szkielet zbudowany jest z chrząstek

chuchro /ˈxuxrɔ/ (n)
alfeñique, fifiriche
  człowiek słaby, mizerny lub chorowity

chude lata /ˈxudɛ ˈlata/ (idiom)
vacas flacas
  czas niedostatku, biedy, braków materialnych

chudy /ˈxudɨ/ (adj)
delgado, flaco
  o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości
magro
  o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu

chudzielec /xudʑˈɛlɛts/ (n)
madeja
  (potocznie, potoczny) chudy człowiek

chuj /xuj/ (n)
pija, carajo, polla
  (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek
gilipollas
  (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) wysoce obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny

chusteczka /xuˈstɛʧ̑ka/ (n)
pañuelo
  niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa

chusteczka do nosa /xustˈɛtʃka dɔ nˈɔsa/ (n)
pañuelo
  kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy

chustka /ˈxustka/ (n)
pañuelo
  chusteczka do nosa
  okrycie głowy

chuć /xuʨ̑/ (n)
concupiscencia, lujuria
  trudne do opanowania pożądanie fizyczne, pozbawiony hamulców pociąg płciowy

chwalić /ˈxfalʲiʨ̑/ (v)
glorificar, adorar, venerar
  (przestarzałe, przestarzały) czcić, wielbić
alabar, elogiar
  mówić lub pisać o czymś lub o kimś dobrze

chwast /xfast/ (n)
mala hierba, maleza, matorral
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;

chwastobójczy /ˌxfastɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
herbicida
  (rolnictwo, rolniczy) (chemia, chemiczny) przeznaczony do zwalczania chwastów

chwat /xfˈat/ (n)
barbián
  (dawniej, dawny) krzepki mężczyzna, morus

chwiejny /xfʲˈɛjnɨ/ (adj)
voluble
  często zmieniający zdanie, niestały

chwila /ˈxfʲila/ (n)
momento, instante, rato
  bardzo krótki czas
  punkt w czasie

chwyt /xfɨt/ (n)
agarradero, asa, asidero
  (dawniej, dawny) uchwyt, zaczep, to za co się chwyta
agarre, asimiento
  (medycyna, medyczny) pewien określony sposób uchwycenia osoby ratowanej
  czynność chwycenia czegoś – ręką lub narzędziem
acorde
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pewien określony sposób przyciśnięcia strun gitary, dający w rezultacie akord
ardid, maniobra, recurso
  (przenośnie, przenośnia) zaplanowane, sprytne posunięcie
llave, movimiento, presa
  (sport, sportowy) pewien określony sposób uchwycenia przeciwnika w walce wręcz

chyba /ˈxɨba/ (particle)
a menos que, a no ser que
  …używana do stawiania warunku
probablemente
  …wyrażająca niepewność, przypuszczenie

chybiać /ˈxɨbʲjäʨ̑/ (v)
errar el tiro, fallar
  nie trafiać do zamierzonego celu

chytrość /xˈɨtrɔɕtɕ/ (n)
avaricia
  bycie chytrym w wydawaniu
astucia
  bycie chytrym, odznaczanie się przebiegłością

chytry /ˈxɨtrɨ/ (adj)
astuto, maco, pícaro
  podstępny, przebiegły

chytrze /xˈɨtʃɛ/ (adv)
ingeniosamente
  (potocznie, potoczny) w sposób chytry, przemyślany; z pomysłem
con astucia
  w sposób chytry, przebiegły

chód /xut/ (n)
marcha, andar
  chodzenie, (zobacz) krok
marcha
  sport i dyscyplina olimpijska

chór /xur/ (n)
coro
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
  utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)
  miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów
  (architektura, architektoniczny) prezbiterium

chórzysta /xuˈʒɨsta/ (n)
corista
  mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa w chórze

chów /xuf/ (n)
crianza, cría
  (rolnictwo, rolniczy) trzymanie, karmienie i pielęgnowanie zwierząt hodowlanych

chętnie /ˈxɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
con mucho gusto, con gusto
  z chęcią, z ochotą

chęć /xɛ̃ɲʨ̑/ (n)
gana, voluntad
  pragnienie zrobienia czegoś, ochota na coś

chłodnica /xwɔdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
intercambiador de calor
  urządzenie służące do wymiany energii cieplnej pomiędzy dwoma jej nośnikami;

chłoniak /xwˈɔɲʲak/ (n)
linfoma
  (medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;

chłonność /xwˈɔnnɔɕtɕ/ (n)
absorbencia
  łatwość wchłaniania

chłopak /ˈxwɔpak/ (n)
chico, novio
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę
chico, mozo, muchacho
  (przestarzałe, przestarzały) młody pracownik zakładu
chico, muchacho, chaval
  dziecko płci męskiej
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna

chłopczyk /ˈxwɔpʧ̑ɨk/ (n)
chico, rapaz
  (zdrobniale) od: chłopiec

chłopiec /ˈxwɔpʲjɛʦ̑/ (n)
muchacho, chico
  młody człowiek płci męskiej

chłopiec do piłek /xwˈɔpʲɛdʑ dɔ pˈiwɛk/ (n)
recogepelotas
  (sport, sportowy) chłopak zbierający piłki podczas meczu i podający je grającemu

chłopiec na posyłki /xwˈɔpʲɛts na pɔsˈɨwki/ (n)
botones, chico
  chłopak, który pracuje wykonując doraźne, proste polecenia

chłopstwo /xwˈɔpstfɔ/ (n)
campesinado
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników;

chłostać /ˈxwɔstaʨ̑/ (v)
censurar, criticar, fustigar
  (przenośnie, przenośnia) surowo krytykować
azotar, disciplinar, flagelar
  bić rózgą, biczem (i tym podobne, i temu podobne)

chłód /xwut/ (n)
frialdad, frío
  dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno

ciamajda /ʨ̑ãˈmajda/ (n)
ganso, inútil, torpe, torpón
  (potocznie, potoczny) człowiek niezdarny, ślamazarny

ciasnogłowy /ˌʨ̑asnɔɡˈwɔvɨ/ (adj)
cerril, estrecho de miras, obtuso
  człowiek ograniczony umysłowo, nieobejmujący ogółu problemów, z którymi się styka

ciasto /ˈʨ̑astɔ/ (n)
torta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka;
masa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;

ciało /ˈʨ̑awɔ/ (n)
cuerpo
  organizm ludzki lub zwierzęcy
  zwłoki człowieka i zwierzęcia
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja
  (matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);

ciało doskonale czarne /tɕˈawɔ dˌɔskɔnˈalɛ tʃˈarnɛ/ (n)
cuerpo negro
  (fizyka, fizyczny) ciało pochłaniające całkowicie padające na nie promieniowanie;

ciało niebieskie /ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/ (n)
cuerpo celeste
  (astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;

ciało obce /ˈʨ̑awɔ ˈːpʦ̑ɛ/ (n)
cuerpo extraño
  (medycyna, medyczny) obiekt wprowadzony do organizmu w sposób sztuczny, zwykle utrudniający normalne funkcjonowanie organów

ciało stałe /tɕˈawɔ stˈawɛ/ (n)
cuerpo sólido
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt;

ciało szkliste /tɕˈawɔ ʃklˈistɛ/ (n)
humor vítreo
  (anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;

cicerone /tʃˌitʃɛrˈɔnɛ/ (n)
cicerone
  (dawniej, dawny) przewodnik oprowadzający po zabytkach

cicha woda brzegi rwie /ˈʨ̑ixa ˈvɔda ˈbʒɛɟi ˈrvʲjɛ/ (proverb)
agua que corre silenciosa, agua peligrosa; la corriente silenciosa es la más peligrosa
  osoba, która wydaje się z pozoru cicha, nieśmiała, mało towarzyska, może się okazać w rzeczywistości zupełnie inna – energiczna, zabawna, towarzyska

cichaczem /ʨ̑iˈxaʧ̑ɛ̃m/ (adv)
a la chita callando, a la sordina
  bez wywoływania hałasu, po cichu, niepostrzeżenie, ukradkiem
a escondidas
  w tajemnicy przed innymi

cichy /ˈʨ̑ixɨ/ (adj)
silencioso, bajo
  o małej głośności

ciecierzyca /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a/ (n)
garbanzo
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;
  (spożywczy) nasiona ciecierzycy (1.1)

ciecierzyca pospolita /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
garbanzo
  (botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych;

ciecz /ʨ̑ɛʧ̑/ (n)
fluido, líquido
  (fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia

ciecz łzowa /ˈʨ̑ɛʧ̑ ˈwzɔva/ (n)
líquido lagrimal
  (medycyna, medyczny) mieszanina wody, soli i substancji bakteriobójczych nawilżająca i ochraniająca oko;

ciekawostka /ˌʨ̑ɛkaˈvɔstka/ (n)
curiosidad
  szczegół lub informacja budząca zainteresowanie

ciekawość /ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑/ (n)
curiosidad
  chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś

ciekawski /tɕɛkˈafski/ (adj)
curioso
  (potocznie, potoczny) odznaczający się zbytnią ciekawością

ciekawski /tɕɛkˈafski/ (n)
curioso
  (potocznie, potoczny) człowiek zbyt ciekawy, wścibski

ciekawy /ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
curioso
  taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat
interesante, curioso
  taki, który wzbudza zainteresowanie

cielec /tɕˈɛlɛts/ (n)
becerro
  (przestarzałe, przestarzały) (literacko) młody byk, większe cielę

cielesność /tɕɛlˈɛsnɔɕtɕ/ (n)
corporalidad
  cecha tego, co jest cielesne, co dotyczy ciała

cielesny /ʨ̑ɛˈlɛsnɨ/ (adj)
corporal, corpóreo
  dotyczący ciała i cielesności

cielę /ˈʨ̑ɛlɛ/ (n)
ternero, becerro
  (zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;

cielęcina /ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
bobo, tontaina
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) o kimś gapowatym, nierozgarniętym, zwykle w młodym wieku
ternera
  mięso z młodej krowy (cielęcia)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z cielęciny (1.1)

ciemna materia /tɕˈɛmna matˈɛrja/ (n)
materia oscura
  (astronomia, astronomiczny) hipotetyczna materia nieemitująca i nieodbijająca promieniowania elektromagnetycznego;

ciemnia /tɕˈɛmɲʲa/ (n)
cuarto oscuro, cuarto de revelado
  (fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;

ciemnica /tɕɛmɲˈitsa/ (n)
monumento
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielkoczwartkowa kaplica z Najświętszym Sakramentem;

ciemnota /ʨ̑ɛ̃mˈnɔta/ (n)
ignorancia, incultura
  zacofanie, niedouczenie

ciemność /ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
oscuridad, tinieblas
  stan, w którym jest brak światła, jasności;

ciemnożółty /ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈʒuwtɨ/ (adj)
amarillo oscuro
  mający kolor żółty o ciemnym odcieniu

ciemny /ˈʨ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
mentecato, oscuro
  (potocznie, potoczny) zacofany, nieświadomy, pozbawiony wiedzy
oscuro
  o kolorze: zbliżony do czarnego
  (potocznie, potoczny) wątpliwy, nie wzbudzający zaufania
  o cerze: mająca odcień między jasną a czarną; opalona, ogorzała, śniada

cienisty /tɕɛɲˈistɨ/ (adj)
sombrío
  pogrążony w cieniu; osłonięty przed światłem

cienki /ˈʨ̑ɛ̃nʲci/ (adj)
delgado
  mający niewielki przekrój poprzeczny
fino
  o głosie: wysoki, piskliwy

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (n)
calor
  uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości
  (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;
  (fizyka, fizyczny) ilość energii przekazywanej w ten sposób

ciepły /ˈʨ̑ɛpwɨ/ (adj)
caliente
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy
calentorro, caliente
  (potocznie, potoczny) (środowiskowy) homoseksualny (zwykle o mężczyźnie, rzadziej o kobiecie)
cálido, cordial
  (przenośnie, przenośnia) miły, przyjemny
caliente, caluroso, cálido
  mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
caliente, de abrigo
  o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło

cierlik /ˈʨ̑ɛrlʲik/ (n)
escribano soteño
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza cirlus, ptak z rodziny trznadlowatych;

cierpienie /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
sufrimiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: cierpieć
  długotrwały lub silny ból

cierpieć /ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
soportar
  (przestarzałe, przestarzały) znosić, tolerować kogoś lub coś
sufrir
  odczuwać ból fizyczny lub psychiczny
lamentar
  ubolewać z powodu czegoś

cierpkość /tɕˈɛrpkɔɕtɕ/ (n)
acidez
  cecha tego, co ma kwaskowaty smak

cierpliwość /ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
calma, paciencia, perseverancia, tranquilidad
  zdolność spokojnego wyczekiwania na coś lub dążenia do czegoś
paciencia, resignación
  zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych

cierń /ʨ̑ɛrʲɲ/ (n)
espina
  ostry wyrostek na pędzie rośliny;

ciesak /ˈʨ̑ɛsak/ (n)
azuela
  topór ciesielski, narzędzie z jednym ostrzem osadzonym prostopadle do trzonka, służące głównie do obrabiania pni drzew;

cieszyć /ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑/ (v)
alegrar
  dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie
alegrarse
  być radosnym, mieć radość, zadowolenie z czegoś

cietrzew /ˈʨ̑ɛṭʃɛf/ (n)
gallo lira
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;

cieć /ʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (n)
cancerbero, portero
  (pospolicie) (pogardliwie) gospodarz domu

cień /ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
sombra
  zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) zjawa, duch zmarłego
  (przenośnie, przenośnia) mała oznaka czegoś
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) farba kosmetyczna do makijażu na powiece
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) makijaż na powiece; (zobacz) cień do powiek

cień do powiek /ˈʨ̑ɛ̇̃ɲ dɔ‿ˈpɔvʲjɛk/ (n)
sombra de ojos
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) barwny kosmetyk nakładany na powieki;

cieśnina /ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna/ (n)
estrecho
  (geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)

cingulum /tɕiŋɡˈulum/ (n)
cíngulo
  (kościelny) pas lub sznur, element stroju liturgicznego;

ciocia /ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a/ (n)
tía
  siostra matki

cios /ʨ̑ɔs/ (n)
sillar
  blok kamienny lub drewniany
golpe
  uderzenie albo cięcie częścią ciała lub narzędziem
  negatywny skutek wywarty na uczuciach, oczekiwaniach itd.
  wstrząs lub zły obrót spraw

cioteczna babka /ʨ̑ɔˈtɛʧ̑na ˈbapka/ (n)
tía abuela
  ciotka matki lub ojca

cioteczna siostra /ʨ̑ɔˈtɛʧ̑na ˈɕɔstra/ (n)
prima, prima carnal, prima hermana
  córka ciotki lub wuja

cioteczny brat /ʨ̑ɔˈtɛʧ̑nɨ ˈbrat/ (n)
primo, primo carnal, primo hermano
  syn ciotki lub wuja

cioteczny dziadek /ʨ̑ɔˈtɛʧ̑nɨ ˈʥ̑adɛk/ (n)
tío abuelo
  wuj matki lub ojca

cip cip /tɕˈip tɕˈip/ (interjection)
pío
  …służąca do nawoływania kur, kurcząt

cipa /ˈʨ̑ipa/ (n)
coño, chocho, potorro
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy

cipka /ˈʨ̑ipka/ (n)
chochete
  (pospolicie) żeński organ płciowy
pollita
  (potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) młoda kura

cis /ʦ̑is/ /ʨ̑is/ (n)
tejo
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;
do sostenido
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk c podwyższony o półton;

cisnąć /ˈʨ̑isnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
apretar
  o ubraniu: uwierać, pić
oprimir, presionar
  ściskać, wywierać nacisk

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (interjection)
a callar, silencio
  wezwanie do uciszenia się, milczenia, zachowania spokoju

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (n)
bonanza, calma
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) brak wiatru
silencio
  brak dźwięku

cisza przed burzą /tɕˈiʃa pʃɛd bˈuʒɔ̃/ (n)
calma antes de la tempestad
  pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)

cisza wyborcza /tɕˈiʃa vɨbˈɔrtʃa/ (n)
veda electoral
  (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres tuż przed wyborami i podczas ich przebiegu, w którym pod groźbą kary obowiązuje całkowity zakaz prowadzenia kampanii wyborczej i agitacji wyborczej;

ciuch /ʨ̑ux/ (n)
pingo, trapo
  stare, używane ubranie

ciuciubabka /ˌʨ̑üʨ̑uˈbapka/ (n)
gallina ciega
  zabawa, w której jeden z uczestników goni i próbuje schwytać innych, mając zawiązane oczy;

ciąg arytmetyczny /ˈʨ̑ɔ̃ŋk ˌarɨtmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
progresión aritmética
  (matematyka, matematyczny) ciąg liczbowy, którego każdy następny wyraz można otrzymać dodając do poprzedniego tę samą liczbę;

ciąg geometryczny /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡ ˌːɛɔ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (n)
progresión geométrica
  (matematyka, matematyczny) ciąg liczbowy, którego każdy następny wyraz można otrzymać, mnożąc poprzedni przez tę samą niezerową liczbę;

ciągle /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡlɛ/ (adv)
sin cesar
  bez przerw, nieustannie
sin cesar, continuamente
  cyklicznie, co i rusz
todavía, seguir
  w dalszym ciągu, wciąż

ciągnąć /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
llegar, tirar
  (przenośnie, przenośnia) zbliżać się, nadchodzić
proseguir, seguir
  kontynuować
tirar, arrastrar
  wlec, przesuwać za sobą
dirigirse, tirar
  wędrować, zmierzać do określonego celu, na ogół grupowo

ciągnąć druta /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʥ̑ ˈdruta/ (idiom)
hacer una mamada
  (wulgarnie, wulgaryzm) doprowadzać mężczyznę do ejakulacji za pomocą ust

ciągnąć za język /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʥ̑ za‿ˈjɛ̃w̃zɨk/ (v)
tirar de la lengua
  usiłować dowiedzieć się czegoś od kogoś, wypytywać kogoś

ciągły /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
continuo
  (o kształcie) pozbawiony przerw
  regularnie się powtarzający
  (matematyka, matematyczny) (o funkcji) taka, której wartości dla „bliskich” sobie argumentów również będą sobie „bliskie”;
continuo, incesante
  nieustanny, ciągle trwający

ciąć /ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
cortar
  dzielić na części ostrym narzędziem

ciąża /ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa/ (n)
embarazo
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;

ciąża ektopowa /tɕˈɔ̃ʒa ˌɛktɔpˈɔva/ (n)
embarazo ectópico
  (medycyna, medyczny) ciąża, w której zapłodnione jajo płodowe jest umieszczone poza jamą macicy, zazwyczaj w obrębie jajowodu;

cięcie /ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
recorte
  (zarządzanie) ograniczenie środków przeznaczanych, planowanych na jakieś cele

cięciwa /tɕɛɲtɕˈiva/ (n)
cuerda
  (matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni, który nie ma innych punktów wspólnych z daną krzywą czy powierzchnią
  linka łącząca końce łuku albo kuszy

cięty /tɕˈɛntɨ/ (adj)
mordaz
  potrafiący atakować

ciężarek /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarɛk/ (n)
plomada, plomo
  element służący obciążaniu
mancuerna
  przedmiot o danej wadze, służący do ćwiczeń wzmacniających mięśnie
pesa
  przedmiot pomiarowy, będący wzorcem określonej masy
  (zdrobniale) mały ciężar

ciężarna /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarna/ (n)
embarazada
  kobieta w ciąży

ciężarny /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ/ (adj)
encinta, embarazado, preñado
  będący w ciąży

ciężarówka /ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka/ (n)
camión
  (motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;

ciężki /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci/ (adj)
pesado, pesada
  taki, który dużo waży, ma dużą masę

ciężko /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃkɔ/ (adv)
gravemente
  bardzo, mocno, dużo (w negatywnym znaczeniu); dotkliwie, boleśnie
a duras penas, con dificultad, difícilmente
  w ciężki sposób, z obciążeniem; nie łatwo, nie lekko

ciężkostrawny /tɕˌɛ̃ʃkɔstrˈavnɨ/ (adj)
pesado
  trudny do strawienia

ciśnienie /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
presión
  (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
  presja, nacisk
presión arterial, tensión sanguínea
  (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;

ciśnienie krwi /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi/ (n)
presión sanguínea
  (medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych

ciśnienie tętnicze /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ tɛ̃ntʲˈɲiʧ̑ɛ/ (n)
presión arterial
  (fizjologia, fizjologiczny) ciśnienie wywierane przez krew na ściany tętnic;

ciżba /ˈʨ̑iʒba/ (n)
muchedumbre
  duża liczba stłoczonych ludzi

cmentarz /ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ/ (n)
cementerio, camposanto
  obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;

cnota /ˈʦ̑nɔta/ (n)
castidad, virginidad
  (przenośnie, przenośnia) dziewictwo
virtud
  dodatnia cecha moralna

cnotliwy /ʦ̑nɔˈtlʲivɨ/ (adj)
casto
  który zachowuje powściągliwość seksualną; (także, też) świadczący o takiej powściągliwości
virtuoso
  pełen cnoty, postępujący zgodnie z obowiązującymi zasadami moralnymi

co /ʦ̑ɔ/ (interrogativePronoun)
qué
  …służący do zadawania pytań o orzeczniki

co /ʦ̑ɔ/ (preposition)
todo
  …służący do wykazywania częstości jakiegoś wydarzenia

co /ʦ̑ɔ/ (pronoun)
que, qué
  …wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak

co dnia /tsˈɔ dɲʲˈa/ (adv)
a diario
  każdego dnia, codziennie

co kraj, to obyczaj /tsˈɔ krˈaj tɔː ɔbˈɨtʃaj/ (proverb)
en cada tierra su uso
  każdy kraj (region, miejscowość, rodzina, itp.) ma własną kulturę, zwyczaje

co nagle, to po diable /ˈʦ̑ɔ ˈnaɡlɛ ˈtɔ pɔ‿ˈdʲjablɛ/ (proverb)
lo que sin tiempo madura, poco dura; quien correr se propone, a tropezar se dispone
  jeśli robi się coś szybko, to nie wychodzi to na dobre

co najmniej /ˈʦ̑ɔ ˈnajmʲɲɛ̇j/ (idiom)
por lo menos, al menos
  nie mniej niż

co prawda /ʦ̑ɔ‿ˈpravda/
a decir verdad
  prawdę mówiąc, mówiąc szczerze, wprawdzie, trzeba przyznać

co się stało, to się nie odstanie /ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈstawɔ ˈtɔ‿ɕɛ ˌɲɛ‿ɔtˈstãɲɛ/ (proverb)
no tener vuelta de hoja
  stwierdzenie, że zaistniałe złe wydarzenia są nieodwracalne; nie można cofnąć lub odwołać tego, co się wydarzyło

co z oczu, to z serca /ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a/ (proverb)
ojos que no ven, corazón que no siente
  jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina

co- /ʦ̑ɔ/ (prefix)
-mente
  …używany w połączeniu z przymiotnikiem lub przysłówkiem określającym czas: odbywający się co jakiś czas

codziennie /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
diariamente, cada día, a diario, todo el día
  w każdym dniu, co dzień

codzienność /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
cotidianidad
  życie i sprawy codzienne (zwykłe, powszechne)

codzienny /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
cotidiano, diario
  powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia

cokół /ˈʦ̑ɔkuw/ (n)
zócalo
  (architektura, architektoniczny) najniższa, nadziemna, nieco wysunięta do przodu część budowli, filara lub kolumny
  (sztuka) podstawa pomnika czy rzeźby
  (budownictwo) dolna, murowana część ogrodzenia
  (budownictwo) rodzaj wykończenia podłogi przy styku ze ścianą
  (technologia, technika, techniczny) metalowa część żarówki lub lampy elektronowej lub bezpiecznika zawierająca końcówki elektrod
  (technologia, technika, techniczny) podstawa lampy czy jakiegoś urządzenia

copula /tsɔpˈula/ (n)
cópula
  (językoznawstwo, językoznawczy) łącznik;

coraz /ˈʦ̑ɔras/ (adv)
cada vez
  słowo pozwalające wyrazić wzmaganie, nasilanie się czegoś; używane najczęściej w połączeniu z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym

corocznie /tsɔrˈɔtʃɲʲɛ/ (adv)
anualmente
  (powtarzając) co rok

cos /kɔˈsʲĩnus/ (symbol)
cos
  = (matematyka, matematyczny) cosinus

cosinus /kɔˈsʲĩnus/ (n)
coseno
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przeciwprostokątnej;

cotangens /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (n)
cotangente
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przyprostokątnej naprzeciw kąta;

cotygodniowy /ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
semanal, semanario
  powtarzający się co tydzień

coś /ʦ̑ɔɕ/ (indefinitePronoun)
algo, alguna cosa
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić

crash test /krˈaʃ tˈɛst/ (n)
prueba de impacto
  (motoryzacja) test zderzeniowy, próba zderzeniowa pojazdu

croissant /krˌuasˈaŋ/ (n)
cruasán, cuerno
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta;

ctg /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
cot, cotg, ctg
  = (matematyka, matematyczny) cotangens

cud /ʦ̑ut/ (n)
maravilla, milagro, prodigio
  (przenośnie, przenośnia) rzecz niezwykła, niespodziewana, mało prawdopodobna
milagro
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;

cudny /tsˈudnɨ/ (adj)
maravilloso
  nadzwyczaj piękny, godny podziwu

cudownie /ʦ̑uˈdɔvʲɲɛ/ (adv)
milagrosamente
  w sposób cudowny, w sposób nadprzyrodzony
maravillosamente
  w sposób godny podziwu, zachwycająco, niezwykle

cudowny /ʦ̑uˈdɔvnɨ/ (adj)
maravilloso
  fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu

cudzoziemiec /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
extranjero
  osoba pochodząca z innego kraju

cudzoziemski /tsˌudʑɔʑˈɛmski/ (adj)
extranjero
  pochodzący z obcego kraju, właściwy obcemu krajowi lub cudzoziemcom

cudzołożnica /ˌʦ̑uʣ̑ɔwɔʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
adúltera
  (przestarzałe, przestarzały) kobieta dopuszczająca się cudzołóstwa

cudzołożnik /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒʲɲik/ (n)
adúltero
  (przestarzałe, przestarzały) mężczyzna dopuszczający się cudzołóstwa

cudzołożny /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒnɨ/ (adj)
adúltero
  (przestarzałe, przestarzały) związany z cudzołóstwem, pozamałżeński; mający stosunki płciowe z cudzą żoną/mężem

cudzołożyć /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwɔʒɨʨ̑/ (v)
adulterar
  dopuszczać się lub dopuścić się zdrady małżeńskiej; zdradzać lub zdradzić męża, żonę

cudzołóstwo /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwustfɔ/ (n)
adulterio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stosunek płciowy z cudzą żoną lub mężem;

cudzożywny /tsˌudʑɔʒˈɨvnɨ/ (adj)
heterótrofo
  (biologia, biologiczny) odżywiający się związkami organicznymi wytwarzanymi przez inne organizmy;

cudzy /ˈʦ̑uʣ̑ɨ/ (adj)
ajeno
  należący do kogoś innego

cudzysłów /ʦ̑uˈʣ̑ɨswuf/ (n)
comillas
  każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych;

cukier /ˈʦ̑ucɛr/ (n)
azúcar
  (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;

cukier puder /ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr/ (n)
azúcar glas, azúcar en polvo, azúcar glasé
  (spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków;

cukier trzcinowy /tsˈukʲɛr tʃtɕinˈɔvɨ/ (n)
azúcar de caña
  (spożywczy) cukier spożywczy wyprodukowany z trzciny cukrowej (cukrowca lekarskiego);

cukierek /ʦ̑uˈcɛrɛk/ (n)
caramelo, bombón
  (spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

cukiernia /ʦ̑uˈcɛrʲɲa/ (n)
pastelería, confitería
  miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)

cukiernica /ˌʦ̑ucɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
azucarera
  naczynie, w którym podaje się cukier;

cukiernik /ʦ̑uˈcɛrʲɲik/ (n)
pastelero, confitero
  (zawód, zawodowy, zawodowo) rzemieślnik zajmujący się wytwarzaniem ciast i słodyczy

cukinia /ʦ̑uˈcĩɲja/ (n)
calabacín
  (botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej;

cukrownia /ʦ̑uˈkrɔvʲɲa/ (n)
azucarera
  fabryka cukru

cukrowniczy /tsˌukrɔvɲˈitʃɨ/ (adj)
azucarero
  dotyczący cukrowni, cukrownika lub cukrownictwa

cukrzyca /ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a/ (n)
diabetes
  (medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;

cukrzycowy /ˌʦ̑ukʃɨˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
diabético
  (medycyna, medyczny) związany z cukrzycą; wywołany cukrzycą

cumowanie /ˌʦ̑ũmɔˈvãɲɛ/ (n)
amarradura, amarre
  (rzeczownik odczasownikowy) od: cumować

cumować /ʦ̑ũˈmɔvaʨ̑/ (v)
amarrar
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mocować statek do nabrzeża

curling /kˈɛrliŋk/ (n)
curling
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie;

curry /kˈarɨ/ (n)
curry, curri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;

cwaniara /ʦ̑fãˈɲara/ (n)
listorra
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta przebiegła, dobrze się ustawiająca

cwany /tsfˈanɨ/ (adj)
pícaro, vivo
  umiejący działać sprytnie, przebiegle, wykorzystując każdą okazję, by osiągnąć swój cel

cwikier /tsfˈikʲɛr/ (n)
quevedos
  (historia, historyczny, historycznie) okulary trzymające się na nosie za pomocą specjalnie wygiętego sprężynującego elementu łączącego oba szkła

cyber- /tsˈɨbɛr/
ciber-
  (potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)

cyberatak /ˌʦ̑ɨbɛrˈatak/ (n)
ciberataque, ataque cibernético
  atak dokonywany za pośrednictwem internetu

cyberkultura /tsˌɨbɛrkultˈura/ (n)
cibercultura
  (neologizm) kultura wieku informacji, ogół działań związanych ze światem komputerów, Internetu, multimediów itp.;

cybernauta /tsˌɨbɛrnˈawta/ (n)
cibernauta
  futurystyczny podróżnik po cyberprzestrzeni

cybernetyczny /tsˌɨbɛrnɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
cibernético
  odnoszący się do cybernetyki, związany z cybernetyką

cybernetyk /tsˌɨbɛrnˈɛtɨk/ (n)
cibernético
  specjalista w dziedzinie cybernetyki

cybernetyka /tsˌɨbɛrnˈɛtɨkˌa/ (n)
cibernética
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;

cyberprzestrzeń /ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
ciberespacio
  (przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery

cyborium /tsɨbˈɔrjum/ (n)
copón
  (kościelny) puszka, naczynie do przechowywania hostii oraz komunikantów

cycatka /ʦ̑ɨˈʦ̑atka/ (n)
pechugona, tetuda
  (wulgarnie, wulgaryzm) kobieta mająca duży biust

cyceroński /tsˌɨtsɛrˈɔɲski/ (adj)
ciceroniano
  związany z rzymskim mówcą i politykiem Cyceronem; taki jak w jego dziełach

cydr /ʦ̑ɨtr̥/ (n)
sidra
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu;

cyferblat /ʦ̑ɨˈfɛrblat/ (n)
esfera
  tarcza zegara

cyfra /ˈʦ̑ɨfra/ (n)
cifra, dígito
  (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

cyfrowy /ʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
digital
  wykorzystujący technikę cyfrową
digital, numérico
  związany z cyframi

cygarnica /ˌʦ̑ɨɡarʲˈɲiʦ̑a/ (n)
cigarrera
  przenośne, eleganckie opakowanie na cygara

cygaro /ʦ̑ɨˈɡarɔ/ (n)
puro, cigarro, tabaco
  suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

cygański /tsɨɡˈaɲski/ (adj)
gitano
  dotyczący Cyganów, charakterystyczny dla Cyganów

cyjanek /tsɨjˈanɛk/ (n)
cianuro, prusiato
  (chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;

cyjanek potasu /tsɨjˈanɛk pɔtˈasu/ (n)
cianuro de potasio
  silna trucizna, nieorganiczny związek chemiczny z grupy cyjanków, sól potasowa kwasu cyjanowodorowego;

cyjanowodór /tsˌɨjanɔvˈɔdur/ (n)
cianuro de hidrógeno
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny o wzorze HCN, bezbarwna, silnie trująca, lotna ciecz o zapachu gorzkich migdałów;

cykada /ʦ̑ɨˈkada/ (n)
cigarra, chicharra
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki;

cykl /ʦ̑ɨkl̥/ (n)
ciclo
  szereg czynności lub zjawisk tworzących zamkniętą całość rozwojową, powtarzającą się okresowo

cyklamat /ʦ̑ɨkˈlãmat/ (n)
ciclamato
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) cyklaminian (w znaczeniu środka słodzącego)

cyklamen /ʦ̑ɨkˈlãmɛ̃n/ (n)
ciclamen
  (botanika, botaniczny) Cyclamen L., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych;

cyklina /ʦ̑ɨkˈlʲĩna/ (n)
legra, raspador, rasqueta
  płytka o ostrych krawędziach do wygładzania drewna;

cykloida /ʦ̑ɨkˈlɔjda/ (n)
cicloide
  (matematyka, matematyczny) krzywa, jaką opisuje tor punktu, leżącego na obwodzie koła, które toczy się bez poślizgu po prostej;

cyklon /ˈʦ̑ɨklɔ̃n/ (n)
ciclón
  (meteorologia, meteorologiczny) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia;
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odpylania gazów metodą wirową;

cyklop /ˈʦ̑ɨklɔp/ (n)
cíclope
  (mitologia grecka) olbrzym z jednym okiem pośrodku czoła;

cyklotron /ʦ̑ɨkˈlɔtrɔ̃n/ (n)
ciclotrón
  (fizyka, fizyczny) najprostsza forma akceleratora cyklicznego naładowanych cząstek elementarnych;

cyklotymia /ˌʦ̑ɨklɔˈtɨ̃mʲja/ (n)
ciclotimia
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na utrzymujących się wahaniach nastroju w postaci łagodnych epizodów subdepresji i hipomanii;

cykoria /ʦ̑ɨˈkɔrʲja/ (n)
achicoria
  (botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
endibia, endivia
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z pędów uprawnych odmian cykorii podróżnik

cylinder /ʦ̑ɨˈlʲĩndɛr/ (n)
probeta
  (chemia, chemiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy;
cilindro
  (technologia, technika, techniczny) cześć maszyny tłokowej, w której porusza się tłok;
sombrero de copa, chistera
  sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką;

cylinder miarowy /tsɨlˈindɛr mʲarˈɔvɨ/ (n)
probeta graduada
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) (metrologia, metrologiczny) naczynie walcowate służące do pomiaru objętości cieczy;

cylindryczny /ˌʦ̑ɨlʲĩnˈdrɨʧ̑nɨ/ (adj)
cilíndrico
  taki, który ma kształt cylindra

cyna /ˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
estaño
  (chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;

cynamon /ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n/ (n)
canela
  suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

cynamonowy /ˌʦ̑ɨ̃nãmɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
de canela
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący cynamonu, związany z cynamonem, zrobiony z cynamonu, zawierający cynamon, otrzymywany z cynamonu
color canela
  mający kolor rdzawobrązowy, taki jak kolor cynamonu

cynik /ˈʦ̑ɨ̃ɲik/ (n)
cínico
  (filozofia, filozoficzny) przedstawiciel szkoły filozoficznej Antystenesa
  (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek lekceważący autorytety i przyjęte zasady

cynizm /ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥/ (n)
cinismo
  wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych
  (filozofia, filozoficzny) zespół poglądów greckiej szkoły filozoficznej Antystenesa;

cynk /ʦ̑ɨ̃ŋk/ (n)
zinc, cinc
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;

cynober /ʦ̑ɨ̃ˈnɔbɛr/ (n)
cinabarita, cinabrio
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał stosowany jako czerwony barwnik w malarstwie;
cinabrio, bermellón
  jeden z odcieni koloru czerwonego;

cynować /tsɨnˈɔvatɕ/ (v)
estañar
  pokrywać cyną

cypel /ˈʦ̑ɨpɛl/ (n)
cabo
  (geografia, geograficzny) ląd mocno wysunięty w morze lub inny zbiornik wodny

cyprofloksacyna /ˌʦ̑ɨprɔflɔksaˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
ciprofloxacina
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, pochodna kwasu nalidyksowego;

cyprys /ˈʦ̑ɨprɨs/ (n)
ciprés
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., rodzaj drzew iglastych z rodziny cyprysowatych;

cyranka /ʦ̑ɨˈrãnka/ (n)
cerceta carretona
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki;

cyrk /ʦ̑ɨrk/ (n)
circo
  miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;
  (geologia, geologiczny) (zobacz) cyrk dolinny
  (geologia, geologiczny) (zobacz) cyrk lodowcowy
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: budynek, w którym znajdował się hipodrom, na którym odbywały się wyścigi kwadryg;

cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (n)
compás
  przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

cyrkon /ˈʦ̑ɨrkɔ̃n/ (n)
circonio, zirconio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;

cyrkowiec /ʦ̑ɨrˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
artista de circo
  artysta występujący w cyrku

cyrylicki /tsˌɨrɨlˈitski/ (adj)
cirílico
  (językoznawstwo, językoznawczy) napisany cyrylicą, związany z cyrylicą

cysoida /tsˌɨsɔˈida/ (n)
cisoide
  (geometria) typ krzywej płaskiej;

cysterka /tsɨstˈɛrka/ (n)
cisterciense
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z zakonu cysterskiego

cysters /tsˈɨstɛrs/ (n)
cisterciense
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Roberta z Molesme;

cysterski /tsɨstˈɛrski/ (adj)
cisterciense
  związany z cystersami, dotyczący cystersów

cysterski /tsɨstˈɛrski/ (possessiveAdjective)
cisterciense
  należący do cystersów, będący ich własnością

cytadela /ˌʦ̑ɨtaˈdɛla/ (n)
ciudadela
  (wojskowość, wojskowy) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją;

cytat /ˈʦ̑ɨtat/ (n)
cita, nota
  przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;

cytogenetyczny /tsˌɨtɔɡˌɛnɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
citogenético
  (biologia, biologiczny) związany z cytogenetyką

cytologia /ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja/ (n)
citología
  (biologia, biologiczny) nauka o komórce

cytologiczny /tsˌɨtɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
citológico
  (biologia, biologiczny) związany z cytologią, dotyczący cytologii

cytoplazma /tsˌɨtɔplˈazma/ (n)
citoplasma
  (biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

cytoplazmatyczny /tsˌɨtɔplˌazmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
citoplasmático
  (biologia, biologiczny) związany z cytoplazmą

cytotoksyczność /tsˌɨtɔtɔksˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
citotoxicidad
  cecha tego, co cytotoksyczne

cytra /ˈʦ̑ɨtra/ (n)
cítara
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;

cytryna /ʦ̑ɨˈtrɨ̃na/ (n)
limonero
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Citrus, drzewo rodzące kwaśne owoce;
limón, citrón
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce

cytyzyna /tsˌɨtɨzˈɨna/ (n)
citisina
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, alkaloid występujący we wszystkich częściach złotokapu zwyczajnego;

cywil /ˈʦ̑ɨvʲil/ (n)
civil
  (wojskowość, wojskowy) ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej;

cywilizacja /ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
civilización, cultura
  ogół dóbr materialnych i umiejętności osiągnięty przez społeczeństwo w określonej epoce
civilización
  poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;

cywilizowany /tsˌɨvilˌizɔvˈanɨ/ (adj)
civilizado
  korzystający ze zdobyczy cywilizacji

cywilizować /tsˌɨvilizˈɔvatɕ/ (v)
civilizar
  szerzyć cywilizację

cywilny /ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (adj)
civil
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który odnosi się do strony prawnej relacji osobistych, majątkowych oraz rodzinnych między obywatelami
civil, paisano
  nie należący do wojska

czador /ˈʧ̑adɔr/ (n)
chador
  zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;

czajka /ˈʧ̑ajka/ (n)
avefría
  (ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;

czajnik /ˈʧ̑ajɲik/ (n)
tetera, hervidor
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody;

czapka /ˈʧ̑apka/ (n)
gorra, gorro
  rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;

czapla /ˈʧ̑apla/ (n)
garza
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae, duży ptak brodzący;

czapla siwa /tʃˈapla ɕˈiva/ (n)
garza real
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardea cinerea, gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny czaplowatych;

czarcie koło /tʃˈartɕɛ kˈɔwɔ/ (n)
anillos de hadas
  (mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;

czarna dziura /ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura/ (n)
agujero negro, hoyo negro
  (astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;

czarna herbata /tʃˈarna xɛrbˈata/ (n)
té negro
  (spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis

czarna jagoda /ˈʧ̑arna jaˈɡɔda/ (n)
arándano, mirtilo
  (botanika, botaniczny) Vaccinium myrtillus L., leśna krzewinka o czarnych owocach z niebieskawym nalotem;
  owoc czarnej jagody (1.1)

czarna magia /ˈʧ̑arna ˈmaɟja/ (n)
magia negra
  (ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku;

czarna owca /ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a/ (n)
oveja negra
  (przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu

czarna porzeczka /ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
grosella negra
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;

czarna skrzynka /tʃˈarna skʃˈɨŋka/ (n)
caja negra
  (lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu;

czarna sotnia /tʃˈarna sˈɔtɲʲa/ (n)
centurias negras
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch polityczny w Rosji z początków XX wieku;

czarne złoto /ˈʧ̑arnɛ ˈzwɔtɔ/ (idiom)
oro negro
  ropa naftowa

czarniak /ˈʧ̑arʲɲak/ (n)
carbonero
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pollachius virens, europejska i kanadyjska ryba atlantycka;

czarniawy /ʧ̑arʲˈɲavɨ/ (adj)
negruzco
  mający kolor zbliżony do czarnego, prawie czarny, ciemny

czarno-biały /ˌʧ̑arnɔ‿ˈbʲjawɨ/ (adj)
en blanco y negro
  (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) w kolorach: białym, czarnym i różnych odcieniach szarości; taki, który oddaje tylko te barwy
blanco y negro
  taki, który ma dwa kolory: czarny i biały

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (adj)
montenegrino
  dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców

czarnogłówka zwyczajna /tʃˌarnɔɡwˈufka zvɨtʃˈajna/ (n)
carbonero montano
  (ornitologia, ornitologiczny) Poecile montanus, gatunek małego ptaka z rodziny sikor;

czarnooki /ˌʧ̑arnɔˈːci/ (adj)
de ojo negro
  taki, który ma czarne oczy

czarnosecinny /tʃˌarnɔsɛtɕˈinnɨ/ (adj)
centenanegrista
  (przestarzałe, przestarzały) (pejoratywnie, pejoratywny) skrajnie reakcyjny, prawicowy, nacjonalistyczny

czarnulka /ʧ̑arˈnulka/ (n)
morenita
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) brunetka
morenita, negrita
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) murzynka

czarnuszka /ʧ̑arˈnuʃka/ (n)
arañuela, neguilla
  (botanika, botaniczny) Nigella L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

czarny /ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
negro
  mający najciemniejszy możliwy kolor
  (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie
  (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
  nielegalny

czarny blok /tʃˈarnɨ blˈɔk/ (n)
bloque negro
  taktyka demonstracji stosowana przez anarchistów i autonomistów, polegająca na manifestowaniu w czarnym ubraniu i maskowaniu się w celu utrudnienia identyfikacji przez policję;

czarny humor /ˈʧ̑arnɨ ˈxũmɔr/ (n)
humor negro
  przedstawienie rzeczy tragicznych w sposób humorystyczny;

czarny jak kominiarz /ˈʧ̑arnɨ ˈjak ːɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (adj)
más negro que un tizón
  brudny

czarny rynek /ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
mercado negro
  (ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo;

czarodziej /tʃarˈɔdʑɛj/ (n)
brujo
  w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów

czarodziejka /tʃˌarɔdʑˈɛjka/ (n)
hada
  (fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary

czarować /tʃarˈɔvatɕ/ (v)
embrujar, hechizar
  czynić czary
encantar
  (potocznie, potoczny) wprowadzać w błąd (w tym: prawić nieszczere komplementy)
  wprowadzać w podziw

czarownica /ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
bruja
  w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) kobieta stara, brzydka, złośliwa

czarownik /tʃarˈɔvɲik/ (n)
brujo, hechicero
  mężczyzna zajmujący się czarami

czarterowy /ˌʧ̑artɛˈrɔvɨ/ (adj)
chárter
  związany z czarterem

czarujący /ˌʧ̑aruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
cautivador, encantador
  uroczy, pełen wdzięku, urzekający, ujmujący

czas /ʧ̑as/ (n)
tiempo, tiempo gramatical
  (gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi
tiempo
  wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;
  chwila, moment, pora

czas przeszły /ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
pretérito, pasado
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas przyszły /ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ/ (n)
futuro
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas teraźniejszy /ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (n)
presente
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich;

czas to pieniądz /ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (proverb)
el tiempo es oro, el tiempo es dinero
  czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło

czas wolny /tʃˈaz vˈɔlnɨ/ (n)
ocio, tiempo libre, tiempo ocio
  wolne od zajęć, pracy

czasami /ʧ̑aˈsãmʲi/ (adv)
a veces, algunas veces
  (zobacz) czasem

czasem /ˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
a veces, alguna vez
  niekiedy, co pewien czas

czasopismo /ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ/ (n)
revista, periódico
  druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;

czasoprzestrzeń /ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
espacio-tiempo
  (fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;

czasownik /ʧ̑aˈsɔvʲɲik/ (n)
verbo
  (gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany

czasownik dokonany /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (n)
verbo perfectivo
  (gramatyka) czasownik, który opisuje czynność, o której z kontekstu wiadomo, że jest zakończona

czasownik modalny /ʧ̑aˈsɔvʲɲik mɔˈdalnɨ/ (n)
verbo modal
  (gramatyka) czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności

czasownik niedokonany /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (n)
verbo imperfectivo
  (gramatyka) czasownik, który opisuje czynność, o której z kontekstu nie wiadomo, czy jest zakończona

czasownik nieprzechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
verbo intransitivo
  (gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej

czasownik posiłkowy /ʧ̑aˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ/ (n)
verbo auxiliar
  (gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony

czasownik przechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
verbo transitivo
  (gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej

czasownik ułomny /tʃasˈɔvɲik uwˈɔmnɨ/ (n)
verbo defectivo
  (gramatyka) czasownik, który nie tworzy pewnych form gramatycznych;

czasownik zwrotny /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ/ (n)
verbo reflexivo
  (gramatyka) czasownik, który odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek "się"

czasownikowy /ˌʧ̑asɔvʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
verbal
  związany z czasownikiem, dotyczący czasownika

czasowy /ʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
temporal
  trwający przez krótki czas

czaszka /ˈʧ̑aʃka/ (n)
cráneo, calavera
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie

czaszkowy /tʃaʃkˈɔvɨ/ (adj)
craneal, craneano
  (anatomia, anatomiczny) związany z czaszką, dotyczący czaszki

czatować /ʧ̑aˈtɔvaʨ̑/ (v)
acechar chatear
  porozumiewać się z kimś za pośrednictwem Internetu w czasie rzeczywistym przy pomocy klawiatury komputera

czciciel /ˈʧ̑ʲʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
adorador
  człowiek, który oddaje cześć komuś lub czemuś

czcić /ʧ̑ʲʨ̑iʨ̑/ (v)
celebrar
  obchodzić jakieś święto
adorar, reverenciar, venerar
  oddawać cześć

czecho-słowacki /ˌʧ̑ɛxɔ-swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
checo-slovaco
  dotyczący Czecho-Słowacji, związany z Czecho-Słowacją

czechosłowacki /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
checoeslovaco, checoslovaco
  dotyczący Czechosłowacji, związany z Czechosłowacją

czeczotka /ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka/ (n)
pardillo sizerín
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem;

czego oko nie widzi, tego sercu nie żal /ˈʧ̑ɛɡɔ ˈːkɔ ɲɛ‿ˈvʲiʥ̑i ˈtɛɡɔ ˈsɛrʦ̑u ˈɲɛ‿ʒal/ (proverb)
ojos que no ven, corazón que no siente
  łatwo znieść stratę, o której się nic nie wie

czek /ʧ̑ɛk/ (n)
cheque
  (bankowość, bankowy) dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy;

czekać /ˈʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
aguardar, esperar
  zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy
  przerywać wykonywanie jakiejś czynności

czekolada /ˌʧ̑ɛkɔˈlada/ (n)
chocolate
  (spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

czeladnik /ʧ̑ɛˈladʲɲik/ (n)
oficial
  rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra

czelność /tʃˈɛlnɔɕtɕ/ (n)
descaro, jeta
  bycie nadmiernie zuchwałym

czepek /ˈʧ̑ɛpɛk/ (n)
bonete, gorro
  (dawniej, dawny) nakrycie głowy;

czereśnia /ʧ̑ɛˈrɛɕɲa/ (n)
cerezo
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych;
cereza
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego

czereśniowy /ˌʧ̑ɛrɛɕˈɲɔvɨ/ (adj)
de cerezo
  związany z czereśnią (drzewem)
de cereza
  związany z czereśnią (owocem)

czerniak /tʃˈɛrɲʲak/ (n)
melanoma, melanocarcinoma
  (medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki barwnikowej;

czernica /ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
porrón moñudo
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;

czerpać /ˈʧ̑ɛrpaʨ̑/ (v)
beneficiarse, sacar provecho
  (przenośnie, przenośnia) korzystać z czegoś
extraer, sacar
  nabierać wodę lub inny płyn jakimś naczyniem

czerwiec /ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑/ (n)
junio
  szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

czerwona dzielnica /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
distrito rojo, zona roja
  rejon miasta, gdzie prostytutki oferują usługi seksualne

czerwona kartka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ˈkartka/ (n)
tarjeta roja
  (sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki;

czerwona porzeczka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
grosella
  (botanika, botaniczny) gatunek porzeczki, krzewu o czerwonych owocach należącego do rodziny agrestowatych;

czerwonawy /ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnavɨ/ (adj)
rojizo
  w kolorze podobnym do czerwonego

czerwono /tʃɛrvˈɔnɔ/ (adv)
de rojo
  z użyciem czerwonej barwy, z obecnością czerwieni

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
rojo, colorado
  mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;

czerwony olbrzym /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
gigante roja
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji;

czesać /ˈʧ̑ɛsaʨ̑/ (v)
peinar
  (fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (adj)
checo
  związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (n)
checo
  język urzędowy Republiki Czeskiej;

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (interjection)
hola
  (potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (n)
honor, honra, respeto
  poważanie

czkawka /ˈʧ̑kafka/ (n)
hipo, singulto
  (fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;

czopek /ˈʧ̑ɔpɛk/ (n)
supositorio
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

czosnek /ˈʧ̑ɔsnɛk/ (n)
ajo
  (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego

czołg /ʧ̑ɔwk/ (n)
tanque, carro de combate
  (wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;

czołgać się /ˈʧ̑ɔwɡaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
deslizarse, serpentear
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) o mgle lub dymie: snuć się nisko, tuż nad ziemią
arrastrarse, doblegarse, rebajarse
  (przenośnie, przenośnia) poniżać się przed kimś
arrastrarse, reptar
  posuwać się do przodu w pozycji na brzuchu

czoło /ˈʧ̑ɔwɔ/ (n)
frente
  (anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

czterdziestolatek /ˌʧ̑tɛrʲʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
cuarentón
  osoba w wieku 40-49 lat

czterocyfrowy /ˌʧ̑tɛrɔʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
de cuatro cifra, de cuatro dígito
  składający się z czterech cyfr, mający cztery cyfry

czterokołowy /ˌʧ̑tɛrɔkɔˈwɔvɨ/ (adj)
de cuatro rueda
  taki, który ma cztery koła

czterokrotnie /ˌʧ̑tɛrɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
cuatro vez
  cztery razy

czterolistny /ˌʧ̑tɛrɔˈlʲistnɨ/ (adj)
cuadrifolio
  mający liść złożony z czterech części w kształcie małych listków

czteromiesięczny /ˌʧ̑tɛrɔ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
cuatrimestral
  trwający cztery miesiące

czterosilnikowy /tʃtˌɛrɔɕˌilɲikˈɔvɨ/ (adj)
cuatrimotor
  taki, który jest wyposażony w cztery silniki

czterosylabowy /ˌʧ̑tɛrɔsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
tetrasílabo
  liczący cztery sylaby, składający się z czterech sylab

czterotomowy /ˌʧ̑tɛrɔtɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
en cuatro volumen
  składający się z czterech tomów, zawarty w czterech tomach, wydany w czterech tomach

cztery deski /tʃtˈɛrɨ dˈɛski/ (n)
traje de madera
  (eufemistycznie) trumna

czubek góry lodowej /ˈʧ̑ubɛɡ ˈːurɨ lɔˈdɔvɛj/ (n)
la punta del iceberg
  zauważalny lub ujawniony fragment jakiejś sprawy, zwykle o charakterze negatywnym; jawna, bardzo mała część jakiegoś problemu; objaw, symptom, początek afery

czujka /ˈʧ̑ujka/ (n)
detector
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie wykrywające zmianę jakiejś wielkości fizycznej
explorador, vigía
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz lub oddział na wysuniętym stanowisku wartowniczym lub podczas zwiadu;

czujny /ˈʧ̑ujnɨ/ (adj)
alerto, atento
  zachowujący czujność, zwracający uwagę na wszelkie podejrzane sygnały

czuć /ʧ̑uʨ̑/ (v)
presentir, tocar
  odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów
sentir, tocar
  odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku
oler
  odbierać wrażenia za pomocą zmysłu węchu
sentirse
  mieć jakieś samopoczucie, nastrój, odczucie

czuć się jak ryba w wodzie /ˈʧ̑uʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈrɨba ˈv‿ːɔʥ̑ɛ/ (v)
estar como abeja en flor, estar como pez en el agua
  czuć się gdzieś bardzo dobrze, swobodnie

czwarta władza /ˈʧ̑farta ˈvwaʣ̑a/ (n)
cuarto poder
  (przenośnie, przenośnia) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wolna, niezależna prasa i pozostałe środki masowej komunikacji;

czwartek /ˈʧ̑fartɛk/ (n)
jueves
  czwarty dzień tygodnia

czwartorzęd /ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt/ (n)
Cuaternario
  (geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;

czworaczek /tʃfɔrˈatʃɛk/ (n)
cuatrillizo
  jedno dziecko z czworga urodzonych podczas tego samego porodu

czworoboczny /tʃfˌɔrɔbˈɔtʃnɨ/ (adj)
cuadrilátero
  mający cztery boki

czworobok /ʧ̑fɔˈrɔbɔk/ (n)
cuadrilátero
  (geometria) wielobok płaski o czterech bokach

czworokąt /ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt/ (n)
cuadrángulo
  (geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;

czworonożny /ˌʧ̑fɔrɔ̃ˈnɔʒnɨ/ (adj)
cuadrúpedo, tetrápodo
  mający cztery nogi

czworonóg /ʧ̑fɔˈrɔ̃nuk/ (n)
cuadrúpedo
  zwierzę czworonożne

czworościan /tʃfɔrˈɔɕtɕan/ (n)
tetraedro
  (matematyka, matematyczny) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;

czy /ʧ̑ɨ/ (conjunction)
o
  łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia
si
  łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym

czyhać /tʃˈɨxatɕ/ (v)
acechar, avizorar
  wyczekiwać z zamiarem napaści

czyj /ʧ̑ɨj/ (pronoun)
de quién
  używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
de quién, a quién
  używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy

czyjś /ʧ̑ɨjɕ/ (indefinitePronoun)
de alguien
  należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi

czyn /ʧ̑ɨ̃n/ (n)
acto
  działanie, postępek, akt;

czynić /ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑/ (v)
hacer, obrar
  robić coś, wykonywać

czynnik /ˈʧ̑ɨ̃ɲːik/ (n)
factor
  (matematyka, matematyczny) każda z liczb, które mnożymy przez siebie
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) każda ze zmiennych powstała po redukcji zbioru danych za pomocą analizy czynnikowej
factor, agente, elemento
  przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek

czynsz /ʧ̑ɨ̃w̃ʃ/ (n)
aparcería, arrendamiento, arriendo
  (dawniej, dawny) świadczenie chłopów za użytkowanie ziemi
alquiler, arriendo
  terminowa opłata za wynajem

czyr /ʧ̑ɨr/ (n)
coregonus nasus
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Coregonus nasus, gatunek słodkowodnej ryby z rodziny łososiowatych;

czyrak /tʃˈɨrak/ (n)
forúnculo, furúnculo
  (medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;

czystka /ˈʧ̑ɨstka/ (n)
purga
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób;
  fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych

czystość /ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
pureza, corrección, nitidez
  (przenośnie, przenośnia) cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne
limpieza, higiene, pulcritud
  cecha tego, co jest czyste (oczyszczone, wyczyszczone), nie jest brudne
castidad, pureza
  wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna

czysty /ˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
neto
  legalnie przeprowadzony
casto, inocente
  moralnie bez skazy
limpio, puro
  pozbawiony brudu

czyszczenie /ʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
limpieza
  (rzeczownik odczasownikowy) od: czyścić

czytać /ˈʧ̑ɨtaʨ̑/ (v)
leer
  przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną

czytać między wierszami /ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi/ (v)
leer entre líneas
  domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost

czytelnia /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa/ (n)
sala de lectura
  sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece

czytelnik /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲik/ (n)
lector
  osoba, która czyta książki, gazety itp.
  osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni

czytnik książek elektronicznych /tʃˈɨtɲik kɕˈɔ̃ʒɛk ˌɛlɛktrɔɲˈitʃnɨx/ (n)
lector de libros electrónicos
  (informatyka, informatyczny) urządzenie z wyświetlaczem służące do wyświetlania tekstów zapisanych w formie cyfrowej;

czyścibut /ʧ̑ɨɕˈʨ̑ibut/ (n)
lustrabotas, limpiabotas
  (przestarzałe, przestarzały) ten, kto czyści ludziom buty na ulicy w celach zarobkowych

czyściec /ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
purgatorio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

czyścić /ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑/ (v)
limpiar, expurgar
  usuwać brud, zanieczyszczenia

czyżyk /ˈʧ̑ɨʒɨk/ (n)
chamariz, lugano
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis spinus L., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu

cząsteczka /ʧ̑ɔ̃w̃ˈstɛʧ̑ka/ (n)
molécula
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu;

cząstka /ˈʧ̑ɔ̃w̃stka/ (n)
partícula
  (fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka;
pequeño parte
  (zdrobniale) od: część

często /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ/ (adv)
a menudo, con frecuencia, frecuentemente
  (zobacz) częsty

częstoskurcz /ʧ̑ɛ̃w̃ˈstɔskurʧ̑/ (n)
taquicardia
  (medycyna, medyczny) znaczne przyśpieszenie czynności rytmu serca

częstotliwość /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑/ (n)
frecuencia
  (fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;

częstować /tʃɛ̃stˈɔvatɕ/ (v)
ofrecerle
  dzielić się czymś z kimś przez grzeczność, gościnność; podejmować poczęstunkiem
servirse
  korzystać z poczęstunku

częstość /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔɕʨ̑/ (n)
frecuencia
  cecha tego, co jest częste

częsty /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ/ (adj)
frecuente
  odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami

częściowo /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɔ/ (adv)
parcialmente
  w jakiejś części, nie w całości

częściowy /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
parcial
  odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś

część /ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
pieza, parte
  (mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim
parte
  fragment jakiejś całości

część mowy /ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ/ (n)
categoría gramatical, parte de la oración
  (gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;

członek /ˈʧ̑wɔ̃nɛk/ (n)
miembro miembro
  część ciała człowieka lub rzadziej zwierząt;
miembro
  (anatomia, anatomiczny) penis;

człowiek /ˈʧ̑wɔvʲjɛk/ (n)
hombre, ser humano
  Homo sapiens, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
hombre
  ktoś, jakaś osoba
  pracownik, podwładny, członek

człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi /ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˈsṭʃɛla ˈpãn‿buk ˈːulɛ ˈnɔɕi/ (proverb)
el hombre propone, y Dios dispone
  zamierzenia, plany nie zawsze udaje się zrealizować

córeczka /ʦ̑uˈrɛʧ̑ka/ (n)
hijita
  (zdrobniale) od: córka

córka /ˈʦ̑urka/ (n)
hija
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)

cętka /ˈʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
mancha, mota, pinta
  mała plamka na tle o jednolitej barwie

cło /ʦ̑wɔ/ (n)
aduana
  opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;

dach /dax/ (n)
techo, tejado
  górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;

dachówka /daˈxufka/ (n)
teja
  (budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów;

dacki /dˈatski/ (adj)
dacio
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Dacją, dotyczący Dacji
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Dakami, dotyczący Daków

dacki /dˈatski/ (n)
dacio
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dacki;

dadaistyczny /dˌadaistˈɨtʃnɨ/ (adj)
dadaísta
  (sztuka) związany z dadaizmem lub dadaistami

dakarski /daˈkarsʲci/ (adj)
dakarés
  odnoszący się do Dakaru, miasta w Senegalu

daktyl /ˈdaktɨl/ (n)
dátil
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca

daleko /daˈlɛkɔ/ (adv)
lejos
  w znacznej odległości
  na znaczną odległość

dalekopis /dˌalɛkˈɔpis/ (n)
teletipo
  (telekomunikacja) aparat telegraficzny przesyłający komunikatów w postaci drukowanej

dalmatyński /ˌdalmaˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
dalmático
  związany z Dalmacją, dotyczący Dalmacji lub jej mieszkańców

dalmierz /dˈalmʲɛʃ/ (n)
distanciómetro
  przyrząd do zdalnego pomiaru odległości;

daltonizm /daltˈɔɲizm/ (n)
daltonismo
  (medycyna, medyczny) nierozróżnianie kolorów

damasceńczyk /ˌdãmaˈsʦ̑ɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
damasceno
  mieszkaniec Damaszku

damski /ˈdãmsʲci/ (adj)
de señora
  przeznaczony dla kobiet

dandys /ˈdãndɨs/ (n)
dandi
  mężczyzna skrupulatnie dbający o strój i o przestrzeganie form towarzyskich

daniel /ˈdãɲɛl/ (n)
dama, gamo
  (zoologia, zoologiczny) Dama dama, gatunek roślinożernego ssaka z rodziny jeleniowatych;
  (zoologia, zoologiczny) ssak należący do gatunku (1.1)

danina /daɲˈina/ (n)
tributo
  (historia, historyczny, historycznie) świadczenie obowiązkowe w naturze albo pieniężne składane przez poddanych rządzącemu

dantejskie sceny /dãnˈtɛjsʲcɛ ˈsʦ̑ɛ̃nɨ/ (idiom)
espectáculo aterrador, visión dantesca
  zdarzenia wstrząsające, budzące zgrozę, a także zamieszanie, bałagan

darczyńca /darˈʧ̑ɨ̃j̃nʦ̑a/ (n)
donante
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba obdarowująca, ofiarodawca

daremnie /darˈɛmɲʲɛ/ (adv)
inútilmente, vanamente
  w sposób nie przynoszący rezultatów pomimo starań

daremny /daˈrɛ̃mnɨ/ (adj)
vano, inútil
  niedający żadnych wyników

darmo /ˈdarmɔ/ (adv)
gratuito, gratis
  bezpłatnie
en balde, en vano, inútil
  na próżno

darmsztadt /ˈdarm̥ʃtat/ (n)
darmstadtio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;

darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda /ˌdarɔvãˈnɛ̃mu kɔ̃ˈɲɔvʲi ˈv‿zɛ̃mbɨ‿ɕɛ ˌɲɛ‿zaˈɡlɔ̃nda/ (proverb)
a caballo regalado, no le mires el diente
  nie powinno się krytykować czegoś, co otrzymuje się w prezencie

darowizna /dˌarɔvˈizna/ (n)
donación
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne przekazanie czegoś dobrowolnie i bezpłatnie
donativo
  coś podarowanego bez zobowiązań

dart /dart/ (n)
dardo
  lotka do darta (1.1)
  gra polegająca na rzucaniu lotkami do tarczy;

darwinista /ˌdarvʲĩˈɲista/ (n)
darwinista
  zwolennik darwinizmu

darwinizm /darvˈiɲizm/ (n)
darwinismo, darvinismo
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt

daszek /ˈdaʃɛk/ (n)
visera
  wystająca nad twarz część nakrycia głowy, np. czapki, hełmu, kasku

data /ˈdata/ (n)
fecha, data
  umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;

datura /daˈtura/ (n)
datura
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) bieluń (rodzaj)
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1)

dawać dobry przykład /ˈdavaʥ̑ ˈdɔbrɨ ˈpʃɨkwat/ (v)
dar buen ejemplo
  zachowywać się w sposób godny naśladowania; pokazywać innym, jak należy postępować

dawać radę /ˈdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈradɛ/ (v)
apañárselas, arreglárselas, poder
  umieć coś zrobić, radzić sobie, nie mieć z czymś problemów

dawca /ˈdafʦ̑a/ (n)
donante
  (medycyna, medyczny) osoba, od której pochodzi przeszczepiany organ
donador
  ten, który daje

dawka /ˈdafka/ (n)
dosis
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) pewna ilość substancji chemicznej lub promieniowania przekazywana do organizmu;

dawniej /ˈdavʲɲɛ̇j/ (adv)
antes, antaño, antiguamente
  poprzednio, przedtem

dawno, dawno temu /dˈavnɔ dˈavnɔ tˈɛmu/ (adv)
érase una vez
  początkowe słowa wielu bajek i baśni

dawnymi czasy /davˈnɨ̃mʲi ˈʧ̑asɨ/ (adv)
antaño
  dawniej, kiedyś, w dalekiej przeszłości

dać /daʨ̑/ (v)
dejar
  pozwolić, umożliwić coś
dar
  wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś

dać dyla /ˈdaʥ̑ ˈdɨla/ (v)
poner pies en polvorosa
  (potocznie, potoczny) uciec, zwiać

dać kosza /ˈdaʨ̑ ˈkɔʃa/ (v)
dar calabazas
  nie dać szansy drugiej osobie (w sprawach miłosnych); odmówić komuś (np. przy oświadczynach)

dać plamę /ˈdaʨ̑ ˈplãmɛ/ (idiom)
mear fuera del tiesto, mearse fuera del tiesto
  (potocznie, potoczny) skompromitować się, źle coś zrobić

dać w łapę /ˈdaʥ̑ ˈv‿wapɛ/ (v)
dar barro a mano
  dać komuś łapówkę, przekupić kogoś

dać za wygraną /ˈdaʥ̑ ˌza‿vɨˈɡrãnɔ̃w̃/ (v)
darse por vencido
  poddać się, pogodzić się z czymś, odstąpić od swoich planów, zrezygnować z czegoś

de /dɛ/ (n)
de
  nazwa litery d / D

debiut /ˈdɛbʲjut/ (n)
debut, estreno
  wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie

debiutant /dɛbjˈutant/ (n)
debutante
  ten kto debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji

debiutować /dˌɛbjutˈɔvatɕ/ (v)
debutar
  zaczynać coś oficjalnie; występować pierwszy raz; rozpoczynać karierę

decentralizacja /dˌɛtsɛntrˌalizˈatsja/ (n)
descentralización
  przeniesienie uprawnień władzy centralnej na lokalne organy władzy,

dechrystianizacja /ˌdɛxrɨstʲjä̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
descristianización
  działania polegające na ograniczeniu lub zniesieniu wpływu chrześcijaństwa na danym terenie
  proces odchodzenia od chrześcijaństwa

dechrystianizować /dˌɛxrɨstjˌaɲizˈɔvatɕ/ (v)
descristianizar
  (teologia, teologiczny) zmniejszać gdzieś wpływy chrześcijaństwa

decybel /dɛˈʦ̑ɨbɛl/ (n)
decibelio
  (fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze;

decydować /ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
decidir
  podejmować decyzję, postanawiać o czymś
  mieć wpływ na coś, odgrywać zasadniczą rolę
decidirse
  postanawiać coś zrobić

decydujący /dˌɛtsɨdujˈɔntsɨ/ (adj)
decisivo
  przesądzający o czymś, przełomowy

decyzja /dɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
decisión
  postanowienie, zamiar, rezolucja; rozstrzygnięcie

dedukcja /dɛdˈuktsja/ (n)
deducción
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków

dedykacja /ˌdɛdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
dedicatoria
  pamiątkowy wpis przeznaczony dla konkretnej osoby;

dedykować /ˌdɛdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
dedicar
  (informatyka, informatyczny) przeznaczać (np. serwer, łącze) do użycia wyłącznie w jednym celu
  dodawać dedykację do daru wręczanego komuś; poświęcać komuś (najczęściej własne dzieło: utwór, wiersz itp.)

defekt /ˈdɛfɛkt/ (n)
defecto
  uszkodzenie, usterka, wada, niedostatek fizyczny

defenestracja /ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
defenestración
  wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;

defensywa /ˌdɛfɛ̃w̃ˈsɨva/ (n)
defensa
  (sport, sportowy) część drużyny piłkarskiej przeznaczona do zadań obronnych
defensiva
  (wojskowość, wojskowy) obronne działania wojskowe

defetyzm /dɛˈfɛtɨsm̥/ (n)
derrotismo
  niewiara w powodzenie sprawy, w zwycięstwo; przewidywanie porażki z góry, przed decydującą rozgrywką

defibrylator /ˌdɛfʲibrɨˈlatɔr/ (n)
desfibrilador
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne służące do defibrylacji;

deficyt /dɛˈfʲiʦ̑ɨt/ (n)
déficit
  niedobór, brak;
  (ekonomia, ekonomiczny) przewaga wydatków nad dochodami

deficytowy /ˌdɛfʲiʦ̑ɨˈtɔvɨ/ (adj)
deficitario
  przynoszący większe straty niż zyski
  istniejący, występujący w zbyt małej ilości, by zaspokoić zapotrzebowanie

defilada /ˌdɛfʲiˈlada/ (n)
desfile
  uroczysty przemarsz wojska lub innej grupy, np. sportowców czy ludności cywilnej, przejazd pojazdów, przelot samolotów w szyku paradnym dla oddania honorów przedstawicielom władzy;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ostentacyjne przechadzanie się

defilować /ˌdɛfʲiˈlɔvaʨ̑/ (v)
desfilar
  (przenośnie, przenośnia) przechadzać się ostentacyjnie, chcąc być zauważonym
  maszerować grupowo w defiladzie

definicja /ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
definición
  wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;

definicyjny /dˌɛfiɲitsˈɨjnɨ/ (adj)
definicional
  związany z definicją; stanowiący definicję

deflacja /dɛˈflaʦ̑ʲja/ (n)
deflación
  (ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki

defloracja /dˌɛflɔrˈatsja/ (n)
desfloración, desfloramiento
  (medycyna, medyczny) przerwanie błony dziewiczej

defoliant /dɛˈfɔlʲjãnt/ (n)
defoliante
  (chemia, chemiczny) (biologia, biologiczny) substancja powodująca zrzucanie liści przez rośliny;

deforestacja /ˌdɛfɔrɛˈstaʦ̑ʲja/ (n)
deforestación
  wycięcie, wytrzebianie, niszczenie lasów

defragmentacja /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
desfragmentación
  (informatyka, informatyczny) proces przenoszenia danych pomiędzy obszarami dysku twardego w celu jego optymalnego wykorzystania;

defragmentować /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
desfragmentar
  (informatyka, informatyczny) wykonywać defragmentację

defraudacja /ˌdɛfrawˈdaʦ̑ʲja/ (n)
defraudación, fraude
  przestępstwo polegające na przywłaszczeniu cudzej powierzonej korzyści materialnej (pieniędzy, majątku)

degażówki /ˌdɛɡaˈʒufʲci/ (n)
tijeras para entresacar
  (fryzjerstwo, fryzjerski) nożyczki fryzjerskie z ząbkowaną jedną lub obiema krawędziami tnącymi, służące do cieniowania włosów;

degradacja /ˌdɛɡraˈdaʦ̑ʲja/ (n)
impacto
  niszczenie środowiska i zasobów, jakimi ono dysponuje

degradować /ˌdɛɡraˈdɔvaʨ̑/ (v)
degradar
  obniżać komuś stopień wojskowy, zwykle karnie

degrengolada /ˌdɛɡrɛ̃ŋɡɔˈlada/ (n)
decadencia, declive, desplome, hundimiento
  (książkowy) zanik wartości moralnych lub estetycznych

deista /dɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
deísta
  wyznawca deizmu

deistyczny /dˌɛistˈɨtʃnɨ/ (adj)
deísta
  (filozofia, filozoficzny) związany z deizmem, dotyczący deizmu

deizm /ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
deísmo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;

deja vu /dˌɛʒavˈi/ (n)
déjà vu
  wrażenie, że sytuacja, w której bierze się właśnie udział, już się kiedyś przydarzyła;

deka- /ˈdɛka/
deca-, decá-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary dziesięć razy większe od podstawowych;
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z liczbą dziesięć

dekada /dɛˈkada/ (n)
década
  dziesięć lat

dekalog /dɛˈkalɔk/ (n)
decálogo
  (przenośnie, przenośnia) zbiór podstawowych zasad, instrukcji czegoś

dekametr /dɛkˈamɛtr/ (n)
decámetro
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesięciu metrom;

dekanat /dɛˈkãnat/ (n)
decanato
  (kościelny) jednostka organizacyjna Kościoła katolickiego, obejmująca kilka do kilkunastu parafii z dziekanem na czele;

dekapitacja /ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
decapitación
  ucięcie głowy;

dekarz /ˈdɛkaʃ/ (n)
techador
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonawca pokrycia dachowego;

deklamować /ˌdɛklãˈmɔvaʨ̑/ (v)
declamar
  z ekspresją wygłaszać utwór literacki

deklaracja /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja/ (n)
declaración
  ogłoszenie, oświadczenie; sformułowanie poglądów, przekonań
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zobowiązanie mające moc prawną, akt prawny

deklaracja podatkowa /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja ˌpɔdatˈkɔva/ (n)
declaración de la renta, declaración fiscal
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (księgowość) dokument zawierający informacje o osiągniętych dochodach lub poniesionych stratach;

deklarować /dˌɛklarˈɔvatɕ/ (v)
declarar
  wypowiadać oficjalnie

deklinacja /ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
declinación
  (gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby;
  (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych;

deklinować /dˌɛklinˈɔvatɕ/ (v)
declinar
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmieniać przez przypadki

dekolonizacja /ˌdɛkɔlɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
descolonización
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces uzyskiwania niezależności państwowej przez terytoria będące koloniami; obalanie systemu kolonialnego, likwidacja kolonializmu;

dekolt /ˈdɛkɔlt/ (n)
escote
  wycięcie w ubraniu (np. w sukni, swetrze, bluzce), odsłaniające szyję, czasem ramiona, piersi lub plecy

dekoracja /ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
decoración, decorado
  element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze

dekoracyjny /ˌdɛkɔraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
decorativo, ornamental
  związany z dekoracją, stanowiący dekorację

dekorator /dˌɛkɔrˈatɔr/ (n)
decorador
  osoba zajmująca się dekorowaniem wnętrz

dekorować /ˌdɛkɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
condecorar
  przypinać odznaczenie, order lub odznakę
decorar
  upiększać coś, dodawać dekoracje

dekret /ˈdɛkrɛt/ (n)
decreto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny mający moc ustawy, wydany przez organ władzy wykonawczej;

delegalizacja /ˌdɛlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ilegalización
  urzędowe uznanie czegoś za nielegalne

delegat /dɛˈlɛɡat/ (n)
delegado
  oficjalny wysłannik jakiejś zbiorowości reprezentujący jej interesy

delegować /dˌɛlɛɡˈɔvatɕ/ (v)
delegar
  wysyłać jako przedstawiciela celem wykonania określonego zadania

delektować się /ˌdɛlɛkˈtɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
deleitarse
  odczuwać przyjemność, rozkoszować się, zachwycać się

delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (n)
mariposa
  (sport, sportowy) jeden z czterech podstawowych stylów pływackich;
delfín
  (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;

deliberować /ˌdɛlʲibɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
deliberar
  (literacko) (żartobliwie) rozważać, rozmyślać, debatować, roztrząsać

delikatność /ˌdɛlʲiˈkatnɔɕʨ̑/ (n)
delicadeza
  cecha tego, co jest delikatne

delikt /ˈdɛlʲikt/ (n)
delito
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykroczenie przeciw prawu

delirium tremens /dɛˈlʲirʲjũm ˈtrɛ̃mɛ̃w̃s/ (n)
delirium tremens
  (medycyna, medyczny) ostra psychoza występująca u nałogowych alkoholików;

delta /ˈdɛlta/ (n)
delta
  (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ;

demagog /dɛ̃ˈmaɡɔk/ (n)
demagogo
  polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie

demagogia /ˌdɛ̃maˈɡɔɟja/ (n)
demagogia
  oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów;

demarkacja /dˌɛmarkˈatsja/ (n)
demarcación
  wytyczenie granicy pomiędzy dwoma obszarami

deminutywny /ˌdɛ̃mʲĩnuˈtɨvnɨ/ (adj)
diminutivo
  zdrobniały

demobilizacja /ˌdɛ̃mɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
desmovilización
  rozbrojenie, przejście sił zbrojnych państwa ze stanu wojennego do stanu pokojowego

demografia /ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/ (n)
demografía
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;

demograficzny /dˌɛmɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
demográfico
  dotyczący demografii

demokracja /ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
democracia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości;

demokrata /ˌdɛ̃mɔˈkrata/ (n)
demócrata
  zwolennik demokracji

demokratycznie /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
democráticamente
  zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny

demokratyczny /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
democrático
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją

demokratyzacja /ˌdɛ̃mɔkratɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
democratización
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przeobrażania systemu politycznego celem rozszerzenia uczestnictwa politycznego obywateli państwa, wprowadzanie zasad rządzenia opartych na współdecydowaniu wszystkich obywateli;

demokratyzm /dˌɛmɔkrˈatɨzm/ (n)
democratismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyznawanie demokratycznych zasad

demokratyzować /ˌdɛ̃mɔkratɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
democratizar
  dokonywać procesu demokratyzacji
democratizarse
  dokonywać na sobie procesu demokratyzacji

demonologia /ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
demonología
  (teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami

demonstrant /dɛ̃ˈmɔ̃w̃strãnt/ (n)
manifestante
  uczestnik demonstracji

demonstrantka /ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstrãntka/ (n)
manifestante
  forma żeńska od: demonstrant

dendrologia /ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja/ (n)
dendrología
  (botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;

dentysta /dɛ̃nˈtɨsta/ (n)
dentista
  (zobacz) stomatolog;

denuncjować /ˌdɛ̃nũnˈʦ̑ʲjɔvaʨ̑/ (v)
delatar, denunciar
  donosić władzom poufnie o popełnieniu przez kogoś wykroczenia, potajemnie oskarżać o takie czyny lub poglądy

depenalizacja /dˌɛpɛnˌalizˈatsja/ (n)
despenalización
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie i złagodzenie wymiaru karalności określonego typu czynu, uznawanego dotychczas za przestępstwo lub wykroczenie;

depesza /dɛpˈɛʃa/ (n)
telegrama
  (telekomunikacja) tekst przesłany telegraficznie, blankiet z tym tekstem

depilacja /ˌdɛpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
depilación
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) usuwanie włosów z miejsc niepożądanych za pomocą urządzeń lub środków chemicznych;

depilować /dˌɛpilˈɔvatɕ/ (v)
depilar
  dokonywać depilacji, usuwać owłosienie z ciała

deponować /dˌɛpɔnˈɔvatɕ/ (v)
depositar
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przekazywać komuś pieniądze lub przedmioty na przechowanie

deportacja /ˌdɛpɔrˈtaʦ̑ʲja/ (n)
deportación
  zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt

deportować /ˌdɛpɔrˈtɔvaʨ̑/ (v)
deportar
  zsyłać, wywozić z rozkazu władz poza granice państwa lub miejscowości

depozyt /dɛpˈɔzɨt/ (n)
depósito
  formalne przejęcie na przechowanie czegoś należącego do kogoś innego

depresja /dɛˈprɛsʲja/ (n)
depresión
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;
  (ekonomia, ekonomiczny) faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie
  (geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza;

depresja poporodowa /dɛˈprɛsʲja ˌpɔpɔrɔˈdɔva/ (n)
depresión posparto
  (medycyna, medyczny) zaburzenia nastroju objawiające się epizodem depresyjnym w ciągu trzech miesięcy po porodzie, trwające od dwóch do sześciu miesięcy;

deprymować /ˌdɛprɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
deprimir
  wprawiać w stan zakłopotania, niepewności

deptać /ˈdɛptaʨ̑/ (v)
pisar, pisotear
  przygniatać coś, stąpając po tym

deratyzacja /ˌdɛratɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
desratización
  (zobacz) odszczurzanie;

derby /ˈdɛrbɨ/ (n)
derbi
  rodzaj angielskiej gonitwy dla koni;
  (sport, sportowy) spotkanie dwóch drużyn z tego samego miasta w ramach jednego turnieju, w którym uczestniczą też drużyny z innych miast;

deresz /dˈɛrɛʃ/ (n)
caballo roano, ruano
  (zootechnika, zootechniczny) koń, którego maść sierści ma pomieszane kolory: kary, gniady lub kasztanowaty z białym

dereń /ˈdɛrɛ̃ɲ/ (n)
cornejo
  (botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju (1.1), często o jadalnych owocach
cornizola
  (spożywczy) drobny, czerwony owoc derenia (1.2) jadalnego

derka /ˈdɛrka/ (n)
gualdrapa, jirel
  (jeździectwo, jeździecki) okrycie dla konia
centón
  stary, zniszczony koc

derkacz /ˈdɛrkaʧ̑/ (n)
rey de codornices
  (ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie;

dermato- /dɛrˈmatɔ/
dermato-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze skórą

dermatolog /ˌdɛrmaˈtɔlɔk/ (n)
dermatólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach
dermatóloga
  (medycyna, medyczny) kobieta dermatolog (1.1), dermatolożka

dermatologia /ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/ (n)
dermatología
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca sie chorobami skóry i jej przydatków;

dermatologiczny /dˌɛrmatˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
dermatológico
  (medycyna, medyczny) związany z dermatologią, dotyczący dermatologii

dermatoza /ˌdɛrmaˈtɔza/ (n)
dermatosis
  (medycyna, medyczny) choroba skóry

derywat /dɛrˈɨvat/ (n)
derivado
  wyraz pochodny

desant /ˈdɛsãnt/ (n)
desembarco
  (wojskowość, wojskowy) operacja taktyczna przeniesienia wojsk na teren nieprzyjaciela;

desensytyzacja /ˌdɛsɛ̃w̃sɨtɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
desensibilización
  (psychologia, psychologiczny) terapia polegająca na redukowaniu intensywności reakcji lękowej;

deser /ˈdɛsɛr/ (n)
postre
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym

deseń /dˈɛsɛɲ/ (n)
estampado, dibujo
  ozdobny, powtarzający się wzór – drukowany, tkany lub wytłaczany na powierzchni czegoś

deska /ˈdɛska/ (n)
tabla, tablero
  płaski kawałek drewna;

deska do krojenia /dˈɛska dɔ krɔjˈɛɲʲa/ (n)
tabla de cortar
  deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia żywności

deska do prasowania /dˈɛska dɔ prˌasɔvˈaɲʲa/ (n)
tabla de planchar
  specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny

deska rozdzielcza /ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a/ (n)
salpicadero, tablero de mandos
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki;

deskorolka /ˌdɛskɔˈrɔlka/ (n)
monopatín, patineta
  (sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;

deskryptywizm /dˌɛskrɨptˈɨvizm/ (n)
descriptivismo
  dążność do opisywania faktów w sposób neutralny

desperat /dɛsˈpɛrat/ (n)
desesperado
  człowiek, który stracił nadzieję na coś; ktoś, kto jest gotowy na wszystko, bez zwracania uwagi na konsekwencje

despot /ˈdɛspɔt/ (n)
déspota
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł cesarzy bizantyjskich i ich krewnych
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł władców serbskich

despota /dɛsˈpɔta/ (n)
déspota
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę

despotycznie /ˌdɛspɔˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
despóticamente
  w sposób despotyczny

despotyczny /dˌɛspɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
despótico
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z despotyzmem jako formą rządów lub z despotą

despotyzm /dɛsˈpɔtɨsm̥/ (n)
despotismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich

destabilizacja /ˌdɛstabʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
desestabilización
  zachwianie równowagi, zakłócenie porządku, wprowadzenie chaosu

destalinizacja /dˌɛstalˌiɲizˈatsja/ (n)
desestalinización
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) likwidowanie stalinizmu, proces odchodzenia od stalinizmu;

destrukcja /dɛˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
destrucción
  niszczenie, zniszczenie, rozpad

destrukcyjny /ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
destructivo
  posiadający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury

destylacja /ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
destilación
  (chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);

deszcz /dɛʃʧ̑/ (n)
lluvia
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;
  (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie

deszczomierz /dɛʃˈʧ̑ɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
pluviómetro, pluvímetro
  (meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych;

deszczowy /dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
pluvial, lluvioso
  związany z deszczem, odnoszący się do deszczu
lluvioso, pluvioso
  obfitujący w deszcz

deszczówka /dɛʃtʃˈufka/ (n)
agua de lluvia, agua lluvia, agua pluvial
  (potocznie, potoczny) woda pochodząca z opadów deszczu

detalista /ˌdɛtaˈlʲista/ (n)
detallista
  (handel, handlowy) przedsiębiorstwo lub kupiec zajmujący się handlem w małych ilościach
  (przenośnie, przenośnia) człowiek skupiający się na szczegółach

detektyw /dɛˈtɛktɨf/ (n)
detective
  człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa

deterioracja /ˌdɛtɛrʲjɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
deterioro
  pogorszenie stanu, spadek sprawności, przydatności, wartości

determinista /ˌdɛtɛrmʲĩˈɲista/ (n)
determinista
  zwolennik determinizmu

deterministyczny /dˌɛtɛrmˌiɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
determinista
  dotyczący determinizmu, związany z determinizmem, oparty na determinizmie

detonator /ˌdɛtɔ̃ˈnatɔr/ (n)
detonador
  ładunek materiału wybuchowego przenoszący detonację ze spłonki do kruszącego materiału wybuchowego;

detronizacja /dˌɛtrɔɲizˈatsja/ (n)
destronamiento
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pozbawienie monarchy jego władzy i tytułu;

deuter /ˈdɛwtɛr/ (n)
deuterio
  izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron;

deuteron /dɛwˈtɛrɔ̃n/ (n)
deuterón
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jądro atomu deuteru;

dewiza /dɛvˈiza/ (n)
lema
  zasada postępowania, którą ktoś wyznaje

dewotka /dɛˈvɔtka/ (n)
beata, meapilas, mojigata, santurrona
  forma żeńska od: dewot

dezamortyzacja /dˌɛzamˌɔrtɨzˈatsja/ (n)
desamortización
  (historia, historyczny, historycznie) przejmowanie przez państwo oraz sprzedaży dóbr należących do Kościoła trwający oficjalnie od końca XVIII w. do XX w Hiszpanii

dezercja /dɛzˈɛrtsja/ (n)
deserción
  ucieczka z wojska

dezerter /dɛzˈɛrtɛr/ (n)
desertor
  (wojskowość, wojskowy) mężczyzna dokonujący dezercji – ucieczki z wojska

dezindustrializacja /dˌɛzindˌustrjalizˈatsja/ (n)
desindustrialización
  zanikanie uprzemysłowienia;

dezodorant /ˌdɛzɔˈdɔrãnt/ (n)
desodorante
  (higiena, higieniczny) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu;

dezynfekcja /ˌdɛzɨ̃nˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
desinfección
  odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale;

dezynfekować /ˌdɛzɨ̃nfɛˈkɔvaʨ̑/ (v)
desinfectar
  dokonywać dezynfekcji

diabelski /dʲjaˈbɛlsʲci/ (adj)
diabólico
  związany z diabłem, dotyczący diabła

diabetolog /ˌdʲjabɛˈtɔlɔk/ (n)
diabetólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem cukrzycy i jej powikłań
diabetóloga
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka diabetologii

diabetyk /dʲjaˈbɛtɨk/ (n)
diabético
  osoba chora na cukrzycę

diabeł /ˈdʲjabɛw/ (n)
diablo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) upadły anioł, kuszący do grzechu;

diabeł tasmański /djˈabɛw tasmˈaɲski/ (n)
demonio de Tasmania, diablo de Tasmania
  (zoologia, zoologiczny) Sarcophilus harrisii, gatunek torbacza z rodziny niełazowatych;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku (1.1)

diabeł tkwi w szczegółach /ˈdʲjabɛw ˈtkfʲi f‿ʃʧ̑ɛˈɡuwax/ (proverb)
el diablo está en los detalles
  najtrudniejsze do rozwiązania jest to, co z pozoru wydaje się błahe

diablica /djablˈitsa/ (n)
diabla, diablesa
  (folklor) (mitologia, mitologiczny) żeńska forma diabła

diadem /ˈdʲjadɛ̃m/ (n)
diadema
  złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy;

diagnozować /ˌdʲjaɡnɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
diagnosticar
  wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań

diagram /ˈdʲjaɡrãm/ (n)
diagrama
  graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

diakon /djˈakɔn/ (n)
diácono
  (kościelny) duchowny z najniższym stopniem świeceń prezbiteratu;

dialekt /ˈdʲjalɛkt/ (n)
dialecto
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

dialektolog /djˌalɛktˈɔlɔk/ (n)
dialectólogo
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca badający dialekty i gwary

dialektologiczny /djˌalɛktˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
dialectológico
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z dialektologią, nauką o dialektach i gwarach

dialektyczny /ˌdʲjalɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
dialéctico
  (filozofia, filozoficzny) związany z dialektyką, zgodny z zasadami dialektyki
dialectal
  (przestarzałe, przestarzały) charakterystyczny dla dialektu, związany z dialektem

dializa /djalˈiza/ (n)
diálisis
  metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

dializacyjny /ˌdʲjalʲizaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
dialítico
  (chemia, chemiczny) mający związek z dializą - rozdzielaniem substancji
  (medycyna, medyczny) mający związek z dializą - zabiegiem leczniczym

dialog /ˈdʲjalɔk/ (n)
diálogo
  rozmowa dwóch osób

diament /ˈdʲjãmɛ̃nt/ (n)
diamante
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;
brillante
  (potocznie, potoczny) kamień szlachetny oszlifowany z minerału (1.1) (zobacz) brylant
diamante de vidriero
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd przeznaczony do rżnięcia szkła i szlifowania kamieni szlachetnych, zazwyczaj z diamentowym ostrzem
letra de cuatro punto
  (termin typograficzny) (drukarstwo, drukarski) w systemie miar typograficznych Didota, stopień pisma odpowiadający czterem punktom (1,5036 mm)

diapozytyw /djˌapɔzˈɨtɨf/ (n)
diapositiva
  (fotografia) slajd, przezrocze

diaskop /ˈdʲjaskɔp/ (n)
proyector de diapositivas
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania przezroczy na ekranie;

diaspora /dʲjaˈspɔra/ (n)
diáspora
  ogół ludności danego narodu mieszkającej poza swoim macierzystym krajem

didaskalia /ˌdʲidaˈskalʲja/ (n)
acotación
  wskazówki autora, tekst poboczny zawierający objaśnienia dotyczące sposobu wystawienia sztuki

diecezja /dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja/ (n)
diócesis
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

dielektryk /dʲjɛˈlɛktrɨk/ (n)
dieléctrico
  materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd;

diesel /ˈdʲizɛl/ (n)
diésel
  (motoryzacja) (potocznie, potoczny) pojazd z dieslem (1.1)
diésel, motor diésel
  (technologia, technika, techniczny) silnik wysokoprężny;

dieta /ˈdʲjɛta/ (n)
dieta
  (medycyna, medyczny) sposób odżywiania się

dietetyczny /ˌdʲjɛtɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
dietético
  (książkowy) o posiłku: niskokaloryczny, zdrowy
  (medycyna, medyczny) spełniający wymagania diety lub dietetyki albo z nimi związany

dietetyka /dʲjɛˈtɛtɨka/ (n)
dietética
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się zasadami racjonalnego żywienia człowieka, w zależności od wykonywanej pracy lub stanu zdrowia;

difalia /dʲiˈfalʲja/ (n)
difalia
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) wada wrodzona polegająca na posiadaniu podwójnego penisa

digitalizacja /ˌdʲiɟitalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
digitalización
  (informatyka, informatyczny) przetwarzanie danych analogowych, pisanych do postaci cyfrowej, (także, też) rozpowszechnianie techniki cyfrowej;

dihydralazyna /ˌdʲixɨdralaˈzɨ̃na/ (n)
dihidralacina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek rozszerzający obwodowe naczynia tętnicze, będący pochodną hydrazynoftalazyny

dinozaur /dʲĩˈnɔzawr/ (n)
dinosaurio
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

dioda /ˈdʲjɔda/ (n)
diodo
  (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

diopsyd /djˈɔpsɨt/ (n)
diópsido
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z grupy krzemianów zaliczany do grupy piroksenów, krzemian wapnia i magnezu, CaMg[Si2O6];

dioptryka /djˈɔptrɨkˌa/ (n)
dióptrica
  (fizyka, fizyczny) dział optyki zajmujący się badaniami zjawisk załamywania światła;

diplodok /dʲiˈplɔdɔk/ (n)
diplodocus
  (paleontologia, paleontologiczny) gatunek dinozaura roślinożernego z okresu późnej jury;

diuna /ˈdʲjũna/ (n)
duna
  ruchoma wydma na wybrzeżu morskim powstała przez nawiewanie piasku

dla /dla/ (preposition)
para, a
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

dla chcącego nic trudnego /ˌdla‿xʦ̑ɔ̃nˈʦ̑ɛɡɔ ˈɲiʦ̑ trudˈnɛɡɔ/ (proverb)
más hace el que quiere que el que puede
  jeśli bardzo czegoś pragniemy, to nie jest problemem, abyśmy to zdobyli

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (interrogativePronoun)
por qué
  …używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (pronoun)
por qué
  …używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności

dlatego /dlaˈtɛɡɔ/ (conjunction)
como que, porque, ya que
  …używany w budowie podrzędnego zdania przyczynowego
así que, por tanto
  …używany w budowie współrzędnego zdania wynikowego

dmuchać /ˈdmuxaʨ̑/ (v)
cepillar, soplar
  (wulgarnie, wulgaryzm) o mężczyźnie: odbywać stosunek płciowy z kobietą
soplar
  wypuszczać powietrze z ust

dniówka /dɲʲˈufka/ (n)
jornal
  wynagrodzenie za przepracowany dzień

do dupy /dɔ‿ˈdupɨ/ (adj)
de mierda, de pena
  (wulgarnie, wulgaryzm) o czymś lub kimś beznadziejnym, kiepskim

do greckich kalend /dɔ‿ˈɡrɛʦ̑ʲcix ˈkalɛ̃nt/ (adv)
para las calendas griegas
  (przenośnie, przenośnia) (przestarzałe, przestarzały) do bliżej nieokreślonego terminu w przyszłości

do góry /dɔ ɡˈurɨ/ (adv)
hacia arriba, arriba, para arriba
  w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię

do góry nogami /dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi/ (adv)
patas arriba
  dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy

do kurwy nędzy /dɔ‿ˈkurvɨ ˈnɛ̃nʣ̑ɨ/ (interjection)
me cago en la leche
  (wulgarnie, wulgaryzm) emocjonalne wyrażenie niezadowolenia, niedowierzania mówiącego w określonej sytuacji

do siego roku /dɔ‿ˈɕɛɡɔ ˈrɔku/ (idiom)
feliz y próspero año nuevo
  forma życzeń noworocznych, (dosłownie) do tego roku (obyśmy dożyli)

do szpiku kości /dɔ‿ˈʃpʲiku ˈkɔɕʨ̑i/ (adv)
hasta la médula
  do głębi, na wskroś, całkowicie, bardzo

do tej pory /dɔ tɛj pˈɔrɨ/ (adv)
hasta ahora
  dotychczas, do tej chwili

do trzech razy sztuka /dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka/ (proverb)
a la tercera va la vencida
  trzecia próba czegoś będzie udana

do widzenia /ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
adiós, hasta la vista, hasta luego, hasta pronto, nos vemos, vaya con Dios
  uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś

doba /ˈdɔba/ (n)
veinticuatro horas
  (jednostka miary) jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)

doberman /dɔˈbɛrmãn/ (n)
dóberman
  (kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści;

dobranoc /dɔˈbrãnɔʦ̑/ (interjection)
buenas noches, buenasnoches
  pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

dobre maniery /ˈdɔbrɛ mãˈɲɛrɨ/ (n)
buenos modales
  umiejętność porządnego, kulturalnego zachowywania się; dobre wychowanie

dobrobyt /dɔˈbrɔbɨt/ (n)
bienestar, prosperidad
  dobre warunki materialne

dobroczynność /dˌɔbrɔtʃˈɨnnɔɕtɕ/ (n)
beneficencia, caridad
  działalność polegająca na bezinteresownym niesieniu pomocy potrzebującym

dobrowolny /ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/ (adj)
espontáneo
  wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

dobroć /ˈdɔbrɔʨ̑/ (n)
bondad
  cecha postępowania odznaczająca się życzliwością
  cecha tego, co jest dobre

dobry /ˈdɔbrɨ/ (adj)
bueno
  miły, uczynny, usłużny, szlachetny
  korzystny
  o nastroju wesoły, radosny
  o zdrowiu, zmysłach zdrowy; szczególnie wyostrzony
  pomyślny, udany
  świetny, znakomity w swojej dziedzinie
  ciekawy, interesujący, wysokiej jakości
  odpowiedni, pasujący do czegoś
  smaczny

dobry wieczór /ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur/ (interjection)
buenas noches, buenas tardes
  uprzejme powitanie używane wieczorem

dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane /dɔˈbrɨ̃mʲi xɛ̃ɲˈʨ̑ãmʲi ˈjɛst ˈpʲjɛkwɔ ˌvɨbrukɔˈvãnɛ/ (proverb)
de buenas intenciones está empedrado el infierno
  mając dobre intencje można czasem wyrządzić coś złego

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (adv)
bien
  w należyty sposób
  przyjemnie
  uczciwie
  wyrażenie zgody
  z korzyścią

dobytek /dɔˈbɨtɛk/ (n)
ganado
  (przestarzałe, przestarzały) bydło, zwierzęta domowe
bienes, patrimonio
  wszystko, co się posiada

dobór /dˈɔbur/ (n)
selección
  wybranie najodpowiedniejszych do określonego celu osób, zwierząt lub przedmiotów

doceniać /dɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑/ (v)
apreciar
  dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko

dochód /ˈdɔxut/ (n)
renta, beneficio, ganancia, ingreso, producto
  (ekonomia, ekonomiczny) suma wpływów z wszystkich źródeł lub określonego ich typu;

dochód narodowy /ˈdɔxut ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
renta nacional
  (ekonomia, ekonomiczny) wartość wszystkich dóbr i usług wytworzonych przez obywateli danego kraju na jego terenie i za granicą, pomniejszona o amortyzację i podatki pośrednie (zwykle liczony w okresie roku kalendarzowego);

dodatkowy /ˌdɔdatˈkɔvɨ/ (adj)
adicional
  dodany do istniejącej wcześniej reszty
  nieplanowany
adicional, complementario, suplementario
  niekonieczny; taki, którego brak nie zmieniłby ostatecznych wniosków
adicional, complementario
  pomocniczy

dodatni /dɔˈdatʲɲi/ (adj)
positivo
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) taki, który nie jest ujemny
  (matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) większy od zera
positivo, provechoso
  dobry lub korzystny
afirmativo, positivo
  wyrażający pozytywny sąd
positivo, real
  świadczący o obecności jakiegoś wskaźnika

dodawanie /ˌdɔdaˈvãɲɛ/ (n)
adición, suma
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus);

dodawać /dɔˈdavaʨ̑/ (v)
sumar
  (matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować
añadir
  dawać coś uzupełniającego, podwyższającego poprzednią ilość
agregar, añadir
  dopowiadać coś, uzupełniać wypowiedź dodatkowymi zwrotami; nadmienić

dodać /ˈdɔdaʨ̑/ (conjunction)
más
  (matematyka, matematyczny) plus (spójnik łączący dodawane składniki)

dodekafoniczny /dˌɔdɛkˌafɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
dodecafónico
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z dodekafonią, zgodny z zasadami dodekafonii

dodo /ˈdɔdɔ/ (n)
dodo
  (ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus;

dogmat /dˈɔɡmat/ (n)
dogma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół
  twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości

dogmatyzm /dɔɡmˈatɨzm/ (n)
dogmatismo
  brak krytycyzmu w stosunku do pewnych tez i poglądów, odrzucanie możliwości poddania ich weryfikacji

dogodnie /dɔɡˈɔdɲʲɛ/ (adv)
convenientemente
  przynosząc korzyść
cómodamente
  w sposób odpowiadający czyimś potrzebom

dogodny /dɔɡˈɔdnɨ/ (adj)
cómodo, oportuno
  odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom

doić /ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
ordeñar
  (zootechnika, zootechniczny) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy, owcy

dojenie /dɔˈjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ordeño
  (rzeczownik odczasownikowy) od: doić

dojrzałość /dɔjʒˈawɔɕtɕ/ (n)
madurez
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: dojrzały

dojrzały /dɔjˈʒawɨ/ (adj)
maduro
  o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju
  taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny

dojrzewać /dɔjˈʒɛvaʨ̑/ (v)
madurar
  osiągać pełnię rozwoju; osiągać dojrzałość, dorosłość

dok /dɔk/ (n)
dique
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) basen portowy lub pływająca konstrukcja, zapewniające utrzymanie położenia statku w stałej pozycji

dokonać /dɔˈkɔ̃naʨ̑/ (v)
realizar, efectuar
  wykonać, stworzyć coś ważnego, istotnego dla jakiejś dziedziny
acabar, cumplir
  zrobić coś do końca, wykonać jakąś funkcję, czynność

dokrętka /dɔkrˈɛntka/ (n)
contratuerca
  (technologia, technika, techniczny) nakrętka zabezpieczająca śrubę przed odkręceniem się

doktor /ˈdɔktɔr/ (n)
doctor
  (potocznie, potoczny) lekarz
  stopień naukowy;

doktor honoris causa /dˈɔktɔr xɔnˈɔris tsˈawsa/ (n)
doctor honoris causa
  (szkolnictwo, szkolny) akademicki tytuł honorowy nadawany osobom szczególnie zasłużonym;

doktorant /dɔkˈtɔrãnt/ (n)
doctorando
  osoba na studiach doktoranckich, ubiegająca się o stopień naukowy doktora

doktoryzować się /ˌdɔktɔrɨˈzɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
doctorarse
  uzyskać / uzyskiwać stopień naukowy doktora

doktryna /dɔkˈtrɨ̃na/ (n)
doctrina
  podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii

doktrynalny /dˌɔktrɨnˈalnɨ/ (adj)
doctrinal
  dotyczący doktryny

doktryner /dɔktrˈɨnɛr/ (n)
doctrinario
  (książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba uporczywie trzymająca się wyznawanych doktryn, mająca skostniałe poglądy i hołdująca nieadekwatnym do rzeczywistości zasadom

doktrynerski /dˌɔktrɨnˈɛrski/ (adj)
doctrinario
  (książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) charakterystyczny dla doktrynera lub doktrynerstwa

dokuczać /dɔˈkuʧ̑aʨ̑/ (v)
molestar, fastidiar
  sprawiać przykrość, kłopoty lub ból

dokument /dɔˈkũmɛ̃nt/ (n)
documento
  materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;
documento, papeles
  pismo urzędowe stwierdzające tożsamość

dokąd /ˈdɔkɔ̃nt/ (pronoun)
adónde
  … pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch
adonde, adónde
  … względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch

dokładać /dɔˈkwadaʨ̑/ (v)
agregar, añadir, incorporar
  kłaść, dodawać coś do czegoś, co już jest

dokładnie /dɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
al detalle, detalladamente, en detalle
  w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły

dokładność /dɔˈkwadnɔɕʨ̑/ (n)
exactitud, precisión
  cecha tego, co dokładne
puntualidad, cuidado, esmero, exactitud, fidelidad
  staranność, dbałość

dokładny /dɔˈkwadnɨ/ (adj)
preciso, exacto
  wykonany z dużą starannością
  o człowieku: robiący coś starannie

dolar /ˈdɔlar/ (n)
dólar
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;

dolewać oliwy do ognia /dɔˈlɛvaʨ̑ ɔˈlʲivɨ dɔ‿ˈːɟɲa/ (v)
echar leña al fuego
  zwiększać czyjeś niezadowolenie lub rozdrażnienie, eskalować spór i potęgować negatywne emocje

dolina /dɔˈlʲĩna/ (n)
valle
  (geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

dolmen /ˈdɔlmɛ̃n/ (n)
dolmen
  (archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;

dom /dɔ̃m/ /ˈdɔmɨ/ (n)
casa
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
  (urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa
  (heraldyka, heraldyczny) ród, rodzina, dynastia
casa, hogar
  pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym

dom akademicki /ˈdɔ̃m ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (n)
residencia de estudiantes
  (rzadki, rzadko używany) (szkolnictwo, szkolny) budynek, w którym mieszkają studenci;

dom dziecka /ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka/ (n)
orfanato
  placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;

dom publiczny /ˈdɔ̃m puˈblʲiʧ̑nɨ/ (n)
mancebía, prostíbulo, casa de lenocinio
  dom, w którym jest uprawiana prostytucja;

dom starców /ˈdɔ̃m ˈstarʦ̑uf/ (n)
residencia de ancianos, asilo de ancianos
  zakład, w którym dożywają osoby stare i pozbawione opieki

dom towarowy /dˈɔm tˌɔvarˈɔvɨ/ (n)
bazar, centro comercial
  (handel, handlowy) wielobranżowy i wielkopowierzchniowy sklep;

dom wariatów /dˈɔm varjˈatuf/ (n)
casa de locos, manicomio, merienda de negros
  (potocznie, potoczny) brak ładu
casa de locos, manicomio
  (potocznie, potoczny) zakład dla osób z zaburzeniami psychicznymi

domagać się /dɔ̃ˈmaɡaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
exigir, reivindicar
  wymagać, potrzebować, żądać, chcieć coś dla siebie

domatorstwo /dˌɔmatˈɔrstfɔ/ (n)
domesticidad
  częste przebywanie w domu

domek z kart /ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart/ (n)
castillo de naipes
  (przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe
  budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki

domena /dɔ̃ˈmɛ̃na/ (n)
dominio
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna wyższa od królestwa;
  (fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek;
  (informatyka, informatyczny) część adresu w internecie;

domena publiczna /dɔ̃ˈmɛ̃na puˈblʲiʧ̑na/ (n)
dominio público
  ogół twórczości, która może być wykorzystana przez wszystkich w dowolnym celu ze względu na zrzeczenie się lub wygaśnięcia praw autorskich;

dominacja /ˌdɔ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
dominación, superioridad
  (książkowy) przeważanie, panowanie nad czymś

dominicki /ˌdɔ̃mʲĩˈɲiʦ̑ʲci/ (adj)
dominiqués
  dotyczący państwa Dominika, związany z Dominiką

dominikański /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãj̃sʲci/ (adj)
dominicano
  odnoszący się do państwa Dominikana

domofon /dɔ̃ˈmɔfɔ̃n/ (n)
telefonillo, portero automático, portero eléctrico
  urządzenie elektroniczne wykorzystywane w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali;

domowej roboty /dɔ̃ˈmɔvɛj rɔˈbɔtɨ/ (adj)
casero, hecho en casa
  wytwarzany w warunkach małego gospodarstwa lub domu

domowy /dɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
hecho en casa
  wyprodukowany w domu
doméstico, casero
  związany z domem, dotyczący domu

domówka /dɔ̃ˈmufka/ (n)
guateque
  (slangowo) (młodzieżowy) impreza organizowana w domu

donica /dɔ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
pote
  duża doniczka, naczynie do hodowania roślin ozdobnych

doniczka /dɔ̃ˈɲiʧ̑ka/ (n)
maceta, tiesto
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych;

donikąd /dɔ̃ˈɲikɔ̃nt/ (adv)
a ninguna parte
  do żadnego określonego miejsca

doniosłość /dɔɲʲˈɔswɔɕtɕ/ (n)
magnitud, relevancia
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: doniosły

doniosły /dɔɲʲˈɔswɨ/ (adj)
solemne
  o dużym znaczeniu

donkiszoteria /dˌɔŋkiʃɔtˈɛrja/ (n)
quijotada
  postępowanie, zachowanie właściwe donkiszotowi

donos /dˈɔnɔs/ (n)
denuncia
  poufne zgłoszenie do władz o dokonaniu przez kogoś wykroczenia, przestępstwa albo o złamaniu obowiązujących norm

donosiciel /ˌdɔ̃nɔˈɕiʨ̑ɛl/ (n)
delator, soplón
  ten, kto donosi

donośny /dɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
fuerte, resonante, retumbante, sonoro
  o głosie: taki, który jest głośny, niesie się daleko

donżuan /dɔnʒˈuan/ (n)
donjuán
  (pejoratywnie, pejoratywny) bałamut, uwodziciel

dookoła /ˌdɔːˈkɔwa/ (adv)
alrededor de, en torno a
  (przenośnie, przenośnia) służy do określenia głównego tematu rozmowy, myśli itp.
  ze wszystkich stron punktu położonego w środku

dopełniacz /dɔˈpɛwʲɲaʧ̑/ (n)
genitivo, genetivo
  (gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;

dopełniać /dɔpˈɛwɲʲatɕ/ (v)
cumplir
  czynić powinności, by coś zakończyć
complementarse
  uzupełniać się nawzajem, tworząc odpowiednią całość

dopiero /dɔˈpʲjɛrɔ/ (particle)
sólo, solamente
  zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające

dopiero co /dɔpʲˈɛrɔ tsˈɔ/ (adv)
ahora mismo
  przed chwilą

doping /ˈdɔpʲĩŋk/ (n)
animación
  (sport, sportowy) zachęcanie kogoś do walki przez okrzyki, śpiewy itp.
dopaje
  (sport, sportowy) zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości

dopisek /dɔpˈisɛk/ (n)
nota
  dodatkowa, krótka informacja dodana do uprzednio istniejącego tekstu
posdata
  dodatkowy, krótki przekaz tekstowy dołączony do listu pod tekstem głównym

dopóty dzban wodę nosi, dopóki mu się ucho nie urwie /dɔˈputɨ ˈʣ̑bãn ˈvɔdɛ ˈnɔɕi dɔˈpuci‿mu‿ɕɛ ˈuxɔ ɲɛ‿ˈurvʲjɛ/ (proverb)
tanto va el cántaro a la fuente, que al fin se rompe
  każdy ma swoje granice wytrzymałości

dopływ /ˈdɔpwɨf/ (n)
afluente
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora

dorada /dɔˈrada/ (n)
dorada
  (ichtiologia, ichtiologiczny) srebrzysta ryba morska z pasami na bokach;

doradca /dɔrˈattsa/ (n)
asesor, consejero
  osoba udzielająca porad

dorastać /dɔrˈastatɕ/ (v)
crecer
  rosnąc, osiągać właściwy wzrost lub wysokość
hacerse adulto
  stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości

dorosłość /dɔrˈɔswɔɕtɕ/ (n)
adultez
  cecha tego, co dorosłe

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (adj)
adulto
  o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (n)
adulto
  dorosła (1.1) osoba

dorożkarz /dɔˈrɔʃkaʃ/ (n)
cochero
  właściciel dorożki trudniący się zawodowo przewożeniem pasażerów

dorsz /dɔrʃ/ (n)
bacalao
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;

dorzecze /dɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
cuenca
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) obszar, z którego wszystkie wody spływają do jednej rzeki

dosadnie /dɔˈsadʲɲɛ/ (adv)
claramente, rudamente, sin rodeos
  w sposób dosadny, mocny, nie pozostawiający złudzeń, wątpliwości, niejasności

doskonałość /ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
perfección
  szczyt, zupełność, brak jakiejkolwiek wady, niedostatku lub możliwości ulepszenia;

doskonały /ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ/ (adj)
perfecto
  skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć
  wspaniały, bardzo dobry, najlepszy z możliwych, pozbawiony wad

dostarczać /dɔˈstarʧ̑aʨ̑/ (v)
proporcionar
  sprawiać, że coś będzie w jakimś miejscu, zapewniać coś

dostatecznie /ˌdɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
bastante
  w wystarczającym stopniu

dostawać /dɔˈstavaʨ̑/ (v)
coger, contraer
  nabawiać się czegoś, chorować
recibir, obtener
  stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny

dostawca /dɔˈstafʦ̑a/ (n)
proveedor
  (handel, handlowy) osoba lub instytucja zajmująca się dostarczaniem towarów lub usług dla klientów

dostojnik /dɔˈstɔjɲik/ (n)
dignatario
  osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa

dostosowywać /dˌɔstɔsɔvˈɨvatɕ/ (v)
adaptar
  sprawiać, że coś staje się odpowiednie
adaptarse, acomodarse
  zmieniać się tak, by być odpowiednim

dostrzegalny /dˌɔstʃɛɡˈalnɨ/ (adj)
perceptible, divisable
  możliwy do dostrzeżenia, zobaczenia

dostęp /ˈdɔstɛ̃mp/ (n)
acceso, salida
  możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby

dostępny /dɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
accesible
  (o miejscu) taki, do którego można dojść lub dotrzeć
  łatwy do zrozumienia
disponible
  możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia
  (telekomunikacja) (o człowieku) taki, z którym łatwo nawiązać kontakt (stale lub przez ograniczony czas)

doszczętnie /dɔˈʃʧ̑ɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
completamente, totalmente
  o niszczeniu czegoś: całkowicie, kompletnie

dosłownie /dɔˈswɔvʲɲɛ/ (adv)
literal, al pie de la letra, textual
  w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa

dosłowny /dɔˈswɔvnɨ/ (adj)
literal
  znaczący dokładnie to, co wyrażają słowa, bez drugiego znaczenia

dotrzymywać /dˌɔtʃɨmˈɨvatɕ/ (v)
guardar, cumplir
  spełniać zobowiązania

dotyczyć /dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
concernir, atañer
  mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś

dotyczący /dˌɔtɨtʃˈɔntsɨ/ (adj)
referente, relativo
  mający bezpośrednie powiązanie

dotyk /ˈdɔtɨk/ (n)
tacto
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego;

dotykalny /dˌɔtɨkˈalnɨ/ (adj)
tangible, palpable
  taki, którego można dotknąć

dotykać /dɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
ofender, herir
  (przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość, urażać kogoś
limitar, tocar
  sięgać aż do czegoś, graniczyć, stykać się z czymś
tocar
  zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego
  (przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie

dotykowy /ˌdɔtɨˈkɔvɨ/ (adj)
táctil
  dotyczący dotyku bądź wrażeń związanych z dotykiem

doustnie /dɔˈustɲʲɛ/ (adv)
por vía oral
  (medycyna, medyczny) przyjmowany lub podawany do ust, przez usta

dowcip /ˈdɔfʲʨ̑ip/ (n)
chiste
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

dowód /ˈdɔvut/ (n)
prueba, demostración
  (matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;
carné de identidad
  dokument potwierdzający przynależność (potocznie, potoczny) dowód osobisty
prueba, testimonio
  przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)

dowód osobisty /ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (n)
carné de identidad, carnet de identidad
  (administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;

dowódca /dɔˈvutʦ̑a/ (n)
comandante, capitán
  osoba kierująca grupą wojskowych;

dowództwo /dɔvˈutstfɔ/ (n)
sede
  miejsce urzędowania dowódcy
mando
  stanowisko i władza dowódcy
  zespół dowódców; dowódca wraz ze sztabem

dozorca /dɔˈzɔrʦ̑a/ (n)
portero
  osoba opiekująca się budynkiem mieszkalnym, utrzymująca czystość w nim i wokół niego

dołączać /dɔwˈɔntʃatɕ/ (v)
adjuntar
  uzupełniać o coś
unirse
  stawać się uczestnikiem lub elementem czego
  stawać się samemu członkiem lub częścią jakiegoś istniejącego zbioru (synonim (2.1))

dośrodkować /dˌɔɕrɔtkˈɔvatɕ/ (v)
centrar
  (sport, sportowy) podać piłkę z boku boiska w kierunku środka bramki przeciwnika

dośrodkowy /dˌɔɕrɔtkˈɔvɨ/ (adj)
centrípeto
  skierowany do środka

doświadczalny /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑alnɨ/ (adj)
experimental
  bazujący na doświadczeniu; dowiedziony za pomocą doświadczenia
  taki, który służy w doświadczeniu, przeznaczony do doświadczeń

doświadczenie /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
experiencia, práctica
  ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

dość /dɔɕʨ̑/ (indefiniteCardinalNumeral)
suficiente
  tyle, ile być powinno, wystarczająco dużo
bastante
  w pewnym stopniu; w sposób wystarczający, w miarę

dość /dɔɕʨ̑/ (interjection)
basta
  wykrzyknienie oznaczające zakaz, stanowczą prośbę o zaprzestanie jakiegoś działania

dożylny /dɔʒˈɨlnɨ/ (adj)
intravenoso
  bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę

dożywocie /ˌdɔʒɨˈvɔʨ̑ɛ/ (n)
cadena perpetua
  (potocznie, potoczny) kara dożywotniego pozbawienia wolności;
renta vitalicia
  świadczenie pieniężne wypłacane komuś do końca życia na mocy testamentu lub umowy

drabina /draˈbʲĩna/ (n)
escalera
  drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;

dragon /ˈdraɡɔ̃n/ (n)
dragón
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny
sargentona, virago
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) o potężnej i energicznej kobiecie, która lubi dyrygować, dowodzić innymi

drakoński /drakˈɔɲski/ (adj)
draconiano
  (dosłownie) (historia, historyczny, historycznie) związany z Drakonem, dotyczący Drakona
  (przenośnie, przenośnia) bardzo restrykcyjny i surowy

drakońskie prawa /draˈkɔ̃j̃sʲcɛ ˈprava/ (idiom)
leyes draconianas
  (przenośnie, przenośnia) prawa surowe, bezwzględne, okrutne i ostre

dramaturg /drãˈmaturk/ (n)
dramaturgo
  pisarz tworzący dramaty przeznaczone do wystawienia na scenie

dramatyczny /drˌamatˈɨtʃnɨ/ (adj)
dramático
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący dramatu jako utworu literackiego

drapacz chmur /ˈdrapaʧ̑ ˈxmur/ (n)
rascacielos
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek

drapieżnik /draˈpʲjɛʒʲɲik/ (n)
depredador, predador
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar

drapieżny /draˈpʲjɛʒnɨ/ (adj)
depredador
  o zwierzętach: taki, który żywi się innymi zwierzętami

drastyczny /drastˈɨtʃnɨ/ (adj)
drástico
  o zmianie lub o metodzie: gwałtowny, radykalny
  pełen jaskrawości, wyrazistości, czasem też - brutalności

drawit /ˈdravʲit/ (n)
dravita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

drań /drãɲ/ (n)
bribón, canalla
  (pejoratywnie, pejoratywny) mężczyzna podły, niegodziwy, zły, nikczemny

drażliwość /draʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
irritabilidad
  cecha tego, kto jest drażliwy, kogo łatwo rozdrażnić

drażnić /ˈdraʒʲɲiʨ̑/ (v)
irritar
  irytować, denerwować kogoś; działać komuś na nerwy
  podrażniać, wywoływać podrażnienie (np. skóry)

drelich /ˈdrɛlʲix/ (n)
dril
  (włókiennictwo) mocna tkanina używana do produkcji odzieży roboczej i pokrowców

dreszcz /drɛʃʧ̑/ (n)
escalofrío, chucho
  (fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;

dreszczowiec /drɛʃˈʧ̑ɔvʲjɛʦ̑/ (n)
novela de suspense, película de suspense
  rodzaj utworu sensacyjnego, filmu lub powieści mającego wywołać u odbiorcy uczucie grozy; w odróżnieniu od horroru zagrożenie jest realne;

drewniak /ˈdrɛvʲɲak/ (n)
zueco, almadreña
  but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie

drewniany /drɛvʲˈɲãnɨ/ (adj)
de madera
  wykonany z drewna

drewno /ˈdrɛvnɔ/ (n)
xilema, leño
  (botanika, botaniczny) tkanka roślinna zbudowana głównie z martwych komórek, przewodząca wodę i sole mineralne z korzeni do liści oraz stanowiąca szkielet podtrzymujący roślinę;
leña
  (rzeczownik) zbiorowy kawałki drewna (1.2)
leño, tarugo
  kawałek drewna (1.2)
madera, leña
  materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;

drezyna /drɛˈzɨ̃na/ (n)
dresina
  mały pojazd kolejowy, wykorzystywany głównie przy pracach torowych;

drink /drʲĩŋk/ (n)
bebida
  (spożywczy) napój złożony z kilku wymieszanych ze sobą alkoholi, alkoholu z sokiem, wodą itp.

drobiazgowo /drˌɔbjazɡˈɔvɔ/ (adv)
meticulosamente, minuciosamente, al detalle, en detalle
  szczegółowo, dokładnie, w sposób drobiazgowy

drobiowy /drɔˈbʲjɔvɨ/ (adj)
de ave
  (spożywczy) sporządzony z drobiu
avícola
  (zootechnika, zootechniczny) związany z drobiem, przeznaczony dla drobiu

drobne /ˈdrɔbnɛ/ (n)
calderilla, dinero suelto
  (potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety

drobnomieszczański /drˌɔbnɔmjɛʃtʃˈaɲski/ (adj)
pequeño burgués, pequeñoburgués
  związany z drobnomieszczaństwem

drobnomieszczaństwo /drˌɔbnɔmjɛʃtʃˈaɲstfɔ/ (n)
pequeña burguesía
  (socjologia, socjologiczny) mieszczanie nie posiadający dużego majątku;

drobnoziarnisty /ˌdrɔbnɔʑarʲˈɲistɨ/ (adj)
de grano fino
  złożony z drobnych ziarenek, cząstek, zawierający drobne ziarna

drobny /ˈdrɔbnɨ/ (adj)
diminuto, menudo
  taki, którego budowa jest delikatna, słabo rozwinięta; taki, który ma niewielkie rozmiary, objętość
minorista, pequeño
  taki, który prowadzi działalność przedsiębiorczą na małą skalę; jest realizowany w niewielkim zakresie
suelto
  taki, który składa się z małych części

droga /ˈdrɔɡa/ (n)
camino, carretera
  każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;
camino
  podróżowanie
camino, trayecto
  sposób dojścia do jakiegoś celu (także przenośnie)

droga krzyżowa /ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/ (n)
viacrucis, vía crucis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;
  (plastyka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szereg czternastu kaplic lub obrazów przy których odprawia się (1.3)

drogeria /drɔɡˈɛrja/ (n)
droguería
  (handel, handlowy) sklep z kosmetykami oraz produktami aptecznymi;

drogi /ˈdrɔɟi/ (adj)
caro, querido
  bliski uczuciowo
caro
  posiadający wysoką cenę

drogi oddechowe /drˈɔɡʲi ˌɔddɛxˈɔvɛ/ (n)
vías respiratorias
  (anatomia, anatomiczny) jama nosowa, jama ustna, gardło, krtań, tchawica i oskrzela

drogo /ˈdrɔɡɔ/ (adv)
caro
  od: drogi (wart dużo pieniędzy)

drogowskaz /drɔˈɡɔfskas/ (n)
indicador, poste indicador
  tabliczka lub tabliczki, najczęściej na słupie, stawiane w pobliżu drogi i wskazujące kierunek, w jakim trzeba się udać, by osiągnąć wymieniony na tabliczce cel oraz dodatkowo odległość lub czas tej podróży;

dromader /drɔ̃ˈmadɛr/ (n)
dromedario
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;

dron /drɔ̃n/ (n)
dron
  bezzałogowy aparat latający do zastosowań cywilnych lub militarnych

drozd /drɔst/ (n)
tordo, zorzal
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;

drożdże /ˈdrɔʒʤ̑ɛ/ (n)
levadura
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie
  (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;

druga strona medalu /ˈdruɡa ˈstrɔ̃na mɛˈdalu/ (idiom)
la otra cara de la moneda
  inny (zwykle negatywny) aspekt danej sprawy, kwestii

druga wojna światowa /ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
Segunda Guerra Mundial
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;

drugie śniadanie /ˈdruɟjɛ ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
almuerzo
  lekki posiłek pomiędzy śniadaniem a obiadem, zwykle jedzony w przerwie od codziennych zajęć, poza domem;

drugorzędny /drˌuɡɔʒˈɛndnɨ/ (adj)
secundario
  mniej ważny, niższej kategorii

druid /ˈdru<sup>j</sup>it/ (n)
druida
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny kapłan celtycki;

druk /druk/ (n)
impreso
  (biurowość, biurowy) często lm druki: pismo, akta, formularz
  (drukarstwo, drukarski) odbitka będąca efektem druku (1.1)
impresión
  (drukarstwo, drukarski) proces drukowania
estampado
  wzór odbity na tkaninie
estampa
  zdobienie skóry lub tkaniny odbitkami

drukarka /druˈkarka/ (n)
impresora
  urządzenie służące do drukowania

drukarka atramentowa /drukˈarka ˌatramɛntˈɔva/ (n)
impresora de inyección
  (informatyka, informatyczny) drukarka wykorzystująca do druku tusz (umieszczony w kartridżach);

drukarka laserowa /drukˈarka lˌasɛrˈɔva/ (n)
impresora láser
  (informatyka, informatyczny) rodzaj drukarki wykorzystującej w procesie drukowania laser, uzyskująca wydruk poprzez umieszczenie na papierze cząstek tonera;

drukarnia /druˈkarʲɲa/ (n)
imprenta
  zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje

drukarz /ˈdrukaʃ/ (n)
impresor
  człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni;
  (przestarzałe, przestarzały) właściciel oficyny drukarskiej, wydawca

drukować /druˈkɔvaʨ̑/ (v)
imprimir
  dawać coś do druku, publikować
  robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce
  umieszczać na tkaninie wzór przez barwienie, wytłaczanie, odciskanie

drumla /ˈdrũmla/ (n)
birimbao, arpa de boca
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki;

drut /drut/ (n)
alambre
  (technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy;

drut kolczasty /ˈdrut kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
alambre de púas, alambre de espinos
  materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami;

drużyna /druˈʒɨ̃na/ (n)
destacamento, pelotón
  (wojskowość, wojskowy) mały oddział piechoty;
equipo, grupo
  zorganizowana grupa stworzona do wypełniania określonego obowiązku, wykonywania określonego zadania

drwal /drval/ (n)
leñador
  człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa;

drwalnia /ˈdrvalʲɲa/ (n)
leñera, bodega de el leña, leñero
  (budownictwo) pomieszczenie do rąbania i przechowywania drewna (obecnie najczęściej na opał)

drybling /ˈdrɨblʲĩŋk/ (n)
regate
  (sport, sportowy) seria szybkich wymachów nogami nad piłką połączonych z nagłymi zwrotami ciała i zmianami kierunku poruszania się zawodnika w celu ominięcia zawodników przeciwnej drużyny i niestracenia przy tym piłki;

dryblować /drɨˈblɔvaʨ̑/ (v)
regatear, driblar
  (sport, sportowy) poruszać się w sposób mający na celu zmylenie i ominięcie przeciwnika

drylować /drɨˈlɔvaʨ̑/ (v)
deshuesar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pozbawiać owoce pestek

drylownica /ˌdrɨlɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
deshuesadora
  urządzenie do mechanicznego usuwania pestek z owoców

drzazga /ˈḍʒazɡa/ (n)
astilla
  mały, drewniany odłupek, stosowany przeważnie jako podpałka
astilla, esquirla
  niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.)

drzemać /ˈḍʒɛ̃maʨ̑/ (v)
dormitar, echar una cabezada
  lekko, czujnie spać

drzemlik /ˈḍʒɛ̃mlʲik/ (n)
esmerejón
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco columbarius, gatunek sokoła, występujący w północnych częściach Eurazji i Ameryki Północnej;

drzewo /ˈḍʒɛvɔ/ (n)
árbol
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);
  (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca (1.2);

drzewo genealogiczne /ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
árbol genealógico
  graf przedstawiający koligacje rodzinne

drzeworyt /dʒɛvˈɔrɨt/ (n)
xilografía
  (sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek;

drzwi /ḍʒvʲi/ (n)
puerta
  ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór
  zakrycie na podobieństwo drzwi (1.1) każdego otworu, przez który można wejść lub coś wkładać

drzwiczki /ˈḍʒvʲiʧ̑ʲci/ (n)
portezuela, puertecilla
  (zdrobniale) od: drzwi

drób /drup/ (n)
ave, ave de corral
  (zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.)

drżeć /drʒɛʨ̑/ (v)
temblar
  trząść się, drgać, dygotać

dualizm /duˈalizm/ (n)
dualismo
  (filozofia, filozoficzny) nurt w filozofii uznający za postawę bytu dwie odrębne substancje
  dwoistość, istnienie obok siebie dwóch oddzielnych nurtów, zjawisk itd.

dualizm korpuskularno-falowy /duˈalizm kˌɔrpuskulˈarnɔfalˈɔvɨ/ (n)
dualidad onda-corpúsculo, dualidad onda-partícula
  (fizyka, fizyczny) właściwość materii polegająca na tym, że w pewnych przypadkach ujawnia naturę falową, a w innych cząsteczkową (korpuskularną);

dubbingować /ˌdabʲĩŋˈɡɔvaʨ̑/ (v)
doblar
  (telewizja, telewizyjny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) podkładać głos do filmu tłumaczonego z innego języka

dubeltówka /ˌdubɛlˈtufka/ (n)
escopeta de dos cañón
  (łowiectwo, łowiecki) popularna, gładkolufowa, śrutowa broń myśliwska o dwóch równoległych – w pionie lub poziomie – lufach;

dubler /dˈublɛr/ (n)
doble, especialista
  zastępca aktora w scenach wymagających szczególnych umiejętności

dublińczyk /duˈblʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
dublinés
  mieszkaniec Dublinu

dubliński /duˈblʲĩj̃sʲci/ (adj)
dublinés
  odnoszący się do miasta Dublin

dubn /dupn̥/ (n)
dubnio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;

duby smalone /ˈdubɨ smaˈlɔ̃nɛ/ (idiom)
bobada, patochada, tontería
  głupstwa, brednie, rzeczy zmyślone; (zobacz) też duby smalone w Encyklopedii staropolskiej

duch /dux/ (n)
alma
  dusza ludzka
fantasma
  niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;
espíritu
  umysł, myśli ludzkie

duchowieństwo /dˌuxɔvʲˈɛɲstfɔ/ (n)
clero, clerecía
  (kościelny) ogół duchownych danego kościoła lub wspólnoty religijnej, stan duchowny;

duchowo /duˈxɔvɔ/ (adv)
espiritualmente
  w sposób duchowy, dotyczący duchowości

duchowość /duˈxɔvɔɕʨ̑/ (n)
espiritualidad
  to, co duchowe, co odnosi się do życia wewnętrznego człowieka

duchowy /duˈxɔvɨ/ (adj)
espiritual
  odnoszący się do sfery ducha i duchowości

dudek /ˈdudɛk/ (n)
abubilla
  (ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;

dudziarz /ˈduʥ̑aʃ/ (n)
gaitero
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na dudach

duet /ˈdu<sup>w</sup>ɛt/ (n)
dúo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny przeznaczony dla dwóch instrumentów lub na dwa głosy
dúo, dueto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny złożony z dwóch osób

dukat /ˈdukat/ (n)
ducado
  (historia, historyczny, historycznie) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.;

dukt /dˈukt/ (n)
sendero
  (leśnictwo) leśna droga podziałowa powstała po wycięciu pasa drzew

dulka /ˈdulka/ (n)
escálamo, horquilla, tolete
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element łodzi wioślarskiej w postaci ruchomego pierścienia metalowego lub widełek, przymocowanych do burty łodzi, służący do utrzymywania wiosła w odpowiedniej pozycji;

duma /ˈdũma/ (n)
orgullo
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1)
  poczucie osobistej godności
  zbyt wysokie mniemanie o sobie

dumny /ˈdũmnɨ/ (adj)
orgulloso
  pewny siebie, mający poczucie własnej godności
orgulloso, altivo, soberbio
  wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu
orgulloso, satisfecho
  zadowolony z czegoś, mający dumę, satysfakcję z czegoś lub kogoś

dunajski /dũˈnajsʲci/ (adj)
danubiano
  związany z rzeką Dunaj

dupa /ˈdupa/ (n)
culo
  (wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt

dupek /ˈdupɛk/ (n)
capullo, tonto del culo
  (grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności

dupojebak /ˌdupɔˈjɛbak/ (n)
julandrón, maricón
  (wulgarnie, wulgaryzm) aktywny homoseksualista, pederasta

dupoliz /dupˈɔlis/ (n)
lameculos
  (wulgarnie, wulgaryzm) lizus

dur /dur/ (n)
tifus
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna;

dureń /ˈdurɛ̃ɲ/ (n)
imbécil, necio, tonto
  (potocznie, potoczny) człowiek mało inteligentny

dureń do kwadratu /ˈdurɛ̃ɲ ˌdɔ‿kfaˈdratu/ (n)
tonto de remate
  o kimś szczególnie głupim

durszlak /ˈdurʃlak/ (n)
escurridor
  dziurkowana miska do odcedzania

duser /ˈdusɛr/ (n)
camelo, piropo, requiebro
  (przestarzałe, przestarzały) komplement, pochlebstwo, słodkie słówko

dusza /ˈduʃa/ (n)
alma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;

dusznica bolesna /duʃɲˈitsa bɔlˈɛsna/ (n)
angina de pecho
  (medycyna, medyczny) zmiany chorobowe w naczyniach wieńcowych i niedokrwienie mięśnia sercowego, powodujące bóle zamostkowe i uczucie duszności

duszność /dˈuʃnɔɕtɕ/ (n)
sofocación
  (medycyna, medyczny) subiektywne poczucie ograniczenia oddechu;
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest duszne

duszpasterstwo /dˌuʃpastˈɛrstfɔ/ (n)
sacerdocio
  zorganizowana działalność Kościoła, polegająca na głoszeniu zasad wiary i celebrowaniu liturgii;

duszpasterz /duʃpˈastɛʃ/ (n)
sacerdote
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny, któremu powierzono obowiązki względem grupy wiernych

duński /ˈdũj̃sʲci/ (adj)
danés
  odnoszący się do Danii lub Duńczyków

duński /ˈdũj̃sʲci/ (n)
danés
  język urzędowy Danii;

duża litera /ˈduʒa lʲiˈtɛra/ (n)
mayúscula
  litera pisana tak, jak na początku zdania albo nazwiska

dużo /ˈduʒɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
mucho
  w wielkiej ilości

duży /ˈduʒɨ/ (adj)
grande
  mający znaczne, wielkie rozmiary

duży ekran /ˈduʒɨ ˈɛkrãn/ (n)
gran pantalla
  (przenośnie, przenośnia) kino

duży pokój /ˈduʒɨ ˈpɔkuj/ (n)
salón, sala
  zazwyczaj największy i najbardziej reprezentacyjny pokój w mieszkaniu służący jako pokój gościnny lub salon

dwa ognie /ˈdva ˈɔɟɲɛ/ (idiom)
balón prisionero, quemados, ponchado, quemado
  (sport, sportowy) gra zespołowa polegająca na zbijaniu piłką przez matkę i jej drużynę członków przeciwnej drużyny;

dwoinka /dvɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
diplococo
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) morfologiczna forma bakterii powstająca w wyniku połączenia dwóch komórek utworzonych po podziale amitotycznym;

dwoinka zapalenia płuc /dvɔˈ<sup>j</sup>ĩnka ˌzapaˈlɛ̃ɲa ˈpwuʦ̑/ (n)
neumococo
  (medycyna, medyczny) bakteria będąca jedną z przyczyn zachorowań na zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych i zapalenie płuc;

dwoisty /dvɔˈistɨ/ (adj)
dual
  mający dwie części, dwie natury, dwie postaci

dwoić się i troić /ˈdvɔ<sup>j</sup>iʨ̑‿ɕɛ i‿ˈtrɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
afanarse, descornarse, despepitarse, desvivirse
  starać się sprawnie coś zrobić, kilka rzeczy jednocześnie, wkładać w to wiele wysiłku

dwojaki /dvɔˈjäci/ (numeral)
ambiguo
  taki, który ma dwa typy, dwie postaci, odmiany, formy

dworzec /ˈdvɔʒɛʦ̑/ (n)
estación
  miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.);

dwu- /dvu/ (prefix)
bi-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających dwukrotne wystąpienie czegoś

dwubiegunowy /ˌdvubʲjɛɡũˈnɔvɨ/ (adj)
bipolar
  taki, który ma dwa bieguny

dwucyfrowy /ˌdvuʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
de dos cifra, de dos guarismo
  składający się z dwóch cyfr

dwudziestolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
veinteañero
  osoba w wieku 20-29 lat

dwudziestolatka /ˌdvuʥ̑ɛstɔˈlatka/ (n)
veinteañera
  kobieta mająca dwadzieścia lat

dwudziestościan /dvˌudʑɛstˈɔɕtɕan/ (n)
icosaedro
  (geometria) wielościan o dwudziestu ścianach

dwugłowy /dvuˈɡwɔvɨ/ (adj)
bicéfalo
  mający dwie głowy

dwujęzyczny /ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
bilingüe
  o człowieku: mówiący w dwóch językach
  napisany w dwóch językach
  zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami

dwukropek /dvuˈkrɔpɛk/ (n)
dos puntos
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć

dwumasztowy /ˌdvũmaˈʃtɔvɨ/ (adj)
de dos palo
  o żaglowcu: mający dwa maszty

dwumiejscowy /ˌdvũmʲjɛ̇jˈsʦ̑ɔvɨ/ (adj)
biplaza
  mający dwa miejsca, przeznaczony dla dwóch osób

dwumiesięczny /ˌdvũmʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
de dos mes
  będący w wieku dwóch miesięcy
  trwający dwa miesiące

dwunastnica /ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
duodeno
  (anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;

dwunastokąt /dvˌunastˈɔkɔnt/ (n)
dodecágono
  (geometria) wielokąt o dwunastu bokach

dwupasmowy /ˌdvupaˈsmɔvɨ/ (adj)
bibanda
  (informatyka, informatyczny) (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) o urządzeniu komunikacyjnym: taki, który może pracować jednocześnie w dwu różnych pasmach częstotliwości
de vías múltiples
  o ulicy: składający się z dwóch równoległych pasm służących do poruszania się w tym samym kierunku

dwupłat /ˈdvupwat/ (n)
biplano
  (lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych;

dwupłatowy /dvˌupwatˈɔvɨ/ (adj)
biplano
  (lotnictwo, lotniczy) mający dwa płaty, złożony z dwóch płatów nośnych

dwusetlecie /ˌdvusɛˈtlɛʨ̑ɛ/ (n)
bicentenario
  okres dwustu lat

dwusieczna /dvuˈɕɛʧ̑na/ (n)
bisectriz
  (matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy;

dwusilnikowy /ˌdvuɕilʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
bimotor
  (technologia, technika, techniczny) wyposażony w dwa silniki, posiadający dwa silniki

dwustronny /dvuˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
bilateral
  taki, który można używać z dwóch stron tego czegoś
  taki, w który angażują się dwie strony

dwusylabowy /ˌdvusɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
bisílabo
  (językoznawstwo, językoznawczy) składający się z dwóch sylab

dwutlenek /dvutlˈɛnɛk/ (n)
dióxido, bióxido
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu

dwutlenek węgla /dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
dióxido de carbono
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;

dwutygodnik /ˌdvutɨˈɡɔdʲɲik/ (n)
bisemanario
  czasopismo wychodzące regularnie co dwa tygodnie

dwutygodniowy /ˌdvutɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
de dos semana
  mający dwa tygodnie
bisemanal
  ukazujący się raz na dwa tygodnie
  trwający dwa tygodnie

dwuznaczny /dvuˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
ambiguo, equívoco
  zawierający dwa znaczenia, możliwy do interpretowania na dwa różne sposoby

dwuznak /ˈdvuznak/ (n)
dígrafo
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak składający się z dwóch składników, najczęściej dwóch liter; jedna głoska oznaczona za pomocą dwóch liter

dwójkowy /dvujkˈɔvɨ/ (adj)
binario
  związany z liczbą dwa, dotyczący liczby dwa

dwór /dvur/ (n)
corte
  siedziba władcy

dychotomia /ˌdɨxɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
dicotomía
  (filozofia, filozoficzny) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć
  para przeciwstawnych pojęć lub dwie części pewnej klasy przedmiotów

dydaktyczny /ˌdɨdakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
didáctico
  związany z dydaktyką
  wykonany w celu pouczania

dyftong /ˈdɨftɔ̃ŋk/ (n)
diptongo
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek;

dyftongizacja /ˌdɨftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
diptongación
  (językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się samogłoski w dyftong;

dyfuzja /dɨˈfuzʲja/ (n)
difusión
  (fizyka, fizyczny) proces samorzutnego rozprzestrzeniania się cząsteczek lub energii w materialnym ośrodku – gazie, cieczy, ciele stałym lub plazmie;
  (zobacz) dyfuzja kulturowa

dygnitarz /dɨɟˈɲitaʃ/ (n)
dignatario
  ktoś piastujący wysoki urząd

dyktando /dɨktˈandɔ/ (n)
dictado
  (szkolnictwo, szkolny) ćwiczenie ortograficzne polegające na zapisywaniu dyktowanej treści

dyktator /dɨkˈtatɔr/ (n)
dictador, dictadora
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny

dyktatorski /dˌɨktatˈɔrski/ (adj)
dictatorial, dictatorio
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyktatorem lub z dyktaturą

dyktatura /dˌɨktatˈura/ (n)
dictadura
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;

dyliżans /dɨˈlʲiʒãw̃s/ (n)
diligencia
  czterokołowy, kryty pojazd konny przewozowy;

dym /dɨ̃m/ (n)
humo
  produkty spalania zawieszone w powietrzu

dymek /ˈdɨ̃mɛk/ (n)
bocadillo
  (potocznie, potoczny) w komiksach, ilustrowanych historyjkach: miejsce, w którym zamieszczona jest wypowiedź bohatera, a także: treść tejże wypowiedzi

dymisja /dɨ̃ˈmʲisʲja/ (n)
dimisión, destitución
  zwolnienie kogoś ze stanowiska, złożenie z urzędu; rezygnacja (ustąpienie) z zajmowanego stanowiska

dymić /ˈdɨ̃mʲiʨ̑/ (v)
humear
  wydzielać dym

dymorfizm płciowy /dɨmˈɔrfizm pˌuwkɔvnitɕˈɔvɨ/ (n)
dimorfismo sexual
  (biologia, biologiczny) zróżnicowanie w morfologii samicy i samca tego samego gatunku;

dymówka /dɨ̃ˈmufka/ (n)
golondrina
  (zoologia, zoologiczny) Hirundo rustica, jaskółka o granatowo-czarnym upierzeniu, rdzawym czole i gardzieli i silnie rozwidlonym ogonie, zamieszkująca gniazda, które lepi wewnątrz budynków;

dynamika /dɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
dinámica
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się ruchem ciał materialnych pod działaniem sił;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) siła dźwięku;

dynamit /dɨ̃ˈnãmʲit/ (n)
dinamita
  materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;

dynamo /dɨ̃ˈnãmɔ/ (n)
dinamo
  (elektryczność) prądnica, zwykle rowerowa

dynastia /dɨ̃ˈnastʲja/ (n)
dinastía
  ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii

dynastyczny /dˌɨnastˈɨtʃnɨ/ (adj)
dinástico
  związany z dynastią, dotyczący dynastii

dynia /ˈdɨ̃ɲa/ (n)
calabaza, zapallo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)
  (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;

dyplom /ˈdɨplɔ̃m/ (n)
diploma
  dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy

dyplomacja /dˌɨplɔmˈatsja/ (n)
diplomacia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi
tacto
  umiejętność osiągania celu w trudnych warunkach relacji, bez urażania innych

dyrektor /dɨˈrɛktɔr/ (n)
director, jefe
  osoba zarządzająca jakąś instytucją

dyrektorka /ˌdɨrɛkˈtɔrka/ (n)
directora
  forma żeńska od: dyrektor

dyrygent /dɨˈrɨɡɛ̃nt/ (n)
director de orquesta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;

dyschromia /dɨsˈxrɔ̃mʲja/ (n)
discromía
  (medycyna, medyczny) zaburzenie pigmentacji skóry

dyscyplina /ˌdɨsʦ̑ɨˈplʲĩna/ (n)
disciplina
  dział nauki, techniki itp.
  rodzaj uprawianego sportu
  rygorystyczne zasady postępowania
  (przestarzałe, przestarzały) bat o kilku rzemieniach

dysfagia /dɨsfˈaɡja/ (n)
disfagia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie połykania;

dysforia /dɨsˈfɔrʲja/ (n)
disforia
  (psychologia, psychologiczny) zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych;

dysfunkcyjny /dˌɨsfuŋktsˈɨjnɨ/ (adj)
disfuncional
  charakteryzujący się dysfunkcją, nieprzystosowany do pełnienia określonych funkcji lub pełniący je nieprawidłowo

dysk twardy /ˈdɨsk ˈtfardɨ/ (n)
disco duro
  (informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;

dyskalceata /dˌɨskaltsɛˈata/ (n)
descalzo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (dawniej, dawny) członek odłamu franciszkanów zapoczątkowanego w Hiszpanii

dyskietka /dɨsʲˈcɛtka/ (n)
disquete
  (informatyka, informatyczny) przenośny nośnik magnetyczny o niewielkiej pojemności, umożliwiający zarówno odczyt jak i zapis danych;

dyskoteka /ˌdɨskɔˈtɛka/ (n)
discoteca
  (przestarzałe, przestarzały) płytoteka
discoteca, disco
  lokal, w którym takie zabawy (1.1) odbywają się;

dyskotekowy /ˌdɨskɔtɛˈkɔvɨ/ (adj)
de discoteca, discotequero
  związany z dyskoteką, dotyczący dyskoteki

dyskryminacja /ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
discriminación
  ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym

dyskryminować /dˌɨskrɨminˈɔvatɕ/ (v)
discriminar
  prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.

dyskusyjny /ˌdɨskuˈsɨjnɨ/ (adj)
discutible
  budzący dyskusje, spory
de debate, de discusión
  dotyczący dyskusji, będący przedmiotem dyskusji

dyslalia /dɨsˈlalʲja/ (n)
dislalia
  (medycyna, medyczny) ogólne określenie wad wymowy

dysleksja /dɨsˈlɛksʲja/ (n)
dislexia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;

dysmorfofobia /dˌɨsmɔrfɔfˈɔbja/ (n)
TDC, trastorno dismórfico corporal, dismorfofobia
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;

dyspareunia /dˌɨsparˈɛwɲʲa/ (n)
dispareunia
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) dysfunkcja seksualna polegająca na odczuwaniu bólu podczas stosunku płciowego;

dyspensa /dɨsˈpɛ̃w̃sa/ (n)
dispensa
  (kościelny) zwolnienie od przepisów prawa kościelnego;

dyspozycyjny /ˌdɨspɔzɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
disponible
  taki, którym można swobodnie dysponować, rozporządzalny

dysproz /ˈdɨsprɔs/ (n)
disprosio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;

dysputa /dɨsˈputa/ (n)
discusión, disputa, polémica
  dyskusja na poważny temat

dystopia /dɨsˈtɔpʲja/ (n)
distopía
  (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;

dystrybutor /dˌɨstrɨbˈutɔr/ (n)
surtidor
  urządzenie do wydzielania czegoś

dystrykt /ˈdɨstrɨkt/ (n)
distrito
  (administracja) nazwa okręgu administracyjnego bądź sądowego w kraju lub mieście

dysydent /dɨˈsɨdɛ̃nt/ (n)
disidente
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana;
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant;
  osoba, która odsunęła się od grupy, do której należała

dysza /ˈdɨʃa/ (n)
boquilla, concentrador, surtidor
  (hutnictwo, hutniczy) (motoryzacja) otwór wylotowy rury regulujący dopływ cieczy lub gazów
tobera, propulsor
  (technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu

dyszel /ˈdɨʃɛl/ (n)
timón
  drąg łączący przednią część wozu, sań, bryczki itp. z zaprzęgiem konnym lub ciągnikiem;

dywan /ˈdɨvãn/ (n)
tapiz
  (rzadki, rzadko używany) ozdobna tkanina do powieszenia na ścianach
alfombra
  gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;
diván
  rada doradcza sułtana w imperium osmańskim;
  urząd dworski w krajach muzułmańskich

dywersyfikacja /ˌdɨvɛrsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
diversificación
  różnicowanie asortymentu produkcji lub usług w celu zmniejszenia ryzyka w prowadzeniu działalności gospodarczej;

dywidenda /ˌdɨvʲiˈdɛ̃nda/ (n)
dividendo
  (ekonomia, ekonomiczny) część rocznego zysku netto spółki akcyjnej dzielona między akcjonariuszy proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich akcji;

dywiz /ˈdɨvʲis/ (n)
división, raya
  (drukarstwo, drukarski) znak graficzny w postaci krótkiej poziomej kreski biegnącej na wysokości średniej linii pisma lub nieco poniżej tej linii; stosowany przy dzieleniu wyrazu między wierszami oraz przy łączeniu wyrazów wieloczłonowych;

dywizja /dɨˈvʲizʲja/ (n)
división
  (wojskowość, wojskowy) jednostka taktyczna złożona z kilku pułków

dyzenteria /dˌɨzɛntˈɛrja/ (n)
disentería
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit, (zobacz) czerwonka

dyżur /ˈdɨʒur/ (n)
guardia, servicio
  pełnienie obowiązków społecznych lub zawodowych w przedziale czasu, na określonych warunkach

dzban /ʣ̑bãn/ (n)
cántaro, jarra
  naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem;
  zawartość dzbana (1.1)

dzbanuszek /ʣ̑bãˈnuʃɛk/ (n)
cantarillo, jarrita
  (zdrobniale) od: dzbanek

dzeta /ˈʣ̑ɛta/ (n)
dseda
  nazwa szóstej litery alfabetu greckiego, ζ;

dziabka /dʑˈapka/ (n)
azada
  TemplateParserError:LuaError motyka

dziadek /ˈʥ̑adɛk/ (n)
abuelo
  ojciec ojca
  ojciec matki
  (potocznie, potoczny) starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku

dziadek do orzechów /ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/ (n)
cascanueces
  ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;

dziadzio /dʑˈadʑɔ/ (n)
yayo
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) dziadek

działanie /ʥ̑aˈwãɲɛ/ (n)
operación
  (matematyka, matematyczny) funkcja, na ogół dwuargumentowa;
acción, actividad, efecto
  zespół ruchów i czynności zmierzających do czegoś, wykonywanie czynności w określonym celu, aktywne dążenie do zmiany czegoś

działać /ˈʥ̑awaʨ̑/ (v)
actuar, obrar, hacer
  aktywnie uczestniczyć, pracować
funcionar
  być sprawnym, funkcjonować
producir efecto
  wywoływać określony efekt (o leku)

działać na nerwy /ˈʥ̑awaʨ̑ na‿ˈnɛrvɨ/ (v)
poner de los nervios
  denerwować kogoś, być dla kogoś irytującym

działo /ˈʥ̑awɔ/ (n)
cañón
  (wojskowość, wojskowy) broń palna kalibru co najmniej 20 mm;

dziczyzna /ʥ̑iˈʧ̑ɨzna/ (n)
carne de caza, caza
  (spożywczy) mięso z ubitej zwierzyny łownej

dzida /dʑˈida/ (n)
lanza
  (wojskowość, wojskowy) dawna broń, lekka włócznia złożona z długiego drzewca zakończonego strzałkowatym ostrzem

dzieciarnia /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑arʲɲa/ (n)
chiquillería, muchachada
  (książkowy) gromada dzieci

dziecinny /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
infantil
  właściwy dziecku, taki jak u dziecka
  zachowujący się jak dziecko

dzieciobójca /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujʦ̑a/ (n)
infanticida
  (książkowy) zabójca dziecka lub dzieci

dzieciobójczyni /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔbujˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
infanticida
  kobieta, która zabiła własne dziecko

dzieciobójstwo /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ/ (n)
infanticidio
  (książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego;

dzieciorób /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɔrup/ (n)
padre de familia numeroso
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) mężczyzna mający dużo dzieci, zwłaszcza taki, który ogranicza się tylko do ich płodzenia

dziecięcy /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
infantil
  przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku

dzieciństwo /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ/ (n)
infancia, niñez
  okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;

dziecko /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (n)
niño, niña
  istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia;
hijo, niño, niña
  potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;

dziedzic /ˈʥ̑ɛ̇ʥ̑iʦ̑/ (n)
heredero
  osoba, która coś po kimś przejmuje

dziedzictwo /dʑɛdʑˈitstfɔ/ (n)
legado, herencia
  dobra zachowane dla następnych pokoleń
patrimonio, herencia
  majątek przejęty po kimś
herencia, transmisión
  prawo przekazywania czegoś

dziedziczny /dʑɛdʑˈitʃnɨ/ (adj)
hereditario
  przekazywany przez przodków lub przejęty od nich
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) otrzymywany w spadku

dziedziczyć /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
heredar
  otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci
  być uprawnionym do takiego otrzymania

dziedzina /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna/ (n)
dominio
  (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji;
campo, área, rama
  sfera czyjejś aktywności

dziedziniec /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩɲɛʦ̑/ (n)
patio
  wydzielona, niezadaszona przestrzeń w budynku lub zespole budynków;

dziekan /dʑˈɛkan/ (n)
decano
  (szkolnictwo, szkolny) kierownik wydziału uczelni;

dziekanat /ʥ̑ɛˈkãnat/ (n)
decanato
  (edukacja, edukacyjny) biuro, zajmujące się administracją wydziału wyższej uczelni

dzielenie /ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
división
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;

dzielić /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑/ (v)
dividir
  dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości

dzielić skórę na niedźwiedziu /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑ ˈskurɛ ˌna‿ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑u/ (v)
vender la piel del oso antes de haberlo cazado
  przedwcześnie cieszyć się z osiągnięcia planowanych korzyści

dzielna /dʑˈɛlna/ (n)
dividendo
  (matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik

dzielnica /ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
región
  region, prowincja historyczna, geograficzna, etnograficzna, itp.
barrio
  wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

dzielnie /dʑˈɛlɲʲɛ/ (adv)
valientemente
  odznaczając się odwagą

dzielnik /ˈʥ̑ɛlʲɲik/ (n)
divisor
  (matematyka, matematyczny) liczba, przez którą dzielimy inną liczbę;

dziennie /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
diariamente, a diario, al día
  w ciągu dnia; dotyczy ilości czegoś
de día
  w ciągu dnia; dotyczy systemu nauczania

dziennikarka /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarka/ (n)
periodista
  kobieta zajmująca się dziennikarstwem

dziennikarski /dʑˌɛnɲikˈarski/ (adj)
periodístico
  związany z dziennikarstwem, dotyczący dziennikarstwa

dziennikarstwo /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/ (n)
periodismo
  zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

dziennikarz /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ/ (n)
periodista
  osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

dziennikarzyna /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːikaˈʒɨ̃na/ (n)
currinche, periodista de tres al cuarto
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) kiepski dziennikarz

dzienny /ˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
diario
  dotyczący dnia jako całej doby; mający miejsce w ciągu całego dnia
diurno
  dotyczący dnia jako części doby; mający miejsce w dzień; żyjący w dzień; pracujący w dzień; przeznaczony do użycia w dzień

dzierzba /ˈʥ̑ɛʒba/ (n)
alcaudón
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź;

dzierżawca /dʑɛrʒˈaftsa/ (n)
arrendatario, inquilino
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba użytkująca mienie lub prawo majątkowe oddane w dzierżawę w zamian za czynsz

dziesiątkować /ˌʥ̑ɛ̇ɕɔ̃ntˈkɔvaʨ̑/ (v)
diezmar
  (książkowy) (historia, historyczny, historycznie) bić, zabijać, rozstrzeliwać, karać co dziesiątą osobę
  (książkowy) niszczyć, tępić, uśmiercać masowo

dziesiątkowy /dʑˌɛɕɔntkˈɔvɨ/ (adj)
decimal
  związany z liczbą dziesięć, dotyczący liczby dziesięć

dziesięcina /dʑˌɛɕɛɲtɕˈina/ (n)
diezmo
  (historia, historyczny, historycznie) obecnie (rzadki, rzadko używany) podatek na rzecz instytucji kościelnych, wynoszący dziesiątą część dochodów;

dziesięciobój /dʑˌɛɕɛɲtɕˈɔbuj/ (n)
decatlón
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów;

dziesięciokąt /dʑˌɛɕɛɲtɕˈɔkɔnt/ (n)
decágono
  (geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych)

dziesięciolecie /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
décimo aniversario
  dziesiąta rocznica (w latach)
decenio
  okres dziesięciu lat

dziesięciościan /dʑˌɛɕɛɲtɕˈɔɕtɕan/ (n)
decaedro
  (geometria) wielościan o dziesieciu ścianach

dziesiętny /ʥ̑ɛ̇ˈɕɛ̃ntnɨ/ (adj)
decimal
  mający za podstawę swego układu lub konstrukcji liczbę 10

dziewczyna /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
chica, muchacha
  (przestarzałe, przestarzały) żeńska pomoc domowa
chica, muchacha, niña
  młoda, niezamężna kobieta
chica, novia
  partnerka, nieformalna narzeczona

dziewica /ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
virgen, doncella
  osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

dziewictwo /dʑɛvˈitstfɔ/ (n)
virginidad, flor
  (fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

dziewiczy /dʑɛvˈitʃɨ/ (adj)
virgen
  czysty, świeży
inexplorado, virgen
  nietknięty przez człowieka, pierwotny
casto, inocente, virgen
  niewinny
virginal
  właściwy dziewicy lub dziewictwu

dzieło /ˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
obra
  efekt pracy twórczej
  ogólnie – efekt czyichś działań

dzieło sztuki /ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci/ (n)
obra de arte
  (sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną

dzień /ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
día
  okres od świtu do zmierzchu
  okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba

dzień dobry /ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ/ (interjection)
buenos días, buenas tardes
  zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu

dzień otwarty /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ɔtˈfartɨ/ (n)
jornada de puertas abiertas
  dzień, podczas którego osoby zaintersowane mogą zapoznać się z określonym obiektem, do którego zazwyczaj nie mają dostępu (uczelnią, zakładem pracy itp.), i uzyskać potrzebne informacje

dzień wypłaty /dʑˈɛɲ vɨpwˈatɨ/ (n)
día de pago
  stały dzień tygodnia lub miesiąca, w którym pracownicy otrzymują wynagrodzenie

dzik /ʥ̑ik/ (n)
jabalí
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

dziki /ˈʥ̑ici/ (adj)
salvaje
  nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach

dziobak /ˈʥ̑ɔbak/ (n)
ornitorrinco
  (zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych;

dziobać /ˈʥ̑ɔbaʨ̑/ (v)
picar, picotear
  uderzać dziobem

dzioborożec /ˌʥ̑ɔbɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
cálao
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rogowymi naroślami;

dzisiaj /ˈʥ̑iɕäj/ (adv)
hoy
  cały dzień, który jest w tej chwili, dziś

dzisiejszy /ʥ̑iˈɕɛ̇jʃɨ/ (adj)
actual, hodierno
  ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach
de hoy, hodierno
  taki, który wydarzył się dziś

dziura /ˈʥ̑ura/ (n)
hueco, agujero
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa
agujero, hueco
  otwór powstały wskutek uszkodzenia

dziura ozonowa /ˈʥ̑ura ˌɔzɔ̃ˈnɔva/ (n)
agujero de la capa de ozono
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko spadku stężenia ozonu w stratosferze Ziemi;

dziurawiec /ʥ̑uˈravʲjɛʦ̑/ (n)
corazoncillo, hipérico
  (botanika, botaniczny) Hypericum L., liczący około 370 gatunków rodzaj roślin z rodziny dziurawcowatych;

dziurkacz biurowy /ˈʥ̑urkaʧ̑/ (n)
perforadora
  (biurowość, biurowy) przyrząd do robienia dziurek na brzegach kartek, które mają być przechowywane w skoroszytach lub segregatorach;

dziwić /dʑˈivitɕ/ (v)
extrañar
  powodować odczucie zdumienia
extrañarse
  odczuwać lub okazywać brak rozumienia czegoś lub zdumienie

dziwka /ˈʥ̑ifka/ (n)
puta, furcia, ramera
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka

dziwkarz /ˈʥ̑ifkaʃ/ (n)
putero
  (pospolicie) mężczyzna korzystający z usług prostytutek, także: mężczyzna często zmieniającym partnerki seksualne

dziwny /ˈʥ̑ivnɨ/ (adj)
extraño, raro
  charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

dziób /ʥ̑up/ (n)
boquilla
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj ustnika;
jeta
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) twarz lub usta
pico
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;
morro
  przednia część kadłuba samolotu;
proa
  przednia część kadłuba statku;
cacaraña
  zwykle w lm ślad na skórze po przebytej ospie

dzióbek /dʑˈubɛk/ (n)
pico
  wylot czajnika, czajniczka lub innego naczynia

dziąsło /ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ/ (n)
encía
  (anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;

dziąsłowy /dʑɔ̃swˈɔvɨ/ (adj)
gingival
  (anatomia, anatomiczny) (stomatologia, stomatologiczny) odnoszący się do dziąsła
alveolar
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, którego głównym miejscem artykulacji są dziąsła

dzięcioł /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw/ (n)
pájaro carpintero
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae
bobo, palurdo
  (pogardliwie) głupi, prymitywny człowiek
empollón
  (środowiskowy) (uczniowskie) (studencki) (lekceważąco, lekceważący) bardzo dobry uczeń, student posądzany o pamięciowe przyswajanie wiedzy

dzięcioł trójpalczasty /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˌtrujpalˈʧ̑astɨ/ (n)
pico tridáctilo
  (ornitologia, ornitologiczny) Picoides tridactylus, gatunek średniej wielkości dzięcioła gnieżdżący się w północno-wschodniej części Europy oraz w górskich lasach Europy Środkowej;

dzięciołek /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔwɛk/ (n)
pipo
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos minor, najmniejszy gatunek dzięcioła występujący w Polsce;

dzięgiel /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
angélica
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (botanika, botaniczny) Angelica L. rodzaj bylin z rodziny selerowatych;

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (interjection)
gracias
  (potocznie, potoczny) dziękuję, dziękujemy

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (preposition)
gracias a
  …służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem

dziękować /ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
agradecer, dar las gracias
  składać podziękowanie

dziękuję /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ/
gracias
  …wyrażający wdzięczność

dziękuję bardzo /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ/
muchas gracias
  …wyrażający wdzięczność

dzwon /ʣ̑vɔ̃n/ (n)
campana
  duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;

dzwonek /ˈʣ̑vɔ̃nɛk/ (n)
timbre
  urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze

dzwonić /ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
sonar
  o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk
llamar
  wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka

dzwonnica /ˌʣ̑vɔ̃nˈɲiʦ̑a/ (n)
campanario
  (architektura, architektoniczny) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów;

dzwonnik /ˈʣ̑vɔ̃ɲːik/ (n)
campanero
  człowiek mający za zadanie dzwonienie dzwonem kościelnym w dzwonnicy;

dzwony /ˈʣ̑vɔ̃nɨ/ (n)
pantalón de campana
  (potocznie, potoczny) spodnie rozszerzone poniżej kolan

dzwony rurowe /ˈʣ̑vɔ̃nɨ ruˈrɔvɛ/ (n)
campanas tubulares
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kilka metalowych rur zawieszonych na wspólnej ramie wydających dźwięk po uderzeniu młotkiem;

dół /duw/ (n)
hoyo, agujero, foso
  dziura wykopana w ziemi

dąb /dɔ̃mp/ (n)
roble
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

dąb korkowy /ˈdɔ̃mp kɔrˈkɔvɨ/ (n)
alcornoque, alcornoque mediterráneo
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus suber L., gatunek z rodzaju dębów, wiecznie zielone drzewo strefy śródziemnomorskiej, z którego kory wytwarza się korek;

dąć /dɔ̃ɲʨ̑/ (v)
soplar
  wiać z dużą siłą
tocar
  dmuchając w instrument muzyczny, wydobywać z niego dźwięki

dętka /ˈdɛ̃ntka/ (n)
cámara
  (motoryzacja) gumowy torus wypełniony powietrzem, znajdujący się wewnątrz opony;
  wypełniony powietrzem balon wewnątrz piłki

dławigad amerykański /dwaˈvʲiɡat ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
tántalo americano
  (ornitologia, ornitologiczny) Mycteria americana, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

dławigad indyjski /dwaˈvʲiɡat ĩnˈdɨjsʲci/ (n)
tántalo indio
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Mycteria leucocephala, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

dławigad malajski /dwaˈvʲiɡat maˈlajsʲci/ (n)
tántalo malayo
  (ornitologia, ornitologiczny) Mycteria cinerea, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

dławić /dwˈavitɕ/ (v)
estrangular
  dusić kogoś

dłoń /dwɔ̃ɲ/ (n)
palma
  (anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;

dłubać /ˈdwubaʨ̑/ (v)
entretenerse, manipular
  (potocznie, potoczny) wykonywać jakąś pracę długo i starannie
cincelar, escarbar, hurgar
  drążyć w czymś lub żłobić

dług /dwuk/ (n)
deuda
  to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy;

długaśny /dwuɡˈaɕnɨ/ (adj)
larguísimo
  (zgrubienie) (potocznie, potoczny) bardzo długi

długi /ˈdwuɟi/ (adj)
largo
  mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  trwający znaczny czas
  (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
  (żartobliwie) o człowieku: wysoki

długonogi /ˌdwuɡɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
patilargo
  mający długie nogi

długopis /dwuˈɡɔpʲis/ (n)
bolígrafo
  narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem

długowieczny /dwˌuɡɔvʲˈɛtʃnɨ/ (adj)
longevo
  długo żyjący lub mający długo żyć, długo trwający

długość /ˈdwuɡɔɕʨ̑/ (n)
longitud
  (fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;
duración, intervalo
  o czasie: czas trwania czegoś

długość fali /ˈdwuɡɔɕʨ̑ ˈfalʲi/ (n)
longitud de onda
  (fizyka, fizyczny) odległość między dwoma kolejnymi punktami będącymi w tej samej fazie drgań;

dłuto /ˈdwutɔ/ (n)
formón, cincel
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;

dłutownica /ˌdwutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
limadora vertical, mortajadora
  (maszynoznawstwo) strugarka pionowa, służąca do obróbki kół zębatych i otworów wielokątnych, rowków wpustowych (i tym podobne, i temu podobne);

dłużnik /ˈdwuʒʲɲik/ (n)
deudor
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja zobowiązana do zwrotu długu (w formie pieniężnej lub rzeczowej) wierzycielowi;

dźinizm /ˈʥ̑ĩɲism̥/ (n)
jainismo
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nonteistyczny system filozoficzny i religijny powstały w Indiach w VII-VI wieku p.n.e.;

dźwig /ʥ̑vʲik/ (n)
grúa
  maszyna służąca do przenoszenia ładunku w pionie lub w poziomie

dźwigacz /ˈʥ̑vʲiɡaʧ̑/ (n)
atlas
  (anatomia, anatomiczny) kręg szyjny, na którym opiera się czaszka;

dźwignia /ˈʥ̑vʲiɟɲa/ (n)
palanca
  (technologia, technika, techniczny) przełącznik zrealizowany za pomocą dającego się przesuwać drążka

dźwięczeć /dʑvʲˈɛntʃɛtɕ/ (v)
sonar
  wydawać dźwięk

dźwięczny /dʑvʲˈɛntʃnɨ/ (adj)
sonoro
  o mocnym, harmonijnym, czystym brzmieniu
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych

dźwięk /ʥ̑vʲjɛ̃ŋk/ (n)
sonido
  fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;

dżdża /ʤ̑ːa/ (n)
calabobos, sirimiri
  (meteorologia, meteorologiczny) deszcz o bardzo drobnych kroplach

dżdżownica /ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
lombriz
  (zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;

dżem /ʤ̑ɛ̃m/ (n)
mermelada
  (spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;

dżezwa /ˈʤ̑ɛzva/ (n)
cafetera, cazo, pote
  tureckie naczynie kuchenne, zazwyczaj miedziane, przypominające tygielek i służące do przygotowywania kawy;

dżibutyjka /ˌʤ̑ʲibuˈtɨjka/ (n)
yibutiana
  mieszkanka miasta Dżibuti (stolicy państwa Dżibuti)

dżihad /ˈʤ̑ʲixat/ (n)
yihad
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (rzadki, rzadko używany) w szerszym znaczeniu, przeniesione z nauk muzułmańskich: podejmowanie wysiłku w celu szerzenia islamu lub/i samodoskonalenia

dżihadysta /ˌʤ̑ʲixaˈdɨsta/ (n)
yihadista
  zwolennik dżihadyzmu, wojownik dżihadu

dżihadyzm /ʤ̑ʲiˈxadɨsm̥/ (n)
yihadismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rewolucyjny neofundamentalizm islamski, który dżihad uważa za indywidualny obowiązek islamisty i postrzega go jako jeden z filarów islamu

dżin /dʒˈin/ (n)
genio
  (mitologia, mitologiczny) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie

dżinn /ʤ̑ʲĩn/ (n)
genio
  (mitologia arabska) według pogańskich, przedislamskich wierzeń staroarabskich: istota o nadnaturalnej potędze, powstała z ognia (lecz mogąca przyjmować dowolną postać), mająca wpływ na losy ludzi

dżinsy /ˈʤ̑ʲĩw̃sɨ/ (n)
jeans, tejanos, vaqueros, bluejeans, mahones, pantalones de mezclilla
  (krawiectwo) spodnie z dżinsu;

dżip /ʤ̑ʲip/ (n)
campero, rústico, todoterreno
  (motoryzacja) (potocznie, potoczny) każdy samochód terenowy

dżokej /ˈʤ̑ɔkɛj/ (n)
jinete, yoqui, yóquey
  (jeździectwo, jeździecki) jeździec zawodowo startujący w wyścigach konnych

dżudo /ˈʤ̑udɔ/ (n)
yudo, judo
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki

dżul /ʤ̑ul/ (n)
julio
  (fizyka, fizyczny) jednostka pracy, energii i ciepła w układzie SI, oznaczana J;

dżuma /ˈʤ̑ũma/ (n)
peste
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;

dżungla /ˈʤ̑ũŋɡla/ (n)
jungla, selva
  wilgotny las tropikalny;

ebola /ɛbˈɔla/ (n)
ébola
  (biologia, biologiczny) takson wirusów występujących w Afryce;

ebonit /ɛbˈɔɲit/ (n)
ebonita
  tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;

echo /ˈɛxɔ/ (n)
eco
  (akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;

echokardiografia /ˌɛxɔkardʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
ecocardiografía
  (medycyna, medyczny) metoda badania serca przy zastosowaniu ultradźwięków;

echolalia /ˌɛxɔˈlalʲja/ (n)
ecolalia
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych;

echolokacja /ˌɛxɔlɔkˈatsja/ (n)
ecolocación, ecolocalización
  metoda stosowana przez niektóre zwierzęta polegająca na określaniu położenia przeszkód lub poszukiwanych obiektów w otoczeniu z użyciem zjawiska echa akustycznego;

eden /ˈɛdɛn/ (n)
edén
  (przenośnie, przenośnia) raj na ziemi, miejsce szczęśliwe

editio princeps /ɛdʲˈitjɔ prˈintsɛps/ (n)
edición príncipe
  premierowe wydanie dzieła

edometr /ɛˈdɔ̃mɛtr̥/ (n)
edómetro
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru ściśliwości i sprężystości gruntu;

edredon /ɛˈdrɛdɔ̃n/ (n)
eíder, eider común
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;

edukacja /ˌɛduˈkaʦ̑ʲja/ (n)
educación
  nauczanie kogoś

edukacyjny /ˌɛdukaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
educacional, educativo, didáctico
  (książkowy) dotyczący edukacji, służący uczeniu
didáctico, educativo
  (książkowy) dotyczący kształtowania określonych postaw

edycja /ɛdˈɨtsja/ (n)
edición
  wydanie, publikacja

edykuł /ɛˈdɨkuw/ (n)
edículo
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) w starożytności miniaturowa świątynia, w której przechowywano przedmiot kultu

edytor tekstu /ɛˈdɨtɔr ˈtɛkstu/ (n)
editor de texto
  (informatyka, informatyczny) program służący do obróbki (edycji) tekstu

edytować /ˌɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
editar
  (informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera

ef /ɛf/ (n)
efe
  nazwa litery f / F

efekt cieplarniany /ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
efecto invernadero
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane;

efekt domina /ˈɛfɛɡd ːɔ̃ˈmʲĩna/ (n)
efecto dominó, espectáculo de dominó
  (dosłownie) efekt polegający na tym, że po ustawieniu kamieni domina pionowo obok siebie popycha się stojący na końcu kamień, a ten, przewracając się, uderza w kamień sąsiedni, co skutkuje jego przewróceniem i uderzeniem w kamień następny itd..
efecto dominó
  (przenośnie, przenośnia) określenie sytuacji, w której jedno zdarzenie uruchamia szereg następujących po sobie, wynikających jedno z drugiego zdarzeń, zazwyczaj gwałtownych, niemożliwych do opanowania

efektor /ɛˈfɛktɔr/ (n)
efector
  (biologia, biologiczny) narząd organizmu zwierzęcego wykonujący określoną czynność pod wpływem impulsu elektrycznego;

efektywność /ˌɛfɛktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
eficacia
  bycie wydajnym; zdolność osiągania dobrego wyniku

efektywny /ˌɛfɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
efectivo
  istotny, rzeczywisty
eficaz, eficiente
  skuteczny, wydajny

efemeryczny /ˌɛfɛ̃mɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
efímero
  krótkotrwały, szybko przemijający, przelotny

efeski /ɛfˈɛski/ (adj)
efesio
  związany z Efezem, dotyczący Efezu

efod /ˈɛfɔt/ (n)
efod
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rodzaj dalmatyki noszonej przez arcykapłanów w starożytnym Izraelu;

egalitarysta /ˌɛɡalʲitaˈrɨsta/ (n)
igualitarista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik egalitaryzmu społecznego

egalitaryzm /ˌɛɡalitˈarɨzm/ (n)
egualitarismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego;

egejski /ɛɡˈɛjski/ (adj)
egeo
  dotyczący Morza Egejskiego

egida /ɛˈɟida/ (n)
égida
  (mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa;

egipski /ɛˈɟipsʲci/ (adj)
egipcio
  odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu

egiptolog /ˌɛɟipˈtɔlɔk/ (n)
egiptóloga, egiptólogo
  specjalista w dziedzinie egiptologii

egiptologia /ˌɛɟiptɔˈlɔɟja/ (n)
egiptología
  (archeologia, archeologiczny) nauka badająca historię i kulturę starożytnego Egiptu;

egiptologiczny /ˌɛɟiptɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
egiptológico
  (archeologia, archeologiczny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący egiptologa lub egiptologii

egiryn /ɛɡʲˈirɨn/ (n)
egirina
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6);

egocentryczny /ˌɛɡɔʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
egocéntrico
  związany z egocentryzmem, świadczący o traktowaniu siebie jako najważniejszy/centralny punkt świata

egocentryk /ˌɛɡɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨk/ (n)
egocéntrico
  osoba nie biorąca pod uwagę czyichś opinii, uważająca, że „świat kręci się wokół niej”

egoista /ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
egoísta
  osoba kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych

egoistka /ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
egoísta
  kobieta kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych

egoistyczny /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
egoísta
  charakterystyczny dla egoisty i egoizmu

egoizm /ɛˈɡɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
egoísmo
  (filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) postawa życiowa cechująca się przedkładaniem własnego dobra lub korzyści ponad wszystko inne;

egreta /ɛɡrˈɛta/ (n)
garzota, penacho
  (historia, historyczny, historycznie) pióra, zwykle godowe pióra czapli, wykorzystywane jako ozdoba kapelusza i kobiecej fryzury albo ich imitacja z metalu i klejnotów
garceta grande, garza blanca
  (ornitologia, ornitologiczny) Egretta alba, duży śnieżnobiały ptak; czapla biała

egzaltacja /ˌɛɡzalˈtaʦ̑ʲja/ (n)
exaltación
  przesadne demonstrowanie uczuć, niewspółmierne do ich siły, nieadekwatne do poziomu emocjonalnego sytuacji, oraz nadmierne lub pełne zaangażowania i zachwytu wyrażanie myśli

egzamin /ɛɡˈzãmʲĩn/ (n)
examen
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej

egzamin wstępny /ɛɡˈzãmʲĩn ˈfstɛ̃mpnɨ/ (n)
examen de selectividad, selectividad
  (edukacja, edukacyjny) egzamin organizowany przez instytucję edukacyjną, którego wyniki decydują o przyjęciu na kolejny etap kształcenia

egzegeta /ˌɛɡzɛɡˈɛta/ (n)
exegeta, exégeta
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca zajmujący się egzegezą
exégeta, exegeta
  (teologia, teologiczny) biblista badający teksty biblijne

egzegeza /ˌɛɡzɛɡˈɛza/ (n)
exégesis
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów;

egzemplarz /ɛɡˈzɛ̃mplaʃ/ (n)
ejemplar, espécimen, muestra
  jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów

egzogenny /ˌɛɡzɔɡˈɛnnɨ/ (adj)
exógeno
  (biologia, biologiczny) pochodzący z zewnątrz organizmu

egzoksiężyc /ˌɛɡzɔkɕˈɛ̃ʒɨts/ (n)
exoluna
  (astronomia, astronomiczny) księżyc obiegający egzoplanetę itp.;

egzonim /ɛɡˈzɔ̃ɲĩm/ (n)
exónimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) zaadaptowana na potrzeby własnego języka nazwa obiektu geograficznego inna od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie dany obiekt geograficzny się znajduje;

egzorcysta /ˌɛɡzɔrtsˈɨsta/ (n)
exorcista
  (kościelny) osoba uprawniona do odprawienia egzorcyzmu;

egzosfera /ˌɛɡzɔˈsfɛra/ (n)
exosfera
  (meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi;

egzotyczny /ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
exótico
  typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie

egzystencjalizm /ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
existencialismo
  (filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej;

einstein /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
einstenio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;

ejakulacja /ˌɛjakuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
eyaculación
  (fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia);

ejakulat /ˌɛjakˈulat/ (n)
eyaculado
  (fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku

ekierka /ɛˈcɛrka/ (n)
escuadra
  przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego

eklektyczny /ˌɛklɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ecléctico
  będący zlepkiem kilku (często niespójnych) stylów, pojęć, poglądów
  taki, który odnosi się do eklektyzmu, stylu w historii sztuki

ekliptyczny /ˌɛklʲipˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
eclíptico
  (przymiotnik) od: ekliptyka

ekliptyka /ɛkˈlʲiptɨka/ (n)
eclíptica
  (astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;

ekohydrologia /ˌɛkɔxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
ecohidrología
  nauka o wzajemnych oddziaływaniach między roślinnością a cyklem hydrologicznym;

ekologia /ˌɛkɔˈlɔɟja/ (n)
ecología
  (biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

ekonazol /ˌɛkɔ̃ˈnazɔl/ (n)
econazol
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwgrzybiczy lek, pochodna imidazolu

ekonomia /ˌɛkɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
economía
  nauka o produkcji, podziale, wymianie i konsumpcji dóbr;

ekonomiczny /ˌɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
económico
  odnoszący się do gospodarki
  związany z ekonomią lub ekonomiką

ekonomista /ˌɛkɔnɔmˈista/ (n)
economista
  (ekonomia, ekonomiczny) specjalista w dziedzinie ekonomii

ekosystem /ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/ (n)
ecosistema
  fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

ekran /ˈɛkrãn/ (n)
pantalla
  część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje
  ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy
  budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp.

eks /ɛks/ (n)
ex
  (potocznie, potoczny) były mąż / narzeczony / chłopak
  (potocznie, potoczny) była żona / narzeczona / dziewczyna

ekscentryczny /ˌɛksʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
excéntrico
  dziwaczny, odbiegający od normy

ekscentryzm /ɛkstsˈɛntrɨzm/ (n)
excentricidad
  postawa nacechowana innością, wymyślnością zachowań;

eksfoliacja /ˌɛksfɔˈlʲjaʦ̑ʲja/ (n)
exfoliación
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) złuszczanie powierzchniowej warstwy naskórka za pomocą kwasów owocowych
  łuszczenie się powierzchniowej warstwy skał na skutek wietrzenia mechanicznego

ekshaustor /ɛksˈxawstɔr/ (n)
aspirador, exhaustor
  dmuchawa, ssawa, urządzenie wentylacyjne zasysające

ekshibicjonista /ˌɛksxʲibʲiʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
exhibicionista
  mężczyzna, który obnaża się w miejscach publicznych;

ekshibicjonizm /ˌɛksxʲibʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
exhibicionismo
  (seksuologia, seksuologiczny) dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym;

ekshortacja /ˌɛksxɔrtˈatsja/ (n)
exhortación
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna, polegająca na skłanianiu słuchaczy przy użyciu groźby, przestrogi, zachęty lub przyrzeczenia

ekshumacja /ˌɛksxumˈatsja/ (n)
exhumación
  wydobycie pochowanych ludzkich szczątków;

ekshumować /ˌɛksxumˈɔvatɕ/ (v)
exhumar
  wydobywać pochowane zwłoki

eksklawa /ɛksklˈava/ (n)
exclave
  (administracja) (geografia, geograficzny) część terytorium jednostki administracyjnej położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym;

ekskomunika /ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika/ (n)
excomunión
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim;

ekskomunikować /ˌɛkskɔ̃mũɲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
excomulgar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nałożyć na kogoś ekskomunikę, wyłączyć ze wspólnoty Kościoła

eksmąż /ɛksˈmɔ̃w̃ʃ/ (n)
exmarido
  były mąż

ekspansjonizm /ˌɛkspansjˈɔɲizm/ (n)
expansionismo
  zaborcza polityka państwa polegająca na dążeniu do zajmowania nowych terytoriów i opanowywania nowych rynków zbytu

ekspedientka /ˌɛkspɛˈdʲjɛ̃ntka/ (n)
vendedora, dependienta
  kobieta, która sprzedaje towar w sklepie

ekspert /ˈɛkspɛrt/ (n)
especialista, experto
  specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu

ekspertka /ɛksˈpɛrtka/ (n)
especialista
  forma żeńska od: ekspert

eksperyment /ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/ (n)
experimento, prueba
  pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu
experimento, ensayo, estudio
  przeprowadzenie zjawiska w celach badawczych;

eksperymentalny /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
experimental
  związany z eksperymentem; dokonywany po raz pierwszy

eksperymentator /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtatɔr/ (n)
experimentador
  człowiek realizujący nowe pomysły, testujący nowości, przeprowadzający eksperymenty

eksperymentowanie /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃ntɔˈvãɲɛ/ (n)
experimentación
  prowadzenie eksperymentów

eksploatacja /ˌɛksplɔatˈatsja/ (n)
explotación
  (technologia, technika, techniczny) używanie, użytkowanie urządzeń lub maszyn

eksploatować /ˌɛksplɔaˈtɔvaʨ̑/ (v)
explotar
  wykorzystywać, czerpać korzyści z czegoś

eksplodować /ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
explotar
  z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki

eksplozja /ɛksˈplɔzʲja/ (n)
explosión
  rozerwanie się z hukiem;

eksponować /ˌɛkspɔnˈɔvatɕ/ (v)
exponer
  wystawiać na pierwszy plan

eksportować /ˌɛkspɔrˈtɔvaʨ̑/ (v)
exportar
  (ekonomia, ekonomiczny) wywozić towary, kapitały za granicę w celu wymiany handlowej lub świadczyć odpłatne usługi na rzecz kontrahenta zagranicznego

ekspozycja /ˌɛkspɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
exposición
  (fotografia) naświetlanie błony fotograficznej, kliszy lub filmu
  (geografia, geograficzny) położenie, usytuowanie czegoś (np. budynku, terenu) względem stron świata
exposición, exhibición
  (książkowy) prezentacja, wystawienie czegoś na pokaz; pokaz, wystawa

ekspresjonizm /ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
expresionismo
  (sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;

ekspresyjność /ˌɛksprɛsˈɨjnɔɕtɕ/ (n)
expresividad
  cecha tego, co jest ekspresyjne; cecha tych, którzy są ekspresyjni

ekspresyjny /ˌɛksprɛsˈɨjnɨ/ (adj)
expresivo
  odznaczający się siłą wyrazu

ekstaza /ɛkˈstaza/ (n)
éxtasis
  (psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości;

eksterminacja /ˌɛkstɛrmʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
exterminación, exterminio
  systematyczne działanie zmierzające do zagłady, wyniszczenia określonych grup ludności w imię jakiejś idei

eksterytorialność /ˌɛkstɛrˌɨtɔrjˈalnɔɕtɕ/ (n)
extraterritorialidad
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyłączenie spod jurysdykcji danego państwa osób reprezentujących inne państwa lub obiektów należących do innych państw

ekstradycja /ˌɛkstradˈɨtsja/ (n)
extradición
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wydanie innemu państwu osoby, która naruszyła jego prawa

ekstrapolacja /ˌɛkstrapɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
extrapolación
  prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk
  (matematyka, matematyczny) wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane

ekstrawagancki /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
extravagante
  taki, który jest przejawem ekstrawagancji

ekstremalnie /ˌɛkstrɛ̃ˈmalʲɲɛ/ (adv)
extremadamente
  w sposób ekstremalny

ekstremista /ˌɛkstrɛ̃ˈmʲista/ (n)
extremista
  osoba o skrajnych, radykalnych poglądach

ekstremistyczny /ˌɛkstrɛmistˈɨtʃnɨ/ (adj)
extremista
  dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów

ekstremizm /ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/ (n)
extremismo
  wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii

eksykator /ˌɛksɨˈkatɔr/ (n)
exicator
  rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią;

eksżona /ɛɡzʒˈɔna/ (n)
exmujer
  była żona

ekumenizm /ˌɛkumˈɛɲizm/ (n)
ecumenismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) nurt światopoglądowy proklamujący porozumienie między wyznaniami;

ekwadorski /ˌɛkfaˈdɔrsʲci/ (adj)
ecuatoriano
  odnoszący się do państwa Ekwador

ekwinokcjum /ˌɛkfʲĩˈnɔkʦ̑ʲjũm/ (n)
equinoccio
  (astronomia, astronomiczny) równonoc, zrównanie dnia i nocy

ekwipunek /ˌɛkfʲiˈpũnɛk/ (n)
equipo
  rzeczy, które stanowią czyjeś wyposażenie na wyprawę lub podróż

ekwiwalent /ˌɛkfivˈalɛnt/ (n)
equivalente
  rzecz, która jest równa innej wartością

el /ɛl/ (n)
ele
  nazwa litery l/L

elasmoterium /ˌɛlasmɔtˈɛrjum/ (n)
elasmoterio
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Elasmotherium, rodzaj prehistorycznego nosorożca;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

elastyczność /ˌɛlaˈstɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
elasticidad
  cecha tego, co elastyczne

elbait /ɛlˈba<sup>j</sup>it/ (n)
elbaíta
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

elegancki /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
elegante
  dotyczący elegancji; charakteryzujący się elegancją

elegancko /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑kɔ/ (adv)
elegantemente
  w sposób elegancki

elekcja /ɛˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
elección
  proces wyboru na stanowisko lub urząd państwowy

elektro- /ɛˈlɛktrɔ/
electro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z elektrycznością

elektroda /ˌɛlɛkˈtrɔda/ (n)
electrodo
  (fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny;

elektroencefalograf /ˌɛlɛktrɔɛ̃nʦ̑ɛfaˈlɔɡraf/ (n)
electroencefalógrafo
  (medycyna, medyczny) aparat elektroniczny do badania mózgu, rejestrujący odebrane za pomocą odpowiednich elektrod bioprądy;

elektrofor /ˌɛlɛktrˈɔfɔr/ (n)
electróforo
  (technologia, technika, techniczny) (fizyka, fizyczny) prosty przyrząd do wytwarzania ładunków elektrycznych przez pocieranie, stosowany w dydaktyce

elektroforeza /ˌɛlɛktrˌɔfɔrˈɛza/ (n)
electroforesis
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu naładowanych cząstek w kierunku jednej z elektrod;

elektrolit /ˌɛlɛkˈtrɔlʲit/ (n)
electrolito, electrólito
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego;

elektrolityczny /ˌɛlɛktrˌɔlitˈɨtʃnɨ/ (adj)
electrolítico
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dotyczący elektrolizy lub elektrolitu, związany z elektrolizą lub z elektrolitem

elektroliza /ˌɛlɛktrɔˈlʲiza/ (n)
electrólisis, electrolisis
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego

elektroluminescencja /ˌɛlɛktrɔlũmʲĩnɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
electroluminiscencia
  (fizyka, fizyczny) świecenie ciał, wywołane działaniem zmiennego pola elektrycznego;

elektromechanika /ˌɛlɛktrɔ̃mɛˈxãɲika/ (n)
electromecánica
  (technologia, technika, techniczny) naprawa i konserwacja maszyn i urządzeń elektrycznych
  (technologia, technika, techniczny) nauka o budowie, działaniu i zastosowaniu maszyn i urządzeń elektrycznych

elektron /ɛˈlɛktrɔ̃n/ (n)
electrón
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

elektroniczny /ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
electrónico
  związany z elektroniką, opierający się na elektronice

elektroniczny papieros /ˌɛlɛktrɔɲˈitʃnɨ papʲˈɛrɔs/ (n)
cigarrillo electrónico
  elektroniczny zamiennik papierosa tytoniowego pozwalający na inhalację par płynnych substancji aromatycznych;

elektronika /ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/ (n)
electrónica
  dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

elektronowy /ˌɛlɛktrɔnˈɔvɨ/ (adj)
electrónico
  (fizyka, fizyczny) związany z elektronami

elektrownia /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/ (n)
central eléctrica, central
  (elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;

elektrownia słoneczna /ˌɛlɛktrˈɔvɲʲa swɔnˈɛtʃna/ (n)
planta fotovoltaica
  (elektryczność) zakład przemysłowy, w którym przetwarza się energię niesioną przez promienie słońca w energię elektryczną;

elektrownia wodna /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa ˈvɔdna/ (n)
central hidroeléctrica
  (technologia, technika, techniczny) elektrownia, która zamienia energię kinetyczną lub energię potencjalną (grawitacyjną) wody na energię elektryczną;

elektryczność /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
electricidad
  (potocznie, potoczny) prąd elektryczny
  (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;

elektryczny /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
electrostático
  (potocznie, potoczny) elektrostatyczny
eléctrico
  związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

elektryk /ɛˈlɛktrɨk/ (n)
electricista
  osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

element /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/ (n)
elemento
  część składowa
  (filozofia, filozoficzny) w filozofii starożytnej synonim słowa pierwiastek: (ziemia, woda, ogień lub powietrze)
  (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) niepochlebne określenie grupy społecznej lub jej przedstawiciela

elementarny /ˌɛlɛ̃mɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
elemental, básico
  podstawowy, najprostszy

elementarz /ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
abecedario
  (edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania;
abecedario, abecé
  (przenośnie, przenośnia) rzecz podstawowa; coś, co każdy powinien wiedzieć i umieć

elewacja /ˌɛlɛˈvaʦ̑ʲja/ (n)
fachada
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) zewnętrzna powierzchnia ściany budynku z wszystkimi znajdującymi się na niej elementami;
altura
  (astronomia, astronomiczny) wysokość ciała niebieskiego podawana w stopniach; kąt zawarty między horyzontem a prostą skierowaną do ciała niebieskiego

elf /ɛlf/ (n)
elfo
  istota fantastyczna;

elipsa /ɛˈlʲipsa/ (n)
elipsis, elipse
  (literacko) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;
elipse, elipsis
  (matematyka, matematyczny) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;

eliptyczny /ˌɛliptˈɨtʃnɨ/ (adj)
elíptico
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) polegający na elipsie, zawierający elipsę
  mający kształt elipsy

elita /ɛˈlʲita/ (n)
élite
  grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku
  wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju

elizja /ɛlˈizja/ (n)
elisión
  (językoznawstwo, językoznawczy) opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu;

elokwencja /ˌɛlɔkfˈɛntsja/ (n)
elocuencia
  umiejętność pięknego wysławiania się

elokwentny /ˌɛlɔˈkfɛ̃ntnɨ/ (adj)
elocuente, expresivo
  mający dar umiejętnego, łatwego wysławiania się

elukubracja /ˌɛlukuˈbraʦ̑ʲja/ (n)
elucubración
  utwór literacki o niewielkiej wartości artystycznej, pisany mozolnie przez osobę pozbawioną talentu pisarskiego

elżbietański /ˌɛlʒbjɛtˈaɲski/ (adj)
isabelino
  związany z okresem panowania królowej Elżbiety I w Anglii, dotyczący okresu jej panowania

em /ɛ̃m/ (n)
eme
  nazwa litery m/M

emancypacja /ˌɛ̃mãnʦ̑ɨˈpaʦ̑ʲja/ (n)
emancipación
  (społeczny) uwolnienie się od zależności i zdobycie lepszej pozycji w strukturze społecznej

embargo /ɛ̃mˈbarɡɔ/ (n)
embargo
  zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową;
  zakaz opuszczania przez obce statki handlowe portów albo wód terytorialnych danego państwa
  zakaz publikowania w środkach masowego przekazu jakiejś wiadomości przed określonym dniem i określoną godziną
  zarekwirowanie w czasie wojny mienia (statków, przedmiotów zaopatrzenia wojennego itp.) państwa neutralnego

embriologia /ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
embriología
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych;

emeryt /ɛ̃ˈmɛrɨt/ (n)
jubilado
  osoba, która przepracowała ustawowo wymaganą liczbę lat i osiągnąwszy wymagany wiek, przestała pracować i otrzymuje emeryturę

emerytura /ˌɛ̃mɛrɨˈtura/ (n)
jubilación, pensión de jubilación
  okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;

emigracja /ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
emigración
  wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim

emigrant /ɛ̃ˈmʲiɡrãnt/ (n)
emigrante
  ktoś, kto na stałe lub na pewien okres czasu zamieszkał poza swoją ojczyzną

emigrantka /ˌɛ̃mʲiˈɡrãntka/ (n)
emigrante
  kobieta, która na stałe lub na pewien okres czasu zamieszkała poza swoją ojczyzną

emigrować /ˌɛ̃mʲiˈɡrɔvaʨ̑/ (v)
emigrar
  wyjeżdżać z kraju ojczystego w celu osiedlenia się w obcym państwie

emil /ˈɛ̃mʲil/ (n)
emilio
  (slangowo) mail, e-mail

eminencja /ˌɛminˈɛntsja/ (n)
eminencia
  tytuł przysługujący kardynałom, wielkiemu mistrzowi Zakonu Maltańskiego, niektórym patriarchom i metropolitom prawosławnym, w Polsce również prymasowi;

emir /ˈɛ̃mʲir/ (n)
emir
  tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich

emiracki /ˌɛ̃mʲiˈraʦ̑ʲci/ (adj)
emiratounidense
  odnoszący się do Zjednoczonych Emiratów Arabskich, państwa na Półwyspie Arabskim

emirat /ɛ̃ˈmʲirat/ (n)
emirato
  (administracja) terytorium podległe władzy emira

emisariusz /ˌɛmisˈarjuʃ/ (n)
emisario
  tajny wysłannik polityczny

emitent /ɛ̃ˈmʲitɛ̃nt/ (n)
emisor
  (ekonomia, ekonomiczny) podmiot emitujący papiery wartościowe (np. akcje, obligacje itp.)

emitować /ˌɛ̃mʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
emitir
  (ekonomia, ekonomiczny) wypuszczać na rynek papiery wartościowe lub pieniądze
  (fizyka, fizyczny) wysyłać promieniowanie lub cząstki
  wypuszczać coś do atmosfery

emocja /ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
emoción
  silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;

emocjonalność /ˌɛmɔtsjɔnˈalnɔɕtɕ/ (n)
emocionalidad
  cecha tego, co jest emocjonalne
afectividad, emocionalidad
  skłonność do wzruszeń, do emocji

emocjonalny /ˌɛ̃mɔʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
emocional
  dotyczący emocji, emocjonalności
emocional, emotivo
  łatwo ulegający emocjom

empatia /ɛ̃mˈpatʲja/ (n)
empatía
  (psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;

empiryczny /ˌɛ̃mpʲiˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
empírico
  (filozofia, filozoficzny) poznany w doświadczeniu, oparty na nim

empiryzm /ɛ̃mˈpʲirɨsm̥/ (n)
empirismo
  (filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne;

empora /ɛmpˈɔra/ (n)
matroneo
  (architektura, architektoniczny) galeria nad przedsionkiem lub nawą kościoła;

emu /ˈɛ̃mu/ (n)
emú
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)

emulacja /ˌɛmulˈatsja/ (n)
emulación
  (informatyka, informatyczny) programowa symulacja działania jakiegoś sprzętu lub oprogramowania

en /ɛ̃n/ (n)
ene
  nazwa litery n/N

encefalopatia /ˌɛntsɛfˌalɔpˈatja/ (n)
encefalopatía
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia;

encyklopedia /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
enciclopedia
  dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;

encyklopedyczny /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔpɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
enciclopédico
  związany z encyklopedią, dotyczący encyklopedii

encyklopedysta /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔpɛˈdɨsta/ (n)
enciclopedista
  członek grupy twórców Wielkiej Encyklopedii Francuskiej;

endemiczny /ˌɛndɛmˈitʃnɨ/ (adj)
endémico
  występujący tylko na określonym obszarze

endogenny /ˌɛndɔɡˈɛnnɨ/ (adj)
endógeno
  (biologia, biologiczny) (geologia, geologiczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) pochodzący z wewnątrz

endokrynologia /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
endocrinología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;

endokrynologiczny /ˌɛndɔkrˌɨnɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
endocrinológico
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z endokrynologią, dotyczący endokrynologii

endometrioza /ˌɛndɔmɛtrjˈɔza/ (n)
endometriosis
  (medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy;

endonim /ɛ̃nˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
endónimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektu geograficznego w jednym z języków używanych na danym obszarze, gdzie dany obiekt się znajduje, używana poza miejscem występowania tego języka;

endorfina /ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna/ (n)
endorfina
  (biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu;

energetyczny /ˌɛnɛrɡɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
energético
  dotyczący energetyki
  związany z energią

energia /ɛ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
energía
  (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;
  entuzjazm, chęć do działania

energia jądrowa /ɛ̃ˈnɛrʲɟja jɔ̃nˈdrɔva/ (n)
energía nuclear
  (fizyka, fizyczny) energia wydzielana podczas reakcji jądrowej;

enigma /ɛ̃ˈɲiɡma/ (n)
enigma
  zagadka, tajemnica

enigmatyczny /ˌɛ̃ɲiɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
enigmático
  zagadkowy, trudny do zrozumienia

enolog /ɛ̃ˈnɔlɔk/ (n)
enólogo
  specjalista w dziedzinie enologii

enologia /ˌɛ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
enología
  (spożywczy) wiedza o produkcji, pielęgnacji i rodzajach wina, obejmująca również zagadnienia jego chemii, mikrobiologii oraz analizy;

enologiczny /ˌɛnɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
enológico
  dotyczący enologii, winoznawstwa

entalpia /ɛ̃nˈtalpʲja/ (n)
entalpía
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;

entalpia swobodna /ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna/ (n)
energía libre de Gibbs
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa;

entomolog /ˌɛ̃ntɔ̃ˈmɔlɔk/ (n)
entomólogo
  naukowiec zajmujący się badaniami owadów
entomóloga
  kobieta naukowiec zajmująca się badaniami owadów

entomologia /ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
entomología
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;

entropia /ɛ̃nˈtrɔpʲja/ (n)
entropía
  (fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych;

entuzjasta /ˌɛ̃ntuˈzʲjasta/ (n)
entusiasta
  osoba pełna entuzjazmu, chęci i wiary w możliwość zrealizowania jakiejś idei; osoba żywo poruszona, pobudzona jakąś ideą

entuzjastka /ˌɛ̃ntuˈzʲjastka/ (n)
entusiasta
  kobieta pełna entuzjazmu, chęci i wiary w możliwość zrealizowania jakiejś idei; kobieta żywo poruszona, pobudzona jakąś ideą

entuzjazm /ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/ (n)
entusiasmo
  stan zachwytu czymś; zapał, radość

enty /ˈɛ̃ntɨ/ (adj)
enésimo
  któryś z kolei

enuncjacja /ˌɛ̃nũnˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja/ (n)
declaración, enunciación
  (książkowy) wypowiedź, ogłoszenie, oświadczenie

enzym /ˈɛ̃w̃zɨ̃m/ (n)
enzima
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;

eo ipso /ˈɛɔː ˈipsɔ/ (pronoun)
eo ipso
  tym samym

eoliczny /ˌɛɔˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
eólico
  (geologia, geologiczny) związany z działalnością wiatru

eon /ˈɛɔ̃n/ (n)
eón
  wiek, era

epi- /ˈɛpʲi/
epi-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: zewnętrzny, poprzedzający coś, następujący po czymś, położony nad czymś

epicentrum /ˈɛpitsˌɛntrum/ (n)
epicentro
  (geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi

epidemia /ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja/ (n)
epidemia
  (medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie;

epidemiczny /ˌɛpidɛmˈitʃnɨ/ (adj)
epidémico
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odnoszący się do epidemii

epidemiolog /ˌɛpidɛmjˈɔlɔk/ (n)
epidemiólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zapobieganiem i zwalczaniem epidemii

epidemiologia /ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
epidemiología
  (edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;

epidemiologiczny /ˌɛpidˌɛmjɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
epidemiológico
  (medycyna, medyczny) związany z epidemiologią, dotyczący epidemiologii

epiderma /ˌɛpʲiˈdɛrma/ (n)
epidermis
  (botanika, botaniczny) zewnętrzna warstwa komórek pokrywająca całą powierzchnię rośliny;
  (zoologia, zoologiczny) jednowarstwowy nabłonek pokrywający ciało bezkręgowców

epidiaskop /ˌɛpʲiˈdʲjaskɔp/ (n)
epidiascopio, epidiáscopo
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne będące połączeniem diaskopu i episkopu, służące do wyświetlania pojedynczych obrazów nieruchomych zarówno w świetle odbitym, jak i przechodzącym (przezroczy, folii, stron książki, fotografii itp.);

epidot /ɛpˈidɔt/ (n)
epidota
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu, kruchy, przezroczysty, w zależności od kierunku obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej, Ca2(Fe,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH);

epigenetyka /ˌɛpiɡɛnˈɛtɨkˌa/ (n)
epigenética
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badanie dziedziczności pozagenowej

epigraficzny /ˌɛpiɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
epigráfico
  związany z epigrafiką, odnoszący się do epigrafiki

epigramat /ˌɛpʲiˈɡrãmat/ (n)
epigrama
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór poetycki mający charakter satyryczny bądź dydaktyczny;
  (historia, historyczny, historycznie) krótki wierszowany napis umieszczany na nagrobkach i pomnikach (zwłaszcza w starożytności)

epikleza /ˌɛpiklˈɛza/ (n)
epíclesis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa liturgiczna odmawiana przez prezbitera podczas eucharystii, wzywająca Boga do uświęcenia darów chleba i wina oraz uczestników zgromadzenia;

epikontynentalny /ˈɛpikˌɔntɨnˌɛntalnˌɨ/ (adj)
epicontinental
  (geologia, geologiczny) położony nad kontynentem, na jego powierzchni

epikureizm /ˌɛpʲikuˈrɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
epicureísmo
  (filozofia, filozoficzny) jeden z kierunków filozoficznych;

epikurejski /ˌɛpikurˈɛjski/ (adj)
epicúreo
  (filozofia, filozoficzny) związany z epikureizmem, dotyczący epikureizmu, poglądów Epikura
  (książkowy) dążący do własnej przyjemności, używający uciech

epilog /ɛˈpʲilɔk/ (n)
epílogo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) końcowa część utworu informująca o dalszych losach bohaterów już po zamknięciu akcji;

epirski /ɛpˈirski/ (adj)
epirota
  związany z Epirem, dotyczący Epiru

episkopalny /ˌɛpiskɔpˈalnɨ/ (adj)
episcopaliano
  (kościelny) związany z Kościołem episkopalnym

epistemologiczny /ˌɛpistˌɛmɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
epistemológico
  związany z epistemologią, dotyczący epistemologii

epistolografia /ˌɛpʲistɔlɔˈɡrafʲja/ (n)
epistolografía
  sztuka pisania listów;

epistoła /ˌɛpʲiˈstɔwa/ (n)
epístola
  (przestarzałe, przestarzały) list

epitafium /ˌɛpʲiˈtafʲjũm/ (n)
epitafio
  inskrypcja nagrobna;

epizjotomia /ˌɛpizjɔtˈɔmja/ (n)
episiotomía
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne nacięcie w okolicy krocza stosowane u rodzących kobiet

epizodyczny /ˌɛpizɔdˈɨtʃnɨ/ (adj)
secundario
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literacko) (sztuka) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) występujący w epizodach
esporádico, ocasional
  pojawiający się rzadko i nieregularnie

epoka kamienia /ɛpˈɔka kamjˈɛɲʲa/ (n)
Edad de Piedra
  (archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna;

epoka żelaza /ɛpˈɔka ʒɛlˈaza/ (n)
Edad del Hierro
  (archeologia, archeologiczny) epoka dziejów następująca po epoce brązu;

epolet /ɛˈpɔlɛt/ (n)
charretera
  (wojskowość, wojskowy) naramiennik ozdobiony taśmą lub sznurem złotym lub srebrnym, często z frędzlami, w niektórych armiach z umieszczonymi oznakami stopnia wojskowego

epos /ˈɛpɔs/ (n)
epopeya
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) poemat epicki pisany wierszem lub rzadziej prozą, w którym dzieje legendarnych lub rzeczywistych bohaterów są przedstawione na tle wydarzeń historycznych

er /ɛr/ (n)
erre
  nazwa litery r / R

era /ˈɛra/ (n)
era
  (historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.
  (geologia, geologiczny) jednostka podziału dziejów Ziemi;

era kenozoiczna /ˈɛra ˌkɛ̃nɔzɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑na/ (n)
Era Cenozoica, Era Terciaria
  (zobacz) kenozoik

era mezozoiczna /ˈɛra ˌmɛzɔzɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑na/ (n)
Era Mesozoica
  (zobacz) mezozoik

era paleozoiczna /ˈɛra ˌpalɛɔzɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑na/ (n)
Era Paleozoica, Era Primaria
  (zobacz) paleozoik

erb /ɛrp/ (n)
erbio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;

erem /ˈɛrɛm/ (n)
ermita
  klasztor;

ergatywny /ˌɛrɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
ergativo
  (językoznawstwo, językoznawczy) w odniesieniu do języka: używający specjalnego przypadku (ergatywu) do określenia sprawcy czynności w zdaniu przechodnim

erogenny /ˌɛrɔˈɡɛ̃nːɨ/ (adj)
erógeno
  w odniesieniu do okolicy ciała, której stymulacja powoduje podniecenie seksualne

erotyczny /ˌɛrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
erótico
  dotyczący erotyki, seksu

erotyzm /ɛˈrɔtɨsm̥/ (n)
erotismo
  miłość zmysłowa, o znaczącym podłożu seksualnym
  tematyka związana z miłością, fascynacją lub pociągiem zmysłowym, seksualnym, świadcząca o pobudliwości płciowej

erozja /ɛˈrɔzʲja/ (n)
erosión
  (geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;

erudycja /ˌɛruˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
erudición
  rozległy zasób książkowej wiedzy; gruntowne wykształcenie

erupcja /ɛˈrupʦ̑ʲja/ (n)
erupción
  (geologia, geologiczny) wybuch wulkanu;
  (astronomia, astronomiczny) wybuch gazu na Słońcu

erygować /ˌɛrɨˈɡɔvaʨ̑/ (v)
erigir
  (historia, historyczny, historycznie) (kościelny) wznosić, fundować

erystyka /ɛˈrɨstɨka/ (n)
erística
  sztuka prowadzenia sporów;

erytrejski /ˌɛrɨˈtrɛjsʲci/ (adj)
eritreo
  związany z Erytreą, dotyczący Erytrei

erytrocyt /ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt/ (n)
eritrocito
  (medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi;

erytrozyna /ˌɛrɨtrɔˈzɨ̃na/ (n)
eritrosina
  (spożywczy) wiśniowoczerwony smołowy barwnik dodawany do niektórych typów żywności (np. do owoców konserwowych, osłonek kiełbas oraz do herbatników), leków, tabletek, past do zębów, zakazany w niektórych krajach;

es /ɛs/ (n)
emilio
  (potocznie, potoczny) SMS, wiadomość, mes

eschatologia /ˌɛsxatɔˈlɔɟja/ (n)
escatología
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.

escudo /ɛˈskudɔ/ (n)
escudo
  (jednostka monetarna) waluta państw portugalskojęzycznych;

eseista /ˌɛsɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
ensayista
  literat, autor esejów, szkiców literackich

esej /ˈɛsɛj/ (n)
ensayo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora;

eskalacja /ˌɛskalˈatsja/ (n)
escalada, aumento
  stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś

eskapizm /ɛskˈapizm/ (n)
escapismo
  (psychologia, psychologiczny) ucieczka od problemów codzienności i życia społecznego

eskimoski /ˌɛsʲcĩˈmɔsʲci/ (adj)
esquimal
  związany z Eskimosami, dotyczący Eskimosów

eskorta /ɛˈskɔrta/ (n)
escolta, custodia, protección
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub kilka osób towarzyszące komuś po to, żeby się nim opiekować lub mieć nad nim kontrolę
escolta, convoy
  oddział zbrojny, grupa okrętów lub pojazdów, towarzyszący komuś lub czemuś w drodze jako ochrona lub honorowa asysta

espadryla /ˌɛspadrˈɨla/ (n)
alpargata
  lekki, miękki płócienny pantofel na sznurkowej podeszwie;

esperanto /ˌɛspɛˈrãntɔ/ (n)
esperanto
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.;

esteta /ɛˈstɛta/ (n)
esteta
  człowiek wrażliwy na piękno, znawca piękna

estetyczny /ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
estético
  zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna
  związany z estetyką jako nauką

estetyka /ɛˈstɛtɨka/ (n)
estética
  ładny, gustowny wygląd czegoś
  (filozofia, filozoficzny) (sztuka) nauka o pięknie;
  subiektywne kryteria piękna

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (adj)
estonio
  odnoszący się do Estonii lub Estończyków

estrogen /ɛˈstrɔɡɛ̃n/ (n)
estrógeno
  (fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy;

estuarium /ˌɛstuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
estuario
  (geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich;

etan /ˈɛtãn/ (n)
etano
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;

etanol /ɛˈtãnɔl/ (n)
etanol
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;

etap /ˈɛtap/ (n)
etapa, tramo
  część drogi
fase, etapa
  odcinek czasu wykonania danej czynności, po którym lub przed którym wystąpiła inna część działania

eten /ˈɛtɛ̃n/ (n)
eteno
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy alken, bezbarwny i łatwopalny gaz o słodkawym zapachu, fitohormon;

etiopski /ɛˈtʲjɔpsʲci/ (adj)
etíope
  odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków

etiuda /ɛˈtʲjuda/ (n)
estudio
  krótki utwór w sztuce, mający na celu doskonalenie stylu literackiego, gry aktorskiej, techniki malarskiej itp.;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy;

etnia /ˈɛtʲɲa/ (n)
etnia
  (antropologia, antropologiczny) grupa osób mających wspólnych przodków, własną tożsamość kulturową i swoją ojczyznę;

etniczny /ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
étnico
  związany z przynależnością do grupy narodowej

etno- /ˈɛtnɔ/
etno-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ludem, narodem, społeczeństwem lub grupą społeczną

etnocentryzm /ˌɛtnɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥/ (n)
etnocentrismo
  przekonanie o wyższości jednej grupy etnicznej i jej kultury nad innymi i związana z tym pogarda wobec innych kultur i ich tradycji

etnograficzny /ˌɛtnɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
etnográfico
  związany z etnografią

etola /ɛˈtɔla/ (n)
estola
  rodzaj szala lub krótkiej pelerynki, zwykle z miękkiego futra; narzutka futrzana na ramiona noszona do sukien wieczorowych

etologia /ˌɛtɔˈlɔɟja/ (n)
etología
  (biologia, biologiczny) nauka o zachowaniu się zwierząt
  (filozofia, filozoficzny) nauka badająca powstawanie charakteru i sposobu zachowania się człowieka

etologiczny /ˌɛtɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
etológico
  (biologia, biologiczny) związany z etologią, dotyczący etologii

etruski /ɛˈtrusʲci/ (adj)
etrusco
  dotyczący Etrurii lub Etrusków

etruski /ɛˈtrusʲci/ (n)
etrusco
  język Etrusków

etyczny /ɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ético
  związany z etyką, dotyczący etyki
  zgodny z zasadami etyki

etyk /ˈɛtɨk/ (n)
ético
  (rzadki, rzadko używany) autor tekstów o etyce lub dotyczących etyki

etyka /ˈɛtɨka/ (n)
ética
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogół zasad i norm postępowania przyjętych w danej epoce i środowisku

etykieta /ˌɛtɨˈcɛta/ (n)
etiqueta
  nalepka na produkcie zawierająca jego nazwę, zawartość, cenę itp.
  zbiór norm i zasad panujących w określonej grupie społecznej lub środowisku;

etymolog /ˌɛtɨmˈɔlɔk/ (n)
etimologista, etimólogo
  (językoznawstwo, językoznawczy) naukowiec badający pochodzenie wyrazów

etymologia /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
etimología
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów;
  (językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu

etymologicznie /ˌɛtɨmˌɔlɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
etimológicamente
  (językoznawstwo, językoznawczy) w myśl zasad etymologii, zgodnie z etymologią

etymologiczny /ˌɛtɨmˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
etimológico
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii

etymolożka /ˌɛtɨmɔlˈɔʃka/ (n)
etimologista, etimóloga
  (potocznie, potoczny) kobieta naukowiec badająca pochodzenie wyrazów

etyn /ˈɛtɨ̃n/ (n)
etino
  (chemia, chemiczny) najprostszy węglowodór nienasycony z szeregu homologicznego alkinów, bezbarwny gaz;

eubejski /ɛwbˈɛjski/ (adj)
eubeo
  związany z Eubeą, dotyczący Eubei

eucharystia /ɛw.xa.rɨˈsti.a/ (n)
eucaristía
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z sakramentów w chrześcijaństwie;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porządek celebracji liturgicznej w chrześcijaństwie, inaczej msza;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie eucharystyczne, konsekrowana hostia i wino;

eucharystyczny /ˌɛwxarɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
eucarístico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do eucharystii, związany z eucharystią

eudajmonia /ˌɛwdajmˈɔɲʲa/ (n)
eudaimonia
  (filozofia, filozoficzny) w starożytnej Grecji: stan zadowolenia i satysfakcji z życia, rozumiany różnie przez różnych filozofów;

eudajmonizm /ˌɛwdajmˈɔɲizm/ (n)
eudemonismo
  stanowisko etyczne głoszące, że szczęście jest najwyższą wartością i celem życia człowieka

eufemizm /ɛwˈfɛ̃mʲism̥/ (n)
eufemismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, który jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne;

euforia /ɛwˈfɔrʲja/ (n)
euforia
  stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia

eugenika /ɛwˈɡɛ̃ɲika/ (n)
eugenesia
  (biologia, biologiczny) system poglądów dotyczących możliwości selektywnego rozmnażania zwierząt lub ludzi w celu ulepszenia gatunków w oparciu o cechy dziedziczone;

eukariotyczny /ˌɛwkarjɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
eucariótico
  (biologia, biologiczny) posiadający w komórce jądro z chromosomami

eunuch /ˈɛwnux/ (n)
eunuco
  mężczyzna z wyciętymi jądrami;
  (dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec

euro /ˈɛwrɔ/ (n)
euro
  (jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;

euro- /ˈɛwrɔ/
euro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Europą, Europejczykami lub Unią Europejską

eurocent /ɛwˈrɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
cent, céntimo
  (potocznie, potoczny) (jednostka monetarna) moneta zdawkowa o wartości jednej setnej (1/100) euro

eurocentryzm /ˌɛwrɔtsˈɛntrɨzm/ (n)
eurocentrismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) ocenianie innych kultur wyłącznie z punktu widzenia Europejczyków

eurodeputowany /ˌɛwrɔdɛputɔˈvãnɨ/ (n)
eurodiputado
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) poseł do Parlamentu Europejskiego;

europ /ˈɛwrɔp/ (n)
europio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;

europeizacja /ˌɛwrɔpˌɛizˈatsja/ (n)
europeización
  czynienie czegoś europejskim, nadawanie cech europejskich

europeizować /ˌɛwrɔpˌɛizˈɔvatɕ/ (v)
europeizar
  czynić coś europejskim

europejski /ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
europeo
  dotyczący Europy

eurosceptycyzm /ˌɛwrɔsʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
euroescepticismo
  (publikatory) negatywne nastawienie do integracji z Unią Europejską;

eurosceptyk /ˌɛwrɔˈsʦ̑ɛptɨk/ (n)
euroescéptico
  osoba przeciwna integracji z Unią Europejską

eurowybory /ˌɛwrɔvɨˈbɔrɨ/ (n)
euroelecciones
  wybory do Parlamentu Europejskiego

eutanazja /ˌɛwtãˈnazʲja/ (n)
eutanasia
  (medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;

eutychianizm /ˌɛwtɨhjˈaɲizm/ (n)
eutiquianismo
  (teologia, teologiczny) doktryna głosząca, że w Chrystusie była tylko jedna boska natura, zaś ludzka została wchłonięta przez boską tuż po wcieleniu

ewakuacja /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
evacuación
  opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;

ewangeliarz /ˌɛvandʒˈɛljaʃ/ (n)
evangeliario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) księga liturgiczna z podzielonymi na perykopy ewangeliami;

ewangelicki /ˌɛvandʒɛlˈitski/ (adj)
evangélico
  związany z ewangelicyzmem

ewangeliczny /ˌɛvãŋɡɛˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
evangélico
  zgodny z Ewangelią

ewangelizować /ˌɛvandʒˌɛlizˈɔvatɕ/ (v)
evangelizar
  (teologia, teologiczny) głosić ewangelię

ewentualny /ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
eventual
  przypuszczalny, możliwy

ewidentny /ˌɛvʲiˈdɛ̃ntnɨ/ (adj)
evidente
  (książkowy) oczywisty, widoczny, wyraźny, nie budzący wątpliwości

ewolucja /ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
evolución
  (biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
  proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś
evolución, maniobra
  (wojskowość, wojskowy) manewr zespołu okrętów
evolución, acrobacia
  trudna figura akrobatyczna, gimnastyczna bądź taneczna

ewolucjonista /ˌɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
evolucionista
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) badacz ewolucji
  zwolennik ewolucjonizmu

ewolucjonizm /ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
evolucionismo
  (biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;

ezetymib /ˌɛzɛtˈɨmip/ (n)
ezetimiba
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwmiażdżycowy, który hamuje wchłanianie steroli, w tym cholesterolu, z jelit

ezoteryczny /ˌɛzɔtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
esotérico
  tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych

fabianizm /fabjˈaɲizm/ (n)
fabianismo
  doktryna głosząca pokojową, ewolucyjną transformację kapitalizmu w socjalizm;

fabryczny /fabrˈɨtʃnɨ/ (adj)
fabril
  związany z fabryką

fabryka /ˈfabrɨka/ (n)
fábrica
  produkcyjny zakład przemysłowy

facet /ˈfaʦ̑ɛt/ (n)
tío, gachó
  (potocznie, potoczny) mężczyzna

fachowo /faxˈɔvɔ/ (adv)
profesionalmente
  z fachową wiedzą

facjata /faˈʦ̑ʲjata/ (n)
facha, jeta
  (slangowo) (potocznie, potoczny) twarz
buhardilla
  mieszkalne pomieszczenie na poddaszu, zwykle nadbudowane i posiadające odrębne zadaszenie

fag /fak/ (n)
fago
  (zobacz) bakteriofag

fagocista /fˌaɡɔtɕˈista/ (n)
fagot, fagotista, fagote
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie

fagot /ˈfaɡɔt/ (n)
fagot, fagote
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;

fair play /fˈɛr plˈɛj/ (n)
juego limpio
  uczciwa rywalizacja w sporcie

fajans /ˈfajãw̃s/ (n)
fayenza
  rodzaj ceramiki wytwarzany z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany;

fajka /ˈfajka/ (n)
pipa
  przedmiot do palenia tytoniu;

fajny /ˈfajnɨ/ (adj)
guay, cojonudo
  potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny

faks /faks/ (n)
fax
  (technologia, technika, techniczny) (biurowość, biurowy) (dawniej, dawny) (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) urządzenie przesyłające wiadomość za pomocą łącza telefonicznego;
  (biurowość, biurowy) (dawniej, dawny) (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) wiadomość przesłana faksem (1.1)
  (potocznie, potoczny) numer telefonu, na który można wysłać faks (1.2)

faksować /faˈksɔvaʨ̑/ (v)
enviar por fax, faxear
  przesyłać coś za pomocą faksu

fakt /fakt/ (n)
hecho
  to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;

faktoid /faktˈɔit/ (n)
factoide
  (socjologia, socjologiczny) (publikatory) karykaturalny fakt, informacja traktowana jako prawdziwa tylko przez to, że ukazała się w mediach;

faktura /fakˈtura/ (n)
factura
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;

faktycznie /faktˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
realmente
  zgodnie z faktami, z rzeczywistością

fakultatywny /fˌakultatˈɨvnɨ/ (adj)
facultativo
  dobrowolny, pozostawiony do wyboru

fala /ˈfala/ (n)
onda, ola
  (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;
ola, oleada, onda
  (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
ola, onda
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody

fala akustyczna /fˈala ˌakustˈɨtʃna/ (n)
onda acústica
  (fizyka, fizyczny) zaburzenie gęstości i ciśnienia w postaci fali podłużnej rozchodzące się w ośrodku sprężystym, takim jak ciało stałe, ciecz czy gaz;

falcować /falˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
plegar
  (drukarstwo, drukarski) składać arkusz drukarski w strony przyszłej publikacji;

fale długie /ˈfalɛ ˈdwuɟjɛ/ (n)
onda larga
  (fizyka, fizyczny) (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) fale radiowe o długości od 1 do 100 km;

fale krótkie /ˈfalɛ ˈkrutʲcɛ/ (n)
onda corta
  (fizyka, fizyczny) (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) fale radiowe o długości od 10 do 100 m;

fale ultrakrótkie /ˈfalɛ ˌultraˈkrutʲcɛ/ (n)
onda ultracorta
  (fizyka, fizyczny) (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) fale radiowe o długości od 1 do 10 m;

fale średnie /ˈfalɛ ˈɕrɛdʲɲɛ/ (n)
onda media
  (fizyka, fizyczny) (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) fale radiowe o długości od 100 do 1000 m;

falerno /faˈlɛrnɔ/ (n)
falerno
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mocne, lekko cierpkie, złociste wino włoskie, cenione przez starożytnych

falisty /faˈlʲistɨ/ (adj)
ondulado
  powyginany w kształcie fal, układający się w fale, przypominający pod jakimkolwiek względem falę

falka /ˈfalka/ (n)
ondícula
  (matematyka, matematyczny) oscylacja, której amplituda dla minus i plus nieskończoności jest zerowa;
olita
  mała fala

falliczny /fallˈitʃnɨ/ (adj)
fálico
  mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu

fallokracja /fˌallɔkrˈatsja/ (n)
falocracia
  termin powstały w środowisku feministycznym oznaczający społeczność zdominowaną przez mężczyzn z kultem fallicznym, władza mężczyzn we wszystkich dziedzinach życia społecznego

fallus /ˈfalːus/ (n)
falo
  (anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności

falochron /faˈlɔxrɔ̃n/ (n)
rompeolas
  konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal;

falowód /faˈlɔvut/ (n)
guía de onda
  (technologia, technika, techniczny) kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi;

falsyfikacja /ˌfalsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
falsificación
  fałszerstwo, podrobienie czegoś

famotydyna /ˌfãmɔtɨˈdɨ̃na/ (n)
famotidina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy antagonistów receptorów histaminowych H2;

fan /fãn/ (n)
fan
  (potocznie, potoczny) zagorzały wielbiciel czegoś lub kogoś;

fanariota /fˌanarjˈɔta/ (n)
fanariota
  (historia, historyczny, historycznie) potomek greckiej arystokracji, członek zamożnej i wpływowej grupy Greków w czasach imperium osmańskiego;

fanatycznie /ˌfãnaˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
fanáticamente
  w sposób fanatyczny, w sposób właściwy fanatykowi

fanatyczny /fˌanatˈɨtʃnɨ/ (adj)
fanático
  charakteryzujący się fanatyzmem

fanatyk /fãˈnatɨk/ (n)
fanático
  żarliwy zwolennik idei lub religii

fanatyzm /fãˈnatɨsm̥/ (n)
fanatismo
  postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

fanfaron /fãnˈfarɔ̃n/ (n)
fanfarrón
  (przestarzałe, przestarzały) człowiek zarozumiały, pyszny, butny

fanka /ˈfãnka/ (n)
fan
  (potocznie, potoczny) zagorzała wielbicielka czegoś lub kogoś

fantastycznie /ˌfãntaˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
fantásticamente
  w sposób fantastyczny; nierealnie, przedziwnie
  (potocznie, potoczny) wspaniale, wyjątkowo, bardzo dobrze

fantastyczny /ˌfãntaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
fantástico
  (potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny

fantastyka naukowa /fantˈastɨkˌa nˌaukˈɔva/ (n)
ciencia ficción
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek literacki, filmowy oraz gier komputerowych z fabułą umieszczona w przyszłości lub innej części wszechświata;

fantazja /fãnˈtazʲja/ (n)
fantasía
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o swobodnej budowie, nawiązujący do innych form muzycznych;
fantasía, imaginación
  wyobraźnia

fantazjować /fˌantazjˈɔvatɕ/ (v)
fantazjować
  wyobrażać sobie wiele rzeczy

farad /ˈfarat/ (n)
faradio, farad
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;

faraon /faˈraɔ̃n/ (n)
faraón
  (historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;

faraoński /fˌaraˈɔɲski/ (adj)
faraónico
  mający związek z faraonem

farba /ˈfarba/ (n)
pintura, tinte
  mieszanina barwników służąca do malowania

farciara /fartɕˈara/ (n)
potrosa, suertuda
  (potocznie, potoczny) kobieta, której wiedzie się w życiu, mająca szczęście, której coś się udało, powiodło się, którą ominęła nieprzyjemna sytuacja

farciarz /fˈartɕaʃ/ (n)
suertudo, potroso
  (potocznie, potoczny) człowiek, który ma szczęście, któremu coś się udało

farerski /faˈrɛrsʲci/ (adj)
feroés
  odnoszący się do Wysp Owczych

farerski /faˈrɛrsʲci/ (n)
feroés
  język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;

farma wiatrowa /fˈarma vʲatrˈɔva/ (n)
parque eólico
  (technologia, technika, techniczny) grupa turbin wiatrowych pracujących wspólnie przy produkcji elektryczności

farmaceuta /ˌfarmaˈʦ̑ɛwta/ (n)
farmacéutico, farmaceuta
  specjalista, znawca farmacji

farmaceutka /ˌfarmaˈʦ̑ɛwtka/ (n)
farmacéutica
  specjalistka w dziedzinie farmacji

farmaceutyczny /ˌfarmaʦ̑ɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
farmacéutico
  związany z farmacją

farmaceutyk /ˌfarmaˈʦ̑ɛwtɨk/ (n)
medicamento
  substancja wyprodukowana przez przemysł farmaceutyczny

farmakologia /ˌfarmakɔˈlɔɟja/ (n)
farmacología
  dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków

farmakologicznie /fˌarmakˌɔlɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
farmacológicamente
  w sposób farmakologiczny, za pomocą leków

farmakologiczny /ˌfarmakɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
farmacológico
  związany z farmakologią, dotyczący farmakologii

farsz /farʃ/ (n)
relleno
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa umieszczana wewnątrz niektórych potraw (ciast, wydrążonych mięs, ryb, warzyw czy owoców) powstała ze zmieszania siekanych lub zmielonych produktów spożywczych;

fart /fart/ (n)
chamba, chiripa, potra
  (potocznie, potoczny) szczęście

fartuch /ˈfartux/ (n)
delantal, bata, batín, guardapolvo
  ubranie ochronne zakładane na wierzch codziennego stroju mające kształt płaszcza, kurtki lub kawałka materiału zawiązywanego w pasie;

faryzeusz /ˌfarɨˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
fariseo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek stronnictwa polityczno-religijnego w starożytnej Judei uznający jedynie prawo pisane (Torę);

fasa /ˈfasa/ (n)
cuba, tonel
  duże naczynie z drewnianych klepek do przechowywania produktów;

fasada /faˈsada/ (n)
fachada
  (architektura, architektoniczny) ozdobna, efektowna elewacja budynku;
fachada, apariencia
  (przenośnie, przenośnia) coś pozornego, tylko na pokaz

fascynacja /fˌastsɨnˈatsja/ (n)
fascinación
  bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś

fascynować /ˌfasʦ̑ɨ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
fascinar
  czarować, olśniewać, interesować; być przedmiotem czyjejś uwagi

fascynujący /fˌastsɨnujˈɔntsɨ/ (adj)
fascinante
  wzbudzający fascynację; dający nieodpartą chęć poznania; bardzo przyciągający uwagę

fasola /faˈsɔla/ (n)
judía, alubia, frijol
  (botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

fasolówka /fˌasɔlˈufka/ (n)
fabada, sopa de alubia
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z fasoli

fast food /fˈast fˈɔɔt/ (n)
restaurante de comida rápida
  (gastronomia) jadłodajnia serwująca fast foody (1.1)
comida rápida
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe;

faszerowany /fˌaʃɛrɔvˈanɨ/ (adj)
relleno
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (gastronomia) przekładany, wypełniony nadzieniem

faszysta /faˈʃɨsta/ (n)
fascista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu

faszystowski /ˌfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
fascista, facha
  związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom

faszyzm /ˈfaʃɨsm̥/ (n)
fascismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;

fatalista /ˌfataˈlʲista/ (n)
fatalista
  osoba, która wierzy w fatalizm, przeznaczenie; ma świadomość nieuchronności losu

fatum /fˈatum/ (n)
hado
  nieuchronny los, zwłaszcza zły

fatyga /faˈtɨɡa/ (n)
fatiga
  męczący wysiłek fizyczny lub umysłowy

faul /fawl/ (n)
falta
  (sport, sportowy) umyślne lub przypadkowe zagranie niezgodne z przepisami gry;

faun /fˈawn/ (n)
fauno
  (mitologia, mitologiczny) figura bożka leśnego przedstawianego zazwyczaj pod postacią brodatego mężczyzny z kozimi rogami i kopytami

fauna /ˈfawna/ (n)
fauna
  (biologia, biologiczny) ogół zwierząt na danym obszarze, w danym środowisku lub okresie geologicznym;

faustowski /fawstˈɔfski/ (adj)
fáustico
  (literacko) pragnący zdobyć wiedzę za wszelką cenę, zwłaszcza tajemnicę nieśmiertelności

faworyt /favˈɔrɨt/ (n)
favorito
  (sport, sportowy) osoba lub drużyna typowana na zwycięzcę w zawodach
  ktoś lubiany, faworyzowany
patilla
  (sport, sportowy) zwierzę typowane na zwycięzcę w wyścigach

faworyzować /ˌfavɔrɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
favorecer
  wyróżniać kogoś, darzyć szczególnymi względami

fałszerstwo /fawʃˈɛrstfɔ/ (n)
falsificación
  wykonanie podróbki

fałszerz /fˈawʃɛʃ/ (n)
falsificador
  osoba, która coś fałszuje

fałszować /fawˈʃɔvaʨ̑/ (v)
falsear
  przedstawiać coś niezgodnie z prawdą
desafinar
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grać lub śpiewać nieczysto

fałszywie /fawˈʃɨvʲjɛ/ (adv)
falsamente
  w sposób fałszywy

fałszywy /fawˈʃɨvɨ/ (adj)
falso
  sztuczny, podrobiony
  niezgodny z rzeczywistością, z prawdą; błędny, mylny
  o człowieku: obłudny, zakłamany, przewrotny; kierujący się negatywnymi uczuciami
  o dźwięku: nieharmoniczny
  pozorny, udający coś, symulowany, udawany

fałszywy prorok /fawˈʃɨvɨ ˈprɔrɔk/ (n)
falso profeta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach abrahamicznych (chrześcijaństwo, islam, judaizm): osoba kłamliwie przypisująca sobie tytuł przywódcy charyzmatycznego i utrzymująca, iż posiada dar prorokowania;

federacja /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
federación
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;
  związek stowarzyszeń, organizacji zawodowych, politycznych i innych

federalizacja /fˌɛdɛrˌalizˈatsja/ (n)
federación
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) łączenie się państw, stanów, kantonów itp., na zasadach federacji

federalny /fˌɛdɛrˈalnɨ/ (adj)
federal
  dotyczący państwa będącego federacją lub związany z organami i strukturami tej federacji

fekalia /fɛˈkalʲja/ (n)
hez
  odchody ludzkie gromadzące się w kanalizacji i szambach;

fekalny /fɛkˈalnɨ/ (adj)
fecal
  związany z fekaliami, dotyczący fekaliów

felga /ˈfɛlɡa/ (n)
llanta
  element podwozia samochodu; metalowa obręcz na którą nakłada się oponę

fellatio /fɛlˈːatʲjɔ/ (n)
felación, mamada
  (seksuologia, seksuologiczny) oralna stymulacja penisa;

feministka /ˌfɛ̃mʲĩˈɲistka/ (n)
feminista
  kobieta dążąca do wprowadzenia w życie zasad feminizmu, zwolenniczka feminizmu

feministyczny /ˌfɛ̃mʲĩɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
feminista
  związany z feminizmem, charakterystyczny dla feminizmu, dotyczący feministów lub feministek

feminizm /fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/ (n)
feminismo
  (książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;

fenek /ˈfɛ̃nɛk/ (n)
feneco
  (zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach;

fenicki /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲci/ (adj)
fenicio
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Fenicjanami lub Fenicją

fenicki /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲci/ (n)
fenicio
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z grupy kananejskiej rodziny języków semickich;

fenol /ˈfɛ̃nɔl/ (n)
fenol
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, C6H5OH;

fenomenologiczny /ˌfɛ̃nɔ̃mɛ̃nɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
fenomenológico
  (filozofia, filozoficzny) związany z fenomenologią, charakterystyczny dla fenomenologii

ferm /fɛrm/ (n)
fermio
  (chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;

fermata /fɛrˈmata/ (n)
calderón, corona, fermata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy;

fermentacja /ˌfɛrmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
fermentación
  (biochemia, biochemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy;

fermentować /ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
fermentar
  ulegać procesowi fermentacji lub powodować fermentację

fermion /ˈfɛrmʲjɔ̃n/ (n)
fermión
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;

feromon /fɛˈrɔ̃mɔ̃n/ (n)
feromona
  (biochemia, biochemiczny) substancja chemiczna wabiąca osobników płci przeciwnej;

ferraryjski /fˌɛrarˈɨjski/ (adj)
ferrarés
  związany z Ferrarą, dotyczący Ferrary

ferrofluid /ˌfɛrːɔˈflu<sup>j</sup>it/ (n)
ferrofluido
  substancja magnetyczna w postaci płynu;

festiwal /fɛˈstʲival/ (n)
festival
  impreza artystyczna, często cykliczna, połączona z konkursem

festiwalowy /fˌɛstʲivalˈɔvɨ/ (adj)
festivalero
  związany z festiwalem, dotyczący festiwalu

fetoskopia /ˌfɛtɔˈskɔpʲja/ (n)
fetoscopia
  (medycyna, medyczny) biopsja tkanek płodu;

fetyszyzm /fɛtˈɨʃɨzm/ (n)
fetichismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z pierwotnych form wierzeń religijnych polegająca na kulcie fetyszy, czyli posążków czy przedmiotów obdarzonych siłą nadprzyrodzoną

feudalizm /fɛwdˈalizm/ (n)
feudalismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;

feudalny /fɛwdˈalnɨ/ (adj)
feudal
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do feudalizmu, związany z feudalizmem

fi /fʲi/ (n)
fi
  nazwa dwudziestej pierwszej litery alfabetu greckiego, φ;

fiasko /ˈfʲjaskɔ/ (n)
fiasco, fracaso
  nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś

fidel /ˈfʲidɛl/ (n)
fídula
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument smyczkowy z grupy chordofonów;

fifty-fifty /fˈiftɨfˈiftɨ/ (adv)
mitad y mitad
  (potocznie, potoczny) po równo na dwie osoby, po połowie, pół na pół

figa /ˈfʲiɡa/ (n)
higo
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc figi (1.1)

figowiec /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
higuera
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi
ficus
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych;

figowiec sykomora /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑ ˌsɨkɔ̃ˈmɔra/ (n)
sicomoro, higuera moral
  (botanika, botaniczny) Ficus sycomorus L., gatunek drzew z rodziny morwowatych występujące w Egipcie, Palestynie, Syrii, Afryce subsaharyjskiej oraz wschodniej i uprawiane w basenie Morza Śródziemnego;

figura /fʲiˈɡura/ (n)
figura
  (książkowy) bohater utworu literackiego
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów leżących na płaszczyźnie lub w przestrzeni
  (potocznie, potoczny) osobnik, typ
  (potocznie, potoczny) znana osobistość
  (sport, sportowy) (choreografia, choreograficzny) sekwencja ruchów tworząca całość w sportach akrobatycznych i tańcach
  (sztuka) odwzorowana w rzeźbie lub malarstwie postać zwierzęcia lub człowieka
  (termin karciany) starsze karty w talii: as, król, dama, walet;
  kształt ciała
  przydrożny posąg, kapliczka
pieza
  (szachy, pojęcie szachowe) starsze bierki na szachownicy: król, hetman, wieża, skoczek, goniec

figura retoryczna /fʲiˈɡura ˌrɛtɔˈrɨʧ̑na/ (n)
figura retórica
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń;

figuralny /fˌiɡurˈalnɨ/ (adj)
figural
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) na wiele głosów
  (sztuka) przedstawiający figury albo pojedynczą postać ludzką lub zwierzęcia

figurant /fʲiˈɡurãnt/ (n)
figurante
  (dawniej, dawny) statysta teatralny

fikcyjne małżeństwo /fiktsˈɨjnɛ mawʒˈɛɲstfɔ/ (n)
matrimonio de conveniencia
  małżeństwo zawierane w celu obejścia przepisów (na przykład) o legalizacji pobytu, wykorzystujące istniejące luki w prawie

filatelista /fˌilatɛlˈista/ (n)
filatelista, filatélico
  kolekcjoner lub znawca znaczków pocztowych

filatelistka /ˌfʲilatɛˈlʲistka/ (n)
filatelista
  kobieta, która kolekcjonuje znaczki pocztowe

filatelistyczny /fˌilatˌɛlistˈɨtʃnɨ/ (adj)
filatélico
  dotyczący filatelistyki, związany z filatelistyką

filatelistyka /ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/ (n)
filatelia
  hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;

filia /ˈfʲilʲja/ (n)
filial, sucursal, delegación
  (zarządzanie) oddział przedsiębiorstwa, uczelni lub urzędu znajdujący się w innym miejscu niż centralny

filipika /ˌfʲilʲiˈpʲika/ (n)
filípica
  stanowcze, gwałtowne, oponujące mówienie;
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) jedno z przemówień Demostenesa lub Cycerona;

filipino /fˌilipˈinɔ/ (n)
filipino
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny dialekt języka tagalskiego

filipiński /ˌfʲilʲiˈpʲĩj̃sʲci/ (adj)
filipino
  związany z Filipinami, odnoszący się do państwa Filipiny

filiżanka /ˌfʲilʲiˈʒãnka/ (n)
taza
  niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)

film /fʲilm/ (n)
película, cine
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;
película
  (fotografia) światłoczuła taśma filmowa lub fotograficzna

film długometrażowy /fˈilm dwˌuɡɔmˌɛtraʒˈɔvɨ/ (n)
largometraje
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film trwający ponad 55 minut

film niemy /fˈilm ɲʲˈɛmɨ/ (n)
película muda, cine mudo
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film bez ścieżki dźwiękowej;

filmoteka /ˌfʲilmɔˈtɛka/ (n)
cinemateca, filmoteca
  skatalogowany zbiór materiałów filmowych; także prywatna kolekcja filmów

filmować /fʲilˈmɔvaʨ̑/ (v)
filmar, rodar
  nagrywać coś kamerą filmową

filologia /ˌfʲilɔˈlɔɟja/ (n)
filología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;

filologiczny /ˌfʲilɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
filológico
  (przymiotnik) od filologia

filosemityzm /fˌilɔsɛmˈitɨzm/ (n)
filosemitismo
  postawa polegająca na pozytywnym stosunku do Żydów i kultury żydowskiej

filozela /ˌfʲilɔˈzɛla/ (n)
filoseda
  przędza jedwabna używana do haftowania

filozof /fʲiˈlɔzɔf/ (n)
filósofo
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii

filozofia /ˌfʲilɔˈzɔfʲja/ (n)
filosofía
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;

filozoficzny /ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
filosófico
  związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii

filozofka /ˌfʲilɔˈzɔfka/ (n)
filósofa
  kobieta filozof

filtr /fʲiltr̥/ (n)
filtro
  (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
  błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych
  (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości

fimbria /fˈimbrja/ (n)
fimbria
  (biologia, biologiczny) rodzaj wyrostka w komórkach bakterii;

finansować /fˌinansˈɔvatɕ/ (v)
financiar
  dostarczać finansów

finansowo /fˌinansˈɔvɔ/ (adv)
financieramente
  pod względem finansów, pieniędzy

finansowy /ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
financiero
  dotyczący finansów

fioletowy /ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
violeta, morado
  mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka itp.

fiolka /ˈfʲjɔlka/ (n)
ampolla, vial
  małe, szklane naczynie z zatyczką;

fiord /fʲjɔrt/ (n)
fiordo
  (geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;

fiołek /ˈfʲjɔwɛk/ (n)
violeta, viola
  (botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;

fiołek trójbarwny /ˈfʲjɔwɛk trujˈbarvnɨ/ (n)
pensamiento salvaje
  (botanika, botaniczny) pospolity w Polsce gatunek rośliny należący do rodziny fiołkowatych;

firanka /fʲiˈrãnka/ (n)
cortina
  ozdobny, przezroczysty materiał wieszany w oknie

firma /ˈfʲirma/ (n)
firma
  (potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo

firmament /fʲirˈmãmɛ̃nt/ (n)
firmamento
  nieboskłon, sklepienie niebieskie, niebo

fiskalny /fiskˈalnɨ/ (adj)
fiscal
  dotyczący podatków, skarbu państwa albo dochodów państwa

fito- /ˈfʲitɔ/
fito-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rośliną, roślinnością

fitochemiczny /fˌitɔxɛmˈitʃnɨ/ (adj)
fitoquímico
  dotyczący fitochemii, substancji roślinnych i procesów chemicznych zachodzacych w roślinach

fitoestrogen /fˌitɔɛstrˈɔɡɛn/ (n)
fitoestrógeno
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) występująca w roślinach, dowolna niesterydowa substancja (włączając izoflawony i lignany), która jest strukturalnie lub funkcjonalnie podobna do estrogenu ssaków, mająca za zadanie zwiększać odporność rośliny na choroby, a u ssaków działająca jako słaby agonista lub antagonista estrogenu;

fitogeografia /ˌfʲitɔɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
fitogeografía
  dział biogeografii i geobotaniki zajmujący się badaniem rozmieszczenia roślin na kuli ziemskiej;

fitoplankton /ˌfʲitɔˈplãŋktɔ̃n/ (n)
fitoplancton
  (biologia, biologiczny) mikroskopijne organizmy roślinne oraz sinice, które biernie unoszą się w wodzie, nie posiadając zdolności ruchu lub tylko w znacznie ograniczonym zakresie;

fitoskładnik /fˌitɔskwˈadɲik/ (n)
fitonutriente
  (biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) składnik odżywczy znajdujący się w owocach i warzywach

fizjolog /fʲiˈzʲjɔlɔk/ (n)
fisiólogo
  specjalista w dziedzinie fizjologii

fizjologia /fˌizjɔlˈɔɡja/ (n)
fisiología
  nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów

fizjologiczny /fˌizjɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
fisiológico
  odnoszący się do naturalnych czynności organizmu

fizjoterapeuta /ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta/ (n)
fisioterapeuta
  (medycyna, medyczny) terapeuta, specjalista od fizjoterapii

fizyczka /fʲiˈzɨʧ̑ka/ (n)
física
  (potocznie, potoczny) forma żeńska od: fizyk
  (potocznie, potoczny) nauczycielka fizyki

fizyczny /fʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
físico
  związany z fizyką i zjawiskami, którymi ona się zajmuje
  dotyczący przyrody, ukształtowania powłoki skorupy ziemskiej
  służący do badań w dziedzinie fizyki

fizyk /ˈfʲizɨk/ (n)
físico
  naukowiec zajmujący się fizyką

fizyka /ˈfʲizɨka/ (n)
física
  nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;

fizylier /fizˈɨljɛr/ (n)
fusilero
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz piechoty uzbrojony w strzelbę skałkową (fuzję) w armiach XVII-XIX wieku; w okresie napoleońskim żołnierz lekkiej piechoty;

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
finés, finlandés
  odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
finés, finlandés
  ugrofiński język używany przez Finów;

flaga /ˈflaɡa/ (n)
flag
  (informatyka, informatyczny) specjalne, dodatkowe pole wyróżniające w rekordzie, pliku lub rejestrze
bandera, estandarte
  płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu

flaki /ˈflaci/ (n)
callos
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z różnych części żołądka wołowego lub cielęcego pokrojonego w cienkie paski gotowana na wywarze z włoszczyzny;
mondongo, tripa, ventrón
  (spożywczy) części żołądka wołowego lub cielęcego, produkt na zupę (1.1)

flamandzki /flamˈantski/ (adj)
flamenco
  odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii

flamandzki /flamˈantski/ (n)
flamenco
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii

flamaster /flãˈmastɛr/ (n)
rotulador
  rodzaj pióra wypełnionego tuszem i mającego kawałek filcu zamiast stalówki

flaming /ˈflãmʲĩŋk/ (n)
flamenco
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący o białoróżowym upierzeniu;

flanela /flãˈnɛla/ (n)
franela
  (włókiennictwo) miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli;

flaszowiec /flaˈʃɔvʲjɛʦ̑/ (n)
chirimoyo
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny flaszowcowatych;
chirimoya
  owoc (1.1)

flecistka /flɛˈʨ̑istka/ (n)
flauta, flautista
  kobieta, która gra na flecie

flegmatyczny /ˌflɛɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
flemático
  odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny

flerow /flˈɛrɔf/ (n)
flerovio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fl i liczbie atomowej 114;

flet /flɛt/ (n)
flauta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;

flet poprzeczny /ˈflɛt pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (n)
flauta travesera
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek;

fletnia /flˈɛtɲʲa/ (n)
flauta de Pan, sicu, siringa, zampoña
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny dęty złożony z kilku piszczałek różnej długości; aerofon wargowy

fletnia Pana /ˈflɛtʲɲa ˈpãna/ (n)
flauta de Pan, siringa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;

fleuta /flˈɛwta/ (n)
filibote
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) holenderski, XVI-wieczny statek żaglowy;

flibustierski /flˌibustjˈɛrski/ (adj)
filibusteril
  (rzadki, rzadko używany) właściwy flibustierom, piracki

flirt /flʲirt/ (n)
flirteo
  krótkotrwała miłostka, zalotna rozmowa;

flirtować /flirtˈɔvatɕ/ (v)
flirtear
  uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci

flisak /ˈflʲisak/ (n)
almadiero, ganchero
  (dawniej, dawny) fleisak, człowiek spławiający tratwami drewno i inne towary

flora /ˈflɔra/ (n)
flora
  (botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych

flora bakteryjna /ˈflɔra ˌbaktɛˈrɨjna/ (n)
flora microbiana
  drobnoustroje występujące naturalnie w organizmie;

floren /flˈɔrɛn/ (n)
florín
  (numizmatyka, numizmatyczny) trzynastowieczna złota moneta florencka;

florencki /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
florentino
  związany z Florencją, dotyczący Florencji

florentczyk /flɔˈrɛ̃nṭʧ̑ɨk/ (n)
florentino
  mieszkaniec Florencji, osoba wywodząca się z Florencji

flota /ˈflɔta/ (n)
flota, armada
  zbiór jednostek pływających;

flukonazol /flˌukɔnˈazɔl/ (n)
fluconazol
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwgrzybiczy;

fluktuacja /ˌfluktuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
fluctuación
  zmienność, płynność, niestałość, falowanie, zmienność nasilenia, odstępstwo od średniej statystycznej lub od normy;

fluor /ˈflu<sup>w</sup>ɔr/ (n)
flúor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;

fluorescencja /flˌuɔrɛstsˈɛntsja/ (n)
fosforescencia
  (fizyka, fizyczny) samorzutne świecenie niektórych substancji pod wpływwem różnych czynników (jak np. światło, promienie katodowe, promieniowanie nadfioletowe, promienie rentgenowskie) trwające dopóty, dopóki działają te czynniki

fluoryt /fluˈɔrɨt/ (n)
fluorina, fluorita
  (mineralogia, mineralogiczny) różnobarwny minerał z gromady halogenków, zawierający fluorek wapnia;

fobia /ˈfɔbʲja/ (n)
fobia
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;

fok /fɔk/ (n)
foque
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jeden z żagli pierwszego masztu;

foka /ˈfɔka/ (n)
foca
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;

fokstrot /ˈfɔkstrɔt/ (n)
fox-trot, foxtrot
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski w rytmie 4/4 (cztery czwarte);

folder /ˈfɔldɛr/ (n)
carpeta
  (informatyka, informatyczny) (zobacz) katalog
folleto
  rodzaj druku reklamowego lub informacyjnego;

foliogram /fɔˈlʲjɔɡrãm/ (n)
transparencia
  folia z odbitym na niej materiałem tekstowym i graficznym, którą za pomocą rzutnika (grafoskopu) wyświetla się na ekranie

foliowy /fɔljˈɔvɨ/ (adj)
fólico
  (biochemia, biochemiczny) (zobacz) kwas foliowy

folklor /ˈfɔlklɔr/ (n)
folclore, folclor
  (etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.

folklorystyka /fˌɔlklɔrˈɨstɨkˌa/ (n)
folclore
  (etnografia, etnograficzny) (sztuka) nauka badająca folklor;

folkloryzm /fɔlklˈɔrɨzm/ (n)
folclorismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązywanie w sztuce i literaturze do elementów folklorystycznych;

fondue /fɔ̃dˈi/ (n)
fondue
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;

fonem /ˈfɔ̃nɛ̃m/ (n)
fonema
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;

fonetyczny /fˌɔnɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
fonético
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki

fonetyka /fɔ̃ˈnɛtɨka/ (n)
fonética
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;

foniatria /fɔ̃ˈɲatrʲja/ (n)
foniatría
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem i zaburzeniami wydawania głosu (przez człowieka);

fonograficzny /fˌɔnɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
fonográfico
  (technologia, technika, techniczny) związany z fonografem, dotyczący fonografu

fonologia /ˌfɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
fonología
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o fonemach i relacjach między nimi;

fonometr /fɔ̃ˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
fonómetro
  (akustyka, akustyczny) przyrząd do mierzenia natężenia dźwięku

fontanna /fɔ̃nˈtãnːa/ (n)
fuente
  dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;

foremny /fɔˈrɛ̃mnɨ/ (adj)
regular
  (geometria) dla wielokątów: taki, którego wszystkie kąty wewnętrzne są równe, a boki równej długości;
  (geometria) dla wielościanów: ograniczony jednakowymi wielokątami foremnymi (1.1), którego wszystkie kąty dwuścienne są równe;

forma /ˈfɔrma/ (n)
molde
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie do pieczenia ciast
forma, manera
  sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś
forma
  zewnętrzny kształt
  kondycja fizyczna osoby

forma sonatowa /ˈfɔrma ˌsɔ̃naˈtɔva/ (n)
forma sonata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trzyczęściowa forma muzyczna składająca się z ekspozycji, przetworzenia i repryzy, występująca jako pierwsza część sonaty, koncertu czy symfonii;

formacyjny /fˌɔrmatsˈɨjnɨ/ (adj)
formativo
  dotyczący formacji, związany z formacją

formalista /ˌfɔrmaˈlʲista/ (n)
formalista
  człowiek zbytnio przywiązujący wagę do formalności, zewnętrznych form działania

formalizm /fɔrmˈalizm/ (n)
formalismo
  ścisłe trzymanie się litery przepisów w danym działaniu

format /ˈfɔrmat/ (n)
formato
  (informatyka, informatyczny) rodzaj pliku związany z odpowiednim sposobem zapisu i odczytu
  rozmiar arkusza papieru, książki itp.

formatować /ˌfɔrmaˈtɔvaʨ̑/ (v)
formatear
  (drukarstwo, drukarski) (poligrafia) (informatyka, informatyczny) nadawać czemuś jakiś format, kształt

formularz /fɔrˈmulaʃ/ (n)
formulario
  (informatyka, informatyczny) fragment strony WWW przeznaczony do wypełniania przez użytkownika danymi lub tekstem
formulario, impreso
  blankiet jakiegoś dokumentu do wypełnienia

formułować /fˌɔrmuwˈɔvatɕ/ (v)
formular, establecer
  określać coś jasno i treściwie, ujmować w ścisłe wyrażenie
expresar
  wyrażać opinię, życzenia słowami

forsa /ˈfɔrsa/ (n)
guita, pasta
  (potocznie, potoczny) pieniądze

forteca /fɔrˈtɛʦ̑a/ (n)
fortaleza
  (architektura, architektoniczny) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;

fortel /ˈfɔrtɛl/ (n)
astucia, ardid, estratagema, artimaña
  sprytne oszustwo, podstęp

fortepian /fɔrˈtɛpʲjãn/ (n)
piano de cola
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;

fortuna /fɔrˈtũna/ (n)
fortuna
  los, szczególnie ten dobry
  wielkie bogactwo

fortuna kołem się toczy /fɔrˈtũna ˈkɔwɛ̃mʲ‿ɕɛ ˈtɔʧ̑ɨ/ (proverb)
fortuna y aceituna, a veces mucha, y a veces ninguna; la rueda de la fortuna nunca es una
  w każdej chwili może nastąpić nagła odmiana losu na złe lub dobre

forum /ˈfɔrũm/ (n)
foro, fórum
  miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji
  spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat

fosa /ˈfɔsa/ (n)
foso
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia;

fosfor /ˈfɔsfɔr/ (n)
fósforo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;

fosforan /fɔsfˈɔran/ (n)
fosfato
  (chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;

fosforescencja /ˌfɔsfɔrɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
fosforescencia
  (fizyka, fizyczny) świecenie ciał wywołane uprzednim naświetlaniem i trwające po jego ustaniu;

fosforoskop /ˌfɔsfɔˈrɔskɔp/ (n)
fosforoscopio
  (fizyka, fizyczny) przyrząd do mierzenia zmian natężenia fosforescencji

fosylizacja /ˌfɔsɨlʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
fosilización
  (geologia, geologiczny) ogół procesów prowadzących do utrwalenia w osadzie organizmów roślinnych i zwierzęcych, bądź też śladów ich działalności życiowej;

fotel /ˈfɔtɛl/ (n)
sillón, butaca
  rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;

foto- /ˈfɔtɔ/
foto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze światłem

fotodepilacja /ˌfɔtɔdɛpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
fotodepilación
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) depilacja za pomocą silnej wiązki światła, np. lasera

fotogeniczny /fˌɔtɔɡɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
fotogénico
  korzystnie wyglądający na zdjęciach

fotograf /fɔˈtɔɡraf/ (n)
fotógrafo, fotógrafa
  osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;

fotografia /ˌfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
fotografía, foto
  nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym
fotografía
  sztuka wykonywania fotografii (1.1);

fotograficzny /ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
fotográfico
  związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć

fotografować /ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
fotografiar
  robić zdjęcie, robić fotografię

fotokopia /ˌfɔtɔˈkɔpʲja/ (n)
fotocopia
  (biurowość, biurowy) kopia dokumentu, druku, rękopisu itp. uzyskana techniką fotograficzną

fotoluminescencja /ˌfɔtɔlũmʲĩnɛˈsʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
fotoluminiscencia
  (fizyka, fizyczny) emisja fal elektromagnetycznych przez ciało w wyniku pochłonięcia fotonu;

fotometr /fɔtˈɔmɛtr/ (n)
fotómetro
  przyrząd służący do pomiaru natężenia oświetlenia i innych parametrów światła;

fotomontaż /ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
fotomontaje
  (fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów;

foton /ˈfɔtɔ̃n/ (n)
fotón
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;

fotorealizm /fˌɔtɔrɛˈalizm/ (n)
fotorrealismo
  (sztuka) sposób malowania obrazów, mających sprawiać wrażenie, że są fotografiami; malarstwo charakteryzujące się fotograficzną dokładnością;

fotosynteza /fˌɔtɔsɨntˈɛza/ (n)
fotosíntesis
  (biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;

fototranzystor /ˌfɔtɔtrãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
fototransistor
  (elektronika, elektroniczny) element optoelektroniczny złożony z trzech warstw półprzewodnika o kolejno zmieniających się typach przewodnictwa;

fotowoltaiczny /ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
fotovoltaico
  (przymiotnik) związany z przetwarzaniem światła słonecznego na energię elektryczną

fowizm /fˈɔvizm/ (n)
fovismo
  (sztuka) kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku o bardzo żywej kolorystyce dzieł

fragment /ˈfraɡmɛ̃nt/ (n)
fragmento
  wyodrębniona część czegoś

fragmentacja /ˌfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
fragmentación
  podział na części, wydzielenie fragmentów

frajer /ˈfrajɛr/ (n)
pringado, bobo, lila, primavera, primo
  (potocznie, potoczny) osoba dająca się łatwo nabrać, naiwna; osoba nadmiernie wierna normom moralnym, które przez innych nie są przestrzegane

frakcja /ˈfrakʦ̑ʲja/ (n)
fracción
  (chemia, chemiczny) wyodrębniona część składowa mieszaniny substancji o określonych właściwościach
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa partyjna, klub w parlamencie, który prezentuje odrębny program
fracción, quebrado
  (poligrafia) czcionki mniejsze od pisma podstawowego, umieszczane powyżej albo poniżej linii pisma

frakcjonowanie /frˌaktsjɔnɔvˈaɲʲɛ/ (n)
fraccionación, fraccionamiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: frakcjonować

fraktal /ˈfraktal/ (n)
fractal
  (matematyka, matematyczny) matematyczny obiekt określany jako „samopodobny”, czyli charakteryzujący się m.in. tym, że podczas dowolnego powiększania jego fragmentów, stale zachowuje taką samą złożoność struktury;

franciszkanin /frˌaɲtɕiʃkˈaɲin/ (n)
franciscano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Franciszka z Asyżu;

franciszkański /frãɲˈʨ̑iʃkaɨ̃j̃sʲci/ (adj)
franciscano
  związany z franciszkanami lub franciszkankami, dotyczący franciszkanów lub franciszkanek

franciszkański /frãɲˈʨ̑iʃkaɨ̃j̃sʲci/ (possessiveAdjective)
franciscano
  należący do franciszkanów lub franciszkanek, będący ich własnością

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
francés
  odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
francés
  język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;

francuski pocałunek /frãnˈʦ̑usʲci ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
beso francés
  namiętny, erotyczny pocałunek, podczas którego języki obojga partnerów dotykają się i wchodzą w kontakt z wnętrzem ich ust;

francuskojęzyczny /frãnˈʦ̑uskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
francófono, de habla francesa
  posługujący się językiem francuskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim
francófono, en idioma francés
  spisany, stworzony w języku francuskim

francuzieć /frantsˈuʑɛtɕ/ (v)
afrancesarse
  przejmować zwyczaje francuskie kosztem rodzimych

franczyza /frantʃˈɨza/ (n)
franquicia
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj współpracy gospodarczej pomiędzy samodzielnymi podmiotami, w ramach której franczyzobiorca prowadzi swoje przedsiębiorstwo pod marką i według koncepcji franczyzodawcy;

frank /frãŋk/ (n)
franco
  (jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich

frankfurterka /ˌfrãŋkfurˈtɛrka/ (n)
salchicha de Frankfurt
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienka, parzona kiełbaska z mielonego mięsa, podawana najczęściej na gorąco;

franko-prowansalski /frˈaŋkɔprˌɔvansˈalski/ (n)
francoprovenzal
  (językoznawstwo, językoznawczy) język franko-prowansalski;

frankofil /frãŋˈkɔfʲil/ (n)
francófilo, galófilo
  miłośnik kultury francuskiej, zwolennik Francji, Francuzów

frankofilia /ˌfrãŋkɔˈfʲilʲja/ (n)
francofilia
  umiłowanie wszystkiego, co francuskie; sympatia do Francuzów lub ich kultury

frankofilski /ˌfrãŋkɔˈfʲilsʲci/ (adj)
francófilo, galófilo
  związany z frankofilią, charakterystyczny dla frankofila

frankofobia /ˌfrãŋkɔˈfɔbʲja/ (n)
francofobia, galofobia
  niechęć do wszystkiego, co francuskie; niechęć do Francuzów lub ich kultury

frans /frãw̃s/ (n)
francio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;

frapujący /frˌapujˈɔntsɨ/ (adj)
asombroso, chocante, fascinante, impresionante
  bardzo interesujący, wywierający silne wrażenie

fraszka /frˈaʃka/ (n)
epigrama
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki żartobliwy wierszyk;
bagatela, niñería
  (potocznie, potoczny) błahostka

frazes /ˈfrazɛs/ (n)
trivialidad, tópico
  często powtarzane, wyszukane powiedzenie, pozbawione jednak głębszego sensu

fregata /frɛˈɡata/ (n)
fregata, fragata
  (ornitologia, ornitologiczny) szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych;
fragata
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;

frekwencja /frɛˈkfɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
frecuencia
  (fizyka, fizyczny) częstotliwość
  częstotliwość dziania się czegoś
asistencia, afluencia
  liczba osób biorących udział w jakimś zdarzeniu / znajdujących się w jakimś miejscu

fresk /frɛsk/ (n)
fresco
  (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;
  (sztuka) malowidło ścienne wykonane techniką (1.1)

fretka /ˈfrɛtka/ (n)
hurón
  (zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;

frez /frɛs/ (n)
fresa
  narzędzie skrawające do obróbki powierzchni

frezarka /frɛˈzarka/ (n)
fresadora
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do obróbki płaszczyzn, powierzchi kształtowych, wgłębień itp. za pomocą frezu;

frezja /ˈfrɛzʲja/ (n)
fresia
  (botanika, botaniczny) Freesia, rodzaj bylin ozdobnych z rodziny kosaćcowatych, mających silnie pachnące, na ogół dzwonkowate kwiaty;

frezować /frɛˈzɔvaʨ̑/ (v)
fresar
  (maszynoznawstwo) obrabiać coś mechanicznie przy użyciu frezarki

front /frɔ̃nt/ (n)
fachada, frontis
  (budownictwo) przód budynku
frente
  (wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych;
  (meteorologia, meteorologiczny) strefa między dwiema masami powietrza;
  zgromadzenie partii lub osób pod jednym wspólnym programem
cara, delantera, frente
  przód, przednia część

frontalny /frɔntˈalnɨ/ (adj)
frontal
  czołowy, przedni

fronton /frˈɔntɔn/ (n)
frontón
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;
fachada, frontis, frontispicio
  (książkowy) przednia ściana budynku

frotowy /frɔˈtɔvɨ/ (adj)
de felpa, felpudo
  wykonany z tkaniny frotté

fruktoza /fruktˈɔza/ (n)
fructosa
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;

frustracja /frustrˈatsja/ (n)
frustración
  (psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;

frutarianizm /frˌutarjˈaɲizm/ (n)
frugivorismo, frutarianismo
  sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;

frygijka /frɨɡʲˈijka/ (n)
gorro frigio
  wełniane lub filcowe nakrycie głowy w kształcie stożka, symbol narodowy Francji;

frygijski /frɨɡʲˈijski/ (adj)
frigio
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Frygią, dotyczący Frygii, pochodzący z Frygii

fryzjer /ˈfrɨzʲjɛr/ (n)
peluquero, barbero
  osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem

fryzjerski /frɨˈzʲjɛrsʲci/ (adj)
barbero
  związany z fryzjerstwem lub fryzjerami

fryzjerstwo /frɨˈzʲjɛrstfɔ/ (n)
peluquería
  zawód fryzjera, zajmowanie się zawodowo strzyżeniem i czesaniem włosów

fryzura /frɨˈzura/ (n)
peinado
  (fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;

frędzel /ˈfrɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
fleco
  (krawiectwo) zwisający fragment materiału przymocowany do tkaniny

fuj /fˈuj/ (interjection)
guácala, puaj, uh
  (potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia

fundacja /fũnˈdaʦ̑ʲja/ (n)
fundación
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny;

fundament /fũnˈdãmɛ̃nt/ (n)
fundamento
  (budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń;

fundamentalista /ˌfũndãmɛ̃ntaˈlʲista/ (n)
fundamentalista
  człowiek rygorystycznie przestrzegający jakichś zasad, norm, zwłaszcza w dziedzinie religii i polityki

fundamentalizm /fˌundamɛntˈalizm/ (n)
fundamentalismo
  pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji

fundamentalny /ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
fundamental
  podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy

funkcja /ˈfũŋkʦ̑ʲja/ (n)
función
  (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
  przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;
  (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;

funkcja wymierna /ˈfũŋkʦ̑ʲja vɨ̃ˈmʲjɛrna/ (n)
función racional
  (matematyka, matematyczny) iloraz dwóch wielomianów;

funkcja wzajemnie jednoznaczna /fˈuŋktsja vzajˈɛmɲʲɛ jˌɛdnɔznˈatʃna/ (n)
biyección
  (matematyka, matematyczny) funkcja w której każdemu elementowi obrazu odpowiada dokładnie jeden element dziedziny;

funkcjolekt /fuŋktsjˈɔlɛkt/ (n)
funciolecto
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana językowa wydzielona ze względu na funkcję, jaką spełnia w procesie porozumiewania się między ludźmi

funkcjonalność /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
funcionalidad
  cecha tego, co jest funkcjonalne

funkcjonalny /fˌuŋktsjɔnˈalnɨ/ (adj)
funcional
  związany z funkcjonowaniem

funkcjonariusz /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
funcionario
  (administracja) pracownik służb państwowych, zwykle mundurowych np. policji lub służby więziennej;

funkcjonowanie /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
funcionamiento
  działanie

funkcjonować /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
funcionar
  działać, wykonywać czynności w sposób właściwy

funt /fũnt/ (n)
libra
  (jednostka monetarna) waluta niektórych państw
  anglosaska, pozaukładowa jednostka masy równa 0,453 592 37 kg;

furia /ˈfurʲja/ (n)
furia
  uosobienie złości, wściekłości, gniewu
furia, furor, ira
  złość, wściekłość, gniew

furman /ˈfurmãn/ (n)
carretero, cochero
  człowiek powożący zaprzęgiem konnym, zwykle furmanką

furosemid /ˌfurɔˈsɛ̃mʲit/ (n)
furosemida
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy

fusta /ˈfusta/ (n)
fusta
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) rodzaj lekkiej galery;

futbolista /ˌfudbɔˈlʲista/ (n)
futbolista
  (sport, sportowy) zawodnik grający w piłkę nożną

futsal /ˈfutsal/ (n)
fútbol sala
  (sport, sportowy) halowa piłka nożna;

futurolog /fˌuturˈɔlɔk/ (n)
futurólogo
  mężczyzna przewidujący przyszłość cywilizacji w oparciu o przesłanki naukowe

futurologia /fˌuturɔlˈɔɡja/ (n)
futurología
  dziedzina wiedzy zajmująca się przyszłością, próbująca opisać dalszy rozwój ludzkości, cywilizacji i technologii

futurysta /fˌuturˈɨsta/ (n)
futurista
  (sztuka) artysta, twórca, który tworzy w nurcie futuryzmu

futurystyczny /ˌfuturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
futurista
  (sztuka) związany z futuryzmem, dotyczący futuryzmu
  taki, który wygląda jakby był wytworem techniki przyszłości

futuryzm /fuˈturɨsm̥/ (n)
futurismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;

fuzel /fˈuzɛl/ (n)
fusil
  (chemia, chemiczny) oleista, lotna, trująca ciecz o nieprzyjemnym smaku i zapachu, uboczny produkt fermentacji alkoholowej

gabardyna /ˌɡabarˈdɨ̃na/ (n)
gabardina
  (włókiennictwo) tkanina o splocie skośnym, najczęściej wełniana, używana do szycia płaszczy, garniturów itp.

gabinet /ɡaˈbʲĩnɛt/ (n)
gabinete
  (przenośnie, przenośnia) rada ministrów

gabinet cieni /ɡabʲˈinɛt tɕˈɛɲi/ (n)
gabinete en la sombra
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skład rządu formowany przez opozycyjną partię, gotowy do przejęcia władzy po wyborach;

gabinet zabiegowy /ɡabʲˈinɛd zˌabjɛɡˈɔvɨ/ (n)
botiquín, sala de curas
  (medycyna, medyczny) sala przystosowana do wykonywania niewielkich zabiegów medycznych

gaboński /ɡaˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
gabonés
  odnoszący się do Gabonu, państwa w Afryce

gad /ɡat/ (n)
reptil
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;

gadatliwy /ˌɡadaˈtlʲivɨ/ (adj)
hablador, locuaz, charlatán
  taki, który dużo i chętnie mówi

gadać, co ślina na język przyniesie /ˈɡadaʨ̑ ˈʦ̑ɔ ˈɕlʲĩna na‿ˈjɛ̃w̃zɨk pʃɨ̃ˈɲɛ̇ɕɛ/ (v)
hablar de repente
  (potocznie, potoczny) mówić dużo, byle co, bez zastanowienia, mówić głupstwa

gadolin /ɡaˈdɔlʲĩn/ (n)
gadolinio
  (chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;

gadożer /ɡaˈdɔʒɛr/ (n)
culebrera
  (ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami;

gadulstwo /ɡaˈdulstfɔ/ (n)
charlatanería
  (potocznie, potoczny) mówienie zbyt dużo, zbędne gadanie

gafa /ɡˈafa/ (n)
metedura de pata
  nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się

gafel /ɡˈafɛl/ (n)
garfio, pico de cangreja
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ukośne drzewce stawiane razem z żaglem gaflowym

gag /ɡak/ (n)
gag
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) chwyt komediowy wywołujący u widza efekt komiczny oparty na sytuacjach wizualnych

gagat /ˈɡaɡat/ (n)
azabache
  (mineralogia, mineralogiczny) bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie;

gaj /ɡaj/ (n)
bosquecillo, soto
  (książkowy) niewielki las lub grupa drzew, przeważnie dziko rosnących

gajówka /ɡaˈjufka/ (n)
curruca mosquitera
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie;

gal /ɡal/ (n)
galio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;

galabija /ɡˌalabʲˈija/ (n)
galabiya
  arabskie ubranie męskie, rodzaj długiej, białej szaty z rękawami;

galaktyczny /ɡˌalaktˈɨtʃnɨ/ (adj)
galáctico
  związany z galaktyką, dotyczący galaktyki

galaktyka /ɡaˈlaktɨka/ (n)
galaxia
  (astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;

galas /ˈɡalas/ (n)
agalla, cecidia
  (botanika, botaniczny) narośl na liściach roślin, spowodowana przez złożenie w nich owadzich jaj;

galeon /ɡaˈlɛɔ̃n/ (n)
galeón
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) XVI-XVII wieczny, żaglowy statek wojenny albo handlowy, cechujący się wysoką zwężającą się ku górze nadbudówką rufową oraz galionem - figurą na dziobie okrętu, z reguły uosabiającą jego nazwę;

galera /ɡaˈlɛra/ (n)
galera
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;

galery /ɡalˈɛrɨ/ (n)
galeras
  (historia, historyczny, historycznie) kara polegająca na zmuszeniu kogoś do pracy jako wioślarz na galerze

galicyzm /ɡaˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
galicismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka francuskiego;

galilejski /ˌɡalʲiˈlɛjsʲci/ (adj)
galileo
  związany z Galileą, dotyczący Galilei

galon /ˈɡalɔ̃n/ (n)
galón
  (jednostka miary) jednostka objętości używana w krajach anglosaskich;
  naszywka ze złotej lub srebrnej taśmy na mundurach lub liberiach;

galop /ˈɡalɔp/ (n)
galop, galopa
  (choreografia, choreograficzny) szybki taniec w takcie 2/4, pochodzący z Francji;
galope
  (jeździectwo, jeździecki) szybki, trzytaktowy chód konia;

galwanizacja /ɡˌalvaɲizˈatsja/ (n)
galvanización, galvanizado
  (technologia, technika, techniczny) powlekanie wyrobu metalowego warstwą innego metalu

gameta /ɡãˈmɛta/ (n)
gameto
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego;

ganek /ˈɡãnɛk/ (n)
porche
  przybudówka przed wejściem do budynku, składająca się z daszka wspartego na słupach i schodów

gangrena /ɡãŋˈɡrɛ̃na/ (n)
gangrena
  (medycyna, medyczny) proces gnilny tkanek wywołany w żywym organizmie przez bakterie gnilne;

gangster /ˈɡãŋkstɛr/ (n)
gánster
  osoba należąca do gangu

gangsterstwo /ɡaŋkstˈɛrstfɔ/ (n)
gansterismo
  przestępczość gangsterska

gangsteryzm /ɡaŋkstˈɛrɨzm/ (n)
gansterismo
  (zobacz) gangsterstwo

gap /ɡap/ (n)
mirón
  osoba bezmyślnie patrząca na pewne wydarzenie, zjawisko

gapowicz /ɡaˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
polizón, llovido
  pasażer podróżujący bez biletu

garaż /ˈɡaraʃ/ (n)
garaje
  wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;

garb /ɡarp/ (n)
joroba, giba, chepa
  (medycyna, medyczny) skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu;
joroba, corcova
  (zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem
resalte, saliente
  wypukłość na jakimś przedmiocie

garbarstwo /ɡarˈbarstfɔ/ (n)
curtido
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wyprawianie skór;

garbuska /ɡarˈbuska/ (n)
corcoveta, gibosa, jorobada
  (pogardliwie) kobieta garbata

garderoba /ˌɡardɛˈrɔba/ (n)
guardarropa
  ogół odzieży, ubrań, które się posiada

gardziel /ɡˈardʑɛl/ (n)
tragadero
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) odpowiednik gardła u zwierząt; rzadziej określenie ludzkiego gardła
barranco
  (przenośnie, przenośnia) wąskie przejście

gardzić /ˈɡarʲʥ̑iʨ̑/ (v)
menospreciar, subestimar
  lekceważyć, bagatelizować
desdeñar, despreciar
  myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą
desechar, desestimar, rechazar
  odrzucać, rezygnować, odtrącać

gardło /ˈɡardwɔ/ (n)
garganta, cuello
  (anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;

garig /ˈɡarʲik/ (n)
garriga
  (ekologia, ekologiczny) (botanika, botaniczny) zimozielona formacja roślinna wtórna po wycięciu lasów, występująca w okolicach Morza Śródziemnego

garncarnia /ɡarntsˈarɲʲa/ (n)
alfarería
  pracownia garncarska; zakład wytwarzający ceramikę z gliny

garncarstwo /ɡarn̥ˈʦ̑arstfɔ/ (n)
alfarería
  rzemiosło zajmujące się ręcznym wyrobem naczyń glinianych;

garncarz /ˈɡarn̥ʦ̑aʃ/ (n)
alfarero, ollero
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący garnki i inne naczynia ceramiczne
hornero
  (ornitologia, ornitologiczny) Furnarius rufus, mały ptak o szarordzawym upierzeniu, który buduje gniazda z gliny, wyglądające jak gliniane garnki;

garnek /ˈɡarnɛk/ (n)
olla, marmita, pote, puchero
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;

garnitur /ɡarʲˈɲitur/ (n)
traje
  (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;
juego
  komplet przedmiotów stanowiących pewną całość lub służących do jednego celu

garnizon /ɡarɲˈizɔn/ (n)
guarnición
  (wojskowość, wojskowy) miejsce stałego stacjonowania (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) oddział wojska stacjonujący w danym miejscu

garota /ɡaˈrɔta/ (n)
garrote
  urządzenie do wykonywania kary śmierci w Hiszpanii i Portugalii w XIX i XX wieku

garsonka /ɡarˈsɔ̃nka/ (n)
traje sastre
  (krawiectwo) ubiór damski złożony z żakietu i spódnicy

garść /ɡarʲɕʨ̑/ (n)
palma
  dłoń złożona tak, aby móc coś zaczerpnąć lub chwycić
puñado
  ilość mieszcząca się w garści (1.1)

gasidło /ɡaɕˈidwɔ/ (n)
apagavelas, matacandelas
  narzędzie do gaszenia świec w formie metalowego stożka niejednokrotnie umocowywanego na kiju;

gaskoński /ɡaˈskɔ̃j̃sʲci/ (n)
gascón
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt używany w Gaskonii;

gasnąć /ˈɡasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
apagarse
  o źródle światła lub ciepła, o uczuciach zanikać, zmniejszać swoją moc, siłę

gastronomiczny /ˌɡastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
gastronómico
  związany z gastronomią, dotyczący gastronomii

gastrula /ɡastrˈula/ (n)
gástrula
  (biologia, biologiczny) wczesne stadium rozwojowe zarodka większości zwierząt oraz człowieka;

gaszenie /ɡaˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
extinción
  (rzeczownik odczasownikowy) od: gasić

gatunek /gaˈtuŋki/ /ɡaˈtũnɛk/ (n)
especie
  (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;
clase, calidad, género
  odmiana czegoś, typ, rodzaj

gawra /ˈɡavra/ (n)
osera
  zimowe legowisko niedźwiedzi;

gawron /ˈɡavrɔ̃n/ (n)
grajo, graja
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;

gawędziarz /ɡavˈɛɲdʑaʃ/ (n)
cuentacuentos
  autor lub znawca gawęd, łatwo i z zamiłowaniem opowiadający anegdoty, różne historie

gawędzić /ɡavˈɛɲdʑitɕ/ (v)
charlar, platicar
  prowadzić luźną rozmowę

gaz /ɡas/ (n)
gas
  (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
  (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna
  (motoryzacja) pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu

gaz cieplarniany /ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
gas de efecto invernadero
  gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;

gaz do dechy /ˈɡaz dɔ‿ˈdɛxɨ/ (n)
a todo gas
  (środowiskowy) (motoryzacja) pedał gazu wciśnięty do końca

gaz musztardowy /ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ/ (n)
gas mostaza
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego

gaz syntezowy /ˈɡas ˌːɨ̃ntɛˈzɔvɨ/ (n)
gas de síntesis, sintegas
  gaz, w którego skład wchodzi głównie para wodna oraz tlenek węgla

gaz szlachetny /ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
gas noble
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny gaz, którego atomy nie łączą się w cząsteczki;

gaz ziemny /ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
gas natural
  (geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;

gaza /ɡˈaza/ (n)
gasa
  (medycyna, medyczny) materiał opatrunkowy z gazy (1.1);
gasa, tul
  (włókiennictwo) cienka i rzadka tkanina bawełniana;

gazański /ɡazˈaɲski/ (adj)
gazatí
  dotyczący Gazy lub Strefy Gazy, związany z Gazą lub Strefą Gazy

gazela /ɡaˈzɛla/ (n)
gacela
  (zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;

gazeta /ɡaˈzɛta/ (n)
periódico, diario
  drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;

gazociąg /ɡaˈzɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
gaseoducto, gasoducto
  (technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu gazu;

gazpacho /ɡasˈpaʧ̑ɔ/ (n)
gazpacho
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hiszpański chłodnik z surowych warzyw z dodatkiem suchego rozmoczonego chleba doprawiony oliwą i winnym octem;

gałka muszkatołowa /ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva/ (n)
nuez moscada
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym;

gałka oczna /ɡˈawka ˈɔtʃna/ (n)
globo ocular
  (anatomia, anatomiczny) kulista część oka wypełniająca oczodół

gałąź /ˈɡawɔ̃w̃ɕ/ (n)
rama
  (botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu

gaśnica /ɡaɕˈɲiʦ̑a/ (n)
extintor, extinguidor
  (technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;

gbur /ɡbur/ (n)
zafio
  (pogardliwie) człowiek opryskliwy, nieobyty towarzysko

gburowaty /ɡbˌurɔvˈatɨ/ (adj)
grosero
  zachowujący się w sposób niegrzeczny, szorstki

gdakać /ˈɡdakaʨ̑/ (v)
cacarear
  o kurze: wydawać głos

gdy /ɡdɨ/ (conjunction)
cuando
  …rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego

gdy kota nie ma, myszy harcują /ˈɡdɨ ˈkɔta ˈɲɛ‿ma ˈmɨʃɨ xarˈʦ̑ujɔ̃w̃/ (proverb)
cuando el gato no está, los ratones bailan
  kiedy nie ma przez jakiś czas kontroli („kota”) nad podwładnymi lub podopiecznymi („myszami”), to następuje lekceważenie reguł, obowiązków itp.

gdy się diabeł zestarzeje, chce zostać mnichem /ˈɡdɨ‿ɕɛ ˈdʲjabɛw ˌzɛstaˈʒɛjɛ ˈxʦ̑ɛ ˈzɔstaʨ̑ ˈmʲɲixɛ̃m/ (proverb)
el diablo, harto de carne, se metió a fraile
  na starość wszyscy pobożnieją

gdy się drzewo obali, każdy wióry zbiera /ˈɡdɨ‿ɕɛ ˈḍʒɛvɔ ːˈbalʲi ˈkaʒdɨ ˈvʲjurɨ ˈzbʲjɛra/ (proverb)
del árbol caído todos hacen leña
  wszyscy wykorzystują nieszczęście, które spotkało kogoś ważnego

gdyby /ˈɡdɨbɨ/ (conjunction)
si
  …wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (interrogativePronoun)
dónde
  służący do tworzenia pytań o lokalizację

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (pronoun)
donde, dónde
  …względny, zastępujący określenie miejsca

gdzie indziej /ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/
a otro parte, en otra parte
  do innego miejsca
en otro parte, en otra parte
  w innym miejscu

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść /ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑/ (proverb)
muchas manos en un plato hacen mucho garabato
  jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu

gdzie pieprz rośnie /ˈɟʥ̑ɛ ˈpʲjɛpʃ ˈrɔɕɲɛ/ (adv)
donde Cristo dio las tres voces, en el quinto pino
  (przenośnie, przenośnia) bardzo daleko, w nieznane miejsce

gejsza /ˈɡɛjʃa/ (n)
geisha
  w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;

gejzer /ˈɡɛjzɛr/ (n)
géiser
  (geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą;

gekon /ˈɡɛkɔ̃n/ (n)
geco, salamanquesa
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach

gelotologia /ɡˌɛlɔtɔlˈɔɡja/ (n)
gelotología
  terapia śmiechem;

gem /ɡɛ̃m/ (n)
juego
  (sport, sportowy) część seta w tenisie

gen /ɡɛ̃n/ (n)
gen, gene
  (biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;

generacja /ɡˌɛnɛrˈatsja/ (n)
generación
  ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku

generalissimus /ɡˌɛnɛrˌalissˈimus/ (n)
generalísimo
  (wojskowość, wojskowy) naczelny wódz w niektórych armiach;

generalizować /ɡˌɛnɛrˌalizˈɔvatɕ/ (v)
generalizar
  uogólniać

generator /ˌɡɛ̃nɛˈratɔr/ (n)
generador
  (elektryczność) prądnica, szczególnie o dużej mocy;
  urządzenie, które coś wytwarza (generuje)

generał /ɡɛ̃ˈnɛraw/ (n)
general de ejército, general
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;

generał broni /ɡɛ̃ˈnɛraw ˈbrɔ̃ɲi/ (n)
teniente general
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych, wyższy od generała dywizji;

generał dywizji /ɡɛ̃ˈnɛraw dɨˈvʲizʲji/ (n)
general de división
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych, wyższy od generała brygady i niższy od generała broni

generał-gubernator /ɡɛnˈɛrawɡˌubɛrnˈatɔr/ (n)
gobernador general
  (historia, historyczny, historycznie) (administracja) administrator prowincji w carskiej Rosji

generować /ɡˌɛnɛrˈɔvatɕ/ (v)
generar
  być miejscem wytwarzania, przyczyną czegoś

genetycznie /ɡˌɛnɛtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
genéticamente
  w sposób dotyczący genetyki/genów

genetyczny /ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
genético
  (biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką

genetyka /ɡɛ̃ˈnɛtɨka/ (n)
genética
  dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;

geneza /ɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
génesis
  zespół czynników prowadzących do powstania czegoś

genitalia /ˌɡɛ̃ɲiˈtalʲja/ (n)
genitales
  (anatomia, anatomiczny) narządy płciowe

genitalny /ɡˌɛɲitˈalnɨ/ (adj)
genital
  związany z genitaliami, dotyczący genitaliów

geniusz /ˈɡɛ̃ɲuʃ/ (n)
genio
  osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach

genom /ˈɡɛ̃nɔ̃m/ (n)
genoma
  (biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów;

genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (n)
génova, genovesa
  trójkątny żagiel przedni w omasztowaniu jachtów;

genueński /ˌɡɛ̃nuˈ<sup>w</sup>ɛ̃j̃sʲci/ (adj)
genovés
  dotyczący Genui, związany z Genuą, pochodzący z Genui

geochemiczny /ɡˌɛɔxɛmˈitʃnɨ/ (adj)
geoquímico
  związany z geochemią, dotyczący geochemii

geochronologiczny /ɡˌɛɔxrˌɔnɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
geocronológico
  (geologia, geologiczny) związany z geochronologią, dotyczący geochronologii

geodeta /ˌɡɛɔˈdɛta/ (n)
geodesta
  osoba zajmująca się geodezją

geodezja /ˌɡɛɔˈdɛzʲja/ (n)
geodesia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi;

geofizyczny /ɡˌɛɔfizˈɨtʃnɨ/ (adj)
geofísico
  dotyczący geofizyki

geoglif /ɡɛˈɔɡlif/ (n)
geoglifo
  (sztuka) dużych rozmiarów wzór utworzony przez ludzi na powierzchni ziemi poprzez usypanie ze skał, ziemi lub innych trwałych elementów krajobrazu;

geograf /ɡɛˈɔɡraf/ (n)
geógrafo
  osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii

geografia /ˌɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
geografía
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;

geograficzny /ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
geográfico
  związany z geografią, odnoszący się do geografii

geolog /ɡɛˈɔlɔk/ (n)
geólogo
  (edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalista w dziedzinie geologii

geologia /ˌɡɛɔˈlɔɟja/ (n)
geología
  nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;

geologicznie /ɡˌɛɔlɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
geológicamente
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) odnosząc się do geologii

geologiczny /ˌɡɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
geológico
  związany z geologią

geomancja /ˌɡɛɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja/ (n)
geomancia
  niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogrodków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu;

geometria /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
geometría
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
  (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;

geometryczny /ˌɡɛɔ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
geométrico
  (matematyka, matematyczny) dotyczący geometrii
  składający się z elementów będących figurami geometrycznymi

geomorfologia /ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
geomorfología
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;

geopolitycznie /ɡˌɛɔpˌɔlitˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
geopolíticamente
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w sposób dotyczący geopolityki

geopolityka /ɡˌɛɔpɔlˈitɨkˌa/ (n)
geopolítica
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne

geotektonika /ˌɡɛɔtɛkˈtɔ̃ɲika/ (n)
geotectónica
  nauka o ruchach skorupy ziemskiej i ułożenie mas skalnych

gepard /ˈɡɛpart/ (n)
guepardo, chita
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;

gerbera /ɡɛrˈbɛra/ (n)
gerbera
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1)
  (botanika, botaniczny) Gerbera, rodzaj bylin z rodziny astrowatych;
  kwiat gerbery (1.1)

geriatria /ɡɛrʲˈjatrʲja/ (n)
geriatría
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;

german /ˈɡɛrmãn/ (n)
germanio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;

germanistyka /ɡˌɛrmaɲˈistɨkˌa/ (n)
germanística
  (edukacja, edukacyjny) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą niemiecką i językiem niemieckim

gerundiwum /ɡˌɛrundʲˈivum/ (n)
gerundivo
  (językoznawstwo, językoznawczy) łaciński imiesłów bierny czasu przyszłego, który określa czynność, jaka powinna zostać wykonana

gest /ɡɛst/ (n)
gesto
  ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi

gestykulować /ˌɡɛstɨkuˈlɔvaʨ̑/ (v)
gesticular
  ruszać rękoma w celu podkreślenia swojej wypowiedzi
gesticular, hablar por señas, hacer señas
  wykonywać jakieś gesty

getto /ˈɡɛtːɔ/ (n)
gueto
  (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej

ghul /ɡˈul/ (n)
gul
  (mitologia, mitologiczny) w wierzeniach przedmuzułmańskiej Arabii zły duch zamieszkujący cmentarze, bezczeszczący groby i pożerający trupy; postać często występująca w grach i literaturze fantastycznej;

gibon /ˈɟibɔ̃n/ (n)
gibón
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona

gibraltarski /ɡʲˌibraltˈarski/ (adj)
gibraltareño
  związany z Gibraltarem, dotyczący Gibraltaru

gie /ɟjɛ/ (n)
eme
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) gówno, tandeta, szajs

giez /ɟɛs/ (n)
tábano
  (zoologia, zoologiczny) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie;

giełda /ˈɟɛwda/ (n)
bolsa
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;

gigabajt /ɡʲiɡˈabajt/ (n)
gigabyte
  (informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji: zapisywanej, przetwarzanej lub przesyłanej; również jednostka pojemności pamięci operacyjnej komputera i nośników danych;

gigant /ˈɟiɡãnt/ (n)
gigante
  (zobacz) olbrzym
  (przenośnie, przenośnia) coś (także organizacja) dużego i silnego

gilotyna /ˌɟilɔˈtɨ̃na/ (n)
guillotina
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy;
  przyrząd służący do cięcia papieru, blachy itp.

gimnastyka /ɟĩmˈnastɨka/ (n)
gimnasia
  (sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną

gimnazjum /ɟĩmˈnazʲjũm/ (n)
ESO, Educación Secundaria Obligatoria, enseñanza secundaria
  (szkolnictwo, szkolny) trzyletnia, ponadpodstawowa szkoła ogólnokształcąca;

ginekolog /ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/ (n)
ginecólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii
ginecóloga
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka ginekologii

ginekologia /ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja/ (n)
ginecología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;

ginekologiczny /ˌɟĩnɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ginecológico
  (medycyna, medyczny) związany z ginekologią, dotyczący ginekologii

ginekolożka /ɡʲˌinɛkɔlˈɔʃka/ (n)
ginecóloga
  (potocznie, potoczny) lekarka specjalistka w zakresie ginekologii

ginekomastia /ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja/ (n)
ginecomastia
  (medycyna, medyczny) rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem

gips /ɟips/ (n)
yeso
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany;

gipsować /ɟipˈsɔvaʨ̑/ (v)
enyesar, escayolar
  nakładać na coś gips

gitara /ɟiˈtara/ (n)
guitarra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;

gitara basowa /ɡʲitˈara basˈɔva/ (n)
bajo, bajo eléctrico
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na gryfie, transponujący o oktawę w dół;

gitara elektryczna /ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na/ (n)
guitarra eléctrica
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;

gitarzysta /ˌɟitaˈʒɨsta/ (n)
guitarrista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze

gitarzystka /ˌɟitaˈʒɨstka/ (n)
guitarrista, guitarra
  kobieta, która gra na gitarze

gięcie /ɡʲˈɛɲtɕɛ/ (n)
curvado
  (rzeczownik odczasownikowy) od: giąć

glaca /ˈɡlaʦ̑a/ (n)
cabeza, casco, coco, mollera, sesera
  (potocznie, potoczny), także TemplateParserError:LuaError głowa
calva
  (potocznie, potoczny), także TemplateParserError:LuaError łysina

glacjologia /ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
glaciología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;

gladiator /ɡlaˈdʲjatɔr/ (n)
gladiador
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami;

gleba /ˈɡlɛba/ (n)
suelo
  powierzchniowa warstwa litosfery wzbogacona w substancje organiczne wskutek procesów glebotwórczych;

glin /ɡlʲĩn/ (n)
aluminio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13;

glina /ˈɡlʲĩna/ (n)
arcilla, greda
  (geologia, geologiczny) skała osadowa;

gliniarz /ˈɡlʲĩɲaʃ/ (n)
madero, pasma
  (potocznie, potoczny) policjant

glista /ˈɡlʲista/ (n)
ascáride, lombriz
  (potocznie, potoczny) nicień, pasożyt jelita;

globalizacja /ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
globalización
  proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;

globalny /ɡlɔˈbalnɨ/ (adj)
global
  ogólnoświatowy, obejmujący cały świat
  całościowy, liczony lub rozpatrywany ogólnie

globus /ˈɡlɔbus/ (n)
globo terráqueo, globo terrestre
  kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;

glokalizacja /ˌɡlɔkalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
glocalización
  globalna produkcja dóbr, usług, idei, wartości i informacji uwzględniająca lokalne uwarunkowania w stopniu, który umożliwi akceptację i przyswojenie, wszystkich produktów finalnych trafiających do odbiorców w społeczeństwach lokalnych;

glon /ɡlɔ̃n/ (n)
alga
  Algae, rodzaj organizmów wodnych;

gloryfikować /ɡlˌɔrɨfikˈɔvatɕ/ (v)
glorificar
  (książkowy) wysławiać, podnosić czyjeś zasługi, zalety

glosariusz /ɡlɔsˈarjuʃ/ (n)
glosario
  słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy

glukometr /ɡluˈkɔ̃mɛtr̥/ (n)
glucómetro
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do automatycznego pomiaru poziomu glukozy we krwi

glukoza /ɡlukˈɔza/ (n)
glucosa
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;

gluon /ˈɡlu<sup>w</sup>ɔ̃n/ (n)
gluon, gluón
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, będąca nośnikiem oddziaływań silnych

glut /ɡlut/ (n)
moco, vela
  (potocznie, potoczny) śluz wydzielany przez gruczoły błony śluzowej nosa

gmatwać /ˈɡmatfaʨ̑/ (v)
embrollar, enmarañar, enredar
  czynić coś trudnym do zrozumienia lub rozwiązania, czynić niejasnym, niezrozumiałym, powodować zamęt w czymś

gmina /ˈɡmʲĩna/ (n)
municipio, comuna, término municipal
  (administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;

gnać /ɡnaʨ̑/ (v)
correr, ir echando leches
  pędzić, spieszyć się, jechać bardzo szybko

gnejs /ɡnɛjs/ (n)
gneis
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;

gniazdo /ˈɟɲazdɔ/ (n)
nido
  (zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;

gniazdować /ɟɲazˈdɔvaʨ̑/ (v)
anidar, nidificar
  (ornitologia, ornitologiczny) o ptakach: zakładać gniazda, odbywać lęgi

gnida /ˈɟɲida/ (n)
liendre
  jajo wszy;

gniew /ɟɲɛf/ (n)
cólera, enfado, enojo
  uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;

gnieździć się /ɡɲʲˈɛʑdʑitɕ ɕɛ/ (v)
vivir apiñado
  (potocznie, potoczny) mieszkać w ciasnocie
anidar
  (zoologia, zoologiczny) budować gniazdo czy legowisko, zamieszkiwać je; mieć gniazdo, siedlisko

gnić /ɟɲiʨ̑/ (v)
pudrirse
  ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów

gnojówka /ɡnɔˈjufka/ (n)
purín
  (rolnictwo, rolniczy) przefermentowane płynne odchody zwierzęce stosowane jako nawóz organiczny;

gnomon /ˈɡnɔ̃mɔ̃n/ (n)
gnomon
  prosty zegar słoneczny

gnostyk /ɡnˈɔstɨk/ (n)
gnóstico
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik gnostycyzmu

gnoza /ɡnˈɔza/ (n)
gnosis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) takie poznanie istoty Boga, które daje zbawienie

gnu /ɡnu/ (n)
ñu
  (zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;

gnuśny /ˈɡnuɕnɨ/ (adj)
apático, desidioso, indolente
  (o osobach) charakteryzujący się lenistwem, ospałością
estancado, inactivo, paralizado
  (o rzeczach) charakteryzujący się brakiem działalności, aktywności

gnój /ɡnuj/ (n)
estiércol, fimo
  (pospolicie) (rolnictwo, rolniczy) stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby;
basura, cochambre
  (potocznie, potoczny) nieporządek, bałagan, połączony z brudem
arrapiezo, mocoso
  (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) (lekceważąco, lekceważący) dzieciak
mierda, mierdecilla
  (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) podstępny, złośliwy lub wredny mężczyzna

gnębić /ɡnˈɛmbʲitɕ/ (v)
abrumar
  powodować zły stan psychiczny
oprimir
  znęcać się psychicznie lub fizycznie nad kim lub nad czym
atormentarse
  trwać w złym stanie psychicznym

godność /ˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
apellido
  (przestarzałe, przestarzały) nazwisko
dignidad
  poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;
cargo, dignidad
  zaszczytne stanowisko, oficjalna funkcja

godny /ˈɡɔdnɨ/ (adj)
digno
  wart, zacny
digno, merecedor
  zasługujący na coś

godzina /ɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
hora
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
  jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy
  (szkolnictwo, szkolny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna

godzina policyjna /ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna/ (n)
toque de queda
  pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;

godzina prawdy /ɡɔˈʥ̑ĩna ˈpravdɨ/ (n)
la hora de la verdad
  sytuacja, w której dowiadujemy się czegoś ważnego o sobie lub o innych

godzinny /ɡɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
hora, horario
  trwający jedną godzinę

godzinowy /ɡˌɔdʑinˈɔvɨ/ (adj)
horario
  odnoszący się do godziny

godziny szczytu /ɡɔdʑˈinɨ ʃtʃˈɨtu/ (n)
hora punta
  (ekonomia, ekonomiczny) (telekomunikacja) okres największego obciążenia sieci np. elektrycznej, telekomunikacyjnej, sieci dróg

godło /ˈɡɔdwɔ/ (n)
emblema, escudo
  (heraldyka, heraldyczny) wizerunek przedstawiony na tarczy herbowej;

gogle /ɡˈɔɡlɛ/ (n)
gafas protectoras
  okulary z oprawą ściśle przylegającą do twarzy, chroniących oczy przed wiatrem, deszczem, urazami;

gol /ɡɔl/ (n)
gol
  (sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób

golenie /ɡɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
afeitado
  (rzeczownik odczasownikowy) od: golić

goleń /ˈɡɔlɛ̃ɲ/ (n)
pierna
  (anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą;

golf /ɡɔlf/ (n)
golf
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki;

golfista /ɡɔlˈfʲista/ (n)
golfista
  (sport, sportowy) ktoś, kto uprawia golf

golfistka /ɡɔlˈfʲistka/ (n)
golfista
  (sport, sportowy) kobieta uprawiająca golf

golfowy /ɡɔlˈfɔvɨ/ (adj)
golfístico
  związany z golfem, dotyczący golfa

golgota /ɡɔlɡˈɔta/ (n)
calvario
  (podniośle) umęczenie, cierpienie, przede wszystkim moralne

golić /ˈɡɔlʲiʨ̑/ (v)
desplumar, limpiar
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) pozbawiać kogoś pieniędzy
afeitar, rasurar
  usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze

golonka /ɡɔˈlɔ̃nka/ (n)
codillo
  (spożywczy) część szynki z kością goleniową;

gondola /ɡɔ̃nˈdɔla/ (n)
góndola
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;

gondolier /ɡɔ̃nˈdɔlʲjɛr/ (n)
gondolero
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) człowiek sterujący gondolą

gong /ɡɔ̃ŋk/ (n)
gong
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu;

goniec /ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
correo, estafeta
  roznosiciel korespondencji

gont /ɡˈɔnt/ (n)
chilla teja de madera
  (budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych;

gorczyca /ɡɔrˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
mostaza
  (botanika, botaniczny) Sinapis L., roślina z rodziny kapustowatych;

gorset /ˈɡɔrsɛt/ (n)
corsé
  część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;

goryl /ˈɡɔrɨl/ (n)
gorila
  (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;
gorila macho
  (zoologia, zoologiczny) samiec goryla (1.1)
gorila, guardaespaldas
  (potocznie, potoczny) osobisty ochroniarz, szczególnie jeśli wysoki i mocno zbudowany

gorzelnia /ɡɔˈʒɛlʲɲa/ (n)
destilería
  zakład wytwarzający alkohol etylowy metodą fermentacyjną, na ogół z surowców skrobiowych;

gorzki /ˈɡɔʃʲci/ (adj)
amargo
  taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który jest smutny, bolesny, nieprzyjemny

gorzkość /ɡˈɔʃkɔɕtɕ/ (n)
amargor, amargura
  cecha tego, co gorzkie

gorąco /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ/ (adv)
calor
  bardzo ciepło, upalnie
caluroso
  serdecznie, wylewnie

gorąco /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ/ (n)
calor
  wysoka temperatura, upał

gorący /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
caliente
  (przenośnie, przenośnia) namiętny
caliente, caluroso
  bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie

gorączka /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
acaloramiento, arrebato
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) stan uniesienia emocjonalnego
fiebre, temperatura
  (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;

gorączka krwotoczna Ebola /ɡɔrˈɔntʃka krfɔtˈɔtʃna ɛbˈɔla/ (n)
fiebre hemorrágica del Ébola
  (medycyna, medyczny) ciężka, często śmiertelna choroba zakaźna wywoływana przez wirus Ebola;

gorączka złota /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta/ (idiom)
fiebre del oro
  nagły pęd do poszukiwania złota

gospel /ɡˈɔspɛl/ (n)
góspel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki chrześcijańskiej, wywodzący się z pieśni Afroamerykanów;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór w stylu (1.1)

gospoda /ɡɔspˈɔda/ (n)
posada
  jadłodajnia wiejska lub stylizowana na taki charakter

gospodarczy /ˌɡɔspɔˈdarʧ̑ɨ/ (adj)
económico
  związany z gospodarką, dotyczący gospodarki

gospodarować /ɡˌɔspɔdarˈɔvatɕ/ (v)
administrar, explotar
  prowadzić gospodarkę danego miejsca lub miejscowości

gospodarz /ɡɔsˈpɔdaʃ/ (n)
huésped
  (biologia, biologiczny) organizm żywy, na którym żyje pasożyt;
agricultor, granjero
  (rolnictwo, rolniczy) rolnik posiadający własne gospodarstwo
anfitrión
  osoba przyjmująca gości

gospodyni domowa /ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/ (n)
ama de casa
  kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi

goszysta /ɡɔˈʃɨsta/ (n)
ultraizquierdista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik odchylenia lewicowego, lewak

gotować /ɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
cocer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przygotowywać potrawę przez obróbkę cieplną we wrzącej wodzie
hervir
  doprowadzać do wrzenia
guisar, cocinar
  przyrządzać ciepłą potrawę
hervir
  (o wodzie, potrawie) osiągać temperaturę wrzenia
  (przenośnie, przenośnia) czuć ogromną złość, ale nie pokazywać tego wyraźnie
asarse, cocerse, freírse, tostarse
  (potocznie, potoczny) odczuwać dyskomfort i pocić się obficie z powodu gorąca

gotowe /ɡɔtˈɔvɛ/ (interjection)
hacer, listo, ya estar
  okrzyk oznajmujący zakończenie czegoś

gotowy /ɡɔˈtɔvɨ/ (adj)
capaz de
  (książkowy) gotowy (jest) + bezokolicznik → jest zdolny, może
dispuesto
  chętny i zdolny do zrobienia czegoś
seguro
  o nieszczęściach: pewny
preparado
  o żywności: wyprodukowany w fabryce i wymagający tylko podgrzania
listo, preparado, a punto
  przygotowany do czegoś, na coś
listo, preparado
  skończony, wykonany

gotyk /ˈɡɔtɨk/ (n)
gótico
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) styl w architekturze i sztuce średniowiecza;
gótica
  rodzaj pisma łacińskiego używany w krajach Europy Zachodniej w późnym średniowieczu

gotówka /ɡɔˈtufka/ (n)
efectivo, dinero contante
  pieniądze w postaci banknotów lub monet

gołowąs /ɡɔ.ˈwɔvɔ̃.w̃s/ (n)
imberbe
  (przestarzałe, przestarzały) młodzik, niedoświadczony chłopak

gołymi rękami /ɡɔˈwɨ̃mʲi rɛ̃ŋˈkãmʲi/ (adv)
a mano
  (potocznie, potoczny) bez użycia narzędzi, jedynie za pomocą rąk
a brazo partido, a mano limpia
  (potocznie, potoczny) nie dysponując bronią

gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (n)
paloma, palomo
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;

gołębi /ɡɔˈwɛ̃mbʲi/ (adj)
columbino, de paloma
  (zoologia, zoologiczny) charakterystyczny dla gołębia, dotyczący gołębia, odnoszący się do gołębia, związany z gołębiem

gołębica /ˌɡɔwɛ̃mˈbʲiʦ̑a/ (n)
paloma
  (ornitologia, ornitologiczny) samica gołębia

gołębnik /ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik/ (n)
palomar
  pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi

gościnność /ɡɔɕtɕˈinnɔɕtɕ/ (n)
hospitalidad
  szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom

gość /ɡɔɕʨ̑/ (n)
invitado, huésped
  osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.
cliente
  osoba, który zatrzymała się w hotelu, w restauracji

goździk /ˈɡɔʑʥ̑ik/ (n)
clavel, carnalización
  (botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;
clavo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa;
clavel
  kwiat rośliny (1.1)

gra /ɡra/ (n)
ejecución, interpretación, jugar, tocar
  granie na instrumencie
juego
  zabawa według ustalonych reguł;
  (sport, sportowy) mecz

gra słów /ˈɡra ˈswuf/ (n)
juego de palabras, juego de vocablos, juego de voces
  budowanie zdań w oparciu o wieloznaczność lub homonimię wyrazów

grabarz /ˈɡrabaʃ/ (n)
sepulturero, enterrador
  osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;

grabie /ˈɡrabʲjɛ/ (n)
rastrillo
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;

grabież /ˈɡrabʲjɛʃ/ (n)
pillaje, saqueo
  zabieranie siłą czyjejś własności; obrabowanie, plądrowanie

gracz /ɡraʧ̑/ (n)
jugador
  uczestnik gry lub zawodów

grad /ɡrat/ (n)
grado
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary kąta płaskiego równa jednej setnej kąta prostego;
granizo
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
lluvia, granizo
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę

gradient /ˈɡradʲjɛ̃nt/ (n)
gradiente
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) wektor o kierunku i zwrocie zgodnym z kierunkiem wzrostu funkcji i wartości proporcjonalnej do szybkości wzrostu;

gradobicie /ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
granizada
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu powodujące znaczne straty materialne

grafem /ɡrˈafɛm/ (n)
grafema
  najmniejsza, fundamentalna jednostka pisma;

grafen /ˈɡrafɛ̃n/ (n)
grafeno
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jedna z form węgla, zbudowana z jednoatomowej warstwy tego pierwiastka;

graffiti /ɡrafˈfʲitʲi/ (n)
grafiti, grafito, pintada
  (sztuka) obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie;

grafia /ˈɡrafʲja/ (n)
grafía
  postać graficzna wyrazu, pisownia

graficiarz /ɡraˈfʲiʨ̑aʃ/ (n)
grafitero
  (sztuka) ktoś, kto zajmuje się wykonywaniem graffiti

grafit /ˈɡrafʲit/ (n)
grafito
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;

grafolog /ɡrafˈɔlɔk/ (n)
grafólogo
  specjalista w dziedzinie grafologii

grafologia /ɡrˌafɔlˈɔɡja/ (n)
grafología
  badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;

grafologiczny /ɡrˌafɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
grafológico
  związany z grafologią, dotyczący grafologii

grafoskop /ɡraˈfɔskɔp/ (n)
retroproyector
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania na ekranie grafiki lub tekstu umieszczonych na folii diapozytywowej (foliogramie);

gram /ɡrãm/ (n)
gramo
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma;

gramatycznie /ɡrˌamatˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
gramaticalmente
  (gramatyka) zgodnie z regułami gramatyki

gramatyczny /ˌɡrãmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
gramatical, gramático
  dotyczący gramatyki, związany z gramatyką
  zgodny z regułami gramatyki

gramatyk /ɡrãˈmatɨk/ (n)
gramático
  specjalista w dziedzinie gramatyki

gramatyka /ɡrãˈmatɨka/ (n)
gramática
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;

gramatykalizacja /ˌɡrãmatɨkalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
gramaticalización
  (językoznawstwo, językoznawczy) proces, w którym słowo traci swą podstawową funkcję semantyczną (morfem leksykalny) zachowując jedynie funkcję syntaktyczną (morfem fleksyjny)

gramofon /ɡrãˈmɔfɔ̃n/ (n)
tocadiscos, gramófono
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych;

gramofonowy /ˌɡrãmɔfɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
gramofónico
  dotyczący gramofonu

granat /ˈɡrãnat/ (n)
granado
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) granatowiec;
granate
  (mineralogia, mineralogiczny) twardy przezroczysty minerał stosowany w jubilerstwie (jako kamień półszlachetny) lub jako materiał ścierny;
granada
  (spożywczy) owoc granatowca
  (wojskowość, wojskowy) pocisk wyrzucany ręcznie, wypełniony materiałem wybuchowym;
azul marino
  kolor ciemnoniebieski, także ubranie, materiał itp. w tym kolorze;

granatowiec /ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
granado
  (botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty;

granatowy /ˌɡrãnaˈtɔvɨ/ (adj)
azul marino
  mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;

grand /ɡrˈant/ (n)
grandeza
  tytuł szlachecki pochodzenia hiszpańskiego;

grand prix /ɡrˈant prˈiks/ (n)
Gran Premio
  (sport, sportowy) główna nagroda

granica /ɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
frontera, linde
  (administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;
límite
  (matematyka, matematyczny) wartość, do której zmierza ciąg lub funkcja;

graniczny /ɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
fronterizo
  dotyczący granicy określonego obszaru
terminal
  końcowy, krańcowy

graniczyć /ɡrãˈɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
rayar
  (w odniesieniu do uczuć, stanu fizycznego lub psychicznego) być bliskim, być podobnym, przypominać
lindar, ser limítrofe
  mieć wspólną granicę, sąsiadować

granit /ˈɡrãɲit/ (n)
granito
  (geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;

granola /ɡranˈɔla/ (n)
granola
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczone na chrupko płatki owsiane z dodatkiem suszonych owoców i orzechów, jadane z mlekiem lub jogurtem;

grasica /ɡraɕˈitsa/ (n)
timo
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;

gratis /ˈɡratʲis/ (adv)
gratis, gratuitamente
  bezpłatnie, darmo, darmowo, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; (potocznie, potoczny) na ładne oczy, za darmochę, za frajer, za friko

gratulować /ˌɡratuˈlɔvaʨ̑/ (v)
felicitar, congratular
  składać wyrazy uznania

grawer /ɡrˈavɛr/ (n)
tallador
  osoba zajmująca się grawerstwem, czyli wykonywaniem rysunków na materiałach twardych

grawerować /ɡrˌavɛrˈɔvatɕ/ (v)
grabar, esculpir
  żłobić rysunki powierzchniach z materiałów twardych, zwłaszcza metalowych

grawitacja /ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
gravedad, gravitación
  (fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;

grawitacyjny /ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
gravitatorio
  (fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji

grawiton /ɡravˈitɔn/ (n)
gravitón
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;

grać /ɡraʨ̑/ (v)
jugar, tocar
  brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp.
actuar, tocar
  być aktorem odtwarzającym jakąś postać w przedstawieniu lub filmie
tocar
  wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego

grać pierwsze skrzypce /ˈɡraʨ̑ ˈpʲjɛrfʃɛ ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (v)
llevar la voz cantante
  (przenośnie, przenośnia) być najważniejszym, mieć decydujący głos

grać w otwarte karty /ˈɡraʥ̑ v‿ɔtˈfartɛ ˈkartɨ/ (v)
poner las cartas boca arriba
  (przenośnie, przenośnia) być szczerym, mówić całą prawdę

grdyka /ˈɡrdɨka/ (n)
nuez
  (anatomia, anatomiczny) wystająca na przedniej części szyi chrząstka krtani (zazwyczaj u mężczyzn)

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
griego
  związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
griego
  język Greków i po części Cypryjczyków;

greenwashing /ɡrinvˈaʃiŋk/ (n)
greenwashing
  (społeczny) (ekonomia, ekonomiczny) oszustwo marketingowe mające skłonić do zakupu produktu konsumentów o przekonaniach proekologicznych; nieuzasadnione kreowanie wizerunku ekologicznego;

gregoriański /ˌɡrɛɡɔrʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
gregoriano
  odnoszący się do papieża Grzegorza XIII; ,
  odnoszący się do papieża Grzegorza I; ,

grejpfrut /ˈɡrɛjpfrut/ (n)
pomelo, toronja
  (botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;
  (spożywczy) owoc grejpfruta (1.1)

gremium /ˈɡrɛ̃mʲjũm/ (n)
gremio
  grupa osób zajmujących się tym samym zawodem lub pełniących te same funkcje

grenadyjczyk /ɡrˌɛnadˈɨjtʃɨk/ (n)
granadino
  mieszkaniec Grenady; osoba z tego miasta

grenadyjka /ɡrˌɛnadˈɨjka/ (n)
granadina
  mieszkanka Grenady; kobieta z tego miasta

grenadzki /ɡrɛnˈatski/ (adj)
granadino, granadí
  związany z Grenadą, dotyczący Grenady (miasta)

gringo /ˈɡrʲĩŋɡɔ/ (n)
gringo, guiri
  cudzoziemiec, blondas, jankes

grobowa cisza /ɡrɔˈbɔva ˈʨ̑iʃa/ (n)
silencio sepulcral
  złowroga cisza, pełna napięcia emocjonalnego

grobowiec /ɡrɔˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
sepulcro
  okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły;

groch /ɡrɔx/ (n)
guisante
  (botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

grochy /ˈɡrɔxɨ/ (n)
lunar
  deseń w postaci dużych kropek wyraźnie odcinających się od tła

grog /ɡrɔk/ (n)
grog
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rum lub inny mocny trunek rozcieńczony gorącą wodą, czasami dodaje się również do niego sok z cytrusów, cynamon lub cukier;

gromada /ɡrɔ̃ˈmada/ (n)
conjunto
  zbiorowisko przedmiotów, zwierząt czy ludzi, zwykle dość liczne

gromadzenie /ˌɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
acopio, acumulación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: gromadzić

gromadzić /ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑/ (v)
reunir, congregar, almacenar, amontonar
  składać, zbierać w jednym miejscu
amontonarse, congregarse, reunirse
  zbierać się w gromadę
acumularse
  zbierać się w większej ilości

gromnica /ɡrɔ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
cirio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świeca święcona w dzień Matki Boskiej Gromnicznej, 2 lutego, tradycyjnie zapalana przy umierających, zmarłych oraz podczas niektórych uroczystości kościelnych, jak też podczas burzy dla odwrócenia piorunów; ; (zobacz) też gromnica w Encyklopedii staropolskiej

gronkowiec złocisty /ɡrɔŋkˈɔvʲɛdʑ zwɔtɕˈistɨ/ (n)
estafilococo dorado, estafilococo áureo
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) Staphylococcus aureus Rosenbach, gatunek kulistej bakterii Gram-dodatniej tworzącej kolonie w kształcie gron, będącej komensalem ludzkiej mikroflory zasiedlającej skórę i górnych dróg oddechowych, potencjalnie chorobotwórczej

grono /ˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
racimo
  (potocznie, potoczny) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce
  (botanika, botaniczny) typ kwiatostanu i owocostanu złożony z osi głównej i odchodzących od niej osi bocznych
círculo, medio
  grupa ludzi połączonych jakimś wyróżnikiem, np. wspólnymi zainteresowaniami, przyjaźnią itp.

gronostaj /ɡrɔ̃ˈnɔstaj/ (n)
armiño
  (zoologia, zoologiczny) Mustela erminea, gatunek niewielkiego ssaka drapieżnego z rodziny łasicowatych;
  futro z gronostaja (1.1), zwykle w lm gronostaje; (dawniej, dawny) symbol władzy

grosso modo /ɡrˈɔssɔ mˈɔdɔ/ (adv)
aproximadamente, grosso modo
  w ogólnych zarysach, w przybliżeniu

grosz do grosza, a będzie kokosza /ˈɡrɔʒ dɔ‿ˈɡrɔʃa ː‿ˈbɛ̃ɲʥ̑ɛ kɔˈkɔʃa/ (proverb)
grano a grano, allega para tu año; un grano no hace granero, pero ayuda al compañero
  dzięki cierpliwemu oszczędzaniu można sobie pozwolić na więcej

groszek /ˈɡrɔʃɛk/ (n)
guisante
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zielone nasiona grochu; także potrawa z tych nasion
  (botanika, botaniczny) Lathyrus L., roślina o prostej lub pnącej się łodydze i kwiatach o różnych kolorach;

grot /ɡrɔt/ (n)
punta de flecha
  (wojskowość, wojskowy) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych;
vela mayor
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najważniejszy żagiel na dowolnej jednostce pływającej o napędzie żaglowym;

grota /ˈɡrɔta/ (n)
gruta
  (geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;

groźba /ˈɡrɔʑba/ (n)
amenaza, jaque, reto
  zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd.

groźny /ˈɡrɔʑnɨ/ (adj)
peligroso, arriesgado, temerario
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo dla czyjegoś zdrowia, zagraża bezpieczeństwu
amenazador, terrible
  taki, który wzbudza strach

gruba ryba /ˈɡruba ˈrɨba/ (n)
pez gordo
  (przenośnie, przenośnia) ktoś bardzo ważny

grubas /ˈɡrubas/ (n)
gordinflón, gordo, gordinflas
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) otyła osoba

grubiański /ɡruˈbʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
grosero
  (przestarzałe, przestarzały) ordynarny, niekulturalny, chamski, prostacki

grubiaństwo /ɡrubjˈaɲstfɔ/ (n)
grosería
  przejaw bycia ordynarnym, źle wychowanym

grubo /ɡrˈubɔ/ (adv)
grueso
  dając lub nakładając grubą warstwę
gordo
  dając niedrobne kawałki
gravemente, mucho
  w dużym stopniu

grubodziób /ɡruˈbɔʥ̑up/ (n)
picogordo
  (ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;

grubość /ɡrˈubɔɕtɕ/ (n)
espesor
  wymiar w krótszej osi

gruby /ˈɡrubɨ/ (adj)
grosero
  (staropolski) wulgarny, prostacki, nieokrzesany, grubiański
gordo
  mający dużą grubość, średnicę
  o odzieży: ciepły
grave
  o głosie: niski
gordo, grueso
  otyły

gruczolak /ɡruˈʧ̑ɔlak/ (n)
adenoma
  (medycyna, medyczny) nowotwór niezłośliwy tkanek gruczołowych;

gruczoł /ˈɡruʧ̑ɔw/ (n)
glándula
  (anatomia, anatomiczny) narząd w organizmie ludzkim lub zwierzęcym składający się z tkanki nabłonkowej, o przeznaczeniu wydzielania i wytwarzania swoistych substancji, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania ustroju;

gruczoł mlekowy /ɡrˈutʃɔw mlɛkˈɔvɨ/ (n)
glándula mamaria
  (anatomia, anatomiczny) zazwyczaj parzyste gruczoły charakterystyczne dla gromady ssaków, wydzielające mleko, które jest pokarmem dla młodych;

grudzień /ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
diciembre
  dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

grunt /ɡrũnt/ (n)
propiedad, solar, terreno
  powierzchnia Ziemi lub innej planety, teren
suelo, terreno
  warstwa gleby, która znajduje się przy powierzchni i można ją uprawiać

grupa /ˈɡrupa/ (n)
grupo
  zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie
  (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
  zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze

grupa krwi /ɡrˈupa krfˈi/ (n)
grupo sanguíneo
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych

grupa nominalna /ˈɡrupa ˌnɔ̃mʲĩˈnalna/ (n)
grupo nominal
  (językoznawstwo, językoznawczy) jednostka składniowa, której centralnym elementem jest rzeczownik lub zaimek rzeczowny

grupa werbalna /ˈɡrupa vɛrˈbalna/ (n)
grupo verbal
  (językoznawstwo, językoznawczy) jednostka składniowa, której centralnym elementem jest czasownik

grusza /ˈɡruʃa/ (n)
peral
  (botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;
  (technologia, technika, techniczny) drewno gruszy (1.1)

gruszka /ˈɡruʃka/ (n)
pera
  (spożywczy) owoc gruszy;
  (medycyna, medyczny) gumowy odsysacz w kształcie gruszki (1.1);

gruszkowaty /ˌɡruʃkɔˈvatɨ/ (adj)
piriforme
  przypominający kształtem gruszkę

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (adj)
georgiano
  dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (n)
georgiano
  język urzędowy Gruzji;

gruźlica /ɡruʑˈlʲiʦ̑a/ (n)
tuberculosis
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;

gruźliczy /ɡruʑlˈitʃɨ/ (adj)
tísico
  (medycyna, medyczny) związany z gruźlicą, dotyczący gruźlicy

gryf /ɡrɨf/ (n)
grifo
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;

gryka /ˈɡrɨka/ (n)
alforfón, trigo sarraceno
  (botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną;

grymas /ˈɡrɨ̃mas/ (n)
mueca
  wykrzywienie twarzy

grynszpan /ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn/ (n)
cardenillo
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;

grypa /ˈɡrɨpa/ (n)
gripe
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;

gryzoń /ˈɡrɨzɔ̃ɲ/ (n)
roedor
  ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;

gryźć /ɡrɨɕʨ̑/ (v)
morder
  zatapiać w czymś zęby
  atakować lub walczyć zębami

grzaniec /ɡʒˈaɲʲɛts/ (n)
cerveza caliente
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grzane piwo, często z przyprawami
vino caliente
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grzane wino, często z przyprawami

grzałka /ˈɡʒawka/ (n)
calentador
  (technologia, technika, techniczny) element grzewczy urządzenia;
hervidor eléctrico sumergible
  zanurzane w wodzie, proste kuchenne urządzenie elektryczne do przygotowywania wrzątku

grzbiet /ɡʒbʲjɛt/ (n)
espalda
  (potocznie, potoczny) plecy

grzebać /ˈɡʒɛbaʨ̑/ (v)
enterrar, dar sepultura
  chować zmarłego do grobu lub zajmować się grabarstwem
hurgar, remover
  rozgarniać, np. ziemię

grzebień /ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
quilla
  (anatomia, anatomiczny) wystający, zgrubiały fragment kości, miejsce przyczepu mięśni lub błon międzykostnych;
peine
  (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;
cresta
  (zoologia, zoologiczny) mięsisty czerwony wyrostek na głowie i dziobie niektórych ptaków; także zębate wyrostki wzdłuż grzbietu i ogona gadów

grzech /ɡʒɛx/ (n)
pecado
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;

grzechotka /ɡʒɛˈxɔtka/ (n)
sonajero
  rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu

grzechotnik /ɡʒɛˈxɔtʲɲik/ (n)
serpiente de cascabel
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;

grzeczność /ˈɡʒɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
favor
  przysługa
cortesía
  uprzejmy sposób zachowania

grzejnik /ɡʒˈɛjɲik/ (n)
radiador
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do ogrzewania pomieszczeń

grzesznica /ɡʒɛʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
pecadora
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzeszna osoba płci żeńskiej

grzesznik /ˈɡʒɛʃʲɲik/ (n)
pecador
  ktoś, kto grzeszy

grzeszny /ˈɡʒɛʃnɨ/ (adj)
pecaminoso
  będący grzechem
pecador
  popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne

grzeszyć /ˈɡʒɛʃɨʨ̑/ (v)
pecar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny

grzmieć /ɡʒmʲˈɛtɕ/ (v)
tronar
  o niebie, zazwyczaj w czasie burzy: wydawać grzmot
  wydawać głośne, niskie dźwięki niczym grzmot

grzyb /ɡʒɨp/ /ˈɡʒɨbɨ/ (n)
hongo, seta
  (mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
  (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu
hongo
  (potocznie, potoczny) grzybica, choroba wywoływana przez grzyby (1.1) pasożytnicze
seta, hongo
  owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor
vejestorio
  (pogardliwie) ktoś stary, niedołężny

grzybica /ɡʒɨbʲˈitsa/ (n)
micosis
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna wywoływana przez mikroskopijne grzyby

grzybnia /ɡʒˈɨbɲʲa/ (n)
micelio
  (biologia, biologiczny) (mikologia, mikologiczny) forma plechy grzybów, stanowiąca wegetatywne ciało grzybów;

grzybobójczy /ˌɡʒɨbɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
fungicida
  taki, który zabija grzyby i zapobiega ich rozwojowi oraz pojawieniu się

grzywa /ˈɡʒɨva/ (n)
melena
  (książkowy) bujna czupryna
crin, melena
  (zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi

grzywka /ˈɡʒɨfka/ (n)
flequillo, fleco
  włosy przycięte tak, że spadają na czoło

grzywna /ɡʒˈɨvna/ (n)
multa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne

grób /ɡrup/ (n)
tumba, sepulcro
  przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;

gręplarz /ˈɡrɛ̃mplaʃ/ (n)
cardador
  pracownik zajmujący się gręplowaniem

guamski /ɡuˈamski/ (adj)
guameño
  dotyczący Guamu

guano /ɡuˈ<sup>w</sup>ãnɔ/ /ˈɡwãnɔ/ (n)
guano
  (rolnictwo, rolniczy) suche odchody ptaków morskich lub nietoperzy, stosowane jako nawóz;

gubernator /ˌɡubɛrˈnatɔr/ (n)
gobernador
  (administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;

gubernatorski /ɡˌubɛrnatˈɔrski/ (adj)
gubernativo
  odnoszący się do gubernatora, związany z gubernatorem

gubernatorstwo /ɡˌubɛrnatˈɔrstfɔ/ (n)
gobierno
  (administracja) prowincja zarządzana przez gubernatora

gujański /ɡuˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
guyanés
  odnoszący się do Gujany, państwa

guma do żucia /ɡˈuma dɔ ʒˈutɕa/ (n)
chicle, goma de mascar
  (spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;

gumka do ścierania /ˈɡũmka ˌdɔ‿ɕʨ̑ɛˈrãɲa/ (n)
goma, goma de borrar
  gumka służąca do wycierania śladów ołówka, najczęściej z papieru

gumno /ˈɡũmnɔ/ (n)
era
  klepisko

guru /ˈɡuru/ (n)
gurú
  (przenośnie, przenośnia) osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu;

gust /ɡust/ (n)
gusto
  poczucie piękna i harmonii

gustować /ɡuˈstɔvaʨ̑/ (v)
apreciar, gustar de
  lubić

gutacja /ɡutˈatsja/ (n)
gutación
  (biologia, biologiczny) zjawisko wydzielania kropel wodnych przez rośliny poprzez wypotniki;

guwernantka /ɡˌuvɛrnˈantka/ (n)
institutriz
  (dawniej, dawny) (edukacja, edukacyjny) nauczycielka domowa, wychowawczyni dzieci w zamożnych rodzinach

guz /ɡus/ (n)
tumor, masa
  (medycyna, medyczny) patologiczny twór najczęściej w postaci nowotworu
chichón, hinchazón
  zgrubienie pochodzenia naturalnego lub wywołane uderzeniem

guzik /ˈɡuʑik/ (n)
botón
  (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
cero, nada
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) nic
botón, pulsador
  (potocznie, potoczny) włącznik, przycisk

gwadelupski /ɡvˌadɛlˈupski/ (adj)
guadalupeño
  (geografia, geograficzny) związany z Gwadelupą, dotyczący Gwadelupy

gwara /ˈɡvara/ (n)
argot, jerga
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) żargon określonego środowiska zawodowego lub społecznego;
dialecto, habla
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa terytorialna, odmienna od przyjętego języka standardowego;

gwatemalczyk /ˌɡvatɛ̃ˈmalʧ̑ɨk/ (n)
guatemalteco
  mieszkaniec Gwatemali (stolicy państwa Gwatemala)

gwałciciel /ɡvawʲˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
violador
  osoba dopuszczająca się gwałtu

gwałcić /ˈɡvawʲʨ̑iʨ̑/ (v)
violar
  zmuszać do stosunku płciowego
  (książkowy) naruszać siłą zasady lub normy

gwałt /ɡvawt/ (n)
violación
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;

gwałtownie /ɡvawˈtɔvʲɲɛ/ (adv)
violentamente, impetuosamente
  intensywnie
bruscamente
  nagle, raptownie

gwiazda /ˈɡvʲjazda/ (n)
estrella, astro
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;
estrella
  sławna osobistość w danym środowisku
  rodzaj połączenia w układach trójfazowych;

gwiazda Dawida /ɡvʲˈazda davˈida/ (n)
estrella de David
  (żydowski) symbol w postaci sześcioramiennej gwiazdy, utworzonej przez dwa zachodzące na siebie trójkąty równoboczne, będący m.in. godłem Izraela;

gwiazda spadająca /ˈɡvʲjazda ˌspadaˈjɔ̃nʦ̑a/ (n)
estrella fugaz
  (astronomia, astronomiczny) bryła kamienna lub metaliczna poruszająca się w przestrzeni międzyplanetarnej

gwiazdozbiór /ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/ (n)
constelación
  (astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;

gwiezdny /ˈɡvʲjɛzdnɨ/ (adj)
astral
  związany z przestrzenią kosmiczną

gwinejski /ɡvʲĩˈnɛjsʲci/ (adj)
guineano
  odnoszący się do państwa Gwinea
de Guinea-Bissau
  odnoszący się do państwa Gwinea Bissau
ecuatoguineano
  odnoszący się do państwa Gwinea Równikowa

gwint /ɡvˈint/ (n)
rosca, filete
  (technologia, technika, techniczny) wyżłobienie w kształcie spirali na bocznej ściance śruby, wkrętu, żarówki itp. lub wewnętrznej ściance nakrętek

gwintować /ɡvintˈɔvatɕ/ (v)
aterrajar
  (technologia, technika, techniczny) wykonywać gwinty

gwintownica /ɡvˌintɔvɲˈitsa/ (n)
terraja
  narzędzie służące do nacinania gwintów zewnętrznych;

gwintownik /ɡvʲĩnˈtɔvʲɲik/ (n)
macho de roscar
  narzędzie skrawające wieloostrzowe, służące do nacinania gwintów wewnętrznych;

gwizd /ɡvˈist/ (n)
silbido
  wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór

gwizdać /ˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
silbar
  wydawać z siebie gwizd, gwizdanie
pasar
  (przenośnie, przenośnia) ignorować coś, nie przejmować się czymś
protestar, silbar
  poprzez gwizdanie wyrażać dezaprobatę

gwizdek /ˈɡvʲizdɛk/ (n)
pitido, silbido
  dźwięk wydawany przez gwizdek (1.1)
pito, silbato
  nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;

gwizdnąć /ˈɡvʲizdnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
afanar, birlar, soplar
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) ukraść

gwoździować /ɡvɔʑˈʥ̑ɔvaʨ̑/ (v)
enclavijar
  (medycyna, medyczny) zespalać złamaną kość specjalnym gwoździem

gwóźdź /ɡvuɕʨ̑/ (n)
clavo
  podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;

gynocentryczny /ɡˌɨnɔtsɛntrˈɨtʃnɨ/ (adj)
ginocéntrico
  związany z gynocentryzmem

gzyms /ɡzɨ̃ms/ (n)
cornisa
  (architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową;

góra /ˈɡura/ (n)
montaña, monte
  (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;

góra lodowa /ˈɡura lɔˈdɔva/ (n)
iceberg, banquisa
  olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;

góral /ˈɡural/ (n)
montañés
  człowiek pochodzący z gór;

góralek /ɡurˈalɛk/ (n)
damán
  (zoologia, zoologiczny) Hyrax, zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych

górnictwo /ɡurɲˈitstfɔ/ (n)
minería
  dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;

górniczy /ɡurɲˈitʃɨ/ (adj)
minero
  związany z górnictwem, dotyczący górnictwa

górnik /ˈɡurʲɲik/ (n)
minero
  pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin

górny /ˈɡurnɨ/ (adj)
superior
  taki, który jest na pewnej wysokości, w górze

górski /ˈɡursʲci/ (adj)
de montaña, montañoso
  związany z górami, dotyczący gór

górzysty /ɡuˈʒɨstɨ/ (adj)
montañoso
  pełen gór, wzniesień, pokryty górami

gówno /ˈɡuvnɔ/ (n)
mierda
  (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) nic

gąbczasty /ɡɔ̃mpˈʧ̑astɨ/ (adj)
esponjoso
  mający budowę charakterystyczną dla gąbki, podobny do gąbki: porowaty, miękki i sprężysty

gąbka /ˈɡɔ̃mpka/ (n)
esponja
  najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;
  (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;

gągoł /ˈɡɔ̃ŋɡɔw/ (n)
porrón osculado
  (ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki;

gąsienicowy /ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ɲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
de oruga
  związany z gąsienicą (stalową taśmą), dotyczący gąsienicy

gęgawa /ɡɛ̃ŋˈɡava/ (n)
ganso, ánsar común
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser anser, pospolity gatunek gęsi, gniazdujący również w Polsce, przodek gęsi domowej;

gęsia skórka /ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka/ (n)
piel de gallina, carne de gallina
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków;

gęsto /ɡˈɛ̃stɔ/ (adv)
densamente, espesamente
  w sposób zwarty, spoisty, zawiesisty

gęstość /ˈɡɛ̃w̃stɔɕʨ̑/ (n)
densidad
  (fizyka, fizyczny) stosunek masy do objętości;
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) ilość danej wielkości fizycznej przypadająca na jednostkę objętości, powierzchni lub długości
  cecha gęstych substancji

gęś /ɡɛ̃j̃ɕ/ /ɡɛ̃w̃ɕ/ /ɡɛ̃ɕ/ (n)
oca, ganso, ánsar
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

gęś zbożowa /ˈɡɛ̃w̃ʑ zbɔˈʒɔva/ (n)
ánsar campestre
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser fabalis, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

gładzica /ɡwaˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
solla
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pleuronectes platessa, flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego;

gładzić /ɡwˈadʑitɕ/ (v)
eliminar, exterminar, matar
  (książkowy) zabijać, unicestwiać
acariciar, rozar
  przesuwać po czymś delikatnie ręką
alisar, calandrar, pulimentar, pulir, satinar
  usuwać drobne nierówności, czynić powierzchnię gładką
acariciarse
  głaskać samego siebie

głaskać /ˈɡwaskaʨ̑/ (v)
acariciar
  łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni

głodnemu chleb na myśli /ɡwɔdˈnɛ̃mu ˈxlɛp na‿ˈmɨɕlʲi/ (proverb)
el que hambre tiene, con pan sueña
  człowiek naturalnie kieruje swoje myśli i starania ku temu, czego mu najdotkliwiej brakuje

głodny /ˈɡwɔdnɨ/ (adj)
hambriento, ávido
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) mający ochotę na coś
hambriento
  czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny

głos /ɡwɔs/ (n)
voz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym
  zdolność wydawania dźwięku (1.1)
voto, voz
  decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
voz, voto
  dźwięk wydawany przez istoty żyjące
palabra, voz
  prawo / pozwolenie przemawiania
voz, palabra
  zdanie, osąd, opinia

głos wołającego na puszczy /ˈɡwɔz ˌvɔwajɔ̃nˈʦ̑ɛɡɔ na‿ˈpuʃʧ̑ɨ/ (n)
voz del que clama en el desierto
  czyjeś słowa, apele nieznajdujące oddźwięku, zlekceważone

głoska /ˈɡwɔska/ (n)
sonido
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejszy element dźwiękowej formy wypowiedzi, charakteryzujący się stałym zespołem fonetycznych cech artykulacyjnych i akustycznych;

głosowanie /ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
sufragio
  (potocznie, potoczny) wybory
votación
  wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś

głosować /ɡwɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
votar
  oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania

głowa /ˈɡwɔva/ (n)
cabeza, maceta
  (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;

głowa państwa /ɡwˈɔva pˈaɲstfa/ (n)
jefe de Estado
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba sprawująca najwyższą władzę w kraju

głowa rodu /ˈɡwɔva ˈrɔdu/ (idiom)
cabeza de linaje
  najważniejsza osoba w rodzie, ciesząca się największym autorytetem, decydująca o istotnych kwestiach

głowa rodziny /ˈɡwɔva rɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
cabeza de familia
  (przenośnie, przenośnia) osoba, na której spoczywa główna odpowiedzialność za utrzymanie rodziny; osoba, która podejmuje ważne decyzje w danej rodzinie

głowica /ɡwɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
capitel
  (architektura, architektoniczny) zwieńczenie kolumny, filaru lub pilastra;
cabezal
  (technologia, technika, techniczny) robocza część jakiegoś urządzenia

głowonóg /ɡwɔvˈɔnuk/ (n)
cefalópodo
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel gromady morskich mięczaków;

głośnik /ˈɡwɔɕɲik/ (n)
altavoz, altoparlante
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
sordomudo
  niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
sordomudo
  osoba głuchoniema (1.1)

głuchota /ɡwuˈxɔta/ (n)
sordera
  utrata zdolności słyszenia;

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (adj)
sordo
  niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu

głuchy jak pień /ˈɡwuxɨ ˈjak ˈpʲjɛ̇̃ɲ/ (adj)
más sordo que una tapia
  (przenośnie, przenośnia) całkowicie głuchy, głuchy kompletnie

głupawka /ɡwuˈpafka/ (n)
risa tonta
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) niekontrolowany napad śmiechu; stan bezmyślnej wesołości – często zaraźliwej

głupi /ˈɡwupʲi/ (adj)
embarazoso
  kłopotliwy, niezręczny
tonto, estúpido, bobo
  niemądry, ograniczony intelektualnie

głupio /ɡwˈupjɔ/ (adv)
tontamente
  w niemądry sposób

głupota /ɡwuˈpɔta/ (n)
tontería, estupidez
  niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia

głupstwo /ˈɡwupstfɔ/ (n)
estupidez
  (przestarzałe, przestarzały) niewiedza, brak bystrości
disparate, tontería
  głupie, niedorzeczne powiedzenie
estupidez, tontería
  lekkomyślny, głupi postępek
bobada, bobería
  niezbyt ważna, błaha sprawa

głuszec /ˈɡwuʃɛʦ̑/ (n)
urogallo
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;

głuszek /ˈɡwuʃɛk/ (n)
escribano montesino
  (ornitologia, ornitologiczny) (Emberiza cia) ptak z rodziny trznadlowatych;

głód /ɡwut/ (n)
hambre
  (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;
  u osób uzależnionych od nałogu: potrzeba, pragnienie skorzystania z przedmiotu nałogu
  (przenośnie, przenośnia) uczucie potrzeby osiągnięcia, zdobycia, zrobienia czegoś
hambruna
  czas, obszar, na którym wielu ludzi lub zwierząt cierpi głód (1.1)

głód - najlepszy kucharz /ˈɡwut najˈlɛpʃɨ ˈkuxaʃ/ (proverb)
a buen hambre no hay pan duro
  człowiekowi głodnemu wszystko smakuje

główkować /ɡwufkˈɔvatɕ/ (v)
cabecear
  (sport, sportowy) odbijać piłkę głową

główny /ˈɡwuvnɨ/ (adj)
principal
  pierwszorzędny, podstawowy, zasadniczy, najważniejszy

głębia /ˈɡwɛ̃mbʲja/ (n)
profundidad
  odległość od powierzchni do dna
  (przenośnie, przenośnia) wielość kontekstów, w których można rozpatrywać dane dzieło kultury
  miejsce o dużej głębokości
abismo
  przepaść, otchłań, czeluść, głębina

głęboki /ɡwɛ̃mˈbɔci/ (adj)
profundo, hondo
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu
hondo, profundo
  charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
  mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia

głęboko /ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/ (adv)
profundamente
  daleko w głębi

głębokość /ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑/ (n)
profundidad
  odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza

habanera /ˌxabãˈnɛra/ (n)
habanera
  (choreografia, choreograficzny) taniec kubański spopularyzowany w XIX wieku

habilitacja /xˌabʲilitˈatsja/ (n)
habilitación
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (urzędowy) procedura pozwalająca na uzyskanie stopnia naukowego wyższego niż stopień doktora; po jego zdobyciu można się ubiegać o tytuł profesora;

habit /ˈxabʲit/ (n)
hábito
  ubiór zakonny;

habit nie czyni mnicha /ˈxabʲitʲ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲɲixa/ (proverb)
el hábito no hace al monje
  wygląd zewnętrzny nie świadczy o wartości człowieka

habitat /xaˈbʲitat/ (n)
hábitat
  (biologia, biologiczny) środowisko, w którym zamieszkują określone rośliny lub zwierzęta

habituacja /ˌxabʲituˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
habituación
  (fizjologia, fizjologiczny) stopniowe zanikanie reakcji na powtarzający się lub trwający bodziec;

hacjenda /xatsjˈɛnda/ (n)
hacienda
  (rolnictwo, rolniczy) duże gospodarstwo rolne w Hiszpanii lub skolonizowanych niegdyś przez nią krajach Ameryki Łacińskiej

hackathon /xatskˈasɔn/ (n)
hackatón
  (informatyka, informatyczny) wydarzenie (zwykle rodzaj konkursu), podczas którego programiści stają przed zadaniem rozwiązania określonego problemu, zwykle związanego z zaprojektowaniem i zaprogramowaniem aplikacji na dany temat;

hadeik /xadˈɛik/ (n)
Hádico
  (geologia, geologiczny) nieformalny eon będący okresem od powstania Ziemi do czasu uformowania się skorupy ziemskiej;

hadron /ˈxadrɔ̃n/ (n)
hadrón
  (fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków;

hafn /xafn̥/ (n)
hafnio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72

haft /xaft/ (n)
bordado
  dekoracyjny wzór wyszyty na tkaninie;
bordado, bordadura
  wyszywanie haftów (1.1)

haftka /ˈxaftka/ (n)
hembra
  (potocznie, potoczny) uszko haftki (1.1)
corchete
  rodzaj drucianej zapinki składającej się z haczyka (konika) i uszka; (zobacz) też haftka w Encyklopedii staropolskiej

haftować /xafˈtɔvaʨ̑/ (v)
bordar
  (rękodzieło, rękodzielniczy) (włókiennictwo) wyszywać igłą wzór na materiale

hagiografia /xˌaɡʲɔɡrˈafja/ (n)
hagiografía
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego;

hagiograficzny /xˌaɡʲɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
acrítico, hagiográfico
  (przenośnie, przenośnia) opisujący bardzo pozytywnie i bezkrytycznie jakąś postać
hagiográfico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) typowy dla piśmiennictwa kościelnego o żywotach świętych

haitański /ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃sʲci/ (adj)
haitiano
  odnoszący się do państwa Haiti

hak /xak/ (n)
gancho, garfio
  przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp.

haker /ˈxakɛr/ (n)
pirata informático
  (potocznie, potoczny) osoba zajmująca się łamaniem zabezpieczeń komputerowych lub włamaniami na inne komputery;
hacker
  (środowiskowy) (informatyka, informatyczny) osoba o bardzo dużych, praktycznych umiejętnościach informatycznych (lub elektronicznych), która identyfikuje się ze społecznością hakerską;

halabarda /ˌxalaˈbarda/ (n)
alabarda
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;

halabardnik /xˌalabˈardɲik/ (n)
alabardero
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pieszy żołnierz, względnie strażnik albo gwardzista, uzbrojony w halabardę

halibut /xaˈlʲibut/ (n)
fletán, halibut
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;

halka /ˈxalka/ (n)
combinación
  (krawiectwo) część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę;

halo- /xˈalɔ/
halo-
  (biologia, biologiczny) (geografia, geograficzny) pierwszy element słów złożonych oznaczający związek drugiego członu z solą, chlorkiem sodu

halogenowy /xˌalɔɡɛnˈɔvɨ/ (adj)
halógeno
  (chemia, chemiczny) związany z halogenem, dotyczący halogenu; zawierający halogeny

halowy /xalˈɔvɨ/ (adj)
en pista cubierta
  (sport, sportowy) taki, który jest rozgrywany w hali sportowej

halucynacja /ˌxaluʦ̑ɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
alucinación
  (psychologia, psychologiczny) odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste;

haluks /xˈaluks/ (n)
juanete
  (medycyna, medyczny) schorzenie polegające na tworzeniu się bolesnej narośli w miejscu, gdzie zaczyna się duży palec stopy, zwykle także z odchyleniem tego palca ku pozostałym;

hamada /xãˈmada/ (n)
hamada
  (geografia, geograficzny) pustynia kamienista i / lub skalna;

hamak /ˈxãmak/ (n)
hamaca
  podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;

hamburger /xãmˈburɡɛr/ (n)
hamburguesa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;

hamiltonian /ˌxãmʲilˈtɔ̃ɲãn/ (n)
hamiltoniano
  (fizyka, fizyczny) funkcja opisująca układ fizyczny za pomocą pędów i położeń uogólnionych
  (fizyka, fizyczny) operator energii w mechanice kwantowej

hammam /xˈammam/ (n)
hammam, baño turco, baño árabe, hamam
  łaźnia w krajach arabskich i muzułmańskich;

hamować /xãˈmɔvaʨ̑/ (v)
reprimir, refrenar
  (przenośnie, przenośnia) powstrzymywać kogoś od czegoś
frenar
  zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca

hamulcowy /xˌamultsˈɔvɨ/ (adj)
de freno
  (technologia, technika, techniczny) odnoszący się do hamulca

hamulec /xãˈmulɛʦ̑/ (n)
freno
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;

hamulec ręczny /xãˈmulɛʦ̑ ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
freno de mano
  (motoryzacja) ręcznie aktywowany hamulec postojowy w samochodzie;

handel /ˈxãndɛl/ (n)
comercio, gremio
  proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;

handel ludźmi /xˈandɛl lˈudʑmi/ (n)
trata de personas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;

handicapizm /xˌandʲitsˈapizm/ (n)
capacitismo
  (socjologia, socjologiczny) dyskryminacja, niechęć, niechęć, pogarda lub wrogość skierowane wobec osób uważanych za niepełnosprawne;

handlować /xãnˈdlɔvaʨ̑/ (v)
comerciar
  zajmować się kupnem, sprzedażą lub wymianą towarów i usług

handlowiec /xandlˈɔvʲɛts/ (n)
comercial
  (handel, handlowy) człowiek zajmujący się handlem

handlowy /xãnˈdlɔvɨ/ (adj)
comercial, mercantil
  związany z handlem, odnoszący się do handlu

hangar /ˈxãŋɡar/ (n)
hangar
  pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);

hantel /xˈantɛl/ (n)
mancuerna
  (sport, sportowy) ciężarek gimnastyczny do trzymania w jednej ręce;

hanzeatycki /ˌxãw̃zɛaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
hanseático
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący hanzy, należący do hanzy

haplo- /ˈxaplɔ/
haplo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający: pojedynczy, prosty

haploidalny /xˌaplɔidˈalnɨ/ (adj)
haploide
  (biologia, biologiczny) mający tylko jeden garnitur chromosomowy

haplologia /ˌxaplɔˈlɔɟja/ (n)
haplología
  (językoznawstwo, językoznawczy) zjawisko fonetyczne polegające na skróceniu wyrazu przez usunięcie jednej z sylab bezpośrednio po sobie następujących, jednakowych lub o jednakowym spółgłoskowym nagłosie;

haplotyp /xaplˈɔtɨp/ (n)
haplotipo
  (biologia, biologiczny) w genetyce: zestaw polimorfizmów pojedynczych nukleotydów, położonych na jednej chromatydzie, który dziedziczy się jako zestaw sprzężonych ze sobą alleli;

happening /ˈxɛpɛ̃ɲĩŋk/ (n)
happening
  (sztuka) (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydarzenie artystyczne, w którym zdarzenia łączące lub wykorzystujące elementy rzeczywistości angażują publiczność;

harcerz /ˈxarʦ̑ɛʃ/ (n)
escultista, explorador
  (harcerski) członek harcerstwa, polskiej organizacji skautowej

harem /ˈxarɛ̃m/ (n)
harén
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)

harfa /ˈxarfa/ (n)
arpa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;

harfista /xarˈfʲista/ (n)
arpista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na harfie

harfistka /xarˈfʲistka/ (n)
arpista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na harfie

harmider /xarmˈidɛr/ (n)
tumulto, alboroto
  hałas w połączeniu z zamieszaniem

harmonijka ustna /ˌxarmɔ̃ˈɲijka ˈustna/ (n)
armónica
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielki, ustny instrument, w którym dźwięk wyzwalany jest przez wciągane i wydmuchiwane przez muzyka powietrze poruszające podczas ruchu metalowe blaszki umieszczone wewnątrz;

harmonizacja /ˌxarmɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
armonización
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wielogłosowe opracowanie utworu muzycznego

harmonizować /xˌarmɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
armonizar
  łączyć w zgodną całość

harować /xaˈrɔvaʨ̑/ (v)
bregar
  ciężko pracować

harpun /ˈxarpũn/ (n)
arpón
  miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;

harpunnik /xarpˈunɲik/ (n)
arponero
  (morski) wielorybnik używający harpuna

haruspik /xarˈuspik/ (n)
arúspice
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny etruski wróżbita;

has /xas/ (n)
hassio, hasio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;

hashtag /xˈaʃtak/ (n)
hashtag
  (informatyka, informatyczny) element strony internetowej funkcjonujący jako znacznik, słowo lub wyrażanie poprzedzone znakiem #;

haski /ˈxasʲci/ (adj)
hayense
  odnoszący się do miasta Haga

haszysz /ˈxaʃɨʃ/ (n)
hachís
  narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;

hasło /ˈxaswɔ/ (n)
eslogan
  jeden z możliwych elementów kampanii marketingowej lub politycznej
consigna, lema, llamamiento
  myśl przewodnia, idea
contraseña
  tajny wyraz lub ciąg znaków
artículo, vocablo, voz
  wyraz lub wyrażenie stanowiące odrębną część w słowniku lub katalogu
señal
  znak, sygnał do działania

hau /xaw/ (interjection)
guau, gua, jau
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa

haubica /xawˈbʲiʦ̑a/ (n)
obús
  (wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;

haute couture /xˈawtɛ tsˌɔutˈurɛ/ (n)
alta costura
  sztuka projektowania ekskluzywnych kreacji przez wybitne domy mody

hawajski /xaˈvajsʲci/ (adj)
hawaiano
  związany z Hawajami, dotyczący Hawajów

hawajski /xaˈvajsʲci/ (n)
hawaiano
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach

hawanka /xaˈvãnka/ (n)
habanera
  mieszkanka Hawany

hawańczyk /xaˈvãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
habanero
  mieszkaniec Hawany

hawański /xaˈvãj̃sʲci/ (adj)
habanero
  odnoszący się do miasta Hawana

hazard /ˈxazart/ (n)
azar
  (przenośnie, przenośnia) traf
juego de azar
  gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;

hazardzista /ˌxazarʲˈʥ̑ista/ (n)
apostante, jugador de azar
  człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy

hałas /ˈxawas/ (n)
ruido
  głośne, uciążliwe dźwięki;

hałaśliwie /xˌawaɕlˈivʲɛ/ (adv)
ruidosamente, a carcajadas, bulliciosamente, gritando, sonoramente
  wywołując hałas

hałaśliwy /ˌxawaɕˈlʲivɨ/ (adj)
ruidoso, bullicioso
  powodujący hałas

hażanin /xaˈʒãɲĩn/ (n)
hayense
  mieszkaniec Hagi

hażanka /xaˈʒãnka/ (n)
hayense
  mieszkanka Hagi

heban /ˈxɛbãn/ (n)
ébano
  cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (adj)
hebreo
  związany z Hebrajczykami

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (n)
hebreo
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

hedonizm /xɛdˈɔɲizm/ (n)
hedonismo
  (filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

hegemonia /ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
hegemonía
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

hektar /ˈxɛktar/ (n)
hectárea
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);

hektolitr /xɛktˈɔlitr/ (n)
hectolitro
  (jednostka miary) jednostka objętości równa 100 litrom

hel /xɛl/ (n)
helio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

helio- /ˈxɛlʲjɔ/
helio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze Słońcem, energią słoneczną lub światłem słonecznym

heliofizyka /ˌxɛlʲjɔˈfʲizɨka/ (n)
heliofísica
  (astronomia, astronomiczny) dział astrofizyki badający Słońce i heliosferę;

heliograf /xɛljˈɔɡraf/ (n)
heliógrafo
  (meteorologia, meteorologiczny) urządzenie służące do pomiaru czasu trwania usłonecznienia w danym miejscu;

heliopauza /ˌxɛlʲjɔˈpawza/ (n)
heliopausa
  (astronomia, astronomiczny) górna granica heliosfery

heliosfera /ˌxɛlʲjɔˈsfɛra/ (n)
heliosfera
  (astronomia, astronomiczny) przestrzeń wokół Słońca ograniczona zasięgiem występowania wiatru słonecznego (zwykle w liczbie pojedynczej)

hellenistyczny /ˌxɛlːɛ̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
helenístico
  dotyczący hellenizmu

helmintologia /ˌxɛlmʲĩntɔˈlɔɟja/ (n)
helmintología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział zoologii zajmujący się robakami pasożytniczymi;

helota /xɛlˈɔta/ (n)
ilota
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) członek warstwy ludności niewolnej w społeczeństwie Lacedemonu; stanowił własność państwa; przypisany do ziemi pracował na utrzymanie spartiaty

helsińczyk /xɛlˈsʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
helsinguino
  mieszkaniec Helsinek

hematyt /xɛmˈatɨt/ (n)
hematita
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

hemistych /xɛmˈistɨx/ (n)
hemistiquio
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) półwiersz

hemo- /ˈxɛ̃mɔ/
hemo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z krwią

hemodynamika /xˌɛmɔdɨnˈamikˌa/ (n)
hemodinámica
  (medycyna, medyczny) dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych

hemofilia /xˌɛmɔfˈilja/ (n)
hemofilia
  (medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

hemofobia /xˌɛmɔfˈɔbja/ (n)
hemofobia
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią

hemoglobinuria /xˌɛmɔɡlˌɔbʲinˈurja/ (n)
hemoglobinuria
  (medycyna, medyczny) schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu;

henna /ˈxɛ̃nːa/ (n)
jena
  (biochemia, biochemiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czerwonopomarańczowy barwnik otrzymywany z liści lawsonii bezwonnej, używany do farbowania skóry i włosów;

henr /xɛ̃nr/ (n)
henrio
  jednostka indukcyjności oraz permeancji w układzie SI, oznaczana H;

hentriakontan /xˌɛntrjakˈɔntan/ (n)
hentriacontano
  (biochemia, biochemiczny) węglowodór prosty zawierający 31 atomów węgla;

heparyna /ˌxɛpaˈrɨ̃na/ (n)
heparina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;

hepatocyt /ˌxɛpaˈtɔʦ̑ɨt/ (n)
hepatocito
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) komórka wątrobowa;

hepatologia /xˌɛpatɔlˈɔɡja/ (n)
hepatología
  (medycyna, medyczny) nauka o wątrobie

hepatotoksyczność /xˌɛpatˌɔtɔksˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
hepatotoxicidad
  cecha substancji chemicznej polegająca na zdolności zaburzania funkcji lub uszkadzania komórek wątroby albo całej wątroby

heptarchia /xɛptˈarhja/ (n)
heptarquía
  (historia, historyczny, historycznie) grupa wczesnośredniowiecznych królestw anglosaskich na terenie Anglii

herajon /xɛrˈajɔn/ (n)
hereo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) świątynia grecka, miejsce kultu Hery;

heraldyka /xɛrˈaldɨkˌa/ (n)
heráldica
  nauka o herbach i rodach szlacheckich;

herbaciarnia /ˌxɛrbaˈʨ̑arʲɲa/ (n)
tetería
  (gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty

herbarz /ˈxɛrbaʃ/ (n)
armorial, nobliliario
  (dawniej, dawny) księga opisująca i prezentująca herby;

herbata /xɛrˈbata/ (n)
té, cha
  napój, napar z suszu (1.2);

herbicyd /xɛrˈbʲiʦ̑ɨt/ (n)
herbicida
  (biochemia, biochemiczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów;

herc /xɛrʦ̑/ (n)
hercio
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz;

herezja /xɛˈrɛzʲja/ (n)
herejía
  (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;

herezjarcha /xˌɛrɛzjˈarxa/ (n)
heresiarca
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) założyciel lub przywódca ruchu religijnego uznanego za heretycki przez denominację, z której ruch ten się wydzielił;

hermeneuta /xˌɛrmɛnˈɛwta/ (n)
hermeneuta
  naukowiec zajmujący się hermeneutyką, jako dziedziną filologii

hermeneutyczny /ˌxɛrmɛ̃nɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
hermenéutico
  związany z hermeneutyką, dotyczący hermeneutyki

heroiczny /xˌɛrɔˈitʃnɨ/ (adj)
heroico
  (książkowy) pełen odwagi i poświęcenia

heroina /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
heroína
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;

heroinista /ˌxɛrɔ<sup>j</sup>ĩˈɲista/ (n)
heroinómano
  człowiek uzależniony od heroiny

heroizm /xɛrˈɔizm/ (n)
heroísmo
  postawa pełna odwagi, śmiałości, hartu ducha, działania dla dobra innych itd.; także ukazanie takiej postawy czynami.

herold /ˈxɛrɔlt/ (n)
herold
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu mistrz ceremonii na dworze panującego władcy; także sędzia podczas rycerskich turniejów
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu poseł ogłaszający zarządzenia w imieniu władcy
  (przenośnie, przenośnia) głosiciel nowej myśli

herpetologia /ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja/ (n)
herpetología
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach;

heterochromosom /ˌxɛtɛrɔxrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
heterocromosoma
  (biochemia, biochemiczny) chromosom determinujący płeć

heterodoksyjny /xˌɛtɛrˌɔdɔksˈɨjnɨ/ (adj)
heterodoxo
  właściwy heterodoksji, wyznający poglądy odmienne od tych głoszonych przez dany Kościół doktryny wiary

heterogenny /xˌɛtɛrɔɡˈɛnnɨ/ (adj)
heterogéneo
  zawierający elementy niejednorodne

heteroseksualista /ˌxɛtɛrɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
heterosexual
  osoba o orientacji heteroseksualnej

heteroseksualizm /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
heterosexualidad
  odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej

heteroseksualny /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
heterosexual
  odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

hetman /ˈxɛtmãn/ (n)
reina
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku;

hetycki /xɛtˈɨtski/ (adj)
hitita
  (starożytność) dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii

heurystyczny /xˌɛwrɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
heurístico
  związany z heurystyką; oparty na heurystyce

heurystyka /xɛwˈrɨstɨka/ (n)
heurística
  (logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;

hełm /xɛwm/ (n)
casco, yelmo
  zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami;

hełmiatka /xɛwˈmʲjatka/ (n)
pato colorado
  (ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm;

hiacynt /ˈxʲjaʦ̑ɨ̃nt/ (n)
jacinto
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;

hidalgo /çidˈalɡɔ/ (n)
hidalgo
  szlachcic hiszpański

hidżab /ˈxʲiʤ̑ap/ (n)
hiyab
  rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;

hiena /ˈxʲjɛ̃na/ (n)
hiena
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) człowiek zyskujący kosztem innych ludzi

hienołak /xʲjɛ̃ˈnɔwak/ (n)
hombre hiena
  (fantasy) człowiek, którego jedną z form jest hiena
  (mitologia, mitologiczny) (folklor) człowiek potrafiący zmienić się w hienę lub hiena ukrywająca się pod postacią człowieka

hierarcha /xjɛrˈarxa/ (n)
jerarca
  wysoki dostojnik w Kościele katolickim lub wschodnich kościołach chrześcijańskich

hierarchia /xʲjɛˈrarxʲja/ (n)
jerarquía
  układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;
  osoby sprawujące władzę w organizacji, w szczególności w Kościele

hierarchiczny /xjˌɛrarçˈitʃnɨ/ (adj)
jerárquico
  taki, który jest uporządkowany zgodnie z przyjętą hierarchią

hierarchizacja /xjˌɛrarçizˈatsja/ (n)
jerarquización
  uporządkowanie elementów czegoś według pewnej hierarchii

hieratyczny /ˌxʲjɛraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
hierático
  namaszczony, dostojny, pełen patosu (zwykle o dziełach sztuki)
  właściwy uroczystemu rytuałowi (np. religijnemu)

hieroglif /xʲjɛˈrɔɡlʲif/ (n)
jeroglífico
  starożytne egipskie pismo obrazkowe;

higiena /xʲiˈɟɛ̃na/ (n)
higiene
  dbanie o czystość ciała
  nauka o wpływie środowiska na zdrowie ludzkie

higieniczny /çˌiɡjɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
higiénico
  zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

higroskopijność /ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑/ (n)
higroscopicidad
  podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

higroskopijny /çˌiɡrɔskɔpˈijnɨ/ (adj)
higroscópico
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) szybko i łatwo wchłaniający (absorbujący) wodę z otoczenia, najczęściej w postaci pary wodnej

himalajski /ˌxʲĩmaˈlajsʲci/ (adj)
himalayo
  dotyczący Himalajów, związany z Himalajami, pochodzący z Himalajów

hinduista /ˌxʲĩnduˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
hinduista, hindú
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca hinduizmu

hinduistyczny /ˌxʲĩndu<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
hinduista, hindú
  związany z hinduizmem, dotyczący hinduizmu

hinduizm /xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/ (n)
hinduismo
  (teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

hiper- /çˈipɛr/
hiper-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na nadmiar lub ponadwymiarowość czegoś albo wskazujący na wielkość lub wysoki poziom czegoś

hiperaktywność /çˌipɛraktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
hiperactividad
  cecha tego, co hiperaktywne; cecha tych, którzy są hiperaktywni

hiperbola /ˌxʲipɛrˈbɔla/ (n)
hipérbole
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;
hipérbola
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;

hipergamia /çˌipɛrɡˈamja/ (n)
hipergamia
  dobieranie przez kobietę partnera życiowego o pozycji społecznej wyższej lub co najmniej podobnej do swojej; dobieranie partnerów tej samej lub wyższej rangi przez samice ssaków

hiperlibidemia /çˌipɛrlˌibʲidˈɛmja/ (n)
hiperlibidemia
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) hiperseksualność, nadmierna, chorobliwa i nienasycona potrzeba aktywności seksualnej

hiperlipidemia /çˌipɛrlˌipidˈɛmja/ (n)
hiperlipidemia, hiperlipemia, hiperlipidosis
  (medycyna, medyczny) zaburzenie metaboliczne polegające na podwyższonych poziomach frakcji cholesterolu lub trójglicerydów w surowicy krwi spowodowane stylem życia (nieprawidłowe odżywianie, nadwaga, siedzący tryb życia) lub predyspozycjami genetycznymi;

hipermarket /çˌipɛrmˈarkɛt/ (n)
hipermercado
  (handel, handlowy) bardzo duży nowoczesny sklep samoobsługowy oferujący szeroki asortyment towarów codziennego użytku;

hiperonim /ˌxʲipɛrˈɔ̃ɲĩm/ (n)
hiperónimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”;

hiperrzeczywistość /çˌipɛrʒˌɛtʃɨvˈistɔɕtɕ/ (n)
hiperrealidad
  (filozofia, filozoficzny) postmodernistyczna rzeczywistość zapośredniczona przez symulacje, rezultat mieszania się rzeczywistości społecznej z medialną do zatarcia granic rozróżnialności;

hiperseksualność /çˌipɛrsˌɛksuˈalnɔɕtɕ/ (n)
hipersexualidad
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaburzenie charakteryzujące się ciągłą, wyniszczającą i uporczywą potrzebą uprawiania stosunków płciowych;

hipersomnia /çˌipɛrsˈɔmɲʲa/ (n)
hipersomnia
  (medycyna, medyczny) nadmierna senność, występowanie senności mimo przespania nocy, przedłużanie się snu lub występowanie senności w czasie przeznaczonym na aktywność;

hipertekst /xʲipɛrˈtɛkst/ (n)
hipertexto
  (informatyka, informatyczny) organizacja tekstu komputerowego polegająca na zastosowaniu hiperłączy przenoszących użytkownika do innych informacji;

hipertermia /ˌxʲipɛrˈtɛrmʲja/ (n)
hipertermia
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego;

hipertonia /çˌipɛrtˈɔɲʲa/ (n)
hipertensión
  (medycyna, medyczny) nadciśnienie tętnicze
hipertonía
  (medycyna, medyczny) patologiczny stan wzmożonego napięcia mięśni szkieletowych

hipertrofia /çˌipɛrtrˈɔfja/ (n)
hipertrofia
  (biologia, biologiczny) powiększenie jakiegoś narządu w toku ewolucji lub w rozwoju osobniczym
  (zobacz) przerost

hiperwitaminoza /çˌipɛrvˌitaminˈɔza/ (n)
hipervitaminosis
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych wywołany nadmiarem niektórych witamin w organizmie;

hipnagogiczny /çˌipnaɡɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
hipnagógico
  taki, który towarzyszy zasypianiu

hipnotyczny /çˌipnɔtˈɨtʃnɨ/ (adj)
hipnótico
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) związany z hipnozą

hipnotyzować /çˌipnɔtɨzˈɔvatɕ/ (v)
hipnotizar
  wprowadzać kogoś w hipnozę

hipnoza /xʲipˈnɔza/ (n)
hipnosis
  wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen

hipo- /ˈxʲipɔ/
hipo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, oznaczający: pod, poniżej normy

hipochondria /çˌipɔxˈɔndrja/ (n)
hipocondría, patofobia
  (medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

hipoglikemia /çˌipɔɡlikˈɛmja/ (n)
hipoglucemia
  (medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

hipokorystyk /çˌipɔkɔrˈɨstɨk/ (n)
hipocorístico
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz pieszczotliwy;

hipokryta /ˌxʲipɔˈkrɨta/ (n)
hipócrita
  osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa

hipokryzja /ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/ (n)
hipocresía
  (psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;

hipolibidemia /çˌipɔlˌibʲidˈɛmja/ (n)
hipolibidemia
  (seksuologia, seksuologiczny) oziębłość seksualna, obniżenie popędu płciowego;

hipologia /ˌxʲipɔˈlɔɟja/ (n)
hipología
  (zoologia, zoologiczny) nauka o koniu domowym;

hipomania /ˌxʲipɔ̃ˈmãɲja/ (n)
hipomanía
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie charakteryzujące się wzmożoną aktywnością

hiponim /xʲiˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
hipónimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;

hipopotam /ˌxʲipɔˈpɔtãm/ (n)
hipopótamo
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

hipoteka /ˌxʲipɔˈtɛka/ (n)
hipoteca
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;

hipotermia /ˌxʲipɔˈtɛrmʲja/ (n)
hipotermia
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy utraty ciepłoty ciała i zaniku funkcji życiowych;

hipotetyczny /çˌipɔtɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
hipotético
  oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia

hipoteza /ˌxʲipɔˈtɛza/ (n)
hipótesis
  niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;

hirsutyzm /xʲirˈsutɨsm̥/ (n)
hirsutismo
  (medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet;

hispanoamerykański /ˌxʲispãnɔãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
hispanoamericano
  odnoszący się do krajów Ameryki, w których językiem oficjalnym jest hiszpański

histerektomia /çˌistɛrɛktˈɔmja/ (n)
histerectomía
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;

histereza /ˌxʲistɛˈrɛza/ (n)
histéresis
  zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach;

histeria /xʲiˈstɛrʲja/ (n)
histeria
  (psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie;

histeryczka /ˌxʲistɛˈrɨʧ̑ka/ (n)
histérica
  kobieta cierpiąca na histerię, która ma ataki histerii

histeryczny /çˌistɛrˈɨtʃnɨ/ (adj)
histérico
  właściwy histerii

histeryk /xʲiˈstɛrɨk/ (n)
histérico
  człowiek cierpiący na histerię; taki, który ma ataki histerii

histo- /ˈxʲistɔ/
histo-
  (biologia, biologiczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z tkanką

histogram /xʲiˈstɔɡrãm/ (n)
histograma
  (matematyka, matematyczny) wykres słupkowy ukazujący rozkład empiryczny danej cechy, np. jasności pikseli na fotografii cyfrowej;

histologia /çˌistɔlˈɔɡja/ (n)
histología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

historia /xʲiˈstɔrʲja/ (n)
historia
  nauka zajmująca się badaniem przeszłości;
  krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia

historiografia /çˌistɔrjɔɡrˈafja/ (n)
historiografía
  piśmiennictwo historyczne, czyli takie, które opisuje dzieje na podstawie badań naukowych

historiozofia /ˌxʲistɔrʲjɔˈzɔfʲja/ (n)
filosofía de la historia
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia;

historycznie /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
históricamente
  w dawnych czasach, ujmując określoną historię

historyczny /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
histórico
  związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość

historyk /xʲiˈstɔrɨk/ (n)
historiador
  specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów
historiadora
  specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (adj)
español, castellano
  nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (n)
español, castellano
  romański język używany m.in. w Hiszpanii;

hiszpańskojęzyczny /xʲiʃˈpãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
hispanohablante, hispanoparlante
  posługujący się językiem hiszpańskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hiszpańskim

hit /xʲit/ (n)
hit
  przedmiot cieszący się dużą popularnością
superventas
  utwór muzyczny (zazwyczaj piosenka) wyjątkowo modny w danym czasie

hitlerowiec /ˌxʲitlɛˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
hitleriano
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) nazista

hitlerowski /ˌxʲitlɛˈrɔfsʲci/ (adj)
hitleriano
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Hitlerem, hitleryzmem lub hitlerowcami, dotyczący Hitlera, hitleryzmu lub hitlerowców

hitleryzm /xʲiˈtlɛrɨsm̥/ (n)
hitlerismo
  (historia, historyczny, historycznie) nazizm, niemiecka skrajna odmiana faszyzmu

hodowla /xɔˈdɔvla/ (n)
explotación ganadero cultivo
  (biologia, biologiczny) próbka bakteryjna lub grzybowa uzyskana w laboratorium
granja
  (rolnictwo, rolniczy) gospodarstwo dokonujące takich czynności w celach zarobkowych
crianza, cría, cultivo
  (rolnictwo, rolniczy) zespół zabiegów i procesów w wytwarzanych sztucznie optymalnych warunkach dla rozwoju hodowanego zwierzęcia bądź rośliny, mający na celu otrzymanie w warunkach stworzonych przez człowieka organizmów żywych;

hojność /xˈɔjnɔɕtɕ/ (n)
generosidad, franqueza
  cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni

hojny /ˈxɔjnɨ/ (adj)
abundante, rico
  (książkowy) szczodrze udzielany
generoso, espléndido
  (książkowy) udzielający czegoś, obdarzający czymś chętnie i obficie

hokej /ˈxɔkɛj/ (n)
hockey
  (sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;

hokej na lodzie /ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (n)
hockey sobre hielo
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku;

hokej na rolkach /ˈxɔkɛj na‿ˈrɔlkax/ (n)
hockey sobre patines
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na boisku, naktórym gracze jeżdżą na rolkach;

hokej na trawie /ˈxɔkɛj na‿ˈtravʲjɛ/ (n)
hockey sobre hierba
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na boisku pokrytym trawą;

hol /xɔl/ (n)
hall, vestíbulo
  (architektura, architektoniczny) duża, reprezentacyjna sala znajdująca się u wejścia do kina, teatru, hotelu, do apartamentów itp.

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (adj)
holandés
  związany z Holandią, dotyczący Holandii (państwa)

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (n)
holandés
  główny język Holandii;

holm /xɔlm/ (n)
holmio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;

holokaust /xɔˈlɔkawst/ (n)
holocausto
  (historia, historyczny, historycznie) zagłada, całkowite zniszczenie, zwłaszcza prześladowanie i zagłada Żydów europejskich przez hitlerowców w czasie II wojny światowej, (zobacz) Holokaust

holować /xɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
remolcar, arrastrar, llevar a remolque
  ciągnąć za sobą kogoś lub coś, co nie ma lub nie używa własnego napędu

holownik /xɔˈlɔvʲɲik/ (n)
remolcador
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielki, silny i zwrotny statek przystosowany do ciągnięcia większych jednostek;

homar /ˈxɔ̃mar/ (n)
bogavante, langosta
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;

homarzec /xɔ̃ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
cigala
  (zoologia, zoologiczny) gatunek homara ceniony ze względu na walory smakowe;

homeopata /xˌɔmɛɔpˈata/ (n)
homeópata
  osoba stosująca w leczeniu homeopatię

homeopatia /ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/ (n)
homeopatía
  leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;

homeopatyczny /xˌɔmɛˌɔpatˈɨtʃnɨ/ (adj)
homeopático, homeópata
  związany z homeopatią, właściwy homeopatii

homeostaza /ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/ (n)
homeostasis
  zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu

homerycki /ˌxɔ̃mɛˈrɨʦ̑ʲci/ (adj)
homérico
  odnoszący się do Homera lub jego twórczości;

homiletyczny /xˌɔmilɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
homilético
  związany z homiletyką, dotyczący homiletyki

homiletyka /xˌɔmilˈɛtɨkˌa/ (n)
homilética
  (teologia, teologiczny) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań;

homilia /xɔmˈilja/ (n)
homilía
  tekst wygłoszonej (1.1)
  w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon;

homo- /ˈxɔ̃mɔ/
homo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity

homofobia /ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
homofobia
  silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów;

homofon /xɔmˈɔfɔn/ (n)
homófono
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz dźwiękowo identyczny z innym lub innymi wyrazami, odmienny jednak pod względem pisowni i treści, np. morze i może

homofonia /ˌxɔ̃mɔˈfɔ̃ɲja/ (n)
homofonía
  (językoznawstwo, językoznawczy) identyczność fonetyczna między wyrazami o różnej pisowni i różnym znaczeniu
  styl utworów muzycznych, w których jeden głos dominuje nad pozostałymi, które stanowią akompaniament

homogamia /xˌɔmɔɡˈamja/ (n)
homogamia
  (biologia, biologiczny) wybieranie partnera podobnego fenotypowo do wybierającego
  (socjologia, socjologiczny) dobieranie się podobnych typów w doborze małżeńskim

homologacja /ˌxɔ̃mɔlɔˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
homologación
  orzeczenie o zdatności sprzętu i pozwolenie na jego produkcję oraz sprzedaż;

homonim /xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/ (n)
homónimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu

homoseksualista /ˌxɔ̃mɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
homosexual
  (seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna o homoseksualnej orientacji seksualnej;

homoseksualizm /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
homosexualidad
  (seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci

homoseksualny /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
homosexual
  związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu

honduraski /ˌxɔ̃nduˈrasʲci/ (adj)
hondureño
  odnoszący się do państwa Honduras

hongkoński /xɔŋkkˈɔɲski/ (adj)
hongkonés
  związany z Hongkongiem, dotyczący Hongkongu

honor /ˈxɔ̃nɔr/ (n)
honor
  czyjeś poczucie godności

honorarium /ˌxɔ̃nɔˈrarʲjũm/ (n)
honorario
  wynagrodzenie za pracę lub usługę zazwyczaj wykonywaną jednorazowo, nieregularnie

hoplita /xɔˈplʲita/ (n)
hoplita
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny żołnierz piechoty starożytnej Grecji walczący w falandze;

horda /ˈxɔrda/ (n)
horda
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
horda, chusma
  (książkowy) tłum, zgraja, banda

hormon /ˈxɔrmɔ̃n/ (n)
hormona
  (biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;

hormonozależny /ˌxɔrmɔ̃nɔzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
dependiente de hormona
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zależny od poziomu hormonów w organizmie

horoskop /xɔˈrɔskɔp/ (n)
horóscopo
  opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię

horror /ˈxɔrːɔr/ (n)
obra de terror, película de terror
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literacko) dzieło, głównie film, przedstawiające makabryczną, najczęściej nierealną i pełną napięcia akcję;
horror
  (przenośnie, przenośnia) straszne zdarzenie, dramatyczna sytuacja, uciążliwe okoliczności

hortensja /xɔrˈtɛ̃w̃sʲja/ (n)
hortensia
  (botanika, botaniczny) Hydrangea L., rodzaj roślin z rodziny hortensjowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1)

horyzont /xɔˈrɨzɔ̃nt/ (n)
horizonte
  linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;

hosanna /xɔsˈanna/ (interjection)
hosanna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;

hospitalizacja /ˌxɔspʲitalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
hospitalización
  umieszczenie pacjenta w szpitalu

hostel /xˈɔstɛl/ (n)
hostel
  tani hotel, o niższym standardzie

hostia /ˈxɔstʲja/ (n)
hostia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji;

hot dog /ˈxɔd ˈːɔk/ (n)
pancho, perrito caliente, chévere, completo, shuco
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami;

hotel /ˈxɔtɛl/ (n)
hotel, albergue
  (hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;

hołota /xɔˈwɔta/ (n)
chusma, populacho
  (pogardliwie) grupa osób, które zachowują się w sposób niekulturalny, chamski, ordynarny, prostacki

hoży /ˈxɔʒɨ/ (adj)
flamenco
  (dawniej, dawny) taki, który wygląda dobrze, zdrowo, pięknie, młodo, jest silny i urodziwy

hrabia /ˈxrabʲja/ (n)
conde
  tytuł szlachecki;

hrabina /xraˈbʲĩna/ (n)
condesa
  żona hrabiego

hrabiostwo /xrabjˈɔstfɔ/ (n)
condado
  tytuł, urząd hrabiego

hrabiowski /xrabjˈɔfski/ (adj)
condal
  odnoszący się do hrabiego

hrabstwo /ˈxrapstfɔ/ (n)
condado
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego;
  (urzędowy) jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych

hrywna /ˈxrɨvna/ (n)
grivna
  (jednostka monetarna) waluta Ukrainy;

hulajnoga /ˌxulajˈnɔɡa/ (n)
patinete, patín
  prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi

humanista /ˌxũmãˈɲista/ (n)
humanista
  przedstawiciel humanizmu

humanistyka /ˌxũmãˈɲistɨka/ (n)
humanidades, letras
  grupa nauk dotyczących człowieka, jego wytworów i społeczeństwa ludzkiego;

humanitarny /ˌxũmãɲiˈtarnɨ/ (adj)
humanitario
  szanujący godność człowieka i zwierząt, zgodny z zasadami humanitaryzmu

humanizm /xumˈaɲizm/ (n)
humanismo
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie
  postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością

humanoid /xˌumanˈɔit/ (n)
humanoide
  twór przypominający człowieka

humanoidalny /xˌumanˌɔidˈalnɨ/ (adj)
humanoide
  mający cechy ludzkie

hummus /xˈummus/ (n)
hummus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie;

humor /ˈxũmɔr/ (n)
humor
  zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości
  chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry

humorystyczny /xˌumɔrɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
humorístico
  dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy

huragan /xuˈraɡãn/ (n)
huracán, vendaval
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;

hurtowy /xurtˈɔvɨ/ (adj)
al por mayor
  (handel, handlowy) kupowany i sprzedawany na dużą skalę, po niższej cenie niż w handlu detalicznym

hurysa /xurˈɨsa/ (n)
hurí
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: jedna z wiecznie młodych i pięknych dziewic będących dla muzułmanina nagrodą w raju za przykładne życie;

husycki /xuˈsɨʦ̑ʲci/ (adj)
husita
  związany z husytami lub husytyzmem

hutnictwo /xutɲˈitstfɔ/ (n)
siderurgia
  dział przemysłu zajmujący się wytwarzaniem metali i ich stopów, szkła, jak również ich przeróbką plastyczną;

hutnik /ˈxutʲɲik/ (n)
metalurgista, metalúrgico, obrero metalúrgico
  (zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik huty metalu pracujący przy piecu

huzar /xˈuzar/ (n)
húsar
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz jazdy lekkiej;

huśtawka /xuɕˈtafka/ (n)
columpio, balancín
  przyrząd do bujania dzieci;

huśtawka cen /xuɕtˈafka tsˈɛn/ (n)
sube y baja de precios
  (ekonomia, ekonomiczny) częste i nagłe, niespodziewane zmiany cen

huśtać /ˈxuɕtaʨ̑/ (v)
balancear, columpiar, mecer
  wprawiać w ruch wahadłowy
balancearse, mecerse
  być wprawionym w ruch wahadłowy
balancearse, columpiarse
  wprawiać w ruch wahadłowy samego siebie

hybryda /xɨ.ˈbrɨ.da/ (n)
híbrido
  (biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę powstałe ze skrzyżowania osobników należących do dwóch różnych odmian, ras lub gatunków;
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz złożony z elementów pochodzących z dwóch różnych języków;
  (książkowy) coś, co składa się z różnych elementów, często niepasujących do siebie
  (fotografia) aparat kompaktowy z wymienną optyką, dawniej także kompakt z dużym zoomem i bardziej zaawansowanymi funkcjami
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) samochód hybrydowy
  w heraldyce fantastyczne zwierzę, będące połączeniem cech zwierząt realnie istniejących;

hycel /ˈxɨʦ̑ɛl/ (n)
lacero, perrero
  (potocznie, potoczny) osoba zajmująca się wyłapywaniem bezpańskich psów
bribón, canalla, granuja
  (przenośnie, przenośnia) osoba niegodziwa, bezwartościowa

hydrant /ˈxɨdrãnt/ (n)
boca de riego, hidrante, boca de incendios
  urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych;

hydraulik /xɨˈdrawlʲik/ (n)
fontanero
  robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania

hydraulika /xɨdrˈawlikˌa/ (n)
hidráulica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się rzeczywistymi układami, w których zachodzi przepływ cieczy i energii;

hydrobiologia /ˌxɨdrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
hidrobiología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się organizmami wodnymi;

hydrochinon /xˌɨdrɔçˈinɔn/ (n)
hidroquinona
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy fenoli, łagodny środek redukujący;

hydrodynamiczny /xˌɨdrɔdˌɨnamˈitʃnɨ/ (adj)
hidrodinámico
  związany z hydrodynamiką, dotyczący hydrodynamiki

hydrofon /xɨˈdrɔfɔ̃n/ (n)
hidrófono
  (technologia, technika, techniczny) mikrofon służący do odbierania dźwięków rozchodzących się w wodzie lub innych cieczach;

hydrografia /ˌxɨdrɔˈɡrafʲja/ (n)
hidrografía
  (geografia, geograficzny) nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego

hydrograficzny /ˌxɨdrɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
hidrográfico
  związany z hydrografią, dotyczący hydrografii

hydrologia /ˌxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
hidrología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;

hydromasaż /ˌxɨdrɔ̃ˈmasaʃ/ (n)
hidromasaje
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg wykonywany za pomocą hydromasażu (1.1)
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie wykorzystujące wodę do masowania ciała

hydroplan /xɨˈdrɔplãn/ (n)
hidroavión, hidroplano
  samolot, który może lądować na wodzie i startować z niej;

hydrostatyczny /xˌɨdrɔstatˈɨtʃnɨ/ (adj)
hidrostático
  (fizyka, fizyczny) związany z hydrostatyką, dotyczący hydrostatyki

hydrostatyka /ˌxɨdrɔˈstatɨka/ (n)
hidrostática
  nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności;

hymn /xɨ̃mn/ (n)
himno
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;

i /i/ (conjunction)
y, e
  …łączący słowa i zdania równorzędne

i król na dziurawym tronie siaduje, gdy dobrze obiaduje /i‿ˈkrul ˌna‿ʥ̑uˈravɨ̃m ˈtrɔ̃ɲɛ ɕaˈdujɛ ˈɡdɨ ˈdɔbʒɛ ˌɔbʲjaˈdujɛ/ (proverb)
caga el rey, caga el papa; sin cagar, nadie se escapa
  kondycja ludzka zrównuje wszystkich ludzi bez względu na ich stan

i tak dalej /i tˈaɡ dˈalɛj/ (adv)
etcétera
  wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia

i w Paryżu nie zrobią z owsa ryżu /ˌi‿f‿paˈrɨʒu ɲɛ‿ˈzrɔbʲjɔ̃w̃ ˈz‿ɔfsa ˈrɨʒu/ (proverb)
aunque la mona se vista de seda, mona se queda
  pewne rzeczy są niemożliwe do zrobienia

iberoamerykański /ˌibɛrɔãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
iberoamericano
  odnoszący się do krajów Ameryki, w których językiem oficjalnym jest hiszpański lub portugalski

iberyjski /ˌibɛrˈɨjski/ (adj)
ibérico
  (geografia, geograficzny) związany z Iberią, krainą w zachodniej Europie, oddzielonej od niej Pirenejami lub z mieszkańcami tej krainy - Iberami (Iberyjczykami), pochodzący z niej lub wykonywany na sposób taki jak w Iberii
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Iberią na Kaukazie

ibis /ˈibʲis/ (n)
ibis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;

ich /ix/ (pronoun)
su
  3. (osoba) lm

ichtio- /ˈixtʲjɔ/
ictio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rybami

ichtiolog /ixtjˈɔlɔk/ (n)
ictiólogo
  (biologia, biologiczny) uczony – specjalista badający ryby

ichtiologia /ˌixtʲjɔˈlɔɟja/ (n)
ictiología
  (zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;

ichtiologiczny /ˌixtʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ictiológico
  (zoologia, zoologiczny) związany z ichtiologią, dotyczący ichtiologii

idarubicyna /ˌidarubʲiˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
idarubicina
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny, syntetyczny lek stosowany w leczeniu białaczki;

idea /iˈdɛa/ (n)
idea
  myśl przewodnia;
  pomysł

idealista /ˌidɛaˈlʲista/ (n)
idealista
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik idealizmu
  osoba kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami

idealistka /ˌidɛaˈlʲistka/ (n)
idealista
  (filozofia, filozoficzny) zwolenniczka idealizmu
  kobieta kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami

idealistyczny /ˌidɛˌalistˈɨtʃnɨ/ (adj)
idealista
  gorliwie służący wzniosłej idei

ideał /idˈɛaw/ (n)
ideal
  doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień

identycznie /ˌidɛntˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
idénticamente
  w sposób identyczny, tak samo, kropka w kropkę

identyczny /ˌidɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
idéntico
  dokładnie taki sam

identyfikacja /ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
identificación
  (książkowy) stwierdzenie czyjejś tożsamości, ustalenie jednakowości czegoś w porównaniu z czymś
identificación, afinidad
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) utożsamianie się osoby bądź grupy z wartościami i stylem innej osoby lub grupy
identificación, solidaridad
  (psychologia, psychologiczny) utożsamianie się z kimś, współodczuwanie; przeżywanie przez kogoś czegoś bezpośrednio jego niedotyczącego tak, jak ktoś inny, kogo to dotyczy naprawdę

identyfikacyjny /ˌidɛ̃ntɨfʲikaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
identificador, identificativo
  związany z identyfikacją, służący do identyfikacji

ideogram /ˌidɛˈɔɡrãm/ (n)
ideograma
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;

ideolog /ˌidɛˈɔlɔk/ (n)
ideólogo
  twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii

ideologia /ˌidɛɔˈlɔɟja/ (n)
ideología
  system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego

ideologiczny /ˌidɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ideológico
  związany z ideologią, mający cechy ideologii

ideowy /ˌidɛˈɔvɨ/ (adj)
ideológico
  związany z pewną ideą, ideologią

idiolekt /iˈdʲjɔlɛkt/ (n)
idiolecto
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór indywidualnych cech mowy danego rozmówcy;

idiom /ˈidʲjɔ̃m/ (n)
idiotismo, locución idiomática
  wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni;

idiopatyczny /ˌidjɔpatˈɨtʃnɨ/ (adj)
idiopático
  (medycyna, medyczny) powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże;

idiosynkrazja /ˌidjɔsɨŋkrˈazja/ (n)
idiosincrasia
  (psychologia, psychologiczny) czyjś indywidualny sposób spostrzegania, doświadczania i reakcji na pewną zwyczajną sytuację

idol /ˈidɔl/ (n)
ídolo
  osoba, którą się podziwia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bóstwa

idy /ˈidɨ/ (n)
idus
  (historia, historyczny, historycznie) w kalendarzu rzymskim trzynasty, a w marcu, maju, lipcu i październiku piętnasty dzień miesiąca;

igloo /ˈiɡlu/ /ˈiɡlɔ/ (n)
iglú
  kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu;

ignorancja /ˌiɡnɔˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
ignorancia
  brak wiedzy na jakiś ważny temat

ignorować /ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
ignorar, desatender, desdeñar
  pomijać, nie zwracać uwagi

igrać z ogniem /ˈiɡraʥ̑ ˈz‿ɔɟɲɛ̃m/ (idiom)
jugar con fuego
  niebezpiecznie, nadmiernie ryzykować

igrzyska olimpijskie /iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ/ (n)
Juegos Olímpicos
  (sport, sportowy) najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach;

iguana /ˌiɡuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
iguana
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka należąca do legwanów;

igła /ˈiɡwa/ (n)
aguja
  (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;
  (technologia, technika, techniczny) element wytwarzający drgania podczas przesuwania się w rowku płyty gramofonowej
  (medycyna, medyczny) podłużny metalowy pręcik pusty w środku wbijany w ciało w czasie wykonywania zastrzyku;
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) liść roślin iglastych

ikonograficzny /ˌikɔnˌɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
iconográfico
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z ikonografią (nauką)

ikosaedr /ˌikɔˈsaɛtr̥/ (n)
icosaedro
  (geometria) dwudziestościan foremny

ikra /ˈikra/ (n)
huevas
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb

ile /ˈilɛ/ (interrogativePronoun)
cuánto
  używany do pytania o wielkość
  używany do pytania o liczność elementów w zbiorze

ile /ˈilɛ/ (pronoun)
cuánto
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze

ileostomia /ˌilɛɔstˈɔmja/ (n)
ileostomía
  (medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie cienkim;

iloczas /iˈlɔʧ̑as/ (n)
cantidad
  czas wymawiania samogłosek, pozwalający wyróżnić samogłoski długie i krótkie;

iloczyn /iˈlɔʧ̑ɨ̃n/ (n)
producto
  (matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego

iloraz /iˈlɔras/ (n)
cociente
  (matematyka, matematyczny) wynik dzielenia

ilościowy /ˌilɔɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
cuantitativo
  dotyczący ilości

ilość /ˈilɔɕʨ̑/ (n)
cantidad
  liczba określająca objętość lub masę;

ilustrator /ˌiluˈstratɔr/ (n)
ilustrador
  osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami

ilustrować /ˌilustrˈɔvatɕ/ (v)
ilustrar
  opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem
  (przenośnie, przenośnia) uzupełniać, unaoczniać coś przykładem, dodatkowym komentarzem lub dokumentacją

imago /ĩˈmaɡɔ/ (n)
imago
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad dorosły, ostateczna postać owada;
  (psychologia, psychologiczny) idealny obraz określonej osoby wytworzony we wczesnym dzieciństwie, projektowany później na inne osoby z otoczenia

imam /ˈĩmãm/ (n)
imán
  uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;

imbir /ˈĩmbʲir/ (n)
jengibre
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich, Zingiber Boehm., pochodzących z Azji i Australii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku

imieniny /ˌĩmʲjɛ̇̃ˈɲĩnɨ/ (n)
onomástica
  dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu

imienniczka /ˌĩmʲjɛ̇̃ɲˈːiʧ̑ka/ (n)
tocaya
  kobieta lub dziewczyna mająca takie samo imię lub nazwisko, jak inna osoba

imiennik /ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik/ (n)
tocayo
  ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba

imiesłów /ĩˈmʲjɛswuf/ (n)
participio
  (gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

imiesłów przymiotnikowy czynny /ĩˈmʲjɛswuf ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ ˈʧ̑ɨ̃nːɨ/ (n)
participio activo
  (gramatyka) imiesłów, który określa podmiot zdania jako wykonawcę innej czynności, równoczesnej z czynnością orzeczenia zdania

imigracja /ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
inmigración
  napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim
  ogół cudzoziemców przybyłych do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrant /ĩˈmʲiɡrãnt/ (n)
inmigrante
  osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imię /ˈĩmʲjɛ/ (n)
nombre
  imię (1.1) i nazwisko
  (przestarzałe, przestarzały) rzeczownik (imię rzeczowne), przymiotnik (imię przymiotne), liczebnik (imię liczbowe), zaimek lub imiesłów;
nombre, nombre de pila
  indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.); (potocznie, potoczny) również nazwa zwierzęcia, rośliny itp.;

immatrykulacja /ˌĩmːatrɨkuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
matriculación
  (edukacja, edukacyjny) (studencki) wpisanie kogoś w poczet studentów uczelni wyższej
acto solemne de bienvenida a estudiante de nuevo ingreso
  uroczystość przyjęcia studentów na pierwszy rok studiów

immunitet /ˌĩmːũˈɲitɛt/ (n)
inmunidad
  przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom

immunologia /ˌimmunɔlˈɔɡja/ (n)
inmunología
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

immunoterapia /ˌimmunˌɔtɛrˈapja/ (n)
inmunoterapia
  (medycyna, medyczny) leczenie mające na celu podniesienie lub osłabienie naturalnej odporności organizmu;

impanacja /ˌimpanˈatsja/ (n)
impanación
  (teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) teoria o obecności Ciała Chrystusa w chlebie i winie po konsekracji;

impeachment /ˌimpɛˈaxmɛnt/ (n)
procedimiento de destitución, proceso de destitución
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe;

imperatorski /ˌimpɛratˈɔrski/ (adj)
imperial
  (historia, historyczny, historycznie) związany z imperatorem, dotyczący imperatora (np. imperatora Rosji)

imperialista /ˌĩmpɛrʲjaˈlʲista/ (n)
imperialista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik imperializmu

imperialny /ˌimpɛrjˈalnɨ/ (adj)
imperial
  dotyczący imperium, charakterystyczny dla imperium

imperium /ĩmˈpɛrʲjũm/ (n)
imperio
  wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje

impertynent /ˌĩmpɛrˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
impertinente
  osoba zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie lub bezczelnie

implant /ˈĩmplãnt/ (n)
implante
  ciało obce wszczepiane do organizmu w celu odtworzenia naturalnej funkcji lub estetyki uszkodzonego organu;

implementacja /ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
implementación
  (publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie;

imponderabilia /ˌĩmpɔ̃ndɛraˈbʲilʲja/ (n)
imponderable
  coś, czego nie da się zmierzyć (np. uczucie), ale co ma istotny wpływ na sytuację oraz przebieg wydarzeń

imponować /ˌĩmpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
impresionar, maravillar
  wzbudzać w kimś uznanie, podziw

imponujący /ˌimpɔnujˈɔntsɨ/ (adj)
imponente
  wzbudzający uznanie i zachwyt

import /ˈĩmpɔrt/ (n)
importación
  (handel, handlowy) (ekonomia, ekonomiczny) przywóz towarów, usług lub kapitału z zagranicy w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym;
  zaimportowane towary

importować /ˌimpɔrtˈɔvatɕ/ (v)
importar
  (handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów

impotencja /ˌĩmpɔˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
impotencia
  (medycyna, medyczny) niezdolność mężczyzny do odbycia stosunku płciowego;

impotent /ĩmˈpɔtɛ̃nt/ (n)
impotente
  ktoś cierpiący na impotencję
  ktoś niezdolny do działania

impresjonistka /ˌimprɛsjɔɲˈistka/ (n)
impresionista
  (sztuka) (literacko) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedstawicielka impresjonizmu, kobieta tworząca w duchu impresjonizmu, tj. utrwalająca w swoich utworach własne, subiektywne oraz często ulotne wrażenia

impresjonizm /ˌimprɛsjˈɔɲizm/ (n)
impresionismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;

impreza /ĩmˈprɛza/ (n)
fiesta
  (potocznie, potoczny) zabawa, przyjęcie

improwizować /ˌimprɔvizˈɔvatɕ/ (v)
improvisar
  prezentować, wykonywać coś bez przygotowania

impulsywny /ˌĩmpulˈsɨvnɨ/ (adj)
impulsivo
  taki, który szybko i wyraziście reaguje na bodźce; taki, który jest porywczy

inauguracja /ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja/ (n)
inauguración, apertura, comienzo
  (podniośle) uroczyste rozpoczęcie

ind /ĩnt/ (n)
indio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;

indagować /ˌĩndaˈɡɔvaʨ̑/ (v)
indagar
  (książkowy) przeprowadzać indagację, wypytywać kogoś o coś, dopytywać się, badać, zasypywać pytaniami

indemnizacja /ˌindɛmɲizˈatsja/ (n)
indemnización
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odszkodowanie

independentyzm /ˌindɛpɛndˈɛntɨzm/ (n)
independentismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) idea polityczna lub kierunek w ruchu społecznym, który dąży do uzyskania niepodległości przez dany region

indeterminizm /ˌindɛtɛrmˈiɲizm/ (n)
indeterminismo
  (filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków;

indiański /ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
indio, indígena
  związany z Indianami, dotyczący Indian

indoeuropejski /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
indoeuropeo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację

indoktrynacja /ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
adoctrinamiento, indoctrinación
  natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;

indoktrynować /ˌindɔktrɨnˈɔvatɕ/ (v)
adoctrinar, doctrinar, indoctrinar
  (książkowy) wpajać w sposób nachalny, manipulatorski i systematyczny jakąś doktrynę, ideologię, religię

indolog /indˈɔlɔk/ (n)
indólogo
  specjalista zajmujący się się indologią

indologia /ˌindɔlˈɔɡja/ (n)
indología
  (edukacja, edukacyjny) nauka o językach i kulturze Indii

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
indonesio
  odnoszący się do państwa Indonezja

indukcja /indˈuktsja/ (n)
inducción
  etap wprowadzający w danym procesie

industrializacja /ˌindustrjˌalizˈatsja/ (n)
industrialización
  uprzemysłowienie

industrialny /ˌindustrjˈalnɨ/ (adj)
industrial
  związany z industrializacją, dotyczący industrializacji

indyczę /ĩnˈdɨʧ̑ɛ/ (n)
pavipollo
  (zoologia, zoologiczny) pisklę indyka

indyferentyzm /ˌĩndɨfɛˈrɛ̃ntɨsm̥/ (n)
indiferentismo
  postawa intelektualna charakteryzująca się obojętnością wobec kwestii religijnych, społecznych, moralnych itp.

indygokarmin /ˌĩndɨɡɔˈkarmʲĩn/ (n)
carmín de índigo
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, sulfonowa pochodna indyga, niebieski barwnik syntetyczny, stosowany w medycynie, przemyśle barwników i jako odczynnik chemiczny;

indyjski /ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
indio
  związany z Indiami, dotyczący Indii

indyk /ˈĩndɨk/ (n)
pavo, guajolote
  (ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;

indywidualizm /ˌindɨvˌiduˈalizm/ (n)
individualismo
  poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów

indywiduum /ˌindɨvidˈuum/ (n)
individuo, tipo
  osoba bliżej nieznana, zwykle podejrzana lub niepewna
individuo
  poszczególny, pojedynczy człowiek

inercja /ĩˈnɛrʦ̑ʲja/ (n)
inercia, pereza
  bierność, bezwładność, niezdarność, niezgrabność, próżniactwo, lenistwo; bierne poddawanie się, niechęć do czynu

infekcja /ĩnˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
infección
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;

infiks /ˈĩnfʲiks/ (n)
infijo, interfijo
  (gramatyka) cząstka słowotwórcza występująca w rdzeniu, wrostek;

infiltracja /ˌĩnfʲilˈtraʦ̑ʲja/ (n)
infiltración
  przesączanie się, przenikanie cieczy lub gazu przez kanaliki i pory jakiegoś ciała stałego

infinitezymalny /ˌĩnfʲĩɲitɛzɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
infinitesimal
  nieskończenie mały

inflacja /ĩnˈflaʦ̑ʲja/ (n)
inflación
  (ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;

infografika /ˌinfɔɡrˈafikˌa/ (n)
infografía
  (edukacja, edukacyjny) (poligrafia) ilustracja z niewielką ilością tekstu wyjaśniająca jakieś zagadnienie

informacja /ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
información
  poinformowanie o czymś, zakomunikowanie
  (informatyka, informatyczny) dane przesyłane bądź przetwarzane
  miejsce, w którym udziela się wiadomości z określonej dziedziny

informacyjny /ˌĩnfɔrmaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
de información, informativo
  dostarczający wiadomości lub innych informacji

informatyk /ˌĩnfɔrˈmatɨk/ (n)
informático
  człowiek zajmujący się zawodowo informatyką

informatyka /ˌĩnfɔrˈmatɨka/ (n)
informática, computación
  nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;

informować /ˌĩnfɔrˈmɔvaʨ̑/ (v)
informar
  przekazywać wiadomość i objaśniać

infradźwięk /infrˈadʑvʲɛŋk/ (n)
infrasonido
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt niskiej by być słyszalną dla człowieka (zależnie od definicji poniżej 16 albo 20 Hz);

infrastruktura /ˌĩnfrastrukˈtura/ (n)
infraestructura
  podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;

inguski /iŋɡˈuski/ (adj)
ingusetio
  związany z Inguszami, dotyczący Inguszów

inhibitor /ˌĩnxʲiˈbʲitɔr/ (n)
inhibidor
  (chemia, chemiczny) substancja zwalniająca lub hamująca reakcję chemiczną;

inicjacja /ˌĩɲiˈʦ̑ʲjaʦ̑ʲja/ (n)
iniciación
  ceremonia przyjęcia nowego członka
  rozpoczęcie czynności, procesu działania
  wtajemniczenie w coś, zaznajomienie się z czymś nowym, zapoznanie się

inicjalizować /ˌĩɲiʦ̑ʲjalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
inicializar
  nadawać czemuś stan początkowy; rozpoczynać coś

inicjatywa /ˌiɲitsjatˈɨva/ (n)
iniciativa, proposición
  propozycja zrealizowania określonych działań
iniciativa
  skłonność do samodzielnego inicjowania działań

iniekcja /iɲʲˈɛktsja/ (n)
inyección
  (medycyna, medyczny) zastrzyk

inkaski /ĩŋˈkasʲci/ (adj)
incaico
  związany z Inkami, dotyczący Inków, ich kultury, sztuki

inklinacja /ˌiŋklinˈatsja/ (n)
inclinación
  (fizyka, fizyczny) nachylenie, kąt nachylenia

inkub /ˈĩŋkup/ (n)
íncubo
  (etnografia, etnograficzny) demon, który pod postacią mężczyzny obcuje z kobietą podczas snu

inkubator /ˌĩŋkuˈbatɔr/ (n)
incubadora
  (medycyna, medyczny) urządzenie do podtrzymywania procesów życiowych wcześniaków w ściśle kontrolowanych warunkach;
  (zootechnika, zootechniczny) urządzenie do sztucznego wylęgu piskląt

inkunabuł /ˌĩŋkũˈnabuw/ (n)
incunable
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);

inkwizycja /ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
Inquisición
  (historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku;

innowacja /ˌinnɔvˈatsja/ (n)
innovación
  proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś

innowacyjny /ˌinnɔvatsˈɨjnɨ/ (adj)
innovador
  dający nową jakość; wprowadzający coś zupełnie nowego

innowierca /ˌĩnːɔˈvʲjɛrʦ̑a/ (n)
creyente
  człowiek wyznający religię inną niż osoba mówiąca lub inną niż dominująca w jakimś środowisku

innymi słowy /ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ/
en otras palabras, decir de otro forma
  inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach

inochód /ĩˈnɔxut/ (n)
ambladura, paso de ambladura
  (zoologia, zoologiczny) sposób poruszania się niektórych zwierząt czworonożnych (kopytnych i psowatych), polegający na stawianiu jednocześnie raz obu kończyn prawych, raz lewych;

inozytol /ˌinɔzˈɨtɔl/ (n)
inositol
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

insektarium /ˌinsɛktˈarjum/ (n)
insectario
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wiwarium przeznaczone do hodowli owadów lub stawonogów;

inseminacja /ˌĩw̃sɛ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
inseminación artificial
  (zootechnika, zootechniczny) sztuczne zapłodnienie poprzez wprowadzenie do dróg rodnych samicy nasienia pobranego od samca;

inspiracja /ˌĩw̃spʲiˈraʦ̑ʲja/ (n)
inspiración, estro
  natchnienie, twórczy zapał, wena

inspirować /ˌinspirˈɔvatɕ/ (v)
inspirar
  dostarczać natchnienia

instalacja /ˌĩw̃staˈlaʦ̑ʲja/ (n)
instalación, montaje
  (technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów
instalación
  (technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość

instalator /ˌinstalˈatɔr/ (n)
instalador
  (technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy instalujący oprogramowanie i przygotowywujący go do użytkowania

instalować /ˌĩw̃staˈlɔvaʨ̑/ (v)
instalar
  (informatyka, informatyczny) umieszczać program komputerowy na komputerze tak, aby poprawnie działał
  montować jakieś urządzenie do pracy w danym miejscu lub warunkach
instalarse
  (potocznie, potoczny) wprowadzać się do nowego mieszkania, pokoju itp., urządzać się

instancja /instˈantsja/ (n)
instancia
  (administracja) dany stopień organizacyjny w układzie podległych sobie instytucji

instrument /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/ (n)
instrumento
  (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy;
  (przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu

instrument muzyczny /instrˈumɛnt muzˈɨtʃnɨ/ (n)
instrumento musical, instrumento
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;

instrumentalista /ˌĩw̃strũmɛ̃ntaˈlʲista/ (n)
instrumentista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, grający na instrumencie

instruować /ˌĩw̃struˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
instruir
  wydawać instrukcje, pouczać

instynkt /ˈĩw̃stɨ̃ŋkt/ (n)
instinto
  wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji

instynktownie /ˌinstɨŋktˈɔvɲʲɛ/ (adv)
instintivamente
  w sposób instynktowny

instytucja /ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
institución
  zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw

insulina /ˌĩw̃suˈlʲĩna/ (n)
insulina
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę;

insynuacja /ˌinsɨnuˈatsja/ (n)
insinuación
  osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli, często nie wprost, a z użyciem aluzji

integracja /ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
integración
  połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)

integralny /ˌĩntɛˈɡralnɨ/ (adj)
indisociable, inseparable
  nierozerwalnie związany z czymś

intelekt /ĩnˈtɛlɛkt/ (n)
intelecto
  zdolność człowieka do myślenia, zdobywania wiedzy, wyciągania logicznych wniosków, korzystania z posiadanej wiedzy i doświadczenia

intelektualizacja /ˌintɛlˌɛktuˌalizˈatsja/ (n)
intelectualización
  (psychologia, psychologiczny) jeden z mechanizmów obronnych polegający na uciekaniu od rzeczywistych przykrych zdarzeń do przestrzeni abstrakcyjnej, dzięki czemu następuje ich odrealnienie
  nabieranie lub nadawanie czemuś cech intelektualnych

inteligencja /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intelectualidad, inteligencia
  (przenośnie, przenośnia) ogół ludzi wykształconych i wykonujących zawodowo pracę umysłową;
inteligencia
  sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;

inteligentny /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/ (adj)
inteligente, listo
  odznaczający się inteligencją

intencja /ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intención, intento
  chęć, zamiar

intencjonalny /ˌĩntɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
intencional
  stanowiący intencję, mający coś na celu

intensyfikacja /ˌĩntɛ̃w̃sɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
intensificación
  sprawianie, że coś jest intensywniejsze, silniejsze; nasilenie czegoś

intensywność /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɔɕʨ̑/ (n)
intensidad
  stopień nasycenia czegoś; natężenie

intensywny /ˌĩntɛ̃w̃ˈsɨvnɨ/ (adj)
intensivo
  natężony, mocny, nasycony
  o dużej dynamice, wzmożonej aktywności

interakcja /ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja/ (n)
interacción
  wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń

interaktywny /ˌĩntɛrakˈtɨvnɨ/ (adj)
interactivo
  (książkowy) o sprzęcie, programie komputerowym: wymagający czynnego udziału człowieka, reagujący na akcje użytkownika, umożliwiający jego wpływ na przebieg wydarzeń, formę dzieła

intercyza /ˌĩntɛrˈʦ̑ɨza/ (n)
capitulaciones matrimoniales, capitulaciones
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kontrakt przedmałżeński/przedślubny, umowa między narzeczonymi lub małżonkami o zachowaniu odrębnych majątków, rezygnacji ze wspólnoty majątkowej

interesować /ˌĩntɛrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
interesar
  wzbudzać zainteresowanie, ciekawić

interesujący /ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
interesante
  ciekawy, zajmujący

interfejs /ĩnˈtɛrfɛjs/ (n)
interfaz
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw poleceń rozpoznawanych przez automat
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw suwaków, pokręteł i przycisków, umieszczonych na tablicy rozdzielczej przyrządu
  (technologia, technika, techniczny) sposób połączenia różnych urządzeń lub modułów programowych, umożliwiający przeniesienie energii lub informacji;

interfejs użytkownika /ĩnˈtɛrfɛjs ˌuʒɨtkɔvʲˈɲika/ (n)
interfaz de usuario
  (informatyka, informatyczny) część oprogramowania odpowiadająca za interakcję między aplikacją i użytkownikiem;

interkom /intˈɛrkɔm/ (n)
citófono, intercomunicador
  system łączności wewnętrznej zwłaszcza pojazdu albo budynku

interlingua /ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva/ (n)
interlingua
  międzynarodowy sztuczny język pomocniczy;

interlinia /ˌĩntɛrˈlʲĩɲja/ (n)
interlínea
  odstęp między wierszami, liniami;

interlokutor /ˌĩntɛrlɔˈkutɔr/ (n)
interlocutor
  (książkowy) osoba prowadząca z kimś rozmowę

interlokutorka /ˌĩntɛrlɔkuˈtɔrka/ (n)
interlocutora
  kobieta lub dziewczyna prowadząca z kimś rozmowę

internacjonalizm /ˌintɛrnˌatsjɔnˈalizm/ (n)
internacionalismo
  współpraca, solidarność międzynarodowa

internauta /ˌĩntɛrˈnawta/ (n)
internauta
  użytkownik Internetu

internować /ˌĩntɛrˈnɔvaʨ̑/ (v)
internar
  osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego
internar, recluir
  pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie

interpolacja /ˌĩntɛrpɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
interpolación
  (matematyka, matematyczny) przybliżanie funkcji za pomocą innej funkcji, zwykle wielomianu, tak aby były sobie równe w zadanych punktach;

interpretacja /ˌĩntɛrprɛˈtaʦ̑ʲja/ (n)
interpretación
  wykładnia, wyjaśnienie, tłumaczenie;

interpretacyjny /ˌintɛrprˌɛtatsˈɨjnɨ/ (adj)
interpretativo
  dotyczący interpretacji

interpunkcja /ˌĩntɛrˈpũŋkʦ̑ʲja/ (n)
puntuación
  (językoznawstwo, językoznawczy) użycie znaków przestankowych w piśmie;

interrogacja /ˌĩntɛrːɔˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
indagación, interrogatorio
  (przestarzałe, przestarzały) zadawanie komuś pytań, wypytywanie lub dopytywanie się
interrogatorio
  (przestarzałe, przestarzały) zadawanie pytań podczas przesłuchania w śledztwie
interrogación
  figura retoryczna polegająca na zadaniu pytania zamiast podania twierdzenia

interseksualizm /ˌĩntɛrsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
intersexualidad
  (anatomia, anatomiczny) posiadanie cielesnych cech obu płci

interwencja /ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intervención
  wejście pomiędzy, mieszać się do czegoś aby osiągnąć zamierzony cel

interwencjonizm /ˌĩntɛrvɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
intervencionismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) polityka interwencji w sprawy ekonomiczne własnego państwa

interweniować /ˌĩntɛrvɛ̃ˈɲɔvaʨ̑/ (v)
intervenir, mediar
  mieszać się w sprawy kogoś innego lub innego kraju, w celu uzyskania określonego efektu

intifada /ˌĩntʲiˈfada/ (n)
intifada
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) arabskie określenie buntu, rebelii, powstania;

intonacja /ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
entonación
  (językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań;

intonować /ˌĩntɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
entonar
  (językoznawstwo, językoznawczy) mówić, odpowiednio akcentując i modulując głos

intrata /ĩnˈtrata/ (n)
beneficio, provecho, rédito
  (dawniej, dawny) dochód, zysk

introdukcja /ˌĩntrɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
introducción
  wstęp, przedstawienie czegoś, początek

intronizacja /ˌintrɔɲizˈatsja/ (n)
entronización
  wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego

introspekcja /ˌĩntrɔˈspɛkʦ̑ʲja/ (n)
introspección
  (psychologia, psychologiczny) analiza własnych procesów psychicznych

introwertyk /ˌintrɔvˈɛrtɨk/ (n)
introvertido
  (psychologia, psychologiczny) człowiek skupiony na swoich uczuciach, myślach i sprawach, nakierowany na swoje własne wnętrze

intruz /ˈintrus/ (n)
intruso
  człowiek niemile widziany w danym miejscu

intryga /ĩnˈtrɨɡa/ (n)
intriga
  chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu

intrygancki /ˌintrɨɡˈantski/ (adj)
intrigante
  związany z osobą lub cechami intryganta; dotyczący intryganta lub właściwy intrygantowi; polegający na intrygach

intrygant /intrˈɨɡant/ (n)
intrigante
  człowiek czyniący intrygi, działający podstępnie przeciwko komuś

intrygować /ˌintrɨɡˈɔvatɕ/ (v)
intrigar
  robić intrygi, knuć spiski

intuicyjny /ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
intuitivo
  wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji
  związany z intuicją

inulina /ˌinulˈina/ (n)
inulina
  (biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek;

inwalida /ˌĩnvaˈlʲida/ (n)
inválido, mutilado
  osoba, która jest pozbawiona możliwości pracy (całkowicie lub połowicznie) ze względu na kalectwo, utratę zdrowia

inwalidztwo /ˌinvalˈitstfɔ/ (n)
invalidez
  brak pełnej sprawności fizycznej lub intelektualnej u danej osoby spowodowany chorobą, urazem lub wadą wrodzoną

inwazja /ĩnˈvazʲja/ (n)
invasión
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najazd lub wtargnięcie zbrojne na czyjeś terytorium;
  (biologia, biologiczny) gwałtowne rozprzestrzenienie się nowego gatunku na terytorium zajmowane dotąd przez reprezentantów rodzimych populacji;

inwazyjny /ˌinvazˈɨjnɨ/ (adj)
invasivo
  (medycyna, medyczny) dotyczący badania lub zabiegu wiążącego się z ingerencją w organizm
  (ekologia, ekologiczny) dotyczący zasiedlania przez gatunki obce określonemu środowisku

inwentaryzacja /ˌĩnvɛ̃ntarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
inventario
  spisywanie inwentarza

inwentaryzować /ˌinvɛntˌarɨzˈɔvatɕ/ (v)
inventariar
  ujmować coś w inwentarz, spis rzeczowy i ilościowy

inwersja /invˈɛrsja/ (n)
inversión
  odwrócenie naturalnej lub zwyczajnej kolejności w czymś

inwestor /ĩnˈvɛstɔr/ (n)
inversor, inversionista
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji

inwestycja /ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja/ (n)
inversión
  (ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;

inżynier /ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/ (n)
ingeniero
  człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;

inżynieria /ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja/ (n)
ingeniería
  nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi

ipsylon /ipˈsɨlɔ̃n/ /ipˈsʲilɔ̃n/ (n)
ípsilon
  nazwa dwudziestej litery alfabetu greckiego, υ;

iracki /iˈraʦ̑ʲci/ (adj)
iraquí
  odnoszący się do państwa Irak

irański /iˈrãj̃sʲci/ (adj)
iraní
  odnoszący się do państwa Iran

irga /ˈirɡa/ (n)
cotoneaster
  (botanika, botaniczny) Cotoneaster, rodzaj roślin z rodziny różowatych;

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
irlandés
  odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
irlandés
  język celtycki używany przez Irlandczyków;

ironia /iˈrɔ̃ɲja/ (n)
ironía
  zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;

ironicznie /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
irónicamente
  używając ironii; pozornie szczerze/prawdziwie

ironiczny /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
irónico
  zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego

ironista /ˌirɔ̃ˈɲista/ (n)
ironista
  ktoś, kto często zachowuje się ironicznie

ironizować /ˌirɔ̃ɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
ironizar
  mówić o czymś w sposób ironiczny / z ironią

irracjonalność /ˌiratsjɔnˈalnɔɕtɕ/ (n)
irracionalidad
  cecha tego, co jest irracjonalne

irracjonalny /ˌirːaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
irracional
  sprzeczny z rozumem, rozsądkiem

iryd /ˈirɨt/ (n)
iridio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77

iryzacja /ˌirɨzˈatsja/ (n)
iridiscencia
  zjawisko optyczne polegające na powstawaniu tęczowych barw;

iskra /ˈiskra/ (n)
centella
  (przenośnie, przenośnia) człowiek ruchliwy, szybki, zwinny
chispa
  rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości

islam /ˈislãm/ (n)
islam, islamismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;

islamista /ˌislãˈmʲista/ (n)
islamista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik islamizmu

islamistka /ˌislãˈmʲistka/ (n)
islamista
  forma żeńska od: islamista

islamistyczny /ˌislãmʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
islamista
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dotyczący islamistyki

islamizacja /ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
islamización
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu

islamizm /isˈlãmʲism̥/ (n)
islamismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;

islamizować /ˌislãmʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
islamizar
  wprowadzać islam, poddawać coś pod wpływy islamu

islamofaszyzm /ˌislãmɔˈfaʃɨsm̥/ (n)
fascismo islamista, islamofascismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) radykalna postać islamu o wielu cechach wspólnych z faszyzmem

islamofobia /ˌislãmɔˈfɔbʲja/ (n)
islamofobia
  uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
islandés
  odnoszący się do Islandii lub Islandczyków

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
islandés
  język urzędowy Islandii;

istnienie /iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
existencia
  bycie, trwanie, występowanie, egzystencja
ser
  wyodrębniona całość, istota, byt

istnieć /ˈistʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
existir
  być, występować w rzeczywistości

istota /iˈstɔta/ (n)
ser, criatura
  stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać

istotny /iˈstɔtnɨ/ (adj)
esencial, sustancial
  taki, który jest istotą czegoś; jest charakterystyczny, specyficzny, ważny
real, verdadero
  taki, który jest prawdziwy, rzeczywisty

itacki /itˈatski/ (adj)
itacense
  związany z Itaką, dotyczący Itaki

italianizm /ˌitaˈlʲjä̃ɲism̥/ (n)
italianismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka włoskiego;

iteracja /ˌitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
iteración
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) jednokrotne powtórzenie algorytmu (etap liczenia)
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) metoda obliczania polegająca na wielokrotnym powtarzaniu tego samego algorytmu;

iterb /ˈitɛrp/ (n)
iterbio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;

itr /itr̥/ (n)
itrio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;

iworyjski /ˌivɔˈrɨjsʲci/ (adj)
marfileño, costamarfileño
  odnoszący się do państwa Wybrzeże Kości Słoniowej, wywodzący się z Wybrzeża Kości Słoniowej

izba niższa /ˈizba ˈɲiʃːa/ (n)
cámara baja
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego inicjujący i uchwalający ustawy

izba wyższa /ˈizba ˈvɨʃːa/ (n)
cámara alta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego zatwierdzający ustawy

izo- /ˈizɔ/
iso-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednakowość, równość, np. „izobara”

izobara /ˌizɔˈbara/ (n)
isobara
  (meteorologia, meteorologiczny) krzywa łącząca miejsca o jednakowym ciśnieniu atmosferycznym;

izoglosa /ˌizɔˈɡlɔsa/ (n)
isoglosa
  (językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej

izolacjonista /ˌizɔlaʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
aislacionista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik izolacjonizmu w polityce zagranicznej
  zwolennik izolowania się od innych

izolator /ˌizɔlˈatɔr/ (n)
aislador
  (elektryczność) przedmiot z materiału nie przewodzącego prądu elektrycznego, łączący a zarazem izolujący części urządzenia będące względem siebie pod napięciem
aislante
  materiał izolujący

izomorfizm /ˌizɔ̃ˈmɔrfʲism̥/ (n)
isomorfismo
  (matematyka, matematyczny) odwzorowanie pomiędzy dwiema przestrzeniami matematycznymi, zachowujące wszystkie relacje i funkcje

izotop /iˈzɔtɔp/ (n)
isótopo
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;

izraelski /ˌizraˈɛlsʲci/ (adj)
israelí
  odnoszący się do państwa Izrael

izydoriański /ˌizɨdɔrjˈaɲski/ (adj)
isidoriano
  dotyczący życia i twórczości Izydora z Sewilli, charakterystyczny, typowy dla Izydora z Sewilli lub jego twórczości, taki jak u Izydora z Sewilli

ił /iw/ (n)
limo, légamo
  (geologia, geologiczny) drobnoziarnista skała osadowa zbudowana głównie z minerałów ilastych;

iłołupek /ˌiwɔwˈupɛk/ (n)
esquisto arcilloso, pizarra arcillosa
  (geologia, geologiczny) zwięzła osadowa skała ilasta wykazująca łupkowatość;

iść /iɕʨ̑/ (v)
ir
  poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem

iść do Abrahama na piwo /ˈiʑdʑ dɔː ˌabraxˈama na pˈivɔ/ (v)
irse al otro barrio
  (żartobliwie) (potocznie, potoczny) umrzeć, zginąć, ponieść śmierć; stracić życie

iść jak po maśle /ˈiɕtɕ jˈak pɔ mˈaɕlɛ/ (v)
ir viento en popa
  odbywać się sprawnie i bez kłopotów

iść w kimono /ˈiɕʨ̑ fʲ‿cĩˈmɔ̃nɔ/ (idiom)
ir a sobar, ir al quirófano
  (potocznie, potoczny) iść spać

ja /ja/ (n)
yo
  jaźń, jestestwo

ja /ja/ (personalPronoun)
yo
  pierwsza osoba liczby pojedynczej

jabłecznik /jabˈwɛʧ̑ʲɲik/ (n)
tarta de manzana
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto z jabłkami
sidra
  słabe wino z jabłek

jabłko /ˈjap.kɔ/ /ˈjap.w̥kɔ/ (n)
manzana
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc jabłoni

jabłko Adama /ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/ /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/ (n)
nuez de Adán, nuez
  (przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn)

jabłko niezgody /ˈjapkɔ ɲɛˈzɡɔdɨ/ /ˈjapw̥kɔ ɲɛˈzɡɔdɨ/ (n)
manzana de la discordia
  (związek frazeologiczny) rzecz, sprawa, która skłóca, poróżnia dane osoby

jabłoń /ˈjabwɔ̃ɲ/ (n)
manzano
  drzewo, na którym rosną jabłka;

jacht /jaxt/ (n)
yate
  lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;

jadalnia /jaˈdalʲɲa/ (n)
comedor
  pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków
  komplet mebli znajdujących się w jadalni (1.1)

jadalny /jaˈdalnɨ/ (adj)
comestible
  nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć
  (potocznie, potoczny) całkiem smaczny

jadeit /jaˈdɛ<sup>j</sup>it/ (n)
jade
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał w różnych odcieniach zieleni, rzadziej biały, połyskliwy, używany w jubilerstwie;

jadowity /jˌadɔvˈitɨ/ (adj)
venenoso
  zawierający jad, trujący

jaglica /jaɡlˈitsa/ (n)
tracoma
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka;

jagnić się /jˈaɡɲitɕ ɕɛ/ (v)
parir corderos
  (zoologia, zoologiczny) o owcy rodzić młode, wydawać na świat jagnię

jagnię /ˈjäɟɲɛ/ (n)
cordero
  (zoologia, zoologiczny) młode owcy;

jagnięcina /ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
cordero
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z jagnięciny (1.1)
carne de cordero cordero, cordero
  (spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)

jagoda /jaˈɡɔda/ (n)
arándano
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) czarna jagoda
baya
  (botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;
cachete, carrillo
  (poetycki, poetycko) (przestarzałe, przestarzały) policzek, zwłaszcza dziewczęcy

jaguar /jaˈɡu<sup>w</sup>ar/ (n)
jaguar, tigre
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;

jaja /ˈjäja/ (n)
huevo
  (potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) męskie narządy płciowe – moszna i jądra

jajeczkowanie /ˌjäjɛʧ̑kɔˈvãɲɛ/ (n)
ovulación
  (biologia, biologiczny) występujące okresowo wydalanie dojrzałego jaja z jajnika do jajowodu;

jajecznica /ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
huevos revueltos, tortilla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;

jajko /ˈjäjkɔ/ (n)
huevo
  (ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce

jajko Kolumba /ˈjäjkɔ kɔˈlũmba/ (idiom)
huevo de Colón
  (książkowy) proste rozwiązanie pozornie trudnego zagadnienia;

jajko sadzone /ˈjäjkɔ saˈʣ̑ɔ̃nɛ/ (n)
huevo frito
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko usmażone na patelni bez jego rozmącania

jajnik /ˈjäjɲik/ (n)
ovario
  (anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;

jajo /ˈjäjɔ/ (n)
óvulo, huevo
  (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
huevo
  (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;

jajowaty /ˌjäjɔˈvatɨ/ (adj)
oviforme, ovoide
  kształtem przypominający ptasie jajo

jajowód /jäˈjɔvut/ (n)
trompa de Falopio, oviducto
  (anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;

jak /jak/ (conjunction)
como, que
  …wprowadzający porównanie
excepto, salvo
  …wyłączający z zaprzeczonego zdania dany element
como
  …łączący zdania wtrącone
  …łączący wymieniane elementy

jak /jak/ (pronoun)
cómo
  …używany w pytaniach o sposób lub stan
  …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu

jak Bóg przykazał /ˈjaɡ ˈbuk pʃɨˈkazaw/ (adv)
como Dios manda
  tak jak należy, przyzwoicie, porządnie

jak diabli /ˈjaɡ ˈdʲjablʲi/ (adv)
como el diablo, como un diablo
  (potocznie, potoczny) bardzo, strasznie

jak jeden mąż /ˈjäc ˈjɛdɛ̃n ˈmɔ̃w̃ʃ/ (adv)
como un solo hombre
  jednakowo, zgodnie

jak po maśle /jˈak pɔ mˈaɕlɛ/ (idiom)
viento en popa
  (potocznie, potoczny) bardzo sprawnie, bez problemów i komplikacji
  (potocznie, potoczny) bez trudu, bez wysiłku, bezproblemowo

jak rak świśnie a ryba piśnie /jˈak rˈak ɕfˈiɕɲʲɛ a rˈɨba pˈiɕɲʲɛ/ (adv)
cuando las ranas críen pelo, cuando meen las gallinas
  nigdy

jak się drzewo powali, każdy je rąbie i pali /ˈjäc‿ɕɛ ˈḍʒɛvɔ pɔˈvalʲi ˈkaʒdɨ‿jɛ ˈrɔ̃mbʲjɛ i‿ˈpalʲi/ (proverb)
del árbol caído todos hacen leña
  wszyscy wykorzystują nieszczęście, które spotkało kogoś ważnego

jak się masz /ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
cómo estás, qué tal
  …otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój

jak sobie pościelesz, tak się wyśpisz /ˈjak ˈsɔbʲjɛ pɔˈɕʨ̑ɛlɛʃ ˈtac‿ɕɛ ˈvɨɕpʲiʃ/ (proverb)
como cebas, así pescas; como come el mulo, caga el culo; tal sementera harás, cual fuere la simiente que sembrarás
  sami mamy wpływ na to, co się dzieje w naszym życiu, na jego jakość

jak słoń w składzie porcelany /ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwaʥ̑ɛ ˌpɔrʦ̑ɛˈlãnɨ/ (adv)
como un elefante en una cacharrería
  w sposób niezręczny, nieumiejętny

jak trwoga, to do Boga /ˈjak ˈtr̥fɔɡa ˈtɔ dɔ‿ˈbɔɡa/ (proverb)
nadie se acuerda de Santa Bárbara hasta que truena
  niektórych ludzi dopiero krytyczna sytuacja skłania do modlitwy

jak ty komu, tak on tobie /ˈjak ˈtɨ ˈkɔ̃mu ˈtak ˈɔ̃n ˈtɔbʲjɛ/ (proverb)
como midieres serás medido
  zależnie od twych uczynków spodziewaj się podobnej odpłaty

jaki ojciec, taki syn /ˈjäci ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈtaci ˈsɨ̃n/ (proverb)
el hijo de la gata ratones mata
  syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec

jaki pan, taki kram /ˈjäci ˈpãn ˈtaci ˈkrãm/ (proverb)
cual el rey, tal la grey
  taka, jaka jest osoba, taki jest u niej porządek

jakie matki, takie dziatki /ˈjäcɛ ˈmatʲci ˈtacɛ ˈʥ̑atʲci/ (proverb)
de tal palo, tal astilla
  dzieci dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach

jakikolwiek /ˌjäciˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
cualquiera
  dowolny, nieokreślony, wszystko jedno jaki

jakiś /ˈjäciɕ/ (indefinitePronoun)
un
  bliżej nieokreślony, bliżej nieznany

jako /ˈjakɔ/ (preposition)
como
  używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot

jakoby /jakˈɔbɨ/ (conjunction)
que
  łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym i również podający w wątpliwość treść, o której jest mowa w przyłączanym zdaniu

jakoby /jakˈɔbɨ/ (particle)
como si
  informująca, że mówiący przytacza cudzy sąd i podaje w wątpliwość jego prawdziwość

jakościowy /jˌakɔɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
cualitativo
  odnoszący się do jakości, związany z jakością

jakość /ˈjakɔɕʨ̑/ (n)
calidad
  wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu

jalapeño /jˌalapˈɛɲʲɔ/ (n)
chile jalapeño, jalapeño
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj ostrej papryczki;

jama /ˈjãma/ (n)
cavidad
  (biologia, biologiczny) wolna przestrzeń w organizmach wyściełana błoną;
cueva, guarida, madriguera
  (zoologia, zoologiczny) schronienie zwierząt wykopane w ziemi
foso, hoyo
  wgłębienie w ziemi

jama bębenkowa /ˈjãma ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
caja timpánica, cavidad timpánica
  (anatomia, anatomiczny) część ucha środkowego będąca przestrzenią powietrzną pomiędzy błoną bębenkową a ścianą kostną;

jama ustna /ˈjãma ˈustna/ (n)
boca, cavidad bucal, cavidad oral
  (anatomia, anatomiczny) usta, początkowy odcinek przewodu pokarmowego i oddechowego;

jamajski /jãˈmajsʲci/ (adj)
jamaicano
  odnoszący się do państwa Jamajka

jamb /jãmp/ (n)
yambo
  (językoznawstwo, językoznawczy) w wersyfikacji antycznej: stopa, miara wierszowa złożona z sylaby krótkiej i długiej;

janczar /jˈantʃar/ (n)
jenízaro
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz dawnej regularnej, doborowej piechoty tureckiej, tworzonej początkowo z młodych chrześcijańskich brańców zmuszonych do przyjęcia islamu;

japonizm /jaˈpɔ̃ɲism̥/ (n)
japonesismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot lub konstrukcja składniowa zapożyczona z języka japońskiego;

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
japonés
  dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
japonés
  język używany w Japonii;

japońskie kryształy /jaˈpɔ̃j̃sʲcɛ krɨˈʃtawɨ/ (n)
tibicos
  mikroorganizmy zdolne do przeprowadzania fermentacji, będące koloniami bakterii i drożdży, wykorzystywane do produkcji napojów;

jard /jˈart/ (n)
yarda
  brytyjska i amerykańska miara długości, równa trzem stopom lub 36 calom, albo 0,9144 metra

jarzmo /ˈjaʒmɔ/ (n)
yugo
  (zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;
  (przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów

jarzębina /ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna/ (n)
serbal
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) (potocznie, potoczny) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach;
serba, zurba
  owoc jarzębiny (1.1)

jaskier /ˈjasʲcɛr/ (n)
ranúnculo
  (botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

jaskinia /jaˈsʲcĩɲa/ (n)
caverna, cueva
  naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;

jaskiniowiec /ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
cavernícola, hombre de las cavernas
  (antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini
cavernícola
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) człowiek niewychowany, zachowujący się w sposób prostacki

jaskra /jˈaskra/ (n)
glaucoma
  (medycyna, medyczny) przewlekłe schorzenie oka spowodowane wzmożonym ciśnieniem śródgałkowym;

jaskółka /jaˈskuwka/ (n)
golondrina
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;

jasne jak słońce /jˈasnɛ jˈak swˈɔɲtsɛ/ (idiom)
claro como la luz del día, más claro que el agua
  (potocznie, potoczny) oczywiste, niebudzące wątpliwości

jasnowidz /jasˈnɔvʲiʦ̑/ (n)
vidente
  (ezoteryka) człowiek, któremu przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasnowidzenie /jˌasnɔvidʑˈɛɲʲɛ/ (n)
clarividencia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasność /ˈjasnɔɕʨ̑/ (n)
luminosidad
  (astronomia, astronomiczny) ilość energii świetlnej wysyłanej przez ciało niebieskie w jednostce czasu;
claridad, nitidez, pureza
  czystość, dźwięczność głosu
claridad, transparencia
  delikatny, słabo nasycony odcień
claridad, precisión
  przejrzystość, zrozumiałość i klarowność
brillo, claridad
  światło wysyłane przez źródło światła

jasny /ˈjasnɨ/ (adj)
claro
  o kolorze: mało intensywny
  (potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty
claro, luminoso
  pełen światła, słońca, nie zaciemniony

jasny jak słońce /ˈjasnɨ ˈjak ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (adj)
claro como la luz del día, más claro que el agua
  oczywisty, ewidentny, zrozumiały, bardzo łatwy do zrozumienia

jaspis /ˈjaspʲis/ (n)
jaspe
  (mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną;

jastrząb /ˈjasṭʃɔ̃mp/ (n)
azor, halcón
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;

jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (n)
lagarto, lagartija
  (herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;

jawajski /jaˈvajsʲci/ (adj)
hawaiano
  związany z Jawą, dotyczący Jawy

jazda indywidualna na czas /ˈjazda ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alna na‿ˈʧ̑as/ (n)
contrarreloj individual
  (sport, sportowy) w kolarstwie: konkurencja, gdzie zawodnicy startując pojedynczo i nie mogąc korzystać z pomocy innych muszą jak najszybciej przejechać określony odcinek;

jazz /ʤ̑ɛs/ (n)
jazz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;

jazzband /dʒˈɛzbant/ (n)
jazzband
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół wykonujący muzykę jazzową

jazzman /dʒˈɛzman/ (n)
jazzman
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk jazzowy

jałmużna /jawˈmuʒna/ (n)
limosna
  (książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania

jałowiec /jaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
enebro, ginebro
  (botanika, botaniczny) roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych, Juniperus L.;

jałówka /jaˈwufka/ (n)
becerra, novilla, ternera
  (zoologia, zoologiczny) młoda, nieposiadająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów

jaśmin /ˈjäɕmʲĩn/ (n)
jazmín
  (botanika, botaniczny) Jasminum L, rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae);

jaśnieć /jˈaɕɲʲɛtɕ/ (v)
brillar
  dawać wyraźnie jasny blask

jaźń /jäɕɲ̊/ (n)
ego, personalidad
  świadomość siebie i swojej osobowości

jebadło /jɛˈbadwɔ/ (n)
antro, catre, habitáculo, picadero
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) sypialnia

jebak /ˈjɛbak/ (n)
follador, jodedor
  (wulgarnie, wulgaryzm) (obraźliwie) mężczyzna o dużej potencji seksualnej

jechać /ˈjɛxaʨ̑/ (v)
deslizarse
  (potocznie, potoczny) o butach, sankach: ślizgać się
montar, desplazarse, viajar
  o człowieku, towarze, zwierzęciu itp.: poruszać się, przemieszczać się przy użyciu pojazdu lub na grzbiecie zwierzęcia
ir
  o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne

jechać na jednym wózku /ˈjɛxaʨ̑ na‿ˈjɛdnɨ̃m ˈvusku/ (v)
estar en el mismo barco, ir en el mismo barco
  o osobach, które są w podobnej sytuacji, mają podobny problem, dzielą ten sam los

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (cardinalNumeral)
uno, un
  liczba 1

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (pronoun)
solo
  sam, pojedynczy, bez nikogo/niczego innego

jeden za wszystkich, wszyscy za jednego /jˈɛdɛn za fʃˈɨstkix fʃˈɨstsɨ za jɛdnˈɛɡɔ/ (idiom)
uno para todos, todos para uno
  zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność

jedna jaskółka nie czyni wiosny /ˈjɛdna jaˈskuwka ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈvʲjɔsnɨ/ (proverb)
ni un dedo hace mano, ni una golondrina verano; una golondrina no hace verano
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie jednego tylko faktu

jedna jaskółka wiosny nie czyni /ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (proverb)
una golondrina no hace verano, una abeja no hace colmena
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów

jednofazowy /ˌjɛdnɔfaˈzɔvɨ/ (adj)
monofásico
  składający się z jednej fazy (jednego etapu)

jednogłośny /ˌjɛdnɔˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
unánime
  jednomyślny

jednoizbowy /jˌɛdnɔizbˈɔvɨ/ (adj)
unicameral
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) składający się z jednej izby parlamentarnej
de un habitación
  składający się z jednej izby, pojedynczego pomieszczenia

jednokolorowy /jˌɛdnɔkˌɔlɔrˈɔvɨ/ (adj)
unicolor
  mający jeden kolor

jednokomórkowiec /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
organismo unicelular
  (biologia, biologiczny) organizm składający się tylko z jednej komórki

jednokomórkowy /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
unicelular
  (biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki

jednokołowy /ˌjɛdnɔkɔˈwɔvɨ/ (adj)
de una rueda
  taki, który ma jedno koło

jednolitość /jˌɛdnɔlˈitɔɕtɕ/ (n)
uniformidad
  cecha tego, co jednolite; cecha tych, którzy są jednolici

jednolity /ˌjɛdnɔˈlʲitɨ/ (adj)
homogéneo, uniforme
  niezróżnicowany pod względem budowy, składu

jednomasztowy /ˌjɛdnɔ̃maˈʃtɔvɨ/ (adj)
de un solo palo
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) o żaglowcu – mający jeden maszt

jednomyślność /ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
unanimidad
  zupełna zgodność zdań, opinii, myśli

jednomyślny /jˌɛdnɔmˈɨɕlnɨ/ (adj)
unánime
  bez różnic w przekonaniach

jednooki /ˌjɛdnɔˈːci/ (adj)
tuerto
  taki, który ma jedno oko

jednopiętrowy /ˌjɛdnɔpʲjɛ̃nˈtrɔvɨ/ (adj)
de un piso, de un planta
  mający tylko parter i jedno piętro

jednopłat /jɛdnˈɔpwat/ (n)
monoplano
  (lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny;

jednorodzinny /ˌjɛdnɔrɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
unifamiliar
  przeznaczony dla jednej rodziny

jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
unicornio
  (mitologia, mitologiczny) (książkowy) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;

jednoręki /ˌjɛdnɔˈrɛ̃ŋʲci/ (adj)
manco
  mający jedną rękę

jednostka /jɛdˈnɔstka/ (n)
individuo
  (książkowy) osoba, pojedynczy osobnik
unidad
  określona wartość jakiejś wielkości
  pojedyncze, samodzielne urządzenie lub maszyna

jednostka astronomiczna /jɛdnˈɔstka ˌastrɔnɔmˈitʃna/ (n)
unidad astronómica
  (jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca;

jednostkowy /jˌɛdnɔstkˈɔvɨ/ (adj)
particular
  dotyczący jednego zdarzenia, wyjątkowej sytuacji
por unidad
  odnoszący się do określonej wartości danej wielkości

jednostronnie /jˌɛdnɔstrˈɔnɲʲɛ/ (adv)
unilateralmente
  w sposób jednostronny

jednoznacznie /jˌɛdnɔznˈatʃɲʲɛ/ (adv)
inequívocamente
  w sposób jednoznaczny, jasny, niebudzący wątpliwości

jednoślad /jɛdˈnɔɕlat/ (n)
vehículo de dos rueda
  pojazd, którego koła są ustawione w jednej linii (tak, że jadąc, pozostawiają po sobie ślad w postaci jednej linii)

jednym słowem /ˈjɛdnɨ̃m ˈswɔvɛ̃m/ (adv)
en una palabra
  (związek frazeologiczny) nie rozwodząc się nad jakimś tematem, nie rozwlekając zagadnienia

jedwab /ˈjɛdvap/ (n)
seda
  (włókiennictwo) tkanina z przędzy (1.1);
  (włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników

jedwabnictwo /ˌjɛdvabʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
sericicultura, sericultura
  (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki rolnej obejmujący hodowlę jedwabników, wstępną obróbkę kokonów oraz uprawę morwy
industria de el seda, industria sedero
  (włókiennictwo) przemysł zajmujący się produkcją jedwabiu

jedwabnik /jɛdˈvabʲɲik/ (n)
gusano de seda, mariposa de seda, gusano de la seda, mariposa de la seda
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad, z którego kokonów wytwarzany jest jedwab;

jedynaczka /ˌjɛdɨ̃ˈnaʧ̑ka/ (n)
hija única
  osoba płci żeńskiej, która nie ma rodzeństwa; jedyne dziecko rodziny

jedynak /jɛˈdɨ̃nak/ (n)
hijo único
  osoba płci męskiej, która nie ma rodzeństwa; jedyny syn rodziny

jedynka /jɛˈdɨ̃nka/ (n)
uno
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) ocena niedostateczna (najniższa) w szkole
unidad
  (matematyka, matematyczny) element neutralny różnych działań matematycznych

jedyny /jɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
único, singular
  istniejący tylko w jednym egzemplarzu

jedyny w swoim rodzaju /jɛˈdɨ̃nɨ ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm rɔˈʣ̑aju/ (adj)
singular, único, único en su especie
  taki, który jest unikatem

jedzenie /jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
comida
  coś, co można jeść; żywność, pokarm
comer, comida
  spożywanie pokarmu

jegier /jˈɛɡʲɛr/ (n)
cazador
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej piechoty, przeznaczonej do zwiadów, potyczek czy wreszcie zadań strzelców wyborowych, rekrutowanej pierwotnie z myśliwych, gajowych i leśników

jego /ˈjɛɡɔ/ (pronoun)
su
  3. (osoba) lp, rodzaj męski

jej /jɛ̇j/ (pronoun)
su, suyo
  3. (osoba) lp, rodzaj żeński

jeleń /ˈjɛlɛ̃ɲ/ (n)
ciervo, venado
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców;

jelito /jɛˈlʲitɔ/ (n)
intestino
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;

jelito cienkie /jɛlˈitɔ tɕˈɛŋkʲɛ/ (n)
intestino delgado
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym

jelito grube /jɛlˈitɔ ɡrˈubɛ/ (n)
intestino grueso
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;

jelito ślepe /jɛlˈitɔ ɕlˈɛpɛ/ (n)
intestino ciego
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy odcinek jelita grubego człowieka

jelitowy /ˌjɛlʲiˈtɔvɨ/ (adj)
intestinal
  (przymiotnik) od jelito

jelonek /jɛˈlɔ̃nɛk/ (n)
ciervo volante
  (zoologia, zoologiczny) Lucanidae, gatunek chrząszczy;
cervatillo
  młody jeleń

jelonek rogacz /jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
ciervo volante
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków;

jemeński /jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
yemení
  odnoszący się do Jemenu, państwa na Półwyspie Arabskim

jemioła /jɛ̃ˈmʲjɔwa/ (n)
muérdago, visco
  (botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;

jemiołuszka /ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/ (n)
ampelis europeo
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;

jeniec /ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
cautivo, prisionero de guerra
  osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;

jeniectwo /jɛ̇̃ˈɲɛʦ̑tfɔ/ (n)
cautiverio
  (rzadki, rzadko używany) niewola

jeremiada /ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada/ (n)
jeremiada
  biadolenie, lament, skarga

jerozolimczyk /ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmʧ̑ɨk/ (n)
jerosolimitano
  mieszkaniec Jerozolimy

jerozolimka /ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmka/ (n)
jerosolimitana
  mieszkanka Jerozolimy

jerozolimski /ˌjɛrɔzɔˈlʲĩmsʲci/ (adj)
jerosolimitano
  odnoszący się do Jerozolimy, związany z Jerozolimą

jerzyk /ˈjɛʒɨk/ (n)
vencejo
  (ornitologia, ornitologiczny) Apus apus, smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach;

jesienny /jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ/ (adj)
otoñal, otoñizo
  mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią

jesień /ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
otoño
  pora roku między latem a zimą;

jesion /ˈjɛ̇ɕɔ̃n/ (n)
fresno
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych;

jesiotr /ˈjɛ̇ɕɔtr̥/ (n)
esturión
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;

jeszcze /ˈjɛʃʧ̑ɛ/ (particle)
aún, todavía
  w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo
todavía, aún
  …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle

jezdnia /ˈjɛzdʲɲa/ (n)
calzada
  część ulicy przeznaczona do ruchu pojazdów

jeziorko /jɛ̇ˈʑɔrkɔ/ (n)
laguna
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: jezioro

jeziorny /jɛʑˈɔrnɨ/ (adj)
de lago, lacustre
  związany z jeziorem, dotyczący jeziora, pochodzący z jeziora

jezioro /jɛ̇ˈʑɔrɔ/ (n)
lago
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;

jezuicki /jˌɛzuˈitski/ (adj)
jesuita, jesuítico
  dotyczący zakonu jezuitów albo członka tego zakonu
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) postępujący w sposób przebiegły, przewrotny i obłudny lub świadczący o przebiegłości, przewrotności i obłudzie

jezuita /jˌɛzuˈita/ (n)
jesuita
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) człowiek przebiegły, przewrotny, obłudny
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu katolickiego noszącego oficjalną nazwę Towarzystwa Jezusowego;

jezuityzm /jˌɛzuˈitɨzm/ (n)
jesuitismo
  zakłamany i przewrotny sposób postępowania przypisywany jezuitom

jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one /ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjʥ̑ɛʃ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakaʨ̑ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ/ (proverb)
si entre burros te ves, rebuzna alguna vez; adonde fueres, haz lo que vieres; si vas a Roma, haz como los romanos
  jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację

jeść /jɛ̇ɕʨ̑/ (v)
comer
  przyjmować pokarmy

jeść jak wróbelek /ˈjɛ̇ɕʨ̑ ˈjaɡ vruˈbɛlɛk/ (v)
comer como un gorrión
  jeść bardzo mało

jeść obiad /jˈɛɕtɕ ˈɔbjat/ (v)
almorzar
  spożywać południowy posiłek

jeść śniadanie /ˈjɛ̇ɕʨ̑ ɕɲaˈdãɲɛ/ (v)
desayunar
  spożywać posiłek w godzinach porannych

jeździec /ˈjɛ̇ʑʥ̑ɛʦ̑/ (n)
jinete
  (jeździectwo, jeździecki) osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym;

jeździectwo /jɛʑdʑˈɛtstfɔ/ (n)
equitación
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu konnego z wyjątkiem wyścigów konnych

jeździć /ˈjɛ̇ʑʥ̑iʨ̑/ (v)
circular
  o pojazdach: kursować tą samą trasą
cabalgar, montar
  poruszać się na grzbiecie konia
ir, viajar
  przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji

jeż /jɛʃ/ (n)
erizo
  (zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami

jeżeli /jɛˈʒɛlʲi/ (conjunction)
si
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego

jeżozwierz /jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/ (n)
puercoespín, puerco espino, puerco espín
  (zoologia, zoologiczny) Hystrix, duży gryzoń pokryty długimi kolcami;

jeżyna /jɛˈʒɨ̃na/ (n)
mora, zarzamora
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica
zarzamora, zarza, mora
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;

jidysz /ˈjidɨʃ/ (n)
yidis
  język Żydów aszkenazyjskich;

jod /jɔt/ (n)
yodo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;

jodła /ˈjɔdwa/ (n)
abeto
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

joga /ˈjɔɡa/ (n)
yoga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
  tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych

jogging /jˈɔɡɡʲiŋk/ (n)
footing, jogging
  (sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;

jogurt /ˈjɔɡurt/ (n)
yogur
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;

joint /jˈɔint/ (n)
porro
  (slangowo) rodzaj skręta zawierający marihuanę;

jol /jɔl/ (n)
balandro de baticulo
  (marynarka) żaglowiec mający dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne; tylny maszt jest mocno przesunięty do tyłu i niższy od przedniego;

jon /jɔ̃n/ (n)
ion, ión
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);

jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (n)
gafe
  (przenośnie, przenośnia) człowiek sprowadzający nieszczęście, przynoszący pecha, ściągający biedę

jonizacja /ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ionización
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony;

jonizować /jˌɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
ionizar
  (fizyka, fizyczny) powodować jonizację

jordański /jɔrˈdãj̃sʲci/ (adj)
jordano
  (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania

jota /ˈjɔta/ (n)
iota
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dziewiątej litery alfabetu greckiego, ι;

jotacyzm /jɔˈtaʦ̑ɨsm̥/ (n)
iotacismo, itacismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) sposób wymawiania starogreckich samogłosek η, υ oraz dyftongów ει, οι, ηι, υι jako samogłoski [i] (jota)

jowialność /jɔvʲˈalnɔɕtɕ/ (n)
jovialidad
  (rzadki, rzadko używany) pogodne usposobienie i nieco rubaszne poczucie humoru; radość i humor

jowialny /jɔvʲˈalnɨ/ (adj)
jovial, alegre
  (książkowy) radosny, o życzliwym usposobieniu

joński /jˈɔɲski/ (adj)
jónico
  (geografia, geograficzny) dotyczący Morza Jońskiego

juan /ˈju<sup>w</sup>ãn/ (n)
yuan
  (jednostka monetarna) (potocznie, potoczny) waluta Chin;

jubiler /juˈbʲilɛr/ (n)
joyero
  osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

jubilerstwo /jˌubʲilˈɛrstfɔ/ (n)
orfebrería
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wyrób biżuterii i innych przedmiotów ozdobnych poprzez obróbkę metali szlachetnych i cennych kamieni

juczny /ˈjuʧ̑nɨ/ (adj)
de carga
  o zwierzęciu: przeznaczony do noszenia ciężarów na grzbiecie

judaizm /juˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
judaísmo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;

judasz /ˈjudaʃ/ (n)
mirilla
  (budownictwo) przyrząd optyczny umożliwiający sprawdzenie, czy ktoś stoi po drugiej stronie drzwi
judas
  (regionalizm, regionalny) słomiana kukła wykorzystywana w zabawach ludowych
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek fałszywy, obłudny i dopuszczający się zdrady

judaszowy pocałunek /ˌjudaˈʃɔvɨ ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (idiom)
beso de Judas
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) znak, symbol fałszywej przyjaźni;

judejski /judˈɛjski/ (adj)
judío
  związany z Judeą, dotyczący Judei, pochodzący z Judei

judeochrześcijański /ˌjudɛɔxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
judeocristiano
  (książkowy) odnoszący się do związków między kulturą judaistyczną i chrześcijańską, świadczący o ich ciągłości

jugosłowiański /ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
yugoslavo
  (przymiotnik) od Jugosławia

juk /juk/ (n)
alforja
  każda z dwóch sakw przytroczonych do grzbietu konia czy osła

juliański /juˈlʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
juliano
  autorstwa lub wprowadzony przez Juliusza Cezara
  z czasów Juliusza Cezara

jupiter /juˈpʲitɛr/ (n)
proyector de estudio
  silny reflektor używany do oświetlania sceny teatralnej, telewizyjnej lub filmowej

jurta /ˈjurta/ (n)
yurta
  (etnografia, etnograficzny) namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii;

jury /jˈurɨ/ (n)
jurado
  grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie

juta /ˈjuta/ (n)
yute
  (botanika, botaniczny) Corchorus, roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
  (włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
  (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny

jutro /ˈjutrɔ/ (adv)
mañana
  następnego dnia po obecnym

jutro /ˈjutrɔ/ (n)
mañana
  dzień następny w stosunku do obecnego

jutrzejszy /juˈṭʃɛjʃɨ/ (adj)
mañana
  odnoszący się do jutra

jutrzenka /juˈṭʃɛ̃nka/ (n)
aurora
  (książkowy) (poetycki, poetycko) poranna jasność przed pojawieniem się słońca

już /juʃ/ (particle)
ya
  …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń
  …określająca granicę między przeszłością a przyszłością

jąderko /jɔndˈɛrkɔ/ (n)
nucléolo
  (biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA;

jądro /ˈjɔ̃ndrɔ/ (n)
testículo
  (anatomia, anatomiczny) narząd rozrodczy wytwarzający nasienie;
núcleo
  (informatyka, informatyczny) główna część systemu operacyjnego;
  (biologia, biologiczny) jedno z organelli, zawierające materiał genetyczny;
  (fizyka, fizyczny) centralna część atomu;
  wewnętrzna część planet i innych ciał niebieskich;

jądro Ziemi /ˈjɔ̃ndrɔ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
núcleo terrestre
  (geologia, geologiczny) wewnętrzna część Ziemi;

jąkała /jɔ̃ŋˈkawa/ (n)
tartamudo, tartaja
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto się jąka
tartaja, tartamuda
  (potocznie, potoczny) kobieta, która się jąka

jęczmień /ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
orzuelo
  (potocznie, potoczny) torbielowata infekcja powieki;
cebada
  (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodzaju (1.1)
  (spożywczy) ziarno z nasion rośliny (1.1)

jędrny /ˈjɛ̃ndrnɨ/ (adj)
firme, consistente, macizo
  twardy i sprężysty

jędza /jˈɛndʑa/ (n)
bruja
  (literacko) brzydka, zgarbiona starucha z bajki, będąca uosobieniem złych mocy
arpía
  (pejoratywnie, pejoratywny) kłótliwa, złośliwa kobieta

jętka /ˈjɛ̃ntka/ (n)
falso tirante
  (budownictwo) pręt poziomy rozpierający krokwie;
efímera
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko;

język /ˈjɛ̃w̃zɨk/ (n)
lengua, idioma
  (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
lenguaje, idioma
  (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
lengua, idioma, habla
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
lengua, lengüeta
  część buta osłaniająca stopę pod sznurówką
lenguaje, jerga
  część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie

język ciała /jˈɛ̃zɨk tɕˈawa/ (n)
lenguaje corporal
  ogół niewerbalnych komunikatów przekazywanych między ludźmi lub zwierzętami;

język i do Krakowa dopyta /ˈjɛ̃w̃zɨk ˌi‿dɔ‿kraˈkɔva dɔˈpɨta/ (proverb)
quien lengua ha, a Roma va
  kto pyta o to, czego nie wie, może zajść daleko

język migowy /ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ/ (n)
lengua de señas, lenguaje de señas lenguaje por señas
  język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi

język obcy /ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
lengua extranjera, idioma
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

język ojczysty /ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
lengua materna, lengua nativa
  (językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

język programowania /ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa/ (n)
lenguaje de programación
  (informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych

język standardowy /jˈɛ̃zɨk stˌandardˈɔvɨ/ (n)
lengua estándar
  (językoznawstwo, językoznawczy) prestiżowa odmiana danego języka, pełniąca funkcję normy ogólnoetnicznej, stawiana w opozycji do wernakularnych form języka

językoznawstwo /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ/ (n)
lingüística
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku;

kabaret /kaˈbarɛt/ (n)
cabaret, cabaré
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców itp.;

kabaretki /kˌabarˈɛtki/ (n)
medias de malla
  rodzaj ażurowych pończoch tworzących siatkę o widocznych oczkach
pantis de malla
  rodzaj ażurowych rajstop tworzących siatkę o widocznych oczkach

kabel /ˈkabɛl/ (n)
cable
  (elektryczność) gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka długości równa 185,2 metra, czyli jednej dziesiątej mili morskiej;
  (budownictwo) rodzaj liny, w której druty prowadzone są równolegle;
chivato, confidente, soplón
  (potocznie, potoczny) donosiciel

kabergolina /ˌkabɛrɡɔˈlʲĩna/ (n)
cabergolina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek dopaminergiczny hamujący laktację, będący pochodną ergoliny;

kabotaż /ka.ˈbɔ.taʃ/ (n)
cabotaje
  żegluga między portami tego samego kraju

kabotażowy /ˌka.bɔ.ta.ˈʒɔ.vɨ/ (adj)
de cabotaje
  związany z kabotażem

kabriolet /kaˈbrʲjɔlɛt/ (n)
cabriolé, descapotable
  (motoryzacja) samochód osobowy o otwartym nadwoziu (brak stałego dachu)

kabura /kabˈura/ (n)
pistolera
  (wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;

kac /kaʦ̑/ (n)
resaca
  (potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia), na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;

kacyk /kˈatsɨk/ (n)
cacique
  (etnografia, etnograficzny) przywódca plemienny;
cacique, déspota
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) urzędnik nadużywający władzy

kaczeniec /kaˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
calta
  (botanika, botaniczny) Caltha palustris, knieć błotna; roślina o żółtych kwiatach i nerkowatych liściach;

kaczka /ˈkaʧ̑ka/ (n)
pato
  (medycyna, medyczny) naczynie do oddawania moczu bez wstawania z łóżka
pato, ánade
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

kaczka dziennikarska /ˈkaʧ̑ka ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarska/ (n)
bulo
  (publikatory) nieprawdziwa, zmyślona informacja prasowa;

kaczątko /kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ/ (n)
patito
  (ornitologia, ornitologiczny) młoda kaczka

kadet /ˈkadɛt/ (n)
cadete
  (wojskowość, wojskowy) uczeń szkoły wojskowej;

kadm /katm̥/ (n)
cadmio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;

kadra /kˈadra/ (n)
Estado Mayor
  (wojskowość, wojskowy) jednostka organizacyjna wojska złożona z zawodowych oficerów, chorążych i podoficerów, będąca trzonem dla dalszych uzupełnień
personal
  zespół wykwalifikowanych pracowników danej jednostki

kaduceusz /ˌkaduˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
caduceo
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) laska opleciona dwoma wężami, pochylającymi ku sobie łby, niekiedy przewiązana wstążkami, zakończona parą skrzydeł lub wieńcem; atrybut bogów: greckiego Hermesa i greckiej Irydy oraz rzymskiego Merkurego; emblemat pokoju i handlu;

kadzidło /kaˈʥ̑idwɔ/ (n)
incienso
  przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń

kadzielnica /ˌkaʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
incensario
  (kościelny) naczynie do spalania kadzidła;

kadzić /kˈadʑitɕ/ (v)
incensar
  dymić kadzidłem

kafetiera tłokowa /kˌafɛtjˈɛra twɔkˈɔva/ (n)
cafetera de émbolo
  szklany lub rzadziej stalowy dzbanek z tłokiem do przygotowywania kawy lub herbaty

kaflowy /kaflˈɔvɨ/ (adj)
de azulejo
  zbudowany z kafli

kaftan bezpieczeństwa /ˈkaftãn ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
camisa de fuerza
  bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, używana do unieruchomienia osób psychicznie chorych;

kaganek /kaˈɡãnɛk/ (n)
candil
  mała lampka w kształcie miseczki (glinianej lub metalowej) z dziobkiem i uchwytem, wypełnionej tłuszczem, najczęściej olejem;

kaganiec /kaˈɡãɲɛʦ̑/ (n)
candil
  przyrząd do oświetlania w formie żelaznego koszyka wypełnionego ogniem
bozal
  siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;

kainowe piętno /ˌka<sup>j</sup>ĩˈnɔvɛ ˈpʲjɛ̃ntnɔ/ (idiom)
estigma de Caín
  znamię zabójcy brata lub rodaka

kairczyk /kaˈ<sup>j</sup>irʧ̑ɨk/ (n)
cairota
  mieszkaniec Kairu

kairka /kaˈ<sup>j</sup>irka/ (n)
cairota
  mieszkanka Kairu

kairski /kaˈ<sup>j</sup>irsʲci/ (adj)
cairota
  odnoszący się do Kairu, związany z Kairem

kajak /ˈkajak/ (n)
kayak, kayac
  niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;

kajman /ˈkajmãn/ (n)
caimán
  (zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów;

kajmański /kajmˈaɲski/ (adj)
caimanés
  związany z Kajmanami, dotyczący Kajmanów

kajuta /kaˈjuta/ (n)
camarote
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku;

kakadu /kaˈkadu/ (n)
cacatúa
  (ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;

kakao /kaˈkaɔ/ (n)
cacao
  (spożywczy) proszek z nasion kakaowca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem
  (botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;

kakofonia /kˌakɔfˈɔɲʲa/ (n)
cacofonía
  nieprzyjemne połączenie dźwięków;

kalabryjski /ˌkalaˈbrɨjsʲci/ (adj)
calabrés
  związany z Kalabrią, wywodzący się z Kalabrii

kalafior /kaˈlafʲjɔr/ (n)
coliflor
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

kalafonia /ˌkalaˈfɔ̃ɲja/ (n)
colofonia
  (technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;

kalander /kalˈandɛr/ (n)
calandria
  (technologia, technika, techniczny) prasa do tłoczenia matryc stereotypowych lub prasowania, gładzenia i satynowania materiału;

kalarepa /ˌkalaˈrɛpa/ (n)
colirrábano
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) warzywo, jadalna bulwa pędowa rośliny (1.1)

kalcyt /ˈkalʦ̑ɨt/ (n)
calcita
  (geologia, geologiczny) minerał, składnik skał osadowych;

kaldera /kalˈdɛra/ (n)
caldera
  (geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;

kaleczyć /kalˈɛtʃɨtɕ/ (v)
chapurrar
  (potocznie, potoczny) robić coś nieudolnie
herir
  uszkadzać ciało, zwykle czymś ostrym
herirse
  uszkadzać swoje ciało (zwykle czymś ostrym); ulegać obrażeniom zadanym przez siebie

kalejdoskop /ˌkalɛjˈdɔskɔp/ (n)
caleidoscopio
  (optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

kaleki /kalˈɛki/ (adj)
minusválido
  obarczony kalectwem

kalendarz /kaˈlɛ̃ndaʃ/ (n)
calendario, almanaque
  system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;

kalendarz adwentowy /kalˈɛndaʃ ˌadvɛntˈɔvɨ/ (n)
calendario de adviento
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;

kalendy /kaˈlɛ̃ndɨ/ (n)
calendas
  (historia, historyczny, historycznie) pierwszy dzień każdego miesiąca w kalendarzu rzymskim;

kalenica /ˌkalɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
cumbrera, caballete de tejado
  (architektura, architektoniczny) najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych;

kalesony /ˌkalɛˈsɔ̃nɨ/ (n)
calzoncillo largo, calzoncillo mariano
  (krawiectwo) rodzaj bielizny męskiej z długimi nogawkami, zakładanej na chłody pod spodnie;

kalif /ˈkalʲif/ (n)
califa
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;

kaliforn /kaˈlʲifɔrn/ (n)
californio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;

kalifornijski /ˌkalʲifɔrʲˈɲijsʲci/ (adj)
californiano, californio
  związany z Kalifornią, pochodzący z Kalifornii

kaligrafia /ˌkalʲiˈɡrafʲja/ (n)
caligrafía
  sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;

kaligrafować /ˌkalʲiɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
caligrafiar
  pisać zgodnie z zasadami kaligrafii

kalkulacja /kˌalkulˈatsja/ (n)
cálculo
  (handel, handlowy) ustalanie kosztów na jednostkę towarów lub usług

kalkulator /ˌkalkuˈlatɔr/ (n)
calculadora
  małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;
calculador, calculista
  pracownik, który zajmuje się wykonywaniem kalkulacji;

kalmar /ˈkalmar/ (n)
calamar
  (zoologia, zoologiczny) Teuthida, gatunek głowonoga;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zwierzę z gatunku (1.1); zwykle w lm

kaloria /kaˈlɔrʲja/ (n)
caloría
  (fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka ciepła równa ilości ciepła potrzebnej do podgrzania 1 grama wody o 1 kelwin;

kaloryfer /ˌkalɔˈrɨfɛr/ (n)
radiador, calorífero
  element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna

kalosz /ˈkalɔʃ/ (n)
bota de goma, bota de lluvia, katiuska
  gumowy but służący do ochrony przed błotem lub wodą;

kalwinista /ˌkalvʲĩˈɲista/ (n)
calvinista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca kalwinizmu

kalwinistka /ˌkalvʲĩˈɲistka/ (n)
calvinista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta wyznająca kalwinizm

kalwinizm /kalˈvʲĩɲism̥/ (n)
calvinismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich;

kamaryla /kˌamarˈɨla/ (n)
lobos de una camada
  (przestarzałe, przestarzały) grupa osób wykorzystująca swoje stanowiska dla własnych korzyści i uprawiania stronniczej polityki

kambodżański /ˌkãmbɔˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
camboyano
  odnoszący się do państwa Kambodża

kambr /kãmpr̥/ (n)
Cámbrico
  (geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku;

kamea /kamˈɛa/ (n)
camafeo
  (sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;

kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (n)
camaleón
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, który łatwo zmienia poglądy

kamelia /kamˈɛlja/ (n)
camelia
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  kwiat rośliny (1.1)

kamera /kãˈmɛra/ (n)
cámara
  urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;

kamerdyner /kˌamɛrdˈɨnɛr/ (n)
mayordomo
  starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe

kameruński /ˌkãmɛˈrũj̃sʲci/ (adj)
camerunés
  odnoszący się do państwa Kamerun

kamerzysta /ˌkãmɛˈʒɨsta/ (n)
camarógrafo, cámara
  ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje

kamfora /kãw̃ˈfɔra/ (n)
alcanfor
  organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;

kamieniarz /kamjˈɛɲʲaʃ/ (n)
cantero, picapedrero
  rzemieślnik, który zajmuje się obróbką kamieni

kamieniołom /kˌamjɛɲʲˈɔwɔm/ (n)
cantera
  (górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

kamienisty /ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲistɨ/ (adj)
pedregoso
  taki, który pokryty jest kamieniami albo zawiera dużo kamieni

kamienny /kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
pétreo, de piedra
  zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni
pétreo
  (przenośnie, przenośnia) przypominający kamień, taki jak kamień pod względem właściwości (np. twardości, nieruchomości)

kamień /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
piedra, cálculo
  (medycyna, medyczny) złóg powstający w organach wewnętrznych, takich jak nerki, woreczek żółciowy, moczowody
piedra
  (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
  twardy osad powstający w naczyniach, kotłach itp.;

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (idiom)
piedra miliar, hito
  bardzo ważny, przełomowy moment

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (n)
piedra miliar, hito
  słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta;

kamień półszlachetny /kˈamjɛɲ pˌuwʃlaxˈɛtnɨ/ (n)
piedra semipreciosa
  (jubilerstwo, jubilerski) względnie pospolity minerał jubilerski o niższej jakości i wartości

kamień szlachetny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
piedra preciosa
  (jubilerstwo, jubilerski) wartościowa oraz rzadko spotykana odmiana niektórych minerałów o dużej twardości, wykorzystywana w jubilerstwie;

kamień szlifierski /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlʲiˈfʲjɛrsʲci/ (n)
piedra afiladera, piedra aguzadera, piedra amoladera
  twardy materiał ścierny, stanowiący roboczą część maszyn szlifujących

kamień węgielny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/ (n)
piedra angular
  (przenośnie, przenośnia) podstawa, najważniejsza część czegoś
  kamień znajdujący się w węgle
piedra angular, primera piedra
  obecnie pierwsza cegła lub inny element budowlany stawiany jako pierwszy podczas budowy, mający znaczenie symboliczne

kamizelka /ˌkãmʲiˈzɛlka/ (n)
chaleco
  (krawiectwo) ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki

kamorysta /kˌamɔrˈɨsta/ (n)
camorrista
  członek kamorry

kampania /kampˈaɲʲa/ (n)
campaña
  (przenośnie, przenośnia) (publikatory) szereg zorganizowanych działań nastawionych na osiągnięcie celu;
  (wojskowość, wojskowy) ciąg działań wojennych na jakimś terytorium objętych wspólnym planem;

kampus /ˈkãmpus/ (n)
campus
  kompleks budynków i terenów uniwersyteckich

kanadyjski /ˌkãnaˈdɨjsʲci/ (adj)
canadiense
  związany z Kanadą, dotyczący Kanady

kanalia /kãˈnalʲja/ (n)
canalla
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa

kanalizacja /ˌkãnalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
alcantarillado
  system urządzeń sanitarnych służących do odprowadzania ścieków

kananejski /ˌkãnãˈnɛjsʲci/ (adj)
cananeo
  (przymiotnik) od Kanaan

kanapa /kãˈnapa/ (n)
sofá
  podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia

kanapka /kãˈnapka/ (n)
sándwich, bocadillo
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo posmarowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ;

kanarek /kãˈnarɛk/ (n)
canario
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

kanaryjski /kˌanarˈɨjski/ (adj)
canario
  (geografia, geograficzny) związany z Wyspami Kanaryjskimi

kanarzyca /kˌanaʒˈɨtsa/ (n)
canaria
  (ornitologia, ornitologiczny) samica kanarka

kanasta /kanˈasta/ (n)
canasta
  (termin karciany) rozgrywana dwoma pełnymi taliami gra karciana, w której celem jest zdobycie maksynmalnej ilości punktów przez wykładanie co najmniej trzech kart o takiej samej wartości

kanał telewizyjny /kˈanaw tˌɛlɛvizˈɨjnɨ/ (n)
canal de televisión
  (telewizja, telewizyjny) (zobacz) program telewizyjny

kanclerz /kˈantslɛʃ/ (n)
canciller
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech

kandela /kãnˈdɛla/ (n)
candela
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd;

kandydat /kãnˈdɨdat/ (n)
candidato
  ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś

kandydatura /kˌandɨdatˈura/ (n)
candidatura
  bycie kandydatem do czegoś lub kogoś
  wniosek proponujący kogoś na określone stanowisko czy funkcję

kangur /ˈkãŋɡur/ (n)
canguro
  (zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;

kania /ˈkãɲa/ (n)
apagador, matacandelas
  (mikologia, mikologiczny) Macrolepiota procera, grzyb jadalny o długim, cienkim trzonie i dużym kapeluszu pokrytym łuskami;
milano
  (ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;

kanibal /kãˈɲibal/ (n)
caníbal
  człowiek, który jada ludzkie mięso

kanibalizm /ˌkãɲiˈbalʲism̥/ (n)
canibalismo
  (zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;

kanibalski /kˌaɲibˈalski/ (adj)
caníbal, caríbal
  dotyczący kanibali lub kanibalizmu

kanikuła /ˌkãɲiˈkuwa/ (n)
canícula
  (książkowy) najgorętszy okres lata
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: pora roku, w której Słońce znajduje się w gwiazdozbiorze Psa, czyli od 22 czerwca do 23 sierpnia

kanion /ˈkãɲjɔ̃n/ (n)
cañón
  (geografia, geograficzny) dolina rzeczna o wąskim dnie i stromych, skalistych zboczach;

kankan /ˈkãŋkãn/ (n)
cancán
  (choreografia, choreograficzny) francuski taniec kabaretowy;

kanoniczny /kˌanɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
canónico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z kanonami, odnoszący się do kanonów

kanonizacja /ˌkãnɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
canonización
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej;

kanonizować /kˌanɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
canonizar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym

kantabryjski /kˌantabrˈɨjski/ (adj)
cántabro
  związany z Kantabrią, dotyczący Kantabrii, pochodzący z Kantabrii

kantar /kˈantar/ (n)
chopa, pargo chopa, pañosa
  (ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek ryby z rodziny prażmowatych
cabestro
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj uproszczonej uzdy bez wędzidła

kantowski /kãnˈtɔfsʲci/ (adj)
kantiano
  (filozofia, filozoficzny) wywodzący się z założeń, tez utworzonych przez Immanuela Kanta; związany z jego filozofią

kantyna /kãnˈtɨ̃na/ (n)
comedor
  bar, restauracja przeznaczona dla określonej grupy osób, np. żołnierzy

kaolin /kaˈɔlʲĩn/ (n)
caolín
  (geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;

kapar /ˈkapar/ (n)
alcaparra, alcaparro, alcaparrera
  (botanika, botaniczny) Capparis, drzewo, krzew lub pnącze o pojedynczych liściach i dużych, białych, kremowych lub różowych kwiatach na długich szypułach, rosnące w wielu gatunkach w strefie tropikalnej obu półkul;
alcaparra, alcaparrón
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) pąk kwiatowy lub młody owoc kaparu ciernistego (Capparis spinosa L.) o pikantnym smaku, używany w sztuce kulinarnej jako przyprawa

kapecytabina /kˌapɛtsˌɨtabʲˈina/ (n)
capecitabina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) syntetyczny lek doustny z grupy antymetabolitów, pochodna fluoropirymidyny, stosowany m.in. w chemioterapii raka piersi i okrężnicy

kapelan /kapˈɛlan/ (n)
capellán
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;

kapelusz /kaˈpɛluʃ/ (n)
sombrero
  rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku;

kapelusznik /kˌapɛlˈuʃɲik/ (n)
sombrerero
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wytwórca kapeluszy

kapeć /ˈkapɛʨ̑/ (n)
pantufla, zapatilla, babucha
  obuwie używane tylko w domu

kapilarność /kˌapilˈarnɔɕtɕ/ (n)
capilaridad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest kapilarne

kapitalista /ˌkapʲitaˈlʲista/ (n)
capitalista
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem

kapitalistyczny /ˌkapʲitalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
capitalista
  związany z kapitalizmem i kapitalistami, właściwy kapitalizmowi

kapitalizm /ˌkapʲiˈtalʲism̥/ (n)
capitalismo
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;

kapitan /kaˈpʲitãn/ (n)
capitán
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu
  (sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;

kapitał /kaˈpʲitaw/ (n)
capital, fortuna
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)
capital
  (ekonomia, ekonomiczny) osoby lub instytucje dysponujące wielkimi sumami pieniędzy

kapitulacja /ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja/ (n)
capitulación
  zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi
  rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej

kaplica /kaˈplʲiʦ̑a/ (n)
capilla
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem

kapliczka /kaˈplʲiʧ̑ka/ (n)
capilla, ermita
  mała kaplica

kapral /ˈkapral/ (n)
cabo
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;

kapsaicyna /kˌapsaitsˈɨna/ (n)
capsaicina
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;

kapsel /ˈkapsɛl/ (n)
chapa
  metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki;

kaptur /ˈkaptur/ (n)
capucha
  część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy

kapturka /kapˈturka/ (n)
curruca capirotada
  (ornitologia, ornitologiczny) (Sylvia atricapilla) mały ptak z rodziny pokrzewkowatych;

kapuańczyk /kˌapuˈaɲtʃɨk/ (n)
capuano
  mieszkaniec Kapui

kapuański /kˌapuˈaɲski/ (adj)
capuano
  związany z Kapuą, dotyczący Kapui

kapucyn /kaˈpuʦ̑ɨ̃n/ (n)
capuchino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu braci kapucynów;

kapucynka /kˌaputsˈɨŋka/ (n)
caí
  (zoologia, zoologiczny) Cebus capucinus, małpa szerokonosa;

kapusta /kaˈpusta/ (n)
col, repollo
  (botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;

kapusta morska /kapˈusta mˈɔrska/ (n)
laminaria
  (spożywczy) (potocznie, potoczny) listownica, zwłaszcza listownica palczasta
crambe
  (spożywczy) (potocznie, potoczny) modrak morski

kapuś /ˈkapuɕ/ (n)
chivato, soplón
  (potocznie, potoczny) donosiciel

kapłan /ˈkapwãn/ (n)
sacerdote
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie duchowny po przyjęciu święceń mający prawo do odprawiania mszy i udzielania sakramentów świętych

kapłański /kapˈwãj̃sʲci/ (adj)
sacerdotal
  związany z kapłaństwem lub kapłanem

kapłon /kˈapwɔn/ (n)
capón
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany kogut kury domowej;

kara /ˈkara/ (n)
castigo, pena
  dolegliwość wymierzona jako sankcja

kara cielesna /ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna/ (n)
castigo físico
  kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej;

kara śmierci /ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
pena de muerte, pena capital
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;

karabin /kaˈrabʲĩn/ (n)
fusil
  (wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;

karabin maszynowy /kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
ametralladora
  (wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;

karabinek /ˌkaraˈbʲĩnɛk/ (n)
carabina
  indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;

karabińczyk /ˌkaraˈbʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mosquetón
  (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rodzaj zaczepu w postaci pierścienia z otwieranym zamkiem z jednej strony, używanego do zaczepiania różnych przedmiotów, np. kluczy, zapinania łańcuszków itp.;

karafka /kaˈrafka/ (n)
garrafa
  rodzaj butelki z wąską szyjką;

karaka /kaˈraka/ (n)
carraca
  (marynarka) typ dawnego statku transportowego;

karalny /kaˈralnɨ/ (adj)
punible, castigable, penable
  taki, który podlega karze

karaluch /kaˈralux/ (n)
cucaracha
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;

karat /ˈkarat/ (n)
quilate
  dawna miara zawartości złota w stopach (czyste złoto miało 24 karaty);
  jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł;

karate /kaˈratɛ/ (n)
karate, kárate
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

karateka /ˌkaraˈtɛka/ (n)
karateca, karateka
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca karate

karawan /karˈavan/ (n)
coche fúnebre, carroza
  pojazd do przewozu trumny ze zwłokami

karawana /ˌkaraˈvãna/ (n)
caravana
  wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;

karawela /ˌkaraˈvɛla/ (n)
carabela
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich nadbudówkach na dziobie i rufie, używany od XV do XVII wieku;

karać /ˈkaraʨ̑/ (v)
castigar, multar, condenar
  wymierzać karę

karbon /ˈkarbɔ̃n/ (n)
Carbonífero
  (geologia, geologiczny) piąty okres geologiczny paleozoiku;

karboński /karˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
carbonífero
  (geologia, geologiczny) dotyczący karbonu, występujący, powstały w karbonie

karczmarz /kˈartʃmaʃ/ (n)
tabernero
  (przestarzałe, przestarzały) mężczyzna prowadzący karczmę

karczoch /ˈkarʧ̑ɔx/ (n)
alcachofa
  (botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

kardamon /karˈdãmɔ̃n/ (n)
cardamomo
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców rośliny (1.1)

kardigan /karˈdʲiɡãn/ (n)
cárdigan
  rodzaj swetra zapinanego na guziki lub zamek błyskawiczny, wycięty pod szyją, bez kołnierza;

kardio- /ˈkardʲjɔ/
cardio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z sercem

kardiolog /karˈdʲjɔlɔk/ (n)
cardiólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego

kardiologia /ˌkardʲjɔˈlɔɟja/ (n)
cardiología
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;

kardiologiczny /ˌkardʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
cardiológico
  związany z kardiologią, dotyczący kardiologii

kardynał /karˈdɨ̃naw/ (n)
cardenal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;
  (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków;

kardynał szkarłatny /kardˈɨnaw ʃkarwˈatnɨ/ (n)
cardenal norteño
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny kardynałów;

karelski /karˈɛlski/ (adj)
carelio
  związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów

karetka /kaˈrɛtka/ (n)
ambulancia
  (medycyna, medyczny) (motoryzacja) samochód służący do przewozu chorych

kariatyda /ˌkarʲjaˈtɨda/ (n)
cariátide
  (architektura, architektoniczny) podpora architektoniczna w postaci kobiecej spełniająca funkcję kolumny lub pilastra, dźwigająca na głowie belkowanie, balkon czy gzyms;

kariera /karʲˈjɛra/ (n)
carrera
  osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym

kark /kark/ (n)
nuca, cerviz
  (anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu

karlica /karˈlʲiʦ̑a/ (n)
enana
  osoba płci żeńskiej o niedoborze wzrostu;

karmazyn /karˈmazɨ̃n/ (n)
gallineta
  barwa intensywnie czerwona

karmel /ˈkarmɛl/ (n)
caramelo
  (spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa

karmelita /kˌarmɛlˈita/ (n)
carmelita
  zakonnik z zakonu karmelitańskiego

karmelitanka /kˌarmɛlitˈaŋka/ (n)
carmelita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z zakonu karmelitańskiego

karmelitański /kˌarmɛlitˈaɲski/ (adj)
carmelita, carmelitano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Karmelem

karmić /ˈkarmʲiʨ̑/ (v)
alimentar amamantar
  (u samic ssaków) żywić potomstwo własnym mlekiem

karmić piersią /kˈarmitɕ pʲˈɛrɕɔ̃/ (v)
amamantar, dar el pecho
  (fizjologia, fizjologiczny) żywić potomstwo mlekiem pochodzącym z własnego gruczołu piersiowego

karnawał /karˈnavaw/ (n)
carnaval
  okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;

karnisz /ˈkarʲɲiʃ/ (n)
barra, raíl, riel
  drążek albo listwa nad drzwiami lub oknem służące do zawieszania portier, firanek, zasłon itp.

karnizm /kˈarɲizm/ (n)
carnismo
  (socjologia, socjologiczny) system przekonań, zachowań lub ideologia, która przyzwala człowiekowi na jedzenie określonych zwierząt

karoseria /ˌkarɔˈsɛrʲja/ (n)
carrocería
  wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);

karotenoid /ˌkarɔtɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
carotenoide
  (biochemia, biochemiczny) substancja z grupy organicznych związków chemicznych, żółtych, czerwonych, pomarańczowych i różowych barwników roślinnych, które stanowią naturalne przeciwutleniacze;

karp /karp/ (n)
carpa
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;

karta /ˈkarta/ (n)
pestaña
  (informatyka, informatyczny) element interfejsu graficznego programu umożliwiający przeglądanie kilku elementów podrzędnych w jednej formatce lub oknie
carta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustawowa gwarancja praw
carta, naipe
  (termin karciany) (sport, sportowy) (zobacz) karta do gry
tarjeta
  (zobacz) karta pocztowa
  (zobacz) karta płatnicza, karta bankomatowa, karta kredytowa, karta debetowa
  (zobacz) karta telefoniczna
  (elektronika, elektroniczny) wymienny podzespół elektroniczny na obwodzie drukowanym
hoja
  arkusz papieru; duża kartka
carta, menú
  menu, spis dań

karta do głosowania /kˈarta dɔ ɡwˌɔsɔvˈaɲʲa/ (n)
papeleta de votación
  (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kartka papieru służąca do tajnego głosowania w wyborach

karta dźwiękowa /ˈkarta ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
tarjeta de sonido
  (informatyka, informatyczny) karta rozszerzeniowa umożliwiająca generowanie dźwięku przez komputer i głośniki do niej podłączone;

karta graficzna /ˈkarta ɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
tarjeta gráfica
  (informatyka, informatyczny) urządzenie odpowiadające za wyświetlany obraz na monitorze komputera;

karta kredytowa /ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/ (n)
tarjeta de crédito
  (bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;

karta pokładowa /kˈarta pˌɔkwadˈɔva/ (n)
tarjeta de embarque
  (lotnictwo, lotniczy) rodzaj biletu upoważniającego do wejścia na pokład samolotu bądź statku

kartageński /kˌartaɡˈɛɲski/ (adj)
cartagenero
  związany z Kartageną, pochodzący z Kartageny, dotyczący Kartageny (miasta w Hiszpanii)

kartagiński /ˌkartaˈɟĩj̃sʲci/ (adj)
cartaginés, cartaginense
  związany z Kartaginą

kartoflisko /ˌkartɔfˈlʲiskɔ/ (n)
patatal, patatar
  pole, na którym rosną ziemniaki

kartograf /karˈtɔɡraf/ (n)
cartógrafo
  specjalista w zakresie kartografii; rysownik map

kartografia /ˌkartɔˈɡrafʲja/ (n)
cartografía
  nauka o tworzeniu map;

kartograficzny /ˌkartɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
cartográfico
  dotyczący kartografii

kartografka /ˌkartɔˈɡrafka/ (n)
cartógrafa
  (potocznie, potoczny) (rzadki, rzadko używany) specjalistka w zakresie kartografii; rysowniczka map

karty /kˈartɨ/ (n)
carta, naipe
  gra wykorzystująca odpowiednie kartoniki – karty

karuzela /ˌkaruˈzɛla/ (n)
carrusel, tiovivo
  urządzenie do zabawy, które się kręci;

kary /ˈkarɨ/ (adj)
moro, negro
  czarny (o maści konia)

kary /ˈkarɨ/ (n)
moro
  koń maści czarnej

karykatura /ˌkarɨkaˈtura/ (n)
caricatura
  humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;

kaseta /kasˈɛta/ (n)
casete
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, podzespół, moduł lub materiał eksploatacyjny w standardowej, zamkniętej obudowie

kasetofon /ˌkasɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
casete, magnetófono de casete, pletina
  magnetofon mogący odtwarzać taśmy umieszczone w kasetach magnetofonowych

kask /kask/ (n)
casco
  rodzaj ochronnego nakrycia głowy;

kasownik /kaˈsɔvʲɲik/ (n)
becuadro
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak umieszczany przed nutą, anulujący działanie innych znaków chromatycznych – krzyżyka i bemola;
dele
  (środowiskowy) (drukarstwo, drukarski) znak używany w korekcie drukarskiej oznaczający usunięcie określonej litery
máquina de picar billete
  urządzenie do kasowania biletów, zwykle w komunikacji miejskiej

kasta /ˈkasta/ (n)
casta
  (społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię;

kastet /kˈastɛt/ (n)
manopla, puño americano, puño de acero
  broń do walki wręcz w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;

kastoreum /ˌkastɔˈrɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
castóreo
  wysuszony strój bobrowy;

kastracja /kaˈstraʦ̑ʲja/ (n)
castración
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) usunięcie chirugiczne gruczołów płciowych lub zniszczenie komórek rozrodczych promieniami rentgenowskimi;

kastrować /kaˈstrɔvaʨ̑/ (v)
capar, castrar, emascular
  usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji

kastylijski /kˌastɨlˈijski/ (adj)
castellano
  związany z Kastylią, dotyczący Kastylii

kasyno /kaˈsɨ̃nɔ/ (n)
casino, casa de juego
  ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

kasza /ˈkaʃa/ (n)
grano
  (spożywczy) spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania;

kaszalot /kaˈʃalɔt/ (n)
cachalote
  (zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus, waleń z rodziny kaszalowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;

kaszanka /kaˈʃãnka/ (n)
morcilla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób wędliniarski z kaszy lub ryżu, krwi oraz niekiedy podrobów;

kaszel /ˈkaʃɛl/ (n)
tos
  nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;

kaszleć /ˈkaʃlɛʨ̑/ (v)
toser
  gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc

kaszmir /kˈaʃmir/ (n)
cachemira, cachemir, casimir
  (włókiennictwo) miękka tkanina z wełny kóz kaszmirskich;

kasztan /ˈkaʃtãn/ (n)
castaño
  (botanika, botaniczny) Castanea Mill., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny bukowatych;
  rudobrązowy kolor, kolor kasztana (2.2)
castaña
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc (orzech) kasztana (1.1)
  nasienie kasztanowca
alazán
  (jeździectwo, jeździecki) koń o maści kasztanowej – rudobrązowej sierści, skórze oraz takiej samej grzywie i ogonie

kasztanowaty /ˌkaʃtãnɔˈvatɨ/ (adj)
castaño
  (potocznie, potoczny) lekko kasztanowy

kasztanowiec /ˌkaʃtãˈnɔvʲjɛʦ̑/ (n)
castaño
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Aesculus L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny kasztanowcowatych;

kasztanowy /ˌkaʃtãˈnɔvɨ/ (adj)
castaño
  mający kolor rudawobrązowy, taki jak kolor owocu kasztanowca

kat /kat/ (n)
verdugo
  osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;

katabas /kaˈtabas/ (n)
grajo, sotanas
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) ksiądz

katabasis /kˌatabˈaɕis/ (n)
catabase
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) topos literacki zejścia bohatera do świata umarłych;

katafalk /kaˈtafalk/ (n)
catafalco
  podwyższenie, na którym stawia się trumnę podczas nabożeństwa żałobnego;

kataforeza /kˌatafɔrˈɛza/ (n)
cataforesis
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu dodatnio naładowanych cząstek w kierunku katody

katafrakta /kˌatafrˈakta/ (n)
catafracto
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny jeździec, zwykle dosiadający opancerzonego wierzchowca, walczący w szeregach armii starożytnych i średniowiecznych państw od wybrzeży Morza Śródziemnego po Persję;

kataklizm /katˈaklizm/ (n)
cataclismo
  gwałtowne zmiany w przyrodzie wywołujące znaczne zniszczenia, spustoszenie

katakumby /ˌkataˈkũmbɨ/ (n)
catacumbas
  cmentarz podziemny w postaci systemu korytarzy;

katalityczny /ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
catalítico
  (chemia, chemiczny) związany z katalizą, dotyczący katalizy, polegający na katalizie

katalizator /ˌkatalʲiˈzatɔr/ (n)
catalizador
  (chemia, chemiczny) substancja przyspieszająca przebieg reakcji chemicznej;
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające katalizator (1.1)
catalizador, impulsor, motor
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) czynnik będący przyczyną czegoś, przyśpieszający coś

katalizator samochodowy /ˌkatalʲiˈzatɔr ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ/ (n)
convertidor catalítico
  (motoryzacja) (zobacz) reaktor katalityczny

katalizować /kˌatalizˈɔvatɕ/ (v)
catalizar
  (chemia, chemiczny) wywoływać katalizę, poddawać katalizie, ulegać katalizie

katalog /kaˈtalɔk/ (n)
directorio
  (informatyka, informatyczny) plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików;
catálogo
  folder lub księga zawierająca spis towarów wraz z ich cenami
catálogo, directorio
  spis zawartości biblioteki

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
catalán
  związany z Katalonią

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (n)
catalán
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;

katamaran /ˌkatãˈmarãn/ (n)
catamarán
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek zbudowany z dwóch kadłubów, które są połączone ze sobą równolegle

katana /kaˈtãna/ (n)
catana, catán
  rodzaj miecza japońskiego;

katapulta /ˌkataˈpulta/ (n)
catapulta
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;
  (lotnictwo, lotniczy) (wojskowość, wojskowy) urządzenie skracające drogę startu samolotów z lotniskowca;
  (lotnictwo, lotniczy) urządzenie wyrzucające fotel z pilotem w przypadku awarii samolotu

katar /ˈkatar/ (n)
catarro, resfriado
  (potocznie, potoczny) przeziębienie, któremu towarzyszy katar (1.2)

katarakta /ˌkataˈrakta/ (n)
catarata
  (geologia, geologiczny) próg skalny na rzece, zbudowany z bardzo twardych skał, powodujący gwałtowny spadek wód;

kataryniarz /ˌkataˈrɨ̃ɲaʃ/ (n)
organillero
  uliczny grajek grający na katarynce

katarynka /kˌatarˈɨŋka/ (n)
organillo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;

kataster /katˈastɛr/ (n)
catastro
  (geodezja, geodezyjny) wykonywany dla celów podatkowych spis obiektów i oszacowanie przychodów

katastralny /ˌkataˈstralnɨ/ (adj)
catastral
  (przymiotnik) od kataster (kadaster)

katastrofa /ˌkataˈstrɔfa/ (n)
catástrofe, naufragio
  tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

katastrofa ekologiczna /ˌkataˈstrɔfa ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
catástrofe ecológica
  zmiana środowiska przyrodniczego danego gatunku lub populacji w sposób uniemożliwiający jej przetrwanie

katecheta /ˌkatɛˈxɛta/ (n)
catequista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba duchowna lub świecka nauczająca religii

katecheza /kˌatɛxˈɛza/ (n)
catequesis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nauczanie zasad wiary chrześcijańskiej;

katechizować /kˌatɛçizˈɔvatɕ/ (v)
catequizar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nauczać katechizmu, prowadzić katechezę

katechumen /ˌkatɛˈxũmɛ̃n/ (n)
catecúmeno
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba przygotowująca się do przyjęcia chrztu

katedra /kaˈtɛdra/ (n)
catedral
  (kościelny) główny kościół diecezji;
cátedra
  greckie krzesło z oparciami, tron
  szeroki stół wykładowcy, podium pod tym stołem

kategoryzacja /ˌkatɛɡɔrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
categorización
  podział na kategorie, klasyfikacja

katharewusa /kˌasarɛvˈusa/ (n)
katharevousa
  (językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.;

kationowy /kˌatjɔnˈɔvɨ/ (adj)
catiónico
  (chemia, chemiczny) związany z kationami, dotyczący kationów

katoda /kaˈtɔda/ (n)
cátodo
  (elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;

katolicki /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
católico
  związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

katolicyzm /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
catolicismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;

katoliczka /ˌkatɔˈlʲiʧ̑ka/ (n)
católica
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje katolicyzm

katolik /kaˈtɔlʲik/ (n)
católico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego

kaucja /ˈkawʦ̑ʲja/ (n)
fianza
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania

kauczuk /kˈawtʃuk/ (n)
caucho
  surowiec do produkcji gumy;

kauczukowy /kˌawtʃukˈɔvɨ/ (adj)
cauchero
  wykonany z kauczuku

kaukaski /kawˈkasʲci/ (adj)
caucásico
  wywodzący się z Kaukazu

kawa /ˈkava/ (n)
café
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) ziarna rośliny (1.1), z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój (1.3)
cafeto, café
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych Coffea

kawa po turecku /ˈkava ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (n)
café arábigo, café turco
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno zmielona kawa przygotowywana w tradycyjny arabski sposób w małym tygielku (dżezwie), często z przyprawami (anyżem gwiazdkowym, cynamonem, imbirem, kardamonem lub wanilią)

kawaler /kaˈvalɛr/ (n)
caballero
  (przestarzałe, przestarzały) rycerz
  mężczyzna, który otrzymał dany order
soltero
  mężczyzna, który nigdy nie był żonaty
joven
  młody mężczyzna, młodzieniec

kawaleria /ˌkavaˈlɛrʲja/ (n)
caballería
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących konno;

kawalerzysta /kˌavalɛʒˈɨsta/ (n)
soldado de caballería
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz na służbie w oddziale kawalerii

kawalkada /ˌkavalˈkada/ (n)
cabalgata, cabalgada, desfile, procesión
  grupa jeźdźców albo pojazdów, które zmierzają do jednego celu

kawał /ˈkavaw/ (n)
chiste, broma
  (potocznie, potoczny) dowcip, śmieszna historyjka
pedazo, cacho
  (zgrubienie) od kawałek

kawałek /kaˈvawɛk/ (n)
pedazo, trozo
  fragment pewnej całości

kawerna /kaˈvɛrna/ (n)
caverna
  (geologia, geologiczny) pustka w skale utworzona w wyniku wietrzenia chemicznego
  (medycyna, medyczny) jama w narządzie wewnętrznym ciała powstała na skutek choroby

kawiarka /kaˈvʲjarka/ (n)
cafetera italiana, cafetera moka
  ciśnieniowy czajniczek do parzenia kawy

kawiarnia /kaˈvʲjarʲɲa/ (n)
café, cafetería
  lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;

kawior /ˈkavʲjɔr/ (n)
caviar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

kawitacja /kˌavitˈatsja/ (n)
cavitación
  (fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia;

kawka /ˈkafka/ (n)
grajilla
  (ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;
cafecito, cafelito
  (zdrobniale) od: kawa (napój)

kawowy /kaˈvɔvɨ/ (adj)
color café
  mający kolor kawy z mlekiem; jasnobrązowy

kawusia /kaˈvuɕa/ (n)
cafecito
  (potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) (zdrobniale) od: kawa (napój)

kazanie /kaˈzãɲɛ/ (n)
sermón
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca

kazarka /kaˈzarka/ (n)
tarro canelo
  (ornitologia, ornitologiczny) Tadorna ferruginea, gatunek kaczki;

kazirodztwo /kˌazirˈɔtstfɔ/ (n)
incesto
  stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

kaznodzieja /kˌaznɔdʑˈɛja/ (n)
predicador
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;

kał /kaw/ (n)
heces, excremento
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe;

kałamarz /kaˈwãmaʃ/ (n)
tintero
  pojemnik do przechowywania atramentu lub tuszu;

kałuża /kaˈwuʒa/ (n)
charco
  płytki dołek wypełniony wodą, błotem

każda pliszka swój ogonek chwali /ˈkaʒda ˈplʲiʃka ˈsfuj ɔˈɡɔ̃nɛk ˈxfalʲi/ (proverb)
a cada pajarillo le gusta su nidillo, cada buhonero alaba sus agujas
  każdy się chwali i przypisuje sobie zasługi

każdy /ˈkaʒdɨ/ (pronoun)
cada, todo
  odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

każdy sobie rzepkę skrobie /ˈkaʒdɨ ˈsɔbʲjɛ ˈʒɛpkɛ ˈskrɔbʲjɛ/ (proverb)
cada uno arrima el ascua a su sardina
  każdy dba przede wszystkim o swoje własne interesy

kciuk /cʨ̑uk/ (n)
pulgar
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

kebab /ˈkɛbap/ (n)
kebab
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami;

keczup /ˈkɛʧ̑up/ (n)
kétchup, ketchup
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;

kefija /kɛˈfʲija/ (n)
kufiya
  tradycyjne arabska chusta noszona jako nakrycie głowy;

kefir /ˈkɛfʲir/ (n)
kéfir
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój otrzymywany ze sfermentowanego mleka pasteryzowanego;

kelner /ˈkɛlnɛr/ (n)
camarero
  osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy

kelnerka /kɛlˈnɛrka/ (n)
camarera
  osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy

kelwin /ˈkɛlvʲĩn/ (n)
kelvin
  (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K;

kemping /ˈkɛ̃mpʲĩŋk/ (n)
campin
  ogrodzony i strzeżony teren przeznaczony dla namiotów, samochodów kempingowych i przyczep kempingowych;

kendo /ˈkɛ̃ndɔ/ (n)
kendō
  pochodząca z Japonii sztuka walki na bambusowe kije;

kenijski /kɛ̃ˈɲijsʲci/ (adj)
keniata
  odnoszący się do państwa Kenia

kenoza /kɛnˈɔza/ (n)
kénosis
  (teologia, teologiczny) wcielenie jako dobrowolne, zbawcze samouniżenie się Chrystusa, poprzez wyrzeczenie się atrybutów Bożych;
  (teologia, teologiczny) zstąpienie Ducha Świętego i jego przebywanie w Kościele

kerato- /kɛrˈatɔ/
bio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rogiem, rogówką, zrogowaceniem

keratyna /ˌkɛraˈtɨ̃na/ (n)
queratina
  (chemia, chemiczny) białko występujące w rogach, włosach, paznokciach;

kibic /ˈcibʲiʦ̑/ (n)
aficionado, hincha
  osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi;

kibicka /ciˈbʲiʦ̑ka/ (n)
aficionada, hincha
  forma żeńska od: kibic

kibuc /ˈcibuʦ̑/ (n)
kibutz
  izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;

kichać /ˈcixaʨ̑/ (v)
estornudar
  gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

kichnięcie /kixɲʲˈɛɲtɕɛ/ (n)
estornudo
  gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem

kicz /ciʧ̑/ (n)
kitsch
  mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

kiedy /ˈcɛdɨ/ (pronoun)
cuando
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia
cuándo, cuando
  …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia

kiedy indziej /ˈcɛdɨ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
en otro momento, otro día
  w jakimś innym czasie, przy innej okazji

kieliszek /cɛˈlʲiʃɛk/ (n)
copa
  zawartość kieliszka (1.1)
  zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle;

kielnia /ˈcɛlʲɲa/ (n)
paleta, palustre
  narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka;

kiepski /ˈcɛpsʲci/ (adj)
malo
  (potocznie, potoczny) marny, nędzny, zły

kiepsko /kʲˈɛpskɔ/ (adv)
chungo, mal cuidado
  (potocznie, potoczny) z poczuciem braku sił i zdrowia

kierdel /ˈcɛrdɛl/ (n)
rebaño
  (etnografia, etnograficzny) na Podhalu i w Karpatach: stado owiec na wypasie w górach, pod nadzorem bacy

kierować /cɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
dirigir, dirigirse
  czynić kogoś lub coś adresatem jakiejś wypowiedzi
conducir, manejar
  sterować pojazdem lub grupą pojazdów
dirigir
  wydawać komuś polecenia

kierowca /cɛˈrɔfʦ̑a/ (n)
conductor
  osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

kierownica /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
volante
  (informatyka, informatyczny) kontroler gier komputerowych w kształcie kierownicy (1.1);
raíl de retención
  (kolejnictwo) element rozjazdu torowego;
directriz
  (matematyka, matematyczny) pewna szczególna prosta związana z każdą krzywą stożkową
volante, manillar
  (motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

kierownictwo /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
administración
  kierowanie, zarządzanie czymś lub kimś
dirección
  zespół osób stojących na czele jakiejś instytucji, organizacji itp.

kierownik /cɛˈrɔvʲɲik/ (n)
director
  człowiek wydający innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji

kierunkowskaz /ˌcɛrũŋˈkɔfskas/ (n)
intermitente
  (motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się
poste indicador
  (zobacz) drogowskaz; znak wskazujący drogę

kiesa /ˈcɛsa/ (n)
bolsa
  (dawniej, dawny) woreczek wykorzystywany do przechowywania pieniędzy

kieszeń /ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (n)
bolsillo
  (krawiectwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;
cuenta
  (przenośnie, przenośnia) o czyichś środkach finansowych, funduszach
bandeja
  (technologia, technika, techniczny) część urządzenia, do której wsuwa się lub wkłada coś płaskiego, np. płytę, kasetę itp.

kieszonkowe /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/ (n)
paga, dinero
  zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki

kieszonkowiec /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
carterista
  osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi

kieszonkowy /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
de bolsillo
  dotyczący kieszonki, związany z kieszonką
  o małym rozmiarze, mogącym pomieścić się w kieszeni

kieł /cɛw/ (n)
colmillo, canino
  (zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi;

kiełb /cɛwp/ (n)
gobio, cadoce
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drobna europejska ryba słodkowodna;

kiełbasa /cɛwˈbasa/ (n)
salchicha, chorizo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

kiełek /kʲˈɛwɛk/ (n)
germen, grillo
  (botanika, botaniczny) cześć zarodka zawierająca część korzeniową i pąk

kij /cij/ (n)
bate, palo
  (sport, sportowy) długi przyrząd sportowy do uderzania
mango
  długi i cienki trzonek od jakiegoś narzędzia
palo, vara
  długi patyk;

kij bejsbolowy /kˈij bˌɛjzbɔlˈɔvɨ/ (n)
bate de béisbol
  (sport, sportowy) pałka używana do odbijania piłki podczas gry w baseball

kij deszczowy /ˈcij dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (n)
palo de lluvia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny wykonany z pustego kawałka egzotycznego drewna wypełnionego małymi kamykami lub ziarenkami owoców, które przesypują się z góry na dół wewnątrz kija imitując dźwięk kropel spadającego deszczu

kijanka /ciˈjãnka/ (n)
renacuajo
  (zoologia, zoologiczny) prowadząca wodny tryb życia larwa płazów;
pala, moza
  narzędzie w postaci kija, deszczułki lub drewnianej łopatki używane dawniej do prania w rzece lub jeziorze, a także do obijania lnu;

kilka /ˈcilka/ (indefinitePronoun)
algunos
  oznaczenie w sposób przybliżony ilości od trzech do dziewięciu

kilkakrotnie /kˌilkakrˈɔtɲʲɛ/ (adv)
poco vez
  szereg razy

kilo /ˈcilɔ/ (n)
kilo
  (potocznie, potoczny) kilogram

kilobajt /ciˈlɔbajt/ (n)
kilobyte
  (jednostka miary) (informatyka, informatyczny) jednostka informacji lub pojemności pamięci komputera równa 1 024 bajtom

kilof /ˈcilɔf/ (n)
pico
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.;

kilogram /ciˈlɔɡrãm/ (n)
kilogramo
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;

kilometr /ciˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
kilómetro
  jednostka długości równa tysiącowi metrów;

kilometraż /ˌcilɔ̃ˈmɛtraʃ/ (n)
kilometraje
  przebyta droga zmierzona w kilometrach

kilometrowy /ˌcilɔ̃mɛˈtrɔvɨ/ (adj)
kilométrico
  (przenośnie, przenośnia) bardzo długi, niemal niekończący się
  stanowiący oznaczenie odległości jednego kilometra
de uno kilómetro
  mający długość jednego kilometra

kilowatogodzina /ˌcilɔvatɔɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
kilovatio hora
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) ilość energii elektrycznej równa pracy wykonywanej przez prąd o mocy 1 kilowata w ciągu jednej godziny;

kimation /cĩˈmatʲjɔ̃n/ (n)
cimacio
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) ornament ciągły ze stylizowanych liści, rzeźbiony lub malowany, występujący w dekoracji architektury, w reliefach, malarstwie i w rzemiośle artystycznym;

kimono /cĩˈmɔ̃nɔ/ (n)
kimono, quimono
  tradycyjny strój japoński;

kinematograf /kˌinɛmatˈɔɡraf/ (n)
cinematógrafo
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) aparat do realizacji i ekranowej projekcji ruchomych obrazów;

kinematyczny /ˌcĩnɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
cinemático
  (fizyka, fizyczny) związany z kinematyką, dotyczący kinematyki

kinematyka /ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka/ (n)
cinemática
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał;

kinkiet /ˈcĩŋʲcɛt/ (n)
quinqué
  (książkowy) ozdobna lampa lub świecznik, wieszana na ścianie

kino /ˈcĩnɔ/ (n)
cine, cinema
  (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy
cine
  ogół filmów, które mają wspólną cechę, np. kraj produkcji, tematykę;

kiosk /cɔsk/ (n)
quiosco, kiosco
  mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

kirasjer /ciˈrasʲjɛr/ (n)
coracero
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz ciężkiej jazdy w zbroi płytowej;

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (adj)
kirguiso
  odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (n)
kirguiso
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu;

kiribatyjski /ˌcirʲibaˈtɨjsʲci/ (adj)
kiribatiano, kiribatí
  związany z Kiribati, dotyczący Kiribati

kirysek pstry /kirˈɨsɛk pstrˈɨ/ (n)
coridoras pimienta
  (systematyka) (ichtiologia, ichtiologiczny) Corydoras paleatus Jenyns, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych;

kirysek srokaty /kirˈɨsɛk srɔkˈatɨ/ (n)
coridoras pimienta
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Corydoras paleatus, gatunek sumokształtnej ryby słodkowodnej z rodziny kiryskowatych;

kit /cit/ (n)
masilla
  masa plastyczna używana w budownictwie do montażu szyb, uszczelniania, wypełniania nierówności itp.

kiur /cjur/ (n)
curio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;
  (fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka radioaktywności;

kiła /ˈciwa/ (n)
sífilis
  (medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

kiść /ciɕʨ̑/ (n)
gajo, racimo
  pęk czegoś – owoców, kwiatów, przedmiotów

klacz /klaʧ̑/ (n)
yegua
  (zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;

klaka /ˈklaka/ (n)
claque
  opłacona przez artystę grupa osób, które za wynagrodzenie wyrażają zachwyt nad jego dziełem

klakson /ˈklaksɔ̃n/ (n)
bocina, claxon
  (motoryzacja) urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);

klamka /ˈklãmka/ (n)
picaporte
  dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie

klamka zapadła /ˈklãmka zaˈpadwa/ (idiom)
no tener vuelta de hoja
  o sytuacji, w której coś zostało przesądzone lub została podjęta ostateczna decyzja

klamot /ˈklãmɔt/ (n)
cachivache, trasto
  (potocznie, potoczny) niepotrzebny, stary przedmiot

klamoty /klamˈɔtɨ/ (n)
bártulos, equipaje, trastos
  (potocznie, potoczny) rzeczy osobiste, pakunki

klan /klãn/ (n)
klan
  (historia, historyczny, historycznie) patriarchalny klan (1.1) z silnym przywódcą w dawnej Irlandii i Szkocji;
  wielopokoleniowa rodzina, której członkowie są silnie ze sobą związani;
  związek osób wspierających się i mających wspólne interesy

klapek /ˈklapɛk/ (n)
chancla, chancleta
  lekkie obuwie składające się z samej podeszwy i paska na palce;

klaps /klaps/ (n)
azote
  uderzenie otwartą dłonią w pośladek
claqueta
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) urządzenie wykorzystywane między ujęciami;

klaretyn /klarˈɛtɨn/ (n)
claretiano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik ze zgromadzenia założonego przez św. Antoniego Marię Klareta;

klarnecista /ˌklarnɛˈʨ̑ista/ (n)
clarinetista, clarinete
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na klarnecie

klarnecistka /ˌklarnɛˈʨ̑istka/ (n)
clarinete, clarinetista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta grająca na klarnecie

klarnet /ˈklarnɛt/ (n)
clarinete
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;

klaryska /klarˈɨska/ (n)
clarisa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica z zakonu klariańskiego

klasa /ˈklasa/ (n)
clase
  dobry styl
  grupa dzieci w szkole
  pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym: typ wyrażony przez rekord danych wraz z funkcjami operującymi na tych danych
  pewien zbiór spełniający dane kryteria
  (botanika, botaniczny) jednostka podziału świata roślin

klaser /ˈklasɛr/ (n)
álbum de sellos
  (filatelistyka) specjalny album do przechowywania kolekcji znaczków pocztowych, pocztówek, etykiet itp.;

klasy /klˈasɨ/ (n)
rayuela
  zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą

klasycystyczny /ˌklasɨʦ̑ɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
clasicista
  (sztuka) stworzony w stylu klasycyzmu, nawiązującym do klasycznych wzorców antycznych

klasycznie /klasˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
clásicamente
  w sposób klasyczny

klasyfikować /klˌasɨfikˈɔvatɕ/ (v)
clasificar
  dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady

klasztor /ˈklaʃtɔr/ (n)
monasterio, convento
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły
claustro, convento
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dom buddyjskiej wspólnoty mniszej

klasztorny /klaˈʃtɔrnɨ/ (adj)
conventual, monasterial, monástico
  związany z klasztorem, dotyczący klasztoru

klatka /ˈklatka/ (n)
cuadro, fotograma
  (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pojedynczy, nieruchomy obraz na kliszy
cuchitril, tabuco
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) małe pomieszczenie
jaula
  skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

klatka piersiowa /ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/ (n)
pecho, tórax, caja torácica
  (anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;

klatka schodowa /ˈklatka sxɔˈdɔva/ (n)
escalera
  biegnące przez kilka kondygnacji, wydzielone pomieszczenie przeznaczone na schody;

klaustrofobia /ˌklawstrɔˈfɔbʲja/ (n)
claustrofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym

klawiatura /ˌklavʲjaˈtura/ (n)
teclado
  część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych

klawiatura numeryczna /ˌklavʲjaˈtura ˌnũmɛˈrɨʧ̑na/ (n)
teclado numérico
  część klawiatury komputera zawierająca pogrupowane klawisze z cyframi;

klawisz /ˈklavʲiʃ/ (n)
tecla
  element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;

klecha /ˈklɛxa/ (n)
cura de mesa y olla, sotanas
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) duchowny, ksiądz

kleisty /klɛˈistɨ/ (adj)
glutinoso, pegajoso
  o właściwościach klejenia się, ciągnący się

klej /klɛj/ (n)
cola, pegamento
  lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

klepsydra /klɛpˈsɨdra/ (n)
esquela mortuoria, reloj de arena esquela
  niewielki plakat informujący o czyjejś śmierci oraz terminie i miejscu pogrzebu

kler /klɛr/ (n)
clero
  ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju

klerokracja /klˌɛrɔkrˈatsja/ (n)
clerocracia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządzenia, w którym władza należy do kleru

klerykalizm /klˌɛrɨkˈalizm/ (n)
clericalismo
  tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;

klerykalny /klˌɛrɨkˈalnɨ/ (adj)
clerical
  związany z klerykalizmem, charakterystyczny dla klerykalizmu

kleszcz /klɛʃʧ̑/ (n)
garrapata, rezno
  (zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

kleszczak /ˈklɛʃʧ̑ak/ (n)
picotenaza
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący z rodzaju Anastomus;

kleszcze porodowe /ˈklɛʃʧ̑ɛ ˌpɔrɔˈdɔvɛ/ (n)
fórceps
  (medycyna, medyczny) kleszcze wykorzystywane przy porodzie kleszczowym

klient /ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/ (n)
cliente
  (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie korzystające z usług dostarczanych przez serwer

klientela /ˌklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nˈtɛla/ (n)
clientela, parroquia
  ogół klientów jakiejś instytucji, jakiegoś sklepu, punktu usługowego itp.

klientka /klʲiˈ<sup>j</sup>ɛ̃ntka/ (n)
clienta, cliente
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kobieta kupująca, nabywająca towary lub usługi

klif /klʲif/ (n)
acantilado
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;

klika /ˈklʲika/ (n)
clique
  (matematyka, matematyczny) część grafu, w której każdy wierzchołek jest połączony z każdym różnym od niego;
camarilla, lobos de una camada
  (socjologia, socjologiczny) grupa ludzi powiązanych wspólnymi interesami i wspierających się wzajemnie, wbrew interesowi szerszej grupy, do której należą;

klikać /ˈklʲikaʨ̑/ (v)
cliquear, hacer clic, clicar
  (informatyka, informatyczny) naciskać przycisk myszy komputerowej

klimat /ˈklʲĩmat/ (n)
clima
  (geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;

klimat umiarkowany /ˈklʲĩmat ˌũmʲjarkɔˈvãnɨ/ (n)
clima templado
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) klimat pośredni między gorącym a zimnym;

klimatologiczny /klˌimatˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
climatológico
  związany z klimatologią, dotyczący klimatologii

klimatyczny /ˌklʲĩmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
climático
  związany z klimatem

klimatyzacja /ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
climatización
  (technologia, technika, techniczny) ogół urządzeń służących do klimatyzowania
aire acondicionado, climatización
  automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;

klimatyzacyjny /klˌimatˌɨzatsˈɨjnɨ/ (adj)
climatizador
  związany z klimatyzacją, dotyczący klimatyzacji

klimatyzator /ˌklʲĩmatɨˈzatɔr/ (n)
climatizador, acondicionador
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do klimatyzowania pomieszczeń;

klin /klʲĩn/ (n)
cuña, calce
  (fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta;
formación en cuña
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj szyku bojowego
nesga
  kawałek tkaniny w kształcie trójkąta
prisma, cuña
  kształt tej maszyny

klinga /ˈklʲĩŋɡa/ (n)
cuchilla
  ostrze broni siecznej

klinicysta /klˌiɲitsˈɨsta/ (n)
clínico
  (medycyna, medyczny) lekarz mający praktykę w klinice, oddziale, w pracy szpitalnej

kliniczny /kliɲˈitʃnɨ/ (adj)
clínico
  (medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego

klinika /ˈklʲĩɲika/ (n)
clínica
  (architektura, architektoniczny) budynek będący siedzibą kliniki (1.1)
  (medycyna, medyczny) (edukacja, edukacyjny) specjalistyczny oddział szpitalny działający przy uczelni lub instytucie naukowym;

klipa /klˈipa/ (n)
tala, tranco
  (środowiskowy) gra zespołowa, dawniej szczególnie popularna wśród dzieci i młodzieży;

klistron /ˈklʲistrɔ̃n/ (n)
klistrón
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wytwarzania mikrofal;

klitoridektomia /klˌitɔrˌidɛktˈɔmja/ (n)
clitoridectomía
  chirurgiczne usunięcie łechtaczki; obrzezanie dziewcząt polegające na usunięciu łechtaczki

klon /klɔ̃n/ (n)
clon
  (biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym;
arce
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

klosz /klɔʃ/ (n)
campana
  półkolista osłona do przykrywania żywności
pantalla, campana
  szklana osłona na żarówkę

kloszard /ˈklɔʃart/ (n)
vagabundo
  odziany w łachy żebrak, często bezdomny

klub /klup/ (n)
club
  stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach

klub nocny /klˈup nˈɔtsnɨ/ (n)
club nocturno
  lokal rozrywkowy otwarty w nocy;

klucz /kluʧ̑/ (n)
manipulador, llave
  (elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego
clave, llave
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
  kod do szyfru;
  podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
llave, clave
  przyrząd do otwierania zamka;
  narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
bandada
  szyk lotu stada ptaków;

klucz dynamometryczny /ˈkluʤ̑ ˌdɨ̃nãmɔ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (n)
llave dinamométrica
  narzędzie służące do przykręcania śrub z miarą do określania właściwego momentu dynamometrycznego

klucz francuski /ˈkluʧ̑ frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
llave inglesa
  (technologia, technika, techniczny) klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu;

kląskać /klˈɔ̃skatɕ/ (v)
chasquear
  (staropolski) mlaskać
  trzaskać, uderzać wydając charakterystyczny odgłos np. stąpając

kląć /klɔ̃ɲʨ̑/ (v)
maldecir, jurar, decir palabrotas
  używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych
jurar
  przysięgać, zaklinać się

klękać /ˈklɛ̃ŋkaʨ̑/ (v)
arrodillarse
  zginać kolana, przyjmując pozycję opierającą się na nich

klęska /ˈklɛ̃w̃ska/ (n)
derrota
  fatalna przegrana w bitwie
calamidad, desastre
  wielkie nieszczęście, niepowodzenie lub zniszczenie

kminek /ˈkmʲĩnɛk/ (n)
comino
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie
  (botanika, botaniczny) Carum, rodzaj roślin z rodziny selerowatych;

knebel /ˈknɛbɛl/ (n)
mordaza
  (książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu;

knot /knɔt/ (n)
birria, chapuza, zarramplinada
  (potocznie, potoczny) rzecz lub wydarzenie źle zrobione
mecha
  część świecy lub lampy naftowej w postaci sznurka lub taśmy bawełnianej nasączonej paliwem płynnym
chiquillo, mocoso, rapaz
  (potocznie, potoczny) mały chłopiec

knować /ˈknɔvaʨ̑/ (v)
tramar
  planować, obmyślać potajemnie coś złego, knuć spisek

knuć /knˈutɕ/ (v)
tramar, maquinar, urdir
  skrycie planować działania przeciw komu

koaksjalny /ˌkɔakˈsʲjalnɨ/ (adj)
coaxial
  (technologia, technika, techniczny) współosiowy

koala /kɔˈala/ (n)
koala, oso marsupial
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski;

koalicja /ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
coalición
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji

kobalt /ˈkɔbalt/ (n)
cobalto
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

kobieciarz /kɔˈbʲjɛ̇ʨ̑aʃ/ (n)
donjuán, faldero, ligón, mujeriego
  (potocznie, potoczny) mężczyzna lubiący flirty z kobietami

kobiecość /kɔbjˈɛtsɔɕtɕ/ (n)
feminidad
  cecha tego, co kobiece

kobiecy /kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ/ (adj)
femenino, femenil, de mujer
  dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety

kobieta /kɔˈbʲjɛta/ (n)
mujer, hembra
  dorosły człowiek płci żeńskiej;

kobieta lekkich obyczajów /kɔˈbʲjɛta ˈlɛcːix ˌɔbɨˈʧ̑ajuf/ (n)
mujer de vida alegre
  (eufemistycznie) prostytutka

kobra /ˈkɔbra/ (n)
cobra
  (herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;

kobuz /ˈkɔbus/ (n)
alcotán europeo, alcotán
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco subbuteo, ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;

kobyła /kɔˈbɨwa/ (n)
maritornes
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta dużego wzrostu, niezgrabna, bez wdzięku
yegua
  (zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia

kobziarz /kˈɔbʑaʃ/ (n)
gaitero
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na kobzie

koc /kɔʦ̑/ (n)
manta, cobija
  gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

koc elektryczny /kˈɔts ˌɛlɛktrˈɨtʃnɨ/ (n)
manta eléctrica
  okrycie z wkładem grzejnym zasilanym elektrycznie

kochanie /kɔˈxãɲɛ/ (n)
querer
  (rzeczownik odczasownikowy) od: kochać

kochać /ˈkɔxaʨ̑/ (v)
amar, querer
  odczuwać miłość do kogoś
  uwielbiać jakąś rzecz
  uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem
hacer el amor
  odbywać stosunek seksualny z kimś

kochliwy /kɔxˈlʲivɨ/ (adj)
enamoradizo
  mający skłonność do łatwego zakochiwania się

koci /ˈkɔ.ʨ̑i/ (possessiveAdjective)
felino, gatuno
  należący do kota

kocimiętka /kˌɔtɕimjˈɛntka/ (n)
menta de gato, nébeda
  (botanika, botaniczny) (Nepeta) bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg;

kocioł /ˈkɔʨ̑ɔw/ (n)
caldera
  urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody);

kocioł parowy /ˈkɔʨ̑ɔw paˈrɔvɨ/ (n)
caldera de vapor
  urządzenie służące do wytwarzania pary wodnej;

kociołek /kɔˈʨ̑ɔwɛk/ (n)
pote
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ragoût przygotowywane w kociołku (1.2) nad ogniskiem
caldero, pote
  mały kocioł, garnek do gotowania nad ogniskiem

kocić się /kˈɔtɕitɕ ɕɛ/ (v)
parir
  (zoologia, zoologiczny) o samicach, zwykle kotów wydawać potomstwo

koczkodan /kɔʧ̑ˈkɔdãn/ (n)
cercopiteco
  (zoologia, zoologiczny) Cercopithecus niewielka afrykańska małpa;

koczowniczy /ˌkɔʧ̑ɔvʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
nómada
  związany z koczownictwem i koczownikami, polegający na ciągłej zmianie miejsca pobytu

kod /kɔt/ (n)
código
  system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;

kod kreskowy /ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/ (n)
código de barras
  standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;

kod pocztowy /kˈɔt pɔtʃtˈɔvɨ/ (n)
código postal
  ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek

kodeina /kˌɔdɛˈina/ (n)
codeína, metilmorfina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) przeciwkaszlowy lek narkotyczny, pochodna morfiny

kodeks drogowy /ˈkɔdɛɡz drɔˈɡɔvɨ/ (n)
código de la circulación
  (motoryzacja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalny spis praw i obowiązków dla poruszających się po drogach publicznych;

kodować /kɔdˈɔvatɕ/ (v)
codificar
  szyfrować używając kodu

koegzystencja /ˌkɔɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
coexistencia
  współistnienie (zwierząt, kultur, ludzi, grup społecznych itp.)

koewolucja /kˌɔɛvɔlˈutsja/ (n)
coevolución
  (biologia, biologiczny) proces współzależnej ewolucji dwóch lub kilku gatunków;

kofeina /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
cafeína
  (biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;

kogeneracja /ˌkɔɡɛ̃nɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
cogeneración
  (technologia, technika, techniczny) proces jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i użytkowej energii cieplnej w elektrociepłowni

kognitywizm /kˌɔɡɲitˈɨvizm/ (n)
cognitivismo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, według którego etyka normatywna ma poznawczy, naukowy charakter i można o jej tezach orzekać, czy są prawdziwe, czy fałszywe
  (językoznawstwo, językoznawczy) kierunek we współczesnym językoznawstwie, który odwołując się do psychologii, socjologii i innych dyscyplin, zajmuje się opisem języka uwikłanego w kontekst kulturowy i badaniem, w jaki sposób w języku odzwierciedla się rzeczywistość

kognitywny /ˌkɔɟɲiˈtɨvnɨ/ (adj)
cognitivo
  taki, który zajmuje się poznaniem, dotyczy poznania, ma związek z poznaniem

kogut /ˈkɔɡut/ (n)
gallo
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;

koherentny /ˌkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
coherente
  będący spójną całością

kohorta /kɔˈxɔrta/ (n)
cohorte
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w starożytnym Rzymie: oddział wojska stanowiący dziesiątą część legionu;

koja /ˈkɔja/ (n)
litera
  (marynarka) łóżko na statku

kojec /kˈɔjɛts/ (n)
jaula
  (rolnictwo, rolniczy) mała zagroda do bezpiecznego przetrzymywania zwierząt hodowlanych, zwykle młodych np. piskląt, szczeniąt;
andaderas, parque
  zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy;

kojot /ˈkɔjɔt/ (n)
coyote
  (zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;

kok /kɔk/ (n)
moño
  (fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy

kokaina /ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
cocaína
  silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny;

kokainista /ˌkɔka<sup>j</sup>ĩˈɲista/ (n)
cocainómano
  (książkowy) osoba uzależniona od kokainy

kokainistka /ˌkɔka<sup>j</sup>ĩˈɲistka/ (n)
cocainómana
  kobieta uzależniona od kokainy

kokarda /kɔˈkarda/ (n)
lazo, moña
  rodzaj ozdoby, zawiązana wstążka

kokieteria /ˌkɔcɛˈtɛrʲja/ (n)
coquetería
  zachowanie osoby starającej się spodobać i wzbudzić zainteresowanie osoby przeciwnej płci

kokietka /kɔkʲˈɛtka/ (n)
coqueta
  kobieta zalotna, starająca się podobać, wywrzeć wrażenie swym zachowaniem, strojem itp.

kokietować /ˌkɔcɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
coquetear
  (przenośnie, przenośnia) starać się zjednać sobie przychylność kogoś
coquetear, galantear
  starać się komuś spodobać, zwykle okazując seksapil

kokoryczka wielokwiatowa /kˌɔkɔrˈɨtʃka vʲˌɛlɔkfʲatˈɔva/ (n)
sello de Salomón
  (botanika, botaniczny) Polygonatum multiflorum, gatunek byliny z rodzaju kokoryczka;

kokos /ˈkɔkɔs/ (n)
cocotero
  (botanika, botaniczny) palma kokosowa (kokos właściwy, Cocos nucifera L.);
coco
  (spożywczy) owoc palmy kokosowej (1.1)

koks /kɔks/ (n)
coque
  stały produkt suchej destylacji węgla;

koksownik /kɔˈksɔvʲɲik/ (n)
trabajador de coquería
  (technologia, technika, techniczny) pracownik koksowni
brasero de coque
  (technologia, technika, techniczny) wolno stojący piec, najczęściej wykonany z metalowych prętów, w którym pali się koksem, stawiany na ulicach w czasie ostrych mrozów;

koktajl /ˈkɔktajl/ (n)
cóctel, recepción
  (książkowy) oficjalne przyjęcie popołudniowe, na którym podaje się alkohole oraz skromne przekąski
cóctel, coctel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;
cóctel
  (przenośnie, przenośnia) mieszanka czegoś, np. styli muzycznych, artystycznych

koktajl Mołotowa /ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva/ (n)
cóctel molotov
  (potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną;

kolacja /kɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
cena
  ostatni posiłek w ciągu dnia

kolano /kɔˈlãnɔ/ (n)
rodilla
  (anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

kolarstwo /kɔˈlarstfɔ/ (n)
ciclismo
  forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych;

kolarz /ˈkɔlaʃ/ (n)
ciclista
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca wyczynowo jazdę na rowerze

kolaż /kɔlˈaʃ/ (n)
collage
  (sztuka) kompozycja plastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów;

kolba /ˈkɔlba/ (n)
mazorca, panoja
  (botanika, botaniczny) rodzaj kwiatostanu i owocostanu;
matraz
  (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) szklane naczynie laboratoryjne z szyjką;
culata
  (wojskowość, wojskowy) uchwyt broni strzeleckiej;

kolce /ˈkɔlʦ̑ɛ/ (n)
zapatilla con taco
  (sport, sportowy) buty o podeszwie z ostrymi, metalowymi ćwiekami, używany do biegów i skoków

kolczasty /kɔlˈʧ̑astɨ/ (adj)
espinoso
  mający kolce i kłujący

kolczuga /kɔlˈʧ̑uɡa/ (n)
cota
  pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę

kolczyk /ˈkɔlʧ̑ɨk/ (n)
pendiente crotal
  znakowana blaszka umieszczana w przekłutym uchu zwierzęcia

kolebka /kɔˈlɛpka/ (n)
cuna
  kołyska, łóżeczko dla dziecka
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym coś powstało, rozpoczęło się

kolec /ˈkɔlɛʦ̑/ (n)
espina, pincho
  (botanika, botaniczny) twardy, ostro zakończony wyrostek na łodygach, owocach lub liściach roślin
aguijón, púa
  (zoologia, zoologiczny) twardy, ostry wyrostek na powierzchni ciała niektórych zwierząt
punta, púa
  wydłużony przedmiot lub część przedmiotu o zaostrzonym, kłującym końcu

kolega /kɔˈlɛɡa/ (n)
colega, compañero
  towarzysz pracy, nauki lub zabawy

kolegiata /kˌɔlɛɡʲˈata/ (n)
colegiata
  (kościelny) (architektura, architektoniczny) ważniejsza świątynia katolicka z własną kapitułą kanoników;

kolegium /kɔlˈɛɡʲum/ (n)
colegio
  (kościelny) ogół kardynałów Kościoła katolickiego;

kolej /ˈkɔlɛj/ (n)
turno, vez
  następstwo zdarzeń według ustalonego porządku
ferrocarril, tren
  środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;

kolej aglomeracyjna /kˈɔlɛj ˌaɡlɔmˌɛratsˈɨjna/ (n)
tren de cercanías, tren suburbano
  kolej obsługująca przewozy pasażerskie w obszarze aglomeracji

kolej zębata /kˈɔlɛj zɛmbˈata/ (n)
ferrocarril de cremallera
  kolej mogąca pokonywać trasę o dużych nachyleniach dzięki dodatkowej szynie zębatej, na którą oddziałują zębate koła napędowe i hamujące;

kolejarz /kɔˈlɛjaʃ/ (n)
ferroviario
  pracownik kolei

kolejka /kɔˈlɛjka/ (n)
cola
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych;
ronda
  (potocznie, potoczny) porcja alkoholu wypijana z daną grupą osób
jornada
  (sport, sportowy) seria meczów w rozgrywkach ligowych;
turno
  miejsce w uporządkowanej grupie ludzi, w szeregu, w kolejce (1.1)
cola, fila
  uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;

kolejny /kɔˈlɛjnɨ/ (adj)
sucesivo
  następny po tym, który jest teraz; przyszły

kolejowy /ˌkɔlɛˈjɔvɨ/ (adj)
de ferrocarril, de tren, ferroviario
  związany z kolejnictwem (koleją); taki, który dotyczy kolejnictwa, pociągów

kolekcja /kɔˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
colección
  zbiór przedmiotów tego samego typu, gromadzonych zwykle z powodu ich wartości (artystycznej, historycznej itp.)
  zestaw projektów jakiejś firmy na dany sezon

kolekcjoner /ˌkɔlɛkˈʦ̑ʲjɔ̃nɛr/ (n)
coleccionista
  osoba, która coś kolekcjonuje; właściciel kolekcji

kolekcjonerka /ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɛrka/ (n)
coleccionista
  kobieta, która coś kolekcjonuje; właścicielka kolekcji

kolekcjonować /ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
coleccionar
  zbierać przedmioty tworząc z nich kolekcję

kolektura /kˌɔlɛktˈura/ (n)
lotería
  miejsce sprzedaży losów loteryjnych

kolektywizacja /kˌɔlɛktˌɨvizˈatsja/ (n)
colectivización
  nadawanie czemuś formy kolektywnej;

kolektywnie /ˌkɔlɛkˈtɨvʲɲɛ/ (adv)
colectivamente
  zbiorowo, zespołowo, wspólnie

kolektywny /ˌkɔlɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
colectivo
  zbiorowy, zespołowy, wspólny; oparty na takim działaniu

kolendra /kɔˈlɛ̃ndra/ (n)
cilantro, coriandro
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;

koliba /kɔlˈiba/ (n)
borda, cabaña
  (etnografia, etnograficzny) (gwara góralska) szałas stanowiący schronienie w górach

koliber /kɔˈlʲibɛr/ (n)
colibrí, picaflor
  (ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

kolka /kˈɔlka/ (n)
cólico
  (medycyna, medyczny) silne, napadowe bóle w jamie brzusznej

kolmatacja /kˌɔlmatˈatsja/ (n)
atarquinamiento
  (melioratywnie, melioratywny) sposób sztucznego podnoszenia poziomu gruntu przez wykorzystanie osadzających się namułów niesionych przez wodę

kolokacja /ˌkɔlɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
colocación
  (językoznawstwo, językoznawczy) często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników;

kolokwializm /ˌkɔlɔˈkfʲjalʲism̥/ (n)
coloquialismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie potoczne, używane tylko w swobodnej rozmowie;

kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (n)
colonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;
  (biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik;

kolonia bakteryjna /kɔlˈɔɲʲa bˌaktɛrˈɨjna/ (n)
colonia bacteriana
  (biologia, biologiczny) widoczne gołym okiem skupisko wielu komórek bakterii powstałych z jednej komórki lub z jednej jednostki wzrostowej;

kolonia karna /kɔlˈɔɲʲa kˈarna/ (n)
colonia penal
  wydzielony obszar przeznaczony do przetrzymywania skazanych w izolacji od społeczeństwa;

kolonializm /ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/ (n)
colonialismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;

kolonialny /ˌkɔlɔ̃ˈɲalnɨ/ (adj)
colonial
  związany z terytorium kolonii, dotyczący terytorium kolonii

kolonie /kɔˈlɔ̃ɲjɛ/ (n)
colonia
  grupowy pobyt wypoczynkowy dzieci lub młodzieży, zorganizowany poza miejscem ich stałego zamieszkania;

kolonizacja /kˌɔlɔɲizˈatsja/ (n)
colonización
  tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych
  przekształcanie podbitych miejsc w kolonie

kolonizować /kˌɔlɔɲizˈɔvatɕ/ (v)
colonizar
  przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię

kolonoskopia /ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/ (n)
colonoscopia
  (medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;

kolor /ˈkɔlɔr/ (n)
color
  cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;
  (zobacz) kolory
palo, naipe
  w kartach: symbol na karcie umieszczony obok jej wartości;

koloratka /ˌkɔlɔˈratka/ (n)
alzacuello
  biały, sztywny kołnierzyk noszony przez duchownych chrześcijańskich;

kolorować /ˌkɔlɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
colorear
  nadawać czemuś kolor, wypełniać kolorem

kolorowy /ˌkɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
de color, en color
  wielobarwny, pełen różnych kolorów

kolos na glinianych nogach /ˈkɔlɔs ˌna‿ɡlʲĩˈɲãnɨx ˈnɔɡax/ (n)
gigante con pies de barro, gigante de/con pies de arcilla
  (książkowy) coś pozornie mocnego, potężnego, wielkiego, a w rzeczywistości małego, słabego, nieznacznego

kolosalny /ˌkɔlɔˈsalnɨ/ (adj)
colosal
  bardzo duży; wielki

kolostomia /kˌɔlɔstˈɔmja/ (n)
colostomía
  (medycyna, medyczny) stomia operacyjnie wyłoniona na jelicie grubym;

kolumbarium /ˌkɔlũmˈbarʲjũm/ (n)
columbario
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami;
  (współcześnie) (architektura, architektoniczny) cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych

kolumbijski /ˌkɔlũmˈbʲijsʲci/ (adj)
colombiano
  odnoszący się do państwa Kolumbia

kolumna /kɔˈlũmna/ (n)
columna
  (architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;

kolęda /kɔˈlɛ̃nda/ (n)
villancico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;

kolędnik /kɔˈlɛ̃ndʲɲik/ (n)
villanciquero
  (etnografia, etnograficzny) osoba, która kolęduje

koma /ˈkɔ̃ma/ (n)
coma
  (astronomia, astronomiczny) gazowa otoczka jądra komety
  (fizyka, fizyczny) rodzaj aberracji optycznej

komandor /kɔ̃ˈmãndɔr/ (n)
capitán de navío
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający pułkownikowi;

komandor podporucznik /kɔ̃ˈmãndɔr ˌpɔtpɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
capitán de corbeta
  stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający majorowi;

komandor porucznik /kɔ̃ˈmãndɔr pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
capitán de fragata
  stopień oficerski w marynarce wojennej odpowiadający podpułkownikowi;

komar /ˈkɔ̃mar/ (n)
mosquito, mosco, plaga, zancudo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;

kombinacja /kˌɔmbʲinˈatsja/ (n)
combinada
  (sport, sportowy) narciarstwo konkurencja złożona, w której o zwycięstwie decyduje suma uzyskanych wyników z poszczególnych etapów
combinación
  łączenie składowych w całość oraz efekt tego działania

komedia /kɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
comedia
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;

komediant /kɔmˈɛdjant/ (n)
comediante
  człowiek udający, zachowujący się nienaturalnie czy niepoważnie

komediowy /kˌɔmɛdjˈɔvɨ/ (adj)
de comedia
  dotyczący komedii

komentarz /kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
comentario, aclaración
  objaśnienie lub uzupełnienie jakiegoś tekstu bądź grafiki zamieszczone przez autora
comentario, aviso
  uwaga odnośnie czegoś lub kogoś

komentator /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtatɔr/ (n)
comentarista
  (sport, sportowy) sprawozdawca sportowy
comentador, comentarista
  osoba, która komentuje coś

komentować /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
comentar
  wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi

komercjalizacja /ˌkɔ̃mɛrʦ̑ʲjalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
comercialización
  ogół zmian mających na celu oparcie czegoś na zasadach komercyjnych;

kometa /kɔ̃ˈmɛta/ (n)
cometa
  (astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

komfort /ˈkɔ̃w̃fɔrt/ (n)
comodidad, confort
  ogólnie warunki zapewniające spokój, wygodę i elegancję

komfortowy /ˌkɔ̃w̃fɔrˈtɔvɨ/ (adj)
confortable, lujoso
  sprawiający, że czujemy się bardzo wygodnie

komiczność /kɔmˈitʃnɔɕtɕ/ (n)
comicidad
  cecha tego, co jest komiczne

komiks /ˈkɔ̃mʲiks/ (n)
cómic, tebeo, historieta de dibujo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię;

komin /ˈkɔ̃mʲĩn/ (n)
chimenea
  (budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;
chimenea, grieta
  pionowy tunel w kształcie komina (1.1)

kominek /kɔ̃ˈmʲĩnɛk/ (n)
chimenea
  otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia;

kominiarka /ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/ (n)
pasamontañas
  (potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy

kominiarz /kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (n)
deshollinador, limpiachimeneas
  rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

komisarz /kɔmˈisaʃ/ (n)
comisario
  urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa

komisja /kɔ̃ˈmʲisʲja/ (n)
comisión
  grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności;

komiwojażer /kˌɔmivɔjˈaʒɛr/ (n)
viajante
  (handel, handlowy) (przestarzałe, przestarzały) przedstawiciel handlowy odbywający podróże w celu zdobycia nabywców produktu czy usługi

komnata /kɔ̃mˈnata/ (n)
aposento
  pomieszczenie mieszkalne w pałacu lub rezydencji, zwykle pełne przepychu;

komoda /kɔ̃ˈmɔda/ (n)
cómoda, aparador
  mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;

komora gazowa /kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/ (n)
cámara de gas
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;

komoryjski /ˌkɔ̃mɔˈrɨjsʲci/ (adj)
comorense, comorano
  odnoszący się do państwa Komory

kompania /kɔ̃mˈpãɲja/ (n)
compañía
  (wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera;
  kilka osób spędzających wspólnie czas

kompas /ˈkɔ̃mpas/ (n)
brújula, compás
  przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

kompendium /kɔ̃mˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
compendio
  książka zawierająca zwięzły wykład podstawowych wiadomości z danej dziedziny wiedzy

kompetentny /kˌɔmpɛtˈɛntnɨ/ (adj)
competente
  uprawniony do decydowania, posiadający kwalifikacje

kompilacja /ˌkɔ̃mpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
compilación
  (informatyka, informatyczny) tłumaczenie przez kompilator kodu źródłowego na równoważny kod wynikowy
  (informatyka, informatyczny) wynik kompilacji (1.3), skompilowany program
compilación, recopilación
  dokonywanie zbioru dzieł (lub ich fragmentów) na jakiś temat
  wynik kompilacji (1.1) (zbiór fragmentów dzieł na jakiś temat)

kompilator /ˌkɔ̃mpʲiˈlatɔr/ (n)
compilador
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy dokonujący kompilacji;

kompleks /ˈkɔ̃mplɛks/ (n)
complejo
  (budownictwo) zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość
  (psychologia, psychologiczny) zespół wyobrażeń lub odczuć tkwiących w psychice człowieka i nieakceptowanych przez niego;

kompleks Elektry /ˈkɔ̃mplɛks ɛˈlɛktrɨ/ (n)
complejo de Electra
  (psychologia, psychologiczny) podświadoma skłonność płciowa córki do ojca (występująca u dziewczynek w wieku 3-6 lat) i strach przed odwetem matki; uczucie wrogości wobec matki;

kompleks Medei /ˈkɔ̃mplɛks mɛˈdɛji/ (n)
complejo de Medea
  (psychologia, psychologiczny) wrogość matki wobec własnych dzieci, połączona z pragnieniem ich śmierci, uwarunkowana chęcią zemsty na ojcu dzieci;

kompleks niższości /kˈɔmplɛks ɲiʃʃˈɔɕtɕi/ (n)
complejo de inferioridad
  (psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności;

komplement /kɔmplˈɛmɛnt/ (n)
piropo, cumplido
  grzecznościowa, zwykle przesadna pochwała

kompletny /kɔ̃mˈplɛtnɨ/ (adj)
completo
  cały, będący w komplecie

komplikacja /kˌɔmplikˈatsja/ (n)
complicación
  dodatkowa, nieprzewidziana wcześniej trudność wymuszająca odstępstwo od założeń

komponent /kɔmpˈɔnɛnt/ (n)
componente, parte constitutiva
  część składowa, element

komponować /ˌkɔ̃mpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
componer
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tworzyć utwór muzyczny
componer, formar
  tworzyć; układać w całość z danych elementów, tak aby poszczególne elementy ze sobą współgrały

kompost /ˈkɔ̃mpɔst/ (n)
abono, estiércol
  produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic)

kompostownik /kˌɔmpɔstˈɔvɲik/ (n)
compostador
  pojemnik na kompost

kompot /ˈkɔ̃mpɔt/ (n)
compota
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki napój z gotowanych owoców;

kompozytor /ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/ (n)
compositor
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę

kompozytorka /ˌkɔ̃mpɔzɨˈtɔrka/ (n)
compositora
  kobieta tworząca, komponująca muzykę

kompresja /kɔ̃mˈprɛsʲja/ (n)
compresión
  (fizyka, fizyczny) zagęszczenie, sprężenie czegoś, zmniejszenie, redukcja zajmowanej przez coś przestrzeni;
  (informatyka, informatyczny) operacja zakodowania danych w taki sposób aby zajmowały mniej bajtów;

komputer /kɔ̃mˈputɛr/ (n)
computadora, ordenador, computador
  (informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania wszelkich informacji, które da się zapisać w formie ciągu cyfr, albo sygnału ciągłego;

komunia /kɔ̃ˈmũɲja/ (n)
comunión
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sakrament eucharystii;

komunikacja /ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
comunicación
  ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności
  (książkowy) porozumiewanie się, przekazywanie myśli, udzielanie wiadomości

komunikować /kˌɔmuɲikˈɔvatɕ/ (v)
comunicar
  przekazywać wiadomość
comunicarse
  mieć kontakt

komunista /ˌkɔ̃mũˈɲista/ (n)
comunista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu
persona que recibir el primera comunión
  (żartobliwie) przyjmujący pierwszą komunię

komunistka /ˌkɔ̃mũˈɲistka/ (n)
comunista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolenniczka komunizmu

komunistyczny /ˌkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
comunista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu

komunizm /kɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
comunismo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;

komórczak /kɔmˈurtʃak/ (n)
célula multinucleada
  (biologia, biologiczny) komórka, w której protoplaźmie występuje wiele jąder

komórka /kɔ̃ˈmurka/ (n)
célula
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;
móvil, celular
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefon komórkowy
chiribitil, cuartucho, trastero
  małe pomieszczenie, pokój

komórka macierzysta /kɔmˈurka mˌatɕɛʒˈɨsta/ (n)
célula madre
  (biologia, biologiczny) komórka względnie niewyspecjalizowana, z której podczas pojedynczego podziału powstają: identyczna komórka potomna i nieco bardziej zróżnicowana komórka potomna

komża /kˈɔmʒa/ (n)
sobrepelliz
  (kościelny) biała szata liturgiczna, względnie krótka (do ud), o szerokich rękawach;

koncentracja /ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃nˈtraʦ̑ʲja/ (n)
concentración, condensación
  (chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy
concentración, atención
  (psychologia, psychologiczny) (szkolnictwo, szkolny) skupienie uwagi
aglomeración, concentración, reunión
  skupienie, ześrodkowanie, zgromadzenie czegoś w danym miejscu

koncentrat /kɔntsˈɛntrat/ (n)
concentrado
  artykuł zawierający więcej składników wartościowych niż wyjściowy

koncentryczny /ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
concéntrico
  skierowany ku środkowi, ku określonemu punktowi; współśrodkowy

koncepcja /kɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
concepción, concepto
  ogólny plan działania, rozwiązania jakiegoś problemu

koncert /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt/ (n)
concierto
  występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;

koncesja /kɔntsˈɛsja/ (n)
licencia
  (urzędowy) pozwolenie władz administracyjnych na prowadzenie danej działalności gospodarczej

koncyliaryzm /ˌkɔ̃nʦ̑ɨˈlʲjarɨsm̥/ (n)
conciliarismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna w Kościele katolickim, zakładająca wyższość soboru nad papieżem;

kondensacja /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja/ (n)
condensación, reacción de condensación
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego
condensación
  (fizyka, fizyczny) przejście ze stanu gazowego w ciecz lub w ciało stałe
  (meteorologia, meteorologiczny) powstawanie chmur

kondensator /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/ (n)
condensador, capacitor
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;
condensador
  skraplacz;

kondolencje /ˌkɔ̃ndɔˈlɛ̃nʦ̑ʲjɛ/ (n)
pésame, condolencia
  (książkowy) wyrażanie żalu z powodu czyjejś śmierci, wyrazy współczucia składane komuś, kto stracił bliską osobę

kondor /ˈkɔ̃ndɔr/ (n)
cóndor
  (ornitologia, ornitologiczny) wielki drapieżny ptak z rodziny kondorowatych, występujący w Ameryce, przeważnie padlinożerny

kondotier /kɔndˈɔtjɛr/ (n)
condotiero
  (historia, historyczny, historycznie) we Włoszech, w okresie od XIV do XVI w.: dowódca armii najemników, sprzedający jej usługi miastom albo dworom książęcym

konduktor /kɔ̃nˈduktɔr/ (n)
revisor, cobrador
  osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.);

kondygnacja /ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
piso, planta
  poziom w budynku

konewka /kɔ̃ˈnɛfka/ (n)
regadera
  pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;

konfederacja /ˌkɔ̃nfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
confederación
  związek, stowarzyszenie, unia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw;

konferansjer /kˌɔnfɛrˈansjɛr/ (n)
presentador
  osoba prowadząca występy, koncerty, rewie itp., zapowiada kolejne punkty programu, zabawia publiczność

konferencja /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
conferencia
  zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień

konferencja prasowa /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja praˈsɔva/ (n)
rueda de prensa, conferencia de prensa
  spotkanie przedstawicieli jakiejś instytucji z dziennikarzami, wysłannikami mediów;

konferować /kˌɔnfɛrˈɔvatɕ/ (v)
conferir, parlamentar
  (książkowy) obradować, naradzać się, omawiać ważne sprawy

konfesjonał /kˌɔnfɛsjˈɔnaw/ (n)
confesionario, confesonario
  (kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi;

konfetti /kɔ̃nˈfɛttʲi/ (n)
confeti
  drobno pocięte kawałki papieru, najczęściej różnobarwne krążki, rzucane na uczestników głównie karnawałowej zabawy;

konfident /kɔnfˈidɛnt/ (n)
confidente, espía
  (pejoratywnie, pejoratywny) tajny wywiadowca lub współpracownik wywiadu, policji itp. służb
asesor, confidente, consejero
  (przestarzałe, przestarzały) człowiek zaufany

konfiguracja /kˌɔnfiɡurˈatsja/ (n)
configuración
  układ elementów wchodzących we wzajemne relacje

konfigurować /ˌkɔ̃nfʲiɡuˈrɔvaʨ̑/ (v)
configurar
  przystosowywać jakieś urządzenie do pożądanej pracy

konfiskować /ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑/ (v)
confiscar
  dokonywać konfiskaty

konflikt /ˈkɔ̃nflʲikt/ (n)
conflicto
  sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności

konfliktowy /ˌkɔ̃nflʲikˈtɔvɨ/ (adj)
conflictivo
  będący tematem sporu
  taki, który popada w ciągłe konflikty z otoczeniem, nie jest skłonny do ugody

konformistka /kˌɔnfɔrmˈistka/ (n)
conformista
  kobieta, która bezkrytycznie podporządkowuje się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie

konformistyczny /kˌɔnfɔrmistˈɨtʃnɨ/ (adj)
conformista
  taki, który bezkrytycznie podporządkowuje się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie

konformizm /kɔnfˈɔrmizm/ (n)
conformismo
  (socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) bezkrytyczne podporządkowywanie się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie;

konfraternia /ˌkɔ̃nfraˈtɛrʲɲa/ (n)
cofradía
  stowarzyszenie, organizacja religijna skupiająca głównie laikat

konfucjanizm /kˌɔnfutsjˈaɲizm/ (n)
confucianismo
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza;

konfundować /ˌkɔ̃nfũnˈdɔvaʨ̑/ (v)
confundir, desconcertar, turbar
  powodować, że ktoś czuje się zakłopotany lub zawstydzony

kongijski /kɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/ (adj)
congoleño
  odnoszący się do państwa Demokratyczna Republika Konga

koniak /ˈkɔ̃ɲak/ (n)
coñac
  rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;

koniczny /kɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
cónico
  (rzadki, rzadko używany) mający kształt stożkowy

koniczyna /ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
trébol
  (botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;
  liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść

koniec /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
fin, final
  chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
  miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
  okoliczności końca (1.2)
final, cabo
  ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek

konieczność /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
necesidad
  coś, czego nie można uniknąć

konieczny /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ/ (adj)
indispensable, necesario
  taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny

konik /ˈkɔ̃ɲik/ (n)
caballito
  (zdrobniale) od: koń

konik morski /ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci/ (n)
caballito de mar, hipocampo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus przypominająca kształtem konika szachowego;

konik polny /ˈkɔ̃ɲik ˈpɔlnɨ/ (n)
saltamontes
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (potocznie, potoczny) owad z rodzaju konik;

koniokrad /kɔ̃ˈɲɔkrat/ (n)
cuatrero
  złodziej koni

koniugacja /ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
conjugación
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;

koniunkcja /kɔ̃ˈɲũŋkʦ̑ʲja/ (n)
conjunción
  (astronomia, astronomiczny) ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii;
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) iloczyn logiczny, symbol odpowiadający spójnikowi „i”;
  (matematyka, matematyczny) odpowiednik koniunkcji (1.2) dla dowolnej algebry Boole’a, np. koniunkcja zbiorów, koniunkcja zdarzeń
  współwystępowanie

koniuszy /kɔɲʲˈuʃɨ/ (n)
caballerizo mayor del rey
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik sprawujący pieczę nad królewskimi stajniami i stadami koni – w średniowiecznej Polsce i innych krajach;

konklawe /kɔ̃ŋˈklavɛ/ (n)
cónclave
  (kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia.

konkludować /ˌkɔ̃ŋkluˈdɔvaʨ̑/ (v)
concluir
  (przestarzałe, przestarzały) podsumowywać np. wypowiedź, formułować ostateczne wnioski, wnioskować

konkluzja /kɔ̃ŋˈkluzʲja/ (n)
conclusión
  wniosek końcowy

konkordat /kɔ̃ŋˈkɔrdat/ (n)
concordato
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) układ pomiędzy Stolicą Apostolską a państwem regulujący stanowisko prawne Kościoła katolickiego w danym państwie;

konkrecja /kɔ̃ŋˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
concreción
  (geologia, geologiczny) kuliste, soczewkowe lub gruzłowe skupienie minerałów o składzie innym niż osad otaczający;

konkubina /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna/ (n)
concubina
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego

konkubinat /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩnat/ (n)
concubinato
  związek dwóch osób, podobny do małżeństwa, ale nieformalny z powodu braku rejestracji cywilnej bądź religijnego usankcjonowania;

konkurencyjny /kˌɔŋkurɛntsˈɨjnɨ/ (adj)
competitivo
  mający znamiona konkurencji

konkurent /kɔŋkˈurɛnt/ (n)
pretendiente
  (dawniej, dawny) mężczyzna zabiegający o względy kobiety w celach matrymonialnych
competencia, rival
  firma, osoba będąca rywalem dla innej firmy, osoby

konkurować /kˌɔŋkurˈɔvatɕ/ (v)
competir
  robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo

konkurs piękności /ˈkɔ̃ŋkurs pʲjɛ̃ŋkˈnɔɕʨ̑i/ (n)
concurso de belleza
  impreza, w czasie której jury wybiera najpiękniejszą spośród zgłoszonych uczestniczek;

konkury /kɔŋkˈurɨ/ (n)
cortejo
  (przestarzałe, przestarzały) zabieganie o rękę kobiety

konkwista /kɔŋkfˈista/ (n)
conquista
  (historia, historyczny, historycznie) wyprawy zbrojne podejmowane między XV a XVII wiekiem przez państwa iberyjskie (zwłaszcza Kastylię) w celu zdobycia nowych lądów i bogactw;

konkwistador /kˌɔŋkfistˈadɔr/ (n)
conquistador
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł nadawany przez królów hiszpańskich i portugalskich zdobywcom Ameryki Południowej i Środkowej w XVI w.
  zdobywca, najeźdźca, zaborca, kolonizator

konno /ˈkɔ̃nːɔ/ (adv)
a caballo
  o sposobie poruszania się: na koniu

konosament /ˌkɔ̃nɔˈsãmɛ̃nt/ (n)
conocimiento de embarque, talón de expedición
  (handel, handlowy) (morski) morski list przewozowy, potwierdzający przyjęcie ładunku do przewozu;

konował /kɔ̃ˈnɔvaw/ (n)
matasanos, medicastro, medicucho
  (pogardliwie) zły, kiepski lekarz

konsekrować /kˌɔnsɛkrˈɔvatɕ/ (v)
consagrar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dokonywać konsekracji

konsensus /kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/ (n)
consenso
  porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu

konserwacja /kˌɔnsɛrvˈatsja/ (n)
mantenimiento, conservación
  (technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem

konserwant /kɔnsˈɛrvant/ (n)
conservante
  (chemia, chemiczny) substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów;

konserwatywny /ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨvnɨ/ (adj)
conservador
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z konserwatyzmem, charakterystyczny dla konserwatyzmu lub konserwatystów

konserwatyzm /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥/ (n)
conservadurismo
  postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian;

konsonans /kɔ̃w̃ˈsɔ̃nãw̃s/ (n)
consonancia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rym niedokładny, polegający tylko na współbrzmieniu spółgłosek po ostatniej akcentowanej samogłosce (np. grabarz — grabież, pacierz — chociaż)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) harmonijne współbrzmienie dźwięków różnej wysokości;

konspekt /ˈkɔ̃w̃spɛkt/ (n)
resumen, compendio
  zarys, plan, szkic wykładu, utworu

konspiracja /kˌɔnspirˈatsja/ (n)
conspiración
  tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy

konspirator /kˌɔnspirˈatɔr/ (n)
conspirador
  uczestnik konspiracji

konsternacja /ˌkɔ̃w̃stɛrˈnaʦ̑ʲja/ (n)
consternación
  stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji

konstrukcja /kɔ̃w̃ˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
construcción
  układ elementów, sposób ich powiązania
  proces budowania, konstruowania
  (matematyka, matematyczny) metoda wykreślania figur geometrycznych określonym sposobem, określonymi przyrządami

konstytucja /ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
constitución
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;

konstytucjonalista /ˌkɔ̃w̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
constitucionalista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik monarchii konstytucyjnej
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik zajmujący się naukowo lub w praktyce prawem konstytucyjnym

konstytucjonalistka /ˌkɔ̃w̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲistka/ (n)
constitucionalista
  prawniczka zajmująca się naukowo lub w praktyce prawem konstytucyjnym

konstytucyjny /ˌkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
constitucional
  dotyczący konstytucji
  zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji

konsul /ˈkɔ̃w̃sul/ (n)
cónsul
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną;
  urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym;

konsularny /kˌɔnsulˈarnɨ/ (adj)
consular
  związany z konsulem, dotyczący konsula (przedstawiciela państwa)

konsumować /kˌɔnsumˈɔvatɕ/ (v)
consumir
  spożywać, jeść

konsumpcja /kɔ̃w̃ˈsũmpʦ̑ʲja/ (n)
consumo
  zużywanie dóbr w celu zaspokojenia określonych potrzeb; kupowanie, nabywanie, używanie, użytkowanie, zużycie, wykorzystanie

konsumpcjonizm /ˌkɔ̃w̃sũmpˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
consumismo
  (socjologia, socjologiczny) postawa polegająca na nieusprawiedliwionej rzeczywistymi potrzebami konsumpcji dóbr materialnych i usług, a także pogląd głoszący uznawanie konsumpcji za wyznacznik jakości życia;

kontakt /ˈkɔ̃ntakt/ (n)
enchufe, toma
  gniazdo sieci elektrycznej
interruptor
  przełącznik światła elektrycznego
contacto
  zetknięcie się

kontekst /ˈkɔ̃ntɛkst/ (n)
contexto
  (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;
contexto, marco
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń

kontemplacja /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplaʦ̑ʲja/ (n)
contemplación
  skupienie, rozmyślanie, pogrążenie w myślach
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w mistycyzmie: wewnętrzna modlitwa

kontemplować /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplɔvaʨ̑/ (v)
contemplar
  pogrążać się głęboko w myślach

kontener /kɔ̃nˈtɛ̃nɛr/ (n)
contenedor
  (potocznie, potoczny) duży pojemnik na śmieci
  standaryzowany pojemnik służący do przechowywania i przewożenia towarów;

kontestacja /ˌkɔ̃ntɛˈstaʦ̑ʲja/ (n)
contestación, objeción, rechazo
  protest, manifestowanie sprzeciwu wobec czegoś; podanie w wątpliwość

konto /ˈkɔ̃ntɔ/ (n)
cuenta
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;

kontorsjonista /ˌkɔ̃ntɔrsʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
contorsionista
  człowiek mający bardzo elastyczne, zwinne ciało; zwykle artysta cyrkowy

kontr- /kˈɔntr/
contra-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: przeciwstawienie, występowanie przeciw

kontrabas /kɔ̃nˈtrabas/ (n)
contrabajo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;

kontrabasista /ˌkɔ̃ntrabaˈɕista/ (n)
contrabajo
  muzyk grający na kontrabasie

kontradmirał /kˌɔntradmˈiraw/ (n)
contraalmirante, contralmirante
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) oficerski stopień wojskowy w polskiej marynarce wojennej odpowiadający generałowi brygady w wojskach lądowych i lotnictwie;

kontrafagot /ˌkɔ̃ntraˈfaɡɔt/ (n)
contrafagot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) fagot o niskiej skali;

kontrast /ˈkɔ̃ntrast/ (n)
contraste
  (optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu
  sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.)

kontratenor /ˌkɔ̃ntraˈtɛ̃nɔr/ (n)
contratenor
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos męski wykorzystujący rejestr falsetowy;
  osoba z takim głosem

kontrkulturowy /kˌɔntrkulturˈɔvɨ/ (adj)
contracultural
  właściwy kontrkulturze, odrzucający wartości, normy i wzory zachowania kultury oficjalnej

kontrofensywa /kˌɔntrɔfɛnsˈɨva/ (n)
contraofensiva
  (wojskowość, wojskowy) natarcie wojsk, które następuje bezpośrednio po odparciu ofensywy wroga

kontrola /kɔ̃nˈtrɔla/ (n)
control
  sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi

kontrola jakości /kɔ̃nˈtrɔla jaˈkɔɕʨ̑i/ (n)
control de calidad
  świadome działania przedsiębiorstwa mające na celu dbanie o jakość towarów i usług;

kontroler /kɔ̃nˈtrɔlɛr/ (n)
controlador
  osoba kierująca ruchem wielu obiektów
controlador, inspector, revisor
  osoba kontrolująca, sprawdzająca coś

kontrolować /ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
controlar
  dokonywać kontroli; sprawdzać, czy coś działa sprawnie (lub tak jak powinno); weryfikować

kontrowersja /kˌɔntrɔvˈɛrsja/ (n)
controversia
  niejednoznaczność opinii w jakiejś sprawie, wywołująca dyskusje, sprzeczki

kontrowersyjny /ˌkɔ̃ntrɔvɛrˈsɨjnɨ/ (adj)
controvertido, controversial
  wzbudzający kontrowersje, prowokujący spory i dyskusje

kontrreformacja /ˌkɔ̃ntr̥rɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
contrarreforma
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ruch w Kościele katolickim w XVI i XVII w., skierowany przeciw reformacji i wyznaniom protestanckim, mający na celu także przeprowadzenie odnowy wewnętrznej w Kościele;

kontrrewolucja /ˌkɔ̃ntr̥rɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
contrarrevolución
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) działania stanowiące reakcję w stosunku do rewolucji;

kontrwywiad /kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat/ (n)
contraespionaje, contrainteligencia
  instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw;

kontuar /kɔ̃nˈtu<sup>w</sup>ar/ (n)
consola
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stół gry w organach piszczałkowych
mostrador
  blat oddzielający sprzedawcę, szatniarza itp. od klienta;

kontur /ˈkɔ̃ntur/ (n)
contorno, perímetro
  linia, zarys kształtu

kontuzjować /ˌkɔ̃ntuˈzʲjɔvaʨ̑/ (v)
contusionar
  (sport, sportowy) spowodować czyjąś kontuzję

kontynent /kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
continente
  (geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;

kontynuacja /kˌɔntɨnuˈatsja/ (n)
continuación
  dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności

kontynuować /ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
continuar, proseguir, seguir
  dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś

konurbacja /ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja/ (n)
conurbación
  zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi;

konwalia /kɔ̃nˈvalʲja/ (n)
muguete
  (botanika, botaniczny) Convallaria L., rodzaj roślin o białych kwiatach i intensywnym zapachu;

konwers /kˈɔnvɛrs/ (n)
converso
  (historia, historyczny, historycznie) niewykształcony zakonnik pracujący fizycznie, członek zgromadzenia drugiej kategorii zajmującego się posługą wobec braci z zakonu zasadniczego;

konwojować /kˌɔnvɔjˈɔvatɕ/ (v)
convoyar
  towarzyszyć komuś lub czemuś w drodze w celu ochrony lub uniemożliwienia ucieczki

konwulsja /kɔnvˈulsja/ (n)
convulsión, revuelta
  gwałtowna zmiana poprzedzająca koniec czegoś
convulsión, espasmo
  mimowolny, gwałtowny skurcz mięśni powodujący silne drgania całego ciała

konwój /ˈkɔ̃nvuj/ (n)
escolta
  grupa uzbrojonych osób ochraniająca przewożony ładunek lub ludzi
convoy
  poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo;

koordynacja /kˌɔɔrdɨnˈatsja/ (n)
coordinación
  organizowanie i planowanie wspólnych działań

koordynować /kˌɔɔrdɨnˈɔvatɕ/ (v)
coordinar
  kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie

kopalnia /kɔˈpalʲɲa/ (n)
mina
  zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

koparka /kɔˈparka/ (n)
excavadora, pala excavadora
  maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu

kopać /ˈkɔpaʨ̑/ (v)
patear
  uderzać kogoś / coś nogą
cavar
  wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny

koper /ˈkɔpɛr/ (n)
eneldo, aneldo
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;

kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (n)
copernicio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;

kopernikański /kˌɔpɛrɲikˈaɲski/ (adj)
copernicano
  związany z kopernikanizmem – nauką, poglądami głoszonymi przez Kopernika

koperta /kɔˈpɛrta/ (n)
sobre
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

kopertować /ˌkɔpɛrˈtɔvaʨ̑/ (v)
ensobrar
  wkładać do koperty, zaklejać w kopercie

kopia /ˈkɔpʲja/ (n)
lanza, alabarda
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj białej broni o długim drzewcu, do walki konno;
copia
  przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał

kopiarka /kɔpjˈarka/ (n)
copiadora
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie kopiujące

kopiowanie /ˌkɔpʲjɔˈvãɲɛ/ (n)
copiado
  (rzeczownik odczasownikowy) od: kopiować

kopiować /kɔˈpʲjɔvaʨ̑/ (v)
copiar
  powielać coś (zwykle materiał drukowany lub dane komputerowe), przepisywać, wykonywać kopię czegoś; powtarzać czyjeś zachowanie

kopić /kˈɔpitɕ/ (v)
atresnalar, hacinar
  (rolnictwo, rolniczy) układać zboże, siano w kopy

kopnięcie /kɔpʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
patada
  cios zadany nogą

kopnąć w kalendarz /ˈkɔpnɔ̃ɲʨ̑ f‿kaˈlɛ̃ndaʃ/ (v)
diñar ella, espichar ella, palmar ella
  (związek frazeologiczny) (żartobliwie) (ironicznie) umrzeć

koprolalia /ˌkɔprɔˈlalʲja/ (n)
coprolalia
  obsesyjne wypowiadanie słów nieprzyzwoitych lub wulgarnych

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (adj)
copto
  (antropologia, antropologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Koptami; dotyczący Kościoła koptyjskiego i jego wyznawców

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (n)
copto, lengua copto
  (językoznawstwo, językoznawczy) ostatnia faza rozwojowa języka egipskiego, język wywodzący się ze staroegipskiego, należący do rodziny języków afroazjatyckich

kopulacja /kˌɔpulˈatsja/ (n)
copulación
  (fizjologia, fizjologiczny) cielesne zespolenie się dwóch osobników różnej płci, umożliwiające zapłodnienie

kopulować /ˌkɔpuˈlɔvaʨ̑/ (v)
copular, aparearse
  odbywać stosunek seksualny

kopuła /kɔˈpuwa/ (n)
cúpula, domo
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;

kopyto /kɔˈpɨtɔ/ (n)
horma
  (rzemiosło, rzemieślniczy) drewniane narzędzie szewskie służące do formowania obuwia
casco, pezuña
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

kora /ˈkɔra/ (n)
corteza
  (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny
  (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką

koral /ˈkɔral/ (n)
coral
  (mineralogia, mineralogiczny) szkielet węglanowy koralowców;
  (biologia, biologiczny) koralowiec

koralik /kɔˈralʲik/ (n)
cuenta, abalorio
  mały koral, paciorek

kordobański /kˌɔrdɔbˈaɲski/ (adj)
cordobés
  związany z Kordobą, dotyczący Kordoby, pochodzący z Kordoby

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
coreano
  odnoszący się do Korei lub Koreańczyków

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (n)
coreano
  język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej;

korek /ˈkɔrɛk/ (n)
tapón
  (potocznie, potoczny) zakrętka od butelki;
corcho
  zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału

korektorka /ˌkɔrɛkˈtɔrka/ (n)
correctora
  (drukarstwo, drukarski) kobieta zawodowo poprawiająca teksty na różnych etapach przygotowywania druku

korelacja /ˌkɔrɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
correlación
  (statystyka, statystyczny) zależność zmiennych losowych;
  współzależność między dwoma lub więcej zjawiskami

korespondencja /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
correlación, correspondencia
  dopasowanie
correspondencia
  wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory)
  materiał nadesłany przez korespondenta
  zbiór dokumentujący korespondencję (1.1), ogół listów wymienionych z kimś lub w konkretnej sprawie lub w jakimś okresie

korkociąg /kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
barrena
  (lotnictwo, lotniczy) rodzaj akrobacji lotniczej;
sacacorchos
  urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;

kormoran /kɔrˈmɔrãn/ (n)
cormorán
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;

kornijski /kɔrɲˈijski/ (n)
córnico
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;

korodować /ˌkɔrɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
corroer
  powodować korozję czegoś
corroerse
  ulegać korozji

korona /kɔˈrɔ̃na/ (n)
copa, corona
  (botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi;
corola
  (botanika, botaniczny) wewnętrzna część okwiatu złożona z płatków
corona, calderón, fermata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej przedłużający wartość nuty lub pauzy o dowolną długość
corona
  atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)
  (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
  (jednostka monetarna) waluta w Czechach;
  (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech
  monarchia
  (stomatologia, stomatologiczny) metalowe lub porcelanowe wzmocnienie plomby na zębie;

koronacja /kˌɔrɔnˈatsja/ (n)
coronación
  akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

koronawirus /kˌɔrɔnavˈirus/ (n)
coronavirus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus powodujący infekcje układu oddechowego;

koronowana głowa /kˌɔrɔnɔvˈana ɡwˈɔva/ (n)
testa coronada
  osoba panująca

koronować /kˌɔrɔnˈɔvatɕ/ (v)
coronar
  przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego
coronarse
  stawać się władcą poprzez akt koronacji

korozja /kɔrˈɔzja/ (n)
corrosión
  proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem;

korporacyjny /kˌɔrpɔratsˈɨjnɨ/ (adj)
corporativo
  dotyczący korporacji

korpulentny /ˌkɔrpuˈlɛ̃ntnɨ/ (adj)
corpulento
  o człowieku odznaczający się nadwagą, o tęgiej budowie ciała

korrida /kɔrˈrʲida/ (n)
corrida de toros, toros
  (etnografia, etnograficzny) widowisko polegające na walce toreadorów z bykiem, popularne przede wszystkim w Hiszpanii;

korsarz /kˈɔrsaʃ/ (n)
corsario
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pirat na usługach państwa;

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
corso
  odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (n)
corso
  język używany na Korsyce;

kort /kɔrt/ (n)
cancha de tenis, pista de tenis
  (sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa, badmintona, squasha itp.;

kortyzon /kɔrtˈɨzɔn/ (n)
cortisona
  (biochemia, biochemiczny) hormon kory nadnercza z grupy steroidów, nieaktywny biologicznie

korund /ˈkɔrũnt/ (n)
corindón
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu;

korupcja /kɔˈrupʦ̑ʲja/ (n)
corrupción, descomposición, putrefacción
  (przestarzałe, przestarzały) psucie się, gnicie, rozkład
corrupción
  nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;

korweta /kɔrvˈɛta/ (n)
corbeta
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;

koryfeusz /kˌɔrɨfˈɛuʃ/ (n)
corifeo
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przewodnik chóru w starożytnym teatrze greckim;

korygować /kˌɔrɨɡˈɔvatɕ/ (v)
corregir
  przeprowadzać korektę, poprawiać błędy w tekście
  usuwać niedokładności

koryncki /kɔˈrɨ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
corintio
  (historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto w starożytnej Grecji)
  (historia, historyczny, historycznie) od Korynt (miasto-państwo, polis w starożytnej Grecji)
  od Korynt (miasto w obecnej Grecji)

koryntianin /kˌɔrɨntjˈaɲin/ (n)
corintio
  mieszkaniec Koryntu

korytarz /kɔˈrɨtaʃ/ (n)
pasillo, corredor
  (budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;

korzec /kˈɔʒɛts/ (n)
almud
  (dawniej, dawny) naczynie odmierzające (1.1)

korzeń /ˈkɔʒɛ̃ɲ/ (n)
raíz
  (botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;

korzystać /kɔˈʒɨstaʨ̑/ (v)
aprovechar
  uzyskiwać z czegoś korzyści

korzystny /kɔˈʒɨstnɨ/ (adj)
favorable, propicio
  przychylny, pochlebny
  sprzyjający
provechoso, lucrativo, beneficioso
  przynoszący korzyść

korzyść /ˈkɔʒɨɕʨ̑/ (n)
beneficio, ventaja, ganancia
  zysk, pożytek

kos /kɔs/ (n)
mirlo
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku (1.1)

kosa /ˈkɔsa/ (n)
guadaña
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;

kosić /ˈkɔɕiʨ̑/ (v)
degollar, segar
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) zabijać, zwykle wiele osób lub zwierząt naraz
afanar, chorar, fangar, mangar, mariscar
  gwara więzienna, (przenośnie, przenośnia) kraść
segar, guadañar
  ścinać wysoką trawę lub zboże – kosą lub maszynowo

kosmetyczka /ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑ka/ (n)
esteticista, maquilladora
  kobieta, która wykonuje zabiegi kosmetyczne;
bolsa de aseo, neceser
  torebka, saszetka do noszenia / przechowywania kosmetyków

kosmetyczny /ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
cosmético
  służący do pielęgnacji ciała, utrzymania urody
  dotyczący kosmetyki lub kosmetyków

kosmetyk /kɔsˈmɛtɨk/ (n)
cosmético
  substancja, produkt przeznaczony do pielęgnacji, oczyszczania, ochrony i upiększania ciała lub włosów

kosmetyka /kɔsˈmɛtɨka/ (n)
cosmética
  sztuka upiększania, pielęgnowania ciała, włosów; stosowanie środków lub zabiegów mających na celu pielęgnowanie ciała lub włosów

kosmiczny /kɔsˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
descomunal, desorbitado, monumental
  (przenośnie, przenośnia) bardzo duży
cósmico, espacial
  odbywający się w kosmosie
  związany z kosmosem, dotyczący kosmosu

kosmita /kɔsˈmʲita/ (n)
extraterrestre, alienígena
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec planety innej niż Ziemia, planetoidy, księżyca itp.;

kosmo- /ˈkɔsmɔ/
cosmo-
  wskazuje na związek znaczeniowy wyrazu złożonego z kosmosem

kosmodrom /kɔsˈmɔdrɔ̃m/ (n)
cosmódromo
  (astronautyka, astronautyczny) ośrodek, w którym przeprowadza się starty statków kosmicznych oraz starty i lądowania promów kosmicznych, w którym przygotowuje się i nadzoruje loty kosmiczne;

kosmogoniczny /kˌɔsmɔɡɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
cosmogónico
  związany z kosmogonią, dotyczący kosmogonii

kosmologia /ˌkɔsmɔˈlɔɟja/ (n)
cosmología
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się tematami powstania, istoty i końca wszechświata

kosmopolita /ˌkɔsmɔpɔˈlʲita/ (n)
cosmopolita
  człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe

kosodrzewina /ˌkɔsɔḍʒɛˈvʲĩna/ (n)
pino de montaña, pino moro, pino negro
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) (systematyka) Pinus mugo Turra, gatunek drzewa lub krzewu iglastego należący do rodziny sosnowatych, rosnący w górach, powyżej górnej granicy lasu;

kosowski /kɔsˈɔfski/ (adj)
kosovar
  odnoszący się do Kosowa

kostarykański /ˌkɔstarɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
costarricense
  odnoszący się do Kostaryki, państwa w Ameryce Środkowej

kosteczki słuchowe /kɔˈstɛʧ̑ʲci swuˈxɔvɛ/ (n)
cadena de huesecillos, huesecillos del oído
  (anatomia, anatomiczny) drobne kostki w jamie bębenkowej ucha przenoszące drgania błony bębenkowej do ucha wewnętrznego;

kostium /ˈkɔstʲjũm/ (n)
traje
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sceniczne ubranie aktora, charakteryzujące graną postać
  specjalny strój przeznaczony do uprawiania pewnych sportów
traje sastre
  ubranie damskie, w skład którego wchodzą żakiet i spódnica

kostium kąpielowy /ˈkɔstʲjũm ˌkɔ̃mpʲjɛˈlɔvɨ/ (n)
bañador, traje de baño
  strój służący do pływania

kostka /ˈkɔstka/ (n)
tobillo
  (anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;

kostka Rubika /ˈkɔstka ruˈbʲika/ (n)
cubo de Rubik
  zabawka logiczna o kształcie sześcianu;

kostka do gry /kˈɔstka dɔ ɡrˈɨ/ (n)
dado
  niewielki wielościan, najczęściej sześcian, z umieszczonymi na poszczególnych bokach liczbami, wykorzystywany w grach planszowych, fabularnych i hazardowych w celu wygenerowania losowych wyników

kostka lodu /kˈɔstka lˈɔdu/ (n)
cubito de hielo, cubo de hielo
  lód w kształcie małego sześcianu powstały w wyniku zamrożenia wody w odpowiedniej formie

kostniak /kˈɔstɲʲak/ (n)
osteoma
  (medycyna, medyczny) łagodny nowotwór tkanki kostnej;

kostnica /kɔˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
morgue, depósito
  pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;

kostny /ˈkɔstnɨ/ (adj)
óseo
  związany z kością

kostropaty /ˌkɔstrɔˈpatɨ/ (adj)
rugoso, áspero
  (potocznie, potoczny) szorstki, chropowaty
basto, tosco
  (przenośnie, przenośnia) nieelegancki, szorstki

kostrzewa /kɔstʃˈɛva/ (n)
cañuela
  (botanika, botaniczny) Festuca L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych;

kosz /kɔʃ/ (n)
papelera de reciclaje
  (informatyka, informatyczny) folder systemowy do przechowywania usuniętych plików
sidecar
  (motoryzacja) boczna przyczepa motocykla
canasta
  (sport, sportowy) obręcz z siatką umieszczona na tablicy, do której koszykarze starają się wrzucić piłkę
contenedor, cubo
  pojemnik na odpady
cesta, cesto, canasta, canasto
  pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego
canasta
  (potocznie, potoczny) trafienie piłką do kosza (1.7)

kosz dziobowy /kˈɔʒ dʑɔbˈɔvɨ/ (n)
púlpito
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) barierka z metalowych prętów w dziobowej części pokładu jachtu;

koszary /kɔˈʃarɨ/ (n)
cuartel
  teren i budynki, w których kwaterują żołnierze

koszałki-opałki /kɔˈʃawʲci ɔˈpawʲci/ (idiom)
bobada, patochada, tontería
  (potocznie, potoczny) głupstwa, brednie, rzeczy zmyślone

koszmar /ˈkɔʃmar/ (n)
pesadilla
  marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;

koszt /kɔʃt/ (n)
costo
  (ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek

kosztować /kɔˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
costar
  mieć jakąś cenę (także przenośnie)
gustar
  (przenośnie, przenośnia) korzystać z czegoś
catar, degustar, probar
  próbować smakiem

koszula /kɔˈʃula/ (n)
camisa
  (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;

koszulka /kɔˈʃulka/ (n)
camiseta
  ubranie z rękawami lub bez noszone na tułowiu

koszyczki-opałeczki /kɔʃˈɨtʃkiˌɔpawˈɛtʃki/ (idiom)
bobada, patochada, tontería
  (regionalizm, regionalny) głupstwa, brednie, rzeczy zmyślone

koszyk /ˈkɔʃɨk/ (n)
cesta, canasta
  mały, pleciony pojemnik służący do noszenia przedmiotów

koszykarski /kˌɔʃɨkˈarski/ (adj)
baloncestístico
  (sport, sportowy) związany z koszykarzami lub koszykówką, dotyczący koszykarzy lub koszykówki

koszykarz /kɔˈʃɨkaʃ/ (n)
baloncestista
  (sport, sportowy) sportowiec grający w koszykówkę
cestero
  rzemieślnik wyplatający kosze i koszyki

koszykówka /ˌkɔʃɨˈkufka/ (n)
baloncesto, básquet
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

kot /kɔt/ (n)
mota de polvo
  (potocznie, potoczny) kłąb kurzu zbierającego się w zakamarkach mieszkania
gato
  (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe;
felino
  (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę drapieżne z rodziny Felidae, o smukłym ciele, miękkiej sierści i długim ogonie

kot syjamski /ˈkɔt sɨˈjãmsʲci/ (n)
gato siamés
  (felinologia, felinologiczny) jedna z najstarszych i najdłużej znanych ras kotów domowych pochodząca z Dalekiego Wschodu;

kotka /ˈkɔtka/ (n)
gata
  (zoologia, zoologiczny) samica kota

kotlet /ˈkɔtlɛt/ (n)
chuleta
  mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;

kotlet mielony /ˈkɔtlɛt mʲjɛˈlɔ̃nɨ/ (n)
hamburguesa, filete ruso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kotlet z mięsa mielonego, zwykle wieprzowego, z dodatkiem bułki, cebuli i jaj

kotwica /kɔtˈfʲiʦ̑a/ (n)
ancla
  przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;

kotwicowisko /ˌkɔtfʲiʦ̑ɔˈvʲiskɔ/ (n)
fondeadero
  (marynarka) część redy (lub portu), w której można zakotwiczać statki;

kotwicznik /kɔtfˈitʃɲik/ (n)
ancorero
  (dawniej, dawny) (rzemiosło, rzemieślniczy) kowal wykuwający kotwice

kotylion /kɔtˈɨljɔn/ (n)
cotillón
  tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1);

kowadełko /ˌkɔvaˈdɛwkɔ/ (n)
yunque
  (anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych u ssaków;

kowadło /kɔˈvadwɔ/ (n)
yunque
  (technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

kowal /ˈkɔval/ (n)
herrero, herrador
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;

kowalik /kɔˈvalʲik/ (n)
trepador azul
  (ornitologia, ornitologiczny) Sitta europaea, mały leśny ptak z rzędu wróblowych, zimą często spotykany w karmnikach;

kowbojski /kɔvbˈɔjski/ (adj)
vaquero
  związany z kowbojami, dotyczący kowbojów

koza /ˈkɔza/ (n)
cabra
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozacki /kɔˈzaʦ̑ʲci/ (adj)
cosaco
  odnoszący się do Kozaków (ludności ruskiej/ukraińskiej)
  odnoszący się do kozaków (oddziałów wojskowych)

kozak /ˈkɔzak/ (n)
cosaco
  lekki kawalerzysta elitarnych oddziałów armii carskiej, także w szlacheckiej Polsce;

kozi /ˈkɔʑi/ (adj)
cabrerizo, cabrío
  dotyczący kozy, odnoszący się do kozy (o zwierzęciu)

kozia bródka /ˈkɔʑa ˈbrutka/ (idiom)
perilla, chiva
  zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki

koziorożec /kˌɔʑɔrˈɔʒɛts/ (n)
íbice, ibex
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych;

kozioł /ˈkɔʑɔw/ (n)
cabrón, macho cabrío
  (zoologia, zoologiczny) dorosły samiec kozy;

kozioł ofiarny /ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/ (n)
chivo expiatorio, cabeza de turco
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;

kozłek lekarski /ˈkɔzwɛk lɛˈkarsʲci/ (n)
valeriana común, valeriana de las boticas, valeriana medicinal
  (botanika, botaniczny) gatunek zbiorowy obejmujący kilka do kilkunastu gatunków (podgatunków) o podobnym działaniu leczniczym;

kołchoz /ˈkɔwxɔs/ (n)
koljós
  spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

kołczan /ˈkɔwʧ̑ãn/ (n)
aljaba, carcaj
  podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach;

kołdra /ˈkɔwdra/ (n)
edredón
  element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu

kołnierz /ˈkɔwʲɲɛʃ/ (n)
cuello
  część ubrania otaczająca szyję;

koło /ˈkɔwɔ/ (n)
círculo
  określona grupa osób, stowarzyszenie ludzi o podobnych celach
  (potocznie, potoczny) linia o kształcie brzegu koła (1.1), okrąg
  (geometria) okrąg wraz z odciętym wewnątrz niego fragmentem płaszczyzny;
rueda
  przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

koło /ˈkɔwɔ/ (preposition)
cerca
  obok, przy, blisko czegoś
  około

koło garncarskie /ˈkɔwɔ ɡarn̥ˈʦ̑arsʲcɛ/ (n)
torno de alfarero
  urządzenie do wykonywania przedmiotów i narzędzi z gliny techniką toczenia;

koło podbiegunowe /ˈkɔwɔ ˌpɔdbʲjɛɡũˈnɔvɛ/ (n)
círculo polar
  (geografia, geograficzny) równoleżnik o szerokości geograficznej 66°33 na pólkuli północnej i południowej;

koło ratunkowe /ˈkɔwɔ ˌratũŋˈkɔvɛ/ (n)
salvavidas
  przyrząd służący do ratowania tonącej osoby w postaci obręczy z lekkiego impregnowanego materiału, z płótna wypełnionego korkiem, ze styropianu lub z gumy wypełnionej powietrzem;

koło sterowe /ˈkɔwɔ stɛˈrɔvɛ/ (n)
rueda del timón, timón
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element steru statku w kształcie dużej obręczy, służący do ręcznego zadawania wychylenia płetwy sterowej;

koło zębate /ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ/ (n)
rueda dentada, engranaje, piñón
  (mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów;

kołowanie /ˌkɔwɔˈvãɲɛ/ (n)
rodaje
  (rzeczownik odczasownikowy) od: kołować

kołyska /kɔˈwɨska/ (n)
cuna
  sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;

koń /kɔ̃ɲ/ (n)
caballete, potro
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach
caballo
  (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;
caballo, potro
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;

koń mechaniczny /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
caballo de vapor
  (fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;

koń trojański /ˈkɔ̃ɲ trɔˈjä̃j̃sʲci/ (idiom)
caballo de Troya
  (przenośnie, przenośnia) o czymś pozornie wyglądającym na przyjacielski podarunek, w rzeczywistości będącym niebezpieczeństwem; ukryte niebezpieczeństwo; spisek, podstęp

końcowy /kɔ̃j̃nˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
final
  ten przed definitywnym końcem; bliski końcowi

kończyna /kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
miembro, extremidad
  (anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców

kończyć /ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
acabar, terminar, concluir, finalizar
  wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca
terminar
  zrywać z czymś, przestawać coś robić

końcówka /kɔ̃j̃nˈʦ̑ufka/ (n)
terminal
  (informatyka, informatyczny) (przestarzałe, przestarzały) terminal
desinencia, terminación
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) końcowy element wyrazu podlegający odmianie
resto
  (potocznie, potoczny) końcowa część czegoś
fin, final
  (potocznie, potoczny) ostatni fragment filmu, spektaklu, rozgrywek sportowych
cabo, extremo
  (technologia, technika, techniczny) stała lub wymienna część, stanowiąca zakończenie urządzenia

koński /ˈkɔ̃j̃sʲci/ (adj)
de caballo
  związany z koniem, dotyczący konia
equino
  charakterystyczny dla konia, mający cechy konia

koński /ˈkɔ̃j̃sʲci/ (possessiveAdjective)
caballar
  należący do konia

kośba /kˈɔʑba/ (n)
siega
  (rzadki, rzadko używany) koszenie traw, zbóż

kości /ˈkɔɕʨ̑i/ (n)
dados
  gra hazardowa sześciennymi kostkami

kości zostały rzucone /ˈkɔɕʨ̑i zɔˈstawɨ ʒuˈʦ̑ɔ̃nɛ/ (idiom)
la suerte está echada
  (książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja;

kościany /kɔˈɕʨ̑ãnɨ/ (adj)
de hueso, hecho de hueso
  wykonany z kości

kościec /ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
esqueleto, osamenta
  (anatomia, anatomiczny) mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt

kościelny /kɔɕˈʨ̑ɛlnɨ/ (adj)
eclesiástico, eclesial
  związany z określonym kościołem (instytucją)

kościsty /kɔɕtɕˈistɨ/ (adj)
huesudo, esquelético
  o ciele lub o części ciała: o wydatnych, wystających kościach

kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (n)
iglesia
  (budownictwo) świątynia chrześcijańska;

kościół parafialny /kˈɔɕtɕuw pˌarafjˈalnɨ/ (n)
iglesia parroquial, parroquia
  (kościelny) (administracja) jedyna lub główna świątynia w danej parafii;

kość /kɔɕʨ̑/ (n)
hueso
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
dado
  wielościan z oczkami służący do gry;

kość krzyżowa /ˈkɔɕʨ̑ kʃɨˈʒɔva/ (n)
sacro, hueso
  (anatomia, anatomiczny) dolny odcinek kręgosłupa powstały ze zrośnięcia pięciu kręgów krzyżowych;

kość niezgody /ˈkɔɕʨ̑ ɲɛˈzɡɔdɨ/ (n)
manzana de la discordia
  (związek frazeologiczny) przyczyna sporu, konfliktu

kość słoniowa /ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva/ (n)
marfil
  (zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;
  kolor kości słoniowej (1.1), biały z odcieniem żółto-kremowym

koźlątko /kɔʑˈlɔ̃ntkɔ/ (n)
cabritillo
  (zdrobniale) od: koźlę

koźlę /kˈɔʑlɛ/ (n)
cabrito
  (zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej

krab /krap/ (n)
cangrejo
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;

kradzież /ˈkraʥ̑ɛʃ/ (n)
robo, hurto
  przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej

kraj /kraj/ (n)
país
  (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
  państwo

krajanka /kraˈjãnka/ (n)
paisana
  kobieta pochodząca z tego samego kraju, regionu

krajobraz /kraˈjɔbras/ (n)
panorama
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) fakty, wydarzenia charakterystyczne dla jakichś zjawisk, tworzące je
paisaje
  (sztuka) przedstawienie malarskie widoku natury
paisaje, panorama, vista
  wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;

krakać /ˈkrakaʨ̑/ (v)
agorar
  (przenośnie, przenośnia) wygłaszać pesymistyczne sądy
graznar
  wydawać charakterystyczny dla wron i kruków dźwięk

krakowianin /ˌkrakɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
cracoviano
  mieszkaniec Krakowa

kram /krãm/ (n)
tendalera, tenderete
  (potocznie, potoczny) stos nieuporządkowanych, nagromadzonych rzeczy
desbarajuste, trastorno
  (przenośnie, przenośnia) zamieszanie, kłopot
tenderete, tenducho
  (przestarzałe, przestarzały) rodzaj prowizorycznego sklepu zainstalowanego w budce lub rozłożonego na ławie;

kran /krãn/ (n)
grifo, canilla, llave llave de paso, paja, pluma
  rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;

kranówka /kranˈufka/ (n)
agua del grifo
  (potocznie, potoczny) woda prosto z kranu, zwykle do picia

kraska /ˈkraska/ (n)
carraca, carraca europea
  (ornitologia, ornitologiczny) Coracias garrulus, ptak o jaskrawym upierzeniu, najczęściej owadożerny;

kraska zwyczajna /krˈaska zvɨtʃˈajna/ (n)
carraca europea
  (ornitologia, ornitologiczny) Coracias garrulus, gatunek ptaka z rodziny krasek;

krater /ˈkratɛr/ (n)
cráter
  (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;
  (geologia, geologiczny) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu;
cratera, crátera
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji rodzaj naczynia używanego do mieszania wina z wodą;

kraul /krawl/ (n)
crol
  (sport, sportowy) sposób pływania polegający na naprzemiennych, zagarniających ruchach rąk oraz nóg pracujących jak nożyce;

krawat /ˈkravat/ (n)
corbata
  (krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;

krawcowa /krafˈʦ̑ɔva/ (n)
costurera, modista
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się krawiectwem

krawiec /ˈkravʲjɛʦ̑/ (n)
sastre
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin;

krawędź /ˈkravɛ̃ɲʨ̑/ (n)
arista
  (geometria) odcinek będący częścią wspólną dwóch ścian wielościanu lub powierzchni wielościennej;
borde, canto
  brzeg powierzchni, zwłaszcza ostry

krawężnik /kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik/ (n)
bordillo
  (budownictwo) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią

krańcowy /kraɲtsˈɔvɨ/ (adj)
extremo
  maksymalnie odbiegający od głównego nurtu, normy

kraść /kraɕʨ̑/ (v)
robar
  brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela

kreacja /krɛˈaʦ̑ʲja/ (n)
creación, obra
  (przestarzałe, przestarzały) wytwór kreacji (1.3)
creación
  akt tworzenia czegoś
  elegancki i oryginalny strój, szczegół stroju lub uczesania o walorach artystycznych, zwykle kobiecy
papel
  rola aktora w filmie lub w sztuce teatralnej, zwykle oryginalny lub wybitny sposób odtworzenia postaci

kreacjonistka /ˌkrɛaʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲistka/ (n)
creacionista
  zwolenniczka kreacjonizmu

kreacjonizm /ˌkrɛaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
creacionismo
  pogląd, według którego świat i życie powstały w wyniku stworzenia przez istotę wyższą (np. Boga);

kreator /krɛˈatɔr/ (n)
asistente
  (informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury

kreatynina /ˌkrɛatɨ̃ˈɲĩna/ (n)
creatinina
  (biochemia, biochemiczny) bezwodnik kreatyny, metabolit stanowiący parametr do oceny wydolności nerek;

kreatywny /ˌkrɛaˈtɨvnɨ/ (adj)
creativo
  twórczy, wnoszący coś nowego, odkrywczego

krecia robota /ˈkrɛʨ̑a rɔˈbɔta/ (n)
labor de zapa, trabajo de zapa
  skryte działanie mające charakter podstępu; intryga przeciwko komuś

kreda /ˈkrɛda/ (n)
creta
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;
Cretácico, Cretáceo
  (geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1);
tiza, creta
  (szkolnictwo, szkolny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie

kredyt /ˈkrɛdɨt/ (n)
crédito
  (ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie

krem /krɛ̃m/ (n)
crema
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;

krem do opalania /ˈkrɛ̃m ˌdɔ‿ːpaˈlãɲa/ (n)
crema solar
  krem do ochrony przed słońcem

kremacja /krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
cremación
  ceremonia spalenia (1.1)
cremación, incineración
  forma pogrzebu zwłok zmarłego, polegająca na spaleniu ciała

krematorium /ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm/ (n)
crematorio
  budynek, w którym spopiela się zwłoki ludzkie;

kremoński /krɛmˈɔɲski/ (adj)
cremonés
  związany z Cremoną, dotyczący Cremony

kreskówka /krɛˈskufka/ (n)
dibujos animados
  film rysunkowy, zazwyczaj przeznaczony dla dzieci

kret /krɛt/ (n)
topo
  (zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

kreton /krˈɛtɔn/ (n)
cretona
  (włókiennictwo) barwna tkanina bawełniana;

kretowisko /ˌkrɛtɔˈvʲiskɔ/ (n)
topera
  kopczyk ziemi usypany przez kreta

kretyn /ˈkrɛtɨ̃n/ (n)
cretino
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny

krew /krɛf/ (n)
sangre
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;

krew z mlekiem /ˈkrɛv ˈz‿mlɛcɛ̃m/ (adj)
coloradote, sano como una manzana
  (o cerze) jasna, zdrowa, z rumieńcami

krew żylna /ˈkrɛv ˈʒɨlna/ (n)
sangre venosa
  (fizjologia, fizjologiczny) krew płynąca w żyłach krwiobiegu dużego

krewetka /krɛˈvɛtka/ (n)
gamba, camarón
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)
  (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;

krewni wstępni /ˈkrɛvʲɲi ˈfstɛ̃mpʲɲi/ (n)
ascendencia, ascendiente
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przodkowie w linii prostej, np. rodzice, dziadkowie

krewni zstępni /ˈkrɛvʲɲi ˈsːtɛ̃mpʲɲi/ (n)
descendencia, descendiente
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) krewni pochodzący od wspólnego przodka w linii prostej, np. dzieci, wnuki, prawnuki

krnąbrność /ˈkr̥nɔ̃mbrnɔɕʨ̑/ (n)
cabezonería, terquedad
  brak posłuszeństwa, ignorowanie rozkazów, nakazów

krochmalić /krɔxˈmalʲiʨ̑/ (v)
almidonar
  nasycać tkaninę krochmalem, usztywniać

krocionóg /krɔˈʨ̑ɔ̃nuk/ (n)
miriápodo, miriópodo
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj roślinożernego stawonoga;

krocze /krˈɔtʃɛ/ (n)
perineo, periné
  (anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

krogulec /krɔˈɡulɛʦ̑/ (n)
gavilán
  (ornitologia, ornitologiczny) zwyczajowa nazwa kilku ptaków drapieżnych średniej wielkości, z rodzaju Accipiter, z rodziny jastrzębiowatych;

kroić /ˈkrɔ.<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
cortar
  oddzielać z czegoś kawałki lub dzielić na części za pomocą noża lub ostrego narzędzia
avecinarse
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zanosić się na coś

krok /krɔk/ (n)
paso
  przestawienie nogi, by wykonać ruch
  (choreografia, choreograficzny) sposób ułożenia nóg w tańcu
  (przenośnie, przenośnia) postęp w jakiejś dziedzinie
  sposób poruszania się przez kroki (1.1), chód

krok po kroku /krˈɔk pɔ krˈɔku/ (adv)
paso a paso
  powoli, stopniowo, dążąc do wyznaczonego celu

krokiet /ˈkrɔcɛt/ (n)
croqueta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z masy z gotowanych ziemniaków z jajkiem i przyprawami w postaci smażonych kulek lub o walcowatym kształcie

krokodyl /krɔˈkɔdɨl/ (n)
cocodrilo
  (herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;

krokodyle łzy /ˌkrɔkɔˈdɨlɛ ˈwzɨ/ (idiom)
lágrimas de cocodrilo
  nieszczery płacz; fałszywe, udawane ubolewanie

krokomierz /krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
cuentapasos, podómetro
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków;

krokus /ˈkrɔkus/ (n)
croco
  (botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną;

kromka /ˈkrɔ̃mka/ (n)
rebanada
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki kawałek chleba odcięty nożem

kromlech /krˈɔmlɛx/ (n)
crómlech
  prehistoryczny megalityczny krąg;

kronika /ˈkrɔ̃ɲika/ (n)
crónica
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym;

kropidło /krɔpˈidwɔ/ (n)
aspersorio, asperges
  (kościelny) przyrząd o funkcji jak kropidło (1.1), ale wykonany w formie pojemnika z otworami osadzonego na trzonku
  (kościelny) specjalna miotełka do kropienia wodą, w szczególności wodą święconą;

kropielnica /krˌɔpʲɛlɲˈitsa/ (n)
aguabenditera, benditera
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie na wodę święconą zwykle umieszczane przy wejściu

kropka /ˈkrɔpka/ (n)
lunar
  małe wypełnione kółko, plamka
punto
  znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.:
  krótki sygnał w alfabecie Morse'a

kropkowany /ˌkrɔpkɔˈvãnɨ/ (adj)
punteado, moteado
  pokryty kropkami

kropla /ˈkrɔpla/ (n)
gota
  drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;

kropla drąży skałę /ˈkrɔpla ˈdrɔ̃w̃ʒɨ ˈskawɛ/ (proverb)
dando y dando, la gotera va horadando; gota a gota, la mar se agota
  długie i wytrwałe działania przynoszą w końcu oczekiwane wyniki

kropla w morzu /ˈkrɔpla ˈv‿mɔʒu/ (idiom)
una gota en el mar, una gota en el océano
  bardzo mała, całkowicie niewystarczająca ilość czegoś

kropla, która przepełnia czarę /ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ/ (n)
la gota que colma el vaso, la gota que colmó el vaso
  dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka.

kroplomierz /krɔˈplɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
cuentagotas
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do odmierzania, dozowania kropli

kroplówka /krɔˈplufka/ (n)
gota a gota, gotero
  (medycyna, medyczny) zabieg medyczny polegający na podawaniu płynów kroplami – dożylnie, podskórnie lub doodbytniczo – np. krwiozastępczych, krwiopochodnych, krwi, soli fizjologicznej z lekami;

krosno /ˈkrɔsnɔ/ (n)
telar
  (włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku;

krosta /ˈkrɔsta/ (n)
pústula
  (medycyna, medyczny) wykwit na skórze, zawierający ropę lub płyn surowiczy;

krowa /ˈkrɔva/ (n)
vaca
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;

krowa, która dużo ryczy, mało mleka daje /ˈkrɔva ˈktura ˈduʒɔ ˈrɨʧ̑ɨ ˈmawɔ ˈmlɛka ˈdajɛ/ (proverb)
perro ladrador, nunca buen mordedor
  z przechwałek niewiele wynika

krowi /ˈkrɔvʲi/ (adj)
de vaca
  pochodzący od krowy, odnoszący się do krowy

krtań /kr̥tãɲ/ (n)
laringe
  (anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;

krucjata /kruˈʦ̑ʲjata/ (n)
cruzada, campaña
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
cruzada
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (każda) wyprawa wojenna inicjowana przez papiestwo przeciwko muzułmanom, poganom lub przeciwnikom Kościoła (także heretykom)
  (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś

krucyfiks /kruˈʦ̑ɨfʲiks/ (n)
crucifijo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa;

kruk /kruk/ (n)
cuervo
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;

kruk krukowi oka nie wykole /ˈkruk ːruˈkɔvʲi ˈɔka ˌɲɛ‿vɨˈkɔlɛ/ (proverb)
lobo a lobo no se muerden
  osoby znające się, zaprzyjaźnione i podobne do siebie, osoby należące do tej samej grupy interesów, do tej samej grupy zawodowej nie będą robiły sobie krzywdy

kruszconośny /ˌkruʃʦ̑ɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
metalífero
  (geologia, geologiczny) zawierający kruszce

kruszyna pospolita /kruˈʃɨ̃na ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
arraclán
  (botanika, botaniczny) Frangula alnus, gatunek pospolitego w Polsce krzewu z rodziny szakłakowatych;

krużganek /kruʒˈɡãnɛk/ (n)
claustro, galería, pórtico
  (architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec;

krwawić /ˈkr̥favʲiʨ̑/ (v)
sangrar
  (medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych

krwiak /krfʲˈak/ (n)
hematoma
  (medycyna, medyczny) patologiczne nagromadzenie krwi w organizmie;

krwiodawca /kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a/ (n)
donante de sangre
  (medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie

krwiodawstwo /kr̥fʲjɔˈdafstfɔ/ (n)
donación de sangre
  (medycyna, medyczny) oddawanie własnej krwi na cele medyczne;

krwiomocz /ˈkr̥fʲjɔ̃mɔʧ̑/ (n)
hematuria
  (medycyna, medyczny) obecność krwi w moczu

krwionośny /kr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
circulatorio, sanguíneo
  (medycyna, medyczny) mający związek z krążeniem krwi

krwiożerczy /kr̥fʲjɔˈʒɛrʧ̑ɨ/ (adj)
feroz, fiero, sanguinario
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: odznaczający się okrucieństwem
carnicero, sanguinario
  o zwierzętach: żywiący się mięsem lub krwią upolowanych istot żywych

krwisty /krfˈistɨ/ (adj)
sanguinolento
  taki, który zawiera krew
encarnado
  zaczerwieniony od napływu krwi

krwotoczny /krfɔtˈɔtʃnɨ/ (adj)
hemorrágico
  związany z krwotokiem

krwotok /ˈkr̥fɔtɔk/ (n)
hemorragia
  obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby;

kryjówka /krɨˈjufka/ (n)
escondite, escondrijo
  miejsce bezpiecznego ukrycia czegoś; miejsce, gdzie ktoś ukrywa się

krykiet /ˈkrɨcɛt/ (n)
críquet
  (sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;

kryminalista /ˌkrɨ̃mʲĩnaˈlʲista/ (n)
criminal
  osoba, która dopuściła się przestępstwa kryminalnego

kryminologia /ˌkrɨ̃mʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
criminología
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o przestępczości (przestępstwach, przestępcy, objawach i przyczynach przestępczości oraz wszelkich związanych z nią zjawiskach);

kryminologiczny /ˌkrɨ̃mʲĩnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
criminológico
  dotyczący kryminologii, związany z kryminologią

kryolit /krɨˈɔlit/ (n)
criolita
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady halogenków;

krypta /ˈkrɨpta/ (n)
cripta
  podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych;

kryptografia /krˌɨptɔɡrˈafja/ (n)
criptografía
  umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie

kryptograficzny /krˌɨptɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
criptográfico
  związany z kryptografią, dotyczący kryptografii

kryptologia /krˌɨptɔlˈɔɡja/ (n)
criptología
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę);

krypton /ˈkrɨptɔ̃n/ (n)
criptón, kriptón
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;

kryterium /krɨtˈɛrjum/ (n)
criterio
  obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru

kryty /ˈkrɨtɨ/ (adj)
cubierto
  osłonięty

krytyk /ˈkrɨtɨk/ (n)
crítico
  (książkowy) osoba oceniająca dzieła sztuki i dzieła naukowe
crítico, detractor
  osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie

krytyka /ˈkrɨtɨka/ (n)
crítica
  surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś

krytykować /ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
criticar
  oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady

kryzys /ˈkrɨzɨs/ (n)
crisis
  zła sytuacja (trwająca dłużej)
  (ekonomia, ekonomiczny) załamanie procesu wzrostu gospodarczego
  (medycyna, medyczny) nasilenie się choroby, pogorszenie się stanu chorego

krzak /kʃak/ (n)
arbusto
  (botanika, botaniczny) krzew

krzak gorejący /ˈkʃaɡ ˌːɔrɛˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
zarza ardiente
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii: płonący krzak, pod postacią którego Bóg objawił się Mojżeszowi;

krzem /kʃɛ̃m/ (n)
silicio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14;

krzemian /ˈkʃɛ̃mʲjãn/ (n)
silicato
  (chemia, chemiczny) sól kwasu krzemowego;

krzemień /kʃˈɛmjɛɲ/ (n)
sílex
  (geologia, geologiczny) krzemionkowa, skrytokrystaliczna skała osadowa;

krzepki /kʃˈɛpki/ (adj)
robusto, lozano, fuerte, vigoroso, viril
  silny fizycznie, pełen tężyzny

krzesło /ˈkʃɛswɔ/ (n)
silla
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);

krzesło elektryczne /ˈkʃɛswɔ ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
silla eléctrica
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wykonywania wyroków śmierci;

krztusiec /ˈkʃtuɕɛʦ̑/ (n)
tos ferina, tosferina
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba wieku dziecięcego, której objawem są kaszel i duszności;

krzyczeć /ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
gritar, chillar
  mówić lub wołać bardzo głośno

krzyk /kʃɨk/ (n)
grito
  głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki

krzykliwy /kʃɨkˈlʲivɨ/ (adj)
chillón, escandaloso
  o człowieku skłonny do krzyku, do krzyczenia

krzywa /ˈkʃɨva/ (n)
curva
  (matematyka, matematyczny) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;

krzywa stożkowa /ˈkʃɨva stɔʃˈkɔva/ (n)
cónica, sección cónica
  (matematyka, matematyczny) krzywa powstała przez przecięcie stożka płaszczyzną;

krzywica /kʃɨvˈitsa/ (n)
raquitismo
  (medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi;

krzywonogi /ˌkʃɨvɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
patizambo, estevado, patiestevado
  mający krzywe nogi

krzywoprzysięstwo /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
perjurio
  złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą

krzywoprzysięzca /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
perjuro
  ktoś, kto przysięgając składa fałszywe zeznanie

krzyż /kʃɨʃ/ (n)
lomo
  (anatomia, anatomiczny) część kręgosłupa;
cruz
  konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności
  order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)

krzyżmo /kʃˈɨʒmɔ/ (n)
crisma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie konsekrowany olej używany m.in. przy poświęcaniu ołtarzy i kościołów;

krzyżodziób świerkowy /kʃɨˈʒɔʥ̑upʲ ɕfʲjɛrˈkɔvɨ/ (n)
piquituerto común
  (ornitologia, ornitologiczny) Loxia curvirostra, gatunek ptaka z rodziny łuszczaków, rodzaju krzyżodziobów;

krzyżowiec /kʃɨʒˈɔvʲɛts/ (n)
cruzado
  (historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych

krzyżyk /ˈkʃɨʒɨk/ (n)
sostenido
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak muzyczny podnoszący nutę o pół tonu;
decenio, diez año
  (potocznie, potoczny) o wieku: dziesięć lat
crucecita, cruz
  motyw graficzny składający się z dwóch prostopadle przecinających się linii

krzyżówka /kʃɨˈʒufka/ (n)
cruce, cruzamiento
  (biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę mające rodziców z dwóch różnych taksonów (gatunków, podgatunków, odmian lub form), posiadające przez to cechy obojga osobników;
azulón, ánade azulón
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek kaczki;
cruce
  (potocznie, potoczny) skrzyżowanie dróg
crucigrama
  zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;

król /krul/ (n)
rey
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;

król strzelców /ˈkrul ˈsṭʃɛlʦ̑uf/ (n)
máximo goleador, pichichi
  (sport, sportowy) zawodnik, który w pewnym okresie lub na danych zawodach zdobył najwięcej bramek;

królestwo /kruˈlɛstfa/ /kruˈlɛstfɔ/ (n)
reino
  ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice);

królewicz /kruˈlɛvʲiʧ̑/ (n)
infante, príncipe
  syn króla

królewski /kruˈlɛfsʲci/ (adj)
del rey
  (szachy, pojęcie szachowe) dotyczący szachowego króla
real, regio
  mający związek z królem lub królową
fastuoso, majestuoso
  (przenośnie, przenośnia) bogaty i pełen przepychu, jakby z królewskiego (1.1) dworu

króliczy /kruˈlʲiʧ̑ɨ/ (adj)
conejil
  charakterystyczny dla królika; dotyczący, odnoszący się do królika (zwierzęcia)

królik /ˈkrulʲik/ (n)
conejo
  (zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;
reyezuelo
  (pejoratywnie, pejoratywny) władca małego państwa

króliki /kruˈlʲici/ (n)
pelliza de conejo
  (potocznie, potoczny) futro ze skórek króliczych

królobójca /krˌulɔbˈujtsa/ (n)
regicida
  zabójca króla

królowa /kruˈlɔva/ (n)
reina
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
  żona króla

królować /krulˈɔvatɕ/ (v)
reinar
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprawować władzę królewską
predominar
  zajmować najwyższą, najważniejszą pozycję
dominar
  znajdować się wyżej od innych obiektów

krótki /ˈkrutʲci/ (adj)
corto, breve
  mający małą długość
breve, corto
  trwający niedługo
breve, conciso, sucinto
  zwięzły, wyrażający treść w niewielu słowach

krótkowidz /krutkˈɔvits/ (n)
miope
  osoba źle, nieostro widząca obiekty będące daleko; krótkowzroczny

krótkowzroczność /ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
miopía
  (medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;

krótkołodygowy /krˌutkɔwˌɔdɨɡˈɔvɨ/ (adj)
acaule
  (botanika, botaniczny) posiadający krótką łodygę

krótkość /krˈutkɔɕtɕ/ (n)
brevedad, cortedad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest krótkie; cecha tych, którzy są krótcy

krąg /krɔ̃ŋk/ (n)
corro, círculo
  grupa ludzi, która siedzi wokół czegoś
círculo
  okrąg
  grupa ludzi, których coś łączy

krążownik /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (n)
crucero
  (wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;

krążyć /ˈkrɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
circular, girar, orbitar
  robić okrążenie, obieg

kręg /krˈɛŋk/ (n)
vértebra
  (anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup

kręgiel /krˈɛŋɡʲɛl/ (n)
bolo
  pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle

kręgielnia /krɛ̃ŋʲˈɟɛlʲɲa/ (n)
bolera
  budynek lub hala do gry w kręgle

kręgosłup /krɛ̃ŋˈɡɔswup/ (n)
columna vertebral, espina dorsal
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;

kręgowiec /krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
vertebrado
  (zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;

krętacz /krˈɛntatʃ/ (n)
embustero, trapacista
  człowiek oszukujący, używający wykrętów, wybiegów

krętarz /ˈkrɛ̃ntaʃ/ (n)
trocánter
  (anatomia, anatomiczny) wyniosłość kostna na górnym końcu kości udowej;
  (zoologia, zoologiczny) odcinek odnóża owadów

krętogłów /krɛ̃nˈtɔɡwuf/ (n)
torcecuello
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Jynginae, krętogłowy;

ksenia /ksˈɛɲʲa/ (n)
xenia
  (botanika, botaniczny) zjawisko ujawniania się genotypu rośliny ojcowskiej w tkankach nasion lub owoców;

kseno- /ˈksɛ̃nɔ/
xeno-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z czymś obcym, odmiennym

ksenofil /ksɛ̃ˈnɔfʲil/ (n)
xenófilo
  osoba pozytywnie nastawiona do cudzoziemców

ksenofilia /ksˌɛnɔfˈilja/ (n)
xenofilia
  (książkowy) sympatia dla cudzoziemców i cudzoziemszczyzny

ksenofobia /ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
xenofobia
  (psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;

ksenofobiczny /ksˌɛnɔfɔbʲˈitʃnɨ/ (adj)
xenófobo
  związany z ksenofobią; stanowiący przejaw ksenofobii

ksenofobka /ksˌɛnɔfˈɔpka/ (n)
xenófoba
  kobieta negatywnie, wrogo nastawiona do obcokrajowców oraz tego, co obce, pochodzące z zagranicy

ksenon /ˈksɛ̃nɔ̃n/ (n)
xenón
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;

kserograf /ksɛˈrɔɡraf/ (n)
fotocopiadora
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do kopiowania materiałów drukowanych lub odręcznych

kserokopia /ksˌɛrɔkˈɔpja/ (n)
fotocopia
  (biurowość, biurowy) kopia dokumentu sporządzona przy użyciu kserokopiarki

kserokopiarka /ksˌɛrɔkɔpʲˈarka/ (n)
copiadora
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do kopiowania materiałów drukowanych lub odręcznych;

ksieni /kɕˈɛɲi/ (n)
abadesa
  (przestarzałe, przestarzały) przełożona klasztoru żeńskiego

ksiądz /cɕɔ̃nʦ̑/ (n)
sacerdote, cura
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie lub ordynowany na tę funkcję;

książeczka żeglarska /kɕɔ̃ʒˈɛtʃka ʒɛɡlˈarska/ (n)
libreta de inscripción marítima
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (administracja) państwowy dokument zawodowy marynarzy pracujących w marynarce handlowej, który potwierdza tożsamość, dokumentuje przebieg pracy oraz umożliwia przekraczanie granic morskich i pobyt we wszystkich portach świata;

książka /ˈcɕɔ̃w̃ʃka/ (n)
libro
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;

książka kucharska /ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/ (n)
libro de cocina, libro de recetas
  książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;

książka telefoniczna /ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
guía telefónica
  spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie;

książę /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/ (n)
príncipe
  władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla

książę z bajki /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ ˈz‿bajci/ (n)
príncipe azul
  (żartobliwie) nieosiągalny ideał partnera wymarzony przez młodą kobietę, dziewczynę (mężczyznę, chłopaka)

księga /ˈcɕɛ̃ŋɡa/ (n)
libro
  opasła książka

księga wieczysta /ˈcɕɛ̃ŋɡa vʲjɛˈʧ̑ɨsta/ (n)
registro de la propiedad
  urzędowy rejestr określający stan prawny nieruchomości;

księgarnia /cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/ (n)
librería
  sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;

księgowość /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑/ (n)
contabilidad
  (ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa;

księgowy /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɨ/ (n)
contable, contador
  (księgowość) osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem ksiąg rachunkowych

księstwo /ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
principado
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (princeps) państwo lub jego część;

księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
luna, satélite
  Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;

księżycowy /ˌcɕɛ̃w̃ʒɨˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
lunar
  związany z Księżycem, dotyczący Księżyca

ksylitol /ksɨˈlʲitɔl/ (n)
xilitol
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności;

ksylo- /ˈksɨlɔ/
xilo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z drewnem lub drzewem

ksylofon /ksɨˈlɔfɔ̃n/ (n)
xilófono
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;

ksylometazolina /ˌksɨlɔ̃mɛtazɔˈlʲĩna/ (n)
xilometazolina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek sympatykomimetyczny, pochodna imidazoliny

kształt /kʃtawt/ (n)
forma, figura
  zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina

kształty /kʃtˈawtɨ/ (n)
figura, forma
  figura, sylwetka człowieka

kszyk /kʃɨk/ (n)
agachadiza
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinago gallinago, mały, długodzioby, jasnobrązowy ptak eurazjatycki;

kto /ktɔ/ (interrogativePronoun)
quién, quien
  …służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

kto /ktɔ/ (pronoun)
alguien
  (zobacz) ktoś
quién, quien
  …służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

kto mieczem wojuje, (ten) od miecza ginie /ˈktɔ ˈmʲjɛʧ̑ɛ̃m vɔˈjüjɛ ˈtɛ̃n ɔd‿ˈmʲjɛʧ̑a ˈɟĩɲɛ/ (proverb)
quien a hierro mata, a hierro muere
  jeśli ktoś próbuje kogoś skrzywdzić, to najczęściej sam zostaje poszkodowany, pokonany takimi samymi metodami

kto nie ma szczęścia w kartach, ten ma szczęście w miłości /ˈktɔ ˈɲɛ‿ma ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈf‿kartax ˈtɛ̃n ˈma ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ v‿mʲiˈwɔɕʨ̑i/ (proverb)
desgraciado en el juego, afortunado en amores
  (termin karciany) na pocieszenie dla przegranych graczy

kto nie ma w głowie, ten ma w nogach /ˈktɔ ˈɲɛ‿ma ˈv‿ɡwɔvʲjɛ ˈtɛ̃n ˈma ˈv‿nɔɡax/ (proverb)
a mala cabeza, buenos pies
  jeśli ktoś nie ma dobrej pamięci, musi często wracać po to, o czym zapomniał

kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada /ˈktɔ pɔtʲ‿ˈcĩm ˈdɔwʲci ˈkɔpʲjɛ ˈsãm ˈvʲ‿ɲɛ ˈfpada/ (proverb)
quien a hierro mata, a hierro muere
  intrygi zwykle obracają się przeciw intrygantowi

kto pyta, nie błądzi /ˈktɔ ˈpɨta ɲɛ‿ˈbwɔ̃ɲʥ̑i/ (proverb)
quien lengua ha, a Roma va
  zamiast uczyć się na własnych błędach, warto spytać o radę

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje /ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/ (proverb)
a quien madruga, Dios le ayuda
  ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg

kto sieje wiatr, ten zbiera burzę /ˈktɔ ˈɕɛ̇jɛ ˈvʲjatr̥ ˈtɛ̃n ˈzbʲjɛra ˈbuʒɛ/ (proverb)
quien siembra vientos, recoge tempestades
  kto wywołuje zamęt, niezgodę, może sam paść ofiarą swoich poczynań

kto się lubi, ten się czubi /ˈktɔ‿ɕɛ ˈlubʲi ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈʧ̑ubʲi/ (proverb)
ira de enamorados, amores doblados; matrimonios reñidos, los más queridos
  ludzie, którzy często przy innych się sprzeczają, w rzeczywistości darzą się sympatią

kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha /ˈktɔ‿ɕɛ ˌna‿ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ̃m ˈspaʒɨw ˈtɛ̃n ːa‿ˈʑĩmnɛ ˈdmuxa/ (proverb)
gato escaldado, del agua fría huye
  po bolesnych doświadczeniach ludzie stają się przesadnie ostrożni

kto się nie leni, robi złoto z kamieni /ˈktɔ‿ɕɛ ɲɛ‿ˈlɛ̃ɲi ˈrɔbʲi ˈzwɔtɔ s‿kãˈmʲjɛ̇̃ɲi/ (proverb)
los catalanes, de las piedras hacen panes
  pracą można dojść do bogactwa

kto szuka, ten znajdzie /ˈktɔ ˈʃuka ˈtɛ̃n ˈznajʥ̑ɛ/ (proverb)
quien busca, halla
  jeśli jest się wytrwałym w swoich postanowieniach, na pewno osiągnie się swój cel

kto wiatr sieje, zbiera burzę /ˈktɔ ˈvʲjatr̥ʲ ˈɕɛ̇jɛ ˈzbʲjɛra ˈbuʒɛ/ (proverb)
quien siembra vientos, recoge tempestades
  kto mąci, sieje zamieszanie i zamęt naraża się na niemiłe konsekwencje swych własnych poczynań

ktoś /ktɔɕ/ (indefinitePronoun)
alguien
  nieokreślona osoba, nieznany człowiek
  (potocznie, potoczny) osoba, która coś osiągnęła

który /ˈkturɨ/ (pronoun)
cuál, qué
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o sprecyzowanie elementu w danej grupie
que, quien
  …względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego

ku czci /kˈu tʃtɕˈi/ (adv)
para honrar
  w celu uczczenia

kubański /kuˈbãj̃sʲci/ (adj)
cubano
  odnoszący się do państwa lub wyspy Kuba, pochodzący z Kuby

kubek /ˈkubɛk/ (n)
taza
  naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

kubistyczny /kˌubʲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
cubista
  (sztuka) związany z kubizmem; dotyczący kubizmu

kubizm /ˈkubʲism̥/ (n)
cubismo
  (architektura, architektoniczny) czeski i słowacki styl w architekturze na początku XX w.;
  (sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów;

kucharz /ˈkuxaʃ/ (n)
cocinero
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;

kuchenka mikrofalowa /kuxˈɛŋka mˌikrɔfalˈɔva/ (n)
horno de microondas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (technologia, technika, techniczny) piecyk kuchenny podgrzewający produkty przy pomocy energii mikrofal radiowych;

kuchenny /kuˈxɛ̃nːɨ/ (adj)
de cocina, de servicio
  związany z kuchnią, używany w kuchni

kuchnia /ˈkuxʲɲa/ (n)
cocina
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
  komplet mebli kuchennych
  sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.
  piec kuchenny

kucie /ˈkuʨ̑ɛ/ (n)
forja, forjado, forjadura
  (rzeczownik odczasownikowy) od: kuć

kucki /ˈkuʦ̑ʲci/ (n)
en cuclillas w kucki
  pozycja w przysiadzie

kucyk /ˈkuʦ̑ɨk/ (n)
poni
  (jeździectwo, jeździecki) (zoologia, zoologiczny) (zdrobniale) od kuc
cola de caballo, coleta
  (fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają;

kufel /ˈkufɛl/ (n)
bock, jarra
  grubościenne duże naczynie z uchem do picia piwa lub wina;

kuficki /kufˈitski/ (adj)
cúfico
  związany z miastem Kufa, dotyczący miasta Kufa

kujon /ˈkujɔ̃n/ (n)
empollón
  (pogardliwie) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia

kukurydza /ˌkukuˈrɨʣ̑a/ (n)
maíz, maiz
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;
maíz
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolba kukurydzy (1.1)
mazorca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ziarno kukurydzy (1.1)

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
quiquiriquí
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta

kukułka /kuˈkuwka/ (n)
cuco
  (ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;

kula /ˈkula/ (n)
esfera
  (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby;
muleta
  (medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie;
peso
  (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w konkurencji pchnięcia kulą;
bala
  (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej
bola
  każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)

kula ziemska /kˈula ʑˈɛmska/ (n)
globo terrestre, globo terráqueo
  (geografia, geograficzny) glob ziemski

kulawy /kuˈlavɨ/ (adj)
cojo
  utykający na nogę

kulawy /kuˈlavɨ/ (n)
cojo
  człowiek utykający na nogę

kulczyk /ˈkulʧ̑ɨk/ (n)
verdecillo
  (ornitologia, ornitologiczny) Serinus serinus, ptak z rodziny łuszczaków;

kulinarny /ˌkulʲĩˈnarnɨ/ (adj)
culinario
  taki, który dotyczy gotowania, kulinariów, gastronomii, przygotowywania potraw

kulisty /kuˈlʲistɨ/ (adj)
esférico
  przypominający kształtem kulę

kulminacja /ˌkulmʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
culminación
  szczytowy punkt, najmocniejsze nasilenie jakiegoś procesu

kulminacyjny /ˌkulmʲĩnaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
culminante
  najwyższy, szczytowy pod względem napięcia uczuciowego, nasilenia, nagromadzenia jakichś zjawisk, przeżyć

kulon /ˈkulɔ̃n/ (n)
alcaraván
  (ornitologia, ornitologiczny) Burhinus oedicnemus, średni eurazjatycki i afrykański ptak wędrowny o dużych, żółtych oczach;

kuloodporny /kˌulɔɔtpˈɔrnɨ/ (adj)
antibalas, a prueba de balas
  taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej

kulszowy /kulʃˈɔvɨ/ (adj)
ciático
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący okolic kulszy

kult /kult/ (n)
culto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;
  (przenośnie, przenośnia) opowiadanie się za jakąś wartością, przekonaniem

kultura /kulˈtura/ (n)
cultura
  całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości
  umiejętność obcowania z ludźmi
  (biologia, biologiczny) sztuczna hodowla mikroorganizmów, komórek lub tkanek

kulturowy /ˌkultuˈrɔvɨ/ (adj)
cultural
  dotyczący kultury

kulturystka /ˌkultuˈrɨstka/ (n)
culturista
  (sport, sportowy) kobieta uprawiająca kulturystykę

kultywar /kulˈtɨvar/ (n)
cultivar
  (botanika, botaniczny) odmiana uprawna rośliny wybrana z uwagi na szczególne właściwości;

kum /kũm/ (n)
croac
  (dawniej, dawny) przyjaciel

kumaryna /kˌumarˈɨna/ (n)
cumarina
  (biochemia, biochemiczny) bezbarwna substancja występująca w roślinach;

kumać /ˈkũmaʨ̑/ (v)
pillar
  (slangowo) rozumieć

kumkwat /ˈkũmkfat/ (n)
quinoto, kuncuat
  mały, pomarańczowy, słodko-kwaśny owoc tej rośliny

kumpel /ˈkũmpɛl/ (n)
colega, compadre
  (potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel

kuna /ˈkũna/ (n)
marta
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;

kundel /ˈkũndɛl/ (n)
chucho
  (pogardliwie) (potocznie, potoczny) o każdym psie (najczęściej zachowującym się niewłaściwie), niezależnie od jego pochodzenia
chucho, perro mestizo
  pies nie zaliczany do żadnej z ras psów

kupon /ˈkupɔ̃n/ (n)
cupón
  blankiet, formularz z wydrukowanymi rubrykami do wypełnienia używany do udziału w grze liczbowej, konkursie

kupowanie /ˌkupɔˈvãɲɛ/ (n)
compra
  (rzeczownik odczasownikowy) od: kupować

kupować /kuˈpɔvaʨ̑/ (v)
comprar
  nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy

kupować kota w worku /kuˈpɔvaʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku/ (v)
comprar a ciegas
  kupować bez dokładnego sprawdzenia, bez obejrzenia, bez kontroli, w ciemno

kupryt /ˈkuprɨt/ (n)
cuprita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi;

kura /ˈkura/ (n)
gallina
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;

kurcz /kˈurtʃ/ (n)
calambre
  (medycyna, medyczny) bezwiedne nadmierne skurcze mięśni poprzecznie prążkowanych lub gładkich, występujące pod wpływem działania różnych bodźców i często powodujące uczucie bólu;

kurczak /ˈkurʧ̑ak/ (n)
pollo
  większe kurczę (pisklę kury)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z kurczaka (1.1)

kurczę /ˈkurʧ̑ɛ/ (interjection)
jo me cachis
  …wyrażający zdziwienie, zaskoczenie

kurczę /ˈkurʧ̑ɛ/ (n)
pollo, polluelo
  pisklę kury

kurdupel /kurˈdupɛl/ (n)
arrancapinos, gorgojo, tachuela, zancajo
  (pospolicie) (pogardliwie) ktoś bardzo niski, krępy, przysadzisty

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (adj)
kurdo, curdo
  dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

kurek /ˈkurɛk/ (n)
rubio
  (ichtiologia, ichtiologiczny) przybrzeżna ryba atlantycka i sąsiednich mórz, poławiana dla celów konsumpcyjnych;
canilla, llave
  (technologia, technika, techniczny) element służący do ręcznego zamykania, otwierania lub regulacji przepływu w zaworze
gatillo
  (wojskowość, wojskowy) element broni palnej powodujący odpalenie pocisku poprzez uderzenie w iglicę;
giralda, veleta
  wiatrowskaz na dachu w kształcie koguta

kurewka /kurˈɛfka/ (n)
putita
  (wulgarnie, wulgaryzm) (zdrobniale) od: kurwa

kurhan /ˈkurxãn/ (n)
túmulo, kurgán
  (archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca;
túmulo
  (książkowy) kopiec usypany na cześć kogoś lub na pamiątkę czegoś

kurier /ˈkurʲjɛr/ (n)
mensajero
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości;

kurka wodna /ˈkurka ˈvɔdna/ (n)
gallareta, gallineta de agua, polla de agua
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, występujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony;

kurnik /ˈkurʲɲik/ (n)
gallinero
  (rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;

kuropatwa /ˌkurɔˈpatfa/ (n)
perdiz
  (ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

kurs /kurs/ (n)
curso, rumbo
  cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu

kursor /ˈkursɔr/ (n)
cursor, puntero
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej;
cursor
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury

kursować /kursˈɔvatɕ/ (v)
circular
  przebywać regularnie określoną trasę

kurtka /ˈkurtka/ (n)
cazadora, chaqueta
  (krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie;

kurtuazja /ˌkurtuˈ<sup>w</sup>azʲja/ (n)
cortesía
  wyszukana, oficjalna uprzejmość i takt w zachowaniu

kurtyna /kurˈtɨ̃na/ (n)
telón
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni

kurwa /ˈkurva/ (interjection)
hostia, joder
  (wulgarnie, wulgaryzm) …powtarzany jako przekleństwo, w mowie potocznej często jako przerywnik w zdaniu;

kurwa /ˈkurva/ (n)
puta, ramera
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka

kurwa twoja mać /ˈkurva ˈtfɔja ˈmaʨ̑/ (interjection)
la puta que te parió, me cago en tu puta madre, tu puta madre
  (wulgarnie, wulgaryzm) emocjonalne wyrażenie złości do konkretnej osoby, ubliżające jej matce

kurwisko /kurˈvʲiskɔ/ (n)
putón, putón verbenero
  (wulgarnie, wulgaryzm) (zgrubienie) od: kurwa

kurz /kuʃ/ (n)
polvo
  pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp.

kurza pamięć /kˈuʒa pˈamjɛɲtɕ/ (n)
memoria de gallo, memoria de grillo, memoria de pez
  (potocznie, potoczny) bardzo słaba, krótka pamięć

kurzy /ˈkuʒɨ/ (adj)
de gallina
  związany z kurą, pochodzący od kury

kusiciel /kuɕˈitɕɛl/ (n)
seductor, tentador
  ten, kto kusi

kuskus /ˈkuskus/ (n)
cuscús
  potrawa przyrządzana z kuskusu (1.1)

kustodia /kustˈɔdja/ (n)
custodia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonna jednostka administracyjna niższa rangą od prowincji, zarządzana przez kustosza;

kustosz /ˈkustɔʃ/ (n)
custodio
  (kościelny) zwierzchnik klasztorów stanowiących kustodię

kusza /ˈkuʃa/ (n)
ballesta
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;

kusznik /ˈkuʃʲɲik/ (n)
ballestero, saetero
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w kuszę, strzelający z kuszy;

kuwejcki /kuˈvɛjʦ̑ʲci/ (adj)
kuwaití
  odnoszący się do państwa Kuwejt

kuwejtczyk /kuˈvɛjṭʧ̑ɨk/ (n)
kuwaití
  mieszkaniec Kuwejtu (stolicy państwa Kuwejt)

kuzyn /ˈkuzɨ̃n/ (n)
primo
  syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuzynka /kuˈzɨ̃nka/ (n)
prima
  córka wujka/stryjka lub cioci/wujenki/stryjenki

kuć żelazo, póki gorące /ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ/ (proverb)
al hierro caliente batir de repente, al hierro candente batir de repente
  robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe

kuśnierz /kˈuɕɲʲɛʃ/ (n)
peletero
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem odzieży, galanterii ze skóry oraz futra

kwacha /ˈkfaxa/ (n)
kwacha
  (jednostka monetarna) waluta Malawi i Zambii; ,

kwadrans /ˈkfadrãw̃s/ (n)
cuarto
  czwarta część godziny, 15 minut

kwadrat /ˈkfadrat/ (n)
cuadrado
  (geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny;
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby;

kwadratowy /ˌkfadraˈtɔvɨ/ (adj)
cuadrado
  (matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia
  (matematyka, matematyczny) związany z kwadratem, dotyczący kwadratu

kwadratura koła /ˌkfadraˈtura ˈkɔwa/ (n)
cuadratura del círculo
  (geometria) jeden ze starożytnych, nie mających rozwiązania problemów matematyki greckiej, polegający na skonstruowaniu kwadratu, którego pole równe jest polu danego koła, przy użyciu wyłącznie cyrkla i linijki bez podziałki;

kwadrycykl /kfaˈdrɨʦ̑ɨkl̥/ (n)
cuatriciclo
  (historia, historyczny, historycznie) rower z czterema kołami;

kwadryga /kfaˈdrɨɡa/ (n)
cuadriga
  (historia, historyczny, historycznie) rzymski wóz dwukołowy, zaprzężony w cztery konie obok siebie;

kwadrylion /kfaˈdrɨlʲjɔ̃n/ (n)
cuatrillón
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 000 000 = 1024;

kwant /kfãnt/ (n)
cuanto
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza porcja o jaką może zmienić się wielkość fizyczna;

kwantowy /kfãnˈtɔvɨ/ (adj)
cuántico
  (fizyka, fizyczny) związany z kwantami, dotyczący kwantów

kwantowy laser kaskadowy /kfãnˈtɔvɨ ˈlasɛr ˌkaskaˈdɔvɨ/ (n)
láser de cascada cuántica
  (fizyka, fizyczny) unipolarny laser półprzewodnikowy, emitujący promieniowanie w zakresie średniej i dalekiej podczerwieni;

kwarantanna /kfˌarantˈanna/ (n)
cuarentena
  przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią

kwarc /kfarʦ̑/ (n)
cuarzo
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach;

kwark /kfark/ (n)
quark
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;

kwartał /ˈkfartaw/ (n)
trimestre
  trzy miesiące, czwarta część roku

kwartet /ˈkfartɛt/ (n)
cuarteto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków lub śpiewaków
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na cztery instrumenty lub cztery głosy

kwas /kfas/ (n)
ácido
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;

kwas akrylowy /ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/ (n)
ácido acrílico
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;

kwas arsenawy /ˈkfas ˌarsɛ̃ˈnavɨ/ (n)
ácido arsenioso
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny będący kwasem arsenu o wzorze As(OH)3;

kwas askorbinowy /ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ/ (n)
ácido ascórbico
  (biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu;

kwas azelainowy /kfˈas ˌazɛlˌainˈɔvɨ/ (n)
ácido azelaico
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy kwasów dikarboksylowych o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i w mniejszym stopniu złuszczającym;

kwas azotowy /ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/ (n)
ácido nítrico
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3

kwas deoksyrybonukleinowy /kfˈaz dˌɛɔksˌɨrɨbˌɔnuklˌɛinˈɔvɨ/ (n)
ácido desoxirribonucleico
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych

kwas foliowy /ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/ (n)
ácido fólico
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

kwas krotonowy /ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
ácido crotónico
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych;

kwas mlekowy /ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/ (n)
ácido láctico
  (chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;

kwas siarkowy /ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
ácido sulfúrico
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;

kwas syryngowy /ˈkfas ˌːɨrɨ̃ŋˈɡɔvɨ/ (n)
ácido siríngico
  (chemia, chemiczny) naturalnie występujący związek organiczny, pochodna kwasu galusowego o działaniu przeciwbakteryjnym i przeciwutleniającym, wykorzystywana w syntezie chemicznej oraz w badaniach archeologicznych;

kwasica metaboliczna /kfaɕˈitsa mˌɛtabɔlˈitʃna/ (n)
acidosis metabólica
  (medycyna, medyczny) stan zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, w którym pH krwi spada poniżej 7,35;

kwazar /ˈkfazar/ (n)
cuásar, quásar
  (astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda;

kwaśny /ˈkfaɕnɨ/ (adj)
agrio
  (przenośnie, przenośnia) pokazujący niezadowolenie
ácido, agrio
  mający cierpki smak
  (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu

kwestionariusz /kfˌɛstjɔnˈarjuʃ/ (n)
cuestionario
  arkusz zawierający szereg pytań dotyczących konkretnego zagadnienia

kwiaciarka /kfʲjäˈʨ̑arka/ (n)
florista
  (handel, handlowy) kobieta, która sprzedaje kwiaty

kwiaciarnia /kfʲjäˈʨ̑arʲɲa/ (n)
floristería, florería
  (handel, handlowy) sklep z kwiatami

kwiat /kfʲjat/ (n)
flor
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
  (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa
  (przenośnie, przenośnia) najlepsza część

kwiatostan /kfʲjaˈtɔstãn/ (n)
inflorescencia
  (botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny;

kwiczeć /ˈkfʲiʧ̑ɛʨ̑/ (v)
chillar, llorar
  o człowieku: wydawać ostre dźwięki, o wysokim tonie
gruñir
  o świni: wydawać charakterystyczny głos

kwiczoł /ˈkfʲiʧ̑ɔw/ (n)
zorzal real
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki europejski ptak wędrowny;

kwiecień /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
abril
  czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

kwiecień plecień, bo przeplata trochę zimy, trochę lata /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ ˈplɛʨ̑ɛ̇̃ɲ ˈbɔ pʃɛˈplata ˈtrɔxɛ ˈʑĩmɨ ˈtrɔxɛ ˈlata/ (proverb)
abriles y condes, los más traidores
  w kwietniu występuje duża zmienność pogodowa (szybka zmiana pogody, np. z ciepłego słonecznego dnia na zimny i pochmurny)

kwiecisty /kfʲɛtɕˈistɨ/ (adj)
florido
  o sposobie wypowiedzi: bogaty w ozdobniki, wyszukane formy wypowiedzi
floreado
  ozdobiony kolorowym wzorem kwiatowym

kwietnik /ˈkfʲjɛtʲɲik/ (n)
jardinera
  pojemnik do sadzenia w nim kwiatów
  zestaw półeczek z podstawkami na kwiaty
macizo, parterre
  teren obsadzony kwiatami;

kwietniowy /kfʲjɛtʲˈɲɔvɨ/ (adj)
abrileño, de abril
  charakterystyczny dla kwietnia, związany z kwietniem; taki, jak w kwietniu

kwietyzm /kfʲˈɛtɨzm/ (n)
quietismo
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt kładący nacisk na kontemplowanie i modlitwę;
  brak zaangażowania, bierność

kwintal /ˈkfʲĩntal/ (n)
quintal
  jednostka masy równa 100 kg, stosowana w obrocie rolniczym;

kwintesencja /ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
quintaesencia
  elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy

kwintylion /kfʲĩnˈtɨlʲjɔ̃n/ (n)
quintillón
  liczba 1030;

kwitnący /kfitnˈɔntsɨ/ (adj)
excelente
  (przenośnie, przenośnia) w doskonałej formie; wyglądający zdrowo

kwitnąć /ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
florecer
  (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty
florecer, prosperar
  (przenośnie, przenośnia) rozwijać się, prosperować

kwoka /ˈkfɔka/ (n)
clueca
  kura będąca w okresie lęgowym

kwokacz /ˈkfɔkaʧ̑/ (n)
archibebe claro
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa nebularia, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

kwokać /ˈkfɔkaʨ̑/ (v)
clocar, cloquear
  o kurze: wydawać głos podczas wysiadywania jaj i wodzenia piskląt

kworum /ˈkfɔrũm/ (n)
cuórum, quórum
  liczba uczestników niezbędna do obradowania i podejmowania prawomocnych decyzji

kwota /ˈkfɔta/ (n)
importe, suma
  ilość pieniędzy bądź innych dóbr materialnych
cuota
  ustalony limit danej substancji/materiału

kółko i krzyżyk /ˈkuwkɔ i‿ˈkʃɨʒɨk/ (n)
tres en raya
  popularna gra strategiczna, w której gracze, wykonujący ruchy na zmianę, dążą do objęcia trzech pól planszy w jednej linii przy jednoczesnym uniemożliwieniu tego samego przeciwnikowi;

kąkol /ˈkɔ̃ŋkɔl/ (n)
neguilla
  (botanika, botaniczny) Agrostemma L., roślina z rodziny goździkowatych, pospolity chwast zbożowy o purpurowoliliowych kwiatach;

kąpać /ˈkɔ̃mpaʨ̑/ (v)
bañar
  zanurzać kogoś w wodzie w celu umycia go, bądź w celach leczniczych
  zanurzać przedmiot w cieczy w celu pokrycia go czymś
bañarse, ducharse
  zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych

kąpiel /ˈkɔ̃mpʲjɛl/ (n)
baño
  kąpanie kogoś, kąpanie się
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) roztwór przygotowany do zanurzenia w nim czegoś
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) trzymanie czegoś w specjalnie przygotowanym roztworze dla wywołania pożądanej reakcji

kąpielowy /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlɔvɨ/ (adj)
de baño
  związany z kąpielą, dotyczący kąpieli

kąpielowy /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlɔvɨ/ (n)
bañero
  pracownik sanatorium przygotowujący kąpiele lecznicze dla pacjentów

kąpielówki /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlufʲci/ (n)
bañador, traje de baño
  krótkie spodenki męskie zakładane do kąpieli

kąt /kɔ̃nt/ (n)
ángulo
  (geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi
  (geometria) (potocznie, potoczny) miara kąta (1.1)
rincón
  (przenośnie, przenośnia) mieszkanie
punto de vista, perspectiva
  (przenośnie, przenośnia) punkt widzenia, aspekt
esquina
  przestrzeń w okolicy styku dwóch prostopadłych ścian

kąt prosty /ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ/ (n)
ángulo recto
  (geometria) kąt równy 90 stopni;

kąśliwy /kɔ̃ɕlˈivɨ/ (adj)
mordaz
  (przenośnie, przenośnia) sprawiający przykrość

kędzierzawy /ˌkɛ̃ɲʥ̑ɛˈʒavɨ/ (adj)
de pelo rizado
  o człowieku taki, który ma kręcone włosy, kędziory
arrugado, crespo
  o powierzchni liści karbowany
crespo, ensortijado, rizado, rizoso
  o włosach kręcony, skręcony

kępa /ˈkɛ̃mpa/ (n)
mejana
  mała wyspa na rzece lub jeziorze pokryta roślinnością
terrero
  usypisko osadów niesionych przez wiatr
arboleda, mata, soto
  zwarta grupa roślin, np. drzew, krzewów, kwiatów

kęs /kɛ̃w̃s/ (n)
bocado
  tyle jedzenia, ile zmieści się w ustach

kładka /ˈkwatka/ (n)
pasarela
  prowizoryczny mostek

kłamać /ˈkwãmaʨ̑/ (v)
mentir
  świadomie mówić nieprawdę

kłamać jak z nut /ˈkwãmaʨ̑ ˈjaɡ ˈz‿nut/ (v)
mentir más que la Gaceta
  celowo kłamać, oszukiwać

kłamca /ˈkwãmʦ̑a/ (n)
mentiroso, embustero
  osoba płci męskiej, która kłamie

kłamliwość /kwamlˈivɔɕtɕ/ (n)
mendacidad
  cecha osoby skłonnej do kłamania
falsedad
  cecha tego, co nie jest zgodne z prawdą

kłamstwo /ˈkwãmstfɔ/ (n)
mentira, embuste
  nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;

kłamstwo ma krótkie nogi /ˈkwãmstfɔ ˈma ˈkrutʲcɛ ˈnɔɟi/ (proverb)
antes se coge al mentiroso que al cojo, antes pillan al mentiroso que al cojo, la mentira no tiene pies
  kłamstwo zawsze wyjdzie na jaw

kłaść /kwaɕʨ̑/ (v)
acostar
  sprawiać że ktoś się położy, lub pójdzie spać
colocar, poner
  umieszczać coś w jakimś miejscu
poner
  zmieniać pozycję przedmiotu na poziomą
  budować
  pokrywać warstwą
  układać
acostarse
  iść spać
ponerse
  zmieniać pozycję na leżącą

kłopotać /kwɔpˈɔtatɕ/ (v)
molestar
  sprawiać kłopot
preocuparse
  być w trosce i / lub zmartwieniu o coś

kłopotliwy /ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ/ (adj)
embarazoso
  sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie

kłos /kwɔs/ (n)
espiga
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;

kłus /kwus/ (n)
trote
  (jeździectwo, jeździecki) dwutaktowy chód konia;

kłusownictwo /kwˌusɔvɲˈitstfɔ/ (n)
caza furtiva, furtivismo
  (łowiectwo, łowiecki) nielegalne łowienie zwierząt

kłusownik /kwuˈsɔvʲɲik/ (n)
furtivo
  (łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta

kłódka /ˈkwutka/ (n)
candado
  przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;

kłótnia /ˈkwutʲɲa/ (n)
discusión, disputa
  brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura

kłąb /kwˈɔmp/ (n)
eminencia tenar
  (anatomia, anatomiczny) zespół mięśni, część dłoni u człowieka;
cruz
  (zoologia, zoologiczny) miejsce między karkiem i grzbietem u dużych ssaków;
madeja
  zbite, obłe, splątane nagromadzenie czegoś

kłącze /ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
rizoma
  (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
  (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie

kłębek /ˈkwɛ̃mbɛk/ (n)
bola, ovillo
  kręcące się drobiny zawieszone w powietrzu
ovillo
  przędza (np. nić) zwinięty w kulkę

labializacja /ˌlabʲjalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
labialización
  (językoznawstwo, językoznawczy) zaokrąglenie warg występujące przy artykulacji niektórych głosek;

labirynt /laˈbʲirɨ̃nt/ (n)
laberinto
  ciąg korytarzy, w którym trudno znaleźć wyjście;

laborant /laˈbɔrãnt/ (n)
técnico de laboratorio
  pracownik laboratorium

laboratorium /ˌlabɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
laboratorio
  pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych;

lada /ˈlada/ (n)
mostrador
  (handel, handlowy) rodzaj stołu lub blat w sklepach, służący do obsługi klientów, wydawania oraz prezentacji towaru

ladaco /laˈdaʦ̑ɔ/ (n)
golfo, holgazán, tunante
  (przestarzałe, przestarzały) dziś (żartobliwie) człowiek nic niewart, postępujący lekkomyślnie i nieodpowiedzialnie

laguna /laˈɡũna/ (n)
laguna, albufera
  (geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;

laicki /laˈitski/ (adj)
laico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwiązany z religią

laickość /laˈitskɔɕtɕ/ (n)
laicidad
  cecha tego, co laickie

laicyzacja /ˌla<sup>j</sup>iʦ̑ɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
laicización
  zeświecczenie różnych poziomów życia społecznego

lak /lak/ (n)
lacre
  topliwy materiał do odciskania pieczęci;

lakier do paznokci /ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
esmalte de uñas, pintaúñas
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych

lakierować /lˌakʲɛrˈɔvatɕ/ (v)
barnizar, charolar, laquear
  pokrywać, powlekać coś lakierem

lakmus /ˈlakmus/ (n)
tornasol
  (chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów;

laktoza /lakˈtɔza/ (n)
lactosa
  (chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;

lalka /ˈlalka/ (n)
muñeca
  dziecięca zabawka mająca ludzką postać;

lalkarz /ˈlalkaʃ/ (n)
titiritero
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) artysta teatralny zajmujący się animowaniem lalek

lama /ˈlãma/ (n)
llama
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny;
lamé
  jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi
lama
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nauczyciel buddyzmu tybetańskiego;

lamaizm /lãˈma<sup>j</sup>ism̥/ (n)
lamaísmo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) buddyzm tybetański

lampa /ˈlãmpa/ (n)
lámpara
  urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;

lampa Aladyna /ˈlãmpa ˌːlaˈdɨ̃na/ (n)
lámpara de Aladino
  (książkowy) magiczny przedmiot mający spełniać wszelkie życzenia osoby, która go posiada

lampart /ˈlãmpart/ (n)
leopardo, pantera, pardo
  (zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;

lampka oliwna /lˈampka ɔlˈivna/ (n)
lucerna
  (historia, historyczny, historycznie) niewielkie naczynie gliniane lub metalowe z knotem wytwarzające światło poprzez spalanie oliwy

lampka wieczysta /ˈlãmpka vʲjɛˈʧ̑ɨsta/ (n)
lámpara del sagrario, lámpara del santuario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nigdy niegasnąca, mała lampa przed tabernakulum

lamprofir /lamprˈɔfir/ (n)
lamprófido
  (geologia, geologiczny) magmowa skała żyłowa o ciemnej i połyskliwej barwie, głównie złożona z minerałów bogatych w żelazo i magnez

lancetowaty /ˌlãnʦ̑ɛtɔˈvatɨ/ (adj)
lanceado, lanceolado
  kształtem przypominający lancet: podłużny, płaski i spiczasto zakończony

lando /ˈlãndɔ/ (n)
landó
  (historia, historyczny, historycznie) rodzaj pojazdu konnego czterokołowego z siedzeniami dla pasażerów umieszczonymi naprzeciw siebie;

langusta /lãŋˈɡusta/ (n)
langosta
  (zoologia, zoologiczny) duży skorupiak mórz ciepłych poławiany dla celów spożywczych i zaliczany do owoców morza;

lansować /lãw̃ˈsɔvaʨ̑/ (v)
lanzar
  promować, propagować, reklamować

lantan /ˈlãntãn/ (n)
lantano
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (adj)
laosiano
  odnoszący się do Laosu lub Laotańczyków

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (n)
laosiano
  język urzędowy Laosu;

laparoskopia /ˌlaparɔˈskɔpʲja/ (n)
laparoscopia
  (medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej;

laparotomia /ˌlaparɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
laparotomía
  (medycyna, medyczny) operacyjne otwarcie jamy brzusznej, polegające na przecięciu skóry, mięśni i otrzewnej umożliwiające eksplorację wnętrza jamy brzusznej;

lapis lazuli /ˈlapʲis laˈzulʲi/ (n)
lapislázuli
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie

lapoński /laˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
lapón
  dotyczący Laponii, związany z Laponią, pochodzący z Laponii

lapoński /laˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
lapón
  język używany w Laponii;

laptop /ˈlaptɔp/ (n)
portátil, ordenador portátil
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;

larendogra /lˌarɛndˈɔɡra/ (n)
Agua de Hungría
  (dawniej, dawny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) woda toaletowa o zapachu rozmarynu albo lawendy, szczególnie popularna w XVII-XVIII wieku;

larwa /ˈlarva/ (n)
larva
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;

laryngolog /ˌlarɨ̃ŋˈɡɔlɔk/ (n)
laringólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krtani i gardła
laringóloga
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka laryngologii

laryngoskop /lˌarɨŋɡˈɔskɔp/ (n)
laringoscopio
  (medycyna, medyczny) przyrząd medyczny pozwalający obejrzeć wnętrze krtani;

las /las/ (n)
bosque, foresta, selva
  gęste zbiorowisko drzew;

lasagne /lasˈaɡnɛ/ (n)
lasaña
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z tego makaronu ułożonego warstwami, na przemian z mięsem mielonym lub innym farszem, beszamelem i sosem pomidorowym, posypana parmezanem

laseczka /laˈsɛʧ̑ka/ (n)
bacilo
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) forma bakterii zdolna do tworzenia endospor

lasencja /lasˈɛntsja/ (n)
piba, pibón
  (potocznie, potoczny) atrakcyjna kobieta

laser /ˈlasɛr/ (n)
láser
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;

laska /ˈlaska/ (n)
bombón, muñeca
  (potocznie, potoczny) atrakcyjna, ładna dziewczyna

lassi /lˈasɕi/ (n)
lassi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) orientalny napój chłodzący na bazie wody i jogurtu, przyrządzany na różne sposoby, specjalność m.in. kuchni hinduskiej i pakistańskiej;

lasówka złotogłowa /lasˈufka zwˌɔtɔɡwˈɔva/ (n)
chipe, chipe suelero, reinita hornera
  (ornitologia, ornitologiczny) Seiurus aurocapilla, gatunek niedużego, wędrownego ptaka zasiedlającego lasy liściaste Ameryki

latacz /lˈatatʃ/ (n)
petifoque
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) typ trójkątnego żagla podnoszonego przy słabym wietrze na sztagu dziobowym;

latający /lˌatajˈɔntsɨ/ (adj)
volador
  taki, który lata

latania /latˈaɲʲa/ (n)
latania
  (botanika, botaniczny) rodzaj palmy z rodziny arekowatych

latarka /laˈtarka/ (n)
linterna
  podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło

latarnia /laˈtarʲɲa/ (n)
linterna
  (architektura, architektoniczny) cylinder na górnym pierścieniu kopuły z otworami doświetlającymi wnętrze;
farola
  lampa przeznaczona do oświetlania otwartej przestrzeni
faro
  lampa przeznaczona do wysyłania sygnałów świetlnych

latarnia Diogenesa /laˈtarʲɲa ˌdʲjɔɡɛ̃ˈnɛsa/ (n)
lámpara de Diógenes
  symbol niewiary w istnienie prawdziwego człowieka

latarnia morska /laˈtarʲɲa ˈmɔrska/ (n)
faro
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;

latarnia umarłych /laˈtarʲɲa ũˈmarwɨx/ (n)
linterna de los muertos
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) kamienna budowla o znaczeniu mistycznym, w formie wieżyczki, stawiana dawniej przy cmentarzach i szpitalach;

latawica /lˌatavˈitsa/ (n)
andorra
  (obraźliwie) kobieta prowadząca rozwiązły tryb życia

latawiec /laˈtavʲjɛʦ̑/ (n)
cometa, papalote
  zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

latać /ˈlataʨ̑/ (v)
volar
  umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie
  (przenośnie, przenośnia) być w ruchu, śpieszyć się

lateks /ˈlatɛks/ (n)
látex
  (chemia, chemiczny) koloidalny roztwór kauczuku w cieczy;

lato /ˈlatɔ/ (n)
verano, estío
  pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;

latoś /lˈatɔɕ/ (adv)
hogaño
  (dawniej, dawny) dziś (gwara, gwarowe) (także TemplateParserError:LuaError) w tym, bieżącym roku

latryna /laˈtrɨ̃na/ (n)
letrina
  prymitywna toaleta polowa, często w postaci drewnianej lub kamiennej konstrukcji z otworem na odchody, zwykle budowana w miejscach, gdzie nie ma możliwości zbudowania lepszej;

latyfundium /ˌlatɨˈfũndʲjũm/ (n)
latifundio
  (historia, historyczny, historycznie) duża posiadłość ziemska (szczególnie w starożytnym Rzymie)

latynizm /laˈtɨ̃ɲism̥/ (n)
latinismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka łacińskiego;

latynoamerykański /lˌatɨnˌɔamˌɛrɨkˈaɲski/ (adj)
latinoamericano
  związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej

latynoski /lˌatɨnˈɔski/ (adj)
latino, latinoamericano
  dotyczący Latynosów

laureat /lawrˈɛat/ (n)
laureado
  zdobywca nagrody

lawa /ˈlava/ (n)
lava
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;

lawenda /laˈvɛ̃nda/ (n)
lavanda, lavándula, espliego
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;

laweta /laˈvɛta/ (n)
afuste, cureña
  (wojskowość, wojskowy) podstawa armaty służąca jako oparcie dla lufy i przyrządów celowniczych

lawina /laˈvʲĩna/ (n)
avalancha, alud
  masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;

lazuryt /laˈzurɨt/ (n)
lazulita
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

lać jak z cebra /ˈlaʨ̑ ˈjak ˈs‿ʦ̑ɛbra/ (v)
llover a cántaros, diluviar
  (potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu

lebioda /lɛˈbʲjɔda/ (n)
ajea, cenizo
  (botanika, botaniczny) zwyczajowa nazwa komosy

lecieć /ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
ir en avión
  podróżować samolotem
volar
  przemieszczać się w powietrzu

lecytyna /lˌɛtsɨtˈɨna/ (n)
lecitina
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina lipidów, związek organiczny, który występuje głównie w tkance nerwowej

leczniczy /lɛʧ̑ʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
medicinal, terapéutico
  pomagający wyzdrowieć

leczyć /ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (v)
curar, sanar, tratar
  przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby

legalizacja /ˌlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
legalización
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem

legalnie /lɛɡˈalɲʲɛ/ (adv)
legalmente
  w sposób legalny; nie odchodząc od litery prawa

legar /ˈlɛɡar/ (n)
vigueta
  drewniana belka, do której przybite są deski podłogi;

legendarny /ˌlɛɡɛ̃nˈdarnɨ/ (adj)
legendario, fantástico
  fikcyjny, ale taki, który pochodzi z legend
legendario, famoso
  rzeczywisty, ale tak sławny, że krążą o nim legendy

legia cudzoziemska /ˈlɛɟja ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mska/ (n)
legión extranjera
  w niektórych armiach, oddziały żołnierzy zawodowych składające się - w części lub w w całości - z obcokrajowców

legion /ˈlɛɟɔ̃n/ (n)
legión
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy;
  (potocznie, potoczny) masa, rzesza

legionista /ˌlɛɟɔ̇̃ˈɲista/ (n)
legionario
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz odbywający służbę w legionach

legionowy /lˌɛɡʲɔnˈɔvɨ/ (adj)
legionario
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) związany z legionem, dotyczący legionów

legislacyjny /lˌɛɡʲislatsˈɨjnɨ/ (adj)
legislativo
  dotyczący legislacji

legitymacja /ˌlɛɟitɨ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
carné
  dokument potwierdzający tożsamość oraz przynależność do określonej grupy ludzi

legitymizować /lˌɛɡʲitˌɨmizˈɔvatɕ/ (v)
legitimar
  nadawać czemuś moc prawną

legwan /lˈɛɡvan/ (n)
iguana
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny legwanowatych

lekarski /lɛˈkarsʲci/ (adj)
medicinal
  dotyczący leczenia, mający zastosowanie w leczeniu
médico
  związany z lekarzem, dotyczący lekarza

lekarstwo /lɛˈkarstfɔ/ (n)
medicamento
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy

lekarz /ˈlɛkaʃ/ (n)
médico, doctor
  (medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;

lekarz rodzinny /ˈlɛkaʃ rɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (n)
médico de cabecera, médico de familia
  (medycyna, medyczny) lekarz, specjalista medycyny rodzinnej;

lekarz stażysta /ˈlɛkaʃ staˈʒɨsta/ (n)
mir
  absolwent studiów medycznych odbywający staż w szpitalu

lekceważenie /ˌlɛkʦ̑ɛvaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
desdén, desprecio
  traktowanie kogoś z pogardą, bez dostatecznej uwagi

lekceważyć /ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑/ (v)
desdeñar, subestimar
  traktować kogoś lub coś pogardliwie, bez szacunku lub zainteresowania

lekceważący /lˌɛktsɛvaʒˈɔntsɨ/ (adj)
irrespetuoso, desdeñoso, despectivo, despreciativo, irreverente, soberbio
  świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu

lekka śmierć /ˈlɛkːa ˈɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
eutanasia, muerte dulce
  śmierć bezbolesna i bez cierpienia

lekki /ˈlɛcːi/ (adj)
ligero, liviano
  o małej wadze, małym ciężarze
fácil
  łatwy, np. do zaakceptowania, przyjęcia, zrobienia

lekko przyszło, lekko poszło /ˈlɛkːɔ ˈpʃɨʃwɔ ˈlɛkːɔ ˈpɔʃwɔ/ (proverb)
los dineros del sacristán, cantando se vienen y cantando se van
  rzeczy łatwo zdobyte traci się bez żalu

lekkoatletyka /ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/ (n)
atletismo
  (sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;

lekkoduch /lɛkkˈɔdux/ (n)
atolondrado, cabeza de chorlito
  (potocznie, potoczny) osoba lekkomyślna

lekkość /lˈɛkkɔɕtɕ/ (n)
levedad, ligereza
  cecha tego, co lekkie

leksykograf /lˌɛksɨkˈɔɡraf/ (n)
lexicógrafo
  (językoznawstwo, językoznawczy) badacz i znawca leksykografii

leksykografia /lˌɛksɨkɔɡrˈafja/ (n)
lexicografía
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o opracowywaniu i układaniu słowników;
  tworzenie słowników, słownikarstwo

leksykograficzny /lˌɛksɨkˌɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
lexicográfico
  dotyczący leksykografii, właściwy leksykografii

leksykolog /lˌɛksɨkˈɔlɔk/ (n)
lexicólogo
  (językoznawstwo, językoznawczy) badacz leksyki, zasobów wyrazów i związków wyrazowych
lexicóloga
  (językoznawstwo, językoznawczy) kobieta zajmująca się leksykologią

leksykologia /lˌɛksɨkɔlˈɔɡja/ (n)
lexicología
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o słownictwie, zasobie wyrazów i związków wyrazowych, badanie wyrazów ze względu na ich znaczenie i sposoby użycia;

lekt /lˈɛkt/ (n)
lecto
  (językoznawstwo, językoznawczy) (rzadki, rzadko używany) swoista forma mowy

lelek kozodój /ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj/ (n)
chotacabras gris
  (ornitologia, ornitologiczny) europejski ptak leśny ze sztywnymi piórami otaczającymi dziób;

lemiesz /ˈlɛ̃mʲjɛʃ/ (n)
vómer
  (anatomia, anatomiczny) płaska kość stanowiąca tylną część przegrody nosowej;
reja
  (rolnictwo, rolniczy) dolna część pługa odcinająca skibę;
pala
  (technologia, technika, techniczny) element roboczy spycharki lub równiarki;
arado de cureña, pala
  (wojskowość, wojskowy) płyta przy lawecie działa zapobiegająca odrzutowi przy wystrzale

lemoniada /ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada/ (n)
limonada
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z cytryn

lemur /ˈlɛ̃mur/ (n)
lémur
  (zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze;

len /lɛ̃n/ (n)
lino
  (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion
  (włókiennictwo) tkanina z włókna (1.2)
  (włókiennictwo) włókno lnu (1.1)

leninowski /ˌlɛ̃ɲĩˈnɔfsʲci/ (adj)
leninista
  związany z Włodzimierzem Leninem albo leninizmem, właściwy dla leninizmu

lenistwo /lɛ̃ˈɲistfɔ/ (n)
pereza
  odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku

leniuch /lˈɛɲʲux/ (n)
holgazán, vago, barbón
  (potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie)

leniuchować /lˌɛɲʲuxˈɔvatɕ/ (v)
holgazanear
  (potocznie, potoczny) oddawać się bezczynności

leniwiec /lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑/ (n)
perezoso
  (zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);

leniwy /lɛ̃ˈɲivɨ/ (adj)
perezoso, flojo
  charakteryzujący się lenistwem

lepiej późno niż wcale /ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ/ (proverb)
más vale tarde que nunca
  sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale

lepiej zapobiegać niż leczyć /ˈlɛpʲjɛ̇j ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑ ˈɲiʃ ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (proverb)
más vale prevenir que curar
  bardziej opłaca się zapobieganie niż naprawianie zaniedbań i błędów

lepki /ˈlɛpʲci/ (adj)
pegajoso
  mający właściwości kleju

lepkość /lˈɛpkɔɕtɕ/ (n)
viscosidad
  (fizyka, fizyczny) tarcie pomiędzy poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub plastycznego ciała stałego
pegajosidad
  zdolność lepienia się, bycie kleistym

lepsze jest wrogiem dobrego /ˈlɛpʃɛ ˈjɛzd ˈvrɔɟɛ̃m dɔˈbrɛɡɔ/ (proverb)
lo mejor es enemigo de lo bueno
  nie należy poprawiać, ulepszać rzeczy dobrych, sprawdzonych, sprawnie funkcjonujących

lepszy rydz niż nic /ˈlɛpʃɨ ˈrɨʦ̑ʲ ˈɲiʃʲ ˈɲiʦ̑/ (proverb)
más vale algo que nada
  warto jest dysponować czymkolwiek, nawet jeśli nie zaspokaja to całkowicie naszych oczekiwań

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu /ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu/ (proverb)
más vale pájaro en mano que ciento volando
  lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał

lepton /ˈlɛptɔ̃n/ (n)
leptón
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca fermionem, lecz niebędąca kwarkiem;

lesbijka /lɛzˈbʲijka/ (n)
lesbiana
  homoseksualna kobieta;

lesbofobia /lˌɛzbɔfˈɔbja/ (n)
lesbofobia
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec lesbijek;

lesisty /lɛˈɕistɨ/ (adj)
boscoso
  obfitujący w lasy, pokryty lasami

lesotyjski /ˌlɛsɔˈtɨjsʲci/ (adj)
lesotense
  związany z Lesotho, odnoszący się do państwa Lesotho

letni /ˈlɛtʲɲi/ (adj)
estival, veraniego
  taki, który odbywa się w lecie, odnosi się do lata; jest przystosowany do lata

letniość /ˈlɛtʲɲɔ̇ɕʨ̑/ (n)
tibieza
  cecha, tego co letnie, średnie, bez temperamentu, bez wyrazu

leukocytoza /ˌlɛwkɔʦ̑ɨˈtɔza/ (n)
leucocitosis
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowa liczba krwinek białych, powyżej górnej granicy normy;

lew /lɛf/ (n)
león
  (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;

lewa /ˈlɛva/ (n)
baza
  (termin karciany) karty wzięte przez gracza na jednym etapie rozgrywki

lewantyński /lˌɛvantˈɨɲski/ (adj)
levantino
  (geografia, geograficzny) dotyczący Lewantu

lewar /lˈɛvar/ (n)
gato
  (technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów

lewarek /lɛˈvarɛk/ (n)
gato
  (technologia, technika, techniczny) (mechanika) niezbyt dużych rozmiarów często poręczny rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów

lewatywa /ˌlɛvaˈtɨva/ (n)
enema, lavativa
  (medycyna, medyczny) zabieg leczniczy polegający wprowadzenie do odbytnicy ciepłej wody, czasem z dodatkiem leków lub soli, w celu wywołania wypróżnienia;

lewica /lɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
izquierda
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy

lewicowy /ˌlɛvʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
de izquierdas, de izquierda
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z lewicą, właściwy lewicy, charakterystyczny dla idei lewicy

lewirat /lɛˈvʲirat/ (n)
levirato
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwyczajowe prawo małżeńskie nakazujące poślubienie wdowy przez brata lub nawet przez spadkobiercę jej zmarłego męża (nawet jeśli jest żonaty), w celu zapewnienia ciągłości rodu, obowiązujące u ludów Azji (Arabów, Hindusów, Mongołów) oraz plemion afrykańskich;

lewita /lɛvˈita/ (n)
levita
  (biblijny) pomocnik kapłanów w świątyni jerozolimskiej;

leworęczny /ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
zurdo
  posługujący się głównie lewą ręką

leworęczny /ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
zurdo
  osoba leworęczna (1.1)

lewoskrętny /ˌlɛvɔˈskrɛ̃ntnɨ/ (adj)
de rosca a izquierdo
  taki, który posiada gwint lewoskrętny (1.1)
levógiro, sinistrorso
  taki, który skręca się odwrotnie do ruchu wskazówek zegara

lewy /ˈlɛvɨ/ (adj)
izquierdo, izquierda
  znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka

leśnictwo /lɛɕˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
silvicultura, selvicultura
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną
selvicultura, silvicultura
  (urzędowy) dział gospodarki zajmujący się zagospodarowaniem, ochroną i użytkowaniem zasobów leśnych

leśniczy /lɛɕˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
guarda forestal, guardabosque, guardabosques
  (leśnictwo) pracownik zajmujący się gospodarowaniem lasu, odpowiedzialny za obszar leśnictwa

leśnik /ˈlɛɕɲik/ (n)
guardabosque, silvicultor
  pracownik lub urzędnik zajmujący się zagospodarowaniem lasu

leśny /ˈlɛɕnɨ/ (adj)
del bosque, forestal, selvático
  odnoszący się do lasu, mający związek z lasem

leżak /ˈlɛʒak/ (n)
tumbona
  rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport

libański /lʲiˈbãj̃sʲci/ (adj)
libanés
  odnoszący się do państwa Liban

liberalizm /ˌlʲibɛˈralʲism̥/ (n)
liberalismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i kierunek polityczny, według którego wolność jest nadrzędną wartością;

liberalny /ˌlʲibɛˈralnɨ/ (adj)
liberal
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący liberalizmu w polityce i gospodarce
  nieuznający przymusu, tolerancyjny

liberał /libˈɛraw/ (n)
liberal
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik liberalizmu

liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (n)
librea
  (historia, historyczny, historycznie) uniform używany przez służbę królewską i magnacką, a także urzędników dworskich

libero /lʲiˈbɛrɔ/ (n)
líbero
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: stoper grający najbliżej bramki, kierujący całą obroną
  (sport, sportowy) w siatkówce: zawodnik mogący brać udział jedynie w obronie, wyróżniający się spośród kolegów z zespołu innym kolorem koszulki

libido /lʲiˈbʲidɔ/ (n)
libido
  (seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;

libijski /lʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
libio
  odnoszący się do Libii

licealistka /ˌlʲiʦ̑ɛaˈlʲistka/ (n)
alumna de bachillerato, colegiala
  uczennica liceum

licencja poetycka /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja ˌpɔɛˈtɨʦ̑ka/ (n)
licencia poética
  (literacko) swoboda poetycka dopuszczająca odstępstwa od norm językowych, reguł formalnych lub wierności w opisie faktów;

liceum /lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
liceo, instituto de bachillerato
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) szkoła średnia ogólnokształcąca lub zawodowa, przygotowująca do studiów uniwersyteckich;

lichenologia /ˌlʲixɛ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
liquenología
  (botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o porostach;

lichwiarz /lˈixfʲaʃ/ (n)
usurero
  (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek pożyczający pieniądze na wysoki procent

liczba /ˈlʲiʤ̑ba/ (n)
número
  (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);
  zapis liczby (1.1)
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) w deklinacji: kategoria gramatyczna wynikająca z liczności elementów, które dany wyraz określa
  grupa o określonej liczebności

liczba atomowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva/ (n)
número atómico
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;

liczba całkowita /ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita/ (n)
entero, número entero
  (matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0;

liczba mnoga /ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa/ (n)
plural
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

liczba niewymierna /ˈlʲiʤ̑ba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna/ (n)
número irracional
  (matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych;

liczba pierwsza /ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa/ (n)
número primo
  (matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;

liczba podwójna /ˈlʲiʤ̑ba pɔˈdvujna/ (n)
número dual
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej;

liczba pojedyncza /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a/ (n)
singular
  (gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;

liczba wymierna /lˈidʒba vɨmjˈɛrna/ (n)
número racional
  (matematyka, matematyczny) liczba dająca się przedstawić jako ułamek liczb całkowitych;

liczebnik /lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik/ (n)
numeral
  (gramatyka) nazwa liczby

liczebnik główny /litʃˈɛbɲiɡ ɡwˈuvnɨ/ (n)
número cardinal
  (gramatyka) nazwa liczby całkowitej

liczebnik porządkowy /litʃˈɛbɲik pˌɔʒɔntkˈɔvɨ/ (n)
adjetivo ordinal, numeral ordinal
  (gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu

liczebnikowy /ˌlʲiʧ̑ɛbʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
numeral
  (językoznawstwo, językoznawczy) mający cechy liczebnika lub mający związek z liczebnikiem

liczebny /litʃˈɛbnɨ/ (adj)
numérico
  mogący być wyrażonym liczbami

licznik /ˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
numerador
  (matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową;
contador
  urządzenie służące do pomiaru jakiejś wielkości naliczanej w czasie;

liczny /ˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
numeroso
  (o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek
mucho
  (tylko w lm.) występujący w dużej liczbie

liczyć /ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
contar, calcular
  określać liczbę elementów składających się na dany zbiór
calcular
  wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne
contar
  wymawiać liczby
  pokładać swoje zaufanie

liechtensteiński /ˌlʲixtɛ̃w̃ˈʃtajj̃sʲci/ (adj)
liechtensteiniano
  odnoszący się do państwa Liechtenstein

ligatura /ˌlʲiɡaˈtura/ (n)
ligadura
  (medycyna, medyczny) nić służąca do podwiązywania naczyń krwionośnych w czasie operacji
ligado ligado
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający następstwo dwu lub więcej nut;

liguryjski /ˌlʲiɡuˈrɨjsʲci/ (adj)
ligurio
  związany z Ligurią, wywodzący się z Ligurii

likier /ˈlʲicɛr/ (n)
licor
  słodki i mocny napój alkoholowy;

likoryna /lˌikɔrˈɨna/ (n)
licorina
  (chemia, chemiczny) (botanika, botaniczny) trujący alkaloid stosowany również jako lek, występujący w roślinach z rodziny amarylkowatych

liktor /lˈiktɔr/ (n)
lictor
  (historia, historyczny, historycznie) rzymski niższy funkcjonariusz państwowy, stanowiący ochronę urzędników;

likwidować /ˌlʲikfʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
liquidar
  usuwać, znosić lub rozwiązywać coś
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) zabijać, pozbawiać życia

lilak /ˈlʲilak/ (n)
lila
  (botanika, botaniczny) Syringa L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny oliwkowatych;

lilia /ˈlʲilʲja/ (n)
azucena, lirio
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;

liliowy /lʲiˈlʲjɔvɨ/ (adj)
lila
  mający kolor jasnofioletowy lub różowoniebieski , taki jak kolor kwiatu lilaka pospolitego

liliput /lʲiˈlʲiput/ (n)
enano, liliputiense
  (potocznie, potoczny) człowiek bardzo małego wzrostu
enano
  coś, co ma rozmiary dużo mniejsze niż przeciętne

lima /ˈlʲĩma/ (n)
lima, limero
  (botanika, botaniczny) krzew lub niewielkie drzewo cytrusowe;
lima
  owoc limy (1.1), żółtozielony, podobny do cytryny, ale mniejszy

liman /lˈiman/ (n)
limán
  (geografia, geograficzny) rodzaj płytkiej zatoki powstałej u ujścia rzeki do morza;

limfocyt /lʲĩw̃ˈfɔʦ̑ɨt/ (n)
linfocito
  (biologia, biologiczny) typ komórki znajdującej się we krwi i limfie, podklasa leukocytów;

limianin /lʲĩˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
limeño
  mieszkaniec Limy

limianka /lʲĩˈmʲjãnka/ (n)
limeña
  mieszkanka Limy

limit /ˈlʲĩmʲit/ (n)
límite
  granica niemożliwa do przekroczenia

limnologia /ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/ (n)
limnología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;

limo /ˈlʲĩmɔ/ (n)
ojo a la funerala
  (potocznie, potoczny) podbite oko

limonit /lʲĩˈmɔ̃ɲit/ (n)
limonita
  (geologia, geologiczny) żółtobrązowa bądź ciemnobrunatna bardzo drobnoziarnista lub skrytokrystaliczna mieszanina minerałów (tlenków i wodorotlenków żelaza);

limski /ˈlʲĩmsʲci/ (adj)
limeño
  odnoszący się do miasta Lima

limuzyna /lˌimuzˈɨna/ (n)
limusina
  (motoryzacja) luksusowy samochód;

limuzyński /lˌimuzˈɨɲski/ (adj)
lemosín
  związany z Limousinem ((historia, historyczny, historycznie) Limuzynem)

lin /lʲĩn/ (n)
tenca
  (ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;

lincz /lʲĩn͇ʧ̑/ (n)
linchamiento
  (książkowy) rodzaj samosądu, wymierzenie przez tłum kary (szczególnie śmierci) na osobie posądzonej o przestępstwo bez przeprowadzenia sprawy sądowej

linczować /lʲĩn͇ˈʧ̑ɔvaʨ̑/ (v)
linchar
  (książkowy) dokonywać linczu

linearność /lˌinɛˈarnɔɕtɕ/ (n)
linealidad
  cecha tego, co linearne

lingwista /lʲĩŋɡˈvʲista/ (n)
lingüista
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca

lingwistka /liŋɡvˈistka/ (n)
lingüista
  (językoznawstwo, językoznawczy) specjalistka w zakresie lingwistyki

lingwistyczny /lˌiŋɡvistˈɨtʃnɨ/ (adj)
lingüístico
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z lingwistyką lub dotyczący lingwisty

lingwistyka /lʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
lingüística
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku

linia /ˈlʲĩɲja/ (n)
línea
  kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka
  trasa dla środków lokomocji
  umowna granica czegoś
  grupa towarów o podobnym przeznaczeniu występująca pod wspólną marką
  wiersz tekstu
  (potocznie, potoczny) figura, sylwetka, wygląd osoby, postawa
  (potocznie, potoczny) określenie na (matematyka, matematyczny) krzywą
  szereg następujących po sobie pokoleń;

linie lotnicze /lˈiɲʲɛ lɔtɲˈitʃɛ/ (n)
aerolínea, líneas aéreas
  (lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego;

linijka /lʲĩˈɲijka/ (n)
regla
  przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;

liniowy /lʲĩˈɲjɔvɨ/ (adj)
lineal
  mający związek z linią

link /lʲĩŋk/ (n)
enlace, vínculo
  (informatyka, informatyczny) odnośnik w dokumencie elektronicznym (np. na stronie WWW) prowadzący do innego dokumentu elektronicznego lub do innego miejsca w tym samym dokumencie

linkomycyna /ˌlʲĩŋkɔ̃mɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
lincomicina
  (biochemia, biochemiczny) antybiotyk z grupy linkozamidów

linoleum /ˌlʲĩnɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
linóleo
  wodoodporny materiał zrobiony z płótna pokrytego masą z utwardzonego oleju lnianego;

linoskoczek /ˌlʲĩnɔˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
funámbulo
  cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie

liofilizacja /ljˌɔfilizˈatsja/ (n)
liofilización
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) proces suszenia poprzez sublimację;

liofilizator /ljˌɔfilizˈatɔr/ (n)
liofilizador
  urządzenie do przeprowadzania liofilizacji

lioński /ljˈɔɲski/ (adj)
lionés, lugdunense
  związany z Lyonem, dotyczący Lyonu

lipa /ˈlʲipa/ (n)
tilo
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., rodzaj drzew liściastych z podrodziny lipowatych;

lipid /ˈlʲipʲit/ (n)
lípido
  (biochemia, biochemiczny) związek chemiczny tworzący cząsteczki hydrofobowe albo amfifilne, służący głównie do magazynowania energii lub jako substrat budulcowy komórek i tkanek;

lipidowy /lˌipidˈɔvɨ/ (adj)
lipídico
  odnoszący się do lipidu, związany z lipidem

lipiec /ˈlʲipʲjɛʦ̑/ (n)
julio
  siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

lipień /ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
tímalo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych;

lipo- /lˈipɔ/
lip-, lipo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na związek znaczeniowy z tłuszczem

liposukcja /ˌlʲipɔˈsukʦ̑ʲja/ (n)
liposucción
  (medycyna, medyczny) zabieg odsysania tkanki tłuszczowej;

lir /lʲir/ (n)
lira
  (historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) waluta Włoch w latach 1861 – 2002;

lira /ˈlʲira/ (n)
lira
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy strunowy instrument muzyczny, posiadający trzy lub cztery struny, popularny na Krecie, Dodekanezie, w Tracji i wśród uchodźców z Azji Mniejszej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) starogrecki instrument muzyczny, szarpany posiadający od czterech do dziesięciu strun;

liryczny /lʲiˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
lírico
  związany z liryką, lirykiem

liryka /lirˈɨka/ (n)
lírica
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj literacki;

liryzm /lˈirɨzm/ (n)
lirismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwiastek uczuciowy w utworze lub zachowaniu osób

lis /lʲis/ (n)
zorro, raposo
  (zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik z rodziny psów o długim i puszystym ogonie;

list /lʲist/ (n)
carta
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  papier, na którym napisano wypowiedź (1.1)
carta, epístola
  wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie

list otwarty /ˈlʲist ɔtˈfartɨ/ (n)
carta abierta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją;

list polecony /lˈist pˌɔlɛtsˈɔnɨ/ (n)
carta certificada
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) list przyjmowany za potwierdzeniem nadania, rejestrowany oraz doręczany adresatowi za pokwitowaniem odbioru

list żelazny /ˈlʲizd ʒɛˈlaznɨ/ (n)
salvoconducto
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dokument gwarantujący nietykalność;

lista /ˈlʲista/ (n)
lista
  elementy zapisane w kolejności

listek figowy /ˈlʲistɛk fʲiˈɡɔvɨ/ (n)
hoja de parra
  (związek frazeologiczny) osłona czegoś, co z jakichś względów chciałoby się ukryć, nie ujawniać; przykrywka dla czegoś, parawan
  (związek frazeologiczny) skąpa przysłona nagości

listonosz /lʲiˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
cartero
  pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listopad /lʲiˈstɔpat/ (n)
noviembre
  jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

listopadowy /ˌlʲistɔpaˈdɔvɨ/ (adj)
de noviembre
  mający miejsce, odbywający się w listopadzie

listowie /lʲiˈstɔvʲjɛ/ (n)
follaje
  (botanika, botaniczny) ogół liści roślin, zwłaszcza drzew i krzewów

listwa przypodłogowa /lˈistfa pʃˌɨpɔdwɔɡˈɔva/ (n)
rodapié
  (budownictwo) podłużny dekoracyjny element konstrukcyjny, który wykańcza ścianę przy podłodze

lit /lʲit/ (n)
litio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;

litania /litˈaɲʲa/ (n)
letanía
  (kościelny) dłuższa formuła modlitewna z powtarzającym się wezwaniem;

litera /lʲiˈtɛra/ (n)
letra, carácter
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;

litera prawa /lʲiˈtɛra ˈprava/ (n)
letra de la ley
  dosłowne brzmienie, strona formalna tekstu prawnego, przepisu itp.

literacki /ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci/ (adj)
literario
  mający związek z literaturą

literatura /ˌlʲitɛraˈtura/ (n)
literatura
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;

literatura faktu /lˌitɛratˈura fˈaktu/ (n)
no ficción, no-ficción
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół piśmiennictwa o charakterze dokumentalnym;

literować /lˌitɛrˈɔvatɕ/ (v)
deletrear
  podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (adj)
lituano
  odnoszący się do Litwy lub Litwinów

litograf /litˈɔɡraf/ (n)
litógrafo
  (sztuka) artysta, rzemieślnik stosujący technikę litografii

litografia /ˌlʲitɔˈɡrafʲja/ (n)
litografía
  (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;
  (sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1)

litosfera /ˌlʲitɔˈsfɛra/ (n)
litosfera
  (geologia, geologiczny) zewnętrzna, najbardziej sztywna sfera kuli ziemskiej;

litotomia /ˌlʲitɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
litotomía
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie kamieni nerkowych

litość /ˈlʲitɔɕʨ̑/ (n)
piedad, compasión
  współczucie, miłosierdzie, żal nad kimś

litr /lʲitr̥/ (n)
litro
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;

litraż /ˈlʲitraʃ/ (n)
capacidad, cilindrada, volumen
  pojemność zbiornika lub naczynia wyrażona w litrach

litrówka /litrˈufka/ (n)
litrona
  pojemnik, zwykle butelka, o pojemności jednego litra

liturgia /lʲiˈturʲɟja/ (n)
liturgia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;

liturgiczny /lˌiturɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
litúrgico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii

liwermor /livˈɛrmɔr/ (n)
livermorio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lv i liczbie atomowej 116;

liworneński /lˌivɔrnˈɛɲski/ (adj)
livornés
  związany z Livornem, dotyczący Livorna

liza /ˈlʲiza/ (n)
lisis
  (biologia, biologiczny) rozpad na cząstki elementarne;

lizać /ˈlʲizaʨ̑/ (v)
lamer, lamber
  dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym

lizbonka /lʲizˈbɔ̃nka/ (n)
lisboeta, lisbonense, lisbonés
  mieszkanka Lizbony

lizbończyk /lʲizˈbɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
lisboeta, lisbonense, lisbonés
  mieszkaniec Lizbony

lizboński /lʲizˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
lisboeta
  odnoszący się do miasta Lizbona

lizus /ˈlʲizus/ (n)
lameculos, pelotillero, pelota, pelotero
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) człowiek przesadnie lub sztucznie grzeczny, żeby uzyskać czyjeś względy

liściasty /lʲiɕˈʨ̑astɨ/ (adj)
latifolio
  mający liście, złożony z drzew lub krzewów mających liście

liścik /ˈlʲiɕʨ̑ik/ (n)
cartita
  (zdrobniale) od: list

liść /lʲiɕʨ̑/ (n)
hoja
  (botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;

liść laurowy /ˈlʲiɕʨ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
hoja de laurel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszony liść wawrzynu szlachetnego używany jako przyprawa

lobbować /lɔbbˈɔvatɕ/ (v)
cabildear, recabar
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) wywierać wpływ na władze publiczne w imieniu koncernów lub grup społecznych

lobby /ˈlɔbbʲi/ (n)
lobby
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) grupa nacisku (zwłaszcza w celu zmiany prawa zgodnie z czyimiś interesami)

locha /ˈlɔxa/ (n)
cerda
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica świni

lodowaty /ˌlɔdɔˈvatɨ/ (adj)
gélido, glacial
  zimny jak lód, bardzo zimny

lodowcowy /ˌlɔdɔfˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
glaciar
  związany z lodowcami i ich działalnością

lodowiec /lɔˈdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
glaciar
  (geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;

lodołamacz /ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑/ (n)
rompehielos
  statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;

lody /lˈɔdɨ/ (n)
helado
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków

lodówka /lɔˈdufka/ (n)
pato havelda
  (ornitologia, ornitologiczny) Clangula hyemalis, gatunek morskiej kaczki;
frigorífico, nevera
  pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze;

logarytm /lɔˈɡarɨtm̥/ (n)
logaritmo
  (matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;

logarytmiczny /ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
logarítmico
  taki, którego wartość zmienia się zgodnie z określonym logarytmem
  związany z logarytmami, dotyczący logarytmów

logiczny /lɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
lógico
  związany z logiką, zgodny z logiką

logika /ˈlɔɟika/ (n)
lógica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;
  poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych

logo /ˈlɔɡɔ/ (n)
logotipo, logo
  znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną;

logotyp /lɔɡˈɔtɨp/ (n)
logotipo
  (drukarstwo, drukarski) czcionka lub matryca zawierająca skrót wyrazu lub wyrażenia;
  logo w formie tekstowej zawierające nazwę firmy lub jej akronim;

logować /lɔˈɡɔvaʨ̑/ (v)
iniciar sesión, conectarse, registrarse
  (informatyka, informatyczny) autoryzować się w systemie, najczęściej podając hasło

lojalnie /lɔˈjalʲɲɛ/ (adv)
lealmente
  w sposób lojalny

lojalność /lɔjˈalnɔɕtɕ/ (n)
lealtad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest lojalne; cecha tych, którzy są lojalni

lok /lɔk/ (n)
bucle, rizo
  pasmo zakręconych lub wijących się włosów

lokaj /lˈɔkaj/ (n)
lacayo
  człowiek usługujący w bogatym dom lub na dworze panującego

lokal wyborczy /lˈɔkal vɨbˈɔrtʃɨ/ (n)
mesa electoral, colegio electoral
  miejsce oddawania głosów w wyborach

lokalizacja /ˌlɔkalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
localización
  usytuowanie, położenie jakiegoś obiektu; miejsce, pozycja zajmowana przez jakiś obiekt

lokalny /lɔˈkalnɨ/ (adj)
local, tópico
  związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca

lokator /lɔˈkatɔr/ (n)
inquilino
  ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu

lokomotywa /ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/ (n)
locomotora
  (kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .

loksodroma /lˌɔksɔdrˈɔma/ (n)
loxodromia, loxodrómica
  (nawigacja) (matematyka, matematyczny) linia krzywa na powierzchni kuli, przecinająca wszystkie południki pod tym samym kątem;

loksodromiczny /lˌɔksɔdrɔmˈitʃnɨ/ (adj)
loxodrómico
  związany z loksodromą, właściwy loksodromie

lokówka /lɔˈkufka/ (n)
tenacillas
  (fryzyjski) (technologia, technika, techniczny) przyrząd elektryczny służący do zakręcenia loków na gorąco
bigudí, rulo
  (fryzyjski) wałek wykonany z metalu lub tworzyw sztucznych, służący do zakręcania włosów

lombard /ˈlɔ̃mbart/ (n)
casa de empeño, casa de empeños
  instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych;

londynka /lɔ̃nˈdɨ̃nka/ (n)
londinense
  mieszkanka Londynu

londyńczyk /lɔ̃nˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
londinense
  mieszkaniec Londynu

londyński /lɔ̃nˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
londinense
  pochodzący z Londynu, dotyczący Londynu

lont /lɔ̃nt/ (n)
mecha
  (wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika

lorandyt /lɔrˈandɨt/ (n)
lorandita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarkoarsenek talu, występujący głównie w złożu Allchar w Macedonii, w postaci koszenilowoczerwonych, drobnych, jednoskośnych kryształów

lord /lɔrt/ (n)
lord
  mężczyzna posiadający tytuł lorda (1.1)
  tytuł szlachecki stosowany w Anglii i Szkocji

lorens /ˈlɔrɛ̃w̃s/ (n)
lawrencio, laurencio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;

loretański /lˌɔrɛtˈaɲski/ (adj)
lauretano
  związany z Loreto, dotyczący Loreto

lornetka /lɔrˈnɛtka/ (n)
prismáticos, gemelos
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych

los /lɔs/ (n)
destino, suerte, fortuna
  fatum, przeznaczenie
  wydarzenia, bieg czyjegoś życia
billete de lotería, boleto
  mała kartka pełniąca rolę kuponu, decydująca o wygranej lub przegranej

losować /lɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
sortear
  ciągnąć, wybierać losy, liczby, kupony itp.

losowy /lɔˈsɔvɨ/ (adj)
aleatorio
  przypadkowy, niezależny od decyzji

lot /lɔt/ (n)
vuelo
  przemieszczanie się w jakiejś przestrzeni w powietrzu
  podróż, np. samolotem, balonem

loteria /lɔtˈɛrja/ (n)
lotería
  gra, której uczestnicy nabywają losy, a o wygranej decyduje losowanie

lotka /ˈlɔtka/ (n)
alerón
  (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element skrzydła statku powietrznego, służący do kontroli jego przechylenia, czyli obrotu wzdłuż osi podłużnej;
volante, cometa
  (sport, sportowy) uskrzydlony przedmiot służący do gry w badmintona
aleta
  nasada strzały z piórami;
dardo, flecha
  strzałka do gry w lotki (1.5)
dardos
  tylko w lm (sport, sportowy) rzutki, dart; gra polegająca na trafianiu strzałkami do tarczy;
pena
  typ pióra ptasiego

lotnictwo /lɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
aviación
  ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi;

lotniczy /lɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
aeronáutico, aéreo, de aviación
  związany z lotnictwem

lotnik /ˈlɔtʲɲik/ (n)
aviador
  (lotnictwo, lotniczy) człowiek, który lata samolotem lub należy do jego obsługi
aviador, piloto
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz służący w lotnictwie
ingeniero aeronáutico
  inżynier posiadający specjalizację lotniczą

lotnisko /lɔtʲˈɲiskɔ/ (n)
aeropuerto
  wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;

lotniskowiec /ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
portaviones, portaaviones
  (wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;

lotniskowy /lˌɔtɲiskˈɔvɨ/ (adj)
aeroportuario
  związany z lotniskiem

lotność /lˈɔtnɔɕtɕ/ (n)
volatilidad
  (fizyka, fizyczny) właściwość niektórych substancji do występowania w stanie lotnym lub do przechodzenia w stan lotny

lotos /ˈlɔtɔs/ (n)
loto
  (botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych;

lowelas /lɔˈvɛlas/ (n)
donjuán, mujeriego, tenorio
  (pejoratywnie, pejoratywny) podrywacz, uwodziciel

loża /lˈɔʒa/ (n)
palco
  (architektura, architektoniczny) specjalne miejsce na widowni przeznaczone dla osobistości;

lub /lup/ (conjunction)
o
  spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa;

lubieżność /luˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
lascivia
  cecha tego, co lubieżne, wyuzdane, rozerotyzowane, rozpustne

lubieżny /luˈbʲjɛʒnɨ/ (adj)
lujurioso, lascivo
  rozpustny, sprośny

lubić /ˈlubʲiʨ̑/ (v)
gustar
  darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (n)
alfalfa, mielga
  (botanika, botaniczny) rodzaj jednorocznych lub dwuletnich bylin z rodziny bobowatych;

lud /lut/ (n)
pueblo
  warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie
  zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem

ludność /ˈludnɔɕʨ̑/ (n)
población
  ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium

ludobójczy /lˌudɔbˈujtʃɨ/ (adj)
genocida
  związany z ludobójstwem, właściwy ludobójstwu

ludobójstwo /ˌludɔˈbujstfɔ/ (n)
genocidio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;

ludożerca /ˌludɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
antropófago
  człowiek zjadający mięso ludzkie

ludożerczy /lˌudɔʒˈɛrtʃɨ/ (adj)
caníbal
  właściwy ludożercy

ludzki /ˈluʦ̑ʲci/ (adj)
humano
  odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka
  cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka

lufa /ˈlufa/ (n)
cañón, tubo
  część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale;
cate, cero
  gwara szkolna ocena niedostateczna, jedynka

luka w prawie /lˈuka f prˈavʲɛ/ (n)
laguna jurídica, limbo jurídico
  brak odpowiedniego przepisu prawnego, lub istnienie przepisu, który nie jest taki, jaki być powinien;

lukratywny /lˌukratˈɨvnɨ/ (adj)
lucrativo
  przynoszący spore zyski

lukrecja /luˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
regaliz, orozuz
  (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;
palo dulce, paloduz
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) wysuszone korzenie lukrecji (1.1) z odłogami lub ich przetwory

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (adj)
luxemburgués
  odnoszący się do miasta Luksemburg
  odnoszący się do państwa Luksemburg

luksus /ˈluksus/ (n)
lujo, ostentación
  warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek;
lujo
  zbędny przedmiot zaspokajający czyjś wyszukany gust, czyjeś wygórowane wymagania

luksusowy /lˌuksusˈɔvɨ/ (adj)
lujoso
  taki, który jest przejawem luksusu, bogatego życia

lumbago /lũmˈbaɡɔ/ (n)
lumbago
  (medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;

lunapark /lũˈnapark/ (n)
parque de atracciones
  teren z zespołem urządzeń rozrywkowych;

lunatyk /lũˈnatɨk/ (n)
sonámbulo
  (medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na lunatyzm

luneta /lunˈɛta/ (n)
catalejo, anteojo de larga vista
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw

lupinina /ˌlupʲĩˈɲĩna/ (n)
lupinina
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkaloid występujący w łubinie o bardzo gorzkim smaku;

lusterko wsteczne /luˈstɛrkɔ ˈfstɛʧ̑nɛ/ (n)
retrovisor, espejo retrovisor
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) lusterko pojazdu (samochodu, samolotu) znajdujące się w polu widzenia kierowcy, służące do obserwacji tego, co dzieje się z tyłu, bez odwracania głowy

lustro /ˈlustrɔ/ (n)
espejo
  gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;

luteranin /ˌlutɛˈrãɲĩn/ (n)
luterano
  osoba, która wyznaje luteranizm

luteranizm /ˌlutɛˈrãɲism̥/ (n)
luteranismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra;

luteranka /ˌlutɛˈrãnka/ (n)
luterana
  kobieta, która wyznaje luteranizm

luterański /lˌutɛrˈaɲski/ (adj)
luterano
  związany z luteranizmem

lutet /ˈlutɛt/ (n)
lutecio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;

lutnia /ˈlutʲɲa/ (n)
laúd
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;

lutnik /lˈutɲik/ (n)
lutier
  rzemieślnik, który konstruuje i naprawia strunowe instrumenty muzyczne

lutować /luˈtɔvaʨ̑/ (v)
soldar, estañar
  (technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem

lutownica /ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
soldador
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania;

luty /ˈlutɨ/ (n)
febrero, Febrero
  drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

luzofilia /lˌuzɔfˈilja/ (n)
lusitanofilia, lusofilia
  umiłowanie Portugalii, jej kultury, ludzi, języka

lwi /lvʲi/ (possessiveAdjective)
leonino
  należący do lwa

lwia część /ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (idiom)
parte del león, tajada del león
  ironiczne określenie zagarniętej całości lub niemalże całości, jako efekt współpracy z kimś silniejszym

lwica /ˈlvʲiʦ̑a/ (n)
leona
  (zoologia, zoologiczny) samica lwa

lystrozaur /lɨstrˈɔzawr/ (n)
listrosaurio
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Lystrosaurus, rodzaj terapsyda z rodziny Lystrosauridae;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

lód /lut/ (n)
hielo
  stały stan skupienia wody;
  (potocznie, potoczny) lodowisko
helado, hielo
  (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę

ląd /lɔ̃nt/ (n)
tierra
  obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów;

lądolód /lɔ̃nˈdɔlut/ (n)
glaciar continental, inlandsis
  gruba warstwa lodu pokrywająca duże obszary ziemi;

lądowanie /ˌlɔ̃ndɔˈvãɲɛ/ (n)
aterrizaje
  (rzeczownik odczasownikowy) od: lądować

lądować /lɔ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
aterrizar
  osiadać na czymś – z powietrza lub wody

lądowy /lɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
terrestre
  dotyczący lądu, odbywający się na lądzie, żyjący na lądzie

lędźwie /ˈlɛ̃ɲʥ̑vʲjɛ/ (n)
lomo
  (anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą

lędźwiowy /lɛ̃ɲʥ̑ˈvʲjɔvɨ/ (adj)
lumbar
  (przymiotnik) od lędźwie

lśniący /ˈl̥ʲɕɲɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
nítido
  taki, który lśni, błyszczy, świeci, bije blaskiem

machać /ˈmaxaʨ̑/ (v)
menear, mover, agitar
  szybko, wahadłowo ruszać czymś

machinacja /ˌmaxʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
maquinación, chanchullo
  podstępne działanie na czyjąś niekorzyść

machistowski /mˌaçistˈɔfski/ (adj)
machista
  (rzadki, rzadko używany) właściwy macho, zgodny z postawą określaną jako machismo

macica /maˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
matriz, útero, madre
  (anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion;
madreperla, nácar
  (sztuka) (zobacz) masa perłowa

maciczny /matɕˈitʃnɨ/ (adj)
uterino
  dotyczący macicy

macierz /ˈmaʨ̑ɛʃ/ (n)
matriz
  (matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia;

macierzanka /ˌmaʨ̑ɛˈʒãnka/ (n)
tomillo, serpol
  (botanika, botaniczny) Thymus L., liczący 35 gatunków rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;

macierzyński /ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃sʲci/ (adj)
maternal, materno
  dotyczący macierzyństwa, właściwy matce

macierzyństwo /ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃stfɔ/ (n)
maternidad
  bycie matką

maciupki /maˈʨ̑upʲci/ (adj)
chiquitito
  (potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) mały, malutki

macocha /maˈʦ̑ɔxa/ (n)
madrastra
  żona ojca, ale nie matka

maczać palce /ˈmaʧ̑aʨ̑ ˈpalʦ̑ɛ/ (v)
estar pringado, pringarse
  brać udział (zwykle nieujawniany) w czymś, być związanym z jakąś sprawą, działalnością (najczęściej niedobrą, nieczystą)

maczeta /maˈʧ̑ɛta/ (n)
machete
  długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach;

maczuga /matʃˈuɡa/ (n)
clava, maza
  jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu;

madagaskarski /ˌmadaɡaˈskarsʲci/ (adj)
malgache
  odnoszący się do państwa Madagaskar

madejowe łoże /ˌmadɛˈjɔvɛ ˈwɔʒɛ/ (n)
potro, catasta, ecúleo
  (historia, historyczny, historycznie) narzędzie tortur w formie ławy z kołowrotem do rozciągania kończyn;

madrycki /maˈdrɨʦ̑ʲci/ (adj)
madrileño
  odnoszący się do miasta Madryt

madrytczyk /maˈdrɨṭʧ̑ɨk/ (n)
madrileño
  mieszkaniec Madrytu

madrytka /maˈdrɨtka/ (n)
madrileña
  mieszkanka Madrytu

maestria /maˈɛstrʲja/ (n)
maestría, pericia
  artyzm, mistrzostwo

maestro /maˈɛstrɔ/ (n)
maestro
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (podniośle) tytuł wyrażający szacunek dla wybitnego artysty muzyka

mafia /ˈmafʲja/ (n)
mafia
  zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce

mafijny /maˈfʲijnɨ/ (adj)
mafioso
  dotyczący mafii; taki, który jest związany z mafią; mający charakter mafii

mafioso /maˈfʲjɔzɔ/ (n)
mafioso
  członek mafii

magazyn /maˈɡazɨ̃n/ (n)
magacín
  cykliczna audycja radiowa lub telewizyjna
revista
  czasopismo
almacén
  pomieszczenie do przechowywania przedmiotów, zwłaszcza towarów

magazynować /ˌmaɡazɨ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
almacenar
  przechowywać w magazynie

magia /ˈmaɟja/ (n)
magia
  (ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;

magicznie /maɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
mágicamente
  w sposób magiczny

magistrala /mˌaɡʲistrˈala/ (n)
autopista, carretera
  główny szlak komunikacyjny, łącznościowy lub transportowy

magistrat /maɡʲˈistrat/ (n)
magistrado
  (dawniej, dawny) urzędnik miejski sprawujący najwyższą władzę wojenną i sądową lub wykonawczą w starożytnym Rzymie

magma /ˈmaɡma/ (n)
magma
  (geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej;

magmowy /maɡˈmɔvɨ/ (adj)
magmático
  (geologia, geologiczny) powstały z magmy, mający związek z magmą

magnes /ˈmaɡnɛs/ (n)
imán, magnete
  przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);

magnetofon /ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
grabadora
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;

magnetofon kasetowy /mˌaɡnɛtˈɔfɔn kˌasɛtˈɔvɨ/ (n)
casete, magnetófono de casete, pletina
  (elektronika, elektroniczny) przenośne lub stacjonarne urządzenie do nagrywania lub odtwarzana dźwięku z kaset magnetofonowych;

magnetyczny /ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
magnético
  (fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes
  taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym)

magnetyzm /maɡnˈɛtɨzm/ (n)
magnetismo
  (fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych

magnez /ˈmaɡnɛs/ (n)
magnesio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12

magnolia /maɡˈnɔlʲja/ (n)
magnolia
  (botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych;

magnoliowate /ˌmaɡnɔlʲjɔˈvatɛ/ (n)
magnoliáceas
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Magnoliaceae Juss., rodzina drzew, krzewów lub pnączy należąca do rzędu magnoliowców;

mahometański /mˌaxɔmɛtˈaɲski/ (adj)
mahometano
  związany z mahometanizmem i mahometanami, dotyczący mahometanizmu

mahoń /ˈmaxɔ̃ɲ/ (n)
caoba
  drewno otrzymywane z mahoniowca
  (potocznie, potoczny) mebel z mahoniu (1.1)
  kolor czerwonobrunatny
  mahoniowiec

maizena /ˌma<sup>j</sup>iˈzɛ̃na/ (n)
maicena
  (spożywczy) skrobia kukurydziana

maj /maj/ (n)
mayo
  piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

majdan /ˈmajdãn/ (n)
bulto, hato
  (potocznie, potoczny) czyjeś rzeczy, tłumoki, toboły
barreduela, plazoleta, plazuela
  (przestarzałe, przestarzały) plac we wsi, w obozie wojskowym lub w warowni

majeranek /ˌmajɛˈrãnɛk/ (n)
mejorana
  (botanika, botaniczny) roślina uprawna stosowana w lecznictwie i gastronomii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych pędów majeranku (1.1)

majka /ˈmajka/ (n)
mosca española
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rodzaj chrząszcza o zielonej metalicznej barwie
zocato, zurdo
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) mańkut
zurda
  (potocznie, potoczny) lewa ręka

majonez /maˈjɔ̃nɛs/ (n)
mayonesa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;

major /ˈmajɔr/ (n)
comandante
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana;

majorowa /ˌmajɔˈrɔva/ (n)
comandanta
  żona majora

majstersztyk /majˈstɛrʃtɨk/ (n)
obra maestra
  (książkowy) coś wyjątkowo udanego, umiejętnie przeprowadzonego; osiągnięcie

majętny /maˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
adinerado, rico
  posiadający duży majątek

mak /mak/ (n)
amapola, ababol
  (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;

makabryczny /ˌmakaˈbrɨʧ̑nɨ/ (adj)
macabro
  wywołujący przerażenie i odrazę, zazwyczaj przez sugestywne ukazanie agonii, śmierci lub rozkładu

makak /ˈmakak/ (n)
macaco
  (zoologia, zoologiczny) Macaca, niewielka, wąskonosa małpa;

makaron /maˈkarɔ̃n/ (n)
macarrón, pasta
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli;

makiaweliczny /mˌakʲavɛlˈitʃnɨ/ (adj)
maquiavélico
  podstępny, przewrotny

makieta /maˈcɛta/ (n)
maqueta
  model czegoś wykonany w małej skali

makijaż /maˈcijaʃ/ (n)
maquillaje
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz

makrela /maˈkrɛla/ (n)
caballa
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;

makro /ˈmakrɔ/ (n)
macro
  (informatyka, informatyczny) zestaw poleceń przeznaczonych do wykonania przez określoną aplikację, rodzaj niesamodzielnego programu komputerowego;

makrocząsteczka /ˌmakrɔʧ̑ɔ̃w̃ˈstɛʧ̑ka/ (n)
macromolécula
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) cząsteczka zbudowana z bardzo dużej liczby atomów;

makrofotografia /ˌmakrɔfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
macrofotografía
  (fotografia) technika wykonywania zdjęć, w której fotografowany obiekt zostaje odwzorowany w naturalnych rozmiarach lub jest powiększony; także: zdjęcie wykonane tą techniką

makrosomia /mˌakrɔsˈɔmja/ (n)
macrosomía
  (medycyna, medyczny) nadmierny rozmiar ciała, nadmierna masa płodu w stosunku do wieku płodowego

maksyma /maksˈɨma/ (n)
máxima
  (literacko) myśl zwięźle wyrażona, zawierająca jakąś zasadę postępowania

maksymalny /ˌmaksɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
máximo
  taki, który osiągnął maksimum; taki, który jest największy (np. w nasileniu)

makutra /makˈutra/ (n)
mortero de barro
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gliniana misa do ucierania maku i innych produktów;

makówka /maˈkufka/ (n)
cápsula de la amapola
  (botanika, botaniczny) owoc maku w formie torebki z nasionami

malachit /maˈlaxʲit/ (n)
malaquita
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment;

malagijski /mˌalaɡʲˈijski/ (adj)
malagueño
  związany z Malagą, dotyczący Malagi

malajski /maˈlajsʲci/ (adj)
malasio, malayo
  dotyczący Malajów (lub Malezji)

malajski /maˈlajsʲci/ (n)
malayo
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów

malakologia /ˌmalakɔˈlɔɟja/ (n)
malacología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się mięczakami;

malaria /maˈlarʲja/ (n)
malaria, paludismo
  (medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej;

malarstwo /maˈlarstfɔ/ (n)
pintura
  (sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);

malarz /ˈmalaʃ/ (n)
pintor, pintor de brocha gordo
  (budownictwo) rzemieślnik, który maluje ściany i inne części budynku
pintor
  (sztuka) artysta, który maluje obrazy

malawijski /ˌmalaˈvʲijsʲci/ (adj)
malauí, malawiano
  odnoszący się do państwa Malawi

malborczanin /ˌmalbɔrˈʧ̑ãɲĩn/ (n)
habitante de Malbork
  mieszkaniec Malborka
oriundo de Malbork
  osoba rodem z Malborka

malborczanka /ˌmalbɔrˈʧ̑ãnka/ (n)
oriundo de Malbork
  kobieta rodem z Malborka
habitante de Malbork
  mieszkanka Malborka

malediwski /ˌmalɛˈdʲifsʲci/ (adj)
maldivo
  odnoszący się do państwa Malediwy

malezyjski /ˌmalɛˈzɨjsʲci/ (adj)
malasio, malayo
  odnoszący się do państwa Malezja

maleńki /maˈlɛ̃ɲci/ (adj)
pequeñito, pequeñín
  (zdrobniale) od: mały

malijski /maˈlʲijsʲci/ (adj)
maliense
  odnoszący się do państwa Mali

malina /maˈlʲĩna/ (n)
frambueso, frambuesa
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej
frambuesa, frambueso
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)

malować /maˈlɔvaʨ̑/ (v)
pintar
  (technologia, technika, techniczny) nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem
  (sztuka) tworzyć obraz lub dzieło malarskie
maquillar
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) nakładać kolorowe kosmetyki na twarz (np.: szminkę na usta, tusz na rzęsy, cienie na powieki, róż na policzki itp.)
maquillarse
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) robić sobie makijaż

malowniczy /mˌalɔvɲˈitʃɨ/ (adj)
pintoresco
  pełny walorów malarskich

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (adj)
maltés
  (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Malta
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (n)
maltés
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Malty;

malutki /maˈlutʲci/ (adj)
pequeñito
  bardzo mały; (zdrobniale) od: mały

mama /ˈmãma/ (n)
mamá
  (potocznie, potoczny) matka

mamka /ˈmãmka/ (n)
nodriza
  kobieta karmiąca piersią cudze dziecko

mammalogia /ˌmãmːaˈlɔɟja/ (n)
mamalogía
  (zoologia, zoologiczny) teriologia, dział zoologii zajmujący się ssakami;

mammografia /ˌmãmːɔˈɡrafʲja/ (n)
mamografía
  (medycyna, medyczny) radiologiczne badanie piersi;

mamonizm /mamˈɔɲizm/ (n)
mamonismo
  (dawniej, dawny) żądza zysku, bogactwa, kult pieniądza

mamrotać /mãmˈrɔtaʨ̑/ (v)
murmurar
  mówić cicho i niewyraźnie

mamut /ˈmãmut/ (n)
mamut
  (zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius wymarły ssak z rodziny słoniowatych;

managuanka /ˌmãnaɡuˈ<sup>w</sup>ãnka/ (n)
managüense
  mieszkanka Managui

managuańczyk /ˌmãnaɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
managüense
  mieszkaniec Managui

managuański /ˌmãnaɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (adj)
managüense
  odnoszący się do miasta Managua

manatki /mãˈnatʲci/ (n)
bártulos, trasto
  (potocznie, potoczny) drobiazgi, rzeczy osobiste, pakunki

mandarynka /ˌmãndaˈrɨ̃nka/ (n)
mandarino
  (botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców;
pato mandarín
  (ornitologia, ornitologiczny) Aix galericulata, ptak wodny z rodziny kaczkowatych;
mandarina
  (spożywczy) owoc mandarynki (1.1) mniejszy od pomarańczy, o cienkiej skórce

mandaryński /mˌandarˈɨɲski/ (adj)
mandarín
  (historia, historyczny, historycznie) związany, odnoszący się do mandarynów

mandaryński /mˌandarˈɨɲski/ (n)
mandarín
  (językoznawstwo, językoznawczy) standardowy język chiński;

mandat /ˈmãndat/ (n)
mandato
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) administrowanie na niesamodzielnym terytorium z polecenia organizacji międzynarodowej;
multa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie;

mandolina /ˌmãndɔˈlʲĩna/ (n)
mandolina
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny;

manekin /mãˈnɛcĩn/ (n)
maniquí
  figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka;

manewr /ˈmãnɛfr̥/ (n)
maniobra, operación
  zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej;
maniobra, ardid, artificio, artimaña
  zręczne posunięcie
maniobra
  zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania

manewry /mãˈnɛvrɨ/ (n)
maniobras
  (wojskowość, wojskowy) ćwiczenia wojskowe w terenie, w warunkach zbliżonych do bojowych

manga /ˈmãŋɡa/ (n)
manga
  japoński komiks;

mangan /ˈmãŋɡãn/ (n)
manganeso
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;

mango /ˈmãŋɡɔ/ (n)
mango
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)
  (botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych;

mania prześladowcza /mˈaɲʲa pʃˌɛɕladˈɔftʃa/ (n)
delirio persecutorio
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie

manicure /mˌaɲitsˈurɛ/ (n)
manicura
  pielęgnacja dłoni, paznokci u rąk;

manierka /maɲʲˈɛrka/ (n)
cantimplora
  płaska, blaszana butelka używana przez żołnierzy i skautów do przenoszenia płynów;

manifa /maɲˈifa/ (n)
manifa
  (slangowo) manifestacja

manifestacja /ˌmãɲifɛˈstaʦ̑ʲja/ (n)
concentración, manifestación, marcha
  czynne publiczne wystąpienie dla wyrażenia swego stanowiska, protestu, sympatii, solidarności
expresión, manifestación, muestra
  ostentacyjne okazywanie swoich uczuć, emocji

manilczyk /mãˈɲilʧ̑ɨk/ (n)
manileño
  mieszkaniec Manili

manilka /mãˈɲilka/ (n)
manileña
  mieszkanka Manili

manipulacja /ˌmãɲipuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
manipulación
  (książkowy) nieuczciwe wykorzystywanie sytuacji dla osiągnięcia własnych celów, naginanie lub przeinaczanie faktów dla udowodnienia swoich racji lub w celu wpływania na czyjeś poglądy, nastroje

manipulant /ˌmãɲiˈpulãnt/ (n)
manipulador
  (potocznie, potoczny) ten, kto manipuluje ludźmi, faktami, steruje działaniami innych; człowiek podstępny, przebiegły

mankiet /ˈmãŋʲcɛt/ (n)
puño, vuelta
  (krawiectwo) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę

manna z nieba /ˈmãnːa ˈzʲ‿ɲɛba/ (n)
maná del cielo
  coś dobrego, co przychodzi nagle, niespodziewanie lub łatwo (bez wysiłku)

manometr /mãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
manómetro
  przyrząd do mierzenia ciśnienia;

mansarda /mãw̃ˈsarda/ (n)
mansarda
  (architektura, architektoniczny) dach zbudowany z dwóch części, którego niższa część jest mocniej nachylona niż wyższa
buhardilla, ático
  pomieszczenie mieszkalne na strychu, pod dachem mansardowym;

mantuanka /mˌantuˈaŋka/ (n)
mantuana
  mieszkanka Mantui

mantuańczyk /mˌantuˈaɲtʃɨk/ (n)
mantuano
  mieszkaniec Mantuy

mantuański /mˌantuˈaɲski/ (adj)
mantuano
  związany z Mantuą, dotyczący Mantui

mantykora /mˌantɨkˈɔra/ (n)
mantícora
  (mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil;

manuskrypt /mãˈnuskrɨpt/ (n)
manuscrito
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło napisane odręcznie;

manx /mãŋks/ (n)
manés
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man;

maoista /ˌmaɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
maoísta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik maoizmu

maoizm /maˈɔizm/ (n)
maoísmo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;

maoryski /mˌaɔrˈɨski/ (adj)
maorí
  związany z Maorysami, dotyczący Maorysów

maoryski /mˌaɔrˈɨski/ (n)
maorí
  (językoznawstwo, językoznawczy) język maoryski;

mapa /ˈmapa/ (n)
mapa, carta
  graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;

mapa topograficzna /ˈmapa ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
mapa topográfico
  dokładna mapa terenu, która szczegółowo przedstawia elementy jego powierzchni;

marabut /maˈrabut/ (n)
marabú
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak padlinożerny z rodzaju Leptoptilos;
morabito
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: osoba świątobliwa (mężczyzna lub kobieta);
marabú
  miękkie pióro indyka stosowane jako element ozdobny kapelusza lub sukni

marathi /marˈasi/ (n)
marathi
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z szerzej używanych w Indiach języków, język urzędowy stanu Maharasztra;

maraton /maˈratɔ̃n/ (n)
maratón
  (sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m

maratończyk /ˌmaraˈtɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
maratoniano
  biegacz biorący udział w maratonie

marcepan /marˈʦ̑ɛpãn/ (n)
mazapán
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana w do wyrobów cukierniczych;

marchew /ˈmarxɛf/ (n)
zanahoria
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodzaju selerowatych, Daucus L.;

marcowy /mar.ˈʦ̑ɔ.vɨ/ (adj)
de marzo
  odnoszący się do marca, trzeciego miesiąca roku

margaryna /ˌmarɡaˈrɨ̃na/ (n)
margarina
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;

margiel /ˈmarʲɟɛl/ (n)
marga
  (geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych;

margines /marɡʲˈinɛs/ (n)
margen
  niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu;

marihuana /ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
marihuana, mariguana
  substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych;

marinizm /maˈrʲĩɲism̥/ (n)
marinismo
  (literacko) styl poetycki związany z literaturą włoskiego baroku;

mariologia /mˌarjɔlˈɔɡja/ (n)
mariología
  (teologia, teologiczny) dział teologii dogmatycznej, nauka o Maryi, Matce Jezusa Chrystusa;

mariologiczny /mˌarjɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
mariológico
  (teologia, teologiczny) związany z mariologią

marionetka /ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka/ (n)
marioneta, títere
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków

marka /ˈmarka/ (n)
marco
  (dawniej, dawny) (jednostka monetarna) waluta, dawniej używana w Niemczech;
marca
  (handel, handlowy) znak na produktach danej firmy

markasyt /markˈasɨt/ (n)
marcasita, margajita
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, dwusiarczek żelaza;

markiz /mˈarkis/ (n)
marqués
  tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;

markiza /marʲˈciza/ (n)
marquesa
  arystokratka – żona markiza

marksista /marʲˈcɕista/ (n)
marxista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik marksizmu

marksistowski /mˌarkɕistˈɔfski/ (adj)
marxista
  (filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący marksizmu

marksistowsko-leninowski /mˌarkɕistˈɔfskɔlˌɛɲinˈɔfski/ (adj)
marxista-leninista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z marksizmem-leninizmem, dotyczący marksizmu-leninizmu

marksizm /ˈmarʲcɕism̥/ (n)
marxismo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;

marmolada /ˌmarmɔˈlada/ (n)
mermelada
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;

marmur /ˈmarmur/ (n)
mármol
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;

marmurek /marˈmurɛk/ (n)
bizcocho de mármol
  rodzaj babki lub keksa z dwóch rodzajów ciasta, o marmurkowym deseniu po ukrojeniu kawałka

marnotrawić /ˌmarnɔˈtravʲiʨ̑/ (v)
malgastar, desperdiciar
  nie wykorzystywać rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędnie gospodarować

marnować /marˈnɔvaʨ̑/ (v)
malgastar, desperdiciar, desaprovechar
  wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści

marność /ˈmarnɔɕʨ̑/ (n)
vanidad
  bycie ulotnym, nietrwałym, bezcelowym, bez wartości

marokański /ˌmarɔˈkãj̃sʲci/ (adj)
marroquí
  odnoszący się do Maroka

marsjański /marˈsʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
marciano
  (przymiotnik) od Mars

marskość /ˈmarskɔɕʨ̑/ (n)
cirrosis
  (medycyna, medyczny) stwardnienie narządu i związane z tym upośledzenie jego czynności

marsylianka /ˌmarsɨˈlʲjãnka/ (n)
marsellesa
  mieszkanka Marsylii

marsz /marʃ/ (n)
marcha
  przemieszczanie się, pochód wojsk;
  rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice;

marszalski /marˈʃalsʲci/ (adj)
marshalés
  odnoszący się do Wysp Marshalla

marszalski /marˈʃalsʲci/ (n)
marshalés
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Wysp Marshalla,

marszczyć /mˈarʃtʃɨtɕ/ (v)
arrugar
  pokrywać zmarszczkami
plegar
  powodować fałdki
arrugarse
  ulegać zmarszczeniu, pokrywać się zmarszczkami

marszruta /marʃˈruta/ (n)
ruta
  wyznaczona trasa dojazdu, dojścia, dotarcia do jakiegoś celu

martwa fala /ˈmartfa ˈfala/ (n)
mar de fondo, mar de leva
  fala na morzu utrzymująca się przez pewien czas pomimo ustania przyczyny, która ją spowodowała

martwa natura /ˈmartfa naˈtura/ (n)
bodegón, naturaleza muerta
  (sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.

martwe pole /ˈmartfɛ ˈpɔlɛ/ (n)
ángulo muerto
  fragment przestrzeni wokół pojazdu niewidoczny dla kierującego w żadnym z lusterek;

martwicze zapalenie powięzi /martfˈitʃɛ zˌapalˈɛɲʲɛ pɔvʲˈɛ̃ʑi/ (n)
fascitis necrotizante
  (medycyna, medyczny) rzadkie, ostre zakażenie podskórnej tkanki łącznej szerzące się wzdłuż powięzi okrywających mięśnie tułowia i kończyn;

martynikański /mˌartɨɲikˈaɲski/ (adj)
martiniqués
  związany z Martyniką, dotyczący Martyniki

martyrologia /ˌmartɨrɔˈlɔɟja/ (n)
martirología
  cierpienie i męczeństwo narodu lub wyznawców jakiejś religii;

maruder /marˈudɛr/ (n)
merodeador
  (wojskowość, wojskowy) dezerter dopuszczający się w czasie wojny rabunków, kradzieży i innych przestępstw

marudzić /marˈudʑitɕ/ (v)
gruñir
  (potocznie, potoczny) ukazywać kaprysy i wygłaszać narzekania
remolonear
  (potocznie, potoczny) robić opieszale

marynarka /ˌmarɨ̃ˈnarka/ (n)
americana, chaqueta, saco
  (krawiectwo) rodzaj męskiej kurtki, noszonej jako część garnituru lub munduru
marina, armada
  (wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie albo ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu

marynarka wojenna /ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
armada
  (wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;

marynarz /maˈrɨ̃naʃ/ (n)
marinero, marino
  (marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;

marynować /mˌarɨnˈɔvatɕ/ (v)
marinar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zaprawiać w zalewie octowej

marzec /ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
marzo
  trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

marzenie /maˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
sueño
  (przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego
  ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu
  fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś

marzyciel /maʒˈɨtɕɛl/ (n)
soñador
  ten, kto marzy

marzyć /ˈmaʒɨʨ̑/ (v)
soñar
  myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło

masa /ˈmasa/ (n)
masa
  (elektryczność) połączenie wyrównujące potencjały z potencjałem ziemi lub z przewodem ochronnym;
  (fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii;

masa krytyczna /ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na/ (n)
masa crítica
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa

masa perłowa /ˈmasa pɛrˈwɔva/ (n)
nácar
  ozdobny materiał jubilerski i dekoracyjny uzyskiwany z wnętrza muszli mięczaków;

masakra /maˈsakra/ (n)
masacre, carnicería, matanza
  umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny;

masarz /ˈmasaʃ/ (n)
salchichero
  pracownik masarni zajmujący się produkcją wędlin

masaż /ˈmasaʃ/ (n)
masaje
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała;

maseczka /maˈsɛʧ̑ka/ (n)
mascarilla
  (zdrobniale) od: maska

maska /ˈmaska/ (n)
capó
  część przednia samochodu, pod którą znajduje się silnik
máscara, careta
  przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;

maskareński /mˌaskarˈɛɲski/ (adj)
de las Mascareñas
  odnoszący się do Maskarenów, związany z Maskarenami

maskonur /maˈskɔ̃nur/ (n)
frailecillo
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;

maskotka /maˈskɔtka/ (n)
mascota
  coś, rzadziej ktoś, mające przynieść szczęście

masochizm /maˈsɔxʲism̥/ (n)
masoquismo
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia
  przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom;

mason /ˈmasɔ̃n/ (n)
masón
  członek masonerii, stowarzyszenia masońskiego

masoneria /ˌmasɔ̃ˈnɛrʲja/ (n)
masonería
  międzynarodowe, elitarne stowarzyszenie o specyficznych strukturach organizacyjnych, które swe pryncypia i idee wyraża za pośrednictwem rozbudowanej symboliki i rytuałów;

masować /masˈɔvatɕ/ (v)
dar masajes
  wykonywać masaż

masowo /masˈɔvɔ/ (adv)
masivamente
  w sposób masowy

masoński /masˈɔɲski/ (adj)
masónico
  związany z masonerią, dotyczący masonerii

mastektomia /ˌmastɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
mastectomía
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie piersi;

mastif /ˈmastʲif/ (n)
mastín
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa charakteryzującego się masywną budową ciała, o pomarszczonym czole i obwisłych uszach;

mastodont /mastˈɔdɔnt/ (n)
mastodonte
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) słoniopodobne zwierzę kopalne;

masturbacja /ˌmasturˈbaʦ̑ʲja/ (n)
masturbación
  (medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm

masturbować /ˌmasturˈbɔvaʨ̑/ (v)
masturbar
  pobudzać narządy płciowe w celu wywołania rozkoszy seksualnej – bez udziału partnera lub z jego wyłącznie biernym udziałem
masturbarse
  masturbować (1.1) samego siebie
  masturbować (1.1) siebie wzajemnie

masyw /ˈmasɨf/ (n)
macizo
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę
masa, mole
  (książkowy) wielka, potężna bryła lub zwarta masa czegoś zajmująca znaczny obszar w przestrzeni
neumático macizo
  (technologia, technika, techniczny) pierścień gumowy zamocowany na stałe na obręczy koła pojazdu; ogumienie pełne

maszerować /mˌaʃɛrˈɔvatɕ/ (v)
marchar
  iść miarowym, równym krokiem

maszkaron /maˈʃkarɔ̃n/ (n)
mascarón
  (architektura, architektoniczny) ozdobny detal architektoniczny w kształcie głowy;

maszt /maʃt/ (n)
mástil, palo
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;

maszyna /maˈʃɨ̃na/ (n)
máquina
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy

maszyna do pisania /maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/ (n)
máquina de escribir
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;

maszyna do szycia /maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a/ (n)
máquina de coser
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;

maszyna prosta /maˈʃɨ̃na ˈprɔsta/ (n)
máquina simple
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do zmiany kierunku i wartości siły bez użycia dodatkowego źródła energii;

maszynista /ˌmaʃɨ̃ˈɲista/ (n)
maquinista
  (kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg;

maszynistka /mˌaʃɨɲˈistka/ (n)
motorista
  kobieta kierująca lokomotywą

maszynka do golenia /maˈʃɨ̃nka ˌdɔ‿ɡɔˈlɛ̃ɲa/ (n)
maquinilla de afeitar
  narzędzie służące do usuwania w bezpieczny sposób owłosienia ciała

maszynka do mięsa /maˈʃɨ̃nka dɔ‿ˈmʲjɛ̃w̃sa/ (n)
picadora de carne
  mechaniczne narzędzie kuchenne, służące do rozdrabniania mięsa;

masło /ˈmaswɔ/ (n)
mantequilla, manteca
  (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;

mat /mat/ (n)
cabo de el marina
  (wojskowość, wojskowy) podoficer marynarki, odpowiednik kaprala w wojskach lądowych;
mate
  (szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść;
mate, matidez
  przedmiot, powierzchnia bez połysku

matczyny /maṭˈʧ̑ɨ̃nɨ/ (adj)
materno
  (książkowy) dotyczący matki, należący do matki, właściwy matce, charakteryzujący matkę

matematyczny /ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
matemático
  związany z matematyką

matematyka /ˌmatɛ̃ˈmatɨka/ (n)
matemáticas, matemática
  (edukacja, edukacyjny) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;

materac /maˈtɛraʦ̑/ (n)
colchón
  duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;

materia /maˈtɛrʲja/ (n)
materia
  (fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych;

materialista /ˌmatɛrʲjaˈlʲista/ (n)
materialista
  (filozofia, filozoficzny) wyznawca, zwolennik materializmu
  (potocznie, potoczny) człowiek kierujący się w życiu pragnieniem zdobycia korzyści materialnych

materialistka /ˌmatɛrʲjaˈlʲistka/ (n)
materialista
  (filozofia, filozoficzny) zwolenniczka materializmu w filozofii
  kobieta kierująca się w życiu pragnieniem zdobycia korzyści materialnych

materiał /maˈtɛrʲjaw/ (n)
material
  to, z czego są wytwarzane przedmioty

matka /ˈmatka/ (n)
madre
  rodzic płci żeńskiej;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru
  (zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo

matka chrzestna /ˈmatka ˈxʃɛstna/ (n)
madrina
  (kościelny) kobieta przedstawiająca do chrztu osobę chrzczoną

matkobójca /mˌatkɔbˈujtsa/ (n)
matricida
  (książkowy) zabójca własnej matki

matlockit /matlˈɔtskit/ (n)
matlockita
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy halogenków;

matma /ˈmatma/ (n)
mates
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) lekcja matematyki
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) przedmiot matematyki

matriarchalny /ˌmatrʲjarˈxalnɨ/ (adj)
matriarcal
  dotyczący matriarchatu

matriarchat /maˈtrʲjarxat/ (n)
matriarcado
  (socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety;
  (przenośnie, przenośnia) dominacja kobiety w związku rodzinnym

maucheryt /mawxˈɛrɨt/ (n)
maucherita
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków;

mauretański /ˌmawrɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
mauritano
  odnoszący się do Mauretanii, państwa w Afryce

maurytyjski /ˌmawrɨˈtɨjsʲci/ (adj)
mauriciano
  odnoszący się do państwa Mauritius

mauzoleum /ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
mausoleo
  (architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;

mazurek /maˈzurɛk/ (n)
mazurca
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (choreografia, choreograficzny) stylizowany taneczny utwór muzyczny w takcie 3/4, oparty na mazurze, oberku lub kujawiaku;

mała czarna /ˈmawa ˈʧ̑arna/ (n)
vestidito negro
  czarna sukienka (także spódnica) kończąca się powyżej kolan;
un café solo, uno solo
  filiżanka kawy bez mleka

mało /ˈmawɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
poco
  niewielka ilość czegoś lub kogoś

małomówny /ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ/ (adj)
taciturno, callado
  taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy

małowodzie /mˌawɔvˈɔdʑɛ/ (n)
oligohidramnios
  (medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest za mała;

małpa /ˈmawpa/ (n)
arroba
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) znak @
mono, simio
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;

małpi /ˈmawpʲi/ (adj)
símico
  związany z małpą, dotyczący małpy

mały /ˈmawɨ/ (adj)
pequeño
  mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski
  występujący w niewielkiej ilości lub liczbie (zwykle z domyślną cechą)

mały /ˈmawɨ/ (n)
hermano pequeño
  (potocznie, potoczny) członek męski, penis
pequeño
  dziecko, niedorosły

mały ekran /ˈmawɨ ˈɛkrãn/ (n)
pequeña pantalla
  telewizja

mały palec /ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
meñique, dedo meñique, auricular
  (anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi

małżeński /mawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
matrimonial, marital
  dotyczący małżeństwa, związany z małżeństwem

małżeństwo /mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/ (n)
matrimonio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;
  dwie osoby będące w związku (1.1)

małżeństwo wymuszone /mawʒˈɛɲstfɔ vˌɨmuʃˈɔnɛ/ (n)
matrimonio forzado
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety;

małżonek /mawˈʒɔ̃nɛk/ (n)
esposo, cónyuge
  mąż lub żona (czyiś)
  mąż (czyjś)

małżonka /mawˈʒɔ̃nka/ (n)
esposa
  (podniośle) cudza żona

małżowina /mˌawʒɔvˈina/ (n)
concha, valva
  (zoologia, zoologiczny) skorupa małża; (dawniej, dawny) każdego skorupiaka

małżowina uszna /mˌawʒɔvˈina ˈuʃna/ (n)
pabellón
  (anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia

maślanka /maɕˈlãnka/ (n)
suero de mantequilla
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany;

maść /maɕʨ̑/ (n)
bálsamo
  (medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry;

mdłości /ˈmdwɔɕʨ̑i/ (n)
náusea
  (fizjologia, fizjologiczny) stan wywołany przez czynniki fizyczne lub psychiczne poprzedzający wymioty;

meander /mɛˈãndɛr/ (n)
meandro
  (architektura, architektoniczny) element dekoracyjny przypominający meandrującą rzekę;
  (geografia, geograficzny) zakole rzeki przypominające literę U;

mebel /ˈmɛbɛl/ (n)
mueble
  ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;

mecenas /mɛˈʦ̑ɛ̃nas/ (n)
mecenas
  osoba lub instytucja, która finansuje artystę, rzadziej również naukowców (sprawuje mecenat);

mech /mɛx/ (n)
musgo
  (botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach

mechanicznie /mˌɛxaɲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
por inercia
  w sposób mechaniczny, podobnie jak maszyna

mechanik /mɛˈxãɲik/ (n)
mecánico
  (potocznie, potoczny) serwisant w warsztacie naprawy samochodów
  osoba, która zajmuje się obsługą oraz naprawą maszyn i urządzeń
  specjalista w dziedzinie mechaniki

mechanika /mɛˈxãɲika/ (n)
mecánica
  (technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów;
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki opisujący ruch i odkształcenie ciał materialnych lub ich części na skutek ich wzajemnych oddziaływań oraz badający stan równowagi między nimi.
  (informatyka, informatyczny) model fizyki świata zaimplementowany w grze komputerowej
  (technologia, technika, techniczny) dział obejmujący mechanikę ośrodków ciągłych i wytrzymałość materiałów
  sposób działania mechanizmu

mechanizm /mɛˈxãɲism̥/ (n)
mecanismo
  (technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność
  grupa współdziałających wydarzeń, procesów lub zachowań

mechatronika /ˌmɛxaˈtrɔ̃ɲika/ (n)
mecatrónica
  dział techniki, który łączy w sobie elementy mechaniki, budowy maszyn, elektroniki, automatyki, robotyki oraz informatyki;

mecz /mɛʧ̑/ (n)
partido
  (sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

meczet /ˈmɛʧ̑ɛt/ (n)
mezquita
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;

medal /ˈmɛdal/ (n)
medalla
  niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;

mediacja /mɛdjˈatsja/ (n)
mediación
  pośredniczenie w sporze, aby ułatwić stronom dojście do porozumienia

mediana /mɛˈdʲjãna/ (n)
mediana
  (statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);

mediolanka /ˌmɛdʲjɔˈlãnka/ (n)
milanesa
  mieszkanka Mediolanu

mediolańczyk /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
milanés
  mieszkaniec Mediolanu

mediolański /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃sʲci/ (adj)
milanés
  związany z Mediolanem, wywodzący się z Mediolanu

meduza /mɛˈduza/ (n)
medusa, aguamala
  (zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską;

medycyna /ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
medicina
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia,

medycyna weterynaryjna /mˌɛdɨtsˈɨna vˌɛtɛrˌɨnarˈɨjna/ (n)
medicina veterinaria
  nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, ich leczeniu oraz profilaktyce;

medyczny /mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
médico, medicinal
  związany z medycyną, dotyczący medycyny

medyna /mɛˈdɨ̃na/ (n)
medina
  stara dzielnica w mieście arabskim;

medytować /ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
meditar
  uprawiać medytację

megaherc /mɛɡˈaxɛrts/ (n)
megahercio
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka częstotliwości równa milionowi herców

megalit /mɛˈɡalʲit/ (n)
megalito
  duży, nieobrobiony lub częściowo obrobiony kamień, rodzaj prehistorycznej budowli;

megalomański /ˌmɛɡalɔ̃ˈmãj̃sʲci/ (adj)
megalómano
  właściwy megalomanii lub megalomanowi, świadczący o przesadnym przekonaniu o swojej wartości

megaterium /mˌɛɡatˈɛrjum/ (n)
megaterio
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Megatherium, rodzaj leniwców żyjących od późnego pliocenu do późnego plejstocenu;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

meitner /ˈmajtnɛr/ (n)
meitnerio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;

mejoza /mɛˈjɔza/ (n)
meiosis
  (biologia, biologiczny) proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej;

meksyk /ˈmɛksɨk/ (n)
casa de putas, cuadro
  (potocznie, potoczny) bałagan, burdel, bajzel

meksykanin /ˌmɛksɨˈkãɲĩn/ (n)
mexiqueño
  mieszkaniec Meksyku (stolicy państwa Meksyk)

meksykański /ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
mexiqueño
  odnoszący się do miasta Meksyk
mexicano, mejicano
  odnoszący się do państwa Meksyk

melancholia /ˌmɛlãnˈxɔlʲja/ (n)
melancolía
  (psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia

melancholijny /mˌɛlanxɔlˈijnɨ/ (adj)
melancólico
  wyrażający melancholię lub skłonny do niej

melasa /mɛˈlasa/ (n)
melaza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;

melina /mɛlˈina/ (n)
topera
  (potocznie, potoczny) kryjówka przestępców

melisa /mɛˈlʲisa/ (n)
melisa
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Melissa officinalis L., roślina lecznicza o owłosionej łodydze i jajowatych liściach, kwitnąca na niebiesko lub różowo, mająca cytrynowym zapach, stosowana także jako przyprawa;

melodia /mɛˈlɔdʲja/ (n)
melodía
  ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;

melodramatyczny /mˌɛlɔdrˌamatˈɨtʃnɨ/ (adj)
melodramático
  dotyczący melodramatu

melodyjny /mˌɛlɔdˈɨjnɨ/ (adj)
melodioso, dulce, armonioso
  o przyjemnym brzmieniu

meloman /mɛˈlɔ̃mãn/ (n)
melómano, musicómano
  miłośnik muzyki (w domyśle: klasycznej)

melomanka /ˌmɛlɔ̃ˈmãnka/ (n)
melómana, musicómana
  kobieta, która lubi słuchać muzyki

melon /ˈmɛlɔ̃n/ (n)
melón
  (spożywczy) jadalny owoc rośliny (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) (slangowo) (grubiański, grubiańsko) kobieca pierś

mendelew /mɛ̃nˈdɛlɛf/ (n)
mendelevio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;

mendoweszka /ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka/ (n)
ladilla
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda;

mendykancki /mˌɛndɨkˈantski/ (adj)
mendicante
  związany z zakonami żebrzącymi, dotyczący zakonów żebrzących

menhir /ˈmɛ̃nxʲir/ (n)
menhir
  (archeologia, archeologiczny) w kulturze celtyckiej: nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry);

mennica /mɛnɲˈitsa/ (n)
casa de moneda, ceca
  przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;

menora /mɛ̃ˈnɔra/ (n)
menorá
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny;

menstruacja /ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
menstruación
  (fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;

mentalizm /mɛntˈalizm/ (n)
mentalismo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, według którego jednostkowy umysł i jego subiektywne stany stanowią jedyną rzeczywistość
  kategoria sztuki iluzji, umiejętność manipulowania myślami i zachowaniami ludzi;

mentalność /mɛntˈalnɔɕtɕ/ (n)
mentalidad
  właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości

menu /mˈɛnu/ (n)
menú
  karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji
  (informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu

mercedes /mɛrˈʦ̑ɛdɛs/ (n)
carrito de barrendero
  (środowiskowy) (żartobliwie) wózek na śmieci używany przez służby oczyszczania miast[potrzebne źródło]

merdać /ˈmɛrdaʨ̑/ (v)
colear, menear
  o psie: machać ogonem najczęściej z radości

merytokracja /mˌɛrɨtɔkrˈatsja/ (n)
meritocracia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;

mes /mɛs/ (n)
emilio
  (potocznie, potoczny) SMS, es

mesjanizm /mɛˈsʲjä̃ɲism̥/ (n)
mesianismo
  wiara w nadejście Mesjasza, który zbawi ludzkość

meskal /mˈɛskal/ (n)
mezcal
  gatunek kaktusa meksykańskiego, z którego uzyskuje się meskalinę, (łacina) Lophophora williamsii
  tradycyjny alkohol meksykański z różnych gatunków agawy zielonej

meskalina /ˌmɛskaˈlʲĩna/ (n)
mescalina, mezcalina
  (chemia, chemiczny) narkotyk z grupy alkaloidów fenyloetyloaminowych, silny enteogen;

meta /ˈmɛta/ (n)
meta
  (sport, sportowy) miejsce, które należy osiągnać w zawodach

metaboliczny /mˌɛtabɔlˈitʃnɨ/ (adj)
metabólico
  (biochemia, biochemiczny) związany z metabolizmem, dotyczący metabolizmu

metabolizm /ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/ (n)
metabolismo
  (biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;

metafizyczny /ˌmɛtafʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
metafísico
  (filozofia, filozoficzny) związany z metafizyką, charakterystyczny dla metafizyki i metafizyków

metafizyk /ˌmɛtaˈfʲizɨk/ (n)
metafísico
  osoba, która zajmuje się metafizyką lub jest zwolennikiem metafizyki

metafora /ˌmɛtaˈfɔra/ (n)
metáfora
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;

metaforyczny /mˌɛtafɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
metafórico
  dotyczący metafory

metal /ˈmɛtal/ (n)
metal
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;

metalizacja /ˌmɛtalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
metalización
  (technologia, technika, techniczny) proces pokrywania powierzchni przedmiotu warstwą metalu

metalizowanie /mˌɛtalˌizɔvˈaɲʲɛ/ (n)
metalización
  (technologia, technika, techniczny) pokrywanie przedmiotu powłoką z metalu

metalowy /ˌmɛtaˈlɔvɨ/ (adj)
metálico, de metal
  związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu

metamfetamina /mˌɛtamfˌɛtamˈina/ (n)
metanfetamina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym;

metan /ˈmɛtãn/ (n)
metano
  (chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;

metanol /mɛˈtãnɔl/ (n)
metanol
  (chemia, chemiczny) najprostszy związek z grupy alkoholi, bezbarwna, łatwopalna ciecz;

metastaza /mˌɛtastˈaza/ (n)
metástasis
  (medycyna, medyczny) przerzut nowotworowy, guz wtórny nowotworu złośliwego

metempsychoza /mˌɛtɛmpsɨxˈɔza/ (n)
metempsicosis
  reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz

meteor /mɛˈtɛɔr/ (n)
meteoro
  (astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);

meteorolog /ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk/ (n)
meteorólogo
  specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę

meteorologia /ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/ (n)
meteorología
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;

meteorologiczny /ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
meteorológico
  związany z meteorologią, dotyczący meteorologii

meteoryt /ˌmɛtɛˈɔrɨt/ (n)
meteorito
  (astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;

metformina /mˌɛtfɔrmˈina/ (n)
metformina
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, dimetylowa pochodna biguanidu, będąca lekiem z grupy biguanidów, stosowanym jako doustny lek przeciwcukrzycowy;

metka /ˈmɛtka/ (n)
etiqueta, marbete
  (handel, handlowy) kartonik albo kawałek tkaniny zawierający informacje – przyczepiony lub przyszyty do towaru;

metoda /mɛˈtɔda/ (n)
método
  sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu
  (informatyka, informatyczny) funkcja składowa klasy

metoda kija i marchewki /mɛˈtɔda ˈcija ˌi‿marˈxɛfʲci/ (n)
método del palo y de la zanahoria
  (potocznie, potoczny) sposób postępowania z ludźmi mający na celu skłonienie ich do określonych działań poprzez straszenie i schlebianie, karanie i nagradzanie na przemian

metonimia /mˌɛtɔɲˈimja/ (n)
metonimia
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;

metr /mɛtr̥/ (n)
metro
  odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;

metr kwadratowy /ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/ (n)
metro cuadrado
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;

metr sześcienny /mˈɛtr ʃɛɕtɕˈɛnnɨ/ (n)
metro cúbico
  (jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra;

metro /ˈmɛtrɔ/ (n)
metro, subte
  podziemna kolej miejska

metronidazol /ˌmɛtrɔ̃ɲiˈdazɔl/ (n)
metronidazol
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemioterapeutyk będący pochodną nitroimidazolu;

metronom /mɛˈtrɔ̃nɔ̃m/ (n)
metrónomo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego;

metropolia /ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/ (n)
metrópoli, metrópolis
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju

metropolita /ˌmɛtrɔpɔˈlʲita/ (n)
metropolitano
  (administracja) (kościelny) arcybiskup zajmujący czołowe miejsce w prowincji kościelnej – metropolii;

metropolitalny /mˌɛtrɔpˌɔlitˈalnɨ/ (adj)
metropolitano
  związany z metropolią, odnoszący się do metropolii
  związany z metropolitą, odnoszący się do metropolity

metroseksualny /ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
metrosexual
  o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii

metrowy /mɛˈtrɔvɨ/ (adj)
de uno metro
  mający długość jednego metra

mewa /ˈmɛva/ (n)
gaviota
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;

mezcal /mˈɛstsal/ (n)
mezcal
  (spożywczy) narodowa wódka meksykańska o słomkowym kolorze wytwarzana z bulw agawy;

mezopauza /ˌmɛzɔˈpawza/ (n)
mesopausa
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi oddzielająca mezosferę od termosferę;

mezosfera /ˌmɛzɔˈsfɛra/ (n)
mesosfera
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi znajdująca się między stratosferą a termosferą;

mezoterapia /mˌɛzɔtɛrˈapja/ (n)
mesoterapia
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) niechirurgiczny zabieg medyczny lub kosmetyczny polegający na dostarczeniu bezpośrednio do skóry właściwej substancji leczniczych, regenerujących lub odżywczych;

mezozoik /ˌmɛzɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Mesozoico
  (geologia, geologiczny) jedna z er geologicznych;

mezuza /mɛzˈuza/ (n)
mezuzá
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu;

mglisty /ˈmɡlʲistɨ/ (adj)
confuso, nebuloso, vago
  (przenośnie, przenośnia) mało konkretny, niesprecyzowany lub mało zrozumiały
confuso, impreciso, nebuloso
  (przenośnie, przenośnia) widziany jak przez mgłę, za mgłą; niewyraźny
neblinoso, brumoso, nebuloso
  pełen mgły

mgła /mɡwa/ (n)
niebla, bruma
  zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;

mgławica /mɡwaˈvʲiʦ̑a/ (n)
nebulosa
  (astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;

mi /mʲi/ (n)
mi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków;
  jedna z nazw dwunastej litery alfabetu greckiego;

mianować /mʲanˈɔvatɕ/ (v)
denominar, nombrar
  nadawać tytuł lub godność
nombrar, llamar
  określać nazwą
designar, nombrar
  powoływać na stanowisko

mianowicie /ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (conjunction)
a saber
  służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi
o sea, es decir, esto es
  służy wprowadzeniu wyliczenia

mianownik /mʲjãˈnɔvʲɲik/ (n)
nominativo
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
denominador
  (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;

miasteczko /mʲjaˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
población, villa
  małe miasto

miastenia /mʲjaˈstɛ̃ɲja/ (n)
miastenia
  (medycyna, medyczny) nabyta, przewlekła choroba, charakteryzująca się szybkim zmęczeniem i osłabieniem mięśni szkieletowych;

miasto /ˈmʲjastɔ/ (n)
ciudad, urbe
  (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;

miasto stołeczne /ˈmʲjastɔ stɔˈwɛʧ̑nɛ/ (n)
ciudad capitalino
  (urzędowy) miasto pełniące funkcję stolicy

miasto-państwo /ˌmʲjastɔ‿ˈpãj̃stfɔ/ (n)
ciudad-estado
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytności: zespół terenów i osiedli zgrupowanych wokół miast, mający charakter odrębnego państwa;

miau /mʲjaw/ (interjection)
miau
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota

miauczeć /ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑/ (v)
maullar
  (zoologia, zoologiczny) o kocie: wydawać charakterystyczny głos

miazga /ˈmʲjazɡa/ (n)
cámbium
  (botanika, botaniczny) warstwa komórek u roślin drzewiastych znajdujących się między drewnem a łykiem;
pasta, pulpa
  bezkształtna masa powstała wskutek rozbicia, zgniecenia lub roztarcia czegoś

miał /mʲjaw/ (n)
carbonilla, polvo de carbón
  sortyment zasadniczy węgla kamiennego; stosowany głównie do ogrzewania domów

miażdżyca /mʲjaʒˈʤ̑ɨʦ̑a/ (n)
ateroesclerosis, aterosclerosis
  (medycyna, medyczny) przewlekły proces zapalno-zwyrodnieniowy tętnic, powodujący ich stwardnienie i zwężenie ich światła; jedna z chorób cywilizacyjnych;

miażdżycowy /mʲˌaʒdʒɨtsˈɔvɨ/ (adj)
aterosclerótico
  (medycyna, medyczny) właściwy miażdżycy, związany z miażdżycą

miażdżyć /mʲˈaʒdʒɨtɕ/ (v)
aplastar
  rozbijać na miazgę

micela /mʲiˈʦ̑ɛla/ (n)
micela
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;

miech /mʲjɛx/ (n)
fuelle
  (technologia, technika, techniczny) proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach

miecz /mʲjɛʧ̑/ (n)
espada
  obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem;

miecz Damoklesa /ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa/ (n)
espada de Damocles
  wyrok losu, kara nieubłaganie wisząca nad człowiekiem;

miecz świetlny /mʲjɛʧ̑‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
sable de luz
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;

miecznik /ˈmʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
emperador
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec

mieczyk /ˈmʲjɛʧ̑ɨk/ (n)
estoque, gladiolo, gladíolo
  (botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze;

miednica /mʲjɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
pelvis
  (anatomia, anatomiczny) wklęsła, parzysta kość w obrębie lędźwi, łącząca kończynę dolną (tylną) z kręgosłupem;
cubo, palangana
  duża miska, głównie do mycia lub prania;

miednicowy /mʲˌɛdɲitsˈɔvɨ/ (adj)
pelviano, pélvico
  (anatomia, anatomiczny) związany z miednicą

miedź /mʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
cobre
  (chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;

miejsce /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (n)
lugar
  (sport, sportowy) ranga, pozycja
sitio, lugar
  miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
lugar, sitio
  obszar lub punkt w przestrzeni
  wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś

miejsce artykulacji /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ ˌartɨkuˈlaʦ̑ʲji/ (n)
punto de articulación
  (językoznawstwo, językoznawczy) miejsce, w którym narządy mowy zbliżają się do siebie podczas wymawiania danej głoski

miejscownik /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
locativo
  (gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?;

miejscowość /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑/ (n)
localidad
  jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany wyróżniający się odrębną nazwą

miejska legenda /ˈmʲjɛ̇jska lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
leyenda urbana
  pozornie prawdziwa informacja rozpowszechniana przez media, Internet lub w kręgach towarzyskich, budząca wielkie emocje u odbiorców;

miejski /ˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
urbano, municipal
  związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)

mielizna /mʲjɛˈlʲizna/ (n)
banco de arena, bajo, bajío
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;

mienie /ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
bienes, patrimonio
  ogół rzeczy stanowiących czyjąś własność;

mierzyć /ˈmʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
probarse
  (krawiectwo) zakładać na siebie ubranie lub obuwie, sprawdzając czy pasuje
apuntar
  (wojskowość, wojskowy)celować do kogoś lub czegoś; brać kogoś / coś na cel
medir
  liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar

miesiąc /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑/ (n)
mes
  (jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;
luna
  (przestarzałe, przestarzały) ((współcześnie) (poetycki, poetycko) (literacko) lub (gwara, gwarowe)) księżyc (naturalny satelita Ziemi)

miesiąc miodowy /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ/ (n)
luna de miel
  pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje

miesiączkować /mʲˌɛɕɔntʃkˈɔvatɕ/ (v)
menstruar
  (fizjologia, fizjologiczny) mieć miesiączkę

miesiączkowy /mʲˌɛɕɔntʃkˈɔvɨ/ (adj)
menstrual
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący miesiączki, menstruacji

miesięcznie /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
mensualmente, al mes
  w ciągu miesiąca; dotyczy ilości czegoś

miesięczny /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
mensual
  związany z okresem jednego miesiąca

mieszadło /mʲɛʃˈadwɔ/ (n)
mezclador
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do mieszania

mieszaniec /mʲjɛˈʃãɲɛʦ̑/ (n)
cruzado, mestizo, híbdrido
  (biologia, biologiczny) osobnik powstały w wyniku skrzyżowania dwóch organizmów rodzicielskich należących do innych ras, odmian

mieszać /ˈmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
mezclar
  łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)
  dodawać, łączyć pojęcia itp.
  (przenośnie, przenośnia) gmatwać, komplikować, powodować chaos, nieład
  mylić, błędnie łączyć jakieś informacje
entrometerse, meterse
  wtrącać się, wdawać się w coś, za bardzo się czymś interesować
mezclarse
  łączyć się, występować razem z czymś

mieszczaństwo /mʲjɛʃˈʧ̑ãj̃stfɔ/ (n)
burguesía
  (dawniej, dawny) ogół mieszkańców miast, zwłaszcza ich zamożniejszych warstw

mieszkanie /mʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
domicilio
  miejsce, gdzie dana osoba mieszka
apartamento, piso, vivienda
  zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;

mieszkaniec /mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑/ (n)
habitante
  osoba, która gdzieś mieszka (żyje)

mieszkanka /mʲjɛˈʃkãnka/ (n)
habitante
  kobieta na stałe mieszkająca w jakimś miejscu (regionie, mieście)

mieszkać /ˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
vivir, habitar, residir
  przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

miewać /ˈmʲjɛvaʨ̑/ (v)
soler tener
  mieć coś w pewnych odstępach czasu

mieć /mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
tener, llevar
  być w coś ubranym
tener, poseer
  być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
tener
  czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika
  dążyć do oddania czegoś komuś
  czuć coś
tener, disponer
  dysponować środkami na wykonanie czegoś
tener, faltar
  musieć coś zrobić
encontrarse, estar
  (potocznie, potoczny) czuć się, być w jakimś stanie, nastroju
acercarse, estar para
  zbliżać się, być bliskim
ser
  znajdować się w pewnym stosunku, relacji do czegoś

mieć asa w rękawie /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈasa v‿rɛ̃ŋˈkavʲjɛ/ (idiom)
guardarse un as en la manga
  mieć przygotowany w ukryciu jakiś niezbyt uczciwy atut, dowód lub argument, do wykorzystania w dogodnej chwili dla zdobycia przewagi

mieć bielmo na oczach /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈbʲjɛlmɔ na‿ˈɔʧ̑ax/ (v)
tener una venda en los ojos
  być zaślepionym, nie dostrzegać lub nie rozumieć rzeczy, sytuacji, które są oczywiste dla innych

mieć bzika na punkcie czegoś /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈbʲʑika na‿ˈpũŋʲcʨ̑ɛ ˈʧ̑ɛɡɔɕ/ (v)
estar loco por
  bardzo się czymś interesować, mieć manię na punkcie czegoś

mieć czyste ręce /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈʧ̑ɨstɛ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ/ (v)
tener las manos limpias
  nie dopuścić się przestępstwa; postępować uczciwie, nie oszukiwać

mieć duszę na ramieniu /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈduʃɛ ˌna‿rãˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (v)
tener el corazón en un puño
  bardzo się bać

mieć długi język /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈdwuɟi ˈjɛ̃w̃zɨk/ (v)
tener la lengua muy larga
  nie umieć dochować tajemnicy, zwykle z powodu gadulstwa

mieć głowę na karku /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ na‿ˈkarku/ (v)
tener la cabeza en su sitio
  być rozsądnym, zaradnym, umieć sobie radzić; myśleć trzeźwo

mieć głowę w chmurach /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈɡwɔvɛ ˈf‿xmurax/ (v)
estar en las nubes
  być rozmarzonym, rozkojarzonym; myśleć nierozsądnie, nierealnie

mieć jaja /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈjäja/ (v)
tener bemoles, tener huevos
  (pospolicie) być twardym, silnym, odważnym, śmiałym, wytrzymałym; posiadać cechy uważane za typowo męskie

mieć miejsce /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (idiom)
tener lugar
  rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć

mieć mleko pod nosem /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmlɛkɔ pɔd‿ˈnɔsɛ̃m/ (v)
tener la leche en los labios
  (lekceważąco, lekceważący) być kimś zbyt młodym, niedoświadczonym lub niedojrzałym

mieć mocne plecy /mʲˈɛtɕ mˈɔtsnɛ plˈɛtsɨ/ (v)
tener agarraderas, tener buenas aldabas, tener buenos padrinos
  mieć poparcie, protekcję

mieć na końcu języka /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈkɔ̃j̃nʦ̑u jɛ̃w̃ˈzɨka/ (v)
tener algo en el pico de la lengua, tener algo en la punta de la lengua
  wiedzieć, co się chce powiedzieć, ale w danej chwili to umknęło; mieć wrażenie, że za chwilę się to przypomni

mieć na oku /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈɔku/ (v)
tener a la vista
  być czymś zainteresowanym, upatrzyć sobie coś

mieć nadzieję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (v)
esperar
  wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że

mieć nierówno pod sufitem /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ɲɛˈruvnɔ ˌpɔt‿suˈfʲitɛ̃m/ (v)
estar como una regadera, estar mal de la azotea, tener pájaros en la azotea
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) być niespełna rozumu, być osobą nierozsądną, działającą wariacko lub niemądrze

mieć nosa /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈnɔsa/ (v)
tener olfato
  dokonywać trafnych ocen, mieć dobre przeczucie

mieć nóż na gardle /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈnuʃ na‿ˈɡardlɛ/ (v)
estar con la soga al cuello
  być w ciężkiej sytuacji, zmuszającej do podjęcia szybkiej, zwykle niekorzystnej dla siebie decyzji

mieć powyżej uszu /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈvɨʒɛj ˈuʃu/ (v)
estar hasta el gorro, estar hasta el moño, estar hasta la coronilla, estar hasta las narices, estar hasta los pelos
  (potocznie, potoczny) być bardzo zmęczonym, udręczonym czymś, kimś, nie móc kogoś, czegoś dłużej znosić

mieć przerąbane /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˌpʃɛrɔ̃mˈbãnɛ/ (v)
tenerlo crudo
  (potocznie, potoczny) znaleźć się w bardzo złej sytuacji

mieć się na baczności /ˈmʲjɛ̇ʨ̑‿ɕɛ ˌna‿baʧ̑ˈnɔɕʨ̑i/ (v)
estar sobre aviso
  uważać; postępować ostrożnie w stosunku do czegoś lub kogoś

mieć twardą skórę /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈtfardɔ̃w̃ ˈskurɛ/ (v)
tener buen estómago, tener la piel dura, tener mucho estómago
  być niezbyt wrażliwym, niedelikatnym

mieć w małym palcu /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈv‿mawɨ̃m ˈpalʦ̑u/ (v)
conocer al dedillo, conocer como la palma de la mano, saber al dedillo, saberse de memoria
  (potocznie, potoczny) umieć coś bardzo dobrze

mieć złą prasę /ˈmʲjɛ̇ʥ̑ ˈzwɔ̃w̃ ˈprasɛ/ (idiom)
tener mala prensa
  być negatywnie ocenianym

migdał /ˈmʲiɡdaw/ (n)
almendra
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna pestka owocu migdałowca pokryta brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej;
almendro
  (zobacz) migdałowiec

migdałek /miɡdˈawɛk/ (n)
amígdala
  (anatomia, anatomiczny) skupisko tkanki chłonnej wchodzące w skład pierścienia chłonnego gardła;

migiem /ˈmʲiɟɛ̃m/ (adv)
en un abrir y cerrar de ojos, en un santiamén
  szybko, natychmiast

migotanie przedsionków /ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf/ (n)
fibrilación auricular
  (medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca;

migotać /miɡˈɔtatɕ/ (v)
centellear
  świecić w sposób przerywany lub krótko

migotka /mʲiˈɡɔtka/ (n)
membrana nictitante
  (anatomia, anatomiczny) trzecia powieka, przezroczysty fałd spojówki położony w przyśrodkowym kącie oka występujący u niektórych zwierząt;

migrant /ˈmʲiɡrãnt/ (n)
migrante
  osoba migrująca

migrena /mʲiˈɡrɛ̃na/ (n)
jaqueca, migraña
  (medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;

mikotoksyna /mˌikɔtɔksˈɨna/ (n)
micotoxina
  (biochemia, biochemiczny) substancja trująca pochodzenia grzybowego;

mikro- /ˈmʲikrɔ/
micro-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki milion razy mniejsze od podstawowych;;
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na bardzo małe rozmiary lub bardzo małą skalę tego, co jest nazwane drugim członem

mikrob /ˈmʲikrɔp/ (n)
microbio
  bardzo drobny, jednokomórkowy organizm

mikrobiologia /ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
microbiología
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;

mikrobus /mikrˈɔbus/ (n)
microbús
  (motoryzacja) mały autobus dla około dziesięciu osób

mikrocefalia /ˌmʲikrɔʦ̑ɛˈfalʲja/ (n)
microcefalia
  (medycyna, medyczny) wada rozwojowa charakteryzująca się nienaturalnie małymi wymiarami czaszki;

mikroelement /mˌikrɔɛlˈɛmɛnt/ (n)
microelemento
  pierwiastek chemiczny występujący w minimalnych ilościach w organizmach żywych

mikroflora /mˌikrɔflˈɔra/ (n)
microflora
  (biologia, biologiczny) zespół roślinnych drobnoustrojów żyjących w danym środowisku

mikrofon /mʲiˈkrɔfɔ̃n/ (n)
micrófono
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;

mikronezyjski /ˌmʲikrɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
micronesio
  odnoszący się do Mikronezji

mikroorganizm /ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥/ (n)
microorganismo, germen
  (biologia, biologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem

mikroregion /mˌikrɔrˈɛɡʲɔn/ (n)
microrregión
  (geografia, geograficzny) jednostka podziału fizycznogeograficznego przestrzeni, charakteryzująca się zbliżonymi cechami środowiskowo-krajobrazowymi, mniejsza od mezoregionu;

mikrosegmentacja /ˌmʲikrɔsɛɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
microsegmentación
  (informatyka, informatyczny) podział sieci informatycznej na mniejsze części, zwykle w celu zwiększenia dostępnego pasma

mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (n)
microscopio
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;

mikroskop elektronowy /mikrˈɔskɔp ˌɛlɛktrɔnˈɔvɨ/ (n)
microscopio electrónico
  (optyka, optyczny) mikroskop, który dzięki użyciu wiązki elektronów o długości fali mniejszej niż ma światło, pozwala uzyskać powiększenie obrazu powyżej 1500 razy i badać budowę materii nawet na poziomie atomowym

mikroskopijny /ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ/ (adj)
microscópico
  bardzo mały, w skali mikro

mila /ˈmʲila/ (n)
milla
  jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;

milczenie /mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
silencio, callada
  nieodzywanie się, niemówienie

milczeć /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑/ (v)
callar, guardar silencio
  nie mówić, nie wydawać głosu

milczeć jak grób /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑ ˈjaɡ ˈːrup/ (v)
ser una tumba
  dotrzymywać tajemnic, nie ujawniać sekretów

milczący /miltʃˈɔntsɨ/ (adj)
callado
  nieodzywający się wcale lub wypowiadający się rzadko
silencioso, táctico
  przebiegający bez użycia słów

milenium /mʲiˈlɛ̃ɲũm/ (n)
milenio
  okres tysiąca lat

milezyjski /mˌilɛzˈɨjski/ (adj)
milesio
  związany z Miletem, dotyczący Miletu

mili- /ˈmʲilʲi/
mili-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary tysiąc razy mniejsze od podstawowych;

miliamper /mʲilʲjˈãmpɛr/ (n)
miliamperio
  (fizyka, fizyczny) jednostka natężenia pola elektrycznego równa jedna tysięcznej ampera

miliarder /mʲiˈlʲjardɛr/ (n)
multimillonario
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy

milicja /mʲiˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
milicia
  formacja wojskowa tworzona z cywilów mających własną broń, zwykle na czas wojny
  w niektórych krajach, w tym w PRL: nazwa policji

milimetr /mʲiˈlʲĩmɛtr̥/ (n)
milímetro
  tysięczna część metra;

milimetrowy /mˌilimɛtrˈɔvɨ/ (adj)
milimétrico
  taki, który ma wielkość jednego milimetra

milioner /mʲiˈlʲjɔ̃nɛr/ (n)
millonario
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliony

milionerka /mˌiljɔnˈɛrka/ (n)
millonaria
  kobieta majętna, o majątku przekraczającym milion

militaryzacja /ˌmʲilʲitarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
militarización
  zwiększenie liczby wojska przez państwo

militaryzm /mˌilitˈarɨzm/ (n)
militarismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne

miliwolt /mʲiˈlʲivɔlt/ (n)
millivoltio
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) tysięczna część wolta

mim /mʲĩm/ (n)
mimo
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) aktor występujący w pantomimie;
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) rodzaj utworu scenicznego w starożytnej Grecji i starożytnym Rzymie

mimiczny /mimˈitʃnɨ/ (adj)
mímico
  dotyczacy mimiki, wyrażony za pomocą mimiki

mimo /ˈmʲĩmɔ/ (preposition)
a pesar de, pese a
  wskazuje na zrobienie czegoś, choć warunki temu nie sprzyjają

mimo że /mˈimɔ ʒˈɛ/
aunque, a pesar de que
  łącząca zdanie przyzwalające, wyrażające rozbieżność pomiędzy tym, co się dzieje w rzeczywistości, a tym, czego się oczekiwało

mina /ˈmʲĩna/ (n)
mina
  (wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) jednostka wagi, używana w Babilonii i Asyrii, później jednostka monetarna, używana też w Grecji;
cara, mueca
  wyraz twarzy

minaret /mʲĩˈnarɛt/ (n)
alminar, minarete
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;

mineralogia /ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/ (n)
mineralogía
  (geologia, geologiczny) nauka o minerałach;

mineralogiczny /mˌinɛrˌalɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
mineralógico
  dotyczący mineralogii

minerał /mʲĩˈnɛraw/ (n)
mineral
  (geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;

minimalista /ˌmʲĩɲĩmaˈlʲista/ (n)
minimalista
  zwolennik minimalizmu

minimalistyczny /ˌmʲĩɲĩmalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
minimalista
  ograniczający się do minimum
  związany z minimalizmem

minimalizacja /ˌmʲĩɲĩmalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
minimización
  sprowadzenie czegoś do możliwe najmniejszych rozmiarów

minimalizm /ˌmʲĩɲĩˈmalʲism̥/ (n)
minimalismo
  ograniczenie do minimum wymagań, potrzeb, dążeń (et cetera)

minispódniczka /ˌmʲĩɲispudʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
minifalda
  (krawiectwo) spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część;

minister /mʲĩˈɲistɛr/ (n)
ministro
  urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;

ministerialny /mˌiɲistɛrjˈalnɨ/ (adj)
ministerial
  (administracja) dotyczący ministerstwa albo ministra, związany z ministerstwem albo ministrem

ministerstwo /ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/ (n)
ministerio
  urząd, którego szefem jest minister

ministra /mʲĩˈɲistra/ (n)
ministra
  kobieta minister

ministrant /mʲĩˈɲistrãnt/ (n)
monaguillo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chłopiec pełniący funkcję pomocnika katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania mszy;

minjan /mˈinjan/ (n)
minyán
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) w judaizmie: najmniejsza dopuszczalna liczba mężczyzn (tj. dziesięciu), wymagana do odbycia rytuałów religijnych;

minojski /minˈɔjski/ (adj)
minoico
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący, odnoszący się do cywilizacji powstałej w rejonie Morza Egejskiego w okresie od 2600 do 1100 r. p.n.e.

minoryci /ˌmʲĩnɔˈrɨʨ̑i/ (n)
frailes menores
  potoczna nazwa Zakonu Braci Mniejszych

minoryta /ˌmʲĩnɔˈrɨta/ (n)
fraile menor
  (potocznie, potoczny) (kościelny) franciszkanin, członek Zakonu Braci Mniejszych

mintaj /ˈmʲĩntaj/ (n)
abadejo de Alaska
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego;

minuskuła /ˌmʲĩnuˈskuwa/ (n)
minúscula
  (termin typograficzny) mała litera;

minuta /mʲĩˈnuta/ (n)
minuto
  (jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia (= jednej sześćdziesiątej); poprawnie minuta kątowa;
  odległość pokonywana w ciągu minuty (1.1)

miododajny /ˌmʲjɔdɔˈdajnɨ/ (adj)
melífero
  (botanika, botaniczny) taki, który zawiera nektar wykorzystywany przez pszczoły do wytwarzania miodu
  bogaty w miód

mion /mʲˈɔn/ (n)
muon
  (fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego

miotacz /ˈmʲjɔtaʧ̑/ (n)
lanzador
  (sport, sportowy) zawodnik drużyny baseballa będący na pozycji, z której rzuca piłkę
  (sport, sportowy) lekkoatleta uprawiający pchnięcie kulą, rzut dyskiem lub rzut oszczepem

miotła /ˈmʲjɔtwa/ (n)
escoba
  narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;

mioza /mʲˈɔza/ (n)
miosis
  (medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka;

mirra /ˈmʲirːa/ (n)
mirra
  żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec;

mirt /mʲirt/ (n)
mirto, arrayán
  (botanika, botaniczny) Myrtus, krzew wiecznie zielony, o wonnych liściach i białych kwiatach, będący symbolem dziewictwa;

misić /mˈiɕitɕ/ (v)
capar, castrar
  (gwara, gwarowe) kastrować, trzebić zwierzę

misja /ˈmʲisʲja/ (n)
misión
  posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania
  (administracja) przedstawicielstwo państwa albo organizacji delegowane w specjalnym celu do innego państwa

misjonarz /mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/ (n)
misionero
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

miso /ˈmʲisɔ/ (n)
miso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna gęsta pasta japońska produkowana ze sfermentowanego ryżu, pszenicy, soli, drożdży i/lub soi;

mister /ˈmʲistɛr/ (n)
míster
  zwycięzca jakiegoś konkursu lub plebiscytu, zwłaszcza konkursu urody męskiej

mistrz /mʲisṭʃ/ (n)
maestro
  (historia, historyczny, historycznie) przełożony w niektórych zakonach rycerskich
  (rzemiosło, rzemieślniczy) najwyższy stopień kształcenia zawodowego;
campeón
  (sport, sportowy) zwycięzca zawodów sportowych, w szczególności mistrzostw
campeón, as
  osoba najlepsza w czymś

mistrzostwa /mistʃˈɔstfa/ (n)
campeonato
  (sport, sportowy) zawody o tytuł mistrza w jakiejś dyscyplinie

mistrzostwo /mʲiˈsṭʃɔstfɔ/ (n)
campeonato
  (sport, sportowy) tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie
  (sport, sportowy) w lm zawody lub rozgrywki o tytuł mistrza
maestría
  najwyższa biegłość w czymś

mistrzowski /mʲiˈsṭʃɔfsʲci/ (adj)
de campeón
  właściwy mistrzowi
genial, maestro, magistral
  świetny, wspaniały, doskonały w swojej dziedzinie; doskonale wykonany

mistycyzm /mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
misticismo
  kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;

mistyfikacja /ˌmʲistɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
mistificación
  (książkowy) celowe wprowadzenie kogoś w błąd przez zaaranżowanie sytuacji stwarzającej pozorów prawdy, a nie będącej prawdą; także: to, co jest rezultatem takiego działania;

mistyk /mˈistɨk/ (n)
místico
  osoba doświadczająca stanów mistycznych
  wyznawca mistycyzmu

misyjny /misˈɨjnɨ/ (adj)
misionero
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z misją, misjami, dotyczący misji

mit /mʲit/ (n)
mito
  (literacko) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;
  (potocznie, potoczny) fałszywy pogląd o czymś, coś zmyślonego

mitenka /mʲiˈtɛ̃nka/ (n)
mitón
  rękawiczka bez palców lub przysłaniająca je do połowy;

mitochondrium /mˌitɔxˈɔndrjum/ (n)
mitocondria
  (biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe;

mitolog /mʲiˈtɔlɔk/ (n)
mitólogo
  (antropologia, antropologiczny) (historia, historyczny, historycznie) badacz mitologii

mitologia /ˌmʲitɔˈlɔɟja/ (n)
mitología
  funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
  nauka zajmująca się mitami

mitologiczny /ˌmʲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
mitológico
  związany z mitologią, dotyczący mitologii

mitoman /mitˈɔman/ (n)
mitómano
  (psychologia, psychologiczny) człowiek skłonny do opowiadania nieprawdziwych lub wyolbrzymionych historii na swój temat

mitra /ˈmʲitra/ (n)
mitra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego;

mitrydatyzm /ˌmʲitrɨˈdatɨsm̥/ (n)
mitridatismo
  zabezpieczanie się przed truciznami poprzez przyjmowanie małych nieletalnych dawek trucizny;

mityczny /mʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
mítico
  związany z mitem, mitologią

mizantrop /mizˈantrɔp/ (n)
misántropo
  ktoś stroniący od ludzi, czujący do nich niechęć lub wręcz wrogość

mizantropia /ˌmʲizãnˈtrɔpʲja/ (n)
misantropía
  niechęć do ludzi, do obcowania z nimi;

mizantropijny /mˌizantrɔpˈijnɨ/ (adj)
misantrópico
  charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom

mizofonia /ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa/ (n)
misofonia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na dźwięki objawiająca się złością i lękiem;

mizogin /mizˈɔɡʲin/ (n)
misógino
  (psychologia, psychologiczny) mężczyzna czujący wstręt do kobiet

mizoginia /ˌmʲizɔˈɟĩɲja/ (n)
misoginia
  patologiczne, silne uprzedzenie mężczyzny do kobiet;

miód /mʲjut/ (n)
miel
  (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;
hidromiel
  (spożywczy) napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu (1.1) i innych składników;

miód pitny /ˈmʲjut ˈpʲitnɨ/ (n)
hidromel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw;

miód sztuczny /ˈmʲjut ˈʃtuʧ̑nɨ/ (n)
miel artificial
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) stały lub ciekły, syntetyczny produkt spożywczy imitujący miód naturalny, wytwarzany z sacharozy lub syropu skrobiowego z użyciem barwników, aromatów i dodatków smakowych;

miąższ /mʲjɔ̃w̃ʃ/ (n)
carne, pulpa
  miękka, wewnętrzna część czegoś, głównie owoców

mięczak /ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
molusco
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;
blandengue, calzonazos
  (pogardliwie) człowiek miękki, uległy, bez charakteru

mięczak zakaźny /mʲˈɛntʃaɡ zakˈaʑnɨ/ (n)
molusco contagioso
  (medycyna, medyczny) skórna choroba wirusowa z charakterystycznymi, grudkowatymi wykwitami barwy woskowobiałej;

między /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
entre
  …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami

między innymi /mʲˌɛndʑɨ innˈɨmi/ (adv)
entre otros, entre otras cosas
  fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa

między młotem a kowadłem /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m/ (adv)
entre la espada y la pared, contra las cuerdas
  (związek frazeologiczny) w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami

międzybankowy /mʲˌɛndʑɨbaŋkˈɔvɨ/ (adj)
interbancario
  zachodzący między dwoma lub więcej bankami; dokonywany między bankami

międzyludzki /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈluʦ̑ʲci/ (adj)
interpersonal
  odbywający się między ludźmi, mający miejsce pomiędzy ludźmi

międzymiastowy /mʲˌɛndʑɨmjastˈɔvɨ/ (adj)
interurbano
  odbywający się między miastami, mający miejsce pomiędzy miastami; łączący miasta

międzynarodowy /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
internacional
  taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów

międzypaństwowy /mʲˌɛndʑɨpaɲstfˈɔvɨ/ (adj)
interestatal
  dotyczący wielu państw; zachodzący, odbywający się przy udziale różnych państw; złożony z wielu państw (ich przedstawicieli)

międzyplanetarny /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨplãnɛˈtarnɨ/ (adj)
interplanetario
  taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami

miękki /ˈmʲjɛ̃ŋʲci/ (adj)
blando, tierno
  taki, który łatwo ugina się pod naciskiem

mięsak /mʲˈɛ̃sak/ (n)
sarcoma
  (medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki łącznej;

mięsień /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
músculo
  (anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu;

mięsień gruszkowaty /mʲˈɛɲɕɛɲ ɡrˌuʃkɔvˈatɨ/ (n)
músculo piriforme
  (anatomia, anatomiczny) mięsień szkieletowy zaczynający się na miedniczej kości krzyżowej;

mięsień krawiecki /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ kraˈvʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
músculo del sastre
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższy mięsień ludzkiego ciała;

mięsień sercowy /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ sɛrˈʦ̑ɔvɨ/ (n)
miocardio
  (anatomia, anatomiczny) główna warstwa mięśniowa serca;

mięso /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
carne
  (spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;

mięso armatnie /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/ (n)
carne de cañón
  (związek frazeologiczny) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie

mięso mielone /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ/ (n)
carne picada
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na pochodzenie)

mięsożerca /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
carnívoro
  (ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem

mięsożerny /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
carnívoro
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem

mięta /ˈmʲjɛ̃nta/ (n)
menta
  (botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;

mięśniak /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɲak/ (n)
mioma
  (medycyna, medyczny) guz łagodny pochodzenia mezenchymalnego, wywodzący się z tkanki mięśniowej;

mięśniowy /mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ/ (adj)
muscular
  dotyczący mięśni

miłosierdzie /ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
misericordia
  okazywane współczucie, dobroć lub litość

miłosierny /ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
misericordioso
  okazujący dobroć i współczucie cierpiącym

miłosny /mʲiˈwɔsnɨ/ (adj)
amoroso
  dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś

miłość /ˈmʲiwɔɕʨ̑/ (n)
amor
  uczucie, którym się darzy kochaną osobę;
  osoba, którą się kocha
  silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym

miłość jest ślepa /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa/ (proverb)
el amor es ciego
  osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha

miłość platoniczna /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌplatɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
amor platónico
  miłość pozbawiona zmysłowości, miłość aseksualna

miłość własna /ˈmʲiwɔʑʥ̑ ˈvwasna/ (n)
amor propio
  (potocznie, potoczny) uwielbienie do samego siebie (w negatywnym znaczeniu)
  poczucie własnej wartości, pewność siebie, miłość do samego siebie, kierowana pragnieniem własnego szczęścia (w pozytywnym znaczeniu)

miły /ˈmʲiwɨ/ (adj)
dulce
  wywołujący przyjemne uczucie

miński /ˈmʲĩj̃sʲci/ (adj)
minskense
  odnoszący się do Mińska (stolicy Białorusi)

mińszczanin /mʲĩj̃ʃˈʧ̑ãɲĩn/ (n)
minskense
  mieszkaniec Mińska

mińszczanka /mʲĩj̃ʃˈʧ̑ãnka/ (n)
minskense
  mieszkanka Mińska

miś /mʲiɕ/ (n)
osito
  zabawka wyobrażająca misia (1.1);
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) niedźwiedź lub niedźwiadek

mlecz /mlɛʧ̑/ (n)
cerraja, lechuga de las liebres
  (botanika, botaniczny) Sonchus L., liczący około 60 gatunków rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
lecha
  (ichtiologia, ichtiologiczny) nasienie samców ryb;
diente de león
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) mniszek lekarski

mleczarnia /mlɛtʃˈarɲʲa/ (n)
central lechera, granja
  (zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko

mleczarz /ˈmlɛʧ̑aʃ/ (n)
lechero
  (potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka

mleko /ˈmlɛkɔ/ (n)
leche
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu

mleko sojowe /ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ/ (n)
leche de soja
  tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi;

mleć /mlɛʨ̑/ (v)
masticar
  powoli coś żuć
moler, triturar
  rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów

mniej więcej /ˈmʲɲɛ̇j ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj/
más o menos, aproximado, alrededor de
  szacunkowe podanie miary, wielkości

mniejszość /ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑/ (n)
minoría
  mniejsza część jakiejś całości

mniszek lekarski /mɲˈiʃɛk lɛkˈarski/ (n)
diente de león
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Taraxacum officinale F.H. Wigg., rodzaj roślin z rodziny astrowatych

mnożenie /mnɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
multiplicación
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem

mocarstwo /mɔtsˈarstfɔ/ (n)
potencia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo pełniące kluczową rolę w stosunkach międzynarodowych;

mocny /ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
fuerte
  o wysokim stężeniu, o wysokiej zawartości jakiejś substancji w czymś

mocodawca /ˌmɔʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
poderdante
  osoba upoważniająca drugą (plenipotenta) do działania w jej imieniu

mocz /mɔʧ̑/ (n)
orina
  (fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;

moczopędny /ˌmɔʧ̑ɔˈpɛ̃ndnɨ/ (adj)
diurético
  taki, który wywołuje wydzielanie moczu lub zwiększenie jego objętości

moczowy /mɔˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
urinario, úrico
  związany z moczem, dotyczący moczu

moczowód /mɔtʃˈɔvut/ (n)
uréter, conducto urinario
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;

moda /ˈmɔda/ (n)
moda
  zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa

modelarz /mɔˈdɛlaʃ/ (n)
modelista
  (technologia, technika, techniczny) osoba zajmująca się konstrukcją modeli samolotów, statków itp.; odtwarzaniem rzeczywistych obiektów w postaci pomniejszonej
  (technologia, technika, techniczny) specjalista projektujący i wykonujący modele (np. odlewy) do produkcji różnych wyrobów

modelka /mɔˈdɛlka/ (n)
modelo
  kobieta prezentująca stroje na pokazach mody

modem /ˈmɔdɛ̃m/ (n)
módem
  (informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót;

modenka /mɔdˈɛŋka/ (n)
modenesa
  mieszkanka Modeny

modeńczyk /mɔdˈɛɲtʃɨk/ (n)
modenés
  mieszkaniec Modeny

modeński /mɔdˈɛɲski/ (adj)
modenés
  związany z Modeną, dotyczący Modeny, wywodzący się z Modeny

modliszka /mɔˈdlʲiʃka/ (n)
santateresa, mantis religiosa, mantis
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;

modlitewnik /ˌmɔdlʲiˈtɛvʲɲik/ (n)
devocionario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) książka zawierająca zbiór pieśni religijnych i modlitw;

modlitwa /mɔˈdlʲitfa/ (n)
oración, plegaria, rezo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;

modlić się /ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
orar, rezar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś

modrzew /ˈmɔḍʒɛf/ (n)
alerce
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo iglaste z rodzaju (1.1), o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę

moduł /mˈɔduw/ (n)
módulo
  wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości

mogiła /mɔˈɟiwa/ (n)
tumba, sepultura
  miejsce pochówku zmarłego w ziemi, opatrzone najczęściej jedynie krzyżem lub innym symbolem wiary

mohel /mˈɔxɛl/ (n)
mohel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski rytualny rzezak;

moher /ˈmɔxɛr/ (n)
mohair
  wełna z kóz angorskich;

moim zdaniem /mˈɔim zdˈaɲʲɛm/
en mi opinión
  wyrażenie oceniające, wprowadzające osobistą opinię autora wypowiedzi

mojito /mɔjˈitɔ/ (n)
mojito
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty;

mokasyn /mɔkˈasɨn/ (n)
mocasín
  krótki but wzorowany na indiańskim mokasynie (1.1)
  tradycyjny, skórzany indiański but o miękkiej cholewie;
mocasín de agua, mocasín de pantano
  (zoologia, zoologiczny) Agkistrodon, rodzaj węży z podrodziny grzechotnikowatych

mokradło /mɔˈkradwɔ/ (n)
humedal
  obszar o grząskiej ziemi, częściowo zalany wodą;

mokry /ˈmɔkrɨ/ (adj)
mojado
  pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą

mol /mɔl/ (n)
mol
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;

molekularny /mˌɔlɛkulˈarnɨ/ (adj)
molecular
  dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś

molekuła /ˌmɔlɛˈkuwa/ (n)
molécula
  (chemia, chemiczny) obojętne elektrycznie indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu, które są ze sobą trwale połączone wiązaniami chemicznymi;

molibden /mɔˈlʲibdɛ̃n/ (n)
molibdeno
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;

molibdenit /mˌɔlibdˈɛɲit/ (n)
molibdenita
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;

molo /ˈmɔlɔ/ (n)
muelle, embarcadero
  pomost spacerowy wychodzący w morze;

moment /ˈmɔ̃mɛ̃nt/ (n)
momento
  krótki odcinek czasu

momentami /ˌmɔ̃mɛ̃nˈtãmʲi/ (adv)
a ratos, de rato en rato
  od czasu do czasu, co pewien czas

monachijczyk /ˌmɔ̃naˈxʲijʧ̑ɨk/ (n)
muniqués
  mieszkaniec Monachium

monachijka /ˌmɔ̃naˈxʲijka/ (n)
muniquesa
  mieszkanka Monachium

monachijski /ˌmɔ̃naˈxʲijsʲci/ (adj)
muniqués
  związany z Monachium, dotyczący Monachium, pochodzący z Monachium

monakijski /ˌmɔ̃naˈcijsʲci/ (adj)
monegasco
  odnoszący się do państwa Monako

monarcha /mɔ̃ˈnarxa/ (n)
monarca
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;

monarchia /mɔ̃ˈnarxʲja/ (n)
monarquía
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;

monarchista /ˌmɔ̃narˈxʲista/ (n)
monárquico
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik monarchizmu

monarszy /mɔnˈarʃɨ/ (adj)
monárquico
  mający związek z monarchą

moneta /mɔ̃ˈnɛta/ (n)
moneda, sencillo
  metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
mongol
  odnoszący się do Mongolii lub Mongołów

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (n)
mongol
  język urzędowy Mongolii;

monitor /mɔ̃ˈɲitɔr/ (n)
monitor, pantalla
  (technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera

mono- /mˈɔnɔ/
mono-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: jeden, pojedynczy

monocykl /mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
monociclo
  rower z jednym kołem

monodia /mɔnˈɔdja/ (n)
monodia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) solowa melorecytacja w antycznym dramacie greckim, w szczególności monolog o charakterze lamentacyjnym
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny wyróżniający się jednolitą linią melodyczną i takimż akompaniamentem

monoftong /mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk/ (n)
monoptongo
  (językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy

monoftongizacja /ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
monoptongación
  (językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong;

monogamia /ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/ (n)
monogamia
  życie w związku z tylko jednym partnerem;

monogamiczny /mˌɔnɔɡamˈitʃnɨ/ (adj)
monógamo, monogámico
  (socjologia, socjologiczny) (biologia, biologiczny) związany z monogamią, mający charakter monogamii

monogastryczny /mˌɔnɔɡastrˈɨtʃnɨ/ (adj)
monogástrico
  (anatomia, anatomiczny) (o zwierzęciu) posiadający jednokomorowy żołądek

monografia /ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
monografía
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;

monograficzny /mˌɔnɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
monográfico
  związany z monografią, dotyczący monografii; będący monografią

monokultura /ˌmɔ̃nɔkulˈtura/ (n)
monocultivo
  system wieloletniego uprawiania tego samego gatunku roślin na określonym gruncie;

monolityczny /mˌɔnɔlitˈɨtʃnɨ/ (adj)
monolítico
  zrobiony z jednej części, stanowiący jedną całość

monopod /mɔ̃ˈnɔpɔt/ (n)
monópode
  rodzaj statywu fotograficznego składający się z jednej nogi, stabilizujący całkowicie aparat fotograficzny tylko w jednej – pionowej płaszczyźnie;

monopol /mɔ̃ˈnɔpɔl/ (n)
monopolio
  (handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;

monosacharyd /mˌɔnɔsaxˈarɨt/ (n)
monosacárido
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja tworzona przez rośliny w procesie fotosyntezy;

monoteista /ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
monoteísta
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca jednego, jedynego boga

monoteistka /ˌmɔ̃nɔtɛˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
monoteísta
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni jednego, jedynego boga

monoteistyczny /ˌmɔ̃nɔtɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
monoteísta
  związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom

monoteizm /ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
monoteísmo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;

monoteletyzm /mˌɔnɔtɛlˈɛtɨzm/ (n)
monotelismo
  (teologia, teologiczny) pogląd teologiczny, według którego Chrystus w obu naturach kierował się jedną wolą;

monotematyczny /mˌɔnɔtˌɛmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
monotemático
  dotyczący jednego tematu
  mówiący ciągle na jeden temat

monotonia /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃ɲja/ (n)
monotonía
  jednostajny, powtarzalny stan bez urozmaicenia

monotonny /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ/ (adj)
monótono
  ciągle taki sam, bez urozmaicenia

monstrancja /mɔnstrˈantsja/ (n)
custodia, ostensorio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej

monsun /mˈɔnsun/ (n)
monzón
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem, a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;

monsunowy /ˌmɔ̃w̃sũˈnɔvɨ/ (adj)
monzónico
  związany z monsunem

montaż /ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
montaje, ensamblaje
  (maszynoznawstwo) (technologia, technika, techniczny) czynność, procedura składania, łączenia poszczególnych elementów w całość;

montować /mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
armar, montar, organizar
  (przenośnie, przenośnia) organizować, urządzać
montar
  budować coś z części
instalar
  instalować, zakładać, umocowywać

moralitet /mˌɔralˈitɛt/ (n)
moralidad
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) średniowieczny dramat moralizatorski;

moralizm /mɔrˈalizm/ (n)
moralismo
  uważanie moralności jako najważniejszego dyktatu w życiu

moralność /mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
moralidad
  zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;

moralny /mɔˈralnɨ/ (adj)
moral
  dotyczący moralności, opisujący moralność

morawski /mɔˈravsʲci/ (adj)
moravo
  związany z Morawami, dotyczący Moraw, pochodzący z Moraw

morda /ˈmɔrda/ (n)
jeta, morro
  (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) twarz
hocico, morro
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) pysk

morderca /mɔrˈdɛrʦ̑a/ (n)
asesino, homicida
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo

morderstwo /mɔrˈdɛrstfɔ/ (n)
asesinato, homicidio
  celowe odebranie komuś życia

morela /mɔˈrɛla/ (n)
albaricoquero, albaricoque
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;
albaricoque, damasco
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoce tego drzewa

morena /mɔˈrɛ̃na/ (n)
morrena
  (geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;

morfem /ˈmɔrfɛ̃m/ (n)
morfema
  (gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;

morfina /mɔrˈfʲĩna/ (n)
morfina
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku;

morfinista /mˌɔrfiɲˈista/ (n)
morfinómano
  osoba uzależniona od morfiny

morfinistka /mˌɔrfiɲˈistka/ (n)
morfinómana
  osoba płci żeńskiej uzależniona od morfiny

morfo- /ˈmɔrfɔ/
morfo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kształtem, budową, postacią

morfologia /ˌmɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
morfología
  (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział gramatyki dotyczący budowy wyrazów;

morfologiczny /mˌɔrfɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
morfológico
  (biologia, biologiczny) (językoznawstwo, językoznawczy) (geologia, geologiczny) dotyczący morfologii

morganatyczny /ˌmɔrɡãnaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
morganático
  o małżeństwie: zawarty przez panującego z kobietą nie z rodu królewskiego

mormon /ˈmɔrmɔ̃n/ (n)
mormón
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, który wyznaje mormonizm

mors /mɔrs/ (n)
morsa
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak, Odobenus rosmarus, mieszkaniec Arktyki;

morszczuk /ˈmɔrʃʧ̑uk/ (n)
merluza
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merluccius merluccius, drapieżna ryba morska, poławiana dla smacznego mięsa;

mortadela /ˌmɔrtaˈdɛla/ (n)
mortadela
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj kiełbasy, produkowanej z mięsa mielonego i słoniny, doprawiana pieprzem czy innymi dodatkami

morze /ˈmɔ.ʒɛ/ (n)
mar
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
  (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś

morze Marmara /mˈɔʒɛ marmˈara/ (pn)
mar de Mármara, mar de Mármora
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym;

morświn /ˈmɔrʲɕfʲĩn/ (n)
marsopa
  (dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;

mosiądz /ˈmɔɕɔ̃nʦ̑/ (n)
latón
  stop miedzi z cynkiem;

moskiewski /mɔˈsʲcɛfsʲci/ (adj)
moscovítico
  odnoszący się do miasta Moskwa

moskit /ˈmɔsʲcit/ (n)
mosca de la arena, mosquito flebótomo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki owad tropikalny przenoszący wiele chorób;

moskitiera /ˌmɔsʲciˈtʲjɛra/ (n)
mosquitero
  zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń);

moskwianin /mɔsˈkfʲjä̃ɲĩn/ (n)
moscovita
  mieszkaniec Moskwy

most /mɔst/ (n)
puente de Varolio
  (anatomia, anatomiczny) część mózgu zawarta między rdzeniem przedłużonym a śródmózgowiem;
puente, bóveda
  (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;

most zwodzony /mˈɔzd zvɔdʑˈɔnɨ/ (n)
puente basculante
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;

mostek /ˈmɔstɛk/ (n)
esternón
  (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;
puente
  (stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wzniesiona część pokładu;
puentecillo
  (zdrobniale) od: most

mostowe /mɔˈstɔvɛ/ (n)
pontaje, pontazgo
  opłata za przejazd mostem;

moszcz /mɔʃʧ̑/ (n)
mosto
  (spożywczy) półprodukt ze świeżo wyciśniętego soku z owoców lub warzyw

moszna /ˈmɔʃna/ (n)
escroto
  (anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;

motek /ˈmɔtɛk/ (n)
madeja
  pewna liczba kolisto namotanych pasm nici, przędzy zwiniętych luźno w podłużny pęczek

motel /ˈmɔtɛl/ (n)
motel
  hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych;

motocykl /mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
motocicleta, moto
  (motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;

motornicza /ˌmɔtɔˈrʲɲiʧ̑a/ (n)
conductora, motorista
  kobieta zajmująca się zawodowo prowadzeniem tramwaju;

motorniczy /ˌmɔtɔˈrʲɲiʧ̑ɨ/ (n)
conductor de tranvía
  osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem tramwaju;

motorower /ˌmɔtɔˈrɔvɛr/ (n)
ciclomotor, motocicleta
  (motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;

motyka /mɔˈtɨka/ (n)
azada, azadón
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;

motyl /ˈmɔtɨl/ (n)
mariposa
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rodziny motyli, Lepidoptera;

motyw /ˈmɔtɨf/ (n)
motivo
  (psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) najmniejsza elementarna jednostka świata przedstawionego dzieła literackiego: zdarzenie, przedmiot, cecha, sytuacja lub przeżycie;
  (sztuka) powtarzający się element kompozycyjny w dziełach sztuki

motłoch /mˈɔtwɔx/ (n)
chusma, gentuza, vulgo
  (pogardliwie) gmin, lud
chusma, mara
  (pogardliwie) tłum chuliganów, hołota

mowa /ˈmɔva/ (n)
lenguaje
  (przenośnie, przenośnia) znaczenie, sens gestów, znaków, sygnałów
habla, idioma, lengua
  język, zbiór słów i reguł gramatycznych
discurso, oración, alocución
  przemówienie, wypowiedź;
habla, lengua
  zdolność mówienia;

mowa ciała /mˈɔva tɕˈawa/ (n)
expresión corporal
  zespół niewerbalnych komunikatów jak: gesty i ruchy ciała, mimika, postawa i ukierunkowanie ciała, sposób używania przestrzeni interpersonalnej itp.;

mowa nienawiści /mˈɔva ɲʲˌɛnavˈiɕtɕi/ (n)
discurso del odio
  (socjologia, socjologiczny) język używany w celu znieważenia, pomówienia lub rozbudzenia nienawiści wobec osoby lub grupy społecznej;

mowa niezależna /ˈmɔva ˌɲɛzaˈlɛʒna/ (n)
discurso directo
  (literacko) (językoznawstwo, językoznawczy) dosłowne przytoczenie czyichś słów wyodrębnione z narracji cudzysłowem lub myślnikiem;

mowa zależna /ˈmɔva zaˈlɛʒna/ (n)
discurso indirecto
  (literacko) (językoznawstwo, językoznawczy) przytoczenie czyichś słów w formie zdania podrzędnego podporządkowane narracji

mozaika /mɔˈzajka/ (n)
mosaico
  (sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;

mozarab /mɔzˈarap/ (n)
mozárabe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijanin żyjący na Półwyspie Iberyjskim pod dominacją Arabów;

mozarabski /mˌɔzarˈapski/ (adj)
mozárabe
  związany z mozarabami, dotyczący mozarabów

mozazaur /mɔzˈazawr/ (n)
mosasaurio
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Mosasaurus, rodzaj zauropsydów żyjących w późnej kredzie;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

mozolny /mɔˈzɔlnɨ/ (adj)
arduo, laborioso, pesado, trabajoso
  wymagający sporego wysiłku i dużo cierpliwości, pochłaniający wiele czasu

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (adj)
moldavo
  odnoszący się do Mołdawii

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (n)
moldavo
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mołdawii

moździerz /ˈmɔʑʥ̑ɛʃ/ (n)
mortero, almirez
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek;
mortero
  (wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru;

może /ˈmɔʒɛ/ (particle)
quizá, tal vez, puede ser
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia
  …stosowana w celu wyrażenia propozycji, rady, prośby

możliwość /mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
aptitud, capacidad, habilidad
  często w lm umiejętność, predyspozycja, sprzyjające warunki do dokonania czegoś
posibilidad, oportunidad, ocasión
  stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)

możliwy /mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
aceptable, pasable
  (potocznie, potoczny) akceptowalny
posible, realizable
  taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić

można /ˈmɔʒna/ (v)
se dejar, se permitir, se poder
  jest dozwolone; pozwala się na coś
se poder, ser posible
  jest możliwe do wykonania

możny /ˈmɔʒnɨ/ (adj)
poderoso
  o dużej mocy i wpływie

mrowisko /mrɔˈvʲiskɔ/ (n)
hormiguero
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;
gentío, hervidero, hormiguero
  (przenośnie, przenośnia) zgromadzenie ludzi, zbiorowisko

mroźny /ˈmrɔʑnɨ/ (adj)
glacial, gélido
  przejmująco zimny

mrugać /ˈmruɡaʨ̑/ (v)
parpadear
  (przenośnie, przenośnia) świecić nieregularnym, przerywanym światłem
guiñar, parpadear, pestañear
  wykonywać szybkie ruchy powiekami

mrzonka /ˈmʒɔ̃nka/ (n)
fantasía, ilusión, quimera
  pomysł, zamiar niemożliwy do urzeczywistnienia

mrówka /ˈmrufka/ (n)
hormiga
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae

mrówka faraona /ˈmrufka ˌfaraˈɔ̃na/ (n)
hormiga faraón
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Monomorium pharaonis, gatunek bardzo małych mrówek;

mrówkojad /mrufˈkɔjat/ (n)
oso hormiguero
  (zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;

mrówkowanie /ˌmrufkɔˈvãɲɛ/ (n)
baño de hormigas
  (ornitologia, ornitologiczny) pielęgnacyjny zabieg ptasi polegający na sadowieniu się ptaka w pobliżu mrowiska w celu kontaktu z mrówkami i wydzielanym przez nie kwasem mrówkowym

mróz /mrus/ (n)
escarcha, helada
  temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;

msza /m̥ʃa/ (n)
misa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku;

mszalny /m̥ʃalnɨ/ (adj)
de misa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z mszą, dotyczący mszy

mszał /mʃˈaw/ (n)
misal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najważniejsza księga liturgiczna w Kościele katolickim obrządku rzymskiego, zawierająca teksty stałych i zmiennych części mszy świętej;

mszyca /ˈm̥ʃɨʦ̑a/ (n)
pulgón
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach;

mucha /ˈmu.xa/ (n)
mosca
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;
pajarita
  krawat w kształcie kokardy, muszka;
mosca artificial
  sztuczna przynęta wędkarska imitująca rozmaite owady wodne

muchomor mglejarka /muˈxɔ̃mɔr mɡlɛˈjarka/ (n)
amanita vaginata
  (mikologia, mikologiczny) Amanita vaginata, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o prążkowanej powierzchni kapelusza;

muczenie /muˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
mugido
  niski, przeciągły odgłos wydawany przez bydło domowe

muczeć /mˈutʃɛtɕ/ (v)
mugir
  o bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos

mudżahedin /mˌudʒaxˈɛdʲin/ (n)
muyahidín
  muzułmański bojownik uczestniczący w ruchu religijnym, społecznym lub wyzwoleńczym;

muezin /muˈ<sup>w</sup>ɛzʲĩn/ (n)
almuecín, almuédano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) w islamie: mężczyzna wzywający z minaretu pięć razy dziennie wiernych na modlitwę;

mufa /mˈufa/ (n)
manguito
  (technologia, technika, techniczny) tuleja z wewnętrznym gwintem służąca do łączenia rur;

mufka /mˈufka/ (n)
manguito
  rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;

mugol /ˈmuɡɔl/ (n)
muggle
  (fantasy) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności;

mulcz /mulʧ̑/ (n)
capote, mantillo
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) pokrywa ochronna gleby, umieszczana na jej powierzchni głównie w celach ochronnych lub izolacyjnych;

muleta /muˈlɛta/ (n)
muleta
  (etnografia, etnograficzny) kawałek czerwonej tkaniny przymocowanej do krótkiej pałeczki, używany przez matadora w końcowej fazie korridy w celu drażnienia byka;

multi- /mˈultʲi/
multi, poli-
  (zobacz) wielo-

multimilioner /mˌultʲimiljˈɔnɛr/ (n)
multimillonario
  mężczyzna, który posiada wielomilionowy majątek

multimilionerka /mˌultʲimˌiljɔnˈɛrka/ (n)
multimillonaria
  kobieta, która posiada wielomilionowy majątek

multiplikacja /ˌmultʲiplʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
multiplicación
  zwiększanie przez powielanie czegoś

mumia /ˈmũmʲja/ (n)
momia
  zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;

mundur /ˈmũndur/ (n)
uniforme
  charakterystyczny, regulowany przepisami ubiór członków jakiejś organizacji, grupy lub formacji – zwykle militarnej;

mundurowy /ˌmũnduˈrɔvɨ/ (adj)
uniformado
  związany z mundurem, dotyczący munduru

mundurowy /ˌmũnduˈrɔvɨ/ (n)
uniformado
  (potocznie, potoczny) umundurowany policjant lub żołnierz

munsztuk /ˈmũw̃ʃtuk/ (n)
bocado
  połączone ze sobą metalowe drążki, wkładane do pyska narowistym koniom, służące do powodowania koniem; rodzaj kiełzna;

mur /mur/ (n)
pared, tapia
  (architektura, architektoniczny) murowane ogrodzenie, zwykle kamienne
muro, muralla
  (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku
barrera, muralla
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny

mur oporowy /mˈur ˌɔpɔrˈɔvɨ/ (n)
muro de contención
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) konstrukcja, która powstrzymuje poziome parcie gruntu;

murarstwo /muˈrarstfɔ/ (n)
albañilería
  rzemiosło i rodzaj pracy zajmujące się głównie murowaniem – wznoszeniem ścian;

murarz /ˈmuraʃ/ (n)
albañil
  robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów

murawa /muˈrava/ (n)
césped
  gęsta, niska trawa pokrywająca jakiś teren
cancha, césped
  nawierzchnia boiska piłkarskiego

murcyjski /murtsˈɨjski/ (adj)
murciano
  związany z Murcją (krainą w Hiszpanii)
  związany z Murcją (miastem w Hiszpanii)

musical /ˈmuzʲikal/ /ˈmʲjuzʲikal/ (n)
musical
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) widowisko teatralne lub filmowe, którego akcja zawiera części śpiewane i taniec;

musieć /ˈmuɕɛ̇ʨ̑/ (modal)
deber, tener que
  być zobowiązanym do zrobienia czegoś
tener que
  potrzebować zrobić coś

muskać /mˈuskatɕ/ (v)
acariciar, rozar
  dotykać delikatnie

muskuł /ˈmuskuw/ (n)
músculo
  mięsień

musowo /musˈɔvɔ/ (adv)
forzosamente
  (potocznie, potoczny) obowiązkowo

mustel /ˈmustɛl/ (n)
musola
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Mustelus, niewielki, smukły rekin;

muszka /ˈmuʃka/ (n)
mosquita
  (zdrobniale) mucha; mała mucha
mira
  jeden z elementów celownika mechanicznego;
pajarita
  rodzaj ozdoby noszonej przez mężczyzn zamiast krawata;
mosca, mosca artificial
  sztuczna przynęta wędkarska imitująca owada;

muszkiet /ˈmuʃʲcɛt/ (n)
mosquete
  (wojskowość, wojskowy) czarnoprochowa, odprzodowa długa broń palna wyposażona w lufę gładką kalibru od 17 do 25 milimetrów,

muszla klozetowa /mˈuʃla klˌɔzɛtˈɔva/ (n)
taza, taza del baño
  ceramiczne siedzisko, element wyposażenia ubikacji;

musztarda /muˈʃtarda/ (n)
mostaza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;

mutacja /muˈtaʦ̑ʲja/ (n)
mutación
  (biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych;

mutagenność /mˌutaɡˈɛnnɔɕtɕ/ (n)
mutagenicidad
  cecha tego, co mutagenne, co powoduje mutacje w organizmach żywych

mutra /ˈmutra/ (n)
tuerca
  (technologia, technika, techniczny) nakrętka na śrubę

muzeum /muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
museo
  (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;
  (turystyka, turystyczny) budynek instytucji (1.1)

muzułmanin /ˌmuzuwˈmãɲĩn/ (n)
musulmán
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu;

muzułmański /ˌmuzuwˈmãj̃sʲci/ (adj)
musulmán
  związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów

muzyczny /muˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
musical
  odnoszący się do muzyki, związany z muzyką

muzyk /ˈmuzɨk/ (n)
músico
  osoba, która zajmuje się muzyką;

muzyka /ˈmuzɨka/ (n)
música
  kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
  całokształt takich kompozycji
  sztuka układania takich kompozycji

muzykalne ucho /ˌmuzɨˈkalnɛ ˈuxɔ/ (n)
oído musical
  zdolność dokładnego odbierania tonów i wysokości dźwięków i wrażliwość na rytm

muzykalny /ˌmuzɨˈkalnɨ/ (adj)
musical
  uzdolniony muzycznie, wrażliwy na muzykę

muzykant /muˈzɨkãnt/ (n)
musicante
  (potocznie, potoczny) osoba grająca na instrumencie muzycznym nie posiadająca wykształcenia muzycznego

muzykologia /mˌuzɨkɔlˈɔɡja/ (n)
musicología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;

muł /muw/ (n)
mulo, mula
  (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;
mula
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba uparta, bardzo niechętna do zmiany swojego zdania
limo, légamo
  naturalny, grząski i błotnisty osad zbiorników wodnych;

muślin /ˈmuɕlʲĩn/ (n)
muselina
  (włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;

my /mɨ/ (personalPronoun)
nosotros, nosotras
  pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

mydelniczka /ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
jabonera
  pojemnik na mydło

mydlarz /ˈmɨdlaʃ/ (n)
jabonero, propietario de jabonería
  (dawniej, dawny) właściciel sklepu z mydłem
jabonero, fabricante de jabón
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba produkująca mydło
dependiente de jabonería, jabonero
  sprzedawca w sklepie z mydłem

mydliny /mɨdlˈinɨ/ (n)
jabonadura
  rozpuszczone w wodzie mydło

mydło /ˈmɨdwɔ/ (n)
jabón
  (higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania

myjnia /ˈmɨjɲa/ (n)
túnel de lavado
  miejsce i urządzenia do mycia pojazdów

mykeński /mɨˈkɛ̃j̃sʲci/ (adj)
micénico
  dotyczący Myken

mykologia /ˌmɨkɔˈlɔɟja/ (n)
micología
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem grzybów;

mykologiczny /mˌɨkɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
micológico
  związany z mykologią

mykoplazma /ˌmɨkɔˈplazma/ (n)
micoplasma
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) atypowa bakteria pozbawiona ściany komórkowej o trybie życia wewnątrzkomórkowym

mylny /ˈmɨlnɨ/ (adj)
erróneo, equivocado
  wynikający z pomyłki, błędu

myrmekologia /ˌmɨrmɛkɔˈlɔɟja/ (n)
mirmecología
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dział entomologii, nauka o mrówkach;

mysikrólik /ˌmɨɕiˈkrulʲik/ (n)
reyezuelo, abadejo
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny;

mysz /mɨʃ/ (n)
ratón
  (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;
  (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) małe zwierzę z jednego z gatunków z rodziny myszowatych

mysz komputerowa /mˈɨʃ kˌɔmputɛrˈɔva/ (n)
ratón, mouse
  (informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie wskazujące używane podczas pracy z interfejsem graficznym systemu komputerowego;

myć /mɨʨ̑/ (v)
lavar
  czyścić coś za pomocą wody
lavarse
  czyścić siebie samego za pomocą wody

myśl /mɨɕl̥/ (n)
idea
  (potocznie, potoczny) pomysł
pensamiento
  efekt pracy umysłu
  zbiór powiązanych idei

myślenie /mɨɕˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
pensamiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: myśleć

myślenie magiczne /mɨɕˈlɛ̃ɲɛ maˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
pensamiento mágico
  (psychologia, psychologiczny) rozumowanie, w którym myślenie jest tożsame z działaniem;

myślenie życzeniowe /mɨɕˈlɛ̃ɲɛ ˌʒɨʧ̑ɛ̃ˈɲɔvɛ/ (n)
pensamiento ilusorio
  (psychologia, psychologiczny) uwzględnianie w myśleniu o przyszłości tylko scenariusza pozytywnego;

myśleć /ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
pensar
  chcieć coś zrobić, mieć zamiar
  mieć zdanie
  skupiać się nad czymś
pensar, opinar
  kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu

myśliciel /mɨɕlˈitɕɛl/ (n)
pensador
  człowiek rozważający życie, próbujący zrozumieć rzeczywistość

myśliwiec /mɨɕˈlʲivʲjɛʦ̑/ (n)
caza, avión de caza
  (lotnictwo, lotniczy) (wojskowość, wojskowy) samolot wojskowy przeznaczony do walki z samolotami wroga;

myśliwy /mɨɕˈlʲivɨ/ (n)
cazador
  (łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta

móc /muʦ̑/ (modal)
poder
  być w stanie coś wykonać
  mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś
  mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się

mój /muj/ (pronoun)
mi, mío
  1. (osoba) lp

mól /mul/ (n)
polilla
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania;

mól książkowy /ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (n)
ratón de biblioteca
  osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu

mówić /ˈmuvʲiʨ̑/ (v)
decir
  (przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
hablar
  posługiwać się jakimś językiem
  używać mowy do wyrażania myśli
hablar, conversar
  rozmawiać

mówić jak do ściany /ˈmuvʲiʨ̑ ˈjaɡ dɔ‿ˈɕʨ̑ãnɨ/ (v)
como hablar a la pared
  mówić do kogoś, kto nie zwraca uwagi na to, co do niego mówimy lub nie przykłada żadnej wagi do naszych słów

mówić na ty /ˈmuvʲiʨ̑ na‿ˈtɨ/ (v)
tutear
  zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”)

mówić trzy po trzy /ˈmuvʲiʨ̑ ṭʃɨ‿ˈpɔ‿ṭʃɨ/ (v)
desvariar, hablar a tontas y a locas
  mówić bez sensu, pleść bzdury

mówić, co ślina na język przyniesie /ˈmuvʲiʨ̑ ˈʦ̑ɔ ˈɕlʲĩna na‿ˈjɛ̃w̃zɨk pʃɨ̃ˈɲɛ̇ɕɛ/ (v)
hablar de repente
  (potocznie, potoczny) mówić byle co; gadać głupstwa; mówić dużo, ale bez sensu

mózg /musk/ (n)
cerebro, seso
  (anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;

mózgownica /mˌuzɡɔvɲˈitsa/ (n)
calabaza, coco, cholla
  (potocznie, potoczny) mózg jako siedlisko rozumu

mózgowo-rdzeniowy /muzɡˈɔvɔrdʑɛɲʲˈɔvɨ/ (adj)
cefalorraquídeo
  (anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem i rdzeniem kręgowym

mózgowy /muzˈɡɔvɨ/ (adj)
cerebral
  (anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem, dotyczący mózgu

móżdżek /mˈuʒdʒɛk/ (n)
cerebelo
  (anatomia, anatomiczny) część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni;

móżdżkowy /muʃtʃkˈɔvɨ/ (adj)
cerebeloso
  (anatomia, anatomiczny) związany z móżdżkiem, dotyczący móżdżku

mącznica /mɔ̃n͇ʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
gayuba
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
harinero
  (etnografia, etnograficzny) skrzynia do przechowywania mąki

mądrej głowie dość dwie słowie /ˈmɔ̃ndrɛj ˈɡwɔvʲjɛ ˈdɔʑʥ̑ ˈdvʲjɛ ˈswɔvʲjɛ/ (proverb)
a buen entendedor, pocas palabras bastan
  mądremu człowiekowi nie trzeba wiele mówić, bo szybko rozumie, o co chodzi

mądrość /ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑/ (n)
sabiduría
  umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem

mądry /ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
sabio
  odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie

mąka /ˈmɔ̃ŋka/ (n)
harina
  (spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;

mąż /mɔ̃w̃ʃ/ (n)
hombre
  (przestarzałe, przestarzały) mężczyzna; rycerz, wojownik
marido, esposo
  mężczyzna będący w małżeństwie

mąż zaufania /ˈmɔ̃w̃ʒ ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲa/ (n)
hombre de confianza
  osoba, której dana grupa powierzyła określone obowiązki społeczne

męczennik /mɛntʃˈɛnɲik/ (n)
mártir
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

męczeństwo /mɛntʃˈɛɲstfɔ/ (n)
martirio
  znoszenie mąk (przeważnie z powodów religijnych bądź politycznych)

męczyć /ˈmɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
fastidiar, molestar
  dokuczać
cansar
  nużyć
atormentar, torturar
  zadawać męki, dręczyć

męka /ˈmɛ̃ŋka/ (n)
tormento, calvario, suplicio
  wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

męska kurwa /ˈmɛ̃w̃ska ˈkurva/ (n)
gigoló, puto
  (wulgarnie, wulgaryzm) mężczyzna trudniący się prostytucją

męstwo /ˈmɛ̃w̃stfɔ/ (n)
fortaleza
  cnota moralna, jedna z czterech cnót kardynalnych;

mętny /ˈmɛ̃ntnɨ/ (adj)
turbio
  zawierający męty, z zanieczyszczeniem

mężatka /mɛ̃w̃ˈʒatka/ (n)
casar
  kobieta, która jest żoną

mężczyzna /mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna/ (n)
hombre, varón
  dorosły człowiek płci męskiej;

młociarz /ˈmwɔʨ̑aʃ/ (n)
lanzador de martillo
  (sport, sportowy) zawodnik rzucający młotem

młode /ˈmwɔdɛ/ (n)
cachorro, cría, polluelo
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej

młodociany /mwˌɔdɔtɕˈanɨ/ (adj)
menor
  taki, który wciąż nie posiada cech dorosłości

młodociany /mwˌɔdɔtɕˈanɨ/ (n)
juvenil
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kodeks karny) osoba, która w chwili popełnienia czynu zabronionego nie osiągnęła 21. roku życia i w chwili orzekania przed sądem pierwszej instancji nie osiągnęła 24. roku życia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kodeks pracy) osoba, która ukończyła szesnaście, a nie ukończyła osiemnastu lat

młodoturek /mwˌɔdɔtˈurɛk/ (n)
Joven Turco
  (historia, historyczny, historycznie) członek nacjonalistycznego i modernistycznego ruchu politycznego istniejącego w Turcji na przełomie XIX i XX wieku, dążącego do obalenia monarchii osmańskiej i przebudowy państwa;

młodość /ˈmwɔdɔɕʨ̑/ (n)
juventud, adolescencia
  okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (adj)
nuevo
  niedawno wyrosły
joven
  znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (n)
joven
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) o osobie młodszej od pozostałych
novio
  (potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody

młodzieniec /mwɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
joven, mozo
  (książkowy) młody mężczyzna

młodzieńczy /mwɔˈʥ̑ɛ̇̃j̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
juvenil
  właściwy młodym ludziom

młodzież /ˈmwɔʥ̑ɛʃ/ (n)
juventud
  młodzi ludzie

młokos /mwˈɔkɔs/ (n)
jovenzuelo, mocoso
  (lekceważąco, lekceważący) o dorastającym chłopcu

młot /mwɔt/ (n)
macho, mazo
  (technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek

młotek /ˈmwɔtɛk/ (n)
martillo
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ

młyn /mwɨ̃n/ (n)
molino
  budynek, w którym zboże miele się na mąkę
  maszyna do rozdrabniania lub miażdżenia twardych materiałów

młynarka /mwɨ̃ˈnarka/ (n)
molinería
  (potocznie, potoczny) zajęcie młynarza
molinera
  kobieta, która miele mąkę w młynie

młynarz /ˈmwɨ̃naʃ/ (n)
molinero
  człowiek, który miele mąkę w młynie

młynek /ˈmwɨ̃nɛk/ (n)
molinillo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do mielenia produktów spożywczych, np. pieprzu lub kawy

młócić /mwˈutɕitɕ/ (v)
trillar, apalear, desgranar
  (rolnictwo, rolniczy) łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn

mściciel /ˈm̥ʲɕʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
vengador
  osoba dokonująca zemsty, mszcząca się

mściwy /ˈm̥ʲɕʨ̑ivɨ/ (adj)
vengativo
  skłonny do zemsty, niewybaczający

mżysty /mʒˈɨstɨ/ (adj)
lloviznoso
  (meteorologia, meteorologiczny) obfity w mżawkę

na Boga /na bˈɔɡa/ (interjection)
por amor de Dios, por el amor de Dios
  wykrzyknik wyrażający oburzenie

na antenie /ˌna‿ãnˈtɛ̃ɲɛ/ (adv)
en antena
  (przenośnie, przenośnia) będąc w programie telewizyjnym lub radiowym

na bezrybiu i rak ryba /ˌna‿bɛzˈrɨbʲju i‿ˈrak ˈrɨba/ (proverb)
a buen hambre no hay pan duro; a falta de pan, buenas son tortas; en mal tiempo, cualquier agujero es puerto
  trzeba zadowolić się tym, co jest dostępne

na boku /na bˈɔku/ (adv)
aparte
  z dala od czegoś

na chama /na‿ˈxãma/ (idiom)
a lo bestia, a lo bruto
  (potocznie, potoczny) bezczelnie, niegrzecznie, z impetem, bez poszanowania / namysłu

na chybił trafił /na xˈɨbʲiw trˈafiw/ (adv)
al azar
  losowo, przypadkowo

na co dzień /na ˈʦ̑ɔ‿ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (adj)
de diario, cotidiano
  codzienny

na co dzień /na ˈʦ̑ɔ‿ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (adv)
diariamente, a diario
  w sposób typowy dla zwykłego, powszedniego dnia

na czczo /na‿ˈʧ̑ːɔ/ (adv)
en ayunas
  przed zjedzeniem czegoś, o pustym żołądku

na czele /na‿ˈʧ̑ɛlɛ/
al frente de
  na początku czegoś, z przodu czegoś

na czele /na‿ˈʧ̑ɛlɛ/ (adv)
al frente
  na początku, z przodu, na przodzie / na przedzie

na dłuższą metę /na dwˈuʃʃɔ̃ mˈɛtɛ/ (idiom)
a la larga
  w dalszej perspektywie czasowej, po upływie dostatecznie długiego czasu

na gwałt /na‿ˈɡvawt/ (idiom)
a toda prisa, de prisa y corriendo
  szybko, nagle

na głos /na ɡwˈɔs/ (adv)
en voz alta
  tak, że wyraźnie słychać

na litość boską /na‿ˈlʲitɔʑʥ̑ ˈbɔskɔ̃w̃/ (interjection)
por amor de Dios, por el amor de Dios
  wykrzyknik wyrażający oburzenie

na maksa /na‿ˈmaksa/ (idiom)
de miedo
  (potocznie, potoczny) maksymalnie, w najwyższym stopniu, z dużą intensywnością

na medal /na‿ˈmɛdal/ (idiom)
de bandera, excelente, súper
  (przymiotnik) wspaniały, zasługujący na uznanie
súper
  (przysłówek) dobrze, w sposób godny pochwały

na miłość boską /na mˈiwɔʑdʑ bˈɔskɔ̃/ (interjection)
por amor de Dios, por el amor de Dios
  wykrzyknik wyrażający oburzenie

na ogół /na‿ˈɔɡuw/ (adv)
en general, por lo general
  zazwyczaj, przeważnie

na oko /na‿ˈɔkɔ/ (adv)
a ojo, a ojo de buen cubero
  (potocznie, potoczny) mniej więcej, w przybliżeniu

na oścież /na‿ˈɔɕʨ̑ɛʃ/ (adv)
de par en par
  o drzwiach, oknie: na całą szerokość

na pamięć /na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (adv)
de memoria, de cabeza
  w taki sposób, aby wiernie zapamiętać

na pewno /na‿ˈpɛvnɔ/ (adv)
seguramente, ciertamente, sin duda, a buen seguro, de seguro, seguro
  z całą pewnością, bez wątpliwości

na pierwszy rzut oka /na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka/
a primera vista
  o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy

na początku /ˌna‿pɔˈʧ̑ɔ̃ntku/ (adv)
primero
  jako pierwsza czynność
primeramente, primero
  jako pierwsze w czasie
al principio, inicialmente
  w najbliższej przyszłości

na prawo i lewo /na‿ˈpravɔ i‿ˈlɛvɔ/ (idiom)
a diestro y siniestro
  bez umiaru, rozrzutnie
  wszędzie dookoła, tu i tam

na przykład /na‿ˈpʃɨkwat/
por ejemplo
  … poprzedzająca wyliczenie przykładów

na pęczki /na pˈɛntʃki/ (adv)
a barullo, a capazos, a porrillo, a puñados
  (przenośnie, przenośnia) o czymś, co jest pospolite i można go posiadać wiele

na razie /na‿ˈraʑɛ/ (adv)
de momento, por ahora, por el momento
  tymczasem, póki coś się nie zmieni

na razie /na‿ˈraʑɛ/ (interjection)
hasta luego, hasta pronto
  (potocznie, potoczny) do zobaczenia wkrótce!

na rzecz /na ʒˈɛtʃ/
a favor de
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

na skutek /na skˈutɛk/
a consecuencia de, por
  z powodu czegoś

na stojąco /na stɔjˈɔntsɔ/ (adv)
de pie
  stojąc

na szczęście /na‿ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (adv)
por suerte, afortunadamente, felizmente
  szczęśliwie, fartownie

na ucho /na‿ˈuxɔ/ (adv)
al oído
  szepcząc wprost do ucha

na wiosnę /na vʲˈɔsnɛ/ (adv)
en primavera
  w czasie trwania wiosny, po zimie

na wszelki wypadek /na‿ˈfʃɛlʲci vɨˈpadɛk/ (idiom)
por si acaso, por si las moscas
  przewidując wszelkie możliwe okoliczności, zabezpieczając się przed czymś niespodziewanym

na wynos /na‿ˈvɨ̃nɔs/ (adj)
para llevar
  o daniach, napojach: taki, który można wziąć ze sobą

na własny rachunek /na‿ˈvwasnɨ raˈxũnɛk/ (idiom)
por cuenta propia
  bez pomocy innych, ponosząc za coś odpowiedzialność

na własną rękę /na‿ˈvwasnɔ̃w̃ ˈrɛ̃ŋkɛ/ (adv)
por su cuenta y riesgo
  samodzielnie, na własną odpowiedzialność

na zawsze /na zˈafʃɛ/ (adv)
para siempre
  bez możliwości zmiany danego stanu

na zdrowie /na‿ˈzdrɔvʲjɛ/ (interjection)
salud
  zwrot używany przed toastem
Jesús, salud
  zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął

nabiał /ˈnabʲjaw/ (n)
productos lácteos
  (spożywczy) ogólne określenie mleka i produktów mlecznych oraz jaj;

nabożeństwo /nˌabɔʒˈɛɲstfɔ/ (n)
oficio
  (kościelny) obrzęd religijny, niekiedy znacznie rozbudowany, odbywający się najczęściej w świątyni;
devoción
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) szacunek lub zachwyt okazywane komuś lub czemuś, często przesadny

nabywać /nabˈɨvatɕ/ (v)
comprar
  (handel, handlowy) otrzymywać w posiadanie poprzez kupno lub wymianę
adquirir
  dochodzić do czego

nabywczyni /ˌnabɨfˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
adquiridora, adquiriente, compradora
  (rzadki, rzadko używany) kobieta, która coś nabywa lub nabyła poprzez kupno

nabój /ˈnabuj/ (n)
cartucho
  (wojskowość, wojskowy) jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy;
  metalowy pojemnik wypełniony dwutlenkiem węgla, używany m.in. w syfonach, tratwach ratunkowych
carga
  (wojskowość, wojskowy) jednostka ładunku miotającego niezbędna do spowodowania wybuchu gazów w lufie, umieszczana oddzielnie w komorze nabojowej za pociskiem

nabłonek /nabwˈɔnɛk/ (n)
epitelio
  (anatomia, anatomiczny) tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu

nacisk /ˈnaʨ̑isk/ (n)
presión, opresión
  działanie na coś z pewną siłą
presión, conminación, imposición
  presja, przymus
acento, hincapié, insistencia
  zaakcentowanie czegoś, wyróżnienie

naciskać /naˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
presionar
  (przenośnie, przenośnia) wywierać na kogoś presję psychiczną, emocjonalną itp.
oprimir, presionar, apretar, pulsar
  działać na coś siłą

naciągać /natɕˈɔŋɡatɕ/ (v)
estirar, armar
  napinać przez ciągnięcie
sablear
  osiągać co czyimś kosztem
torcer
  powodować nadwerężenie mięśni
estar en infusión
  o płynie nabierać właściwości

nacięcie krocza /natɕˈɛɲtɕɛ krˈɔtʃa/ (n)
episiotomía
  (medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;

nacjonalista /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
nacionalista
  (pejoratywnie, pejoratywny) zwolennik nacjonalizmu

nacjonalistka /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲistka/ (n)
nacionalista
  zwolenniczka nacjonalizmu

nacjonalizacja /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
nacionalización
  (ekonomia, ekonomiczny) przejmowanie przez państwo przedsiębiorstw, banków, majątków ziemskich lub innego mienia, będącego własnością prywatną lub niemającego właściciela;

nacjonalizm /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
nacionalismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;

nacjonalizować /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
nacionalizar
  (ekonomia, ekonomiczny) zmieniać właściciela czegoś z prywatnego na państwowego

naczelnik /natʃˈɛlɲik/ (n)
jefe, director
  osoba stojąca na czele instytucji lub organizacji

naczelny /natʃˈɛlnɨ/ (n)
primate
  (zoologia, zoologiczny) zwykle w lm Primates, przedstawiciel rzędu ssaków charakteryzujących się najlepiej rozwiniętym mózgiem;

naczyniak /naˈʧ̑ɨ̃ɲak/ (n)
angioma
  (medycyna, medyczny) łagodny nowotwór z układu naczyniowego;

naczyniak krwionośny /naˈʧ̑ɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (n)
hemangioma
  łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych

naczynie /naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ/ (n)
vaso
  (biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)
recipiente
  rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia

naczynie krwionośne /natʃˈɨɲʲɛ krfʲɔnˈɔɕnɛ/ (n)
vaso sanguíneo
  (anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia

naczyniowy /ˌnaʧ̑ɨ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
vascular
  dotyczący naczynia, np. chłonnego lub krwionośnego

nadajnik /nadˈajɲik/ (n)
emisor
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zamieniające doprowadzone doń informacje na fale elektromagnetyczne i przesyłające je dalej do odbiornika

nadawać /naˈdavaʨ̑/ (v)
cotillear
  (potocznie, potoczny) obgadywać kogoś
emitir
  emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób
dar, distribuir
  rozdać coś wielu osobom
equipar, otorgar
  wyposażać w jakieś cechy
expedir
  zlecać wysłanie za pomocą poczty

nadawca /naˈdafʦ̑a/ (n)
remitente
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ktoś wysyłający list, przekaz, przesyłkę
emisor
  ten, kto nadaje komunikat, wiadomość

nadbrzusze /nadˈbʒuʃɛ/ (n)
epigastrio
  (anatomia, anatomiczny) górna okolica brzucha;

nadciśnienie płucne /ˌnatʲʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈpwuʦ̑nɛ/ (n)
hipertensión pulmonar
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowe, zwiększone ciśnienie w tętnicy płucnej

naddunajski /ˌnadːũˈnajsʲci/ (adj)
danubiano
  znajdujący się w bliskiej odległości od Dunaju

naddźwiękowy /ˌnadʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
supersónico
  poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)

nadgarstek /nadˈɡarstɛk/ (n)
muñeca
  (anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;

nadir /ˈnadʲir/ (n)
nadir
  (astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;

nadkonsumpcja /ˌnatkɔ̃w̃ˈsũmpʦ̑ʲja/ (n)
hiperconsumismo, hiperconsumo
  (socjologia, socjologiczny) zjawisko masowego wydawania pieniędzy ponad możliwości finansowe

nadludzki /nadˈluʦ̑ʲci/ (adj)
sobrenatural
  (przestarzałe, przestarzały) nieziemski, nadprzyrodzony
sobrehumano
  taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość

nadmiar /ˈnadmʲjar/ (n)
exceso
  reszta pozostała po czymś, z czegoś
exceso, exuberancia, profusión
  zbyt duża ilość lub liczba czegoś

nadmiarowy /nˌadmʲarˈɔvɨ/ (adj)
superfluo, excesivo, sobrante
  nadmierny, którego jest zbyt wiele

nadmiernie /nadˈmʲjɛrʲɲɛ/ (adv)
excesivamente, en exceso
  w sposób nadmierny

nadmierny /nadˈmʲjɛrnɨ/ (adj)
excesivo
  taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę

nadmorski /nadˈmɔrsʲci/ (adj)
costanero, costero, de litoral
  znajdujący się w niewielkiej odległości od morza

nadnaturalny /ˌnadnatuˈralnɨ/ (adj)
sobrenatural
  który wykracza ponad to, co jest naturalne

nadnercze /nadˈnɛrʧ̑ɛ/ (n)
glándula suprarrenal
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;

nadnerczowy /nˌadnɛrtʃˈɔvɨ/ (adj)
adrenal
  (anatomia, anatomiczny) związany z nadnerczem, dotyczący nadnercza

nadolbrzym /nadˈɔlbʒɨm/ (n)
estrella supergigante
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda o masie od około 10 do 50 mas Słońca;

nadrzeczny /nadʒˈɛtʃnɨ/ (adj)
ribereño
  bliski rzece, położony przy rzece

nadsiarczan /natɕˈartʃan/ (n)
persulfato
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu nadtlenodisiarkowego

nadużycie /nˌaduʒˈɨtɕɛ/ (n)
abuso
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem

nadwaga /nadˈvaɡa/ (n)
sobrepeso
  (medycyna, medyczny) nadmierna masa ciała, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie przekraczające optymalne ilości zdrowotne;

nadwyżka /nadvˈɨʃka/ (n)
excedente, sobrante
  ilość lub liczba czegoś ponad to, co planowane albo konieczne

nadwzroczność /nadvzrˈɔtʃnɔɕtɕ/ (n)
hipermetropía
  (medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;

nadymać /naˈdɨ̃maʨ̑/ (v)
hinchar, inflar
  powodować rozszerzanie czegoś przez napełnianie pod ciśnieniem gazem, względnie cieczą
hincharse, inflarse
  napełniać gazem lub cieczą samego siebie

nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
esperanza
  oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
  osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia

nadzienie /naˈʥ̑ɛ̇̃ɲɛ/ (n)
relleno
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa, którą nadziewa się mięso, paszteciki, pierogi itp., zwykle z mielonego mięsa, warzyw, białego sera
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa, którą wypełnia się słodycze

nadzorować /ˌnadzɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
supervisar, controlar, vigilar
  sprawować kontrolę nad czymś

nafta /ˈnafta/ (n)
queroseno
  (chemia, chemiczny) ciekła frakcja ropy naftowej będąca mieszaniną węglowodorów, żółtawa, palna ciecz, stosowana dawniej do celów oświetleniowych, obecnie jako paliwo lotnicze, rozpuszczalnik oraz w kosmetyce;

naga prawda /ˈnaɡa ˈpravda/ (n)
la pura verdad
  (przenośnie, przenośnia) prawda, fakt zawierający najistotniejszą treść; fakt pozbawiony ozdobników, uzupełnień, zbędnych dodatków

nagana /naˈɡãna/ (n)
amonestación, reprensión, reprimenda
  upomnienie za niewłaściwe postępowanie lub za wykroczenie

naganny /naɡˈannɨ/ (adj)
censurable
  taki, który zasługuje na naganę

nagi /ˈnaɟi/ (adj)
desnudo
  bez ubrania na sobie ubrania, rozebrany do naga

nagle /ˈnaɡlɛ/ (adv)
de repente, de pronto, repentino
  w nieoczekiwany i gwałtowny sposób

naglący /naɡlˈɔntsɨ/ (adj)
urgente
  wymagający natychmiastowych działań

nago /ˈnaɡɔ/ (adv)
en cueros, en pelota
  bez ubrania, goło

nagolenica /ˌnaɡɔlɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
espinillera, greba
  (historia, historyczny, historycznie) część zbroi ochraniająca goleń;

nagolennik /ˌnaɡɔˈlɛ̃ɲːik/ (n)
greba
  (historia, historyczny, historycznie) część zbroi ochraniająca goleń;
espinillera
  (sport, sportowy) usztywniony ochraniacz, mający za zadanie osłaniać goleń

nagość /ˈnaɡɔɕʨ̑/ (n)
desnudez
  brak ubrania na ciele

nagradzać /naɡrˈadʑatɕ/ (v)
gratificar, remunerar
  przekazywać zadośćuczynienie za trudy, poniesione straty
agraciar, distinguir, galardonar, gratificar, laurear, premiar
  przyznawać nagrodę

nagranie /naˈɡrãɲɛ/ (n)
grabación
  zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku

nagroda /naˈɡrɔda/ (n)
premio, recompensa, galardón
  wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę

nagrywarka /ˌnaɡrɨˈvarka/ (n)
grabadora
  (informatyka, informatyczny) urządzenie służące do zapisywania danych na płytach CD lub DVD;

nagrywać /naˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
grabar
  rejestrować obraz, dźwięk lub informację na nośniku

nagły /ˈnaɡwɨ/ (adj)
repentino, súbito
  taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka

nagłówek /naˈɡwuvɛk/ (n)
encabezamiento, encabezado
  wyróżniony napis umieszczony nad tekstem

naiwny /naˈ<sup>j</sup>ivnɨ/ (adj)
ingenuo, cándido
  taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności

naj- /naj/ (prefix)
más
  …służący do tworzenia stopnia najwyższego od stopnia wyższego przymiotników i przysłówków

najada /najˈada/ (n)
náyade
  (mitologia grecka) nimfa wód lądowych, wodospadów, potoków, strumieni, źródeł rzek, jezior,

najciężej pierwszy krok zrobić /najˈʨ̑ɛ̃w̃ʒɛj ˈpʲjɛrfʃɨ ˈkrɔɡ ˈzrɔbʲiʨ̑/ (proverb)
el primer paso es el que cuesta
  oddaje trudność rozpoczęcia czegoś dla osób nie mających doświadczenia w danej dziedzinie

najem /nˈajɛm/ (n)
alquiler
  oddanie komuś albo przyjęcie od kogoś określonej własności za umówioną zapłatę do czasowego użytkowania

najemnik /naˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
bracero, jornalero
  (rzadki, rzadko używany) pracownik, pracujący zwykle dorywczo dla różnych pracodawców, pracownik najemny
mercenario
  (wojskowość, wojskowy) wynajęty za pieniądze, niezależny żołnierz;

najeżony /ˌnajɛˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
erizado
  pokryty czymś ostrym, sterczącym
  przepełniony czymś trudnym do przezwyciężenia, rozwiązania

najpierw /ˈnajpʲjɛrf/ (adv)
primero, ante todo, en primero lugar
  przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności

najsampierw /najˈsãmpʲjɛrf/ (adv)
antes con antes, antes de nada
  (przestarzałe, przestarzały) najpierw, najprzód

nakaz /ˈnakas/ (n)
dictado, precepto
  norma działania
mandato, orden
  polecenie, któremu powinno się podporządkować

naklejka /naˈklɛjka/ (n)
adhesivo, pegatina
  zadrukowany papier lub folia plastikowa z warstwą kleju na jednej stronie, umożliwiającej przyklejenie do czegoś;

nakolannik /ˌnakɔˈlãɲːik/ (n)
rodillera
  ochraniacz na kolano

nakrywać /naˈkrɨvaʨ̑/ (v)
cubrir, tapar
  kłaść coś na wierzchu czegoś / kogoś, osłaniając to
descubrir, pescar, sorprender
  przyłapywać, zastać kogoś na czymś występnym lub wstydliwym
poner
  układać na stole, przed posiłkiem, zastawę, sztućce, serwetki itp.
cubrirse, taparse
  kłaść coś na samym sobie

nakrętka /naˈkrɛ̃ntka/ (n)
tuerca
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie

naktuz /nˈaktus/ (n)
bitácora
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska szafka stanowiąca podstawę kompasu okrętowego;

nakład /ˈnakwat/ (n)
tirada
  liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma
expensas, gasto
  suma pieniędzy włożona w jakąś inwestycję

nakłaniać /nakwˈaɲʲatɕ/ (v)
persuadir
  wywierać na kogoś wpływ, by coś wykonał

nalegać /nalˈɛɡatɕ/ (v)
insistir
  mocno lub uparcie domagać się

naleśnik /naˈlɛɕɲik/ (n)
crepe, tortita
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;

należeć /naˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
haber que, ser preciso
  (tylko forma bezosobowa) należy = wypada, powinno się
pertenecer
  być w posiadaniu czyimś
  być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru

należy /naˈlɛʒɨ/ (v)
deberse, haber que, hacer falta
  powinno się; warto, trzeba, wypada

namaszczenie /nˌamaʃtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
unción
  (rzeczownik odczasownikowy) od: namaścić

namibijski /ˌnãmʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
namibio
  odnoszący się do państwa Namibia

namiot /ˈnãmʲjɔt/ (n)
tienda, tienda de campaña, carpa
  (turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;

namiętny /nãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
apasionado, caliente
  o uczuciach, gestach, zachowaniach: pełen gwałtowności, namiętności, intensywności

namydlanie /nˌamɨdlˈaɲʲɛ/ (n)
enjabonado
  (rzeczownik odczasownikowy) od: namydlać

nandu /ˈnãndu/ (n)
ñandú
  (ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia;

nanizać /nãˈɲizaʨ̑/ (v)
enhebrar, enhilar, ensartar
  (książkowy) nawlec coś na sznurek, nitkę, drut, żyłkę itp.

nankin /ˈnãŋʲcĩn/ (n)
mahón
  rodzaj tkaniny bawełnianej o gęstym splocie;

nano- /ˈnãnɔ/
nano-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary miliard razy mniejsze od podstawowych
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z małymi rozmiarami lub niskim wzrostem

nanomateriał /ˌnãnɔ̃maˈtɛrʲjaw/ (n)
nanomaterial
  (technologia, technika, techniczny) polikrystaliczna substancja składająca się z ziaren o rozmiarze nieprzekraczającym 100 nanometrów w przynajmniej jednym wymiarze;

nanometr /nãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
nanómetro
  jednostka długości równa jednej miliardowej metra

nanometrowy /ˌnãnɔ̃mɛˈtrɔvɨ/ (adj)
nanométrico
  (przymiotnik) od nanometr

napa /ˈnapa/ (n)
automático, botón a presión, botón automático, botón de presión
  rodzaj zatrzasku mocowanego po obu stronach zapinanego ubrania;

napadowa nocna hemoglobinuria /nˌapadˈɔva nˈɔtsna xˌɛmɔɡlˌɔbʲinˈurja/ (n)
hemoglobinuria nocturna paroxística
  (medycyna, medyczny) rzadkie schorzenie erytrocytów objawiające się brakiem czynników broniących przed ich rozpadem;

napalić się jak szczerbaty na suchary /napˈalitɕ ɕɛ jˈak ʃtʃɛrbˈatɨ na suxˈarɨ/ (v)
arder en deseos, beber los aires, beber los vientos, hacérsele el culo agua, hacérsele la boca agua
  bardzo czegoś chcieć

napalm /ˈnapalm/ (n)
napalm
  (chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa;

napar /ˈnapar/ (n)
infusión
  spożywczy, leczniczy lub kosmetyczny płyn otrzymywany po zalaniu ziela (niekiedy owoców, kwiatów) gorącą wodą;

naparstek /naˈparstɛk/ (n)
dedal
  (krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu;

napastnik /naˈpastʲɲik/ (n)
delantero
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnik mający za zadanie strzelać bramki;
asaltante, agresor
  strona atakująca, osoba dokonująca napaści

napaść /ˈnapaɕʨ̑/ (n)
agresión, ataque
  gwałtowny atak (zbrojny, słowny, itp.)

napełniać /naˈpɛwʲɲäʨ̑/ (v)
llenar
  sprawiać, że coś staje się pełne
  wywoływać stany emocjonalne
llenar, abarrotar
  zajmować wszystkie wolne miejsca, np. w teatrze, na stadionie, na parkingu

napierśnik /naˈpʲjɛrʲɕɲik/ (n)
peto
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancerz będący częścią zbroi, osłaniającą piersi
  górna część fartucha zakrywająca piersi
petral
  (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego, która zapobiegająca przesuwaniu się siodła do tyłu;

napisać /naˈpʲisaʨ̑/ (v)
escribir
  wyrazić coś słowami na piśmie

napisy /napˈisɨ/ (n)
subtítulos
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) tekst wyświetlany na ekranie podczas projekcji filmu lub nadawania programu telewizyjnego w celu przetłumaczenia dialogów lub udostępnienia ich osobom niedosłyszącym;

napisy końcowe /naˈpʲisɨ kɔ̃j̃nˈʦ̑ɔvɛ/ (n)
créditos, títulos de crédito
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dodawana na końcu filmu, programu telewizyjnego itp., lista nazwisk aktorów obsady i osób zaangażowanych w produkcję

napiwek /naˈpʲivɛk/ (n)
propina
  pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;

napić się /nˈapitɕ ɕɛ/ (v)
tomar
  przyjąć do ust i połknąć pewną ilość płynu

napięcie /naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
tensión, potencial
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) różnica potencjałów pola elektrycznego; (potocznie, potoczny) potencjał takiego pola względem Ziemi lub innego znanego punktu odniesienia
voltaje tensión
  (fizyka, fizyczny) naprężenie
tensión
  (rzeczownik odczasownikowy) od: napiąć
tensión, angustia
  stan psychiczny, podczas którego ktoś jest zaniepokojony, odczuwa obawę przed nadchodzącą sytuacją

napletek /naˈplɛtɛk/ (n)
prepucio
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;

napoleon /nˌapɔlˈɛɔn/ (n)
napoleón
  (numizmatyka, numizmatyczny) dawna złota moneta francuska;

napomnienie /ˌnapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
advertencia
  karcące ostrzeżenie

napotny /naˈpɔtnɨ/ (adj)
sudorífero, sudorífico
  (medycyna, medyczny) taki, który powoduje intensywniejsze pocenie

naprawa /naˈprava/ (n)
reparación, remiendo, arreglo
  doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów

naprawdę /naˈpravdɛ/ (particle)
de veras, de verdad
  …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością

naprawiać /naˈpravʲjäʨ̑/ (v)
reparar, arreglar
  likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności
mejorar
  polepszać stan czegoś

napromieniowanie /nˌaprɔmjˌɛɲʲɔvˈaɲʲɛ/ (n)
irradiación
  dawka jakiegokolwiek rodzaju promieni wchłonięta przez dany przedmiot

napuszony /nˌapuʃˈɔnɨ/ (adj)
presumido
  pełen pychy
inflado, pomposo
  rażący przesadą, sztucznością

napój /ˈnapuj/ (n)
bebida
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;

napływać /napwˈɨvatɕ/ (v)
llegar
  być dostarczanym gdzieś
afluir
  przybywać tłumnie
acumularse
  płynąc, gromadzić się gdzieś

naramiennik /ˌnarãˈmʲjɛ̇̃ɲːik/ (n)
hombrera
  (wojskowość, wojskowy) umieszczony na ramieniu munduru pasek materiału, służący do zamocowania odznak stopni wojskowych lub innych odznak przynależności;

narciarka /narʲˈʨ̑arka/ (n)
esquiadora
  forma żeńska od: narciarz

narciarstwo /narʲˈʨ̑arstfɔ/ (n)
esquí
  dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach;

narciarstwo wodne /narʲˈʨ̑arstfɔ ˈvɔdnɛ/ (n)
esquí acuático
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca trzy konkurencje: slalom, skoki i jazdę figurową na nartach wodnych;

narciarz /ˈnarʲʨ̑aʃ/ (n)
esquiador
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo

narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (n)
narciso
  (botanika, botaniczny) Narcissus L., rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

narcyzm /nˈartsɨzm/ (n)
narcisismo
  (psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby

narkolepsja /nˌarkɔlˈɛpsja/ (n)
narcolepsia
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;

narkoman /narˈkɔ̃mãn/ (n)
drogadicto, toxicómano
  osoba uzależniona od narkotyków

narkomania /ˌnarkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
drogadicción, toxicomanía
  nałóg związany z ciągłą potrzebą zażywania narkotyków;

narkomanka /ˌnarkɔ̃ˈmãnka/ (n)
drogadicta, toxicómana
  kobieta uzależniona od narkotyków

narkomański /nˌarkɔmˈaɲski/ (adj)
toxicómano
  dotyczący narkomaństwa lub narkomana

narkotyk /narˈkɔtɨk/ (n)
droga, narcótico, estupefaciente
  substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;

narkoza /narˈkɔza/ (n)
anestesia
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wprowadzenie osoby lub zwierzęcia w stan snu przy użyciu substancji powodujących utratę świadomości i wrażliwości na ból;
anestésico, anestesia
  (medycyna, medyczny) środek stosowany do wywołania (1.1)
narcosis
  stan uśpienia spowodowany zastosowaniem (1.1)

narobić bigosu /naˈrɔbʲiʥ̑ bʲiˈɡɔsu/ (v)
armar un jaleo, armar un lío, armarla, liarla
  zrobić zamieszanie, ferment; zrobić kłopot, problem

narodowość /ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑/ (n)
nacionalidad
  przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;

narodowy /ˌnarɔˈdɔvɨ/ (adj)
nacional
  charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem

narodowy socjalizm /ˌnarɔˈdɔvɨ sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
nacionalsocialismo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) nazizm;

narożnik /naˈrɔʒʲɲik/ (n)
esquina, vértice
  (budownictwo) miejsce styku dwóch ścian zewnętrznych
esquina
  narożna część pomieszczenia lub wydzielonej przestrzeni, np. boiska

narracyjny /nˌaratsˈɨjnɨ/ (adj)
narrativo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przedstawiający sobą występujące po kolei zdarzenia; stanowiący narrację

narrator /narˈːatɔr/ (n)
narrador
  postać fikcyjna powołana przez autora w celu opowiedzenia określonej fabuły

narta /ˈnarta/ (n)
esquí
  (sport, sportowy) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu;

nartnik /ˈnartʲɲik/ (n)
tejedor, zapatero
  (zoologia, zoologiczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodziny Gerridae, nartnikowatych, z podrzędu pluskwiaków różnoskrzydłych, który potrafi chodzić po powierzchni wody

naruszać /naˈruʃaʨ̑/ (v)
infringir, violar, transgredir, quebrantar, vulnerar
  zakłócać porządek, postępować wbrew regułom lub prawu

narwal /ˈnarval/ (n)
unicornio de mar, unicornio marino
  (zoologia, zoologiczny) Monodon monoceros, duży ssak morski z charakterystycznym pojedynczym, spiralnie skręconym kłem, żyjący w morzach arktycznych;

narzeczona /ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
novia, prometida
  kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona

narzeczony /nˌaʒɛtʃˈɔnɨ/ (n)
prometido, novio
  mężczyzna w okresie narzeczeństwa

narzekać /naˈʒɛkaʨ̑/ (v)
quejarse, lamentarse
  mówić w sposób wyrażający niezadowolenie

narzędnik /naˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
instrumental
  (gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?;

narzędzie /naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (n)
instrumento
  (przenośnie, przenośnia) metoda, sposób na wykonanie czegoś
herramienta
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy służący do wykonywania danej czynności lub zadania

naród /ˈnarut/ (n)
gente, gentío
  (dawniej, dawny) (regionalizm, regionalny) duża liczba ludzi
nación, pueblo
  grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;

nasenny /naˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
somnífero
  wywołujący sen

nasieniowód /nˌaɕɛɲʲˈɔvut/ (n)
conducto deferente, vaso deferente
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód wyprowadzający plemniki z jąder

nasierdzie /naˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
epicardio
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza pokrywająca z zewnątrz mięsień sercowy, stanowiąca wewnętrzną blaszkę osierdzia;

nasiono /naˈɕɔ̃nɔ/ (n)
semilla
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych składający się z zarodka, tkanki zapasowej i łupiny nasiennej;

naskórek /naˈskurɛk/ (n)
epidermis
  najbardziej zewnętrzna warstwa skóry;

nastawa ołtarzowa /nastˈava ˌɔwtaʒˈɔva/ (n)
retablo
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tylna dekoracja ołtarza kościelnego ustawiana na mensie;

nastrojowy /nˌastrɔjˈɔvɨ/ (adj)
romántico
  dający miły, intymny nastrój

nasturcja /naˈsturʦ̑ʲja/ (n)
capuchina
  (botanika, botaniczny) Tropaeolum, rodzaj roślin z rodziny nasturcjowatych;

następca /naˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
sucesor
  ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp.

następnie /naˈstɛ̃mpʲɲɛ/ (adv)
después, luego, a continuación
  później, w chwili następnej

następny /naˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
siguiente, próximo
  mający nastąpić, kolejny

następujący /nˌastɛmpujˈɔntsɨ/ (adj)
siguiente
  taki, który następuje, który będzie zaraz wymieniony

nasycony /nˌasɨtsˈɔnɨ/ (adj)
saturado
  (chemia, chemiczny) zawierający największą ilość czystej substancji
lleno
  pełen czego; będący w stanie sytości

nasycony kwas tłuszczowy /nˌasɨtsˈɔnɨ kfˈas twuʃtʃˈɔvɨ/ (n)
ácido graso saturado
  (spożywczy) rodzaj tłuszczu, w który bogate są zazwyczaj produkty pochodzenia zwierzęcego

nasyp /ˈnasɨp/ (n)
terraplén
  (architektura, architektoniczny) wał usypany w celu podniesienia terenu w danym miejscu;

nasz /naʃ/ (pronoun)
nuestro
  1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)

naszyjnik /naˈʃɨjɲik/ (n)
collar
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;

natomiast /naˈtɔ̃mʲjast/ (conjunction)
mientras que, empero, en cambio, pero
  w kontraście do tego, co powiedziano wcześniej

natrzeć uszu /ˈnaṭʃɛʨ̑ ˈuʃu/ (v)
calentar las orejas
  (przenośnie, przenośnia) skarcić kogoś, udzielić komuś reprymendy

natrętny /naˈtrɛ̃ntnɨ/ (adj)
fastidioso, molesto, pesado
  taki, który się komuś naprzykrza, taki, który nie daje spokoju, powraca lub powtarza się

natura ciągnie wilka do lasu /naˈtura ˈʨ̑ɔ̃ŋʲɟɲɛ ˈvʲilka dɔ‿ˈlasu/ (proverb)
la cabra siempre tira al monte
  wrodzone złe skłonności mogą mieć wpływ na postępowanie człowieka nawet dobrze wychowanego

naturalista /ˌnaturaˈlʲista/ (n)
naturalista
  (literacko) pisarz, który tworzy w nurcie naturalizmu literackiego
  (filozofia, filozoficzny) filozof, który głosi poglądy w nurcie naturalizmu

naturalizacja /ˌnaturalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
naturalización
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie cudzoziemcowi obywatelstwa państwa, na terytorium którego się osiedlił;
  (biologia, biologiczny) proces utrwalania się obcego gatunku w nowym środowisku;

naturalność /ˌnatuˈralnɔɕʨ̑/ (n)
naturalidad
  cecha tego, co naturalne

naturalny /ˌnatuˈralnɨ/ (adj)
natural
  charakterystyczny dla natury
  najbardziej powszechny, zwykły
  wykonany z surowców występujących w naturze
  (matematyka, matematyczny) będący liczbą naturalną, czyli nieujemną (albo według innych dodatnią) liczbą całkowitą.

natychmiast /naˈtɨxmʲjast/ (adv)
inmediatamente, presto, enseguida
  bardzo szybko, bez zwłoki

natychmiastowy /nˌatɨxmʲastˈɔvɨ/ (adj)
instantáneo
  dziejący się natychmiast, bardzo szybko po jakimś wydarzeniu

natykać /natˈɨkatɕ/ (v)
tropezarse
  spotykać niespodziewanie

nauczka /naˈutʃka/ (n)
lección
  przestroga na przyszłość powstała w wyniku przykrego doświadczenia

nauczyciel /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
profesor, maestro
  osoba zajmująca się nauczaniem;

nauczycielka /ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka/ (n)
profesora, maestra
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) kobieta, która zajmuje się nauczaniem

nauka /naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
estudio, aprendizaje, enseñanza
  proces uczenia (siebie lub kogoś)
ciencia
  usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;

nauki humanistyczne /naˈ<sup>w</sup>uci ˌxũmãɲiˈstɨʧ̑nɛ/ (n)
humanidades, letras
  nauki, których przedmiotem badań jest człowiek jako istota społeczna i jego wytwory;

nauki polityczne /naˈ<sup>w</sup>uci ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɛ/ (n)
ciencia política
  nauki zajmujące się problemami dotyczącymi polityki oraz zdobywaniem i sprawowaniem władzy w państwie;

nauki społeczne /naˈ<sup>w</sup>uci spɔˈwɛʧ̑nɛ/ (n)
ciencias sociales
  nauki zajmujące się społeczeństwem, badające z różnych punktów widzenia zjawiska i procesy społeczne;

nauki stosowane /naˈ<sup>w</sup>uci ˌstɔsɔˈvãnɛ/ (n)
ciencias aplicadas
  nauki służące potrzebom praktycznym;

naukowiec /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
científico
  człowiek zajmujący się nauką;

naukowy /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/ (adj)
científico
  związany z nauką

nawa /ˈnava/ (n)
nave
  (architektura, architektoniczny) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium;

nawarski /navˈarski/ (adj)
navarro
  związany z Nawarrą, dotyczący Nawarry, pochodzący z Nawarry

nawarzyć piwa /naˈvaʒɨʨ̑ ˈpʲiva/ (v)
armar un lío, montar un lío, organizar un lío, preparar un lío
  wpędzić siebie lub kogoś innego w kłopoty

nawet /ˈnavɛt/ (particle)
hasta, incluso
  …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją
  …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru

nawias /ˈnavʲjas/ (n)
paréntesis
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.;

nawierzchnia /naˈvʲjɛʃxʲɲa/ (n)
firme, pavimento
  górna część drogi, placu, chodnika;

nawietrzna /naˈvʲjɛṭʃna/ (n)
barlovento
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) burta od strony wiatru

nawilżać /naˈvʲilʒaʨ̑/ (v)
humectar, humedecer, mojar
  nasycać coś wilgocią; sprawiać, że powierzchnia czegoś staje się lekko wilgotna

nawyk /ˈnavɨk/ (n)
hábito, costumbre, adicción, vicio
  (psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;

nawzajem /naˈvzajɛ̃m/ (adv)
mutuamente, recíprocamente
  o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego
igualmente
  przy podziękowaniu za życzenia używany do życzenia tego samego życzącemu

nawóz /ˈnavus/ (n)
fertilizante, abono
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;

nazajutrz /naˈzajuṭʃ/ (adv)
al día siguiente, el día después, el día posterior
  (książkowy) na drugi dzień, kolejnego dnia

nazaretańczyk /nˌazarɛtˈaɲtʃɨk/ (n)
nazareno
  mieszkaniec Nazaretu

nazista /naˈʑista/ (n)
nazi
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nazizmu

nazistka /naˈʑistka/ (n)
nazi
  forma żeńska od: nazista

nazistowski /nˌazistˈɔfski/ (adj)
nazi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nazizmem lub nazistami, dotyczący nazizmu lub nazistów

nazizm /ˈnaʑism̥/ (n)
nazismo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;

nazwa /ˈnazva/ (n)
nombre, denominación
  wyraz lub termin określający coś

nazwa własna /ˈnazva ˈvwasna/ (n)
nombre propio
  (zobacz) rzeczownik własny

nazwisko /naˈzvʲiskɔ/ (n)
apellido
  nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;

nazwisko panieńskie /nazvˈiskɔ paɲʲˈɛɲskʲɛ/ (n)
apellido de soltera
  nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż

nazywać /naˈzɨvaʨ̑/ (v)
llamar, nombrar, denominar
  określać nazwą, mianem
llamarse
  nosić dane imię, nazwisko lub nazwę, być znanym pod tym imieniem

nazywać rzeczy po imieniu /naˈzɨvaʥ̑ ˈʒɛʧ̑ɨ ˌpɔ‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (v)
llamar a las cosas por su nombre; llamar al pan, pan y al vino, vino
  mówić szczerze, bez ogródek

nałokietnik /ˌnawɔˈcɛtʲɲik/ (n)
codera
  ochraniacz nakładany na łokieć

nałóg /ˈnawuk/ (n)
vicio
  (medycyna, medyczny) chroniczna potrzeba dostarczania szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem;
  zakorzeniony nawyk lub upodobanie zazwyczaj oceniane negatywnie

naśladować /ˌnaɕlaˈdɔvaʨ̑/ (v)
copiar, imitar
  powtarzać po kimś jakąś czynność

naśladowca /nˌaɕladˈɔftsa/ (n)
imitador
  osoba, która kogoś naśladuje, wzoruje się na kimś

naświetle /naɕfʲˈɛtlɛ/ (n)
ventana de sótano
  (architektura, architektoniczny) okienko przy obrysie budynku wpuszczające światło do piwnic
montante
  (architektura, architektoniczny) wąskie okienko ponad framugą drzwi albo okna

neapolitanka /ˌnɛapɔlʲiˈtãnka/ (n)
napolitana
  mieszkanka Neapolu

neapolitańczyk /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
napolitano
  mieszkaniec Neapolu

neapolitański /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
napolitano
  związany z Neapolem lub neapolitańczykami

nefrektomia /nˌɛfrɛktˈɔmja/ (n)
nefrectomía
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie nerki;

negacja /nɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
negación
  zaprzeczenie, przeciwieństwo
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) zaprzeczenie w logice, symbol odpowiadający słowu „nie”;
  odrzucenie, podważanie słuszności

negatywnie /nˌɛɡatˈɨvɲʲɛ/ (adv)
negativamente
  w sposób negatywny, ujemnie

negatywność /ˌnɛɡaˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
negatividad
  cecha tego, co negatywne, pesymistyczne, ponure, mające zły wpływ

negatywny /ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
negativo
  niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy
  wyrażający krytykę, dezaprobatę lub sprzeciw; przeczący
  stwierdzający nieistnienie lub brak czegoś (w badaniu, eksperymencie, doświadczeniu)

negocjować /ˌnɛɡɔˈʦ̑ʲjɔvaʨ̑/ (v)
negociar
  proces komunikacji między ludźmi w celu ustanowienia kompromisu

negować /nɛˈɡɔvaʨ̑/ (v)
negar
  zaprzeczać

nekrolog /nɛˈkrɔlɔk/ (n)
esquela
  afisz z zawiadomieniem o czyjejś śmierci i terminie pogrzebu

nekromantka /nˌɛkrɔmˈantka/ (n)
nigromante
  (fantasy) osoba płci żeńskiej posiadająca moc animacji, ożywiania trupów

nektarynka /ˌnɛktaˈrɨ̃nka/ (n)
nectarina
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc nektarynki (1.1)

nenufar /nɛ̃ˈnufar/ (n)
nenúfar
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Nymphaea alba L., grzybień biały, roślina wodna

neo- /ˈnɛɔ/ (prefix)
neo-
  nowy, niedawny

neodym /nɛˈɔdɨ̃m/ (n)
neodimio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;

neofaszysta /ˌnɛɔfaˈʃɨsta/ (n)
neofascista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik neofaszyzmu

neofaszyzm /ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥/ (n)
neofascismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu;

neogotycki /nˌɛɔɡɔtˈɨtski/ (adj)
neogótico
  wykorzystujący elementy charakterystyczne dla gotyku

neoliberalizm /nˌɛɔlˌibɛrˈalizm/ (n)
neoliberalismo
  (ekonomia, ekonomiczny) nurt we współczesnej myśli ekonomicznej głoszący zasady liberalizmu gospodarczego i wolnego rynku przy ograniczonej do minimum ingerencji państwa w gospodarkę;

neolit /nɛˈɔlʲit/ (n)
Neolítico
  (historia, historyczny, historycznie) końcowy okres epoki kamienia

neologizm /ˌnɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
neologismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;

neon /ˈnɛɔ̃n/ (n)
neón
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;

neonatolog /ˌnɛɔ̃naˈtɔlɔk/ (n)
neonatólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz, specjalista neonatologii
neonatóloga
  (medycyna, medyczny) lekarka, specjalistka neonatologii

neonatologia /ˌnɛɔ̃natɔˈlɔɟja/ (n)
neonatología
  (medycyna, medyczny) specjalizacja medyczna zajmująca się noworodkami, ich rozwojem, schorzeniami i wadami rozwojowymi;

neoplatoński /ˌnɛɔplaˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
neoplatónico
  (filozofia, filozoficzny) związany z neoplatonizmen lub neoplatonikami, dotyczący neoplatonizmu lub neoplatoników

neopren /nɛˈɔprɛ̃n/ (n)
neopreno
  (chemia, chemiczny) kauczuk syntetyczny chloroprenowy

neosemantyzm /ˌnɛɔsɛ̃ˈmãntɨsm̥/ (n)
neosemantismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który już istnieje w danym języku, jednak przypisano mu nowe znaczenie

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (adj)
nepalés
  odnoszący się do państwa Nepal

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (n)
nepalés
  język urzędowy Nepalu;

nepotyzm /nɛˈpɔtɨsm̥/ (n)
nepotismo
  obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi

neptek /nˈɛptɛk/ (n)
inepto
  (lekceważąco, lekceważący) osoba niezaradna lub niezdarna

neptun /ˈnɛptũn/ (n)
neptunio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;

nerka /ˈnɛrka/ (n)
riñón
  (anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;

nerkowy /nɛrˈkɔvɨ/ (adj)
renal
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący nerek

nerpa /ˈnɛrpa/ (n)
foca ocelada
  (zoologia, zoologiczny) Pusa hispida, mała foka o ciemnym futrze z jasnymi kolistymi plamami, żyje w głównie morzach arktycznych;

nerw /nɛrf/ (n)
nervio
  (anatomia, anatomiczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;
  (botanika, botaniczny) włókno w roślinach, głównie liściach, służące przewodzeniu i wzmacnianiu;

nerwowo /nɛrˈvɔvɔ/ (adv)
nerviosamente
  w sposób nerwowy, zdradzający zdenerwowanie/poddenerwowanie/niepokój

nerwowy /nɛrˈvɔvɨ/ (adj)
nervioso
  o człowieku: taki, który szybko się denerwuje, ma słabe nerwy

nerwy /ˈnɛrvɨ/ (n)
nervios
  psychiczna odporność
  rozdrażnienie, zdenerwowanie, niepokój

nestorianin /nˌɛstɔrjˈaɲin/ (n)
nestoriano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca, zwolennik doktryny nestorianizmu

nestorianizm /nˌɛstɔrjˈaɲizm/ (n)
nestorianismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska doktryna chrystologiczna, która uznaje w Chrystusie dwie osoby, boską i ludzką, oraz neguje kult Marii jako Matki Boskiej;

nestorianka /nˌɛstɔrjˈaŋka/ (n)
nestoriana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawczyni, zwolenniczka doktryny nestorianizmu

nestoriański /nˌɛstɔrjˈaɲski/ (adj)
nestoriano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący nestorianizmu

neurastenia /nˌɛwrastˈɛɲʲa/ (n)
neurastenia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego;

neurobiologia /nˌɛwrɔbjɔlˈɔɡja/ (n)
neurobiología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) termin na określenie różnych dziedzin nauki, których przedmiotem badań jest układ nerwowy;

neurochirurg /ˌnɛwrɔˈxʲirurk/ (n)
neurocirujano
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami układu nerwowego

neurochirurgia /ˌnɛwrɔxʲiˈrurʲɟja/ (n)
neurocirugía
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego;

neurocybernetyczny /nˌɛwrɔtsˌɨbɛrnɛtˈɨtʃnɨ/ (adj)
neurocibernético
  odnoszący się do neurocybernetyki, związany z neurocybernetyką

neurocybernetyka /nˌɛwrɔtsˌɨbɛrnˈɛtɨkˌa/ (n)
neurocibernética
  (cybernetyka, cybernetyczny) dział biocybernetyki, cybernetyka modeli neurologicznych;

neurofizjologia /nˌɛwrɔfˌizjɔlˈɔɡja/ (n)
neurofisiología
  (medycyna, medyczny) fizjologia układu nerwowego

neurohormon /nˌɛwrɔxˈɔrmɔn/ (n)
neurohormona
  (biochemia, biochemiczny) hormon wytwarzany przez tkankę nerwową;

neuroleptyk /nˌɛwrɔlˈɛptɨk/ (n)
neuroléptico
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek psychotropowy, który stosuje się w leczeniu psychoz i nerwic

neurolog /nɛwˈrɔlɔk/ (n)
neurólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu nerwowego
neuróloga
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka neurologii

neurologia /ˌnɛwrɔˈlɔɟja/ (n)
neurología
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu nerwowego

neuron /ˈnɛwrɔ̃n/ (n)
neurona
  (anatomia, anatomiczny) rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji;

neuropata /nˌɛwrɔpˈata/ (n)
neurópata
  (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na neuropatię, podatny na schorzenia nerwowe

neuropatia /ˌnɛwrɔˈpatʲja/ (n)
neuropatía
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy dotykający nerwy, zaburzający przewodzenie informacji ruchowych i czuciowych wzdłuż włókien nerwowych, wywołujący ból, drętwienie, mrowienie, uczucie palenia i osłabienia kończyn

neuropatka /nˌɛwrɔpˈatka/ (n)
neurópata
  (medycyna, medyczny) kobieta cierpiąca na neuropatię, podatna na schorzenia nerwowe

neuropatyczny /nˌɛwrɔpatˈɨtʃnɨ/ (adj)
neuropático
  związany z neuropatią

neurotoksyna /nˌɛwrɔtɔksˈɨna/ (n)
neurotoxina
  (biochemia, biochemiczny) substancja działająca destrukcyjnie na układ nerwowy;

neurotroficzny czynnik pochodzenia mózgowego /nˌɛwrɔtrɔfˈitʃnɨ tʃˈɨnɲik pˌɔxɔdʑˈɛɲʲa mˌuzɡɔvˈɛɡɔ/ (n)
factor neurotrófico derivado del cerebro
  białko wydzielane przez neurony, będące jednym z czynników wzrostu nerwów;

neutralność /nɛwtrˈalnɔɕtɕ/ (n)
neutralidad
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami

neutralny /nɛwˈtralnɨ/ /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/ (adj)
neutral
  taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny

neutrino /nɛwˈtrʲĩnɔ/ (n)
neutrino
  (fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;

neutron /nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/ /ˈnɛwtrɔ̃n/ (n)
neutrón
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;

newralgia /nɛvˈralʲɟja/ (n)
neuralgia
  (medycyna, medyczny) nerwoból

ni pies, ni wydra /ˈɲi ˈpʲjɛsʲ ˈɲi ˈvɨdra/ (idiom)
ni carne ni pescado, ni chicha ni limonada
  (potocznie, potoczny) coś o czym trudno powiedzieć coś konkretnego, czego nie można określić znanymi pojęciami

ni w pięć, ni w dziewięć /ˈɲi ˈf‿pʲjɛ̇̃ɲʨ̑ ˈɲi ˈvʲ‿ʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (idiom)
sin ton ni son
  o czymś całkowicie nie pasującym do danej sytuacji; o czymś chybionym, nietrafnym

nic /ɲiʦ̑/ (indefinitePronoun)
nada
  …sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu

nicejczyk /ɲitsˈɛjtʃɨk/ (n)
nizardo
  mieszkaniec Nicei (miasta we Francji)

nicpoń /ˈɲiʦ̑pɔ̃ɲ/ (n)
bribón, holgazán
  człowiek bezwartościowy, lekkomyślny

niczyj /ˈɲiʧ̑ɨj/ (pronoun)
de nadie
  nie należący do nikogo/żadnej osoby, nie pochodzący od nikogo

nie /ɲɛ/ (particle)
no
  zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś
  zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów

nie chwal dnia przed zachodem słońca /ˈɲɛ‿xfal ˈdʲɲa ˌpʃɛd‿zaˈxɔdɛ̃m ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (proverb)
antes que acabes, no te alabes; no alabes hasta que acabes
  nie ciesz się z pozytywnych efektów zbyt wcześnie, bo możesz zapeszyć

nie dla psa kiełbasa /ɲɛ‿dla‿ˈpsa cɛwˈbasa/ (proverb)
no se hizo la miel para la boca del asno
  nie wszystko jest dla wszystkich

nie kiwnąć palcem w bucie /ɲɛ‿ˈcivnɔ̃ɲʨ̑ ˈpalʦ̑ɛ̃m ˈv‿buʨ̑ɛ/ (v)
no mover un dedo
  (potocznie, potoczny) nie zdobyć się nawet na minimalny wysiłek

nie ma /ˈɲɛ‿ma/ (v)
no hay
  forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie znajduje się w danym miejscu

nie ma dymu bez ognia /ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/ (proverb)
no hay humo sin fuego
  nie ma skutku bez przyczyny

nie ma mowy /ˈɲɛ‿ma ˈmɔvɨ/ (interjection)
ni hablar
  o czymś zupełnie niemożliwym do zrealizowania; stanowcza odmowa

nie ma róży bez kolców /ˈɲɛ‿ma ˈruʒɨ bɛs‿ˈkɔlʦ̑uf/ (proverb)
no hay rosa sin espinas
  nie ma radości bez smutku; wszystko ma zalety i wady

nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło /ɲʲˈɛma tˌɛɡɔ zwˈɛɡɔ tsˈɔ bˈɨ na dˈɔbrɛ ɲʲɛ vˈɨʃwɔ/ (proverb)
no hay mal que por bien no venga
  każda niepomyślna sytuacja może mieć pozytywny skutek, nawet pozornie negatywne wydarzenia ostatecznie mogą spowodować pozytywne zmiany

nie mieć bladego pojęcia /ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʥ̑ blaˈdɛɡɔ pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑a/ (v)
no tener ni la más remota idea
  całkowicie nie posiadać wiedzy, informacji na określony temat lub w określonej sprawie

nie mieć nic do stracenia /ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʨ̑ ˈɲiʣ̑ ˌdɔ‿straˈʦ̑ɛ̃ɲa/ (v)
no tener nada que perder
  być w tak trudnej sytuacji, że żadna decyzja nie stanowi już ryzyka
  nie mieć już niczego, czego by można zostać pozbawionym

nie mieć zielonego pojęcia /ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʥ̑ ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑a/ (v)
no tener ni idea
  nic nie wiedzieć o czymś, zupełnie sobie czegoś nie wyobrażać

nie od razu Kraków zbudowano /ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/ (proverb)
no se ganó Zamora en una hora
  nie osiąga się natychmiast imponujących wyników

nie samym chlebem człowiek żyje /ɲɛ‿ˈsãmɨ̃m ˈxlɛbɛ̃m ˈʧ̑wɔvʲjɛɡ ˈʒɨjɛ/ (proverb)
no sólo de pan vive el hombre
  człowiek, oprócz podstawowych potrzeb materialnych, ma także wyższe potrzeby — duchowe

nie szata zdobi człowieka /ɲɛ‿ˈʃata ˈzdɔbʲi ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (proverb)
el hábito no hace al monje
  nie należy oceniać ludzi po stroju czy wyglądzie, a po charakterze

nie taki diabeł straszny, jak go malują /ɲɛ‿ˈtaci ˈdʲjabɛw ˈstraʃnɨ ˈjaɡ‿ːɔ maˈlujɔ̃w̃/ (proverb)
no es tan fiero el león como lo pintan
  coś okazało się prostsze, niż wyglądało na początku

nie w ciemię bity /ɲɛ‿fʲ‿ˈʨ̑ɛ̃mʲjɛ ˈbʲitɨ/ (adj)
más listo que el hambre
  niegłupi, zaradny, umiejący zachować się w każdej sytuacji

nie w kij dmuchał /ɲʲɛ f kˈij dmˈuxaw/ (idiom)
no ser moco de pavo
  nie byle co, nie drobnostka

nie widzieć dalej niż czubek własnego nosa /ɲɛ‿ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʥ̑ ˈdalɛj ˈɲiʃ ˈʧ̑ubɛɡ vwasˈnɛɡɔ ˈnɔsa/ (v)
no ver más allá de sus narices
  mieć ograniczone horyzonty, zainteresowania

nie wierzyć własnym oczom /ɲɛ‿ˈvʲjɛʒɨʥ̑ ˈvwasnɨ̃m ˈɔʧ̑ɔ̃m/ (idiom)
no creer a sus ojos, no dar crédito a sus ojos
  bardzo dziwić się czemuś; być bardzo zaskoczonym, zdumionym; uważać coś, co się widzi za rzecz nieprawdopodobną

nie wszystko złoto, co się świeci /ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i/ (proverb)
no es oro todo lo que reluce, no todo lo que brilla es oro
  nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości

nieadekwatny /ɲʲˌɛadɛkfˈatnɨ/ (adj)
inadecuado
  (książkowy) niezgodny z czymś, niedokładnie czemuś odpowiadający

nieakcentowany /ɲʲˌɛaktsˌɛntɔvˈanɨ/ (adj)
átono, inacentuado
  (językoznawstwo, językoznawczy) niebędący pod akcentem

nieakceptowalny /ɲʲˌɛaktsˌɛptɔvˈalnɨ/ (adj)
inaceptable
  taki, który jest niemożliwy do zaakceptowania

niebezpieczeństwo /ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
peligro, riesgo
  sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody

niebezpieczny /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
peligroso
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego

niebiański /ɲʲɛbjˈaɲski/ (adj)
celestial, divino
  związany z mitycznym niebem, dotyczący tego nieba

niebieski /ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
azul
  mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;
celeste
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący nieba jako pozornego sklepienia Ziemi
celestial
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący nieba jako wyobrażanego miejsca pobytu Boga, bogów, aniołów, świętych itp.

niebieskogłowy /ˌɲɛbʲjɛskɔɡˈwɔvɨ/ (adj)
cabeciazul
  taki, którego głowa częściowo lub całkowicie jest koloru niebieskiego

niebieskooki /ˌɲɛbʲjɛskɔˈːci/ (adj)
de ojo azul, ojigarzo, ojizarco
  taki, który ma niebieskie oczy

niebieskozielony /ˌɲɛbʲjɛskɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
cian
  zielony o odcieniu niebieskim

niebo /ˈɲɛbɔ/ (n)
cielo, firmamento
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
cielo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie

niebyt /ɲʲˈɛbɨt/ (n)
nada
  nieistnienie, nicość

niebywały /ɲʲˌɛbɨvˈawɨ/ (adj)
inaudito, insólito
  taki, który prawie się nie zdarza

niech żyje /ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ/ (interjection)
viva
  wiwat na cześć kogoś lub czegoś

niechcący /ɲɛˈxʦ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (adv)
involuntariamente, sin querer
  nieumyślnie, niezamierzenie, przypadkowo, nieświadomie

niechętnie /ɲɛˈxɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
con animosidad, con hostilidad, con malevolencia
  odnosząc się nieprzychylnie do kogoś lub czegoś
de mala gana, a desgana
  w sposób niechętny, pełen niechęci

niecierpliwie /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivʲjɛ/ (adv)
impacientemente
  okazując brak cierpliwości, z niecierpliwością

niecierpliwość /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
impaciencia
  brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś

niecierpliwy /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
impaciente
  taki, który nie umie długo czekać lub znosić czegoś; taki, który nie ma cierpliwości

nieczułość /ɲʲɛtʃˈuwɔɕtɕ/ (n)
insensibilidad
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: nieczuły
  odporność na coś, nieodczuwanie czegoś ((na przykład) bólu)

nieczuły /ɲʲɛtʃˈuwɨ/ (adj)
impasible
  pozbawiony wrażliwości, współczucia, okazywania reakcji emocjonalnych

nieczystość /ɲɛˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
impureza
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezachowywanie zaleceń lub przykazań swojej religii odnośnie życia seksualnego

nieczytelny /ɲʲˌɛtʃɨtˈɛlnɨ/ (adj)
ilegible
  niemożliwy do odczytania, nie dający się przeczytać

niedaleko pada jabłko od jabłoni /ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/ (proverb)
de tal palo, tal astilla; en casa del gaitero, todos son danzantes
  dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach

niedawno /ɲɛˈdavnɔ/ (adv)
recientemente, últimamente, recién
  w niedalekiej przeszłości

niedawny /ɲʲɛdˈavnɨ/ (adj)
reciente
  taki, który pochodzi z nieodległej przeszłości

niedbale /ɲɛˈdbalɛ/ (adv)
a la diabla, descuidadamente, negligentemente
  w sposób niedbały; byle jak

niedbałość /ɲʲɛdbˈawɔɕtɕ/ (n)
negligencia
  brak dbałości o co

niedbały /ɲʲɛdbˈawɨ/ (adj)
negligente
  wykonujący coś niedokładnie
indolente
  wyrażający lekceważenie
descuidado
  świadczący o braku staranności

niedobór /ɲɛˈdɔbur/ (n)
deficiencia, déficit, insuficiencia
  zbyt mała ilość czegoś

niedojrzały /ˌɲɛdɔjˈʒawɨ/ (adj)
inmaduro, inexperto
  o człowieku: niedorosły; taki, który nie osiągnął dojrzałości, nie jest w pełni ukształtowany psychicznie lub fizycznie
inmaduro, verde
  o owocu, warzywie: taki, który jeszcze nie nadaje się do jedzenia

niedokrwienie /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
isquemia
  (medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu

niedokrwistość /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑/ (n)
anemia
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;

niedokładnie /ˌɲɛdɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
imprecisamente, inexactamente
  w sposób niedokładny

niedokładny /ɲʲˌɛdɔkwˈadnɨ/ (adj)
impreciso
  wykonujący coś bez dbałości o dokładność

niedopałek /ˌɲɛdɔˈpawɛk/ (n)
colilla
  niedopalona pozostałość papierosa lub innego przedmiotu

niedoprzęd /ɲʲɛdˈɔpʃɛnt/ (n)
mecha
  (włókiennictwo) półprodukt przędzy w postaci rozciągniętej, lekko skręconej tasiemki włókien

niedopuszczalny /ɲʲˌɛdɔpuʃtʃˈalnɨ/ (adj)
inadmisible, intolerable
  taki, którego nie można tolerować

niedorozwinięty /ɲʲˌɛdɔrˌɔzviɲʲˈɛntɨ/ (adj)
retrasado
  (potocznie, potoczny) (psychologia, psychologiczny) opóźniony lub zahamowany w rozwoju umysłowym
subdesarrollado
  nie w pełni rozwinięty; niecałkowicie ukształtowany

niedoskonałość /ˌɲɛdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
imperfección
  brak doskonałości

niedostrzegalny /ɲʲˌɛdɔstʃɛɡˈalnɨ/ (adj)
imperceptible, insensible
  niemożliwy do dostrzeżenia, zobaczenia

niedotlenienie /ɲʲˌɛdɔtlɛɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
hipoxia
  (fizjologia, fizjologiczny) stan wynikły z niedostarczenia organizmowi dostatecznej ilości tlenu

niedowierzanie /ɲʲˌɛdɔvʲɛʒˈaɲʲɛ/ (n)
desconfianza, incredulidad
  (rzeczownik odczasownikowy) od: nie dowierzać

niedoświadczony /ɲʲˌɛdɔɕfʲattʃˈɔnɨ/ (adj)
inexperto
  nie mający doświadczenia w określonej dziedzinie

niedziela /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla/ (n)
domingo
  siódmy i ostatni dzień tygodnia;

niedziela zapustna /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla zaˈpustna/ (n)
domingo gordo
  (przestarzałe, przestarzały) ostatnia, tłusta niedziela karnawału

niedzielny kierowca /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛlnɨ cɛˈrɔfʦ̑a/ (idiom)
dominguero
  (żartobliwie) słaby kierowca, który rzadko jeździ samochodem (zwykle w dni świąteczne)

niedźwiedzi /ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑i/ (adj)
osuno
  związany z niedźwiedziem, dotyczący niedźwiedzia

niedźwiedzica /ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
osa
  (zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia

niedźwiedź /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
oso
  (zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);

niedźwiedź polarny /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ/ (n)
oso polar
  (zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;

nieelastyczny /ɲʲˌɛɛlastˈɨtʃnɨ/ (adj)
inelástico
  pozbawiony elastyczności

nieestetyczny /ˌɲɛːstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiestético
  niezgodny z wymaganiami estetyki

niegodziwy /ɲʲˌɛɡɔdʑˈivɨ/ (adj)
perverso, villano
  taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości

niegustowny /ɲʲˌɛɡustˈɔvnɨ/ (adj)
chabacano
  w złym guście, bez smaku

nieistnienie /ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
inexistencia
  fakt, że coś nie istnieje

niejadalny /ˌɲɛ̇jaˈdalnɨ/ (adj)
incomestible, no comestible
  nienadający się do jedzenia
incomible
  niesmaczny, źle przyrządzony

niejeden /ɲʲɛjˈɛdɛn/ (pronoun)
más de uno
  więcej niż jeden

niekoherentny /ˌɲɛkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
incoherente
  niespójny, wewnętrznie sprzeczny lub odmienny; nielogiczny

niekompletny /ɲʲˌɛkɔmplˈɛtnɨ/ (adj)
incompleto
  nietworzący kompletu, nietworzący całości, niepełny

niekonstytucyjnie /ɲʲˌɛkɔnstˌɨtutsˈɨjɲʲɛ/ (adv)
anticonstitucionalmente
  w sposób niekonstytucyjny

nielegalnie /ˌɲɛlɛˈɡalʲɲɛ/ (adv)
ilegalmente
  w sposób nielegalny; niezgodnie z prawem

nielegalny /ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/ (adj)
ilegal, ilícito
  niezgodny z prawem

nieletni /ɲʲɛlˈɛtɲi/ (adj)
menor de edad
  (potocznie, potoczny) który nie osiągnął pełnoletniości

nielogicznie /ɲʲˌɛlɔɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
ilógicamente
  w sposób nielogiczny

nielogiczny /ɲʲˌɛlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
ilógico
  sprzeczny z prawidłami logiki

nielojalność /ˌɲɛlɔˈjalnɔɕʨ̑/ (n)
infidelidad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nielojalne; cecha tych, którzy są nielojalni

nieludzki /ɲɛˈluʦ̑ʲci/ (adj)
sobrehumano
  nie taki, jaki jest właściwy człowiekowi, przerastający możliwości czy siły człowieka
inhumano, deshumano, despiadado
  nie taki, jaki powinien cechować człowieka i stosunki między ludźmi

niema /ɲʲˈɛma/ (n)
muda
  kobieta, która nie jest w stanie mówić

niemal /ˈɲɛ̃mal/ (particle)
casi
  partykuła oznaczająca, że wyrażenie, którego dotyczy nie jest zgodne z prawdą, jednak niewiele brakuje, aby było.

niematerialny /ɲʲˌɛmatɛrjˈalnɨ/ (adj)
inmaterial
  nie będący materią

niemetal /ɲɛ̃ˈmɛtal/ (n)
no metal
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny, który nie wykazuje żadnych właściwości metalicznych, np. nie przewodzi prądu elektrycznego;

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
alemán
  związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
alemán
  język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

niemiły /ɲɛ̃ˈmʲiwɨ/ (adj)
antipático
  niesympatyczny, wredny, zachowujący się wobec innych w odpychający sposób
desagradable
  wywołujący nieprzyjemne uczucie

niemniej jednak /ɲʲˈɛmɲʲɛj jˈɛdnak/
empero
  …przyłączająca zdanie lub wyrażenie, którego treść nie jest zgodna z tym, co można by wywnioskować z wcześniejszego kontekstu

niemoralność /ɲʲˌɛmɔrˈalnɔɕtɕ/ (n)
inmoralidad
  cecha tego, co jest niemoralne; cecha tego, kto jest niemoralny

niemoralny /ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ/ (adj)
inmoral
  niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne

niemowlak /ɲʲɛmˈɔvlak/ (n)
bebé, niño de pecho
  (potocznie, potoczny) małe dziecko nieumiejące jeszcze mówić

niemowlę /ɲɛ̃ˈmɔvlɛ/ (n)
bebé, niño de pecho
  małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić;

niemożliwy /ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
imposible
  taki, którego nie da się urzeczywistnić

niemy /ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
mudo
  taki, który nie może mówić

niemęski /ɲʲɛmˈɛ̃ski/ (adj)
ambiguo
  tchórzliwy, o słabym charakterze

nienaruszony /ɲʲˌɛnaruʃˈɔnɨ/ (adj)
intacto, íntegro
  taki, który nie został naruszony, zachował się w stanie pierwotnym

nienawidzić /ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑/ (v)
odiar, aborrecer
  czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś

nienawistny /ɲʲˌɛnavˈistnɨ/ (adj)
odioso
  budzący nienawiść
de odio
  wyrażający nienawiść

nienawiść /ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑/ (n)
odio
  silna niechęć, awersja, wrogość

nienormalność /ɲʲˌɛnɔrmˈalnɔɕtɕ/ (n)
anormalidad, rareza, anomalía
  odchylenie od normy

nieobecność /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
ausencia, falta
  (urzędowy) opuszczenie lekcji, zajęć, dnia pracy itp.
ausencia
  brak kogoś w jakimś miejscu

nieobecny /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
ausente
  taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa
  (przenośnie, przenośnia) będący myślami gdzie indziej

nieobliczalny /ɲʲˌɛɔblitʃˈalnɨ/ (adj)
incalculable
  taki, którego nie można obliczyć

nieoczekiwanie /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (adv)
inesperadamente
  nagle, niespodziewanie

nieoczekiwany /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãnɨ/ (adj)
inesperado
  taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się

nieodmienny /ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
indeclinable
  (gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same
inalterable, invariable
  (przestarzałe, przestarzały) taki sam od dłuższego czasu, taki, który się nie zmienił

nieodparty /ɲʲˌɛɔtpˈartɨ/ (adj)
irrefutable
  taki, którego nie sposób odeprzeć
irresistible
  taki, któremu nie da się oprzeć

nieodpowiedni /ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
inapropiado, inadecuado, inconveniente, impropio, indebido
  niewłaściwy, niespełniający warunków

nieodwracalny /ɲʲˌɛɔdvratsˈalnɨ/ (adj)
irreversible
  taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu

nieoficjalny /ɲʲˌɛɔfitsjˈalnɨ/ (adj)
extraoficial, oficioso
  taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości

nieograniczony /ˌɲɛɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
ilimitado
  nie mający żadnych ograniczeń, niczym nie skrępowany

nieokrzesany /ˌɲɛɔkʃɛˈsãnɨ/ (adj)
basto, inculto, rudo, tosco
  nieposiadający ogłady towarzyskiej

nieopisywalny /ˌɲɛɔpʲisɨˈvalnɨ/ (adj)
indescriptible
  niemożliwy do opisania

nieorganiczny /ɲʲˌɛɔrɡaɲˈitʃnɨ/ (adj)
inorgánico
  powstający bez konieczności udziału organizmów żywych

nieosiągalny /ˌɲɛɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/ (adj)
inalcanzable
  taki, którego nie da się osiągnąć

nieożywiony /ˌɲɛɔʒɨˈvʲjɔ̃nɨ/ (adj)
inanimado, inerte
  taki, który nie jest żywym organizmem

niepalność /ɲɛˈpalnɔɕʨ̑/ (n)
incombustibilidad
  niezdolność do palenia się

niepalący /ˌɲɛpaˈlɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
no fumador
  osoba, która nie pali papierosów

niepamięć /ɲɛˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
olvido
  brak pamięci o czymś lub kimś, zapomnienie

nieparzysty /ˌɲɛpaˈʒɨstɨ/ (adj)
impar, non
  (matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa
desparejado, impar
  niewystępujący w parze, parami, będący nie do pary

niepewność /ɲɛˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
incertidumbre, inseguridad
  brak pewności

niepewny /ɲɛˈpɛvnɨ/ (adj)
dudoso, vacilante
  chwiejny, mający wątpliwości lub wzbudzający wątpliwości
incierto, inseguro
  ciężki do przewidzenia, niebezpieczny, ryzykowny; taki, który nie jest pewny, oczywisty, jasny
desleal, dudoso
  taki, na którym nie można polegać, nie zaufany

niepełnoletni /ˌɲɛpɛwnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
menor de edad
  niebędący dojrzałym

niepełnoletni /ˌɲɛpɛwnɔˈlɛtʲɲi/ (n)
menor
  osoba przed wkroczeniem w wiek dojrzały

niepełnoletniość /ɲʲˌɛpɛwnɔlˈɛtɲʲɔɕtɕ/ (n)
minoría de edad
  nieposiadanie wieku określonego przez prawo jako wymagany dla pełnoletniości

niepełnosprawność /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɔɕʨ̑/ (n)
discapacidad
  bycie niepełnosprawnym, cecha osoby niepełnosprawnej

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (adj)
discapacitado, minusválido
  nieosiągający wystarczających władz fizycznych lub umysłowych wskutek ułomności swego ciała

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (n)
discapacitado, minusválido
  osoba niepełnosprawna (1.1)

niepełny /ɲʲɛpˈɛwnɨ/ (adj)
incompleto
  nieobejmujący całości
no lleno
  niewypełniony po brzegi

niepodległościowy /ɲʲˌɛpɔdlˌɛɡwɔɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
independentista
  (książkowy) związany z walką o niepodległość, wyrażający dążność do niepodległości

niepodległość /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
independencia
  niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;

niepodważalny /ɲʲˌɛpɔdvaʒˈalnɨ/ (adj)
irrefutable, intangible
  taki, którego nie da się podważyć

niepojęty /ɲʲˌɛpɔjˈɛntɨ/ (adj)
inconcebible
  niedający się pojąć; trudny lub niemożliwy do wyjaśnienia

niepokalany /ɲʲˌɛpɔkalˈanɨ/ (adj)
inmaculado, puro
  w sensie duchowym: nieobarczony winą czy zmazą
impecable, impoluto
  w sensie materialnym: bez skaz, niezakłócony niczym

niepokoić /ˌɲɛpɔˈkɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
alarmar, trastornar
  wzbudzać niepokój, martwić

niepokój /ɲɛˈpɔkuj/ (n)
inquietud
  stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi

niepomyślny /ˌɲɛpɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ/ (adj)
contrario
  który nie jest po czyjejś myśli, który komuś nie sprzyja

nieporadny /ɲʲˌɛpɔrˈadnɨ/ (adj)
torpe
  świadczący o braku radzenia sobie
  niepotrafiący sobie poradzić

nieposzlakowany /ˌɲɛpɔʃlakɔˈvãnɨ/ (adj)
intachable, irreprochable
  bez zarzutu, najczęściej pod względem moralnym

nieposłuszeństwo /ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
desobediencia
  cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa

nieposłuszny /ɲʲˌɛpɔswˈuʃnɨ/ (adj)
desobediente
  odznaczający się nieposłuszeństwem

niepowodzenie /ˌɲɛpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
fracaso
  przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka

niepowtarzalny /ɲʲˌɛpɔftaʒˈalnɨ/ (adj)
irrepetible
  wyjątkowy, nadzwyczajny, jedyny w swoim rodzaju

nieprawidłowo /ˌɲɛpravʲidˈwɔvɔ/ (adv)
incorrectamente
  w sposób nieprawidłowy

nieprawidłowość /ɲʲˌɛpravidwˈɔvɔɕtɕ/ (n)
anomalía
  brak prawidłowości
irregularidad
  odstępstwo od norm

nieprecyzyjny /ˌɲɛprɛʦ̑ɨˈzɨjnɨ/ (adj)
impreciso
  pozbawiony precyzji, niedokładny, nieścisły

nieprzechodni /ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
intransitivo
  (gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej

nieprzeciętny /ɲʲˌɛpʃɛtɕˈɛntnɨ/ (adj)
extraordinario
  taki, który się wyróżnia

nieprzekonywalny /ɲʲˌɛpʃɛkˌɔnɨvˈalnɨ/ (adj)
inconvencible
  niedający się przekonać

nieprzekupny /ɲʲˌɛpʃɛkˈupnɨ/ (adj)
incorruptible, insobornable
  niedający się przekupić

nieprzemyślany /ɲʲˌɛpʃɛmɨɕlˈanɨ/ (adj)
irreflexivo, precipitado
  poczyniony bez głębszego zastanowienia

nieprzetłumaczalność /ɲʲˌɛpʃɛtwˌumatʃˈalnɔɕtɕ/ (n)
intraducibilidad
  cecha tego, co nieprzetłumaczalne

nieprzetłumaczalny /ˌɲɛpʃɛtwũmaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
intraducible
  niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język

nieprzewidywalny /ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ/ (adj)
impredecible, imprevisible
  taki, którego nie da się przewidzieć

nieprzyjaciel /ˌɲɛpʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
enemigo
  (wojskowość, wojskowy) wroga armia, ogół wrogich wojsk
  ktoś wrogo nastawiony wobec kogoś lub czegoś

nieprzyjemność /ɲʲˌɛpʃɨjˈɛmnɔɕtɕ/ (n)
pejiguera, percance
  nieprzyjemna sytuacja albo rzecz

nieprzyjemny /ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
desagradable
  sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia

nieprzytomny /ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
alocado, extraviado, insensato
  (przenośnie, przenośnia) oszołomiony, nie myślący racjonalnie, trzeźwo
inconsciente, desmayado
  taki, który stracił przytomność, świadomość

nieprzyzwoitość /ɲʲˌɛpʃɨzvɔˈitɔɕtɕ/ (n)
inconveniencia, incorrección, indecencia, inmoralidad
  brak przyzwoitości

nieraz /ˈɲɛras/ (adv)
a veces, algunas veces
  czasami, niekiedy
a menudo, muchas veces
  wiele razy, często

nierdzewny /ɲʲɛrdʑˈɛvnɨ/ (adj)
inoxidable
  nieulegający rdzewieniu, odporny na rdzewienie

nierealny /ˌɲɛrɛˈalnɨ/ (adj)
irreal
  taki, który nie istnieje w rzeczywistości

niereligijny /ˌɲɛrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
irreligioso, impío
  charakteryzujący się brakiem religijności

nierozerwalny /ɲʲˌɛrɔzɛrvˈalnɨ/ (adj)
inseparable
  taki, który nie daje się rozerwać; trwale wiążący

nierozsądny /ɲʲˌɛrɔssˈɔndnɨ/ (adj)
irrazonable, irracional
  bez rozsądku

nieruchomo /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔ/ (adv)
sin moverse, sin movimiento
  bez ruchu, nie poruszając się, nie wykonując żadnych ruchów

nieruchomość /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
bienes inmuebles
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;

nieruchomy /ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ/ (adj)
inmóvil
  bez ruchu, nie zmieniający pozycji, położenia

nierząd /ɲʲˈɛʒɔnt/ (n)
prostitución
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyny seksualne niezgodne z normami obyczajowymi i moralnymi

nierządnica /ˌɲɛʒɔ̃ndʲˈɲiʦ̑a/ (n)
meretriz
  (przestarzałe, przestarzały) kobieta uprawiająca nierząd

nierób /ɲʲˈɛrup/ (n)
maula
  (pogardliwie) człowiek stroniący od pracy

nierówność /ɲɛˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
desigualdad
  brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości

niesamowity /ˌɲɛsãmɔˈvʲitɨ/ (adj)
excepcional, extraordinario, singular
  wyróżniający się, niezwykły, bardzo nietypowy

nieskończony /ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
inacabable, incesante
  (przenośnie, przenośnia) trwający niezwykle długo, nieustający
infinito, interminable
  niemający końca, niekończący się

nieskuteczny /ɲʲˌɛskutˈɛtʃnɨ/ (adj)
ineficaz
  pozbawiący skuteczności, niedziałający

niespodzianka /ˌɲɛspɔˈʥ̑ãŋka/ (n)
sorpresa
  coś, czego się ktoś nie spodziewa

niespodziewanie /ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãɲɛ/ (adv)
inesperadamente, insospechadamente
  w sposób nieoczekiwany, niespodziewany, powodujący zaskoczenie

niespodziewany /ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãnɨ/ (adj)
inesperado
  zdarzenie, którego się nie spodziewano; rzecz zaskakująca, nieoczekiwana, nagła

niespokojny /ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ/ (adj)
nervioso, travieso
  będący ciągle w ruchu
intranquilo
  nerwowy
  o czasach, okolicznościach: trudny, zmienny
inquieto
  o morzu: wzburzone

niesporczak /ɲɛˈspɔr.t͡ʂak/ (n)
oso de agua, tardígrado
  (zoologia, zoologiczny) Tardigrada, typ bardzo małych zwierząt bezkręgowych;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę tego typu (1.1)

niesprawiedliwość /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
injusticia
  brak sprawiedliwości
injusticia, abuso, atropello
  niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie

niestaranny /ɲʲˌɛstarˈannɨ/ (adj)
negligente
  niedokładający starań, aby wykonać coś dobrze
descuidado
  wynikający z braku staranności; świadczący o pośpiechu i niedokładności

niestałość /ɲɛˈstawɔɕʨ̑/ (n)
inconstancia, inestabilidad
  zmienność, brak stałości, trwałości (np. w przekonaniach)

niestały /ɲʲɛstˈawɨ/ (adj)
inestable, inconstante, veleidoso
  taki, który często zmienia upodobania, poglądy, świadczący o braku stałości
inestable, mudable, variable
  taki, który podlega zmianom

niestety /ɲɛˈstɛtɨ/ (particle)
por desgracia, desgraciado, desafortunadamente
  …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

niestrawność /ɲʲɛstrˈavnɔɕtɕ/ (n)
indigestión, dispepsia
  (medycyna, medyczny) ostre zaburzenie w trawieniu, dyspepsja

niestrawny /ɲʲɛstrˈavnɨ/ (adj)
indigestible
  taki, który nie daje się trawić lub jest trudny do strawienia

nieszczęścia chodzą parami /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi/ (proverb)
una ola nunca viene sola
  jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne

nieszczęście /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
desgracia, desastre, desdicha, infortunio
  pechowy, niepomyślny dla kogoś zbieg zdarzeń
desgracia, desdicha, infortunio, desastre
  przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie

nieszczęśliwy /ˌɲɛʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
infeliz, desdichado
  nieodczuwający szczęścia, przygnębiony
desafortunado, desgraciado
  prowadzący do niekorzystnego przebiegu wydarzeń

nieszkodliwy /ɲʲˌɛʃkɔdlˈivɨ/ (adj)
inocuo, inofensivo
  niestanowiący zagrożenia

nieszpułka /ɲɛˈʃpuwka/ (n)
níspero del Japón
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Eriobotrya, nieśplik japoński, miszpelnik japoński
níspero
  (botanika, botaniczny) Mespilus, krzew lub niewielkie drzewko o białych kwiatach i pomarańczowych owocach; w Polsce roślina o charakterze ozdobnym, w cieplejszym klimacie owocodajna
  owoc nieszpułki (1.1) nadający się do jedzenia po przemarznięciu

niesłuszny /ɲʲɛswˈuʃnɨ/ (adj)
injusto
  niemający uzasadnienia

niesłychany /ˌɲɛswɨˈxãnɨ/ (adj)
inaudito, insólito
  taki, o którym nie słyszano, nadzwyczajny

niesłyszalny /ˌɲɛswɨˈʃalnɨ/ (adj)
inaudible
  taki, którego nie da się usłyszeć

nietakt /ɲʲˈɛtakt/ (n)
indelicadeza
  (podniośle) niewłaściwy postępek wynikający z braku dobrych manier; brak taktu

nietaktownie /ɲʲˌɛtaktˈɔvɲʲɛ/ (adv)
sin tacto
  w sposób nietaktowny

nietknięty /ɲɛˈtʲcɲɛ̃ntɨ/ (adj)
intacto, virgen
  (książkowy) zachowany w stanie pierwotnym
ileso, indemne
  cały, nieraniony, zdrowy, bez szwanku
inexplorado, virgen
  taki, który jeszcze nie był badany, którym jeszcze nikt nie zajmowal się

nietolerancja /ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
intolerancia
  brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś

nietolerancyjny /ɲʲˌɛtɔlˌɛrantsˈɨjnɨ/ (adj)
intolerante
  wykazujący się brakiem tolerancji

nietoperz /ɲɛˈtɔpɛʃ/ (n)
murciélago
  (zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

nietrwały /ɲʲɛtrfˈawɨ/ (adj)
inestable
  nie trwający długo

nietypowy /ˌɲɛtɨˈpɔvɨ/ (adj)
atípico, inusual
  inny niż powszechnie spotykany, nie należący do żadnego typu

nieuczciwie /ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
deshonestamente
  w sposób nieuczciwy, nieszczery

nieuczciwy /ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
deshonesto
  taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu

nieufność /ɲʲɛˈufnɔɕtɕ/ (n)
desconfianza
  brak zaufania

nieuleczalny /ˌɲɛ<sup>w</sup>ulɛˈʧ̑alnɨ/ (adj)
incurable
  (medycyna, medyczny) taki, który jest niemożliwy do wyleczenia
incorregible, irremediable
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) taki, którego nie można zmienić lub przezwyciężyć

nieumalowany /ɲʲˌɛumˌalɔvˈanɨ/ (adj)
sin maquillar
  (potocznie, potoczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) bez makijażu, określenie najczęściej używane w odniesieniu do kobiet

nieumyślny /ɲʲˌɛumˈɨɕlnɨ/ (adj)
involuntario, indeliberado, maquinal
  wyrządzony bez uprzedniego zamysłu

nieuprawny /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈpravnɨ/ (adj)
baldío, incultivado, yermo
  o terenie, ziemi, polu: nie nadający się do uprawy lub nie objęty uprawą; taki, który leży odłogiem

nieurodzaj /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈrɔʣ̑aj/ (n)
mala cosecha
  zmniejszenie się zbiorów w rolnictwie w stosunku do innych lat

nieurodzajny /ɲʲˌɛurɔdʑˈajnɨ/ (adj)
difícil, improductivo
  cechujący się brakiem urodzaju
estéril, infértil
  wydający niski plon

nieustający /ɲʲˌɛustajˈɔntsɨ/ (adj)
incesante
  taki, który nie ustaje

nieustannie /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈstãɲːɛ/ (adv)
incesantemente
  bez przerwy, non-stop, bez ustanku

nieuwaga /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈvaɡa/ (n)
desatención, descuido, distracción
  brak uwagi, koncentracji

nieuzasadniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>uzasadʲˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
injustificado, gratuito, infundado
  nie mający uzasadnienia, nie mający usprawiedliwienia

niewart złamanego szeląga /ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ʃɛˈlɔ̃ŋɡa/ (adj)
de tres al cuarto, no valer ni cinco, no valer un abalorio, no valer un comino, no valer un pimiento
  (książkowy) oceniany jako bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego

nieważkość /ɲʲɛvˈaʃkɔɕtɕ/ (n)
ingravidez
  (fizyka, fizyczny) stan braku lub znikomości siły ciążenia;

niewdzięcznik /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
desagradecido
  osoba niewdzięczna, niepoczuwająca się do wdzięczności

niewdzięczność /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
ingratitud
  brak wdzięczności; cecha tego, co jest niewdzięczne; cecha tego, kto jest niewdzięczny

niewdzięczny /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
desagradecido, ingrato
  niedający wyników proporcjonalnych do włożonego wysiłku

niewiara /ɲɛˈvʲjara/ (n)
infidelidad
  brak wiary w boga, odrzucanie dogmatów religijnych, niewierzenie
desconfianza
  brak wiary w coś, niepewność co do czegoś

niewiarygodny /ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
inverosímil
  któremu trudno uwierzyć, niegodny zaufania
increíble
  w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem

niewidoczny /ˌɲɛvʲiˈdɔʧ̑nɨ/ (adj)
invisible
  taki, którego nie widać

niewidomy /ˌɲɛvʲiˈdɔ̃mɨ/ (adj)
invidente
  taki, który trwale nie widzi

niewidomy /ˌɲɛvʲiˈdɔ̃mɨ/ (n)
invidente
  osoba, która trwale nie widzi

niewidzialny /ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
invisible
  niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

niewiedza /ɲɛˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
ignorancia, nesciencia
  brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie
ignorancia
  niedoinformowanie, nieznajomość, nieświadomość czegoś

niewierność /ɲɛˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
infidelidad
  zdrada, bycie niewiernym
  cecha tego, co jest niewierne, tego kto jest niewierny; sprzeniewierzenie się czemuś

niewierny /ɲʲɛvʲˈɛrnɨ/ (adj)
infiel
  taki, który nie dochował wierności w małżeństwie lub innym związku

niewierny /ɲʲɛvʲˈɛrnɨ/ (n)
infiel
  (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś innej wiary religijnej

niewierzący /ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
incrédulo
  osoba bezwyznaniowa; ktoś, kto nie jest wyznawcą żadnej religii

niewierzący /ˌɲɛvʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (participleAdjective)
incrédulo
  (teologia, teologiczny) w kontekście wiary, wyznania: który nie wyznaje żadnej religii, niereligijny
  taki, który nie dowierza, nie wierzy w coś, w prawdziwość czegoś

niewinność /ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
inocencia
  cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu

niewinny /ɲɛˈvʲĩnːɨ/ (adj)
inocente
  taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy

niewola /ɲɛˈvɔla/ (n)
cautiverio, cautividad
  areszt dla żołnierzy drugiej strony podczas wojny
esclavitud
  brak wolności, suwerenności; zamknięcie

niewolnictwo /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
esclavitud
  (socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

niewolnik /ɲɛˈvɔlʲɲik/ (n)
esclavo
  osoba będąca w niewoli

niewrażliwość /ɲʲˌɛvraʒlˈivɔɕtɕ/ (n)
insensibilidad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest niewrażliwe; cecha tych, którzy są niewrażliwi

niewrażliwy /ɲʲˌɛvraʒlˈivɨ/ (adj)
invulnerable, insensible
  niepodatny na działanie
impasible, insensible, poco compasivo, sin emociones
  pozbawiony wrażliwości

niewybaczalny /ˌɲɛvɨbaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
imperdonable
  taki, którego nie można wybaczyć

niewykonalny /ˌɲɛvɨkɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
impracticable, inviable, irrealizable
  taki, którego nie da się wykonać, zrobić

niewykorzystywanie /ˌɲɛvɨkɔʒɨstɨˈvãɲɛ/ (n)
desaprovechamiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: nie wykorzystywać

niewymowny /ˌɲɛvɨ̃ˈmɔvnɨ/ (adj)
indecible
  niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów

niewyobrażalny /ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ/ (adj)
inconcebible, inimaginable
  (książkowy) niedający się wyobrazić

niewypowiedziany /ˌɲɛvɨpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ/ (adj)
indecible, inefable, inenarrable
  niemożliwy do wyrażenia za pomocą słów

niewypłacalny /ɲʲˌɛvɨpwatsˈalnɨ/ (adj)
insolvente
  (ekonomia, ekonomiczny) taki, który nie ma możliwości spłaty swoich długów z posiadanego majątku

niewystarczający /ɲʲˌɛvɨstˌartʃajˈɔntsɨ/ (adj)
insuficiente, deficiente, deficitario, exiguo
  niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom

niewytłumaczalny /ɲʲˌɛvɨtwˌumatʃˈalnɨ/ (adj)
inexplicable, incocebible
  nie dający się wytłumaczyć lub wyjaśnić, niemożliwy do wytłumaczenia

niewód /ˈɲɛvut/ (n)
jábega
  (rybołówstwo, rybacki) rodzaj sieci rybackiej;

niewątpliwie /ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ/ (adv)
indudablemente, sin duda
  od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia

niewłaściwy /ˌɲɛvwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
impertinente
  inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być

niezadowolenie /ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
descontento, insatisfacción, disgusto
  brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem

niezadowolony /ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
insatisfecho, descontento
  odczuwający niezadowolenie

niezależny /ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
independiente
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) o państwach: niebędący pod niczyim zwierzchnictwem, decydujący sam o sobie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nienależący do żadnej z rywalizujących partii
  niepowiązany, niemający ze sobą związku
  samodzielny, niepodporządkowany, niebędący w zależności od nikogo ani niczego
  bezstronny, niezwiązany z żadną z grupą społeczną, niekierujący się jej interesem

niezapominajka /ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/ (n)
nomeolvides, miosotis, miosota
  (botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;

niezapomniany /ɲʲˌɛzapɔmɲʲˈanɨ/ (adj)
inolvidable
  taki, którego nie można zapomnieć

niezaprzeczalność /ɲʲˌɛzapʃɛtʃˈalnɔɕtɕ/ (n)
innegabilidad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest niezaprzeczalne

niezbędny /ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
indispensable, imprescindible
  taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny

niezdarność /ɲʲɛzdˈarnɔɕtɕ/ (n)
torpeza, desgracia, primada
  bycie niezdarnym

niezdecydowanie /ˌɲɛzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ/ (adv)
indecisamente
  w sposób niezdecydowany

niezdecydowanie /ˌɲɛzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ/ (n)
indecisión, vacilación
  nieumiejętność podjęcia decyzji

niezdolny /ɲʲɛzdˈɔlnɨ/ (adj)
incapaz
  niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji

niezdrowy /ɲɛˈzdrɔvɨ/ (adj)
malsano
  szkodliwy dla zdrowia
  szkodliwy ze względów moralnych

niezgoda /ɲɛˈzɡɔda/ (n)
desacuerdo, discrepancia
  brak przyzwolenia na coś
discordia
  brak zgody, harmonii; istnienie konfliktowych sytuacji; waśnie między kimś

niezgodność /ɲʲɛzɡˈɔdnɔɕtɕ/ (n)
discordancia, discrepancia, incompatibilidad
  cecha tego, co niezgodne; cecha tych, którzy są niezgodni

niezidentyfikowany obiekt latający /ɲʲˌɛzidˌɛntɨfˌikɔvˈanɨ ˈɔbjɛkt lˌatajˈɔntsɨ/ (n)
objeto volador no identificado
  obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski;

nieziszczalny /ɲʲˌɛziʃtʃˈalnɨ/ (adj)
irrealizable
  taki, który nie może się ziścić

niezliczony /ɲʲˌɛzlitʃˈɔnɨ/ (adj)
incontable, innumerable
  niedający się zliczyć, bardzo liczny

niezmierzony /ɲʲˌɛzmʲɛʒˈɔnɨ/ (adj)
inmenso
  tak duży, że trudno zmierzyć, określić wielkość

nieznaczny /ɲʲɛznˈatʃnɨ/ (adj)
insignificante
  nie posiadający większego znaczenia

nieznany /ɲɛˈznãnɨ/ (adj)
ignoto
  ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany

niezniszczalny /ˌɲɛzʲɲiʃˈʧ̑alnɨ/ (adj)
indestructible
  taki, którego nie da się zniszczyć

nieznośny /ɲɛˈznɔɕnɨ/ (adj)
insoportable, insufrible
  taki, którego nie da się znieść; bardzo męczący

niezrozumiały /ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
ininteligible
  (przenośnie, przenośnia) niedający się zinterpretować, niejasny
incomprensible
  niedający się zrozumieć

niezwyciężony /ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
invencible
  taki, którego nie da się zwyciężyć
imbatido, invicto
  taki, którego nikt nie zwyciężył

niezłomny /ɲʲɛzwˈɔmnɨ/ (adj)
inquebrantable
  taki, którego nie można zwyciężyć

nieład /ˈɲɛwat/ (n)
confusión, desconcierto, desorden
  brak ładu, uporządkowania

niełupka /ɲɛˈwupka/ (n)
aquenio, aqueno
  (botanika, botaniczny) suchy, niepękający, jednonasienny owoc, posiadający skórzastą lub zdrewniałą owocnię otaczającą luźno nasienie;

nieśmiało /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔ/ (adv)
tímidamente
  z wahaniem, bez śmiałości czy pewności siebie

nieśmiałość /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
timidez
  cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie

nieśmiały /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
comedido, discreto, reservado
  cichy, niepewny, ledwo widoczny
tímido
  niemający pewności siebie, wstydliwy

nieśmiertelność /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
inmortalidad
  koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

nieśmiertelny /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
eterno, imperecedero, inmortal
  (przenośnie, przenośnia) taki, którego wartość nie przemija
perdurable, perpetuo
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie podlega zmianom, który jest stale obecny
inmortal
  wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

nieświadomość /ɲʲˌɛɕfʲadˈɔmɔɕtɕ/ (n)
inconsciencia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) stan braku świadomości czy przytomności
ignorancia
  brak uświadamiania sobie lub wiedzy o czym

nieświadomy /ɲʲˌɛɕfʲadˈɔmɨ/ (adj)
inconsciente
  nie uświadamiający sobie czegoś, nie wiedzący o czym

nieświeży /ɲʲɛɕfʲˈɛʒɨ/ (adj)
pasado, duro, rancio
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który utracił świeżość
sucio, poco fresco
  o zauważalnych cechach zbyt długiego używania
descolorido
  źle wyglądający

nieść /ɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
conllevar
  powodować jakieś rezultaty, skutki
llevar
  zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym
  transportować coś, powodować przesuwanie się czegoś (także niematerialnego)
poner
  o kurach: składać jaja

nieść pomoc /ɲʲˈɛɕtɕ pˈɔmɔts/ (v)
auxiliar, echar una mano, prestar ayuda, socorrer
  pomagać, śpieszyć z pomocą

nieżonaty /ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ/ (adj)
soltero
  zwykle o mężczyźnie: niemający żony

nieżonaty /ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ/ (n)
soltero
  mężczyzna, który nie ma żony

nigdy /ˈɲiɡdɨ/ (pronoun)
nunca, jamás
  w żadnym czasie, momencie, sytuacji

nigdy indziej /ˈɲiɡdɨ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
en ninguno otro momento
  w żadnym innym czasie

nigdzie indziej /ˈɲiɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
en ninguno otro lugar
  w żadnym innym miejscu

nigerski /ɲiˈɡɛrsʲci/ (adj)
nigerino
  odnoszący się do państwa Niger

nigeryjski /ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci/ (adj)
nigeriano
  odnoszący się do państwa Nigeria

nihilista /ˌɲixʲiˈlʲista/ (n)
nihilista
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik nihilizmu

nihilistka /ˌɲixʲiˈlʲistka/ (n)
nihilista
  forma żeńska od: nihilista

nihilistyczny /ɲˌiçilistˈɨtʃnɨ/ (adj)
nihilista
  właściwy nihiliście lub nihilizmowi

nihilizm /ɲiçˈilizm/ (n)
nihilismo
  (filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

nikab /ˈɲikap/ (n)
nicab
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) element stroju noszonego przez muzułmanki jako zasłona na twarz (często chusta), lecz nie wymagany przez islam;

nikaraguański /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (adj)
nicaragüense
  odnoszący się do państwa Nikaragua

nikczemność /ɲiktʃˈɛmnɔɕtɕ/ (n)
bajeza, vileza
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nikczemne; cecha tych, którzy są nikczemni

nikczemny /ɲikˈʧ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
vil
  podły, niegodziwy, zły; postępujący źle lub świadczący o złym, niegodziwym postępowaniu

nikiel /ˈɲicɛl/ (n)
níquel
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

nikotyna /ˌɲikɔˈtɨ̃na/ (n)
nicotina
  bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

nikt /ɲikt/ (pronoun)
nadie
  żadna osoba

nikt nie jest prorokiem we własnym kraju /ˈɲiktʲ ˈɲɛ‿jɛst prɔˈrɔcɛ̃m vɛ‿ˈvwasnɨ̃m ˈkraju/ (proverb)
nadie es profeta en su tierra
  łatwiej znaleźć uznanie u obcych niż wśród swoich, najtrudniej zdobyć uznanie wśród rodaków

nikły /ɲˈikwɨ/ (adj)
débil, casi imperceptible, tenue
  słabo zauważalny; o niewielkim natężeniu

nimfa /ˈɲĩw̃fa/ (n)
ninfa
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej i rzymskiej boginka mająca postać pięknej, młodej dziewczyny, będąca uosobieniem sił przyrody
  (zoologia, zoologiczny) ostatnie stadium larwalne niektórych pajęczaków i owadów

nimfomania /ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãɲja/ (n)
ninfomanía
  (medycyna, medyczny) chorobliwie wzmożony popęd płciowy u kobiet;

nimfomanka /ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãnka/ (n)
ninfómana
  kobieta o chorobliwie nadmiernym popędzie seksualnym

ninja /ˈɲĩn͇ʤ̑a/ (n)
ninja
  japoński wojownik, specjalizujący się w zamachach i szpiegostwie;

niob /ɲɔp/ (n)
niobio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

niski /ˈɲisʲci/ (adj)
bajo
  mający mały wymiar w pionie
  mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
  oceniany ujemnie w sensie moralnym

nisza /ɲˈiʃa/ (n)
nicho, hornacina
  (architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby
nicho
  niezajęta i mniejsza część jakiejś dziedziny, postaci przejawu życia

niszczyciel /ɲiʃˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
destructor
  ten, kto niszczy
  (wojskowość, wojskowy) szybki okręt przystosowany do zwalczania małych jednostek pływających;

niszczyć /ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
destruir, exterminar
  pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji

nit /ɲit/ (n)
remache, roblón
  (technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym;

nitromannit /ɲˌitrɔmˈanɲit/ (n)
hexanitrato de manitol
  (chemia, chemiczny) organiczny, wybuchowy składnik spłonek detonujących stosowany również w lecznictwie;

niuans /ˈɲu<sup>w</sup>ãw̃s/ (n)
matiz
  drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień

niuansowanie /ˌɲu<sup>w</sup>ãw̃sɔˈvãɲɛ/ (n)
matización
  (rzeczownik odczasownikowy) od: niuansować

niuansować /ˌɲu<sup>w</sup>ãw̃ˈsɔvaʨ̑/ (v)
matizar
  ukazywać / wydobywać subtelne, ledwie dostrzegalne szczegóły / różnice

niuton /ˈɲutɔ̃n/ (n)
newton
  (fizyka, fizyczny) jednostka siły w układzie SI;

niweczyć /ɲivˈɛtʃɨtɕ/ (v)
destrozar, arruinar, destruir
  pozbawiać wartości, obracać wniwecz

nić /ɲiʨ̑/ (n)
hilo
  cienkie włókno używane np. do szycia

nić Ariadny /ˈɲiʨ̑ arʲˈjadnɨ/ (idiom)
hilo de Ariadna
  coś, co pomaga wybrnąć z kłopotów; kluczowy element będący rozwiązaniem problemu

niż /ɲiʃ/ (conjunction)
que
  …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
nobelio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

noblista /nɔˈblʲista/ (n)
nobel
  osoba, która otrzymała Nagrodę Nobla

noc /nɔʦ̑/ (n)
noche
  okres od zmierzchu do świtu;

noclegownia /ˌnɔʦ̑lɛˈɡɔvʲɲa/ (n)
albergue nocturno
  miejsce urządzone na nocleg – zwykle dla osób bezdomnych lub ofiar klęsk żywiołowych

nocna zmiana /ˈnɔʦ̑na ˈzmʲjãna/ (n)
turno de noche
  okres czasu pracy przebiegający w nocy

nocnik /ˈnɔʦ̑ʲɲik/ (n)
orinal
  naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;

nocny /ˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
nocturno
  związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy

nocny marek /ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk/ (n)
trasnochador
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień

nocować /nɔˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
pernoctar
  spędzać gdzieś noc, najczęściej w obcym miejscu

noga /ˈnɔɡa/ (n)
pierna, pata
  (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;
pata, pierna
  element budowy mebla

nogawka /nɔˈɡafka/ (n)
pernera
  (krawiectwo) część spodni okrywająca nogę

nomada /nɔ̃ˈmada/ (n)
nómada
  (etnografia, etnograficzny) członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce;

nomarcha /nɔmˈarxa/ (n)
nomarca
  (historia, historyczny, historycznie) zarządzający nomem w starożytnym Egipcie

nominacja /nˌɔminˈatsja/ (n)
nominación
  oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; (także, też) dokument stwierdzający powołanie
  zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska

nomofobia /ˌnɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
nomofobia
  (neologizm) strach przed sytuacją niemożliwości korzystania z telefonu komórkowego

nona /ˈnɔ̃na/ (n)
novena
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między dźwiękami złożona z oktawy i sekundy;
nona
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część oficjum kościelnego odmawiana dawniej o godzinie dziewiątej według rachuby rzymskiej

nonkonformista /ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲista/ (n)
inconformista
  ten, kto nie zgadza się z powszechnie panującymi opiniami i wyraża jawnie swój sprzeciw wobec nich

nonkonformistka /ˌnɔ̃ŋkɔ̃nfɔrˈmʲistka/ (n)
inconformista
  forma żeńska od: nonkonformista

nonkonformistyczny /nˌɔŋkɔnfˌɔrmistˈɨtʃnɨ/ (adj)
inconformista
  taki, który sprzeciwia się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie

nonkonformizm /nˌɔŋkɔnfˈɔrmizm/ (n)
inconformismo
  (socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) postawa sprzeciwu wobec zasad, norm i opinii obowiązujących w danym środowisku;

nonteizm /nɔ̃nˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
no teísmo
  doktryna religijna, która ani nie uznaje, ani też nie zaprzecza istnieniu Boga;

nordycki /nɔrˈdɨʦ̑ʲci/ (adj)
nórdico
  (książkowy) północnoeuropejski;

normalizować /nˌɔrmalizˈɔvatɕ/ (v)
normalizar, regularizar
  doprowadzać do normalnego stanu
estandarizar, normalizar
  opracowywać oraz wprowadzać jednolite normy w danej dziedzinie
normalizarse
  powracać do normalnego stanu

normalność /nɔrmˈalnɔɕtɕ/ (n)
normalidad
  cecha tego, co normalne; brak dziwactw

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
noruego
  odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (n)
noruego
  język urzędowy Norwegii;

nos /nɔs/ (n)
nariz
  (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
morro, nariz
  dziób samolotu
puntera
  koniec buta

nosacizna /nˌɔsatɕˈizna/ (n)
muermo
  (weterynaria, weterynaryjny) przewlekła, zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych;

nosiciel /nɔˈɕiʨ̑ɛl/ (n)
portador
  (medycyna, medyczny) organizm zawierający bakterie, wirusy lub w inny sposób dotknięty chorobą, sam nie cierpiący z powodu jej objawów, lecz mogący nią zarażać;

nosiwoda /ˌnɔɕiˈvɔda/ (n)
aguador
  ten, kto nosi wodę w wiadrach

nosić /ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
llevar, portar
  fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu
llevar
  o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie
vestir
  ubierać się w jakiś sposób

nosić spodnie /nˈɔɕitɕ spˈɔdɲʲɛ/ (v)
llevar los pantalones
  o kobiecie wypełniać rolę stereotypowo przypisywaną mężczyznom

nosił wilk razy kilka, ponieśli i wilka /ˈnɔɕiw ˈvʲilk ˈrazɨ ˈcilka pɔ̃ˈɲɛ̇ɕlʲi ː‿ˈvʲilka/ (proverb)
a cada cerdo le llega su San Martín, a cada cual le llega su turno, por San Martín deja el cerdo de gruñir
  przez pewien czas komuś udawało się robić coś złego, ale w końcu musiał za to zapłacić, ponieść straty

nosorożec /ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
rinoceronte, abada
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

nosowy /nɔˈsɔvɨ/ (adj)
nasal
  (fonetyka, fonetyczny) o głosce, przy wymawianiu której część lub całość wydychanego powietrza przechodzi przez jamę nosową
  (przymiotnik) od nos

nostalgia /nɔˈstalʲɟja/ (n)
nostalgia
  tęsknota, zwłaszcza za krajem

nostalgiczny /ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
nostálgico
  taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty

nosze /nˈɔʃɛ/ (n)
camilla, andas, anda
  (medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

noszowy /nɔʃˈɔvɨ/ (n)
camillero
  sanitariusz, ratownik wyznaczony do noszy

nosówka /nɔˈsufka/ (n)
enfermedad de Carré, moquillo
  (weterynaria, weterynaryjny) groźna choroba zakaźna psów;

notarialny /nˌɔtarjˈalnɨ/ (adj)
notarial
  odnoszący się do notariusza lub notariatu, związany z notariuszem lub notariatem

notariusz /nɔtˈarjuʃ/ (n)
notario
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron

notatnik /nɔˈtatʲɲik/ (n)
agenda, bloc de nota
  zeszyt do zapisków

notes /ˈnɔtɛs/ (n)
agenda, libreta
  plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;

notka /ˈnɔtka/ (n)
postilla
  krótki tekst z uwagami lub dodatkowymi informacjami

notoryczny /ˌnɔtɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
notorio
  (pejoratywnie, pejoratywny) powszechnie znany
compulsivo, reincidente
  nieustanny

notować /nɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
anotar, apuntar, notar
  zapisywać wykład, czyjąś wypowiedź

nowalijka /ˌnɔvaˈlʲijka/ (n)
hortaliza temprana
  młode warzywo pojawiające się po raz pierwszy w sezonie

nowenna /nɔvˈɛnna/ (n)
novena
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie praktyka dewocyjna polegająca na powtarzaniu dziewięciokrotnie, w tych samych odstępach czasu, zwykle przed większymi uroczystościami kościelnymi, specjalnej modlitwy lub modlitw;

nowicjat /nɔˈvʲiʦ̑ʲjat/ (n)
noviciado
  część klasztoru przeznaczona dla odbywających nowicjat (1.1)
  okres próbny kandydata do zakonu;

nowicjusz /nɔvˈitsjuʃ/ (n)
novicio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kandydat do zakonu, odbywający w nim nowicjat

nowina /nɔˈvʲĩna/ (n)
novedad, primicia
  (przestarzałe, przestarzały) to, co się zdarza pierwszy raz
noticia, nueva
  nowa wiadomość

nowiusieńki /ˌnɔvʲjüˈɕɛ̇̃ɲci/ (adj)
novísimo
  (potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) (zdrobniale) od: nowiuśki

nowiutki /nɔˈvʲjutʲci/ (adj)
novísimo
  nowy, świeżo kupiony lub zrobiony, nie używany

nowobogacki /nˌɔvɔbɔɡˈatski/ (adj)
nuevo rico
  (pejoratywnie, pejoratywny) od niedawna wzbogacony i ostentacyjnie to ukazujący

nowobogacki /nˌɔvɔbɔɡˈatski/ (n)
nuevo rico
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba, która niedawno się wzbogaciła, a wciąż niemająca dobrego smaku, obycia

nowoczesny /ˌnɔvɔˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
moderno
  charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny

nowogrecki /ˌnɔvɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
neogriego
  związany z Grecją nowożytną, dotyczący Grecji nowożytnej

nowogrecki /ˌnɔvɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
neogriego
  (językoznawstwo, językoznawczy) współczesny język grecki używany powszechnie w Grecji i na Cyprze;

nowojorczyk /ˌnɔvɔˈjɔrʧ̑ɨk/ (n)
neoyorquino
  mieszkaniec Nowego Jorku (miasta)

nowojorski /ˌnɔvɔˈjɔrsʲci/ (adj)
neoyorquino
  dotyczący Nowego Jorku, związany z Nowym Jorkiem, pochodzący z Nowego Jorku

nowokaledoński /nˌɔvɔkˌalɛdˈɔɲski/ (adj)
neocaledonio
  związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii

nowomowa /nˌɔvɔmˈɔva/ (n)
neolengua
  język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;

noworodek /ˌnɔvɔˈrɔdɛk/ (n)
neonato, recién nacido
  człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat;

nowotestamentowy /nˌɔvɔtˌɛstamɛntˈɔvɨ/ (adj)
neotestamentario
  związany z Nowym Testamentem, dotyczący Nowego Testamentu

nowotworowy /ˌnɔvɔtfɔˈrɔvɨ/ (adj)
tumoral
  związany z nowotworem

nowotwór /nɔˈvɔtfur/ (n)
neoplasma
  (medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki;

nowozelandzki /ˌnɔvɔzɛˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
neozelandés
  odnoszący się do państwa Nowa Zelandia

nowożeniec /ˌnɔvɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
recién casado, desposado
  mężczyzna świeżo po ślubie

nowożytność /nˌɔvɔʒˈɨtnɔɕtɕ/ (n)
Edad Moderna
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;

nowy /ˈnɔvɨ/ (adj)
nuevo
  istniejący od niedawna
  taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego

nozologia /nˌɔzɔlˈɔɡja/ (n)
nosología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się klasyfikowaniem i opisem chorób;

nośny /nˈɔɕnɨ/ (adj)
de carga
  (technologia, technika, techniczny) dający możliwość przejęcia przez materiał lub konstrukcję obciążeń zewnętrznych

nożownik /nɔʒˈɔvɲik/ (n)
cuchillero
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik produkujący noże

nożyczki /nɔˈʒɨʧ̑ʲci/ (n)
tijera, tijeras
  małe nożyce;

nucić /ˈnuʨ̑iʨ̑/ (v)
canturrear, tararear
  śpiewać półgłosem lub bez słów

nuda /ˈnuda/ (n)
aburrimiento, fastidio
  stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;

nudności /nudnˈɔɕtɕi/ (n)
náusea
  (medycyna, medyczny) mdłości, stan poprzedzający wymioty

nudny /ˈnudnɨ/ (adj)
aburrido, tedioso
  wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

nudysta /nuˈdɨsta/ (n)
nudista
  osoba przebywająca towarzysko na zewnątrz nago dla kontaktu z naturą

nudziarz /nˈudʑaʃ/ (n)
abejorro, chinche
  człowiek zanudzający innych

nudzić /ˈnuʥ̑iʨ̑/ (v)
aburrir
  powodować nudę
aburrirse
  odczuwać nudę

nudzić się jak mops /ˈnuʥ̑iʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈmɔps/ (idiom)
aburrirse como una ostra
  bardzo się nudzić

nuklid /nˈuklit/ (n)
nucleido, núclido
  (fizyka, fizyczny) jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;

numer /ˈnũmɛr/ (n)
número
  liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru
  egzemplarz czasopisma z daną datą
  pozycja w programie (zwykle w cyrku)
  (przenośnie, przenośnia) żart, przekręt, oszustwo

numer identyfikacji podatkowej /ˈnũmɛr ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲji ˌpɔdatˈkɔvɛj/ (n)
código de identificación fiscal, número de identificación fiscal
  (administracja) kod, służący do identyfikacji podatników

numerariusz /ˌnũmɛˈrarʲjuʃ/ (n)
numerario
  członek Opus Dei, który żyje w celibacie;

numerować /ˌnũmɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
numerar
  nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami

numeryczny /ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
numérico
  składający się z liczb lub cyfr
  operujący na przybliżonych wartościach liczbowych

numizmatyk /nˌumizmˈatɨk/ (n)
numismático
  specjalista w dziedzinie numizmatyki

nuncjusz /ˈnũnʦ̑ʲjuʃ/ (n)
nuncio
  dyplomatyczny przedstawiciel Watykanu

nurek /ˈnurɛk/ (n)
buceador
  człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych

nurkowanie /ˌnurkɔˈvãɲɛ/ (n)
picado
  (przenośnie, przenośnia) szybkie chowanie się w czymś
buceo
  pływanie pod wodą;
zambullida
  skakanie do wody

nurkować /nurˈkɔvaʨ̑/ (v)
bucear
  pływać pod powierzchnią wody

nurzyk /ˈnuʒɨk/ (n)
arao
  (ornitologia, ornitologiczny) Uria, ptak morski gnieżdżący się na skalistych północnych wybrzeżach;

nutacja /nutˈatsja/ (n)
nutación
  (fizyka, fizyczny) zjawisko drgania osi obrotu ciała poddanego precesji;
  (botanika, botaniczny) ruch roślin powodowany przez nierówny wzrost ich boków powodujący ich wygięcie

nutria /ˈnutrʲja/ (n)
coipo
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;

nuworysz /nuˈvɔrɨʃ/ (n)
nuevo rico
  (książkowy) (lekceważąco, lekceważący) albo (pogardliwie) osoba, która dorobiła się majątku lub pozycji społecznej, ale nie jest akceptowana przez nowe środowisko

nużyć /nˈuʒɨtɕ/ (v)
enfadar, fastidiar
  wywoływać znudzenie lub wyczerpanie swoją jednostajnością

nużący /nuʒˈɔntsɨ/ (adj)
fastidioso
  wywołujący znużenie

nyktofobia /ˌnɨktɔˈfɔbʲja/ (n)
nictofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy strach przed ciemnością;

nylon /ˈnɨlɔ̃n/ (n)
nailon, nilón
  tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch

nów /nuf/ (n)
luna nueva
  (astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

nóż /nuʃ/ (n)
cuchillo, navaja
  krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;
cuchilla
  tnąca lub skrawająca powierzchnia różnych narzędzi mechanicznych

nóż do masła /ˈnuʒ dɔ‿ˈmaswa/ (n)
cuchillo mantequilla
  nóż służący do smarowania masłem lub innymi smarowidłami

nęcić /ˈnɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
tentar
  działać przyciągająco

nędznik /nˈɛndʑɲik/ (n)
cobarde
  osoba podła, nikczemna

o czasie /ɔ‿ˈʧ̑aɕɛ/ (adv)
a punto, a tiempo
  we właściwym (zaplanowanym) momencie

o mały włos /ɔ‿ˈmawɨ ˈvwɔs/ (adv)
a dos dedos de, por los pelos, por un pelo
  omal, niewiele brakowało

o rzut kamieniem /ɔ‿ˈʒut kãˈmʲjɛ̇̃ɲɛ̃m/ (adv)
a tiro de piedra, a un tiro de piedra
  niedaleko, w pobliżu, bliziutko

o wilku mowa /ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva/ (idiom)
hablando del rey de Roma
  wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach

o wilku mowa, a wilk tu /ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva ː‿ˈvʲilk ˈtu/ (idiom)
hablando del rey de Roma, por la puerta asoma
  (zobacz) o wilku mowa

o zmierzchu /ɔ zmʲˈɛʃxu/ (adv)
al anochecer, al avemaría
  gdy słońce zachodzi

o świcie /ɔ ɕfˈitɕɛ/ (adv)
al amanecer
  wcześnie rano

oaza /ɔˈaza/ (n)
oasis
  (geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;

oba /ˈɔba/ (collective)
ambos
  dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden i drugi

obalać /ɔˈbalaʨ̑/ (v)
derribar, derrocar, revocar
  odbierać komuś władzę, moc, wpływ itp.
rebatir, refutar
  wykazać o czymś, że jest fałszywe

obawa /ɔˈbava/ (n)
miedo, temor
  niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść

obawiać się /ɔˈbavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
temer
  mieć obawę, bać się czegoś
temer, temerse
  mieć wątpliwości (co do słuszności, powodzenia czegoś)

obcas /ˈɔpʦ̑as/ (n)
tacón, taco
  część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry;

obchód /ˈɔpxut/ (n)
ronda
  kontrolne obejście danego miejsca

obcisły /ɔpʲˈʨ̑iswɨ/ (adj)
ajustado, apretado, ceñido
  o ubraniu: ściśle przylegający do ciała, ciasno opinający

obciążenie /ˌɔpʲʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
carga
  ciężar spoczywający na kimś lub czymś
  (elektryczność) całkowita moc elektryczna pobierana ze źródła przez wszystkie odbiorniki

obcokrajowiec /ˌɔpʦ̑ɔkraˈjɔvʲjɛʦ̑/ (n)
extranjero
  osoba pochodząca z innego kraju

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (adj)
extranjero
  nienależący do jakiegoś kręgu

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
ajeno, extraño
  ktoś nienależący do danej grupy

obczyzna /ɔptʃˈɨzna/ (n)
el extranjero
  kraje poza ojczyzną

obcęgi /ɔptsˈɛŋɡʲi/ (n)
tenazas
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.

obdukcja /ɔbˈdukʦ̑ʲja/ (n)
exploración física examen físico
  (medycyna, medyczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oględziny zwłok lub osób żywych w celu ustalenia przyczyn śmierci lub rozmiarów doznanych uszkodzeń ciała;

obdżektor /ɔbˈʤ̑ɛktɔr/ (n)
objetor de conciencia
  (wojskowość, wojskowy) (filozofia, filozoficzny) osoba odmawiająca odbycia obowiązkowej służby wojskowej z powodów religijnych, moralnych lub etycznych;

obecnie /ɔˈbɛʦ̑ʲɲɛ/ (adv)
actualmente, ahora
  teraz, aktualnie, w tym momencie

obecność /ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
presencia
  bycie, przebywanie gdzieś

obecny /ɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
actual, presente, contemporáneo
  dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny
presente
  osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili

obejmować /ˌɔbɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
comprender, incluir
  mieścić w sobie
abrazar
  otaczać ramionami
tomar, ocupar
  rozpoczynać sprawowanie funkcji, urzędu, stanowiska itp.

obelisk /ɔˈbɛlʲisk/ (n)
obelisco
  pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;

oberwanie chmury /ˌɔbɛˈrvãɲɛ ˈxmurɨ/ (n)
aguacero, chaparrón, nubada
  (potocznie, potoczny) (meteorologia, meteorologiczny) krótkotrwałe, gwałtowne i bardzo obfite opady deszczu

oberżysta /ˌɔbɛrʒˈɨsta/ (n)
tabernero
  (przestarzałe, przestarzały) mężczyzna prowadzący oberżę

obezwładniać /ˌɔbɛzvˈwadʲɲäʨ̑/ (v)
inmovilizar, reducir
  pozbawiać kogoś swobody poruszania się

obfitować /ˌɔpfitˈɔvatɕ/ (v)
abundar, sobrar
  odznaczać się obfitością, mieć pod dostatkiem czego; zawierać dużą ilość lub liczbę czegoś

obfitość /ɔpˈfʲitɔɕʨ̑/ (n)
abundancia, opulencia
  duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś

obfity /ɔpˈfʲitɨ/ (adj)
abundante, copioso
  występujący w dużej ilości lub w dużym natężeniu, składający się z dużej liczby czegoś

obiad /ˈɔbʲjat/ (n)
comida, almuerzo
  gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;

obiecywać /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑/ (v)
prometer
  mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę

obiegowy /ˌɔbʲjɛˈɡɔvɨ/ (adj)
corriente
  taki, który jest w użyciu ogólnym

obiekt /ˈɔbʲjɛkt/ (n)
objeto
  rzecz fizycznie istniejąca
  osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności

obiektyw /ɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
objetivo
  (technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia

obiektyw szerokokątny /ɔˈbʲjɛktɨf ˌʃɛrɔkɔˈkɔ̃ntnɨ/ (n)
gran angular, objetivo gran angular
  (fotografia) obiektyw fotograficzny o krótkiej ogniskowej, obejmujący większe pole widzenia niż obiektyw standardowy, pozwalający na fotografowanie dużych przedmiotów z małych odległości;

obiektywnie /ˌɔbjɛktˈɨvɲʲɛ/ (adv)
objetivamente
  w sposób obiektywny

obiektywność /ˌɔbjɛktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
objetividad
  cecha tego, co jest obiektywne, bezstronność

obiektywny /ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
objetivo
  odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń

obierać /ɔˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
dejar limpio
  (potocznie, potoczny) pozbawiać kogoś czegoś
pelar, mondar
  usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp.
elegir
  wybierać kogoś na stanowisko, funkcję drogą głosowania
elegir, escoger
  wybierać sobie coś najodpowiedniejszego spośród różnych możliwości

obietnica /ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
promesa
  wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

obieżyświat /ˌɔbʲjɛˈʒɨɕfʲjat/ (n)
trotamundos
  ktoś wiele podróżujący, włóczący się po świecie

objaw /ˈɔbʲjaf/ (n)
síntoma, indicio
  oznaka jakiegoś zjawiska

objawowy /ˌɔbjavˈɔvɨ/ (adj)
sintomático
  (medycyna, medyczny) dotyczący objawów chorobowych

objazd /ˈɔbʲjast/ (n)
desvío
  (motoryzacja) tymczasowa trasa wyznaczona w celu ominięcia miejsca zablokowanego przez roboty drogowe lub wypadek
rodeo
  objeżdżanie, omijanie (np. korka)

objaśniać /ɔbʲˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
aclarar, esclarecer, explicar
  czynić coś zrozumiałym dla kogoś

objętość /ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
volumen
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni
  (matematyka, matematyczny) miara przestrzeni

oblegać /ɔblˈɛɡatɕ/ (v)
asediar, sitiar
  (wojskowość, wojskowy) otaczać zbrojnie

oblicze /ɔbˈlʲiʧ̑ɛ/ (n)
rostro, faz, semblante
  (książkowy) twarz jakiejś osoby i jej wyraz
cara, apariencia, aspecto
  (przenośnie, przenośnia) charakter czegoś; zarys, postać czegoś

oblężenie /ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
asedio, sitio
  otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia

obmierzły /ɔbˈmʲjɛrzwɨ/ (adj)
asqueroso, repugnante
  budzący wstręt

obniżka /ɔbʲˈɲiʃka/ (n)
descuento, rebaja
  obniżenie ceny

obojczyk /ɔˈbɔjʧ̑ɨk/ (n)
clavícula
  (anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;

obojczykowy /ˌɔbɔjtʃɨkˈɔvɨ/ (adj)
clavicular
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący obojczyka

obojętny /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
neutro
  (chemia, chemiczny) taki, który nie ma właściwości zasadowych i kwasowych; taki, który nie tworzy związków chemicznych
  (fizyka, fizyczny) taki, który nie ma ładunku elektrycznego
anodino, banal
  taki, który nie ma cech charakterystycznych; nie jest charakterystyczny, wyjątkowy
indiferente, impasible
  taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś
anodino, indiferente, insignificante, insulso
  taki, który nie wzbudza zainteresowania, nie jest ciekawy

obok /ˈɔbɔk/ (adv)
al lado, cerca
  w małej odległości między przedmiotami; blisko

obok /ˈɔbɔk/ (preposition)
al lado de
  w niedużej odległości
además de
  wyraz wskazujący na wspólne występowanie oprócz, poza, prócz

obora /ɔˈbɔra/ (n)
vaqueriza, boyera, boyeriza
  budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania

obornik /ɔˈbɔrʲɲik/ (n)
estiércol, fiemo, guano
  (rolnictwo, rolniczy) odchody zwierząt hodowlanych uprzątnięte wraz ze ściółką;

obosieczny /ˌɔbɔˈɕɛʧ̑nɨ/ (adj)
de doble filo, de dos filos
  (przenośnie, przenośnia) niebezpieczny dla obu stron konfliktu, mogący zwrócić się przeciwko obu stronom
  mający ostrze z obu stron

obowiązek /ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
deber, obligación
  nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary

obowiązkowy /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ/ (adj)
aplicado, concienzudo, escrupuloso
  (o człowieku) dobrze wywiązujący się z obowiązków
obligatorio, imperativo
  będący czyimś obowiązkiem

obowiązywać /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
ser obligatorio
  być objętym obowiązkiem
estar en vigor
  o przepisie, prawie: być w mocy, być ważnym

obozowanie /ˌɔbɔzɔvˈaɲʲɛ/ (n)
campamento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: obozować

obrabiarka /ˌɔbraˈbʲjarka/ (n)
máquina herramienta
  maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów;

obrabować /ˌɔbraˈbɔvaʨ̑/ (v)
atracar, pillar
  (książkowy) przemocą odebrać coś komuś; wynieść, ukraść skądś wiele rzeczy lub dużą sumę pieniędzy

obracać /ɔbˈraʦ̑aʨ̑/ (v)
girar
  wprawiać w ruch obrotowy, utrzymywać w takim ruchu, powodować obrót
  (ekonomia, ekonomiczny) inwestować, alokować środki
  (potocznie, potoczny) ustawiać w przeciwnym kierunku
  (potocznie, potoczny) ustawiać siebie w przeciwnym kierunku
  wprawiać siebie w ruch obrotowy, lub w takim ruchu pozostawać, wykonywać obrót

obrady /ɔbˈradɨ/ (n)
deliberación
  omawianie spraw publicznych w szerokim gronie

obraz /ˈɔbras/ (n)
cuadro, pintura
  (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji

obraz kontrolny /ˈɔbras kɔ̃nˈtrɔlnɨ/ (n)
carta de ajuste
  (telewizja, telewizyjny) prosty obraz telewizyjny umożliwiający uregulowanie niektórych parametrów określających jakość urządzeń telewizyjnych

obraza /ɔbˈraza/ (n)
insulto, ultraje, bofetada, herida
  urażenie czyjejś godności osobistej

obrazowy /ˌɔbrazˈɔvɨ/ (adj)
gráfico, pintoresco
  oddziałujący na wyobraźnię

obraźliwy /ˌɔbraʑˈlʲivɨ/ (adj)
enfadadizo, susceptible
  obrażający się z byle powodu, skłonny do obrażania się
ofensivo, injurioso, insultante
  stanowiący dla kogoś obrazę

obrażalski /ˌɔbraˈʒalsʲci/ (adj)
enfadadizo, picajoso, quisquilloso
  (potocznie, potoczny) taki, który obraża się z byle powodu

obrażać /ɔbˈraʒaʨ̑/ (v)
ofender, insultar, agraviar
  sprawiać komuś przykrość
molestarse, ofenderse
  być urażonym, dotkniętym

obrona /ɔbˈrɔ̃na/ (n)
defensa
  przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją
  (wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu;

obronny /ɔbˈrɔ̃nːɨ/ (adj)
defensivo
  taki, który stanowi obronę przed atakiem; taki, który służy do obrony

obrotnik /ɔbˈrɔtʲɲik/ (n)
axis
  (anatomia, anatomiczny) drugi kręg szyjny;

obrotowy /ˌɔbrɔˈtɔvɨ/ (adj)
circulante
  (ekonomia, ekonomiczny) związany z gotówkowym albo towarowym obrotem w przedsiębiorstwach
giratorio, rotacional, rotativo, rotatorio
  (fizyka, fizyczny) związany z ruchem dookoła osi, obracania
  (technologia, technika, techniczny) taki, który może się obracać; obracający się

obrotowy /ˌɔbrɔˈtɔvɨ/ (n)
pivote
  (sport, sportowy) zawodnik w piłce ręcznej, który gra bezpośrednio przed linią pola bramkowego, pomiędzy obrońcami drużyny przeciwnej;

obrus /ˈɔbrus/ (n)
mantel
  wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;

obrzezanie /ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/ (n)
ablación del clítoris, circuncisión femenina, clitoridectomía
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego lub całkowitego usunięcia łechtaczki, czasem także warg sromowych mniejszych, ze względów rytualnych, religijnych lub estetycznych wśród niektórych ludów afrykańskich;
circuncisión
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;

obrzydzenie /ˌɔbʒɨˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
aborrecimiento, repulsión, asco, aversión, náusea, repugnancia
  bardzo silne uczucie niechęci

obrzęd /ˈɔbʒɛ̃nt/ (n)
ceremonia, rito
  uporządkowany akt o znaczeniu symbolicznym, element uroczystości, wynikający z tradycji

obrzęk /ˈɔbʒɛŋk/ (n)
edema, hinchazón
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;

obrócić w popiół /ɔbˈruʨ̑iʨ̑ ˈf‿pɔpʲjuw/ (v)
convertir en cenizas, reducir a cenizas
  zniszczyć coś całkowicie, zrujnować doszczętnie

obrót położniczy /ˈɔbrut ˌpɔwɔʒʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
versión
  (medycyna, medyczny) zabieg lekarski mający na celu zmianę nieprawidłowej pozycji płodu w macicy

obrączka ślubna /ɔbrˈɔntʃka ɕlˈubna/ (n)
alianza, anillo de boda
  (jubilerstwo, jubilerski) kółko ze szlachetnego metalu, zazwyczaj bez oczka, noszone na palcu na znak zawarcia małżeństwa;

obrączkować /ˌɔbrɔntʃkˈɔvatɕ/ (v)
anillar
  (zoologia, zoologiczny) zakładać obrączkę, znakując np. ptaki lub nietoperze

obserwacja /ˌɔpsɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
observación
  dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów
  (medycyna, medyczny) okres spędzany przez pacjenta w szpitalu, w którym poddawany jest badaniom

obserwatorium /ˌɔpsɛrvaˈtɔrʲjũm/ (n)
observatorio
  miejsce lub budowla do obserwowania czegoś, zwykle placówka naukowa;

obsesja /ɔpˈsɛsʲja/ (n)
obsesión
  (książkowy) myśl, idea, przekonanie itp. uporczywie kogoś prześladujące, niemożność uwolnienia się od takich myśli lub od wykonywania powtarzających się czynności
  (psychologia, psychologiczny) objaw choroby (nerwicy lub psychonerwicy), polegający na uporczywych myślach i czynnościach i niemożności uwolnienia się od nich;

obsesyjny /ˌɔpsɛsˈɨjnɨ/ (adj)
obsesivo
  właściwy obsesji, taki, jak w obsesji

obszar chroniony /ˈɔpʃar xrɔɲʲˈɔnɨ/ (n)
espacio protegido, paisaje protegido
  obszar wydzielony przez władze obejmujący ochroną położone na nim obiekty naturalne oraz zabytki

obszar euro /ˈɔpʃar ˈɛwrɔ/ (n)
zona euro
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) obszar państw, których walutą jest euro

obszerny /ɔpˈʃɛrnɨ/ (adj)
espacioso
  dużych rozmiarów

obsługa /ɔpˈswuɡa/ (n)
manejo, servicio
  czynność obchodzenia się z czymś lub kimś
personal, servicio, tripulación
  zespół osób upoważnionych do zajmowania się czymś

oburzenie /ˌɔbuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
indignación
  silne zdenerwowanie spowodowane czyimś nieodpowiednim / niewłaściwym / niesprawiedliwym zachowaniem

oburęczny /ˌɔbuˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
ambidextro, ambidiestro, maniego
  posługujący się z równą sprawnością obiema rękami

obustronny /ˌɔbustrˈɔnnɨ/ (adj)
bilateral
  występujący po obydwu stronach
mutuo
  zachodzący pomiędzy dwiema stronami relacji

obuwie /ɔˈbuvʲjɛ/ (n)
calzado
  wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami

obwiniać /ɔbˈvʲĩɲäʨ̑/ (v)
culpar
  przypisywać, zarzucać komuś winę; oskarżać kogoś o zrobienie czegoś złego

obwodnica /ˌɔbvɔdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
circunvalación
  droga poprowadzona wokół obszarów miejskich, umożliwiająca ich ominięcie;

obwód /ˈɔbvut/ (n)
circuito
  (elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd;
perímetro, circunferencia
  (geometria) długość brzegu figury geometrycznej;
cintura
  (matematyka, matematyczny) długość najkrótszego cyklu zawartego w grafie;
borde, canto
  brzeg, krawędź, otaczająca coś z każdej strony, obejmująca obiekt zwykle w poziomie

obwód drukowany /ˈɔbvud drˌukɔvˈanɨ/ (n)
circuito impreso
  (elektronika, elektroniczny) płytka z materiału izolacyjnego z naniesionymi na powierzchni ścieżkami przewodzącymi oraz punktami lutowniczymi do montażu elementów elektronicznych;

obywatel /ˌɔbɨˈvatɛl/ (n)
ciudadano
  członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;

obywatel drugiej kategorii /ˌɔbɨˈvatɛl ˈdruɟɛ̇j ˌkatɛˈɡɔrʲji/ (n)
ciudadano de segunda, ciudadano de segunda clase
  osoba systematycznie dyskryminowana lub mająca ograniczone prawa mimo posiadania prawnego statusu obywatela

obywatelka /ˌɔbɨvaˈtɛlka/ (n)
ciudadana
  kobieta związana z krajem oficjalnymi prawami i obowiązkami

obywatelstwo /ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/ (n)
nacionalidad, ciudadanía
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;

obój /ˈɔbuj/ (n)
oboe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;

obóz dla uchodźców /ˈɔbuz dla uxˈɔtɕtsuf/ (n)
campo de refugiados
  tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;

obóz koncentracyjny /ˈɔbus ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃ntraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
campo de concentración
  miejsce, w którym są przetrzymywane grupy ludności w celu ich izolacji, wykonywania niewolniczej pracy albo eksterminacji tych grup;

obłok /ˈɔbwɔk/ (n)
nube
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura niewielkich rozmiarów

obłudny /ɔbˈwudnɨ/ (adj)
falso, hipócrita, mentiroso
  fałszywy, nieszczery

obłączek /ɔbwˈɔntʃɛk/ (n)
lúnula
  (anatomia, anatomiczny) białawy obszar luźnej skóry w kształcie półksiężyca u nasady paznokcia;

obłąkanie /ˌɔbwɔŋkˈaɲʲɛ/ (n)
demencia, chifladura
  zaburzenie psychiczne lub choroba psychiczna, obłęd, niepoczytalność

obłąkany /ˌɔbwɔŋkˈanɨ/ (adj)
loco, disparatado
  będący w stanie obłąkania

ocean /ɔˈʦ̑ɛãn/ (n)
océano
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi

oceanarium /ˌɔʦ̑ɛãˈnarʲjũm/ (n)
oceanario
  (zoologia, zoologiczny) instytucja badająca i prezentująca florę i faunę morską;

oceaniczny /ˌɔtsɛaɲˈitʃnɨ/ (adj)
oceánico
  dotyczący oceanu, związany z oceanem

oceanograf /ˌɔʦ̑ɛãˈnɔɡraf/ (n)
oceanógrafo
  specjalista w dziedzinie oceanografii (oceanologii)

oceanografia /ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja/ (n)
oceanografía
  nauka o oceanach i morzach;

oceanograficzny /ˌɔtsɛˌanɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
oceanográfico
  (geografia, geograficzny) związany z oceanografią, dotyczący oceanografii

oceanologia /ˌɔtsɛˌanɔlˈɔɡja/ (n)
oceanología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o oceanach

oceanologiczny /ˌɔtsɛˌanɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
oceanológico
  związany z oceanologią, dotyczący oceanologii

ocelot /ɔˈʦ̑ɛlɔt/ (n)
ocelote
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju (1.1)

ocena /ɔˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
calificación, nota
  (szkolnictwo, szkolny) nota dawana uczniowi lub studentowi
evaluación, valoración
  opinia kogoś o czymś lub kimś
tasación
  oszacowanie wartości czegoś

ocet /ˈɔʦ̑ɛt/ (n)
vinagre
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5–10%, czasem z domieszkami;

ochlokracja /ˌɔxlɔkrˈatsja/ (n)
oclocracia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy motłochu, zwyrodniała forma demokracji, w której władza jest sprawowana bez żadnych struktur i zasad prawnych, bezpośrednio przez niezorganizowany i ulegający emocjom tłum;

ochota /ɔˈxɔta/ (n)
gana, deseo
  pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś

ochotnik /ɔxˈɔtɲik/ (n)
voluntario
  ktoś dobrowolnie zgłaszający się do udziału w czymś

ochrona środowiska /ɔxrˈɔna ɕrˌɔdɔvˈiska/ (n)
protección del medioambiente
  (ekologia, ekologiczny) ogół działań, których celem jest wykorzystanie zasobów środowiska naturalnego ograniczając jednocześnie negatywne wpływy działalności człowieka;

ochroniarz /ɔxˈrɔ̃ɲaʃ/ (n)
escolta, guardaespaldas
  (potocznie, potoczny) pracownik służb ochrony

ochrypły /ɔxrˈɨpwɨ/ (adj)
ronco
  (medycyna, medyczny) taki, który ochrypł

ochładzać /ɔxˈwaʣ̑aʨ̑/ (v)
refrigerar, enfriar
  obniżać temperaturę czegoś

ociężały /ˌɔtɕɛ̃ʒˈawɨ/ (adj)
torpe
  wykonywany powolnie, bez energii

oczajdusza /ˌɔʧ̑ajˈduʃa/ (n)
granuja, pilluelo
  (przestarzałe, przestarzały) urwis, hultaj, nicpoń

oczekiwanie /ˌɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (n)
espera
  czekanie na kogoś lub na coś z nadzieją lub niecierpliwością
expectativa, esperanza
  pragnienie, żądanie

oczekiwać /ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑/ (v)
esperar
  spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś
  dłużej czekać

oczerniać /ɔtʃˈɛrɲʲatɕ/ (v)
denigrar, difamar
  rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle

oczko /ˈɔʧ̑kɔ/ (n)
ojito
  (zdrobniale) od: oko
carrera
  dziura w pończosze lub rajstopach
punto
  najmniejszy element w splocie dzianiny;

oczny /ˈɔʧ̑nɨ/ (adj)
ocular, óptico
  dotyczący oka, związany z okiem, oczami

oczodół /ɔˈʧ̑ɔduw/ (n)
cuenca, órbita
  (anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna;

oczyszczalnia ścieków /ˌɔʧ̑ɨʃˈʧ̑alʲɲa ˈɕʨ̑ɛkuf/ (n)
estación depuradora de aguas residuales
  zespół urządzeń i obiektów technologicznych służących do usuwania zanieczyszczeń z odpadów płynnych;

oczyszczać /ɔˈʧ̑ɨʃʧ̑aʨ̑/ (v)
rehabilitar, disculpar
  (przenośnie, przenośnia) odrzucać zarzuty względem kogoś; uniewinniać kogoś; uwalniać od podejrzeń, oskarżeń lub winy
limpiar, purificar
  usuwać nieczystości, brudy; doprowadzać do stanu czystości

oczytany /ˌɔtʃɨtˈanɨ/ (adj)
leído
  taki, który przeczytał wiele książek

oczywisty /ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
evidente, obvio
  taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (interjection)
claro, por supuesto
  wykrzyknik wyrażający aprobatę, potwierdzenie

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
naturalmente, evidentemente, obviamente
  partykuła wyrażająca brak wątpliwości

od /ɔt/ (preposition)
de
  …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot

od a do zet /ˌɔd‿a‿dɔ‿ˈzɛt/ (adv)
de pe a pa
  od początku do końca; w pełni, całkowicie

od czasu do czasu /ɔt‿ˈʧ̑asu dɔ‿ˈʧ̑asu/ (adv)
de vez en cuando, de cuando en cuando
  co jakiś czas, niezbyt regularnie lub niezbyt często

od dawna /ɔd dˈavna/ (adv)
desde hace tiempo
  od dłuższego czasu

od deski do deski /ɔd‿ˈːɛsʲci dɔ‿ˈdɛsʲci/ (adv)
de cabo a rabo
  od początku do końca

od groma /ɔd‿ˈɡrɔ̃ma/
a punta de pala
  bardzo dużo, mnóstwo

od stóp do głów /ɔt‿ˈstub dɔ‿ˈɡwuf/ (adv)
de pies a cabeza
  całkowicie, zupełnie, cała postać od dołu do góry

oda /ˈɔda/ (n)
oda
  patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee;

odaliska /ˌɔdaˈlʲiska/ (n)
odalisca
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) biała niewolnica lub konkubina w haremie sułtańskim

odbicie /ɔdˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
reflexión
  (fizyka, fizyczny) refleks świetlny;
repercusión
  następstwo istnienia czegoś
reflejo
  obraz w lustrze lub innej błyszczącej powierzchni
  wierna kopia kogoś lub czegoś
huella
  odcisk, odbitka czegoś
impulso
  oderwanie się skokiem od podłoża
golpe, rebote
  uderzenie w coś poruszającego się i zmiana kierunku jego ruchu
impresión, sellado
  wykonywanie kopii, odcisków

odbiegać /ɔdbjˈɛɡatɕ/ (v)
alejarse
  biegnąc, oddalać się skądś
apartarse
  odchodzić od przedmiotu sprawy

odbierać /ɔdˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
recibir
  o telewizorze, radiu: przyjmować fale ze stacji nadawczej
percibir, recibir, tomar
  odczytywać coś (słowa, zachowanie, reakcje) w określony indywidualny sposób
atender, contestar
  podnosić słuchawkę telefonu i rozpoczynać rozmowę
quitar
  zabierać coś od kogoś, co się wcześniej dało/pożyczyło lub co ktoś wziął
  zabierać komuś coś, co miał, posiadał
retirar, recoger
  zabierać coś z miejsca, do którego wcześniej się to zanosiło
recoger
  zabierać kogoś z jakiegoś miejsca

odbijacz /ɔdˈbʲijaʧ̑/ (n)
defensa
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) elastyczny przedmiot mocowany na nabrzeżu lub na burcie statku w celu ochrony burty przed uszkodzeniem wskutek tarcia i zgniotu;

odbyt /ˈɔdbɨt/ (n)
ano
  (anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;

odbytnica /ˌɔdbɨtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
recto
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek jelita grubego ssaków;

odchody połogowe /ɔtxˈɔdɨ pˌɔwɔɡˈɔvɛ/ (n)
loquios
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina wydzielająca się z pochwy po porodzie

odchodzić /ɔtˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
partir, marcharse
  oddalać się od jakiegoś miejsca

odcień /ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
tono, matiz
  odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru

odcinek /ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
segmento
  (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami;
tramo
  fragment czegoś podłużnego, na podobieństwo odcinka (1.2)
fragmento, recorte, trozo
  fragment większej całości, odcięty od niej
fragmento
  jeden fragment powieści, filmu itp., należący do większej całości, publikowany lub emitowany osobno

odcisk /ˈɔtʲʨ̑isk/ (n)
impresión, estampación, marca
  odbicie kształtu jakiegoś obiektu, przedmiotu w innym
callo, callosidad
  zgrubienie skóry powstałe na skutek ucisku

odcisk palca /ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a/ (n)
huella digital
  (informatyka, informatyczny) w kryptografii: krótka sekwencja znaków identyfikująca większą ilość danych
huella dactilar, impresión dactilar, huella digital
  wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby

odczucie /ɔṭˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
sensación, sentimiento, impresión
  wrażenie, które się odczuwa

odczuwać /ɔṭˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
interpretar, percibir
  interpretować coś
sentir, experimentar, notar
  reagować na coś zmysłowo, doświadczać czegoś za pomocą zmysłów

oddalać /ɔddˈalatɕ/ (v)
rechazar
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nie uwzględniać czyich pretensji, żądań
alejar, apartar
  zwiększać odległość pomiędzy danymi jednostkami
alejarse, apartarse
  zwiększać własną odległość od czego lub kogo

oddalony /ˌɔddalˈɔnɨ/ (adj)
lejano
  położony w znacznej odległości przestrzennej albo czasowej od czegoś

oddawać /ɔdˈːavaʨ̑/ (v)
devolver
  dawać coś komuś z powrotem, zwracać właścicielowi

oddać honory /ˈɔdːaʨ̑ xɔ̃ˈnɔrɨ/ (idiom)
rendir honores
  (wojskowość, wojskowy) wykonać ustalone gesty lub czynności będące oznaką uszanowania, np. zasalutować, sprezentować broń

oddech /ˈɔdːɛx/ (n)
respiración
  pobranie tlenu poprzez wciągnięcie go do płuc

oddechowy /ˌɔddɛxˈɔvɨ/ (adj)
respiratorio
  dotyczący oddechu i oddychania

oddychanie /ˌɔdːɨˈxãɲɛ/ (n)
respiración
  (rzeczownik odczasownikowy) od: oddychać

oddychać /ɔdˈːɨxaʨ̑/ (v)
respirar
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska

oddział /ˈɔdʲʥ̑aw/ (n)
escuadrón, destacamento, tropa
  grupa ludzi jako część pewnej formacji
departamento, filial, sección
  odrębna i samodzielnie działająca część jakiejś organizacji lub urzędu

oddziaływać /ˌɔdʲʥ̑aˈwɨvaʨ̑/ (v)
reaccionar
  (chemia, chemiczny) powodować reakcję chemiczną
influir
  wpływać, powodować skutek

oddzielić ziarno od plew /ɔdʲˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈʑarnɔ ːt‿ˈplɛf/ (v)
separar el trigo de la paja
  wybrać to, co wartościowe, spośród tego, co niewiele warte lub bezwartościowe

oddzielić ziarno od plewy /ɔdʲˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈʑarnɔ ːt‿ˈplɛvɨ/ (idiom)
apartar el grano de la paja, separar el grano de la paja
  (książkowy) oddzielić to, co dobre, od tego, co złe, oddzielić dobrych od złych

oddzielny /ɔdʲˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
separado
  taki, który stanowi samodzielną całość

odejmowanie /ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ/ (n)
resta, sustracción
  (matematyka, matematyczny) działanie odwrotne do dodawania;

odejmować /ˌɔdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
restar
  (matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania;

odgadnąć /ɔdˈɡadnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
adivinar
  aspekt dokonany od: odgadywać

odjemna /ɔdʲˈjɛ̃mna/ (n)
minuendo
  (matematyka, matematyczny) liczba, od której odejmujemy

odjemnik /ɔdʲˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
sustraendo
  (matematyka, matematyczny) liczba, którą odejmujemy od innej

odjeżdżać /ɔdʲˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
partir, salir
  jadąc, oddalać się

odjąć /ˈɔdʲjɔ̇̃ɲʨ̑/ (conjunction)
menos
  (matematyka, matematyczny) minus (spójnik stawiany między odjemną i odjemnikiem)

odkrycie /ɔtˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
descubrimiento, invención
  napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej
revelación
  ujawnienie czegoś, co dotąd było skrywane lub nieznane

odkurzacz /ɔtˈkuʒaʧ̑/ (n)
aspiradora, aspirador
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;

odkurzać /ɔtˈkuʒaʨ̑/ (v)
pasar el aspiradora
  odkurzaczem usuwać kurz, brud, śmieci itd.
desempolvar, quitar limpiar el polvo
  usuwać kurz

odkładać /ɔtˈkwadaʨ̑/ (v)
colgar el teléfono
  (telekomunikacja) odkładać słuchawkę przerywać rozmowę telefoniczną
apartar
  kłaść na bok rzeczy, które trzymało się w ręku
ahorrar
  oszczędzać pieniądze lub inne zasoby na określony cel
aplazar
  przenosić na późniejszy termin
acumularse
  o mule, tłuszczu, osadzie: gromadzić się w coraz większej ilości

odległość /ɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
distancia
  długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami

odległy /ɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
distante, lejano
  znajdujący się daleko

odlewać /ɔdlˈɛvatɕ/ (v)
escurrir
  oddzielać płyn od cząstek stałych
  usuwać płyn z naczynia, lejąc go w jakieś miejsce
fundir
  wykonywać przedmiot poprzez wlewanie ciekłego surowca do specjalnej formy

odludny /ɔdlˈudnɨ/ (adj)
despoblado
  znajdujący się daleko od skupisk ludzi

odmiana /ɔdˈmʲjãna/ (n)
flexión
  (językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp.
variedad, especie
  rodzaj, gatunek, wariant, klasa
cambio
  zmieniona postać lub sposób, zmienianie postaci lub sposobu

odmienność /ɔdmʲˈɛnnɔɕtɕ/ (n)
diferencia, diversidad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest odmienne; cecha tych, którzy są odmienni

odmienny /ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
diferente, distinto, desemejante, desigual, heterodoxo, ajeno
  różny

odnawiać /ɔdˈnavʲjäʨ̑/ (v)
renovar, restaurar
  ponownie nadawać wygląd nowości, tak by coś wyglądało znów jak nowe

odnośnie do /ɔdˈnɔɕɲɛ ˈdɔ/
con respecto a, en cuanto a
  (urzędowy) w stosunku do czegoś / kogoś, względem czegoś / kogoś, w porównaniu z czymś, wobec czegoś / kogoś

odpadać /ɔtpˈadatɕ/ (v)
desprenderse
  oddzielać się od miejsca przymocowania
quedar eliminado
  przestawać brać udział wskutek przegrania, wyeliminowania

odpisać /ɔtpˈisatɕ/ (v)
copiar, transcribir
  (przestarzałe, przestarzały) pisząc, skopiować coś, ręcznie sporządzić odpis
copiar
  (uczniowskie) ściągnąć
contestar responder
  napisać coś w odpowiedzi, udzielić pisemnej odpowiedzi

odplamiacz /ɔtˈplãmʲjaʧ̑/ (n)
quitamanchas
  (handel, handlowy) środek chemiczny służący do wywabiania plam

odpoczynek /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
reposo, descanso
  przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił

odpoczywać /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑/ (v)
descansar
  przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił

odporny /ɔtˈpɔrnɨ/ (adj)
resistente
  mający wysoką odporność i wytrzymałość; silny, wytrzymały

odpowiadać /ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
corresponder
  być równoważnym czemuś
responder
  być za coś odpowiedzialnym
  ponosić za coś konsekwencje
contestar, responder
  odpowiadać (1.1) na pytania nauczyciela w celu oceny wiedzy
ir
  podobać się
responder, contestar
  udzielać odpowiedzi
  odpisywać (np. na list)

odpowiedni /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
adecuado
  spełniający wymagane warunki

odpowiedzialność /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑/ (n)
responsabilidad
  obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś

odpowiedzialny /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
responsable, causante
  będący przyczyną
responsable
  mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje
  poważnie traktujący swoje obowiązki
  przeznaczony do poniesienia konsekwencji
responsable, encargado
  przeznaczony do pewnej czynności
  kierujący czymś

odpowiedź /ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
respuesta, contestación
  reakcja na pytanie

odprowadzać /ˌɔtprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
transferir
  (przenośnie, przenośnia) przenosić coś (lub powodować przeniesienie czegoś) z jakiegoś miejsca
acompañar, escoltar
  iść z kimś, stanowiąc eskortę
acompañar, llevar
  towarzyszyć komuś idąc z nim do jakiegoś miejsca; zaprowadzić kogoś gdzieś

odpukać w niemalowane drewno /ɔtˈpukaʥ̑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ/ (idiom)
tocar madera
  pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy

odpychający /ˌɔtpɨxajˈɔntsɨ/ (adj)
repugnante, cutre
  taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie

odpychać /ɔtpˈɨxatɕ/ (v)
empujar
  oddalać pchnięciem
repeler, repugnar
  powodować niechęć
repeler
  (fizyka, fizyczny) oddalać się od siebie
impulsarse
  oddalać siebie skądś pchnięciem

odpłacać taką samą monetą /ɔtˈpwaʦ̑aʨ̑ ˈtakɔ̃w̃ ˈsãmɔ̃w̃ mɔ̃ˈnɛtɔ̃w̃/ (v)
pagar en la misma moneda
  odwzajemniać się komuś w taki sam sposób w odwet za coś złego

odpływ /ˈɔtpwɨf/ (n)
marea baja, menguante, vaciante
  (hydrologia, hydrologiczny) niski stan wody w akwenie morskim wynikający ze zjawiska pływów
desagüe
  ujście, otwór, przez który odpływa skądś woda

odra /ˈɔdra/ (n)
sarampión
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;

odraczać /ɔdˈraʧ̑aʨ̑/ (v)
posponer, postergar, retrasar
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalnie przesuwać jakąś sprawę na późniejszy termin

odrażający /ˌɔdraʒaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
abominable
  wzbudzający odrazę, obrzydzenie; ohydny, wstrętny

odrodzenie /ˌɔdrɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
Renacimiento
  (historia, historyczny, historycznie) epoka w historii kultury europejskiej wieku XV i XVI
renacimiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: odrodzić

odruch /ˈɔdrux/ (n)
reflejo
  (biologia, biologiczny) reakcja ustroju na bodziec, przebiegająca za pośrednictwem układu nerwowego

odrywać /ɔdrˈɨvatɕ/ (v)
desprender
  odłączać część od danej całości poprzez ciągnięcie lub szarpanie
despegar
  przerywać komuś jakąś czynność, zajmując czym innym
desprenderse
  być oddzielanym od całości, odłączać się
apartarse, despegarse
  przestawać coś robić, zajmując się czym innym; robić przerwę w pracy

odróżnianie /ˌɔdruʒɲʲˈaɲʲɛ/ (n)
discernimiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: odróżniać

odrębny /ɔdˈrɛ̃mbnɨ/ (adj)
particular, distinto
  różniący się od innych

odręczny /ɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
manuscrito
  napisany własnoręcznie
al punto, inmediato, rápido
  wykonany od razu, bez przygotowania
a mano
  wykonany ręcznie

odstęp /ˈɔtstɛ̃mp/ (n)
espacio, espaciado, separación
  odległość między dwoma przedmiotami, obiektami lub dwiema osobami
intervalo
  odległość w czasie między jakimiś wydarzeniami

odstęp księżycowy /ˈɔtstɛ̃mp ˌcɕɛ̃w̃ʒɨˈʦ̑ɔvɨ/ (n)
intervalo lunitidal
  (nawigacja) różnica między momentem kulminacji Księżyca, a momentem wystąpienia wody wielkiej lub wody niskiej

odstępować /ˌɔtstɛmpˈɔvatɕ/ (v)
ceder
  przekazywać coś, odsprzedając to na dogodnych warunkach
renunciar, desistir
  odchodzić od postanowień

odszczepieniec /ˌɔṭʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
apóstata, renegado
  ktoś, kto zerwał z jakąś tradycją, ideologią itp.

odszkodowanie /ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
indemnización, compensación, reparación, recompensa, recompensación, resarcimiento
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;

odtrutka /ɔtˈːrutka/ (n)
antídoto, contraveneno
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny;

odtwarzać /ɔtˈːfaʒaʨ̑/ (v)
reproducir
  ponownie tworzyć

odtąd /ˈɔtːɔ̃nt/ (pronoun)
desde aquí
  od tego miejsca
desde ahora
  od tej chwili, od teraz

odwadniać /ɔdvˈadɲʲatɕ/ (v)
avenar, desecar, drenar
  odprowadzać nadmiar wody

odwaga /ɔdˈvaɡa/ (n)
coraje, valentía, audacia, bravura
  zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa

odważać /ɔdvˈaʒatɕ/ (v)
atreverse
  decydować się na coś niebezpiecznego, niełatwego

odważnik /ɔdˈvaʒʲɲik/ (n)
pesa
  przedmiot służący do pomiaru masy innych przedmiotów na wadze szalkowej;

odważny /ɔdˈvaʒnɨ/ (adj)
valiente, bravo, intrépido
  taki, który ma odwagę

odwet /ˈɔdvɛt/ (n)
represalia, venganza
  odwzajemnienie za zło

odwiedzać /ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑/ (v)
visitar
  składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś

odwracalny /ˌɔdvratsˈalnɨ/ (adj)
reversible
  taki, który daje się odwrócić, zdolny do powrotu do stanu pierwotnego

odwrotnie /ɔdˈvrɔtʲɲɛ/ (adv)
al revés, al contrario
  w inny sposób, inaczej niż należy, na odwrót

odwrót /ˈɔdvrut/ (n)
retiro
  (wojskowość, wojskowy) wycofanie się wojska

odwłok /ˈɔdvwɔk/ (n)
abdomen
  (zoologia, zoologiczny) tylny odcinek ciała stawonogów

odwłokowy /ˌɔdvwɔkˈɔvɨ/ (adj)
abdominal
  (zoologia, zoologiczny) związany z odwłokiem, dotyczący odwłoka

odyseja /ˌɔdɨˈsɛja/ (n)
odisea
  (przenośnie, przenośnia) długa podróż pełna wydarzeń i przeciwności

odzew /ˈɔdʑɛf/ (n)
seña
  (wojskowość, wojskowy) ustalona odpowiedź na hasło, służąca do weryfikacji tożsamości

odzież /ˈɔʥ̑ɛʃ/ (n)
ropa, indumentaria
  ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca

odznaczać /ɔdˈznaʧ̑aʨ̑/ (v)
desmarcar
  (potocznie, potoczny) usuwać, cofać zaznaczenie
condecorar, distinguir
  nadawać odznaczenie
resaltar
  wyodrębniać coś
distinguirse, señalarse
  zasłynąć czymś
destacar, sobresalir
  być wyraźnie widocznym
sobresalir
  wyróżniać się czymś

odzwierciedlać /ˌɔdʑvʲɛrtɕˈɛdlatɕ/ (v)
reflejar
  przedstawiać dokładnie
reflejarse
  być wyrażanym

odzyskiwać /ˌɔdzɨˈsʲcivaʨ̑/ (v)
recuperar
  mieć z powrotem wartość, którą się straciło; wrócić do dawnego stanu
  ponownie wchodzić w posiadanie jakiejś rzeczy

odzywać się /ɔdʑˈɨvatɕ ɕɛ/ (v)
decir algo, hablar
  mówić, zwykle w odpowiedzi do czego
comunicarse, ponerse en contacto
  nawiązywać kontakt, by przekazywać wieści
sonar, oírse
  wydawać dźwięk, być słyszalnym

odłam /ˈɔdwam/ (n)
fracción
  ugrupowanie ludzi powstałe wskutek podziału większej grupy albo wskutek oddzielenia się od większej grupy

odłącznik /ɔdˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
seccionador
  (elektryczność) łącznik tworzący widoczną przerwę między stykami

odśnieżarka /ˌɔtʲɕɲɛˈʒarka/ (n)
quitanieves
  (technologia, technika, techniczny) maszyna służąca do usuwania śniegu z ulic, chodników, podwórek itp.

odświętny /ɔtɕfʲˈɛntnɨ/ (adj)
festivo
  przeznaczony na święto

odżywka do włosów /ɔdʒˈɨfka dɔ vwˈɔsuf/ (n)
acondicionador
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych

oferować /ˌɔfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
ofrecer
  proponować coś, składać ofertę

ofiara /ɔˈfʲjara/ (n)
inútil, lerdo, torpe
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) człowiek, który nie umie sobie radzić, jest niezdarny
oblación, ofrenda, sacrificio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar składany bogom lub duchom przez grupę ludzi
ofrenda, donativo
  datek, podarowanie jakiejś kwoty (najczęściej na cele dobroczynne)
víctima, sacrificio
  osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
  osoba, która ucierpiała wskutek wypadku
sacrificio
  poświęcenie czegoś dla kogoś lub czegoś, wyrzeczenie się czegoś

oficer /ɔˈfʲiʦ̑ɛr/ (n)
oficial
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;

oficjalny /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
oficial
  zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący
  reprezentujący określoną instytucję, organ władzy

oftalmolog /ˌɔftalˈmɔlɔk/ (n)
oftalmólogo
  (medycyna, medyczny) (zobacz) okulista

oftalmologiczny /ˌɔftalmˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
oftalmológico
  (medycyna, medyczny) okulistyczny

oganeson /ɔɡˈanɛsɔn/ (n)
oganesón
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Og i liczbie atomowej 118;

ogier /ˈɔɟɛr/ (n)
caballo semental, semental
  (zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;

ogień /ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
fuego
  płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;
  (przenośnie, przenośnia) głębokie zaangażowanie w coś, przeżywanie czegoś
  (wojskowość, wojskowy) strzelanie z broni palnej

oglądalność /ˌɔɡlɔ̃nˈdalnɔɕʨ̑/ (n)
cuota de pantalla
  (książkowy) intensywność oglądania programów telewizyjnych;

oglądanie /ˌɔɡlɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
mirar, ver, visionado
  (rzeczownik odczasownikowy) od: oglądać

oglądać /ɔɡˈlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
mirar, ver
  przypatrywać się komuś lub czemuś

oględziny /ˌɔɡlɛ̃ɲˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
examen reconocimiento médico
  (medycyna, medyczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obdukcja
inspección, revista, visorio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) oglądanie czegoś lub kogoś przez upoważnioną osobę, komisję

ognisko /ɔɟˈɲiskɔ/ (n)
fogata
  ułożony, płonący stos drewna

ogniwo /ɔɟˈɲivɔ/ (n)
lazo, vínculo
  (książkowy) coś materialnego lub niematerialnego, co jednoczy
elemento de pila, pila
  (technologia, technika, techniczny) źródło prądu elektrycznego działającego na zasadzie reakcji chemicznej, cieplnej lub promieniowania elektromagnetycznego
célula, sección
  część danej organizacji
eslabón
  kółko w łańcuchu

ogon /ˈɔɡɔ̃n/ (n)
cola, rabo
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
cola
  końcowa część jakiegoś przedmiotu
  (potocznie, potoczny) długa kolejka
  (astronomia, astronomiczny) gazowy strumień za kometą

ogonowy /ˌɔɡɔnˈɔvɨ/ (adj)
caudal
  związany z ogonem, dotyczący ogona

ograniczony /ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
limitado, corto, de pocas luces
  o człowieku, jego umyśle: taki, który ma wąskie horyzonty myślowe lub jest mało inteligentny, ma ciasny umysł
limitado
  taki, który ma jasno określone granice, mieszczący się w określonym zakresie (najczęściej niewielkim)

ogrodniczka /ˌɔɡrɔdʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
jardinera
  kobieta, dziewczyna pracująca w ogrodzie

ogrodniczki /ˌɔɡrɔdɲˈitʃki/ (n)
pantalón de peto, peto
  (potocznie, potoczny) (krawiectwo) rodzaj spodni z charakterystycznym karczkiem z przodu i szalkami;

ogrodnik /ɔˈɡrɔdʲɲik/ (n)
jardinero, hortelano
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) osoba zajmująca się ogrodem

ogrom /ˈɔɡrɔ̃m/ (n)
inmensidad, magnitud
  bardzo duża ilość czegoś
enormidad, inmensidad
  bardzo duże rozmiary czegoś

ogromnie /ɔˈɡrɔ̃mʲɲɛ/ (adv)
enormemente
  bardzo, mocno, w wysokim stopniu

ogromny /ɔˈɡrɔ̃mnɨ/ (adj)
enorme, inmenso
  mający bardzo duży rozmiar

ogród /ˈɔɡrut/ (n)
jardín
  miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;

ogród botaniczny /ˈɔɡrud ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
jardín botánico
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród, w którym jest hodowane dla celów naukowych rośliny różnych stref klimatycznych i środowisk, zwykle dostępny dla zwiedzających;

ogród zoologiczny /ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
zoológico
  teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata;

ogródek jordanowski /ɔˈɡrudɛc ˌjɔrdãˈnɔfsʲci/ (n)
parque infantil público
  teren z urządzeniami sportowymi, przeznaczony dla dzieci na miejsce gier, zabaw i ćwiczeń fizycznych;

ogórecznik lekarski /ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci/ (n)
borraja
  (botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej;

ogórek /ɔˈɡurɛk/ (n)
pepino
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;

ogółem /ɔɡˈuwɛm/ (adv)
en total
  uwzględniając całość, wszystkie elementy

ogłaszać /ɔɡˈwaʃaʨ̑/ (v)
proclamar
  (przestarzałe, przestarzały) nadawać komuś godność, tytuł
anunciar
  podawać do wiadomości
publicar
  publikować

ogłoszenie /ˌɔɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
anuncio, notificación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ogłosić
anuncio
  pisemny komunikat umieszczony w miejscu publicznym lub wiadomość rozpowszechniona przez środki masowego przekazu

ogłowie /ɔˈɡwɔvʲjɛ/ (n)
brida
  (jeździectwo, jeździecki) element uprzęży zakładany na głowę konia;

ogłupianie /ˌɔɡwuˈpʲjä̃ɲɛ/ (n)
atontamiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ogłupiać

ohar /ˈɔxar/ (n)
tarro blanco
  (ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny;

ohydny /ɔˈxɨdnɨ/ (adj)
abominable
  obrzydliwy, budzący wstręt

ojciec /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
padre
  mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);
  założyciel, pierwszy przedstawiciel;
  (biologia, biologiczny) samiec mający potomstwo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma tytularna zakonników, rzadziej księży;

ojciec chrzestny /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ/ (n)
padrino
  (kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną

ojciec święty /ˈɔjtɕɛts ɕfʲˈɛntɨ/ (n)
santo padre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przydomek papieża

ojcobójca /ˌɔjtsɔbˈujtsa/ (n)
parricida
  (książkowy) zabójca własnego ojca

ojcostwo /ɔjˈʦ̑ɔstfɔ/ (n)
paternidad
  bycie ojcem

ojcowie /ɔjˈʦ̑ɔvʲjɛ/ (n)
antepasados, mayores, padres
  (podniośle) przodkowie

ojczenasz /ɔjˈʧ̑ɛ̃naʃ/ (n)
padrenuestro
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijan zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”

ojczym /ˈɔjʧ̑ɨ̃m/ (n)
padrastro
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

ojczysty /ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
materno, natal, patrio
  dotyczący ojczyzny, charakteryzujący ojczyznę, wywodzący się z ojczyzny

ojczyzna /ɔjˈʧ̑ɨzna/ (n)
patria
  kraj, w którym ktoś się urodził;

okalać /ɔˈkalaʨ̑/ (v)
circundar
  rozciągać się dookoła czegoś
bordear
  tworzyć obwódkę wokół czegoś; obramować

okaryna /ˌɔkaˈrɨ̃na/ (n)
ocarina
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie;

okazały /ˌɔkazˈawɨ/ (adj)
dispuesto
  mający imponujące rozmiary
aparatoso, espléndido
  odznaczający się przepychem

okazja /ɔˈkazʲja/ (n)
ocasión
  niecodzienne, uroczyste wydarzenie
oportunidad, ocasión, posibilidad
  sytuacja sprzyjająca komuś lub czemuś

okazja czyni złodzieja /ɔˈkazʲja ˈʧ̑ɨ̃ɲi zwɔˈʥ̑ɛ̇ja/ (proverb)
la ocasión hace al ladrón
  możliwość szybkiego, nieoczekiwanego wzbogacenia się jest pokusą do kradzieży

oklaskiwać /ˌɔklaˈsʲcivaʨ̑/ (v)
aplaudir
  klaskać w dłonie dla wyrażenia uznania

oklejarka /ˌɔklɛˈjarka/ (n)
portacintas
  przyrząd ułatwiający klejenie lub oklejanie przedmiotów za pomocą taśmy samoprzylepnej

oklepany /ˌɔklɛpˈanɨ/ (adj)
trivial
  za bardzo znany z powodu wielokrotnego powtarzania

okno /ˈɔkna/ /ˈɔknɔ/ (n)
ventana
  oszklony otwór w ścianie
  (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
  (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra

oko /ˈɔkɔ/ (n)
ojo
  (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) krążek tłuszczu na powierzchni płynu
  otwór pomiędzy węzłami (splotami) sieci
  (meteorologia, meteorologiczny) centrum cyklonu tropikalnego
  w grze go, niezajęty punkt lub punkty otoczone przez kamienie tego samego koloru;

oko za oko, ząb za ząb /ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/ (proverb)
ojo por ojo y diente por diente; ojo por ojo, diente por diente
  zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;

oko złożone /ˈɔkɔ zwɔʒˈɔnɛ/ (n)
ojo compuesto
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) rodzaj oka występujący u owadów, wijów i niektórych skorupiaków, składające się z tysięcy drobnych omatidiów;

okolica /ˌɔkɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
alrededores
  obszar wokół czegoś
parte, región
  obszar, który stanowi jakiś zbiór, całość

okolicznik /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
complemento circunstancial
  (gramatyka) część zdania określająca czasownik;

okoliczność /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
circunstancia
  coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia

okop /ˈɔkɔp/ (n)
trinchera
  odkryty, ogniowy obiekt fortyfikacyjny, zwykle mający postać wykopu ziemnego;

okostna /ɔˈkɔstna/ (n)
periostio
  (anatomia, anatomiczny) błona otaczająca i ochraniająca kości;

okostnowy /ˌɔkɔstnˈɔvɨ/ (adj)
perióstico
  (anatomia, anatomiczny) związany z okostną, dotyczący okostnej

około /ɔˈkɔwɔ/ (particle)
aproximadamente, a bulto, a ojo, a ojo de buen cubero
  … wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu

około /ɔˈkɔwɔ/ (preposition)
aproximadamente, a bulto, a ojo, a ojo de buen cubero
  … wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu

okołoporodowy /ˌɔkɔwɔpɔrɔˈdɔvɨ/ (adj)
perinatal
  taki, który ma miejsce w okresie porodu oraz bezpośrednio przed nim lub po nim

okoń /ˈɔkɔ̃ɲ/ (n)
perca
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis, słodkowodna ryba drapieżna;

okra /ˈɔkra/ (n)
gombo
  (botanika, botaniczny) Abelmoschus moschatus Medik., roślina jednoroczna o wyprostowanych pędach o wysokości jednego metra i żółtych kwiatach, stosowana jako roślina ozdobna, warzywo i zioło;

okrakiem /ɔˈkracɛ̃m/ (adv)
a horcajadas
  obejmując coś rozstawionymi nogami

okraść /ˈɔkraɕʨ̑/ (v)
despojar, desvalijar, saquear
  przywłaszczyć sobie czyjąś własność

okres wegetacyjny /ˈɔkrɛz vˌɛɡɛtatsˈɨjnɨ/ (n)
período vegetativo
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) część roku, gdy roślinność może się rozwijać ze względu na dostateczną ilość wilgoci i ciepła;

okresowy /ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (adj)
periódico, cíclico
  cyklicznie powtarzający się
temporal
  trwający lub mający trwać tylko przez pewien czas, chwilowy

określać /ɔˈkrɛɕlaʨ̑/ (v)
definir, determinar, especificar
  definiować, ustalać cechy czegoś

okruch /ˈɔkrux/ (n)
fragmento, resto, retazo
  (przenośnie, przenośnia) (o utworach artystycznych) niewielka część, pozostałość czyjejś twórczości
migaja, rescaño, resto
  (przenośnie, przenośnia) (o zjawiskach, stanach, uczuciach) bardzo mała ilość czegoś, pozostałość po czymś
miga, migaja
  mały, odkruszony kawałek czegoś

okrutnie /ɔˈkrutʲɲɛ/ (adv)
cruelmente
  (odprzymiotnikowy) okrutny

okrutny /ɔˈkrutnɨ/ (adj)
cruel, atroz
  nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem

okrągły /ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
redondo, circular
  mający kształt koła, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich

okręt /ˈɔkrɛ̃nt/ (n)
buque de guerra, navío
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa;

okręt liniowy /ˈɔkrɛ̃nt lʲĩˈɲjɔvɨ/ (n)
navío de línea
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) okręt wojenny wystarczająco duży, by walczyć w linii bojowej;

okręt podwodny /ˈɔkrɛnt pɔdvˈɔdnɨ/ (n)
submarino
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;

okrężnica /ˌɔkrɛ̃ʒɲˈitsa/ (n)
colon
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższa część jelita grubego

oksymoron /ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n/ (n)
oxímoron
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych;

oktan /ˈɔktãn/ (n)
octano
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny;

oktawa /ɔkˈtava/ (n)
octava
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej
  przedział czasu równy ośmiu dniom; również ostatni dzień tego okresu
  (literacko) strofa składająca się z ośmiu wierszy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dwa dźwięki jednoimienne oddalone o oktawę (1.3)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ósmy stopień skali (gamy) muzycznej

okularnik /ˌɔkuˈlarʲɲik/ (n)
gafotas
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto nosi okulary
cobra de anteojos
  (zoologia, zoologiczny) Naja naja, duży jadowity wąż mający brązowe lub piaskowe ubarwienie i rysunek okularów na kapturze szyjnym;

okulary /ˌɔkuˈlarɨ/ (n)
gafas
  przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;

okulary przeciwsłoneczne /ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ/ (n)
gafas de sol
  (optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;

okulista /ˌɔkuˈlʲista/ (n)
oculista, oftalmólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób oczu

okulistyczny /ˌɔkulistˈɨtʃnɨ/ (adj)
oftalmológico
  (medycyna, medyczny) związany z okulistyką, dotyczący okulistyki

okultystyczny /ˌɔkultɨstˈɨtʃnɨ/ (adj)
ocultista
  dotyczący okultyzmu, właściwy okultyzmowi

okultyzm /ɔkˈultɨzm/ (n)
ocultismo
  doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk;

okup /ˈɔkup/ (n)
rescate
  pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników

okupacja /ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja/ (n)
ocupación
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium
ocupación, toma
  tymczasowe zajęcie czegoś dla osiągnięcia zamierzonego celu

okupacyjny /ˌɔkupaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
de ocupación, ocupante
  związany z okupacją lub okupantem

okupant /ɔˈkupãnt/ (n)
ocupante
  państwo dokonujące okupacji innego państwa

okupować /ˌɔkuˈpɔvaʨ̑/ (v)
ocupar
  zbrojnie zajmować terytorium innego państwa

okwiat /ˈɔkfʲjat/ (n)
periantio
  (botanika, botaniczny) część kwiatu złożona z kielicha i korony osłaniająca pręciki i słupek lub słupki;

okładka /ɔˈkwatka/ (n)
cubierta, tapa
  wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu

olbrzym /ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
gigante, coloso, titán
  człowiek o wyjątkowo dużym wzroście i sile

olcha /ˈɔlxa/ (n)
aliso
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., rodzaj drzew z rodziny brzozowatych;

olej /ˈɔlɛj/ (n)
aceite, óleo
  (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
  (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar

olej rycynowy /ˈɔlɛj rˌɨtsɨnˈɔvɨ/ (n)
aceite de ricino
  olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce;

olej sojowy /ˈɔlɛj sɔˈjɔvɨ/ (n)
aceite de soja
  olej roślinny wytwarzany z ziaren soi;

olej słonecznikowy /ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛʧ̑ʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
aceite de girasol
  olej wytwarzany z nasion słonecznika;

olejek eteryczny /ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (n)
aceite esencial, esencia
  mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie;

olejny /ɔˈlɛjnɨ/ (adj)
al óleo
  związany z farbami sporządzanymi na olejach

olewać /ɔlˈɛvatɕ/ (v)
dar la espalda
  (pospolicie) nie przejmować się czymś lub kimś, wykazując lekceważenie

oligarcha /ˌɔliɡˈarxa/ (n)
oligarca
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek oligarchii

oligarchia /ˌɔlʲiˈɡarxʲja/ (n)
oligarquía, camarilla
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielka grupa uprzywilejowanych ludzi sprawująca władzę lub mająca na nią duży wpływ
oligarquía
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli;

oligocen /ˌɔlʲiˈɡɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
Oligoceno
  (geologia, geologiczny) najmłodsza epoka paleogenu

oligofrenopedagogika /ɔˈlʲiɡɔˈfrɛ̃nɔˌpɛdaˈɡɔɟika/ (n)
oligofrenopedagogía
  (pedagogika, pedagogiczny) dział zajmujący się problematyką wychowania i kształcenia dzieci o obniżonym stanie sprawności umysłu;

oligopol /ˌɔlʲiˈɡɔpɔl/ (n)
oligopolio
  (ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw;

olimpijski /ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲci/ (adj)
olímpico
  taki, który dotyczy Olimpu, geograficznego lub mitycznego
  związany z olimpiadą (starożytną lub nowożytną), taki, który dotyczy olimpiady albo taki jak na olimpiadzie

oliwa /ɔˈlʲiva/ (n)
aceite
  (spożywczy) ciekły tłuszcz wytłaczany z oliwek;
  (technologia, technika, techniczny) olej mineralny, którym oliwi się urządzenia mechaniczne

oliwka /ɔˈlʲifka/ (n)
olivo
  (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne;
aceite
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj kosmetycznego olejku roślinnego, zwykle używanego do pielęgnacji dzieci oraz do masażu;
aceituna, oliva
  owoc oliwki (1.1)

om /ɔ̃m/ (n)
ohmio
  (elektryczność) jednostka oporu elektrycznego;

omański /ɔ̃ˈmãj̃sʲci/ (adj)
omaní
  odnoszący się do państwa Oman

ombudsman /ɔ̃mˈbutsmãn/ (n)
defensor del pueblo
  (zobacz) rzecznik praw obywatelskich

omdlenie /ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/ (n)
desmayo, síncope, desfallecimiento, desvanecimiento
  (medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;
desfallecimiento
  (pospolicie) chwilowe opadnięcie z sił
desmayo, lipotimia
  (rzeczownik odczasownikowy) od: omdleć

omega /ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
omega
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dwudziestej czwartej litery alfabetu greckiego, ω;

omikron /ɔ̃ˈmʲikrɔ̃n/ (n)
ómicron
  nazwa piętnastej litery alfabetu greckiego, ο;

omlet /ˈɔ̃mlɛt/ (n)
tortilla
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;

omnibus /ɔ̃mʲˈɲibus/ (n)
ómnibus
  (motoryzacja) dawny wieloosobowy pojazd;
sabelotodo
  człowiek wszystkowiedzący, specjalista z każdej dziedziny wiedzy (również ironicznie)

omnipotencja /ˌɔ̃mʲɲipɔˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
omnipotencia
  wszechmoc, wszechwładza

omocznia /ɔ̃ˈmɔʧ̑ʲɲa/ (n)
alantoides
  (biologia, biologiczny) jedna z błon płodowych;

omowy /ɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
óhmico
  (fizyka, fizyczny) spełniający pierwsze prawo Ohma, taki w którym natężenie płynącego prądu jest wprost proporcjonalne do przyłożonego napięcia;

omyłka /ɔmˈɨwka/ (n)
equivocación
  sprawa niezamierzona a niewłaściwa

on /ɔ̃n/ (personalPronoun)
él
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

ona /ˈɔ̃na/ (personalPronoun)
ella
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

onager /ɔ̃ˈnaɡɛr/ (n)
onagro
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj starożytnej i średniowiecznej katapulty;
  (zoologia, zoologiczny) Equus onager, zagrożony wyginięciem dziki azjatycki ssak kopytny;

onanizm /ɔ̃ˈnãɲism̥/ (n)
onanismo
  (seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;

onanizować /ˌɔ̃nãɲiˈzɔvaʨ̑/ /ˌɔ̃nãɲiˈzɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
masturbarse, hacerse una paja
  (seksuologia, seksuologiczny) zaspokajać popęd płciowy przez pobudzanie narządów płciowych

one /ˈɔ̃nɛ/ (personalPronoun)
ellas, ellos
  3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego

oni /ˈɔ̃ɲi/ (personalPronoun)
ellos
  trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

onkolog /ɔ̃ŋˈkɔlɔk/ (n)
oncólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób nowotworowych
oncóloga
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka onkologii

onkologia /ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja/ (n)
oncología
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami

onkologiczny /ˌɔ̃ŋkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
oncológico
  (medycyna, medyczny) związany z onkologią, dotyczący onkologii

ono /ˈɔ̃nɔ/ (personalPronoun)
ello
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj nijaki

onomastyka /ˌɔ̃nɔ̃ˈmastɨka/ (n)
onomástica
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się badaniem nazw własnych (osobowych i geograficznych);

onomatopeja /ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja/ (n)
onomatopeya
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy;

ontologia /ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
ontología
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
  (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;

onuca /ɔ̃ˈnuʦ̑a/ (n)
paño, peal
  pas tkaniny do owijania stopy;

onycholiza /ˌɔnɨxɔlˈiza/ (n)
onicólisis
  (medycyna, medyczny) schorzenie polegające na odwarstwianiu płytki paznokcia od jego łożyska;

onyks /ˈɔnɨks/ (n)
ónice
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, odmiana chalcedonu o równoległym ułożeniu warstewek, na przemian białej i czarnej lub ciemnobrunatnej

oologia /ˌɔːˈlɔɟja/ (n)
oología
  (ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością

opacki /ɔpˈatski/ (adj)
abacial, abadengo
  związany z opatem lub opactwem

opactwo /ɔˈpaʦ̑tfɔ/ (n)
abadía
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;

opal /ˈɔpal/ (n)
ópalo
  (mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;
opal
  (włókiennictwo) cienka, nieco sztywna, lekko przejrzysta tkanina bawełniana, opalizowana, podobna do batystu, stosowana do wyrobu damskich bluzek i bielizny;

opalenizna /ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/ (n)
bronceado
  ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;

opalony /ˌɔpalˈɔnɨ/ (adj)
bronceado
  taki, który się opalił

opalowy /ˌɔpaˈlɔvɨ/ (adj)
opalino
  błyszczący jak opal (minerał), mieniący się jak opal
  zrobiony z opalu (minerału), składający się z opalu, zawierający opal

opancerzony /ˌɔpantsɛʒˈɔnɨ/ (adj)
blindado
  pokryty pancerzem, zabezpieczeniem przed atakiem z zewnątrz

oparzenie /ˌɔpaʒˈɛɲʲɛ/ (n)
quemadura
  (medycyna, medyczny) rana od oparzenia (1.2)
  (medycyna, medyczny) uraz spowodowany ciepłem
  (rzeczownik odczasownikowy) od: oparzyć

opat /ˈɔpat/ (n)
abad
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa

opatka /ɔpˈatka/ (n)
abadesa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona monasteru mniszek

opatrunek /ˌɔpatrˈunɛk/ (n)
vendaje
  (medycyna, medyczny) zakładanie opatrunku w znaczeniu (1.1)

opcja /ˈɔpʦ̑ʲja/ (n)
opción
  jedna z możliwości do wyboru

opera /ˈɔpɛra/ (n)
ópera
  budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);
  utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;

operacja /ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
operación
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny;
  działania skierowane na wykonanie określonego zadania

operetka /ˌɔpɛrˈɛtka/ (n)
opereta
  sceniczny utwór muzyczny podobny do opery, lecz o komediowym charakterze

operować /ˌɔpɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
operar
  przeprowadzać operację chirurgiczną
actuar, operar
  działać w jakimś miejscu, na jakimś terenie

opieka zdrowotna /ɔˈpʲjɛka zdrɔˈvɔtna/ (n)
sanidad
  ogół środków, których celem ma być zapobieganie chorobom i leczenie ich;

opiekun /ɔˈpʲjɛkũn/ (n)
tutor
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) osoba sprawująca z ramienia sądu opiekę nad dzieckiem
cuidador
  osoba, która się kimś lub czymś opiekuje
  pracownik ogrodu zoologicznego zajmujący się zwierzętami

opiekuńczy /ˌɔpʲɛkˈuɲtʃɨ/ (adj)
protector
  sprawujący opiekę

opielać /ɔˈpʲjɛlaʨ̑/ (v)
desherbar, escardar
  oczyszczać z chwastów

opieszałość /ˌɔpʲjɛˈʃawɔɕʨ̑/ (n)
dejadez, pereza, vagancia
  ociąganie się z wykonaniem pracy, z terminowym wypełnieniem obowiązków

opinia /ɔˈpʲĩɲja/ (n)
opinión, consejo
  sąd, zdanie na jakiś temat
reputación, fama, opinión
  zdanie innych ludzi na temat danej osoby, renoma, reputacja

opinia publiczna /ɔˈpʲĩɲja puˈblʲiʧ̑na/ (n)
opinión pública
  reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne; wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości;

opisowy /ˌɔpisˈɔvɨ/ (adj)
descriptivo
  mający charakter opisu

opisywać /ˌɔpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
describir
  przekazywać informacje w sposób słowny, dawać opis

opium /ˈɔpʲjũm/ (n)
opio
  wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek;

opona /ɔˈpɔ̃na/ (n)
meninge
  (anatomia, anatomiczny) błona tkanki łącznej, otaczająca mózg i rdzeń kręgowy; (zobacz) [[opony mózgowo-rdzeniowe]]
neumático, llanta
  (motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;

oponka /ɔˈpɔ̃nka/ (n)
rosquilla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) okrągłe ciastko o złotawej barwie, z otworem w środku, wykonane z ciasta drożdżowego lub serowego, smażone na głębokim tłuszczu, często posypywane cukrem pudrem

oponować /ˌɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
contradecir, oponerse
  przeciwstawiać się, mieć odmienne zdanie

opornik /ɔˈpɔrʲɲik/ (n)
resistencia
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny zamieniający energię elektryczną w ciepło;

oporny /ɔpˈɔrnɨ/ (adj)
obstinado, rebelde, resistente
  niepoddający się żadnym wpływom
resistente
  taki, który stawia opór

oportunista /ˌɔpɔrtũˈɲista/ (n)
oportunista
  (książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści

oportunistka /ˌɔpɔrtũˈɲistka/ (n)
oportunista
  forma żeńska od: oportunista

oportunizm /ˌɔpɔrˈtũɲism̥/ (n)
oportunismo
  postawa moralna człowieka kierującego się w swym postępowaniu nie powszechnie przyjętymi zasadami, lecz tym, co w danej sytuacji jest dla niego korzystne;

opowiadanie /ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ/ (n)
relato, narración
  coś, co zostało opowiedziane
  krótki utwór epicki

opowiadać /ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
contar, narrar, relatar
  mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować
declararse, pronunciarse
  być za czymś, popierać coś, być zwolennikiem jakiegoś poglądu, działania

opowieść /ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
relato, narración
  (językoznawstwo, językoznawczy) utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści
cuento
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) coś, co zostało powiedziane
cuento, historia
  opowiadana historia

opozycja /ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
oposición
  przeciwstawienie, przeciwdziałanie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) partia, stronnictwo przeciwne rządowi, większości parlamentarnej
  (astronomia, astronomiczny) układ planet, ciał niebieskich w stosunku do Ziemi;

oprawiać /ɔprˈavʲatɕ/ (v)
desollar, despellejar
  szykować zabite zwierzę na mięso
encuadrar, enmarcar
  wkładać obraz w ramy
enmangar
  wyposażać narzędzie w trzonek lub rękojeść
encuadernar
  zaopatrywać książkę, zeszyt w okładki

opresyjny /ˌɔprɛsˈɨjnɨ/ (adj)
opresivo
  związany z opresją, stawiący kogoś w kłopotliwym położeniu, powodujący ucisk, uciemiężenie

oprogramowanie /ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
software, programa
  ogół programów komputerowych

opryskliwy /ˌɔprɨsklˈivɨ/ (adj)
áspero, malhumorado
  odpowiadający nieuprzejmie

opryszczka /ɔprˈɨʃtʃka/ (n)
herpes, calentura
  (medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;

oprzyrządowanie /ˌɔpʃɨʒɔ̃ndɔˈvãɲɛ/ (n)
instrumental, utillaje
  (technologia, technika, techniczny) (maszynoznawstwo) akcesoria i środki techniczne stanowiące uzupełnienie wyposażenia maszyn i urządzeń, umożliwiające wykonanie specjalistycznych zadań i operacji

oprócz /ˈɔpruʧ̑/ (preposition)
a excepción de
  oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś zbiorze, poza, z wyłączeniem, nie licząc

oprócz tego /ˈɔpruʧ̑ ˈtɛɡɔ/
además
  wprowadza uzupełnienie wypowiedzi, nową informację o czymś

optować /ɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
optar
  wybierać coś, opowiadać się za czymś, głosować na kogoś lub coś

optyczny /ɔpˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
óptico
  związany z optyką, dotyczący optyki – działu fizyki traktującego o świetle
  związany ze wzrokiem, zjawiskami świetlnymi, wykorzystujący takie zjawiska

optyk /ˈɔptɨk/ (n)
óptico
  rzemieślnik wykonujący soczewki i okulary
  sprzedawca okularów
  naukowiec fizyk, specjalista w dziedzinie optyki

optyka /ˈɔptɨkˌa/ (n)
óptica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle

optymista /ˌɔptɨ̃ˈmʲista/ (n)
optimista
  człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia

optymistka /ˌɔptɨ̃ˈmʲistka/ (n)
optimista
  kobieta przeniknięta skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia

optymistyczny /ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
optimista
  pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie

optymizm /ɔpˈtɨ̃mʲism̥/ (n)
optimismo
  wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów

opuchlizna /ˌɔpuxlˈizna/ (n)
hinchazón
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejsce obrzmiałe

opuszczony /ˌɔpuʃtʃˈɔnɨ/ (adj)
abandonado
  taki, którego opuszczono
abandonado, despoblado
  zniszczony wskutek zaniedbania

opór /ˈɔpur/ (n)
resistencia
  (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
  w lm przeszkody, utrudnienia
resistencia, oposición
  akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.

opóźniać /ɔpˈuʑɲʲatɕ/ (v)
retardarse
  pojawiać się później, niż należy
atrasarse
  wskazywać godzinę wcześniejszą niż rzeczywista
demorar
  wykonywać nie na czas

opłacalność /ˌɔpwatsˈalnɔɕtɕ/ (n)
rentabilidad
  (ekonomia, ekonomiczny) cecha, tego co przynosi zysk i jest opłacalne

opłacalny /ˌɔpwatsˈalnɨ/ (adj)
barato
  taki, który się opłaca i przynosi zysk albo oszczędność

opłacać /ɔpˈwaʦ̑aʨ̑/ (v)
pagar
  przez pewien czas (lub kilkakrotnie) płacić za coś
merecer la pena, valer la pena
  być wartym określonych kosztów

opłakiwać /ˌɔpwaˈcivaʨ̑/ (v)
deplorar, llorar
  płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś

opłata /ɔˈpwata/ (n)
peaje
  kwota płacona za usługę, świadczenie

opłatek /ɔˈpwatɛk/ (n)
hostia
  rodzaj cienkiego chleba, używanego jako hostia oraz podczas kolacji wigilijnej;

opłucna /ɔpwˈutsna/ (n)
pleura
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej;

oracz /ˈɔratʃ/ (n)
arador, labrador
  ten, kto orze pole

oralny /ɔˈralnɨ/ (adj)
oral
  o zachowaniu seksualnym z użyciem języka i ust
  ustny, przekazywany za pomocą mowy

orangutan /ˌɔrãŋˈɡutãn/ (n)
orangután
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;

orać /ˈɔraʨ̑/ (v)
arar
  (rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem

orbita /ɔrˈbʲita/ (n)
órbita
  (astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;

orbital /ɔrˈbʲital/ (n)
orbital
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) obszar pokazujący na najbardziej prawdopodobne położenie elektronu w atomie bądź cząsteczce
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) rozwiązanie równania Schrödingera opisujące zachowanie elektronu w atomie bądź cząsteczce

orbitalny /ˌɔrbʲitˈalnɨ/ (adj)
orbital
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący orbity, powiązany z orbitą, znajdujący się na orbicie

orbitować /ˌɔrbʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
orbitar
  krążyć po orbicie

orchestrion /ɔrxˈɛstrjɔn/ (n)
orquestrión
  (historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj mechanicznej szafy grającej;

orchidea /ˌɔrxʲiˈdɛa/ (n)
orquídea
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk;

ordalia /ɔrˈdalʲja/ (n)
ordalía
  (historia, historyczny, historycznie) Sąd Boży;

ordowik /ɔrˈdɔvʲik/ (n)
Ordovícico
  (geologia, geologiczny) drugi okres geologiczny paleozoiku;

ordynans /ɔrdˈɨnans/ (n)
asistente
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz posługujący oficerowi

ordynator /ˌɔrdɨ̃ˈnatɔr/ (n)
jefe de servicio
  (medycyna, medyczny) lekarz, który kieruje oddziałem szpitala

ordynować /ˌɔrdɨnˈɔvatɕ/ (v)
prescribir, recetar
  (medycyna, medyczny) przepisywać leki, kurację (i tym podobne, i temu podobne)
prescribir, ordenar
  dyktować sposób postępowania

oreada /ˌɔrɛˈada/ (n)
orea, oréada, oréade
  (mitologia grecka) nimfa zamieszkująca góry i jaskinie, którymi opiekuje się i które ochrania;

oregano /ˌɔrɛˈɡãnɔ/ (n)
orégano
  (botanika, botaniczny) lebiodka pospolita, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych, Origanum vulgare L.
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) liście lebiodki stosowane jako przyprawa

organ /ˈɔrɡãn/ (n)
órgano
  część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś;

organdyna /ˌɔrɡandˈɨna/ (n)
organdí
  (włókiennictwo) cienka prześwitująca tkanina bawełniana

organiczny /ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
orgánico
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący

organista /ˌɔrɡãˈɲista/ (n)
organista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na organach;

organizacja /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
organización
  grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów
  sposób przygotowywania czegoś, planowania

organizator /ˌɔrɡãɲiˈzatɔr/ (n)
organizador
  instytucja lub osoba, do której należy zorganizowanie czegoś (np. wydarzenia)

organizatorka /ˌɔrɡãɲizaˈtɔrka/ (n)
organizadora
  forma żeńska od: organizator

organizm /ɔrˈɡãɲism̥/ (n)
organismo
  (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;

organizować /ˌɔrɡãɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
organizar
  porządkować, zbierać, zakładać coś; układać coś w pewną całość podległą określonym normom

organmistrz /ɔrˈɡãnmʲisṭʃ/ (n)
organero
  rzemieślnik budujący lub naprawiający organy

organy /ɔrɡˈanɨ/ (n)
órgano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

orgazm /ˈɔrɡasm̥/ (n)
orgasmo
  (seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

orgia /ˈɔrʲɟja/ (n)
orgía, bacanal
  (potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia
  (historia, historyczny, historycznie) początkowo muzyczny, z czasem ekstatyczny obrzęd ku czci bóstw;
orgía
  (przenośnie, przenośnia) przesadzona, rozbuchana różnorodność

orientacja seksualna /ˌɔrjɛntˈatsja sˌɛksuˈalna/ (n)
orientación sexual
  (psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci

orientalny /ˌɔrʲjɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
oriental
  związany z Orientem, dotyczący Orientu

orientować /ˌɔrjɛntˈɔvatɕ/ (v)
orientarse
  mieć rozeznanie w czymś
  potrafić określić własne położenie

origami /ˌɔrʲiˈɡãmʲi/ (n)
origami
  (sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii;

ork /ɔrk/ (n)
orco
  (literacko) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą

orka /ˈɔrka/ (n)
brega
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ciężka bądź wyczerpująca praca
arada, aradura
  (rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwa gleby;
orca
  (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca, drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;

orkiestra /ɔrʲˈcɛstra/ (n)
orquesta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne

orli /ˈɔrlʲi/ (adj)
aguileño, aquilino
  charakterystyczny dla orła, podobny do orła
aguileño, de águila
  związany z orłem, dotyczący orła

ornament /ɔrˈnãmɛ̃nt/ (n)
ornamento
  (sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym,

ornat /ˈɔrnat/ (n)
casulla
  (kościelny) wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów;

ornitolog /ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/ (n)
ornitólogo
  (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii
ornitóloga
  (biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ichtiologii

ornitologia /ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/ (n)
ornitología
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;

ornitologiczny /ˌɔrʲɲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ornitológico
  (biologia, biologiczny) związany z ornitologią, dotyczący ornitologii

orogeneza /ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
orogénesis
  (geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych;

oronim /ɔˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
orónimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektów znajdujących się n.p.m.; w szczególności wzniesień

orszak /ˈɔrʃak/ (n)
séquito, comitiva, cortejo
  grupa ludzi uroczyście towarzyszących komuś

ortodontyczny /ˌɔrtɔdɔntˈɨtʃnɨ/ (adj)
ortodóncico
  związany z ortodoncją

ortodroma /ˌɔrtɔdrˈɔma/ (n)
ortodromia, ortodrómica
  (nawigacja) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najkrótsza droga pomiędzy dwoma punktami na powierzchni kuli biegnąca po jej powierzchni; fragment koła wielkiego;

ortografia /ˌɔrtɔˈɡrafʲja/ (n)
ortografía
  zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka

ortograficznie /ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
ortográficamente
  poprawnie pod względem ortograficznym

ortograficzny /ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
ortográfico
  dotyczący ortografii, odnoszący się do ortografii, zgodny z zasadami ortografii, traktujący o ortografii

ortolan /ɔrtˈɔlan/ (n)
hortelano, papafigo
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza hortulana Linnaeus, gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny trznadli;

ortopeda /ˌɔrtɔˈpɛda/ (n)
ortopeda, ortopedista
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie ortopedii

orwellowski /ˌɔrvɛllˈɔfski/ (adj)
orwelliano
  dotyczący życia i twórczości George'a Orwella, charakterystyczny, typowy dla Orwella lub jego twórczości, taki jak u Orwella

oryginalność /ˌɔrɨɡʲinˈalnɔɕtɕ/ (n)
originalidad
  cecha tego, co jest oryginalne

orzech /ˈɔʒɛx/ (n)
nuez
  (potocznie, potoczny) owoc orzecha (1.2) włoskiego;
nogal
  drewno drzewa z rodziny orzechowatych;
  roślina, której owoce to orzechy (1.1);
  kolor złocistobrązowy
avellana
  gatunek węgla;
nuez, avellana, castaña
  suchy owoc o zdrewniałej łupinie;

orzech laskowy /ˈɔʒɛx laskˈɔvɨ/ (n)
avellana
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) jadalny owoc leszczyny

orzech włoski /ˈɔʒɛɣ vwˈɔski/ (n)
nogal
  (botanika, botaniczny) Juglans regia L., gatunek drzewa liściastego z rodziny orzechowatych;
nuez
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne nasiono, orzech z drzewa (1.2)

orzech ziemny /ˈɔʒɛγʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
cacahuete
  (botanika, botaniczny) (Arachis hypogaea) brazylijska roślina zielna uprawiana w klimacie ciepłym ze względu na jadalne nasiona;

orzechówka /ˌɔʒɛˈxufka/ (n)
cascanueces
  (ornitologia, ornitologiczny) Nucifraga caryocatactes, ptak o długim, mocnym dziobie, czekoladowobrązowym upierzeniu w białe plamki i ogonie czarnym z zielonkawym lub niebieskawym połyskiem, żywiący się orzechami laskowymi, żołędziami, jarzębiną itp.;

orzeczenie /ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
predicado
  (językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu
sentencia, fallo, resolución
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozstrzygnięcie danej sprawy przez organ państwa działający w ramach swej kompetencji
dictamen, opinión, veredicto
  jakaś opinia, osąd, ekspertyza

orzecznik /ɔˈʒɛʧ̑ʲɲik/ (n)
atributo
  (językoznawstwo, językoznawczy) nieczasownikowa część orzeczenia imiennego;

orzeszek piniowy /ɔʒˈɛʃɛk piɲʲˈɔvɨ/ (n)
piñón
  (spożywczy) jadalne drobne nasiono niektórych gatunków sosny, w szczególności sosny pinii;

orzeł /ˈɔʒɛw/ (n)
águila
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;
hacha
  (przenośnie, przenośnia) zdolna, bystra osoba

osa /ˈɔsa/ (n)
avispa
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

oschły /ˈɔsxwɨ/ (adj)
frío, seco
  świadczący o takiej cesze (1.1)

oscylacja /ˌɔsʦ̑ɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
oscilación
  wahanie, drganie, falowanie, kołysanie; ruch wahadłowy

oscyloskop /ˌɔsʦ̑ɨˈlɔskɔp/ (n)
osciloscopio
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji;

oset /ˈɔsɛt/ (n)
cardo
  (botanika, botaniczny) Carduus, rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

osiadać /ɔɕˈadatɕ/ (v)
establecerse
  obierać sobie miejsce zamieszkania, siedzibę
cubrir
  zbierać się na czym poprzez opadanie nań

osiedle /ɔˈɕɛdlɛ/ (n)
poblado, barriada, urbanización, barrio, colonia
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

osiemdziesięciolatek /ˌɔɕɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
octogenario
  osoba w wieku 80-89 lat

osiemnastolatek /ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlatɛk/ (n)
dieciochoañero
  mężczyzna mający osiemnaście lat

osioł /ˈɔɕɔw/ (n)
burro, asno
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę domowe z rodziny koniowatych;

osiołek /ɔˈɕɔwɛk/ (n)
burrito
  (zdrobniale) od: osioł

osiołek Buridana /ɔˈɕɔwɛɡ ˌburʲiˈdãna/ (n)
asno de Buridán
  (związek frazeologiczny) osoba nieumiejąca podjąć decyzji, dokonać wyboru

osiągnięcie /ˌɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
consecución
  (rzeczownik odczasownikowy) od: osiągnąć
logro, éxito
  coś, co zostało osiągnięte

oskarżać /ɔˈskarʒaʨ̑/ (v)
acusar, inculpar, imputar
  wydawać oskarżenie, obwiniać kogoś o coś

oskarżenie /ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
acusación
  zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem

oskarżony /ˌɔskarˈʒɔ̃nɨ/ (n)
acusado, inculpado
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, przeciw której rozpoczęto postępowanie karne

oskijski /ɔskˈijski/ (adj)
osco
  związany z Oskami, dotyczący Osków

oskrzele /ɔskʃˈɛlɛ/ (n)
bronquio
  (anatomia, anatomiczny) parzysty narząd rurowaty położony poniżej tchawicy, stanowiący część dolnych dróg oddechowych, rozgałęziający się dychotomicznie

osm /ɔsm̥/ (n)
osmio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;

osmotyczny /ˌɔsmɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
osmótico
  oparty na procesie osmozy; dotyczący osmozy

osnowa /ɔsˈnɔva/ (n)
urdimbre
  (włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ;

osoba /ɔˈsɔba/ (n)
persona
  pojedynczy człowiek, ktoś
  (gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych
  bohater dramatu

osoba fizyczna /ɔˈsɔba fʲiˈzɨʧ̑na/ (n)
persona física
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wobec prawa: każdy człowiek od chwili urodzenia do chwili śmierci;

osoba prawna /ɔˈsɔba ˈpravna/ (n)
persona jurídica
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka organizacyjna powołana do określonych celów, którą przepis prawny uznaje za samodzielny podmiot prawa cywilnego;

osobistość /ˌɔsɔˈbʲistɔɕʨ̑/ (n)
personalidad
  osoba wybitna, ważna i wpływowa

osobiście /ˌɔsɔˈbʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
personalmente
  w odniesieniu do siebie samego / konkretnej osoby
en persona
  we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa

osobliwy /ˌɔsɔblˈivɨ/ (adj)
raro, curioso
  nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta

osobowość /ˌɔsɔˈbɔvɔɕʨ̑/ (n)
personalidad
  (psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi;

osocze /ɔsˈɔtʃɛ/ (n)
plasma
  (biologia, biologiczny) płynna składowa zawarta w naczyniach, w której są zawieszone krwinki

ospa /ˈɔspa/ (n)
varicela
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wspólna nazwa kilku różnych wirusowych chorób zakaźnych objawiających się wysypką

ospa wietrzna /ˈɔspa vʲˈɛtʃna/ (n)
varicela, china
  (medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;

ostaniec /ɔˈstãɲɛʦ̑/ (n)
cerro testigo
  (geologia, geologiczny) odosobnione wzniesienie będące pozostałością dawnej powierzchni zniszczonej w wyniku wietrzenia, erozji i denudacji;

ostatecznie /ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
definitivamente
  całkowicie, zupełnie, w sposób ostateczny lub do końca
finalmente
  wreszcie, w końcu

ostateczny /ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
definitivo, último, perentorio, terminal
  (książkowy) kończący jakiś cykl, ciąg, szereg, serię; ostatni i definitywny
último
  (książkowy) o największym natężeniu, w najwyższym stopniu (często w sensie negatywnym); skrajny, krańcowy

ostatni /ɔˈstatʲɲi/ (adj)
último
  znajdujący się na końcu listy, kolejności

ostatni krzyk mody /ɔˈstatʲɲi ˈkʃɨk ˈmɔdɨ/ (n)
último grito
  (przenośnie, przenośnia) coś najbardziej modnego w danym czasie

ostatnia deska ratunku /ɔˈstatʲɲa ˈdɛska raˈtũnku/ (n)
tabla de salvación
  sposób wyjścia z trudnej sytuacji

ostatnia wieczerza /ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈʧ̑ɛʒa/ (n)
santa cena, última cena
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania;

ostatnie namaszczenie /ɔstˈatɲʲɛ nˌamaʃtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
extremaunción
  (przestarzałe, przestarzały) (zobacz) namaszczenie chorych;

ostatnio /ɔˈstatʲɲɔ/ (adv)
últimamente
  ostatnim razem
recientemente
  w niedalekiej przeszłości

ostentacja /ˌɔstɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
ostentación
  (książkowy) demonstracyjny, manifestacyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, na pokaz

osteo- /ɔˈstɛɔ/
osteo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kością, kośćcem, tkanką kostną

osteoporoza /ˌɔstɛɔpɔˈrɔza/ (n)
osteoporosis
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania;

ostracyzm /ɔˈstraʦ̑ɨsm̥/ (n)
ostracismo
  bojkot jakiejś osoby wykluczonej ze swojego środowiska zwykle z powodu nieakceptowanego przez resztę społeczności zachowania; okazywanie jej wykluczenia

ostrokrzew kolczasty /ɔˈstrɔkʃɛf kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
acebo
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex aquifolium L., gatunek krzewu zimozielonego z rodziny ostrokrzewowatych;

ostrosłup /ɔˈstrɔswup/ (n)
pirámide
  (geometria) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie;

ostrożność /ɔstrˈɔʒnɔɕtɕ/ (n)
prudencia, precaución
  zdolność do działania z rozwagą

ostrożny /ɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
cauteloso, prudente
  postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności

ostry /ˈɔstrɨ/ (adj)
picante
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący
agudo
  (matematyka, matematyczny) o kącie; o czymś, co ma kształt kąta: mniejszy niż 90°
  o zmysłach: silny, o dużych możliwościach odbioru
  (medycyna, medyczny) związany z nagłymi i silnymi objawami chorobowymi
severo
  nieuprzejmy, krytyczny
real
  o amunicji: stosowany do zabijania
penetrante
  o nieprzyjemnych warunkach pogodowych: silny, intensywny
nítido
  o obrazie: z dobrze widocznymi zarysami przedmiotów, wyraźny
intenso, penetrante
  o zapachu: intensywny, zwykle nieprzyjemny
afilado, agudo
  taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie

ostryga /ɔˈstrɨɡa/ (n)
ostra
  (zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;

ostrze /ˈɔsṭʃɛ/ (n)
filo, cuchilla, hoja, punta
  część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu

ostrzegać /ɔˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
advertir, apercibir, prevenir
  informować o potencjalnym niebezpieczeństwie

ostrzeżenie /ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
advertencia, aviso
  akt ostrzegania; przestroga przed czymś

ostrzyciel /ɔˈsṭʃɨʨ̑ɛl/ (n)
foquista, primer ayudante de cámara
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pracownik planu filmowego odpowiedzialny za ustawianie ostrości obiektywu kamery;
afilador
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (historia, historyczny, historycznie) rzemieślnik ostrzący noże, nożyczki itp.

ostrzyć /ˈɔsṭʃɨʨ̑/ (v)
afilar
  czynić ostrym (krawędź czegoś)

ostuda /ɔˈstuda/ (n)
cloasma, melasma
  (medycyna, medyczny) przebarwienie skóry twarzy (zwykle brązowe), występujące pod wpływem intensywnego opalania, u kobiet w czasie ciąży lub u osób chorych na wątrobę;

osuwisko /ˌɔsuˈvʲiskɔ/ (n)
corrimiento
  (geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania

oswojony /ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ/ (adj)
domesticado, amansado
  o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość
familiarizado, habituado
  przyzwyczaiony do kogoś lub do czegoś albo zapoznany z czymś

oszałamiać /ˌɔʃawˈamjatɕ/ (v)
asombrar, desconcertar
  wywierać silne wrażenie
embriagar
  wywoływać stan częściowej utraty przytomności; wprowadzać w stan zamroczenia

oszczep /ˈɔʃʧ̑ɛp/ (n)
jabalina
  (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
  (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;

oszczepniczka /ˌɔʃʧ̑ɛpʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
lanzadora de jabalina
  (sport, sportowy) sportsmenka uprawiająca rzut oszczepem

oszczepnik /ɔʃˈʧ̑ɛpʲɲik/ (n)
lancero
  (historia, historyczny, historycznie) żołnierz, rycerz, myśliwy uzbrojony w oszczep
lanzador de jabalina
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający rzut oszczepem

oszczerstwo /ɔʃˈʧ̑ɛrstfɔ/ (n)
calumnia, difamación
  kłamliwa wypowiedź, która ma na celu poniżenie lub ośmieszenie kogoś

oszczędności /ˌɔʃʧ̑ɛ̃ndˈnɔɕʨ̑i/ (n)
ahorro
  zaoszczędzone pieniądze

oszczędność /ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
ahorro
  cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki

oszukańczy /ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
fraudulento, engañoso, tramposo
  opierający się na oszustwie, nieuczciwości

oszukiwać /ˌɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
engañar
  doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów

osąd /ˈɔsɔ̃nt/ (n)
crítica, enjuiciamiento
  opinia o czymś lub o kimś

osłomuł /ɔsˈwɔ̃muw/ (n)
burdégano
  (zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny;

osłuchiwać /ˌɔswuˈxʲivaʨ̑/ (v)
auscultar
  badać kogoś, słuchając wydawanych dźwięków przez niektóre narządy, np. stetoskopem

otchłań /ˈɔtxwãɲ/ (n)
abismo
  puste, ogromne, głębokie miejsce

oto /ˈɔtɔ/ (pronoun)
he
  coś lub ktoś w bezpośrednim otoczeniu w połączeniu z czasownikiem „być”

otoczak /ɔˈtɔʧ̑ak/ (n)
canto rodado, guijarro
  (geologia, geologiczny) kamień wygładzony i zaokrąglony podczas transportu przez wodę;

otrzewna /ɔtʃˈɛvna/ (n)
peritoneo
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;

otrzymywać /ˌɔṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
obtener, recibir
  dostawać, być odbiorcą
obtener, sacar
  produkować, osiągać, pobierać

otręby /ɔˈtrɛ̃mbɨ/ (n)
salvado
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) łuski nasion i zarodki ziarna pozostałe po jego zmieleniu, używane jako cenna pasza treściwa lub dodawane do potraw;

otwarcie /ɔtˈfarʲʨ̑ɛ/ (adv)
a la luz del día, abiertamente, francamente
  w sposób otwarty, szczery, uczciwy, jawny

otwarcie /ɔtˈfarʲʨ̑ɛ/ (n)
apertura
  (szachy, pojęcie szachowe) początkowa faza partii szachów;
  uroczystość założenia, uruchomienia czegoś

otwarta przestrzeń /ɔtˈfarta ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
espacio abierto
  teren odkryty, niezabudowany, nieporośnięty drzewami

otwarty /ɔtˈfartɨ/ (adj)
abierto
  niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony
  o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji;
  o sklepie: czynny, działający
  ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami
  (informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy
  o człowieku: nieukrywający swoich intencji, uczuć

otwieracz /ɔtˈfʲjɛraʧ̑/ (n)
abrelatas, abrebotellas
  przyrząd służący do otwierania, np. konserw, butelek

otwierać /ɔtˈfʲjɛraʨ̑/ (v)
abrir
  powodować, że coś przestaje być zamknięte

otwór /ˈɔtfur/ (n)
agujero, orificio, hueco
  dziura lub wgłębienie
abertura, boca, orificio
  wlot przewodu
orificio, boca, escape
  wylot przewodu

otyłość /ɔˈtɨwɔɕʨ̑/ (n)
obesidad, sobrepeso
  (medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;

ouzo /ɔˈuzɔ/ (n)
ouzo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwny, niesłodzony grecki likier anyżowy;

owad /ˈɔvat/ (n)
insecto
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;

owadobójczy /ˌɔvadɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
insecticida
  używany do zabijania owadów

owadożerca /ˌɔvadɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
insectívoro
  zwierzę lub roślina żywiąca się owadami

owadożerny /ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
insectívoro
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owadami

owal /ˈɔval/ (n)
óvalo
  (geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę;

owalny /ɔˈvalnɨ/ (adj)
oval, ovalado
  przypominający kształtem owal

owca /ˈɔfʦ̑a/ (n)
oveja
  (zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;

owczarek niemiecki /ɔfˈʧ̑arɛc ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
pastor alemán
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa należąca do grupy owczarków;

owczy /ˈɔfʧ̑ɨ/ (adj)
de oveja, ovejuno, ovino
  związany z owcami, pochodzący od owcy

owdowieć /ɔvdˈɔvʲɛtɕ/ (v)
enviudar
  zostać wdowcem lub wdową

owernijski /ˌɔvɛrɲˈijski/ (adj)
auvernés
  związany z Owernią, dotyczący Owernii

owies /ˈɔvʲjɛs/ (n)
avena
  (botanika, botaniczny) Avena L., rodzaj roślin zbożowych należących do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;

owijać /ɔvˈijatɕ/ (v)
envolver
  otaczać szczelnie, osłaniać dookoła
envolverse
  okręcać czym samego siebie
  otaczać co, wijąc się wokół tego

owijać w bawełnę /ɔˈvʲijäʥ̑ v‿baˈvɛwnɛ/ (idiom)
andarse con rodeos, irse por las ramas
  mówić z użyciem aluzji, unikać bezpośredniego przedstawienia sprawy

owoc /ˈɔvɔʦ̑/ (n)
fruta, fruto
  (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;
fruto
  (przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań

owocarka /ˌɔvɔtsˈarka/ (n)
frutero
  naczynie na owoce, często dekoracyjne

owoce morza /ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa/ (n)
marisco
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże

owocnia /ɔˈvɔʦ̑ʲɲa/ (n)
pericarpio
  (botanika, botaniczny) część owocu, powstająca ze ściany zalążni;

owocożerny /ˌɔvɔtsɔʒˈɛrnɨ/ (adj)
frugívoro
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owocami

owulacja /ˌɔvulˈatsja/ (n)
ovulación
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;

owulować /ˌɔvulˈɔvatɕ/ (v)
ovular
  (biologia, biologiczny) przechodzić owulację

owłosienie /ˌɔvwɔˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
vello
  włoski na liściach lub innych częściach roślin
pelaje, pelamen, pelo, vello
  włosy na ciele człowieka lub zwierzęcia

ozdabiać /ɔzˈdabʲjäʨ̑/ (v)
adornar, engalanar
  czynić coś ładniejszym lub strojniejszym

ozdoba /ɔzˈdɔba/ (n)
adorno
  coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś

ozdobnik /ɔˈzdɔbʲɲik/ (n)
ornamento
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) element, który zdobi
adorno, floritura
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki upiększające, dające urozmaicenie, ożywiające, uzupełniające melodię

oziębły /ɔʑˈɛmbwɨ/ (adj)
frígido, frío, seco, tibio
  odnoszący się z rezerwą

oznaczać /ɔzˈnaʧ̑aʨ̑/ (v)
significar
  wyrażać określoną treść
marcar, señalar
  znakować, wyróżniać, robić znak

oznajmiać /ɔznˈajmʲatɕ/ (v)
declarar, anunciar
  podawać wiadomość w sposób oficjalny, uroczysty lub zdecydowany

ozon /ˈɔzɔ̃n/ (n)
ozono
  (chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;

ozonować /ˌɔzɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
ozonizar
  (chemia, chemiczny) poddawać coś działaniu ozonu

ołowiany /ˌɔwɔˈvʲjãnɨ/ (adj)
de plomo, plomizo
  wykonany z ołowiu, związany z ołowiem, dotyczący ołowiu
plomizo, plomoso
  (przenośnie, przenośnia) taki, który ma cechy podobne do ołowiu, np. barwę, ciężar

ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (n)
altar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;

ołów /ˈɔwuf/ (n)
plomo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;

ołówek /ɔˈwuvɛk/ (n)
lápiz, lapicero
  przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;

oś /ɔɕ/ (n)
eje
  centralna linia danego układu
  (technologia, technika, techniczny) element mechanizmu lub maszyny, służący utrzymaniu w określonym położeniu osadzonych na tej osi wirujących elementów;

oślepiać /ɔɕlˈɛpʲatɕ/ (v)
deslumbrar
  poprzez silne świecenie czy blask uniemożliwiać patrzenie
cegar
  pozbawiać wzroku

oślica /ɔɕˈlʲiʦ̑a/ (n)
burra
  (zoologia, zoologiczny) samica osła

oślizgły /ɔɕlˈizɡwɨ/ (adj)
resbaladizo
  o śliskiej, gładkiej i wilgotnej powierzchni

ośmiokąt /ɔɕmʲˈɔkɔnt/ (n)
octágono, octógono
  (matematyka, matematyczny) figura geometryczna zamknięta mająca osiem kątów;

ośmiokątny /ˌɔɕmʲɔkˈɔntnɨ/ (adj)
octógono, octágono
  taki, który ma osiem kątów; mający kształt ośmiokąta

ośmiornica /ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a/ (n)
pulpo, calamar
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;

ośmiotysięcznik /ˌɔɕmʲjɔtɨˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
ochomil
  góra o wysokości przekraczającej osiem tysięcy metrów n.p.m.;

oświadczać /ɔɕˈfʲjaṭʧ̑aʨ̑/ (v)
declarar, manifestar
  komunikować w podniosły lub formalny sposób

ość /ɔɕʨ̑/ (n)
espina
  (ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;

ożaglowanie /ˌɔʒaɡlɔvˈaɲʲɛ/ (n)
velamen
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) określony zespół żagli na statku żaglowym

ożenić /ɔˈʒɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
casarse
  dać komuś kobietę za żonę, spowodować zawarcie związku małżeńskiego z kobietą

pacha /ˈpaxa/ (n)
axila, sobaco
  (anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym

pachnidło /paxʲˈɲidwɔ/ (n)
perfume
  (dawniej, dawny) olejek lub perfumy

pachnieć /ˈpaxʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
oler
  wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny

pachnolit /paxnˈɔlit/ (n)
pachnolita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady halogenków, jednowodny heksafluoroglinian sodowo-wapniowy;

pachołek /paˈxɔwɛk/ (n)
lacayo, sirviente
  człowiek pełniący służbę
bolardo, noray
  słupek służący do obkładania cum i szpringów

pachwina /paxˈfʲĩna/ (n)
ingle
  (anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda
axila
  (botanika, botaniczny) miejsce między górną stroną nasady liścia a łodygą

pacierz /ˈpaʨ̑ɛʃ/ (n)
rezo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Modlitwa Pańska (Ojcze nasz)

pacjent /ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt/ (n)
paciente
  osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;

packa /ˈpaʦ̑ka/ (n)
matamoscas
  przyrząd do zabijania much

pacyfikał /pˌatsɨfˈikaw/ (n)
portapaz
  (dawniej, dawny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rodzaj relikwiarza lub świętego wizerunku podawany wiernym do uczczenia pocałunkiem w dawnej liturgii łacińskiej;

pacyfistka /ˌpaʦ̑ɨˈfʲistka/ (n)
pacifista
  forma żeńska od: pacyfista

pacyfistyczny /pˌatsɨfistˈɨtʃnɨ/ (adj)
pacifista
  dotyczący pacyfizmu lub związany z pacyfistami

pacyfizm /patsˈɨfizm/ (n)
pacifismo
  pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen

paczkować /paʧ̑ˈkɔvaʨ̑/ (v)
embalar, empaquetar
  umieszczać coś w paczkach lub w pudełkach

padaczka /paˈdaʧ̑ka/ (n)
epilepsia
  (medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;

padaczkowy /ˌpadaʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
epiléptico
  (medycyna, medyczny) związany z padaczką (epilepsją)

padalec /paˈdalɛʦ̑/ (n)
lución
  (zoologia, zoologiczny) Anguis, rodzaj beznogiej jaszczurki;

padać /ˈpadaʨ̑/ (v)
llover, nevar
  (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)
caer
  w sposób gwałtowny zmieniać pozycję z pionowej na poziomą
  zlatywać, lecieć w dół

padać jak muchy /ˈpadaʨ̑ ˈjak ˈmuxɨ/ (v)
caer como moscas
  (przenośnie, przenośnia) umierać, ginąć masowo

padewczyk /padˈɛftʃɨk/ (n)
paduano, patavino
  (literacko) mieszkaniec miasta Padwy

padewka /padˈɛfka/ (n)
paduana, patavina
  mieszkanka Padwy; kobieta z tego miasta

padewski /padˈɛfski/ (adj)
paduano, patavino
  odnoszący się do Padwy, związany z Padwą

padlina /paˈdlʲĩna/ (n)
carroña
  zwierzęce zwłoki

padlinożerca /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
carroñero
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się padliną

padlinożerny /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
carroñero
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się padliną

paella /paˈɛlla/ (n)
paella
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jednogarnkowa potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkami np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw, przygotowywana na specjalnej patelni z dwoma uchwytami, specjalność kuchni hiszpańskiej;

pagaj /ˈpaɡaj/ (n)
pagaya, zagual
  (środowiskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krótkie wiosło z jednym piórem, służące do wiosłowania bez użycia dulki, np. w kanadyjce

pager /ˈpɛjʤ̑ɛr/ (n)
busca, mensáfono
  (technologia, technika, techniczny) elektroniczne urządzenie używane do komunikowania się poprzez krótkie informacje odczytywane z wyświetlacza;

paginować /ˌpaɟĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
paginar
  (drukarstwo, drukarski) numerować kolejno strony

pagoda /paˈɡɔda/ (n)
pagoda
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia buddyjska o architekturze jak w (1.1)
  (budownictwo) azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami

pagon /ˈpaɡɔ̃n/ (n)
pala
  (wojskowość, wojskowy) pasek materiału naszyty na ramieniu munduru

pagórek /paˈɡurɛk/ (n)
altozano, montecillo
  niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów

paisley /paˈislɛj/ (n)
cachemir, cachemira
  delikatny, kwiatowo-geometryczny deseń tkaniny o orientalnej, przypuszczalnie perskiej, proweniencji

pajac /ˈpajaʦ̑/ (n)
payaso, bufón, fantoche, muñeco, títere
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) ktoś zachowujący się niepoważnie, bez godności
bufón, payaso
  komiczna postać w dawnej krotochwili
fantoche, muñeco, títere
  figurka z drewna lub tektury, o komicznym wyglądzie, zwykle z ruchomymi kończynami poruszanymi za pomocą sznurka

pająk /ˈpajɔ̃ŋk/ (n)
araña
  (zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;

pajęczyna /ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
telaraña
  sieć tkana przez pająka

pakiet /ˈpacɛt/ (n)
paquete
  (informatyka, informatyczny) jednostka danych przekazywana z komputera źródłowego do docelowego z wykorzystaniem sieci komputerowej, np. internetu;
  kilka rzeczy spakowanych razem

pakistański /ˌpaciˈstãj̃sʲci/ (adj)
paquistaní
  związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu

pakować /paˈkɔvaʨ̑/ (v)
meter
  (potocznie, potoczny) (często przenośnie) umieszczać, wsadzać coś gdzieś (najczęściej w dużych ilościach) w sposób szybki, niechlujny
empaquetar
  umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku
meterse
  (potocznie, potoczny) włazić, wciskać się, pchać się gdzieś; za wszelką cenę chcieć się dostać / wejść gdzieś; także wtrącać się
hacer la maleta
  umieszczać przed podróżą swoje rzeczy w torbach, walizkach itp.

pakuły /paˈkuwɨ/ (n)
estopa
  (technologia, technika, techniczny) włókno konopne lub lniane do uszczelniania połączeń hydraulicznych i jako wyściółka tapicerska;

palacz /ˈpalaʧ̑/ (n)
fogonero
  ktoś, kto zawodowo pali w piecu;
fumador
  osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo

palankin /palˈaŋkin/ (n)
litera
  ozdobna lektyka z dachem i firankami

palant /ˈpalãnt/ (n)
gilipollas
  (potocznie, potoczny) obraźliwy zwrot do mężczyzny, który wzbudza lekceważenie lub pogardę

palec /ˈpalɛʦ̑/ (n)
dedo, dedo del pie
  u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy

palec wskazujący /ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
índice, dedo índice
  (anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;

palenie /paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
fumar
  zwyczaj palenia papierosów, tytoniu

paleo- /paˈlɛɔ/
paleo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z dawnymi czasami, prehistorią

paleoantropologia /ˌpalɛɔãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
paleoantropología
  (biologia, biologiczny) nauka o ewolucji człowieka;

paleobotanika /ˌpalɛɔbɔˈtãɲika/ (n)
paleobotánica
  (botanika, botaniczny) nauka o roślinach kopalnych;

paleochrześcijański /pˌalɛˌɔxʃɛɕtɕijˈaɲski/ (adj)
paleocristiano
  odnoszący się do pierwszych chrześcijan, związany z pierwszymi chrześcijanami

paleofitologia /ˌpalɛɔfʲitɔˈlɔɟja/ (n)
paleofitologìa
  (botanika, botaniczny) (zobacz) paleobotanika

paleogen /ˌpalɛˈɔɡɛ̃n/ (n)
Paleógeno
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych w kenozoiku;

paleografia /ˌpalɛɔˈɡrafʲja/ (n)
paleografía
  badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych;

paleolityczny /ˌpalɛɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
paleolítico
  żyjący / mający miejsce w paleolicie lub pochodzący/wywodzący się z niego

paleontolog /ˌpalɛɔ̃ˈntɔlɔk/ (n)
paleontólogo
  (biologia, biologiczny) naukowiec zajmujący się badaniem organizmów kopalnych
paleontóloga
  specjalistka z zakresu paleontologii

paleontologia /ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
paleontología
  (biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych;

paleontologiczny /pˌalɛˌɔntɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
paleontológico
  (biologia, biologiczny) związany z paleontologią, dotyczący paleontologii

paleozoologia /ˌpalɛɔzɔːˈlɔɟja/ (n)
paleozoología
  (zoologia, zoologiczny) nauka o zwierzętach kopalnych;

palermianin /pˌalɛrmʲˈaɲin/ (n)
palermitano
  mieszkaniec Palermo; osoba z tego miasta

palermianka /pˌalɛrmʲˈaŋka/ (n)
palermitana
  mieszkanka Palermo; kobieta z tego miasta

palermski /palˈɛrmski/ (adj)
palermitano
  związany z Palermo, dotyczący Palermo

palestyński /ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci/ (adj)
palestino
  związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców

pali /ˈpalʲi/ (n)
pali
  (językoznawstwo, językoznawczy) martwy język średnioindyjski z grupy indoaryjskiej języków indoeuropejskich, mający duże podobieństwo do języka wedyjskiego i sanskrytu klasycznego, jeden z prakrytów używany w tekstach buddyjskich

paliczek /paˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
falange
  (anatomia, anatomiczny) mała kość palców stopy i dłoni;

palilalia /pˌalilˈalja/ (n)
palilalia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na mimowolnym powtarzaniu własnych słów, lub sylab;

palimpsest /paˈlʲĩmpsɛst/ (n)
palimpsesto
  (historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst;

palindrom /paˈlʲĩndrɔ̃m/ (n)
palíndromo, capicúa
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);

palinodia /ˌpalʲĩˈnɔdʲja/ (n)
palinodia
  (literacko) (historia, historyczny, historycznie) utwór literacki, którego autor, w formie satyrycznej, odwołuje swoje uprzednio wyrażone poglądy;

palinologia /ˌpalʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
palinología
  (botanika, botaniczny) nauka o pyłkach oraz zarodnikach roślin

palisada /pˌalisˈada/ (n)
valla
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) obronne ogrodzenie z pali, często zaostrzonych

paliwo /paˈlʲivɔ/ (n)
combustible, carburante
  substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach

palić /ˈpalʲiʨ̑/ (v)
quemar
  niszczyć coś za pomocą ognia
consumir
  o silniku spalinowym, pojeździe z takim silnikiem: zużywać jakąś ilość paliwa
fumar, humear
  wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo
encender
  dorzucać drewno, węgiel i inne materiały łatwopalne do ognia, aby podtrzymać płomień

palić jak smok /ˈpalʲiʨ̑ ˈjak ˈsmɔk/ (idiom)
fumar como un carretero, fumar como una chimenea
  palić dużo, nadmiernie

pallad /ˈpalːat/ (n)
paladio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;

palladianizm /ˌpalːaˈdʲjä̃ɲism̥/ (n)
palladianismo
  (sztuka) klasycyzujący styl w architekturze zapoczątkowany przez włoskiego artystę Andrea Palladio i oparty na jego koncepcjach;

palma /ˈpalma/ (n)
palmera, palma
  (botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie

palnik /ˈpalʲɲik/ (n)
fuego
  (potocznie, potoczny) element grzewczy kuchenki elektrycznej
  część kuchenki gazowej, w której wytwarza się płomień, na której stawia się naczynia do gotowania
quemador
  każda inna część urządzenia wytwarzająca płomień
soplete
  urządzenie wytwarzające płomień, służące do spawania metali

palto /ˈpaltɔ/ (n)
abrigo, gabán
  ciepłe okrycie wierzchnie do noszenia głównie zimą

palący /paˈlɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
urgente
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) pilny

palący /paˈlɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
fumador
  osoba paląca papierosy

pamflet /ˈpãw̃flɛt/ (n)
panfleto, libelo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji

pamiątka /pãˈmʲjɔ̃ntka/ (n)
recuerdo, souvenir
  drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę

pamiątkowy /ˌpãmʲjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
de recuerdo
  taki, który jest pamiątką, pozostałością po czymś lub po kimś
conmemorativo
  taki, który został wykonany, aby upamiętniać coś lub kogoś

pamiętać /pãˈmʲjɛ̃ntaʨ̑/ (v)
datar, proceder
  (o przedmiotach) pochodzić z dawnych czasów
recordar
  przechowywać informacje lub przeżycia w pamięci i potrafić je odtwarzać

pamięć /ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
memoria
  (informatyka, informatyczny) podzespół lub urządzenie przechowujące dane;
  (technologia, technika, techniczny) zdolność niektórych materiałów do powracania do utraconego, pierwotnego kształtu
recuerdo, memoria
  fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości
memoria, recuerdo
  zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;

pamięć USB /pˈamjɛɲtɕ ˌuˌɛzbˈɛ/ (n)
lápiz de memoria, memoria USB
  (informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą;

pampa /pˈampa/ (n)
pampa
  (geografia, geograficzny) południowoamerykański step

pampeluńczyk /pˌampɛlˈuɲtʃɨk/ (n)
pamplonés
  mieszkaniec Pampeluny; osoba z tego miasta

pan /pãn/ (n)
señor
  feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
  z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy
amo, señor
  pracodawca dla służby
  właściciel niewolników
señor, usted
  zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

pan młody /ˈpãn ˈmwɔdɨ/ (n)
novio
  mężczyzna w dniu swojego ślubu

panamczyk /pãˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
panameño
  mieszkaniec Panamy (stolicy państwa Panama)

panamerykanizm /pˌanamˌɛrɨkˈaɲizm/ (n)
panamericanismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna wzywająca do zjednoczenia krajów obu Ameryk pod wodzą Stanów Zjednoczonych

panamerykański /pˌanamˌɛrɨkˈaɲski/ (adj)
panamericano
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) odnoszący się do całej Ameryki, zarówno Ameryki Północnej, jak i Ameryki Południowej

panamski /pãˈnãmsʲci/ (adj)
panameño
  odnoszący się do państwa Panama

panarabizm /ˌpãnaˈrabʲism̥/ (n)
panarabismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna głosząca zjednoczenie wszystkich ludów arabskojęzycznych;

panarabski /ˌpãnaˈrapsʲci/ (adj)
panárabe
  związany z panarabizmem, głoszący zjednoczenie ludów arabskich

pancernik /pãnˈʦ̑ɛrʲɲik/ (n)
armadillo
  (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
acorazado
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;

pancerny /pantsˈɛrnɨ/ (adj)
blindado
  (wojskowość, wojskowy) związany z wojskami pancernymi
acorazado, blindado
  taki, który ma pancerz

pancerz /ˈpãnʦ̑ɛʃ/ (n)
blindaje, coraza
  (wojskowość, wojskowy) metalowa powłoka wokół pojazdu, okrętu chroniąca jego załogę przed zagrożeniem; metalowa powłoka chroniąca dowolny przedmiot przed zniszczeniem mechanicznym
caparazón
  (zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze;

panda /ˈpãnda/ (n)
panda
  (zoologia, zoologiczny) panda mała
  (zoologia, zoologiczny) panda wielka

pandeizm /pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
pandeísmo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;

pandemia /pãnˈdɛ̃mʲja/ (n)
pandemia
  (medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)

pandemonium /ˌpãndɛ̃ˈmɔ̃ɲũm/ (n)
pandemonio, pandemónium
  królestwo władcy piekieł i demonów
  przerażająca sytuacja, wydarzenie, miejsce

panegiryk /ˌpãnɛˈɟirɨk/ (n)
panegírico
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) uroczysty tekst pochwalny, sławiący konkretną osobę, czyn;

pani /ˈpãɲi/ (n)
usted, señora
  zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

panierować /pˌaɲʲɛrˈɔvatɕ/ (v)
empanar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) obtaczać mięso, rybę, grzyby lub warzywa w panierce

panika /paɲˈika/ (n)
pánico
  nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)

pankracjon /paŋkrˈatsjɔn/ (n)
pancracio
  (sport, sportowy) (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) połączenie boksu i zapasów

panna /ˈpãnːa/ (n)
chica
  (potocznie, potoczny) sympatia, partnerka
señorita
  dziewczyna, młoda kobieta
señorita, soltera
  kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)

panna młoda /ˈpãnːa ˈmwɔda/ (n)
novia
  kobieta w dniu swojego ślubu

panorama /ˌpãnɔˈrãma/ (n)
panorama, panorámica
  rozległy, szeroki widok

panoramiczny /ˌpãnɔrãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
panorámico
  taki, który ukazuje panoramę, pełen obraz czegoś

panowanie /ˌpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
gobierno, mandato
  okres władzy danego monarchy
poder
  władza

panpsychizm /panpsˈɨçizm/ (n)
pampsiquismo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi

panslawistyczny /pˌanslavistˈɨtʃnɨ/ (adj)
paneslavista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z panslawizmem, dotyczący panslawizmu

panslawizm /pãw̃ˈslavʲism̥/ (n)
paneslavismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;

panteizm /pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
panteísmo
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;

panteon /pãnˈtɛɔ̃n/ (n)
elenco, panteón, pléyade
  (architektura, architektoniczny) budynek lub budowla, w której spoczywają zwłoki lub pomniki wielkich ludzi
panteón
  (starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom;
  ogół bogów jakiejś religii;

pantoflarz /pãnˈtɔflaʃ/ (n)
calzonazos, mandilón, cojonazos
  mężczyzna potulny, ulegający kobiecie

pantograf /pãnˈtɔɡraf/ (n)
pantógrafo
  przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń;
  przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe;

pantokrator /ˌpãntɔˈkratɔr/ (n)
pantocrátor
  (ikonografia, ikonograficzny) malarski sposób przedstawienia Chrystusa jako wszechwładcy i sędziego wszechrzeczy – z Biblią i gestem błogosławieństwa;

pantomima /ˌpãntɔ̃ˈmʲĩma/ (n)
pantomima
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest tylko za pomocą ruchu;

pantoprazol /pˌantɔprˈazɔl/ (n)
pantoprazol
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek gastryczny z grupy inhibitorów pompy protonowej;

papamobile /ˌpapãmɔˈbʲilɛ/ (n)
papamóvil
  samochód z platformą, przeszkloną lub odkrytą, służący do wożenia papieża podczas oficjalnych wizyt państwowych;

papier /ˈpapʲjɛr/ (n)
papel
  wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;
  (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument

papier milimetrowy /pˈapʲɛr mˌilimɛtrˈɔvɨ/ (n)
papel milimetrado
  arkusz papieru kreślarskiego z naniesioną siatką milimetrową

papier toaletowy /ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/ (n)
papel higiénico
  chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;

papier wartościowy /ˈpapʲjɛr ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
efecto, título, valor
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) dokument lub zapis w systemie informatycznym, który poświadcza prawo posiadacza do własności lub innych praw majątkowych;

papier ścierny /ˈpapʲjɛrʲ ˈɕʨ̑ɛrnɨ/ (n)
lija, papel de lija
  jeden z rodzajów wyrobów ściernych przeznaczonych do obróbki ściernej powierzchni przedmiotów wykonanych z takich materiałów jak drewno, metal, tworzywa sztuczne;

papieros /paˈpʲjɛrɔs/ (n)
cigarrillo
  wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;

papierośnica /ˌpapʲjɛrɔɕˈɲiʦ̑a/ (n)
pitillera, cigarrera, petaca
  mały, elegancki pojemnik do trzymania papierosów.

papieski /paˈpʲjɛsʲci/ (adj)
papal
  związany z papieżem lub papiestwem, dotyczący papieża lub papiestwa

papież /ˈpapʲjɛʃ/ (n)
papa, pontífice, santo padre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;

papirus /paˈpʲirus/ (n)
papiro
  (botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu;
  materiał pisarski, wyrabiany z włókien (1.1);

papista /papˈista/ (n)
papista
  osoba zagorzale popierająca papieża

paplać /ˈpaplaʨ̑/ (v)
chacharear, cotorrear, cascar
  (potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach

paproć /ˈpaprɔʨ̑/ (n)
helecho
  (botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z gromady paprotników;

papryka /ˈpaprɨka/ (n)
pimiento
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa;

papuga /paˈpuɡa/ (n)
loro, papagayo
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty

para /ˈpara/ (n)
vapor, vapor de agua
  (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;
vapor
  (potocznie, potoczny) woda w stanie zawiesiny kropel w powietrzu
par
  dwa przedmioty stanowiące komplet
  określenie niektórych przedmiotów, składających się z dwóch takich samych części
  drugi przedmiot z przedmiotów występujących po dwa
pareja
  dwie osoby, darzące się uczuciem
  dwie osoby występujące wspólnie, np. w grze, w tańcu
  dwoje ludzi lub zwierząt

para wodna /ˈpara ˈvɔdna/ (n)
vapor de agua
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) woda w gazowym stanie skupienia;

para- /ˈpara/
para-, pará-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający: niby, prawie, podobny do tego, co jest określane drugą częścią złożenia

parabola /ˌparaˈbɔla/ (n)
parábola
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przypowieść, alegoria;
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej;

paraboliczny /ˌparabɔˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
parabólico
  związany z parabolą, dotyczący paraboli
  taki, który ma kształt paraboli

parada /paˈrada/ (n)
parada
  (sport, sportowy) w piłce nożnej, piłce ręcznej i hokeju: obrona bramki gdy bramkarza rzuca się całym ciałem w bok w celu złapania lub odbicia piłki
parada, quite
  (sport, sportowy) w szermierce, w boksie: odparcie ciosu lub uderzenie w odpowiedzi na cios przeciwnika
desfile, parada
  (wojskowość, wojskowy) uroczysty przegląd wojsk połączony z defiladą;
desfile
  efektowne widowisko z udziałem wielu osób;

paradoks /paˈradɔks/ (n)
paradoja
  rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
  zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią

paradoksalnie /pˌaradɔksˈalɲʲɛ/ (adv)
paradójicamente
  w sposób paradoksalny

paradoksalny /ˌparadɔˈksalnɨ/ (adj)
paradójico
  sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny

paradygmat /ˌparaˈdɨɡmat/ (n)
paradigma
  (filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
  (językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu;

parafia /paˈrafʲja/ (n)
parroquia
  (kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;

parafialny /pˌarafjˈalnɨ/ (adj)
parroquial, parroquiano
  (kościelny) związany z parafią, należący do parafii

parafianin /ˌparaˈfʲjä̃ɲĩn/ (n)
parroquiano, feligrés
  (kościelny) członek wspólnoty parafialnej

parafilia /pˌarafˈilja/ (n)
parafilia
  (seksuologia, seksuologiczny) (medycyna, medyczny) zboczenie lub zaburzenie seksualne

paragon /paˈraɡɔ̃n/ (n)
recibo, tique
  (księgowość) dokument, najczęściej kwit z bloczka kasowego, świadczący o zapłacie za zakupiony towar

paragraf /paˈraɡraf/ (n)
párrafo
  podstawowa jednostka redakcyjna rozporządzenia, oznaczana w tekście symbolem §;

paralityk /pˌaralˈitɨk/ (n)
paralítico
  (medycyna, medyczny) ktoś sparaliżowany

paraliż /paˈralʲiʃ/ (n)
parálisis
  utrata możliwości ruchu spowodowana uszkodzeniem układu nerwowego

paraliżować /pˌaraliʒˈɔvatɕ/ (v)
paralizar
  utrudniać swobodne funkcjonowanie czegoś

paralotniarstwo /ˌparalɔtʲˈɲarstfɔ/ (n)
parapente
  sport i forma rekreacji polegająca na lataniu przy użyciu paralotni:

parametr /paˈrãmɛtr̥/ (n)
parámetro
  (informatyka, informatyczny) wartość lub zmienna przekazywana do podprogramu podczas jego wywoływania, pozwalająca na sterowanie jego zachowaniem lub uzyskanie jego wyników;
  (technologia, technika, techniczny) (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) wielkość charakteryzująca właściwości czegoś (np. równania, rozkładu, urządzenia, procesu technologicznego, materiału, itp.)

paramilitarny /ˌparãmʲilʲiˈtarnɨ/ (adj)
paramilitar
  zorganizowany na wzór wojskowy

paranauka /pˌaranaˈuka/ (n)
paraciencia
  część wiedzy przez naukowców nieuznawana za naukę

paranoja /pˌaranˈɔja/ (n)
paranoia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu;
chaladura, paranoia
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) sytuacja absurdalna, niedorzeczna

paraolimpijski /ˌparaɔlʲĩmˈpʲijsʲci/ (adj)
paralímpico
  związany z paraolimpiadą, dotyczący paraolimpiady

paraplegia /ˌparaˈplɛɟja/ (n)
paraplejía, paraplejia
  (medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu;

parapsychologiczny /pˌarapsˌɨxɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
parapsicológico
  (psychologia, psychologiczny) związany z parapsychologią, dotyczący parapsychologii

parasol /paˈrasɔl/ (n)
sombrilla, parasol, quitasol
  przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem
paraguas
  przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem

parawan /parˈavan/ (n)
biombo, pantalla
  rozstawialna segmentowa ścianka wydzielająca część pomieszczenia;

parazytologia /ˌparazɨtɔˈlɔɟja/ (n)
parasitología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się pasożytami;

parcela /partsˈɛla/ (n)
parcela
  działka gruntu utworzona poprzez wydzielenie jej z większego obszaru

parch /parx/ (n)
tiña
  (medycyna, medyczny) grzybicza choroba owłosionej skóry głowy;

paremia /paˈrɛ̃mʲja/ (n)
paremia
  (przestarzałe, przestarzały) przysłowie, sentencja

paremiologia /ˌparɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
paremiología
  nauka o przysłowiach zajmująca się ich pochodzeniem, znaczeniem oraz porównywaniem ich wersji w różnych językach;

pareo /parˈɛɔ/ (n)
pareo
  (etnografia, etnograficzny) kawałek kolorowej tkaniny, rodzaj spódnicy noszonej przez kobiety lub mężczyzn na Tahiti;
  prostokątna, kwadratowa lub trójkątna chusta z cienkiej tkaniny noszona jako część damskiego stroju plażowego, zawiązywana zwykle na biodrach i noszona jako spódnica lub zawiązywana na szyi i noszona jako sukienka

parestezja /pˌarɛstˈɛzja/ (n)
parestesia
  (medycyna, medyczny) przykre wrażenie czuciowe, zwykle odbierane jako mrowienie, drętwienie lub zmiany temperatury skóry, będące objawem uszkodzeniem układu nerwowego;

park /park/ (n)
parque
  (turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;

park narodowy /ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
parque nacional
  obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;

park rozrywki /pˈark rɔzrˈɨfki/ (n)
parque de diversiones, parque de entretención
  (turystyka, turystyczny) teren z atrakcjami i punktami gastronomicznymi

parkiet /ˈparʲcɛt/ (n)
parqué
  drewniane klepki na podłogi
  podłoga z drewnianych klepek (1.1)
pista de baile
  miejsce w restauracji lub kawiarni przeznaczone do tańca

parking /ˈparʲcĩŋk/ (n)
aparcamiento, estacionamiento
  plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;

parkinson /parʲˈcĩw̃sɔ̃n/ (n)
párkinson
  (potocznie, potoczny) choroba Parkinsona

parkowanie /ˌparkɔˈvãɲɛ/ (n)
aparcamiento, estacionamiento
  zatrzymywanie pojazdu na postoju, parkingu lub w innym przeznaczonym do tego miejscu

parkować /parˈkɔvaʨ̑/ (v)
aparcar, estacionar
  zostawiać samochód na parkingu, miejscu przeznaczonym do zatrzymania samochodu lub innym wolnym miejscu

parlament /parˈlãmɛ̃nt/ (n)
parlamento
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;
  gmach w którym obraduje parlament (1.1)

parlamentarny /ˌparlãmɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
parlamentario
  dotyczący parlamentu, związany z parlamentem

parmenka /parmˈɛŋka/ (n)
parmesana
  mieszkanka Parmy

parmezan /parˈmɛzãn/ (n)
parmesano
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa;

parmeńczyk /parmˈɛɲtʃɨk/ (n)
parmesano
  mieszkaniec Parmy

parmeński /parmˈɛɲski/ (adj)
parmesano
  związany z Parmą, dotyczący Parmy

parodia /paˈrɔdʲja/ (n)
parodia
  celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;

parodiować /pˌarɔdjˈɔvatɕ/ (v)
parodiar
  dokonywać parodii czegoś

paronim /paˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
parónimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz kojarzący się z innym ze względu na podobieństwo brzmienia, ale odmienny pod względem znaczeniowym;

paronomazja /pˌarɔnɔmˈazja/ (n)
paronomasia
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literacko) zestawienie wyrazów podobnie brzmiących o różnych znaczeniach

parostatek /ˌparɔˈstatɛk/ (n)
barco de vapor
  dawny, niewielki statek z silnikiem parowym, zwykle przeznaczony do żeglugi śródlądowej lub przybrzeżnej, z podsiębiernymi kołami napędowymi

parowar /paˈrɔvar/ (n)
olla vaporera
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrząd służący do gotowania na parze

parowiec /parˈɔvʲɛts/ (n)
vapor
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek z napędem parowym;

parowóz /paˈrɔvus/ (n)
locomotora de vapor
  (kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy

parsek /pˈarsɛk/ (n)
pársec
  (astronomia, astronomiczny) jednostka długości w astronomii, odległość, przy której paralaksa roczna jest równa 1 sekundzie łuku;

partacz /ˈpartaʧ̑/ (n)
chafallón, chapucero, farfullero
  (potocznie, potoczny) zły pracownik lub rzemieślnik; osoba źle (niedbale, niechlujnie) wykonująca pracę

partenogeneza /pˌartɛnˌɔɡɛnˈɛza/ (n)
partenogénesis
  (biologia, biologiczny) rozmnażanie z niezapłodnionej komórki jajowej;

parter /ˈpartɛr/ (n)
planta baja, planta calle
  kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią

parterowy /ˌpartɛˈrɔvɨ/ (adj)
de arriate, de parterre
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) rosnący na parterze kwiatowym
de una planta
  nie mający pięter
de planta baja
  znajdujący się na parterze
de patio de butacas
  znajdujący się na parterze widowni

partia /ˈpartʲja/ (n)
partida
  (handel, handlowy) określona ilość czegoś dostarczanego, wysyłanego, itp., zwykle towarów; określona ilość jakiejś produkcji wytworzonej na fabryce, w przedsiębiorstwie
papel, parte
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) fragment utworu przeznaczony do wykonywania przez odpowiednią grupę instrumentów, wykonawców
partido
  (zobacz) partia polityczna
  (przestarzałe, przestarzały) kandydat na męża; kandydatka na żonę
  (przestarzałe, przestarzały) stronnictwo, ugrupowanie, grupa osób powiązanych ze sobą w jakiś sposób
  w niektórych grach (szachy, pojęcie szachowe) (termin karciany) : rozgrywka, mecz

partia polityczna /ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
partido político
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;

partner /ˈpartnɛr/ (n)
igual
  osoba, którą traktuje się jak równą sobie
compañero, pareja
  współuczestnik w grze, rozmowie, zabawie lub przedsięwzięciu

partycja /partˈɨtsja/ (n)
partición
  (informatyka, informatyczny) wydzielona część dysku fizycznego umożliwiająca utworzenie dysku logicznego;

partyjska strzała /partˈɨjska stʃˈawa/ (n)
flecha parta
  (związek frazeologiczny) cięte i trafne słowa wypowiedziane na odchodnem, na pożegnanie

partyjski /partˈɨjski/ (adj)
parto
  związany z Partami lub Partią, dotyczący Partów lub Partii

partykuła /ˌpartɨˈkuwa/ (n)
partícula
  (językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;

partytura /ˌpartɨˈtura/ (n)
partitura
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szczegółowy zapis nutowy całości utworu muzycznego z założenia przeznaczony do wykonywania przez wiele instrumentów, uporządkowanych według powszechnie przyjętej kolejności jedna partia pod drugą;

partyzana /ˌpartɨˈzãna/ (n)
partesana
  (historia, historyczny, historycznie) broń drzewcowa o długim, obosiecznym grocie, używana w zachodniej Europie od XV w.;

partyzancki /ˌpartɨˈzãnʦ̑ʲci/ (adj)
guerrillero, partisano
  związany z partyzantką i partyzantami

partyzant /parˈtɨzãnt/ (n)
guerrillero
  (wojskowość, wojskowy) uczestnik konspiracyjnej walki zbrojnej na tyłach nieprzyjaciela; żołnierz oddziału partyzanckiego

partyzantka /pˌartɨzˈantka/ (n)
guerrilla
  (wojskowość, wojskowy) forma walki zbrojnej z ukrycia

paruzja /paˈruzʲja/ (n)
parusía
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: ponowne przyjście Chrystusa na świat,

paryski /paˈrɨsʲci/ (adj)
parisino, parisiense
  związany z Paryżem, dotyczący Paryża

paryżanin /ˌparɨˈʒãɲĩn/ (n)
parisiense, parisino
  mieszkaniec Paryża

paryżanka /ˌparɨˈʒãnka/ (n)
parisiense, parisina
  mieszkanka Paryża

parzystokopytny /paˈʒɨstɔkɔˈpɨtnɨ/ (adj)
artiodáctilo
  (zoologia, zoologiczny) mający parzystą liczbę palców zwieńczonych kopytami

parówka /paˈrufka/ (n)
salchicha de Frankfurt
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tania kiełbasa z przemielonej masy mięsno-kostno-tłuszczowej, spożywana zwykle na gorąco;

pas /pas/ (n)
carril
  (motoryzacja) wydzielona część jezdni, przeznaczona do jazdy pojazdów w jednym kierunku i ze zbliżoną prędkością; długa droga;
correa
  (technologia, technika, techniczny) część maszyny, zbliżona wyglądem do pasa (1.1), służąca do przenoszenia ruchu obrotowego na duże odległości
cinto, cinturón
  część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się;
fila, hilera
  długi rząd czegoś
cintura, talle
  miejsce wokół ciała wzdłuż bioder, gdzie nosi się pas (1.1)

pas cnoty /ˈpas ˈʦ̑nɔtɨ/ (n)
cinturón de castidad
  (historia, historyczny, historycznie) specjalny metalowy lub skórzany pas, który mąż mocował wokół bioder i pachwin żony, aby uniemożliwić jej stosunek seksualny z drugim mężczyzną podczas swojej nieobecności;

pas planetoid /pˈas plˌanɛtˈɔit/ (n)
cinturón de asteroides
  (astronomia, astronomiczny) w Układzie Słonecznym obszar między orbitami Marsa i Jowisza, w którym porusza się większość planetoid;

pas startowy /ˈpas ːtarˈtɔvɨ/ (n)
pista
  (lotnictwo, lotniczy) wydzielona i specjalnie oznaczona część lotniska przeznaczona do startów i lądowań samolotów

pasażer /paˈsaʒɛr/ (n)
pasajero
  osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem

pasażerka /ˌpasaˈʒɛrka/ (n)
pasajera
  kobieta podróżująca, ale nie kierująca pojazdem

pasażerski /pˌasaʒˈɛrski/ (adj)
de pasajero, de viajero
  taki, który służy do przewozu pasażerów

paschał /ˈpasxaw/ (n)
cirio pascual
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świeca poświęcona w Wigilię Paschalną z charakterystycznymi greckimi literami Α i Ω (alfa i omega);

pasek narzędzi /ˈpasɛk naˈʒɛ̃ɲʥ̑i/ (n)
barra de herramientas
  (informatyka, informatyczny) pasek interfejsu graficznego programu, na którym znajdują się ikony narzędzi programu

pasierb /ˈpaɕɛrp/ (n)
hijastro
  syn małżonka z innego małżeństwa

pasierbica /ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a/ (n)
hijastra
  córka małżonka z innego małżeństwa

pasikonik /ˌpaɕiˈkɔ̃ɲik/ (n)
saltamontes
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) zwykle zielony, skoczny owad;

pasja /ˈpasʲja/ (n)
pasión
  silne zainteresowania, zamiłowanie

pasjans /ˈpasʲjãw̃s/ (n)
solitario
  (termin karciany) rodzaj jednoosobowej gry karcianej polegająca na układaniu w odpowiedni sposób talii kart na stole;

pasjonujący /ˌpasʲjɔ̃nuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
apasionante, excitante
  szczególnie ciekawy, wyjątkowo interesujący

paskal /ˈpaskal/ (n)
pascal
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI;

paso doble /pˈasɔ dˈɔblɛ/ (n)
pasodoble
  (choreografia, choreograficzny) żywy taniec hiszpański;

pasować jak wół do karety /paˈsɔvaʨ̑ ˈjaɡ ˈvuw ˌdɔ‿kaˈrɛtɨ/ (v)
como a un Cristo tres pistolas como guitarra en un entierro como anillo en hocico de cerda
  porównanie, które podkreśla skrajną dysharmonię bliską absurdu

pasożyt /paˈsɔʒɨt/ (n)
parásito
  (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba wykorzystująca innych dla osiągnięcia własnych korzyści

pasożytniczy /pˌasɔʒɨtɲˈitʃɨ/ (adj)
parásito
  (biologia, biologiczny) dotyczący pasożytów

pasta do butów /pˈasta dɔ bˈutuf/ (n)
betún para calzado, crema para zapatos
  (chemia, chemiczny) półpłynna substancja służąca do nabłyszczania, impregnacji i poprawiania wyglądu obuwia;

pasta do zębów /ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
dentífrico, pasta de dientes
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;

pasterka /paˈstɛrka/ (n)
misa de gallo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) msza odprawiana w noc Bożego Narodzenia
pastora
  dziewczyna pasąca bydło, gęsi, itp.

pasternak /pastˈɛrnak/ (n)
chirivía
  (botanika, botaniczny) Pastinaca, roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;

pasteryzacja /ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
pasteurización
  (spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie;

pasterz /ˈpastɛʃ/ (n)
pastor
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przenośnie, przenośnia) duchowy lub religijny opiekun
  (zootechnika, zootechniczny) osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu

pastisz /ˈpastʲiʃ/ (n)
pastiche
  (książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;

pastor /ˈpastɔr/ (n)
pastor
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki;

pastorałka /ˌpastɔˈrawka/ (n)
villancico
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) lekki utwór o tematyce związanej z Bożym Narodzeniem; także: widowisko sceniczne o takiej tematyce;

pastuch /pˈastux/ (n)
vaquero
  człowiek wypasający hodowlane zwierzęta domowe

pastuszek /paˈstuʃɛk/ (n)
pastorcito, pastorillo
  chłopiec zajmujący się pasterstwem

pastwisko /paˈstfʲiskɔ/ (n)
pasto, apacentadero, pastizal
  (rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt

pastylka /paˈstɨlka/ (n)
gragea, pastilla
  cukierek w postaci płaskiego krążka
comprimido, pastilla, píldora
  lek w postaci płaskiego krążka

pasy /ˈpasɨ/ (n)
cinturón de seguridad
  (motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) urządzenie mocujące pasażera do fotela lub łóżka, np. w samochodzie lub samolocie
paso de cebra, paso de peatones
  (potocznie, potoczny) przejście dla pieszych o wyglądzie białych pasów na jezdni

pasywność /paˈsɨvnɔɕʨ̑/ (n)
pasividad
  (książkowy) bierna postawa, brak aktywności
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) stan metalu, w którym następuje zahamowanie jego reakcji z agresywnym środowiskiem, co chroni go przed korozją elektrochemiczną

pasza /ˈpaʃa/ (n)
pachá
  (historia, historyczny, historycznie) wysoki urzędnik wojskowy lub cywilny w Imperium Osmańskim; także tytuł tego dostojnika;
pasto
  (dawniej, dawny) pastwisko
forraje, pienso, pasto
  (zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma;

paszcza /ˈpaʃʧ̑a/ (n)
fauces
  zwierzęcy otwór gębowy, zwłaszcza gdy pokaźnych rozmiarów lub u drapieżnika

paszkot /ˈpaʃkɔt/ (n)
zorzal charlo
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus viscivorus, średniej wielkości ptak z rodziny drozdowatych;

paszkwil /ˈpaʃkfʲil/ (n)
libelo, pasquín
  publikacja brukająca czyjąś reputację;

paszport /ˈpaʃpɔrt/ (n)
pasaporte
  dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;

pasztet /ˈpaʃtɛt/ (n)
paté
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się miele i zwykle zapieka
fea
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) brzydka dziewczyna
lío
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kłopotliwa sytuacja

pasztet strasburski /ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/ (n)
foie gras, paté
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;

paszto /ˈpaʃtɔ/ (n)
pashto
  język Pasztunów;

pat /pat/ (n)
tablas
  (szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której gracz, na którego przypada posunięcie, nie może wykonać ruchu, a jego król nie jest szachowany;

patagoński /ˌpataˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
patagónico, patagón
  od Patagonia

patelnia /paˈtɛlʲɲa/ (n)
sartén
  naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;

patent /ˈpatɛ̃nt/ (n)
patente
  dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku;

patentowany leń /ˌpatɛ̃ntɔˈvãnɨ ˈlɛ̃ɲ/ (idiom)
más vago que la chaqueta de un guardia, vago de siete suelas
  osoba wyjątkowo leniwa

patera /patˈɛra/ (n)
pátera
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) naczynie obrzędowe służące w starożytności do składania ofiar;

patetyczny /ˌpatɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
patético
  poważny, doniosły, uroczysty

patio /ˈpatʲjɔ/ (n)
patio
  (architektura, architektoniczny) niewielki dziedziniec wewnątrz domu, z wejściami do pomieszczeń, często z krużgankami, zwykle w architekturze hiszpańskiej i portugalskiej;

patriarcha /paˈtrʲjarxa/ (n)
patriarca
  (biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych
  (przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie

patriarchalny /ˌpatrʲjarˈxalnɨ/ (adj)
patriarcal
  związany z patriarchatem, dotyczący patriarchatu
  związany z patriarchą, dotyczący patriarchy

patriota /paˈtrʲjɔta/ (n)
patriota
  człowiek kochający swoją ojczyznę, gotów do poświęceń dla niej

patriotka /paˈtrʲjɔtka/ (n)
patriota
  kobieta kochająca swoją ojczyznę, gotowa do poświęceń dla niej

patriotycznie /pˌatrjɔtˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
patrióticamente
  w sposób patriotyczny

patriotyczny /ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
patriótico
  taki, którego cechuje patriotyzm
  związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu

patriotyzm /paˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
patriotismo
  miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;

patrologia /pˌatrɔlˈɔɡja/ (n)
patrología
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teologia, teologiczny) nauka zajmująca się życiem i twórczością Ojców Kościoła oraz piśmiennictwem starochrześcijańskim;

patrolować /pˌatrɔlˈɔvatɕ/ (v)
patrullar
  wykonywać obchód kontrolowanego terenu

patron /ˈpatrɔ̃n/ (n)
patrón, patrono
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święty opiekun kraju, miasta, profesji, osób;

patronimiczny /ˌpatrɔ̃ɲĩˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
patronímico
  (językoznawstwo, językoznawczy) utworzony od imienia ojca

patrzeć /ˈpaṭʃɛʨ̑/ (v)
mirar
  kierować wzrok na coś lub na kogoś

patrzeć przez palce /pˈatʃɛtɕ pʃˈɛs pˈaltsɛ/ (v)
hacer la vista gorda
  udawać, że się czegoś nie widzi, być pobłażliwym, tolerować coś

patyczek do uszu /patˈɨtʃɛɡ dɔː ˈuʃu/ (n)
bastoncillo de algodón
  plastikowy patyczek zakończony watą przeznaczony do higieny uszu

patyna /paˈtɨ̃na/ (n)
pátina
  rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) oznaka dawności, znamię czasu zwykle nadające wartości, szlachetności
  warstwa zasadowych węglanów wytwarzana sztucznie w celach zdobniczych

pauperyzacja /ˌpawpɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
pauperización
  ubożenie (człowieka, społeczeństwa)

pauza /ˈpawza/ (n)
silencio
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przerwa między dźwiękami;
descanso
  (szkolnictwo, szkolny) przerwa między lekcjami w szkole
raya
  (termin typograficzny) znak interpunkcyjny; pozioma kreska długości jednego firetu;
pausa
  przerwa w jakiejś czynności

paw /paf/ (n)
pavo real, pavorreal
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju (1.1)
pota
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) wymiociny

pawian /ˈpavʲjãn/ (n)
babuino
  (zoologia, zoologiczny) małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;

pawijka /pavˈijka/ (n)
paviana
  mieszkanka Pawii

pawijski /pavˈijski/ (adj)
paviano
  związany z Pawią, pochodzący z Pawii

pawilon /paˈvʲilɔ̃n/ (n)
pabellón
  parterowy budynek handlowy lub usługowy wykonany zwykle z lekkich materiałów

pawlacz /pˈavlatʃ/ (n)
altillo
  schowek pod sufitem

pazerność /paˈzɛrnɔɕʨ̑/ (n)
codicia, insaciabilidad, voracidad
  (potocznie, potoczny) chciwość, zachłanność

paznokieć /pazˈnɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
uña
  (anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;
  (botanika, botaniczny) dolna, zwężona część płatka korony kwiatu

pazur /ˈpazur/ (n)
garra, zarpa, uña
  (zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;

pałac /ˈpawaʦ̑/ (n)
palacio
  (architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka
  (architektura, architektoniczny) okazały budynek użyteczności publicznej

pałeczki /paˈwɛʧ̑ʲci/ (n)
palillos
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) azjatycki przyrząd do nabierania jedzenia;

pałka /ˈpawka/ (n)
porra
  kij służący do uderzania, najczęściej drewniany lub gumowy, tępo zakończony

pałować /paˈwɔvaʨ̑/ (v)
apalear, aporrear, varear
  bić pałką

pański /pˈaɲski/ (possessiveAdjective)
su
  należący do mężczyzny, do którego zwracamy się per pan

pańskie oko konia tuczy /ˈpãj̃sʲcɛ ˈɔkɔ ˈkɔ̃ɲa ˈtuʧ̑ɨ/ (proverb)
el ojo del amo engorda al caballo
  gdy gospodarz (właściciel) sam dogląda swego gospodarstwa (przedsiębiorstwa), to lepiej one funkcjonują

państwo /ˈpãj̃stfɔ/ (n)
estado
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;
amo, señor
  pan i pani wobec służby
el señor
  tytuł grzecznościowy wobec małżeństwa
usted
  zwrot grzecznościowy względem grupy, w której są zarówno kobiety, jak i mężczyźni

państwowy /pãj̃ˈstfɔvɨ/ (adj)
estatal
  będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem

paź /paɕ/ (n)
paje
  (historia, historyczny, historycznie) chłopiec ze szlacheckiej rodziny, który stanowi czyjąś osobistą służbę na dworze magnackim lub królewskim;

październik /paʑˈʥ̑ɛrʲɲik/ (n)
octubre
  dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

październikowy /ˌpaʑʥ̑ɛrʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
de octubre
  dotyczący października, dziejący się w październiku

pchacz /pxaʧ̑/ (n)
remolcador de empuje, remolcador empujador
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) motorowy statek wodny przystosowany do pchania przed dziobem zestawu barek, głównie na wodach śródlądowych;

pchać /pxaʨ̑/ (v)
empujar, incitar
  (przenośnie, przenośnia) namawiać do czegoś
empujar
  przesuwać coś przed sobą napierając z tyłu

pchnięcie kulą /ˈpxʲɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃/ (n)
lanzamiento de peso
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m;

pchła /pxwa/ (n)
pulga
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;

pe /pɛ/ (n)
pe
  nazwa litery p / P

pech /pɛx/ (n)
mala pata, mala potra
  niepomyślny zbieg okoliczności

pechowiec /pɛxˈɔvʲɛts/ (n)
pupas
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto ma pecha

pedagogiczny /pˌɛdaɡɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
pedagógico
  związany z pedagogiką, wychowawczy

pedagogika /ˌpɛdaˈɡɔɟika/ (n)
pedagogía
  nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania;

pedantyczny /ˌpɛdãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
pedante
  skrajnie, nadmiernie dokładny

pedał /ˈpɛdaw/ (n)
pedal
  (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;
maricón, marica
  (slangowo) (obraźliwie) określenie geja, niekiedy rozszerzane na mężczyzn postrzeganych jako homoseksualiści

pedałować /ˌpɛdaˈwɔvaʨ̑/ (v)
pedalear
  obracać pedałami, jadąc rowerem lub innym pojazdem

pederastia /ˌpɛdɛˈrastʲja/ (n)
pederastia
  (dawniej, dawny) kontakty erotyczne dojrzałych mężczyzn z dojrzewającymi chłopcami;

pediatra /pɛˈdʲjatra/ (n)
pediatra
  (medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy
  (medycyna, medyczny) lekarka dziecięca

pediatria /pɛdjˈatrja/ (n)
pediatría
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;

pediatryczny /pˌɛdjatrˈɨtʃnɨ/ (adj)
pediátrico
  związany z pediatrią

pedikiurzystka /ˌpɛdʲicuˈʒɨstka/ (n)
pedicura
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kobieta wykonująca pedikiur zawodowo

pedofil /pɛˈdɔfʲil/ (n)
pedófilo
  (seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci

pedofilia /ˌpɛdɔˈfʲilʲja/ (n)
pedofilia
  (seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;

pedofilski /ˌpɛdɔˈfʲilsʲci/ (adj)
pedófilo
  związany z pedofilią, właściwy pedofilii i pedofilom

pedofobia /pˌɛdɔfˈɔbja/ (n)
pedofobia
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed dziećmi, niechęć wobec dzieci

pejoratywny /ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ/ (adj)
peyorativo
  mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk

pejzaż /ˈpɛjzaʃ/ (n)
paisaje
  (sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz

pejzażysta /ˌpɛjzaˈʒɨsta/ (n)
paisajista
  (sztuka) malarz tworzący pejzaże

peklować /pɛklˈɔvatɕ/ (v)
salar, adobar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) konserwować mięso w solance z saletrą i przyprawami

pelargonia /ˌpɛlarˈɡɔ̃ɲja/ (n)
geranio
  (botanika, botaniczny) Pelargonium, popularna roślina doniczkowa

peleton /pɛˈlɛtɔ̃n/ (n)
pelotón
  (sport, sportowy) najliczniejsza zwarta grupa kolarzy jadących w wyścigu;

pelikan /pɛˈlʲikãn/ (n)
pelícano
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;

pelota /pɛˈlɔta/ (n)
pelota vasca
  (sport, sportowy) rodzaj tenisa popularnego wśród Basków, rozgrywanego na boisku ze ścianą, o którą odbijana jest piłka;

pelta /pˈɛlta/ (n)
pelta
  (wojskowość, wojskowy) (starożytność) drewniana, obciągnięta skórą tarcza o nerkowatym kształcie, używana zwłaszcza przez lekkozbrojnych żołnierzy greckich i macedońskich

peltasta /pɛltˈasta/ (n)
peltasta
  (wojskowość, wojskowy) (starożytność) lekkozbrojny żołnierz armii greckich i hellenistycznych wyposażony w tarczę - peltę oraz oszczepy;

pendrive /pɛndrˈivɛ/ (n)
lápiz de memoria, memoria USB
  (informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą;

penicylina /pˌɛɲitsɨlˈina/ (n)
penicilina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy penicylin;

penis /ˈpɛ̃ɲis/ (n)
pene
  (anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;

penitent /pɛɲˈitɛnt/ (n)
penitente
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba przystępująca do sakramentu spowiedzi świętej;

penologia /pˌɛnɔlˈɔɡja/ (n)
penología
  nauka zajmująca się ogólnymi zaganieniami dotyczącymi kary

pens /pɛ̃w̃s/ (n)
penique
  drobna moneta używana w Wielkiej Brytanii;

pensja /ˈpɛ̃w̃sʲja/ (n)
salario
  płaca za wykonaną pracę wypłacana w równych odstępach czasu, dotycząca jakiegoś okresu

pentagram /pɛ̃nˈtaɡrãm/ (n)
pentagrama
  (geometria) pięciokąt gwiaździsty;

pentan /ˈpɛ̃ntãn/ (n)
pentano
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwna, palna ciecz, stosowany jako składnik mieszanin rozpuszczalnikowych oraz w termometrach do mierzenia niskich temperatur;

peonia /pɛˈɔɲʲa/ (n)
peonía
  (botanika, botaniczny) (zobacz) piwonia

peptyd /ˈpɛptɨt/ (n)
péptido
  (biochemia, biochemiczny) produkt rozkładu peptonów

per se /ˈpɛr ˈse/
per se
  (książkowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) sam z siebie, sam przez się

percepcja /pɛrtsˈɛptsja/ (n)
percepción
  odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów

perfekcja /pɛrˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
perfección
  doskonałość, cecha tego, co jest perfekcyjne

perfekcjonista /ˌpɛrfɛkʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
perfeccionista
  człowiek dążący do doskonałości

perfekcjonizm /ˌpɛrfɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
perfeccionismo
  dążenie do doskonałości

perforator /ˌpɛrfɔˈratɔr/ (n)
perforador
  (zobacz) dziurkarka

perfumeria /ˌpɛrfũˈmɛrʲja/ (n)
perfumería
  sklep sprzedający perfumy i często również inne kosmetyki

perfumować /pˌɛrfumˈɔvatɕ/ (v)
perfumar
  skrapiać perfumami, aplikować perfumy

pergamin /pɛrɡˈamin/ (n)
pergamino
  niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania
papel del horno, papel sulfurizado, papel vegetal
  papier nieprzepuszczający wilgoci ani tłuszczu

pergola /pɛrˈɡɔla/ (n)
pérgola
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny;

perkoz /ˈpɛrkɔs/ (n)
somormujo, somorgujo
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;

perkoz dwuczuby /ˈpɛrkɔz dvuˈʧ̑ubɨ/ (n)
somormujo lavanco
  (ornitologia, ornitologiczny) Podiceps cristatus, gatunek ptaka z rodziny perkozów;

perkoz rdzawoszyi /ˈpɛrkɔs ˌrʣ̑avɔˈʃɨji/ (n)
somormujo cuellirrojo
  (ornitologia, ornitologiczny) Podiceps grisegena, gatunek ptaka z rodziny perkozów;

perkusista /ˌpɛrkuˈɕista/ (n)
batería
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji

perliczka /pɛrˈlʲiʧ̑ka/ (n)
pintada
  (ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic;

peron /ˈpɛrɔ̃n/ (n)
andén
  (kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego

peronista /ˌpɛrɔ̃ˈɲista/ (n)
peronista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik peronizmu

peronizm /pɛˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
peronismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem;

personalny /pˌɛrsɔnˈalnɨ/ (n)
jefe de personal
  (administracja) kierownik działu kadr

personel /pɛrˈsɔ̃nɛl/ (n)
personal
  zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji

personifikacja /ˌpɛrsɔ̃ɲifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
personificación
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) rodzaj metafory; przedstawianie rzeczy, zwierząt, zjawisk lub pojęć abstrakcyjnych jako postaci ludzkich;

perswadować /ˌpɛrsfaˈdɔvaʨ̑/ (v)
convencer, persuadir
  tłumaczyć, wyjaśniać, dowodzić coś komuś; przekonywać o czymś, udowodnić coś; korzystać z perswazji

perswazja /pɛrsˈfazʲja/ (n)
persuasión
  nakłanianie, tłumaczenie, przekonywanie kogoś do czegoś

persymona /ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/ (n)
caqui
  (botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych;
  (spożywczy) czerwonopomarańczowy, jadalny owoc rośliny z rodzaju (1.1)
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju (1.1)

perszeron /pɛrʃˈɛrɔn/ (n)
percherón
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj konia pociągowego;

peruka /pɛˈruka/ (n)
peluca
  cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;

peruwiański /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
peruano
  odnoszący się do państwa Peru

perwersja /pɛrvˈɛrsja/ (n)
perversión
  (psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy
perversidad
  zachowania wbrew przyjętym obyczajom, mające za zadanie szokować

perwersyjny /pˌɛrvɛrsˈɨjnɨ/ (adj)
perverso
  właściwy perwersji, charakteryzujący się odchyleniem reakcji psychicznych w sferze seksualnej

perydot /pɛˈrɨdɔt/ (n)
peridoto
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, krzemian magnezu i żelaza;

peryfraza /ˌpɛrɨˈfraza/ (n)
perífrasis
  (językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie nazwy jakiegoś zjawiska przez bardziej lub mniej rozbudowane jego opisanie

peryhelium /ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/ (n)
perihelio
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;

peryskop /pɛˈrɨskɔp/ (n)
periscopio
  urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony;

perła /ˈpɛrwa/ (n)
perla
  (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;

peseta /pe.'se.ta/ (n)
peseta
  (historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) waluta Hiszpanii w latach 1869–2002;

peso /ˈpɛsɔ/ (n)
peso
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów, głównie południowoamerykańskich;

pestycyd /pɛˈstɨʦ̑ɨt/ (n)
pesticida
  częściej w lm: (chemia, chemiczny) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych;

pesymista /ˌpɛsɨ̃ˈmʲista/ (n)
pesimista
  człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy

pesymistyczny /ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
pesimista
  pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia

pesymizm /pɛˈsɨ̃mʲism̥/ (n)
pesimismo
  tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy;

peszyć /pˈɛʃɨtɕ/ (v)
desconcertar, turbar
  wprawiać w zakłopotanie
turbarse
  wpadać w zakłopotanie; czuć się niepewnie

pet /pɛt/ (n)
colilla, punta
  (potocznie, potoczny) resztka wypalonego papierosa

petrochemiczny /ˌpɛtrɔxɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
petroquímico
  (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) dotyczący produkcji i przerobu surowców otrzymywanych z ropy naftowej lub gazu ziemnego

petrografia /ˌpɛtrɔˈɡrafʲja/ (n)
petrografía
  (geologia, geologiczny) nauka o składzie i właściwościach skał;

petrologia /ˌpɛtrɔˈlɔɟja/ (n)
petrología
  (geologia, geologiczny) nauka o składzie, powstawaniu i rozmieszczeniu skał w skorupie ziemskiej

petunia /pɛˈtũɲja/ (n)
petunia
  (botanika, botaniczny) Petunia, południowoamerykańska roślina ozdobna o barwnych i wonnych kwiatach;

petycja /pɛˈtɨʦ̑ʲja/ (n)
petición
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy;

pewien /ˈpɛvʲjɛ̃n/ (adj)
seguro
  całkowicie przekonany o słuszności

pewien /ˈpɛvʲjɛ̃n/ (pronoun)
cierto, un
  określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś

pewność /ˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
certeza
  całkowite przekonanie o czymś

pewność siebie /pˈɛvnɔɕtɕ ɕˈɛbjɛ/ (n)
autoconfianza
  (psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości

pewny siebie /pˈɛvnɨ ɕˈɛbjɛ/ (adj)
seguro de sí mismo
  przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach

pełnia /ˈpɛwʲɲa/ (n)
luna llena, plenilunio
  (astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część

pełnoletni /pˌɛwnɔlˈɛtɲi/ (adj)
mayor de edad
  mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny

pełnoletniość /pˌɛwnɔlˈɛtɲʲɔɕtɕ/ (n)
mayoría de edad
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulowany przepisami status prawny osoby, uzyskiwany zwykle po osiągnięciu określonego wieku;

pełnoziarnisty /ˌpɛwnɔʑarʲˈɲistɨ/ (adj)
integral
  (spożywczy) zawierający niełuskane ziarna zbóż

pełny /ˈpɛwnɨ/ (adj)
lleno, completo
  wypełniony w największym możliwym stopniu

pełzanie /pɛwˈzãɲɛ/ (n)
reptación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: pełzać
deslizamiento, fluencia, reptación
  (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) powolne zwiększanie się odkształceń materiału poddanego długotrwałemu obciążeniu;

pełzać /pˈɛwzatɕ/ (v)
arrastrarse
  o ludziach poruszać się wolno, dotykając nieomal brzuchem podłoża lub na czworaka
  (pejoratywnie, pejoratywny) zachowywać się w sposób szczególnie uległy
trepar
  o roślinach rozrastać się po podłożu
reptar
  o zwierzętach posuwać się powoli, przylegając spodem do podłoża
flotar
  o żywiołach przesuwać się wolno, unosząc się nisko

pi razy oko /ˈpʲi ˈrazɨ ˈɔkɔ/ (adv)
a ojo de buen cubero, a ojímetro
  (potocznie, potoczny) w przybliżeniu, około

piana /ˈpʲjãna/ (n)
espuma
  masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu

pianino /pʲjä̃ˈɲĩnɔ/ (n)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;

pianista /pʲjä̃ˈɲista/ (n)
pianista
  osoba, która gra na pianinie lub fortepianie

pianistka /pʲjä̃ˈɲistka/ (n)
pianista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na pianinie, fortepianie

piano /ˈpʲjãnɔ/ (adv)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) określenie wykonawcze: cicho, delikatnie

piano nobile /pʲˈanɔ nɔbʲˈilɛ/ (n)
piano nobile, piso noble, planta noble
  (architektura, architektoniczny) kondygnacja z reprezentacyjnymi pomieszczeniami, zwykle na pierwszym piętrze okazałego budynku (pałac, willa);

piasek /ˈpʲjasɛk/ (n)
arena
  luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;

piaskarka /pʲjaˈskarka/ (n)
esparcidor de arena
  samochód techniczny wyposażony w urządzenie do rozsypywania piasku i soli na jezdniach

piaskowiec /pʲjaˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
arenisca
  (geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem;

piaszczysty /pʲjaʃˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
arenoso, arenáceo, sabuloso
  usypany z piasku, pełen piasku

piec /pʲjɛʦ̑/ (n)
horno, estufa
  budowla lub konstrukcja przeznaczona do spalania

piec /pʲjɛʦ̑/ (v)
hornear, cocer, freír, asar
  poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody
achicharrar, calentar, quemar
  działać na coś wysoką temperaturą
escocer, picar, quemar
  powodować ból odbierany jako gorące swędzenie

piechota /pʲjɛˈxɔta/ (n)
infantería
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;

pieczarka /pʲjɛˈʧ̑arka/ (n)
champiñón
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny

pieczeń /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
asado
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)

pieczony /pʲɛtʃˈɔnɨ/ (adj)
asado, al horno
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia

pieczęć /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑/ (n)
sello
  znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności
  środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu

piedestał /pʲjɛˈdɛstaw/ (n)
pedestal
  podstawa, na której umieszczono pomnik, posąg, popiersie, kolumnę;

pieg /pʲjɛk/ (n)
peca
  mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);

piegowaty /ˌpʲjɛɡɔˈvatɨ/ (adj)
pecoso
  pokryty piegami

piegowaty /ˌpʲjɛɡɔˈvatɨ/ (n)
pecoso
  ktoś piegowaty (1.1)

piegus /ˈpʲjɛɡus/ (n)
pecoso
  (potocznie, potoczny) człowiek, który ma piegi

piegża /ˈpʲjɛɡʒa/ (n)
curruca zarcerilla
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów;

piekarnia /pʲjɛˈkarʲɲa/ (n)
panadería, horno de pan
  miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki
panadería
  sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze

piekarnik /pʲjɛˈkarʲɲik/ (n)
horno
  wbudowane w trzon kuchenny lub wolno stojące domowe urządzenie do pieczenia, głównie ciast i potraw mięsnych;

piekarz /ˈpʲjɛkaʃ/ (n)
panadero
  człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekielny /pʲjɛ̇ˈcɛlnɨ/ (adj)
infernal, diabólico
  dotyczący piekła, związany z piekłem, taki, jak w piekle

piekło /ˈpʲjɛkwɔ/ (n)
infierno
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;

pielgrzym /pʲˈɛlɡʒɨm/ (n)
peregrino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu

pielgrzymka /pʲjɛlˈɡʒɨ̃mka/ (n)
peregrinación, peregrinaje
  wędrówka do świętego miejsca

pielgrzymować /pʲˌɛlɡʒɨmˈɔvatɕ/ (v)
peregrinar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wędrować do miejsca kultu lub kogoś, komu się chce oddać cześć

pielić /ˈpʲjɛlʲiʨ̑/ (v)
desherbar, escardar
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) usuwać ręcznie chwasty z uprawy

pielucha /pʲjɛˈluxa/ (n)
pañal
  niegdyś niewielki kawałek płótna lub podobnego materiału, dziś specjalny rodzaj jednorazowej bielizny służącej do przewijania, najczęściej niemowląt

pielęgniarka /ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/ (n)
enfermera
  kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;

pielęgniarz /pʲjɛˈlɛ̃ŋʲɟɲaʃ/ (n)
enfermero
  pracownik służby zdrowia uprawniony do pielęgnowania chorych i do wykonywania prostszych zabiegów leczniczych

pielęgnować /ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡˈnɔvaʨ̑/ (v)
cuidar, guardar, asistir
  dbać o chorych, pomagać w leczeniu chorych
cuidar, cultivar
  dbać o coś, zajmować się czymś z dużą dbałością i troską

piemontyt /pʲɛmˈɔntɨt/ (n)
piemontita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie;

pieniądz /pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ/ /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (n)
dinero
  (bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;

pieprz /pʲjɛpʃ/ (n)
pimentero
  (botanika, botaniczny) roślina zielna lub krzew z rodziny pieprzowatych;
pimienta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion rośliny (1.1)

pieprz się /pʲˈɛpʃ ɕɛ/ (interjection)
anda a esparragar, vete a esparragar, vete a freír espárragos, vete al diablo
  (wulgarnie, wulgaryzm) odczep się, zostaw mnie w spokoju

pieprzniczka /pʲjɛˈpʃʲɲiʧ̑ka/ (n)
pimentero
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu

pieprzony /pʲjɛˈpʃɔ̃nɨ/ (adj)
jodido, maldito, puto
  (potocznie, potoczny) wzbudzający gniew, niechęć, pogardę

pierdel /ˈpʲjɛrdɛl/ (n)
chirona, trena, trullo
  (wulgarnie, wulgaryzm) (grubiański, grubiańsko) więzienie

pierdolić /pʲjɛr.ˈdɔ.lʲiʨ̑/ (v)
follar, chingar
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)
joder
  (wulgarnie, wulgaryzm) mylić się
  (wulgarnie, wulgaryzm) mylić się (w zn. być mylonym)
follar, joder, chingar
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać seks ze sobą nawzajem

pierdoły /pʲjɛrˈdɔwɨ/ (n)
chismorreo, cotilleo, habladuría
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) plotki, wieści; (zobacz) pierdoła
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) pogaduchy, plotkowanie
chorrada, chuminada, gilipollería, gilipollez, sandez
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) rzeczy mało ważne, głupstwa, dyrdymałki, bzdury; (zobacz) pierdoła

pierdziel /pʲˈɛrdʑɛl/ (n)
pedorrero, pedorro
  (wulgarnie, wulgaryzm) ktoś, kto często pierdzi

pierdzieć /ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
peer, tirar pedo
  (wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne

pieriestrojka /ˌpʲjɛrʲjɛˈstrɔjka/ (n)
perestroika
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (publikatory) (historia, historyczny, historycznie) nieoficjalna nazwa reform w ZSRR w II połowie lat 1980;

pierrot /ˈpʲjɛrːɔt/ (n)
pierrot
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) smutna i romantyczna postać z commedia dell’arte, w białym stroju i pobieloną twarzą;
  ktoś przebrany za pierrota (1.1) na kostiumowej zabawie

piersiówka /pʲjɛrʲˈɕufka/ (n)
petaca
  (potocznie, potoczny) płaska butelka alkoholu
petaca, ánfora
  niewielki, płaski, najczęściej metalowy pojemnik na alkohol, noszony w wewnętrznej kieszeni

pierwiastek /pʲjɛrˈvʲjastɛk/ (n)
elemento
  (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;
raíz
  (matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej;
raíz, cero
  (matematyka, matematyczny) miejsce zerowe funkcji;

pierwiastek chemiczny /pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
elemento químico
  zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;
  taka substancja chemiczna, która składa się wyłącznie z atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;

pierwiastka /pʲɛrvʲˈastka/ (n)
primeriza
  (medycyna, medyczny) kobieta, która po raz pierwszy rodzi dziecko

pierwiosnek /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk/ (n)
primavera, prímula
  (botanika, botaniczny) Primula L., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych;

pierwiosnek zwyczajny /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛɡ zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
mosquitero común
  (ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus collybita, gatunek drobnego ptaka wędrownego z rodziny świstunek;

pierworodny /ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ/ (adj)
primogénito
  urodzony jako pierwszy z potomstwa

pierworództwo /pʲˌɛrvɔrˈutstfɔ/ (n)
primogenitura
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół praw i przywilejów pierworodnego potomka męskiego
  bycie pierworodnym synem

pierwotniak /pʲjɛrˈvɔtʲɲak/ (n)
protozoario
  (zoologia, zoologiczny) mikroskopijnej wielkości zwierzę jednokomórkowe

pierwsza dama /ˈpʲjɛrfʃa ˈdãma/ (n)
primera dama
  nieformalny, honorowy tytuł, przysługujący małżonce głowy (przywódcy) państwa, zwykle żonie prezydenta;

pierwsza komunia /pʲˈɛrʃa kɔmˈuɲʲa/ (n)
primera comunión
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęcie pierwszy raz sakramentu eucharystii w katolicyzmie

pierwsza pomoc /ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
primeros auxilios
  pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;

pierwsza wojna światowa /ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
Primera Guerra Mundial
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918;

pierwsze wrażenie /pʲˈɛrʃɛ vraʒˈɛɲʲɛ/ (n)
primera impresión
  opinia wyrobiona przy poznaniu kogoś lub czegoś, stanowiąca punkt odniesienia

pierwszeństwo /pʲjɛrfˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
preferencia, primacía, prioridad
  prawo do czegoś przed innymi; prawo bycia pierwszym, zrobienia czegoś na początku; przewaga, wyższość nad czymś lub nad kimś

pieróg /ˈpʲjɛruk/ (n)
bicornio
  (historia, historyczny, historycznie) duży kapelusz w kształcie pieroga (1.1), noszony przez żołnierzy napoleońskich
empanadilla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawałek rozwałkowanego cienko ciasta nadzianego farszem mięsnym, serowym, warzywnym lub owocowym; gotowany, czasem też smażony na głębokim tłuszczu lub opiekany po ugotowaniu;
empanada
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczone danie kuchni ukraińskiej – ciasto w formie placka z farszem słodkim (jabłka albo biały ser) lub słonym (mięso, ziemniaki albo kapusta);

pierś /pʲjɛrʲɕ/ (n)
pecho, mama
  (anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka;
pecho
  (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia
pechuga
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso z przedniej części tułowia drobiu

pierścionek /pʲjɛrʲɕˈʨ̑ɔ̃nɛk/ (n)
anillo, sortija
  rodzaj ozdoby na palec, wykonanej zazwyczaj z metalu szlachetnego z oczkiem

pies /pʲjɛs/ (n)
perro, choco
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;

pies ogrodnika /ˈpʲjɛs ˌɔɡrɔdʲˈɲika/ (n)
el perro del hortelano
  (przenośnie, przenośnia) o kimś, kto nie pozwala innym z czegoś korzystać, mimo że sam tego nie używa;

pies pasterski /ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
perro pastor
  (kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;

pies policyjny /ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
perro policía, perro policial
  pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby

piesek preriowy /ˈpʲjɛsɛk prɛˈrʲjɔvɨ/ (n)
perrillo de las praderas
  (zoologia, zoologiczny) Cynomys, niewielki, północnoamerykański ssak z rodziny wiewiórkowatych;

piesek salonowy /ˈpʲjɛsɛk ˌsalɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
perro faldero
  mały pies, który swobodnie może siedzieć na kolanach właściciela lub być noszonym na jego rękach

pieskie życie /ˈpʲjɛsʲcɛ ˈʒɨʨ̑ɛ/ (idiom)
una vida de perros
  życie nędzne, pełne wyrzeczeń i trudności

piesza /pʲˈɛʃa/ (n)
peatona, viandante
  kobieta, która porusza się na własnych nogach

pieszo /ˈpʲjɛʃɔ/ (adv)
a pie, andar
  idąc, biegnąc, nie zaś pojazdem

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (adj)
peatonal
  odbywający się przy udziale osób pieszych (1.1)

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (n)
peatonal, peatón
  osoba, która porusza się na własnych nogach

pieta /ˈpʲjɛta/ (n)
piedad
  (ikonografia, ikonograficzny) (sztuka) forma przedstawienia rzeźbiarskiego lub malarskiego sceny pasyjnej z martwym Chrystusem na kolanach opłakującej go matki;

pietruszka /pʲjɛˈtruʃka/ (n)
perejil
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;

pień /pʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
tronco
  zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi

pieścić /pʲˈɛɕtɕitɕ/ (v)
acariciar
  tulić, głaskać okazując czułość

pieśń /pʲjɛ̇ɕɲ̊/ (n)
cantar, canto, romance
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki poezji lirycznej, o genezie związanej z obrzędami i muzyką (pieśni ludowe, pieśni średniowieczne), od której stopniowo się uwolnił, stając się samodzielną formą wyrazu;
canción, canto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;

pigment /ˈpʲiɡmɛ̃nt/ (n)
pigmento
  (biologia, biologiczny) substancja barwiąca wytwarzana przez komórki i tkanki organizmów żywych, która nadaje im kolor
  (technologia, technika, techniczny) sproszkowana, kryjąca substancja barwiąca, nierozpuszczalna w wodzie i olejach, używana do sporządzania farb

pigmentacja /ˌpʲiɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
pigmentación
  (biologia, biologiczny) ubarwienie roślin, człowieka i zwierząt uwarunkowane pigmentami w ich komórkach

pigułka /pʲiˈɡuwka/ (n)
píldora anticonceptivo
  (potocznie, potoczny) tabletka antykoncepcyjna, doustny środek antykoncepcyjny
píldora
  mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

pigwa /ˈpʲiɡva/ (n)
membrillo, membrillero
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory
  (botanika, botaniczny) Cydonia, krzew lub drzewko o dużych, białych lub różowych kwiatach i aromatycznych owocach;

pigwowiec /piɡvˈɔvʲɛts/ (n)
membrillero, membrillo
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewu o skórzastych liściach i aromatycznych owocach

pijaczek /pʲiˈjaʧ̑ɛk/ (n)
borrachín
  (pogardliwie) (zdrobniale) od: pijak

pijak /ˈpʲijak/ (n)
borracho, ebrio
  (potocznie, potoczny) osoba będąca pod wpływem alkoholu
borracho
  osoba nadużywająca alkoholu

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (adj)
borracho, ebrio
  pod wpływem alkoholu

pijany jak bela /pʲiˈjãnɨ ˈjaɡ ˈbɛla/ (adj)
estar como una cuba
  (przenośnie, przenośnia) kompletnie pijany

pijany w sztok /pʲiˈjãnɨ ˈf‿ʃtɔk/ (adj)
estar como una cuba
  zupełnie, kompletnie pijany

pijar /pˈijar/ (n)
escolapio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu pijarskiego;

pijarski /pijˈarski/ (adj)
calasancio, escolapio
  dotyczący zakonu pijarów albo członka tego zakonu

pijawka /pʲiˈjafka/ (n)
sanguijuela, buitre
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych
sanguijuela, hirudíneo
  (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;

pika /ˈpʲika/ (n)
pica
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń drzewcowa piechoty, używana przede wszystkim przeciwko kawalerii;

pikador /pʲiˈkadɔr/ (n)
picador
  (etnografia, etnograficzny) konny uczestnik korridy, który kłuje byka piką osłabiając w ten sposób mięśnie jego karku, czym powoduje obniżenie pozycji rogów do poziomu mulety

pikantny /pʲiˈkãntnɨ/ (adj)
picante, verde
  dowcipny z odcieniem nieprzyzwoitości
picante
  ostry w smaku, mający dużo drażniących język przypraw

pikolo /pʲiˈkɔlɔ/ (n)
flautín
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu;

piksel /ˈpʲiksɛl/ (n)
píxel, pixel
  (informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);

pilaster /pʲiˈlastɛr/ (n)
pilastra
  (architektura, architektoniczny) filar ustawiony przy ścianie lub częściowo w nią wtopiony, nieznacznie występujący przed lico ściany;

pilnik /ˈpʲilʲɲik/ (n)
lima
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna;

pilność /pˈilnɔɕtɕ/ (n)
aplicación
  cecha bycia pilnym; przykładanie się do czegoś; staranność w wykonywaniu czego

pilot /ˈpʲilɔt/ (n)
piloto
  (lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem
mando a distancia, telemando
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do sterowania na odległość sprzętem elektronicznym lub maszyną;

pin /pʲĩn/ (n)
pin
  (elektronika, elektroniczny) nóżka układu scalonego;
  krótki kod dostępu do usługi elektronicznej lub urządzenia;

pinakiel /pʲĩˈnacɛl/ (n)
pináculo
  (architektura, architektoniczny) mała wieżyczka umieszczona na filarze przypory, często dekorowana elementami roślinnymi (np. w zwieńczeniu – kwiatonem), figurami i innymi ozdobnikami;

pinakoteka /ˌpʲĩnakɔˈtɛka/ (n)
pinacoteca
  galeria, zbiór obrazów i dzieł sztuki

pinasa /pinˈasa/ (n)
pinaza
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) XVII-wieczny okręt żaglowy, często obecny w składzie flot wojennych;

pinezka /pʲĩˈnɛska/ (n)
chincheta
  krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;

pingwin /ˈpʲĩŋɡvʲĩn/ (n)
pingüino
  (ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;

pion /pʲjɔ̃n/ (n)
pion
  (fizyka, fizyczny) najlżejszy z mezonów;
vertical
  (geografia, geograficzny) kierunek równoległy do kierunku działania siły grawitacji ciała niebieskiego, względem którego jest on określany;
plomada
  (technologia, technika, techniczny) ciężarek na sznurku, służący do wyznaczania pionu (1.1);
tubería ascensional, tubo de subida
  (technologia, technika, techniczny) fragment sieci przewodów instalacji elektrycznej, wodociągowej, kanalizacyjnej, gazowej itp. przebiegający pionowo przez kondygnacje budynku
peón
  (szachy, pojęcie szachowe) jedna z bierek w szachach, warcabach i innych grach

pionek /ˈpʲjɔ̃nɛk/ (n)
peón
  (szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka;
ficha
  przedmiot przemieszczany na planszy w niektórych grach
peón
  (przenośnie, przenośnia) ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę

pionier /ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr/ (n)
pionero
  ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje

pionierski /pʲɔɲʲˈɛrski/ (adj)
pionero
  pierwszy w jakiejś dziedzinie i torujący drogę następnym

pionowo /pʲjɔ̃ˈnɔvɔ/ (adv)
verticalmente, a plomo
  w kierunku pionowym; poruszając się w górę lub dół, prostopadle do podstawy

pionowy /pʲjɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
vertical
  prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo
  poruszający się prosto w dół lub w górę

piorun /ˈpʲjɔrũn/ (n)
relámpago, rayo
  (meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;

piorunochron /ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n/ (n)
pararrayos
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ;

piosenka /pʲjɔˈsɛ̃nka/ (n)
canción
  wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;

piosenkarka /ˌpʲjɔsɛ̃ŋˈkarka/ (n)
cantante
  artystka, która śpiewa piosenki

piosenkarz /pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/ (n)
cantante
  osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;

piołun /ˈpʲjɔwũn/ (n)
ajenjo
  (botanika, botaniczny) bylica piołun

pipeta /pipˈɛta/ (n)
pipeta
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (chemia, chemiczny) wąsko zakończona rurka, zwykle szklana, służąca do przenoszenia lub odmierzania niewielkiej ilości cieczy;

pipidówka /ˌpʲipʲiˈdufka/ (n)
villorrio
  (potocznie, potoczny) (ironicznie) lub (pogardliwie) mała, prowincjonalna miejscowość

piracki /pʲiˈraʦ̑ʲci/ (adj)
pirata
  dotyczący piractwa lub piratów

piramida /ˌpʲirãˈmʲida/ (n)
pirámide
  (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;
  (geometria) ostrosłup o podstawie kwadratu i trójkątach równoramiennych tworzących jego boki;
  (architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej

pirania /pʲiˈrãɲja/ (n)
piraña
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki;

pirat /ˈpʲirat/ (n)
pirata
  (potocznie, potoczny) przestępca nielegalnie rozpowszechniający cudzą własność intelektualną
pirata, bucanero
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;

pirenejski /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjsʲci/ (adj)
pirenaico
  związany z Pirenejami, dotyczący Pirenejów

piro- /ˈpʲirɔ/
piro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z ogniem lub wysoką temperaturą

piroga /pʲiˈrɔɡa/ (n)
piragua
  niewielka, płaskodenna łódź, wydrążona z pnia, poruszana zwykle jednym wiosłem – pagajem;

piroliza /ˌpʲirɔˈlʲiza/ (n)
pirólisis
  (chemia, chemiczny) proces rozkładu termicznego substancji prowadzony poprzez poddawanie ich działaniu wysokiej temperatury, ale bez kontaktu z tlenem i innymi czynnikami utleniającymi;

piroman /pʲiˈrɔ̃mãn/ (n)
pirómano
  (psychologia, psychologiczny) ktoś dotknięty piromanią

piromania /ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja/ (n)
piromanía
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;

pirostilpnit /pˌirɔstʲˈilpɲit/ (n)
pirostilpnita
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, o czerwonej lub czerwonobrunatnej barwie i diamentowym połysku;

pirotechniczny /pˌirɔtɛxɲˈitʃnɨ/ (adj)
pirotécnico
  związany z pirotechniką, dotyczący pirotechniki

pirotechnik /pˌirɔtˈɛxɲik/ (n)
pirotécnico, polvorista
  specjalista w dziedzinie pirotechniki

pirotechnika /pˌirɔtˈɛxɲikˌa/ (n)
pirotecnia
  dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;

piruet /pirˈuɛt/ (n)
voltereta
  (choreografia, choreograficzny) (sport, sportowy) szybki obrót

piryt /ˈpʲirɨt/ (n)
pirita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza;

pisak /ˈpʲisak/ (n)
rotulador, pluma, trazador
  narzędzie do pisania, którym pisze się, używając wymiennych wkładów z atramentem lub żelem

pisanie /pʲiˈsãɲɛ/ (n)
escritura
  (rzeczownik odczasownikowy) od: pisać

pisanka /pʲiˈsãnka/ (n)
huevo de Pascua
  (etnografia, etnograficzny) (folklor) tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy;

pisarka /pʲiˈsarka/ (n)
escritora
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma żeńska od: pisarz

pisarz /ˈpʲisaʃ/ (n)
escribas
  (historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna starożytnego Egiptu osób wykształconych, posługujących się pismem;
escritor
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;

pisać /ˈpʲisaʨ̑/ (v)
escribir
  umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
  tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma

pisco /pˈistsɔ/ (n)
pisco
  rodzaj alkoholu z Ameryki Południowej, brandy ze sfermentowanych i destylowanych winogron;

pisemnie /pʲiˈsɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
por escrito
  na piśmie, za pomocą pisma

pisklę /ˈpʲisklɛ/ (n)
polluelo
  (ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka;
pollito
  (przenośnie, przenośnia) pieszczotliwie o dziecku

pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
revista, periódico
  czasopismo, gazeta, zwykle o lekkiej treści
escrito
  nota, dokument na jakiś temat
escritura, letra
  sposób pisania
escritura
  zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;

pistacja /pʲiˈstaʦ̑ʲja/ (n)
alfóncigo, pistachero
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny nanerczowatych;
pistacho
  owoc drzewa pistacjowego

pistolet /pʲiˈstɔlɛt/ (n)
pistola
  ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;
  narzędzie w kształcie pistoletu (1.1), np. do malowania, klejenia

pistolet maszynowy /pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
metralleta, subfusil
  indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami,

pisuar /pʲiˈsu<sup>w</sup>ar/ (n)
urinario, meadero
  muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco
meadero, mingitorio, urinario
  męska ubikacja publiczna wyposażona w pisuary (1.1)

piszczel /pˈiʃtʃɛl/ (n)
tibia
  (anatomia, anatomiczny) podstawowa kość goleni;
caña de vidriero
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie używane w hutnictwie szkła służące do ręcznego formowania wyrobów;

piszczeć /ˈpʲiʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
chillar
  (o istotach żywych) wydawać przenikliwy głos
chirriar
  powodować przenikliwy dźwięk, odgłos

pitaja /pitˈaja/ (n)
pitahaya
  (spożywczy) jadalny owoc kaktusów z rodzajów Hylocereus i Stenocereus, o różowej, czerwonej lub żółtej skórce;

pitny /ˈpʲitnɨ/ (adj)
potable
  nieszkodliwy i zdatny do picia

piuska /ˈpʲjuska/ (n)
solideo
  płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury;

piwiarnia /pʲiˈvʲjarʲɲa/ (n)
cervecería
  lokal, w którym sprzedaje się piwo

piwnica /pʲivʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sótano
  podziemne piętro budynku
bodega
  pomieszczenie przeznaczone do przechowywania wina, piwa i innych trunków

piwo /ˈpʲivɔ/ (n)
cerveza
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;

piwonia /pʲiˈvɔ̃ɲja/ (n)
peonía
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1)
  (botanika, botaniczny) Paeonia L., rodzaj roślin z rodziny piwoniowatych;
  (potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1)

pizanka /pizˈaŋka/ (n)
pisana
  mieszkanka Pizy

pizańczyk /pizˈaɲtʃɨk/ (n)
pisano
  mieszkaniec Pizy

pizański /pizˈaɲski/ (adj)
pisano
  związany z Pizą, dotyczący Pizy, pochodzący z Pizy

pizda /ˈpʲizda/ (n)
coño
  (wulgarnie, wulgaryzm) (anatomia, anatomiczny) pochwa lub srom; żeński narząd płciowy

pizza /ˈpʲiʦ̑ːa/ (n)
pizza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;

pizzeria /pʲiʦ̑ˈːɛrʲja/ (n)
pizzería
  (gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;

piórnik /ˈpʲjurʲɲik/ (n)
estuche, plumier
  (szkolnictwo, szkolny) zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;

pióro /ˈpʲjurɔ/ (n)
pluma
  (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
pluma, bolígrafo
  przyrząd do pisania

piórolotek pięciopiór /pʲˌurɔlˈɔtɛk pʲɛɲtɕˈɔpʲur/ (n)
penacho de cinco plumas, polilla penacho
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z gatunku (1.1)

piąta kolumna /ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna/ (n)
quinta columna
  (potocznie, potoczny) dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni;

piątek /ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
viernes
  piąty dzień tygodnia

pić /pʲiʨ̑/ (v)
beber
  spożywać płyny

pić jak szewc /ˈpʲiʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑/ (idiom)
beber como un cosaco, beber como un tudesco, beber como una cuba
  pić dużo alkoholu, pić nałogowo, być pijakiem

pięciobój /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔbuj/ (n)
pentatlón
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, która składa się z pięciu części;

pięciokrotnie /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
cinco vez
  pięć razy

pięciokąt /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
pentágono
  (geometria) wielokąt mający pięć boków;

pięciokątny /pʲˌɛɲtɕɔkˈɔntnɨ/ (adj)
pentagonal, pentágono
  taki, który ma pięć kątów

pięciolecie /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
lustro, quinquenio
  okres pięciu lat

pięciolinia /pʲˌɛɲtɕɔlˈiɲʲa/ (n)
pentagrama
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych lini, który służy do zapisu muzyki;

pięcioraczki /pʲˌɛɲtɕɔrˈatʃki/ (n)
quintillizas, quintillizos
  pięcioro dzieci urodzonych podczas tego samego porodu

piędź /pʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
palmo
  (historia, historyczny, historycznie) (metrologia, metrologiczny) dawna miara długości równa odległości od końca kciuka do końca palca środkowego lub małego rozpostartej dłoni dorosłego mężczyzny (ok. 8 cali);

piękno /ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/ (n)
belleza
  zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;

piękność /ˈpʲjɛ̃ŋknɔɕʨ̑/ (n)
belleza
  piękna kobieta

piękny /ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
bello, hermoso
  taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt

piękny jak sen /pʲˈɛŋknɨ jˈak sˈɛn/ (adj)
más bonito que un San Luis
  (związek frazeologiczny) bardzo piękny

pięta /ˈpʲjɛ̃nta/ (n)
talón, calcañar
  (anatomia, anatomiczny) tylna część stopy
talón
  część skarpety, pończochy, buta w okolicach pięty (1.1)

pięta Achillesa /ˈpʲjɛ̃nta ˌːxʲilˈːɛsa/ (n)
talón de Aquiles
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) czuły punkt, miejsce słabości;

piętnastolatek /ˌpʲjɛtnastɔˈlatɛk/ (n)
quinceañero
  chłopak w wieku piętnastu lat

piętnastolatka /ˌpʲjɛtnastɔˈlatka/ (n)
quinceañera
  dziewczyna mająca piętnaście lat

piętowy /pʲɛntˈɔvɨ/ (adj)
talar
  związany z piętą

piętro /ˈpʲjɛ̃ntrɔ/ (n)
piso, planta
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej

pięćdziesięciolecie /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
cincuenta año
  okres pięćdziesięciu lat
cincuentenario
  pięćdziesiąta rocznica

pięćdziesięcioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
cincuentón
  mający pięćdziesiąt lat

pięściak /ˈpʲjɛ̃w̃ɕʨ̑ak/ (n)
bifaz
  (archeologia, archeologiczny) paleolityczne narzędzie przeważnie z krzemienia lub twardej skały mające kształt migdałowaty, sercowaty lub owalny;

pięściarski /pʲɛɲɕtɕˈarski/ (adj)
pugilístico
  (sport, sportowy) związany z pięściarstwem lub pięściarzami, dotyczący pięściarstwa

pięściarz /ˈpʲjɛ̃w̃ɕʨ̑aʃ/ (n)
púgil
  (sport, sportowy) zawodnik, który uprawia pięściarstwo (boks), zwłaszcza w kontekście historycznym

pięść /pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
puño
  zaciśnięta dłoń

piła /ˈpʲiwa/ (n)
sierra
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie tnące z zębatym ostrzem;

piłka /ˈpʲiwka/ (n)
pelota, balón
  (sport, sportowy) gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych

piłka do metalu /pˈiwka dɔ mɛtˈalu/ (n)
sierra de arco, sierra para metales
  (technologia, technika, techniczny) piła ręczna o małych rozmiarach służąca do cięcia metalu

piłka nożna /ˈpʲiwka ˈnɔʒna/ (n)
fútbol, balompié
  (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;

piłka ręczna /ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na/ (n)
balonmano
  (sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;

piłkarka /pʲiwˈkarka/ (n)
futbolista
  zawodniczka grająca w piłkę nożną

piłkarka ręczna /piwkˈarka rˈɛntʃna/ (n)
balonmanista
  (sport, sportowy) kobieta, która gra w piłkę ręczną (szczypiorniak)

piłkarz /ˈpʲiwkaʃ/ (n)
futbolista
  (sport, sportowy) sportowiec grający w piłkę nożną

piłkarz ręczny /pˈiwkaʃ rˈɛntʃnɨ/ (n)
balonmanista
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający piłkę ręczną

piłkarzyki /ˌpʲiwkaˈʒɨci/ (n)
futbolín, fútbol de mesa
  gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;

piłkowany /ˌpʲiwkɔˈvãnɨ/ (adj)
aserrado
  (botanika, botaniczny) posiadający krawędź z ostro zakończonymi, pochylonymi, drobnymi wcięciami i klapkami

piłować /piwˈɔvatɕ/ (v)
serrar
  rżnąć, przecinać coś piłą lub piłką

piśmienny /piɕmʲˈɛnnɨ/ (adj)
alfabetizado
  potrafiący czytać i pisać

piżama /pʲiˈʒãma/ (n)
pijama
  strój, który zakłada się, idąc spać;

plac /plaʦ̑/ (n)
plaza
  wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;

plac zabaw /ˈplaʣ̑ ˈzabaf/ (n)
parque infantil
  niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy;

placebo /plaˈʦ̑ɛbɔ/ (n)
placebo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, które nie mają wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia;

plagi egipskie /plˈaɡʲi ɛɡʲˈipskʲɛ/ (n)
plagas de Egipto
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii: dziesięć plag, którymi Bóg ukarał Egipt za zatrzymanie Żydów w niewoli;

plagiat /ˈplaɟjat/ (n)
plagio
  skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa;

plagiator /plaˈɟatɔr/ (n)
plagiador
  osoba, która popełniła plagiat

plakat /ˈplakat/ (n)
cartel, póster
  wyrób poligraficzny zazwyczaj pokaźnych rozmiarów reklamujący coś

plama /ˈplãma/ (n)
chasco
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) fiasko, niepowodzenie
mancha
  brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś
  część powierzchni jakiegoś przedmiotu różniąca się kolorem lub walorem od tła
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) różnica w pigmentacji

plama słoneczna /ˈplãma swɔ̃ˈnɛʧ̑na/ (n)
mancha solar
  (astronomia, astronomiczny) ciemniejszy obszar obserwowany na powierzchni Słońca;

plamić /plˈamitɕ/ (v)
manchar
  robić plamy
  okrywać hańbą
mancharse
  robić plamy na sobie
deshonrarse
  okrywać się hańbą

plan /plãn/ (n)
plano
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) miejsce realizacji filmu
  na scenie, na obrazach, w krajobrazie itp.: miejsce osób lub rzeczy w perspektywie, określone ze względu na odległość od patrzącego lub kamery
  odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety
horario
  tabelka z układem czynności w czasie, np. zajęć lekcyjnych
plan
  to, co chcemy zrobić
plano, esquema
  układ czegoś, szkic

plan miasta /ˈplãn ˈmʲjasta/ (n)
mapa urbano
  mapa miasta zawierająca nazwy ulic i rozmieszczenie obiektów;

planeta /plãˈnɛta/ (n)
planeta
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;

planetarium /ˌplãnɛˈtarʲjũm/ (n)
planetario
  (astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;

planetka /planˈɛtka/ (n)
planeta menor
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające Słońce, mniejsze od planety

planisfera /ˌplãɲiˈsfɛra/ (n)
planisferio
  (geografia, geograficzny) mapa przedstawiająca Ziemię w rzucie płaskim bez podziału na półkule

plankton /ˈplãŋktɔ̃n/ (n)
plancton
  zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie;

planktonolog /plˌaŋktɔnˈɔlɔk/ (n)
planctólogo
  specjalista w dziedzinie planktologii

planować /plãˈnɔvaʨ̑/ (v)
planear, planificar
  obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości
planificar, trazar
  tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy
planear, tramar
  zamierzać

plantacja /plãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
plantación
  obszar zajęty pod uprawę na wielką skalę jednej rośliny o znaczeniu przemysłowym

plastelina /ˌplastɛˈlʲĩna/ (n)
plastilina
  zwykle barwiona, odporna na wysychanie masa plastyczna, do zabawy dla dzieci;

plaster /ˈplastɛr/ (n)
esparadrapo, emplasto
  (medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany
panal, havo
  (pszczelarstwo, pszczelarski) uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych
rodaja, rebanada, loncha
  płaski, szeroki płat, często odkrojony od pewnej całości

plasterek /plaˈstɛrɛk/ (n)
loncha, lonja, rodaja
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mały plaster (porcja czegoś)
tirita
  (medycyna, medyczny) mały, samoprzylepny opatrunek

platforma /platˈfɔrma/ (n)
plataforma
  płaska pozioma powierzchnia czegoś

platfus /ˈplatfus/ (n)
pies planos
  (pogardliwie) niezdara
  (potocznie, potoczny) osoba, która ma płaskostopie

platoniczny /plˌatɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
platónico
  o uczuciu: oparty na skłonności duchowej, pozbawiony pierwiastka zmysłowego, seksualnego

platyna /plaˈtɨ̃na/ (n)
platino
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;

platynowy /plˌatɨnˈɔvɨ/ (adj)
de platino
  (chemia, chemiczny) (jubilerstwo, jubilerski) (metaloznawstwo, metalurgia) dotyczący platyny, związany z platyną, wykonany z platyny, zawierający platynę

plazma /ˈplazma/ (n)
plasma
  (fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek;
  (biologia, biologiczny) osocze krwi;

plaża /ˈplaʒa/ (n)
playa
  brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;

plebania /plɛˈbãɲja/ (n)
rectoral, casa parroquial, casa rectoral
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urząd parafialny

plebejski /plɛbˈɛjski/ (adj)
plebeyo
  związany z polskimi plebejuszami, dotyczący tych plebejuszy
  związany z rzymskimi plebejuszami, dotyczący tych plebejuszy

plebejusz /plɛbˈɛjuʃ/ (n)
plebeyo
  (historia, historyczny, historycznie) człowiek zaliczany do plebsu, grupy społecznej nie posiadającej szlachectwa
  (historia, historyczny, historycznie) człowiek zaliczany do plebsu, rzymskiej klasy społecznej

plecak /ˈplɛʦ̑ak/ (n)
mochila
  rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;

plecy /ˈplɛʦ̑ɨ/ (n)
espalda, dorso
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;
aldaba, espalda
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) poparcie wpływowych osób
espalda
  tylna część ubrania okrywająca plecy (1.1)

plejstocen /plɛjˈstɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
Pleistoceno
  (geologia, geologiczny) starsza epoka czwartorzędu;

plemienny /plɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
tribal, tribual
  dotyczący plemienia, właściwy plemieniu i jego regułom

plemię /ˈplɛ̃mʲjɔna/ /ˈplɛ̃mʲjɛ/ (n)
tribu
  forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;

plemnik /ˈplɛ̃mʲɲik/ (n)
espermatozoide
  (biologia, biologiczny) męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin;

plenum /ˈplɛ̃nũm/ (n)
pleno
  ogół członków jakiejś organizacji obecnych na zebraniu
plenario, pleno
  zebranie członków wchodzących w skład (1.1)

pleonastyczny /plˌɛɔnastˈɨtʃnɨ/ (adj)
pleonástico, pleonásmico
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z pleonazmem, dotyczący pleonazmu

pleonazm /plɛˈɔ̃nasm̥/ (n)
pleonasmo
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

pleść, co ślina na język przyniesie /ˈplɛɕʨ̑ ˈʦ̑ɔ ˈɕlʲĩna na‿ˈjɛ̃w̃zɨk pʃɨ̃ˈɲɛ̇ɕɛ/ (v)
hablar de repente
  (potocznie, potoczny) mówić dużo, byle co, bez zastanowienia, mówić głupstwa

pleśń /plˈɛɕɲ/ (n)
moho
  gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych

plik /plʲik/ (n)
archivo, fichero
  (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;
fajo, legajo
  pęk papierów (dokumentów, banknotów)

pliocen /ˈplʲjɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
Plioceno
  (geologia, geologiczny) młodsza epoka neogenu

pliszka /ˈplʲiʃka/ (n)
lavandera
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae;

plon /plɔ̃n/ (n)
cosecha
  zysk z roślin uprawnych: ziaren, warzyw, owoców

plotka /ˈplɔtka/ (n)
chisme, bulo
  pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie

plotkarz /ˈplɔtkaʃ/ (n)
chismoso, correveidile, cotilla
  osoba zajmująca się plotkami

plotkować /plɔtˈkɔvaʨ̑/ (v)
chismorrear, cotillear
  opowiadać, roznosić plotki

plurale tantum /plurˈalɛ tˈantum/ (n)
plurale tantum
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rzeczownik występujący w danym znaczeniu wyłącznie w liczbie mnogiej;

pluskać /ˈpluskaʨ̑/ (v)
chapotear, chapalear
  o cieczy: chlapać, wydając odgłos
chapotear
  kąpać się w płytkiej wodzie, rozchlapując ją

pluskwa /ˈpluskfa/ (n)
chinche
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius;
micrófono espía
  (potocznie, potoczny) małe urządzenie służące do podsłuchu;

pluszak /ˈpluʃak/ (n)
peluche
  miękka, puchata, zwykle zoomorficzna, zabawka dziecięca

plutokracja /plˌutɔkrˈatsja/ (n)
plutocracia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi
  (książkowy) warstwa najbogatszych ludzi wpływających na rząd państwa

pluton /ˈplutɔ̃n/ (n)
plutonio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;
pelotón
  (wojskowość, wojskowy) pododdział złożony z kilkunastu żołnierzy (kilka drużyn lub pojazdów)

pluwiometr /pluvʲˈɔmɛtr/ (n)
pluviómetro, pluvímetro
  (meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych

pluć /pluʨ̑/ (v)
escupir
  wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę

plwocina /pl̥fɔˈʨ̑ĩna/ (n)
esputo, flema
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna, śluzowata treść wydzielona podczas wypluwania

plątanina /ˌplɔ̃ntãˈɲĩna/ (n)
laberinto
  jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg

pneumatologiczny /pnˌɛwmatˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
pneumatológico
  związany z pneumatologią

pneumatyka /pnɛwˈmatɨka/ (n)
neumática
  (fizyka, fizyczny) nauka, dział inżynierii mechanicznej;

pniak /pɲʲˈak/ (n)
tocón
  dolna część pnia pozostająca przy ziemi po ścięciu drzewa;

pnącze /pnˈɔntʃɛ/ (n)
enredadera, planta trepador
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o długich pędach, wijąca się ku górze;

po ciemku /pɔ tɕˈɛmku/ (adv)
a oscuras
  w ciemności, gdy jest ciemno

po moim trupie /pɔ‿ˈmɔ<sup>j</sup>ĩm ˈtrupʲjɛ/ (interjection)
antes pasarán por encima de mi cadáver, por encima de mi cadáver
  nigdy na to nie pozwolę, nigdy na to się nie zgodzę, sprzeciwiam się absolutnie

po omacku /ˌpɔ‿ɔ̃ˈmaʦ̑ku/ (adv)
a ciegas, a tientas
  (przenośnie, przenośnia) bez rozeznania, intuicyjnie
  nic nie widząc, kierując się dotykiem

po pierwsze /pɔ‿ˈpʲjɛrfʃɛ/ (idiom)
en primer lugar, primeramente, para empezar
  przy wyliczaniu jako początek, jako pierwszy element listy przedmiotów, zagadnień, zjawisk itp.

po polsku /pɔ‿ˈpɔlsku/ (adv)
en polaco
  w języku polskim

po prawej /pɔ prˈavɛj/ (adv)
a la derecha
  określenie położenia znajdującego się na prawo od obiektu względem patrzącego

po raz pierwszy /pɔ rˈas pʲˈɛrʃɨ/ (adv)
por primera vez
  występując w ogóle pierwszy raz

pobieżny /pɔbjˈɛʒnɨ/ (adj)
descafeinado, somero
  wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści

pobocze /pɔˈbɔʧ̑ɛ/ (n)
arcén
  skraj drogi; jej część przeznaczona do ruchu pieszych, niektórych pojazdów oraz do postojów

poborca /pɔbˈɔrtsa/ (n)
perceptor
  urzędnik ściągający należności

poborowy /pˌɔbɔrˈɔvɨ/ (n)
mozo, quinto
  (administracja) (wojskowość, wojskowy) mężczyzna przeznaczony do poboru, powołany do pełnienia służby wojskowej

pobudliwy /ˌpɔbuˈdlʲivɨ/ (adj)
excitable, irritable
  taki, który łatwo reaguje na bodźce

pobyt /ˈpɔbɨt/ (n)
estancia, permanencia
  przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś

pocałunek /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
beso
  serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

pocałunek Judasza /pˌɔtsawˈunɛk judˈaʃa/ (n)
beso de Judas
  (przenośnie, przenośnia) pozornie przyjazny gest, który przypieczętowuje zdradę;

pochlebca /pɔxlˈɛptsa/ (n)
lisonjero
  człowiek pochlebiający komu

pochlebiać /pɔxlˈɛbjatɕ/ (v)
adular
  chwalić przesadnie

pochlebstwo /pɔxlˈɛpstfɔ/ (n)
halago
  nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się

pochmurny /pɔˈxmurnɨ/ (adj)
sombrío, triste
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) posępny, ponury
nublado, nubloso, nuboso
  pokryty chmurami, mroczny wskutek pokrycia chmurami

pochodna /pɔˈxɔdna/ (n)
derivado
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny pochodzący od innego związku;
derivada
  (matematyka, matematyczny) granica ilorazu różnicowego;

pochodnia /pɔˈxɔdʲɲa/ (n)
antorcha
  smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

pochodzenie /ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
origen, procedencia
  wywodzenie się z czegoś

pochodzić /pɔˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
proceder
  mieć coś za miejsce swojego pochodzenia, za źródło, przyczynę, wywodzić się skądś

pochwa /ˈpɔxfa/ (n)
vagina
  (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;
vaina
  futerał na broń białą;

pochwalić /pɔxfˈalitɕ/ (v)
alabar
  wyrazić o kimś lub o czymś pozytywną opinię

pochwowy /pɔxfˈɔvɨ/ (adj)
vaginal
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący pochwy

pochylać /pɔˈxɨlaʨ̑/ (v)
agachar, doblar, inclinar
  zginać ku dołowi
agacharse, inclinarse
  zginać samego siebie ku dołowi

pochód /ˈpɔxut/ (n)
desfile
  uroczyste, grupowe przejście, zwykle ulicami miasta

pochówek /pɔxˈuvɛk/ (n)
entierro
  pogrzebanie zmarłego

pochłaniać /pɔˈxwãɲäʨ̑/ (v)
devorar
  szybko i dużo czytać
absorber
  wchłaniać, wciągać, zasysać
  zaabsorbować czyjąś uwagę
devorar, tragar
  łapczywie zjeść lub wypić

pociecha /pɔˈʨ̑ɛxa/ (n)
consuelo
  to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie

pocieszać /pɔˈʨ̑ɛʃaʨ̑/ (v)
consolar
  mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój

pocieszenie /pˌɔtɕɛʃˈɛɲʲɛ/ (n)
consolación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: pocieszyć

pocisk /ˈpɔʨ̑isk/ (n)
proyectil
  przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki;

pocisk manewrujący /ˈpɔʨ̑isk ˌmãnɛvruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
misil de crucero
  (wojskowość, wojskowy) bezpilotowa, sterowalna lub programowalna maszyna przemieszczająca się drogą powietrzną, a przeznaczona do przenoszenia ładunku wybuchowego;

pociąg /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
tren
  (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;
atracción, inclinación
  pragnienie, pożądanie kogoś lub czegoś

pociągający /pˌɔtɕɔŋɡajˈɔntsɨ/ (adj)
arrebatador, cautivador
  wzbudzający zainteresowanie

pociągać za sznurki /pɔˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʥ̑ za‿ˈʃnurʲci/ (v)
mover los hilos
  sterować sprawami z pozycji niewidocznej dla innych

pocić się /ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
sudar, transpirar
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku

poczekalnia /ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa/ (n)
sala de espera
  miejsce dla osób, które czekają

poczerwienieć /ˌpɔʧ̑ɛrˈvʲjɛ̇̃ɲɛ̇ʨ̑/ (v)
ponerse colorado
  stać się czerwonym, nabrać czerwonego koloru

poczta /ˈpɔʧ̑ta/ (n)
correos, correo
  budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
correo, correos
  instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
correo
  korespondencja, listy

poczta elektroniczna /pˈɔtʃta ˌɛlɛktrɔɲˈitʃna/ (n)
correo electrónico
  (informatyka, informatyczny) przesyłanie wiadomości drogą internetu

poczta głosowa /ˈpɔʧ̑ta ɡwɔˈsɔva/ (n)
buzón de voz
  (telekomunikacja) usługa sieci telefonicznych umożliwiająca dzwoniącemu nagranie wiadomości głosowej, a abonentowi późniejszy jej odbiór;

poczta pantoflowa /ˈpɔʧ̑ta ˌpãntɔˈflɔva/ (n)
radio macuto, radio bemba
  idiom nieformalny kanał przekazywania informacji; plotki

pocztowy /pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (adj)
postal
  związany z pocztą, dotyczący poczty

pocztówka /pɔʧ̑ˈtufka/ (n)
postal, tarjeta postal
  karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty;

poczucie humoru /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ xũˈmɔru/ (n)
sentido del humor
  umiejętność dostrzegania rzeczy śmiesznych, zabawnych, wrażliwość na komizm czegoś

poczuć pismo nosem /ˈpɔʧ̑uʨ̑ ˈpʲismɔ ˈnɔsɛ̃m/ (v)
oler el poste
  przewidzieć niekorzystne dla siebie postępowanie innych osób i w porę uniknąć niebezpieczeństw

poczworzyć /pɔʧ̑ˈfɔʒɨʨ̑/ (v)
cuadruplicar
  powiększyć coś, pomnożyć liczbę czegoś czterokrotnie

początek /pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk/ (n)
comienzo, inicio, principio, origen
  to, od czego się coś zaczyna

początkowo /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
inicialmente, al inicio, al principio
  na początku, wstępnie

początkowy /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
inicial
  stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś

początkujący /pˌɔtʃɔntkujˈɔntsɨ/ (adj)
principiante
  nieposiadający dużego doświadczenia; taki, który zaczyna zdobywać doświadczenie lub wiedzę w jakiejś dziedzinie

początkujący /pˌɔtʃɔntkujˈɔntsɨ/ (n)
principiante
  osoba początkująca (1.1)

poczęcie /pɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
concepción
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) zajście kobiety w ciążę

pod egidą /ˌpɔd‿ɛˈɟidɔ̃w̃/ (idiom)
bajo la égida
  pod opieką, pod patronatem

pod gołym niebem /pɔd‿ˈɡɔwɨ̃mʲ ˈɲɛbɛ̃m/ (adv)
a cielo descubierto, a la intemperie, al aire libre, al descubierto
  na świeżym powietrzu, na zewnątrz budynku, bez zadaszenia

pod kluczem /pɔt‿ˈkluʧ̑ɛ̃m/ (idiom)
bajo llave
  być pod kontrolą, w zamknięciu (lub w areszcie)

pod koniec /pɔt kˈɔɲʲɛts/ (adv)
al final
  gdy jakiś okres lub czynność się kończy

podatek /pɔˈdatɛk/ (n)
impuesto, tasa
  powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy

podatek od czynności cywilnoprawnych /pɔˈdatɛk ˌɔt‿ʧ̑ɨ̃nˈːɔɕʨ̑i ˌʦ̑ɨvʲilnɔˈpravnɨx/ (n)
impuesto sobre actos jurídicos documentados
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pobieranego od niektórych umów;

podatek od wartości dodanej /pɔˈdatɛk ˌɔd‿varˈtɔɕʨ̑i dɔˈdãnɛj/ (n)
impuesto sobre el valor añadido
  (ekonomia, ekonomiczny) podatek od towarów i usług doliczany do ich ceny na kolejnych etapach ich tworzenia w zależności od kwoty, o jaką kolejne podmioty biorące udział w procesie tworzenia zwiększą ich wartość

podatek od zysków kapitałowych /pɔˈdatɛk ɔd‿ˈzɨskuf ˌkapʲitaˈwɔvɨx/ (n)
impuesto sobre las ganancias del capital, impuesto sobre los beneficios del capital
  (ekonomia, ekonomiczny) podatek od odsetek z lokat, pożyczek, dywidend itp.;

podatkowy /ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (adj)
fiscal, tributario
  związany z podatkami lub systemem poboru podatków

podatnik /pɔˈdatʲɲik/ (n)
contribuyente
  osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki

podbrzusze /pɔdˈbʒuʃɛ/ (n)
bajo vientre, hipogastrio
  (anatomia, anatomiczny) u człowieka: część ciała poniżej brzucha
abdomen
  (anatomia, anatomiczny) u zwierząt: spodnia część tułowia

podbródek /pɔdˈbrudɛk/ (n)
mentón
  (anatomia, anatomiczny) dolna część twarzy poniżej warg

podcast /pˈɔttsast/ (n)
pódcast
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja dźwiękowa lub wideo dostarczana za pomocą RSS;

podcinać gałąź, na której się siedzi /pɔtʲˈʨ̑ĩnaʥ̑ ˈɡawɔ̃w̃ɕ na‿ˈkturɛj‿ɕɛ ˈɕɛ̇ʥ̑i/ (idiom)
estar cavando su propia sepultura, estar cavando su sepultura
  szkodzić sobie samemu, działać na swoją niekorzyść

podciąć skrzydła /ˈpɔtʲʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑ ˈskʃɨdwa/ (v)
cortar las alas
  (przenośnie, przenośnia) zniechęcić kogoś, odebrać komuś chęci

podczas /ˈpɔṭʧ̑as/ (preposition)
durante
  …służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności

podczas gdy /ˈpɔṭʧ̑az ˈɡdɨ/
mientras que
  natomiast, kiedy, za to
mientras
  w tym samym czasie, co

podczerwień /pɔṭˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
infrarrojo
  (optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi;

podczerwony /ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
infrarrojo
  (optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi

poddasze /pɔdˈːaʃɛ/ (n)
buhardilla
  (budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych

podejmować /ˌpɔdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
tomar
  wprowadzać coś w życie

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (adj)
sospechoso, dudoso
  budzący podejrzenia; niepewnego pochodzenia, o niepewnych intencjach itp.
sospechoso
  taki, którego się o coś podejrzewa, posądzony o coś

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (n)
sospechoso, acusado
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto jest posądzony o popełnienie przestępstwa, komu w wyniku śledztwa przedstawiono zarzuty

podejrzenie /ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
sospecha
  posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy
sospecha, suposición
  przypuszczenie istnienia, obecności czegoś

podejrzewać /ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑/ (v)
desconfiar, sospechar
  posądzać
sospechar, suponer
  przypuszczać

podejrzliwy /pˌɔdɛjʒlˈivɨ/ (adj)
receloso
  skłonny do podejrzeń lub zdradzający takie nastawienie

podest /ˈpɔdɛst/ (n)
estrado, tribuna
  podwyższenie dla mówcy, recytatora itp.
descansillo, rellano
  pozioma płaszczyzna między kondygnacjami schodów
estrado, podio
  szerokie schody tworzące podwyższenie na scenie teatralnej, zwykle dla chóru

podeszwa /pɔˈdɛʃfa/ (n)
planta
  (potocznie, potoczny) spodnia część stopy
suela
  dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami

podgatunek /pˌɔdɡatˈunɛk/ (n)
subespecie
  (systematyka) (biologia, biologiczny) (subspecies), jednostka taksonomiczna;

podkarpacki /ˌpɔtkarˈpaʦ̑ʲci/ (adj)
subcarpático
  związany z Podkarpaciem, dotyczący Podkarpacia

podkast /pˈɔtkast/ (n)
pódcast
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja w formie radiowej umieszczona w internecie z kanałem RSS umożliwiającym subskrybowanie przez słuchaczy

podkolanówka /ˌpɔtkɔlãˈnufka/ (n)
calcetín largo, media
  długa skarpetka sięgająca do kolana

podkoszulek /ˌpɔtkɔˈʃulɛk/ (n)
camiseta
  krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele;

podkowa /pɔtˈkɔva/ (n)
herradura
  metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

podkreślać /pɔtˈkrɛɕlaʨ̑/ (v)
recalcar, subrayar, hacer hincapié, destacar, resaltar
  (przenośnie, przenośnia) kłaść w wypowiedzi nacisk na pewien fakt
subrayar
  zaznaczać tekst, rysując pod nim kreskę

podkładka pod mysz /pɔtkwˈatka pɔt mˈɨʃ/ (n)
alfombrilla de ratón, alfombrilla posa ratón, almohadilla de ratón
  (informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową

podlewać /pɔdˈlɛvaʨ̑/ (v)
regar
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) zasilać roślinę w wodę

podmenu /pɔdmˈɛnu/ (n)
submenú
  (informatyka, informatyczny) menu podrzędne w stosunku do innego

podmiot /ˈpɔdmʲjɔt/ (n)
sujeto
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś
  (filozofia, filozoficzny) człowiek, jednostka

podmorski /pɔdmˈɔrski/ (adj)
submarino
  leżący pod powierzchnią morza; przeznaczony do działania pod powierzchnią morza; dziejący się pod powierzchnią morza

podniebienie /ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
paladar
  (anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;
  (przenośnie, przenośnia) smak, gust
intradós
  (architektura, architektoniczny) widoczna z wnętrza pomieszczenia powierzchnia sklepienia;

podnosić /pɔdˈnɔɕiʨ̑/ (v)
levantar, alzar, elevar
  unieść, wziąć coś do góry
alzar, enderezar, erguir, levantar
  ustawiać coś do pionu
levantarse, elevarse, subir
  unosić się, wstawać

podnosić na duchu /pɔdˈnɔɕiʨ̑ na‿ˈduxu/ (v)
levantar el ánimo
  pocieszać kogoś, dodawać komuś otuchy

podnosić poprzeczkę /pɔdˈnɔɕiʨ̑ pɔˈpʃɛʧ̑kɛ/ (v)
poner el listón alto
  zwiększać poziom (jakiegoś zadania), zacząć więcej wymagać

podnośnik /pɔdˈnɔɕɲik/ (n)
elevador
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do podnoszenia (bez względu na rozmiar)

podobać się /pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
gustar, agradar
  odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym

podobieństwo /ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
semejanza
  (matematyka, matematyczny) przekształcenie geometryczne, w którym zachowany jest stosunek odległości punktów;
semejanza, similitud, parecido
  zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami

podobno /pɔˈdɔbnɔ/
al parecer, parecer que
  wyraz komunikujący, że mówiący dystansuje się od wyrażanego sądu, nie jest pewien co do jego prawdziwości; jak mówią, jak się zdaje

podobny /pɔˈdɔbnɨ/ (adj)
semejante, parecido
  (geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury;
parecido, semejante
  wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd

podologia /pˌɔdɔlˈɔɡja/ (n)
podología
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się diagnozą i leczeniem chorób stóp oraz stawu skokowo-goleniowego;

podpaska /pɔtpˈaska/ (n)
toalla sanitaria
  (higiena, higieniczny) chłonny wkład zewnętrznie pochłaniający krew menstruacyjną

podpierać ściany /pɔtˈpʲjɛraʨ̑ ˈɕʨ̑ãnɨ/ (idiom)
comer pavo
  (o kobiecie, dziewczynie) nie być zaproszoną do tańca na zabawie

podpis /ˈpɔtpʲis/ (n)
firma
  własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

podpisywać /ˌpɔtpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
firmar
  składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie

podpuszczka /pɔtˈpuʃʧ̑ka/ (n)
cuajo
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (spożywczy) enzym trawienny wchodzący w skład soku żołądkowego, powodujący ścinanie się białka mleka, używany w mleczarstwie do produkcji serów;

podpułkownik /ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik/ (n)
teniente coronel
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora;

podrabiać /pɔdrˈabjatɕ/ (v)
falsificar
  wykonywać kopię czegoś mającą uchodzić za oryginał

podrywać /pɔdˈrɨvaʨ̑/ (v)
ligar
  (potocznie, potoczny) zagadywać osobę przeciwnej płci i starać się zainteresować ją sobą; uwodzić

podrząd /pˈɔdʒɔnt/ (n)
suborden
  (biologia, biologiczny) (systematyka) kategoria systematyczna niższa od rzędu

podróż /ˈpɔdruʃ/ (n)
viaje
  długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego

podróżniczek /ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
pechiazul
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;

podróżnik /pɔdˈruʒʲɲik/ (n)
viajero, viajante
  ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często)

podróżować /ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑/ (v)
viajar
  przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca

podręcznik /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
libro de texto, manual
  książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;

podręczny /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
básico, manual
  zawierający najbardziej istotne rzeczy
a mano, de mano, portátil
  łatwo dostępny, możliwy do użycia w każdej chwili lub każdych okolicznościach

podskakiwać /pˌɔtskakˈivatɕ/ (v)
saltar
  dokonywać ruchy w górę, wyraźnie odbijając się od podłoża
  wykonywać skok niezbyt wysoko
subir
  powiększać się szybko i znacznie

podstawa /pɔtˈstava/ (n)
base, principio, razón
  pewna zasada, baza teoretyczna
base, fundamento, soporte
  to, na czym coś stoi
elemento, fundamento, principio
  tylko w lm podstawy → elementarna wiedza z danej dziedziny

podstawowy /ˌpɔtstaˈvɔvɨ/ (adj)
básico, fundamental, elemental
  główny, elementarny

podstrunnica /ˌpɔtstrũɲˈːiʦ̑a/ (n)
diapasón
  w instrumentach strunowych: listwa z twardego drewna, nad którą są umieszczone struny;

podstrunnik /pɔtˈstrũɲːik/ (n)
diapasón
  w instrumentach strunowych: listwa z twardego drewna, nad którą są umieszczone struny

podsumowanie /pˌɔtsumɔvˈaɲʲɛ/ (n)
resumen
  krótkie, ogólne przedstawienie jakiejś sprawy

podsycać /pɔtsˈɨtsatɕ/ (v)
alimentar
  zwiększać intensywność czego

podszewka /pɔṭˈʃɛfka/ (n)
forro
  cienka tkanina wszyta po wewnętrznej stronie ubrania

podtlenek /pɔtˈːlɛ̃nɛk/ (n)
subóxido
  (chemia, chemiczny) związek różnych pierwiastków z tlenem

podtytuł /pɔttˈɨtuw/ (n)
subtítulo
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) tytuł uzupełniający, umieszczany po tytule właściwym

poduszeczka /ˌpɔduˈʃɛʧ̑ka/ (n)
acerico, alfiletero
  miniaturowa poduszka do wbijania igieł lub szpilek
almohadilla
  miękka podkładka z tuszem do nasączania stempli

poduszka /pɔˈduʃka/ (n)
yema
  spodnia, miękka część końców palców ludzi i zwierząt
almohadilla
  umieszczony w pudełeczku kawałek materiału nasycony tuszem lub wodą, przeznaczony do zwilżania przykładanych do niego pieczątek lub palca
almohada, cojín
  worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;

poduszka powietrzna /pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
airbag, bolsa de aire, cojín de aire, colchón de aire
  (motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;

poduszkowiec /ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
aerodeslizador
  pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;

podwajanie /pˌɔdvajˈaɲʲɛ/ (n)
duplicación
  zwiększanie czegoś dwukrotnie

podwajać /pɔdvˈajatɕ/ (v)
duplicar
  zwiększać dwukrotnie
duplicarse
  zwiększać się dwukrotnie

podwieczorek /ˌpɔdvʲjɛˈʧ̑ɔrɛk/ (n)
merienda
  posiłek między obiadem a kolacją

podwieczorkować /pˌɔdvʲɛtʃɔrkˈɔvatɕ/ (v)
merendar
  (przestarzałe, przestarzały) jeść podwieczorek, uczestniczyć w podwieczorku

podwiązka /pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
liga
  opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę;

podwodny /pɔdˈvɔdnɨ/ (adj)
subacuático, submarino
  będący pod powierzchnią wody; odbywający się pod wodą, w całkowitym zanurzeniu

podwodzie /pɔdvˈɔdʑɛ/ (n)
carena
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) część kadłuba statku wodnego, znajdująca się poniżej lini wodnej

podwozie /pɔdˈvɔʑɛ/ (n)
tren de aterrizaje
  (lotnictwo, lotniczy) dolna część samolotu umożliwiająca jego postój oraz toczenie się po ziemi;
chasis
  (motoryzacja) dolna część pojazdu z układem jezdnym i kierowniczym;

podwójna moralność /pɔˈdvujna mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
doble moral
  postępowanie obłudne, fałszywe; stwarzanie pozorów szlachetności i przestrzegania zasad moralnych przy jednoczesnym, często skrytym, niemoralnym postępowaniu

podwójnie /pɔdvˈujɲʲɛ/ (adv)
doblemente
  dwa razy tyle

podwójny /pɔˈdvujnɨ/ (adj)
doble
  składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części
  dwa razy większy, z dwa razy większą liczbą czegoś

podwójny podbródek /pɔdvˈujnɨ pɔdbrˈudɛk/ (n)
papada
  warstwy tłuszczu zbierające się na szyi, poniżej właściwego podbródka człowieka, które formując się tworzą wypukłość przypominajacą podbródek

podwórko /pɔdˈvurkɔ/ (n)
patio
  przestrzeń przydomowa ogrodzona lub otoczona zabudowaniami

podyplomowy /ˌpɔdɨplɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
posgrado, postgrado
  odbywający się po uzyskaniu dyplomu

podział /ˈpɔʥ̑aw/ (n)
división
  (biologia, biologiczny) jeden ze sposobów rozmnażania bezpłciowego, w którym komórka macierzysta dzieli się na dwie lub więcej komórek potomnych;
división, separación
  istnienie dwóch lub więcej różnych grup, stref czegoś w obrębie czegoś
división, reparto
  podzielenie czegoś na dwie lub więcej części

podzielić przez /pɔˈʥ̑ɛlʲiʨ̑ ˈpʃɛs/ (conjunction)
dividido por, entre
  spójnik stawiany między licznikiem a mianownikiem przy dzieleniu

podzielnica /pˌɔdʑɛlɲˈitsa/ (n)
cabezal divisor
  (technologia, technika, techniczny) (maszynoznawstwo) przyrząd umożliwiający podział kąta pełnego lub okręgu koła na dowolną liczbę części równych części i obrót przedmiotu o pewien określony kąt; stosowany przy skrawaniu metali;

podziemie /pɔdʲˈʑɛ̃mʲjɛ/ (n)
clandestinidad
  (przenośnie, przenośnia) zbrojna lub polityczna organizacja działająca w ukryciu, przeciw urzędującej władzy
subsuelo, subterráneo
  część budowli z pomieszczeniami znajdującymi się poniżej poziomu gruntu

podziemny /pɔdʲˈʑɛ̃mnɨ/ (adj)
clandestino
  (przenośnie, przenośnia) konspiracyjny, nieoficjalny, tajny
subterráneo
  znajdujący się pod powierzchnią ziemi

podziwiać /pɔˈʥ̑ivʲjäʨ̑/ (v)
admirar, maravillarse
  darzyć podziwem
admirar, contemplar
  oglądać z aprobatą, zachwytem

podziękowanie /ˌpɔʥ̑ɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ/ (n)
agradecimiento, gracias
  (rzeczownik odczasownikowy) od: podziękować
agradecimiento
  fakt bądź materialny dowód złożenia wyrazów wdzięczności

podążać /pɔˈdɔ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
seguir
  (książkowy) iść, jechać, pośpieszać w danym kierunku

podłoga /pɔdˈwɔɡa/ (n)
suelo, piso
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

podłość /ˈpɔdwɔɕʨ̑/ (n)
bajeza
  cecha tego, co podłe; cecha tych, którzy są podli
bajeza, charranada
  podły czyn, niegodziwy postępek

podłoże /pɔdˈwɔʒɛ/ (n)
suelo
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) wierzchnia warstwa ziemi pod uprawę
fondo
  przyczyna
base, capa
  spodnia warstwa

podłużny /pɔdˈwuʒnɨ/ (adj)
longitudinal
  ciągnący się wzdłuż czegoś
alargado
  wąski, o wydłużonym kształcie

podświadomość /pˌɔtɕfʲadˈɔmɔɕtɕ/ (n)
subconsciente
  (psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości;

podświadomy /pˌɔtɕfʲadˈɔmɨ/ (adj)
subconsciente
  taki, który odbywa się bez udziału świadomości

podżebrze /pɔdʒˈɛbʒɛ/ (n)
hipocondrio
  (anatomia, anatomiczny) część jamy brzusznej pod żebrami

podżegać /pɔdʒˈɛɡatɕ/ (v)
agitar, instigar
  wzniecać negatywne uczucie lub czyny wobec kogo lub czego

poeta /pɔˈɛta/ (n)
poeta
  literat piszący wiersze, tworzący poezję

poetka /pɔˈɛtka/ (n)
poetisa
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze

poetycki /ˌpɔɛˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
poético
  związany z poezją

poezja /pɔˈɛzʲja/ (n)
poesía
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką

poezja konkretna /pɔˈɛzʲja kɔ̃ŋˈkrɛtna/ (n)
caligrama, poesía visual
  kierunek artystyczny łączący elementy poezji i sztuk wizualnych;

poganin /pɔˈɡãɲĩn/ (n)
pagano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)

pogarda /pɔˈɡarda/ (n)
desprecio
  uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś

pogardliwy /ˌpɔɡarˈdlʲivɨ/ (adj)
despectivo
  wyrażający pogardę

pogarszać /pɔɡˈarʃatɕ/ (v)
empeorar
  sprawiać, że coś staje się gorsze

pogawędka /ˌpɔɡaˈvɛ̃ntka/ (n)
charla
  krótka, lekka rozmowa

pogański /pɔˈɡãj̃sʲci/ (adj)
pagano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z pogaństwem

pogoda /pɔˈɡɔda/ (n)
tiempo
  chwilowy stan atmosfery

pogoda pod psem /pɔˈɡɔda pɔt‿ˈpsɛ̃m/ (n)
un tiempo de perros
  (związek frazeologiczny) zła, brzydka pogoda

pogodowy /pˌɔɡɔdˈɔvɨ/ (adj)
meteorológico
  dotyczący pogody

pogonofobia /pˌɔɡɔnɔfˈɔbja/ (n)
pogonofobia
  (psychologia, psychologiczny) lęk przed zarostem, brodą

pogrzeb /ˈpɔɡʒɛp/ (n)
caída, entierro, sepultura
  (przenośnie, przenośnia) koniec istnienia czegoś, upadek
comitiva fúnebre, cortejo fúnebre, entierro
  kondukt pogrzebowy
funeral, entierro, sepelio
  uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi

pogrzebacz /pɔɡʒˈɛbatʃ/ (n)
atizador, hurgador, hurgón
  narzędzie w kształcie pręta zakończonego hakiem, służące do podnoszenia fajerek w piecu i przekładania węgli w jego palenisku;

pogrzebowy /ˌpɔɡʒɛˈbɔvɨ/ (adj)
fúnebre
  smutny, ponury
funeral, funerario, mortuorio
  związany z pogrzebem, pochówkiem

pogróżka /pɔˈɡruʃka/ (n)
reto
  groźba, zapowiedź zrobienia komuś czegoś złego, postraszenie kogoś karą, wyrządzeniem krzywdy, zemstą itp.

pogłoska /pɔˈɡwɔska/ (n)
habladuría, rumor
  rozpowszechniana wiadomość, której autentyczność jest niepewna, niesprawdzona

pogłębiarka /pˌɔɡwɛmbjˈarka/ (n)
draga
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka pływająca przeznaczona do pogłębiania akwenów morskich lub śródlądowych;

pogłębiać /pɔɡwˈɛmbjatɕ/ (v)
profundizar
  (przenośnie, przenośnia) czynić gruntowniejszym, bardziej dokładnym
ahondar
  powodować stanie się głębszym
profundizarse
  (przenośnie, przenośnia) stawać się bardziej wyraźnym

pointylizm /pˌɔintˈɨlizm/ (n)
puntillismo
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

poić /ˈpɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
abrevar
  podawać napój

pojawiać się /pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
surgir, manifestarse
  nadejść, zaistnieć, okazać się
aparecer
  stawać się widocznym, jawnym

pojawić się /pɔˈjavʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
aparecer
  (zobacz) pojawiać się

pojazd /ˈpɔjast/ (n)
vehículo de motor
  (potocznie, potoczny) samochód
vehículo, carro, nave
  maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;

pojednanie /pˌɔjɛdnˈaɲʲɛ/ (n)
reconciliación
  akt zgody dokonany, by zażegnać trwający konflikt

pojedynczy /ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
individual, separado, singular, suelto
  taki, który jest tylko jeden; osobny

pojedynek /pˌɔjɛdˈɨnɛk/ (n)
duelo
  dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów

pojemnik /pɔˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
contenedor
  (informatyka, informatyczny) kontener
contenido
  zawartość pojemnika (1.1)
recipiente, contenedor, depósito
  zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje

pojemność /pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
capacidad, cabida
  parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić

pojemność życiowa /pɔˈjɛ̃mnɔʑʥ̑ ʒɨˈʨ̑ɔva/ (n)
capacidad vital
  (medycyna, medyczny) największa objętość powietrza, jaką człowiek może wydmuchać z płuc po maksymalnym wdechu;

pojemny /pɔˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
amplio, espacioso, voluminoso
  taki, w którym można wiele zmieścić

pojezierze /ˌpɔjɛ̇ˈʑɛʒɛ/ (n)
región lacustre
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) płaski lub pagórkowaty obszar polodowcowy, na którym występuje wiele jezior

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (adv)
pasado mañana
  za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym

pokaz /ˈpɔkas/ (n)
exhibición, presentación
  prezentacja jakichś umiejętności, przedmiotów itp.

pokazywać /ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
indicar, mostrar
  (technologia, technika, techniczny) o przyrządach pomiarowych: wskazywać wartość wielkości mierzonej
mostrar, enseñar
  dawać możliwość zobaczenia czegoś
demostrar, mostrar, enseñar, explicar
  demonstrować, dawać komuś możliwość nauczenia się poprzez wykonywanie danej czynności
señalar
  wskazywać w jakimś kierunku
enseñar, indicar
  wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś
mostrarse
  dawać możliwość zobaczenia siebie, ujawniać się

pokląskwa /pɔˈklɔ̃w̃skfa/ (n)
tarabilla norteña
  (ornitologia, ornitologiczny) Saxicola rubetra, niewelki ptak wędrowny z rzędu wróblowatych, na wiosnę i w lecie często spotykany na łąkach;

pokojowo /ˌpɔkɔˈjɔvɔ/ (adv)
pacíficamente
  w sposób pokojowy

pokora /pɔˈkɔra/ (n)
humildad
  świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom

pokorny /pɔkˈɔrnɨ/ (adj)
humilde
  nie wywyższający się, skromny

pokrewieństwo /ˌpɔkrɛˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
afinidad
  (przenośnie, przenośnia) odczuwane podobieństwo poglądów i charakteru do kogoś
parentesco
  relacja łącząca osoby posiadające wspólnego przodka

pokrywa /pɔˈkrɨva/ (n)
cubierta
  przedmiot służący do nakrywania, przykrywania czegoś

pokrzewka /pɔˈkʃɛfka/ (n)
curruca
  (ornitologia, ornitologiczny) mały, częściowo wędrowny ptak z podrodziny gajówek, rodziny pokrzewkowatych, rzędu wróblowych, objęty ścisłą ochroną gatunkową;

pokrzywa /pɔˈkʃɨva/ (n)
ortiga
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami
  (botanika, botaniczny) Urtica L., rodzaj roślin z rodziny pokrzywowatych;

pokrzywka /pɔˈkʃɨfka/ (n)
urticaria
  (zdrobniale) od pokrzywa

pokusa /pɔˈkusa/ (n)
tentación
  trudne do opanowania pragnienie

pokuta /pɔˈkuta/ (n)
penitencia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęta dobrowolnie lub narzucona kara za grzechy;

pokój /ˈpɔkuj/ (n)
cuarto, habitación
  (budownictwo) część mieszkania, izba
paz
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
  (przestarzałe, przestarzały) spokój

pokój boży /ˈpɔkuj ˈbɔʒɨ/ (n)
tregua de Dios
  w średniowieczu: zakaz prowadzenia wojen w pewnych okresach;

pokój nauczycielski /pˈɔkuj nˌautʃɨtɕˈɛlski/ (n)
sala de profesores
  (szkolnictwo, szkolny) pomieszczenie na terenie szkoły zarezerwowane dla nauczycieli

pokład /ˈpɔkwat/ (n)
cubierta, bordo, puente
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) każde poziome pokrycie kadłuba statku;
capa, lecho, manto
  warstwa określonej kopaliny zalegająca pomiędzy warstwami innych kopalin

pokłon /ˈpɔkwɔ̃n/ (n)
reverencia
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pochylenie obrazu w procesji katolickiej na Kaszubach;
  niskie pochylenie głowy lub całego tułowia na znak oddania czci

polacca /pɔlˈatstsa/ (n)
polacra
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) śródziemnomorski dwumasztowiec lub trójmasztowiec z ożaglowaniem typu łacińskiego lub skośnego;

polana /pɔˈlãna/ (n)
claro
  pozbawione drzew miejsce w lesie;

polano /pɔˈlãnɔ/ (n)
leño, tuero
  (przestarzałe, przestarzały) kawał drewna przeznaczony na opał

polar /ˈpɔlar/ (n)
forro polar
  (włókiennictwo) lekka i bardzo ciepła dzianina używana do szycia ubrań, szczególnie sportowych i turystycznych;

polarny /pɔˈlarnɨ/ (adj)
polar
  (geografia, geograficzny) właściwy terenom podbiegunowym lub znajdujący się na tych terenach

pole /ˈpɔlɛ/ (n)
campo
  (fizyka, fizyczny) obszar działania sił;
  (geometria) miara płaskiej powierzchni ograniczonej;
  miejsce do wypełnienia w formularzu, krzyżówce, na planszy, w formularzu elektronicznym
  dziedzina
campo, agro
  część ziemi przeznaczona pod uprawę;

pole elektryczne /ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
campo eléctrico
  (fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła;

pole karne /pˈɔlɛ kˈarnɛ/ (n)
área de penalti
  (sport, sportowy) część boiska piłki nożnej położona przy bramce, oznaczona białymi liniami (większa niż pole bramkowe, które obejmuje), gdzie drużyna broniąca za określone przewinienia może zostać ukarana według specjalnych zasad

pole minowe /pˈɔlɛ minˈɔvɛ/ (n)
campo de minas
  (wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami;

pole namiotowe /ˈpɔlɛ ˌnãmʲjɔˈtɔvɛ/ (n)
campamento, camping, acampada, campin
  (turystyka, turystyczny) teren specjalnie przystosowany do biwakowania pod namiotami, dostępny dla turystów;

pole ryżowe /pˈɔlɛ rɨʒˈɔvɛ/ (n)
arrozal
  podtopiony obszar, na którym uprawia się ryż

polecenie /ˌpɔlɛˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
orden
  nakazanie komuś zrobienia czegoś, także wypowiedź o takiej intencji
recomendación
  zaprotegowanie kogoś

polecony /ˌpɔlɛˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (n)
certificado
  (potocznie, potoczny) przesyłka rejestrowana, przyjęta za potwierdzeniem nadania i doręczana adresatowi za pokwitowaniem odbioru

polegać /pɔˈlɛɡaʨ̑/ (v)
consistir en
  na czymś działać według jakiejś reguły, zasady
confiar en, fiar de
  na czymś opierać się na czymś, ufać czemuś
  na kimś ufać komuś, być pewnym jego zachowania

polemista /ˌpɔlɛ̃ˈmʲista/ (n)
polemista
  autor tekstów polemicznych
  osoba biorąca udział w sporze, polemizująca z kimś

polepszać /pɔˈlɛpʃaʨ̑/ (v)
mejorar
  zmieniać coś na lepsze
  zmieniać się na lepsze, stawać się lepszym, poprawiać się

polerować /ˌpɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
pulir
  (przenośnie, przenośnia) nanosić poprawki w celu ulepszenia czegoś
pulir, bruñir, pulimentar, sacar brillo
  czyścić, nadawać czemuś połysk przez pocieranie

poli- /pˈɔli/
poli-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś

poliamoria /ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/ (n)
poliamor, poliamoría
  (socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;

poliandria /ˌpɔlʲiˈ<sup>j</sup>ãndrʲja/ (n)
poliandria
  forma poligamii, w której kobieta jest zamężna jednocześnie z dwoma lub więcej mężczyznami;

polibazyt /pˌɔlibˈazɨt/ (n)
polibasita
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli;

policja /pɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
cortesía
  (dawniej, dawny) grzeczność, obyczajność
comisaría, policía
  (potocznie, potoczny) budynek policji (1.1)
policía
  instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;
  (potocznie, potoczny) grupa policjantów

policja drogowa /pɔlˈitsja drɔɡˈɔva/ (n)
policía de tráfico, policía de tránsito
  (administracja) formacja policyjna zajmująca się nadzorem nad ruchem na drogach publicznych

policjant /pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt/ (n)
policía
  funkcjonariusz policji

policyjny /ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
policial
  związany z policją

policzek /pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
mejilla
  (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa
zanca
  (architektura, architektoniczny) rodzaj konstrukcji, na której opierają się stopnie schodów
bofetada
  (przenośnie, przenośnia) obraza
  uderzenie otwartą dłonią w policzek (1.1)

poliestezja /pˌɔliɛstˈɛzja/ (n)
poliestesia
  (medycyna, medyczny) zaburzenie wrażliwości na bodźce dotykowe polegające na wielokrotnym odczuciu podrażnienia przez pojedynczy bodziec

polifagia /pˌɔlifˈaɡja/ (n)
polifagia
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nadmierne zwiększenie łaknienia, wzmożony apetyt;

polifenol /pˌɔlifˈɛnɔl/ (n)
polifenol
  (biochemia, biochemiczny) występujący w roślinach organiczny związek chemiczny wykazujący działanie przeciwutleniające i zmniejszające ryzyko wystąpienia chorób układu krwionośnego i raka;

poligamia /ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/ (n)
poligamia
  (socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami

poligamiczny /pˌɔliɡamˈitʃnɨ/ (adj)
polígamo
  (socjologia, socjologiczny) (zoologia, zoologiczny) dotyczący poligamii

poligamista /pˌɔliɡamˈista/ (n)
polígamo
  mężczyzna praktykujący poligamię

poliginiczny /ˌpɔlʲiɟĩˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
poligínico
  (antropologia, antropologiczny) (zoologia, zoologiczny) żyjący w systemie poliginii

poliglota /ˌpɔlʲiˈɡlɔta/ (n)
políglota, poliglota
  osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami

poligraf /pɔˈlʲiɡraf/ (n)
tipógrafo
  osoba zajmująca się zawodowo poligrafią
polígrafo
  wykrywacz kłamstw

poligynia /ˌpɔlʲiˈɡɨ̃ɲja/ (n)
poliginia
  forma poligamii, w której mężczyzna jest żonaty jednocześnie z dwiema lub więcej kobietami;

polimat /pɔlˈimat/ (n)
polímata
  uczony o wszechstronnej, encyklopedycznej wiedzy

polimer /pɔlˈimɛr/ (n)
polímero
  (chemia, chemiczny) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów;

polimeryzacja /ˌpɔlʲĩmɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
polimerización
  (chemia, chemiczny) proces chemiczny, w wyniku którego ze związków o małej masie cząsteczkowej (monomerów) powstają związki o dużej masie cząsteczkowej (polimery);

polineuropatia /pˌɔlinˌɛwrɔpˈatja/ (n)
polineuropatía
  (medycyna, medyczny) zespół objawów wynikłych z uszkodzenia wielu nerwów obwodowych

polio /ˈpɔlʲjɔ/ (n)
polio, poliomielitis
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) choroba wywoływana przez wirus polio (1.1);
poliovirus
  (medycyna, medyczny) wirus zapalenia rogów przednich rdzenia kręgowego

poliptyk /pɔlˈiptɨk/ (n)
políptico
  (sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku;

polis /ˈpɔlʲis/ (n)
polis
  (historia, historyczny, historycznie) typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami;

polisacharyd /ˌpɔlʲisaˈxarɨt/ (n)
polisacárido
  (biochemia, biochemiczny) sacharyd będący polimerem zbudowanym z więcej niż 10 częsteczek monosacharydów;

polistyren /ˌpɔlʲiˈstɨrɛ̃n/ (n)
poliestireno
  (chemia, chemiczny) polimer z grupy poliolefin otrzymywany w procesie polimeryzacji styrenu;

poliszynel /ˌpɔlʲiˈʃɨ̃nɛl/ (n)
polichinela
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) typ komicznej postaci z francuskiego commedia dell'arte – z garbem, w charakterystycznej czarnej masce z haczykowatym nosem;

politeista /ˌpɔlʲitɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
politeísta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający politeizm, wierzący w wielu bogów

politeistka /pˌɔlitɛˈistka/ (n)
politeísta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta wyznająca politeizm, wierząca w wielu bogów

politeistyczny /ˌpɔlʲitɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
politeísta
  związany z politeizmem, właściwy politeizmowi i/lub politeistom

politeizm /ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
politeísmo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;

politolog /pˌɔlitˈɔlɔk/ (n)
politólogo
  specjalista w dziedzinie politologii

politura /pˌɔlitˈura/ (n)
laca de alcohol
  spirytusowy roztwór szelaku używany w meblarstwie do wykańczania powierzchni drewna; .

politycznie /pˌɔlitˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
políticamente
  w sposób dotyczący polityki

polityczny /ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
político
  dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce

polityk /pɔˈlʲitɨk/ (n)
político, política
  osoba zajmująca się polityką

polityka /pɔˈlʲitɨka/ (n)
política
  całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;
  system odgórnie wprowadzonych zasad

polka /ˈpɔlka/ (n)
polca
  (choreografia, choreograficzny) czeski taniec ludowy;

polny /ˈpɔlnɨ/ (adj)
de campo
  związany z polem walki, dotyczący pola walki
campero, campestre
  związany z polem, dotyczący pola, znajdujący się w polu

polon /ˈpɔlɔ̃n/ (n)
polonio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

polonizacja /pˌɔlɔɲizˈatsja/ (n)
polonización
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucanie lub przyswajanie kultury polskiej i języka polskiego;
  nadawanie czemuś polskiego charakteru lub właściwości

polowanie /ˌpɔlɔˈvãɲɛ/ (n)
caza, persecución
  (przenośnie, przenośnia) zorganizowany pościg za określonymi ludźmi w celu ich ujęcia lub zabicia
caza, cacería
  (łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny

polowanie na czarownice /ˌpɔlɔˈvãɲɛ ˌna‿ʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑ɛ/ (n)
caza de brujas
  szukanie kogoś, na kogo można zrzucić odpowiedzialność za coś i ukarać go

polować /pɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
cazar
  brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

polski /ˈpɔlsʲci/ (adj)
polaco, polonés
  odnoszący się do Polski lub Polaków

polski /ˈpɔlsʲci/ (n)
polaco, polonés
  (językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;

polskojęzyczny /ˌpɔlskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
de habla polaca
  posługujący się językiem polskim
  taki, którego członkowie posługują się językiem polskim
en idioma polaco
  spisany, stworzony w języku polskim

polskość /ˈpɔlskɔɕʨ̑/ (n)
polonidad
  cecha tego, co polskie; polski charakter czegoś

polucja /pɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
polución
  (fizjologia, fizjologiczny) mimowolny wytrysk nasienia u mężczyzn podczas snu

polędwica /ˌpɔlɛ̃ndˈvʲiʦ̑a/ (n)
solomillo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z grzbietu zwierzęcia

pomagać /pɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
ayudar
  ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej

pomalutku /ˌpɔ̃maˈlutku/ (adv)
despacito, poquito a poquito
  (potocznie, potoczny) bardzo wolno

pomarańcza /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
naranjo
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1)
naranja, china
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce;

pomarańczowy /ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
de naranja
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie
anaranjado, naranja
  mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;

pomiar /ˈpɔ̃mʲjar/ (n)
medición, medida
  (metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;

pomidor /pɔ̃ˈmʲidɔr/ (n)
tomatera, tomate
  (botanika, botaniczny) Lycopersicon, rodzaj roślin z rodziny psiankowatych;
tomate, jitomate
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)

pomidorówka /ˌpɔ̃mʲidɔˈrufka/ (n)
sopa de tomate
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa pomidorowa;

pomieszczenie /ˌpɔ̃mʲjɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
local
  (budownictwo) część budynku o określonym przeznaczeniu

pomijać /pɔ̃ˈmʲijäʨ̑/ (v)
saltar, omitir
  nie mówić czegoś, opuścić temat, który chciało lub miało się poruszyć
omitir, excluir, prescindir
  nie uwzględniać czegoś

pomnik /ˈpɔ̃mʲɲik/ (n)
monumento
  rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;

pomnik przyrody /ˈpɔ̃mʲɲik pʃɨˈrɔdɨ/ (n)
monumento natural
  okaz przyrody (drzewo, skała itp.) prawnie chroniony ze względu na jego walory przyrodnicze, estetyczne lub historyczne;

pomoc /ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
ayuda
  coś, co pomaga w trudnej sytuacji
ayuda, socorro, auxilio
  ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

pomocnik /pɔ̃ˈmɔʦ̑ʲɲik/ (n)
centrocampista, mediocentro, volante
  (sport, sportowy) piłkarz grający w pomocy;
ayudante, auxiliar
  osoba do pomocy przy jakiejś pracy
asistente
  pracownik pracujący pod czyimś kierunkiem

pomocny /pɔ̃ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
útil
  (o osobach) taki, który pomaga w czymś
provechoso, útil
  (o rzeczach) taki, który jest przydatny do czegoś, który coś ułatwia

pomocy /pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ/ (interjection)
socorro, ayuda
  wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia

pomologiczny /pˌɔmɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
pomológico
  (agrotechnika, agrotechniczny) związany z pomologią, dotyczący pomologii

pomorski /pɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
pomerano
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Pomorza; pochodzący z Pomorza;

pompa /ˈpɔ̃mpa/ (n)
lujo, pompa
  (książkowy) (ironicznie) przesadny przepych
bomba
  (mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;
  (ironicznie) bardzo wystawne przyjęcie, uroczystość
aguacero, chaparrón
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) silny, ulewny deszcz

pompa ciepła /ˈpɔ̃mpa ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
bomba de calor
  (fizyka, fizyczny) teoretyczna maszyna cieplna, która wymusza przepływ ciepła z obszaru o niższej temperaturze do obszaru o temperaturze wyższej;

pompejanka /pˌɔmpɛjˈaŋka/ (n)
pompeyana
  mieszkanka Pompejów; kobieta z tego miasta

pompejańczyk /pˌɔmpɛjˈaɲtʃɨk/ (n)
pompeyano
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Pompejów; osoba z tego miasta
  (historia, historyczny, historycznie) stronnik Gnejusza Pompejusza w toczących się w I w. p.n.e. wojnach domowych

pompejański /pˌɔmpɛjˈaɲski/ (adj)
pompeyano
  związany z Pompejami, dotyczący Pompejów, pochodzący z Pompejów
  związany z postacią rzymskiego wodza Gnejusza Pompejusza

pompka /ˈpɔ̃mpka/ (n)
bomba
  (mechanika) niewielkie urządzenie do pompowania, najczęściej wody lub powietrza

pompon /ˈpɔ̃mpɔ̃n/ (n)
pompón
  duża puszysta ozdoba do machania dla czirliderki
  przyszywana ozdoba z włóczki w formie puszystej kulki;

pompować /pɔmpˈɔvatɕ/ (v)
inflar
  wtłaczać dokądś
bombear
  wydobywać skądś

pomruk /pˈɔmruk/ (n)
murmullo
  niski, przytłumiony szmer głosu człowieka wyrażającego niezadowolenie
  niski, głuchy dźwięk wydawany przez człowieka, zwierzęta lub przyrodę nieożywioną

pomurnik /pɔ̃ˈmurʲɲik/ (n)
treparriscos
  (ornitologia, ornitologiczny) Tichodroma muraria, niewielki ptak z rodziny kowalikowatych;

pomysł /ˈpɔ̃mɨsw̥/ (n)
idea
  myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu

pomysłowość /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɔɕʨ̑/ (n)
ingenio, ingeniosidad
  dodatnia cecha intelektu charakteryzująca się zdolnością do tworzenia nowych pomysłów, projektów i koncepcji, byciu pomysłowym i pełnym inwencji twórczej

pomysłowy /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
ingenioso, avispado, ocurrente
  mający wiele pomysłów
ingenioso, original
  oryginalny, nietypowy

pomyłka /pɔ̃ˈmɨwka/ (n)
error, equivocación
  błąd w rozumowaniu lub w postępowaniu

pomyślnie /pɔ̃ˈmɨɕl̥ʲɲɛ/ (adv)
favorablemente, satisfactoriamente, viento en popa
  w sposób sprzyjający, zgodny z czyimiś pragnieniami, oczekiwaniami

pomścić /pˈɔmɕtɕitɕ/ (v)
vengar
  odpłacić komuś złem za zło, którego się dopuścił

ponad /ˈpɔ̃nat/ (preposition)
sobre, encima de
  …tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
más de
  …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości

ponadprzeciętny /pˌɔnatpʃɛtɕˈɛntnɨ/ (adj)
fuera de serie
  większy lub lepszy od przeciętnego

poncz /pˈɔntʃ/ (n)
ponche
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników;

ponczo /ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɔ/ (n)
poncho
  (etnografia, etnograficzny) wierzchnie okrycie z czworobocznego kawałka tkaniny z wyciętym pośrodku otworem na głowę, pierwotnie noszone przez Indian w Ameryce Łacińskiej;

poniedziałek /ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (n)
lunes
  pierwszy dzień tygodnia;

ponieważ /pɔ̃ˈɲɛvaʃ/ (conjunction)
porque, ya que, puesto que
  …wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…

poniewczasie /ˌpɔ̃ɲɛˈfʧ̑aɕɛ/ (adv)
demasiado tarde
  zbyt późno

poniżać /pɔɲˈiʒatɕ/ (v)
humillar
  uwłaczać czyjejś godności
humillarse, rebajarse
  upokarzać samego siebie

poniżenie /pˌɔɲiʒˈɛɲʲɛ/ (n)
humillación
  stan bycia poniżonym, odbierania komuś godności

pontyfikat /ˌpɔ̃ntɨˈfʲikat/ (n)
pontificado
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa;

ponury /pɔ̃ˈnurɨ/ (adj)
sombrío, lúgubre, tétrico
  pełen smutku, przygnębienia

pop /pɔp/ (n)
pope
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłan Cerkwi prawosławnej lub greckokatolickiej;

pop-music /pˈɔpmˈusits/ (n)
música pop
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odmiana muzyki rozrywkowej

popadia /pɔpˈadja/ (n)
esposa de un pope
  żona popa

poparcie /pɔˈparʲʨ̑ɛ/ (n)
apoyo
  pomoc, akceptacja, wsparcie otrzymywane od kogoś

popełnić /pɔˈpɛwʲɲiʨ̑/ (v)
cometer
  zrobić coś złego

popielniczka /ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
cenicero
  otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;

popierać /pɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
apoyar, respaldar
  udzielić komuś swojego poparcia, pomagać komuś w działaniu, osiąganiu czegoś

popijać /pɔpˈijatɕ/ (v)
beber a tragos
  pić małymi łykami, wolno
tomar
  pić po przełknięciu czegoś

popisywać /pˌɔpisˈɨvatɕ/ (v)
ostentar, hacer gala, hacer ostentación
  czynić na pokaz; robić co, żeby zwrócić czyjąś uwagę

popiół /ˈpɔpʲjuw/ (n)
ceniza
  szary proch pozostający po spaleniu czegoś

popołudnie /ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
tarde
  okres pomiędzy południem a wieczorem

poprawczak /pɔˈprafʧ̑ak/ (n)
correccional, reformatorio
  (potocznie, potoczny) specjalna placówka resocjalizacyjna przeznaczona dla osób w wieku od 13 do 21 lat

poprawiać /pɔˈpravʲjäʨ̑/ (v)
mejorar
  czynić coś lepszym, doskonalszym
  powtarzać wykonanie jakiejś czynności w celu uzyskania lepszych wyników
ajustar, regular
  regulować lub ustawiać coś
corregir
  usuwać błędy, np. z tekstu

poprawnie /pɔˈpravʲɲɛ/ (adv)
correctamente, bien
  w sposób poprawny, zgodny z poprawnością lub określoną zasadą/przepisem

poprawność /pɔprˈavnɔɕtɕ/ (n)
corrección
  zgodność z normami

poprawność polityczna /pɔˈpravnɔɕʨ̑ ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
corrección política
  (socjologia, socjologiczny) norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy;

poprawny /pɔˈpravnɨ/ (adj)
correcto, acertado
  zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę

poprzeczka /pɔˈpʃɛʧ̑ka/ (n)
listón
  (sport, sportowy) belka układana na stojakach do skoków wzwyż i skoków o tyczce
larguero, travesaño
  (sport, sportowy) poprzeczna belka łącząca górne końce pionowych słupków bramki
travesaño, larguero
  belka albo listwa umocowana w poprzek czegoś

poprzedni /pɔˈpʃɛdʲɲi/ (adj)
anterior, previo
  taki, który poprzedza (w kolejności)
  taki, który był uprzednio (w czasie)

poprzednio /pɔˈpʃɛdʲɲɔ/ (adv)
anteriormente
  przed określonym czasem

poprzez /ˈpɔpʃɛs/ (preposition)
a través de, por
  …dołączający obszar, przez który z trudem ktoś/coś przemieszcza się
mediante, a través de, por intermedio de
  …dołączający osobę, instytucję lub rzecz, z której ktoś/coś korzysta; której ktoś używa; za pomocą czegoś, za pośrednictwem czegoś

popręg /ˈpɔprɛ̃ŋk/ (n)
cincha
  zakładany pod brzuchem konia pas przytrzymujący siodło;

popularność /ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑/ (n)
popularidad
  bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos

popularyzować /ˌpɔpularɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
difundir, divulgar, popularizar
  czynić coś powszechnie znanym, rozpowszechniać coś, propagować

populista /ˌpɔpuˈlʲista/ (n)
populista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba wyznająca populizm, głosząca poglądy i tezy populistyczne

populistyczny /ˌpɔpulʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
populista
  (pejoratywnie, pejoratywny) związany ze spełnianiem oczekiwań większości społeczeństwa w celu uzyskania jego poparcia, zdobycia lub utrzymania władzy, bez względu na koszty i realność składanych obietnic

populizm /pɔˈpulʲism̥/ (n)
populismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) popieranie idei politycznych i ekonomicznych, które są w danym momencie najbardziej popularne w celu łatwego zdobycia poparcia bez zwracania uwagi na rzeczywistą możliwość zrealizowania obietnic, zwłaszcza pod kątem finansowym;

popylać /pɔˈpɨlaʨ̑/ (v)
ir echando leches
  (potocznie, potoczny) szybko ruszać się

popyt /ˈpɔpɨt/ (n)
demanda
  (ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie

popłoch /pˈɔpwɔx/ (n)
pánico
  nagły strach, który wywołuje nieracjonalne zachowanie, obezwładnia

por /pɔr/ (n)
puerro
  (botanika, botaniczny) Allium porrum L., dwuletnia roślina uprawna z rodziny czosnkowatych;

pora roku /ˈpɔra ˈrɔku/ (n)
estación
  okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;

pora sucha /ˈpɔra ˈsuxa/ (n)
estación seca
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) jedna z dwóch pór roku w klimacie podzwrotnikowym charakteryzująca się bardzo niskimi opadami atmosferycznymi;

poranny /pɔˈrãnːɨ/ (adj)
matinal, matutino, mañanero
  taki, który ma miejsce o poranku

porcelana /ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna/ (n)
porcelana, china
  masa ceramiczna służąca do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;

porcja /ˈpɔrʦ̑ʲja/ (n)
porción
  określona ilość (płynu, pokarmu, leku) przeznaczona np. do spożycia, użycia

porfir /ˈpɔrfʲir/ (n)
pórfido
  (geologia, geologiczny) wulkaniczna lub żyłowa skała magmowa zawierająca prakryształy;

pornografia /ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/ (n)
pornografía
  wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;

pornograficzny /ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
pornográfico
  związany z pornografią, dotyczący pornografii

pornokracja /pˌɔrnɔkrˈatsja/ (n)
pornocracia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;

poronienie /ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
aborto
  (medycyna, medyczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;

poronić /pɔrˈɔɲitɕ/ (v)
malparir
  (medycyna, medyczny) urodzić przedwcześnie martwy płód

porowaty /pˌɔrɔvˈatɨ/ (adj)
poroso
  o ciele stałym mający pory wewnątrz swojej struktury
  posiadający małe otwory (pory) na powierzchni

port /pɔrt/ (n)
puerto
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;
  (informatyka, informatyczny) miejsce w urządzeniu do podłączenia innych urządzeń;
  (potocznie, potoczny) miasto z portem (1.1)
aeropuerto
  port lotniczy: port (1.1) przeznaczony dla samolotów, helikopterów i innych statków powietrznych

portfel /ˈpɔrtfɛl/ (n)
cartera
  (finanse, finansowy) ogół papierów wartościowych i innych aktywów posiadanych przez daną osobę fizyczną lub prawną
cartera, billetera
  najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja)

portier /ˈpɔrtʲjɛr/ (n)
portero, conserje
  (urzędowy) osoba pełniąca służbę przy wejściu do budynku (instytucji, hotelu, itp.)

portiernia /pɔrtjˈɛrɲʲa/ (n)
portería
  miejsce pracy portiera

portmonetka /pˌɔrtmɔnˈɛtka/ (n)
monedero
  mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon

portowy /pɔrˈtɔvɨ/ (adj)
portuario
  związany z portem, dotyczący portu

portrecista /ˌpɔrtrɛˈʨ̑ista/ (n)
retratador, retratista
  artysta (malarz, rysownik, fotografik) wykonujący portrety

portret /ˈpɔrtrɛt/ (n)
retrato
  dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób
  (przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)

portret pamięciowy /ˈpɔrtrɛt ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
retrato robot
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) portret osoby wykonany według wskazówek świadka, który tę osobę widział; używany zwłaszcza do odtwarzania wyglądu nieznanych sprawców przestępstw;

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (adj)
portugués, portuguesa
  odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią

porucznik /pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
teniente
  (wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;

poruszać się jak słoń w składzie porcelany /pɔˈruʃaʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈswɔ̃ɲ ˈf‿skwaʥ̑ɛ ˌpɔrʦ̑ɛˈlãnɨ/ (v)
moverse como un elefante en una cacharrería
  zachowywać się w sposób niedelikatny, poruszać się niezgrabnie, niezręcznie, niszcząc delikatne rzeczy

poruszyć niebo i ziemię /pɔˈruʃɨʨ̑ ˈɲɛbɔ i‿ˈʑɛ̃mʲjɛ/ (v)
mover cielo y tierra, remover Roma con Santiago
  zrobić wszystko (lub bardzo wiele), aby coś się powiodło

porwanie /pɔˈrvãɲɛ/ (n)
rapto, secuestro, abducción
  działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu)

poryw /pˈɔrɨf/ (n)
arrebato
  gwałtowne uczucie lub zapał
soplo
  nagły, mocny ruch czy uderzenie siły natury

porywacz /pɔˈrɨvaʧ̑/ (n)
secuestrador
  człowiek, który dokonał porwania, uprowadził (porwał) kogoś

porywać /pɔˈrɨvaʨ̑/ (v)
raptar, secuestrar
  uprowadzać kogoś lub coś wbrew czyjejś woli

porywczy /pɔˈrɨfʧ̑ɨ/ (adj)
impulsivo, brusco, impetuoso
  taki, którego reakcje lub zachowanie jest gwałtowne

porzeczka /pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
grosella
  (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;

porządek /pɔˈʒɔ̃ndɛk/ (n)
orden, serie
  kolejność czegoś
limpieza
  porządki czynność sprzątania, porządkowania
orden
  stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu
  (architektura, architektoniczny) wywodzący się z antyku styl konstrukcyjny i kompozycyjny budowli;

porządek dorycki /pɔˈʒɔ̃ndɛɡ dɔˈrɨʦ̑ʲci/ (n)
orden dórico
  (architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, charakteryzujący się surowością i monumentalnością;

porządek dzienny /pɔˈʒɔ̃ndɛɟ ˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (n)
orden del día
  (urzędowy) ustalony plan zebrania, konferencji; lista spraw, mających stanowić przedmiot obrad

porządek joński /pɔˈʒɔ̃ndɛc ˈjɔ̇̃j̃sʲci/ (n)
orden jónico
  (architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, charakteryzujący się lekkością i smukłością proporcji;

porządek koryncki /pɔˈʒɔ̃ndɛk ːɔˈrɨ̃nʦ̑ʲci/ (n)
orden corintio
  (architektura, architektoniczny) system konstrukcyjny i kompozycyjny budowli powstały w starożytnej Grecji, będący odmianą porządku jońskiego;

porządek publiczny /pɔʒˈɔndɛk publˈitʃnɨ/ (n)
orden público
  (urzędowy) ład, życie zgodne z prawami obowiązującymi w społeczeństwie

poród /ˈpɔrut/ (n)
parto
  (fizjologia, fizjologiczny) (ginekologia, ginekologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;

porównanie /ˌpɔruvˈnãɲɛ/ (n)
comparación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: porównać
símil
  konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego;

porównawczy /pˌɔruvnˈaftʃɨ/ (adj)
comparativo
  opierający się na porównaniu

porównywalny /pˌɔruvnɨvˈalnɨ/ (adj)
comparable, equiparable
  na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić

porównywać /ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑/ (v)
comparar
  zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic

poręcz /ˈpɔrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
pasamano, pasamanos
  uchwyt biegnący wzdłuż schodów

poręczyciel /pˌɔrɛntʃˈɨtɕɛl/ (n)
fiador, garante, garantizador
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności

posadzka /pɔˈsaʦ̑ka/ (n)
pavimento, piso, suelo
  wierzchnia warstwa podłogi;

posag /ˈpɔsak/ (n)
dote
  rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż

poselstwo /pɔsˈɛlstfɔ/ (n)
misión
  misja dyplomatyczna

poseł /ˈpɔsɛw/ (n)
legado
  (administracja) (urzędowy) dyplomata wysłany do innego państwa z oficjalną misją

posiadacz /pɔˈɕadaʧ̑/ (n)
propietario, dueño, poseedor
  ktoś, kto coś ma, posiada

posiadać /pɔˈɕadaʨ̑/ (v)
poseer, tener
  (książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości
tener, poseer
  opanować jakąś umiejętność, wiedzę w jakiejś dziedzinie

posiadłość /pɔˈɕadwɔɕʨ̑/ (n)
posesión, dominio, fundo
  teren i zabudowania należące do kogoś

posiłek /pɔˈɕiwɛk/ (n)
comida, alimento
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się

posoka /pɔsˈɔka/ (n)
icor
  (medycyna, medyczny) krew w posocznicy

pospiesznie /pɔspʲˈɛʃɲʲɛ/ (adv)
precipitadamente
  w sposób pospieszny

pospolity /ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (adj)
común, frecuente, ordinario, trivial
  jeden z wielu, zwyczajny
común, frecuente
  wszędzie lub powszechnie spotykany, często się zdarzający, powszechnie znany

posrebrzać /pɔˈsrɛbʒaʨ̑/ (v)
platear, cubrir de plata
  pokrywać coś warstwą srebra

post /pɔst/ (n)
ayuno
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek;
tiempo de ayuno
  czas obowiązywania postu (1.1)
post
  (informatyka, informatyczny) (slangowo) wiadomość na grupie dyskusyjnej lub forum

post meridiem /pˈɔst mɛrˈidjɛm/ (adv)
post merídiem
  po południu

post- /pɔst/ (prefix)
pos-, post-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający występowanie po czymś lub bycie późniejszą formą czegoś

postarzeć /pɔˈstaʒɛʨ̑/ (v)
envejecer
  stać się starym

postawić kropkę nad i /pɔstˈavitɕ krˈɔpkɛ nat i/ (v)
poner los puntos sobre las íes
  zakończyć coś ostatecznie, celnie, dopowiedzieć myśl do końca, wypowiedzieć się jednoznacznie

postkoitalny /ˌpɔstkɔ<sup>j</sup>iˈtalnɨ/ (adj)
poscoital
  po stosunku seksualnym

postkomunistyczny /pˌɔstkɔmˌuɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
poscomunista, postcomunista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący postkomunizmu, okresu po upadku komunizmu w danym państwie

postkomunizm /pˌɔstkɔmˈuɲizm/ (n)
poscomunismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres po upadku komunizmu w państwach bloku komunistycznego;

postprodukcja /pˌɔstprɔdˈuktsja/ (n)
posproducción
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.

postrzegać /pɔˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
percibir
  widzieć coś w dany sposób, mieć na jakiś temat określone zdanie

postulat /pɔˈstulat/ (n)
postulado
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) teza, która nie wymaga udowodnienia i stanowi podstawę w dalszym wnioskowaniu;

postęp /ˈpɔstɛ̃mp/ (n)
progreso, avance, adelanto
  rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu

postępowanie /ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ/ (n)
comportamiento, conducta
  (rzeczownik odczasownikowy) od: postępować
procedimiento, actuación, proceso
  określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy)

postępować /ˌpɔstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
avanzar, progresar
  dokonywać postępu
proceder, actuar, obrar
  działać, czynić coś; wykonywać postępowanie

postępowy /ˌpɔstɛ̃mˈpɔvɨ/ (adj)
progresivo
  postępujący, narastający
progresista
  wyrażający postęp; też: będący zwolennikiem postępu

posyłać /pɔsˈɨwatɕ/ (v)
enviar, mandar
  polecać komuś udanie się gdzieś dla załatwienia czegoś
  przekazywać za pośrednictwem

poszanowanie /ˌpɔʃãnɔˈvãɲɛ/ (n)
consideración, estima, respeto
  szacunek skierowany do kogoś lub czegoś; poważanie

poszerzać /pɔˈʃɛʒaʨ̑/ (v)
ampliar, extender
  (przenośnie, przenośnia) zwiększać zakres czegoś, uzupełniać o coś lub kogoś
ensanchar
  robić coś szerszym, obszerniejszym
dilatarse, ensancharse
  robić się szerszym samemu
extenderse
  rozprzestrzeniać się

poszerzenie /ˌpɔʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
ensanchamiento, ensanche
  (rzeczownik odczasownikowy) od: poszerzyć

poszewka /pɔʃˈɛfka/ (n)
funda
  (krawiectwo) wymienialne pokrycie na pościel

poszlaka /pɔˈʃlaka/ (n)
indicio
  fakt nieudowodniony, który jednak przemawia za określoną interpretacją czegoś

poszukiwacz /ˌpɔʃuˈcivaʧ̑/ (n)
buscador
  osoba, która czegoś poszukuje

poszukiwaczka /ˌpɔʃuciˈvaʧ̑ka/ (n)
buscadora
  forma żeńska od: poszukiwacz

poszukiwać /ˌpɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
buscar
  starać się coś osiągnąć, zdobyć
  starać się znaleźć coś ukrytego lub zgubionego
  prowadzić badania w celu poznania czegoś, odkrycia

posąg /ˈpɔsɔ̃ŋk/ (n)
estatua
  (sztuka) rzeźba przedstawiająca człowieka lub zwierzę

posłaniec /pɔˈswãɲɛʦ̑/ (n)
mensajero, emisario, heraldo
  (książkowy) albo (podniośle) osoba posłana przez kogoś w celu przekazania wiadomości albo wykonania jakiejś misji
mensajero, recadero
  (urzędowy) pracownik, który ma powierzony obowiązek doręczania dokumentów i przesyłek

posłać do diabła /pˈɔswadʑ dɔ djˈabwa/ (v)
mandar a paseo
  (przenośnie, przenośnia) kazać komuś iść precz

posłać do wszystkich diabłów /ˈpɔswaʥ̑ dɔ‿ˈfʃɨstʲciγ ˈdʲjabwuf/ (v)
mandar a paseo
  (przenośnie, przenośnia) kazać komuś iść precz

posłuszeństwo /pˌɔswuʃˈɛɲstfɔ/ (n)
obediencia
  postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów

posłuszny /pɔˈswuʃnɨ/ (adj)
dócil, sumiso
  poddający się działaniom lub woli innej osoby
obediente
  spełniający bez protestu polecenia

pot /pɔt/ (n)
sudor, transpiración
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;

potajemny /ˌpɔtaˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
furtivo
  trzymany bądź wykonywany w tajemnicy

potakiwanie /ˌpɔtaciˈvãɲɛ/ (n)
asentimiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: potakiwać

potas /ˈpɔtas/ (n)
potasio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;

potaż /ˈpɔtaʃ/ (n)
potasa
  (chemia, chemiczny) węglan potasu, (K2CO3);

potem /ˈpɔtɛ̃m/ (adv)
después, luego
  później, w chwili następnej

potencjometr /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̃mɛtr̥/ (n)
potenciómetro
  (technologia, technika, techniczny) opornik z możliwością zmiany (poprzez zmianę położenia styku na ścieżce oporowej) rezystancji przez użytkownika;

potocznie /pɔˈtɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
comúnmente
  (językoznawstwo, językoznawczy) w sposób codzienny, powszechny, nieformalny, swobodny

potoczny /pɔˈtɔʧ̑nɨ/ (adj)
coloquial, familiar
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) taki, którego używa się na co dzień, w zwykłej rozmowie;

potok /ˈpɔtɔk/ (n)
arroyo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek wodny o wartkim nurcie, płynący skalnym lub kamienistym korytem o dużym spadku;

potomek /pɔˈtɔ̃mɛk/ (n)
descendiente, vástago
  (książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk)

potomstwo /pɔˈtɔ̃mstfɔ/ (n)
descendencia, progenie, prole
  (książkowy) dzieci w stosunku do rodziców

potop /ˈpɔtɔp/ (n)
inundación, diluvio
  (przenośnie, przenośnia) duże ilości czegoś
  powódź powstała na rozległych terenach
diluvio, inundación
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielka powódź opisana w Starym Testamencie (Rdz 6-8), jako kara zesłana przez Boga

potowy /pɔtˈɔvɨ/ (adj)
sudoríparo
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący potu

potrawa /pɔˈtrava/ (n)
plato
  posiłek stworzony z jadalnych składników

potrzask /ˈpɔṭʃask/ (n)
cepo, trampa
  (łowiectwo, łowiecki) rodzaj pułapki kłusowniczej na zwierzęta w formie ostrych i silnych szczęk zatrzaskujących się po nadepnięciu;

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (n)
necesidad
  uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś
  cel jakiegoś działania

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (particle)
haber que
  = trzeba

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (v)
necesitar
  tylko jako orzecznik wymagać czegoś, potrzebować czegoś

potrzeba jest matką wynalazków /pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf/ (proverb)
la necesidad aguza el ingenio
  to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia

potrzebny /pɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
necesario
  taki, bez którego trudno jest się obyć, niezbędny lub przydatny

potrzebny jak umarłemu kadzidło /pɔˈṭʃɛbnɨ ˈjak ˌũmarˈwɛ̃mu kaˈʥ̑idwɔ/ (adj)
estar como los perros en misa, hacer falta como los perros en misa
  (potocznie, potoczny) niepotrzebny, zbędny, bezużyteczny

potrzebować /ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑/ (v)
necesitar
  mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu

potrzeszcz /ˈpɔṭʃɛʃʧ̑/ (n)
triguero
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza calandra, mały ptak z rodziny trznadlowatych o niepozornym szarym upierzeniu;

potrząsać /pɔtʃˈɔ̃satɕ/ (v)
sacudir
  wstrząsać czymś wiele razy, poruszać gwałtownie

potrójny /pɔˈtrujnɨ/ (adj)
triple
  składający się z trzech jednakowych lub podobnych części
  powtórzony trzy razy

potwierdzenie /ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
afirmación, confirmación
  pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają

potwierdzić /pɔˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
afirmar, confirmar
  stwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie

potwór /ˈpɔtfur/ (n)
monstruo
  straszny stwór

potykać /pɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
equivocarse, tropezar
  (przenośnie, przenośnia) popełniać błąd, postępować niesłusznie
tropezar
  zaczepiać o coś nogą i tracić równowagę lub przewracać się

potylica /ˌpɔtɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
occipucio
  (anatomia, anatomiczny) kość potyliczna, kość czaszki, w której znajduje się otwór łączący jamę mózgoczaszki z kanałem kręgowym kręgosłupa;

potyliczny /pˌɔtɨlˈitʃnɨ/ (adj)
occipital
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący potylicy

potęga /pɔˈtɛ̃ŋɡa/ (n)
potencia
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania;
  coś potężnego
fuerza, poder, poderío
  przeważająca siła i skuteczność

potęgowanie /ˌpɔtɛ̃ŋɡɔˈvãɲɛ/ (n)
potenciación
  (matematyka, matematyczny) działanie dwuargumentowe x^y\;, które dla y\; będącego liczbą naturalną, jest równoważne pomnożeniu y\; liczb (elementów) x\; przez siebie;

potępiać /pɔˈtɛ̃mpʲjäʨ̑/ (v)
condenar, culpar, penalizar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) skazywać na potępienie, skazywać na piekło
censurar, desaprobar, reprobar
  nie pochwalać, ganić kogoś, uznawać kogoś winnym

pouczający /pˌɔutʃajˈɔntsɨ/ (adj)
sentencioso
  (pejoratywnie, pejoratywny) chcący na siłę być wzorem
instructivo, aleccionador
  mogący być wzorem; taki, który kształtuje zachowania

poufność /pɔˈufnɔɕtɕ/ (n)
confidencialidad
  cecha tego, co poufne; cecha tych, którzy są poufni

poufny /pɔˈ<sup>w</sup>ufnɨ/ (adj)
confidencial
  tajny, powierzony w sekrecie

powalać /pɔˈvalaʨ̑/ (v)
abatir
  przewracać kogoś lub coś na ziemię

poważać /pɔˈvaʒaʨ̑/ (v)
respetar, estimar
  darzyć szacunkiem, uznaniem
estimarse, respetarse
  wzajemnie darzyć się szacunkiem, uznaniem

poważny /pɔˈvaʒnɨ/ (adj)
serio, grave
  budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
serio
  o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą
  mający uznanie u innych osób
  odpowiedzialny, godny zaufania

powiedziałeś A, powiedz B /ˌpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑awɛɕ ˈa ˈpɔvʲjɛʣ̑ ˈbɛ/ (proverb)
quien dice A, debe decir B
  jeśli się coś zaczęło robić, należy rzecz dokończyć

powieka /pɔˈvʲjɛka/ (n)
párpado
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;

powielacz /pɔˈvʲjɛlaʧ̑/ (n)
polígrafo
  (poligrafia) dawne proste urządzenie drukarskie do wykonywania wielokrotnych kopii;

powierzać /pɔvʲˈɛʒatɕ/ (v)
confiar
  wyznawać komuś coś w zaufaniu
encargar
  zlecać komu sprawowanie określonej funkcji lub zrobienie czegoś
encomendarse
  (podniośle) poddawać się komuś lub czemuś z ufnością

powierzchnia /pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/ /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/ (n)
plano
  (geometria) dwuwymiarowy odpowiednik krzywej
superficie, área
  zewnętrzna strona

powierzchniowy /pˌɔvʲɛʃxɲʲˈɔvɨ/ (adj)
superficial
  pojawiający się/występujący na powierzchni

powierzchowność /pˌɔvʲɛʃxˈɔvnɔɕtɕ/ (n)
superficialidad
  cecha tego, co powierzchowne; cecha tych, którzy są powierzchowni
apariencia
  wygląd zewnętrzny człowieka

powierzchowny /pˌɔvʲɛʃxˈɔvnɨ/ (adj)
exterior, superficial
  o uszkodzeniu: który znajduje się na powierzchni
superficial, somero, trivial
  taki, który opiera się na płytkiej, pobieżnej obserwacji, który nie wnika w istotę rzeczy

powiesić /pɔˈvʲjɛ̇ɕiʨ̑/ (v)
colgar
  umieścić coś zawieszając
ahorcar
  uśmiercić kogoś wieszając na stryczek
ahorcarse
  zadać sobie śmierć wieszając się

powietrze /pɔˈvʲjɛṭʃɛ/ (n)
aire
  mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;

powieściopisarka /pɔˈvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔpʲiˈsarka/ (n)
novelista
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze powieści

powieściopisarz /ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ/ (n)
novelista
  autor powieści

powieściowy /pˌɔvʲɛɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
novelesco
  związany z powieścią, dotyczący powieści, występujący w powieści
ficticio, novelesco
  charakterystyczny dla powieści

powieść /ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
novela
  (literacko) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;

powinność /pɔˈvʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
deber, obligación
  obowiązek wynikający z pełnionej funkcji lub z nakazu moralnego

powinowactwo /ˌpɔvʲĩnɔˈvaʦ̑tfɔ/ (n)
afinidad
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zdolność pierwiastków do wchodzenia ze sobą w reakcje
parentesco de afinidad
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) stosunek rodzinny, który zachodzi między jednym z małżonków a krewnymi drugiego małżonka

powitanie /ˌpɔvʲiˈtãɲɛ/ (n)
saludo, salutación
  forma zwrotu grzecznościowego lub gest wykonywany podczas witania się z inną osobą;

powiększać /pɔˈvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
agrandar, ampliar, aumentar
  powodować, że coś staje się większe pod względem rozmiarów, ilości
ampliar, aumentar
  powodować, że obraz czegoś staje się większy pod względem rozmiarów

powodować /ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
causar, originar
  być powodem czegoś, przyczyną

powodzenia /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
buena suerte, suerte
  wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia

powodzenie /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
éxito
  sukces
  atrakcyjność w oczach innych

powojenny /pˌɔvɔjˈɛnnɨ/ (adj)
de posguerra, posbélico
  taki, który dzieje się po wojnie

powoli /pɔˈvɔlʲi/ (adv)
despacio, lentamente
  wolno, z małą prędkością

powoływać /pˌɔvɔwˈɨvatɕ/ (v)
nombrar
  wyznaczać do roli, stanowiska
reclutar
  wzywać do służby
alegar
  wskazywać na autorytety lub zdarzenia celem przekonania do własnej wypowiedzi

powrósło /pɔˈvruswɔ/ (n)
tramojo
  (rolnictwo, rolniczy) rodzaj powrozu z wiązki źdźbeł zżętego zboża albo słomy, także kory wiklinowej itp., służący do związania snopów zboża lub innych luźnych, podłużnych elementów

powstanie /pɔˈfstãɲɛ/ (n)
levantamiento
  zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;

powstanie warszawskie /pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ/ (n)
Alzamiento de Varsovia, Levantamiento de Varsovia
  (historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach od 1 sierpnia 1944 roku;

powstrzymywać /ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
refrenar
  pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś
detener
  zatrzymywać coś lub kogoś w miejscu
ayunar, contenerse
  rezygnować ze zrobienia czegoś, nie pozwalać sobie na coś

powszedni /pɔˈfʃɛdʲɲi/ (adj)
cotidiano, de cada día, diario
  codzienny, pospolity, zwykły

powtarzać /pɔˈftaʒaʨ̑/ (v)
repetir, reiterar
  mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił

powtórny /pɔftˈurnɨ/ (adj)
renovado, repetido
  będący lub zrobiony po raz drugi

powyborczy /ˌpɔvɨˈbɔrʧ̑ɨ/ (adj)
poselectoral, postelectoral
  dziejący się, odbywający się po wyborach

powód /ˈpɔvut/ (n)
razón, motivo
  coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego
demandante
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ten, kto wnosi sprawę cywilną, kto oczekuje skutków prawnych;

powódź /ˈpɔvuʨ̑/ (n)
inundación
  (meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;

powściągliwość /ˌpɔfʲɕʨ̑ɔ̃ŋɡˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
reserva, continencia, moderación
  umiejętność panowania nad sobą

powściągliwy /pˌɔfɕtɕɔŋɡlˈivɨ/ (adj)
moderado
  potrafiący zachować opanowanie, mający umiar

poza /ˈpɔza/ (n)
actitud
  (przenośnie, przenośnia) stanowisko lub zachowanie w danej sytuacji, zwykle mające na celu demonstracyjne okazanie niechęci lub niezadowolenia
pose
  postawa, stan ciała w danej chwili

poza /ˈpɔza/ (preposition)
fuera de
  oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś pomieszczeniu, na zewnątrz

pozaeuropejski /pˌɔzaˌɛwrɔpˈɛjski/ (adj)
extraeuropeo
  odnoszący się do obszarów lub państw poza Europą, leżący poza Europą

pozamałżeński /ˌpɔzãmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
extramatrimonial
  odbywający się poza związkiem małżeńskim danej osoby, (także, też) będący rezultatem takiego działania

pozaziemski /pˌɔzaʑˈɛmski/ (adj)
extraterrestre
  pochodzący spoza Ziemi

pozbawiać /pɔˈzbavʲjäʨ̑/ (v)
privar, quitar
  zabrać, odbierać coś

pozbywać /pɔzbˈɨvatɕ/ (v)
despojar, enajenar, jubilar
  (dawniej, dawny) uwalniać się od czego lub kogo (współcześnie stosowane w formie zwrotnej)
desasir, descartarse, deshacer, despojarse, desprenderse, enajenarse
  odsuwać od siebie

pozdrawiać /pɔˈzdravʲjäʨ̑/ (v)
saludar
  witać

pozdrowienie /ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
saludo, recuerdos
  słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie

pozew /ˈpɔzɛf/ (n)
demanda
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pismo procesowe wszczynające proces cywilny, zawierające żądanie oraz uzasadnienie przytaczające okoliczności faktyczne na poparcie powództwa;

poziom /ˈpɔʑɔ̃m/ (n)
nivel
  położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny
  stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy
  stan zaawansowania czegoś, faza rozwoju

poziom morza /ˈpɔʑɔ̃m ˈːɔʒa/ (n)
nivel del mar
  (geografia, geograficzny) umowny punkt wyjścia do pomiarów wysokości lub głębokości;

poziomica /ˌpɔʑɔ̃ˈmʲiʦ̑a/ (n)
curva de nivel, isolínea, isohipsa
  (kartografia, kartograficzny) linia na mapie łącząca punkty znajdujące się na tym samym poziomie;
nivel de burbuja
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wyznaczania poziomu lub pionu;

poziomo /pɔʑˈɔmɔ/ (adv)
de manera horizontal, en posición horizontal, horizontal
  równolegle do podłoża

poziomy /pɔˈʑɔ̃mɨ/ (adj)
horizontal
  prostopadły do kierunku siły grawitacji

pozornie /pɔzˈɔrɲʲɛ/ (adv)
aparentemente
  sprawiając wrażenie prawdziwego

pozostawiać wiele do życzenia /ˌpɔzɔˈstavʲjäʥ̑ ˈvʲjɛlɛ ˌdɔ‿ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲa/ (v)
dejar bastante que desear, dejar mucho que desear
  nie spełniać oczekiwań

pozostałość /ˌpɔzɔˈstawɔɕʨ̑/ (n)
residuo, resto
  coś, co zostało w danym miejscu po czymś

pozostały /ˌpɔzɔˈstawɨ/ (adj)
restante
  taki, który nie należy do grupy; stanowiący resztę

pozować /pɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
posar
  przyjmować nieruchomą pozycję do zdjęcia lub obrazu

pozwalać /pɔˈzvalaʨ̑/ (v)
permitir
  umożliwiać, sprawiać, że coś staje się możliwe, wykonalne
permitir, dejar
  zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić

pozwolenie /ˌpɔzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
permiso, autorización
  zgoda na coś lub uprawnienie dotyczące jakiejś czynności lub rzeczy

pozyskiwać /pˌɔzɨskˈivatɕ/ (v)
conciliarse
  przekonywać do siebie
granjearse
  stawać się posiadaczem czego

pozytywistyczny /pˌɔzɨtˌɨvistˈɨtʃnɨ/ (adj)
positivista
  związany z pozytywizmem, właściwy pozytywizmowi

pozytywnie /pˌɔzɨtˈɨvɲʲɛ/ (adv)
positivamente
  w sposób pozytywny

pozór /ˈpɔzur/ (n)
apariencia
  to, co jest widoczne na zewnątrz, nierzadko udane

pozłacać /pɔzwˈatsatɕ/ (v)
dorar
  pokrywać warstwą złota lub malować na złoty kolor

połamania nóg /pˌɔwamˈaɲʲa nˈuk/ (interjection)
mucha mierda
  życzenie powodzenia wyrażone à rebours, mające zaklinać rzeczywistość; zwykle komuś, kto wychodzi na scenę

połać /ˈpɔwaʨ̑/ (n)
tendido, vertiente
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) część dachu stanowiąca jedną płaszczyznę
gran extensión de terreno
  (książkowy) duża część jakiegoś obszaru lub jakiejś przestrzeni

połknąć haczyk /ˈpɔwknɔ̃ɲʨ̑ ˈxaʧ̑ɨk/ (idiom)
caer en el anzuelo, morder el anzuelo, picar en el anzuelo, tragar el anzuelo
  dać się nakłonić, zachęcić do czegoś; dać się wprowadzić w błąd

połowa /pɔˈwɔva/ (n)
mitad
  jedna z dwóch równych części całości

położenie /ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
ubicación
  miejsce znajdowania się czegoś

położnictwo /pˌɔwɔʒɲˈitstfɔ/ (n)
obstetricia
  (medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu

położnik /pɔˈwɔʒʲɲik/ (n)
comadrón, partero, tocólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zdrowiem kobiety w okresie ciąży, porodu i połogu

położony /ˌpɔwɔˈʒɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
situado, localizado, ubicado
  znajdujący się, usytuowany w danym miejscu

południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
sur, mediodía
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
mediodía, mediodía verdadero
  chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;

południk /pɔˈwudʲɲik/ (n)
meridiano
  (geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;

południk zerowy /pɔˈwudʲɲiɡ zɛˈrɔvɨ/ (n)
meridiano cero, primer meridiano
  (geografia, geograficzny) umowny, początkowy południk od którego liczy się długość geograficzną;

południowiec /pˌɔwudɲʲˈɔvʲɛts/ (n)
sureño
  osoba z południa, z krajów na południu

południowoamerykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
sudamericano, suramericano
  dotyczący Ameryki Południowej

południowokoreański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
surcoreano
  odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim

południowy /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (adj)
meridional, austral
  (geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)
meridional, tropical
  (potocznie, potoczny) tropikalny
de mediodía
  odbywający się w południe, dotyczący południa (czas)

południowy wschód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/ (n)
sudeste, sueste
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim

południowy zachód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/ (n)
sudoeste, suroeste
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim

połykać /pɔwˈɨkatɕ/ (v)
tragar
  przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny

połyskiwać /pˌɔwɨskˈivatɕ/ (v)
brillar
  wyróżniać się połyskiem z otoczenia

połóg /ˈpɔwuk/ (n)
puerperio, sobreparto
  (medycyna, medyczny) okres po porodzie;

połączony /pˌɔwɔntʃˈɔnɨ/ (adj)
comunicador
  będący na łączach

pończocha /pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa/ (n)
media
  obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;

pościel /ˈpɔɕʨ̑ɛl/ (n)
ropa de cama
  wyposażenie łóżka rozkładane do spania – poduszki, prześcieradło, przykrycie

pościg /pˈɔɕtɕik/ (n)
persecución, búsqueda
  (przenośnie, przenośnia) przesadne staranie się, by coś zdobyć
perseguidores
  grupa osób biorąca udział w gonitwie
persecución
  ściganie kogo lub czego

pościć /ˈpɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
ayunar
  przestrzegać postu nakazanego przez religię

pośladek /pɔˈɕladɛk/ (n)
nalga
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;

poślij do Paryża osła głupiego, jeśli tu był osłem, nie będzie koń z niego /ˈpɔɕlʲij ˌdɔ‿paˈrɨʒa ˈɔswa ɡwuˈpʲjɛɡɔ ˈjɛ̇ɕlʲi ˈtu ˈbɨw ˈɔswɛ̃mʲ ɲɛ‿ˈbɛ̃ɲʥ̑ɛ ˈkɔ̃ɲ ˈzʲ‿ɲɛɡɔ/ (proverb)
aunque la mona se vista de seda, mona se queda
  pewne rzeczy są niemożliwe do zrobienia

poślizg /pˈɔɕlisk/ (n)
desfase
  (potocznie, potoczny) trwanie w wykonywaniu czego ponad zaplanowany czas
patinazo
  ruch posuwisty po śliskiej powierzchni

poślubić /pɔˈɕlubʲiʨ̑/ (v)
casarse
  wziąć z kimś ślub, ożenić się lub wyjść za mąż

pośmiertny /pɔɕmʲˈɛrtnɨ/ (adj)
póstumo
  zrobiony po czyjejś śmierci; zachodzący po śmierci

pośmiewisko /pˌɔɕmʲɛvˈiskɔ/ (n)
burla
  drwiny i szyderstwa z kogoś
hazmerreír
  obiekt kpin i szyderstw

pośpiech /ˈpɔɕpʲjɛx/ (n)
prisa, aceleración, urgencia
  spieszenie się, robienie czegoś szybko

pośredniczyć /pˌɔɕrɛdɲˈitʃɨtɕ/ (v)
intermediar
  (ekonomia, ekonomiczny) załatwiać transakcje handlowe
mediar
  dążyć do porozumienia stron, działać jako rozjemca

pośrednio /pɔɕrˈɛdɲʲɔ/ (adv)
indirectamente
  w sposób pośredni

poświadczać /pɔˈɕfʲjaṭʧ̑aʨ̑/ (v)
probar, testimoniar
  potwierdzać czyjeś zdanie/czyjś bieg wydarzeń

poświęcać /pɔˈɕfʲjɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
sacrificar, inmolar
  (książkowy) oddawać coś w ofierze; wyrzekać się czegoś dla czyjegoś dobra
consagrar, bendecir
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dokonywać poświęcenia; pokropić coś wodą święconą
dedicar, consagrar
  oddawać czemuś uwagę, kierować uwagę na coś, wyrażać zainteresowanie
inmolarse, sacrificarse
  rezygnować z czegoś dla czyjegoś dobra, dla jakiejś sprawy, dla kogoś
consagrarse, dedicarse
  zajmować się czymś, zwłaszcza zawodowo, oddawać swój czas jakiemuś celowi

pożar /ˈpɔʒar/ (n)
incendio
  niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;

pożegnanie /pˌɔʒɛɡnˈaɲʲɛ/ (n)
adiós, despedida
  (rzeczownik odczasownikowy) od: pożegnać

pożyczać /pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑/ (v)
tomar prestado
  brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą
prestar, dejar
  dawać coś komuś na pewien czas

pożyczka /pɔˈʒɨʧ̑ka/ (n)
préstamo
  danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone;

pożyteczny idiota /ˌpɔʒɨˈtɛʧ̑nɨ iˈdʲjɔta/ (n)
idiota útil
  ktoś nieświadomie manipulowany, przyczyniający się do sprawy;

pożywny /pɔˈʒɨvnɨ/ (adj)
alimenticio
  posilny, wzmacniający, sycący

pożądanie /ˌpɔʒɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
concupiscencia, deseo carnal
  pociąg fizyczny; pragnienie obcowania seksualnego z kimś

pożądliwy /pˌɔʒɔndlˈivɨ/ (adj)
lujurioso
  będący wyrazem pożądania

prababcia /praˈbapʲʨ̑a/ (n)
bisabuela
  matka dziadka lub babci

prababka /praˈbapka/ (n)
bisabuela
  matka dziadka lub babki

praca /ˈpraʦ̑a/ (n)
trabajo
  wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;
  (fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego;
  miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
  artykuł, tekst lub dzieło plastyczne

praca domowa /ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva/ (n)
deber
  (szkolnictwo, szkolny) praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu

pracochłonny /ˌpraʦ̑ɔˈxwɔ̃nːɨ/ (adj)
laborioso
  wymagający relatywnie dużego nakładu pracy w stosunku do efektu

pracodawca /ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
empleador
  osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników;

pracoholik /ˌpraʦ̑ɔˈxɔlʲik/ (n)
trabajoadicto
  osoba cierpiąca na pracoholizm, uzależniona od wykonywanej pracy

pracować /praˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
trabajar
  wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

pracowity /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ/ (adj)
trabajador
  taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością

pracownica /ˌpraʦ̑ɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
trabajadora, empleada
  kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy

pracowniczka /prˌatsɔvɲˈitʃka/ (n)
empleada, trabajadora
  kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy

pracowniczy /ˌpraʦ̑ɔvʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
obrero
  związany z pracownikami, dotyczący pracowników

pracownik /praˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
trabajador, empleado
  osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę;

praczka /ˈpraʧ̑ka/ (n)
lavandera
  kobieta zawodowo piorąca

pradziadek /praˈʥ̑adɛk/ (n)
bisabuelo
  ojciec dziadka lub babci

pragmatyczny /prˌaɡmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
pragmático
  oparty na przyczynowych związkach wydarzeń
  wynikający z pragmatyzmu, oparty na przekonaniu, że podejmowane czynności powinny być praktyczne, dawać korzyść

pragnienie /praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
sed
  (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;
sed, deseo, anhelo
  chęć realizacji, zrobienia czegoś; dążenie do czegoś; życzenie, ambicja

pragnąć /ˈpraɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
anhelar
  (oficjalnie) chcieć czegoś, mieć pragnienie, życzyć sobie

prajęzyk /prajˈɛ̃zɨk/ (n)
protolengua
  język, z którego wywodzą się inne języki;

prakseologia /ˌpraksɛɔˈlɔɟja/ (n)
praxeología
  nauka dotycząca norm i reguł sprawnego i efektywnego działania;

praktykant /praktˈɨkant/ (n)
aprendiz, practicante
  ktoś, kto odbywa praktykę zawodową

praktykować /prˌaktɨkˈɔvatɕ/ (v)
practicar
  stosować coś w praktyce

pralka /ˈpralka/ (n)
lavadora, lavarropas
  (technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;

pralnia /ˈpralʲɲa/ (n)
lavandería, lavadero
  miejsce, w którym pierze się odzież

prapradziad /praˈpraʥ̑at/ (n)
tatarabuelo
  ojciec pradziada
  ojciec prababci

prapremiera /ˌpraprɛ̃ˈmʲjɛra/ (n)
preestreno
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwszy w ogóle w danym kraju pokaz określonego filmu, sztuki, przedstawienia itp.;

prasa /ˈprasa/ (n)
prensa
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji;
  ogół czasopism
  ogół przedsiębiorstw i osób związanych z redagowaniem i wydawaniem prasy (1.2);

prasowanie /ˌprasɔˈvãɲɛ/ (n)
planchado
  wygładzanie ubrania za pomocą żelazka

prasować /praˈsɔvaʨ̑/ (v)
planchar
  wygładzać ubranie za pomocą żelazka
prensar
  ściskać za pomocą prasy

prawa człowieka /ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (n)
derechos humanos
  niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności;

prawa kobiet /prˈava kˈɔbjɛt/ (n)
derechos de la mujer
  uprawnienia i wolności należące do kobiet i dziewcząt w danych społeczeństwach;

prawa ręka /ˈprava ˈrɛ̃ŋka/ (n)
mano derecha
  (przenośnie, przenośnia) najbliższy, zaufany współpracownik

prawa zwierząt /ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (n)
derechos de los animales
  idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi;

prawda /ˈpravda/ (n)
verdad
  treść zgodna z rzeczywistością;

prawdopodobieństwo /ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
probabilidad
  (matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia takiej szansy (1.1);
  szansa, że coś się wydarzy

prawdopodobnie /ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ/ (adv)
probablemente
  przypuszczalnie, być może

prawdopodobny /ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
probable
  przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy

prawdziwość /pravʲˈʥ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
veracidad
  zgodność z prawdą, z rzeczywistością

prawdziwy /pravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
verdadero, auténtico, genuino
  rzeczywisty

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie /pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ/ (proverb)
en chica casa y en largo camino se conoce el buen amigo
  szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem

prawica /praˈvʲiʦ̑a/ (n)
diestra
  (książkowy) prawa dłoń, prawa ręka
derecha
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej

prawicowy /ˌpravʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
de derecha, de derechas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z prawicą, właściwy prawicy, wywodzący się z prawicy

prawidło /praˈvʲidwɔ/ (n)
norma, patrón, regla
  (przestarzałe, przestarzały) zasada, przepis, norma zapewniająca prawidłowość czegoś
horma
  (rzemiosło, rzemieślniczy) przyrząd służący do utrzymywania pierwotnego kształtu przedmiotów, np. butów, kapeluszy itp.

prawidłowo /ˌpravʲidˈwɔvɔ/ (adv)
correctamente, apropiadamente
  w sposób prawidłowy

prawidłowy /ˌpravʲidˈwɔvɨ/ (adj)
correcto
  bezbłędny, poprawny (zgodny z prawdą)
  zgodny z przyjętymi prawidłami lub założeniami
regular
  dobrze uformowany, foremny

prawie /ˈpravʲjɛ/ (particle)
casi
  …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

prawnie /ˈpravʲɲɛ/ (adv)
judicialmente
  sądownie, przed sądem, wobec prawa
legalmente
  w myśl przepisów prawa, zgodnie z prawem

prawnik /ˈpravʲɲik/ (n)
jurista
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba posiadająca wykształcenie prawnicze

prawnuk /ˈpravnuk/ (n)
bisnieto
  syn wnuczki lub wnuka

prawo /ˈpravɔ/ (adv)
derecho
  prawa strona

prawo /ˈpravɔ/ (n)
ley
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dobrze opisana i udowodniona teoria opisująca jakieś podstawowe zjawisko;
derecho
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej, zezwolenie na coś;
ley, derecho
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;

prawo ciążenia Newtona /ˈpravɔ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲa nɛfˈtɔ̃na/ (n)
ley de gravitación universal
  (fizyka, fizyczny) zasada dotycząca grawitacji;

prawo dżungli /ˈpravɔ ˈʤ̑ũŋɡlʲi/ (n)
ley de la jungla
  (przenośnie, przenośnia) prawo pięści, władza silniejszego

prawo jazdy /ˈpravɔ ˈjazdɨ/ (n)
permiso de conducir, licencia de conducir
  (motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;

prawo jest po to, aby je omijać /prˈavɔ jɛst pˈɔtɔ ˈabɨ jˈɛ ɔmˈijatɕ/ (proverb)
hecha la ley, hecha la trampa
  przysłowie wyrażające pogląd, że czasami można nie przestrzegać przepisów prawa

prawo karne /ˈpravɔ ˈkarnɛ/ (n)
derecho penal
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół norm prawnych zawierających zakazy i nakazy, których naruszenie jest karalne;

prawo międzynarodowe /ˈpravɔ ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɛ/ (n)
derecho internacional
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór norm regulujących stosunki pomiędzy państwami, a także z innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych;

prawo niepisane /ˈpravɔ ˌɲɛpʲiˈsãnɛ/ (n)
ley no escrita
  prawo zwyczajowe

prawo pierwszej nocy /ˈpravɔ ˈpʲjɛrfʃɛj ˈnɔʦ̑ɨ/ (n)
derecho de pernada
  w feudalnej Europie i u niektórych ludów pierwotnych: prawo spędzenia z żoną wasala lub poddanego jej nocy poślubnej

prawo publiczne /ˈpravɔ puˈblʲiʧ̑nɛ/ (n)
derecho público
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gałąź prawa zawierająca normy prawne, których zadaniem jest ochrona interesu publicznego;

prawomocny /prˌavɔmˈɔtsnɨ/ (adj)
inapelable
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) posiadający moc prawną

praworęczny /ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
diestro
  posługujący się głównie prawą ręką

praworęczny /ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
diestro
  osoba praworęczna (1.1)

prawoskrętny /ˌpravɔˈskrɛ̃ntnɨ/ (adj)
de paso derecho, dextrorso, dextrógiro
  obrócony / obracający się w prawą stronę

prawosławny /ˌpravɔˈswavnɨ/ (adj)
ortodoxo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do prawosławia, należący do prawosławia

prawosławny /ˌpravɔˈswavnɨ/ (n)
ortodoxo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca prawosławia

prawowity /ˌpravɔˈvʲitɨ/ (adj)
legítimo, legal
  legalny, uzasadniony prawnie, zgodny z prawem, właściwy

prawoznawstwo /prˌavɔznˈafstfɔ/ (n)
jurisprudencia
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ogół wiedzy o prawie

prawoślaz lekarski /pravˈɔɕlas lɛkˈarski/ (n)
altea, malvavisco
  (botanika, botaniczny) Althaea officinalis, gatunek roślina zielnej należący do rodziny ślazowatych;

prawość /ˈpravɔɕʨ̑/ (n)
honradez
  cecha tego, kto jest prawy

prawy /ˈpravɨ/ (adj)
derecho
  (krawiectwo) (o stronie tkaniny, odzieży): przeznaczony do noszenia na danej stronie
de derecho, derecho
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawicowy, konserwatywny
derecho, recto
  o człowieku: uczciwy, szlachetny
derecho, derecha
  znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce

prawybory /prˌavɨbˈɔrɨ/ (n)
elección primaria, primaria
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wstępne wybory, które odbywają się na niewielkim obszarze kraju i są organizowane w ramach kampanii wyborczej jako rodzaj sondażu

prazeodym /ˌprazɛˈɔdɨ̃m/ (n)
praseodimio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;

prać /praʨ̑/ (v)
pegar
  (potocznie, potoczny) bić
lavar
  usuwać brud
pegarse
  (potocznie, potoczny) bić się

prałat /ˈprawat/ (n)
prelado
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyższy dostojnik w Kościele katolickim;

prażanin /praˈʒãɲĩn/ (n)
praguense
  mieszkaniec Pragi

prażyć /ˈpraʒɨʨ̑/ (v)
tostar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu

precesja /prɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
precesión
  (fizyka, fizyczny) zjawisko jednostajnej zmiany kierunku osi obrotu wirującego ciała;

precyzować /prˌɛtsɨzˈɔvatɕ/ (v)
precisar
  określać dokładnie, z precyzją
precisarse
  stawać się dokładnie określonym

precyzyjnie /ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjɲɛ/ (adv)
precisamente, con precisión
  w sposób precyzyjny, dokładny

predylekcja /ˌprɛdɨˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
predilección
  (książkowy) skłonność do kogoś lub czegoś

preeklampsja /prˌɛɛklˈampsja/ (n)
preeclampsia
  (medycyna, medyczny) zespół objawów chorobowych o nieznanej etiologii, występujący u kobiet ciężarnych po dwudziestym tygodniu ciąży lub podczas połogu, mogący doprowadzić do zgonu

prefiks /ˈprɛfʲiks/ (n)
prefijo
  (językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;

prehistoria /ˌprɛxʲiˈstɔrʲja/ (n)
prehistoria
  okres dziejów od pojawienia się człowieka do powstania pisma;

prehistoryczny /prˌɛçistɔrˈɨtʃnɨ/ (adj)
prehistórico
  związany z prehistorią

prekambr /ˈprɛkãmpr̥/ (n)
Precámbrico
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów w dziejach Ziemi;

prekognicja /ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
precognición
  zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości;

prekolumbijski /ˌprɛkɔlũmˈbʲijsʲci/ (adj)
precolombino
  odnoszący się do czasów przed odkryciem Ameryki przez Krzysztofa Kolumba

prekursor /prɛˈkursɔr/ (n)
precursor
  osoba, która w danej dziedzinie wyprzedza innych, zwiastuje jakiś nowy kierunek, okres itp.

prelegent /prɛˈlɛɡɛ̃nt/ (n)
conferenciante
  osoba wygłaszająca wykład lub omawiająca prezentację

premia /prˈɛmja/ (n)
gratificación, incentivo, prima
  dodatkowe wynagrodzenie pracownika, będące nagrodą za jego pracę

premier /ˈprɛ̃mʲjɛr/ (n)
primer ministro, presidente del gobierno
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;
primera ministra
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kobieta sprawująca urząd premiera (1.1)

premiera /prɛ̃ˈmʲjɛra/ (n)
estreno
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem

prenatalny /prˌɛnatˈalnɨ/ (adj)
prenatal
  (medycyna, medyczny) związany z życiem płodowym, dotyczący życia płodowego

prenumerata /ˌprɛ̃nũmɛˈrata/ (n)
abono, suscripción
  przedpłata za czasopismo na określony czas, gwarantująca, że dana osoba będzie otrzymywać przez ten czas określoną liczbę numerów tego czasopisma; ten czas

prenumerować /prˌɛnumɛrˈɔvatɕ/ (v)
suscribirse
  otrzymywać jakąś publikację regularnie przez określony czas

preria /prˈɛrja/ (n)
pradera
  (geografia, geograficzny) równinne stepy w centralnej części Ameryki Północnej;

preskryptywizm /prˌɛskrɨptˈɨvizm/ (n)
normativismo, prescriptivismo
  (językoznawstwo, językoznawczy) dążność do nakreślania norm lub zaleceń językowych z zamiarem wywarcia wpływu na użytkowników języka, aby trzymali się proponowanych środków;

prestiż /ˈprɛstʲiʃ/ (n)
prestigio
  znaczenie, poważanie, jakim ktoś lub coś cieszy się w swoim otoczeniu

pretekst /ˈprɛtɛkst/ (n)
pretexto, excusa
  powód, który ukrywa rzeczywistą przyczynę

pretor /ˈprɛtɔr/ (n)
pretor
  (starożytność) jeden z ważniejszych urzędników w starożytnym Rzymie;

pretorianin /prˌɛtɔrjˈaɲin/ (n)
pretoriano
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) członek gwardii pretoriańskiej - elitarnej formacji zbrojnej w starożytnym Rzymie i straży osobistej cesarzy;

prewencja /prɛˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
prevención
  zapobieganie czynom i zjawiskom uważanym za niepożądane

prewentorium /ˌprɛvɛ̃nˈtɔrʲjũm/ (n)
preventorio
  sanatorium zapobiegawcze dla osób, które są zagrożone przez chorobę

prezbiter /prɛzbʲˈitɛr/ (n)
presbítero
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny drugiego stopnia święceń w chrześcijaństwie;

prezbiterium /ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm/ (n)
presbiterio
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej;

prezent /ˈprɛzɛ̃nt/ (n)
regalo
  rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii

prezentacja /ˌprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
presentación
  wystawienie czegoś na pewnym forum

prezerwatywa /ˌprɛzɛrvaˈtɨva/ (n)
condón, preservativo, goma
  (seksuologia, seksuologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;

prezydent /ˈprɛzɨdɛ̃nt/ (n)
presidente, presidenta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;

prezydentka /prˌɛzɨdˈɛntka/ (n)
presidenta
  (rzadki, rzadko używany) kobieta prezydent

prezydentura /ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura/ (n)
presidencia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bycie prezydentem
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem

prima aprilis /ˈprʲĩma ːˈprʲilʲis/ (n)
día de los Santos Inocentes
  dzień żartów obchodzony pierwszego kwietnia w wielu krajach, w tym w Polsce;

primadonna /prˌimadˈɔnna/ (n)
primera cantante
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pierwsza, najlepsza śpiewaczka operowa

primogenitura /ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura/ (n)
primogenitura
  dziedziczenie przez najstarszego w rodzie;

priorytet /prʲjɔˈrɨtɛt/ (n)
prioridad
  pierwszeństwo przysługujące czemuś

problem /ˈprɔblɛ̃m/ (n)
problema
  coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia

problematyczność /prˌɔblɛmatˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
problematismo
  cecha tego, co problematyczne; cecha tych, którzy są problematyczni

problematyczny /ˌprɔblɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
problemático
  budzący zastrzeżenia lub niepewny

problematyka /prˌɔblɛmˈatɨkˌa/ (n)
problemática
  ogół problemów związanych z jakąś dziedziną

proboszcz /ˈprɔbɔʃʧ̑/ (n)
párroco, cura
  (kościelny) ksiądz zarządzający parafią;

probówka /prɔbˈufka/ (n)
tubo de ensayo
  (chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów;

proca /ˈprɔʦ̑a/ (n)
honda, tirachinas
  broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski;

procedura /ˌprɔʦ̑ɛˈdura/ (n)
procedimiento
  określone reguły postępowania w jakiejś sprawie

proces /ˈprɔʦ̑ɛs/ (n)
proceso, causa, pleito
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie
proceso
  uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie
  (informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu

procesja /prɔˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
procesión
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych w pochodzie, często ze śpiewem eksponująca przedmioty kultu;

procesor /prɔˈʦ̑ɛsɔr/ (n)
procesador
  (informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów;

procesować /ˌprɔʦ̑ɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
litigar, pleitear
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prowadzić proces sądowy, dochodzić roszczeń w sądzie

proch strzelniczy /ˈprɔx sṭʃɛlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
pólvora
  materiał wybuchowy, służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej;

prochownica /prˌɔxɔvɲˈitsa/ (n)
cebador, chifle, frasco, polvorín
  (historia, historyczny, historycznie) puszka lub róg do podręcznego przechowywania prochu

prochy /ˈprɔxɨ/ (n)
ceniza
  stałe produkty rozkładu lub spopielenia zwłok

producent /prɔˈduʦ̑ɛ̃nt/ (n)
productor
  (biologia, biologiczny) organizm wytwarzający związki pokarmowe z prostych substancji nieorganicznych
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przedsiębiorca filmowy będący głównym inwestorem produkcji filmowej
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba odpowiedzialna za całokształt nagrania muzycznego bądź spektaklu
productor, fabricante
  osoba lub firma zajmująca się produkcją, wytwarzaniem, wyrobem towarów skierowanych do sprzedaży

produkcja /prɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
producción
  ogół tego, co zostało wyprodukowane
producción, fabricación
  uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów

produkcyjny /prˌɔduktsˈɨjnɨ/ (adj)
productivo
  związany z produkcją, dotyczący produkcji

produkować /ˌprɔduˈkɔvaʨ̑/ (v)
producir
  tworzyć, wytwarzać coś

produkt krajowy brutto /ˈprɔdukt kraˈjɔvɨ ˈbrutːɔ/ (n)
producto interior bruto
  (ekonomia, ekonomiczny) suma wartości dóbr i usług finalnych wytworzonych na terytorium danego kraju w danym okresie, najczęściej rocznym;

profanacja /ˌprɔfãˈnaʦ̑ʲja/ (n)
profanación
  znieważenie rzeczy lub miejsca otaczanych powszechnym szacunkiem; zbezczeszczenie czegoś

profesjonalista /prˌɔfɛsjˌɔnalˈista/ (n)
profesional
  osoba mająca bardzo duże umiejętności w danej dziedzinie

profesor /prɔˈfɛsɔr/ (n)
profesor, profesora
  (edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;

profesorka /ˌprɔfɛˈsɔrka/ (n)
profesora
  (potocznie, potoczny) nauczycielka szkoły średniej

profil /ˈprɔfʲil/ (n)
perfil
  twarz widziana z boku; także: jej wizerunek;

profilaktyczny /prˌɔfilaktˈɨtʃnɨ/ (adj)
profiláctico
  (medycyna, medyczny) dotyczący profilaktyki i zapobiegania chorobom

profilaktyka przedekspozycyjna /prˌɔfilˈaktɨkˌa pʃˌɛdɛkspˌɔzɨtsˈɨjna/ (n)
profilaxis preexposición
  (medycyna, medyczny) lek, kuracja stosowana profilaktycznie przed ekspozycją, narażeniem na czynnik chorobotwórczy wywołujący AIDS

prognatyzm /prɔˈɡnatɨsm̥/ (n)
prognatismo
  (antropologia, antropologiczny) (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) silne wysunięcie do przodu szczęki (lub szczęk), cecha gatunkowa lub nieprawidłowość anatomiczna

prognoza /prɔˈɡnɔza/ (n)
pronóstico, predicción
  przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach

prognoza pogody /prɔɡnˈɔza pɔɡˈɔdɨ/ (n)
boletín meteorológico
  przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie

program /ˈprɔɡrãm/ (n)
programa
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań
  plan działań

programista /ˌprɔɡrãˈmʲista/ (n)
programador
  (informatyka, informatyczny) osoba, zajmująca się pisaniem programów komputerowych;

programistka /ˌprɔɡrãˈmʲistka/ (n)
programadora
  forma żeńska od: programista

programowalny /prˌɔɡramɔvˈalnɨ/ (adj)
programable
  taki, który można zaprogramować

programowanie /ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
programación
  (informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;

programować /ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑/ (v)
programar
  (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe

progresywny /prˌɔɡrɛsˈɨvnɨ/ (adj)
progresivo
  nastawiony na rozwój lub w trakcie rozwoju, wzrostu

prohibicja /prˌɔçibʲˈitsja/ (n)
ley seca
  (urzędowy) zakaz prowadzenia działalności społecznie niepożądanej lub szkodliwej, szczególnie zakaz sprzedaży (a także produkcji) alkoholu w danym kraju lub na danym terytorium;

projekcja /prɔˈjɛkʦ̑ʲja/ (n)
proyección
  (psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie;
  pokaz filmu

prokrastynacja /prˌɔkrastɨnˈatsja/ (n)
procrastinación
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później;

prokreacja /prˌɔkrɛˈatsja/ (n)
procreación
  (biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa

proktologia /ˌprɔktɔˈlɔɟja/ (n)
proctología
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się chorobami odbytu i odbytnicy;

prokurator /ˌprɔkuˈratɔr/ (n)
fiscal
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;

proletariat /ˌprɔlɛˈtarʲjat/ (n)
proletariado
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo;
  (socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją
  (socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna

prolog /ˈprɔlɔk/ (n)
prólogo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję;

prom /prɔ̃m/ (n)
transbordador, ferri
  statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;

promet /ˈprɔ̃mɛt/ (n)
prometio, promecio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;

promienica /prˌɔmjɛɲˈitsa/ (n)
actinomicosis
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna ludzi i zwierząt;

promienie zmierzchu /prɔmjˈɛɲʲɛ zmʲˈɛʃxu/ (n)
rayos anticrepusculares
  (meteorologia, meteorologiczny) świetlne zjawisko atmosferyczne polegające na pojawieniu się promienistych pasów światła na chmurach tuż po zachodzie słońca, które zbiegają się po przeciwnej stronie horyzontu

promieniotwórczy /prˌɔmjɛɲʲɔtfˈurtʃɨ/ (adj)
radiactivo
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) związany z promieniotwórczością, mający cechy promieniotwórczości

promieniowanie /ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ/ (n)
radiación
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało;

promieniowanie jonizujące /ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ ˌjɔ̇̃ɲizuˈjɔ̃nʦ̑ɛ/ (n)
radiación ionizante
  (fizyka, fizyczny) (medycyna, medyczny) promieniowanie, którego źródłem są substancje mające zdolność wytwarzania jonów w czasie przenikania przez materię;

promieniować /prˌɔmjɛɲʲˈɔvatɕ/ (v)
irradiar
  (fizyka, fizyczny) wytwarzać i wysyłać strumień cząstek lub fal; emitować energię
  okazywać w sposób wyraźnie zauważalny dobre emocje
  (medycyna, medyczny) rozchodzić się z chorego miejsca do przyległej okolicy
influir
  wywierać wpływ na środowisko

promień /ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
radio
  (matematyka, matematyczny) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;
rayo
  wiązka światła wychodząca ze źródła światła;
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała

propaganda /ˌprɔpaˈɡãnda/ (n)
propaganda
  działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;

propagandowy /ˌprɔpaɡãnˈdɔvɨ/ (adj)
propagandístico
  związany z propagandą, będący propagandą, mający cechy propagandy

propan /ˈprɔpãn/ (n)
propano
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG;

propedeutyczny /ˌprɔpɛdɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
propedéutico
  wstępny; przygotowujący do czegoś

propedeutyka /ˌprɔpɛˈdɛwtɨka/ (n)
propedéutica
  wstęp do czegoś, wprowadzenie, przygotowanie

proponować /ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
proponer
  zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt)

proporcja /prɔˈpɔrʦ̑ʲja/ (n)
proporción
  wzajemny stosunek danych wielkości; stosunek części danej całości wobec siebie nawzajem
  (matematyka, matematyczny) równość dwóch stosunków

proporcjonalnie /prˌɔpɔrtsjɔnˈalɲʲɛ/ (adv)
proporcionalmente
  w sposób proporcjonalny

proporcjonalny /prˌɔpɔrtsjɔnˈalnɨ/ (adj)
proporcional
  mający lub wyrażający określony stosunek do jakiejś wielkości
proporcionado
  o proporcjach zgodnych z kanonem piękna

proporzec /prɔpˈɔʒɛts/ (n)
gallardete, pabellón
  niewielka chorągiew lub sztandar służący do celów reprezentacyjnych

propozycja /ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
proposición, propuesta
  coś, co się komuś proponuje

proroctwo /prɔˈrɔʦ̑tfɔ/ (n)
profecía
  przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka

proroczo /prɔrˈɔtʃɔ/ (adv)
proféticamente
  w sposób proroczy

proroczy /prɔˈrɔʧ̑ɨ/ (adj)
profético
  taki, który niesie w sobie proroctwo; jest proroctwem

prorok /ˈprɔrɔk/ (n)
profeta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;

prorokini /ˌprɔrɔˈcĩɲi/ (n)
profetisa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczna przywódczyni religijna, której przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolność przepowiadania przyszłości

prosić /ˈprɔɕiʨ̑/ (v)
pedir, rogar
  zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś

prosię /ˈprɔɕɛ/ (n)
cochinillo, cerdito
  (zoologia, zoologiczny) młoda świnia

proso /ˈprɔsɔ/ (n)
mijo
  (botanika, botaniczny) Panicum miliaceum, roślina zbożowa;

prosta /ˈprɔsta/ (n)
recta
  (matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi;

prostaczek /prɔstˈatʃɛk/ (n)
simple
  (literacko) ktoś niewykształcony, ubogi

prostata /prɔˈstata/ (n)
próstata, glándula prostática
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia

prostoduszny /prˌɔstɔdˈuʃnɨ/ (adj)
ingenuo
  odznaczający się prostotą, szczerością i łatwowiernością; (także, też): świadczący o takich cechach

prostokąt /prɔˈstɔkɔ̃nt/ (n)
rectángulo
  (geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;

prostokątny /ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
rectangular
  mający kształt prostokąta

prostolinijność /prˌɔstɔliɲˈijnɔɕtɕ/ (n)
derechura, rectitud
  cecha kogoś, kto postępuje w sposób uczciwy, szczery i otwarty

prostolinijny /prˌɔstɔliɲˈijnɨ/ (adj)
recto
  postępujący w sposób uczciwy, szczery i otwarty; (także, też): świadczący o takich cechach

prostoliniowość /prˌɔstɔliɲʲˈɔvɔɕtɕ/ (n)
rectilineidad
  (geometria) (fizyka, fizyczny) cecha czegoś, co przebiega po linii prostej

prostopadle /prˌɔstɔpˈadlɛ/ (adv)
perpendicularmente
  tworząc z daną prostą lub płaszczyzną kąt prosty

prostopadłościan /ˌprɔstɔpadˈwɔɕʨ̑ãn/ (n)
cuboide, ortoedro
  (geometria) wielościan wypukły, którego wszystkie ściany są prostokątami;

prostopadłość /prˌɔstɔpˈadwɔɕtɕ/ (n)
perpendicularidad
  cecha tego, co prostopadłe

prostopadły /ˌprɔstɔˈpadwɨ/ (adj)
perpendicular
  tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty

prostota /prɔˈstɔta/ (n)
sencillez, simplicidad
  ogół cech charakterystycznych dla czegoś nieskomplikowanego, niezawiłego

prostować /prɔstˈɔvatɕ/ (v)
enderezar
  nadawać czemuś nierównemu kształt prosty
rectificarse
  stawać się prostym

prosty /ˈprɔstɨ/ (adj)
recto, derecho
  niemający zakrzywień, prowadzący w jednym kierunku
liso, llano
  równy
simple, sencillo
  łatwy, o niewielkiej trudności
  niewykształcony; zwykły

prosty jak budowa cepa /ˈprɔstɨ ˈjaɡ buˈdɔva ˈʦ̑ɛpa/ (adj)
más simple que el mecanismo de un botijo, más simple que el mecanismo de un chupete
  bardzo prosty, łatwy

prosty jak drut /ˈprɔstɨ ˈjaɡ ˈdrut/ (adj)
más simple que el mecnismo de un botijo
  bardzo łatwy, bardzo prosty; taki, który nie jest skomplikowany

prostytucja /ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
prostitución
  proceder sprzedaży usług seksualnych;

prostytutka /ˌprɔstɨˈtutka/ (n)
prostituta
  (książkowy) kobieta sprzedająca własne usługi seksualne

proszek /ˈprɔʃɛk/ (n)
polvo
  substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek

proszek do pieczenia /prˈɔʃɛɡ dɔ pʲɛtʃˈɛɲʲa/ (n)
polvo de hornear, levadura química
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;

proszę /ˈprɔʃɛ/
por favor
  zwrot używany zamiast trybu rozkazującego

protagonista /ˌprɔtaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
protagonista
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: pierwszy aktor, prowadzący dialog z chórem, a w późniejszym okresie także z innymi aktorami
  bojownik, przywódca, prowodyr w walce o jakąś sprawę
  najwybitniejszy aktor w zespole
  odtwórca głównej roli

protaktyn /prɔˈtaktɨ̃n/ (n)
protactinio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;

protekcjonistyczny /prˌɔtɛktsjˌɔɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
proteccionista
  (ekonomia, ekonomiczny) związany z protekcjonizmem; realizujący politykę protekcjonizmu

protekcjonizm /ˌprɔtɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
proteccionismo
  (ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary;

protektorat /prˌɔtɛktˈɔrat/ (n)
protectorado
  forma zależności politycznej, w której państwo posiadające własny ustrój uzależnione jest w swej polityce od państwa silniejszego (protektora);

protestancki /ˌprɔtɛˈstãnʦ̑ʲci/ (adj)
protestante
  związany z protestantami lub protestantyzmem

protestant /prɔˈtɛstãnt/ (n)
protestante
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich

protestantka /ˌprɔtɛˈstãntka/ (n)
protestante
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje protestantyzm

protestantyzm /ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥/ (n)
protestantismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku;

protestować /ˌprɔtɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
protestar
  wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza

proteza /prɔˈtɛza/ (n)
prótesis
  sztuczna kończyna lub (rzadziej) inny sztuczny narząd ciała;

proto- /ˈprɔtɔ/
proto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający pierwszeństwo w czasie, kolejności, stanowisku itp. tego, o czym mówi drugi człon wyrazu

protokół /prɔˈtɔkuw/ (n)
protocolo
  sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał;

proton /ˈprɔtɔ̃n/ (n)
protón
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

prototyp /prɔˈtɔtɨp/ (n)
prototipo
  (technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji;
modelo, patrón, prototipo
  pierwowzór czegoś

protozoologia /ˌprɔtɔzɔːˈlɔɟja/ (n)
protozoología
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się pierwotniakami;

prowadzić /prɔˈvaʥ̑iʨ̑/ (v)
liderar, aventajar
  (sport, sportowy) także (przenośnie, przenośnia) być pierwszym w trakcie wyścigu
conducir, guiar
  być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca
dirigir
  kierować czymś, być inicjatorem, organizatorem czegoś; wykonywać coś
conducir
  kierować jakimś pojazdem (w domyśle: samochodem)
conducir, llevar a
  tworzyć skutek czegoś

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (adj)
provenzal
  związany z Prowansją, dotyczący Prowansji

prowansalski /ˌprɔvãw̃ˈsalsʲci/ (n)
provenzal
  jeden z dialektów języka oksytańskiego używany w południowo-wschodniej Francji;

prowincja /prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja/ (n)
provincia
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa;
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo;

prowitamina /ˌprɔvʲitãˈmʲĩna/ (n)
provitamina
  (biochemia, biochemiczny) związek chemiczny, który przekształca się w organizmie w witaminę w wyniku reakcji chemicznych;

prowizoryczny /ˌprɔvʲizɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
provisional
  (książkowy) niemający stałego charakteru; mający trwać tylko pewien czas

prowokacyjny /ˌprɔvɔkaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
provocativo
  zaczepny, mający charakter prowokacji

prowokator /ˌprɔvɔˈkatɔr/ (n)
provocador
  osoba dokonująca prowokacji
agitador, provocador
  tajny agent działający w jakiejś organizacji, który jej szkodzi

prowokatorka /prˌɔvɔkatˈɔrka/ (n)
provocadora
  kobieta, która prowokuje; kobieta powodująca prowokację

prowokować /ˌprɔvɔˈkɔvaʨ̑/ (v)
provocar, desafiar, irritar
  podburzać do czegoś
provocar, incitar, ocasionar, suscitar
  wywoływać

prozaik /prɔzˈaik/ (n)
prosador
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pisarz tworzący utwory prozą, najczęściej powieści i nowele

prozelita /prˌɔzɛlˈita/ (n)
prosélito
  neofita, nawrócony

prozodia /prɔˈzɔdʲja/ (n)
prosodia
  (językoznawstwo, językoznawczy) brzmieniowe właściwości mowy nakładające się na głoskowy, sylabiczny i wyrazowy ciąg wypowiedzi

prośba /ˈprɔʑba/ (n)
petición, ruego
  uprzejme zwrócenie się do kogoś w celu uzyskania czegoś; skierowanie do kogoś jakiegoś życzenia

pruski /ˈprusʲci/ (adj)
prusiano
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do Prus lub ich mieszkańców
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do ludów bałtyjskich, które zamieszkiwały dawne Prusy

pruski /ˈprusʲci/ (n)
prusiano
  wymarły język bałtyjski;

prycza /ˈprɨʧ̑a/ (n)
litera
  prymitywne drewniane lub metalowe łóżko, czasem piętrowe

pryk /prɨk/ (n)
vejestorio, pureta, vejarrón
  (pogardliwie) lub (żartobliwie) (potocznie, potoczny) człowiek stary, zniedołężniały

prymas /ˈprɨ̃mas/ (n)
primado
  (kościelny) tytuł honorowy niektórych arcybiskupów katolickich oraz anglikańskich;

prymatologia /ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
primatología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka;

pryskać /ˈprɨskaʨ̑/ (v)
rociar, salpicar
  wywoływać w powietrzu ruch kropel lub drobnych cząstek czegoś
irrigar
  (potocznie, potoczny) zraszać rośliny środkami chemicznymi
escabullirse, esfumarse
  (potocznie, potoczny) szybko uciekać
desvanecerse, esfumarse
  (przenośnie, przenośnia) o uczuciach, nastrojach: rozwiewać się, znikać, nagle przemijać
salpicar
  poruszać się w powietrzu w formie kropel lub drobnych cząstek
hacerse añicos, hacerse pedazos, reventar, romperse
  pękać, rozpadać się na kawałki, niszczeć
echar, rociar
  pryskać (1.1) czymś na samego siebie
salpicarse
  pryskać (1.1) czymś na siebie nawzajem

pryszcz /prɨʃʧ̑/ (n)
grano, búa
  krosta

prysznic /ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
ducha, regadera
  aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;

prywatny /prɨˈvatnɨ/ (adj)
privado
  będący czyjąś osobistą własnością
  (informatyka, informatyczny) o dostępie ograniczonym do metod z tej samej klasy
  nie dla każdego dostępny
  niebędący własnością skarbu państwa ani państwowej instytucji (lub przynajmniej państwo nie ma większości w akcjonariacie)
  niereprezentujący żadnej instytucji
  dotyczący czyichś osobistych spraw
  wynajęty do osobistego użytku

prywatyzacja /ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
privatización
  (ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego;

przaśny /ˈpʃaɕnɨ/ (adj)
ácimo, ázimo
  taki, który nie uległ fermentacji, niekwaśny

przebaczenie /ˌpʃɛbaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
perdón, absolución, condonación, gracia
  odpuszczenie czyichś win

przebieg /ˈpʃɛbʲjɛk/ (n)
curso, desarrollo, marcha, transcurso
  odbywanie się czegoś, rozwijanie się w czasie
recorrido
  przebywanie pewnej trasy przez pojazd mechaniczny; przebyta trasa
trazado
  trasa, kierunek biegu czegoś, linia, wzdłuż której jest coś położone, przeprowadzone

przebiegłość /pʃɛˈbʲjɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
astucia, picardía
  cecha tego, kto jest przebiegły

przebiegły /pʃɛˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
astuto
  postępujący chytrze, przemyślnie

przebiśnieg /pʃɛˈbʲiɕɲɛk/ (n)
campanilla de febrero, campanilla de invierno, galanto
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L.

przebudzenie /pʃˌɛbudʑˈɛɲʲɛ/ (n)
despertar
  (rzeczownik odczasownikowy) od: przebudzić

przebój /pʃˈɛbuj/ (n)
éxito
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych

przechadzać się /pʃɛxˈadʑatɕ ɕɛ/ (v)
pasearse, dar un paseo
  odbywać przechadzkę

przechadzka /pʃɛxˈatska/ (n)
paseo
  chodzenie dla relaksu, wypoczynku

przechodni /pʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
transitivo
  (gramatyka) o czasowniku: posiadający formy strony biernej

przechodzień /pʃɛˈxɔʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
transeúnte
  osoba idąca ulicą lub chodnikiem

przechrzta /pʃˈɛxʃta/ (n)
converso, prosélito
  (przestarzałe, przestarzały) ktoś, kto zmienił wyznanie, ((zwłaszcza) na katolicyzm)

przeciek /ˈpʃɛʨ̑ɛk/ (n)
filtración
  (przenośnie, przenośnia) niekontrolowane, nielegalne przedostanie się poufnych informacji do mediów lub opinii publicznej
goteo
  miejsce, w którym następuje wypływ cieczy lub uchodzenie gazu
escape, fuga
  wypływ cieczy lub uchodzenie gazu z miejsca, w którym powstała nieszczelność

przecinek /pʃɛˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
coma, vírgula
  znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;

przeciwbakteryjny /ˌpʃɛʨ̑ivbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
antibacteriano
  działający przeciw bakteriom, używany przy leczeniu chorób powodowanych przez bakterie, zapobiegający bakteriom

przeciwciało /ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ/ (n)
anticuerpo
  (medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;

przeciwczołgowy /ˌpʃɛʨ̑ifʧ̑ɔwˈɡɔvɨ/ (adj)
anticarro
  mający na celu zniszczenie lub unieszkodliwienie czołgu

przeciwdepresyjny /ˌpʃɛʨ̑ivdɛprɛˈsɨjnɨ/ (adj)
antidepresivo
  działający przeciw depresji, używany przy leczeniu depresji, zapobiegający depresji

przeciwgorączkowy /ˌpʃɛʨ̑ivɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
antipirético
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw gorączce, używany przy leczeniu gorączki, zapobiegający gorączce

przeciwgruźliczy /ˌpʃɛʨ̑ivɡruʑˈlʲiʧ̑ɨ/ (adj)
antituberculoso
  (medycyna, medyczny) działający przeciw gruźlicy, używany przy leczeniu gruźlicy, zapobiegający gruźlicy

przeciwhistaminowy /pʃˌɛtɕifçˌistaminˈɔvɨ/ (adj)
antihistamínico
  (medycyna, medyczny) hamujący przedostawanie się histaminy z krwi do tkanek

przeciwległy /ˌpʃɛʨ̑ivˈlɛɡwɨ/ (adj)
contrario, opuesto
  znajdujący się, leżący po przeciwnej stronie czegoś

przeciwlotniczy /ˌpʃɛʨ̑ivlɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
antiaéreo
  służący do zwalczania statków powietrznych, mający za zadanie niszczenie statków powietrznych lub obronę przed nimi

przeciwmgłowy /ˌpʃɛʨ̑ivˈmɡwɔvɨ/ (adj)
antiniebla
  taki, który umożliwia widoczność w czasie mgły

przeciwnie /pʃɛˈʨ̑ivʲɲɛ/ (adv)
al revés
  w drugą stronę
al contrario, al revés
  w sposób przeciwny, odwrotny

przeciwnie /pʃɛˈʨ̑ivʲɲɛ/ (particle)
por el contrario
  nawiązuje do jakiejś sytuacji lub opinii wprowadzając sąd polemiczny lub zaprzeczający w stosunku do wypowiedzianego wcześniej

przeciwnik /pʃɛˈʨ̑ivʲɲik/ (n)
adversario, rival
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) także przenośnie ten, przeciwko któremu się walczy lub rozgrywa grę
adversario
  ten, kto jest czemuś przeciwny

przeciwpancerny /ˌpʃɛʨ̑ifpãnˈʦ̑ɛrnɨ/ (adj)
anticarro
  mający na celu zniszczenie lub unieszkodliwienie wszelkiego typu broni pancernej

przeciwpasożytniczy /ˌpʃɛʨ̑ifpasɔʒɨtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
antiparasitario
  o działaniu skierowanym przeciwko powstawaniu i rozwojowi pasożytów

przeciwpożarowy /pʃˌɛtɕifpˌɔʒarˈɔvɨ/ (adj)
antiincendios, antincendios, contraincendios
  (urzędowy) (technologia, technika, techniczny) mający związek z przeciwdziałaniem lub gaszeniem pożaru, zabezpieczający przed rozprzestrzenianiem się ognia

przeciwprostokątna /pʃˌɛtɕifprˌɔstɔkˈɔntna/ (n)
hipotenusa
  (matematyka, matematyczny) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego

przeciwrakowy /ˌpʃɛʨ̑ivraˈkɔvɨ/ (adj)
anticancerígeno
  działający przeciw rakowi, używany przy leczeniu raka, zapobiegający rakowi

przeciwstawiać /ˌpʃɛʨ̑ifˈstavʲjäʨ̑/ (v)
oponer, contraponer
  stawiać coś przeciwko czemuś innemu
oponerse
  być przeciwko czemuś

przeciwtężcowy /ˌpʃɛʨ̑iftɛ̃w̃ʃˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
antitetánico
  (medycyna, medyczny) działający przeciw tężcowi, używany przy leczeniu tężca, zapobiegający tężcowi

przeciwutleniacz /ˌpʃɛʨ̑ivuˈtlɛ̃ɲaʧ̑/ (n)
antioxidante
  związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki

przeciwwaga /pʃˌɛtɕivvˈaɡa/ (n)
contrapeso
  (technologia, technika, techniczny) ciężar zastosowany dla zrównoważenia innego;

przeciwzapalny /ˌpʃɛʨ̑ivzaˈpalnɨ/ (adj)
antiinflamatorio
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw zapaleniom, używany przy leczeniu zapaleń, zapobiegający zapaleniom

przeciwzmarszczkowy /ˌpʃɛʨ̑ivzmarʃʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
antiarrugas
  działający przeciwko powstawaniu zmarszczek, wpływający na zmniejszenie lub likwidację już istniejących

przeciąg /ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
corriente
  strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami

przeciągać /pʃɛˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
alargar
  przedłużać czas trwania czegoś
tirar
  zmieniać położenie czegoś, ciągnąc to
estirarse
  wyciągać swoje członki w boki lub do góry

przeciętny /pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ/ (adj)
promedio, medio
  (matematyka, matematyczny) będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę;
común, corriente, regular
  niczym się nie wyróżniający, zwykły, nie wykraczający poza przeciętną

przeczos /ˈpʃɛʧ̑ɔs/ (n)
excoriación
  (medycyna, medyczny) powierzchniowy, linijny ubytek w skórze uprzednio niezmienionej powstały np. wskutek drapania;

przeczuwać /pʃɛˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
presentir
  mieć przeczucie

przed /pʃɛt/ (preposition)
delante de, ante
  …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
antes de, hacer
  …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem

przedawkowanie /pʃˌɛdafkɔvˈaɲʲɛ/ (n)
sobredosis
  zażycie zbyt dużej dawki, zazwyczaj w odniesieniu do leków lub narkotyków

przeddzień /ˈpʃɛdʲʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
víspera
  (książkowy) dzień poprzedni, dzień poprzedzający

przede wszystkim /ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/ (adv)
sobre todo, ante todo, especialmente, fundamentalmente, principalmente
  o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze

przedefiniować /ˌpʃɛdɛfʲĩˈɲɔvaʨ̑/ (v)
redefinir
  określić, zdefiniować coś na nowo, przekształcić definicję czegoś

przedmałżeński /ˌpʃɛdmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
prematrimonial
  następujący (zawierany, odbywany, wykonywany) przed zawarciem małżeństwa

przedmiot /ˈpʃɛdmʲjɔt/ (n)
asignatura, materia
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) zajęcia edukacyjne w szkole, posiadające własną nazwę i opracowany program nauczania
objeto
  rzecz, obiekt nieożywiony
  cel czynności, obiekt (rzadziej człowiek lub istota żywa), na którym jest wykonywana czynność; (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rzecz, wobec której działania opisuje dane prawo

przedmowa /pʃɛdmˈɔva/ (n)
prólogo, prefacio
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu

przedni /ˈpʃɛdʲɲi/ (adj)
delantero
  znajdujący się na przodzie
excelente, superior
  (przestarzałe, przestarzały) bardzo dobry
  (przestarzałe, przestarzały) wyróżniający się, przodujący w czymś

przedostatni /ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi/ (adj)
penúltimo
  będący przed ostatnim elementem, drugi od końca

przedpogrzebowy /ˌpʃɛtpɔɡʒɛˈbɔvɨ/ (adj)
mortuorio
  odbywający się/dziejący się przed pogrzebem, związany z okresem przed pogrzebem

przedpotopowy /ˌpʃɛtpɔtɔˈpɔvɨ/ (adj)
antediluviano
  (potocznie, potoczny) pochodzący z bardzo odległej epoki
anticuado
  (żartobliwie) przestarzały, staroświecki

przedramię /pʃɛdˈrãmʲjɛ/ (n)
antebrazo
  (anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka

przedsionek /pʃɛtɕˈɔnɛk/ (n)
vestíbulo
  (anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego, w obrębie błędnika
porche
  (architektura, architektoniczny) niewielkie pomieszczenie oddzielające wejście od wnętrza budynku

przedsiębiorca /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
empresario, emprendedor
  (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;

przedsiębiorczy /pʃˌɛtɕɛmbjˈɔrtʃɨ/ (adj)
emprendedor
  zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny

przedsiębiorczyni /pʃˌɛtɕɛmbjɔrtʃˈɨɲi/ (n)
empresaria
  (ekonomia, ekonomiczny) kobieta prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo

przedsiębiorstwo /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/ (n)
empresa
  samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;

przedsiębrać /pʃɛtʲˈɕɛ̃mbraʨ̑/ (v)
emprender, tomar
  podejmować jakieś działanie lub działalność

przedsięwzięcie /ˌpʃɛtʲɕɛ̃w̃vʲˈʑɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
empresa
  zaplanowane działanie wykonane w jakimś celu, rzecz zamierzona i realizowana

przedstawiać /pʃɛtˈstavʲjäʨ̑/ (v)
representar, significar
  być czymś dla kogoś, stanowić coś
mostrar, representar
  opisywać, ukazywać coś zwykle w formie artystycznej
presentar
  podać co do wiadomości, dać do obejrzenia, do wglądu
presentar, introducir
  zapoznać kogoś z kimś, zaprezentować komuś kogoś
presentarse
  podawać swoje nazwisko podczas poznawania kogoś, spotkania z kimś
pintar, presentarse, tener aspecto, viso
  prezentować się, wyglądać

przedstawiciel /ˌpʃɛtstaˈvʲiʨ̑ɛl/ (n)
representante
  osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś
  typowy członek danej grupy, typowy okaz danej kategorii

przedstawicielstwo /pʃˌɛtstavitɕˈɛlstfɔ/ (n)
representación
  występowanie w czyimś imieniu

przedszkolanka /ˌpʃɛṭʃkɔˈlãnka/ (n)
maestra de párvulo de preescolar
  (potocznie, potoczny) nauczycielka przedszkola, wychowawczyni przedszkolna, wychowawczyni w przedszkolu

przedszkole /pʃɛṭˈʃkɔlɛ/ (n)
parvulario, preescolar, escuela infantil
  (szkolnictwo, szkolny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;

przedwczesność /pʃɛtftʃˈɛsnɔɕtɕ/ (n)
precocidad
  cecha tego, co przedwczesne

przedwczesny /pʃɛtˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
prematuro
  pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie

przedwcześnie /pʃɛtˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
prematuramente
  zbyt wcześnie, za wcześnie, przed właściwym czasem, przed określonym terminem

przedwczoraj /pʃɛtˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
anteayer, antes de ayer, antier
  dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj

przedwieczny /pʃɛdvʲˈɛtʃnɨ/ (adj)
prístino
  bardzo stary; taki, który istniał już przed wiekami

przedwojnie /pʃɛdˈvɔjɲɛ/ (n)
anteguerra, preguerra
  okres poprzedzający wojnę, okres przedwojenny

przedwyborczy /ˌpʃɛdvɨˈbɔrʧ̑ɨ/ (adj)
preelectoral
  dziejący się, odbywający się przed wyborami

przedział /ˈpʃɛʥ̑aw/ (n)
compartimento, compartimiento
  (kolejnictwo) jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest wagon;
intervalo
  (matematyka, matematyczny) podzbiór zbioru liczb rzeczywistych, ograniczony z jednej lub z dwóch stron;

przedłużać /pʃɛdwˈuʒatɕ/ (v)
alargar, prolongar
  czynić coś dłuższym
alargarse, prolongarse
  stawać się dłuższym, trwać dłużej

przeglądarka /ˌpʃɛɡlɔ̃nˈdarka/ (n)
navegador
  (informatyka, informatyczny) program do wyświetlania treści

przeglądać /pʃɛˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
examinar, mirar, repasar, revisar
  oglądać coś jedno po drugim
contemplarse, hojear mirarse
  oglądać swoje odbicie, np. w lustrze, w wodzie

przegroda nosowa /pʃɛˈɡrɔda nɔˈsɔva/ (n)
tabique nasal
  (anatomia, anatomiczny) przegroda dzieląca jamę nosową na dwie części;

przegrywać /pʃɛˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
perder
  okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji

przegub /pʃˈɛɡup/ (n)
muñeca
  (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) ruchome połączenie kości w kończynie, zwykle w odniesieniu do nadgarstka
articulación
  (technologia, technika, techniczny) ruchome połączenie dwóch części konstrukcyjnych pozwalające na ich obrót wokół osi

przegłos /ˈpʃɛɡwɔs/ (n)
apofonía
  (językoznawstwo, językoznawczy) zmiana barwy samogłoski pod wpływem otoczenia fonetycznego zachodząca w językach indoeuropejskich;

przejezdny /pʃɛjˈɛzdnɨ/ (adj)
de paso, transeúnte
  będący przejazdem gdzieś; zatrzymujący się na chwilę gdzieś przed dalszą podróżą
transitable
  nadający się do przejazdu

przejezdny /pʃɛjˈɛzdnɨ/ (n)
transeúnte
  osoba będąca gdzieś przejazdem

przejrzały /pʃɛjʒˈawɨ/ (adj)
pasado
  o roślinach i ich owocach: zbyt dojrzały, nadpsuty

przejrzysty /pʃɛjˈʒɨstɨ/ (adj)
transparente, claro, diáfano
  taki, który przepuszcza promienie słoneczne
transparente, claro
  łatwy do zrozumienia, o prostej i logicznej konstrukcji

przejście /ˈpʃɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
transición
  (książkowy) faza pośrednia między dwoma elementami, zjawiskami, okresami itp.
paso
  (rzeczownik odczasownikowy) od: przejść
cruce, paso
  miejsce, przez które można przejść

przejście dla pieszych /pʃˈɛjɕtɕɛ dla pʲˈɛʃɨx/ (n)
paso de peatones
  miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;

przejście podziemne /pʃˈɛjɕtɕɛ pɔdʑˈɛmnɛ/ (n)
paso subterráneo
  budowla zapewniająca możliwość przejścia pod szlakiem komunikacyjnym;

przejściowy /pʃɛjɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
pasajero, temporal
  mający charakter krótkotrwały; taki, który przeminie
provisional, transitorio
  mający charakter tymczasowy, prowizoryczny

przekazywać /ˌpʃɛkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
transmitir
  (o emocjach) wzbudzać w odbiorcy
  (o myślach, ideach) być odczytanym / zrozumianym przez odbiorcę
transmitir, radiar, retransmitir
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) przesyłać sygnał, informację
  powtarzać / przesyłać informację
legar, remitir, transmitir
  dawać komuś coś (jakiś przedmiot)
entregar, transferir, traspasar
  dawać komuś uprawnienia do czegoś

przekaźnik /pʃɛˈkaʑɲik/ (n)
relé
  (elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.;

przeklinać na czym świat stoi /pʃɛˈklʲĩnaʨ̑ na‿ˈʧ̑ɨ̃mʲ ˈɕfʲjat ˈstɔji/ (idiom)
jurar en arameo, jurar en hebreo
  kląć dosadnie, przeklinać w wielkim gniewie

przekonanie /ˌpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ/ (n)
convencimiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: przekonać
convicción
  czyjeś przeświadczenie o prawdziwości jakiejś opinii

przekonywać /ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
convencer, persuadir
  zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności
convencerse, persuadirse
  zmieniać swój stosunek do czegoś, dostrzegając słuszność, prawdziwość czegoś

przekroczenie prędkości /pʃˌɛkrɔtʃˈɛɲʲɛ prɛntkˈɔɕtɕi/ (n)
exceso de velocidad
  (motoryzacja) poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona

przekształcać /pʃɛˈkʃtawʦ̑aʨ̑/ (v)
transformar, modificar, volver
  zmieniać coś w coś innego, nadawać czemuś inną formę

przekupny /pʃɛˈkupnɨ/ (adj)
venal, sobornable
  dający się przekupić

przekupstwo /pʃɛkˈupstfɔ/ (n)
soborno
  uzyskiwanie korzyści poprzez przekazywanie komuś innej korzyści

przekupywać /pʃˌɛkupˈɨvatɕ/ (v)
comprar, sobornar
  zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego

przekwitanie /pʃˌɛkfitˈaɲʲɛ/ (n)
menopausia
  (fizjologia, fizjologiczny) okres, w którym czynności narządów rozrodczych kobiety stopniowo zanikają

przekąska /pʃɛˈkɔ̃w̃ska/ (n)
tapa, entremés
  niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;
entrante, entremés
  wędliny, marynaty, sery itp. podawane przed głównym daniem lub do wódki

przekątna /pʃɛˈkɔ̃ntna/ (n)
diagonal
  (matematyka, matematyczny) odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku lub ścianie i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu

przelew /ˈpʃɛlɛf/ (n)
transferencia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przeniesienie wierzytelności z majątku pierwotnego wierzyciela (zbywcy, cedenta) do majątku osoby trzeciej (nabywcy, cesjonariusza) na podstawie umowy zawartej między tymi osobami;

przelewać /pʃɛˈlɛvaʨ̑/ (v)
transferir
  (bankowość, bankowy) dokonywać przelewu, umieszczać pieniądze na koncie
transvasar, verter
  umieszczać płyn w innym naczyniu
desbordarse, rebosar
  o cieczy: wylewać się, występować z brzegów

przelewać krew /pʃɛˈlɛvaʨ̑ ˈkrɛf/ (idiom)
dar su sangre
  narażać swoje życie, poświęcać swoje życie lub zdrowie, brać udział w walce zbrojnej

przelotny /pʃɛlˈɔtnɨ/ (adj)
migratorio
  o ptaku wędrownym: gromadnie odlatujący na zimę do cieplejszych krajów
fugaz, efímero, fugitivo
  szybko przemijający, nietrwały

przemiana /pʃɛ̃ˈmʲjãna/ (n)
cambio, transformación
  przejście w stan inny niż poprzedni

przemieniać /pʃɛmjˈɛɲʲatɕ/ (v)
transformar, convertir, volver
  zmieniać w co innego

przemienienie /pʃˌɛmjɛɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
transfiguración
  (rzeczownik odczasownikowy) od: przemienić

przemijać /pʃɛmˈijatɕ/ (v)
pasar, transcurrir
  kończyć się bezpowrotnie

przemoc /ˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
violencia, fuerza
  zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

przemoc domowa /pʃˈɛmɔdʑ dɔmˈɔva/ (n)
violencia doméstica
  (socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny;

przemocą /pʃɛmˈɔtsɔ̃/ (adv)
por fuerza, violentamente
  stosując przemoc

przemożny /pʃɛmˈɔʒnɨ/ (adj)
abrumador, prepotente
  (książkowy) bardzo intensywny

przemysł /ˈpʃɛ̃mɨsw̥/ (n)
industria
  dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;

przemysł zbrojeniowy /ˈpʃɛ̃mɨzw ˌzbrɔjɛ̇̃ˈɲɔvɨ/ (n)
industria de armamentos
  dział gospodarki związany z produkcją wyposażenia dla wojska, broni, amunicji itp.;

przemysłowiec /pʃˌɛmɨswˈɔvʲɛts/ (n)
industrial
  właściciel zakładu przemysłowego

przemysłowy /ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
industrial
  dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle

przemyt /pʃˈɛmɨt/ (n)
contrabando
  nielegalny przewóz przez granicę państwa towarów, dewiz bez poddania ich kontroli i ocleniu lub przewóz przez granicę przedmiotów zakazanych;

przemytniczka /ˌpʃɛ̃mɨtʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
contrabandista
  kobieta dokonująca przemytu, przemycająca coś przez granicę

przemytnik /pʃɛ̃ˈmɨtʲɲik/ (n)
contrabandista, matutero
  osoba dokonująca przemytu, przemycająca coś

przemyśliwać /pʃˌɛmɨɕlˈivatɕ/ (v)
meditar
  myśleć długo nad czym
  myśleć intensywnie przez dość długi czas

przemówienie /ˌpʃɛ̃muˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
discurso
  oficjalna wypowiedź skierowana do jakiegoś gremium

przemądrzały /ˌpʃɛ̃mɔ̃nˈḍʒawɨ/ (adj)
sabelotodo
  (potocznie, potoczny) taki, który ma przesadnie wysokie mniemanie o posiadanej przez siebie wiedzy

przenigdy /pʃɛɲˈiɡdɨ/ (pronoun)
en jamás de los jamases, jamás de los jamases, jamás por jamás, nunca jamás, por jamás
  absolutnie nigdy, zupełnie nigdy, wcale

przenikliwy /ˌpʃɛ̃ɲikˈlʲivɨ/ (adj)
agudo, penetrante
  intensywnie odczuwany, uderzający swoją mocą, intensywnością
perspicaz, agudo
  o człowieku taki, który potrafi trafnie ujmować zjawiska, mający dobry zmysł obserwacji, wnikliwość

przenośnie /pʃɛ̃ˈnɔɕɲɛ/ (adv)
en sentido figurado, metafóricamente
  niedosłownie, obrazowo

przenośny /pʃɛ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
figurado, metafórico
  (literacko) (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażony za pomocą metafory, będący przenośnią; niedosłowny
portátil
  pozwalający się przenosić z miejsca na miejsce; ruchomy

przeor /pʃˈɛɔr/ (n)
prior
  (kościelny) przełożony klasztoru (w niektórych zakonach męskich np. u dominikanów i franciszkanów)

przeorski /pʃɛˈɔrski/ (adj)
abacial
  związany z osobą lub tytułem przeora

przeorysza /ˌpʃɛɔˈrɨʃa/ (n)
abadesa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona klasztoru

przepadać /pʃɛpˈadatɕ/ (v)
perderse
  nie dochodzić do skutku
  ulegać marnowaniu
desaparecer
  stawać się niełatwym do odnalezienia, niewidocznym
encantar
  bardzo lubić

przepaska /pʃɛˈpaska/ (n)
taparrabos
  (zobacz) przepaska biodrowa

przepaska biodrowa /pʃɛˈpaska bʲjɔˈdrɔva/ (n)
taparrabos
  skąpe odzienie zakładane w pasie, w formie paska z tkaniny, chusty lub sznurka

przepastny /pʃɛpˈastnɨ/ (adj)
abismal, profundo
  pojemny, obszerny

przepaść /ˈpʃɛpaɕʨ̑/ (n)
abismo, precipicio, barranco
  obszar obok stromej ściany góry

przepis /ˈpʃɛpʲis/ (n)
receta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób przygotowania potrawy
reglamento, regla
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zasada prawna

przepisywać /pʃˌɛpisˈɨvatɕ/ (v)
prescribir, recetar
  o lekarzu zalecać do stosowania
copiar
  pisać to samo powtórnie; sporządzać odpis

przepiórka /pʃɛˈpʲjurka/ (n)
codorniz
  (ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;

przepona /pʃɛˈpɔ̃na/ (n)
diafragma
  (anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów

przepowiadanie /ˌpʃɛpɔvʲjaˈdãɲɛ/ (n)
predicción
  (rzeczownik odczasownikowy) od: przepowiadać

przepowiednia /ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa/ (n)
profecía, pronóstico, predicción
  wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły

przepowiedzieć /pʃˌɛpɔvʲˈɛdʑɛtɕ/ (v)
predecir, presagiar
  przewidzieć przyszłe wydarzenia w nadnaturalny sposób, wyprorokować

przepraszam /pʃɛˈpraʃãm/ (interjection)
perdón
  wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność

przeprawiać /pʃɛˈpravʲjäʨ̑/ (v)
atravesar, cruzar, pasar
  przechodzić samemu przez rzekę, jezioro lub morze

przeprosiny /pʃˌɛprɔɕˈinɨ/ (n)
disculpas
  akt przeproszenia kogoś

przeprowadzać /ˌpʃɛprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
llevar a cabo, realizar
  dążyć do realizacji jakiejś idei
dirigir, realizar
  kierować czymś, wykonywać coś
conducir, llevar, pasear
  kierować kimś, wskazując mu drogę
trasladar
  pomagać w przeniesieniu się do nowej siedziby
mudarse, trasladarse
  przenosić się do nowego miejsca (siedziby, mieszkania, domu); zmieniać adres (zamieszkania)

przeprowadzka /ˌpʃɛprɔˈvaʦ̑ka/ (n)
mudanza
  zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby

przepuklina /pʃˌɛpuklˈina/ (n)
hernia
  (medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną

przepust /ˈpʃɛpust/ (n)
tajea, alcantarilla
  rura przepuszczająca strumień lub wodę deszczową pod drogą, nasypem;

przepych /pʃˈɛpɨx/ (n)
fausto, lujo, suntuosidad
  ostentacyjne, widoczne bogactwo
grandiosidad, opulencia
  wielka ilość, różnorodność czegoś

przerabiać /pʃɛrˈabjatɕ/ (v)
estudiar
  (potocznie, potoczny) zapoznawać się z pewną wiedzą zgodnie z wyznaczonym planem
modificar, adaptar
  dokonywać pewnych zmian w gotowym przedmiocie celem przystosowania go do określonej funkcji
transformar
  stosować surowiec do otrzymania produktu lub półproduktu

przeraźliwy /pʃˌɛraʑlˈivɨ/ (adj)
horrible
  o znacznej i niepokojącej intensywności
  wzbudzający przerażenie

przerażający /pʃˌɛraʒajˈɔntsɨ/ (adj)
aterrador, espantoso, terrorífico
  taki, który budzi grozę, strach

przeróbka /pʃɛrˈupka/ (n)
adaptación
  coś opracowane na nowo, w innej formie
modificación
  wprowadzenie określonych zmian celem ulepszenia czegoś

przesadny /pʃɛˈsadnɨ/ (adj)
exagerado, excesivo
  taki, który przesadza, charakteryzuje się przesadą

przesadzać /pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑/ (v)
trasplantar
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wykopywać roślinę z ziemi lub wyjmować z doniczki, aby posadzić ją w innym miejscu lub innym pojemniku
exagerar, pasarse
  przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości

przesiewać /pʃɛˈɕɛvaʨ̑/ (v)
cribar, descartar, seleccionar
  (przenośnie, przenośnia) przez selekcję oddzielać pożądane jednostki od niepożądanych
tamizar, cerner, cribar
  przepuszczać przez sito

przesilenie /pʃˌɛɕilˈɛɲʲɛ/ (n)
solsticio
  (astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;

przesilenie letnie /pʃˌɛɕilˈɛɲʲɛ lˈɛtɲʲɛ/ (n)
solsticio de verano, solsticio vernal
  (astronomia, astronomiczny) przesilenie przypadające na koniec czerwca (około 24.), gdy Słońce znajduje się najbliżej bieguna północnego

przesilenie zimowe /pʃˌɛɕilˈɛɲʲɛ ʑimˈɔvɛ/ (n)
solsticio de invierno, solsticio hiemal
  (astronomia, astronomiczny) moment górowania Słońca w zenicie w możliwie najdalej na południe wysuniętej szerokości geograficznej półkuli północnej;

przeskakiwać /ˌpʃɛskaˈcivaʨ̑/ (v)
saltar
  pokonywać skokiem jakąś przeszkodę

przesmyk /ˈpʃɛsmɨk/ (n)
istmo
  (geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;
calada
  (technologia, technika, techniczny) przestrzeń między nitkami osnowy, przez którą przechodzi czółenko
desfiladero, hoz, pasadizo
  ciasne, wąskie przejście między dwoma obiektami
estrecho
  wąski pas wody rozdzielający dwa obszary lądowe

przestarzały /ˌpʃɛstaˈʒawɨ/ (adj)
obsoleto, anticuado
  taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju

przestawać /pʃɛˈstavaʨ̑/ (v)
dejar, cesar
  przerywać jakąś czynność, nie robić czegoś dłużej

przestawiać /pʃɛstˈavʲatɕ/ (v)
permutar
  zmieniać kolejność czegoś
cambiar de lugar
  zmieniać położenie czegoś
pasarse
  zaczynać stosować inny styl życia w jakiejś dziedzinie

przestawka /pʃɛˈstafka/ (n)
metátesis
  (językoznawstwo, językoznawczy) przestawienie głosek lub sylab w wyrazie;

przestraszony /pʃˌɛstraʃˈɔnɨ/ (adj)
asustado
  taki, który przestraszył się lub wyrażający przestrach

przestraszyć /pʃɛˈstraʃɨʨ̑/ (v)
asustar, espantar, amedrentar
  wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę

przestronny /pʃɛˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
espacioso, amplio
  taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni

przestrzegać /pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
observar
  ostrzegać kogoś przed czymś

przestrzenny /pʃɛstʃˈɛnnɨ/ (adj)
espacial
  dotyczący przestrzeni

przestrzeń /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
espacio
  określony obszar
  (fizyka, fizyczny) miejsce w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
  (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
  (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;

przestrzeń kosmiczna /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
espacio exterior
  przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery

przestworze /pʃɛˈstfɔʒɛ/ (n)
infinitud, inmensidad, vastedad
  (książkowy) rozległa, nieograniczona przestrzeń (zwykle w liczbie mnogiej)

przestępca /pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
criminal, delincuente, malhechor
  osoba, która dopuściła się przestępstwa

przestępczość /pʃɛˈstɛ̃mpʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
criminalidad, delincuencia
  ogół popełnionych przestępstw
delincuencia
  popełnianie przestępstw

przestępczy /pʃɛˈstɛ̃mpʧ̑ɨ/ (adj)
criminal, delictivo
  związany z przestępczością i przestępcami; właściwy przestępcom

przestępczyni /ˌpʃɛstɛ̃mpˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
delincuente
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta, która popełniła przestępstwo

przestępstwo /pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
delito, crimen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;

przesuwać /pʃɛˈsuvaʨ̑/ (v)
mover, desplazar
  zmieniać położenie
aplazar, diferir
  zmieniać termin

przesyt /pʃˈɛsɨt/ (n)
saciedad
  stan odczuwania nieprzyjemności w wyniku nadmiernego spożycia jedzenia lub picia

przesyłka /pʃɛˈsɨwka/ (n)
envío
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) zapakowana rzecz przeznaczona do wysyłki i dostarczenia odbiorcy

przeszczep /ˈpʃɛʃʧ̑ɛp/ (n)
trasplante, injerto
  (medycyna, medyczny) (przenośnie, przenośnia) przeszczepiana część ciała
trasplante, trasplantación
  (medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego

przeszkadzać /pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑/ (v)
molestar, estorbar, importunar
  sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo

przeszklony /pʃɛˈʃklɔ̃nɨ/ (adj)
acristalado
  taki, który ma dużą ilość szklanych powierzchni

przeszkoda /pʃɛˈʃkɔda/ (n)
obstáculo
  coś, co przeszkadza, utrudnia
  (sport, sportowy) płot, rów lub inne utrudnienie na trasie biegu

przeszukiwanie /ˌpʃɛʃuciˈvãɲɛ/ (n)
búsqueda, inspección
  (rzeczownik odczasownikowy) od: przeszukiwać

przeszukiwać /pʃˌɛʃukˈivatɕ/ (v)
cachear, registrar
  szukając, przeglądać dokładnie, zaglądać w wiele miejsc

przeszło /pʃˈɛʃwɔ/ (particle)
más de
  informująca o większej ilości czegoś, niż to zostaje określone przez wyraz po niej następujący

przeszłość /ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑/ (n)
pasado
  wszystko to, co już się wydarzyło;

przesąd /ˈpʃɛsɔ̃nt/ (n)
prejuicio
  mocno zakorzenione, błędne przekonanie
superstición
  wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;

przesądny /pʃɛˈsɔ̃ndnɨ/ (adj)
supersticioso
  wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów

przesądzać /pʃɛsˈɔndʑatɕ/ (v)
prejuzgar
  osądzać z góry

przesłanie /pʃɛˈswãɲɛ/ (n)
envío
  (rzeczownik odczasownikowy) od: przesłać
mensaje
  główna myśl zawarta w dziele literackim, dowolnym dziele artystycznym, albo w czyjejś wypowiedzi; przedmiot zamierzonej przez autora konstatacji lub refleksji u odbiorcy; sens wypowiedzi

przesłanka /pʃɛˈswãnka/ (n)
premisa
  okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś

przesłuchiwać /pʃˌɛswuçˈivatɕ/ (v)
escuchar
  słuchając, sprawdzać co lub kogo
interrogar
  wypytywać kogo w czasie śledztwa

przetacznik /pʃɛtˈatʃɲik/ (n)
verónica
  (botanika, botaniczny) Veronica L., rodzaj roślin, współcześnie zaliczany do rodziny babkowatych;

przetwarzanie z parą wodną /ˌpʃɛtfaˈʒãɲɛ ˈs‿parɔ̃w̃ ˈvɔdnɔ̃w̃/ (n)
reformado con vapor
  (technologia, technika, techniczny) proces stosowany w produkcji wodoru,

przetwarzać /pʃɛtfˈaʒatɕ/ (v)
procesar
  (informatyka, informatyczny) komputerowo opracowywać zebrane dane
transformar
  zmieniać, nadając inne właściwości

przetłumaczalność /pʃˌɛtwumatʃˈalnɔɕtɕ/ (n)
traducibilidad
  cecha tego, co przetłumaczalne

przetłumaczalny /ˌpʃɛtwũmaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
traducible
  możliwy do przetłumaczenia, dający się przetłumaczyć na inny język

przewaga /pʃɛˈvaɡa/ (n)
ventaja, predominio, superioridad
  górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś

przeważający /pʃˌɛvaʒajˈɔntsɨ/ (adj)
predominante
  będący w większej ilości lub liczbie

przeważać /pʃɛˈvaʒaʨ̑/ (v)
predominar, prevalecer
  mieć przewagę, być w przewadze, być w większości
pesar más
  ważyć więcej od czegoś

przewidywalny /pʃˌɛvidɨvˈalnɨ/ (adj)
previsible
  taki, który daje się przewidzieć

przewidywać /ˌpʃɛvʲiˈdɨvaʨ̑/ (v)
prever
  prognozować przyszłe zdarzenia

przewiercić /pʃɛˈvʲjɛrʲʨ̑iʨ̑/ (v)
perforar
  wywiercić w czymś otwór na wylot

przewinienie /ˌpʃɛvʲĩˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
falta, infracción
  błąd, występek; złe, niewłaściwe zachowanie; złamanie obowiązujących zasad

przewlekły /pʃɛˈvlɛkwɨ/ (adj)
crónico
  trwający długo lub stale

przewodni /pʃɛvˈɔdɲi/ (adj)
principal
  przewodzący komu
  stanowiący podstawę działania; wytyczający kierunek postępowania

przewodnictwo /pʃˌɛvɔdɲˈitstfɔ/ (n)
conductividad
  (fizyka, fizyczny) zjawisko przewodzenia ciepła, dźwięku lub prądu elektrycznego
liderazgo, dirección
  rola przewodniczenia, kierowania czymś

przewodniczka /pʃˌɛvɔdɲˈitʃka/ (n)
guía
  (turystyka, turystyczny) kobieta zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.

przewodnik /pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
guía
  (turystyka, turystyczny) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.
  osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę
conductor
  (fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny;
guía
  (turystyka, turystyczny) książka, ulotka, także nagranie audiowizualne, przeznaczone dla turystów, zawierające opis okolicy, ciekawe zabytki, mapy itp.;

przewodzić /pʃɛˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
conducir
  kierować kimś lub jakąś działalnością; dowodzić, stać na przywództwie

przewoźnik /pʃɛˈvɔʑɲik/ (n)
transportista
  człowiek trudniący się przewozem

przewrażliwienie /ˌpʃɛvraʒlʲiˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
hipersensibilidad
  zbyt duża wrażliwość; przeczulenie na punkcie czegoś

przewrotka /pʃɛˈvrɔtka/ (n)
chilena
  (sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem;

przewrotność /pʃɛvrˈɔtnɔɕtɕ/ (n)
picardía
  cecha kogoś, kto zachowuje się chytrze, przewrotnie, podstępnie i fałszywie

przewyższać /pʃɛˈvɨʃːaʨ̑/ (v)
exceder, sobrepasar, superar
  mieć większą liczbę czegoś
superar
  prześcigać kogoś, być lepszym

przewóz /ˈpʃɛvus/ (n)
transporte
  transport, przewiezienie

przeziębienie /ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
resfriado, catarro, constipado, constipación
  (medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu

przeznaczać /pʃɛˈznaʧ̑aʨ̑/ (v)
destinar, asignar, dedicar
  określać cel

przeznaczenie /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
destino
  nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać

przezorność /pʃɛzˈɔrnɔɕtɕ/ (n)
prudencia, cautela, recato
  bycie przezornym

przezorny /pʃɛˈzɔrnɨ/ (adj)
precavido
  rozważny, przewidujący konsekwencje

przezroczysty /ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
traslúcido
  prześwitujący
transparente
  taki, który przepuszcza światło

przezwisko /pʃɛˈzvʲiskɔ/ (n)
apodo, mote
  dodatkowa nazwa nadana komuś, często o charakterze ironicznym

przełożenie /ˌpʃɛwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
conexión, correspondencia, relación
  (książkowy) zależność, związek między czymś a czymś
relación
  (technologia, technika, techniczny) w przekładniach: stosunek prędkości obrotowej wału napędzającego do prędkości obrotowej wału napędzanego

przełożony /ˌpʃɛwɔˈʒɔ̃nɨ/ (n)
superior
  osoba wyższa rangą, mająca władzę nad kimś lub czymś

przełyk /ˈpʃɛwɨk/ (n)
esófago
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,

przełącznik /pʃɛˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
conmutador
  (elektronika, elektroniczny) podzespół umożliwiający zmianę obwodu elektrycznego;

prześcieradło /ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ/ (n)
sábana
  prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;

prześladowanie /ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ/ (n)
persecución
  powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp.

prześladowczy /pʃˌɛɕladˈɔftʃɨ/ (adj)
persecutorio
  związany z prześladowaniem — stałym wyrządzaniem krzywd, szykanowaniem lub nieustannym nagabywaniem

przeżuwacz /pʃɛˈʒuvaʧ̑/ (n)
rumiante
  (zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;

przeżuwać /pʃɛʒˈuvatɕ/ (v)
rumiar
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) żuć powtórnie połknięty wcześniej pokarm
masticar
  (fizjologia, fizjologiczny) żując, rozdrabniać pokarm zębami
rumiar, masticar
  (przenośnie, przenośnia) rozmyślać wielokrotnie na ten sam temat; przeżywać coś w sobie nieustannie

przeżyć /ˈpʃɛʒɨʨ̑/ (v)
experimentar, vivir
  doświadczyć czegoś
sobrevivir
  pozostać przy życiu

przodek /ˈpʃɔdɛk/ (n)
ancestro, antepasado
  ktoś, od kogo ktoś pochodzi

przy drzwiach zamkniętych /pʃɨ‿ˈḍʒvʲjaγ zãˈmʲcɲɛ̃ntɨx/ (adv)
a puerta cerrada
  (przenośnie, przenośnia) bez obecności publiczności, bez udziału osób postronnych

przybijać piątkę /pʃɨˈbʲijäʨ̑ ˈpʲjɔ̃ntkɛ/ (v)
chocar esos cinco, chocarla
  witać się lub gratulować sobie, uderzając wzniesioną, otwartą dłonią w dłoń

przybity /pʃɨˈbʲitɨ/ (adj)
desanimado, abatido, decaído
  załamany, smutny, zmartwiony

przybliżać /pʃɨblˈiʒatɕ/ (v)
acercar
  (optyka, optyczny) pokazywać w powiększeniu
  czynić uczuciowo bliższym
  przesuwać coś bliżej
  skracać termin
dar más detalles
  opisywać, podawać w przybliżeniu
acercarse
  skracać dystans między czymś, kimś a sobą
  stawać się bliższym emocjonalnie między sobą
  stawać się mniej odległym w czasie

przybliżenie /ˌpʃɨblʲiˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
aproximación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: przybliżyć

przybliżony /pʃˌɨbliʒˈɔnɨ/ (adj)
aproximado
  bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością

przybrany /pʃɨbrˈanɨ/ (adj)
adoptado
  przyjęty jako własny choć nieprawdziwy
adoptivo
  traktowany jako własny pomimo innego pochodzenia

przybytek /pʃɨbˈɨtɛk/ (n)
templo
  budowla lub pomieszczenie mające charakter sakralny
  miejsce, w którym uprawia się jakąś dziedzinę sztuki lub nauki
aumento
  przyrost czegoś

przychodnia /pʃɨxˈɔdɲʲa/ (n)
clínica, consulta, consultorio
  placówka służby zdrowia, w której lekarze różnych specjalności przyjmują chorych, udzielają im porad i w której wykonuje się podstawowe badania

przychodzić /pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
venir, llegar
  przybywać dokądś

przychylny /pʃɨˈxɨlnɨ/ (adj)
favorable, propicio
  podchodzący z sympatią; dający, zapewniający dobre, korzystne warunki do czegoś; korzystny

przyczepa /pʃɨtʃˈɛpa/ (n)
remolque
  (motoryzacja) platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd

przyczepiać /pʃɨtʃˈɛpʲatɕ/ (v)
enganchar
  umocowywać coś na czym lub do czego jakąś techniką
cogerla
  (potocznie, potoczny) mieć do kogo nieuzasadnione zarzuty czy żale
agarrarse
  czepiając się czego lub kogo, zatrzymywać się na tym

przyczyna /pʃɨˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
causa
  powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko

przyczyniać się /pʃɨˈʧ̑ɨ̃ɲäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
contribuir
  być częściowo przyczyną czegoś, wpływać na powstawanie czegoś

przyczółek /pʃɨtʃˈuwɛk/ (n)
frontón
  (architektura, architektoniczny) element elewacji, fronton
estribo
  (budownictwo) skrajna podpora mostu lub wiaduktu
cabeza de puente, cabeza de desembarco
  (wojskowość, wojskowy) teren broniony za przeszkodą wodną;

przydatność /pʃɨˈdatnɔɕʨ̑/ (n)
utilidad
  posiadanie zastosowania; cecha czegoś, co jest przydatne

przydomek /pʃɨdˈɔmɛk/ (n)
apodo, mote, sobrenombre
  dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby

przydzielać /pʃɨdʑˈɛlatɕ/ (v)
designar, nombrar
  kierować kogoś gdzieś do pracy na dane stanowisko
asignar, adjudicar
  oddawać w posiadanie albo użytkowanie

przygniatający /pʃˌɨɡɲʲatajˈɔntsɨ/ (adj)
aplastante
  znaczny, zdecydowanie przewyższający ((na przykład) liczebnie)

przygoda /pʃɨˈɡɔda/ (n)
aventura
  niecodzienne, niezwykłe zdarzenie
aventura, romance
  przelotny romans, przeżycie erotyczne

przygotowany /pʃˌɨɡɔtɔvˈanɨ/ (adj)
preparado
  będący gotów do czegoś

przygotowawczy /pʃˌɨɡɔtɔvˈaftʃɨ/ (adj)
preliminar
  służący przygotowaniu do czegoś

przygotowywać /ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
preparar, disponer, acondicionar
  przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś
preparar
  uprzedzać kogoś o czymś, co ma nastąpić; oswajać kogoś z czymś; nastawiać kogoś na coś
disponerse, prepararse
  stawać się gotowym na coś; zbierać się, szykować się

przygraniczny /pʃˌɨɡraɲˈitʃnɨ/ (adj)
fronterizo
  znajdujący się przy granicy, związany z terenem przy granicy

przyimek /pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
preposición
  (gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;

przyimkowy /pʃˌɨimkˈɔvɨ/ (adj)
preposicional
  (gramatyka) związany z przyimkiem; występujący w funkcji przyimka albo w połączeniu nim

przyjaciel /pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
amigo
  osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach
  osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem

przyjacielski /ˌpʃɨjäˈʨ̑ɛlsʲci/ (adj)
amistoso
  serdeczny, życzliwy, przyjazny

przyjaciółka /ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka/ (n)
amiga
  kobieta zaprzyjaźniona z kimś

przyjazd /pʃˈɨjast/ (n)
llegada
  dotarcie do jakiegoś miejsca

przyjazny /pʃɨˈjaznɨ/ (adj)
amigable, amistoso
  taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia

przyjaźń /ˈpʃɨjäɕɲ̊/ (n)
amistad
  dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;

przyjemność /pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
placer, gusto
  cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące

przyjmować /pʃɨjˈmɔvaʨ̑/ (v)
aceptar
  odbierać coś (rzecz, informację)

przykazanie /ˌpʃɨkaˈzãɲɛ/ (n)
mandamiento, orden
  kategoryczne polecenie, nakaz

przykleić /pʃɨklˈɛitɕ/ (v)
pegar
  przytwierdzić klejem
pegarse
  ulec przylepieniu, przylgnięciu do czegoś

przyklejać /pʃɨkˈlɛjäʨ̑/ (v)
pegar
  umocowywać coś przy pomocy kleju lub taśmy klejącej
pegarse
  ulegać przyczepieniu do czegoś lub kogoś

przykrywka /pʃɨkrˈɨfka/ (n)
tapadera
  (przenośnie, przenośnia) instytucja lub działanie mające na celu ukrycie prawdziwych intencji, celów, zamierzeń, itp.
tapa, tapadera
  przedmiot lub jego część, służąca do przykrywania

przykład /ˈpʃɨkwat/ (n)
ejemplo
  fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem
  osoba (postępowanie) godne naśladowania
  osoba (rzecz, fakt), reprezentujący pewną klasę osób (rzeczy, faktów)

przykładać /pʃɨkwˈadatɕ/ (v)
aplicar
  umieszczać coś na czymś, powodując przyciśnięcie albo zasłonięcie tego
poner
  zbliżać obiekty do siebie aż do ich zetknięcia
aplicarse
  poświęcać sporo zapału czemu

przyległy /pʃɨlˈɛɡwɨ/ (adj)
próximo, vecino
  będący bardzo blisko
adyacente, colindante, contiguo
  graniczący z czymś, stykający się z czym

przylot /ˈpʃɨlɔt/ (n)
llegada
  przybycie lecąc, przybycie drogą powietrzną

przylądek /pʃɨˈlɔ̃ndɛk/ (n)
cabo
  (geografia, geograficzny) fragment lądu wysunięty w kierunku dużego zbiornika wodnego;

przymiarka /pʃɨ̃ˈmʲjarka/ (n)
prueba
  przymierzanie ubrania u krawca, w celu dopasowania i dokonania poprawek

przymierzalnia /ˌpʃɨ̃mʲjɛˈʒalʲɲa/ (n)
probador
  pomieszczenie w sklepie służące do przymierzania garderoby

przymierzać /pʃɨ̃ˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
probarse, probar
  (krawiectwo) zakładać ubranie w celu sprawdzenia czy pasuje

przymiotnik /pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/ (n)
adjetivo
  (gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;

przymiotnikowy /ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
adjetival, adjetivo
  odnoszący się do przymiotnika, mający charakter przymiotnika, utworzony od przymiotnika, będący przymiotnikiem

przymrozek /pʃɨ̃ˈmrɔzɛk/ (n)
helada
  spadek temperatury powietrza poniżej 0°C, podczas gdy średnia dobowa temperatura powietrza jest dodatnia

przymus /ˈpʃɨ̃mus/ (n)
coerción, coacción, fuerza, obligación, presión
  presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś
necesidad
  wewnętrzna potrzeba zrobienia czegoś

przymuszać /pʃɨmˈuʃatɕ/ (v)
obligar
  wywierać nacisk na kogoś, by zrobił co wbrew woli
forzarse
  robić co wbrew własnej woli

przymykać oko /pʃɨ̃ˈmɨkaʨ̑ ˈɔkɔ/ (v)
hacer la vista gorda
  nie reagować na czyjeś złe działanie; udawać, że się nie widzi; zezwalać komuś na robienie czegoś złego poprzez niekaranie go

przynosić /pʃɨ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
traer
  trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce

przynęta /pʃɨnˈɛnta/ (n)
anzuelo, atractivo, gancho
  (przenośnie, przenośnia) to, co kusi, wabi, przyciąga, pociąga
cebo
  (wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki;

przypadek /pʃɨˈpadɛk/ (n)
caso
  (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;
  przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby)
accidente
  losowe, nieplanowane wydarzenie

przypadkowo /ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/ (adv)
por casualidad, casualmente
  wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności

przypadkowy /ˌpʃɨpatˈkɔvɨ/ (adj)
casual, aleatorio
  będący wynikiem przypadku

przypalić /pʃɨpˈalitɕ/ (v)
arrebatar
  spalić częściowo zewnętrzną część
ahumarse, pegarse
  ulec przypaleniu

przypiekać /pʃɨpʲˈɛkatɕ/ (v)
tostar
  piekąc coś, powodować przyrumienienie tego z wierzchu
abrasar
  tak mocno grzać, że mogą powstawać rumieńce
tostarse
  ulegać przypiekaniu

przypominać /ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
invocar, recordar
  być podobnym do czegoś, budzić skojarzenia z czymś
recordar
  przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś

przypowieść /pʃɨpˈɔvʲɛɕtɕ/ (n)
parábola
  (literacko) krótkie alegoryczne opowiadanie o treści moralnej i dydaktycznej lub religijnej

przyprawa /pʃɨˈprava/ (n)
especia, condimento, aderezo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;

przyprawiać /pʃɨ.ˈpra.vʲjäʨ̑/ (v)
condimentar, sazonar, aliñar, aderezar
  dodawać przyprawę do potrawy lub napoju

przyprawiać rogi /pʃɨˈpravʲjäʨ̑ ˈrɔɟi/ (v)
poner los cuernos
  (potocznie, potoczny) o żonie: zdradzać męża; o mężu: zdradzać żonę

przyprawić rogi /pʃɨˈpravʲiʨ̑ ˈrɔɟi/ (v)
poner los cuernos
  (zobacz) przyprawiać rogi

przyprostokątna /pʃˌɨprɔstɔkˈɔntna/ (n)
cateto
  (geometria) w trójkącie prostokątnym jedno z dwóch ramion wyznaczających kąt prosty;

przypuszczalnie /pʃˌɨpuʃtʃˈalɲʲɛ/ (adv)
probablemente, presumiblemente
  prawdopodobnie, być może

przypuszczalny /pʃˌɨpuʃtʃˈalnɨ/ (adj)
supuesto, hipotético
  oparty na przypuszczeniu

przyroda /pʃɨˈrɔda/ (n)
ciencias naturales
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) przedmiot w szkole podstawowej obejmujący wiedzę o przyrodzie (1.1)
naturaleza
  świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;

przyrodniczy /pʃˌɨrɔdɲˈitʃɨ/ (adj)
natural
  związany z przyrodą, dotyczący przyrody

przyrodnik /pʃɨˈrɔdʲɲik/ (n)
naturalista
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uczony, specjalista w zakresie nauk przyrodniczych

przyrostek /pʃɨˈrɔstɛk/ (n)
sufijo
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;

przyrzekać /pʃɨʒˈɛkatɕ/ (v)
prometer
  zapewniać słownie kogoś o zrobieniu czegoś

przyrznia /pʃˈɨʒɲʲa/ (n)
caja de ingletes
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd ułatwiający ręczne przycinanie desek, listew pod odpowiednim kątem

przysadka mózgowa /pʃɨˈsatka muzˈɡɔva/ (n)
glándula pituitaria, hipófisis
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów;

przysięga /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/ (n)
juramento
  uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego

przysięgać /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
jurar
  silnie deklarować, mocno obiecywać

przyspieszeniomierz /pʃˌɨspʲɛʃɛɲʲˈɔmjɛʃ/ (n)
acelerómetro
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru przyspieszeń liniowych lub kątowych;

przyssawka /pʃɨˈsːafka/ (n)
ventosa
  miękka miseczka przysysająca się do podłoża po naciśnięciu
  narząd, który służy niektórym zwierzętom do przyczepiania się do podłoża

przystanek /pʃɨˈstãnɛk/ (n)
parada
  miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

przystanek autobusowy /pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (n)
parada de autobús
  przystanek, na którym zatrzymują się autobusy

przystojny /pʃɨˈstɔjnɨ/ (adj)
apuesto
  taki, który cechuje się przyjemną powierzchownością i dobrą postawą, wywołuje przyjemne odczucia estetyczne

przystosowawczość /pʃˌɨstɔsɔvˈaftʃɔɕtɕ/ (n)
adaptabilidad
  (zobacz) adaptabilność

przystosowywać /pʃˌɨstɔsɔvˈɨvatɕ/ (v)
adaptar, ajustar
  zmieniać coś odpowiednio do określonych wymagań
adaptarse
  zmieniać się do nowych okoliczności

przysyłać /pʃɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
enviar, mandar
  dostarczać coś nieosobiście, pocztą lub przez posłańca
  kierować kogoś gdzieś lub do kogoś

przyszłość /ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑/ (n)
futuro, porvenir
  czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;

przyszły /ˈpʃɨʃwɨ/ (adj)
próximo, que venir
  następny, bliski w czasie
futuro, venidero
  ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości

przysłaniać /pʃɨˈswãɲäʨ̑/ (v)
empañar
  częściowo zakrywać

przysłowie /pʃɨˈswɔvʲjɛ/ (n)
proverbio, refrán
  zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;

przysłowiowy /ˌpʃɨswɔˈvʲjɔvɨ/ (adj)
proverbial
  dotyczący przysłowia, popularnego frazeologizmu, wskazuje że treść należy rozumieć przenośnie a nie dosłownie

przysługa /pʃɨˈswuɡa/ (n)
favor
  grzeczność wyświadczona komuś

przysłówek /pʃɨˈswuvɛk/ (n)
adverbio
  (gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;

przysłówkowy /pʃˌɨswufkˈɔvɨ/ (adj)
adverbial
  (gramatyka) o funkcji przysłówka

przytaczać /pʃɨtˈatʃatɕ/ (v)
alegar
  podawać w celu ukazania dowodów, faktów
citar
  przywoływać czyjąś wypowiedź, fragment tekstu

przytomny /pʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
consciente
  świadomy tego, co się z nim dzieje; taki, który nie stracił przytomności lub ją odzyskał

przytulny /pʃɨtˈulnɨ/ (adj)
acogedor
  dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa

przytułek /pʃɨtˈuwɛk/ (n)
albergue
  miejsce schronienia

przytwierdzać /pʃɨtfʲˈɛrdʑatɕ/ (v)
afirmar
  przyznawać słuszność

przywieźć /pʃˈɨvʲɛɕtɕ/ (v)
traer
  przy pomocy pojazdu lub narzędzia na kołach (ewentualnie kółkach) dostarczyć coś lub umożliwić komuś przybycie w dane miejsce

przywilej /pʃɨˈvʲilɛj/ (n)
privilegio
  (książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie;

przywilej korzyści /pʃɨvˈilɛj kɔʒˈɨɕtɕi/ (n)
ley de la ventaja
  (sport, sportowy) zasada w piłce nożnej nakazująca sędziemu nieprzerywanie gry po faulu, gdy drużyna faulowana utrzymuje się przy piłce lub jest w korzystniejszej sytuacji niż przeciwnik

przywiązanie /ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
afecto, adhesión
  oddanie, uczucie, sentyment, skłonność, więź

przywiązywać wagę /ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʥ̑ ˈvaɡɛ/ (v)
dar importancia
  uważać coś za ważne, istotne, znaczące; nadawać czemuś duże znaczenie

przywozić /pʃɨvˈɔzitɕ/ (v)
traer
  wioząc, dostarczać jakąś, rzecz lub kogoś do jakiegoś miejsca

przywódca /pʃɨˈvutʦ̑a/ (n)
líder, guía, jefe, cabecilla
  osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy

przyzwoitość /pʃˌɨzvɔˈitɔɕtɕ/ (n)
decencia
  przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych

przyzwyczajać /pʃˌɨzvɨtʃˈajatɕ/ (v)
acostumbrarse
  zaczynać traktować jako zwyczajne, a nawet potrzebne; nabierać przyzwyczajenia

przyśpieszacz /pʃɨɕˈpʲjɛʃaʧ̑/ (n)
acelerador, acelerante
  (chemia, chemiczny) substancja zwiększająca szybkość jakiejś reakcji

przyśpieszać /pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑/ (v)
acelerar
  zwiększać prędkość
  sprawiać, że coś dzieje się szybciej

przyśpieszenie /ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
aceleración
  (fizyka, fizyczny) zmiana prędkości w jednostce czasu;

przyśpieszony /pʃˌɨɕpʲɛʃˈɔnɨ/ (adj)
acelerado
  szybszy niż zazwyczaj lub niż przyjęte normy

prząść /pʃˈɔ̃ɕtɕ/ (v)
hilar
  przerabiać kłąb włókna na przędzę

przęsło /ˈpʃɛ̃w̃swɔ/ (n)
tramo
  (budownictwo) fragment konstrukcji zawierający się między dwoma sąsiednimi podporami;
  (kolejnictwo) odcinek toru kolejowego między dwoma kolejnymi złączami szyn
  fragment płotu zawierający się między dwoma słupkami

próba /ˈpruba/ (n)
muestra
  statystyka: pewna ilość (ludzi lub przedmiotów) pobierana w celu zbadania określonych cech
intento, prueba
  usiłowanie dokonania czegoś
ensayo
  ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu

próbka /ˈprupka/ (n)
muestra
  mała porcja materiału do prezentacji dla klienta
  mała porcja czegoś przeznaczona do badań

próbować /pruˈbɔvaʨ̑/ (v)
ensayar
  odbywać próbę sztuki, sceny, występu
probar
  sprawdzać smak potrawy lub napoju
probar, intentar
  starać się coś zrobić

próchnica /pruxɲˈitsa/ (n)
caries
  (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;

próg /pruk/ (n)
traste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element na gryfie niektórych instrumentów, do którego dociska się struny
umbral
  listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny

próżnia /ˈpruʒʲɲa/ (n)
vacío
  (fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);
  (technologia, technika, techniczny) stan bardzo niskiego ciśnienia

próżniactwo /pruʒɲʲˈatstfɔ/ (n)
holgazanería, ociosidad, vagancia
  lenistwo, niechęć do pracy, nieróbstwo

próżnować /pruʒˈnɔvaʨ̑/ (v)
holgazanear
  (książkowy) nic nie robić, nie zajmować się żadną pracą, marnować czas

próżność /ˈpruʒnɔɕʨ̑/ (n)
vanidad
  cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje

prąd /prɔ̃nt/ (n)
corriente
  (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) energia elektryczna
  strumień wody
  tendencja, kierunek

pręcik /ˈprɛ̃ɲʨ̑ik/ (n)
bastón
  (anatomia, anatomiczny) światłoczuła komórka siatkówki oka;
estambre
  (botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;
varilla
  (zdrobniale) mały, cienki pręt

prędkościomierz /ˌprɛ̃ntkɔɕˈʨ̑ɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
velocímetro, taquímetro
  (metrologia, metrologiczny) urządzenie służące do pomiaru prędkości

prędkość /ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑/ (n)
velocidad
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu;
  (fizyka, fizyczny) wielkość skalarna wyrażająca przebytą drogę w jednostce czasu
velocidad, rapidez
  tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu

psalm /psalm/ (n)
salmo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;

psałterz /psˈawtɛʃ/ (n)
salterio
  zbiór psalmów

pseudoefedryna /psˌɛwdɔˌɛfɛdrˈɨna/ (n)
pseudoefedrina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;

pseudonauka /ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
pseudociencia
  zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki;

pseudonim /psɛwˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
seudónimo
  (książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;

psi /psʲi/ /pʲɕi/ (n)
psi
  nazwa dwudziestej trzeciej litery alfabetu greckiego, ψ;

psi /psʲi/ /pʲɕi/ (possessiveAdjective)
canino, perruno
  należący do psa

psi język /pɕˈi jˈɛ̃zɨk/ (n)
cinoglosa, lengua de perro
  (botanika, botaniczny) (zobacz) ostrzeń pospolity

psiarnia /ˈpʲɕarʲɲa/ (n)
jauría
  (łowiectwo, łowiecki) zgraja psów myśliwskich
pasma
  (środowiskowy) (obraźliwie) policja
perrera
  pomieszczenie dla psów myśliwskich lub hodowlanych

psisko /ˈpʲɕiskɔ/ (n)
perrazo
  (zgrubienie) od pies

psota /psˈɔta/ (n)
travesura, broma, coba, enredo, fechoría, novatada
  coś dla jednej strony potencjalnie dowcipnego, a dla drugiej przykre, uciążliwe

psotny /psˈɔtnɨ/ (adj)
travieso, guerrero
  taki, który psoci

psowate /psɔˈvatɛ/ (n)
Cánidos
  (zoologia, zoologiczny) rodzina lądowych ssaków drapieżnych obejmująca ponad 30 współcześnie żyjących gatunków, m.in.: psy, wilki, lisy, fenki, kojoty i szakale;

pstrokaty /pstrɔˈkatɨ/ (adj)
abigarrado
  odznaczający się rozmaitością barw, najczęściej jaskrawych

pstry /pstrɨ/ (adj)
abigarrado
  o rozmaitych barwach, wielokolorowy

pstrąg /pstrɔ̃ŋk/ (n)
trucha
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso lub potrawa z pstrąga (1.1)

psychastenia /psˌɨxastˈɛɲʲa/ (n)
psicastenia
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne objawiające się m.in. lękami, natręctami i niepokojem

psychiatra /psɨˈxʲjatra/ (n)
psiquiatra, siquiatra
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych
psiquiatra
  (medycyna, medyczny) kobieta lekarz posiadająca specjalizację w dziedzinie psychiatrii

psychiatria /psɨˈxʲjatrʲja/ (n)
psiquiatría
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;

psychiatryczny /psˌɨhiatrˈɨtʃnɨ/ (adj)
psiquiátrico
  związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii

psychoaktywny /psˌɨxɔaktˈɨvnɨ/ (adj)
psicoactivo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biochemia, biochemiczny) działający pobudzająco na psychikę i stany emocjonalne

psychoanaliza /psˌɨxɔˌanalˈiza/ (n)
psicoanálisis
  (psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) metoda leczenia zaburzeń psychicznych oparta na założeniach teorii (1.1)

psycholingwistyka /ˌpsɨxɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
psicolingüística, sicolingüística
  (językoznawstwo, językoznawczy) (psychologia, psychologiczny) dziedzina nauki na pograniczu psychologii i językoznawstwa zajmująca się psychologicznymi podstawami funkcjonowania języka;

psycholog /psɨˈxɔlɔk/ (n)
psicólogo, sicólogo
  (psychologia, psychologiczny) specjalista w dziedzinie psychologii
psicóloga
  (psychologia, psychologiczny) specjalistka w dziedzinie psychologii

psychologia /ˌpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
psicología
  nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;

psychologiczny /ˌpsɨxɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
psicológico
  dotyczący psychologii

psychopata /ˌpsɨxɔˈpata/ (n)
psicópata
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na psychopatię

psychopatka /ˌpsɨxɔˈpatka/ (n)
psicópata
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) kobieta cierpiąca na psychopatię

psychosocjologia /ˌpsɨxɔsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
psicosociología, sicosociología
  dział psychologii, który zajmuje się procesami psychicznymi zachodzącymi w zbiorowościach ludzkich

psychoterapeuta /psˌɨxɔtˌɛrapˈɛwta/ (n)
psicoterapeuta, sicoterapeuta
  specjalista w dziedzinie psychoterapii

psychoterapeutyczny /psˌɨxɔtˌɛrapɛwtˈɨtʃnɨ/ (adj)
psicoterapéutico
  dotyczący psychoterapii

psychoterapia /psˌɨxɔtɛrˈapja/ (n)
psicoterapia
  (psychologia, psychologiczny) leczenie metodą bez użycia leków przy zastosowaniu np. perswazji czy sugestii;

psychoza /psɨˈxɔza/ (n)
psicosis
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) skłonność do ulegania intensywnym emocjom, nastrojom, szczególnie szerzącym się w jakiejś zbiorowości

psychoza poporodowa /psɨxˈɔza pˌɔpɔrɔdˈɔva/ (n)
psicosis posparto
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) epizody psychozy, występujące nie później niż w 8. tygodniu po porodzie;

pszczelarski /pʃtʃɛlˈarski/ (adj)
apícola
  odnoszący się do pszczelarstwa lub pszczelarzy

pszczelarstwo /pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ/ (n)
apicultura
  (rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół;

pszczelarz /ˈpʃʧ̑ɛlaʃ/ (n)
apicultor
  (pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych

pszczoła /ˈpʃʧ̑ɔwa/ (n)
abeja
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;

pszenica /pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
trigo
  roślina zbożowa z rodzaju (1.1)

pszeniczny /pʃɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
tregueño
  o kolorze przypominającym dojrzałe kłosy pszenicy
triguero
  wykonany z pszenicy, zawierający pszenicę
  związany z pszenicą, dotyczący pszenicy

pszenżyto /pʃɛ̃n͇ˈʒɨtɔ/ (n)
triticale
  (rolnictwo, rolniczy) sztuczna hybryda żyta i pszenicy;

ptactwo /ˈptaʦ̑tfɔ/ (n)
ave
  (książkowy) ogół ptaków lub ich grupa

ptak /ptak/ (n)
ave, pájaro
  (ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;

ptasi móżdżek /ˈptaɕi ˈmuʒʤ̑ɛk/ (idiom)
bobo de capirote, cabeza de alcornoque
  (potocznie, potoczny) (ironicznie) o tępym, ograniczonym umyśle, także: określenie osoby, którą uważa się za głupią

ptasia grypa /ˈptaɕa ˈɡrɨpa/ (n)
gripe aviar, gripe aviaria
  (weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;

ptaszek /ˈptaʃɛk/ (n)
pajarito
  (potocznie, potoczny) (infantylnie) penis
  mały ptak
pajarraco
  (potocznie, potoczny) drobny oszust, przestępca
pájaro
  (potocznie, potoczny) ktoś sprytny
visto
  nazwa znaku ✓, służącego do zaznaczania wyboru

ptialina /ptʲjaˈlʲĩna/ (n)
ptialina, tialina
  (biochemia, biochemiczny) enzym obecny w ślinie i rozkładający skrobię;

puaz /ˈpu<sup>w</sup>as/ (n)
poise
  (fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) jednostka lepkości dynamicznej;

pub /pˈup/ (n)
pub
  typ baru z zakąskami i alkoholami

publicznie /publˈitʃɲʲɛ/ (adv)
públicamente, en público
  w sposób jawny, otwarty, publiczny, przy udziale osób trzecich

publiczność /puˈblʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
público
  grupa osób, która oglądają jakieś przedstawienie, pokaz, zawody

publikacja /ˌpublʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
publicación
  podawanie czegoś do publicznej wiadomości
publicación, edición
  praca, artykuł, utwór wydane drukiem

puchacz /ˈpuxaʧ̑/ (n)
búho, búho real
  (ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;

puchacz zwyczajny /pˈuxadʒ zvɨtʃˈajnɨ/ (n)
búho real
  (ornitologia, ornitologiczny) Bubo bubo, gatunek ptaka z rodziny puszczykowatych występujący m.in. w Polsce;

puchar /ˈpuxar/ (n)
copa
  (sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda;
  naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;

pucować /puˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
abrillantar, lustrar, pulir
  starannie czyścić gładką powierznię, taką którą da się doprowadzić do połysku

puder /ˈpudɛr/ (n)
polvos
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;

puderniczka /pˌudɛrɲˈitʃka/ (n)
polvera
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) płaskie pudełeczko służące do przechowywania pudru kosmetycznego, najczęściej zdobione i mające lusterko wewnątrz

pudło /ˈpudwɔ/ (n)
cafetera, cacharro, trasto
  (motoryzacja) (potocznie, potoczny) stary lub zepsuty pojazd
carroza, fósil, momia, trasto
  (obraźliwie) starsza kobieta
trullo
  (potocznie, potoczny) więzienie
fracaso, patinazo, revés
  (przenośnie, przenośnia) nietrafione przedsięwzięcie
tiro errado
  chybiony strzał
caja
  duże pudełko
  zawartość pudła (1.1)
  (motoryzacja) tylna część pojazdu do przewożenia osób lub towarów
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) część instrumentu wzmacniająca dźwięk

pulchny /pˈulxnɨ/ (adj)
rollizo
  mający wydatne kształty i miękki z powodu dużej zawartości tkanki tłuszczowej
esponjoso
  miękki jak gąbka, łatwo uginający się pod naciskiem

pulmonologia /ˌpulmɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
neumología
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób płuc;

pulpit /ˈpulpʲit/ (n)
escritorio
  (informatyka, informatyczny) podstawowy obszar roboczy w systemach operacyjnych, których powłoka graficzna oparta jest o tzw. okna;
atril
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pochyła podstawka do podtrzymywania nut
pupitre
  stolik do pisania z pochyłym blatem
  pochyły blat w ławce szkolnej, biurku lub innym meblu

pulsar /ˈpulsar/ (n)
púlsar, pulsar
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne;

pulsować /pulsˈɔvatɕ/ (v)
pulsar
  (fizjologia, fizjologiczny) ulegać skurczowi i rozkurczowi i wywoływać tętno
  (fizyka, fizyczny) zmieniać okresowo właściwości, np. napięcie, siłę, itp.

puma /ˈpũma/ (n)
puma
  (zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;

pumeksowy /pˌumɛksˈɔvɨ/ (adj)
pumítico
  związany z pumeksem; wykonany z pumeksu

pumpernikiel /ˌpũmpɛrʲˈɲicɛl/ (n)
Pumpernickel
  rodzaj ciemnego chleba wypiekanego z mąki żytniej, z dodatkiem miodu lub melasy;

punicki /pũˈɲiʦ̑ʲci/ (adj)
púnico
  dotyczący Kartaginy

punkt /pũŋkt/ (adv)
en punto
  dokładnie (o godzinie)

punkt /pũŋkt/ (n)
punto
  (geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny;

punkt rzutu karnego /ˈpũŋɡd ˈʒutu karˈnɛɡɔ/ (n)
punto de penalti
  (sport, sportowy) punkt, z którego wykonuje się rzut karny; w piłce nożnej znajduje się jedenaście metrów od linii bramkowej

punkt widokowy /pˈuŋɡd vˌidɔkˈɔvɨ/ (n)
mirador
  (turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę;

punkt widzenia /ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
punto de vista
  stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę, sposób, w jaki ujmuje się jakieś zagadnienie

punkt wyjścia /ˈpũŋɡd ˈvɨjɕʨ̑a/ (n)
punto de partida
  początkowe położenie, stan inicjujący jakiś proces, podłoże zmiany, źródło wydarzeń

punktualnie /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alʲɲɛ/ (adv)
puntualmente
  dokładnie o wyznaczonej porze, nie spóźniając się

punktualność /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑/ (n)
puntualidad
  wykonywanie czegoś w ściśle określonym czasie; umiejętność nie spóźniania się

punktualny /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
puntual
  przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności

pupa /ˈpupa/ (n)
culete, pompis
  dziecięce pośladki, (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) każde inne

pupcia /ˈpupʲʨ̑a/ (n)
culete, culito, culín
  (zdrobniale) od: pupa

purpura /purˈpura/ (n)
púrpura
  ciepły odcień fioletu

purpurowy /ˌpurpuˈrɔvɨ/ (adj)
púrpura
  mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury

purpuryna /pˌurpurˈɨna/ (n)
purpurina
  (chemia, chemiczny) organiczny barwnik stosowany do otrzymywania zaprawowych barwników kwasowych, farb imitujących złoto i w chemii analitycznej

puryna /purˈɨna/ (n)
purina
  (biochemia, biochemiczny) aromatyczny, organiczny związek chemiczny;

purée /purˈɛɛ/ (n)
puré
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę;

pustelnik /puˈstɛlʲɲik/ (n)
ermitaño, solitario
  (przenośnie, przenośnia) osoba stroniąca od innych ludzi
ermitaño, anacoreta
  człowiek mieszkający w odosobnieniu i oddający się modlitwie

pustułka /puˈstuwka/ (n)
cernícalo
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;

pusty /ˈpustɨ/ (adj)
vacío, hueco
  niezawierający niczego

pustynia /puˈstɨ̃ɲa/ (n)
desierto
  (geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;

pustynnienie /pˌustɨnɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
desertificación
  (geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;

pustynny /puˈstɨ̃nːɨ/ (adj)
desértico
  związany z pustynią, pochodzący z terenów pustyni

puszczać kaczki /ˈpuʃʧ̑aʨ̑ ˈkaʧ̑ʲci/ (v)
hacer cabrilla, hacer patito
  rzucać płaskie kamyki lub muszelki na taflę wody tak, aby odbijały się od niej kilkakrotnie;

puszczyk /ˈpuʃʧ̑ɨk/ (n)
cárabo
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu;

puszka /ˈpuʃka/ (n)
lata, bote
  metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;

puszka Pandory /ˈpuʃka pãnˈdɔrɨ/ (idiom)
caja de Pandora
  źródło wielkich nieszczęść, kłopotów

puszyć się jak paw /ˈpuʃɨʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈpaf/ (v)
pavonearse
  zachowywać się zarozumiale, dumnie

putinizacja /pˌutʲiɲizˈatsja/ (n)
putinización
  (publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zmiany polityczne przynoszące autorytarną władzę i ograniczenia swobód obywatelskich w państwach demokratycznych

puzon /pˈuzɔn/ (n)
trombón
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;

puzonista /ˌpuzɔ̃ˈɲista/ (n)
trombonista, trombón
  muzyk, który gra na puzonie

puzonistka /pˌuzɔɲˈistka/ (n)
trombonista, trombón
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na puzonie

pułapka /puˈwapka/ (n)
trampa
  kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć
  zasadzka, podstęp
trampa, cepo
  urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt

pułapka na myszy /puˈwapka na‿ˈmɨʃɨ/ (n)
ratonera
  proste mechaniczne urządzenie służące do łapania myszy na przynętę

pułkownik /puwˈkɔvʲɲik/ (n)
coronel
  wyższy stopień oficerski niższy od generała;

puścić pawia /ˈpuɕʨ̑iʨ̑ ˈpavʲja/ (v)
cambiar la peseta, echar la pota
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) zwymiotować

pylnik /ˈpɨlʲɲik/ (n)
teca
  (botanika, botaniczny) część pręcika kwiatowego zawierająca pyłek;

pyrrusowe zwycięstwo /ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (idiom)
victoria pírrica
  zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;

pyskówka /pɨˈskufka/ (n)
bronca, camorra
  (potocznie, potoczny) ordynarna kłótnia, ostra wymiana zdań

pysoń smukły /pˈɨsɔɲ smˈukwɨ/ (n)
caramel, trombera, trompero lirio
  (systematyka) (ichtiologia, ichtiologiczny) Spicara smaris Linnaeus, gatunek niewielkiej ryby słonowodnej z rodziny śródkolcowatych;

pytanie /pɨˈtãɲɛ/ (n)
interrogar
  (rzeczownik odczasownikowy) od: pytać
pregunta, cuestión
  wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji
cuestión, pregunta
  zagadnienie, problem

pytanie retoryczne /pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ/ (n)
pregunta retórica
  (językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się lub nie udziela się odpowiedzi, stosowane jako figura retoryczna lub wyraz powątpiewania;

pytać /ˈpɨtaʨ̑/ (v)
interrogar, preguntar
  sprawdzać zasób wiadomości ucznia
preguntar, interrogar
  wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi

pyzaty /pɨˈzatɨ/ (adj)
mofletudo
  (o policzkach) okrągły, wydatny

pyłek /ˈpɨwɛk/ (n)
polen
  (botanika, botaniczny) męskie gamety u roślin;

pójść do Abrahama na piwo /ˈpujʑʥ̑ ˌdɔ‿abraˈxãma na‿ˈpʲivɔ/ (v)
irse al otro barrio
  (żartobliwie) (potocznie, potoczny) umrzeć, zginąć, ponieść śmierć; stracić życie

pójść do Canossy /ˈpujʑʥ̑ ˌdɔ‿kãˈnɔsːɨ/ (v)
ir a Canossa
  być zmuszonym do ukorzenia się przed przeciwnikiem

pójść do łóżka /ˈpujʑʥ̑ dɔ‿ˈwuʃka/ (v)
acostarse
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) odbyć (z kimś) stosunek płciowy

półeczka /puˈwɛʧ̑ka/ (n)
anaquel, pequeño balda
  (zdrobniale) od: półka

półfinał /puwfˈinaw/ (n)
semifinal
  etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale

półfinałowy /pˌuwfinawˈɔvɨ/ (adj)
semifinal
  związany z półfinałem; odbywający się wramach półfinału

półgodzinny /pˌuwɡɔdʑˈinnɨ/ (adj)
de medio hora
  trwający pół godziny

półgłupek /puwɡwˈupɛk/ (n)
tontucio
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny albo mówienia o kimś z dezaprobatą

półka /ˈpuwka/ (n)
saliente
  część skały podobna do półki (1.1)
estante, estantería
  osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów

półkolisty /pˌuwkɔlˈistɨ/ (adj)
semicircular
  (geometria) o kształcie lub przekroju półkola

półksiężyc /puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
medialuna, media luna
  (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);
cuarto de Luna
  Księżyc widziany tylko w części nie większej niż połowa tarczy

półkula /puwˈkula/ (n)
hemisferio, lóbulo
  (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;
hemisferio, semiesfera
  (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;
hemisferio
  (geometria) połowa kuli;

półkulisty /pˌuwkulˈistɨ/ (adj)
semiesférico
  o kształcie zbliżonym do półkuli

północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
medianoche
  godzina 24:00
norte
  kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;

północnoamerykański /pˌuwnɔtsnˌɔamˌɛrɨkˈaɲski/ (adj)
norteamericano
  związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej

północnoirlandzki /pˌuwnɔtsnˌɔirlˈantski/ (adj)
norirlandés
  związany z Irlandią Północną, dotyczący Irlandii Północnej

północnokoreański /puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
norcoreano
  odnoszący się do Korei Północnej

północnowietnamski /pˌuwnɔtsnˌɔvʲɛtnˈamski/ (adj)
norvietnamita
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Wietnamem Północnym ((oficjalnie) Demokratyczna Republika Wietnamu)

północny /puwˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
septentrional, boreal, norteño, del norte, nórdico
  (geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku

północny wschód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut/ (n)
nordeste, noreste
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim

północny zachód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut/ (n)
noroeste
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim

półnuta /puwnˈuta/ (n)
blanca
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca połowę całej nuty;

półoś /ˈpuwɔɕ/ (n)
semieje
  (geometria) połowa osi niektórych krzywych geometrycznych
  (mechanika) wał, który przenosi napęd mechanizmu różnicowego samochodu na koło napędowe;

półpasiec /puwˈpaɕɛʦ̑/ (n)
herpes zóster
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze;

półprzewodnik /ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
semiconductor
  (fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;

półprzezroczysty /pˌuwpʃɛzrɔtʃˈɨstɨ/ (adj)
semitransparente
  niezupełnie przezroczysty, częściowo przezroczysty

półroczny /puwrˈɔtʃnɨ/ (adj)
semestral
  trwający pół roku, mający pół roku

półsłodki /puwˈswɔtʲci/ (adj)
semi-dulce
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o napojach alkoholowych: mający smak pośredni między słodkim a półwytrawnym, niezbyt słodki

półton /ˈpuwtɔ̃n/ (n)
semitono
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami we współczesnym zachodnim systemie tonalnym;

półtora /puwˈtɔra/ (numeralFraction)
uno y medio
  jeden/jedno i pół

półtorej /puwˈtɔrɛj/ (numeralFraction)
uno y medio
  jedna i pół

półwysep /puwˈvɨsɛp/ (n)
península
  (geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

półwytrawny /ˌpuwvɨˈtravnɨ/ (adj)
semiseco
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o napojach alkoholowych: mający smak pośredni między wytrawnym a półsłodkim

późno /ˈpuʑnɔ/ (adv)
tarde
  pod koniec jakiegoś czasu lub okresu

pęcherz moczowy /pˈɛnxɛʃ mɔtʃˈɔvɨ/ (n)
vejiga urinaria, vejiga
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu

pęcherzyk /pɛ̃w̃ˈxɛʒɨk/ (n)
vesícula
  (anatomia, anatomiczny) mały narząd błoniasty w organizmach żywych;
burbuja, sopladura
  (technologia, technika, techniczny) mała wypukłość lub próżnia w odlewie
ampollita, vejiguilla
  (zdrobniale) od: pęcherz
burbuja
  mała bańka gazu w cieczy

pęcherzyk jajnikowy /pɛ̃w̃ˈxɛʒɨc ˌjäjɲiˈkɔvɨ/ (n)
folículo ovárico
  (anatomia, anatomiczny) (zobacz) pęcherzyk Graafa

pęcherzyk żółciowy /pɛnxˈɛʒɨɡ ʒuwtɕˈɔvɨ/ (n)
vesícula biliar
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci

pędzel /ˈpɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
pincel, brocha
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;

pępek /ˈpɛ̃mpɛk/ (n)
ombligo
  (anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;

pępowina /pˌɛmpɔvˈina/ (n)
cordón umbilical
  (anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze

pęto /ˈpɛ̃ntɔ/ (n)
vuelta
  kawałek kiełbasy zakończony sznurkiem lub metalowym klipsem
maniota, traba
  wiązadło z powroza, łańcucha, rzemienia nakładane na przednie nogi zwierząt w celu ograniczenia swobody ich ruchów

płaca /ˈpwaʦ̑a/ (n)
salario, paga
  zarobek, wynagrodzenie za pracę

płacić /ˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
pagar
  dawać (przekazywać) pieniądze za coś
  (potocznie, potoczny) ponosić konsekwencje

płacz /pwaʧ̑/ (n)
llanto, lloro
  wylewanie łez;

płacz i zgrzytanie zębów /ˈpwaʧ̑ ˌi‿zɡʒɨˈtãɲɛ ˈzɛ̃mbuf/ (n)
llanto y rechinar de dientes
  ewangeliczne określenie mąk piekielnych

płaczka /ˈpwaʧ̑ka/ (n)
plañidera
  kobieta zajmująca się płakaniem na uroczystościach

płakać /ˈpwakaʨ̑/ (v)
llorar
  wylewać łzy, ronić łzy

płakać jak bóbr /ˈpwakaʨ̑ ˈjaɡ ˈbupr̥/ (v)
deshacerse en lágrimas, llorar a lágrima viva, llorar a mares, llorar a moco tendido, llorar como una Magdalena
  płakać żałośnie, rzewnie

płaski /ˈpwasʲci/ (adj)
banal, insustancial, trivial
  (przenośnie, przenośnia) niewyszukany, powierzchowny, banalny
plano, llano, liso
  nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień

płaskorzeźba /ˌpwaskɔˈʒɛʑba/ (n)
bajorrelieve
  (sztuka) kompozycja rzeźbiarska na płaskim materiale, wykonana z pozostawieniem na niej tła

płaskostopie /pwˌaskɔstˈɔpʲɛ/ (n)
pie plano
  (medycyna, medyczny) zniekształcenie stopy polegające na spłaszczeniu przez obniżenie się jej fizjologicznych sklepień;

płaskowyż /pwaˈskɔvɨʃ/ (n)
altiplano, meseta, altiplanicie
  (geografia, geograficzny) obszar wysoko położony o płaskiej lub lekko falistej powierzchni i o stromych stokach;

płaszcz /pwaʃʧ̑/ (n)
manto, abrigo
  (anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków;
abrigo
  (krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;
camisa, chaqueta
  element konstrukcyjny urządzenia technicznego, jego osłona;

płaszcz Ziemi /ˈpwaʒʤ̑ʲ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
manto terrestre
  (geologia, geologiczny) strefa między skorupą ziemską a jądrem Ziemi;

płaszczka /ˈpwaʃʧ̑ka/ (n)
raya
  (ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;

płaszczyk /ˈpwaʃʧ̑ɨk/ (n)
cubierta
  (przenośnie, przenośnia) pozór

płaszczyzna /pwaˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
plano
  (geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa;
llanura, planicie
  płaska powierzchnia

płaszczyć /ˈpwaʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
aplanar, aplastar
  czynić coś płaskim
arrastrarse, rebajarse
  (przenośnie, przenośnia) robić coś, żeby zdobyć przychylność innej osoby
aplastarse
  czynić płaskim siebie samego, przywierając do ziemi

płatek /ˈpwatɛk/ (n)
lóbulo
  (anatomia, anatomiczny) dolna część małżowiny usznej;
pétalo
  (botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:
copo
  niewielki, płaski kawałek czegoś
  kryształ śniegu

płatek śniegu /ˈpwatɛc ˈɕɲɛɡu/ (n)
copo de nieve
  struktura kryształów śniegu

płatnerz /ˈpwatnɛʃ/ (n)
armero
  (historia, historyczny, historycznie) (rzemiosło, rzemieślniczy) wytwórca zbroi, tarcz i hełmów;

płatniczy /pwatɲˈitʃɨ/ (adj)
de pago, de pagos
  (bankowość, bankowy) (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) związany z płaceniem

płatność /ˈpwatnɔɕʨ̑/ (n)
pago
  efekt, akt płacenia dokonywany w wyznaczonym terminie

płatny /ˈpwatnɨ/ (adj)
a sueldo
  taki, któremu się płaci
pagado, remunerado
  taki, za który dostaje się wynagrodzenie
de pago
  taki, za który należy zapłacić

płaz /pwas/ (n)
anfibio
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych Amphibia;

płciowy /ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (adj)
sexual
  zdeterminowany przez płeć, dotyczący płci

płetwa /ˈpwɛtfa/ (n)
aleta
  (zoologia, zoologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;
  płaski element nakładany na stopę i ułatwiający poruszanie się człowieka w wodzie;

płetwa ogonowa /pwˈɛtfa ˌɔɡɔnˈɔva/ (n)
aleta caudal
  (zoologia, zoologiczny) tylna płetwa zwierząt wodnych

płetwa sterowa /ˈpwɛtfa stɛˈrɔva/ (n)
pala del timón
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zanurzona w wodzie, ruchoma część steru; płat, który dzięki opływającej go wodzie, generuje siłę skręcającą ruch statku;

płetwal błękitny /pwˈɛtfal bwɛŋkˈitnɨ/ (n)
ballena azul, rorcual azul
  (zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal;

płetwonurek /ˌpwɛtfɔ̃ˈnurɛk/ (n)
hombre rana
  nurek z lekkim osprzętem i płetwami, które umożliwiają swobodne poruszanie się pod wodą

płeć /pwɛʨ̑/ (n)
sexo, género
  cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;

płeć piękna /ˈpwɛʨ̑ ˈpʲjɛ̃ŋkna/ (idiom)
bello sexo
  (literacko) kobiety

płodność /ˈpwɔdnɔɕʨ̑/ (n)
fertilidad
  (biologia, biologiczny) naturalna zdolność do posiadania potomstwa, zdolność do zajścia w ciążę

płodowy /pwɔdˈɔvɨ/ (adj)
fetal
  dotyczący płodu

płodozmian /pwɔˈdɔzmʲjãn/ (n)
rotación de cultivos
  (rolnictwo, rolniczy) system gospodarki rolnej ustalający z góry na wiele lat stałą rotację upraw;

płodzić /pwˈɔdʑitɕ/ (v)
concebir
  (przenośnie, przenośnia) być twórcą czegoś
engendrar
  powodować powstanie istoty żywej poprzez akt zapłodnienia

płomień /ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
llama
  język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;

płoszyć /pwˈɔʃɨtɕ/ (v)
ahuyentar, asustar, espantar
  powodować ucieczkę

płot /pwɔt/ (n)
cerca, valla
  ogrodzenie domu lub gospodarstwa;

płotek /ˈpwɔtɛk/ (n)
valla
  (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w biegach płotkarskich
  mały płot

płowieć /pwˈɔvʲɛtɕ/ (v)
amarillear, amarillecer
  stawać się płowym, nabierać barwy płowej (żółtawo-szarej)
descolorarse, desteñirse
  tracić intensywność barwy pod wpływem światła

płucny /pwˈutsnɨ/ (adj)
pulmonar
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc

płuco /ˈpwuʦ̑ɔ/ (n)
pulmón
  (anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;

pług /pwuk/ (n)
arado
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;

płukanie /pwuˈkãɲɛ/ (n)
enjuague, lavado, aclarado
  (rzeczownik odczasownikowy) od: płukać

płyn /pwɨ̃n/ (n)
líquido
  substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona

płyn Lugola /pwˈɨn luɡˈɔla/ (n)
disolución de Lugol, lugol
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wodny roztwór czystego jodu w jodku potasu, do zastosowań leczniczych lub laboratoryjnych;

płynność /ˈpwɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
fluidez
  (przenośnie, przenośnia) lekkość, zwiewność
  cecha cieczy

płynność finansowa /ˈpwɨ̃nːɔɕʨ̑ ˌfʲĩnãw̃ˈsɔva/ (n)
liquidez monetaria, tesorería
  (ekonomia, ekonomiczny) zdolność do terminowego realizowania zobowiązań;

płynny /ˈpwɨ̃nːɨ/ (adj)
líquido, acuoso
  będący płynem
fluido
  odznaczający się harmonijnym rytmem, swobodny, bez błędów, zahamowań

płynąć /ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
fluir, correr
  o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku
correr, pasar
  o czasie: upływać, mijać
nadar, flotar, navegar
  poruszać się w wodzie lub na jej powierzchni, także za pomocą łodzi

płynąć pod prąd /pwˈɨnɔɲtɕ pɔt prˈɔnt/ (v)
navegar contra (la) corriente
  (dosłownie) płynąć w kierunku przeciwnym do nurtu rzeki
ir contra (la) corriente, navegar contra (la) corriente
  (przenośnie, przenośnia) przeciwstawiać się panującym zwyczajom, poglądom itp., opierać się czemuś

płyta /ˈpwɨta/ (n)
disco
  krążek służący do przechowywania muzyki lub danych

płyta główna /ˈpwɨta ˈɡwuvna/ (n)
placa base
  (elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych;

płyta kompaktowa /ˈpwɨta ˌkɔ̃mpakˈtɔva/ (n)
cederrón, cedé
  poliwęglanowa płyta z zakodowaną cyfrowo informacją do odczytu światłem lasera optycznego

płyta litosferyczna /ˈpwɨta ˌlʲitɔsfɛˈrɨʧ̑na/ (n)
placa litosférica
  (geologia, geologiczny) fragment litosfery mogący przemieszczać się po plastycznym podłożu;

płytkarz /ˈpwɨtkaʃ/ (n)
embaldosador, alicatador
  (budownictwo) specjalista zajmujący się kafelkowaniem ścian lub podłóg

płytki /ˈpwɨtʲci/ (adj)
superficial, trivial
  (przenośnie, przenośnia) pozbawiony głębszych wartości; banalny
poco profundo
  taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki

pływactwo /pwɨvˈatstfɔ/ (n)
natación
  (sport, sportowy) sport pływacki, zawody pływackie

pływaczka /pwɨˈvaʧ̑ka/ (n)
nadadora
  forma żeńska od: pływak

pływak /ˈpwɨvak/ (n)
flotador
  (technologia, technika, techniczny) element techniczny mający za zadanie unosić się na wodzie lub innej cieczy
nadador
  (sport, sportowy) człowiek (zwłaszcza sportowiec) zajmujący się pływaniem

pływalnia /pwɨˈvalʲɲa/ (n)
piscina
  (sport, sportowy) obiekt sportowy przeznaczony do treningu pływania

pływanie synchroniczne /pwɨvˈaɲʲɛ sˌɨnxrɔɲˈitʃnɛ/ (n)
natación sincronizada
  (sport, sportowy) drużynowa dyscyplina sportowa będąca połączeniem pływania, gimnastyki oraz tańca;

pływać /ˈpwɨvaʨ̑/ (v)
flotar
  mieć cechy, które uniemożliwiają zatonięcie w wodzie
nadar
  poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie

płód /pwut/ (n)
fruto, producto
  (przenośnie, przenośnia) dzieło jako wytwór talentu, pracy umysłowej
fruto
  to, co wydała ziemia
feto, embrión
  zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju

quad /kwɔt/ (n)
cuadriciclo
  (motoryzacja) pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach;

quesadilla /ɡvˌɛsadʲˈilla/ (n)
quesadilla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańskie danie z kukurydzianej tortilli z roztopionym serem i różnorakim nadzieniem;

quiz /ɡvˈis/ (n)
concurso de preguntas, concurso de conocimientos
  rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;

rabarbar /raˈbarbar/ (n)
ruibarbo
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;

rabata /raˈbata/ (n)
macizo, parterre
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wąska grządka kwiatowa obramowująca trawnik

rabin /ˈrabʲĩn/ (n)
rabino
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

rabinacki /rˌabʲinˈatski/ (adj)
rabínico
  związany z rabinem, dotyczący rabina lub rabinatu

rachatłukum /ˌraxatˈwukũm/ (n)
lokum, lucumi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, podawany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem;

racica /raˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
pezuña
  (zoologia, zoologiczny) kopyto zwierząt parzystokopytnych, stanowiące rogową okrywę ostatniego członu trzeciego i czwartego palca;

racjonalistka /ˌraʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲistka/ (n)
racionalista
  forma żeńska od: racjonalista

racjonalizm /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
racionalismo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd uznający za możliwe poznanie prawdy z użyciem samego rozumu;

racjonalność /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
racionalidad
  cecha tego, co racjonalne

racjonalny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
racional
  opierający się na logicznym rozumowaniu

raczkować /raʧ̑ˈkɔvaʨ̑/ (v)
andar a gatas, gatear
  (potocznie, potoczny) o niemowlętach: poruszać się podpierając się na rękach i kolanach; chodzić na czworaka

raczyć /ˈraʧ̑ɨʨ̑/ (v)
agasajar, obsequiar
  częstować
dignarse
  łaskawie zechcieć coś zrobić, być łaskawym coś zrobić (często (ironicznie))

rada /ˈrada/ (n)
consejo
  wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
  grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
  zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem

radar /ˈradar/ (n)
radar
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;

radca prawny /rˈattsa prˈavnɨ/ (n)
asesor legal
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik zatrudniony w jakiejś instytucji, który udziela porad i opinii prawnych oraz występuje w imieniu instytucji przed sądami i organami arbitrażowymi

radiator /raˈdʲjatɔr/ (n)
radiador
  (technologia, technika, techniczny) element lub zespół elementów wypromieniowujących ciepło do otoczenia;

radio /ˈradʲjɔ/ (n)
radio
  instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odbioru takich audycji;

radio- /ˈradʲjɔ/ (prefix)
radio-
  …stosowany w złożeniach podkreślających, że coś wykorzystuje fale radiowe lub ma wbudowane radio (urządzenie), radiowy; względnie wykorzystuje zjawiska związane z promieniowaniem

radioaktywność /rˌadjɔaktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
radioactividad
  (fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma

radioliza /ˌradʲjɔˈlʲiza/ (n)
radiólisis
  (chemia, chemiczny) proces chemiczny zachodzący pod wpływem promieniowania jonizującego;

radioodbiornik /ˌradʲjɔːdˈbʲjɔrʲɲik/ (n)
radiorreceptor
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odbioru sygnału radiowego;

radiooperator /rˌadjɔˌɔpɛrˈatɔr/ (n)
operador de radio
  osoba obsługująca urządzenia radiowo-nadawcze i nadawczo-odbiorcze

radiostacja /ˌradʲjɔˈstaʦ̑ʲja/ (n)
radioestación
  urządzenie radiowe do nadawania, odbioru lub obu tych funkcji;

radiosłuchacz /rˌadjɔswˈuxatʃ/ (n)
radioyente
  człowiek słuchający audycji radiowych; słuchacz radia

radiosłuchaczka /rˌadjɔswuxˈatʃka/ (n)
radioyente
  kobieta słuchająca audycji radiowych; słuchaczka radia

radiotelegrafista /ˌradʲjɔtɛlɛɡraˈfʲista/ (n)
radiotelegrafista
  pracownik, który obsługuje radiotelegraf, przekazuje i odbiera radiotelegramy

radioteleskop /rˌadjɔtɛlˈɛskɔp/ (n)
radiotelescopio
  (astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;

radioterapeuta /rˌadjɔtˌɛrapˈɛwta/ (n)
radioterapeuta
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie radioterapii

radioterapia /ˌradʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
radioterapia
  (medycyna, medyczny) leczenie za pomocą promieniowania jonizującego;

radiowóz /raˈdʲjɔvus/ (n)
coche patrulla
  samochód policyjny;

radon /ˈradɔ̃n/ (n)
radón
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;

radosny /raˈdɔsnɨ/ (adj)
alegre, gozoso
  taki, który charakteryzuje się radością, ma dobry humor; nie jest smutny

radować się /raˈdɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
alegrarse, gozar, regocijarse
  cieszyć się, być radosnym

radość /ˈradɔɕʨ̑/ (n)
alegría
  uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

radykalizm /rˌadɨkˈalizm/ (n)
radicalismo
  postawa polegająca na bezkompromisowym dążeniu do zmian postrzeganych za jedyne słuszne

radykalnie /ˌradɨˈkalʲɲɛ/ (adv)
de raíz, radicalmente
  w sposób radykalny, nagły, zasadniczy, skrajny, gruntowny

radykalność /ˌradɨˈkalnɔɕʨ̑/ (n)
radicalidad
  cecha tego, co jest radykalne

radykalny /ˌradɨˈkalnɨ/ (adj)
radical
  który jest skutkiem zdecydowanych, bezkompromisowych działań

radziecki /raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (adj)
soviético
  odnoszący się do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich (ZSRR)

radzić /ˈraʥ̑iʨ̑/ (v)
enmendar, solucionar
  (przestarzałe, przestarzały) szukać sposobu, rady
aconsejar
  udzielać komuś rady
debatir, deliberar, tratar
  wspólnie zastanawiać się, jak postąpić, jak coś załatwić
consultar, pedir consejo
  zwracać się do kogoś o poradę, zasięgać czyjejś rady, opinii
arreglárselas, componérselas
  na bieżąco pokonywać trudności

rafa /ˈrafa/ (n)
arrecife
  zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;

rafa koralowa /ˈrafa ˌkɔraˈlɔva/ (n)
arrecife de coral, arrecife coralino
  rafa powstała z nagromadzenia pozostałości organizmów morskich, głównie szkieletów korali

rafinacja /ˌrafʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
refinación, refinado
  oczyszczanie substancji w celu nadania im odpowiednich właściwości;

rafineria /ˌrafʲĩˈnɛrʲja/ (n)
refinería de petróleo
  (pospolicie) chemiczny zakład przemysłowy przerobu ropy naftowej;
refinería
  zakład przemysłowy przeprowadzający oczyszczanie jakiegoś surowca

rafinować /ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
refinar
  poddawać procesowi rafinacji

ragoût /raɡˈu/ (n)
ragú
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) typ gęstej potrawy przygotowywanej z kawałków mięsa duszonych w sosie z warzywami i różnymi dodatkami;

raj /raj/ (n)
paraíso
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;

raj na ziemi /ˈraj na‿ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
paraíso terrenal
  wyjątkowo piękne miejsce

raj podatkowy /ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (n)
paraíso fiscal
  (potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;

rajd /rajt/ (n)
rali
  (sport, sportowy) kilkuetapowy wyścig;

rajstopy /rajˈstɔpɨ/ (n)
panti, pantimedia, panty
  rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;

rak /rak/ (n)
cáncer
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego;
cangrejo, cangrejo de río
  (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;

rak jelita grubego /rˈak jɛlˈita ɡrubˈɛɡɔ/ (n)
cáncer colorrectal, cáncer de colon
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy jelita grubego wywodzący się z nabłonka błony śluzowej jelita grubego, do którego zaliczany jest rak okrężnicy, rak zgięcia esiczo-odbytniczego i rak odbytnicy;

rakieta /raˈcɛta/ (n)
raqueta
  (sport, sportowy) narzędzie służące do gry, odbijania piłki tenisowej
cohete, misil
  (wojskowość, wojskowy) pocisk zbudowany z głowicy bojowej i urządzenia napędowego z silnikiem rakietowym
cohete, bengala
  pocisk świetlny służący do sygnalizacji lub oświetlenia
cohete
  pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;

rakotwórczy /rˌakɔtfˈurtʃɨ/ (adj)
cancerígeno
  (medycyna, medyczny) przyczyniający się do powstawania raka

ramadan /rãˈmadãn/ (n)
ramadán
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: ścisły post obowiązujący muzułmanów od świtu do nocy w miesiącu ramadan (1.1)
  dziewiąty miesiąc kalendarza muzułmańskiego

ramię /ˈrãmʲjɛ/ (n)
hombro
  (anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego
brazo
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym
  (potocznie, potoczny) cała kończyna górna
  w przyrodzie, technice – wszystko o kształcie przypominającym wyciągniętą rękę

ramię w ramię /ˈrãmʲjɛ ˈv‿rãmʲjɛ/ (adv)
hombro con hombro
  równo, bez różnicy w odległości

rana /ˈrãna/ (n)
herida, llaga
  (medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;

randka /ˈrãntka/ (n)
cita, encuentro
  umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu

raniuszek /rãˈɲuʃɛk/ (n)
mito, chamarón
  (ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;

ranić /ˈrãɲiʨ̑/ (v)
herir, ofender
  (przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość; urażać czyjeś uczucia
herir, lesionar
  powodować kaleczenie
herir
  zadać ranę
herirse
  zadać ranę samemu sobie

ranny /ˈrãnːɨ/ (adj)
matinal, matutino, mañanero
  mający miejsce o poranku; taki, który występuje na początku dnia
herido
  taki, który ma ranę

ranny /ˈrãnːɨ/ (n)
herido
  ten, kto jest ranny (1.1)

rano /ˈrãnɔ/ (adv)
por la mañana, temprano
  wcześnie w ciągu dnia

rano /ˈrãnɔ/ (n)
mañana
  wczesna pora dnia

rap /rap/ (n)
rap
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl w muzyce;

raper /ˈrapɛr/ (n)
rapero
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca muzyki rap

raport /ˈrapɔrt/ (n)
memoria, parte
  szczegółowe sprawozdanie

rapsod /rˈapsɔt/ (n)
rapsoda
  (dawniej, dawny) (historia, historyczny, historycznie) wędrowny śpiewak recytujący poematy epickie

rasa /ˈrasa/ (n)
raza
  (zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;

rasista /raˈɕista/ (n)
racista
  zwolennik rasizmu

rasistka /raˈɕistka/ (n)
racista
  zwolenniczka rasizmu

rasistowski /ˌraɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
racista
  związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu

rasizm /ˈraɕism̥/ (n)
racismo
  ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;

rasowy /raˈsɔvɨ/ (adj)
racial
  dotyczący ras, rasy
de raza
  o zwierzęciu należący do danej rasy

raszpla /ˈraʃpla/ (n)
angelote, pez ángel
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Squatina squatina, gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny raszplowatych; rekin o spłaszczonym ciele i dużych parzystych płetwach;
arpía, cacatúa
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) obraźliwie o kobiecie, najczęściej brzydkiej, źle zbudowanej lub starszej
escofina
  (rzemiosło, rzemieślniczy) stalowy pilnik o grubych nacięciach

rata /ˈrata/ (n)
plazo
  (finanse, finansowy) część długu, którą trzeba zapłacić w określonym terminie

ratownik /raˈtɔvʲɲik/ (n)
socorrista
  osoba pilnująca bezpieczeństwa na kąpielisku
  osoba niosąca pomoc w nagłej sytuacji
  osoba uprawniona do udzielania pierwszej pomocy

ratunek /raˈtũnɛk/ (n)
rescate, salvamento
  pomoc w niebezpieczeństwie

ratunkowy /rˌatuŋkˈɔvɨ/ (adj)
de socorro
  związany z ratunkiem

ratusz /ˈratuʃ/ (n)
ayuntamiento
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;

ratyfikacja /rˌatɨfikˈatsja/ (n)
ratificación
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez uprawniony do tego organ państwowy

raweńczyk /ravˈɛɲtʃɨk/ (n)
ravenés
  mieszkaniec Rawenny; osoba z tego miasta

raweński /ravˈɛɲski/ (adj)
ravenés
  odnoszący się do Rawenny, związany z Rawenną

raz /'razɨ/ /ras/ (cardinalNumeral)
un
  przy liczeniu jeden

raz /'razɨ/ /ras/ (n)
caso, vez
  okoliczność, ewentualność
vez
  pojedyncza realizacja czynności
  jednostka jakiejś wielkości

raz na ruski rok /ˈras na‿ˈrusʲci ˈrɔk/ (adv)
cada muerte de obispo
  (związek frazeologiczny) (potocznie, potoczny) bardzo rzadko

raz na wozie, raz pod wozem /ˈras na‿ˈvɔʑɛ ˈras pɔd‿ˈvɔzɛ̃m/ (proverb)
una de cal y otra de arena
  znaczące tyle co: czasem w życiu dzieje się lepiej, czasem gorzej

razem /ˈrazɛ̃m/ (adv)
junto, a la vez, juntamente, junto con
  (o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie

razić /ˈraʑiʨ̑/ (v)
ofender
  atakować za pomocą jakiejś broni

rdza /rʣ̑a/ (n)
roya
  Puccinia, grzyb powodujący plamy na roślinach
  choroba powodowana przez rdzę (1.2)
herrumbre, óxido
  warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;

rdzewieć /ˈrʣ̑ɛvʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
oxidarse
  (technologia, technika, techniczny) o metalu: niszczeć poprzez utlenianie się

rdzeń kręgowy /rdʑˈɛɲ krɛŋɡˈɔvɨ/ (n)
médula espinal
  (anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała

reagować /ˌrɛaˈɡɔvaʨ̑/ (v)
reaccionar
  odpowiadać jakimś zachowaniem na daną sytuację

reakcja /rɛˈakʦ̑ʲja/ (n)
reacción
  (chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne;
  (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki
  (fizyka, fizyczny) proces, przemiana
  odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
  zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian

reakcja katalityczna /rɛˈakʦ̑ʲja ˌkatalʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
reacción catalítica
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna odbywająca się z udziałem katalizatora

reaktancja /ˌrɛakˈtãnʦ̑ʲja/ (n)
reactancia
  (fizyka, fizyczny) wkład do oporności układu elektrycznego pojawiający się przy przepływie prądów zmiennych, związany z obecnością w tym układzie indukcyjności i pojemności; część urojona impedancji;

reaktor /rɛˈaktɔr/ (n)
reactor
  (chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;

reaktor katalityczny /rɛˈaktɔr ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
catalizador
  (motoryzacja) część układu wydechowego wszystkich współczesnych samochodów osobowych spełniająca funkcję pozasilnikowego systemu zmniejszania emisji szkodliwych składników spalin;

reaktywność /rˌɛaktˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
reaccionabilidad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest reaktywne; cecha tych, którzy są reaktywni

realgar /rɛˈalɡar/ (n)
rejalgar
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu;

realistka /ˌrɛaˈlʲistka/ (n)
realista
  forma żeńska od: realista

realizm /rɛˈalizm/ (n)
realismo
  postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierne odtwarzanie rzeczywistości w utworze literackim lub dziele sztuki; (także, też) kierunek literacki i artystyczny wiernie odtwarzający rzeczywistość oraz cechujący się tym kierunek rozwinięty w XIX wieku;

realizować /ˌrɛalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
realizar
  wcielać w życie, urzeczywistniać coś

reanimacja /rˌɛaɲimˈatsja/ (n)
reanimación
  (medycyna, medyczny) przywrócenie do życia kogoś znajdującego się w stanie śmierci klinicznej poprzez zastosowanie zabiegów pobudzających czynność serca, układu krążenia i oddychania

rebeliant /rɛˈbɛlʲjãnt/ (n)
rebelde
  uzbrojony bojownik buntujący się przeciwko istniejącej władzy;

rebetiko /rˌɛbɛtʲˈikɔ/ (n)
rebétiko
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) gatunek tradycyjnej wokalnej muzyki greckiej, z buzuki jako instrumentem wiodącym, a będącej miksem muzyki bizantyjskiej, zachodniej i orientalnej, zapoczątkowanej w XIX w. przez ludzi z biedoty miejskiej i marginesu społecznego;

recepcja /rɛˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
fiesta, recepción
  (dawniej, dawny) galowe przyjęcie
aceptación, admisión, recepción
  (dawniej, dawny) zaaprobowanie, przyjęcie
recepción
  (hotelarstwo) biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące
  przyjmowanie gości w recepcji (1.1)
  (książkowy) (sztuka) (literacko) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce
captación, recepción
  odbieranie bodźców przez zmysły
percepción
  proces przyswajania czegoś

recepcjonista /rˌɛtsɛptsjɔɲˈista/ (n)
recepcionista
  osoba pracująca w recepcji, np. hotelu

recepcjonistka /ˌrɛʦ̑ɛpʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲistka/ (n)
recepcionista
  kobieta, która pracuje w recepcji

recepta /rɛtsˈɛpta/ (n)
receta, método
  (przenośnie, przenośnia) niezawodna metoda, sprawdzony sposób postępowania
receta, prescripción
  pisemne zlecenie wydania leku

recykling /rɛtsˈɨkliŋk/ (n)
reciclaje
  wykorzystanie odpadów technologicznych i surowców wtórnych w przemyśle;

recytacja /rˌɛtsɨtˈatsja/ (n)
recitación
  wydeklamowanie utworu literackiego

recytować /rˌɛtsɨtˈɔvatɕ/ (v)
recitar
  wygłaszać z pamięci utwór literacki

reda /rˈɛda/ (n)
rada
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wydzielony akwen przedportowy dla oczekujących na wpłynięcie statków;

redagować /rˌɛdaɡˈɔvatɕ/ (v)
redactar
  kierować redakcją czasopisma, dzieła zbiorowego, decydując ostatecznie o jego treści i formie
editar
  opracowywać dany tekst pod względem treści i stylu, na ogół w celu zamieszczenia w druku

redukować /rˌɛdukˈɔvatɕ/ (v)
reducir
  (chemia, chemiczny) wprowadzać pierwiastek do mniejszej wartościowości wskutek przyłączania elektronów, poprzez odbieranie tlenu lub wprowadzanie wodoru
  likwidować etaty pracownicze
  powodować zmniejszenie czego

refektarz /rɛˈfɛktaʃ/ (n)
refectorio
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;

referencja /ˌrɛfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
referencia
  (informatyka, informatyczny) wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych;

referendum /ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/ (n)
referéndum, plebiscito
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;

refleksja /rɛflˈɛksja/ (n)
reflexión
  głębsze zastanowienie się

refleksoterapia /rˌɛflɛksˌɔtɛrˈapja/ (n)
reflexoterapia
  alternatywna metoda terapii, mająca pobudzać organizm do samoleczenia poprzez uciskaniu określonych punktów na ciele

reformować /rˌɛfɔrmˈɔvatɕ/ (v)
reformar
  dokonywać reformy

refren /ˈrɛfrɛ̃n/ (n)
estribillo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst

regaty /rɛˈɡatɨ/ (n)
regata
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyścig łodzi lub statków;

regał /ˈrɛɡaw/ (n)
estante
  mebel z półkami

regencja /rɛɡˈɛntsja/ (n)
regencia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władza sprawowana przez regenta, regentkę

regent /ˈrɛɡɛ̃nt/ (n)
regente
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę;

regentka /rɛɡˈɛntka/ (n)
regente
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kobieta, która pełni funkcję regenta

reggae /ˈrɛɡɛ/ (n)
reggae
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj muzyki;

region /ˈrɛɟɔ̃n/ (n)
región
  (książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi

regionalizacja /ˌrɛɟɔ̃nalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
regionalización
  (urzędowy) podział na regiony

regionalizm /ˌrɛɟɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
regionalismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja rozwoju politycznego współczesnego państwa, która polega na dekoncentracji i decentralizacji władzy państwowej na niższe poziomy systemu politycznego;

regresywny /ˌrɛɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
regresivo
  mający tendencję do cofania się, wsteczny, niepostępowy

regulacja /rˌɛɡulˈatsja/ (n)
regulación, control
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obejmowanie czego przepisami prawa, normami
regulación
  podejmowanie działań w celu poprawy funkcjonowania lub przywrócenia czegoś

regulamin /rˌɛɡulˈamin/ (n)
regla, reglamento
  (administracja) zbiór przepisów obowiązujących w danym miejscu, wśród członków jakiejś grupy

regulować /ˌrɛɡuˈlɔvaʨ̑/ (v)
ajustar, regular
  (technologia, technika, techniczny) nastawiać przyrząd, mechanizm, urządzenie tak, aby działały w pożądany sposób
  dozować ilość, moc czegoś
dirigir, regular
  kierować ruchem, obrotem czegoś
regular, reglamentar
  ustalać reguły, zasady

reguła /rɛˈɡuwa/ (n)
regla
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór zasad obowiązujących w danym zakonie;
regla, norma
  zasada, według której należy postępować

rehabilitacja /ˌrɛxabʲilʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
rehabilitación
  (medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia;
  (książkowy) przywrócenie dobrego imienia, dobrej opinii, oczyszczenie z zarzutów
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) unieważnienie wyroku i przywrócenie osobie skazanej niesłusznie utraconych przez nią praw;

reimport /rɛˈ<sup>j</sup>ĩmpɔrt/ (n)
reimportación
  (ekonomia, ekonomiczny) wwóz własnego, przedtem wyeksportowanego towaru z zagranicy;

reindustrializacja /rˌɛindˌustrjalizˈatsja/ (n)
reindustrialización
  ponowny wzmożony rozwój przemysłu w regionie o malejącym uprzemysłowieniu;

reinkarnacja /ˌrɛ<sup>j</sup>ĩŋkarˈnaʦ̑ʲja/ (n)
reencarnación
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, według którego dusza po śmierci wciela się w nowy byt fizyczny;

reja /rˈɛja/ (n)
verga
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poziome drzewce żaglowca;

rejestr /ˈrɛjɛstr̥/ (n)
registro, catálogo, lista
  spis danych, wykaz, lista

rejonowy /rˌɛjɔnˈɔvɨ/ (adj)
regional
  związany z rejonem, obowiązujący w pewnym rejonie

rejs /rˈɛjs/ (n)
crucero
  (morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego

rekin /ˈrɛcĩn/ (n)
tiburón
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;

reklama /rɛkˈlãma/ (n)
anuncio, publicidad, reclamo
  informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;

rekomendacja /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja/ (n)
recomendación
  (książkowy) opinia o kimś (zazwyczaj pozytywna)

rekomendować /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
recomendar
  dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś

rekonkwista /rˌɛkɔŋkfˈista/ (n)
reconquista
  (historia, historyczny, historycznie) trwający od VIII do XV wieku proces odbierania ziem Półwyspu Iberyjskiego spod władania muzułmanów;

rekonstrukcja /rˌɛkɔnstrˈuktsja/ (n)
reconstrucción
  odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana

rekonwalescencja /rˌɛkɔnvˌalɛstsˈɛntsja/ (n)
convalecencia
  okres, w którym chory powraca do zdrowia
  powrót do zdrowia po przebytej chorobie

rekonwalescent /ˌrɛkɔ̃nvaˈlɛsʦ̑ɛ̃nt/ (n)
convaleciente
  (medycyna, medyczny) pacjent powracający do zdrowia po przebytej chorobie

rekonwalescentka /ˌrɛkɔ̃nvalɛˈsʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
convaleciente
  forma żeńska od: rekonwalescent

rekrut /ˈrɛkrut/ (n)
recluta
  (wojskowość, wojskowy) nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska;

rekrutacja /ˌrɛkruˈtaʦ̑ʲja/ (n)
reclutamiento
  (wojskowość, wojskowy) nabór żołnierzy do służby wojskowej
  przyjmowanie pracowników do zakładów pracy, kandydatów na wyższe uczelnie, kandydatów do szkół itp.;

rekuperator /ˌrɛkupɛˈratɔr/ (n)
recuperador
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj wymiennika ciepła, w którym jest wykorzystywane ciepło odprowadzanych gazów

relaks /ˈrɛlaks/ (n)
relajación, relax
  wypoczynek, oderwanie się od codziennych obowiązków

religia /rɛˈlʲiɟja/ (n)
religión
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;

religijność /ˌrɛlʲiˈɟijnɔɕʨ̑/ (n)
religiosidad
  cecha tego, kto jest religijny; cecha tego, co jest religijne

religijny /ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
religioso
  postępujący zgodnie z zasadami religii
  dotyczący religii, opisujący religię

relikwia /rɛlˈikfja/ (n)
reliquia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;

remis /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
empate
  wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta

ren /rɛ̃n/ (n)
renio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;

renesans /rɛnˈɛsans/ (n)
Renacimiento
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, który datuje się na przełom wieku XV i XVI;

renesansowy /ˌrɛ̃nɛsãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
renacentista
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) dotyczący renesansu, występujący w epoce renesansu; będący w takim stylu

renifer /rɛ̃ˈɲifɛr/ (n)
reno
  (zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;

renoma /rɛ̃ˈnɔ̃ma/ (n)
renombre
  sława, dobra opinia o kimś lub o czymś

rentowność /rɛntˈɔvnɔɕtɕ/ (n)
rentabilidad
  (ekonomia, ekonomiczny) cecha tego, co rentowne, przynoszące nadwyżkę przychodów nad kosztami;

reorientacja /ˌrɛɔrʲjɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
reorientación
  zmiana orientacji, kierunku dążeń

repatriacja /ˌrɛpaˈtrʲjaʦ̑ʲja/ (n)
repatriación
  (książkowy) powrót do ojczystego kraju;

reperować /rˌɛpɛrˈɔvatɕ/ (v)
arreglar, reparar
  przywracać stan użyteczności rzeczy uszkodzonej

repertuar /ˌrɛpɛrˈtu<sup>w</sup>ar/ (n)
repertorio
  zestaw utworów grany w danej instytucji (teatrze, filharmonii itp.) w określonym czasie
  zestaw utworów opanowanych przez danego artystę

replika /ˈrɛplʲika/ (n)
réplica
  powtórne wykonanie dzieła sztuki, pojazdu, samolotu itp. z możliwie wiernym odtworzeniem oryginału;

reportaż /rɛpˈɔrtaʃ/ (n)
reportaje
  (literacko) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji;

represja /rɛˈprɛsʲja/ (n)
represión
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma odwetu lub nacisku
  (psychologia, psychologiczny) jeden z mechanizmów obronnych

reprezentacja /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
representación
  grupa osób, które występują w czyimś imieniu

reprezentować /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
representar
  występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem
  wyrażać coś

reprymenda /ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda/ (n)
chaparrón, peluca
  nagana, upomnienie, admonicja

republika /rɛˈpublʲika/ (n)
república
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;

republika bananowa /rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva/ (n)
república bananera
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) małe, niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone przez dyktatora lub reżim wojskowy;

republikanin /rˌɛpublikˈaɲin/ (n)
republicano
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik republiki lub republikanizmu, ktoś popierający republikańską formę rządu

reputacja /ˌrɛpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
reputación
  opinia o kimś, dobre imię

resetować /ˌrɛsɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
resetear
  (informatyka, informatyczny) podawać sygnał zerowania na wejścia rejestrów i sumatora procesora urządzenia komputerowego, tym samym wznawiać jego pracę od początku

respekt /ˈrɛspɛkt/ (n)
respeto
  szacunek, poważanie

responsorialny /rˌɛspɔnsɔrjˈalnɨ/ (adj)
responsorial
  wykonywany na przemian przez kantora i lud

responsorium /rˌɛspɔnsˈɔrjum/ (n)
responsorio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczna krótka formuła modlitewna, w której wykonuje się naprzemienny śpiew lub recytację wersetów;

restart /ˈrɛstart/ (n)
reinicio
  (informatyka, informatyczny) ponowne uruchomienie

restauracja /ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja/ (n)
restauración
  (budownictwo) odnowienie, odbudowanie
restaurante, restorán
  (gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie;

restrukturyzacja /ˌrɛstrukturɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
reestructuración
  (ekonomia, ekonomiczny) zmiana struktury czegoś; wprowadzanie zmian w rozmieszczeniu majątku i organizacji zarządzania nim, zwykle w odniesieniu do gospodarki kraju lub przedsiębiorstwa;

reszka /ˈrɛʃka/ (n)
cruz
  strona monety ukazująca często oblicze jakiejś osoby, znak okolicznościowy lub sam nominał monety

resztka /ˈrɛʃtka/ (n)
resto
  (zdrobniale) od reszta

retinoid /rˌɛtʲinˈɔit/ (n)
retinoide
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna kwasowa witaminy A, lek zewnętrzny regulujący rozwój naskórka i stan gruczołów łojowych

retoryka /rɛtˈɔrɨkˌa/ (n)
retórica
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako (1.1)

retroaktywny /rˌɛtrɔaktˈɨvnɨ/ (adj)
retroactivo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który obowiązuje z datą wsteczną, działa wstecz

retsina /rɛtɕˈina/ (n)
retsina
  (spożywczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki;

reumatolog /ˌrɛwmaˈtɔlɔk/ (n)
reumatólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób reumatycznych

reumatyczny /ˌrɛwmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
reumático
  (medycyna, medyczny) związany z reumatyzmem, właściwy reumatyzmowi

reumatyk /rɛwmˈatɨk/ (n)
reumático
  osoba cierpiąca na reumatyzm

reumatyzm /rɛwˈmatɨsm̥/ (n)
reumatismo
  (medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;

rewanż /rˈɛvanʃ/ (n)
revancha, desquite
  (sport, sportowy) powtórne spotkanie dające sposobność odegrania się

rewidować /ˌrɛvʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
cachear, registrar
  przeszukiwać w poszukiwaniu czegoś nielegalnego

rewizja /rɛvˈizja/ (n)
inspección, registro
  (kryminologia, kryminologiczny) ogół działań, których celem jest znalezienie dowodów domniemanego przestępstwa lub wykroczenia
control
  kontrola urzędowa dokonywana w określonej instytucji
revisión
  ponowne rozpatrzenie pewnych poglądów, teorii, dokumentów itp. i dokonanie w nich zmian
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ponowne rozpatrzenie sprawy przez sąd wyższej instancji jako następstwo odwołania od orzeczeń sądu niższej instancji

rewolucja /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
revolución
  gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;
  (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany

rewolucja październikowa /rˌɛvɔlˈutsja pˌaʑdʑɛrɲikˈɔva/ (n)
Revolución de Octubre
  (historia, historyczny, historycznie) zbrojny przewrót dokonany w Rosji w 1917 roku, w którego wyniku władzę w tym kraju przejęli bolszewicy;

rewolucjonista /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
revolucionario
  uczestnik lub zwolennik rewolucji

rewolucjonistka /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲistka/ (n)
revolucionaria
  kobieta, uczestniczka lub zwolenniczka rewolucji

rewolucyjny /ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
revolucionario
  dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami
  przynoszący duże zmiany, przełamujący skostniałe struktury

rewolwer /rɛˈvɔlvɛr/ (n)
revólver
  ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben;

rewolwer wiązkowy /rɛˈvɔlvɛr vʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (n)
avispero, pimentero
  krótka, powtarzalna broń palna wyposażona w wiązkę kilku luf obracających się podczas strzelania;

rezeda /rɛˈzɛda/ (n)
reseda
  (botanika, botaniczny) Reseda liczący około 30 gatunków rodzaj roślin z rodziny rezedowatych;

rezerwa /rɛzˈɛrva/ (n)
reserva
  zapas czegoś

rezultat /rɛˈzultat/ (n)
resultado
  wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania

reżyser /rɛˈʒɨsɛr/ (n)
director
  realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;

ring /rʲĩŋk/ (n)
cuadrilátero, ring
  (sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich;

robactwo /rɔbˈatstfɔ/ (n)
bichejo, gusanerío, gusano insecto repelente
  ogół bezkręgowców budzących odrazę, zwłaszcza pasożytów i szkodników

robaczek /rɔbˈatʃɛk/ (n)
gusanito
  (zdrobniale) od: robak

robaczywy /rˌɔbatʃˈɨvɨ/ (adj)
agusanado, gusanoso, vermicular
  pełen robaków lub nadjedzony przez robaki

robak /ˈrɔbak/ (n)
gusano
  (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;

robić /ˈrɔbʲiʨ̑/ (v)
hacer, obrar
  wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać

robić bokami /ˈrɔbʲiʥ̑ bɔˈkãmʲi/ (v)
sudar petróleo
  mieć poważne kłopoty finansowe, z trudem dawać sobie radę

robić loda /ˈrɔbʲiʨ̑ ˈlɔda/ (v)
hacer una mamada, tocar la trompeta
  (wulgarnie, wulgaryzm) wykonywać fellatio, dokonywać oralnej stymulacji penisa

robić na drutach /ˈrɔbʲiʨ̑ na‿ˈdrutax/ (v)
hacer punto
  wykonywać robotę dzianą na drutach; dziać

robić w gacie ze strachu /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈv‿ɡaʨ̑ɛ zɛ‿ˈstraxu/ (v)
cagarse de miedo
  (potocznie, potoczny) bardzo się bać, być przerażonym

robić w majtki /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈv‿majtʲci/ (v)
cagarse de miedo, cagarse en las patas, cagarse en los pantalones
  (potocznie, potoczny) bardzo się bać, być przerażonym

robić z igły widły /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ/ (v)
hacer de una pulga un elefante, hacer una montaña de un grano de arena
  (potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać

robić z muchy słonia /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿muxɨ ˈswɔ̃ɲa/ (v)
hacer de una pulga un elefante
  (rzadki, rzadko używany) wyolbrzymiać coś, mówić o czymś z przesadą

robot /ˈrɔbɔt/ (n)
robot
  (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie

robotnica /ˌrɔbɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
obrera
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezpłodna samica pszczoły, mrówki lub termita, która wykonuje wszystkie prace
  kobieta, która zawodowo pracuje fizycznie, zwykle w fabryce

robotnik /rɔˈbɔtʲɲik/ (n)
obrero
  pracownik wykonujący pracę fizyczną

robotyka /rɔˈbɔtɨka/ (n)
robótica
  nauka zajmująca się projektowaniem i zastosowaniem robotów, ich mechaniką i sterowaniem;

rocha /ˈrɔxa/ (n)
guitarra, manta, rayón
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Rhinobatos rhinobatos, rodzaj ryby;

rock /rɔk/ (n)
rock
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;

rock and roll /rɔk‿ɛ̃nt‿ˈrɔl/ (n)
rocanrol, rock and roll, rock ’n’ roll, rock-and-roll
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski charakteryzujący się szybkim tempem;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny; podstawowa forma leżąca u fundamentów wszystkich stylów rockowych;

rocznica /rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
aniversario
  dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu;

rocznie /ˈrɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
anualmente, al año
  w ciągu roku; dotyczy ilości czegoś

roczny /ˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
de un año
  mający, liczący jeden rok
anual
  trwający przez rok
  obejmujący czas roku

rod /rɔt/ (n)
rodio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;

rodaczka /rɔdˈatʃka/ (n)
paisana
  kobieta należąca do tej samej narodowości, pochodząca z tego samego obszaru

rodak /rˈɔdak/ (n)
compatriota, paisano
  człowiek pochodzący z tego samego narodu
coterráneo, paisano
  człowiek pochodzący z tej samej okolicy, regionu

rodeo /rɔdˈɛɔ/ (n)
jaripeo, rodeo
  (sport, sportowy) widowisko, które polega na popisach w poskramianiu zwierząt gospodarskich: nieujeżdżonych koni, cieląt, byków

rodowód /rɔdˈɔvut/ (n)
pedigrí
  dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy
genealogía
  dzieje rodu, wewnętrzne powiązania i graficzne przedstawienie go
origen
  początek, z którego coś lub ktoś się wywodzi

rodzaj /ˈrɔʣ̑aj/ (n)
género
  (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;
  (gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;
clase, tipo, género, especie
  typ, odmiana, gatunek

rodzaj męski /ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci/ (n)
género masculino
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj nijaki /ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci/ (n)
género neutro
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj żeński /ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (n)
género femenino
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzajnik /rɔˈʣ̑ajɲik/ (n)
artículo
  (gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;

rodzajnik nieokreślony /rɔˈʣ̑ajɲic ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
artículo indefinido
  (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach wieloznacznych (np. nie odnoszących się do konkretnego przedmiotu lub osoby)

rodzajnik określony /rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
artículo definido
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych

rodzice /rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ/ (n)
padres
  ojciec i matka

rodzice chrzestni /rɔdʑˈitsɛ xʃˈɛstɲi/ (n)
padrino
  matka chrzestna i ojciec chrzestny

rodzicielski /rˌɔdʑitɕˈɛlski/ (adj)
parental, patrio
  związany z rodzicielstwem

rodzicielstwo /ˌrɔʥ̑iˈʨ̑ɛlstfɔ/ (n)
paternidad
  bycie rodzicem

rodzimy /rɔˈʥ̑ĩmɨ/ (adj)
nativo
  (chemia, chemiczny) występujący samodzielnie w naturze
nativo, autóctono, indígena
  o określonym pochodzeniu, wywodzący się z danego ludu, domu, kraju

rodzina /rɔˈʥ̑ĩna/ (n)
familia, parentela
  (socjologia, socjologiczny) grupa osób, które łączy pokrewieństwo, małżeństwo, powinowactwo lub inne prawo;
familia
  rodzice wraz z ich dziećmi
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa języków wywodzących się od wspólnego prajęzyka;
  (potocznie, potoczny) grupa obiektów o wspólnych cechach, rodzaj
  (potocznie, potoczny) grupa osób, które łączy społeczna więź

rodzina wyrazów /rɔˈʥ̑ĩna vɨˈrazuf/ (n)
familia léxica
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa wyrazów zawierających ten sam rdzeń;

rodzinny /rɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
familiar
  związany z rodziną, dotyczący rodziny

rodzić /ˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
producir
  (botanika, botaniczny) o roślinach, ziemi: wydawać plon
parir, dar a luz, criar, alumbrar
  (fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat
generar, producir
  (potocznie, potoczny) dawać owoce, efekty, skutek
nacer
  (przenośnie, przenośnia) powstawać, brać początek
  przychodzić na świat

rodzynek /rɔˈʣ̑ɨ̃nɛk/ (n)
pasa
  suszone winogrono

roentgen /ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/ (n)
roentgenio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;

rogacz /ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
cabrón
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie) zdradzany mąż

rogal /ˈrɔɡal/ (n)
croissant, medialuna
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo w kształcie półksiężyca;

rogówka /rɔɡˈufka/ (n)
córnea
  (anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej;

roić /rˈɔitɕ/ (v)
bullir, hormiguear
  być pełnym
hormiguear
  występować licznie

rok /rɔk/ (n)
año
  czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;

rok kalendarzowy /rˈɔk kˌalɛndaʒˈɔvɨ/ (n)
año calendario, año civil
  odstęp czasu między godz. 00:00 1 stycznia a godz. 24:00 31 grudnia tego samego roku

rok przestępny /ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/ (n)
año bisiesto, bisiesto
  (astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;

rok szkolny /ˈrɔk ˈʃkɔlnɨ/ (n)
año escolar
  (szkolnictwo, szkolny) okres nauki w szkole podstawowej, średniej, zawodowej oraz w technikum i gimnazjum, zaczynający się w Polsce we wrześniu, a kończący się 31 sierpnia;

rok świetlny /ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
año luz
  (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku;

rokoko /rɔkˈɔkɔ/ (n)
rococó
  (historia, historyczny, historycznie) (sztuka) nurt stylistyczny w sztuce i literaturze europejskiej XVIII wieku, odznaczający się asymetrią oraz motywami egzotycznymi, lekkością i dekoracyjnością form;

rolnictwo /rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
agricultura
  (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;

rolniczy /rɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
agrícola, agrario, agrónomo, labrador
  dotyczący rolnictwa lub rolnika, zajmujący się rolnictwem, stosowany w nim

rolnik /ˈrɔlʲɲik/ (n)
agricultor, granjero
  osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym

rolny /ˈrɔlnɨ/ (adj)
agrónomo
  związany z uprawą roli, pola

romanizować /ˌrɔ̃mãɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
romanizar
  rozpowszechniać języki i kulturę romańską; w czasie panowania imperium rzymskiego: narzucać podbitej ludności język łaciński i rzymską kulturę

romantyczny /ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
romántico
  (potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
  związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm

romantyzm /rɔ̃ˈmãntɨsm̥/ (n)
romanticismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu;

romb /rɔ̃mp/ (n)
rombo
  (geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;

rondo /ˈrɔ̃ndɔ/ (n)
rotonda, glorieta
  (motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;
rondó
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powracającym refrenem i kupletami;
ala
  brzeg kapelusza otaczający jego główkę

ropa /ˈrɔpa/ (n)
pus
  (medycyna, medyczny) wydzielina wydobywająca się z zainfekowanej rany o żółtawym zabarwieniu
gasoil, gasóleo
  (potocznie, potoczny) rodzaj paliwa do silnika diesla
petróleo
  (potocznie, potoczny) ropa naftowa

ropa naftowa /ˈrɔpa naˈftɔva/ (n)
petróleo
  (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;

ropieć /rˈɔpʲɛtɕ/ (v)
supurar
  (medycyna, medyczny) wydzielać ropę

ropień /ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
absceso
  zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne

ropniak /rˈɔpɲʲak/ (n)
empiema
  (medycyna, medyczny) patologiczne nagromadzenie ropy w jamie ciała;

ropociąg /rɔˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
oleoducto
  (technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu ropy naftowej

ropucha /rɔˈpuxa/ (n)
sapo
  (herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;

rosa /ˈrɔsa/ (n)
rocío
  krople wody osadzające się na ziemi i roślinach

rosnąć jak na drożdżach /ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑ ˈjak na‿ˈdrɔʒʤ̑ax/ (v)
crecer como espuma, crecer como la espuma
  szybko rosnąć

rosomak /rɔˈsɔ̃mak/ (n)
glotón, carcayú
  (zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;

rosyjska ruletka /rɔˈsɨjska ruˈlɛtka/ (n)
ruleta rusa
  rodzaj gry polegającej na przykładaniu do własnej głowy, na zmianę z przeciwnikiem, lufy rewolweru zawierającego jedną kulę i naciskaniu spustu po wcześniejszym zakręceniu obrotowym magazynkiem (bębenkiem) broni;

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (adj)
ruso
  dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (n)
ruso
  język urzędowy Rosji;

rosynant /rɔˈsɨ̃nãnt/ (n)
rocinante, rocín
  wychudła szkapa

roszponka /rɔʃˈpɔ̃nka/ (n)
canónigo
  (botanika, botaniczny) roślina o wysokiej łodydze, niebieskich kwiatach i liściach o łopatkowym kształcie tworzących rozetę; wykorzystywana jako warzywo;

rosły /rˈɔswɨ/ (adj)
alto
  słusznej budowy i wzrostu

rotunda /rɔˈtũnda/ (n)
rotonda, rotunda
  (architektura, architektoniczny) budowla wzniesiona na planie koła;
  (architektura, architektoniczny) charakterystyczna dla barokowych i klasycystycznych pałaców okrągła sala reprezentacyjna
redonda
  (drukarstwo, drukarski) krój czcionki drukarskiej, mający zaokrąglone litery, odmiana pisma gotyckiego

router /rɔˈutɛr/ (n)
enrutador, rúter
  (informatyka, informatyczny) urządzenie sieciowe łączące ze sobą użytkowników różnych sieci, pełniące rolę węzła komunikacyjnego;

rower /ˈrɔvɛr/ (n)
bicicleta, bici
  jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;

rower górski /ˈrɔvɛr ˈɡursʲci/ (n)
bicicleta de montaña
  (sport, sportowy) rower o szerokich oponach, wyposażony w amortyzację, przeznaczony do jazdy w trudnym, pagórkowatym terenie;

rowerzysta /ˌrɔvɛˈʒɨsta/ (n)
ciclista
  osoba poruszająca się za pomocą roweru

rowerzystka /ˌrɔvɛˈʒɨstka/ (n)
ciclista
  kobieta, która jedzie na rowerze

rozbieg /ˈrɔzbʲjɛk/ (n)
carrera de despegue
  (lotnictwo, lotniczy) droga, jaką statek powietrzny musi pokonać, by nabrać prędkości większej od prędkości przeciągnięcia
rampa de despegue
  (sport, sportowy) część skoczni narciarskiej
carrerilla
  (sport, sportowy) krótki bieg przed próbą sportową albo ćwiczeniem gimnastycznym

rozbieżność /rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
discrepancia, divergencia
  różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności

rozbitek /rɔzˈbʲitɛk/ (n)
náufrago
  osoba ocalała z katastrofy statku;

rozbiórka /rɔzˈbʲjurka/ (n)
demolición
  czynność demontażu budynku

rozbrzmiewać /rɔzbʒmʲˈɛvatɕ/ (v)
repercutir, resonar
  dawać się słyszeć; wydawać dźwięki

rozbój /ˈrɔzbuj/ (n)
saqueo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) napad bandycki w celu ograbienia;

rozbójnik /rɔzbˈujɲik/ (n)
salteador
  (przestarzałe, przestarzały) osoba parająca się rozbojem

rozczarowanie /ˌrɔʃʧ̑arɔˈvãɲɛ/ (n)
desilusión, decepción, desengaño, desencanto
  niespełnienie oczekiwań

rozdrabniać /rɔzdrˈabɲʲatɕ/ (v)
desmigajar
  dzielić na drobne części
dividir
  dzielić na poszczególne części
dividirse
  dzielić się samoistnie na małe części

rozdrażnienie /ˌrɔzdraʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
exasperación
  nieprzyjemne uczucie, wynikłe z przemęczenia lub przykrej sytuacji

rozdział /ˈrɔʑʥ̑aw/ (n)
capítulo
  (drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis
división
  (książkowy) (przestarzałe, przestarzały) głęboka niezgoda, rozłam
  efekt rozdzielenia czegoś
capítulo, etapa
  etap w rozwoju, kamień milowy
escisión, separación
  oddzielenie, separacja, rozgraniczenie
distribución, división
  rozdzielanie, obdzielanie, przydzielanie, dokonywanie podziału między ludzi

rozdzielanie /ˌrɔʑʥ̑ɛˈlãɲɛ/ (n)
distribución, repartición, reparto
  (rzeczownik odczasownikowy) od: rozdzielać, rozdawanie, podzielanie czegoś między grupę ludzi
división, partición
  (rzeczownik odczasownikowy) od: rozdzielać, rozdrabnianie, dzielenie na części
segregación, separación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: rozdzielać, rozłączanie

rozdzierać szaty /rɔʑˈʥ̑ɛraʨ̑ ˈʃatɨ/ (v)
rasgarse las vestiduras
  wyrażać przesadny żal, przesadne oburzenie (z powodu kogoś, czegoś)

rozdziewiczanie /rˌɔzdʑɛvitʃˈaɲʲɛ/ (n)
desfloración, desfloramiento, desvirgamiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: rozdziewiczać

rozebrać /rɔˈzɛbraʨ̑/ (v)
desmontar, desarmar
  rozłożyć na części, rozmontować
desvestir, desnudar
  zdjąć ubranie z kogoś lub czegoś
desnudarse, desvestirse
  zdjąć z siebie ubranie

rozejm /rˈɔzɛjm/ (n)
armisticio
  czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami

rozgałęzienie /ˌrɔzɡawɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ramificación
  (botanika, botaniczny) miejsce na drzewie, w którym rozwidlają się konary
bifurcación, ramal, ramificación
  (potocznie, potoczny) miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi

rozgniewany /rˌɔzɡɲʲɛvˈanɨ/ (adj)
enfadado
  taki, który wyraża wzbierający gniew

rozgniewać /rɔzɡɲʲˈɛvatɕ/ (v)
enfadar
  wywołać gniew u kogo
enfadarse
  zacząć odczuwać narastający gniew

rozgrzeszenie /ˌrɔzɡʒɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
absolución
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oczyszczenie z grzechów, odpuszczenie grzechów;

rozgrzewka /rɔzˈɡʒɛfka/ (n)
calentamiento
  (sport, sportowy) zestaw ćwiczeń przed treningiem służąca przygotowaniu organizmu do wysiłku;

rozgwiazda /rɔzˈɡvʲjazda/ (n)
estrella de mar
  (zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;

rozgwieżdżony /ˌrɔzɡvʲjɛʒˈʤ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
estrellado
  pokryty, usiany gwiazdami

rozkaz /ˈrɔskas/ (n)
orden, consigna, mandamiento, yusión
  polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

rozkoszować się /ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
deleitarse, gozar
  odczuwać dużą przyjemność, doznawać rozkoszy z jakiego powodu

rozkwit /ˈrɔskfʲit/ (n)
auge, desarrollo, florecimiento
  (przenośnie, przenośnia) pełnia rozwoju czegoś
florecimiento, florescencia
  rozwijanie się pączka w kwiat

rozkład /ˈrɔskwat/ (n)
descomposición, degradación
  proces lub wynik gnicia
horario, plan, programa
  tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1)

rozkładany /ˌrɔskwaˈdãnɨ/ (adj)
desmontable
  rozkładalny, mogący zostać rozłożonym

rozmach /ˈrɔzmax/ (n)
impulso, ímpetu
  zamaszysty ruch

rozmaryn /rɔzˈmarɨ̃n/ (n)
rosmarino
  (botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;

rozmawiać /rɔzˈmavʲjäʨ̑/ (v)
conversar, hablar
  wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów

rozmiar /ˈrɔzmʲjar/ (n)
tamaño
  wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)

rozminowywać /ˌrɔzmʲĩnɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
desminar
  wykrywać i unieszkodliwiać miny wybuchowe

rozmowa /rɔzˈmɔva/ (n)
conversación
  ustna wymiana zdań

rozmowność /rɔzmˈɔvnɔɕtɕ/ (n)
pico
  cecha bycia rozmownym, chętnym do rozmowy

rozmowny /rɔzˈmɔvnɨ/ (adj)
charlador
  (książkowy) taki, który lubi rozmawiać, jest chętny do rozmowy

rozmówca /rɔzmˈuftsa/ (n)
interlocutor
  osoba, z którą się rozmawia, partner w rozmowie

rozmówki /rɔzˈmufʲci/ (n)
guía de conversación, manual de conversación
  niewielka książeczka zawierająca podstawowe zwroty używane w typowych sytuacjach, pomocna w nauce języka obcego lub w porozumiewaniu się za granicą; także: dialogi zawarte w takiej książeczce

rozpacz /ˈrɔspaʧ̑/ (n)
desesperación
  silne uczucie wyrażające bezsilność i zwątpienie

rozpadać /rɔspˈadatɕ/ (v)
romperse
  ulegać rozpadowi

rozpadlina /ˌrɔspaˈdlʲĩna/ (n)
grieta, hendidura
  (geologia, geologiczny) szeroko rozwarta i często głęboka szczelina powstała w ziemi lub w skale
grieta
  (medycyna, medyczny) głęboki linijny ubytek w naskórku i w skórze właściwej, dochodzący do głębszych jej warstw;

rozpoczęcie /ˌrɔspɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
comienzo, inicio
  moment w którym coś się rozpoczyna

rozporek /rɔsˈpɔrɛk/ (n)
bragueta
  (krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach

rozpowiadać /rˌɔspɔvʲˈadatɕ/ (v)
divulgar, propalar
  dzielić się wiadomościami z wszystkimi

rozpoznawać /rˌɔspɔznˈavatɕ/ (v)
conocer
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) badać, rozpatrywać
reconocer
  identyfikować kogoś lub coś, wyróżniając spośród innych; badając, stwierdzić, określić coś

rozpościerać /rˌɔspɔɕtɕˈɛratɕ/ (v)
desplegar, desdoblar, tender
  rozkładać na dużej powierzchni coś przedtem złożonego
explayarse
  zajmować dużą powierzchnię lub przestrzeń

rozpraszać /rɔsprˈaʃatɕ/ (v)
disipar
  przyczyniać się do ustąpienia niewłaściwych stanów psychicznych
dispersar
  rozpędzać na wszystkie strony
distraer
  uniemożliwiać skupienie się nad czym
disiparse
  (meteorologia, meteorologiczny) ulegać ustąpieniu
distraerse
  tracić uwagę
dispersarse
  uciekać bezładnie, rozchodzić się w różnych kierunkach

rozpusta /rɔspˈusta/ (n)
libertinaje, lujuria
  brak moralności w sferze seksualnej

rozpuszczalnik /rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik/ (n)
disolvente
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał

rozpuszczalny /rˌɔspuʃtʃˈalnɨ/ (adj)
soluble
  taki, który można rozpuścić

rozrywka /rɔzˈrɨfka/ (n)
entretenimiento, diversión
  działanie, które służy zabawie, przyjemności, wypoczynkowi

rozrzucać /rɔzˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
esparcir, desperdigar, diseminar
  rzucać niedbale lub chaotycznie rzeczami
dispersar
  umieszczać coś na dużej przestrzeni w różnych miejscach.

rozrzutnica /rˌɔzʒutɲˈitsa/ (n)
despilfarradora
  kobieta trwoniąca majątek

rozrzutność /rɔzʒˈutnɔɕtɕ/ (n)
despilfarro, dilapidación
  cecha tego, co rozrzutne; cecha tych, którzy są rozrzutni

rozsiewać /rɔsɕˈɛvatɕ/ (v)
diseminar, regar
  siejąc, rozmieszczać na znacznej przestrzeni
diseminarse
  zajmować dużą przestrzeń; być rozsiewanym

rozszerzać /rɔsˈʃɛʒaʨ̑/ (v)
expandir, extender
  zwiększać zasięg czegoś
expandirse, extenderse
  zwiększać swój zasięg

rozsądny /rɔsˈːɔ̃ndnɨ/ (adj)
razonable, sensato, juicioso
  taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny

roztargnienie /rˌɔstarɡɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
distracción
  nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne

roztargniony /ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
distraído, descuidado, despistado
  nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może skoncentrować się

roztropność /rɔstrˈɔpnɔɕtɕ/ (n)
prudencia, sensatez
  działanie z namysłem

roztropny /rɔstrˈɔpnɨ/ (adj)
prudente
  kierujący się rozsądkiem, a nie postępujący pochopnie

roztrzepany /rˌɔstʃɛpˈanɨ/ (adj)
despistado
  skłonny do nieuwagi i chaotyczności

roztwór /ˈrɔstfur/ (n)
solución, disolución
  (chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;

rozum /ˈrɔzũm/ (n)
razón, entendimiento
  zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia;

rozumieć /rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
entender, comprender
  pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń

rozwaga /rɔzˈvaɡa/ (n)
juicio, ponderación, reflexión
  namysł, refleksja, umiejętność rozsądnego przemyślenia czegoś przed działaniem

rozważać /rɔzˈvaʒaʨ̑/ (v)
considerar, sopesar, ponderar
  (książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując

rozwiedziony /rˌɔzvʲɛdʑˈɔnɨ/ (adj)
divorciado
  taki, który się rozwiódł

rozwiedziony /rˌɔzvʲɛdʑˈɔnɨ/ (n)
divorciado
  mężczyzna, który się rozwiódł

rozwiązanie /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
solución
  (matematyka, matematyczny) wynik
  załatwienie czegoś, poradzenie sobie z czymś; wynik, rezultat jakiegoś działania
parto
  poród, przyjście dziecka na świat
disolución, ruptura
  przerwanie jakiejś działalności; rezygnacja z tworzonego wcześniej związku (lub relacji, grupy)

rozwlekły /rɔzˈvlɛkwɨ/ (adj)
prolijo
  zawierający nadmiar treści, często niespójnej

rozwodnik /rɔzvˈɔdɲik/ (n)
divorciado
  mężczyzna, który się rozwiódł

rozwodzić /rɔzvˈɔdʑitɕ/ (v)
divorciar
  udzielać komuś rozwodu

rozwolnienie /rˌɔzvɔlɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
correncia, correntía
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) wydalanie luźnego lub wodnistego stolca

rozwód /ˈrɔzvut/ (n)
divorcio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;

rozwódka /rɔzvˈutka/ (n)
divorciada
  kobieta, która się rozwiodła

rozłam /rˈɔzwam/ (n)
escisión
  utrata jedności

rozłóg /ˈrɔzwuk/ (n)
estolón
  (botanika, botaniczny) wydłużone pędy niektórych roślin, które płożą się – pod lub tuż nad powierzchnią ziemi;

rozśmieszać /rɔɕˈːmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
hacer reír
  powodować, że ktoś się śmieje

roślina /rɔɕˈlʲĩna/ (n)
planta, mata
  (botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;

roślina oleista /rɔɕˈlʲĩna ˌɔlɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
planta oleaginosa
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina dostarczająca oleju;

roślinność /rɔɕˈlʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
vegetación
  wszystkie rośliny danego terenu

roślinny /rɔɕˈlʲĩnːɨ/ (adj)
vegetal
  taki, który jest rośliną lub jej częścią, składa się z roślin; jest charakterystyczny dla rośliny

roślinożerca /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
herbívoro
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami

roślinożerny /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
herbívoro
  (zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny

rożeniec /rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
ánade rabudo
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie;

rtęć /r̥tɛ̃ɲʨ̑/ (n)
mercurio, azogue
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80;

rubel /ˈrubɛl/ (n)
rublo
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów wchodzących w przeszłości w skład ZSRR;

rubid /ˈrubʲit/ (n)
rubidio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;

rubin /ˈrubʲĩn/ (n)
rubí
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;

ruch /rux/ (n)
movimiento
  (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
  grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego
  gest, ruszenie częścią ciała
  w grach: ruszenie bierki, figury, zagranie kartą itp., kolejka
tráfico
  sposób poruszania się na drodze

ruch oporu /ˈrux ɔˈpɔru/ (n)
resistencia
  formacja oddziałów utworzonych do walki przeciwko okupantowi lub rządowi kraju nie posiadającemu wystarczającej legitymacji do sprawowania władzy;

ruchomy /ruˈxɔ̃mɨ/ (adj)
móvil, mueble
  poruszający się

ruchomy chodnik /ruˈxɔ̃mɨ ˈxɔdʲɲik/ (n)
pasillo rodante
  urządzenie do poziomego transportu ludzi;

rudowłosy /ˌrudɔvˈwɔsɨ/ (adj)
pelirrojo
  mający rude włosy

rudy /ˈrudɨ/ (adj)
pelirrojo
  o człowieku lub zwierzęciu: mający rude (1.1) włosy (sierść)
bermejo, rojo
  w kolorze rdzy

rudzik /ˈruʥ̑ik/ (n)
petirrojo
  (ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;

rufa /ˈrufa/ (n)
popa
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;

rufa pawężowa /ˈrufa ˌpavɛ̃w̃ˈʒɔva/ (n)
popa de yugo
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rufa prostopadła do lustra wody

rugby /`rʌgbɪ/ /ˈruɡbɨ/ (n)
rugby
  (sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki;

rulon /rˈulɔn/ (n)
rollo
  cylindryczny zwój z czegoś płaskiego

rum /rũm/ (n)
ron
  (spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;

rumpel /rˈumpɛl/ (n)
caña del timón, barra del timón
  najprostsze urządzenie sterowe służące do poruszania sterem jednostki pływającej, w postaci kilkumetrowego ramienia

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (adj)
rumano
  pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (n)
rumano
  urzędowy język Rumunii;

runiczny /ruɲˈitʃnɨ/ (adj)
rúnico
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący run, związany z runami
  zapisany runami

rupia /ˈrupʲja/ (n)
rupia
  (jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach;

rupieć /ˈrupʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
cachivache, trasto
  stary, zepsuty przedmiot

rura /ˈrura/ (n)
tubo
  przewód do transportu płynów;

rusztowanie /ˌruʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
andamio
  (technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli;

ruta /ˈruta/ (n)
ruda
  (botanika, botaniczny) Ruta, rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna

ruten /ˈrutɛ̃n/ (n)
rutenio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;

rutherford /ruˈtɛrfɔrt/ (n)
rutherfordio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;

rwa kulszowa /ˈrva kulˈʃɔva/ (n)
ciática
  (medycyna, medyczny) zespół objawów związanych z uciskiem na nerwy rdzeniowe tworzące nerw kulszowy;

rwandyjski /rvãnˈdɨjsʲci/ (adj)
ruandés
  odnoszący się do państwa Rwanda

rwetes /rvˈɛtɛs/ (n)
algazara
  (potocznie, potoczny) hałas w połączeniu z bieganiną

ryba /ˈrɨba/ (n)
pescado
  (spożywczy) mięso ryb (1.1) będące surowcem spożywczym i daniem;
pez, pescado
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;

rybacki /rɨˈbaʦ̑ʲci/ (adj)
pesquero
  związany z rybactwem i rybakami, dotyczący rybactwa i rybaków

rybak /ˈrɨbak/ (n)
pescador
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;

rybałt /ˈrɨbawt/ (n)
juglar
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny wędrowny aktor lub muzyk
cantor de iglesia
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny śpiewak kościelny

rybie oko /ˈrɨbʲjɛ ˈɔkɔ/ (n)
ojo de pez
  (dosłownie) oko należące do ryby
  (fotografia) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) obiektyw fotograficzny o krótkiej ogniskowej i szerokim polu widzenia, 180-220°;

rybitwa /rɨˈbʲitfa/ (n)
charrán, fumarel
  (ornitologia, ornitologiczny) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych;

rybka /ˈrɨpka/ (n)
pececillo, pececito
  (zdrobniale) od: ryba

rybołów /rɨˈbɔwuf/ (n)
águila pescadora
  (ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru;

rycerski /rɨˈʦ̑ɛrsʲci/ (adj)
caballeresco
  związany z rycerzem i rycerstwem
caballeresco, caballeroso
  zachowujący się w sposób przypisywany średniowiecznemu rycerstwu

rycerskość /rɨˈʦ̑ɛrskɔɕʨ̑/ (n)
caballerosidad
  cecha tego, co/kto rycerskie/rycerski

rycerstwo /rɨtsˈɛrstfɔ/ (n)
caballería
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: warstwa społeczna, która stanowiłą elitę społeczeństwa feudalnego i jego siłę zbrojną;

rycerz /ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
caballero
  (historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;

ryczeć /ˈrɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
bramar, berrear, mugir
  o niektórych zwierzętach: wydawać przeciągły i donośny odgłos

rydwan /ˈrɨdvãn/ (n)
carro
  dwukołowy wóz bojowy zaprzężony w dwa lub cztery konie

rydz /rɨʦ̑/ (n)
níscalo, robellón
  (potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny z gatunku Lactarius deliciosus, mleczaj rydz, z koncentrycznymi pasami na kapeluszu;

rylec /rˈɨlɛts/ (n)
punzón
  (technologia, technika, techniczny) wąskie, wydłużone narzędzie, zwykle stalowe i osadzone na drewnianej oprawce, służące do rytowania lub pisania

rym /rɨ̃m/ (n)
rima
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) para dwóch słów na końcu wersu utworu pisanego wierszem o identycznych lub podobnie brzmiących końcówkach

rynek pieniężny /ˈrɨ̃nɛk pʲjɛ̇̃ˈɲɛ̃w̃ʒnɨ/ (n)
mercado de dinero, mercado monetario
  (ekonomia, ekonomiczny) rynek transakcji krótkoterminowych o terminie realizacji nie dłuższym niż rok;

rynkowy /rɨŋkˈɔvɨ/ (adj)
de mercado
  (ekonomia, ekonomiczny) dotyczący rynku, tj. kupna i sprzedaży

rynna /ˈrɨ̃nːa/ (n)
canalón
  rura, do której spływają wody zgromadzone na dachu podczas deszczu

rysopis /rɨˈsɔpʲis/ (n)
reseña
  opis szczegółów wyglądu człowieka (twarzy, znaków szczególnych itp.) używany zazwyczaj do ułatwiania odnajdywania osób poszukiwanych, zaginionych

rysować /rɨˈsɔvaʨ̑/ (v)
dibujar
  tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia
  opisywać coś obrazowo, w plastyczny sposób
rayar
  robić rysy na jakiejś twardej powierzchni

rysowniczka /ˌrɨsɔvʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
dibujante
  kobieta, która wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych

rysownik /rɨˈsɔvʲɲik/ (n)
dibujante
  ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych

rysunek /rɨˈsũnɛk/ (n)
dibujo
  to, co zostało narysowane;

rytmiczność /rɨtmˈitʃnɔɕtɕ/ (n)
periodicidad, ritmo
  cecha tego, co rytmiczne

rytuał /rɨˈtu<sup>w</sup>aw/ (n)
ritual
  (antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;

rywal /rˈɨval/ (n)
rival, adversario
  osoba, która konkuruje w czymś

rywalizować /rˌɨvalizˈɔvatɕ/ (v)
competir, rivalizar
  ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś

ryzyko /ˈrɨzɨkɔ/ (n)
riesgo
  możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda

ryś /rɨɕ/ (n)
lince
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;

ryż /rɨʃ/ (n)
arroz
  (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
  (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)

ryż jaśminowy /rˈɨʃ jˌaɕminˈɔvɨ/ (n)
arroz jazmín
  (spożywczy) rodzaj białego ryżu pochodzącego z Tajlandii

ryżanin /rɨˈʒãɲĩn/ (n)
rigués
  mieszkaniec Rygi

ryżowy /rɨˈʒɔvɨ/ (adj)
de arroz
  sporządzony z ryżu
arrocero
  związany z ryżem, dotyczący ryżu

ryży /ˈrɨʒɨ/ (adj)
pelirrojo
  (potocznie, potoczny) rudy

ryży /ˈrɨʒɨ/ (n)
pelirrojo
  (potocznie, potoczny) mężczyzna mający ryże (1.1) włosy

rzadko /ˈʒatkɔ/ (adv)
raramente, rara vez
  prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami

rzecz /ʒɛʧ̑/ (n)
cosa, objeto
  wytwór materialny, przedmiot

rzeczka /ˈʒɛʧ̑ka/ (n)
riacho, riachuelo
  (hydrologia, hydrologiczny) (zdrobniale) mała rzeka
  (hydrologia, hydrologiczny) wąska rzeka

rzeczniczka /ʒɛtʃɲˈitʃka/ (n)
portavoz
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) kobieta występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję

rzecznik /ʒˈɛtʃɲik/ (n)
portavoz, vocero
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) osoba występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję;

rzeczny /ˈʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
fluvial
  odnoszący się do rzeki, związany z rzeką

rzeczownik /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik/ (n)
substantivo, sustantivo, nombre
  (gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;

rzeczownikowo /ʒˌɛtʃɔvɲikˈɔvɔ/ (adv)
substantivamente, sustantivamente
  w sposób właściwy rzeczownikowi

rzeczownikowy /ʒˌɛtʃɔvɲikˈɔvɨ/ (adj)
nominal, sustantivo, substantivo
  (gramatyka) (językoznawstwo, językoznawczy) odnoszący się do rzeczownika, związany z rzeczownikiem

rzeczowy /ʒɛtʃˈɔvɨ/ (adj)
sustancial
  odnoszący się do rzeczy (a nie osób)

rzeczoznawca /ʒˌɛtʃɔznˈaftsa/ (n)
experto, perito
  osoba wydająca orzeczenia w sprawach dotyczących jego kompetencji, a niejasnych dla innych

rzeczywistość /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑/ (n)
realidad
  prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie
  realistyczność, świat realny

rzeka /ˈʒɛka/ (n)
río
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;

rzemień /ʒˈɛmjɛɲ/ (n)
correa, correón
  pasek z odpowiednio wyprawionej grubej skóry używany do wiązania, mocowania czegoś;

rzemieślnik /ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/ (n)
artesano
  osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)

rzemiosło /ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/ (n)
artesanía
  drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności
arte, oficio
  umiejętności warsztatowe artysty, obejmujące technikę tworzenia i znajomość formy dzieła

rzep /ʒɛp/ (n)
velcro
  (potocznie, potoczny) zapięcie z tkaniny velcro
cadillo, erizo, lapa
  owoc łopianu, pokryty małymi haczykami, łatwo czepiający się ubrań i futer

rzepak /ˈʒɛpak/ (n)
colza
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina oleista o jasnożółtych kwiatach, uprawiana także na paszę zieloną;

rzepka /ʒˈɛpka/ (n)
rótula
  (anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka

rzesza /ˈʒɛʃa/ (n)
multitud, gentío, muchedumbre
  mnóstwo, duża liczba ludzi

rześki /ʒˈɛɕki/ (adj)
vivaz
  pełen chęci do działania
fresco
  pełen orzeźwienia, świeżości
dinámico
  świadczący o wigorze, gotowości do działania

rzeź /ʒɛɕ/ (n)
carnicería, masacre, matanza, baño de sangre
  brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień)

rzeź niewiniątek /ˈʒɛɕ ˌɲɛvʲĩˈɲɔ̃ntɛk/ (n)
degollación de los inocentes, matanza de los inocentes
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiorowy mord dokonany na niemowlętach w Betlejem i okolicy na rozkaz Heroda, w celu pozbycia się narodzonego Zbawiciela;

rzeźba /ˈʒɛʑba/ (n)
escultura
  (sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów;
  (sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną

rzeźbiarski /ʒɛʑbjˈarski/ (adj)
escultórico
  (sztuka) związany z rzeźbiarzem, rzeźbiarstwem

rzeźbiarz /ˈʒɛʑbʲjaʃ/ (n)
escultor
  (sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki

rzeźbić /ˈʒɛʑbʲiʨ̑/ (v)
esculpir, modelar
  (przenośnie, przenośnia) kształtować właściwą postać
entallar, esculpir
  wycinać w czymś, nadając określony kształt

rzeźnia /ˈʒɛʑɲa/ (n)
carnicería, masacre, matanza
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) akt masowego, okrutnego zabijania
matadero
  miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso;

rzeźnik /ˈʒɛʑɲik/ (n)
carnicero
  człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) kat, oprawca

rzeżucha /ʒɛˈʒuxa/ (n)
berro, mastuerzo
  (botanika, botaniczny) niejadalna roślina zielna z rodziny kapustowatych (Cardamine L.);
berro
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) nazwa pieprzycy siewnej (Lepidium sativum L.), rośliny zielnej z rodziny kapustowatych, stosowanej w kuchni;

rzeżączka /ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
gonorrea, blenorragia
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna;

rzodkiewka /ʒɔtʲˈcɛfka/ (n)
rábano
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;

rzucać /ˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
dejar, abandonar
  (potocznie, potoczny) zrezygnować ze związku z kimś
lanzar, proferir, soltar
  powiedzieć coś szybko, zdawkowo
dejar
  pozbyć się nałogu
derribar, tirar, tumbar
  przewracać kogoś
echar, soltar
  wysyłać, kierować dokądś
lanzar, tirar, echar, arrojar
  wywoływać chwilowy lot przedmiotu
abandonar, dejar
  zrezygnować z czegoś
echarse, lanzarse
  zrobić coś ze sobą, skierować się gwałtownie w jakimś kierunku
abalanzarse
  łapczywie coś brać

rzut /ʒut/ (n)
proyección
  (geometria) odwzorowanie figury na płaszczyźnie lub innej powierzchni
lanzamiento
  wprawienie w ruch i spowodowanie chwilowego lotu jakiegoś przedmiotu przez wyrzucenie go z pewną siłą
  szybki, energiczny ruch ręki, nogi, głowy lub gwałtowny skok całego ciała

rzut dyskiem /ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m/ (n)
lanzamiento de disco
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość;

rzut karny /ˈʒut ˈkarnɨ/ (n)
penalti
  (sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

rzut młotem /ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m/ (n)
lanzamiento de martillo
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem;

rzut oszczepem /ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m/ (n)
lanzamiento de jabalina
  (sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;

rzut rożny /ˈʒut ˈrɔʒnɨ/ (n)
córner, saque de esquina
  (sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska;

rzutnik /ˈʒutʲɲik/ (n)
proyector
  urządzenie służące do wyświetlania slajdów, np. filmów lub prezentacji

rzygacz /ˈʒɨɡaʧ̑/ (n)
gárgola
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.;

rzygać /ˈʒɨɡaʨ̑/ (v)
echar las tripas
  (grubiański, grubiańsko) wymiotować

rzygi /ˈʒɨɟi/ (n)
pota, vómito
  (grubiański, grubiańsko) wymiociny

rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
romano
  mieszkaniec Rzymu

rzymianka /ʒɨ̃ˈmʲjãnka/ (n)
romana
  mieszkanka Rzymu (miasta)

rzymski /ˈʒɨ̃msʲci/ (adj)
romano
  odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
  odnoszący się do państwa Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu

rząd /ʒɔ̃nt/ (n)
orden
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka obejmująca rodziny;
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) pozycja względem przecinka dziesiętnego najstarszej cyfry w zapisie danej liczby
régimen
  (językoznawstwo, językoznawczy) przypadek deklinacji, w którym znajduje się wyraz będący określeniem danego
Gobierno, gobierno
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;
fila
  (potocznie, potoczny) rząd (1.4) foteli na widowni
fila, hilera
  grupa ludzi lub elementów umieszczona obok siebie jeden za drugim
gobierno
  sprawowanie władzy

rząd marionetkowy /ˈʒɔ̃nt ˌmarʲjɔ̃nɛtˈkɔvɨ/ (n)
gobierno títere
  (publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rząd sterowany przez inną grupę ludzi niż tych, którzy oficjalnie znajdują się u steru władzy;

rządowy /ʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
gubernamental, oficial
  związany z rządem, wywodzący się z rządu

rządzić /ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
regir
  (językoznawstwo, językoznawczy) wiązać z wyrazem określanym jedną z form wyrazu określającego
dirigir
  kierować czymś, zarządzać
gobernar
  sprawować władzę, panować

rzęsa /ˈʒɛ̃w̃sa/ (n)
pestaña
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;

róg /ruk/ (n)
asta, cuerno
  (anatomia, anatomiczny) część kości gnykowej; część rdzenia kręgowego
  materiał pozyskiwany z rogów (1.1) i kopyt niektórych zwierząt
córner, saque de esquina
  (sport, sportowy) miejsce i sposób wykonywania zagrania zwanego rzutem rożnym
cuerno, asta
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego;
esquina
  miejsce styku dwóch ulic
esquina, punta
  miejsce styku krawędzi jakiegoś przedmiotu

róg mgłowy /ˈruk ˈmɡwɔvɨ/ (n)
bocina de niebla
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie emitujące silne sygnały dźwiękowe podczas mgły dla ułatwienia nawigacji

róg obfitości /ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i/ (idiom)
cuerno de la abundancia
  (książkowy) źródło niekończących się dóbr; bogactwo, obfitość

rój /ruj/ (n)
enjambre
  duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków

rów /ruf/ (n)
hendidura intergluteal, pliegue interglúteo, raya del culo
  (wulgarnie, wulgaryzm) wgłębienie między pośladkami
cuneta, zanja, canal, foso
  podłużny dół wykopany w ziemi

rówieśnik /ruˈvʲjɛ̇ɕɲik/ (n)
coetáneo
  osoba w tym samym wieku

równanie /ruvˈnãɲɛ/ (n)
ecuación
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości

równanie stanu /ruvˈnãɲɛ ˈstãnu/ (n)
ecuación de estado
  (technologia, technika, techniczny) (fizyka, fizyczny) równanie termodynamiczne opisujące stan substancji;

również /ˈruvʲɲɛʃ/ (particle)
también, asimismo
  …używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także

równik /ˈruvʲɲik/ (n)
ecuador
  (astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;

równina /ruvʲˈɲĩna/ (n)
llanura, planicie, llano
  (geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;

równina aluwialna /ruvʲˈɲĩna ˌːluˈvʲjalna/ (n)
llanura aluvial
  (geografia, geograficzny) równina ukształtowana w wyniku działalności rzecznej i zbudowana z osadów rzecznych;

równo /ˈruvnɔ/ (adv)
uniformemente
  gładko
por igual
  jednakowo, równomiernie
derecho
  prosto
regularmente
  regularnie

równoczesny /rˌuvnɔtʃˈɛsnɨ/ (adj)
simultáneo
  odbywający się w tym samym czasie

równocześnie /ˌruvnɔˈʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
simultáneamente, a la vez, al mismo tiempo
  w tym samym czasie; jednocześnie

równolegle /ˌruvnɔˈlɛɡlɛ/ (adv)
en paralelo
  (elektronika, elektroniczny) o połączeniu: w taki sposób, aby utworzyć obwód równoległy
a la vez, en paralelo
  o czasie: odbywający się w tym samym odcinku czasu
en paralelo, paralelamente
  o położeniu w przestrzeni: w sposób równo odległy na całej swojej długości

równoległobok /ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk/ (n)
paralelogramo
  (geometria) płaska, zamknięta figura geometryczna o dwóch parach równoległych boków;

równoległościan /rˌuvnɔlɛɡwˈɔɕtɕan/ (n)
paralelepípedo
  (geometria) wielościan o trzech parach równoległych przeciwległych ścian (zbudowany z sześciu równoległoboków);

równoległy /ˌruvnɔˈlɛɡwɨ/ (adj)
paralelo
  jednakowo odległy od czegoś na całej swej długości

równoleżnik /rˌuvnɔlˈɛʒɲik/ (n)
paralelo
  (geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;

równonoc /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑/ (n)
equinoccio
  (astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa;

równonoc jesienna /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa/ (n)
equinoccio de otoño
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny;

równonoc wiosenna /ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa/ (n)
equinoccio de primavera
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy;

równouprawnienie /rˌuvnɔˌupravɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
igualdad de derecho
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) równość wobec prawa, możliwość korzystania z jednakowych praw

równowaga /ˌruvnɔˈvaɡa/ (n)
ecuanimidad, equilibrio, mesura
  spokój i opanowanie
equilibrio, estabilización
  stabilny stan jakiegoś układu

równoważny /rˌuvnɔvˈaʒnɨ/ (adj)
equivalente
  mający równe znaczenie, równą wartość

równość /ˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
igualdad, equivalencia, identidad
  (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
igualdad
  brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)
  cecha tego co jest równe, wyrównane, takie samo pod jakmiś względem (np. wielkości, wysokości)
igualdad, lisura
  gładkość na powierzchni

rózga /ˈruzɡa/ (n)
junco, varilla
  cienka, elastyczna, bezlistna gałązka

rózgi /ˈruzʲɟi/ (n)
azotaina, zurra
  (przestarzałe, przestarzały) kara przez bicie rózgą

rózgi liktorskie /ˈruzʲɟi lʲikˈtɔrsʲcɛ/ (n)
fasces
  (historia, historyczny, historycznie) wiązka rózg noszona przez liktorów jako symbol ich władzy;

róża /ˈruʒa/ (n)
rosal, rosa
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
erisipela
  (medycyna, medyczny) bakteryjna choroba skóry wywołana przez paciorkowce ropne;
rosario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych odmawiająca różaniec
rosa
  kwiat róży (1.1)
  przedmiot przypominający różę (1.2)

róża wiatrów /ˈruʒa ˈvʲjatruf/ (n)
rosa de los vientos
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) graficzne przedstawienie kierunków świata na mapach (głównie morskich)

różaniec /ruˈʒãɲɛʦ̑/ (n)
rosario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności

różdżka /ˈruʃʧ̑ka/ (n)
varita
  (mitologia, mitologiczny) podłużny, drewniany przedmiot służący w baśniach i legendach do „rzucania czarów”; również rekwizyt iluzjonisty

różnica /ruʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
diferencia, resta
  (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
diferencia
  to, czym się coś od czegoś różni

różnicowanie /rˌuʒɲitsɔvˈaɲʲɛ/ (n)
diferenciación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: różnicować

różnobarwny /ˌruʒnɔˈbarvnɨ/ (adj)
multicolor
  mający jednocześnie wiele kolorów, innych niż czarny i biały

różnorodność /ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
diversidad, variedad
  cecha tego, co jest różnorodne

różnorodny /ˌruʒnɔˈrɔdnɨ/ (adj)
diverso, variado
  składający się z wielu różnych, czasem przeciwstawnych elementów

różowawy /ˌruʒɔˈvavɨ/ (adj)
rosáceo
  w kolorze podobnym do różowego

różowy /ruˈʒɔvɨ/ (adj)
rosado, rosa
  mający kolor pośredni między białym a czerwonym;

różyczka /ruˈʒɨʧ̑ka/ (n)
rubéola, rubeola
  (medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;

rączka /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
mango, puño
  uchwyt, rękojeść

rącznik pospolity /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (n)
ricino, higuera infernal
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wilczomleczowatych pochodząca z Afryki;

ręce do góry /ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
arriba las manos, manos arriba
  kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania

ręcznie /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
a mano, manualmente
  o wykonywaniu jakiejś pracy, czynności przez człowieka: bez użycia maszyn, automatów; czasem bez użycia narzędzi; za pomocą własnych sił

ręcznik /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
toalla
  gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała

ręka /rɔŋk/ /ˈrɛ̃ŋka/ (n)
mano
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców;

ręka rękę myje /rˈɛŋka rˈɛŋkɛ mˈɨjɛ/
una mano lava a la otra, y ambas la cara
  sytuacja, w której osoby z jednego środowiska wzajemnie chronią swoje interesy, niekoniecznie w sposób uczciwy

rękaw /ˈrɛ̃ŋkaf/ (n)
manga
  (krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce

rękawica /ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a/ (n)
guante, manopla
  odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp.

rękojeść /rɛ̃ŋˈkɔjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
mango, empuñadura, puño
  część jakiegoś narzędzia, przyrządu lub broni służąca do trzymania;

rękopis /rɛ̃ŋˈkɔpʲis/ (n)
manuscrito
  (książkowy) tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie;

rękopiśmienny /rˌɛŋkɔpiɕmʲˈɛnnɨ/ (adj)
manuscrito
  pisany ręcznie

rżenie /ˈrʒɛ̃ɲɛ/ (n)
relincho
  odgłos konia wydawany paszczą

rżnąć głupa /ˈrʒnɔ̃ɲʥ̑ ˈɡwupa/ (v)
hacerse el tonto
  (pejoratywnie, pejoratywny) z premedytacją udawać brak doświadczenia, niewiedzę w celu wprowadzenia kogoś w błąd

sabat /ˈsabat/ (n)
sabbat
  (ludowy) tajemny zlot czarownic

sabotaż /saˈbɔtaʃ/ (n)
sabotaje
  umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;

sabotować /ˌsabɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
sabotear
  stosować sabotaż

sad /sat/ (n)
huerto frutal
  ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe;

sad jabłoniowy /sˈat jˌabwɔɲʲˈɔvɨ/ (n)
manzanal, manzanar
  (rolnictwo, rolniczy) sad, w którym rosną jabłonie

sadysta /sadˈɨsta/ (n)
sádico
  człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadyzm /sˈadɨzm/ (n)
sadismo
  (medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera

sadza /ˈsaʣ̑a/ (n)
hollín
  stały, pylisty produkt niepełnego spalania zawierający głównie bezpostaciowy węgiel;

sadzić /ˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
plantar, sembrar
  umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła

sadzonka /saˈʣ̑ɔ̃nka/ (n)
esqueje
  (botanika, botaniczny) fragment rośliny, z którego może wyrosnąć cała roślina
pimpollo, plantón
  (leśnictwo) jednoroczne lub paroletnie drzewko przeznaczone do sadzenia lasu
plántula
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wyhodowana w szklarni lub inspekcie młoda roślina przeznaczona do wysadzenia do gruntu

safari /saˈfarʲi/ (n)
safari
  afrykańska wyprawa, której celem jest polowanie na zwierzęta;

saffloryt /safflˈɔrɨt/ (n)
safflorita
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady arsenków, arsenek kobaltu;

saharyjski /ˌsaxaˈrɨjsʲci/ (adj)
sahariano
  związany z Saharą

sakralizacja /ˌsakralʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
sacralización
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nadanie religijnego charakteru osobom, przedmiotom lub zjawiskom sfery świeckiej; określenie stosowane w religioznawstwie zwłaszcza wobec instytucji społecznych

sakrament /saˈkrãmɛ̃nt/ (n)
sacramento
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;

sakramentalny /saˈkrãmɛ̃ntalnɨ/ (adj)
sacramental
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z sakramentem, dotyczący sakramentu

saksofon /saˈksɔfɔ̃n/ (n)
saxófono, saxofón
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;

saksofonista /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista/ (n)
saxofonista
  muzyk, który gra na saksofonie

saksofonistka /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲistka/ (n)
saxofonista
  kobieta, która gra na saksofonie

saksoński /saˈksɔ̃j̃sʲci/ (adj)
sajón
  od Saksonia

sala /ˈsala/ (n)
sala, salón
  przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową;

salamancki /sˌalamˈantski/ (adj)
salamantino, salamanquino
  związany z Salamanką, dotyczący Salamanki, pochodzący z Salamanki

salamandra /ˌsalãˈmãndra/ (n)
salamandra
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;

salceson /salˈʦ̑ɛsɔ̃n/ (n)
queso de cabeza, cabeza de jabalí, queso de cerdo
  (spożywczy) rodzaj auszpiku lub gotowanej wędliny produkowanej z głowizny, podrobów i nóżek zawiniętych w żołądek lub pęcherz;

salerneński /sˌalɛrnˈɛɲski/ (adj)
salernitano
  związany z Salerno, dotyczący Salerno

salezjański /sˌalɛzjˈaɲski/ (adj)
salesiano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący zgromadzenia zakonnego salezjan

salina /saˈlʲĩna/ (n)
salina
  (górnictwo, górniczy) kopalnia soli
  zakład przemysłowy produkujący sól poprzez odparowanie wody z solanki pochodzącej z mórz lub słonych jezior ewentualnie podziemnych złóż lub źródeł mineralnych;

salomonowy /sˌalɔmɔnˈɔvɨ/ (adj)
salomónico
  sprawiedliwy, mądry

salomonowy wyrok /ˌsalɔ̃mɔ̃ˈnɔvɨ ˈvɨrɔk/ (idiom)
juicio salomónico, sentencia salomónica
  decyzja mądra, sprawiedliwa, często zaskakująca rozwiązaniem, kończąca spór w sposób uwzględniający interesy wszystkich stron

salomoński /ˌsalɔ̃ˈmɔ̃j̃sʲci/ (adj)
salomonense
  odnoszący się do Wysp Salomona, wyspiarskiego państwa na Oceanie Spokojnym

salon /ˈsalɔ̃n/ (n)
salón, sala, cuarto de estar
  główny, dzienny pokój w mieszkaniu

salsefia /salˈsɛfʲja/ (n)
salsifí
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Tragopogon porrifolius, jednoroczna lub dwuletnia roślina warzywna z rodziny astrowatych, o żółtawobiałych korzeniach, uprawiana w całej Europie;

salto /ˈsaltɔ/ (n)
voltereta
  skok polegający na obrócenie się do przodu lub do tyłu w powietrzu;

salutować /ˌsaluˈtɔvaʨ̑/ (v)
saludar
  (wojskowość, wojskowy) (harcerski) pozdrawiać, okazywać szacunek poprzez uniesienie ręki

salwadorski /ˌsalvaˈdɔrsʲci/ (adj)
salvadoreño
  odnoszący się do państwa Salwador

sam /sãm/ (n)
tienda autoservicio
  (potocznie, potoczny) (handel, handlowy) sklep samoobsługowy

sam /sãm/ (pronoun)
solo
  bez nikogo / niczego innego, będący jedyny
mismo
  podkreślenie: właśnie ten, a nie inny
  właśnie taki (a nie inny)

samar /ˈsãmar/ (n)
samario
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;

samarytanin /sˌamarɨtˈaɲin/ (n)
samaritano
  (książkowy) człowiek pełen miłosierdzia, śpieszący z pomocą chorym i potrzebującym

samba /ˈsãmba/ (n)
samba
  (choreografia, choreograficzny) szybki taniec brazylijski;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do tańca (1.1)

sambo /ˈsãmbɔ/ (n)
sambo
  rosyjska sztuka walki;

samczyk /ˈsãmʧ̑ɨk/ (n)
macho
  samiec małych zwierząt

samica /sãˈmʲiʦ̑a/ (n)
hembra
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej

samiec /ˈsãmʲjɛʦ̑/ (n)
macho
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej

samoański /ˌsãmɔˈãj̃sʲci/ (adj)
samoano
  odnoszący się do państwa Samoa

samoański /ˌsãmɔˈãj̃sʲci/ (n)
samoano
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Samoa,

samobieżny /sˌamɔbjˈɛʒnɨ/ (adj)
automóvil
  taki, który porusza się samodzielnie

samobójca /ˌsãmɔˈbujʦ̑a/ (n)
suicida
  osoba próbująca zabić samą siebie

samobójczy /ˌsãmɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
suicida
  dotyczący samobójstwa lub samobójcy, mający na celu samobójstwo
arriesgado, suicida
  grożący niebezpieczeństwem, bardzo śmiały, ryzykowny

samobójczyni /sˌamɔbujtʃˈɨɲi/ (n)
suicida
  kobieta celowo zabijająca samą siebie

samobójstwo /ˌsãmɔˈbujstfɔ/ (n)
suicidio
  zabicie samego siebie;

samochód /sãˈmɔxut/ (n)
coche, automóvil
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

samochód dostawczy /sãˈmɔxud ːɔˈstafʧ̑ɨ/ (n)
camioneta, furgoneta
  (motoryzacja) odmiana samochodu osobowego lub lekkiego ciężarowego przeznaczona do przewozu niezbyt dużych ładunków

samochód osobowy /sãˈmɔxut ˌɔsɔˈbɔvɨ/ (n)
turismo, automóvil de turismo
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, silnikowy, o dopuszczalnej całkowitej masie do 3500 kg, zdolny do przewożenia do dziewięciu osób i niewielkiego bagażu;

samogłoska /ˌsãmɔˈɡwɔska/ (n)
vocal
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;

samogłów /samˈɔɡwuf/ (n)
pez luna
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Mola mola, gatunek morskiej ryby rozdymkokształtnej z rodziny samogłowowatych;

samokrytyczny /sˌamɔkrɨtˈɨtʃnɨ/ (adj)
autocrítico
  zdolny do krytycznej oceny samego siebie

samoleczenie /sˌamɔlɛtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
automedicación
  samodzielne leczenie samego siebie

samolot /sãˈmɔlɔt/ (n)
avión, aeroplano
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;

samoobsługowy /ˌsãmɔːpswuˈɡɔvɨ/ (adj)
de autoservicio
  o sklepie, usługach itp.: taki, który nie wymaga personelu obsługującego

samoocena /sˌamɔɔtsˈɛna/ (n)
autoestima
  (psychologia, psychologiczny) ocenianie, postrzeganie samego siebie; ogólna postawa do siebie

samookaleczenie /ˌsãmɔːkalɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
autolesión
  celowe okaleczenie samego / samej siebie;

samospalenie /ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
autoinmolación
  samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu;

samostanowienie /ˌsãmɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
autodeterminación
  decydowanie o własnym losie

samotnie /sãˈmɔtʲɲɛ/ (adv)
en solitario, solitariamente
  w odosobnieniu, w samotności, bez towarzystwa

samotność /sãˈmɔtnɔɕʨ̑/ (n)
soledad
  uczucie braku bliskich osób
soledad, retiro
  życie w odosobnieniu, z dala od innych ludzi

samotny jak kołek w płocie /sãˈmɔtnɨ ˈjak ˈːɔwɛk ˈf‿pwɔʨ̑ɛ/ (adj)
más solo que la una, solo como un espárrago, solo como un hongo
  (potocznie, potoczny) bardzo samotny

samouk /sãˈmɔ<sup>w</sup>uk/ (n)
autodidacta
  ktoś, kto uczy się samodzielnie, bez pomocy nauczyciela

samowar /sãˈmɔvar/ (n)
samovar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;

samowolny /sˌamɔvˈɔlnɨ/ (adj)
arbitrario, desenfrenado
  postępujący według własnej woli, nie licząc się z innymi, z przepisami
arbitrario
  świadczący o postawie jak (1.1)

samozwańczy /sˌamɔzvˈaɲtʃɨ/ (adj)
sedicente
  dotyczący samozwańców, właściwy samozwańcom, będący samozwańcem

samożywność /sˌamɔʒˈɨvnɔɕtɕ/ (n)
autotrofia, nutrición autótrofa
  (biologia, biologiczny) odżywianie się organizmów prostymi związkami mineralnymi, tj. dwutlenkiem węgla i wodą, przy wykorzystaniu energii pobieranej ze środowiska

samożywny /sˌamɔʒˈɨvnɨ/ (adj)
autótrofo
  (biologia, biologiczny) odżywiający się prostymi związkami mineralnymi, tj. dwutlenkiem węgla i wodą, przy wykorzystaniu energii pobieranej ze środowiska;

sampler /ˈsãmplɛr/ (n)
muestreador, sampler
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) elektroniczny instrument muzyczny, rejestrujący i odtwarzający cyfrowe próbki (sample) różnych dźwięków;

samplować /sãmˈplɔvaʨ̑/ (v)
muestrear, samplear
  umieszczać pocięte fragmenty utworów muzycznych zapisane w postaci cyfrowej w jednym utworze

samum /ˈsãmũm/ (n)
simún
  (meteorologia, meteorologiczny) gwałtowny, suchy i gorący południowy wiatr wiejący na pustyniach Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego oraz w ich sąsiedztwie;

samuraj /samˈuraj/ (n)
samurái, samurai
  (historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;

sanatorium /ˌsãnaˈtɔrʲjũm/ (n)
sanatorio
  (medycyna, medyczny) zakład leczniczy dla przewlekle chorych i rekonwalescentów

sandacz /ˈsãndaʧ̑/ (n)
lucioperca
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich;

sandał /ˈsãndaw/ (n)
sándalo
  (botanika, botaniczny) (zobacz) sandałowiec
  (potocznie, potoczny) aromatyczne drewno z drzewa sandałowca (1.2)
sandalia
  rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;

sangwina /sãŋɡˈvʲĩna/ (n)
sanguina
  miękka, czerwono-brązowa kredka używana do szkicowania lub rysowania;

sanie /ˈsãɲɛ/ (n)
trineo
  pojazd na płozach służący do jazdy po śniegu, zaprzęgnięty w konie (także psy lub renifery);

sanitariusz /ˌsãɲiˈtarʲjuʃ/ (n)
enfermero
  (medycyna, medyczny) pracownik medyczny sprawujący czynności pomocnicze podczas opieki nad chorymi;

sanki /ˈsãnʲci/ (n)
trineo
  małe sanie do zaprzęgu

sanktuarium /ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
santuario
  (przenośnie, przenośnia) miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor
  otoczony czcią obiekt religijny będący miejscem przechowywania świętych przedmiotów lub relikwii oraz sprawowania kultu;

sanskryt /ˈsãw̃skrɨt/ (n)
sánscrito
  (językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;

saper /ˈsapɛr/ (n)
zapador, gastador
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz lub funkcjonariusz zajmujący się materiałami wybuchowymi i ich rozbrajaniem, a także robotami inżynieryjnymi;

saponina /sˌapɔɲˈina/ (n)
saponina
  (biochemia, biochemiczny) związek chemiczny należący do glikozydów;

saragoski /sˌaraɡˈɔski/ (adj)
zaragozano
  związany z Saragossą, dotyczący Saragossy

sarajewianin /ˌsarajɛˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
sarajevés
  mieszkaniec Sarajewa

sarajewianka /ˌsarajɛˈvʲjãnka/ (n)
sarajevesa
  mieszkanka Sarajewa

sarajewski /ˌsaraˈjɛfsʲci/ (adj)
sarajevés
  odnoszący się do miasta Sarajewo

sardela /sarˈdɛla/ (n)
boquerón
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych;

sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
sardina
  (ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;

sardyński /sarˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
sardo
  charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii

sari /ˈsarʲi/ (n)
sari
  tradycyjny indyjski strój kobiecy;

sarkastyczny /ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sarcástico
  złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu

sarkazm /ˈsarkasm̥/ (n)
sarcasmo
  złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia

sarkofag /sarˈkɔfak/ (n)
sarcófago
  zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;

sarkopenia /ˌsarkɔˈpɛ̃ɲa/ (n)
sarcopenia
  (medycyna, medyczny) zanik masy mięśniowej wraz ze spadkiem siły mięśni

sarna /ˈsarna/ (n)
corzo
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego;

sarnina /sarʲˈɲĩna/ (n)
carne de venado
  mięso sarny

saski /ˈsasʲci/ (adj)
sajón
  związany z Sasami (dynastią Sasów), dotyczący Sasów

satanizm /satˈaɲizm/ (n)
satanismo
  kult szatana

satelita /ˌsatɛˈlʲita/ (n)
satélite
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;
  (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki

satrapa /satrˈapa/ (n)
sátrapa
  (starożytność) w Persji: zarządca prowincji;
déspota, sátrapa
  despota, dyktator, człowiek bezwzględny i oczekujący całkowitego posłuszeństwa

satyna /saˈtɨ̃na/ (n)
satén
  (włókiennictwo) bawełniana lub jedwabna tkanina, zwykle błyszcząca z jednej strony; rodzaj atłasu;

satyra /saˈtɨra/ (n)
sátira
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;

satyrycznie /sˌatɨrˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
satíricamente
  w sposób satyryczny

satyryczny /ˌsatɨˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
satírico
  związany z satyrą, dotyczący satyry

satysfakcjonować /ˌsatɨsfakʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
satisfacer
  dawać satysfakcję; sprawiać komuś przyjemność

sauna /ˈsawna/ (n)
sauna
  rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;

sauté /sˈawtɛ/ (adj)
salteado
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o mięsie, rybie: smażony w niewielkiej ilości tłuszczu, bez panierki

sawanna /savˈanna/ (n)
sabana
  (geografia, geograficzny) (botanika, botaniczny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;

sałata /saˈwata/ (n)
lechuga
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych;
  warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo

sałatka /saˈwatka/ (n)
ensalada
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;

sałatka ziemniaczana /sawˈatka ʑˌɛmɲʲatʃˈana/ (n)
ensalada de patatas
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki;

scena /ˈsʦ̑ɛ̃na/ (n)
escena
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
  (przenośnie, przenośnia) awantura, kłótnia
  (przenośnie, przenośnia) środowisko muzyczne, polityczne
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;

scenariusz /sʦ̑ɛ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
guion
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.;

sceniczny /stsɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
escénico
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dotyczący sceny lub teatru

scenografia /ˌsʦ̑ɛ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
escenografía
  plastyczna oprawa widowiska teatralnego, filmu itp., np. dekoracje, rekwizyty, kostiumy

sceptycyzm /sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
escepticismo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;
escepticismo, temor
  stosunek do czegoś charakteryzujący się powątpiewaniem

sceptyczny /stsɛptˈɨtʃnɨ/ (adj)
escéptico
  wyrażający sceptycyzm, ustosunkowujący się krytycznie do czegoś

sceptyk /ˈsʦ̑ɛptɨk/ (n)
escéptico
  człowiek sceptyczny, wątpiący, niedowierzający

schematycznie /sxˌɛmatˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
esquemáticamente
  w sposób schematyczny

schematyczność /sxˌɛmatˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
esquematicidad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest schematyczne; cecha tych, którzy są schematyczni

schematyczny /sxˌɛmatˈɨtʃnɨ/ (adj)
simplificado
  (pejoratywnie, pejoratywny) mało pomysłowy; zgodny z utartym myśleniem
esquemático
  przedstawiający coś w sposób uproszczony

schematyzm /sxɛmˈatɨzm/ (n)
esquematismo
  postępowanie lub myślenie schematyczne

schistosomatoza /ʃˌistɔsˌɔmatˈɔza/ (n)
esquistosomiasis
  (medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny;

schizma /sxˈizma/ (n)
cisma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) formalny rozdział między wyznawcami jednej religii;

schizmatyk /sxizmˈatɨk/ (n)
cismático
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o członku innej wspólnoty religijnej, która powstała w wyniku podziału jakiejś organizacji wyznaniowej

schizofrenia /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
esquizofrenia
  (medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;

schizofreniczka /ˌsxʲizɔfrɛ̃ˈɲiʧ̑ka/ (n)
esquizofrénica
  forma żeńska od: schizofrenik

schizofreniczny /ˌsxʲizɔfrɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
esquizofrénico
  (medycyna, medyczny) związany ze schizofrenią, właściwy schizofrenii lub schizofrenikom

schizofrenik /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲik/ (n)
esquizofrénico
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) człowiek cierpiący na schizofrenię

schlebiać /sxlˈɛbjatɕ/ (v)
adular, halagar
  chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś

schludny /ˈsxludnɨ/ (adj)
aseado, cuidado, pulcro
  porządny, zadbany, czysty

schody /ˈsxɔdɨ/ (n)
escalera
  konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;

schody ruchome /ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
escalera eléctrica, escalera mecánica
  urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;

schronienie /sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
refugio, abrigo, escondite
  bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować

schronisko /sxrɔ̃ˈɲiskɔ/ (n)
refugio, albergue
  budynek zapewniający miejsce odpoczynku, schronienia, bazę noclegową i gastronomiczną;
refugio
  miejsce, w którym można się schronić
  placówka przeznaczona dla porzuconych zwierząt domowych;

schwytać /ˈsxfɨtaʨ̑/ (v)
capturar, atrapar, prender
  (książkowy) złapać

scysja /ˈsʦ̑ɨsʲja/ (n)
desavenencia, escisión, riña
  kłótnia, sprzeczka

scytyjski /sʦ̑ɨˈtɨjsʲci/ (adj)
escita
  związany ze Scytią lub Scytami, odnoszący się do Scytii lub Scytów

scyzoryk /sʦ̑ɨˈzɔrɨk/ (n)
navaja
  składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami;

seaborg /ˈsʲibɔrk/ (n)
seaborgio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;

sebum /ˈsɛbũm/ (n)
sebo cutáneo
  (medycyna, medyczny) wydzielina gruczołów łojowych na skórze;

secesja /sɛtsˈɛsja/ (n)
modernismo
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) jeden ze stylów w sztuce i kulturze przełomu XIX i XX wieku, przybierający wiele form, a będący wyrazem odejścia od tradycyjnych i akademickich kanonów artystycznych, charakteryzujący się zamiłowaniem do stylizacji, swobodnej kompozycji, giętkich i płynnych linii i asymetrii;

secesjonizm /sˌɛtsɛsjˈɔɲizm/ (n)
secesionismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa polegająca na dążeniu do oddzielenia się danego regionu od reszty kraju w celu utworzenia samodzielnego państwa

sedan /ˈsɛdãn/ (n)
sedán
  (motoryzacja) rodzaj trójbryłowego, zamkniętego nadwozia samochodu osobowego, z wyraźnie oddzielonym przedziałem silnikowym i bagażowym;

sedno /ˈsɛdnɔ/ (n)
meollo, esencia, quid
  (książkowy) istota czegoś

sedymentacyjny /ˌsɛdɨ̃mɛ̃ntaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
sedimentario
  związany z sedymentacją, dotyczący sedymentacji

segowijski /sˌɛɡɔvˈijski/ (adj)
segoviano
  związany z Segowią (Segovią) (miastem w Hiszpanii)

segregować /ˌsɛɡrɛˈɡɔvaʨ̑/ (v)
segregar, separar
  układać według określonego porządku

seitan /sɛˈitan/ (n)
seitán
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wywodzący się z Azji wysokobiałkowy zamiennik mięsa przygotowany z mąki pszennej, nazywany „pszennym mięsem”

sejf /sɛjf/ (n)
caja fuerte, cofre
  zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy

sejm /sɛjm/ (n)
dieta, parlamento
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z izb parlamentu w Polsce, Litwie i Łotwie;

sejsmiczny /sɛjsˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
sísmico
  dotyczący drgań i ruchów tektonicznych skorupy ziemskiej, rozchodzący się we wnętrzu Ziemi

sejsmochronograf /sˌɛjsmɔxrɔnˈɔɡraf/ (n)
sismocronógrafo
  (geologia, geologiczny) (technologia, technika, techniczny) chronograf mający za zadanie wyznaczenie dokładnego czasu wystąpienia wstrząsów

sejsmograf /sɛjsmˈɔɡraf/ (n)
sismógrafo
  (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) urządzenie zapisujące parametry drgań skorupy ziemskiej;

sejsmogram /sɛjsmˈɔɡram/ (n)
sismograma
  (geologia, geologiczny) zapis pomiarów wykonanych sejsmografem (sejsmometrem);

sejsmologia /ˌsɛjsmɔˈlɔɟja/ (n)
sismología
  nauka o trzęsieniach ziemi;

sejsmologiczny /sˌɛjsmɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
sismológico
  (geologia, geologiczny) związany z sejsmologią, dotyczący sejsmologii

sejsmoskop /sɛjsmˈɔskɔp/ (n)
sismoscopio
  (geologia, geologiczny) (technologia, technika, techniczny) (dawniej, dawny) najprostsze urządzenie zdolne wykrywać zajście trzęsienia ziemi, a czasami i jego kierunek

sekator /sɛˈkatɔr/ (n)
podadera, tijeras de podar
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) nożyce o wygiętych ostrzach używane w ogrodzie;

sekować /sɛˈkɔvaʨ̑/ (v)
acosar, agobiar, hostigar
  (rzadki, rzadko używany) (przestarzałe, przestarzały) prześladować kogoś, dręczyć, nękać
guasearse, sacar de quicio
  prześladować siebie wzajemnie, jeden drugiego, drażnić się z kimś

sekretariat /ˌsɛkrɛˈtarʲjat/ (n)
secretaría
  dział danej instytucji, firmy bądź organizacji, który zajmuje się obsługą bieżących spraw, zwłaszcza w kontakcie z interesantami;

sekretarka /ˌsɛkrɛˈtarka/ (n)
secretaria
  kobieta zajmująca się pomocą organizacyjną w pracy kierownika, dyrektora, prowadzeniem korespondencji, przyjmowaniem interesantów

sekretarz /sɛˈkrɛtaʃ/ (n)
secretario
  pracownik, który załatwia sprawy związane z działalnością firmy, instytucji lub osoby
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba pełniąca kierowniczą funkcję w partii komunistycznej

seks /sɛks/ (n)
sexo
  (potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami

seks oralny /ˈsɛks ɔˈralnɨ/ (n)
sexo oral
  zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami

seksizm /ˈsɛcɕism̥/ (n)
sexismo
  dyskryminacja ze względu na płeć;

seksować /sɛˈksɔvaʨ̑/ (v)
sexar
  określać płeć zwierząt, głównie piskląt hodowlanych

sekstant /ˈsɛkstãnt/ (n)
sextante
  (astronomia, astronomiczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) optyczny przyrząd nawigacyjny stosowany niegdyś w żegludze;

seksualność /sˌɛksuˈalnɔɕtɕ/ (n)
sexualidad
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;

seksualny /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
sexual
  dotyczący seksu i popędu płciowego

seksuolog /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>ɔlɔk/ (n)
sexólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem zaburzeń seksualnych

seksuologia /ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/ (n)
sexología
  nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;

sekta /ˈsɛkta/ (n)
secta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam wyznaniowy religii

sektor /ˈsɛktɔr/ (n)
ramo, sector
  określony dział gospodarki narodowej lub jej część oddzielna z powodu określonego typu własności
sector, parcela, zona
  wydzielona część jakiejś przestrzeni

sektorowy /ˌsɛktɔˈrɔvɨ/ (adj)
sectorial
  (przymiotnik) od sektor

sekunda /sɛˈkũnda/ (n)
segundo
  (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty
  (potocznie, potoczny) krótka chwila

sekundant /sɛˈkũndãnt/ (n)
padrino
  (historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi
segundo
  (sport, sportowy) zwłaszcza w pięściarstwie i szachach: doradca i pomocnik zawodnika

sekwencja /sɛkfˈɛntsja/ (n)
secuencia
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) jednostka kompozycyjna filmu lub przedstawienia, stanowiąca zamknięty fragment akcji

selekcjonować /sˌɛlɛktsjɔnˈɔvatɕ/ (v)
seleccionar
  wybierać poprzez eliminację

selen /ˈsɛlɛ̃n/ (n)
selenio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;

selenografia /ˌsɛlɛ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
selenografía
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka zajmująca się opisem powierzchni Księżyca;

selenologia /sˌɛlɛnɔlˈɔɡja/ (n)
selenología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (astronomia, astronomiczny) nauka o Księżycu

seler /ˈsɛlɛr/ (n)
apio, celery
  (botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;

selerowate /sˌɛlɛrɔvˈatɛ/ (n)
umbelíferas
  (botanika, botaniczny) Apiaceae Lindl., rodzina roślin należąca do rzędu selerowców;

selfie /sˈɛlfjɛ/ (n)
autofoto, selfi, autorretrato
  (slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;

seligmannit /sˌɛliɡmˈanɲit/ (n)
seligmannita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarczków;

semantyka /sɛ̃ˈmãntɨka/ (n)
semántica
  (filozofia, filozoficzny) (logika, logiczny) dział semiotyki zajmujący się badaniem związków między wyrażeniami językowymi a rzeczywistością
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych

semestr /ˈsɛ̃mɛstr̥/ (n)
semestre
  połowa roku akademickiego lub szkolnego;

semicki /sɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
semítico
  odnoszący się do Semitów, związany z Semitami, dotyczący Semitów

seminarium /ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm/ (n)
seminario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny, w którym przygotowują się kandydaci na duchownych
  (studencki) (edukacja, edukacyjny) zajęcia dydaktyczne dla studentów uczelni niepolitechnicznych

seminarzysta /sˌɛminaʒˈɨsta/ (n)
seminarista
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) student seminarium duchownego

sen /sɛ̃n/ (n)
sueño
  doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)
  (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
  (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste

sen zimowy /ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ/ (n)
hibernación, letargo
  (biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy;

senat /ˈsɛ̃nat/ (n)
senado
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;

senator /sɛ̃ˈnatɔr/ (n)
senador
  członek izby wyższej parlamentu (senatu)

senegalski /ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci/ (adj)
senegalés
  odnoszący się do państwa Senegal

senność /ˈsɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
sueño, somnolencia
  potrzeba snu, pragnienie zaśnięcia

sensacyjny /sˌɛnsatsˈɨjnɨ/ (adj)
sensacional
  wywołujący sensację

sensownie /sɛ̃w̃ˈsɔvʲɲɛ/ (adv)
juiciosamente, sensatamente
  w sposób sensowny

sensowny /sɛ̃w̃ˈsɔvnɨ/ (adj)
juicioso, ponderado, sensato
  (potocznie, potoczny) taki, który działa logicznie, rozsądnie
lógico, razonable
  taki, który ma sens, właściwą zawartość, treść; ma uzasadnienie, jest logiczny

sentymentalnie /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalʲɲɛ/ (adv)
sentimentalmente
  w sposób sentymentalny

sentymentalny /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
sentimental
  przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości

separacja /sˌɛparˈatsja/ (n)
separación
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozłączenie małżonków bez ich prawa wstępowania w nowy związek małżeński

separatysta /ˌsɛparaˈtɨsta/ (n)
separatista
  zwolennik separatyzmu

separatystyczny /ˌsɛparatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
separatista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z separatyzmem lub/i separatystami; właściwy separatyzmowi

separatyzm /ˌsɛpaˈratɨsm̥/ (n)
separatismo, independentismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;

seplenić /sɛˈplɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
cecear
  błędnie wymawiać spółgłoski dziąsłowe i szczelinowe

sepsa /ˈsɛpsa/ (n)
sepsis
  (medycyna, medyczny) zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej;

ser /sɛr/ (n)
queso
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;

serafin /sɛrˈafin/ (n)
serafín
  (teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;

seraj /sˈɛraj/ (n)
serrallo
  (architektura, architektoniczny) orientalny pałac, rezydencja władcy, zwłaszcza sułtana

serak /sˈɛrak/ (n)
serac
  (geologia, geologiczny) ogromna bryła lodu powstająca w wyniku pękania lodowca;

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (adj)
serbio
  związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (n)
serbio
  jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;

serce /ˈsɛrʦ̑ɛ/ (n)
corazón
  (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) współczucie, pozytywne cechy wobec innych, ludzi i zwierząt
  (przenośnie, przenośnia) centrum, najważniejsza część czegoś
  (przenośnie, przenośnia) zapał, chęć robienia czegoś jak najlepiej
  przedmiot przypominający serce (1.1) będący symbolem miłości
badajo
  część dzwonu, która uderza w jego ściany i powoduje dźwięk

sercowy /sɛrtsˈɔvɨ/ (adj)
cardiaco
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący serca jako narządu

serdeczność /sɛrˈdɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
afectuosidad
  czułość
cordialidad
  życzliwość, serdeczny stosunek

serdeczny palec /sɛrˈdɛʧ̑nɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
anular, dedo anular
  (anatomia, anatomiczny) czwarty palec u ręki

serenada /sˌɛrɛnˈada/ (n)
serenata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym;

seria /ˈsɛrʲja/ (n)
serie, sucesión, secuencia
  elementy lub wydarzenia następujące po sobie
serie, fila, hilera
  szereg jednakowych elementów

serial /ˈsɛrʲjal/ (n)
serie
  film telewizyjny składający się z przynajmniej kilku odcinków

serio /ˈsɛrʲjɔ/ (adv)
de verdad, en serio
  poważnie, bez żartów, prawdziwie, szczerze

sernik /ˈsɛrʲɲik/ (n)
tarta de queso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser;

serowar /sɛˈrɔvar/ (n)
quesero
  rzemieślnik wyrabiający sery

serum /ˈsɛrũm/ (n)
sérum
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (fryzyjski) skoncentrowany preparat kosmetyczny lub leczniczo-kosmetyczny o lekkiej konsystencji
suero
  (rzadki, rzadko używany) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) odwirowane osocze krwi; płynna część krwi pozbawiona włóknika, która w przeciwieństwie do osocza, nie krzepnie

serwatka /sɛrvˈatka/ (n)
suero, suero de soya
  (spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;

serwer /ˈsɛrvɛr/ (n)
servidor
  (informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;
  (informatyka, informatyczny) program umożliwiający działanie określonej usługi w sieci komputerowej, zainstalowany na serwerze (1.1)

serweta /sɛrˈvɛta/ (n)
mantel
  ozdobny obrus do nakrywania stołu
servilleta
  płat tkaniny do wycierania ust i ochrony ubrania podczas jedzenia

serwilizm /sɛrvˈilizm/ (n)
servilismo
  (pejoratywnie, pejoratywny) postawa bezkrytycznego i dobrowolnego podporządkowania się jakiejś władzy, zwierzchności

seryjny /sɛˈrɨjnɨ/ (adj)
en serie
  następujący w serii, jeden po drugim
  produkowany masowo, zazwyczaj wg tego samego wzoru

sesja zdjęciowa /sˈɛsja zdjɛɲtɕˈɔva/ (n)
sesión fotográfica, sesión de fotos
  (fotografia) spotkanie zorganizowane w celu zrobienia serii zdjęć

seszelski /sɛˈʃɛlsʲci/ (adj)
seychellense
  odnoszący się do Seszeli (państwa lub wysp)

seulczyk /sɛˈ<sup>w</sup>ulʧ̑ɨk/ (n)
seulense, seulés
  mieszkaniec Seulu

sewilczyk /sɛvˈiltʃɨk/ (n)
sevillano
  mieszkaniec Sewilli

sewilski /sɛˈvʲilsʲci/ (adj)
sevillano
  związany z Sewillą, odnoszący się do Sewilli

sezam /ˈsɛzãm/ (n)
sésamo, ajonjolí
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
sésamo
  (spożywczy) nasiona (ziarna) rośliny z rodzaju (1.1)

sezamina /sˌɛzamˈina/ (n)
sesamina
  (biochemia, biochemiczny) lignan, organiczny związek chemiczny występujący w ziarnach sezamu i w oleju sezamowym

sezon /ˈsɛzɔ̃n/ (n)
estación
  (handel, handlowy) pora roku
temporada, tiempo
  (rolnictwo, rolniczy) okres dojrzewania i zbioru owoców lub innego rodzaju płodów rolnych
temporada
  (telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza

sezon ogórkowy /sˈɛzɔn ˌɔɡurkˈɔvɨ/ (n)
serpiente de verano
  (publikatory) okres w porze letniej, gdy w mediach dominują błahe tematy i zmyślone newsy;

sezonowy /ˌsɛzɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
estacional, de temporada, temporero
  występujący w określonym sezonie, czasowy, okresowy

sfaleryt /sfalˈɛrɨt/ (n)
blenda, esfalerita
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;

sfera /ˈsfɛra/ (n)
esfera
  (matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli;
ámbito
  strefa, obszar, zwłaszcza działań lub wpływów
círculo
  warstwa społeczna lub grupa towarzyska

sferyczny /sfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
esférico
  dotyczący sfery
  mający kształt odcinka sfery

sfigmomanometr /sfˌiɡmɔmanˈɔmɛtr/ (n)
esfigmomanómetro
  (medycyna, medyczny) aparat do mierzenia ciśnienia tętniczego;

sfinks /sfʲĩŋks/ (n)
esfinge
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;

sfora /ˈsfɔra/ (n)
jauría
  duże stado psowatych (psów, wilków)

shader /ʃˈadɛr/ (n)
shader
  (informatyka, informatyczny) w grafice komputerowej: program komputerowy, zawierający zbiór instrukcji dla karty graficznej renderujący grafikę,

shinto /ʃˈintɔ/ (n)
sintoísmo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii;

si /sʲi/ (n)
si
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków;

siano /ˈɕãnɔ/ (n)
heno
  (rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;

siara /ˈɕara/ (n)
calostro
  (zoologia, zoologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów mlekowych ssaków;

siarczek srebra /ɕˈartʃɛk srˈɛbra/ (n)
sulfuro de plata
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, sól kwasu siarkowodorowego i srebra;

siarka /ˈɕarka/ (n)
azufre
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;

siarkowodór /ˌɕarkɔˈvɔdur/ (n)
sulfuro de hidrógeno, ácido sulfhídrico
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru

siatkarz /ˈɕatkaʃ/ (n)
voleibolista, jugador de voleibol
  (sport, sportowy) sportowiec grający w siatkówkę

siatkówka /ɕatˈkufka/ (n)
retina
  (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
voleibol, balonvolea, vóleibol
  (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;

siatkówka plażowa /ɕatˈkufka plaˈʒɔva/ (n)
voleibol de playa
  (sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku;

siać /ɕäʨ̑/ (v)
sembrar
  rzucać nasiona w glebę

sieciarz /ɕˈɛtɕaʃ/ (n)
reciario
  wojownik, który w walce używa sieci

sieczkarnia /ɕɛtʃkˈarɲʲa/ (n)
cortapajas
  (rolnictwo, rolniczy) maszyna rolnicza służąca do cięcia słomy, trawy, siana, roślin pastewnych na sieczkę

siedem grzechów głównych /ɕˈɛdɛm ɡʒˈɛxuv ɡwˈuvnɨx/ (n)
siete pecados capitales
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;

siedemdziesięciolatek /ˌɕɛdɛ̃mʲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
setentón
  osoba w wieku 70-79 lat

siedlisko /ɕɛdlˈiskɔ/ (n)
residencia
  (antropologia, antropologiczny) miejsce bytowania, zamieszkania
foco
  miejsce pochodzenia i wylęgania zarazków

siedmiokrotnie /ˌɕɛdmʲjɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
siete vez
  siedem razy

siedmiokąt /ɕɛdˈmʲjɔkɔ̃nt/ (n)
heptágono
  (matematyka, matematyczny) wielokąt o siedmiu bokach;

siedmiotomowy /ˌɕɛdmʲjɔtɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
de siete tomo
  składający się z siedmiu tomów, zawarty w siedmiu tomach, wydany w siedmiu tomach

siedzenie /ɕɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
asentaderas
  (eufemistycznie) część ciała poniżej pleców
asiento
  miejsce przeznaczone do siedzenia (1.1)

siedziba /ɕɛ̇ˈʥ̑iba/ (n)
sede
  budynek, w którym znajduje się jakaś instytucja, firma, organizacja

siedzieć /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
permanecer, estar
  (potocznie, potoczny) przebywać w jakimś miejscu
estar sentado, sentar
  spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach

siedzieć jak na szpilkach /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˈjak na‿ˈʃpʲilkax/ (v)
estar con el corazón en un puño
  bardzo się denerwować, niecierpliwić

siedzieć po turecku /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑ ˌpɔ‿tuˈrɛʦ̑ku/ (v)
estar sentarse a la turca, estar sentarse con el pie cruzar
  siedzieć ze skrzyżowanymi nogami, zazwyczaj na podłodze

siekacz /ɕˈɛkatʃ/ (n)
incisivo
  (stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu

siekać /ˈɕɛkaʨ̑/ (v)
picar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno kroić

siekiera /ɕɛ̇ˈcɛra/ (n)
hacha
  ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska

siekiernik /ɕɛ̇ˈcɛrʲɲik/ (n)
hachero
  (przestarzałe, przestarzały) ktoś, kto pracuje siekierą

sierota /ɕɛˈrɔta/ (n)
desamparar
  (potocznie, potoczny) człowiek opuszczony, osamotniony
huérfano
  dziecko, któremu umarło przynajmniej jedno z rodziców

sierp /ɕɛrp/ (n)
hoz
  (rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;
gancho
  (sport, sportowy) w boksie: uderzenie zadane półkolistym ruchem ręki

sierp i młot /ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt/ (n)
la hoz y el martillo
  (historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów;

sierpień /ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
agosto
  ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;

sierpniowy /ɕɛrpʲˈɲɔvɨ/ (adj)
agosteño, agostizo, de agosto
  związany z sierpniem, charakterystyczny dla sierpnia, przypadający w sierpniu; taki, jak w sierpniu

sierraleoński /ˌsʲjɛrːalɛˈɔ̃j̃sʲci/ (adj)
sierraleonés
  odnoszący się do państwa Sierra Leone

sierść /ɕɛrʲɕʨ̑/ (n)
pelaje, pelo
  (zoologia, zoologiczny) owłosienie ssaków;

sierżant /ˈɕɛrʒãnt/ (n)
sargento
  stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;

siew /ɕˈɛf/ (n)
siembra
  (rolnictwo, rolniczy) umieszczanie nasion w przygotowanej ziemi i przykrywanie ich warstwą gleby

siewca /ɕˈɛftsa/ (n)
sembrador
  (rolnictwo, rolniczy) osoba siejąca ziarno w polu

siewka złota /ˈɕɛfka ˈzwɔta/ (n)
chorlito dorado, pluvial dorado
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis apricaria, gatunek średniej wielkości ptaka;

siewka złotawa /ˈɕɛfka zwɔˈtava/ (n)
chorlito dorado siberiano
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis fulva, gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego;

siewnica /ɕɛvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
chorlito gris
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis squatarola, gatunek średniej wielkości ptaka wędrownego;

siewnik /ˈɕɛvʲɲik/ (n)
sembradora
  (rolnictwo, rolniczy) maszyna rolnicza służąca do wysiewu ziarna;

sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (n)
red
  siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;
  (potocznie, potoczny) sieć (1.3) komputerowa, Internet
  grupa instytucji, przedsiębiorstw, sklepów itp. pełniących tę samą funkcję
  połączone ze sobą urządzenia, współpracujące ze sobą; grupa osób współpracujących przy czymś
  (potocznie, potoczny) sieć (1.3) elektroenergetyczna
  (przenośnie, przenośnia) pułapka
  pajęczyna

sikać /ˈɕikaʨ̑/ (v)
chorrear
  (potocznie, potoczny) o płynie: tryskać cienkim strumieniem
mear, orinar
  (potocznie, potoczny) oddawać mocz

sikora /ɕiˈkɔra/ (n)
paro, paro carbonero
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych;

sikora bogatka /ɕiˈkɔra bɔˈɡatka/ (n)
carbonero común
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu;

sikora sosnówka /ɕiˈkɔra sɔsˈnufka/ (n)
carbonero garrapinos
  (ornitologia, ornitologiczny) (Parus ater) ptak z rodziny sikor;

siku /ˈɕiku/ (n)
pipí, pis
  (potocznie, potoczny) czynność sikania, oddawania moczu

sildenafil /ˌɕildɛ̃ˈnafʲil/ (n)
sildenafilo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy selektywnych inhibitorów fosfodiesterazy typu 5, stosowany w leczeniu zaburzeń erekcji oraz w pierwotnym nadciśnieniu płucnym;

silnia /ˈɕilʲɲa/ (n)
factorial
  (matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;

silnie /ˈɕilʲɲɛ/ (adv)
fuertemente, intensamente
  z dużym nasileniem, intensywnie
fuertemente, con fuerza
  z dużą siłą, mocno

silnik /ˈɕilʲɲik/ (n)
motor
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;

silny /ˈɕilnɨ/ (adj)
fuerte
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy)
  intensywnie działający
  dosadny

silos /ˈsʲilɔs/ (n)
silo
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych;
  (wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych;

sin /ˈsʲĩnus/ (symbol)
sen
  = (matematyka, matematyczny) sinus

singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
singapurense
  mieszkaniec Singapuru

singapurski /ˌsʲĩŋɡaˈpursʲci/ (adj)
singapurense
  związany z Singapurem, dotyczący Singapuru

siniak /ˈɕĩɲak/ (n)
cardenal, moratón, morado
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejscowy wylew krwi do skóry powstały wskutek urazu
paloma zurita
  (ornitologia, ornitologiczny) Columba oenas, gołąb siniak ;

sinolog /sʲĩˈnɔlɔk/ (n)
sinólogo
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uczony w zakresie języka, kultury i historii Chin

sinologia /ˌsʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
sinología
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach;

sinus /ˈsʲĩnus/ (n)
seno
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej;

sinusoida /ˌsʲĩnuˈsɔjda/ (n)
sinusoide
  (matematyka, matematyczny) wykres funkcji sinus

siodłać /ˈɕɔdwaʨ̑/ (v)
ensillar
  nakładać siodło na konia

siodło /ˈɕɔdwɔ/ (n)
silla, silla de montar
  (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;

siostra /ˈɕɔstra/ (n)
hermana, sor
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
hermana
  zakonnica
  pielęgniarka

siostrzenica /ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
sobrina
  córka siostry

siostrzeniec /ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
sobrino
  syn siostry

sipaj /ɕˈipaj/ (n)
cipayo
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz indyjski w armii brytyjskiej w Indiach;

sitko /ˈɕitkɔ/ (n)
cedazo, colador
  małe sito, używane w kuchni

sitowie /ɕitˈɔvʲɛ/ (n)
junco
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) roślina ziemno-wodna tworząca gęste zarośla, o rurkowatych pędach, wąskich, płaskich i szorstkich liściach, kwiatostanach układających się w kłosy lub wiechę, zajmująca brzegi wód, mokradła

siusiu /ˈɕüɕu/ (n)
pipí
  (infantylnie) sikanie, oddawanie moczu

siąść w kucki /ˈɕɔ̃w̃ɕʨ̑ ˈf‿kuʦ̑ʲci/ (v)
ponerse en cuclillas
  siąść na zgiętych nogach, kucnąwszy

się /ɕɛ/ (pronoun)
se
  …używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków

siła /ˈɕiwa/ (n)
fuerza
  (fizyka, fizyczny) wektorowa miara odziaływań fizycznych między ciałami;
  energia, zdolność do wysiłku
fuerza, poder
  zdolność oddziaływania, wywierania wpływu

siła wyższa /ˈɕiwa ˈvɨʃːa/ (n)
fuerza mayor
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdarzenie, którego nie można przewidzieć lub w żaden sposób mu zapobiec.

siłownia /ɕiˈwɔvʲɲa/ (n)
gimnasio
  (sport, sportowy) sala gimnastyczna z przyrządami do ćwiczenia mięśni

siły zbrojne /ɕˈiwɨ zbrˈɔjnɛ/ (n)
fuerzas armadas
  (wojskowość, wojskowy) całe wojsko danego państwa

siłą /ˈɕiwɔ̃w̃/ (adv)
a la fuerza, por la fuerza
  używając przemocy, na siłę, nie pytając o zdanie

skakanka /skaˈkãnka/ (n)
comba
  przyrząd gimnastyczny do ćwiczeń;
  rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy;

skakać /ˈskakaʨ̑/ (v)
saltar, brincar
  przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi)

skala Beauforta /skˈala bˌɛawfˈɔrta/ (n)
escala de Beaufort
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) skala służąca do opisu siły wiatru;

skalar /ˈskalar/ (n)
escalar
  (fizyka, fizyczny) każda wielkość fizyczna wyrażona przez pojedynczą liczbę i mająca wymiar fizyczny;
  (matematyka, matematyczny) w algebrze liniowej to element ustalonego ciała, nad którym zbudowany jest dowolny moduł;

skalpel /ˈskalpɛl/ (n)
bisturí, escalpelo
  (medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;

skamieniałość /ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑/ (n)
fósil
  (geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej;

skamienieć /skãˈmʲjɛ̇̃ɲɛ̇ʨ̑/ (v)
fosilizar
  zamienić się w kamień

skand /skãnt/ (n)
escandio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;

skandal /ˈskãndal/ (n)
escándalo
  zdarzenie budzące oburzenie i kontrowersje
  oburzenie i zgorszenie wywołane skandalem (1.1)

skandaliczny /ˌskãndaˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
escandaloso
  stanowiący skandal, mający cechy skandalu

skandalista /ˌskãndaˈlʲista/ (n)
escandalizador, escandaloso
  (książkowy) osoba będąca powodem skandali

skandynawski /ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci/ (adj)
escandinavo
  związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii

skaner /ˈskãnɛr/ (n)
escáner
  (informatyka, informatyczny) urządzenie pozwalające na zmianę do postaci cyfrowej zdjęć, tekstów, obrazów i innych grafik przedstawionych na papierze;

skaningowy mikroskop tunelowy /ˌskãɲĩŋˈɡɔvɨ mʲiˈkrɔskɔp ˌtũnɛˈlɔvɨ/ (n)
microscopio de efecto túnel
  (fizyka, fizyczny) rodzaj mikroskopu ze skanującą sondą;

skanować /skãˈnɔvaʨ̑/ (v)
escanear
  wprowadzać do komputera dane za pomocą skanera

skarb /skarp/ (n)
tesoro
  zbiór bardzo wartościowych rzeczy
  coś niezwykle wartościowego, drogocennego

skarbiec /ˈskarbʲjɛʦ̑/ (n)
tesoro
  odpowiednio zabezpieczony magazyn na drogocenne rzeczy;

skarbonka /skarbˈɔŋka/ (n)
hucha
  specjalny pojemnik z wąskim otworem, przeznaczony do zbierania drobnych pieniędzy, zwłaszcza przez dzieci;

skarpeta /skarˈpɛta/ (n)
calcetín, calceta
  okrycie (ubiór) stopy

skarżypyta /ˌskarʒɨˈpɨta/ (n)
chivato, acusica, soplón
  (potocznie, potoczny) ktoś (zwykle dziecko), kto skarży na kogoś
acusica, chivata, soplona
  (potocznie, potoczny) dziewczynka, dziewczyna lub kobieta, która skarży na kogoś

skatologia /ˌskatɔˈlɔɟja/ (n)
escatología
  (literacko) termin literacki określający żarty, sceny i aluzje dotyczące fizjologicznych wydalin ludzkich;

skazaniec /skazˈaɲʲɛts/ (n)
condenado
  człowiek skazany na śmierć czy inną ciężką karę

skała /ˈskawa/ (n)
roca
  zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok
  (geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;

skałoczep /skaˈwɔʧ̑ɛp/ (n)
lapa
  (zoologia, zoologiczny) mięczak żyjący na skałach

skecz /skˈɛtʃ/ (n)
sketch
  krótka, zabawna scenka stanowiąca zamkniętą całość

skierować /sʲcɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
dirigir, conducir, encaminar, orientar
  nadać czemuś określony kierunek; wysłać coś w jakimś kierunku, w określoną stronę
dirigirse, orientarse
  udać się dokądś

sklep /sklɛp/ (n)
tienda
  pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary

sklep kolonialny /ˈsklɛp ˌkɔlɔ̃ˈɲalnɨ/ (n)
tienda de ultramarino, ultramarinos
  (dawniej, dawny) sklep zaopatrzony w towary spożywcze (jak kawa, herbata, ryż, przyprawy) sprowadzane z zamorskich krajów, głównie z kolonii

sklep monopolowy /ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ/ (n)
botillería, tienda de alcohol, vinatería
  sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol

sklep rybny /ˈsklɛp ˈrɨbnɨ/ (n)
pescadería
  sklep, w którym sprzedaje się ryby i owoce morza

sklepienie /sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
bóveda
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;

sklepienie niebieskie /sklɛpʲˈɛɲʲɛ ɲʲɛbjˈɛskʲɛ/ (n)
bóveda celeste
  (książkowy) niebo; sfera niebieska, firmament

sklepikarz /sklɛˈpʲikaʃ/ (n)
abacero, tendero
  właściciel sklepu, sklepiku; osoba prowadząca sklep, sklepik

sklero- /ˈsklɛrɔ/
esclero-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający twardość lub suchość dotyczącą tego, o czym mówi drugi człon wyrazu

skleroza /sklɛrˈɔza/ (n)
esclerosis
  (medycyna, medyczny) (zobacz) miażdżyca

skoczek /ˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
caballo
  (szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;

skojarzenie /ˌskɔjaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
asociación
  połączenie ze sobą wrażeń, wyobrażeń i innych zjawisk psychicznych w taki sposób, że pojawienie się w świadomości jednych z nich powoduje uświadomienie sobie innych

skok o tyczce /ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ/ (n)
salto con pértiga, salto con garrocha
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;

skok w dal /skˈɔɡ w dˈal/ (n)
salto de longitud
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna złożona z rozbiegu, odbicia się z jednej nogi z belki i wylądowania w piaskownicy

skok wzwyż /ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ/ (n)
salto de altura
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę;

skolioza /skɔˈlʲjɔza/ (n)
escoliosis
  (medycyna, medyczny) widoczne wygięcie kręgosłupa w lewo lub prawo od linii środkowej ciała;

skomplikowany /ˌskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ/ (adj)
complicado, complejo
  składający się z wielu elementów
complicado, enmarañado
  trudny, zawiły

skoro /ˈskɔrɔ/ (conjunction)
en cuanto, tan pronto como
  (przestarzałe, przestarzały) spójnik służący do rozpoczęcia zdania podrzędnego oznaczającego przyczynę, warunek czegoś
ya que, puesto que
  spójnik wprowadzający zdanie podrzędne, komunikujący, iż treść zdania podrzędnego stanowi przesłankę dla zdania nadrzędnego

skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (n)
escorpión, alacrán
  (zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;

skorupa /skɔˈrupa/ (n)
caparazón, concha
  (zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.
cáscara
  twarda powłoka, pokrywająca coś z wierzchu

skorupa ziemska /skɔˈrupa ˈʑɛ̃mska/ (n)
corteza terrestre
  zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, część litosfery;

skorupiak /skɔˈrupʲjak/ (n)
crustáceo
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp

skowronek /skɔvˈrɔ̃nɛk/ (n)
alondra
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;

skracać /skrˈatsatɕ/ (v)
abreviar, compendiar
  aspekt niedokonany od: skrócić (czynić bardziej zwięzłym)
abreviar, acortar
  aspekt niedokonany od: skrócić (zmniejszać czas trwania)
acortar, reducir
  aspekt niedokonany od: skrócić (zmniejszać długość)

skrajna prawica /ˈskrajna praˈvʲiʦ̑a/ (n)
extrema derecha
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania;

skraplanie /skraˈplãɲɛ/ (n)
condensación
  (fizyka, fizyczny) zmiana stanu skupienia z gazowego na ciekły

skrobia /skrˈɔbja/ (n)
almidón
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;

skromność /ˈskrɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
pudor
  (przestarzałe, przestarzały) cecha kogoś, kto jest powściągliwy lub wstydliwy w relacjach z osobami przeciwnej płci
bajeza
  cecha czegoś, co ma małą wartość materialną
humildad, modestia
  cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych

skromny /ˈskrɔ̃mnɨ/ (adj)
humilde
  o niewielkich dochodach

skroniowy /skrɔ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
temporal
  (przymiotnik) od skroń

skroń /skrɔ̃ɲ/ (n)
sien
  (anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;

skrupulatny /skrˌupulˈatnɨ/ (adj)
escrupuloso
  drobiazgowo, pedantycznie dokładny

skryba /ˈskrɨba/ (n)
escriba, escribiente
  (dawniej, dawny) ten, który przepisywał księgi lub dokumenty
  (żartobliwie) urzędnik lub literat

skrytka pocztowa /ˈskrɨtka pɔʧ̑ˈtɔva/ (n)
apartado de correos, apartado postal
  skrzynka na listy zainstalowana na poczcie;

skryty /skrˈɨtɨ/ (adj)
reservado
  niechętnie ujawniający własne przeżycia
clandestino
  utrzymywany w tajemnicy

skrywać /skrˈɨvatɕ/ (v)
camuflar
  czynić niewidocznym
esconder, ocultar
  trzymać w niewidocznym miejscu
ocultar
  utrzymywać w tajemnicy
ocultarse
  stawać się zasłoniętym przez coś

skrzele /ˈskʃɛlɛ/ (n)
branquia
  (anatomia, anatomiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd wymiany gazowej występujący u wielu zwierząt wodnych, umożliwiający pobieranie do organizmu tlenu rozpuszczonego w wodzie;

skrzydlaty /skʃɨˈdlatɨ/ (adj)
alado
  mający skrzydła

skrzydło /ˈskʃɨdwɔ/ (n)
ala
  górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
  część samolotu tworząca siłę nośną;
  (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;
  część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
  boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
hoja
  ruchoma płaszczyzna otwierająca i zamykająca otwór drzwiowy, mocowana na ościeżnicy (futrynie);

skrzydłówka /skʃɨdˈwufka/ (n)
cornetín, fiscorno
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego;

skrzynia /ˈskʃɨ̃ɲa/ (n)
arca, cajón, caja, cofre
  drewniany lub metalowy pojemnik o kształcie prostopadłościanu z płaskim bądź wypukłym wiekiem;

skrzynia biegów /ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf/ (n)
caja de cambios
  (motoryzacja) (mechanika) mechanizm służący do przekazywania mocy wytwarzanej przez silnik i dającej napęd maszynie roboczej lub pojazdowi;

skrzynka pocztowa /skʃˈɨŋka pɔtʃtˈɔva/ (n)
buzón
  pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;

skrzyp /skʃɨp/ (n)
cola de caballo
  Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych;

skrzyp polny /ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ/ (n)
cola de caballo
  (botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze;

skrzypce /ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (n)
violín
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;

skrzypek /ˈskʃɨpɛk/ (n)
violinista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach

skrzypienie /skʃɨpʲˈɛɲʲɛ/ (n)
chirrido
  (rzeczownik odczasownikowy) od: skrzypieć

skrzypieć /skʃˈɨpʲɛtɕ/ (v)
chirriar, rechinar, crujir
  wydawać swoisty dźwięk, jaki powstaje przy tarciu niegładkich i suchych powierzchni

skrzyżowanie /ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
cruce, intersección
  miejsce połączenia dwóch dróg;
cruce
  produkt skrzyżowania (1.1) dwóch rzeczy

skrót /skrut/ (n)
acceso directo
  (informatyka, informatyczny) plik z ikoną, będący odnośnikiem do innego pliku;
abreviatura
  (językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;
atajo
  droga krótsza od oficjalnej lub zalecanej

skrótowiec /skruˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
acrónimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów;

skrępowany /ˌskrɛ̃mpɔˈvãnɨ/ (adj)
embarazado, molesto
  (książkowy) zawstydzony, onieśmielony jakąś sytuacją

skunks /skũŋks/ (n)
mofeta, zorrillo
  (zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;
piel de mofeta
  (pospolicie) (obraźliwie) osoba o nieprzyjemnym zapachu, także wyzwisko wobec kogoś

skupiony /skuˈpʲjɔ̃nɨ/ (adj)
absorto, atento, concentrado
  pełen skupienia, wewnętrznej zadumy
concentrado, condensado
  ścieśniony, zwarty

skurcz /skurʧ̑/ (n)
calambre, contracción
  (anatomia, anatomiczny) skurczenie się mięśni;
contracción
  zmniejszenie się objętości lub skrócenie się czegoś

skurwiel /ˈskurvʲjɛl/ (n)
hijoputa, cabrón
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pogardliwie) (obraźliwie) o mężczyźnie

skurwysyn /skurˈvɨsɨ̃n/ (n)
hijo de puta, hijoputa
  (wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwie do mężczyzny lub o mężczyźnie

skurwysyństwo /ˌskurvɨˈsɨ̃j̃stfɔ/ (n)
hijoputada, hijoputez, putada
  (wulgarnie, wulgaryzm) postępek wysoce naganny, podły

skutecznie /skuˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
eficientemente, eficazmente
  w sposób skuteczny, dający pożądany efekt

skuteczność /skuˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
efectividad
  cecha tego, co jest skuteczne; cecha tych, którzy są skuteczni

skuteczny /skuˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
eficaz
  taki, który charakteryzuje się skutecznością, daje pożądane rezultaty, wyniki; taki, który wywołuje pożądany efekt

skutek /ˈskutɛk/ (n)
efecto, consecuencia, resultado
  wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja

skóra /ˈskura/ (n)
piel, cuero
  (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
  zewnętrzna powłoka owocu, chleba itp.
cuero, piel
  surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;

skóra i kości /ˈskura i‿ˈkɔɕʨ̑i/ (idiom)
estar hecho un costal de huesos, ser piel y huesos
  o kimś bardzo chudym, mizernym

skórka pomarańczowa /ˈskurka ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔva/ (n)
piel de naranja
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) skórka otaczająca pomarańczę

skórny /ˈskurnɨ/ (adj)
cutáneo, dérmico, de el piel
  dotyczący skóry

skąd /skɔ̃nt/ (particle)
qué dices, qué va
  wzmocnione nie

skąd /skɔ̃nt/ (pronoun)
de donde
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
de dónde
  …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch

skąpiec /ˈskɔ̃mpʲjɛʦ̑/ (n)
avaro
  osoba niechętnie wydająca swoje pieniądze

skąpstwo /ˈskɔ̃mpstfɔ/ (n)
avaricia, tacañería
  niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność

skąpy /ˈskɔ̃mpɨ/ (adj)
avaro
  (pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze

składnik /ˈskwadʲɲik/ (n)
sumando
  (matematyka, matematyczny) jeden z obiektów dodawanych dający sumę
ingrediente, componente, elemento
  część składowa czegoś

składniowy /skwadʲˈɲɔvɨ/ (adj)
sintáctico
  (przymiotnik) od składnia

skłonny /ˈskwɔ̃nːɨ/ (adj)
propenso, proclive
  taki, który ma uległość wobec czegoś lub jest podatny na coś, ma predyspozycję do czegoś
dispuesto, inclinado
  taki, który zgadza się z czymś, ma chęć na coś

slajd /slajt/ (n)
diapositiva
  (fotografia) diapozytyw, małoobrazkowe przezrocze oprawione w tekturową lub plastikową ramkę, służące do rzutowania obrazu na ekran za pomocą rzutnika;

slalom /ˈslalɔ̃m/ (n)
eslalon
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami

slawistyka /slaˈvʲistɨka/ (n)
eslavística
  dziedzina nauki badająca i opisująca narody słowiańskie, ich kulturę, języki i historię

slipy /ˈslʲipɨ/ (n)
calzoncillo, eslip
  męskie, obcisłe majtki;

smacznego /smaʧ̑ˈnɛɡɔ/
buen provecho
  zwyczajowe życzenie przyjemności z posilania się

smacznie /smˈatʃɲʲɛ/ (adv)
gustosamente, sabrosamente
  w sposób smaczny, apetycznie

smaczny /ˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
sabroso, delicioso
  mający dobry smak; dobrze smakujący

smak /smak/ (n)
gusto, sabor
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
gusto
  zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;
  (przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna;

smakować /smaˈkɔvaʨ̑/ (v)
probar, paladear, saborear
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku
gustar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawach, napojach itp.: być dobrym w smaku, być smacznym
saber, tener gusto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawach, napojach itp.: mieć smak

smalec /ˈsmalɛʦ̑/ (n)
manteca
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) białawy tłuszcz zwierzęcy o półstałej konsystencji, uzyskiwany z sadła lub słoniny, używany do smażenia lub jako dodatek do pieczywa;

smardz /smarʦ̑/ (n)
colmenilla, crespilla
  (biologia, biologiczny) rodzaj grzybów

smarkacz /ˈsmarkaʧ̑/ (n)
mocoso
  (pogardliwie) dziecko, mały chłopiec

smarować /smaˈrɔvaʨ̑/ (v)
untar, embadurnar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) pokrywać coś substancją płynną lub półpłynną
lubricar, aceitar
  (mechanika) dostarczać do ruchomych części smar
sobornar, untar
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny)dawać łapówkę
garrapatear
  (potocznie, potoczny) (szkolnictwo, szkolny) gryzmolić, pisać

smartwatch /smˈartfatx/ (n)
reloj inteligente
  (elektronika, elektroniczny) urządzenie łączące funkcje zegarka elektronicznego i niektóre funkcje smartfonu;

smażony /smaʒˈɔnɨ/ (adj)
frito
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przygotowany do spożycia na gorącym tłuszczu

smażyć /ˈsmaʒɨʨ̑/ (v)
freír
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia
broncearse, tostarse
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) opalać się
freírse
  być poddawanym działaniu wysokiej temperatury

smerf /smɛrf/ (n)
Pitufo, pitufo
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;

smoczek /ˈsmɔʧ̑ɛk/ (n)
chupete, chupón
  miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;
chupete, tetilla
  nasadka na butelkę, dzięki której małe dzieci mogą z niej ssać;

smok /smɔk/ (n)
dragón
  (mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;

smoking /ˈsmɔcĩŋk/ (n)
esmoquin, smoking
  męski strój wieczorowy bardziej elegancki od garnituru, mniej oficjalny niż frak;

smoła /ˈsmɔwa/ (n)
alquitrán
  mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;

smród /sm̥rut/ (n)
peste
  przykry zapach

smuga /ˈsmuɡa/ (n)
estela, rastro
  wąski pasek dymu, światła, cienia, piany lub ognia

smutek /ˈsmutɛk/ (n)
tristeza, pesadumbre
  stan uczuć, gdy ktoś jest smutny

smutny /ˈsmutnɨ/ (adj)
triste, afligido
  odczuwający smutek, pogrążony w smutku

smycz /smɨʧ̑/ (n)
correa
  taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;
  mały pasek zakończony karabińczykiem, uchwytem lub klipsem, używany do trzymania kluczy bądź telefonu

smyczek /ˈsmɨʧ̑ɛk/ (n)
arco
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;

smykałka /smɨˈkawka/ (n)
cacumen, caletre
  (potocznie, potoczny) zdolność do czegoś, umiejętność

smółka /ˈsmuwka/ (n)
alhorre, meconio
  (medycyna, medyczny) pierwsze stolce w życiu noworodka;

snajper /ˈsnajpɛr/ (n)
francotirador
  (wojskowość, wojskowy) strzelec wyborowy, żołnierz przeszkolony do zwalczania celów odległych i trudno dostępnych za pomocą pojedynczych strzałów ze specjalnego karabinu;

snobizm /ˈsnɔbʲism̥/ (n)
esnobismo
  naśladownictwo jakichś wzorców, na ogół bezkrytyczne

snowarka /snɔˈvarka/ (n)
urdidera, urdidor
  maszyna włókiennicza do nawijania osnowy tkackiej

sobota /sɔˈbɔta/ (n)
sábado
  szósty dzień tygodnia;

sobowtór /sɔˈbɔftur/ (n)
sosias, doble, sosia
  osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;

soból /ˈsɔbul/ (n)
cebellina, marta cibelina, marta cebellina, marta
  (zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;

socjaldemokracja /ˌsɔʦ̑ʲjaldɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
socialdemocracia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch społeczny, mający na celu budowę społeczeństwa i ustroju socjalistycznego poprzez demokratyczne reformy;

socjalista /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
socialista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik socjalizmu

socjalistka /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲistka/ (n)
socialista
  forma żeńska od: socjalista

socjalistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
socialista
  związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu

socjalizm /sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
socialismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);

socjolingwistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡvʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sociolingüístico
  dotyczący socjolingwistyki

socjolingwistyka /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
sociolingüística
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;

socjolog /sɔˈʦ̑ʲjɔlɔk/ (n)
sociólogo
  (edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii

socjologia /ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
sociología
  nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;

socjologiczny /ˌsɔʦ̑ʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
sociológico
  związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii

socynianin /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃ɲĩn/ (n)
sociniano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca socynianizmu

socyniański /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃j̃sʲci/ (adj)
sociniano
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (książkowy) dotyczący doktryn Fausta Socyna

soczewica /ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
lenteja
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

soczewka /sɔˈʧ̑ɛfka/ (n)
cristalino, lente
  (anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne;
lente
  (optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne;

soczewka kontaktowa /sɔˈʧ̑ɛfka ˌkɔ̃ntakˈtɔva/ (n)
lente de contacto, lentilla
  soczewka umieszczana bezpośrednio na rogówce oka, służąca najczęściej do korygowania wad wzroku, rzadziej w celach opatrunkowych lub kosmetycznych;

soczysty /sɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
jugoso, suculento
  zawierający dużo soku, pełen soku

soda /ˈsɔda/ (n)
soda
  (chemia, chemiczny) nazwa zwyczajowa węglanu sodu

sofa /ˈsɔfa/ (n)
sofá
  rodzaj niskiej kanapy

soja /ˈsɔja/ (n)
soja
  (botanika, botaniczny) Glycine max, roślina uprawna z rodziny bobowatych posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz

sojusznik /sɔˈjuʃʲɲik/ (n)
aliado
  państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy

sok /sɔk/ (n)
zumo, jugo
  napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;

sok żołądkowy /ˈsɔɡ ˌʒɔwɔ̃ntˈkɔvɨ/ (n)
jugo gástrico
  (medycyna, medyczny) jeden z soków trawiennych;

sokoli wzrok /sɔˈkɔlʲi ˈvzrɔk/ (n)
vista de águila
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bardzo dobry wzrok

sokolnictwo /sˌɔkɔlɲˈitstfɔ/ (n)
cetrería, halconería
  (łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy

sokolnik /sɔˈkɔlʲɲik/ (n)
halconero
  osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi

sokratejski /sˌɔkratˈɛjski/ (adj)
socrático
  związany z Sokratesem (filozofem), dotyczący Sokratesa, nawiązujący do Sokratesa

sokół /ˈsɔkuw/ (n)
halcón
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;

sokół wędrowny /sˈɔkuw vɛndrˈɔvnɨ/ (n)
halcón peregrino
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco peregrinus, duży ptak drapieżny z podrodziny sokołów spotykany na niemal wszystkich kontynentach (poza Antarktydą), rzadki w Polsce;

sol /sɔl/ (n)
sol
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna jednego z dźwięków;

sola /ˈsɔla/ (n)
lenguado
  (ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie;

solastalgia /sˌɔlastˈalɡja/ (n)
solastalgia
  (psychologia, psychologiczny) smutek i niepokój odczuwany w związku z drastycznymi zmianami zachodzącymi w środowisku naturalnym

solenoid /ˌsɔlɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
solenoide
  (fizyka, fizyczny) każda cewka indukcyjna bez rdzenia;

solfeż /ˈsɔlfɛʃ/ (n)
solfeo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nauka muzykalności przez głośne czytanie nut;

solidarność /ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑/ (n)
solidaridad
  poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń

solidny /sɔˈlʲidnɨ/ (adj)
macizo, robusto, sólido
  o silnej budowie, strukturze

solilokwium /ˌsɔlʲiˈlɔkfʲjũm/ (n)
soliloquio
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) monolog sceniczny, stosowany w dramacie; zob. też solilokwium w Wikipedii

solipsyzm /sɔlˈipsɨzm/ (n)
solipsismo
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny, według którego istnieje tylko osoba przyznająca się do niego, zaś cała rzeczywistość jest wyłącznie częścią jej umysłu;

solista /sɔˈlʲista/ (n)
solista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk wykonujący utwór muzyczny lub śpiewający pojedynczo

soliton /sɔˈlʲitɔ̃n/ (n)
solitón
  (fizyka, fizyczny) samopodtrzymująca się fala, zachowująca kształt i poruszająca się ze stałą prędkością

solić /ˈsɔlʲiʨ̑/ (v)
salar, echar poner sal
  przyprawiać potrawy solą

solniczka /sɔlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
salero
  niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;
  niewielki pojemnik w formie miseczki lub pudełka, przeznaczony specjalnie do przechowywania soli

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (adj)
somalí
  odnoszący się do państwa Somalia

somatologia /sˌɔmatɔlˈɔɡja/ (n)
somatología
  (biologia, biologiczny) (antropologia, antropologiczny) nauka o budowie ciała człowieka

sonata /sɔ̃ˈnata/ (n)
sonata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części;

sonatina /ˌsɔ̃naˈtʲĩna/ (n)
sonatina
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótka, prosta sonata;

sondaż /sˈɔndaʃ/ (n)
sondeo
  badanie opinii publicznej
  badanie i pomiar wykonywane za pomocą sondy

sonet /ˈsɔ̃nɛt/ (n)
soneto
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;

sonoforeza /sˌɔnɔfɔrˈɛza/ (n)
sonoforesis
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) masaż ultradźwiękowy

sopel /ˈsɔpɛl/ (n)
carámbano, chuzo
  podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;

sos /sɔs/ (n)
salsa
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;

sosjerka /sɔˈsʲjɛrka/ (n)
salsera
  (gastronomia) naczynie z dzióbkiem lub dwoma, przeznaczone do podawania sosu;

sosna /ˈsɔsna/ (n)
pino
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

sowa /ˈsɔva/ (n)
búho, lechuza
  (ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;

sowa jarzębata /ˈsɔva ˌjaʒɛ̃mˈbata/ (n)
cárabo gavilán, lechuza gavilana
  (ornitologia, ornitologiczny) Surnia ulula, gatunek sowy występujący na północy Eurazji i Ameryki Północnej;

sowiecki /sɔˈvʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
soviético
  radziecki, dotyczący Związku Radzieckiego (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich)

sowietologia /sˌɔvʲɛtɔlˈɔɡja/ (n)
kremlinología
  (edukacja, edukacyjny) wiedza o ZSRR;

sowietyzacja /ˌsɔvʲjɛtɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
sovietización
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) narzucanie radzieckiego systemu politycznego przez Związek Radziecki krajom od niego zależnym

spacer /ˈspaʦ̑ɛr/ (n)
paseo
  niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności

spacerować /ˌspaʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
pasear
  chodzić w celu rekreacji, niekoniecznie zmierzając do określonego miejsca

spacerowicz /ˌspaʦ̑ɛˈrɔvʲiʧ̑/ (n)
paseante
  osoba, która spaceruje

spacerowiczka /ˌspaʦ̑ɛrɔˈvʲiʧ̑ka/ (n)
paseante
  kobieta, która przechadza się dla przyjemności

spadanie /spaˈdãɲɛ/ (n)
caída
  (rzeczownik odczasownikowy) od: spadać

spadek /ˈspadɛk/ (n)
herencia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby;

spadkobierca /ˌspatkɔˈbʲjɛrʦ̑a/ (n)
heredero
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś

spadkobierczyni /ˌspatkɔbʲjɛrˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
heredera
  kobieta, na którą przechodzi spadek po kimś

spadochron /spaˈdɔxrɔ̃n/ (n)
paracaídas
  urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał

spadochroniarz /ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ/ (n)
paracaidista
  (lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem

spadochronowy /ˌspadɔxrɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
paracaidista, paracaidístico
  dotyczący spadochronu, wykonywany za pomocą spadochronu, posługujący się spadochronem

spalinowóz /ˌspalʲĩˈnɔvus/ (n)
locomotora diésel
  lokomotywa z napędem spalinowym;

spalić na panewce /ˈspalʲiʨ̑ ˌna‿pãˈnɛfʦ̑ɛ/ (idiom)
irse al traste, quedarse en agua de borrajas
  nie udać się, zakończyć się klęską

spaniel /ˈspãɲɛl/ (n)
perro de aguas
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów myśliwskich lub pokojowych o falistej sierści i długich wiszących uszach

spastyczny /spastˈɨtʃnɨ/ (adj)
espástico
  (medycyna, medyczny) kurczowy, wywołany przez spazm

spastyka /spˈastɨkˌa/ (n)
espasticidad
  (medycyna, medyczny) utrzymujący się stan zwiększonego napięcia mięśni

spawacz /ˈspavaʧ̑/ (n)
soldador
  robotnik zajmujący się spawaniem

spawać /ˈspavaʨ̑/ (v)
soldar
  (technologia, technika, techniczny) łączyć coś techniką spawania

spazm /spˈazm/ (n)
espasmo
  (medycyna, medyczny) nagłe, bezwiedne, bolesne, znaczne napięcie mięśnia lub grupy mięśni

spać /spaʨ̑/ (v)
dormir
  (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości

spać na waleta /ˈspaʨ̑ ˌna‿vaˈlɛta/ (idiom)
dormir pie contra cabeza
  spać w dwie osoby na jednym łóżku tak, że głowa jednej osoby znajduje się w nogach drugiej

specjalista /ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
especialista
  człowiek, który się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie
  lekarz, który zajmuje się określonym działem medycyny; który ukończył dodatkowe studia podyplomowe

specjalnie /spɛˈʦ̑ʲjalʲɲɛ/ (adv)
expresamente
  umyślnie, z określony zamiarem, celowo, trafnie
especialmente
  w sposób wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny

specjalność /spɛˈʦ̑ʲjalnɔɕʨ̑/ (n)
especialidad
  czynność lub wyrób wykonywane z wyjątkową biegłością
  dziedzina, która jest przedmiotem czyjejś pracy zawodowej

spektakl /ˈspɛktakl̥/ (n)
espectáculo
  przedstawienie teatralne, baletowe, operowe itp.

spektakularny /ˌspɛktakuˈlarnɨ/ (adj)
espectacular
  sprawiający duże wrażenie lub zwracający na siebie uwagę

spektrometria /ˌspɛktrɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
espectrometría
  (fizyka, fizyczny) dział spektroskopii zajmujący się pomiarami długości fali promieniowania elektromagnetycznego w widmach optycznych oraz natężenia promieniowania o różnych długościach fali;

spekulacja /spˌɛkulˈatsja/ (n)
especulación
  myślenie oderwane od rzeczywistości, niedające się sprawdzić

spekulant /spɛˈkulãnt/ (n)
especulador
  człowiek kupujący coś po niskiej cenie z zamiarem sprzedaży po wyższej;

speleologia /ˌspɛlɛɔˈlɔɟja/ (n)
espeleología
  (geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach;

speluna /spɛlˈuna/ (n)
nido
  matecznik marginesu społecznego

spelunka /spɛlˈuŋka/ (n)
guarida
  przestępczy matecznik

sperma /ˈspɛrma/ (n)
esperma
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;

spermatogeneza /spˌɛrmatˌɔɡɛnˈɛza/ (n)
espermatogénesis
  (fizjologia, fizjologiczny) proces tworzenia plemników w jądrach

spermatozoid /ˌspɛrmatɔˈzɔ<sup>j</sup>it/ (n)
espermatozoide, espermatozoario, espermatozoo
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) plemnik, męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin

spichrz /spʲixʃ/ (n)
granero
  budynek, w którym przechowuje się ziarna zbóż;

spieniacz /ˈspʲjɛ̇̃ɲaʧ̑/ (n)
espumante
  (chemia, chemiczny) substancja, która dodana do płynu wytwarza pianę
batidora
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie służące do robienia piany, np. z mleka lub kawy

spierdolić /spʲjɛrˈdɔlʲiʨ̑/ (v)
chafar, fastidiar, joder
  (wulgarnie, wulgaryzm) zepsuć

spiker /ˈspʲikɛr/ (n)
locutor
  osoba zapowiadająca programy w radio lub telewizji lub czytający przygotowane teksty

spikerka /spʲiˈkɛrka/ (n)
locutora, presentadora
  kobieta zapowiadająca programy w radio lub telewizji albo czytająca przygotowane teksty

spinacz /ˈspʲĩnaʧ̑/ (n)
clip
  wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;

spinel /ˈspʲĩnɛl/ (n)
espinela
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zawierający tlenki metali, występujący w wielu barwnych odmianach;
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny z oszlifowanego spinelu (1.1)

spinka do włosów /ˈspʲĩnka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
pasador, pinza para el cabello
  (fryzjerstwo, fryzjerski) zdobiony przedmiot do spinania włosów, najczęściej dla kobiet

spinozaur /spinˈɔzawr/ (n)
espinosaurio
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Spinosaurus, rodzaj dinozaura gadziomiedniczego z rodziny Spinosauridae;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju (1.1)

spiralny /spʲiˈralnɨ/ (adj)
espiral
  taki, który ma kształt spirali

spironolakton /ˌspʲirɔ̃nɔˈlaktɔ̃n/ (n)
espironolactona
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający, oszczędzający potas, z grupy antagonistów aldosteronu;

spirulina /ˌspʲiruˈlʲĩna/ (n)
espirulina, spirulina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (spożywczy) preparat z sinic z rodzaju Arthrospira w formie proszku lub tabletek stosowany jako suplement diety;

spis treści /ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i/ (n)
índice, índice de contenidos, índice de materias
  lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

spisek /ˈspʲisɛk/ (n)
complot, conspiración
  tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel

spiskować /spiskˈɔvatɕ/ (v)
conspirar
  knuć, planować spisek

spiskowiec /spiskˈɔvʲɛts/ (n)
conspirador
  uczestnik spisku

spiżarnia /spʲiˈʒarʲɲa/ (n)
despensa
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe

splin /splʲĩn/ (n)
esplín
  (książkowy) uczucie beznadziejności, przygnębienie, apatia

spluwaczka /spluvˈatʃka/ (n)
escupidera
  naczynie przeznaczone do spluwania do niego;

spocznij /spˈɔtʃɲij/ (interjection)
descansen
  (wojskowość, wojskowy) komenda zwalniająca ze stania na baczność

spodek /ˈspɔdɛk/ (n)
platillo
  mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę

spodni /ˈspɔdʲɲi/ (adj)
inferior
  będący na spodzie, będący pod spodem czegoś, będący pod czymś

spodnie /ˈspɔdʲɲɛ/ (n)
pantalón, pantalones
  (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;

spojrzenie /spɔjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
mirada
  skierowanie oczu na coś, chwila patrzenia w jakimś kierunku, na coś lub kogoś
  punkt widzenia, pogląd

spojrzeć /ˈspɔjʒɛʨ̑/ (v)
mirar
  (książkowy) zwrócić wzrok na coś lub na kogoś, zerknąć, rzucić okiem

spojówka /spɔˈjufka/ (n)
conjuntiva
  (anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek;

spoko /ˈspɔkɔ/ (interjection)
calma; echa el freno; echa el freno, Madaleno; quieto; tranqui
  (potocznie, potoczny) spokojnie, zachowaj spokój, nie denerwuj się

spokojnie /spɔˈkɔjɲɛ/ (adv)
sosegadamente, tranquilamente
  bez wydarzeń, które mogłyby zakłócić spokój
tranquilamente
  ze spokojem, w opanowany sposób, bez nadmiernych emocji
  bez problemu, z łatwością, na pewno
  monotonnie, jednostajnie

sponsor /ˈspɔ̃w̃sɔr/ (n)
espónsor, patrocinador
  osoba, która finansuje jakieś przedsięwzięcie, wydarzenie kulturalne itp.

sponsorować /ˌspɔ̃w̃sɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
patrocinar, esponsorizar
  (książkowy) finansować jakieś przedsięwzięcie

spontanicznie /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
espontáneamente
  w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie

spontaniczność /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
espontaneidad
  żywiołowe, odruchowe zachowanie, nieprzemyślane, nieprzygotowane, wymyślone na poczekaniu

spontaniczny /spˌɔntaɲˈitʃnɨ/ (adj)
espontáneo
  działający odruchowo, bez innych wpływów

spora /ˈspɔra/ (n)
espora
  (biologia, biologiczny) zarodnik

sporadycznie /ˌspɔraˈdɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
esporádicamente
  (odprzymiotnikowy) → sporadyczny

sporadyczny /ˌspɔraˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
esporádico, intermitente, ocasional
  pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu

sporofit /spɔrˈɔfit/ (n)
esporófito
  (botanika, botaniczny) diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów;

sport /spɔrt/ (n)
deporte
  forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa;

sport narodowy /ˈspɔrt ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
deporte nacional
  (publikatory) dyscyplina sportu szczególnie popularna w danym kraju

sportowiec /spɔrˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
deportista
  (sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport

sportowy /spɔrˈtɔvɨ/ (adj)
deportivo
  dotyczący sportu, związany ze sportem

sposobność /spɔsˈɔbnɔɕtɕ/ (n)
ocasión, oportunidad
  sprzyjające warunki ku czemuś

spostrzegać /spɔstʃˈɛɡatɕ/ (v)
percibir
  patrząc, zwracać uwagę na coś lub kogoś
darse cuenta
  zdawać sobie sprawę
  zdawać sobie sprawę

spostrzeżenie /ˌspɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
observación, reparo
  obserwacja, uwaga na dany temat

sposób /ˈspɔsup/ (n)
manera, medio, procedimiento
  metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu
modo, manera
  styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.

spot /spɔt/ (n)
spot
  krótki film reklamowy lub reklama w radiu

spotkanie /spɔtˈkãɲɛ/ (n)
encuentro, partido
  rozgrywka sportowa
encuentro
  umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)
  natknięcie się na kogoś, zobaczenie go

spotykać /spɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
encontrar, tropezar, ver
  napotykać kogoś, widywać
quedar, verse
  chodzić na spotkania z kimś
encontrarse, tropezarse
  mieć na swojej drodze, mieć do czynienia z kimś lub czymś

spowiednik /spɔˈvʲjɛdʲɲik/ (n)
confesor
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny wysłuchujący spowiedzi;

spowiedź /ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
confesión
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia

spowolniony /spˌɔvɔlɲʲˈɔnɨ/ (adj)
ralentizado
  wolniejszy niż zazwyczaj lub niż przyjęte normy

społeczeństwo /ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
sociedad
  (socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;

społeczny /spɔˈwɛʧ̑nɨ/ (adj)
social
  dotyczący społeczeństwa, realizowany przez społeczeństwo, związany ze społeczeństwem

spożycie /spɔˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
consumo
  (rzeczownik odczasownikowy) od: spożyć; zużycie czegoś, konsumpcja

sprawa /ˈsprava/ (n)
asunto, cuestión
  to, co jest dla kogoś ważne

sprawdzalny /spravdʑˈalnɨ/ (adj)
verificable
  taki, który da się sprawdzić, możliwy do weryfikacji

sprawdzać /ˈspravʣ̑aʨ̑/ (v)
verificar, comprobar, controlar, chequear
  kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe
cumplir
  dobrze się sprawować, spełniać oczekiwania
confirmarse, cumplirse, verificarse
  spełniać się, okazywać się prawdziwe

sprawiedliwość /ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
justicia, poder judicial
  (potocznie, potoczny) władza sądownicza
justicia
  trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;

sprawiedliwy /ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
justo, equitativo
  (o wyroku, prawie itp.) zgodny ze sprawiedliwością
  (o człowieku) kierujący się zasadami sprawiedliwości

sprawowanie /ˌspravɔˈvãɲɛ/ (n)
ejercicio
  (rzeczownik odczasownikowy) od: sprawować
comportamiento, conducta
  (środowiskowy) podlegające ocenie zachowanie ucznia w szkole

sproszkować /sprɔˈʃkɔvaʨ̑/ (v)
moler, polvificar, polvorizar, pulverizar
  zetrzeć coś na proszek; zmielić, rozetrzeć, rozdrobnić do osiągnięcia proszku
pulverizarse
  zostać zmienionym w proszek, stać się proszkiem

sprowadzać /sprɔvˈadʑatɕ/ (v)
reducir
  powodować ograniczenie wypowiedzi
dirigir
  powodować zmianę położenia
llevar, traer
  przyczyniać się do przybycia kogo lub czego
provocar, traer
  wywoływać określone następstwa
limitarse, reducirse
  przestawać różnić się od czegoś, ograniczać się do czego
irse a vivir
  przybywać gdzieś z zamiarem osiedlenia się

spryt /sprˈɨt/ (n)
ingenio, habilidad
  umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach
astucia
  zdolność wychodzenia z korzyścią z każdej sytuacji zwykle w sposób nieuczciwy

sprzeciw /ˈspʃɛʨ̑if/ (n)
objeción, protesta, oposición
  aktywne wyrażenie braku zgody na coś

sprzeciwiać się /spʃɛˈʨ̑ivʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
oponerse, ser contrario
  być przeciwnym czemuś, być przeciwko czemuś lub komuś; nie zgadzać się z na coś (z czymś)

sprzeczność /spʃˈɛtʃnɔɕtɕ/ (n)
contradicción, contrariedad, desacuerdo, disconformidad
  stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą

sprzedawać /spʃɛˈdavaʨ̑/ (v)
vender
  dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze

sprzedawca /spʃɛˈdafʦ̑a/ (n)
vendedor
  (handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedawczyni /ˌspʃɛdafˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
vendedora, dependienta
  (handel, handlowy) kobieta sprzedająca towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedaż /ˈspʃɛdaʃ/ (n)
venta
  (ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar

sprzączka /ˈspʃɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
hebilla
  element umieszczany na końcu paska, służący do spinania, zapinania

sprzątacz /ˈspʃɔ̃ntaʧ̑/ (n)
hombre de la limpieza
  (zawód, zawodowy, zawodowo) mężczyzna, który zajmuje się sprzątaniem

sprzątaczka /spʃɔ̃nˈtaʧ̑ka/ (n)
limpiadora, mujer de la limpieza
  kobieta zawodowo zajmująca się sprzątaniem, zwłaszcza pomieszczeń

sprzątanie /spʃɔ̃nˈtãɲɛ/ (n)
limpieza
  (rzeczownik odczasownikowy) od: sprzątać

sprzęgło /ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ/ (n)
embrague
  (mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą;
embrague, pedal del embrague
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) pedał sprzęgła, dźwignia sprzęgła

sprężanie /sprɛ̃ʒˈaɲʲɛ/ (n)
compresión
  (rzeczownik odczasownikowy) od: sprężać

sprężać /ˈsprɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
comprimir, tensar
  kompresować, zmniejszać objętość (o gazie), ściskać, zgniatać (przedmiot)

sprężyna /sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/ (n)
incentivo, móvil
  (przenośnie, przenośnia) inicjator, powód jakiegoś procesu
muelle, resorte
  (technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;

sprężysty /sprɛ̃ʒˈɨstɨ/ (adj)
elástico
  (fizyka, fizyczny) zdolny do powrotu do wyjściowego kształtu po ustaniu działania siły odkształcającej
ágil
  charakteryzujący się lekkością w ruchu
eficiente
  taki, który działa sprawnie i szybko

spódnica /spudʲˈɲiʦ̑a/ (n)
falda
  (krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;

spójnik /ˈspujɲik/ (n)
conjunción
  (gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;

spójność /spˈujnɔɕtɕ/ (n)
cohesión
  ścisłe przystawanie do siebie elementów czego

spór /spur/ (n)
controversia, disputa, litigio
  różnica zdań, stanowisk, interesów

spółdzielnia /spuwʲˈʥ̑ɛlʲɲa/ (n)
cooperativa
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot prowadzący działalność gospodarczą w interesie swoich członków;
  (potocznie, potoczny) siedziba spółdzielni (1.1) lub miejsce prowadzenia przez nią działalności

spółgłoska /spuwˈɡwɔska/ (n)
consonante
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;

spółka /ˈspuwka/ (n)
sociedad
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj podmiotu prawnego z reguły powstały na mocy umowy wspólników;

spółka akcyjna /ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna/ (n)
sociedad anónima
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;

spółka cywilna /spˈuwka tsɨvˈilna/ (n)
sociedad civil
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka, do której wspólnicy mogą wnieść własności, inne prawa lub swoje własne usługi;

spółka z ograniczoną odpowiedzialnością /spˈuwka z ˌɔɡraɲitʃˈɔnɔ̃ ˌɔtpɔvʲˌɛdʑalnˈɔɕtɕɔ̃/ (n)
sociedad de responsabilidad limitada
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka kapitałowa, której wspólnicy odpowiadają wobec wierzycieli jedynie do wysokości swoich udziałów;

spółkowanie /spˌuwkɔvˈaɲʲɛ/ (n)
coito, copulación, cópula
  (biologia, biologiczny) kopulacja, stosunek

spółkować /spuwˈkɔvaʨ̑/ (v)
copular
  mieć stosunek płciowy

spóźnienie /spuʑɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
retraso
  przybycie po ustalonym czasie
  brak wykonania czegoś w porę

spłoszyć /spwˈɔʃɨtɕ/ (v)
espantar
  spowodować ucieczkę

spłukany /spwukˈanɨ/ (adj)
mondo
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa

spływ /spwɨf/ (n)
confluencia, desembocadura
  ujście rzeki do innej rzeki
bajada, descenso
  zorganizowana podróż łodziami lub kajakami;

spływaj stąd /spwˈɨvaj stˈɔnt/ (interjection)
¡ lárgate !
  (potocznie, potoczny) wynoś się! nie przeszkadzaj!, spieprzaj!

spływaj! /spwˈɨvaj/ (interjection)
¡ lárgate !
  (potocznie, potoczny) wynoś się! nie przeszkadzaj!

squat /zɡvˈat/ (n)
edificio ocupado, okupa
  opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów;

sracz /sraʧ̑/ (n)
cagadero
  (grubiański, grubiańsko) ubikacja

sraczka /ˈsraʧ̑ka/ (n)
cagalera
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) biegunka, rozwolnienie

srać /sraʨ̑/ (v)
cagar
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) oddawać stolec

srebrnik /srˈɛbrɲik/ (n)
moneda de plata
  (starożytność) (numizmatyka, numizmatyczny) moneta żydowska;

srebrny /ˈsrɛbrnɨ/ (adj)
de plata
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze srebra
plateado
  przypominający kolor srebra

srebrny medal /ˈsrɛbrnɨ ˈmɛdal/ (n)
medalla de plata
  medal przyznawany za drugie miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp.

srebro /ˈsrɛbrɔ/ (n)
plata, argento
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;

srogi /ˈsrɔɟi/ (adj)
severo, implacable, estricto, riguroso
  surowy, bez litości, niewyrozumiały

sroka /ˈsrɔka/ (n)
urraca, picaraza, picaza
  (ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;

srokosz /ˈsrɔkɔʃ/ (n)
alcaudón real
  (ornitologia, ornitologiczny) Lanius excubitor, popielatoczarny ptak występujący na półkuli północnej;

srom /srɔ̃m/ (n)
vulva
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe;

ssak /sːak/ (n)
mamífero
  (zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;

ssaki /ssˈaki/ (n)
mamíferos
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Mammalia, gromada zwierząt należących do kręgowców;

ssanie /ˈsːãɲɛ/ (n)
succión, chupada, mamada
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ssać
aspiración, succión
  (technologia, technika, techniczny) napełnianie cylindra silnika spalinowego mieszanką, powietrzem lub wodą

ssać /sːaʨ̑/ (v)
mamar
  o niemowlętach i młodych zwierzętach pić mleko z piersi matki
aspirar, succionar
  odprowadzać płyn (gaz i ciecz) lub drobne przedmioty za pomocą podciśnienia
chupar, sorber, succionar
  pić wyciągając z czegoś płyn ustami
chupar
  powolne spożywanie twardego i rozpuszczalnego pod wpływem śliny pokarmu
chupar, succionar
  trzymać w ustach coś niejadalnego i obracać językiem

stabilizacja /stˌabʲilizˈatsja/ (n)
estabilización
  stan trwałości i równowagi w przebiegu określonych procesów, w określonej dziedzinie życia

stabilność /staˈbʲilnɔɕʨ̑/ (n)
estabilidad
  cecha tego, co stabilne

stacja /ˈstaʦ̑ʲja/ (n)
estación
  (kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) wyspecjalizowany ośrodek badawczy i naukowy
estación de servicio, gasolinera
  (motoryzacja) punkt sprzedaży paliwa samochodom

stacja benzynowa /ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/ (n)
estación de servicio, gasolinera
  zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;

stacja kolejowa /stˈatsja kˌɔlɛjˈɔva/ (n)
estación de ferrocarril, estación ferroviaria
  (kolejnictwo) posterunek ruchu następczy zapowiadawczy;

stacja kosmiczna /ˈstaʦ̑ʲja kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
estación espacial
  sztuczny satelita, na którego pokładzie możliwy jest długi pobyt astronautów;

stacjonować /stˌatsjɔnˈɔvatɕ/ (v)
estacionar
  (wojskowość, wojskowy) mieć gdzieś bazę, mieć postój

stadion /ˈstadʲjɔ̃n/ (n)
estadio
  (sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych;
  (historia, historyczny, historycznie) miara długości używana w starożytnych krajach o różnych długościach (zazwyczaj 185 m);

stagnacja /staɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
estancamiento
  wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie

stajnia Augiasza /ˈstajɲa ːwʲˈɟaʃa/ (n)
establos de Augías
  (związek frazeologiczny) coś zaniedbanego, bałagan który wymaga ogromnej pracy

stal /stal/ (n)
acero
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;

stalagmit /staˈlaɡmʲit/ (n)
estalagmita
  (geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze;

stalaktyt /staˈlaktɨt/ (n)
estalactita
  (geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy w kształcie sopla, zwisający ze stropu jaskini;

stale /ˈstalɛ/ (adv)
continuamente, constantemente, sin cesar
  (potocznie, potoczny) bez przerwy, cały czas

stalinista /ˌstalʲĩˈɲista/ (n)
estalinista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik Józefa Stalina, stalinizmu lub członek stalinowskiego aparatu władzy

stalinizm /staˈlʲĩɲism̥/ (n)
estalinismo
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina;

stalinowski /stˌalinˈɔfski/ (adj)
estalinista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) związany ze stalinizme albo z postacią radzieckiego przywódcy Józefa Stalina

stan /stãn/ (n)
estamento
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) grupa społeczna w okresie od średniowiecza do XVIII w.;
estado
  sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój
  (administracja) odrębna jednostka administracyjna niektórych państw federacyjnych;
  ilość, wielkość czegoś

stan cywilny /ˈstãn ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (n)
estado civil
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół cech określających osobę fizyczną w świetle obowiązujących norm prawa cywilnego;

stan wojenny /ˈstãn vɔˈjɛ̃nːɨ/ (n)
ley marcial, estado de sitio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek zewnętrznych zagrożeń państwa;

stan wyjątkowy /ˈstãn ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (n)
estado de alarma, estado de excepción
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek wewnętrznych zagrożeń państwa;

standard /ˈstãndart/ (n)
modelo, patrón
  podstawowa wersja produktu
norma, estándar
  powszechne kryterium określające poziom usług lub towarów spełniających podstawowe wymagania;

standaryzacja /ˌstãndarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
estandarización
  proces wprowadzania jednakowych norm w danej dziedzinie (najczęściej w przemyśle)

stanowisko /ˌstãnɔˈvʲiskɔ/ (n)
puesto
  miejsce wykonywania czynności, miejsce postoju, pobytu
puesto, cargo
  pozycja w hierarchii zawodowej
opinión, parecer, punto de vista
  punkt widzenia, sposób rozumienia czegoś

stanowić /stãˈnɔvʲiʨ̑/ (v)
constituir, ser
  być zasadniczym powodem, czynnikiem decydującym
formar, constituir, ser
  składać się na coś, tworzyć coś

stara panna /stˈara pˈanna/ (n)
solterona
  niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż

staranie /staˈrãɲɛ/ (n)
esfuerzo, empeño, intento
  działanie w kierunku realizacji pewnego zamiaru, pragnienia

starannie /staˈrãɲːɛ/ (adv)
con cuidado, cuidadoso
  w sposób staranny, dokładny, schludny; z dbałością o szczegóły

staranność /starˈannɔɕtɕ/ (n)
acuracidad, diligencia, esmero, solicitud
  cecha bycia starannym

staranny /staˈrãnːɨ/ (adj)
cuidadoso, esmerado
  (o osobie) zajmujący się czymś sumiennie
esmerado
  taki, który wykonano ze starannością, pietyzmem, dokładnie

starać się /ˈstaraʨ̑‿ɕɛ/ (v)
esforzarse, tratar
  przykładać się do czegoś, być gorliwym
intentar, procurar, tratar
  zabiegać o coś, dążyć do otrzymania czegoś

starczy /ˈstarʧ̑ɨ/ (adj)
senil
  właściwy starcowi

starochrześcijański /stˌarɔxʃˌɛɕtɕijˈaɲski/ (adj)
paleocristiano
  odnoszący się do czasów pierwszych chrześcijan, związany z pierwszymi chrześcijanami

staromodny /stˌarɔmˈɔdnɨ/ (adj)
pasado de moda
  odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny

starotestamentowy /stˌarɔtˌɛstamɛntˈɔvɨ/ (adj)
veterotestamentario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany ze Starym Testamentem, dotyczący Starego Testamentu

staroświecki /stˌarɔɕfʲˈɛtski/ (adj)
anticuado
  wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny

starość /ˈstarɔɕʨ̑/ (n)
vejez, tercera edad
  stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;

starożytni /stˌarɔʒˈɨtɲi/ (n)
antiguos
  ludzie żyjący w starożytności, przeważnie w odniesieniu do Greków i Rzymian

starożytność /ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑/ (n)
antigüedad
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku;

starożytny /ˌstarɔˈʒɨtnɨ/ (adj)
antiguo
  związany ze starożytnością, dotyczący starożytności
  istniejący od bardzo dawna

starszy sierżant /ˈstarʃɨ ˈɕɛrʒãnt/ (n)
brigada
  (wojskowość, wojskowy) stopień wojskowy wyższy od sierżanta;

startować /starˈtɔvaʨ̑/ (v)
despegar, alzar el vuelo, levantar el vuelo
  o statku latającym lub pilocie: rozpoczynać lot
comenzar, empezar
  rozpoczynać bieg, wyścig lub inną konkurencję sportową
debutar, iniciar
  rozpoczynać jakąś działalność
tomar el salida
  stawać do zawodów

staruszka /staˈruʃka/ (n)
viejecita, ancianita, viejecilla
  starsza kobieta

stary /ˈstarɨ/ (adj)
viejo, antiguo
  mający wiele lat, niemłody
antiguo, viejo
  nieaktualny, nieważny
viejo
  o żywności, pokarmie: nieświeży, nienadający się do spożycia

stary jak świat /ˈstarɨ ˈjäc ˈɕfʲjat/ (idiom)
más viejo que Matusalén, más viejo que la sarna
  bardzo stary; istniejący od niepamiętnych czasów

starzeć się /ˈstaʒɛʨ̑‿ɕɛ/ (v)
envejecer
  o zwierzętach i ludziach: stawać się starszym, starym

starówka /staˈrufka/ (n)
casco antiguo
  (turystyka, turystyczny) zwykle najstarsza, zabytkowa część miasta;

stateczny /statˈɛtʃnɨ/ (adj)
entero, sobrio
  zrównoważony, poważny i odpowiedzialny; (także, też) świadczący o takich cechach

statek /ˈstatɛk/ (n)
barco, nave, buque, navío
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną
nave, barco
  każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd;

statek kosmiczny /stˈatɛk kɔsmˈitʃnɨ/ (n)
aeronave espacial, nave espacial
  (astronomia, astronomiczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi

statki /stˈatki/ (n)
barquitos, hundir la flota
  popularna gra logiczna dla dwóch osób;

statua /staˈtu<sup>w</sup>a/ (n)
estatua
  okazała rzeźba postaci ludzkiej

statuetka /ˌstatuˈ<sup>w</sup>ɛtka/ (n)
estatuilla
  (zdrobniale) od: statua
  mała statua

status /ˈstatus/ (n)
estatus
  położenie, pozycja (np. społeczna)

statut /stˈatut/ (n)
estatuto
  (administracja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny stanowiący zbiór przepisów dotyczących podmiotu prawa publicznego lub prywatnego;

statystycznie /ˌstatɨˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
estadísticamente
  w sposób związany ze statystyką

statystyczny /ˌstatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
corriente, medio, ordinario
  (potocznie, potoczny) przeciętny
estadístico
  odnoszący się do statystyki (nauki)

statystyka /staˈtɨstɨka/ (n)
estadística
  nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;

statyw /ˈstatɨf/ (n)
trípode
  (technologia, technika, techniczny) podstawa, najczęściej w postaci trójnogu ze składanymi nogami, wykonana z metalu lub drewna, służąca do stabilizowania mocowanych na niej przyrządów, np. aparatu fotograficznego, kamery, urządzeń geodezyjnych

staw /staf/ (n)
articulación
  (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;
estanque
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia;

staw krzyżowo-biodrowy /ˈstaf ˌkʃɨʒɔvɔ‿bʲjɔˈdrɔvɨ/ (n)
articulación sacroilíaca
  (anatomia, anatomiczny) staw o niewielkiej ruchomości utworzony przez kość krzyżową i kość biodrową

staw łokciowy /ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
codo
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem;

stawiać wszystko na jedną kartę /ˈstavʲjäʨ̑ ˈfʃɨstkɔ na‿ˈjɛdnɔ̃w̃ ˈkartɛ/ (v)
jugárselo todo a una carta
  zaryzykować wszystko w trudnej sytuacji, gdy możliwości odniesienia sukcesu są nikłe; wykorzystać jedyne pozostające wyjście, uzależniać od czegoś swój los lub jakąś istotną sprawę

stawonóg /staˈvɔ̃nuk/ (n)
artrópodo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów;

staza /stˈaza/ (n)
torniquete
  (środowiskowy) (medycyna, medyczny) opaska uciskowa (np. gumowa rurka, pasek), wykorzystywana do zatrzymania przepływu krwi w kończynie

stać /staʨ̑/ (v)
estar parado
  nie ruszać się z miejsca
estar de pie, estar parado
  o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach
  o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych

stała /ˈstawa/ (n)
constante
  symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość;

stały związek /stˈawɨ zvʲˈɔ̃zɛk/ (n)
relación a largo plazo
  (socjologia, socjologiczny) trwała relacja dwóch partnerów zakładająca wierność

stek /stɛk/ (n)
bistec, entrecot
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;
sarta
  (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś

stemplowanie /stˌɛmplɔvˈaɲʲɛ/ (n)
apuntalamiento
  (górnictwo, górniczy) (budownictwo) zabezpieczanie tunelu, pomieszczenia itp. przed zawaleniem przy pomocy podpór (stempli)
sellado, selladura
  opatrywanie czegoś odciskiem pieczęci

stemplować /stɛ̃mˈplɔvaʨ̑/ (v)
sellar
  przystawiać stempel (pieczątkę) do dokumentu, listu
apuntalar
  wstawiać stempel (podporę) pod strop

stenografia /stˌɛnɔɡrˈafja/ (n)
estenografía, taquigrafía
  sposób pisania za pomocą umownych symboli, konwencji i skrótów, pozwalający notować w tempie ludzkiej mowy;

step /stɛp/ (n)
estepa
  (geografia, geograficzny) trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior;

ster /stɛr/ (n)
timón
  urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego;

sterburta /stɛrbˈurta/ (n)
estribor
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) prawa burta statku patrząc z rufy na dziób

stereotyp /ˌstɛrɛˈɔtɨp/ (n)
estereotipo
  (socjologia, socjologiczny) uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych;
  (poligrafia) rodzaj matrycy drukarskiej do druku wypukłego

sternik /stˈɛrɲik/ (n)
timonel, timonero
  (sport, sportowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żeglarz kierujący danym obiektem pływającym

sterowanie numeryczne /ˌstɛrɔˈvãɲɛ ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɛ/ (n)
control numérico
  (informatyka, informatyczny) sterowanie programowe umożliwiające bezpośrednie wyzyskanie przez układ sterujący informacji liczbowych zakodowanych na taśmach magnetycznych, kartach dziurkowanych itp.

sterowiec /stɛˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
dirigible, zepelín
  (lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd;

sterownik /stɛˈrɔvʲɲik/ (n)
controlador
  (informatyka, informatyczny) program obsługujący urządzenia podłączone do komputera

sterylny /stɛˈrɨlnɨ/ (adj)
aséptico, estéril
  idealnie czysty i pozbawiony drobnoustrojów

stewardesa /ˌstʲju<sup>w</sup>arˈdɛsa/ (n)
azafata
  (lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów;

stochastyczny /stˌɔxastˈɨtʃnɨ/ (adj)
estocástico
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) nie wykazujący żadnej określonej tendencji, nie zmierzający do określonego celu, taki, którym rządzi przypadek

stocznia /ˈstɔʧ̑ʲɲa/ (n)
astillero
  zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych;

stodoła /stɔˈdɔwa/ (n)
granero, henil, pajar
  (architektura, architektoniczny) (rolnictwo, rolniczy) budynek gospodarczy do przechowywania plonów w stanie suchym np. siano, zboże itp.

stoisko /stɔˈ<sup>j</sup>iskɔ/ (n)
puesto, tenderete
  wydzielone, samodzielne miejsce sprzedaży wraz z ekspozycją towaru

stojan /ˈstɔjãn/ (n)
estátor
  (mechanika) nieruchoma część silnika elektrycznego lub prądnicy, wewnątrz której obraca się wirnik

stokrotka /stɔˈkrɔtka/ (n)
margarita
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

stolarnia /stɔˈlarʲɲa/ (n)
carpintería
  (rzemiosło, rzemieślniczy) warsztat stolarski

stolarstwo /stɔˈlarstfɔ/ (n)
carpintería
  (rzemiosło, rzemieślniczy) profesja i rzemiosło zajmujące się obróbką drewna do celów użytkowych

stolarz /ˈstɔlaʃ/ (n)
carpintero, ebanista
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem;

stolica /stɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
capital
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;

stolik /ˈstɔlʲik/ (n)
mesita
  (zdrobniale) od: stół
  mały stół

stomatologia /ˌstɔ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
estomatología
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, dziedzina zajmująca się funkcjonowaniem, patologiami i leczeniem zębów, przyzębia, błony śluzowej jamy ustnej, stawu skroniowo-żuchwowego człowieka;

stomatologiczny /ˌstɔ̃matɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
estomatológico
  związany ze stomatologią, dotyczący stomatologii

stonka ziemniaczana /ˈstɔ̃nka ˌʑɛ̃mʲɲaˈʧ̑ãna/ (n)
escarabajo de la patata, dorífora
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) jeden z chrząszczy, szkodnik upraw ziemniaków;

stonoga /stɔ̃ˈnɔɡa/ (n)
ciempiés, escolopendra
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Oniscus, skorupiak żyjący w szczelinach, piwnicach;
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wij lub prosionek ze względu na liczbę odnóży

stop /stɔp/ (interjection)
alto
  = stój(cie), zatrzymaj(cie) się

stop /stɔp/ (n)
aleación
  (technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali;

stopa /ˈstɔpa/ (n)
pie, pata
  (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
  jednostka długości, używana w niektórych krajach;

stoper /ˈstɔpɛr/ (n)
cronómetro
  (technologia, technika, techniczny) (sport, sportowy) urządzenie do mierzenia odstępu czasu z dokładnością do ułamków sekundy

stopień /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
grado
  (fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych;
  czyjeś miejsce w pewnej hierarchii zawodowej lub organizacyjnej, zwykle w służbach mundurowych
  (matematyka, matematyczny) maksymalna suma wykładników zmiennych wśród jednomianów, tworzących dany wielomian;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (zobacz) stopień pokrewieństwa
escalón, etapa
  część jakiegoś procesu stanowiąca pewną całość
peldaño, escalón
  każda z części schodów uniesiona do góry
nota
  ocena postępów naukowych wyrażona jako liczba lub jako jeden z uporządkowanych terminów
escala
  wielkość, rozmiar, zasięg jakiejś czynności

stopień wojskowy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ vɔjˈskɔvɨ/ (n)
rango militar
  (wojskowość, wojskowy) tytuł żołnierza oznaczający jego miejsce w hierarchii wojskowej;

stopniowo /stɔpʲˈɲɔvɔ/ (adv)
gradualmente, poco a poco, progresivamente
  nie od razu, lecz po trochu, krok za krokiem

stos /stɔs/ (n)
hoguera
  drewno ułożone do spalenia czegoś lub kogoś; miejsce, na którym dokonuje się ceremonii kremacji ciała zmarłego

stosowany /stˌɔsɔvˈanɨ/ (adj)
aplicado
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) mający służyć potrzebom praktycznym

stosownie /stɔˈsɔvʲɲɛ/ (adv)
conforme a, de acuerdo a, de acuerdo con, según
  (książkowy) zgodnie z czymś, odpowiednio, właściwie; według czegoś

stosowny /stɔˈsɔvnɨ/ (adj)
apto, oportuno, adecuado, apropiado, conveniente, lógico
  (książkowy) najlepszy w danej sytuacji, pasujący, nadający się, odpowiadający niej

stosunek przerywany /stɔˈsũnɛk ˌpʃɛrɨˈvãnɨ/ (n)
coito interrumpido, marcha atrás
  (medycyna, medyczny) stosunek płciowy, podczas którego dochodzi do wyjścia członka z pochwy przed wytryskiem nasienia

stosunek płciowy /stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (n)
coito, acto sexual
  (fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;

stosunkowo /stˌɔsuŋkˈɔvɔ/ (adv)
relativamente
  w stosunku do czego lub kogo

stowarzyszenie /ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
asociación
  organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach;

stołeczny /stɔˈwɛʧ̑nɨ/ (adj)
capitalino
  dotyczący stolicy, wywodzący się ze stolicy

stożek /ˈstɔʒɛk/ (n)
cono
  (geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;

stożkowy /stɔʃˈkɔvɨ/ (adj)
cónico
  mający kształt stożka

strach /strax/ (n)
miedo, temor
  uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne
espantapájaros
  kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach

strajk /strajk/ (n)
huelga
  dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;

strajk włoski /ˈstrajɡ ˈvwɔsʲci/ (n)
huelga de celo
  strajk polegający na skrajnie skrupulatnym wykonywaniu obowiązków służbowych przez pracowników

strajkować /strajˈkɔvaʨ̑/ (v)
estar en huelga
  uczestniczyć w strajku

straszny /ˈstraʃnɨ/ (adj)
terrible
  okropny, nieprzyjemny
  taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny
  (potocznie, potoczny) taki, który jest bardzo intensywny, duży

straszyć /strˈaʃɨtɕ/ (v)
espantar, asustar
  wzbudzać strach, lęk w kimś

strata /ˈstrata/ (n)
pérdida
  ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma

strateg /ˈstratɛk/ (n)
estratega
  znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi
  (historia, historyczny, historycznie) w cesarstwie bizantyjskim dowódca okręgu wojskowo-administracyjnego;
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji wysoki rangą dowódca w armii lub flocie;
  osoba potrafiąca dobrze zaplanować i pokierować skomplikowanymi akcjami

strategia /straˈtɛɟja/ (n)
estrategia
  ogólny plan działań, szerszy od taktyki

strategicznie /strˌatɛɡʲˈitʃɲʲɛ/ (adv)
estratégicamente
  w sposób dotyczący strategii; pod względem strategii

strategiczny /strˌatɛɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
estratégico
  zgodny z określoną strategią

straż pożarna /ˈstraʃ pɔˈʒarna/ (n)
cuerpo de bomberos, bomberos
  wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska;

strażak /ˈstraʒak/ (n)
bombero
  osoba szkolona do walki z ogniem;

strażnica /straʒɲˈitsa/ (n)
atalaya, torre de vigilancia
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż

strażniczka /straʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
guarda, vigilante
  forma żeńska od: strażnik

strażnik /ˈstraʒʲɲik/ (n)
guarda, vigilante
  osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób

strefa /ˈstrɛfa/ (n)
zona, región
  przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia

strefa erogenna /ˈstrɛfa ˌɛrɔˈɡɛ̃nːa/ (n)
zona erógena
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) fragment ciała, który reaguje na dotyk podnieceniem seksualnym;

strefa wolnocłowa /ˈstrɛfa ˌvɔlnɔˈʦ̑wɔva/ (n)
zona franca
  (ekonomia, ekonomiczny) ograniczony teren, na którym składowane towary są zwolnione z opłat celnych;

streptomycyna /ˌstrɛptɔ̃mɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
estreptomicina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny o wzorze C21H39N7O12, antybiotyk wytwarzany przez pleśniaka Streptomyces griseus, używany przy leczeniu chorób spowodowanych przez gronkowce i paciorkowce oraz niektóre odmiany gruźlicy;

stres /strɛs/ (n)
estrés
  (psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;

streszczać /ˈstrɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
resumir, abreviar
  skracać jakąś wypowiedź lub tekst, zachowując najważniejsze jej elementy, przedstawiać w skondensowanej formie

streszczenie /strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
resumen, compendio
  wyciąg, skrót

stringi /ˈstrʲĩŋʲɟi/ (n)
tanga
  (krawiectwo) rodzaj majtek, których tylną część stanowi bardzo wąski pasek materiału;

strit /strʲit/ (n)
escalera
  (termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera

stroboskop /strɔbˈɔskɔp/ (n)
estroboscopio
  (technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu

stroiciel /strɔˈ<sup>j</sup>iʨ̑ɛl/ (n)
afinador
  osoba, która stroi instrumenty muzyczne

strona /ˈstrɔ̃na/ (n)
voz
  (gramatyka) forma zdania zależna od wzajemnego stosunku podmiotu i orzeczenia;
miembro
  (matematyka, matematyczny) w algebrze: jedna z dwóch zależności w równaniu lub nierówności rozdzielić znakiem równości lub nierówności
parte
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jedna z osób będąca sygnatariuszem umowy lub występująca jako podmiot w procesie;
aspecto, parte lado
  analizowana, wyszczególniona cecha czegoś
aparte
  część sceny teatralnej, widoczna dla publiczności, ale umownie niewidoczna dla niektórych postaci przedstawienia; (przenośnie, przenośnia) ubocze
página
  jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.
lado
  umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś

strona bierna /ˈstrɔ̃na ˈbʲjɛrna/ (n)
voz pasiva
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest obiektem czynności, określonej przez orzeczenie;

strona czynna /ˈstrɔ̃na ˈʧ̑ɨ̃nːa/ (n)
voz activa
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest wykonawcą czynności;

strona internetowa /ˈstrɔ̃na ˌĩntɛrnɛˈtɔva/ (n)
página web
  (informatyka, informatyczny) pojedynczy dokument lub prezentacja opublikowana w Internecie przez WWW;

stronniczy /strɔnɲˈitʃɨ/ (adj)
parcial
  kierujący się tylko określonym interesem; pozbawiony obiektywizmu

stront /strɔ̃nt/ (n)
estroncio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;

strony /strˈɔnɨ/ (n)
parte, lugar, tierra
  okolica

strop /strɔp/ (n)
piso, techo
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) poziomy element konstrukcyjny budynku, najczęściej rozdzielający dwie kondygnacje;
techo
  (geologia, geologiczny) górna powierzchnia ograniczająca warstwę skalną

strug /struk/ (n)
cepillo
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna

strugarka /struˈɡarka/ (n)
cepilladora, limadora
  (maszynoznawstwo) obrabiarka do obróbki skrawaniem płaszczyzn,

strugać wariata /ˈstruɡaʥ̑ varʲˈjata/ (v)
hacerse el loco
  (potocznie, potoczny) udawać, że się nic nie rozumie, nie wie o co chodzi

struktura /strukˈtura/ (n)
estructura
  stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość

strukturalny /strˌukturˈalnɨ/ (adj)
estructural
  dotyczący struktury

strumień /ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
arroyo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) mały naturalny ciek wodny;
flujo
  (przenośnie, przenośnia) duża ilość poruszających się osób lub rzeczy
chorro
  ciecz lejąca się wąskim pasmem

struna /ˈstrũna/ (n)
cuerda
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;

struna głosowa /strˈuna ɡwɔsˈɔva/ (n)
cuerda vocal
  (anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki

strunowy /strũˈnɔvɨ/ (adj)
de cuerda
  (przymiotnik) od struna

strup /strup/ (n)
postilla, costra
  (medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny;

struś /struɕ/ (n)
avestruz
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;

strych /strɨx/ (n)
desván
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem;

strychnina /strɨxʲˈɲĩna/ (n)
estricnina
  (chemia, chemiczny) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby;

stryczek /ˈstrɨʧ̑ɛk/ (n)
horca
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) śmierć przez powieszenie
dogal, soga
  (książkowy) sznur zakończony pętlą zakładaną na szyję skazanym na śmierć przez powieszenie

stryj /strɨj/ (n)
paterno
  brat ojca;

stryjeczny dziadek /strɨjˈɛtʃnɨ dʑˈadɛk/ (n)
tío abuelo
  stryj ojca lub matki

strzał /sṭʃaw/ (n)
disparo, tiro, lanzamiento
  (sport, sportowy) uderzenie, kopnięcie piłki
disparo, tiro
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni

strzała /ˈsṭʃawa/ (n)
flecha, saeta
  pocisk przeznaczony do łuku;

strzałka /ˈsṭʃawka/ (n)
fíbula, peroné
  (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) kość strzałkowa;
flecha
  linia z grotem, symbol wskazujący kierunek
dardo
  rzutka do gry w lotki
aguja
  znak wskazujący wartość parametru

strzałkowy /stʃawkˈɔvɨ/ (adj)
sagital
  (anatomia, anatomiczny) biegnący od przodu ku tyłowi
  związany ze strzałką, mający postać strzałki

strzec /sṭʃɛʦ̑/ (v)
cuidar, custodiar, guardar
  mieć pod opieką, pilnować, dozorować, opiekować się kimś lub czymś
cumplir, guardar, observar, respetar
  przestrzegać czegoś, być posłusznym czemuś, postępować zgodnie z czymś

strzelanie /sṭʃɛˈlãɲɛ/ (n)
disparo, tiro
  (rzeczownik odczasownikowy) od: strzelać

strzelanina /stʃˌɛlaɲˈina/ (n)
tiroteo, balacera
  strzały z broni palnej padające jeden za drugim

strzelać /ˈsṭʃɛlaʨ̑/ (v)
disparar, tirar
  (sport, sportowy) kierować piłkę do bramki
disparar
  oddawać strzał z broni
  (potocznie, potoczny) dawać zgadywaną odpowiedź na pytanie

strzelba /ˈsṭʃɛlba/ (n)
escopeta
  długa, palna broń myśliwska;

strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (n)
goleador
  (sport, sportowy) zawodnik, który strzelił bramkę
fusilero, pistolero, tirador
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz wyspecjalizowany w strzelaniu
tirador
  osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą
  (sport, sportowy) zawodnik specjalizujący się w strzelaniu z ręcznej broni palnej

strzelnica /sṭʃɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
aspillera, saetera, tronera
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) otwór strzelniczy w ścianie budowli obronnej
campo de tiro
  (wojskowość, wojskowy) miejsce ćwiczeń w strzelaniu do celu
tiro al blanco
  jarmarczne miejsce rozrywki, w którym wygrywa się nagrody w zamian za trafne strzały z wiatrówki

strzemiączko /sṭʃɛ̃ˈmʲjɔ̃n͇ʧ̑kɔ/ (n)
estribo
  (potocznie, potoczny) pasek, taśma lub gumka u dołu spodni, zakładane pod stopę, zapobiegające podciąganiu się nogawki w górę

strzemię /ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/ (n)
estribo
  (hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;

strzeż mnie, Boże, od przyjaciół, bo z wrogami poradzę sobie sam /ˈsṭʃɛʃ‿mʲɲɛ ˈbɔʒɛ ˌɔt‿pʃɨˈjäʨ̑uw ˈbɔ z‿vrɔˈɡãmʲi pɔˈraʣ̑ɛ ˈsɔbʲjɛ ˈsãm/ (proverb)
de los amigos me guarde Dios, que de los enemigos me guardo yo
  należy wystrzegać się bardziej fałszywych przyjaciół niż wrogów

strzyc /stʃˈɨts/ (v)
cortar
  skracać włosy, brodę lub sierść

strzykawka /stʃɨkˈafka/ (n)
jeringa, jeringuilla
  (medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;

strzykwa /stʃˈɨkfa/ (n)
pepino de mar, cohombro de mar
  (zoologia, zoologiczny) Holothuroidea zwierzę morskie z gromady zaliczanej do szkarłupni;

strzęp /sṭʃɛ̃mp/ (n)
jirón
  poszarpana resztka czegoś

strój /struj/ (n)
afinación
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiednie ustawienie gitary lub innego instrumentu muzycznego
traje
  określony rodzaj ubioru

strój adamowy /ˈstruj ˌadãˈmɔvɨ/ (n)
traje de Adán
  (zobacz) w stroju adamowym

strój kąpielowy /strˈuj kˌɔmpʲɛlˈɔvɨ/ (n)
bañador, traje de baño
  skąpe odzienie do publicznego zażywania kąpieli wodnych i słonecznych;

stróż /struʃ/ (n)
portero, conserje, guarda
  osoba pilnująca np. budynku

stręczycielka /strˌɛntʃɨtɕˈɛlka/ (n)
algebrista, celestina, proxeneta
  kobieta ułatwiająca nierząd

stręczycielstwo /strˌɛntʃɨtɕˈɛlstfɔ/ (n)
proxenetismo, lenocinio
  przestępstwo polegające na nakłanianiu kogoś do nierządu;

studencki /stuˈdɛ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
estudiantil
  przeznaczony dla studentów
  typowy dla studentów

student /ˈstudɛ̃nt/ (n)
estudiante
  osoba, która studiuje na wyższej uczelni;

studentka /stuˈdɛ̃ntka/ (n)
estudiante
  forma żeńska od: student

studiować /stuˈdʲjɔvaʨ̑/ (v)
estudiar
  uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach
  uważnie czytać, zgłębiać temat
  wpatrywać się uważnie

studnia /ˈstudʲɲa/ (n)
pozo, aljibe
  głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;

studnia bez dna /stˈudɲʲa bˈɛz dnˈa/ (n)
pozo sin fondo
  (przenośnie, przenośnia) zjawisko, sytuacja, cykl bez końca; coś o nieograniczonych zasobach

studnia kwantowa /ˈstudʲɲa kfãnˈtɔva/ (n)
pozo cuántico
  (fizyka, fizyczny) studnia potencjału, ograniczająca cząstki w pewnym obszarze przestrzeni;

stuknięty /stukɲʲˈɛntɨ/ (adj)
chiflado, sonado
  (potocznie, potoczny) niezrównoważony psychicznie

stulatek /stuˈlatɛk/ (n)
centenario
  osoba w wieku przynajmniej 100 lat

stulatka /stuˈlatka/ (n)
centenaria
  kobieta mająca sto lat

stulejka /stuˈlɛjka/ (n)
fimosis
  (medycyna, medyczny) wrodzone zwężenie napletka uniemożliwiające jego ściągnięcie poza żołądź prącia;

stuletni /stuˈlɛtʲɲi/ (adj)
centenario
  mający sto lat
secular
  trwający sto lat

stuła /stˈuwa/ (n)
estola
  (kościelny) szata liturgiczna prezbiterów w formie wstęgi sukna;

stwardnienie rozsiane /stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ/ (n)
esclerosis múltiple
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego;

stwarzać /stfˈaʒatɕ/ (v)
crear
  powoływać do istnienia

styczeń /ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
enero
  pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

stycznik /ˈstɨʧ̑ʲɲik/ (n)
contactor
  (elektryczność) urządzenie elektromechaniczne do zamykania i przerywania obwodów elektrycznych średniej mocy;

stygijski /stɨˈɟijsʲci/ (adj)
estigio
  (poetycki, poetycko) związany ze Styksem, dotyczący Styksu

styk /stɨk/ (n)
contacto, empalme
  (elektryczność) element obwodu, pozwalający włączać lub wyłączać przepływ prądu
empalme, punto de tangencia, punto tangente
  miejsce, w którym dotykają się dwie płaszczyzny, figury itp.

styl życia /stˈɨl ʒˈɨtɕa/ (n)
estilo de vida
  (socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje;

stymulować /ˌstɨ̃muˈlɔvaʨ̑/ (v)
alentar, estimular
  pobudzać do działania

stynka /ˈstɨ̃nka/ (n)
eperlano
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach;

stypa /stˈɨpa/ (n)
velatorio, velación, velorio
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie;

stypendium /stɨˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
beca
  pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe

stypendysta /stˌɨpɛndˈɨsta/ (n)
becario
  osoba, która otrzymuje stypendium, jest na stypendium

stóg /stuk/ (n)
almiar
  (rolnictwo, rolniczy) duży stos siana, rzadziej słomy lub zboża, układany zazwyczaj wokół ustawionego pionowo drąga w kształt stożka lub kopuły

stół /stuw/ (n)
mesa
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;

stąd /stɔ̃nt/ (pronoun)
de aquí
  wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz

stęp /stˈɛmp/ (n)
paso
  (jeździectwo, jeździecki) czterotaktowy, najwolniejszy chód konia, osła i muła;

stępka /ˈstɛ̃mpka/ (n)
quilla
  (marynarka) główna, podłużna belka umieszczona środkowo na dnie kadłuba statku wodnego;

stężenie /stɛ̃ʒˈɛɲʲɛ/ (n)
concentración
  (chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy;

suazyjski /ˌsu<sup>w</sup>aˈzɨjsʲci/ (adj)
suazi
  odnoszący się do państwa Suazi

subiektywny /ˌsubʲjɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
subjetivo
  (psychologia, psychologiczny) (filozofia, filozoficzny) zależny od podmiotu poznającego
  stronniczy, odznaczający się subiektywizmem

subkontynent /ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
subcontinente
  (geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część;

subkultura /sˌupkultˈura/ (n)
subcultura
  (socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;

subordynacjonizm /sˌubɔrdˌɨnatsjˈɔɲizm/ (n)
subordinacionismo
  (teologia, teologiczny) (historia, historyczny, historycznie) pogląd teologiczny, według którego Syn Boży i Duch Święty są podporządkowani Bogu Ojcu;

subskrypcja /supskrˈɨptsja/ (n)
suscripción
  formalne (pisemne lub elektroniczne) zobowiązanie do nabycia lub wykupienia czegoś cyklicznie wydawanego

substancja /supˈstãnʦ̑ʲja/ (n)
sustancia
  (chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)

substancja czynna /supˈstãnʦ̑ʲja ˈʧ̑ɨ̃nːa/ (n)
principio activo
  substancja jakiegokolwiek pochodzenia, która może spowodować zmiany w procesach fizjologicznych lub biochemicznych organizmów żywych, stanowiąca podstawę leku;

substantywizacja /ˌsupstãntɨvʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
substantivación, sustantivación
  (językoznawstwo, językoznawczy) przejście jakiejś części mowy do kategorii rzeczowników, użycie innej części mowy w funkcji rzeczownikowej

subtelność /supˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
sutileza, delicadeza, refinamiento, sutilidad
  cecha tego, co subtelne
sutileza
  niewielka, drobna różnica

subwencja /subˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
subvención
  pomoc finansowa, dotacja, stypendium

suchy /ˈsuxɨ/ (adj)
seco
  nie wilgotny; pozbawiony wilgoci

suchy lód /ˈsuxɨ ˈlut/ (n)
hielo seco, nieve carbónica
  (chemia, chemiczny) zestalony dwutlenek węgla;

suczka /sˈutʃka/ (n)
perrita
  samica psa, (zdrobniale) od: suka

sudański /suˈdãj̃sʲci/ (adj)
sudanés
  odnoszący się do Sudanu, związany z Sudanem

sufiks /ˈsufʲiks/ (n)
sufijo
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek;

sufit /ˈsufʲit/ (n)
techo
  (budownictwo) górna ściana pomieszczenia

sufizm /ˈsufʲism̥/ (n)
sufismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm;

sufler /ˈsuflɛr/ (n)
apuntador
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) osoba podpowiadająca aktorom tekst roli na próbach i podczas przedstawień w sposób niewidoczny dla widza;

sugilit /suˈɟilʲit/ (n)
sugilita
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rzadki minerał z gromady krzemianów, przyjmujący barwy w odcieniach różu i fioletu, wykorzystywany w jubilerstwie;

suicydologia /ˌsu<sup>j</sup>iʦ̑ɨdɔˈlɔɟja/ (n)
suicidología
  (psychologia, psychologiczny) nauka zajmująca się problematyką samobójstw;

suka /ˈsuka/ (n)
perra
  (zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego

sukces /ˈsukʦ̑ɛs/ (n)
éxito
  korzystny wynik
  osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery

sukienka /suˈcɛ̃nka/ (n)
vestido
  (krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;
hábito, sotana
  (potocznie, potoczny) strój duchownego przypominający suknię

sukienkowy /ˌsucɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (n)
cura, grajo
  (pogardliwie) (obraźliwie) ksiądz, kapłan, duchowny Kościoła katolickiego

sukiennice /sˌukʲɛnɲˈitsɛ/ (n)
lonja de paños, mercado de paños
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) dawny miejski budynek z podcieniami, gdzie handlowano m.in. suknem;

suknia /ˈsucɲa/ (n)
vestido
  (krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;

sukub /ˈsukup/ (n)
súcubo
  (etnografia, etnograficzny) demon, który pod postacią kobiety obcuje z mężczyzną podczas snu

suletyjski /sˌulɛtˈɨjski/ (adj)
suletino
  związany z Soule, dotyczący Soule

suletyjski /sˌulɛtˈɨjski/ (n)
suletino
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt języka baskijskiego używany w Soule

sum /sũm/ (n)
siluro, bagre
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;

suma /ˈsũma/ (n)
misa mayor
  (kościelny) w liturgii katolickiej: główna uroczysta msza odprawiana w dni świąteczne
suma
  (matematyka, matematyczny) wynik dodawania
  pewna ilość pieniędzy

sumak /ˈsũmak/ (n)
zumaque
  (botanika, botaniczny) (Rhus) rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych i obejmujący ok. 250 gatunków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z sumaka (1.1) o kwaśnym smaku

sumienie /sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
conciencia
  wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło

sumienny /sumjˈɛnnɨ/ (adj)
concienzudo
  skrupulatnie wywiązujący się z podjętych obowiązków
  wykonywany dokładnie, rzetelnie

sumo /ˈsũmɔ/ (n)
sumo
  (sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;

super /ˈsupɛr/ (adj)
súper, estupendo, guay
  (potocznie, potoczny) wspaniały, świetny, doskonały

super /ˈsupɛr/ (adv)
súper, estupendamente, guay
  (potocznie, potoczny) wspaniale, świetnie, doskonale

super /ˈsupɛr/ (interjection)
guay, súper
  (potocznie, potoczny) entuzjastyczna zgoda

superbohater /ˌsupɛrbɔˈxatɛr/ (n)
superhéroe
  fikcyjny bohater filmów, książek lub komiksów posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami;

superkontynent /ˌsupɛrkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
supercontinente
  (geologia, geologiczny) masa lądu składająca się z więcej niż jednego współczesnego kontynentu;

superksiężyc /sˌupɛrkɕˈɛ̃ʒɨts/ (n)
superluna
  (potocznie, potoczny) (astronomia, astronomiczny) księżyc w pełni, obserwowany w syzygijnym perygeum;

supermarket /ˌsupɛrˈmarkɛt/ (n)
supermercado
  (handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;

supermocarstwo /sˌupɛrmɔtsˈarstfɔ/ (n)
superpotencia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) potężne państwo, posiadające broń atomową

supermodelka /sˌupɛrmɔdˈɛlka/ (n)
supermodelo
  bardzo znana modelka

suport /ˈsapɔrt/ (n)
telonero
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) solista lub zespół muzyczny rozgrzewający publiczność, którego występ poprzedza wyjście na scenę gwiazdy koncertu;

supremacja /ˌsuprɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
supremacía
  zwierzchnictwo, przewaga nad kimś lub czymś

sura /ˈsura/ (n)
azora, sura
  w islamie: rozdział Koranu;

surdut /ˈsurdut/ (n)
levita
  (krawiectwo) wizytowy ubiór męski z ciemnego materiału; długa, dwurzędowa marynarka

surfer /sˈurfɛr/ (n)
surfista
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca surfing

surfing /sˈurfiŋk/ (n)
surf
  (sport, sportowy) ślizganie się na specjalnie przystosowanej do tego desce unoszącej się na fali morskiej

surowica /sˌurɔvˈitsa/ (n)
suero
  (biologia, biologiczny) przesącz osocza krwi

surowiec /suˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
materia prima
  substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle

surrealista /ˌsurːɛaˈlʲista/ (n)
surrealista
  (sztuka) artysta tworzący zgodnie z zasadami surrealizmu, członek grupy surrealistycznej

surrealistyczny /ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
surrealista
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu

surrealizm /ˌsurːɛˈalʲism̥/ (n)
surrealismo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;

surykatka /ˌsurɨˈkatka/ (n)
suricata
  (zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;

surówka /suˈrufka/ (n)
alcohol crudo
  (chemia, chemiczny) spirytus surowy;
arrabio, fundición bruto
  (hutnictwo, hutniczy) stop żelaza z węglem oraz z krzemem, siarką, fosforem, manganem i innymi składnikami, używany do produkcji stali, staliwa lub żeliwa;
ensalada
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzana z surowych warzyw lub owoców;
tejido crudo, tela crudo
  (włókiennictwo) niebielone płótno lniane lub bawełniane

sushi /ˈsuʃʲi/ (n)
sushi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek;

suspensa /suspˈɛnsa/ (n)
suspensión
  (kościelny) kara stosowana wobec duchownych, polegająca na zakazie lub ograniczeniu możliwości pełnienia czynności przynależnych z racji stanu lub funkcji;

susza /ˈsuʃa/ (n)
sequía
  długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;

suszarka /suˈʃarka/ (n)
secadora, secador
  urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza

suszarka do włosów /suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
secador de pelo, secadora de pelo
  (fryzjerstwo, fryzjerski) urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów

suszyć /ˈsuʃɨʨ̑/ (v)
secar
  powodować, że coś staje się suchsze przez odparowanie wody
secarse
  stawać się suchym

sutanna /suˈtãnːa/ (n)
sotana
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) długa szata noszona przez duchownych wyznań chrześcijańskich;

sutek /ˈsutɛk/ (n)
teta
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków,
mamila, pezón, tetilla
  w rodzaju ludzkim: sutka, brodawka sutkowa

sutener /suˈtɛ̃nɛr/ (n)
chulo, chulo putas
  człowiek czerpiący zysk z nierządu innych osób

suterena /ˌsutɛˈrɛ̃na/ (n)
sótano
  część budynku znajdująca się pod parterem, często poniżej poziomu terenu, przystosowana do celów mieszkalnych

suwak logarytmiczny /sˈuvak lˌɔɡarɨtmˈitʃnɨ/ (n)
regla de cálculo
  przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych;

suwerenność /ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
soberanía
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji

suwmiarka /suvˈmʲjarka/ (n)
calibre, pie de rey
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru drobnych długości;

sułtan /sˈuwtan/ (n)
sultán
  tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;

sułtanat /suwˈtãnat/ (n)
sultanía
  państwo rządzone przez sułtana;

swada /ˈsfada/ (n)
labia, locuacidad
  (książkowy) płynność, potoczystość w mówieniu lub pisaniu

swastyka /ˈsfastɨka/ (n)
cruz gamada, esvástica
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;

sweter /ˈsfɛtɛr/ (n)
jersey
  grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce

swobody /sfɔbˈɔdɨ/ (n)
libertad
  (książkowy) uprawnienia, przywileje, prawa

syberyjski /ˌsɨbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
siberiano
  (przymiotnik) od Syberia

sycylijski /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci/ (adj)
siciliano
  od Sycylia

syczenie /sɨtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
chicheo, siseo
  wydawanie dźwięku przypominającego przeciągłe wymawianie spółgłoski s

sydończyk /sɨdˈɔɲtʃɨk/ (n)
sidonio
  mieszkaniec Sydonu

sygnalizować /sˌɨɡnalizˈɔvatɕ/ (v)
señalar, señalizar
  przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały

sygnał /ˈsɨɡnaw/ (n)
impulso, señal
  bodziec wywołujący reakcję zmysłów
señal, señal para marcar
  dźwięk sygnalizujący coś
indicio, señal, signo
  oznaka zapowiadająca nadejście czegoś
señal
  znak informacyjny lub ostrzegawczy
  informacja nieoficjalna lub niepotwierdzona
  przebieg, charakterystyka wielkości fizycznej

syjonistyczny /ˌsɨjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sionista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) właściwy syjonizmowi, dotyczący syjonizmu lub syjonistów

syjonizm /sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
sionismo
  zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;

sylaba /sɨˈlaba/ (n)
sílaba
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;

sylabariusz /sˌɨlabˈarjuʃ/ (n)
silabario
  (językoznawstwo, językoznawczy) system pisma, w którym znaki odpowiadają zgłoskom (sylabom), a nie pojedynczym głoskom

sylfida /sɨlfˈida/ (n)
sílfide
  (mitologia, mitologiczny) żeński sylf, duch powietrza ze średniowiecznych wierzeń ludowych

sylur /ˈsɨlur/ (n)
Silúrico
  (geologia, geologiczny) trzeci okres ery paleozoicznej;

sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (n)
Nochevieja
  dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku

sylwetka /sɨlˈvɛtka/ (n)
silueta, figura
  kształt, zarys postaci lub rzeczy

sylwin /sˈɨlvin/ (n)
silvina
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady halogenków;

symbioza /sɨmbjˈɔza/ (n)
simbiosis
  (biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści

symbol /ˈsɨ̃mbɔl/ (n)
símbolo
  znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu
  (sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost;

symbolicznie /sˌɨmbɔlˈitʃɲʲɛ/ (adv)
simbólicamente
  w sposób symboliczny

symboliczny /ˌsɨ̃mbɔˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
simbólico, formal, testimonial
  o niewielkiej wartości materialnej, niewielkim znaczeniu
simbólico
  taki, w którym występują symbole
  związany z symbolem, będący symbolem – znakiem umownym pełniącym inne, zastępcze funkcje

symbolizm /sɨmbˈɔlizm/ (n)
simbolismo
  kierunek w literaturze i sztuce występujący na przełomie XIX i XX w., posługujący się symbolem jako podstawowym środkiem wyrazu;

symbolizować /ˌsɨ̃mbɔlʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
simbolizar
  stanowić symbol czegoś, reprezentować coś za pomocą symbolu

symetria /sɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
simetría
  (matematyka, matematyczny) określenie endomorfizmu przestrzeni euklidesowych;

symetrycznie /sˌɨmɛtrˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
simétricamente
  zgodnie z symetrią

symetryczność /sˌɨmɛtrˈɨtʃnɔɕtɕ/ (n)
simetría
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest symetryczne; cecha tych, którzy są symetryczni

symetryczny /sˌɨmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
simétrico
  odznaczający się symetrią, zbudowany lub ułożony według zasad symetrii

symfonia /sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/ (n)
sinfonía
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;

symfoniczny /sˌɨmfɔɲˈitʃnɨ/ (adj)
sinfónico
  związany z symfonią, dotyczący symfonii
  związany z wieloosobową orkiestrą, w skład której wchodzą instrumenty smyczkowe, instrumenty dęte i perkusyjne

sympatyczny /ˌsɨ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
simpático
  wzbudzający sympatię; miły, życzliwy

sympozjum /sɨ̃mˈpɔzʲjũm/ (n)
simposio
  spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki

symptom /ˈsɨ̃mptɔ̃m/ (n)
síntoma
  oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego;

symptomatologia /ˌsɨ̃mptɔ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
sintomatología
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się opisem i grupowaniem objawów choroby;

symulant /sɨ̃ˈmulãnt/ (n)
simulador
  osoba, która coś udaje, symuluje, zwłaszcza chorobę

symulować /ˌsɨ̃muˈlɔvaʨ̑/ (v)
reproducir, simular
  udawać pewną sytuację, naśladować coś w celu zaobserwowania jego właściwości lub przećwiczenia zachowania w danej sytuacji
fingir, simular
  świadomie wprowadzać w błąd poprzez udawanie

syn /sɨ̃n/ (n)
hijo
  dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);

syn marnotrawny /ˈsɨ̃n ˌmarnɔˈtravnɨ/ (n)
hijo pródigo
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto zawinił lub zbłądził, ale w końcu się opamiętał;

synagoga /ˌsɨ̃naˈɡɔɡa/ (n)
sinagoga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw;

synantropizm /sˌɨnantrˈɔpizm/ (n)
sinantrópia
  (ekologia, ekologiczny) występowanie zjawiska przystosowania roślin i zwierząt do życia w środowisku silnie przekształconym przez człowieka

synapsa /sɨ̃ˈnapsa/ (n)
sinapsis
  połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej

synchroniczność /ˌsɨ̃nxrɔ̃ˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
sincronismo
  zgranie w czasie, następowanie procesów w tym samym czasie

synchrotron /sɨnxrˈɔtrɔn/ (n)
sincrotrón
  (fizyka, fizyczny) akcelerator cykliczny, w którym cząstki są przyspieszane w polu elektrycznym wzbudzanym synchronicznie do czasu ich obiegu

syndrom miodowego miesiąca /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌmʲjɔdɔˈvɛɡɔ mʲjɛ̇ˈɕɔ̃nʦ̑a/ (n)
síndrome de la lune de miel
  (medycyna, medyczny) zapalenie pęcherza moczowego u kobiety spowodowane częstszym współżyciem płciowym, dotykające głównie młode kobiety dopiero rozpoczynające życie seksualne

syndrom oblężonej twierdzy /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɛj ˈtfʲjɛrʣ̑ɨ/ (n)
síndrome de la fortaleza asediada
  (psychologia, psychologiczny) wzbudzanie poczucia zagrożenia ze strony mniej lub bardziej wyimaginowanego wroga;

syndrom sztokholmski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/ (n)
síndrome de Estocolmo
  stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi;

syngaleski /sˌɨŋɡalˈɛski/ (adj)
cingalés, singalés
  związany z Syngalezami, dotyczący Syngalezów

syngaleski /sˌɨŋɡalˈɛski/ (n)
cingalés, singalés
  (językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski;

synkretyzm /sɨŋkrˈɛtɨzm/ (n)
sincretismo
  łączenie w jedną całość różnych elementów

synobójca /sˌɨnɔbˈujtsa/ (n)
filicida
  (książkowy) zabójca własnego syna

synonim /sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
sinónimo
  wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik

synonimiczny /ˌsɨ̃nɔ̃ɲĩˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
sinónimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) od: synonim; bliskoznaczny

synowa /sɨ̃ˈnɔva/ (n)
nuera
  żona syna

syntagma /sɨ̃nˈtaɡma/ (n)
sintagma
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań;

syntetyczny /ˌsɨ̃ntɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
sintético
  taki, który jest sztucznie osiągany poprzez syntezę
  taki, który łączy w całość dane elementy, ogarnia coś całościowo; uogólniający

synteza /sɨntˈɛza/ (n)
síntesis
  połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia

sypać /ˈsɨpaʨ̑/ (v)
vender
  (potocznie, potoczny) (slangowo) donosić
echar, verter
  o sypkich substancjach: przemieszczać

sypialnia /sɨˈpʲjalʲɲa/ (n)
dormitorio, alcoba, habitación, cuarto, pieza, recámara
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania

syrakuzanin /sˌɨrakuzˈaɲin/ (n)
siracusano
  mieszkaniec Syrakuz; osoba z tego miasta

syrakuzanka /sˌɨrakuzˈaŋka/ (n)
siracusana
  mieszkanka Syrakuz; kobieta z tego miasta

syrakuzański /sˌɨrakuzˈaɲski/ (adj)
siracusano
  związany z Syrakuzami, dotyczący Syrakuz, pochodzący z Syrakuz

syrena /sɨˈrɛ̃na/ (n)
sirena
  (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;
  urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;
sirenio, sirena
  (zoologia, zoologiczny) roślinożerny ssak morski; syreny tworzą rząd;

syryjski /sɨˈrɨjsʲci/ (adj)
sirio
  odnoszący się do państwa Syria

system /ˈsɨstɛ̃m/ (n)
sistema
  układ urządzeń współpracujących ze sobą;

system liczbowy /sˈɨstɛm lidʒbˈɔvɨ/ (n)
sistema de numeración
  (matematyka, matematyczny) zbiór reguł jednolitego zapisu i nazewnictwa liczb;

system operacyjny /ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
sistema operativo
  (informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;

system plików /ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/ (n)
sistema de archivos, sistema de ficheros
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;

sytość /ˈsɨtɔɕʨ̑/ (n)
saciedad
  bycie całkowicie najedzonym, brak głodu

sytuacja /ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
situación
  zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje

szabat /ˈʃabat/ (n)
sábado, sabbat
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty;

szablodziób /ʃaˈblɔʥ̑up/ (n)
avoceta
  (ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę;

szabrownik /ʃaˈbrɔvʲɲik/ (n)
pillador, saqueador
  (potocznie, potoczny) osoba zajmująca się szabrem

szach /ʃax/ (n)
jaque
  (szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem;
sah
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) tytuł monarchy w Persji a następnie w Iranie;

szachista /ʃaˈxʲista/ (n)
ajedrecista
  osoba grająca w szachy

szachistka /ʃaˈxʲistka/ (n)
ajedrecista
  kobieta grająca w szachy

szachować /ʃaˈxɔvaʨ̑/ (v)
jaquear
  (potocznie, potoczny) trzymać kogoś w niepewności, groźbą czegoś zmuszać do określonego postępowania, zagrażać czymś
  w grze w szachy: dawać szacha (stwarzać zagrożenie zabicia króla przeciwnika)

szachownica /ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
tablero ajedrez, tablero de ajedrez
  (szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;

szachowy /ʃaxˈɔvɨ/ (adj)
ajedrecístico
  związany z szachami, dotyczący szachów

szachrajstwo /ʃaxrˈajstfɔ/ (n)
chanchullo
  (potocznie, potoczny) (zobacz) oszustwo

szachy /ˈʃaxɨ/ (n)
ajedrez
  (szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;

szacunek /ʃaˈʦ̑ũnɛk/ (n)
respeto, estima, consideración, aprecio
  cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś

szafa /ˈʃafa/ (n)
armario, clóset
  mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;

szafir /ˈʃafʲir/ (n)
zafiro
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;

szafran /ˈʃafrãn/ (n)
azafrán
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów
  (botanika, botaniczny) (zobacz) krokus

szakal /ˈʃakal/ (n)
chacal
  (zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny, lecz mniejszy od wilka;
chupasangre
  (przenośnie, przenośnia) człowiek pasożytujący na nieszczęściu innych

szal /ʃal/ (n)
chal, bufanda, mantón
  prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion

szalik /ˈʃalʲik/ (n)
bufanda
  pas materiału służący do owijania szyi

szalka /ˈʃalka/ (n)
placa
  (technologia, technika, techniczny) (zdrobniale) mała szala

szalotka /ʃaˈlɔtka/ (n)
chalota
  (botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych;

szalować /ʃaˈlɔvaʨ̑/ (v)
encofrar
  wykonywać szalunek

szalunek /ʃaˈlũnɛk/ (n)
encofrado
  prowizoryczna konstrukcja drewniana tworząca formę dla wylewanego betonu
  warstwa desek stanowiąca pokrycie ściany budynku, wykopu itp., wzmacniająca konstrukcję i uszczelniająca ją

szalupa /ʃaˈlupa/ (n)
chalupa
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) łódź wożona na statku do celów ratunkowych, szkoleniowych i do komunikacji z lądem;

szaman /ˈʃãmãn/ (n)
chamán
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu;

szamanizm /ʃãˈmãɲism̥/ (n)
chamanismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów;

szambo /ˈʃãmbɔ/ (n)
foso séptico, pozo negro
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik, do którego trafiają fekalia

szampan /ˈʃãmpãn/ (n)
champaña, champán
  białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;

szampon /ˈʃãmpɔ̃n/ (n)
champú
  płynny środek do mycia włosów lub sierści;

szanować /ʃãˈnɔvaʨ̑/ (v)
cuidar, respetar
  chronić coś przed zniszczeniem, dbać o coś
respetar
  mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem

szansa /ˈʃãw̃sa/ (n)
oportunidad, ocasión
  prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności

szantaż /ˈʃãntaʃ/ (n)
chantaje
  wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)

szantażować /ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
chantajear
  stosować szantaż wobec kogoś

szara eminencja /ˈʃara ˌɛ̃mʲĩˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
eminencia gris
  (związek frazeologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba z ukrycia sprawująca władzę lub wpływająca na podejmowanie decyzji, nie pełniąca jednocześnie funkcji adekwatnych do tych czynności

szarawy /ʃaˈravɨ/ (adj)
grisáceo
  w kolorze podobnym do szarego

szarańcza /ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
langosta
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (rolnictwo, rolniczy) owad przypominający pasikonika, szkodnik upraw;

szarlatan /ʃarlˈatan/ (n)
charlatán, vendehúmos
  oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski

szarooki /ˌʃarɔˈːci/ (adj)
de ojo gris
  (książkowy) mający szare oczy

szary /ˈʃarɨ/ (adj)
gris
  w kolorze pośrednim między czarnym a białym
  niezmienny, nieurozmaicony, bez wyrazu
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: niewyróżniający się z ogółu, mało znaczący

szarytka /ʃaˈrɨtka/ (n)
carbonero palustre, hermana de la caridad, hija de la caridad, vicenciana, vicentina
  (ornitologia, ornitologiczny) (potocznie, potoczny) mały ptak z gatunku sikora uboga;

szatański /ʃatˈaɲski/ (adj)
satánico
  związany z szatanem, dotyczący szatana, przejawiający przypisywane mu cechy

szatnia /ˈʃatʲɲa/ (n)
guardarropa
  pomieszczenie w teatrze, szkole, lokalu gastronomicznym itp., gdzie pozostawia się wierzchnie okrycia

szatniarz /ˈʃatʲɲaʃ/ (n)
guardarropa
  osoba pracująca w szatni instytucji o otwartym lub półotwartym dostępie (teatry, szkoły), przyjmująca i wydająca odzież wierzchnią w czasie pobytu klientów w tych instytucjach;

szał /ʃaw/ (n)
furor, furia, frenesí, locura
  utrata kontroli nad swym zachowaniem, wściekłość

szałamaja /ˌʃawãˈmaja/ (n)
chirimía
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument muzyczny wydający przenikliwe dźwięki, rodzaj piszczałki z bocznymi otworami; pochodzący z Azji;

szałwia /ˈʃawvʲja/ (n)
salvia
  (botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;

szczaw /ʃʧ̑af/ (n)
acedera
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) liść lub liść z łodygą szczawiu ogrodowego lub szczawiu zwyczajnego

szczawiówka /ʃʧ̑aˈvʲjufka/ (n)
sopa de acedera
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zupa szczawiowa;

szczać /ʃʧ̑aʨ̑/ (v)
mear
  (wulgarnie, wulgaryzm) oddawać mocz

szczebiot /ˈʃʧ̑ɛbʲjɔt/ (n)
gorjeo
  (książkowy) cienki, delikatny głos wydawany przez niektóre ptaki
  (książkowy) pieszczotliwa mowa, zwykle dzieci lub dziewcząt

szczecina /ʃtʃɛtɕˈina/ (n)
cerda
  sztywne włosy na ciele świniowatych

szczególnie /ʃʧ̑ɛˈɡulʲɲɛ/ (adv)
particularmente, especialmente, en especial, en particular
  w sposób szczególny, specjalny, w większym stopniu
especialmente, sobre todo, en especial, en particular, principalmente
  zwłaszcza

szczególny /ʃʧ̑ɛˈɡulnɨ/ (adj)
especial, particular, singular
  taki, który charakteryzuje się czymś wyróżniającym, jest wyjątkowy ze względu na jakąś cechę
especial
  taki, który ma dla kogoś wyjątkowe znaczenie

szczegół /ˈʃʧ̑ɛɡuw/ (n)
detalle, pieza
  drobny składnik, element jakiejś całości (obiektu, sytuacji)

szczegółowy /ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ/ (adj)
detallado
  mający cechy szczegółu; dokładny

szczekać /ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
calumniar, decir pestes
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie) kłamiąc, mówić o kimś lub o czymś źle
abominar, indignarse, vituperar
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie) wymyślać komuś, oburzać się na coś
ladrar
  (zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos

szczelina /ʃʧ̑ɛˈlʲĩna/ (n)
rendija, grieta, hendidura
  wąski, podłużny otwór

szczelny /ʃtʃˈɛlnɨ/ (adj)
hermético
  taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany

szczeniak /ˈʃʧ̑ɛ̃ɲak/ (n)
cachorro, perrillo
  (potocznie, potoczny) (zoologia, zoologiczny) młody pies

szczenię /ˈʃʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
cachorro, perrillo
  (zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych

szczep /ʃʧ̑ɛp/ (n)
tribu
  (antropologia, antropologiczny) grupa etniczna osób nie wywodzących swego pochodzenia od wspólnego przodka;
injerto
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina powstała w wyniku szczepienia;
cepa
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) populacja drobnoustrojów w obrębie gatunku lub odmiany, wyróżniająca się określonymi cechami;

szczepionka /ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka/ (n)
vacuna
  preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;

szczepić /ˈʃʧ̑ɛpʲiʨ̑/ (v)
injertar
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) łączyć pęd (oczko) z pniem (podkładką) dwu różnych roślin
vacunar
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) podawać szczepionkę

szczerość /ˈʃʧ̑ɛrɔɕʨ̑/ (n)
sinceridad
  cecha tego, kto jest szczery

szczery /ˈʃʧ̑ɛrɨ/ (adj)
sincero, franco
  dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje
puro
  jednolity, pozbawiony domieszek

szczodry /ˈʃʧ̑ɔdrɨ/ (adj)
generoso, espléndido
  hojny, dający coś obficie

szczoteczka /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka/ (n)
cepillo
  mała szczotka

szczoteczka do zębów /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
cepillo de dientes
  mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;

szczotka /ˈʃʧ̑ɔtka/ (n)
escobilla
  (technologia, technika, techniczny) specjalny rodzaj kontaktu elektrycznego pomiędzy ruchomymi częściami;
cepillo, escobilla
  narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia

szczupak /ˈʃʧ̑upak/ (n)
lucio
  (ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;

szczur /ʃʧ̑ur/ (n)
rata
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;

szczuć /ʃʧ̑uʨ̑/ (v)
azuzar, achuchar
  judzić do ataku

szczygieł /ˈʃʧ̑ɨɟɛw/ (n)
jilguero
  (ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;

szczypawka /ʃʧ̑ɨˈpafka/ (n)
tijereta, cortapichas, cortapicos
  (potocznie, potoczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skorek (owad)

szczypać /ʃtʃˈɨpatɕ/ (v)
pellizcar
  ściskać krótko i boleśnie czyjąś skórę

szczypce /ˈʃʧ̑ɨpʦ̑ɛ/ (n)
pinza, tenaza
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do chwytania przedmiotów w formie dwóch sprężynujących ramion
pinza
  (zoologia, zoologiczny) dwudzielny narząd chwytny i obronny niektórych stawonogów;

szczypta /ˈʃʧ̑ɨpta/ (n)
pizca
  niewielka ilość jakiejś substancji sypkiej, taka jaką można ująć końcami palców

szczyt /ʃʧ̑ɨt/ (n)
pico, cresta, punta
  (przenośnie, przenośnia) godziny największego nasilenia ruchu lub poboru energii
apogeo, colmo
  (przenośnie, przenośnia) górna granica czegoś (zwykle niematerialnego)
cumbre
  (przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób
clímax
  (przenośnie, przenośnia) orgazm
cima
  najwyższy punkt dowolnej rzeczy
cumbre, cima, pico
  najwyższy punkt góry

szczęka /ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
mandíbula
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) wszelkie mocne, zaciskające się narządy w obrębie otworu gębowego, przed nim albo otaczające go, przystosowane do chwytania i rozdrabniania pokarmu;
  kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby
maxilar, maxilar superior
  (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch kości ludzkiej czaszki (prawa i lewa), w której osadzone są górne zęby;
mandíbula, mordaza
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm zaciskowy narzędzia lub maszyny

szczęściarz /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑aʃ/ (n)
afortunado, suertudo, potrero
  (potocznie, potoczny) osoba, której sprzyja szczęście w życiu

szczęście /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
suerte
  powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności
felicidad
  uczucie radości i zadowolenia

szczęśliwego Nowego Roku /ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/ (interjection)
Feliz Año Nuevo
  …używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku

szczęśliwość /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
felicidad
  uczucie silnego zadowolenia

szczęśliwy /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
feliz
  odczuwający szczęście
  przynoszący szczęście
  korzystny

szef /ʃɛf/ (n)
jefe
  osoba kierująca grupą ludzi, zespołem

szefowa /ʃɛˈfɔva/ (n)
jefa
  (potocznie, potoczny) przełożona, zwierzchniczka

szejk /ʃˈɛjk/ (n)
jeque
  (etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej

szekel /ˈʃɛkɛl/ (n)
séquel
  (jednostka monetarna) waluta Izraela;

szelka /ˈʃɛlka/ (n)
correa
  pas ułatwiający przemieszczanie przedmiotów
tirante
  pasek z elastycznej tkaniny, zakładany na ramiona w celu podtrzymywania spodni;

szelma /ʃˈɛlma/ (n)
pícaro, bribón
  osoba cwana, bez skrupułów

szelmostwo /ʃɛlmˈɔstfɔ/ (n)
chulería
  postępowanie osoby cwanej i bez skrupułów

szelmowski /ʃɛlmˈɔfski/ (adj)
bribón, maco
  podstępny, pełen przebiegłości

szelężnik większy /ʃɛˈlɛ̃w̃ʒʲɲiɡ ˈvʲjɛ̃ŋkʃɨ/ (n)
cresta de gallo
  (botanika, botaniczny) Rhinanthus serotinus, gatunek roślin z rodziny zarazowatych;

szept /ʃˈɛpt/ (n)
susurro
  bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska

szeptać /ˈʃɛptaʨ̑/ (v)
susurrar
  mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)

szereg /ˈʃɛrɛk/ (n)
serie
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników
fila, hilera, serie
  ciąg osób lub przedmiotów ustawionych obok siebie w linii prostej

szeregowo /ʃˌɛrɛɡˈɔvɔ/ (adv)
en serie
  w szeregu, kolejno

szeregowy /ˌʃɛrɛˈɡɔvɨ/ (adj)
en serie
  ułożony w szereg; znajdujący się w szeregu; kolejny w szeregu

szeregowy /ˌʃɛrɛˈɡɔvɨ/ (n)
soldado raso
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy;

szermierka /ʃɛrˈmʲjɛrka/ (n)
esgrima
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
  sztuka władania białą bronią

szermierz /ˈʃɛrmʲjɛʃ/ (n)
paladín
  (przenośnie, przenośnia) bojownik za jakąś sprawę czy ideę
esgrimidor
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający szermierkę
  człowiek władający lekką białą bronią

szeroki /ʃɛˈrɔci/ (adj)
ancho
  mający duży wymiar poprzeczny
ancho, amplio
  mający określony wymiar poprzeczny
amplio, extenso, vasto
  mający znaczny zasięg, dotyczący różnych spraw, osób, rzeczy
  o ubraniu: nieprzylegający ściśle do ciała lub za duży
  rozciągający się daleko we wszystkie strony

szerokość /ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑/ (n)
anchura
  poprzeczny wymiar obiektu

szesnastka /ʃɛsˈnastka/ (n)
semicorchea
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/16 całej nuty;
dieciséis
  nazwa liczby 16
  tramwaj, autobus, dom, mieszkanie oznaczony liczbą 16

szesnastkowy /ʃˌɛsnastkˈɔvɨ/ (adj)
hexadecimal
  związany z liczbą szesnaście, dotyczący liczby szesnaście

szesnastoletni /ˌʃɛsnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
de dieciséis año, que tener dieciséis año
  mający szesnaście lat
de dieciséis año, que durar dieciséis año
  trwający szesnaście lat

szew /ʃɛf/ (n)
sutura
  (anatomia, anatomiczny) nieruchome połączenie kości przy pomocy bardzo krótkich włókien łącznotkankowych;
  (medycyna, medyczny) operacyjne zszycie tkanek miękkich;
costura
  miejsce zszycia dwóch fragmentów tkaniny

szewc /ʃɛfʦ̑/ (n)
zapatero
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;

szewc bez butów chodzi /ˈʃɛvʣ̑ bɛz‿ˈbutuf ˈxɔʥ̑i/ (proverb)
en casa del herrero, cuchillo de palo
  sytuacja, gdy brak komuś rzeczy, które sam wytwarza (bądź ma z nimi częsty kontakt)

szewro /ˈʃɛvrɔ/ (n)
cabritilla
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wyprawiona skóra kozia

szezlong /ˈʃɛzlɔ̃ŋk/ (n)
tumbona, otomana, silla de playa, sofá tipo imperio
  kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej;

sześcian /ˈʃɛɕʨ̑ãn/ (n)
cubo, hexaedro
  (matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;
cubo
  (matematyka, matematyczny) liczba, która jest trzecią potęgą danej liczby;

sześcienny /ʃɛɕtɕˈɛnnɨ/ (adj)
cúbico
  (matematyka, matematyczny) odpowiadający sześcianowi

sześciokrotnie /ˌʃɛɕʨ̑ɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
seis vez
  sześć razy

sześciokąt /ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
hexágono
  (geometria) wielokąt mający sześć boków;

sześciokąt foremny /ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt fɔˈrɛ̃mnɨ/ (n)
hexágono regular
  (matematyka, matematyczny) sześciokąt o wszystkich bokach i wszystkich kątach równych;

sześciokątny /ˌʃɛɕʨ̑ɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
hexángulo
  mający sześć kątów
hexagonal, sexángulo
  zbliżony kształtem do sześciokąta

sześćdziesięcioczwórka /ʃˌɛʑdʑɛɕˌɛɲtɕɔtʃfˈurka/ (n)
semifusa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną sześćdziesięcioczwartą całej nuty;

sześćdziesięciolatek /ˌʃɛʑʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
sexagenario
  osoba w wieku 60-69 lat

szkaplerz /ˈʃkaplɛʃ/ (n)
escapulario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część stroju zakonnego, prostokątny płat sukna z otworem, nakładany przez głowę na habit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwa małe kawałki sukna z wyszytym imieniem Matki Boskiej lub Chrystusa, połączone tasiemkami, noszone na piersiach, pod ubraniem, przez członków bractw religijnych lub osoby świeckie

szkic /ʃʲciʦ̑/ (n)
reseña
  (przenośnie, przenośnia) zarys, konspekt, plan pracy
plano
  rysunek przedstawiający jakieś wydarzenie, mapka z zaznaczonymi ważnymi miejscami, akcjami/działaniami (np. przemieszczanie się wojsk, ruch pojazdów)
esbozo, bosquejo
  wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku

szkicować /ʃkitsˈɔvatɕ/ (v)
esbozar, dibujar
  (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku
bosquejar, trazar
  przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego

szkielet /ˈʃʲcɛlɛt/ (n)
esqueleto
  (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;
  (przenośnie, przenośnia) struktura, ogólny zarys czegoś
  (technologia, technika, techniczny) podstawa konstrukcji

szklaneczka /ʃklãˈnɛʧ̑ka/ (n)
vasito
  (zdrobniale) od: szklanka

szklanka /ˈʃklãnka/ (n)
vaso
  szklane naczynie, z którego się pije;

szklarnia /ˈʃklarʲɲa/ (n)
invernadero
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin;

szklarz /ʃklˈaʃ/ (n)
cristalero, vidriero
  rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów

szklisty /ˈʃklʲistɨ/ (adj)
cristalino, vidrioso, vítreo
  taki jak szkło lub podobny do szkła, zwłaszcza pod względem przezroczystości albo połysku

szkocki /ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (adj)
escocés
  odnoszący się do Szkocji; związany ze Szkocją, ze Szkotami

szkocki /ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (n)
escocés
  język szkocki (germański);

szkoda /ˈʃkɔda/ (n)
daño, desperfecto
  krzywda, strata

szkoda całkowita /ʃkˈɔda tsˌawkɔvˈita/ (n)
pérdida total, siniestro total
  (lotnictwo, lotniczy) (motoryzacja) całkowite uszkodzenie pojazdu lub samolotu kwalifikujące go do kasacji

szkodliwy /ʃkɔˈdlʲivɨ/ (adj)
nocivo, dañoso, perjudicial, dañino, lesivo
  przynoszący szkodę, zagrożenie, niebezpieczeństwo

szkolenie /ʃkɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
curso de formación
  (edukacja, edukacyjny) jeden lub wiele (cykl) wykładów lub zajęć praktycznych służących do uzupełnienia wiedzy, wykształcenia, umiejętności
formación, instrucción
  (rzeczownik odczasownikowy) od: szkolić

szkolny /ˈʃkɔlnɨ/ (adj)
escolar
  związany ze szkołą, odnoszący się do szkoły

szkorbut /ʃkˈɔrbut/ (n)
escorbuto
  (medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;

szkoła /ˈʃkɔwa/ (n)
escuela, colegio
  (szkolnictwo, szkolny) instytucja edukacyjna;

szkoła podstawowa /ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/ (n)
escuela primaria
  szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;

szkoła wyższa /ʃkˈɔwa vˈɨʃʃa/ (n)
colegio, escuela superior, enseñanza superior
  (szkolnictwo, szkolny) szkoła kształcąca najwyżej kwalifikowanych pracowników w zakresie ustalonych dziedzin

szkuner /ˈʃkũnɛr/ (n)
goleta
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;

szkwał /ʃkfˈaw/ (n)
borrasca, tormenta
  silny powiew wiatru nad akwenem

szkło /ʃkwɔ/ (n)
vidrio, cristal
  twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;

szkło powiększające /ʃkwˈɔ pˌɔvʲɛŋkʃajˈɔntsɛ/ (n)
cristal de aumento
  (technologia, technika, techniczny) prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu

szlachar /ˈʃlaxar/ (n)
serreta mediana
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie;

szlachcic /ˈʃlaxʲʨ̑iʦ̑/ (n)
noble, caballero
  członek szlachty

szlachecki /ʃlaˈxɛʦ̑ʲci/ (adj)
de el nobleza, nobiliario
  związany ze szlachtą, dotyczący szlachty

szlachetny /ʃlaˈxɛtnɨ/ (adj)
noble
  taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny
  taki, który odznacza się wysoką jakością

szlachta /ˈʃlaxta/ (n)
nobleza
  (historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu
  (historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa;

szlachtować /ʃlaxˈtɔvaʨ̑/ (v)
matar
  (przestarzałe, przestarzały) zarzynać bydło

szlafrok /ˈʃlafrɔk/ (n)
bata, albornoz
  (krawiectwo) domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć

szlak /ʃlak/ (n)
senda, sendero, camino, ruta
  (turystyka, turystyczny) znakowana ścieżka do uprawiania turystyki pieszej, rowerowej, narciarskiej itp.;
huella, rastro
  (łowiectwo, łowiecki) ścieżka tropów zwierzęcia
ruta, vía
  określona droga podróży lądem, morzem lub w inny sposób

szlifierka /ʃlʲiˈfʲjɛrka/ (n)
amoladora, esmeriladora, lijadora, rectificadora
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka przeznaczona do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni przedmiotów

szlifierka kątowa /ʃlʲiˈfʲjɛrka kɔ̃nˈtɔva/ (n)
esmeril angular
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj ręcznej szlifierki o momencie obrotowym przekazywanym poprzez przekładnię pod kątem prostym, przeznaczona do szlifowania i przecinania;

szlifować /ʃlʲiˈfɔvaʨ̑/ (v)
pulir
  (przenośnie, przenośnia) udoskonalać, pracować nad ulepszeniem czegoś
pulir, tallar
  (technologia, technika, techniczny) nadawać gładkość, dokładne wymiary oraz połysk obrabianym przedmiotom z metalu, szkła, drewna przy pomocy narzędzi ściernych, ścierać, wygładzać, polerować

szlochać /ʃlˈɔxatɕ/ (v)
sollozar
  płakać, wydając krótkie, urywane dźwięki

szmaragd /ˈʃmarakt/ (n)
esmeralda
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;

szmer sercowy /ˈʃmɛr sɛrˈʦ̑ɔvɨ/ (n)
soplo cardíaco, soplo del corazón
  (medycyna, medyczny) zjawisko akustyczne spowodowane przejściem przepływu strumienia krwi z warstwowego w turbulentny

szmergiel /ʃmˈɛrɡʲɛl/ (n)
esmeril
  (mineralogia, mineralogiczny) twarda skała stosowana jako materiał ścierny;

szminka /ˈʃmʲĩnka/ (n)
pintalabios, lápiz de labios
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust

szmira /ˈʃmʲira/ (n)
chabacanada, chabacanería, cursilada, kitsch
  coś o niskiej lub żadnej wartości artystycznej, np.: utwór literacki, przedstawienie teatralne, obraz

szmizjerka /ʃmizjˈɛrka/ (n)
vestido camisa, vestido camisero
  sukienka podobna w kroju do męskiej koszuli

szmuglować /ʃmuɡlˈɔvatɕ/ (v)
contrabandear
  (potocznie, potoczny) nielegalnie przewozić przez granicę towary lub przeprowadzać osoby

sznur /ʃnur/ (n)
fila, hilera
  grupa ludzi, zwierząt lub przedmiotów ustawionych jeden za drugim
cuerda, soga
  splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno;

sznurowadło /ˌʃnurɔˈvadwɔ/ (n)
cordón
  taśma używana do wiązania (sznurowania) butów;

sznycel /ˈʃnɨʦ̑ɛl/ (n)
escalope
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kotlet z bitych i panierowanych plastrów mięsa, najczęściej z cielęciny

szofer /ʃˈɔfɛr/ (n)
chófer, chofer
  zawodowy kierowca

szogun /ʃˈɔɡun/ (n)
sogún
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) japoński wódz naczelny, generał, zwierzchnik sił zbrojnych;

szok /ʃˈɔk/ (n)
choque, conmoción
  intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem
  (medycyna, medyczny) niebezpieczne dla życia zaburzenia czynności organizmu

szokować /ʃɔkˈɔvatɕ/ (v)
chocar
  wzbudzać szok, skrajne zadziwiać lub bulwersować, dziwić, wstrząsać

szop pracz /ˈʃɔp ˈːraʧ̑/ (n)
oso lavador
  (zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;

szopka /ˈʃɔpka/ (n)
belén, nacimiento
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) model stajenki betlejemskiej, zwykle ze żłobkiem i figurkami

szopkarz /ʃˈɔpkaʃ/ (n)
belenista
  (folklor) artysta wykonujący szopki

szorować /ʃɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
frotar, rozar
  trzeć, ocierać się o coś
estregar, frotar, restregar
  trąc czymś, czyścić jakąś powierzchnię

szorstki /ˈʃɔrstʲci/ (adj)
áspero, rugoso
  mający niegładką, chropawą powierzchnię
rudo, arisco, áspero
  o człowieku: przykry, nieprzyjemny w obejściu
áspero
  o dźwiękach, odgłosach: nieczysty, brzmiący przenikliwie

szosa /ˈʃɔsa/ (n)
carretera
  rodzaj drogi o utwardzonej powierzchni, po której poruszają się pojazdy

szowinista /ʃˌɔviɲˈista/ (n)
chovinista, chauvinista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik szowinizmu

szowinistka /ʃˌɔviɲˈistka/ (n)
chovinista
  zwolenniczka szowinizmu

szowinistyczny /ʃˌɔviɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
chovinista, chauvinista
  wyrażający szowinizm; dotyczący szowinisty

szowinizm gatunkowy /ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ/ (n)
especismo
  (neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków;

szpak /ʃpak/ (n)
estornino
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;

szpakowate /ˌʃpakɔˈvatɛ/ (n)
estúrnidos
  (zoologia, zoologiczny) rodzina ptaków z rzędu wróblowych;

szparag /ˈʃparak/ (n)
espárrago
  (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego

szpatułka /ʃpatˈuwka/ (n)
espátula
  (medycyna, medyczny) podłużna i wąska płytka do uciskania języka w trakcie badania jamy ustnej i gardła

szpicel /ʃpˈitsɛl/ (n)
hurón, rana
  (pogardliwie) tajny agent, szpieg

szpiczasty /ʃpʲiˈʧ̑astɨ/ (adj)
puntiagudo
  mający ostre, wąskie zakończenie

szpieg /ʃpʲjɛk/ (n)
espía
  osoba zajmująca się szpiegostwem

szpiegostwo /ʃpʲɛɡˈɔstfɔ/ (n)
espionaje
  praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe

szpiegowski /ʃpʲjɛˈɡɔfsʲci/ (adj)
de espionaje, espía
  związany ze szpiegostwem, dotyczący szpiegów lub szpiegostwa

szpik /ʃpʲik/ (n)
médula, médula ósea
  (biologia, biologiczny) miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz kości;

szpilka /ˈʃpʲilka/ (n)
tacón de aguja
  cienki i wysoki obcas w bucie
zapato con tacón de aguja
  kobiecy but ze szpilką (1.2)
alfiler
  mały, wąski, zaostrzony kawałek metalu służący do mocowania np. tkaniny

szpinak /ˈʃpʲĩnak/ (n)
espinaca
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach
  (spożywczy) jarzyna z liści szpinaku (1.3)

szpital /ˈʃpʲital/ (n)
hospital
  (medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;

szpital psychiatryczny /ʃpˈital psˌɨhiatrˈɨtʃnɨ/ (n)
manicomio
  (medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych

szpitalny /ʃpʲiˈtalnɨ/ (adj)
hospitalario
  związany ze szpitalem, dotyczący szpitala

szpon /ʃpɔ̃n/ (n)
garra, zarpa
  (ornitologia, ornitologiczny) ostry, zakrzywiony pazur ptaków drapieżnych;

szprycer /ˈʃprɨʦ̑ɛr/ (n)
agquita para eructar, champan
  (potocznie, potoczny) wino z wodą sodową

szprycha /ˈʃprɨxa/ (n)
radio
  (technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą
varilla
  element naciągu czaszy parasola

szpula /ˈʃpula/ (n)
bobina, carrete
  walec z krążkami na końcach, służący do nawijania sznura, kabla itp.

szpulka /ˈʃpulka/ (n)
carrete, bobina
  walec, na który nawija się np. nić

szpunt /ʃpũnt/ (n)
bitoque
  (spożywczy) stożkowy kołek, zatyczka do otworów wylewowych w beczce

szron /ʃrɔ̃n/ (n)
cana
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) siwizna
escarcha
  warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach;

sztaba /ʃtˈaba/ (n)
lingote
  (jubilerstwo, jubilerski) bryła metalu szlachetnego o prostokątnej podstawie

sztafeta /ʃtafˈɛta/ (n)
relevos
  (sport, sportowy) bieg ze zmiennikami

sztaluga /ʃtalˈuɡa/ (n)
caballete, atril
  (sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;

sztandar /ˈʃtãndar/ (n)
estandarte
  chorągiew, która jest symbolem organizacji, związku lub narodu

sztanga /ˈʃtãŋɡa/ (n)
barra
  (sport, sportowy) ciężar podnoszony w zawodach ciężarowców;

sztangista /ʃtãŋʲˈɟista/ (n)
halterófilo
  (sport, sportowy) sportowiec trenujący podnoszenie ciężarów

sztolnia /ˈʃtɔlʲɲa/ (n)
galería, socavón, túnel
  sztucznie wykonany podziemny korytarz prowadzący ze stoku góry do jej wnętrza, poziomo lub pod niewielkim nachyleniem;

sztuciec /ˈʃtuʨ̑ɛʦ̑/ (n)
cubierto
  przedmiot służący do jedzenia: nóż, widelec lub łyżka;

sztuczna szczęka /ˈʃtuʧ̑na ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
dentadura postiza
  (stomatologia, stomatologiczny) proteza naturalnego uzębienia

sztuczne ognie /ˈʃtuʧ̑nɛ ˈɔɟɲɛ/ (n)
fuegos artificiales, fuegos de artificio
  efekty świetlne i akustyczne po zapaleniu ogni sztucznych (1.1)
fuegos artificiales, pirotecnia
  wyroby pirotechniczne wykorzystywane w celach widowiskowych, dające po zapaleniu efekty świetlne i akustyczne;

sztufada /ʃtuˈfada/ (n)
estofado
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z wołowiny bez kości, naszpikowanej kawałkami słoniny, którą się obsmaża, a następnie dusi z przyprawami dla uzyskania sosu;

sztuka /ˈʃtuka/ (n)
pieza
  o osobie posiadającej określone cechy
pieza, unidad
  pojedynczy przedmiot, egzemplarz, element
arte
  twórczość artystyczna
  umiejętność wymagająca szczególnych zdolności
obra
  utwór sceniczny, przedstawienie

sztuka walki /ʃtˈuka vˈalki/ (n)
arte marcial
  (sport, sportowy) umiejętność walki wręcz, niekiedy bronią białą, zdobywana poprzez trening;

sztuki piękne /ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ/ (n)
bellas artes
  termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę

szturchaniec /ʃturxˈaɲʲɛts/ (n)
empujón
  (potocznie, potoczny) potrącenie kogoś łokciem

szturchać /ʃtˈurxatɕ/ (v)
dar empujones
  delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący

szturm /ʃtˈurm/ (n)
asalto
  (wojskowość, wojskowy) atak zbrojny

sztućce /ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ/ (n)
cubertería, cubierto
  komplet sztućców

sztylet /ˈʃtɨlɛt/ (n)
daga, puñal, estilete
  krótka broń biała o cienkim ostrzu;

szubienica /ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
horca
  konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;

szuflada /ʃufˈlada/ (n)
cajón
  wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;

szukajcie, a znajdziecie /ʃuˈkajʨ̑ɛ ˌa‿znajˈʥ̑ɛ̇ʨ̑ɛ/ (proverb)
buscad y hallaréis
  tylko aktywni osiągną cel; bierność nie przyniesie oczekiwanego efektu

szukam człowieka /ˈʃukãm ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (idiom)
buscaba hombre
  zawołanie wyrażające niewiarę w znalezienie prawdziwego człowieka wśród ludzi

szukać /ˈʃukaʨ̑/ (v)
buscar
  podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć

szukać igły w stogu siana /ˈʃukaʨ̑ ˈiɡwɨ ˈf‿stɔɡu ˈɕãna/ (v)
buscar una aguja en un pajar
  (przenośnie, przenośnia) szukać czegoś pośród ogromnej ilości innych rzeczy

szuler /ˈʃulɛr/ (n)
tahúr, fullero
  (termin karciany) osoba oszukująca podczas gry w karty

szumówka /ʃumˈufka/ (n)
espumadera
  rodzaj łyżki cedzakowej do zbierania szumowin

szwaczka /ˈʃfaʧ̑ka/ (n)
costurera
  kobieta zawodowo szyjąca w szwalni

szwadron /ʃfˈadrɔn/ (n)
escuadrón
  (wojskowość, wojskowy) (jeździectwo, jeździecki) pododdział kawalerii konnej będący odpowiednikiem kompanii lub batalionu w piechocie;

szwagier /ˈʃfaɟɛr/ (n)
cuñado
  brat żony
  mąż siostry

szwagierka /ʃfaˈɟɛrka/ (n)
cuñada
  siostra żony lub męża
  żona szwagra

szwaja /ʃfˈaja/ (n)
queso
  (regionalizm poznański) noga

szwajcarski /ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (adj)
suizo, helvético
  związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
sueco
  odnoszący się do Szwecji lub Szwedów

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
sueco
  język urzędowy Szwecji;

szwendać się /ʃfˈɛndatɕ ɕɛ/ (v)
mariposear, merodear, vagar
  (pejoratywnie, pejoratywny) chodzić, jeździć w różne miejsca bez konkretnego celu

szyb /ʃɨp/ (n)
pozo
  (górnictwo, górniczy) szyb (1.1) wraz z instalacją naziemną, niezbędną do prowadzenia wydobycia lub innych podziemnych prac
hueco, canal
  pionowy sztuczny kanał w ziemi, budynku, itp.

szyba /ˈʃɨba/ (n)
vidrio
  płyta ze szkła;

szyberdach /ʃɨˈbɛrdax/ (n)
techo corredizo
  (motoryzacja) rodzaj okna zainstalowanego w dachu samochodu;

szybki /ˈʃɨpʲci/ (adj)
rápido
  poruszający, odbywający się z dużą prędkością
  pokonujący dużą odległość w krótkim czasie

szybko /ˈʃɨpkɔ/ (adv)
rápido, de prisa
  z dużą prędkością

szybko jak strzała /ˈʃɨpkɔ ˈjak ˈsṭʃawa/ (idiom)
como una bala, como una flecha
  bardzo szybko

szybkość /ˈʃɨpkɔɕʨ̑/ (n)
velocidad
  (fizyka, fizyczny) wartość skalarna charakteryzująca ruch i prędkość;
rapidez, velocidad, celeridad
  cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko

szybowiec /ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
planeador, velero
  (lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;

szyderczy /ʃɨdˈɛrtʃɨ/ (adj)
burlón, acerbo, mofador, sarcástico, sardónico
  wyrażający kpinę, szyderstwo

szydełko /ʃɨˈdɛwkɔ/ (n)
ganchillo
  (rękodzieło, rękodzielniczy) cienki pręcik wykonany z metalu, kości, drewna lub plastiku, z haczykowatym zakończeniem, służący do wytwarzania wyrobów tekstylnych

szydło /ˈʃɨdwɔ/ (n)
lezna, subilla
  ostry kolec na trzonku;

szyfr /ʃɨfr̥/ (n)
cifra
  kod znaków, znany tylko niektórym osobom, umożliwiający im komunikację i zabezpieczający przekazywane informacje przed poznaniem przez inne osoby;
clave, combinación, código
  kod, zazwyczaj ciąg cyfr, umożliwiający otwarcie niektórych zamków lub uruchomienie niektórych urządzeń

szyfrowanie /ˌʃɨfrɔˈvãɲɛ/ (n)
encriptación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: szyfrować

szyfrować /ʃɨfˈrɔvaʨ̑/ (v)
cifrar
  (urzędowy) (wojskowość, wojskowy) zapisywać lub przekazywać informacje za pomocą szyfru

szyicki /ʃɨˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲci/ (adj)
chiita, chií
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z szyitami lub szyizmem

szyita /ʃɨˈ<sup>j</sup>ita/ (n)
chiita, chií
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca szyizmu, szyickiego nurtu w islamie

szyja /ˈʃɨja/ (n)
cuello
  (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem

szyjka /ʃˈɨjka/ (n)
cuello
  górna, wąska część butelki, dzbanka lub konewki

szyjny /ʃˈɨjnɨ/ (adj)
yugular, cervical
  związany z szyją, dotyczący szyi

szyk /ʃɨk/ (n)
chic
  elegancja w stroju i zachowaniu

szyling /ˈʃɨlʲĩŋk/ (n)
chelín
  (jednostka monetarna) waluta kilku krajów afrykańskich;
  (dawniej, dawny) moneta angielska;
  (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta Austrii;

szympans /ˈʃɨ̃mpãw̃s/ (n)
chimpancé
  (zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;

szyna /ˈʃɨ̃na/ (n)
bus
  (informatyka, informatyczny) wewnętrzne połączenie elektroniczne, po którym transmitowane są dane
raíl, riel carril
  (technologia, technika, techniczny) specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej pojazdów na kołach;

szynk /ʃˈɨŋk/ (n)
taberna
  (przestarzałe, przestarzały) (gastronomia) miejsce sprzedaży i degustacji napojów alkoholowych;

szynka /ˈʃɨ̃nka/ (n)
jamón
  (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia

szynobus /ʃɨ̃ˈnɔbus/ (n)
ferrobús
  (kolejnictwo) (potocznie, potoczny) lekki pociąg o napędzie spalinowym obsługujący trasy, gdzie liczba podróżnych jest niewielka;

szynszyla /ʃɨ̃w̃ˈʃɨla/ (n)
chinchilla
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała;

szynszyle /ʃɨnʃˈɨlɛ/ (n)
chinchilla
  damskie futro ze skór (wielu) szynszyli

szypułka /ʃɨˈpuwka/ (n)
pedicelo
  (botanika, botaniczny) łodyżka, na której osadzony jest owoc lub kwiat;

szyszka /ˈʃɨʃka/ (n)
cono, piña
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;

szyszynka /ʃɨˈʃɨ̃nka/ (n)
glándula pineal, epífisis
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w mózgu;

szyć /ʃɨʨ̑/ (v)
coser
  robić ubrania
  łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici

szósty zmysł /ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥/ (n)
sexto sentido
  wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji

sód /sut/ (n)
sodio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;

sójka /ˈsujka/ (n)
arrendajo, arrendajo euroasiático
  (ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;

sól /sul/ (n)
sal
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) chlorek sodu
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;

sól fizjologiczna /ˈsul ˌfʲizʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
suero fisiológico
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) roztwór chlorku sodowego o stężeniu 0,9 % albo 0,6 %;

sąd /sɔ̃nt/ (n)
juicio, proposición
  (logika, logiczny) znaczenie zdania, które stwierdza określony stan rzeczy lub samo to zdanie;
juzgado, palacio de justicia, tribunal
  (potocznie, potoczny) miejsce, budynek, w którym skład sędziowski rozpatruje pozwy lub akty oskarżenia
tribunal, juzgado
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) skład sędziowski (także jednoosobowy)
opinión, parecer, juicio
  opinia w jakiejś sprawie lub o osobie
juicio, litigio, proceso
  rozprawa sądowa, proces, sądzenie

sądowy /sɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
judicial
  związany z sądem (instytucją)

sąsiad /ˈsɔ̃w̃ɕat/ (n)
vecino
  osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiadka /sɔ̃w̃ˈɕatka/ (n)
vecina
  osoba płci żeńskiej, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiadować /ˌsɔ̃w̃ɕaˈdɔvaʨ̑/ (v)
colindar, lindar
  być położonym obok czegoś
ser vecino
  mieszkać w pobliżu kogoś

sąsiedzki /sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑ʲci/ (adj)
vecinal
  właściwy sąsiadowi, należący do sąsiada, taki jak między sąsiadami

sąsiedztwo /sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑tfɔ/ (n)
vecindario
  osoby mieszkające nieopodal
aledaño, cercanía, proximidad
  to, co znajduje się w pobliżu

sążyca /sɔɯ̯̃ˈʒɨʦ̑a/ (n)
morcajo, tranquillón
  mieszany zasiew pszenicy z żytem

sędzia /ˈsɛ̃ɲʥ̑a/ (n)
juez, jueza
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;
árbitro
  (sport, sportowy) osoba, która pilnuje przestrzegania przepisów w zawodach sportowych

sędzina /sɛ̃ɲˈʥ̑ĩna/ (n)
juez
  (potocznie, potoczny) kobieta, która wydaje wyroki w sądzie
jueza
  (przestarzałe, przestarzały) żona sędziego

sękaty /sɛ̃ŋˈkatɨ/ (adj)
nudoso
  pokryty sękami

sęp /sɛ̃mp/ (n)
buitre
  (ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;

słaba płeć /ˈswaba ˈpwɛʨ̑/ (n)
sexo débil
  (książkowy) kobiety

słabowity /swˌabɔvˈitɨ/ (adj)
endeble
  mający skłonność do słabego zdrowia

słabość /ˈswabɔɕʨ̑/ (n)
vulnerabilidad
  brak odporności na zniszczenie
debilidad, flaqueza
  odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych
debilidad
  skłonność ku czemuś
debilidad, punto débil, punto flaco
  wybijająca się niedoskonałość, słaba strona

słaby /ˈswabɨ/ (adj)
flojo
  mający niewielką wartość, nie najlepszej jakości
débil
  posiadający niewielką siłę fizyczną
  niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny

sławny /ˈswavnɨ/ (adj)
célebre, famoso, afamado
  taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom

słodki /ˈswɔtʲci/ (adj)
dulce
  mający smak cukru
  wywołujący miłe uczucie

słodowanie /swˌɔdɔvˈaɲʲɛ/ (n)
maltaje, malteado
  kontrolowany proces kiełkowania ziarna, w wyniku którego powstaje słód;

słodować /swɔdˈɔvatɕ/ (v)
maltear
  (technologia, technika, techniczny) przeprowadzać kontrolowany proces kiełkowania ziarna w produkcji słodu

słodycze /swɔˈdɨʧ̑ɛ/ (n)
dulces
  coś słodkiego

słodzić /ˈswɔʥ̑iʨ̑/ (v)
azucarar, dulcificar, endulzar
  czynić coś słodkim przez dodanie cukru, miodu lub innej słodkiej substancji; nadawać czemuś słodki smak

słoik /ˈswɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
tarro, bote
  szklany, najczęściej walcowaty pojemnik z zakrętką lub nakrywką służący do przechowywania substancji płynnych lub półpłynnych

słoma /ˈswɔ̃ma/ (n)
paja
  (rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

słomiany wdowiec /swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
viudo de pega
  mąż, którego małżonka wyjechała dokądś na pewien czas

słomka /ˈswɔ̃mka/ (n)
pajita
  kawałek słomy lub plastikowa rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów
  źdźbło słomy

słonecznik /swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik/ (n)
girasol
  (botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin;
  (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny ((łacina) Helianthus annuus) – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;

słoneczny /swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (adj)
soleado
  pełen słońca
solar
  związany ze słońcem

słonica /swɔ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
elefanta
  (zoologia, zoologiczny) samica słonia

słonina /swɔ̃ˈɲĩna/ (n)
tocino
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

słoniowacizna /swˌɔɲʲɔvatɕˈizna/ (n)
elefantiasis
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nasilonym obrzęku kończyn na skutek utrudnionego odpływu chłonki (limfy);

słonka /ˈswɔ̃nka/ (n)
chocha, becada
  (ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny;

słony /ˈswɔ̃nɨ/ (adj)
salino
  (geografia, geograficzny) zawierający w swym składzie sól
desorbitado, exorbitante
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (handel, handlowy) o cenie, kwocie itp.: zawyżona, bardzo wysoka, wygórowana
salado, salobre
  mający smak soli

słowa /ˈswɔva/ (n)
letra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tekst utworu

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
eslovaco
  związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (n)
eslovaco
  język słowacki;

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (adj)
esloveno
  odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

słowiański /swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
eslavo
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

słowik /ˈswɔvʲik/ (n)
ruiseñor
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek;

słownictwo /swɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
vocabulario, léxico
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów
léxico, vocabulario
  terminy określające jakąś specjalność; zbiór wyrazów używanych przez danego człowieka, środowisko lub w danym regionie

słownie /swˈɔvɲʲɛ/ (adv)
en letras
  zapisując za pomocą słów

słownik /ˈswɔvʲɲik/ (n)
vocabulario
  spis słów z tłumaczeniami na inny język
diccionario, léxico
  zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;

słowo /ˈswɔvɔ/ (n)
palabra, vocablo, voz
  wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;

słowo honoru /ˈswɔvɔ xɔ̃ˈnɔru/ (n)
palabra de honor
  wyrażenie wymawiane przy składaniu obietnicy; przy zaręczaniu czegoś swoim dobrym imieniem, honorem

słoń /swɔ̃ɲ/ (n)
elefante
  (zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (n)
sol
  Słońce widziane jako tarcza na niebie
  (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
  (przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny

słuch /swux/ (n)
oído, audición
  jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

słuch absolutny /ˈswux ˌapsɔˈlutnɨ/ (n)
oído absoluto
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zdolność rozróżniania bezwzględnej wysokości dźwięku;

słuchacz /swˈuxatʃ/ (n)
oyente
  osoba, która słucha kogoś lub czegoś
  osoba, która uczęszcza na wyższą uczelnię, kursy itp.

słuchawka /swuˈxafka/ (n)
estetoscopio, fonendoscopio
  (medycyna, medyczny) przyrząd diagnostyczny służący do osłuchiwania chorego;
auricular
  element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie;

słuchawki /swuˈxafʲci/ (n)
auriculares, cascos
  (technologia, technika, techniczny) zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha

słuchowy /swuˈxɔvɨ/ (adj)
auditivo, auricular
  dotyczący narządu słuchu, będący jego elementem
auditivo
  dotyczący słyszenia, funkcji narządu słuchu, odbierany za pomocą słuchu

słup /swup/ (n)
poste, columna
  wysoki, pionowy element konstrukcyjny;

słup ogłoszeniowy /swˈup ˌɔɡwɔʃɛɲʲˈɔvɨ/ (n)
cartelera
  budowla w kształcie szerokiej, krótkiej kolumny służąca do prezentowania ogłoszeń, afiszy lub reklam w publicznych miejscach;

słupek /ˈswupɛk/ (n)
pistilo
  (botanika, botaniczny) żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych;
columna
  (fizyka, fizyczny) ciecz w pionowej rurce, np. termometru
palo, poste
  (sport, sportowy) boczny element bramki

służalczy /swuʒˈaltʃɨ/ (adj)
obsequioso, servil, rastrero
  poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym

służba /ˈswuʒba/ (n)
servicio, servidumbre
  osoby wynajęte do służenia lub zobowiązane do tego (np. z powodu pochodzenia)
servicio
  służenie komuś
  działanie dla jakiejś idei
  instytucja powołana do wykonywania pewnej czynności na rzecz społeczeństwa; także praca, dyżur w takiej instytucji

służba bezpieczeństwa /ˈswuʒba ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
servicio de seguridad
  (administracja) określenie służb państwowych odpowiedzialnych za bezpieczeństwo wewnętrzne kraju

służba wojskowa /swˈuʒba vɔjskˈɔva/ (n)
servicio militar
  (wojskowość, wojskowy) wykonywanie działań, obowiązków wojskowych

służba zdrowia /swˈuʒba zdrˈɔvja/ (n)
servicio de salud
  (medycyna, medyczny) system opieki zdrowotnej

służąca /swuˈʒɔ̃nʦ̑a/ (n)
criada, chacha, sirvienta
  osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzenie;

służący /swuˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
sirviente
  osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzeniem

słyszalny /swɨʃˈalnɨ/ (adj)
audible, oíble
  możliwy do usłyszenia, dający się usłyszeć

słyszeć /ˈswɨʃɛʨ̑/ (v)
oír
  (fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

słód /swˈut/ (n)
malta
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;

słój /swuj/ (n)
anillo
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) roczna warstwa przyrostowa drewna widoczna na poprzecznym przekroju pnia
bote, frasco, tarro
  duży słoik

ta /ta/ (pronoun)
esta
  zaimek wskazujący, rodzaj żeński

tabakiera /tˌabakʲˈɛra/ (n)
tabaquera, petaca
  (książkowy) pudełeczko na tabakę;

tabletka /taˈblɛtka/ (n)
comprimido, tableta
  mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

tablica /taˈblʲiʦ̑a/ (n)
tabla
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) (matematyka, matematyczny) (chemia, chemiczny) zestawienie danych, wzorów
pizarra, encerado
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska)
vector, matriz
  (informatyka, informatyczny) kontener danych, do których dostęp uzyskiwany jest przy pomocy, na ogół liczbowego, klucza;
tablero, tablón
  miejsce do umieszczania ogłoszeń, informacji
placa
  płyta z jakimś napisem, informacją

tablica interaktywna /taˈblʲiʦ̑a ˌĩntɛrakˈtɨvna/ (n)
pizarra digital, pizarra interactiva
  (technologia, technika, techniczny) (edukacja, edukacyjny) urządzenie w postaci białej tablicy połączonej z komputerem i wyświetlające (dzięki rzutnikowi) ten sam obraz co monitor, na której można poprzez dotyk wykonywać te same czynności co na komputerze

tablica rejestracyjna /taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna/ (n)
matrícula, placa
  tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu;

tablice logarytmiczne /taˈblʲiʦ̑ɛ ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɛ/ (n)
tablas de logaritmos
  (matematyka, matematyczny) (technologia, technika, techniczny) zbiór przybliżonych mantys lub pełnych wartości logarytmów o określonej podstawie, wydany w formie książkowej

tabliczka /taˈblʲiʧ̑ka/ (n)
chapa
  mała tablica, płyta z określonym napisem

tabliczka mnożenia /taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa/ (n)
tabla de multiplicar
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;

tabliczka znamionowa /taˈblʲiʧ̑ka ˌznãmʲjɔ̃ˈnɔva/ (n)
placa de características
  (technologia, technika, techniczny) tabliczka na obudowie urządzenia, podająca podstawowe parametry eksploatacji;

taboret /taˈbɔrɛt/ (n)
taburete
  rodzaj krzesła bez oparcia

tabu /ˈtabu/ (n)
tabú
  głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy;

tabule /tabˈulɛ/ (n)
tabule
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) libańska sałatka, której głównymi składnikami są: bulgur (lub kuskus), pomidory, ogórek, cebula, natka pietruszki, mięta i sok z cytryny;

taca /ˈtaʦ̑a/ (n)
colecta
  (potocznie, potoczny) pieniądze zebrane do tacy (1.2)
bandeja
  duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.;
  (kościelny) pojemnik, często koszyczek, służący do zbierania pieniędzy od wiernych w czasie mszy świętej

tachykardia /ˌtaxɨˈkardʲja/ (n)
taquicardia
  (medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca

tacos /tˈatsɔs/ (n)
taco
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańska przekąska z kukurydzianej tortilli z farszem, głównie z wołowiny, fasoli i pomidorów;

taczanka /taˈʧ̑ãnka/ (n)
tachanka
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) lekki jednoosiowy lub dwuosiowy wózek konny z zamontowanym na nim karabinem maszynowym;

taczka /ˈtaʧ̑ka/ (n)
carretilla
  mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (adj)
tayiko
  odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (n)
tayiko
  język urzędowy Tadżykistanu;

taekwondo /tˌaɛkfˈɔndɔ/ (n)
taekwondo
  (sport, sportowy) olimpijska dyscyplina sportowa powstała z połączenia tradycyjnej starokoreańskiej sztuki walki i karate

tagliatelle /tˌaɡljatˈɛllɛ/ (n)
tallarín
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski makaron w kształcie długich, płaskich pasków o grubości ok. 2 mm i blisko 1 cm szerokości;

tajemnica /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
secreto, misterio
  wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta

tajemnica poliszynela /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla/ (n)
secreto a voces, secreto con chirimías, secreto de Anchuelo
  rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą;

tajemniczo /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɔ/ (adv)
misteriosamente, enigmáticamente
  w sposób tajemniczy

tajemniczy /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
misterioso
  zagadkowy i trudny do zrozumienia

tajfun /ˈtajfũn/ (n)
tifón
  (meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;

tajga /ˈtajɡa/ (n)
taiga
  borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji;

tajlandzki /tajˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
tailandés
  odnoszący się do Tajlandii

tajniak /ˈtajɲak/ (n)
secreta
  (potocznie, potoczny) tajny funkcjonariusz służb mundurowych, kontroli lub wywiadu

tajny /ˈtajnɨ/ (adj)
secreto
  ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich

tajwański /tajˈvãj̃sʲci/ (adj)
taiwanés
  dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu

tak /tak/ (adv)
tan
  używany do podkreślania cechy przymiotnika

tak /tak/ (particle)
sí
  wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

tak czy owak /ˈtak ˈʧ̑ɨ ˈɔvak/ (idiom)
en cualquier caso, sea como sea
  niezależnie od okoliczności; mimo wszystko

tak sobie /ˈtak ˈsɔbʲjɛ/ (adv)
así así
  przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle

tak zwany /ˈtaɡ ˈzvãnɨ/ (adj)
llamado
  …używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany

taki sobie /ˈtaci ˈsɔbʲjɛ/ (adj)
así así
  średni, przeciętny; ani dobry, ani zły

takson /ˈtaksɔ̃n/ (n)
taxón
  (biologia, biologiczny) jednostka w systematyce biologicznej grupująca organizmy o określonym zestawie cech np.: pies domowy, róża, głowonogi

taksonomia /tˌaksɔnˈɔmja/ (n)
taxonomía
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;

taksydermia /tˌaksɨdˈɛrmja/ (n)
taxidermia
  rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;

taksówka /taˈksufka/ (n)
taxi
  samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;

taksówkarka /ˌtaksufˈkarka/ (n)
taxista
  kobieta kierująca taksówką lub właścicielka taksówki

taksówkarz /taˈksufkaʃ/ (n)
taxista
  kierowca taksówki

takt /takt/ (n)
compás, cadencia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejszy odcinek tekstu muzycznego zawartego między dwiema kreskami, zwanymi kreskami taktowymi;
delicadeza, tacto, tino
  wyczucie jak należy się zachowywać w danej sytuacji wymagającej opanowania i delikatności;

taktyka /ˈtaktɨka/ (n)
táctica
  (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;
  sposób działania według wcześniej przemyślanego planu

tal /tal/ (n)
talio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;

talasemia /ˌtalaˈsɛ̃mʲja/ (n)
talasemia
  (medycyna, medyczny) choroba krwi polegająca na zaburzeniach syntezy hemoglobiny;

talent /ˈtalɛ̃nt/ (n)
talento
  starożytna jednostka masy; także jednostka monetarna;
  ponadprzeciętne uzdolnienie w jakimś kierunku
  osoba obdarzona nadzwyczajnymi uzdolnieniami w jakiejś dziedzinie

talerz /ˈtalɛʃ/ (n)
platillo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu element perkusji;
plato
  płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;

talia /ˈtalʲja/ (n)
cintura, talle
  (anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder
baraja
  (termin karciany) komplet kart do gry

talib /ˈtalʲip/ (n)
talibán
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek fundamentalistycznego ugrupowania islamskiego, które powstało w 1994 w Afganistanie;

talibski /talˈipski/ (adj)
talibán
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z talibami, dotyczący talibów

talizman /taˈlʲizmãn/ (n)
talismán
  (ezoteryka) przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi;

talk /talk/ (n)
talco
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) biały puder mineralny używany jako kosmetyk do pielęgnacji skóry
  (mineralogia, mineralogiczny) miękki minerał z gromady krzemianów;

talmudyczny /tˌalmudˈɨtʃnɨ/ (adj)
talmúdico
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Talmudem, zawarty w Talmudzie

talo /tˈalɔ/ (n)
talo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) placek z mąki kukurydzianej pieczony na ogniu, specjalność baskijska

talon /ˈtalɔ̃n/ (n)
vale
  dokument uprawniający do nabycia reglamentowanego towaru lub zniżki cenowej

tam /tãm/ (pronoun)
allí, allá, ahí
  …wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący

tam, gdzie diabeł mówi dobranoc /ˈtãm ˈɟʥ̑ɛ ˈdʲjabɛw ˈmuvʲi dɔˈbrãnɔʦ̑/ (idiom)
donde Cristo dio las tres voces, en el quinto pino
  (lekceważąco, lekceważący) o miejscu bardzo odległym, oddalonym od skupisk ludzkich

tamaryszka /tˌamarˈɨʃka/ (n)
carricerín real
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus melanopogon, ptak z rodziny trzciniaków;

tamburyn /tãmˈburɨ̃n/ (n)
pandereta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie obręczy z naciągniętą membraną i blaszkami lub dzwoneczkami naokoło;

tampon /ˈtãmpɔ̃n/ (n)
tampón
  (higiena, higieniczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji;

tamten /ˈtãmtɛ̃n/ (pronoun)
aquel, aquél
  obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)

tancerka /tãnˈʦ̑ɛrka/ (n)
bailarina
  (choreografia, choreograficzny) kobieta, której profesją jest taniec

tandeta /tãnˈdɛta/ (n)
baratija
  rzecz źle wykonana, słabej jakości

tangens /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (n)
tangente
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta;

tango /ˈtãŋɡɔ/ (n)
tango
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, na której opiera się taniec tango (1.1);

tani /ˈtãɲi/ (adj)
barato
  mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych
  niewiele wart

taniec /ˈtãɲɛʦ̑/ (n)
baile, danza
  (choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

taniec brzucha /ˈtãɲɛʣ̑ ˈbʒuxa/ (n)
danza del vientre
  (etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) taniec solowy polegający na poruszaniu biodrami i mięśniami brzucha w rytm muzyki, popularny szczególnie w krajach arabskich;

tanio /ˈtãɲɔ/ (adv)
barato
  w sposób tani; niedrogo, po okazjonalnej/niskiej cenie

tankietka /taŋkʲˈɛtka/ (n)
tanqueta
  (wojskowość, wojskowy) mały, lekki czołg najczęściej bez wieży;

tanoreksja /tˌanɔrˈɛksja/ (n)
tanorexia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nałóg opalania się, często powiązany z uzależnieniem od solarium;

tantal /ˈtãntal/ (n)
tantalio, tántalo
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;

tanzanit /tãw̃ˈzãɲit/ (n)
tanzanita
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu

taoista /ˌtaɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
taoísta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca taoizmu

taoizm /taˈɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
taoísmo
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem;

tapeta /taˈpɛta/ (n)
tapiz
  grafika umieszczona jako tło roboczego obszaru pulpitu komputera;
papel pintado, papel de empapelar
  kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;

taplać się /ˈtaplaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
chapotear
  nurzać się w błocie lub płytkiej wodzie

tarantula /ˌtarãnˈtula/ (n)
tarántula
  (zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka;

tarcza /ˈtarʧ̑a/ (n)
escudo, plataforma
  (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych
emblema
  mała plakietka/naszywka w kształcie tarczy (1.1-2) noszona na ubraniu w celu identyfikacji, określenia przynależności
escudo
  obronna część uzbrojenia wytwarzana z drewna, kory, wikliny, skóry, metalu lub tworzyw sztucznych
  (heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1)
blanco, diana
  tektura lub tablica z narysowanymi koncentrycznymi okręgami przeznaczona do zawieszenia na strzelnicy (sportowej/wojskowej / policyjnej) jako cel do ostrzelania

tarczownik /tartʃˈɔvɲik/ (n)
escudero
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) piechur osłaniający swą tarczą innych żołnierzy
  (dawniej, dawny) rzemieślnik, wyrabiający tarcze

tarczyca /tartʃˈɨtsa/ (n)
tiroides, glándula tiroides
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

tarczycowy /tˌartʃɨtsˈɔvɨ/ (adj)
tiroides
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący tarczycy

tarka /ˈtarka/ (n)
rallador
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie

tarnina /tarʲˈɲĩna/ (n)
endrino
  (botanika, botaniczny) Prunus spinosa L., ciernisty krzew, dziki gatunek śliwy o drobnych, białych kwiatach i granatowych owocach;
endrina
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc tarniny (1.1) o cierpkim smaku stosowany w ziołolecznictwie i używany na przetwory

tarragoński /tˌaraɡˈɔɲski/ (adj)
tarraconense
  związany z Tarragoną, dotyczący Tarragony, pochodzący z Tarragony (miasta w Hiszpanii)

tarta /ˈtarta/ (n)
tarta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) (spożywczy) niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.);

tartak /ˈtartak/ (n)
aserradero, serrería
  zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę

tartan /ˈtartãn/ (n)
tartán
  tradycyjny szkocki deseń w kratę;
  tworzywo poliuretanowe na nawierzchnie sportowe;

tartaruga /tˌartarˈuɡa/ (n)
carey
  (dawniej, dawny) (herpetologia, herpetologiczny) masa rogowa ze skorupy żółwiej

tartrazyna /ˌtartraˈzɨ̃na/ (n)
tartrazina
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;

tasiemiec /taˈɕɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
tenia, solitaria
  (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) płaziniec o ciele pozbawionym przewodu pokarmowego oraz narządów zmysłów, pasożytujący w ciele kręgowców;

tasować /taˈsɔvaʨ̑/ (v)
barajar
  (termin karciany) mieszać talię kart przed grą

taszlich /tˈaʃlix/ (n)
tashlij
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski obrzęd symbolicznego oczyszczenia z grzechów polegający na wyrzuceniu w nurt drobin wytrząśniętych z kieszeni i modlitwie;

tata /ˈtata/ (n)
papá
  (potocznie, potoczny) ojciec lub teść

tatarski /taˈtarsʲci/ (adj)
tártaro
  związany z Tatarami

tatarski /taˈtarsʲci/ (n)
tártaro
  (potocznie, potoczny) język tatarski

tatuaż /taˈtu<sup>w</sup>aʃ/ (n)
tatuaje
  trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele;

tatuażysta /ˌtatu<sup>w</sup>aˈʒɨsta/ (n)
tatuador
  człowiek, który wykonuje tatuaże

tatuażystka /tˌatuaʒˈɨstka/ (n)
tatuadora
  kobieta, która wykonuje tatuaże

tatuować /ˌtatuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
tatuar
  wykonywać tatuaż
tatuarse
  dawać sobie wykonywać tatuaż
  wykonywać tatuaż samemu sobie

tatuś /ˈtatuɕ/ (n)
papaíto, papito, papi
  (zdrobniale) tata

tautogram /tawtˈɔɡram/ (n)
tautograma
  (literacko) utwór literacki, często wierszowany, zbudowany na zasadzie aliteracji

tańczyć /ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
bailar, danzar
  (choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

taśma /ˈtaɕma/ (n)
cinta
  długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.

taśma izolacyjna /tˈaɕma ˌizɔlatsˈɨjna/ (n)
cinta aislante
  (technologia, technika, techniczny) taśma służąca do izolowania przewodów elektrycznych;

taśma perforowana /ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna/ (n)
cinta perforada
  (informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów;

tbiliski /ˌtbʲiˈlʲisʲci/ (adj)
tiflisiano
  odnoszący się do miasta Tbilisi

tchawica /txaˈvʲiʦ̑a/ (n)
tráquea
  (anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;

tchórz /txuʃ/ (n)
cobarde, gallina
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy
turón, mofeta
  (zoologia, zoologiczny) niewielki europejski ssak drapieżny;

tchórzliwy /txuʒˈlʲivɨ/ (adj)
cobarde, miedoso
  taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić

tchórzostwo /txuˈʒɔstfɔ/ (n)
cobardía
  cecha właściwa tchórzowi; lękliwość, brak odwagi

teatr /ˈtɛatr̥/ (n)
teatro
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji
  (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której ludzie zachowują się w dziwny, niespotykany, niecodzienny sposób

teatralny /ˌtɛaˈtralnɨ/ (adj)
teatral
  związany z teatrem, odnoszący się do teatru
teatral, exagerado
  obliczony na wywołanie efektu u obserwatora

tebańczyk /tɛbˈaɲtʃɨk/ (n)
tebano
  mieszkaniec Teb

tebański /tɛbˈaɲski/ (adj)
tebano
  odnoszący się do Teb, związany z Tebami (greckimi lub egipskimi)

technet /ˈtɛxnɛt/ (n)
tecnecio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;

techniczność /tɛxɲˈitʃnɔɕtɕ/ (n)
tecnicidad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest techniczne; cecha tych, którzy są techniczni

techniczny /tɛxʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
técnico
  odnoszący się do techniki, związany z techniką

technik /ˈtɛxʲɲik/ (n)
técnico
  pracownik średniego szczebla z wykształceniem technicznym

technika /ˈtɛxʲɲika/ (n)
técnica
  sposób wytwarzania, produkcji

techno- /ˈtɛxnɔ/
tecno-
  (technologia, technika, techniczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z techniką

technokracja /ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
tecnocracia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy

technokrata /ˌtɛxnɔˈkrata/ (n)
tecnócrata
  zwolennik technokracji

technokratka /ˌtɛxnɔˈkratka/ (n)
tecnócrata
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolenniczka technokracji

technokratyczny /ˌtɛxnɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
tecnocrático
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z technokracją lub technokratą

technolog /tɛxˈnɔlɔk/ (n)
tecnólogo
  specjalista w zakresie technologii – procesu wytwarzania, obróbki, uprawy lub hodowli czegoś

technologiczny /ˌtɛxnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
tecnológico
  związany z technologią, dotyczący technologii

teczka /ˈtɛʧ̑ka/ (n)
carpeta
  okładka z papieru, tektury lub tworzywa sztucznego służąca do przetrzymywania akt, dokumentów, nut, rysunków itp.
cartera
  prostokątna torba z uchwytem

tegoroczny /ˌtɛɡɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
de este año
  dotyczący bieżącego roku

teheranka /ˌtɛxɛˈrãnka/ (n)
teheraní
  mieszkanka Teheranu

teherańczyk /ˌtɛxɛˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
teheraní
  mieszkaniec Teheranu

teherański /ˌtɛxɛˈrãj̃sʲci/ (adj)
teheraní
  odnoszący się do Teheranu, miasta w Iranie

teista /tɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
teísta
  osoba wyznająca teizm

teizm /ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
teísmo
  wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;

tekst /tɛkst/ (n)
texto
  ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

tekstowy /tɛkstˈɔvɨ/ (adj)
de texto
  związany z tekstem, będący w postaci tekstu

tekszla /ˈtɛkʃla/ (n)
mora ártica
  (botanika, botaniczny) Rubus arcticus, skandynawski gatunek malin;

tektoniczny /ˌtɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
tectónico
  (geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki

tektura /tɛktˈura/ (n)
cartón
  (technologia, technika, techniczny) gruby materiał papierniczy uzyskany głównie z materiałów odpadkowych, przeznaczony do innych celów niż pisanie

tele- /ˈtɛlɛ/
tele-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z działaniem na odległość
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z telewizją

telefaks /tɛlˈɛfaks/ (n)
fax, telefax
  (telekomunikacja) faks

telefon /tɛˈlɛfɔ̃n/ (n)
teléfono
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;
  (potocznie, potoczny) numer abonenta
llamada
  (telekomunikacja) połączenie wykonane za pomocą aparatu (1.1)

telefon komórkowy /tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (n)
teléfono móvil, móvil
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;

telefonia /ˌtɛlɛˈfɔ̃ɲja/ (n)
telefonía
  (telekomunikacja) system odbioru i przesyłania na odległość dźwięków mowy za pomocą telefonów
  (telekomunikacja) dział telekomunikacji, obejmujący zagadnienia dotyczące przekazywania dźwięków za pomocą telefonu

telefonicznie /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
telefónicamente
  przez telefon

telefoniczny /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
telefónico
  wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu
  charakterystyczny dla telefonu, związany tematycznie z telefonem, dotyczący telefonu

telefonista /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲista/ (n)
telefonista
  (urzędowy) osoba obsługująca centralę telefoniczną

telefonistka /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲistka/ (n)
telefonista
  kobieta obsługująca centralę telefoniczną

telefonować /ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
telefonear, llamar por teléfono
  rozmawiać z kimś przez telefon

telegraficzny /ˌtɛlɛɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
telegráfico
  dotyczący telegrafu, związany z telegrafem

telegrafista /ˌtɛlɛɡraˈfʲista/ (n)
telegrafista
  (urzędowy) osoba obsługująca aparat telegraficzny, wysyłający depesze

telegram /tɛˈlɛɡrãm/ (n)
telegrama
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) wiadomość przykazywana telegraficznie

telekomunikacja /tˌɛlɛkˌɔmuɲikˈatsja/ (n)
telecomunicaciones
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (technologia, technika, techniczny) nauka związana z przekazywaniem sygnałów na odległość
telecomunicación
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość

telenowela /ˌtɛlɛ̃nɔˈvɛla/ (n)
telenovela
  wieloodcinkowy serial, którego akcja dzieje się wewnątrz jakiegoś środowiska;

teleobiektyw /ˌtɛlɛɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
teleobjetivo
  (fotografia) (technologia, technika, techniczny) wąskokątny obiektyw fotograficzny o długiej ogniskowej przeznaczony do robienia zdjęć ze znacznej odległości lub z bliska, ale w dużym powiększeniu;

teleologiczny /tˌɛlɛˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
teleológico
  (filozofia, filozoficzny) związany z teleologią

telepatycznie /tˌɛlɛpatˈɨtʃɲʲɛ/ (adv)
telepáticamente
  w sposób telepatyczny, za pomocą telepatii

telepatyczny /tˌɛlɛpatˈɨtʃnɨ/ (adj)
telepático
  związany z telepatią, dotyczący telepatii

teleportacja /tˌɛlɛpɔrtˈatsja/ (n)
teleportación, teletransporte
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;

telepraca /tˌɛlɛprˈatsa/ (n)
teletrabajo
  (neologizm) forma organizacji pracy polegająca na świadczeniu pracy poza jednostką organizacyjną pracodawcy za pomocą środków komunikacji elektronicznej;

teleskop /tɛˈlɛskɔp/ (n)
telescopio
  (optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;

teletekst /tɛˈlɛtɛkst/ (n)
teletexto
  system opracowany przez BBC, przeznaczony do przesyłania informacji w formie tekstowej razem z sygnałem telewizyjnym, wymagający specjalnego dekodera w odbiorniku;

telewidz /tɛlˈɛvits/ (n)
telespectador, telespectadora, televidente
  widz programu telewizyjnego; oglądający telewizję

telewizja /ˌtɛlɛˈvʲizʲja/ (n)
televisión
  metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

telewizor /ˌtɛlɛˈvʲizɔr/ (n)
televisor, tele, televisión
  urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;

telewizyjny /ˌtɛlɛvʲiˈzɨjnɨ/ (adj)
televisivo
  związany z telewizją

tellur /ˈtɛlːur/ (n)
telurio teluro, telurio, teluro
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Te i liczbie atomowej 52;

temat /ˈtɛ̃mat/ (n)
raíz, tema
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu pozostająca po odrzuceniu końcówki
tema, asunto
  główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

tematyczny /ˌtɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
temático
  związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie

temblak /ˈtɛ̃mblak/ (n)
cabestrillo, charpa
  (medycyna, medyczny) opaska unieruchamiająca chorą rękę
fiador
  (wojskowość, wojskowy) opaska na przegubie zapobiegająca upuszczeniu broni siecznej

temperatura /ˌtɛ̃mpɛraˈtura/ (n)
temperatura
  (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
  wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali
temperatura, fiebre
  (potocznie, potoczny) gorączka

temperatura bezwzględna /ˌtɛ̃mpɛraˈtura bɛzˈvzɡlɛ̃ndna/ (n)
temperatura absoluta
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) temperatura w skali Kelvina

temperatura pokojowa /ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva/ (n)
temperatura ambiente
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza;

temperatura topnienia /ˌtɛ̃mpɛraˈtura tɔpʲˈɲɛ̇̃ɲa/ (n)
punto de fusión
  (fizyka, fizyczny) określona temperatura, w której dana substancja stała przechodzi w ciecz

temperatura wrzenia /ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˈvʒɛ̃ɲa/ (n)
punto de ebullición, temperatura de ebullición
  (fizyka, fizyczny) temperatura, w której prężność pary cieczy równa się ciśnieniu zewnętrznemu i w której ciecz wrze;

temperówka /ˌtɛ̃mpɛˈrufka/ (n)
sacapuntas
  oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;

templariusz /tɛ̃mˈplarʲjuʃ/ (n)
templario
  (historia, historyczny, historycznie) (kościelny) członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona;

temu /ˈtɛ̃mu/ (particle)
hacer
  …używana po określeniu czasu, oznaczająca, że jakieś wydarzenie odbyło się przed tym odstępem czasu

ten /tɛ̃n/ (pronoun)
este, éste
  …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni /ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/ (proverb)
ríe bien el que ríe el último
  nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały

tender /ˈtɛ̃ndɛr/ (n)
ténder
  (kolejnictwo) wagon specjalnej konstrukcji połączony z parowozem do przewozu węgla;

tenis /ˈtɛ̃ɲis/ (n)
tenis
  (sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika;

tenis stołowy /ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ/ (n)
tenis de mesa
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką;

tenisista /ˌtɛ̃ɲiˈɕista/ (n)
tenista
  (sport, sportowy) ktoś, kto gra w tenisa ziemnego, sportowo lub rekreacyjnie

tenisistka /ˌtɛ̃ɲiˈɕistka/ (n)
tenista
  (sport, sportowy) zawodniczka grająca w tenisa; także kobieta amatorsko grająca w tenisa

teodolit /ˌtɛɔˈdɔlʲit/ (n)
teodolito
  (geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;

teodycea /tˌɛɔdɨtsˈɛa/ (n)
teodicea
  (filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie;

teofania /ˌtɛɔˈfãɲja/ (n)
teofanía
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku;

teokracja /tˌɛɔkrˈatsja/ (n)
teocracia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój państwowy w którym najwyższa władza należy do samego boga, a dalej do jego przedstawicieli (duchowieństwa), którzy wchodzą w skład rządu albo podporządkowują go sobie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo o ustroju (1.1)

teolog /tɛˈɔlɔk/ (n)
teólogo
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) specjalista w dziedzinie teologii

teologia /ˌtɛɔˈlɔɟja/ (n)
teología
  (potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie (1.1)
  (teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów);

teologiczny /ˌtɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
teológico
  (teologia, teologiczny) związany z teologią

teoretyczny /ˌtɛɔrɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
teórico
  mało prawdopodobny
teórico, supuesto
  niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii

teoretyk /tˌɛɔrˈɛtɨk/ (n)
teórico
  naukowiec zajmujący się nauką teoretyczną

teoria /tɛˈɔrʲja/ (n)
teoría
  system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;
  (potocznie, potoczny) teza tłumacząca coś, ale nie udowodniona (w nauce takie użycie uważane jest za błąd, patrz uwagi)

teoria względności /tɛˈɔrja vzɡlɛndnˈɔɕtɕi/ (n)
teoría de la relatividad
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki współczesnej zajmujący się podstawowymi właściwościami przebiegu procesów w czasie i przestrzeni;

terapeuta /ˌtɛraˈpɛwta/ (n)
terapeuta
  (medycyna, medyczny) specjalista od prowadzenia jakiejś terapii;

terapeutyczny /tˌɛrapɛwtˈɨtʃnɨ/ (adj)
terapéutico
  dotyczący terapii lub terapeuty

terapia /tɛˈrapʲja/ (n)
terapia
  (medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, leczenie

teraz /ˈtɛras/ (adv)
ahora
  w tej chwili, obecnie

teraźniejszość /tˌɛraʑɲʲˈɛjʃɔɕtɕ/ (n)
presente
  czas obecny; to, co dzieje się teraz

teraźniejszy /ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (adj)
presente
  (gramatyka) dotyczący czasu teraźniejszego
actual, presente
  odbywający się teraz

terb /tɛrp/ (n)
terbio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;

tercjarski /tɛrtsjˈarski/ (adj)
terciario
  dotyczący tercjarstwa, właściwy tercjarstwu, związany z tercjarstwem, należący do tercjarstwa

tercjarz /tˈɛrtsjaʃ/ (n)
terciario
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek jednego z katolickich stowarzyszeń świeckich, tzw. „zakonów tercjarskich” (zakonów trzecich);

teren /ˈtɛrɛ̃n/ (n)
terreno, área
  pewien określony obszar ziemi

terenówka /ˌtɛrɛ̃ˈnufka/ (n)
cuatro por cuatro, todoterreno
  (motoryzacja) (potocznie, potoczny) samochód przystosowany do jazdy w utrudnionych warunkach terenowych

terier brazylijski /ˈtɛrʲjɛr ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (n)
terrier brasileño
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy średnich terierów;

teriologia /ˌtɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
teriología
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się ssakami;

termiczny /tɛrmˈitʃnɨ/ (adj)
térmico
  mający związek z ciepłem

termin /ˈtɛrmʲĩn/ (n)
aprendizaje
  (historia, historyczny, historycznie) nauka rzemiosła
plazo, término
  czas przeznaczony na wykonanie czegoś
  określony moment zdarzenia
término, palabra, vocablo
  wyrażenie lub wyraz o specyficznym znaczeniu

terminologia /ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
terminología
  zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości

terminologiczny /tˌɛrminˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
terminológico
  dotyczący terminologii

termistor /tɛrˈmʲistɔr/ (n)
termistor
  (elektronika, elektroniczny) typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury;

termit /ˈtɛrmʲit/ (n)
termes, termita
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;
termita
  (technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie;

termitiera /tˌɛrmitjˈɛra/ (n)
termitero
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo termitów mające kształt wysokiej kolumny, gniazda na drzewie lub w formie kanałów w drzewie i ziemi

termodynamiczny /ˌtɛrmɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
termodinámico
  (fizyka, fizyczny) związany z termodynamiką

termodynamika /ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
termodinámica
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;

termogeneza /tˌɛrmɔɡɛnˈɛza/ (n)
termogénesis
  (fizjologia, fizjologiczny) zespół procesów fizjologicznych i metabolicznych oraz reakcji behawioralnych, których efektem jest wytworzenie ciepła w organizmie;

termometr /tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
termómetro
  przyrząd do pomiaru temperatury;

termopauza /ˌtɛrmɔˈpawza/ (n)
termopausa
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi oddzielająca termosferę od egzosfery;

termos /tˈɛrmɔs/ (n)
termo
  naczynie na płyn, które utrzymuje ciepło dzięki specjalnej termoizolacji

termosfera /ˌtɛrmɔˈsfɛra/ (n)
termosfera
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi, w której temperatura stopniowo wzrasta wraz ze wzrostem wysokości;

terpentyna /tˌɛrpɛntˈɨna/ (n)
trementina, aguarrás
  (chemia, chemiczny) łatwopalna ciecz o intensywnym zapachu, będąca mieszaniną terpenów; składnik żywic drzew i krzewów iglastych;

terrarium /tɛrˈːarʲjũm/ (n)
terrario
  zbiornik lub pomieszczenie przeznaczone do hodowli płazów, gadów lub pajęczaków

terrorysta /ˌtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
terrorista
  człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący

terrorystka /ˌtɛrːɔˈrɨstka/ (n)
terrorista
  forma żeńska od: terrorysta

terrorystyczny /ˌtɛrːɔrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
terrorista
  charakterystyczny dla terrorystów i terroryzmu

terroryzm /tɛrˈːɔrɨsm̥/ (n)
terrorismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;

terytorium /ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/ (n)
territorio
  określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego;

tesalski /tɛsˈalski/ (adj)
tesalio, tésalo
  związany z Tesalią, dotyczący Tesalii

test ciążowy /ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ/ (n)
prueba de embarazo
  przedmiot służący do wykonania (1.1)

testament /tɛˈstãmɛ̃nt/ (n)
herencia, legado
  (literacko) dzieło zawierające przesłanie dla przyszłych pokoleń
testamento
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

tetrakozaktyd /ˌtɛtrakɔˈzaktɨt/ (n)
tetracosactida
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny hormon, analog ludzkiej kortykotropiny

tetraplegia /ˌtɛtraˈplɛɟja/ (n)
tetraplejía, tetraplejia, cuadriplejía
  (medycyna, medyczny) paraliż czterokończynowy;

tetraplegik /ˌtɛtraˈplɛɟik/ (n)
tetrapléjico
  osoba z tetraplegią – paraliżem czterokończynowym

tetrapylon /ˌtɛtraˈpɨlɔ̃n/ (n)
tetrápilo
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) monumentalna brama o czterech wejściach, stawiana w starożytności na skrzyżowaniach dróg lub na forach

tetrarcha /tɛˈtrarxa/ (n)
tetrarca
  (historia, historyczny, historycznie) władca tetrarchii;

tetum /ˈtɛtũm/ (n)
idioma tetun
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego;

teutoński /tɛwtˈɔɲski/ (adj)
teutónico
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Teutonami

teza /tˈɛza/ (n)
tesis
  twierdzenie dla którego przedstawia się uzasadnienie

tezaurus /tɛˈzawrus/ (n)
tesauro
  (literacko) dzieło, które obejmuje całość określonej wiedzy, dorobku intelektualnego

teściowa /tɛɕˈʨ̑ɔva/ (n)
suegra
  matka żony lub męża

teść /tɛɕʨ̑/ (n)
suegro
  ojciec żony lub męża

tg /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
tag, tan, tg
  = (matematyka, matematyczny) tangens

theremin /tɛrˈɛmin/ (n)
theremín
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument elektroniczny, wytwarzający dźwięk o różnej wysokości i sile w zależności od odległości dłoni muzyka od dwóch umieszczonych na tym instrumencie anten;

tiamina /tʲjãˈmʲĩna/ (n)
tiamina
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

tiara /ˈtʲjara/ (n)
tiara
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) pontyfikalna korona papieska;

tik /tʲik/ (n)
tic
  (medycyna, medyczny) powtarzający się mimowolny skurcz jednego lub kilku mięśni (najczęściej twarzy)

tilapia /tʲilˈapja/ (n)
tilapia
  (ichtiologia, ichtiologiczny) (wędkarstwo) ryba słodkowodna o pierwotnym zasięgu występowania obejmującym Afrykę i Lewant;

timokracja /ˌtʲĩmɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
timocracia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawuje grupa najbogatszych ludzi;

tiul /tjˈul/ (n)
tul
  (włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;

tiulowy /tjulˈɔvɨ/ (adj)
de tul
  taki, który jest wykonany z tiulu

tkacz /tkaʧ̑/ (n)
tejedor
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek zajmujący się wyrobem tkanin
hormiga tejedora
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Oecophylla smaragdina, rodzaj mrówki żyjącej w Azji i Afryce;
tejedor, pinzón tejedor
  (ornitologia, ornitologiczny) Philetairus socius, rodzaj ptaka z rodziny wróblowatych;

tkaczka /ˈtkaʧ̑ka/ (n)
tejedora
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta, która pracuje przy wyrobie tkanin

tkanina /tkãˈɲĩna/ (n)
tejido, tela
  (włókiennictwo) płaski wyrób włókienniczy ze splecionych nitek;

tkanka /ˈtkãnka/ (n)
tejido
  (biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;

tkanka tłuszczowa /ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva/ (n)
tejido adiposo
  (biologia, biologiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu;

tkać /tkaʨ̑/ (v)
tejer
  sporządzać tkaninę

tlen /tlɛ̃n/ (n)
oxígeno
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;

tlenek /ˈtlɛ̃nɛk/ (n)
óxido
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;

tlenek węgla /ˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
monóxido de carbono
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny i bezwonny gaz o silnych właściwościach toksycznych;

to jest /tɔ jˈɛst/
es decir, esto es
  wprowadza wyjaśnienie dla wcześniejszych treści

tocharski /tɔxˈarski/ (adj)
tocario
  związany z Tocharami, dotyczący Tocharów

tocharski /tɔxˈarski/ (n)
tocario
  (językoznawstwo, językoznawczy) język tocharski

toga /ˈtɔɡa/ (n)
toga
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) długa szata męska, drapowana i zarzucana na lewe ramię, noszona w starożytnym Rzymie
  (urzędowy) (szkolnictwo, szkolny) długi, luźny strój sędziów, adwokatów, prokuratorów i profesorów wyższych uczelni, zakładany w okolicznościach oficjalnych

togijski /tɔˈɟijsʲci/ (adj)
togolés
  odnoszący się do państwa Togo

tojad /ˈtɔjat/ (n)
acónito
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny jaskrowatych;

tok /tˈɔk/ (n)
curso
  przebieg wydarzeń, zdarzeń

tokarka /tɔˈkarka/ (n)
torno
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni;

tokarz /ˈtɔkaʃ/ (n)
tornero, tornera
  (technologia, technika, techniczny) robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce

tokijczyk /tɔˈcijʧ̑ɨk/ (n)
tokiota
  mieszkaniec Tokio

tokijka /tɔˈcijka/ (n)
tokiota
  mieszkanka Tokio

tokijski /tɔˈcijsʲci/ (adj)
tokiota
  odnoszący się do miasta Tokio

toko /tˈɔkɔ/ (n)
toco
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak posiadający duży dziób z rodziny dzioborożców;

tokoferol /ˌtɔkɔˈfɛrɔl/ (n)
tocoferol
  (biochemia, biochemiczny) witamina E;

tokofobia /tˌɔkɔfˈɔbja/ (n)
tocofobia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) lęk przed ciążą i/lub porodem

toksyczny /tɔˈksɨʧ̑nɨ/ (adj)
tóxico
  (książkowy) mający właściwości trujące

toksykologia /ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/ (n)
toxicología
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;

toksyna /tɔˈksɨ̃na/ (n)
toxina
  substancja chemiczna o właściwościach trujących

toledańczyk /tˌɔlɛdˈaɲtʃɨk/ (n)
toledano
  mieszkaniec Toledo

toledański /tˌɔlɛdˈaɲski/ (adj)
toledano
  odnoszący się do Toledo, związany z Toledo

tolerancja /ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
tolerancia
  (biologia, biologiczny) odporność organizmu na szkodliwe czynniki środowiskowe;
  (technologia, technika, techniczny) dopuszczalny błąd pomiaru lub wykonania jakiejś wielkości;
tolerancia, conformidad
  czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;

tolerancyjny /ˌtɔlɛrãnˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
tolerante
  szanujący czyjeś poglądy, wierzenia, upodobania, czyjeś postępowanie, różniące się od własnych

tolerować /ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
tolerar
  odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk
  traktować kogoś lub coś z wyrozumiałością; (także, też) godzić się na obecność jakiejś osoby mimo braku aprobaty dla niej

tom /tɔ̃m/ (n)
tomo
  oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.)

tombola /tɔmbˈɔla/ (n)
rifa, tómbola
  (przestarzałe, przestarzały) zabawa polegająca na loterii liczbowej, gdzie nagrodami są głównie przedmioty, a nie pieniądze

tomiszcze /tɔmˈiʃtʃɛ/ (n)
tomazo
  duży, gruby tom; ciężka, kilkusetstronicowa książka

tona /ˈtɔ̃na/ (n)
tonelada
  jednostka masy równa 1000 kilogramów

tondo /tˈɔndɔ/ (n)
tondo
  (sztuka) obraz lub płaskorzeźba w kształcie koła;

toner /ˈtɔ̃nɛr/ (n)
tóner
  (poligrafia) czarny lub barwny proszek tworzący obraz w technice druku laserowego;

tonfa /ˈtɔ̃nfa/ (n)
tonfa
  sztywna pałka z poprzeczną rękojeścią używana w policji i walce wręcz;

tonik /ˈtɔ̃ɲik/ (n)
tónica, agua tónica
  (spożywczy) bezbarwny napój gazowany o gorzkawym smaku, przygotowywany z dodatkiem chininy;

tonięcie /tɔɲʲˈɛɲtɕɛ/ (n)
ahogamiento, hundimiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: tonąć

tonsillektomia /tˌɔnsillɛktˈɔmja/ (n)
amigdalectomía
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia migdałków podniebiennych;

tonsura /tɔ̃w̃ˈsura/ (n)
tonsura
  krąg skóry wygolony na ciemieniu, czasami tak duży że pozostaje jedynie wąskie pasmo włosów wokół głowy;

tonąć /ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
ahogarse
  tracić życie w wodzie, topić się
  o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
hundirse
  zanurzać się pod wodę, znikając w niej

topaz /ˈtɔpas/ (n)
topacio
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

topić /tˈɔpitɕ/ (v)
fundir
  przemieniać ciało stałe w ciecz poprzez podgrzewanie
ahogar
  próbować pozbawić życia poprzez zanurzanie w czymś płynnym
fundirse
  przybierać postać płynną
ahogarse
  tracić życie w płynie lub czymś grząskim

topnienie /tɔpʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
fusión, licuación
  proces przechodzenia ciała ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury

topnieć /ˈtɔpʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
derretir
  przechodzić ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury

topograf /tɔˈpɔɡraf/ (n)
topógrafo, topógrafa
  osoba zawodowo zajmująca się topografią, sporządzająca zdjęcia terenu

topografia /ˌtɔpɔˈɡrafʲja/ (n)
topografía
  dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;

topograficzny /ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
topográfico
  związany z topografią, dotyczący topografii

topola /tɔˈpɔla/ (n)
álamo, chopo
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., rodzaj drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

topologia /ˌtɔpɔˈlɔɟja/ (n)
topología
  (matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty;

toponim /tɔˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
topónimo
  (geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.);

toponimia /ˌtɔpɔ̃ˈɲĩmʲja/ (n)
toponimia
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się badaniem znaczenia i pochodzenia nazw geograficznych, dział onomastyki;

topór /ˈtɔpur/ (n)
hacha
  narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;

tor /tɔr/ (n)
torio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;
tor
  (geologia, geologiczny) samotna skała, skalica;
circuito
  (sport, sportowy) konstrukcja, budowla przeznaczona do rozgrywania określonych zawodów; wydzielona część terenu używana do zawodów
calle, pista
  (sport, sportowy) wydzielona część bieżni, basenu itp. przeznaczona dla jednego zawodnika
vía
  konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się;
trayectoria, curso
  trasa ruchu;

torbacz /tˈɔrbatʃ/ (n)
marsupial
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel ssaków, u których w wyniku ewolucji wykształciła się torba lęgowa

torbiel /tˈɔrbjɛl/ (n)
quiste
  (medycyna, medyczny) patologiczna jama w narządzie wewnętrznym organizmu, złożona z jednej lub większej liczby komór wypełnionych płynem lub galaretowatą treścią;

toreador /ˌtɔrɛˈadɔr/ (n)
toreador, torero
  (etnografia, etnograficzny) każdy uczestnik korridy (pikador, matador, banderillero lub kapeador);

torf /tɔrf/ (n)
turba
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;

torfowisko /ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ/ (n)
turbera
  teren podmokły, porośnięty roślinami, które stopniowo przekształcają się w torf;

tornado /tɔrˈnadɔ/ (n)
tornado
  (meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna;

torpeda /tɔrˈpɛda/ (n)
torpedo
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu;

torpedowy /tˌɔrpɛdˈɔvɨ/ (adj)
torpedero
  związany z torpedą, dotyczący torpedy

tortura /tɔrˈtura/ (n)
tortura, tormento, suplicio
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort
tortura
  świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje;

torturować /ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑/ (v)
torturar, atormentar
  zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji

tory /ˈtɔrɨ/ (n)
vía, carril
  tor kolejowy poza stacją; konstrukcja zbudowana z szyn, podkładów itd. dla ruchu pojazdów szynowych

toskański /tɔˈskãj̃sʲci/ (adj)
toscano
  charakterystyczny dla Toskanii, związany z Toskanią, wywodzący się z Toskanii

toskijski /tɔskˈijski/ (n)
tosco
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt toskijski języka albańskiego

tost /tɔst/ (n)
tostada
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj opiekanego pieczywa;

toster /ˈtɔstɛr/ (n)
tostadora
  urządzenie do pieczenia tostów

totalitarny /ˌtɔtalʲiˈtarnɨ/ (adj)
totalitario
  odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm

totalitarystyczny /ˌtɔtalʲitarɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
totalitarista
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany, zgodny z totalitaryzmem, właściwy totalitaryzmowi

totalitaryzm /ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/ (n)
totalitarismo
  system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;

totalny /tɔtˈalnɨ/ (adj)
total
  obejmujący wszystko

totem /ˈtɔtɛ̃m/ (n)
tótem
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią;

totemizm /tɔtˈɛmizm/ (n)
totemismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) zespół wierzeń religijnych u ludów pierwotnych opierający się na kulcie totemu

towar /ˈtɔvar/ (n)
mercancía
  coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;

towarzyski /ˌtɔvaˈʒɨsʲci/ (adj)
social, sociable, amigable
  będący formą rozrywki grupy osób
extrovertido
  dobrze czujący się w obecności innych osób

towarzystwo /ˌtɔvaˈʒɨstfɔ/ (n)
compañía
  obecność przy kimś
sociedad, asociación
  organizacja, grupa osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach

towarzysz /tɔˈvaʒɨʃ/ (n)
camarada, compañero
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii, organizacji robotniczej
acompañante, compañero
  ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas

towarzyszenie /ˌtɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
acompañamiento
  dotrzymywanie towarzystwa, asystowanie

towarzyszyć /ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑/ (v)
acompañar
  być, pozostawać przy kimś, asystować komuś

tożsamość /tɔʃˈsãmɔɕʨ̑/ (n)
identidad
  identyczność, brak różnic
  cechy, właściwości, dane konkretnej osoby, pozwalające określić, stwierdzić, zidentyfikować tę osobę
  poczucie jedności, więzi z grupą, przynależności do społeczności; identyfikowanie się z narodem
  równość matematyczna wyrażeń
  świadomość samego siebie, zdawanie sobie sprawy z bycia sobą, z własnej osoby, osobowości i innych cech

tożsamość płciowa /tɔʃsˈamɔɕtɕ pˌuwkɔvnitɕˈɔva/ (n)
identidad de género, identidad genérica
  osobiste poczucie swojej płci społeczno-kulturowej

trach /trax/ (interjection)
crac
  (potocznie, potoczny) naśladuje dźwięk powstający przy pękaniu lub łamaniu się

tracheostomia /ˌtraxɛɔˈstɔ̃mʲja/ (n)
traqueostomía
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny polegający na połączeniu tchawicy ze światłem zewnętrznym;

tracić /ˈtraʨ̑iʨ̑/ (v)
perder
  przestawać posiadać jakąś rzecz
  ponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji
  przestawać posiadać jakąś cechę
ajusticiar
  wymierzać komuś karę śmierci

tracić panowanie nad sobą /ˈtraʨ̑iʨ̑ ˌpãnɔˈvãɲɛ nat‿ˈsɔbɔ̃w̃/ (v)
perder los estribos
  ulegać emocjom, bardzo się denerwować

tracz /trˈatʃ/ (n)
serreta
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych, rodzaju Mergus

tradycja /traˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
Sagrada Tradición
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pisma teologów pierwszych wieków chrześcijaństwa oraz postanowienia papieży lub patriarchów i soborów, uznane za drugie obok Biblii źródło objawienia
tradición
  przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;

tradycyjnie /ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
tradicionalmente
  zgodnie z tradycją

tradycyjny /ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
tradicional
  wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją

traf /traf/ (n)
casualidad
  przypadek, losowe wydarzenie

tragarz /trˈaɡaʃ/ (n)
carguero, mozo de cuerda
  osoba, której profesją jest noszenie lub ręczne przewożenie, np. towarów, ciężkiego ekwipunku, lektyki

tragedia /traˈɡɛdʲja/ (n)
tragedia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;
  ogromne nieszczęście budzące rozpacz

tragikomedia /ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
tragicomedia
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której współwystępują elementy tragiczne, smutne i komiczne, zabawne

trajektoria /trˌajɛktˈɔrja/ (n)
trayectoria
  (fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni

trajkotka /trajˈkɔtka/ (n)
charlatana, cotorra, parlanchina
  (potocznie, potoczny) szybko mówiąca, gadatliwa kobieta

traktat /ˈtraktat/ (n)
tratado
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp.
  tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;

traktor /ˈtraktɔr/ (n)
tractor
  (rolnictwo, rolniczy) pojazd przeznaczony do przemieszczania pojazdów, maszyn i urządzeń pozbawionych własnego silnika, do napędzania takich maszyn i urządzeń;

tralka /ˈtralka/ (n)
balaustre, balaústre
  (architektura, architektoniczny) pionowy element balustrady, który podtrzymuje poręcz, w formie profilowanego słupka z kamienia lub drewna

tramwaj /ˈtrãw̃vaj/ (n)
tranvía
  pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

tramwajarz /tramvˈajaʃ/ (n)
tranviario, tranviero
  pracownik przedsiębiorstwa tramwajowego

transakcja /trãw̃ˈsakʦ̑ʲja/ /trãw̃ˈzakʦ̑ʲja/ (n)
transacción
  (handel, handlowy) operacja handlowa związana z kupnem lub sprzedażą towarów bądź usług

transalpejski /trˌansalpˈɛjski/ (adj)
transalpino, trasalpino
  przebiegający przez Alpy

transatlantycki /trˌansatlantˈɨtski/ (adj)
transatlántico
  odbywający kursy przez Atlantyk, przechodzący przez Atlantyk

transatlantyk /trˌansatlˈantɨk/ (n)
transatlántico
  (marynarka) duży transatlantycki statek pasażerski;

transfobia /transfˈɔbja/ (n)
transfobia
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób transpłciowych (transseksualnych, transwestytycznych, transgenderowych);

transformator /ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/ (n)
transformador
  (elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;

transgenderowy /trˌanzɡɛndɛrˈɔvɨ/ (adj)
transgénero
  związany z transgenderyzmem, wykazujący tendencje do odbiegania od tradycyjnej roli płciowej

transgeniczny /trˌanzɡɛɲˈitʃnɨ/ (adj)
transgénico
  (biologia, biologiczny) określający organizm, którego genom zawiera gen wprowadzony od innego organizmu tego samego lub innego gatunku

transkontynentalny /trˌanskɔntˌɨnɛntˈalnɨ/ (adj)
transcontinental
  przemierzający, przebiegający przez cały kontynent albo kursujący między kontynentami

transkrypcja /trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja/ (n)
transcripción
  (biologia, biologiczny) pierwszy etap procesu syntezy protein;
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos
  zapisywanie tekstu w innym systemie pisma

translator /trãw̃sˈlatɔr/ (n)
traductor
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie dokonujące tłumaczeń w sposób automatyczny

transliteracja /ˌtrãw̃slʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
transliteración
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis tekstu z użyciem liter innego alfabetu niż alfabet właściwy dla danego języka;

transmisja /trãw̃sˈmʲisʲja/ (n)
transmisión
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów (obrazów, dźwięków) za pomocą fal elektromagnetycznych

transmitować /trˌansmitˈɔvatɕ/ (v)
transmitir
  dokonywać transmisji, nadawać obrazy i dźwięki za pośrednictwem fal elektromagnetycznych

transnarodowy /trˌansnarɔdˈɔvɨ/ (adj)
transnacional
  dotyczący różnych narodów

transplantacja /trˌansplantˈatsja/ (n)
trasplante, trasplantación
  (medycyna, medyczny) przeszczepianie tkanki, organu lub części komórki
injerto
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) szczepienie nowych odmian na starych drzewach

transport /ˈtrãw̃spɔrt/ (n)
transporte
  ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;

transportować /trˌanspɔrtˈɔvatɕ/ (v)
transportar
  przewozić coś lub kogoś z jednego miejsca na drugie przy pomocy środków transportu

transseksualista /ˌtrãw̃sːɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
transexual
  ktoś żyjący lub pragnący żyć, jako osoba płci przeciwnej

transseksualistka /trˌanssɛksˌualˈistka/ (n)
transexual
  osoba odczuwająca rozbieżność między płcią psychiczną a biologiczną, żyjąca jak kobieta

transseksualny /trˌanssɛksuˈalnɨ/ (adj)
transexual
  związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu

transsubstancjacja /trˌanssupstantsjˈatsja/ (n)
transubstanciación
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;

transsyberyjski /ˌtrãw̃sːɨbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
transiberiano
  przebiegający lub kursujący przez Syberię

transwestytyzm /trˌansfɛstˈɨtɨzm/ (n)
travestismo
  (psychologia, psychologiczny) upodobnianie się do osoby płci przeciwnej poprzez ubiór i zachowanie;

tranzystor /trãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
transistor
  (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) mały, przenośny odbiornik radiowy

trapez /ˈtrapɛs/ (n)
trapecio
  (geometria) czworokąt, który posiada dwa równoległe boki;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w postaci drążka zawieszonego poziomo na linach;

trapić /trˈapitɕ/ (v)
pudrir
  czynnie przysparzać niepokojów
angustiar, comer
  przyprawiać o zmartwienie

trasa /ˈtrasa/ (n)
recorrido, trayecto, itinerario
  określona droga wyznaczona do przejechania
ruta, vía, camino
  szlak, droga, arteria

tratować /traˈtɔvaʨ̑/ (v)
atropellar
  niszczyć lub uszkadzać coś przez przebiegnięcie po czymś

tratwa /ˈtratfa/ (n)
balsa, armadía
  rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;

traumatologia /ˌtrawmatɔˈlɔɟja/ (n)
traumatología
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się operacyjnym leczeniem obrażeń ciała spowodowanych urazami;

traumatyczny /ˌtrawmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
traumático
  (medycyna, medyczny) związany z traumą – uszkodzeniem organizmu
  (psychologia, psychologiczny) związany z traumą, ciężkim przeżyciem

trawa /ˈtrava/ (n)
hierba, grama
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;
hierba
  (potocznie, potoczny) marihuana

trawienie /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
digestión
  (fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

trawienny /travʲˈɛnnɨ/ (adj)
digestivo
  związany z rozkładaniem pokarmu na związki prostsze i jego przyswajaniem

trawnik /ˈtravʲɲik/ (n)
césped, prado
  poletko trawy o charakterze ozdobnym;

trawożerny /trˌavɔʒˈɛrnɨ/ (adj)
herbívoro
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się trawą

trebusz /ˈtrɛbuʃ/ (n)
fundíbulo, trabuquete, lanzapiedras
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo;

tren /trɛ̃n/ (n)
cola
  (książkowy) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego;
treno, endecha, planto
  (literacko) gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć;

trener /ˈtrɛ̃nɛr/ (n)
entrenador
  (sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;
entrenador, simulador
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie pozwalające na nabywanie i doskonalenie praktycznych umiejętności np. latania czy jazdy samochodem

trenerka /trɛ̃ˈnɛrka/ (n)
entrenadora
  forma żeńska od: trener

treser /ˈtrɛsɛr/ (n)
adiestrador
  (książkowy) człowiek tresujący zwierzęta

tresować /trɛsˈɔvatɕ/ (v)
domar
  uczyć zwierzęta samodzielnego wykonywania konkretnych czynności

triada /ˈtrʲjada/ (n)
tríada, tríade
  zbiór trzech elementów pozostających w relacji między sobą

trias /trʲjas/ (n)
Triásico
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

tribologia /ˌtrʲibɔˈlɔɟja/ (n)
tribología
  (mechanika) nauka badająca tarcie między ciałami stałymi;

trichotillomania /trˌixɔtʲˌillɔmˈaɲʲa/ (n)
tricotilomanía
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;

triera /trjˈɛra/ (n)
trirreme
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, później wzbogacona o żagiel;

triestenka /trjɛstˈɛŋka/ (n)
triestina
  mieszkanka Triestu

triesteńczyk /trjɛstˈɛɲtʃɨk/ (n)
triestino
  mieszkaniec Triestu

triesteński /trʲjɛˈstɛ̃j̃sʲci/ (adj)
triestino
  związany z Triestem, wywodzący się z Triestu

triesteński /trʲjɛˈstɛ̃j̃sʲci/ (n)
triestino
  dialekt używany w Trieście

trijodotyronina /trˌijɔdˌɔtɨrɔɲˈina/ (n)
triyodotironina
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z hormonów tarczycy;

trik /trʲik/ (n)
truco, ardid
  sztuczka zastosowana w celu osiągnięcia jakiegoś szczególnego efektu

trimaran /trʲĩˈmarãn/ (n)
trimarán
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) łódź żaglowa lub statek o trzech równoległych, połączonych ze sobą kadłubach;

triumwir /ˈtrʲjũw̃vʲir/ (n)
triunviro
  (historia, historyczny, historycznie) członek triumwiratu

triumwirat /trʲjũw̃ˈvʲirat/ (n)
triunvirato
  trójka osób, które rządzą razem;

trochę /ˈtrɔxɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
un poco
  w niewielkim stopniu, niewiele

trociny /trɔˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
bodrio
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) rzecz bezwartościowa
serrín
  drobne odpady po obróbce drewna;

trockizm /trˈɔtskizm/ (n)
trotskíismi, trotskismo
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;

troglodyta /ˌtrɔɡlɔˈdɨta/ (n)
cavernícola, troglodita
  (antropologia, antropologiczny) członek prymitywnego plemienia, zamieszkującego jaskinie;
bárbaro, troglodita
  człowiek uważany za gorszego w rozwoju kulturowym i osobistym; człowiek mało inteligentny
reyezuelo, troglodita
  (ornitologia, ornitologiczny) Troglodytidae, (zobacz) strzyżyk

trojański /trɔjˈaɲski/ (adj)
troyano
  związany z Troją, dotyczący Troi

trojka /ˈtrɔjka/ (n)
troika
  (historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) zespół złożony z Komisji Europejskiej, Europejskiego Banku Centralnego i Międzynarodowego Funduszu Walutowego, który odpowiadał za ustalenie warunków udzielenia pomocy finansowej Grecji, Irlandii, Portugalii i Cyprowi
  (historia, historyczny, historycznie) rodzaj trójkonnego rosyjskiego zaprzęgu;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komitet złożony z trzech osób, zwłaszcza z poprzedniego przewodniczącego, obecnego i przyszłego

trolejbus /trɔˈlɛjbus/ (n)
trolebús
  drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;

trolling /ˈtrɔlʲĩŋk/ (n)
anzuelo, cebo, trola
  (informatyka, informatyczny) wysyłanie wrogich, obraźliwych lub kontrowersyjnych wiadomości na jedno z publicznych miejsc w Internecie w celu wzniecenia kłótni;

tromtadracja /ˌtrɔ̃mtaˈdraʦ̑ʲja/ (n)
fantochada
  (książkowy) (pejoratywnie, pejoratywny) krzykliwe i demonstracyjne przedstawienie jakichś poglądów lub wyniosłych haseł pozbawionych treści

tron /trɔ̃n/ (n)
trono
  fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych;
  (przenośnie, przenośnia) stanowisko monarchy w danym kraju
  (żartobliwie) sedes, muszla klozetowa

trop /trɔp/ (n)
rastro, huella, pisada
  ślad odciśniętych stóp

tropik /ˈtrɔpʲik/ (n)
trópico
  (geografia, geograficzny) gorąca i wilgotna strefa klimatyczna na Ziemi położona między zwrotnikami;

tropikalny /ˌtrɔpʲiˈkalnɨ/ (adj)
tropical
  typowy dla strefy międzyzwrotnikowej, o klimacie gorącym i wilgotnym

tropowiec /trɔpˈɔvʲɛts/ (n)
sabueso
  (kynologia, kynologiczny) (łowiectwo, łowiecki) pies tropiący zwierzynę;

trubadur /trubˈadur/ (n)
trovador
  (historia, historyczny, historycznie) (literacko) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak;

truciciel /trutɕˈitɕɛl/ (n)
envenenador
  ktoś, kto kogoś truje lub otruł

trucizna /truˈʨ̑izna/ (n)
veneno
  substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

trudnić się /ˈtrudʲɲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
profesar
  (książkowy) zajmować się, pracować przy/w czymś w celach zarobkowych

trudność /ˈtrudnɔɕʨ̑/ (n)
dificultad
  coś, co jest trudne
dificultad, contrariedad
  przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu
dificultad, escollo, inconveniente
  właściwość rzeczy trudnych

trudny /ˈtrudnɨ/ (adj)
difícil
  taki, którego wykonanie wymaga wysiłku
  niełatwy do zrozumienia

truizm /ˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
truismo
  wypowiedź prawdziwa, ale taka, że jej treść jest wszystkim znana; banał, coś oczywistego

trujący /truˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
venenoso, tóxico
  taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć

trumna /ˈtrũmna/ (n)
ataúd, féretro
  zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

trunek /ˈtrũnɛk/ (n)
bebida alcohólica
  (książkowy) napój alkoholowy

trup /trup/ (n)
cuerpo
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) wyeksploatowany, zniszczony przedmiot, urządzenie, najczęściej samochód
cadáver
  ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia

trupia czaszka /ˈtrupʲja ˈʧ̑aʃka/ (n)
calavera
  schematyczny rysunek ludzkiej czaszki, często nad skrzyżowanymi piszczelami będący symbolem śmierci

truskawka /truˈskafka/ (n)
fresa
  (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)

truteń /ˈtrutɛ̃ɲ/ (n)
zángano
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) mężczyzna, który nie pracuje, a żyje cudzym kosztem

truć /trˈutɕ/ (v)
envenenar, intoxicar
  powodować objawy choroby lub śmierć poprzez działanie trucizny
fastidiar, hacer la puñeta
  (pogardliwie) mówić rozwlekle, natrętnie prosić
envenenarse, tomar veneno
  zażywać truciznę

trwać /tr̥faʨ̑/ (v)
durar
  istnieć lub odbywać się przez jakiś czas
  pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji

trwała /ˈtr̥fawa/ (n)
permanente
  (potocznie, potoczny) (fryzjerstwo, fryzjerski) trwała ondulacja

trwała ondulacja /ˈtr̥fawa ˌɔ̃nduˈlaʦ̑ʲja/ (n)
permanente, ondulación permanente
  (fryzjerstwo, fryzjerski) zabieg fryzjerski polegający na sfalowaniu lub skręceniu włosów środkami chemicznymi tak, aby nie uległy szybkiemu rozprostowaniu;

tryb /trɨp/ (n)
modo
  (językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia;
engranaje, engrane, rueda dentada
  koło zębate, szczególnie duże;
forma, manera, modo
  procedura lub ustalony wariant jej wykonania

tryb orzekający /ˈtrɨp ˌɔʒɛkaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
indicativo, modo indicativo
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający neutralny lub obiektywny stosunek mówiącego do podawanych faktów;

tryb przypuszczający /ˈtrɨp ˌːʃɨpuʃʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
condicional, modo condicional, modo potencial, potencial
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie;

tryb rozkazujący /ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
imperativo, modo imperativo
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie;

tryb łączący /ˈtrɨp wɔ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
subjuntivo, modo subjuntivo
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika, wyrażający m.in. życzenie, polecenie, możliwość, potrzebę lub wątpliwość;

trybalizm /trɨˈbalʲism̥/ (n)
tribalismo
  (socjologia, socjologiczny) utrzymywanie się w społeczeństwach narodowych dawnych podziałów i odrębności klanowych, plemiennych

trybunał /trɨbˈunaw/ (n)
tribunal
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instancja orzekająca, kolegium sądowe;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kolegium sędziowskie o szczególnych uprawnieniach

trydencki /trɨdˈɛntski/ (adj)
tridentino
  związany z Trydentem, dotyczący Trydentu, pochodzący z Trydentu

tryftong /ˈtrɨftɔ̃ŋk/ (n)
triptongo
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i dwóch półsamogłosek; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie trzech samogłosek

trygonometryczny /trˌɨɡɔnˌɔmɛtrˈɨtʃnɨ/ (adj)
trigonométrico
  związany z trygonometrią, dotyczący trygonometrii

tryk /trɨk/ (n)
carnero, morueco
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu

trylion /ˈtrɨlʲjɔ̃n/ (n)
trillón
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 = 1018;

trylogia /trɨlˈɔɡja/ (n)
trilogía
  cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów

trymestr /ˈtrɨ̃mɛstr̥/ (n)
trimestre
  (urzędowy) trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią roku akademickiego na niektórych uczelniach

trypolitanka /ˌtrɨpɔlʲiˈtãnka/ (n)
tripolitana
  mieszkanka Trypolisu

trypolitańczyk /ˌtrɨpɔlʲiˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tripolitano
  mieszkaniec Trypolisu

trypolitański /ˌtrɨpɔlʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
tripolitano
  odnoszący się do miasta Trypolis

tryptyk /ˈtrɨptɨk/ (n)
tríptico
  (sztuka) dzieło (malarskie, literackie, rzeźbiarskie, filmowe itp.) składające się z trzech części;
  trójdzielna nastawa ołtarzowa

trytytka /trɨtˈɨtka/ (n)
brida
  (środowiskowy) elastyczna obejma z tworzywa sztucznego z mechanizmem zębatkowo-zapadkowym stosowana np. do spinania wiązek kabli elektrycznych lub mocowania kołpaków;

trywialny /trɨˈvʲjalnɨ/ (adj)
trivial
  (książkowy) niewyszukany, pospolity

trzcina cukrowa /tʃtɕˈina tsukrˈɔva/ (n)
caña de azúcar
  (rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;

trzeba /ˈṭʃɛba/ (v)
haber que
  …tworzący wyrażenia, w których wykonanie czynności jest konieczne lub niezbędne; musieć w formie bezosobowej

trzechsetlecie /ˌṭʃɛxsɛˈtlɛʨ̑ɛ/ (n)
tricentenario
  okres trzystu lat
  trzechsetna rocznica

trzecia /tʃˈɛtɕa/ (n)
el tres
  godzina trzecia po południu lub po północy

trzeciej możliwości nie ma /tʃˈɛtɕɛj mˌɔʒlivˈɔɕtɕi ɲʲˈɛma/
una tercera cosa no se da
  wyrażenie charakteryzujące sytuację, w której są tylko dwie możliwości

trzeciorzęd /ṭʃɛˈʨ̑ɔʒɛ̃nt/ (n)
Terciario
  (geologia, geologiczny) starszy okres (system) kenozoiku, dzielący się na paleogen i neogen;

trzepaczka /ṭʃɛˈpaʧ̑ka/ (n)
batidora, batidor
  narzędzie do ubijania piany z białek jaj lub śmietany;
sacudidor
  przyrząd do trzepania dywanów z kurzu;

trzepaczka do dywanów /tʃɛpˈatʃka dɔ dɨvˈanuf/ (n)
sacudidor
  ręczne narzędzie do trzepania dywanów na trzepaku;

trzepotanie przedsionków /tʃˌɛpɔtˈaɲʲɛ pʃɛtɕˈɔŋkuf/ (n)
aleteo auricular
  (medycyna, medyczny) rodzaj zaburzenia – arytmii, polegający na szybkim i uporządkowanym rytmie przedsionkowym serca o częstotliwości zwykle w granicach 250-350 na minutę

trzewik /ˈṭʃɛvʲik/ (n)
botín
  rodzaj obuwia, charakteryzujący się twardą (trwałą) zelówką i obejmującą kostkę sznurowaną cholewką

trzeć /ṭʃɛʨ̑/ (v)
rallar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rozdrabniać na cząstki lub rozgniatać na jednolitą masę
rozar
  (rzadki, rzadko używany) uwierać, obcierać
  dotykać, utrudniając ruch
frotar, estregar, restregar
  naciskając, pocierać
desovar, poner huevo
  (zoologia, zoologiczny) (o rybach) odbywać tarło, wykonywać funkcje rozrodcze
estregarse, frotarse
  pocierać sobą o coś

trzeźwy /ˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
juicioso, sensato
  kierujący się rozumem, rozsądkiem
sobrio
  niepijany
despejado, lúcido
  przytomny, rozbudzony

trzmiel /ṭʃmʲjɛl/ (n)
abejorro, abejarrón, abejón
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

trzmielojad /ṭʃmʲjɛˈlɔjat/ (n)
halcón abejero
  (ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;

trznadel zwyczajny /ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
escribano cerillo
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;

trzustka /ˈṭʃustka/ (n)
páncreas
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;

trzustkowy /tʃustkˈɔvɨ/ (adj)
pancreático, pancrático
  (anatomia, anatomiczny) związany z trzustką

trzy czwarte /ˈṭʃɨ ˈʧ̑fartɛ/
tres cuartos
  część całości równa trzem ćwiartkom

trzycyfrowy /ˌṭʃɨʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
de tres dígito
  składający się z trzech cyfr, mający trzy cyfry

trzydziestodwójka /tʃˌɨdʑɛstɔdvˈujka/ (n)
fusa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca jedną trzydziestodrugą całej nuty;

trzydziestolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
treintañero
  osoba w wieku 30-39 lat

trzymać /ˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
tener, sostener
  chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać
tener, mantener
  pozostawiać w określonym stanie lub w określonej sytuacji
conservarse
  być w dobrej kondycji fizycznej

trzymać język za zębami /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi/ (v)
callar la boca, tener la boca cerrada
  (przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach

trzymać kciuki /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈcʨ̑üci/ (v)
cruzar los dedos
  życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce

trzymiesięczny /ˌṭʃɨ̃mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
de tres meses
  będący w wieku trzech miesięcy
que ocurrir cada tres mes, trimestral
  przypadający co trzy miesiące
de tres meses, trimestral
  trwający trzy miesiące

trzyminutowy /tʃˌɨminutˈɔvɨ/ (adj)
de tres minuto
  trwający trzy minuty

trzysylabowy /ˌṭʃɨsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
trisílabo
  liczący trzy sylaby, składający się z trzech sylab

trzęsawisko /tʃˌɛ̃savˈiskɔ/ (n)
cenagal
  podmokły i grząski teren, zwykle porośnięty szuwarami

trzęsidupa /ˌṭʃɛ̃w̃ɕiˈdupa/ (n)
cagón
  (wulgarnie, wulgaryzm) tchórzliwy człowiek

trzęsienie ziemi /ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
terremoto, seísmo
  (geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;

trój- /truj/
tri-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających trzykrotne wystąpienie czegoś lub całość składającą się z trzech części

trójfazowy /ˌtrujfaˈzɔvɨ/ (adj)
trifásico
  składający się z trzech faz, etapów

trójgliceryd /trˌujɡlitsˈɛrɨt/ (n)
triglicérido
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny należący do lipidów;

trójgłowy /trujˈɡwɔvɨ/ (adj)
tricéfalo, tricípite, tríceps
  taki, który ma trzy głowy

trójkołowy /ˌtrujkɔˈwɔvɨ/ (adj)
de tres rueda
  taki, który ma trzy koła

trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (n)
triángulo
  (geometria) wielokąt mający trzy boki
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką

trójlistny /trujˈlʲistnɨ/ (adj)
de tres hoja
  złożony z trzech liści, mający trzy liście

trójmasztowiec /ˌtrujmaˈʃtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
barco de tres palo
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek posiadający trzy maszty

trójmasztowy /ˌtrujmaˈʃtɔvɨ/ (adj)
de tres palo
  o żaglowcu: mający trzy maszty

trójnóg /ˈtrujnuk/ (n)
trípode
  przedmiot, sprzęt o trzech nogach

trójpłat /ˈtrujpwat/ (n)
triplano
  (lotnictwo, lotniczy) samolot o trzech płatach nośnych;

trójskok /ˈtrujskɔk/ (n)
triple salto
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;

trójwartościowy /trˌujvartɔɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
trivalente
  (chemia, chemiczny) wykorzystujący trzy elektrony do utworzenia wiązania chemicznego

trójwymiarowość /trˌujvɨmjarˈɔvɔɕtɕ/ (n)
tridimensionalidad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest trójwymiarowe

trójwymiarowy /ˌtrujvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ/ (adj)
tridimensional
  mający trzy wymiary (najczęściej: długość, szerokość i wysokość)

trójząb /ˈtrujzɔ̃mp/ (n)
tridente
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;

trójzębny /trujˈzɛ̃mbnɨ/ (adj)
tridente
  (książkowy) o przedmiotach mający trzy zęby (ostrza)

trąba /ˈtrɔ̃mba/ (n)
trompa
  (zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);

trąbka /ˈtrɔ̃mpka/ (n)
trompa
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) specjalny narząd, służący do przyjmowania pokarmu w postaci płynnej
trompeta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

trąbka słuchowa /trˈɔmpka swuxˈɔva/ (n)
trompa de Eustaquio
  (anatomia, anatomiczny) kanał, który łączy jamę bębenkową ucha środkowego z górną częścią gardła;

trąd /trɔ̃nt/ (n)
lepra
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;

trądzik /ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik/ (n)
acné
  (medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok

trądzik różowaty /trˈɔɲdʑik rˌuʒɔvˈatɨ/ (n)
rosácea
  (medycyna, medyczny) przewlekła i zapalna dermatoza polegająca na występowaniu wykwitów rumieniowych, grudkowych i krostkowych;

trębacz /trˈɛmbatʃ/ (n)
trompetista
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na trąbce

tu /tu/ (pronoun)
aquí, acá
  …miejsce, w którym znajduje się mówiący

tu leży pies pogrzebany /ˈtu ˈlɛʒɨ ˈpʲjɛs ˌpɔɡʒɛˈbãnɨ/ (proverb)
esa es la madre del cordero
  wyrażenie używane, gdy ktoś znajduje sedno sprawy, przyczynę problemu

tuba /ˈtuba/ (n)
tuba
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, basowy lub kontrabasowy;
tubo
  opakowanie w formie rurki służące do przechowywania substancji półpłynnych
  zawartość tuby (1.1)

tubalny /tubˈalnɨ/ (adj)
estentóreo
  brzmiący jak przez tubę, charakteryzujący się niskim i donośnym brzmieniem

tubylec /tuˈbɨlɛʦ̑/ (n)
indígena, nativo
  osoba pochodząca z lokalnej populacji, rdzennej ludności jakiegoś kraju

tuf /tuf/ (n)
toba
  (geologia, geologiczny) rodzaj skały osadowej, składającej się z materiału piroklastycznego;

tukan /ˈtukãn/ (n)
tucán
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów;

tul /tul/ (n)
tulio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69;

tulipan /tuˈlʲipãn/ (n)
tulipán
  (botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;

tumiwisizm /ˌtũmʲiˈvʲiɕism̥/ (n)
pasotismo
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) postawa charakteryzująca się obojętnością, biernością, brakiem zaangażowania, lekceważeniem czegoś

tundra /ˈtũndra/ (n)
tundra
  (geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;

tunel /ˈtũnɛl/ (n)
túnel
  budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;
  (informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie;

tunezyjski /ˌtũnɛˈzɨjsʲci/ (adj)
tunecino
  odnoszący się do państwa Tunezja

tunika /tũˈɲika/ (n)
túnica
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) spodnia, lekka szata wełniana, zwykle z krótkim rękawem lub bez, noszona przez mężczyzn i kobiety w starożytnym Rzymie;

tura /tˈura/ (n)
turno
  kolejno powtarzająca się czynność

turban /ˈturbãn/ (n)
turbante
  męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;

turbina /turˈbʲĩna/ (n)
turbina
  (technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy;

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
turco
  odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.

turkawka /turˈkafka/ (n)
tórtola
  (ornitologia, ornitologiczny) (Streptopelia turtur) średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia;

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
turcomano, turkmeno
  odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (n)
turcomano, turkmeno
  język urzędowy Turkmenistanu;

turkus /ˈturkus/ (n)
turquesa
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej;
  barwa, zielony odcień cyjanu;

turkusowy /ˌturkuˈsɔvɨ/ (adj)
turquesa
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem
  (książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu

turniej /tˈurɲʲɛj/ (n)
torneo, justa
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczne zawody rycerskie;
torneo
  (sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe;

turysta /tuˈrɨsta/ (n)
turista
  osoba uprawiająca turystykę

turystka /tuˈrɨstka/ (n)
turista
  kobieta, która podróżuje dla przyjemności

turystyczny /ˌturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
turístico
  związany z turystyką lub turystami

turystyka /tuˈrɨstɨka/ (n)
turismo
  wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;

turystyka aborcyjna /turˈɨstɨkˌa ˌabɔrtsˈɨjna/ (n)
turismo abortivo
  podróżowanie z kraju o restrykcyjnych przepisach aborcyjnych do tego, w którym są one łagodniejsze w celu wykonania aborcji;

turyńczyk /tuˈrɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
turinés
  mieszkaniec Turynu lub mężczyzna pochodzący z Turynu

turyński /tuˈrɨ̃j̃sʲci/ (adj)
turinés
  charakterystyczny dla Turynu, związany z Turynem, wywodzący się z Turynu

tusz /tuʃ/ (n)
tinta china
  farba wodna używana zwykle do napełniania wkładów w długopisach;

tuzin /ˈtuʑĩn/ (n)
docena
  (jednostka miary) 12 sztuk

tułów /ˈtuwuf/ (n)
tronco
  (anatomia, anatomiczny) ciało ssaka oprócz głowy i kończyn;
tórax
  (zoologia, zoologiczny) odcinek ciała u owadów i skorupiaków (zwykle pomiędzy głową a odwłokiem)

tuńczyk /ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
atún
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;

tuż /tuʃ/ (adv)
casi
  prawie, blisko

twardość /tfˈardɔɕtɕ/ (n)
dureza
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: twardy

twardy /ˈtfardɨ/ (adj)
duro
  nie miękki, nieuginający się pod naciskiem
  ciężki, trudny
  o człowieku odporny, niepoddający się przeciwnościom i emocjom
  nieustępliwy, niedający się przekonać do zmiany zdania
  surowy, bezlitosny

twardy orzech do zgryzienia /ˈtfardɨ ˈɔʒɛγ ˌdɔ‿zɡrɨˈʑɛ̇̃ɲa/ (idiom)
duro de pelar
  trudna sprawa

twardówka /tfardˈufka/ (n)
esclerótica
  (anatomia, anatomiczny) biała błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię oka;

twarz /tfaʃ/ (n)
cara, rostro, faz
  przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy

twarzą w twarz /ˈtfaʒɔ̃w̃ ˈf‿tfaʃ/ (adv)
cara a cara
  bezpośrednio

twaróg /ˈtfaruk/ (n)
queso bianco, requesón
  (spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego

twierdza /ˈtfʲjɛrʣ̑a/ (n)
fortaleza, fuerte, bastión
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;

twierdzenie /tfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
teorema
  (matematyka, matematyczny) zdanie logiczne, będące elementem teorii matematycznej

twierdzić /ˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
afirmar
  zapewniać o czymś ((zobacz) twierdzenie)

twist /tfˈist/ (n)
twist
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski w takcie dwudzielnym, w którym partnerzy tańczą osobno, wykonując energiczne skręty nóg, bioder i rąk

tworzywo sztuczne /tfɔʒˈɨvɔ ʃtˈutʃnɛ/ (n)
materia plástica
  (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) materiał łatwy w przetwórstwie, zbudowany z polimerów nie występujących w naturze, a wytworzonych przez człowieka

tworzyć /ˈtfɔʒɨʨ̑/ (v)
crear, formar
  budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)

twój /tfuj/ (pronoun)
tuyo
  2. (osoba) lp

twórca /ˈtfurʦ̑a/ (n)
creador
  (książkowy) osoba, która coś stworzyła, najczęściej dzieło sztuki

twórczość /ˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
creación
  aktywność opierająca się na tworzeniu, byciu kreatywnym
obra
  dzieła; prace tworzone przez kogoś, ogół dorobku twórczego; dorobek artystyczny; 'biesiady'; akt

twórczyni /tfurˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
creadora
  forma żeńska od: twórca

ty /tɨ/ (personalPronoun)
tú
  (gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
tibetano
  odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (n)
tibetano
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;

tyczkarz /ˈtɨʧ̑kaʃ/ (n)
pertiguista
  (sport, sportowy) zawodnik skoków o tyczce

tydzień /ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
semana
  okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
  każdy okres siedmiu dni

tygodnik /tɨˈɡɔdʲɲik/ (n)
semanario
  czasopismo ukazujące się co tydzień

tygodniowo /ˌtɨɡɔdʲˈɲɔvɔ/ (adv)
a la semana, semanalmente
  w ciągu tygodnia; dotyczy ilości czegoś

tygodniowy /tˌɨɡɔdɲʲˈɔvɨ/ (adj)
semanal
  odnoszący się do tygodnia; funkcjonujący, trwający, istniejący przez tydzień
semanal, semanario
  zdarzający się, ukazujący się co tydzień; przypadający raz na tydzień

tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (n)
tigre
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;

tygrysica /ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a/ (n)
tigresa
  (zoologia, zoologiczny) samica tygrysa

tykanie /tɨˈkãɲɛ/ (n)
tictac
  (rzeczownik odczasownikowy) od: tykać

tylko /ˈtɨlkɔ/ (conjunction)
sino
  łączy frazy o przeciwstawnym znaczeniu lub wyodrębnia dany element

tylko /ˈtɨlkɔ/ (particle)
solamente, sólo
  oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie

tylne światło /tˈɨlnɛ ɕfʲˈatwɔ/ (n)
calavera, luz trasera
  lampa sygnalizacyjna umieszczona z tyłu pojazdu

tym /tˈɨm/ (adv)
tanto
  im … tym – wskazuje zwiększanie się jednej cechy wraz ze wzrostem drugiej lub proporcjonalną zależność jednej zmiany względem drugiej

tymczasem /tɨ̃mˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
de momento, por ahora, por el momento
  do tego czasu, o którym była mowa
mientras tanto, entre tanto, mientras
  w tym samym czasie, o którym była mowa

tymczasem /tɨ̃mˈʧ̑asɛ̃m/ (particle)
mientras que
  sygnalizuje treść niezgodną z oczekiwaniami wyrażonymi w pierwszej części zdania
  sygnalizuje treść przeciwstawną do tego, co było powiedziane przed chwilą

tymczasowo /tˌɨmtʃasˈɔvɔ/ (adv)
temporalmente, provisionalmente
  nie na stałe; do czasu spodziewanej zmiany

tymczasowy /ˌtɨ̃mʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
provisional, temporal
  taki, który trwa tylko, jakiś czas

tymianek /tɨ̃ˈmʲjãnɛk/ (n)
tomillo
  (botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa;

tympanon /tɨ̃mˈpãnɔ̃n/ (n)
tímpano
  (architektura, architektoniczny) gładkie lub wypełnione płaskorzeźbą pole wewnątrz frontonu;

tynk /tˈɨŋk/ (n)
enlucido
  (budownictwo) powłoka odpowiednio przygotowanej zaprawy budowlanej nałożonej na surową powierzchnię ściany, filaru, sufitu, itp.

tynkarz /ˈtɨ̃ŋkaʃ/ (n)
enlucidor, revocador
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (budownictwo) murarz będący specjalistą w zakresie tynkowania

tynkować /tɨ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
enlucir, enyesar
  nakładać tynk na wewnętrzną lub zewnętrzną ścianę budynku

tynktura /tɨ̃ŋkˈtura/ (n)
esmalte
  (heraldyka, heraldyczny) barwa używana w heraldyce do wypełniania pól i godeł;

typ /tɨp/ (n)
filo
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) kategoria w systematyce zwierząt;
tipo
  rodzaj, wzorzec

typograficzny /tˌɨpɔɡrafˈitʃnɨ/ (adj)
tipográfico
  związany z typografią, zgodny z zasadami typografii

typologia /tˌɨpɔlˈɔɡja/ (n)
tipología
  nauka o typach, porównująca typy w zakresie różnych dziedzin

typologiczny /tˌɨpɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
tipológico
  związany z typologią

typowy /tɨˈpɔvɨ/ (adj)
típico
  często spotykany

tyrania /tɨrˈaɲʲa/ (n)
tiranía
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze

tyrać /ˈtɨraʨ̑/ (v)
apencar, bregar, sudar
  (potocznie, potoczny) ciężko pracować

tyroksyna /tˌɨrɔksˈɨna/ (n)
tiroxina
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z hormonów tarczycy;

tyrolski /tɨˈrɔlsʲci/ (adj)
tirolés
  dotyczący Tyrolu, związany z Tyrolem, pochodzący z Tyrolu

tyrystor /tɨrˈɨstɔr/ (n)
tiristor
  przyrząd półprzewodnikowy stosowany w układach prostowniczych, przekaźnikowych i przełączających;

tysiąclecie /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
milenio
  tysiąc lat

tysiącletni /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛtʲɲi/ (adj)
milenario
  mający tysiąc lat
  trwający tysiąc lat

tytan /ˈtɨtãn/ (n)
titán
  (mitologia grecka) każdy z olbrzymów, synów Uranosa i Gai, braci tytanid; (także, też) ich potomkowie;
  (książkowy) człowiek wielkiego ducha, wybitny, przerastający pod każdym względem swoje otoczenie
titanio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;

tytanit /tɨˈtãɲit/ (n)
titanita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

tytoń /ˈtɨtɔ̃ɲ/ (n)
tabaco
  suszone liście tej rośliny (1.1);
  (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;

tytularny /tˌɨtulˈarnɨ/ (adj)
honorario
  posiadający prawo do używania danego tytułu, ale bez pełnienia funkcji związanej z tym tytułem

tytuł /ˈtɨtuw/ (n)
título
  napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
  zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja
  podstawa czegoś, powód, racja

tyć /tɨʨ̑/ (v)
engordar
  zwiększać swoją masę za sprawą przyrostu tkanki tłuszczowej

tyłek /ˈtɨwɛk/ (n)
trasero, retaguardia
  (potocznie, potoczny) pośladki

tęcza /ˈtɛ̃n͇ʧ̑a/ (n)
arco iris, arcoíris
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;

tęczówka /tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka/ (n)
iris
  (anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;

tędy /ˈtɛ̃ndɨ/ (pronoun)
por aquí
  tą drogą (bliską od osoby wskazującej)

tępak /ˈtɛ̃mpak/ (n)
ceporro, torpón, zopenco
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba tępa, głupia, mało inteligentna, bezmyślna

tęsknić /ˈtɛ̃w̃sʲkɲiʨ̑/ (v)
añorar, echar de menos, extrañar
  odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię

tęsknota /tɛ̃w̃sˈknɔta/ (n)
nostalgia, añoranza
  uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś

tętent /ˈtɛ̃ntɛ̃nt/ (n)
trápala
  odgłos uderzających o ziemię kopyt biegnącego zwierzęcia

tętniak /ˈtɛ̃ntʲɲak/ (n)
aneurisma
  (medycyna, medyczny) ograniczone poszerzenia światła tętnicy;

tętnica szczękowa /tɛ̃ntʲˈɲiʦ̑a ʃʧ̑ɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
arteria maxilar
  (anatomia, anatomiczny) tętnica doprowadzająca krew do twarzoczaszki;

tężec /tˈɛ̃ʒɛts/ (n)
tétanos, tétano
  (medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca

tłok /twɔk/ (n)
pistón, émbolo
  (technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię;
gentío, apretura
  duża masa ludzi

tłuczek do ziemniaków /ˈtwuʧ̑ɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/ (n)
aplastapatatas, pisapatatas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu

tłum /twũm/ (n)
muchedumbre, multitud, turba, gentío
  duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu

tłumacz /ˈtwũmaʧ̑/ (n)
traductor, intérprete
  osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;

tłumaczenie /ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
traducción, interpretación, explicación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: tłumaczyć – przekładanie na inny język
explicación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: tłumaczyć – wyjaśnianie komuś czegoś
traducción, interpretación
  jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku

tłumaczka /twũˈmaʧ̑ka/ (n)
intérprete
  kobieta dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej
traductora
  kobieta przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny

tłumaczyć /twũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
explicar
  wyjaśniać, objaśniać coś, przekazywać zasadę działania czegoś
  wyjaśniać, podawać powód, dla którego postąpiło się w dany sposób
traducir, interpretar
  wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy
  pracować jako tłumacz, być tłumaczem

tłumnie /twˈumɲʲɛ/ (adv)
en tropa
  w dużej grupie osób

tłusty /ˈtwustɨ/ (adj)
gordo, gordinflón
  (pejoratywnie, pejoratywny) o człowieku: gruby
grasiento, graso
  pokryty tłuszczem albo będący w dotyku jak tłuszcz
  zawierający dużo tłuszczu

tłusty czwartek /ˈtwustɨ ˈʧ̑fartɛk/ (n)
jueves gordo, jueves lardero
  (etnografia, etnograficzny) ostatni czwartek karnawału, w którym zwyczajowo urządza się zabawy, przyjęcia i częstuje pączkami;

tłuszcz /twuʃʧ̑/ (n)
grasa
  (spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym;

tłuszczak /twˈuʃtʃak/ (n)
lipoma
  (medycyna, medyczny) łagodny nowotwór składający się z tkanki tłuszczowej;

ubezpieczenie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
seguro
  zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne

ubezpieczenie na życie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
seguro de vida
  (urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem;

ubiegłoroczny /ˌubʲjɛɡwɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
del año pasado
  taki, który wydarzył się w ubiegłym (poprzednim) roku

ubierać /uˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
vestir
  zakładać, wkładać ubranie lub obuwie
ponerse, vestirse
  zakładać ubranie na swoje ciało

ubijać /ubʲˈijatɕ/ (v)
batir
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zmieniać produkty płynne na gęstą masę poprzez energiczne mieszanie
matar
  (potocznie, potoczny) powodować czyjąś śmierć
apisonar
  bijąc w coś, powodować mocniejsze powiązanie cząstek tego, zwiększać gładkość i twardość czego

ubiór /ˈubʲjur/ (n)
atuendo
  elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie

uboczny /ubˈɔtʃnɨ/ (adj)
secundario, sub-
  powstający przy okazji jakiegoś działania

ubogi /uˈbɔɟi/ (adj)
pobre, modesto
  nieobfitujący w coś
pobre
  posiadający mało dóbr materialnych

ubranie /uˈbrãɲɛ/ (n)
ropa, vestido
  wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała

ubrany /ubrˈanɨ/ (adj)
vestido
  noszący odzież

ubłocić /uˈbwɔʨ̑iʨ̑/ (v)
embarrar, enlodar
  ubrudzić, pokrywając błotem
embarrarse, enlodarse
  ubrudzić, pokryć błotem samego siebie

ucha /ˈuxa/ (n)
uja
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) typowa dla kuchni rosyjskiej zupa rybna przyrządzana z kilku gatunków ryb słodkowodnych

ucho /ˈuxɔ/ (n)
oído, oreja
  (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
orejera
  (potocznie, potoczny) o kimś, kto donosi
ojo
  klapki na czapce opuszczane dla zasłonięcia uszu (1.1)
oreja, oído
  małżowina uszna
asa
  uchwyt kosza, garnka, filiżanki lub siatki
  dziurka w igle, przez którą przewleka się nić

ucho wewnętrzne /ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ/ (n)
oído interno
  (anatomia, anatomiczny) część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

ucho środkowe /ˈuxɔ ɕrɔtˈkɔvɛ/ (n)
oído medio
  (anatomia, anatomiczny) część ucha, w której znajdują się kosteczki słuchowe i trąbka Eustachiusza;

uchodźca /uˈxɔʨ̑ʦ̑a/ (n)
refugiado
  osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;

uchwała /uˈxfawa/ (n)
resolución
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt woli kolegialnego organu państwowego, samorządu lub organizacji, podejmowany z reguły na posiedzeniu tego gremium, po przeprowadzeniu głosowania;

uchylny /uxˈɨlnɨ/ (adj)
basculante
  taki, który da się uchylać

ucieczka /uˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
fuga, huida, evasión
  szybkie uciekanie skądś lub przed czymś

uciekać /uˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
evitar, rehuir
  (przenośnie, przenośnia) unikać czegoś, nie chcieć konfrontacji z czymś
derramarse, escaparse, rebosar
  o substancjach: wylewać się, wydostawać się, przeciekać
huir, escapar, fugarse, escaparse
  pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)

ucisk /ˈutɕisk/ (n)
presión
  oddziaływanie pewną siłą na coś

uciskać /uˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
esclavizar
  prześladować, ograniczać czyjąś wolność

uciążliwy /ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ/ (adj)
embarazoso, molesto, pesado
  męczący, dokuczliwy
pesado, embarazoso, molesto
  taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku

uczciwie /uʧ̑ʲˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
honestamente, honradamente
  w sposób uczciwy, dobry, czysty

uczciwość /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
honradez
  uczciwe zachowanie

uczciwy /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
honrado
  (o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)

uczelniany /ˌutʃɛlɲʲˈanɨ/ (adj)
universitario
  związany z uczelnią, odnoszący się do uczelni

uczennica /ˌuʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
alumna
  forma żeńska od: uczeń

uczestnictwo /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʦ̑tfɔ/ (n)
participación
  fakt uczestniczenia w czymś; branie / wzięcie udziału w czymś

uczestniczyć /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
participar, tomar parte
  brać udział
compartir, participar, tener parte
  mieć udział

uczestnik /uˈʧ̑ɛstʲɲik/ (n)
participante
  osoba biorąca w czymś udział

uczeń /ˈuʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
alumno, estudiante
  (szkolnictwo, szkolny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;
aprendiz
  (zawód, zawodowy, zawodowo) najniższy stopień kwalifikacji zawodowych
discípulo
  kontynuator czyjejś teorii, nauki lub twórczości

uczta /ˈuʧ̑ta/ (n)
deleite, regalo
  (przenośnie, przenośnia) ciekawe wydarzenie, zazwyczaj o charakterze kulturalnym; bardzo przyjemne przeżycie estetyczne, duchowe
festín, banquete
  duże, wystawne przyjęcie

uczucie /uˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
sentimiento
  miłość, przyjaźń
sentimiento, sensación
  stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu

uczulenie /ˌutʃulˈɛɲʲɛ/ (n)
alergia
  (medycyna, medyczny) nadmierna wrażliwość organizmu na pewne czynniki, polegająca na nieprawidłowej reakcji immunologicznej po zetknięciu się z alergenem

uczynny /uˈʧ̑ɨ̃nːɨ/ (adj)
servicial
  (książkowy) chętny, skłonny do bezinteresownej pomocy

uczyć /ˈuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
enseñar
  przekazywać komuś wiedzę
aprender
  zdobywać pewną wiedzę lub umiejętności

uczęszczać /uˈʧ̑ɛ̃w̃ʃʧ̑aʨ̑/ (v)
frecuentar
  bywać gdzieś często (lub regularnie); brać udział w czymś

udany /uˈdanɨ/ (adj)
conseguido, logrado
  zakończony powodzeniem; nie zakończony klęską, niepowodzeniem, fiaskiem

udawanie /ˌudaˈvãɲɛ/ (n)
fingimiento, simulación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: udawać

udawany /ˌudavˈanɨ/ (adj)
afectado
  stwarzający pozór czegoś

udawać Greka /uˈdavaʥ̑ ˈɡrɛka/ (v)
hacerse el tonto
  udawać, że nie ma się pojęcia, wiedzy na jakiś temat; zachowywać się jak ktoś niezorientowany, nierozumiejący określonej kwestii, mimo że w rzeczywistości jest inaczej

uderzająco /ˌudɛʒajˈɔntsɔ/ (adv)
sorprendentemente
  w sposób niezwykle wyraźny

uderzenie /ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
golpe
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uderzyć
  (wojskowość, wojskowy) gwałtowny atak wojsk na armię nieprzyjaciela
  cios zadany ręką lub przedmiotem

uderzyć /uˈdɛʒɨʨ̑/ (v)
golpear, pegar
  zadać komuś cios
chocar, golpearse, golpearse mutuamente, tropezarse
  uderzyć (1.1) siebie wzajemnie; zderzyć się
darse un manotazo, golpearse
  zadać sobie cios ręką lub czymś trzymanym w ręku

udo /ˈudɔ/ (n)
muslo
  (anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;

udowadniać /ˌudɔvˈadɲʲatɕ/ (v)
probar, demostrar
  wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody

udział /ˈuʥ̑aw/ (n)
participación
  uczestnictwo w jakimś wydarzeniu
  (finanse, finansowy) wkład kapitału do przedsięwzięcia finansowego, dokonany przez jego uczestnika
  dokument potwierdzający udział (1.2)

udziałowiec /ˌudʑawˈɔvʲɛts/ (n)
socio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba z udziałem w przedsięwzięciu finansowym

ufny /ˈufnɨ/ (adj)
confiado
  mający lub wyrażający zaufanie

ugryźć się w język /ˈuɡrɨɕʨ̑‿ɕɛ ˈvʲ‿jɛ̃w̃zɨk/ (v)
morderse la lengua
  (przenośnie, przenośnia) powstrzymać się w ostatniej chwili od powiedzenia czegoś

ugór /ˈuɡur/ (n)
barbecho
  (rolnictwo, rolniczy) pole nieuprawiane przez pewien okres czasu;

ujednoznacznienie /ˌujɛdnɔznaʧ̑ʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
desambiguación
  (językoznawstwo, językoznawczy) uściślenie znaczenia słowa

ujmować /ujmˈɔvatɕ/ (v)
agarrar
  chwytać ręką lub narzędziem
ganarse
  pozyskiwać czyjąś przychylność
formular
  przedstawiać co w dany sposób
intervenir en favor
  brać w obronę

ujście /ˈujɕʨ̑ɛ/ (n)
desembocadura, desagüe
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, w którym ciek wodny wpada do większego cieku lub akwenu

ukamienowanie /ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
lapidación
  forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia;

ukamienować /ˌukãmʲjɛ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
lapidar, apedrear
  zabić kogoś poprzez ukamienowanie – obrzucając go kamieniami

uklęknięcie /ˌuklɛ̃ŋʲcˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
arrodillamiento, genuflexión
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uklęknąć

ukośny /uˈkɔɕnɨ/ (adj)
diagonal, inclinado
  nachylony w stosunku do czegoś pod kątem ostrym

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (adj)
ucraniano, ucranio
  odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (n)
ucraniano
  wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;

ukrywać /uˈkrɨvaʨ̑/ (v)
ocultar, encubrir, guardar, disimular
  nie podawać wszystkich informacji, przemilczać coś o ważnego
esconder, ocultar, escamotear, guarecer
  schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim
esconderse, ocultarse, guarecerse, refugiarse
  schować się w niewidocznym, bezpiecznym miejscu

ukwiał /ˈukfʲaw/ (n)
anémona de mar
  (zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia;

ukąszenie /ˌukɔ̃w̃ˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
dentellada, mordedura, mordida
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ukąsić
mordedura, picadura
  miejsce na ciele, gdzie ktoś lub coś kogoś ukąsiło

układ /ˈukwat/ (n)
acuerdo, convenio, pacto
  porozumienie
sistema, w anatomia również aparato
  zbiór elementów powiązanych ze sobą w jakiś sposób;

układ krwionośny /ˈukwat kr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (n)
sistema cardiovascular
  (anatomia, anatomiczny) system naczyń rozprowadzających krew po organizmie;

układ krążenia /ˈukwat krɔ̃ʒˈɛɲʲa/ (n)
aparato circulatorio
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) układ organizmu, złożony z dwóch układów: krwionośnego i chłonnego;

układ nerwowy /ˈukwat nɛrvˈɔvɨ/ (n)
sistema nervioso
  (anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu;

układ oddechowy /ˈukwat ˌɔddɛxˈɔvɨ/ (n)
sistema respiratorio, aparato respiratorio
  (anatomia, anatomiczny) zespół narządów umożliwiających organizmowi oddychanie;

układ okresowy /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (n)
tabla periódica
  zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;

układ okresowy pierwiastków /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/ (n)
tabla periódica de los elementos
  (chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;

układ planetarny /ˈukwat ˌplãnɛˈtarnɨ/ (n)
sistema planetario
  (astronomia, astronomiczny) zbiór planet i innych ciał niebieskich krążących wokół wspólnego centrum masy;

układ przywspółczulny /ˈukwat pʃˌɨfspuwtʃˈulnɨ/ (n)
sistema nervioso parasimpático
  (anatomia, anatomiczny) podukład autonomicznego układu nerwowego;

układ scalony /ˈukwat sʦ̑aˈlɔ̃nɨ/ (n)
circuito integrado
  (elektronika, elektroniczny) zamknięty w obudowie układ elektroniczny, gotowy do umieszczenia w innym układzie;

układ trawienny /ˈukwat travʲˈɛnnɨ/ (n)
aparato digestivo
  (anatomia, anatomiczny) zespół narządów, których funkcja polega na przyjmowaniu pokarmu, trawieniu, wchłanianiu go i wydalaniu odpadów;

układ wydechowy /ˈukwad ˌvɨdɛˈxɔvɨ/ (n)
sistema de escape
  (motoryzacja) układ odprowadzający spaliny z silnika spalinowego i wygłuszający hałas produkowany przez silnik

układ zbiorowy /ˈukwad zbʲjɔˈrɔvɨ/ (n)
convenio colectivo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) układ określający warunki pracy, zawierany między związkami zawodowymi i pracodawcami

ul /ul/ (n)
colmena
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;

uleczenie /ˌulɛtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
curación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uleczyć

ulepszać /uˈlɛpʃaʨ̑/ (v)
mejorar
  udoskonalać coś, poprawiać, czynić lepszym

ulewa /uˈlɛva/ (n)
aguacero, chaparrón, chubasco
  deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody

ulica /uˈlʲiʦ̑a/ (n)
calle
  droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;

uliczka /uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
calleja, callejón
  krótka lub wąska ulica

ulicznica /ˌulʲiʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
pendón, pindonga, ramera, zorra, zorrupia
  (przestarzałe, przestarzały) prostytutka

ulotka /uˈlɔtka/ (n)
octavilla
  niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny

ulotny /uˈlɔtnɨ/ (adj)
fugaz, pasajero, efímero
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) szybko się kończący, przemijający, niemożliwy do zachowania, krótkotrwały
volátil
  (książkowy) taki, który się łatwo ulatnia
irregular
  (urzędowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) taki, który ukazuje się nieregularnie

ultimatum /ˌultʲĩˈmatũm/ (n)
ultimátum
  oświadczenie zawierające żądanie określonego zachowania, poparte groźbą zastosowania środków przymusu w razie niespełnienia żądań przed ściśle określonym terminem;

ultradźwięk /ultrˈadʑvʲɛŋk/ (n)
ultrasonido
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);

ultradźwiękowy /ˌultraʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
ultrasónico
  charakterystyczny, odnoszący się do lub związany z ultradźwiękami

ultrafiolet /ˌultraˈfʲjɔlɛt/ (n)
ultravioleta
  (fizyka, fizyczny) niewidzialne dla oka promieniowanie elektromagnetyczne – o długości fali krótszej niż światło widzialne i dłuższej niż promieniowanie rentgenowskie; wywołuje m.in. fluorescencję i opalanie się skóry ludzkiej;

ultrafioletowy /ˌultrafʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
ultravioleta
  (fizyka, fizyczny) dotyczący ultrafioletu, świecący ultrafioletem

ulubiony /ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
favorito
  najbardziej lubiany

umacniać /umˈatsɲʲatɕ/ (v)
fortificar
  (wojskowość, wojskowy) budować obiekty fortyfikacyjne pod działania bojowe
reforzar
  czynić coś bardziej wytrzymałym na zniszczenie
consolidar
  czynić coś trwalszym
fortificarse
  (wojskowość, wojskowy) wzmacniać siłę obronną poprzez budowę obiektów fortyfikacyjnych oraz przygotowując się do działań bojowych
reforzarse
  nabierać pewności co do czegoś
  stawać się odporniejszym na zniszczenie

umarł król, niech żyje król /ˈũmarw̥ ˈkrulʲ ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ ˈkrul/ (proverb)
a rey muerto, rey puesto
  pierwotnie w średniowieczu słowa marszałka dworu francuskiego, wygłaszane po śmierci króla Francji i od razu ogłaszające nowego monarchę, zapewniające brak kłótni i walk o sukcesję

umbryjski /umbrˈɨjski/ (adj)
umbro
  odnoszący się do Umbrii, związany z Umbrią

umbryjski /umbrˈɨjski/ (n)
umbro
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka;
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa dialektu

umiak /ˈũmʲjak/ (n)
oomiak, umiak, umiaq
  duża eskimoska łódź wiosłowo-żaglowa

umiarkowany /ˌũmʲjarkɔˈvãnɨ/ (adj)
moderado
  o poglądach: pośredni między radykalnym a zachowawczym
moderado, razonable
  taki, który nie jest ani zbyt duży, ani zbyt mały
comedido, moderado
  umiejący zachować umiar

umiejętność /ˌũmʲjɛ̇ˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
facultad, habilidad
  biegłość w danym temacie, praktyczna zdolność do robienia czegoś

umierać /ũˈmʲjɛraʨ̑/ (v)
morir
  kończyć swoje życie, przestawać żyć

umierać ze śmiechu /ũˈmʲjɛraʥ̑ zɛ‿ˈɕmʲjɛxu/ (v)
morirse de risa
  śmiać się bardzo intensywnie

umieszczać /ũˈmʲjɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
colocar, poner, acomodar
  stawiać, kłaść kogoś lub coś w określonym miejscu; umiejscawiać

umieć /ˈũmʲjɛ̇ʨ̑/ (modal)
saber
  potrafić coś zrobić; wiedzieć, jak coś zrobić

umięśniony /ˌumjɛɲɕɲʲˈɔnɨ/ (adj)
musculoso
  mający silnie rozwinięte mięśnie

umniejszać /umɲʲˈɛjʃatɕ/ (v)
apocar
  czynić coś mniej ważnym; obniżać wartość, wielkość, znaczenie

umowa /ũˈmɔva/ (n)
acuerdo, contrato, convenio
  wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania;

umowa o pracę /ũˈmɔva ɔ‿ˈpraʦ̑ɛ/ (n)
contrato de trabajo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa zawarta między pracodawcą a pracownikiem, w której pracownik zobowiązuje się do wykonywania dla pracodawcy określonej pracy za określonym wynagrodzeniem;

umowa śmieciowa /ũˈmɔva ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑ɔva/ (idiom)
contrato basura
  (publikatory) (pejoratywnie, pejoratywny) umowa między pracodawcą a pracownikiem niestanowiąca podstawy do nawiązania trwałego stosunku pracy, zawarta w celu ominięcia prawa, pozwalająca np. na niepłacenie składek ZUS, łatwiejsze rozwiązanie umowy;

umożliwiać /ˌũmɔʒˈlʲivʲjäʨ̑/ (v)
posibilitar, facilitar
  dawać, tworzyć jakąś możliwość zrobienia czegoś

umysł /ˈũmɨsw̥/ (n)
mente
  siedlisko poznawczej i myślowej aktywności człowieka;

umysłowy /ˌũmɨˈswɔvɨ/ (adj)
mental
  charakterystyczny dla umysłu, związany z umysłem i jego pracą

umywalka /ˌũmɨˈvalka/ (n)
lavabo
  urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;

umywać ręce /ũˈmɨvaʨ̑ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ/ (v)
lavarse las manos, lavarse las manos como Pilatos
  nie brać odpowiedzialności za coś

umyślnie /ũˈmɨɕl̥ʲɲɛ/ (adv)
adrede, intencionadamente, a propósito, aposta, deliberadamente
  w sposób umyślny; specjalnie, zgodnie z zamiarem

uncja /ˈuntsja/ (n)
onza
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;

unia /ˈũɲja/ (n)
unión
  dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści;

uniemożliwiać /ˌũɲɛ̃mɔʒˈlʲivʲjäʨ̑/ (v)
impedir, imposibilitar
  sprawiać, że coś jest niemożliwe lub bardzo trudne do zrobienia; znacznie coś utrudniać

uniesienie /ˌuɲʲɛɕˈɛɲʲɛ/ (n)
exaltación
  stan wzmożonej aktywności emocjonalnej lub uczuciowej

uniewinniać /ˌũɲɛˈvʲĩɲːäʨ̑/ (v)
absolver
  oczyszczać z zarzutów

unikać /ũˈɲikaʨ̑/ (v)
evitar, eludir
  starać się nie mieć kontaktu z kimś lub czymś

uniwersalny /ˌũɲivɛrˈsalnɨ/ (adj)
universal
  obejmujący całość

uniwersytecki /ˌũɲivɛrsɨˈtɛʦ̑ʲci/ (adj)
universitario
  dotyczący uniwersytetu, związany z uniwersytetem

uniwersytet /ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/ (n)
universidad
  wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych

unosić /ũˈnɔɕiʨ̑/ (v)
levantar
  dźwigać kogoś lub coś w górę, podnosić, wznosić, dźwigać, podciągać

ununbium /ũˈnũnbʲjũm/ (n)
ununbio
  (chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik

ununhexium /ˌũnũnˈxɛksʲjũm/ (n)
ununhexio
  (chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor

ununpentium /ˌũnũnˈpɛ̃ntʲjũm/ (n)
unumpentio, ununpentio
  (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 115 (symbol Uup), nazwanego ostatecznie moscovium (symbol Mc);

ununquadium /ˌũnũŋˈkwadʲjũm/ (n)
ununcuadio, ununquadio
  (chemia, chemiczny) (zobacz) flerow

uogólnienie /ˌuɔɡulɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
generalización
  (rzeczownik odczasownikowy) od: uogólnić

uparty /uˈpartɨ/ (adj)
terco, testarudo, tozudo, obstinado
  (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś
persistente, pertinaz, tenaz
  (o rzeczach) będący wyrazem czyjegoś uporu, trwający, utrzymujący się długo, uporczywie

uparty jak osioł /uˈpartɨ ˈjak ˈɔɕɔw/ (adj)
más terco que una mula, más tozudo que una mula
  bardzo uparty

upał /ˈupaw/ (n)
bochorno, calorina
  (meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur;

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu /ˈupʲɛdʑ dvʲˈɛ pʲɛtʃˈɛɲʲɛ na jˈɛdnɨm ˈɔɡɲʲu/ (v)
matar dos pájaros de un tiro, matar dos pájaros de una pedrada
  załatwić dwie sprawy jednocześnie

upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu /ˈupʲɛdʑ dvʲˈɛ pʲɛtʃˈɛɲʲɛ pʃɨ jˈɛdnɨm ˈɔɡɲʲu/ (idiom)
matar dos pájaros de un tiro
  załatwić dwie sprawy przy jednej okazji, odnieść podwójną korzyść

upierać się /upʲˈɛratɕ ɕɛ/ (v)
insistir, empeñarse
  nie dawać przekonać się do zmiany decyzji lub zdania

upierdliwiec /ˌupʲɛrdlˈivʲɛts/ (n)
rompehuevos, rompepelotas, tocacojones
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) człowiek upierdliwy, dokuczliwy, natrętny

upierzenie /ˌupʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
plumaje
  pióra na ciele ptaków, pierze

upiększać /uˈpʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
embellecer
  czynić coś piękniejszym, dodawać ozdobniki, dekoracje
embellecerse
  czynić siebie samego piękniejszym, dodawać sobie ozdobniki, dekoracje

upodobnienie /ˌupɔdɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
asimilación
  (językoznawstwo, językoznawczy) dostosowanie brzmienia głoski do brzmienia głosek ją otaczających;

upojny /upˈɔjnɨ/ (adj)
embriagador
  (książkowy) taki, który wywołuje upojenie

upokarzać /ˌupɔˈkaʒaʨ̑/ (v)
humillar, denigrar, rebajar
  poniżać kogoś, obrażać czyjąś godność
humillarse, rebajarse
  poniżać siebie samego, obrażać własną godność

upokorzenie /ˌupɔkɔʒˈɛɲʲɛ/ (n)
humillación
  wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu

upominać /ˌupɔmˈinatɕ/ (v)
reprochar
  skłaniać kogoś do właściwego zachowywania się
defender
  (potocznie, potoczny) brać kogoś w obronę czy wstawiennictwo
reclamar, exigir
  zwracać się do kogoś o coś, przypominając; ponownie prosić lub zarządać

upominek /ˌupɔmˈinɛk/ (n)
recuerdo, souvenir
  zwykle nieduża rzecz ofiarowana komuś

upomnienie /ˌupɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
aviso, amonestación
  (administracja) pismo przypominające albo zawierające ostrzeżenie czy naganę
reprimenda, reproche
  karcąca uwaga

upoważniać /ˌupɔvˈaʒɲʲatɕ/ (v)
autorizar
  dawać komuś pełnomocnictwo do przeprowadzania czynności formalnych

upragniony /ˌupraɡɲʲˈɔnɨ/ (adj)
anhelado, deseado
  oczekiwany z dużym pragnieniem

uprawiać /uˈpravʲjäʨ̑/ (v)
cultivar, dedicarse, practicar
  zajmować się regularnie jakąś czynnością
cultivar
  zajmować się uprawą rośliny lub ziemi

uprawnienie /ˌupravʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
autorización, derecho, permiso
  prawo do wykonywania czegoś przez daną osobę

uprawniony /ˌupravɲʲˈɔnɨ/ (adj)
validado
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający podstawy prawne
autorizado
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający prawo do czegoś

uprowadzać /ˌuprɔvˈadʑatɕ/ (v)
secuestrar, raptar, retener
  zmuszać kogoś do pójścia ze sobą lub porywać środek lokomocji

uprościć /uˈprɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
simplificar
  uczynić coś prostszym, mniej skomplikowanym

uprzedzać /upʃˈɛdʑatɕ/ (v)
advertir
  powiadamiać o niebezpieczeństwie
adelantar, anticipar
  robić wcześniej
avisar
  zawiadamiać zawczasu
predisponerse
  stawać się niechętnym, źle nastawionym

uprzedzenie /ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
advertencia, aviso
  nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś

uprzejmie /uˈpʃɛjmʲjɛ/ (adv)
afablemente, amablemente, cortésmente, gentilmente
  w sposób uprzejmy

uprząż /ˈupʃɔ̃ʃ/ (n)
arnés
  (technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś

upływać /upwˈɨvatɕ/ (v)
pasar, expirar, transcurrir, vencer
  trwając, zmierzać do swojego końca

uran /ˈurãn/ (n)
uranio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;

uran zubożony /ˈuran zˌubɔʒˈɔnɨ/ (n)
uranio empobrecido
  (chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie;

urbanistyczny /ˌurbaɲistˈɨtʃnɨ/ (adj)
urbanístico
  dotyczący urbanistyki

urbanizacja /ˌurbãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
urbanización
  wzrost liczby ośrodków miejskich na jakimś obszarze, ich powiększenie i rozwój wiążący się z koncentracją, napływem ludności, wzrostem ich roli i znaczenia dla danego regionu;

urlop /ˈurlɔp/ (n)
vacaciones
  dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi;

urlop ojcowski /ˈurlɔp ɔjˈʦ̑ɔfsʲci/ (n)
permiso de paternidad
  (potocznie, potoczny) urlop, z którego korzysta ojciec noworodka lub niemowlęcia w celu sprawowania nad nim opieki

urna /ˈurna/ (n)
urna
  pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pojemnik, do którego wyborcy wrzucają swoje głosy

uroczystość /ˌurɔˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
ceremonia, fiesta
  uroczyste obchodzenie jakiegoś święta, wydarzenia itp.

uroczysty /ˌurɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
solemne
  obchodzony w sposób podniosły, odznaczający się okazałością

urodzajność /ˌurɔdʑˈajnɔɕtɕ/ (n)
fertilidad
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: urodzajny

urodzajny /ˌurɔdʑˈajnɨ/ (adj)
fértil
  (rolnictwo, rolniczy) dający obfity plon
fructuoso, fértil
  taki, w którym zebrano wysokie plony

urodzenie /ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
nacimiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: urodzić

urodziny /ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
nacimiento
  fakt narodzenia się
cumpleaños
  rocznica dnia narodzin

urodziwy /ˌurɔˈʥ̑ivɨ/ (adj)
gallardo
  posiadający urodę w wyższym stopniu, dorodny

urodzić się w czepku /urˈɔdʑitɕ ɕɛ f tʃˈɛpku/ (v)
nacer de pie
  (przenośnie, przenośnia) mieć wielkie szczęście we wszystkich przedsięwzięciach życiowych

urodzony /ˌurɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
nacido
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł stosowany przed imieniem i nazwiskiem osoby szlacheckiego pochodzenia
connatural, nato
  (książkowy) taki, który posiada skłonności i zamiłowanie do czegoś
auténtico, castizo, natural
  pochodzący z danego miejsca

urojenie /ˌurɔjˈɛɲʲɛ/ (n)
delirio
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw wytwórczy psychozy, zaburzenie treści myślenia polegające na nierzeczywistym osądzie, błędnym przekonaniu, niepodlegającym logicznej argumentacji
ilusión
  myśl lub pomysł nie do zrealizowania

urojony /ˌurɔjˈɔnɨ/ (adj)
delirante, imaginado
  będący wytworem wyobraźni, a nie rzeczywistości

urolog /uˈrɔlɔk/ (n)
urólogo
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu moczowo-płciowego

urologia /ˌurɔˈlɔɟja/ (n)
urología
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;

urologiczny /ˌurɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
urológico
  (medycyna, medyczny) związany z urologią

urugwajski /ˌuruɡˈvajsʲci/ (adj)
uruguayo
  związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju

urwis /ˈurvis/ (n)
golfillo, pilluelo
  chłopiec lubiący płatać figle

urwisko /urˈvʲiskɔ/ (n)
acantilado
  stroma ściana skalna

urzeczywistniać /ˌuʒɛʧ̑ɨˈvʲistʲɲäʨ̑/ (v)
ejecutar, realizar
  realizować coś

urzeczywistnienie /ˌuʒɛʧ̑ɨvʲiˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
materialización, realización
  spełnienie czegoś, uczynienie czegoś rzeczywistym

urząd stanu cywilnego /ˈuʒɔ̃nt ˈstãnu ˌʦ̑ɨvʲilˈnɛɡɔ/ (n)
registro civil
  (urzędowy) jednostka organizacyjna rejestrująca takie zdarzenia jak urodzenia, zawieranie związków małżeńskich i zgony;

urządzenie /ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
dispositivo, aparato
  mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności

urzędnik /uˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
funcionario, empleado público, oficial, oficinista
  osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;

urzędowy /ˌuʒɛ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
oficial
  dotyczący urzędu
  oficjalnie przyjęty

usilny /uɕˈilnɨ/ (adj)
insistente
  taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku

uspokajać /ˌuspɔˈkajäʨ̑/ (v)
calmar, tranquilizar
  dawać uspokojenie
calmarse, tranquilizarse
  odzyskiwać spokój, stawać się spokojnym

usprawiedliwiać /ˌuspravʲjɛˈdlʲivʲjäʨ̑/ (v)
disculpar
  oczyszczać z zarzutów, podawać usprawiedliwienie
justificar
  wyjaśniać motywy działania

usta /ˈusta/ (n)
boca
  (anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;

ustawa /uˈstava/ (n)
ley
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej);

ustawodawca /ˌustavɔdˈaftsa/ (n)
legislador
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organ, który stanowi ustawy

ustawodawczy /ˌustavɔdˈaftʃɨ/ (adj)
legislativo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) opracowujący i wydający ustawy; związany z wydawaniem ustaw

ustawodawstwo /ˌustavɔdˈafstfɔ/ (n)
legislación
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) całokształt ustaw, przepisów oraz uregulowań prawnych dotyczących danej dziedziny życia, w określonym państwie

usterka /ustˈɛrka/ (n)
avería
  nieduża wada w urządzeniu
error
  niewielki błąd w tekście

ustnie /ˈustɲʲɛ/ (adv)
boca a boca
  komunikując się słowami wymawianymi

ustnik /ˈustʲɲik/ (n)
boquilla
  część papierosa lub fajki trzymana w ustach podczas palenia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część instrumentu dętego w postaci rurki trzymanej w ustach lub przykładanej do nich w celu wdmuchania powietrza;
  część aparatu służącego nurkowi do oddychania

ustny /ˈustnɨ/ (adj)
oral, bucal
  dotyczący ust, związany z ustami
oral, verbal
  wyrażony, przekazany za pomocą ust

ustrojstwo /uˈstrɔjstfɔ/ (n)
chisme, trasto, cacharro
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) o nieznanym, bliżej nieokreślonym mechanizmie, urządzeniu

ustrój /ˈustruj/ (n)
régimen, sistema de gobierno
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowanej władzy publicznej w państwie, zbiór zasad określających funkcjonowanie państwa i społeczeństwa
régimen
  ogół norm prawnych regulujących procesy gospodarcze w państwie
organismo
  żywy organizm

ustęp /ˈustɛmp/ (n)
excusado, retrete
  (przestarzałe, przestarzały) ubikacja, zwłaszcza gdy publiczna
apartado
  wydzielony fragment tekstu, zwykle prawniczego
fragmento, pasaje
  wydzielony fragment utworu muzycznego

uszanowanie /ˌuʃanɔvˈaɲʲɛ/ (n)
respeto
  uczucie szacunku do kogoś lub do czegoś

uszczelniać /uʃtʃˈɛlɲʲatɕ/ (v)
aislar, sellar
  (technologia, technika, techniczny) czynić szczelnym; powodować ścisłe przyleganie elementów czegoś poprzez wypełnienie luk

uszczęśliwiać /ˌuʃtʃɛɲɕlˈivʲatɕ/ (v)
hacer feliz
  czynić szczęśliwym

uszkodzony /ˌuʃkɔdʑˈɔnɨ/ (adj)
tarado
  taki, który uległ uszkodzeniu

uszny /ˈuʃnɨ/ (adj)
auricular
  związany z uchem

usługa /uˈswuɡa/ (n)
servicio
  działalność gospodarcza służąca zaspokajaniu potrzeb ludzi
servicio, favor
  okazana pomoc

usługobiorca /ˌuswuɡɔˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
cliente, destinatario del servicio de el servicio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba fizyczna lub prawna korzystająca z usług

usługodawca /ˌuswuɡɔˈdafʦ̑a/ (n)
prestador de servicio servicio
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba fizyczna lub prawna świadcząca usługi

usługowy /ˌuswuɡˈɔvɨ/ (adj)
de servicios
  przeznaczony do zaspokajania ludzkich potrzeb

utalentowany /ˌutalˌɛntɔvˈanɨ/ (adj)
talentoso, dotado
  (książkowy) obdarzony talentem

utarg /ˈutark/ (n)
beneficio, caja, ingreso, venta
  (ekonomia, ekonomiczny) łączny dochód ze sprzedaży towarów lub usług w określonym czasie;

utleniać /utlˈɛɲʲatɕ/ (v)
oxidar
  (chemia, chemiczny) powodować reakcję chemiczną poprzez łączenie z tlenem lub innym utleniaczem, który przyjmuje elektrony oddawane przez dany pierwiastek (zatem wzrasta wartościowość tego pierwiastka)
oxidarse
  (chemia, chemiczny) ulegać utlenianiu - łączyć się z tlenem w reakcji chemicznej

utopia /uˈtɔpʲja/ (n)
utopía
  nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego

utrudniać /uˈtrudʲɲäʨ̑/ (v)
dificultar, complicar
  sprawiać trudność, czynić coś trudniejszym

utrwalać /utrfˈalatɕ/ (v)
grabar
  (technologia, technika, techniczny) zapisywać na nośniku celem późniejszego odczytania lub odtworzenia
consolidar
  czynić trwalszym
describir
  przedstawiać w formach literatury lub sztuki wycinek rzeczywistości
repasar
  starać się dobrze zachować w pamięci, ucząc się, powtarzając materiał

utrzeć nosa /ˈuṭʃɛʨ̑ ˈnɔsa/ (v)
bajar los humos
  poskromić kogoś, dać komuś nauczkę, ukrócić czyjąś samowolę

utrzymanka /ˌuṭʃɨ̃ˈmãnka/ (n)
mantenida
  (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta utrzymywana przez kochanka

utrzymywać /ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
mantener
  mieć kogoś lub coś na utrzymaniu
  zachowywać coś w określonym stanie
sostener, afirmar, mantener
  popierać pogląd, powtarzać jakąś opinię
mantenerse
  opłacać swoje potrzeby

utwardzacz /utfˈardʑatʃ/ (n)
endurecedor
  substancja, która zmieszana z innymi substancjami może wywołać ich utwardzenie

utwór /ˈutfur/ (n)
obra
  dzieło literackie lub muzyczne

utykać /utˈɨkatɕ/ (v)
encallar, atascarse
  stawać, nie mogąc poruszać się dalej
cojear
  chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych

uwaga /uˈvaɡa/ (interjection)
atención, cuidado
  uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1)

uwaga /uˈvaɡa/ (n)
reproche
  pouczenie, upomnienie; krytyka czyjegoś zachowania
atención
  skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą
observación, comentario
  spostrzeżenie, komentarz lub wypowiedź dotycząca czegoś

uważać /uˈvaʒaʨ̑/ (v)
pensar, considerar, creer
  mieć zdanie na jakiś temat; być zdania
prestar atención
  skupiać się
considerar
  sądzić coś o kimś lub czymś
  uznawać; poczytywać
tener cuidado
  zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym

uwertura /ˌuvɛrˈtura/ (n)
apertura
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) wstęp poprzedzający coś, zapowiedź czegoś
obertura
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu;

uwielbiać /uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑/ (v)
adorar, admirar
  bardzo coś/kogoś lubić

uwodziciel /ˌuvɔˈʥ̑iʨ̑ɛl/ (n)
seductor
  mężczyzna uwodzący kogoś

uwodzicielka /ˌuvɔʥ̑iˈʨ̑ɛlka/ (n)
seductora
  kobieta uwodząca kogoś

uwodzić /uˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
seducir, atraer
  porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; (potocznie, potoczny) podrywać kogoś

uwolnić /uˈvɔlʲɲiʨ̑/ (v)
liberar, eximir, librar
  oswobodzić kogoś z jakichś ograniczeń lub od czegoś nieprzyjemnego
liberar
  usunąć więzy ograniczające ruchy
liberar, excarcelar, soltar
  wypuścić na wolność, oswobodzić
exculpar
  z zarzutów: oczyścić
liberarse
  usunąć więzy ograniczające swoje ruchy
salir
  wyrwać się z zamknięcia
eximirse, liberarse, librarse
  wyzwolić się z jakichś ograniczeń lub od czegoś nieprzyjemnego
exculparse
  z zarzutów: oczyścić się

uzasadniać /ˌuzaˈsadʲɲäʨ̑/ (v)
justificar, explicar, probar
  podawać argumenty, powody lub dowody na słuszność lub prawdziwość czegoś, motywować

uzbecki /uzˈbɛʦ̑ʲci/ (adj)
uzbeko
  odnoszący się do Uzbeków

uzbrojenie /ˌuzbrɔˈjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
armamento
  sprzęt bojowy, w który wyposażone jest wojsko

uzbrojony /ˌuzbrɔjˈɔnɨ/ (adj)
armado
  posiadający broń przy sobie

uzda /ˈuzda/ (n)
brida
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) część uprzęży konia, muła lub osła;

uzdeczka /uzdˈɛtʃka/ (n)
habénula
  (anatomia, anatomiczny) drobna, parzysta struktura w mózgu znajdująca się w pobliżu jego pnia;

uzdolnienie /ˌuzdɔlɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
capacitación
  zespół cech umożliwiających komuś wykonywanie działania w danej dziedzinie na niezwykłym, wysokim poziomie

uzdolniony /ˌuzdɔlɲʲˈɔnɨ/ (adj)
talentoso
  obdarzony ponadprzeciętnymi umiejętnościami

uzdrowienie /ˌuzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
curación
  przywrócenie kogoś do zdrowia

uzurpować /ˌuzurˈpɔvaʨ̑/ (v)
usurpar
  bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać

uzyskiwać /ˌuzɨˈsʲcivaʨ̑/ (v)
obtener
  otrzymywać coś o co się zabiegało, starało się otrzymać

ułamek /uˈwãmɛk/ (n)
fracción, quebrado
  (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)
fragmento, parte
  fragment całości

ułan /ˈuwãn/ (n)
ulano
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej

ułaskawienie /ˌuwaskaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
indulto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) całkowite lub częściowe darowanie skazanemu kary orzeczonej prawomocnie przez sąd lub zamiana takiej kary na łagodniejszą;

ułatwiać /uˈwatfʲjäʨ̑/ (v)
facilitar
  sprawiać, że coś staje się dla kogoś łatwiejsze

ułomny /uwˈɔmnɨ/ (adj)
deforme, lisiado
  posiadający wady budowy ciała
imperfecto
  zawierający braki, niedoskonałości

uśmiech /ˈuɕmʲjɛx/ (n)
sonrisa
  zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;

uśmiechać się /uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
sonreír
  wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy

uśmiechnięty /ˌuɕmʲjɛxʲˈɲɛ̃ntɨ/ (adj)
sonriente
  taki, który się uśmiecha

uśmierzać /uɕmʲˈɛʒatɕ/ (v)
calmar
  (medycyna, medyczny) zmniejszać bądź usuwać objawy
ahogar
  powodować ustępowanie lub zakończenie

uśmieszek /uˈɕmʲjɛʃɛk/ (n)
sonrisita
  niewyraźny uśmiech wyrażający często drwinę, ironię albo pogardę

użyteczność /ˌuʒɨˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
usabilidad
  (informatyka, informatyczny) miara wydajności, efektywności i satysfakcji użytkownika w odniesieniu do interaktywnych urządzeń, aplikacji oraz stron internetowych;
utilidad
  cecha czegoś, co przynosi pożytek, zaspokaja czyjeś potrzeby

użytkownik /ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/ (n)
usuario
  osoba, która używa czegoś, użytkuje coś

używać /uˈʒɨvaʨ̑/ (v)
consumir, tomar
  konsumować coś, stosować coś
usar, manejar
  korzystać z czegoś do zrobienia czegoś

użyźniać /uˈʒɨʑɲäʨ̑/ (v)
fertilizar
  czynić glebę bardziej urodzajną, zwiększać jej żyzność

van /vãn/ (n)
furgoneta, van, camioneta, monovolumen
  typ nadwozia samochodu osobowego do przewozu większej ilości osób;

vanuacki /ˌvãnuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲci/ (adj)
vanuatuense
  odnoszący się do państwa Vanuatu

verbum deponens /vˈɛrbum dɛpˈɔnɛns/ (n)
verbo deponente
  (gramatyka) czasownik, który przyjmuje formę strony biernej, ale ma znaczenie czynne lub zwrotne;

vice versa /ˈvʲiʦ̑ɛ ˈvɛrsa/ (adv)
viceversa
  (żartobliwie) wzajemnie
  na odwrót, odwrotnie

w /f/ /v/ /vu/ (preposition)
en
  …określający wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.)

w biały dzień /ˈv‿bʲjawɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (adv)
a la luz del día
  nie kryjąc się z niczym, jawnie, otwarcie
  w ciągu dnia

w celu /ˈf‿ʦ̑ɛlu/
a fin de, para, con objeto de
  przyłącza określenie celu, w jakim ktoś działa; aby, by

w ciągu /ˈfʲ‿ʨ̑ɔ̃ŋɡu/
durante, en, dentro de
  wskazuje odcinek czasu stanowiący ramy czasowe dla opisywanych zdarzeń

w ciąży /f tɕˈɔ̃ʒɨ/ (adj)
embarazada
  (fizjologia, fizjologiczny) taka, która została ciężarną

w cztery oczy /ˈf‿ʧ̑tɛrɨ ˈɔʧ̑ɨ/ (adv)
de persona a persona, de silla a silla
  na osobności, bez udziału osób trzecich

w dodatku /w dɔdˈatku/ (adv)
por añadidura
  ponadto, dodatkowo, poza tym, prócz tego

w drobny mak /ˈv‿drɔbnɨ ˈmak/ (adv)
en mil pedazos
  na bardzo drobne części

w formie /ˈf‿ːɔrmʲjɛ/
en forma
  w postaci czegoś

w formie /ˈf‿ːɔrmʲjɛ/ (adj)
en buen uso, en forma
  w dobrej kondycji

w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego /w ˈimjɛ ˈɔjtsa i sˈɨna i dˈuxa ɕfʲɛntˈɛɡɔ/ (interjection)
en el nombre del Padre, del Hijo y del Espíritu Santo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańskie wezwanie rozpoczynające modlitwę

w każdym razie /ˈf‿kaʒdɨ̃m ˈraʑɛ/ (idiom)
de cualquier modo, de todas maneras, de todos modos, en todo caso
  tak czy inaczej, niezależnie od tego, co było powiedziane

w kształcie /f kʃtˈawtɕɛ/
en forma de
  nadając lub przybierając kształt czegoś

w kucki /ˈf‿kuʦ̑ʲci/ (adv)
en cuclillas
  pozycja ciała ludzkiego opartego na stopach lub na palcach stóp ze zgiętymi kolanami

w kwiecie wieku /ˈf‿kfʲjɛ̇ʨ̑ɛ ˈvʲjɛku/ (idiom)
en la flor de la vida
  w pełni sił/życia, w najlepszym okresie życia, w rozkwicie

w mgnieniu oka /ˈv‿mʲɟɲɛ̇̃ɲu ˈɔka/ (adv)
en un abrir y cerrar de ojos
  (potocznie, potoczny) bardzo szybko

w międzyczasie /ˌv‿mʲjɛ̃nʣ̑ɨˈʧ̑aɕɛ/ (idiom)
entretanto, mientras tanto
  (potocznie, potoczny) między jednym wydarzeniem a drugim

w nocy wszystkie koty są czarne /ˈv‿nɔʦ̑ɨ ˈfʃɨstʲcɛ ˈkɔtɨ ˈsɔ̃w̃ ˈʧ̑arnɛ/ (proverb)
de noche todos los gatos son pardos
  gdy nie zna się sytuacji, można się łatwo pomylić w ocenie

w nocy wszystkie koty są szare /ˈv‿nɔʦ̑ɨ ˈfʃɨstʲcɛ ˈkɔtɨ ˈsɔ̃w̃ ˈʃarɛ/ (proverb)
de noche todos los gatos son pardos
  gdy ktoś nie zna dobrze sytuacji, może łatwo pomylić się w jej ocenie

w objęciach Morfeusza /v‿ɔbʲˈjɛ̇̃ɲʨ̑ax ˌmɔrfɛˈ<sup>w</sup>uʃa/ (idiom)
en brazos de Morfeo
  (książkowy) o kimś śpiącym, pogrążonym we śnie

w ogóle /v‿ɔˈɡulɛ/ /ˈv‿ɔɡulɛ/ (adv)
en general
  ogólnie, w sumie, podsumowując
en absoluto
  z przeczeniem: zupełnie, nic a nic

w pocie czoła /ˈf‿pɔʨ̑ɛ ˈʧ̑ɔwa/ (adv)
con el sudor de la frente
  z wielkim wysiłkiem

w poprzek /f pˈɔpʃɛk/
a través
  przyimek wskazujący, że coś znajduje się lub porusza prostopadle do długości danego obiektu

w porządku /f pɔʒˈɔntku/
en orden, por orden
  w określonej kolejności

w porządku /f pɔʒˈɔntku/ (idiom)
bien, vale
  (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zgodę na coś
listo, bien, chévere, está bien, perfectamente
  (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zrozumienie, uznanie czegoś (lub kogoś) za dobre, do przyjęcia, możliwe, prawidłowe

w porę /ˈf‿pɔrɛ/ (adv)
a su tiempo, a tiempo, en tiempo
  we właściwej chwili, w odpowiednim momencie

w przeciwieństwie do /f pʃˌɛtɕivʲˈɛɲstfʲɛ dˈɔ/
al contrario de, al contrario que
  przeciwnie w porównaniu do czegoś, inaczej niż coś

w przybliżeniu /f pʃˌɨbliʒˈɛɲʲu/
aproximadamente
  blisko, ale niedokładnie tak

w przód /f pʃˈut/ (adv)
al frente
  w kierunku przed obserwatorem

w razie /w rˈaʑɛ/
en caso de
  wskazuje na warunek

w rzeczywistości /ˌv‿ʒɛʧ̑ɨvʲiˈstɔɕʨ̑i/ (adv)
en realidad
  naprawdę, w istocie, istotnie, faktycznie, rzeczywiście

w sposób /f spˈɔsup/ (adv)
de manera
  w jakimś stylu

w stroju adamowym /ˈf‿strɔju ˌadãˈmɔvɨ̃m/ (adv)
en cueros, en pelota, en pelota picada, en pelotas, en porretas
  (eufemistycznie) o mężczyźnie nago

w swoim czasie /ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm ˈʧ̑aɕɛ/ (adv)
a su tiempo
  w odpowiednim, właściwym momencie

w szczególności /f ʃtʃˌɛɡulnˈɔɕtɕi/ (adv)
en particular
  szczególnie, zwłaszcza

w wyniku /w vɨɲˈiku/
a consecuencia de, por
  …tworząca konstrukcje opisujące przyczynę omawianego zjawiska czy wydarzenia

w zamian /w zˈamjan/ (adv)
a cambio
  dając albo otrzymując coś za coś

wachlarz /ˈvaxlaʃ/ (n)
abanico
  ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto
  (przenośnie, przenośnia) skala, rozpiętość, różnorodność

wacik /ˈvaʨ̑ik/ (n)
algodón desmaquillante, disco desamaquillante
  (potocznie, potoczny) kulisty bądź spłaszczony kawałek waty służący m.in. do dezynfekcji lub demakijażu

wada /ˈvada/ (n)
falta, defecto, defectuosidad, tacha, vicio
  cecha obniżająca wartość przedmiotu
defecto, resabio, tacha
  ujemna cecha charakteru

wademekum /ˌvadɛ̃ˈmɛkũm/ (n)
prontuario, vademécum
  (książkowy) podręczna książka zawierająca podstawowe wiadomości, praktyczne wskazówki z jakiejś dziedziny

wadery /vaˈdɛrɨ/ (n)
vadeador
  (łowiectwo, łowiecki) (rybołówstwo, rybacki) rodzaj ochronnego ubrania z nieprzemakalnego materiału mającego formę butów połączonych ze spodniami sięgającymi pod pachy i używanego przez myśliwych i rybaków

wadliwie /vaˈdlʲivʲjɛ/ (adv)
defectuosamente
  w sposób wadliwy, nieprawidłowy

wadliwy /vaˈdlʲivɨ/ (adj)
defectuoso, deficiente
  mający wady, usterki, defekty, braki lub błędy

waga /ˈvaɡa/ (n)
peso, importancia, gravedad
  (przenośnie, przenośnia) znaczenie, wartość
peso
  ciężar czegoś lub kogoś
  (sport, sportowy) w boksie: kategoria zawodników o zbliżonej wadze (1.2)
balanza, báscula
  urządzenie do pomiaru masy;

wagarowicz /vˌaɡarˈɔvitʃ/ (n)
rabonero
  (szkolnictwo, szkolny) uczeń chodzący na wagary, opuszczający lekcje

wagary /vaˈɡarɨ/ (n)
novillos
  nieuzasadniona jedno- lub wielokrotna celowa nieobecność ucznia na obowiązkowych zajęciach w szkole;

wagnerowski /ˌvaɡnɛˈrɔfsʲci/ (adj)
wagneriano
  dotyczący twórczości Wagnera, charakterystyczny dla twórczości Wagnera

wagon /ˈvaɡɔ̃n/ (n)
vagón, coche
  (kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów;

wahadło /vaxˈadwɔ/ (n)
péndulo
  ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała

wahadłowy /ˌvaxadˈwɔvɨ/ (adj)
pendular
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) związany z wahadłem, działający w oparciu o wahadło
  kursujący tam i z powrotem po określonej krótkiej trasie

wahanie /vaˈxãɲɛ/ (n)
vacilación
  brak zdecydowania
balanceo, oscilación
  ruch okresowy zbliżony do ruchu wahadła
oscilación
  zmienność określonej wielkości (cen, temperatur) w określonych granicach

wakacje /vaˈkaʦ̑ʲjɛ/ (n)
vacaciones
  okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków;

wakacyjny /ˌvakaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
vacacional
  związany z wakacjami, dotyczący wakacji, odbywający się w wakacje

wakat /ˈvakat/ (n)
cortesía
  niezadrukowana stronica książki
vacante
  wolna posada, nieobsadzone stanowisko

wakuola /vˌakuˈɔla/ (n)
vacuola
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) owalna organella w strukturze komórki wypełniona sokiem komórkowym;

walatka /valˈatka/ (n)
combate con huevos
  (etnografia, etnograficzny) wielkanocny zwyczaj stukania się jajkami;

walc /valʦ̑/ (n)
vals
  (choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1);

walczyć /ˈvalʧ̑ɨʨ̑/ (v)
luchar, combatir, pelear, pugnar
  toczyć walkę, uczestniczyć w walce

walec /ˈvalɛʦ̑/ (n)
cilindro
  (matematyka, matematyczny) bryła o przekroju pionowym prostokąta i o podstawie będącej kołem;
apisonadora
  pojazd budowlany, z szerokim kołem na przedniej osi, służący do wyrównywania nawierzchni;
cilindro, rodillo
  przedmiot w kształcie walca (1.2)
  (maszynoznawstwo) maszyna lub część maszyny do obróbki niektórych typów materiałów, np. metalu

walencjanin /vˌalɛntsjˈaɲin/ (n)
valenciano
  mieszkaniec Walencji; osoba z tego miasta

walencki /valˈɛntski/ (adj)
valenciano
  dotyczący Walencji

walet /ˈvalɛt/ (n)
sota
  (termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);

walijski /vaˈlʲijsʲci/ (adj)
galés
  związany z Walią, dotyczący Walii

walijski /vaˈlʲijsʲci/ (n)
galés
  język walijski (1.1); język z grupy języków celtyckich, którym posługuje się ponad 600 tys. mieszkańców Walii;

walizeczka /ˌvalʲiˈzɛʧ̑ka/ (n)
maletín, valijita
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: walizka

walizka /vaˈlʲiska/ (n)
maleta, valija
  rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;

walić konia /ˈvalʲiʨ̑ ˈkɔ̃ɲa/ (v)
cascar, hacer una paja, menear
  (wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka

walor /ˈvalɔr/ (n)
valor
  cecha wyróżniająca, szczególnie pozytywna

waltornia /valˈtɔrʲɲa/ (n)
corno francés, trompa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny dęty blaszany;

waluta /vaˈluta/ (n)
divisa, moneda
  (bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;

wampir /ˈvãmpʲir/ (n)
vampiro
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;
  (zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków;

wampirzyca /vˌampiʒˈɨtsa/ (n)
vampira, vampiresa
  kobieta-wampir

wanad /ˈvãnat/ (n)
vanadio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;

wandal /ˈvãndal/ (n)
vándalo
  osoba bezsensownie i bezmyślnie niszcząca rzeczy, wartości kulturalne, dzieła sztuki

wanilia /vãˈɲilʲja/ (n)
vainilla
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;

wanilina /vˌaɲilˈina/ (n)
vanilina
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;

wanna /ˈvãnːa/ (n)
bañera, tina
  duże naczynie do kąpieli

wanta /ˈvãnta/ (n)
tirante
  (technologia, technika, techniczny) lina stalowa podtrzymująca przęsło w moście podwieszanym
obenque
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu;

wapień /ˈvapʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
caliza
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia;

wapno /vˈapnɔ/ (n)
cal
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;

wapń /vapʲɲ̊/ (n)
calcio
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;

waran /ˈvarãn/ (n)
varano
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj dużej jaszczurki

warchlak /ˈvarxlak/ (n)
jabato
  młode dzika w pierwszym roku życia;

warczeć /vˈartʃɛtɕ/ (v)
gruñir
  o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku
zumbar
  o urządzeniach wydawać niskie dźwięki przy pracy

warfaryna /vˌarfarˈɨna/ (n)
warfarina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwkrzepliwy, pochodna kumaryny, antagonista witaminy K

warga /ˈvarɡa/ (n)
labio
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny ograniczający usta;
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny ograniczający szparę sromu i przedsionek pochwy;
  (botanika, botaniczny) część korony niektórych kwiatów

wariancja /varʲˈjãnʦ̑ʲja/ (n)
varianza
  (statystyka, statystyczny) miara zmienności, odzwierciedlająca zróżnicowanie zbiorowości; jest kwadratem odchylenia standardowego;

wariat /ˈvarʲjat/ (n)
demente, loco
  (potocznie, potoczny) człowiek chory psychicznie

wariograf /varjˈɔɡraf/ (n)
polígrafo
  urządzenie służące do rejestrowania nieświadomych reakcji przesłuchiwanego na zadawane pytania, pomagające wnioskować o jego prawdomówności;

warkocz /ˈvarkɔʧ̑/ (n)
trenza
  (fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów
  (poetycki, poetycko) coś długiego i wąskiego, wiszącego, ciągnącego się lub płożącego się
trenza, ristra
  coś zaplecionego tak jak warkocz (1.1)

warkoczyk /varˈkɔʧ̑ɨk/ (n)
coleta
  (zdrobniale) od: warkocz

warstwa /ˈvarstfa/ (n)
capa, estrato
  (geologia, geologiczny) forma występowania skał osadowych;
  grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię;
capa
  każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn

warstwa bazaltowa /ˈvarstfa ˌbazalˈtɔva/ (n)
capa basáltica
  (geologia, geologiczny) dolna warstwa skorupy ziemskiej;

warszawianin /ˌvarʃaˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
varsoviano
  mieszkaniec Warszawy

warszawianka /ˌvarʃaˈvʲjãnka/ (n)
varsoviana
  mieszkanka Warszawy

warszawski /varˈʃafsʲci/ (adj)
varsoviano
  związany z Warszawą, pochodzący z Warszawy

warsztat /ˈvarʃtat/ (n)
estilo, manera
  (książkowy) ogół metod stosowanych przez kogoś w pracy, zwłaszcza twórczej
taller
  (motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi
  (rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej
banco
  (rzemiosło, rzemieślniczy) stół z kompletem narzędzi do wykonania określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej

warta /ˈvarta/ (n)
guardia
  straż pełniona przez jedną lub kilka osób;

warto /ˈvartɔ/ (particle)
merecer la pena, valer la pena
  coś opłaca się zrobić
merecer la pena, no estar mal, valer la pena
  dobrze byłoby, gdyby coś się stało; trzeba (słowo mniej naciskające)

wartownia /varˈtɔvʲɲa/ (n)
cuerpo de guardia
  pomieszczenie dla wartowników

wartość /ˈvartɔɕʨ̑/ (n)
valor
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego
  zwykle lm zasada moralna, przekonanie
valor, valía
  kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa
  określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny

warunek /vaˈrũnɛk/ (n)
condición
  ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe
  (tylko w liczbie mnogiej) cechy fizyczne osoby, cechy charakteru lub jej doświadczenie
  (tylko w liczbie mnogiej) sytuacja

warunek konieczny /vaˈrũnɛk ːɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ/ (n)
condición necesaria
  (logika, logiczny) warunek, który, musi zostać spełniony, aby zdanie mogło być prawdziwe

warunek wystarczający /vaˈrũnɛɡ ˌvɨstarʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
condición suficiente
  (logika, logiczny) warunek, który, gdy zostanie spełniony, zapewnia prawdziwość zdania

warunkować /vˌaruŋkˈɔvatɕ/ (v)
condicionar
  stanowić warunek czego; wpływać na przebieg

warunkowy /ˌvarũŋˈkɔvɨ/ (adj)
condicional
  (przymiotnik) od warunek

waryscyt /vaˈrɨsʦ̑ɨt/ (n)
variscita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

warzywnik /vaˈʒɨvʲɲik/ (n)
huerto
  ogród lub jego część przeznaczona na uprawę warzyw

warzywo /vaˈʒɨvɔ/ (n)
verdura, hortaliza
  roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm

wasz /vaʃ/ (pronoun)
vuestro
  2. (osoba) lm

waszyngtonka /ˌvaʃɨ̃ŋkˈtɔ̃nka/ (n)
washingtoniana
  mieszkanka Waszyngtonu, stołecznego miasta Stanów Zjednoczonych

waszyngtończyk /ˌvaʃɨ̃ŋkˈtɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
washingtoniano
  mieszkaniec Waszyngtonu, stołecznego miasta Stanów Zjednoczonych

waszyngtoński /ˌvaʃɨ̃ŋkˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
washingtoniano
  odnoszący się do miasta Waszyngton

wat /vat/ (n)
vatio
  (fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;

wata cukrowa /ˈvata ʦ̑uˈkrɔva/ (n)
algodón de azúcar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;

wataha /vaˈtaxa/ (n)
horda
  (przenośnie, przenośnia) duża grupa ludzi, zwykle niebezpieczna lub uciążliwa dla otoczenia
manada
  (łowiectwo, łowiecki) stado wilków lub dzików;

watykański /ˌvatɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
vaticano
  odnoszący się do państwa Watykan

wawrzyn /ˈvavʒɨ̃n/ (n)
laurel
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych;
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu (1.1) będący symbolem zwycięstwa i chwały w starożytnej Grecji i Rzymie
laurel, lauro
  (przenośnie, przenośnia) nagroda, którą przyznaje się za wybitne osiągnięcia w pewnej dziedzinie

wazektomia /ˌvazɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
vasectomía
  (medycyna, medyczny) zabieg urologiczny przeprowadzany u mężczyzn w celu trwałego pozbawienia ich płodności, polegający na przecięciu nasieniowodu (nasieniowodów);

wazelina /vˌazɛlˈina/ (n)
vaselina
  (chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;

wałek /ˈvawɛk/ (n)
cilindro
  (technologia, technika, techniczny) element cylindryczny dający się obracać

wałek do ciasta /ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta/ (n)
rodillo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;

wałkoń /vˈawkɔɲ/ (n)
holgazán, vago, barbón
  osoba, której nie chce się pracować

wałęsa /vawˈɛ̃sa/ (n)
holgazán, trotamundos, vagabundo
  (dawniej, dawny) ten, kto się wałęsa, włóczęga, próżniak

wałęsać się /vawˈɛ̃satɕ ɕɛ/ (v)
vagabundear
  chodzić bez celu

ważka /ˈvaʃka/ (n)
libélula, aguacil
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważki (Odonata), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;

ważność /ˈvaʒnɔɕʨ̑/ (n)
importancia, trascendencia
  cecha tego, co ważne, mające duże znaczenie
validez, vigencia
  cecha tego, co ważne, mające moc prawną

ważny /ˈvaʒnɨ/ (adj)
importante
  mający duże znaczenie
válido, vigente
  mający moc prawną, obowiązujący

ważyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
pesar
  określać czyjś ciężar za pomocą wagi
ponderar, sopesar
  ostrożnie, powoli podejmować decyzję, wybierać coś
pesar
  mieć jakiś ciężar, masę
decidirse
  być w trakcie ustalania, gdy losy nie są pewne
atreverse, osar
  mieć odwagę, by coś zrobić
pesarse
  określać własny ciężar za pomocą wagi

wbiegać /vbjˈɛɡatɕ/ (v)
entrar correr
  biegnąc, wstępować w obręb czegoś
subir correr
  biegnąc, wznosić się

wbijać /ˈvbʲijäʨ̑/ (v)
introducir, meter
  w grze zespołowej: umieszczać piłkę (krążek) w bramce lub koszu
clavar, hundir, incrustar
  zagłębiać coś w czymś przez uderzanie lub nacisk
introducirse, meterse, penetrar
  zagłębiać samego siebie w coś ciasnego

wbrew /vbrɛf/ (preposition)
contra
  sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś

wchodzić /ˈfxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
entrar, ingresar
  stawać się członkiem czegoś
entrar
  stawać się elementem zbioru, elementem składowym
subir, trepar
  wspinać się, iść w górę
subir
  wstępować na coś nogą (nogami)
entrar, meterse
  wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.

wcisnąć gaz do dechy /ˈfʲʨ̑isnɔ̃ɲʥ̑ ˈɡaz dɔ‿ˈdɛxɨ/ (idiom)
pisar el gas a fondo, pisar el gas a tope
  (potocznie, potoczny) nacisnąć pedał gazu do oporu, maksymalnie zwiększając szybkość

wciągać /ˈfʲʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
alzar, levantar
  ciągnąc coś, unosić to do góry
aspirar, inspirar
  wprowadzać do płuc oddechem

wciąż /fʲʨ̑ɔ̃w̃ʃ/ (adv)
siempre, continuo, seguir gerundio
  wykonując jakąś czynność cały czas, bez przerwy

wcześnie /ˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
temprano
  podczas początkowego etapu trwania czegoś

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
ayer
  w dniu poprzedzającym dzisiejszy

wdech /vdˈɛx/ (n)
aspiración
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wprowadzania powietrza do układu oddechowego

wdowa /ˈvdɔva/ (n)
viuda
  kobieta, której ostatni mąż nie żyje;

wdowiec /ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
viudo
  mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje

wdowieństwo /vdɔvʲˈɛɲstfɔ/ (n)
viudedad, viudez
  bycie wdową lub wdowcem

wdrapywać się /vdraˈpɨvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
encaramarse, trepar
  z trudem wchodzić na coś wysokiego

wdychać /ˈvdɨxaʨ̑/ (v)
inhalar, aspirar
  wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc

wdzięczność /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
gratitud
  uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa

wdówstwo /vdˈufstfɔ/ (n)
viudedad, viudez
  (dawniej, dawny) wdowieństwo

weber /ˈvɛbɛr/ (n)
weber
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;

webinar /vɛbʲˈinar/ (n)
seminario web, webinar, webinario
  konferencja, prezentacja lub szkolenie dla grupy osób przeprowadzone przez Internet;

wedyjski /vɛˈdɨjsʲci/ (adj)
védico
  dotyczący wedyzmu

według /ˈvɛdwuk/ (preposition)
según
  …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem
  …wyrażający autora czegoś

weekend /wˈikɛnt/ (n)
fin de semana
  sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia

weganizm /vɛˈɡãɲism̥/ (n)
veganismo
  styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzana odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);

weganka /vɛˈɡãnka/ (n)
vegana
  kobieta przestrzegająca zasad weganizmu, będąca na diecie wegańskiej, nie jedząca pokarmów pochodzenia zwierzęcego

wegetacja /vˌɛɡɛtˈatsja/ (n)
vegetación
  (biologia, biologiczny) procesy wzrostu i rozwoju zachodzące jednocześnie lub oddzielnie w organizmie rośliny

wegetarianin /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/ (n)
vegetariano
  człowiek, który nie je mięsa

wegetarianizm /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
vegetarianismo, vegetarismo
  sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;

wegetarianka /ˌvɛɡɛtarʲˈjãnka/ (n)
vegetariana
  forma żeńska od: wegetarianin

wegetariański /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
vegetariano
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
  związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu

wehikuł /vɛˈxʲikuw/ (n)
vehículo
  (żartobliwie) środek transportu

wehikuł czasu /vɛˈxʲikuw ˈʧ̑asu/ (n)
máquina del tiempo
  fikcyjna maszyna umożliwiająca podróże w czasie;

wejście /ˈvɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
entrada, acceso
  miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć
  czynność wchodzenia, przejścia do jakiegoś miejsca

weksel /ˈvɛksɛl/ (n)
letra de cambio
  (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym dłużnik zobowiązuje się zwrócić wierzycielowi określoną sumę pieniędzy w określonym czasie;

weksylologia /ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/ (n)
vexilología
  nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;

wektor /ˈvɛktɔr/ (n)
vector
  (geometria) (fizyka, fizyczny) obiekt będący wielkością określoną przez wartość liczbową (moduł), zwrot i kierunek, ale bez punktu zaczepienia;

wektorowy /ˌvɛktɔˈrɔvɨ/ (adj)
vectorial
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) mający oprócz wartości liczbowej kierunek i zwrot

welin /ˈvɛlʲĩn/ (n)
vitela, pergamino
  dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry;
papel vitela
  drogi, miękki, gładki i cienki papier używany w XIX wieku do korespondencji i rysunków

welocyped /ˌvɛlɔˈʦ̑ɨpɛt/ (n)
velocípedo
  (historia, historyczny, historycznie) pierwotny rower, który nie posiada łańcucha ani hamulców;

wena /ˈvɛ̃na/ (n)
talento, vena
  (książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia

wenecjanin /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
veneciano
  mieszkaniec Wenecji

wenecjanka /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjãnka/ (n)
veneciana
  mieszkanka Wenecji

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (adj)
veneciano
  odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji

wenerologia /ˌvɛ̃nɛrɔˈlɔɟja/ (n)
venereología
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się rozpoznawaniem i leczeniem chorób przenoszonych drogą płciową;

weneryczny /vˌɛnɛrˈɨtʃnɨ/ (adj)
venéreo
  (medycyna, medyczny) przenoszony drogą płciową

wenezuelski /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci/ (adj)
venezolano
  odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków

wentylacyjny /vˌɛntɨlatsˈɨjnɨ/ (adj)
de ventilación
  związany z wentylacją

wentylator /ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr/ (n)
ventilador
  (technologia, technika, techniczny) (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;

wentylowy /vˌɛntɨlˈɔvɨ/ (adj)
valvular
  związany z wentylem, dotyczący wentylu

weranda /vɛˈrãnda/ (n)
veranda
  (architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach.

werbena /vɛrbˈɛna/ (n)
verbena
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

werbować /vɛrbˈɔvatɕ/ (v)
reclutar
  namawiać kogo do udziału w czymś
  (wojskowość, wojskowy) zaciągać do wojska
  pozyskiwać zwolenników

werdykt /ˈvɛrdɨkt/ (n)
veredicto
  decyzja podjęta przez sędziów, jurorów, ławę przysięgłych, komisję itp.

wermut /vˈɛrmut/ (n)
vermú, vermut
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wino korzenno-ziołowe;

wernakularny /ˌvɛrnakuˈlarnɨ/ (adj)
vernáculo
  rodzimy, etniczny, miejscowy, w języku narodowym – w odniesieniu do literatury, kultury słowa
  rodzimy, nieprofesjonalny, tworzony przez anonimowych twórców – w odniesieniu do kultury materialnej (sztuki, architektury)

weronka /vɛrˈɔŋka/ (n)
veronesa
  mieszkanka Werony

werończyk /vɛrˈɔɲtʃɨk/ (n)
veronés
  mieszkaniec Werony

weroński /vɛrˈɔɲski/ (adj)
veronés
  związany z Weroną, dotyczący Werony, pochodzący z Werony

wersja /ˈvɛrsʲja/ (n)
versión
  jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś

weryfikacja /vˌɛrɨfikˈatsja/ (n)
verificación
  sprawdzenie zgodności z prawdą

weryfikowalny /vˌɛrɨfˌikɔvˈalnɨ/ (adj)
verificable
  taki, który da się zweryfikować, możliwy do sprawdzenia

weryfikować /ˌvɛrɨfʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
verificar
  sprawdzać, potwierdzać lub wypróbowywać prawdziwość, prawidłowość, słuszność lub autentyczność czegoś

wesele /vɛˈsɛlɛ/ (n)
boda
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) przyjęcie i zabawa urządzane po ślubie
alborozo, regocijo
  (przestarzałe, przestarzały) coś wesołego

wesoło /vɛˈsɔwɔ/ (adv)
alegremente
  w pogodnym nastroju

wesoły /vɛˈsɔwɨ/ (adj)
alegre
  taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny
divertido, alegre
  taki, który wprawia w dobry humor

westalka /vɛstˈalka/ (n)
vestal
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłanka rzymskiej bogini ogniska domowego, Westy;

westchnienie /vɛstxɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
suspiro
  głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji

wesz /vɛʃ/ (n)
piojo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;

weteran /vɛˈtɛrãn/ (n)
veterano
  (wojskowość, wojskowy) stary, zasłużony w boju żołnierz

weterynaria /ˌvɛtɛrɨ̃ˈnarʲja/ (n)
veterinaria
  (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, (zobacz) medycyna weterynaryjna

weterynarz /ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/ (n)
veterinario
  lekarz leczący zwierzęta;

weto /ˈvɛtɔ/ (n)
veto
  protest lub sprzeciw wobec czegoś;

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (adv)
adentro, dentro, en el interior
  (przenośnie, przenośnia) w sobie, w duszy

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
dentro
  w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu

wewnątrzczaszkowy /ˌvɛvnɔ̃nṭʃʧ̑aˈʃkɔvɨ/ (adj)
intracraneal
  dziejący się wewnątrz czaszki, dotyczący wnętrza czaszki, obowiązujący wewnątrz czaszki

wewnątrzmaciczny /ˌvɛvnɔ̃nṭʃmaˈʨ̑iʧ̑nɨ/ (adj)
intrauterino
  dziejący się wewnątrz macicy, dotyczący wnętrza macicy, obowiązujący wewnątrz macicy

wewnątrzmięśniowy /ˌvɛvnɔ̃nṭʃmʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ/ (adj)
intramuscular
  dziejący się wewnątrz mięśnia, dotyczący wnętrza mięśnia, obowiązujący wewnątrz mięśnia

wewnątrzotrzewnowy /ˌvɛvnɔ̃nṭʃɔṭʃɛvˈnɔvɨ/ (adj)
intraperitoneal
  dziejący się wewnątrz otrzewnej, dotyczący wnętrza otrzewnej, obowiązujący wewnątrz otrzewnej

wewnętrzny /vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
interior
  taki, który dotyczy psychiki człowieka; dziejący się w jego psychice
  taki, który dzieje się w granicach danego kraju
interior, interno
  taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku

wezuwian /vɛˈzuvʲjãn/ (n)
idiocrasa, vesuvianita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

wezwanie /vɛzˈvãɲɛ/ (n)
citación
  pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp.

wełna /ˈvɛwna/ (n)
lana
  sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)

wgłębienie /vɡwɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
concavidad, hoyo, hoyuelo, hueco, seno
  wklęsłość, dołek
hueco, nicho
  wnęka, nisza

whistleblower /fçˌistlɛblˈɔvɛr/ (n)
denunciante
  informator, który zdradza informacje o wewnętrznych nadużyciach w jakiejś grupie i przełamuje zmowę milczenia

wiadomości /ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕʨ̑i/ (n)
conocimiento, saber
  jakiś obszar wiedzy
noticia
  telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny

wiadomość /vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
mensaje
  coś, co przekazuje informację
noticia
  nowina, informacja

wiadro /ˈvʲjadrɔ/ (n)
cubo
  walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;

wiadukt /ˈvʲjadukt/ (n)
viaducto
  (urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);

wiano /ˈvʲjãnɔ/ (n)
excrex, manda
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma zapisywana żonie przez męża, równa sumie posagu;
dote
  (przestarzałe, przestarzały) posag, wyprawa panny młodej

wiara /ˈvʲjara/ (n)
fe, confianza
  przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych

wiarołomny /ˌvʲjarɔˈwɔ̃mnɨ/ (adj)
perjuro, renegado
  (książkowy) taki, który nie dotrzymał słowa, złamał przysięgę, sprzeniewierzył się komuś, popełnił zdradę

wiarołomstwo /vʲˌarɔwˈɔmstfɔ/ (n)
infidelidad
  (książkowy) niedotrzymanie danego słowa, złamanie przysięgi; dopuszczenie się zdrady

wiarygodność /ˌvʲjarɨˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
credibilidad, veracidad
  cecha tego, co wiarygodne, rzetelne, prawdziwe

wiarygodny /ˌvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
fehaciente, fidedigno
  godny wiary, zasługujący na wiarę i zaufanie, pewny

wiatr /vʲjatr̥/ (n)
viento
  (meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;

wiatraczek /vʲjaˈtraʧ̑ɛk/ (n)
molinete
  zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one;

wiatrak /ˈvʲjatrak/ (n)
molino de viento
  (budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;
ventilador
  (potocznie, potoczny) wentylator ze śmigłem

wiatrowskaz /vʲjaˈtrɔfskas/ (n)
veleta
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;

wiatrowy /vʲatrˈɔvɨ/ (adj)
eólico
  związany z wiatrem

wiać /vʲjäʨ̑/ (v)
soplar
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwać się (o wietrze, o masach powietrza)

wibracja /vibrˈatsja/ (n)
vibración
  drganie o dużej częstotliwości

wiceadmirał /vitsɛadmˈiraw/ (n)
vicealmirante
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) oficerski stopień wojskowy w polskiej marynarce wojennej odpowiadający generałowi dywizji w wojskach lądowych i lotnictwie;
  (marynarka) oficer mający stopień wiceadmirała (1.1)

wicekról /vitsɛkrˈul/ (n)
virrey
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł wysokiej rangi urzędnika, będącego najczęściej bezpośrednim przedstawicielem monarchy w podległym królestwie;

wiceprezydent /vitsɛprɛzˈɨdɛnt/ (n)
vicepresidente
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zastępca prezydenta

widelec /vʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
horquilla
  (środowiskowy) (technologia, technika, techniczny) element konstrukcji roweru na którym mocuje się oś koła;
tenedor, trinche
  ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;

widelec do porcjowania /vʲiˈdɛlɛʣ̑ ˌdɔ‿pɔrʦ̑ʲjɔˈvãɲa/ (n)
trinchador
  widelec do przytrzymywania najczęściej mięsa podczas dzielenia na mniejsze kawałki, do przewracania podczas obróbki termicznej

wideo /vidˈɛɔ/ (n)
vídeo
  (technologia, technika, techniczny) technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu;

wideoklip /ˌvʲidɛˈɔklʲip/ (n)
videoclip, vídeo musical
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) krótki film towarzyszący utworowi muzycznemu

widmo /ˈvʲidmɔ/ (n)
espectro
  (fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ;
  (matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ;
  perspektywa czegoś złego mogącego nastąpić w przyszłości
espectro, fantasma
  niematerialna postać lub złudzenie takiej postaci;

widoczność /vʲiˈdɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
visibilidad
  możliwość widzenia w danej przestrzeni lub w danych warunkach

widokówka /ˌvʲidɔˈkufka/ (n)
postal
  karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku;

widowisko /ˌvʲidɔˈvʲiskɔ/ (n)
espectáculo
  impreza artystyczna lub rozrywkowa, która jest przeznaczona do oglądania przez publiczność

widownia /vʲiˈdɔvʲɲa/ (n)
auditorio, sala de espectador
  miejsce w teatrze, kinie, stadionie itp. przeznaczone dla widzów
público, audiencia
  wszyscy widzowie jakiegoś przedstawienia

widz /vʲiʦ̑/ (n)
espectador
  osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko

widzialny /vʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
visible
  taki, który widać, który jest dostrzegalny

widzieć /ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
ver
  odbierać bodźce wzrokowe
  spotykać się
  mieć dany pogląd na coś/kogoś

widzimisię /vˌidʑimˈiɕɛ/ (n)
antojo, capricho
  (potocznie, potoczny) czyjś pogląd nieliczący się z niczym

widłonóg /vʲidˈwɔ̃nuk/ (n)
copépodo
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak morski lub słodkowodny wolno pływający lub pasożytniczy;

widły /ˈvʲidwɨ/ (n)
horca, bieldo
  narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;

wiec /vʲˈɛts/ (n)
veche
  (historia, historyczny, historycznie) ogólne zebranie członków plemienia, mieszkańców grodu lub osady;

wieczność /ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
eternidad
  nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;

wieczny /ˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
eterno, eternal
  trwający wieczność; dotyczący wieczności

wieczny odpoczynek /ˈvʲjɛʧ̑nɨ ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
reposo eterno, sueño eterno
  (książkowy) śmierć

wieczorny /vʲjɛˈʧ̑ɔrnɨ/ (adj)
crepuscular
  odbywający się wieczorem, związany z końcem dnia

wieczór /ˈvʲjɛʧ̑ur/ (n)
velada
  (potocznie, potoczny) impreza
tarde, noche, atardecer
  część doby między zachodem słońca a nocą

wieczór kawalerski /ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci/ (n)
despedida de soltero
  zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół;

wiedeńczyk /vʲjɛˈdɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
vienés
  mieszkaniec Wiednia

wiedeński /vʲjɛˈdɛ̃j̃sʲci/ (adj)
vienés
  odnoszący się do miasta Wiedeń

wiedza /ˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
ciencia, saber, conocimiento
  ogół posiadanych wiadomości

wiedzieć /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
saber
  mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś

wiejski /ˈvʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
rústico, aldeano
  związany z wsią, dotyczący wsi, pochodzący ze wsi

wiek /vʲjɛk/ (n)
edad
  czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
siglo
  sto lat;

wiekowy /vʲjɛˈkɔvɨ/ (adj)
centenario, secular
  liczący lub trwający wiek bądź wiele wieków, wiele lat

wielbiciel /vʲjɛlˈbʲiʨ̑ɛl/ (n)
adorador
  (książkowy) adorator
admirador, fan
  (książkowy) osoba, która wielbi kogoś lub coś

wielbłąd /ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/ (n)
camello, dromedario
  (zoologia, zoologiczny) Camelus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;

wielbłądzica /ˌvʲjɛlbwɔ̃ɲˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
camella
  (zoologia, zoologiczny) samica wielbłąda

wielce /vʲˈɛltsɛ/ (adv)
muy
  w sposób znaczny

wielkoduszny /ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ/ (adj)
magnánimo
  taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością

wielofunkcyjny /vʲˌɛlɔfuŋktsˈɨjnɨ/ (adj)
multifunción
  taki, który spełnia wiele funkcji

wielojęzyczny /ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
plurilingüe, políglota
  napisany w wielu językach
  posługujący się wieloma językami

wielokomórkowy /ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
pluricelular
  składający się z wielu komórek

wielokropek /vʲˌɛlɔkrˈɔpɛk/ (n)
puntos suspensivos
  znak interpunkcyjny złożony z trzech kropek następujących po sobie, oznaczający przerwanie toku wypowiedzi lub niedomówienie, albo służący do zaznaczenia fragmentów pominiętych;

wielokrotnie /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ/ (numeral)
repetidamente, repetidas veces
  wiele razy

wielokrotność /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
múltiplo
  (matematyka, matematyczny) iloczyn danej liczby i dowolnej dodatniej liczby naturalnej;

wielokrotny /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɨ/ (adj)
múltiple
  występujący więcej niż raz, powtarzający się

wielokrążek /ˌvʲjɛlɔˈkrɔ̃w̃ʒɛk/ (n)
polipasto, polispasto
  (technologia, technika, techniczny) układ cięgien i krążków umożliwiający przełożenie siły, dzięki któremu można np. podnieść duży ciężar, działając mniejszą siłą;

wielokulturowość /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
multiculturalismo
  (socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy

wielokulturowy /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ/ (adj)
multicultural
  dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur

wielokąt /vʲjɛˈlɔkɔ̃nt/ (n)
polígono
  (geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą;

wielomian /vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn/ (n)
polinomio
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym;

wielonarodowy /vʲˌɛlɔnˌarɔdˈɔvɨ/ (adj)
multinational
  złożony z przedstawicieli wielu narodów, narodowości

wielonienasycony /ˌvʲjɛlɔ̃ɲɛ̃nasɨˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
multiinsaturado
  (chemia, chemiczny) o kwasach tłuszczowych: mający dwa lub więcej podwójnych wiązań między atomami węgla w łańcuchu kwasu tłuszczowego

wieloraki /vʲˌɛlɔrˈaki/ (adj)
variado
  mający wiele form

wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (n)
ballena
  (zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia;

wielorybnictwo /ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
caza de la ballena
  polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry;

wielorybniczy /vʲˌɛlɔrɨbɲˈitʃɨ/ (adj)
ballenero
  związany z wielorybnictwem, dotyczący wielorybnictwa

wielorybnik /vʲˌɛlɔrˈɨbɲik/ (n)
ballenero
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo połowem wielorybów
  (marynarka) statek wielorybniczy

wielostronny /vʲˌɛlɔstrˈɔnnɨ/ (adj)
variado
  mający wiele stron, aspektów; dotyczący wielu zagadnień
multilateral
  podejmowany przez wiele stron

wielowarstwowy /vʲˌɛlɔvarstfˈɔvɨ/ (adj)
contrachapado
  taki, który ma wiele warstw

wielowodzie /vʲˌɛlɔvˈɔdʑɛ/ (n)
polihidramnios
  (medycyna, medyczny) występująca w czasie ciąży anomalia, w której ilość płynów zawartych w błonach płodowych jest nadmierna;

wielościan /vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn/ (n)
poliedro
  (geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;

wielościenny /vʲˌɛlɔɕtɕˈɛnnɨ/ (adj)
poliédrico
  taki, który ma wiele ścian

wieniec /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
cerco, corrillo, ristra, sarta corro
  kolisty przedmiot albo kilka przedmiotów nawleczonych na coś, związanych lub splecionych, kilka osób lub zwierząt ustawionych na kształt koła
guirnalda, corona
  wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów

wieniec laurowy /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
corona de laurel
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
  symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);

wieprzowina /ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/ (n)
cerdo, carne de cerdo
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso ze świni;

wiercenie /vʲjɛrˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
taladrado
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wiercić;

wierchuszka /vʲjɛrˈxuʃka/ (n)
plana mayor, cúpula
  (potocznie, potoczny) grupa ludzi sprawujących władzę w państwie, jakiejś organizacji, instytucji

wiercić /ˈvʲjɛrʲʨ̑iʨ̑/ (v)
taladrar
  wykonywać otwór przy użyciu wiertarki

wiernie /ˈvʲjɛrʲɲɛ/ (adv)
fielmente
  w sposób wierny, oddany, lojalny
  w sposób wierny, dokładny

wierność /ˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
fidelidad
  bycie wiernym, stałym, oddanym komuś lub czemuś

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (adj)
fiel
  o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły
  wykazujący się wiernością, lojalnością

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (n)
creyente, fiel
  ten, który wierzy, jest wyznawcą danej religii

wierny jak pies /ˈvʲjɛrnɨ ˈjak ˈpʲjɛs/ (adj)
fiel como un perro
  (związek frazeologiczny) bardzo wierny, lojalny; całkowicie komuś oddany

wiersz /vʲjɛrʃ/ (n)
verso
  charakterystyczny układ graficzny tekstów (1.1)
línea
  linia tekstu
poema, poesía
  utwór poetycki, często rymowany

wierszokleta /vʲˌɛrʃɔklˈɛta/ (n)
poetastro
  (pogardliwie) osoba tworząca nijakie wiersze; lichy poeta

wiertarka /vʲjɛrˈtarka/ (n)
taladradora, taladro
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów;

wiertło /ˈvʲjɛrtwɔ/ (n)
broca
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do wykonywania otworów;

wierzba /ˈvʲjɛʒba/ (n)
sauce
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;

wierzba płacząca /ˈvʲjɛʒba pwaˈʧ̑ɔ̃nʦ̑a/ (n)
sauce llorón, sauce de Babilonia
  (botanika, botaniczny) (Salix alba L. Tristis) odmiana wierzby białej o zwisających gałęziach;

wierzba wawrzynkowa /ˈvʲjɛʒba ˌvavʒɨ̃ŋˈkɔva/ (n)
sauce violeta
  (botanika, botaniczny) Salix daphnoides, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny wierzbowatych;

wierzchołek /vʲjɛʃˈxɔwɛk/ (n)
cima, cumbre
  (geografia, geograficzny) szczyt góry
cúspide, vértice
  (matematyka, matematyczny) punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu;
cima, punta
  najbardziej wysunięty punkt czegoś

wierzchołek góry lodowej /vʲjɛʃˈxɔwɛɡ ˈːurɨ lɔˈdɔvɛj/ (n)
la punta del iceberg
  (publikatory) o wykrytej aferze, która stanowi fragment szerszego, lecz nieujawnionego jeszcze negatywnego zjawiska

wierzyciel /vʲjɛˈʒɨʨ̑ɛl/ (n)
acreedor
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, która może żądać spełnienia świadczenia od innej osoby, z którą łączy ją stosunek zobowiązaniowy;

wierzyć /ˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
creer
  ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
  uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
  wyznawać religię

wiesiołek /vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk/ (n)
onagra
  (botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach;

wieszak /ˈvʲjɛʃak/ (n)
perchero
  mebel zaopatrzony w kilka wieszaków (1.1)
percha
  przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;

wieszcz /vʲjɛʃʧ̑/ (n)
poeta, vate
  natchniony, wybitny poeta
adivino, vate
  osoba przepowiadająca przyszłość narodu

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (adj)
vietnamita
  odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków

wietrzny /ˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
veleidoso, voluble
  (przenośnie, przenośnia) (przestarzałe, przestarzały) niestały w uczuciach, niestabilny emocjonalnie
ventoso
  odznaczający się silnymi podmuchami wiatru
de viento, eólico
  poruszany wiatrem

wiewiórka /vʲjɛˈvʲjurka/ (n)
ardilla
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;

wieńcowy /vʲɛɲtsˈɔvɨ/ (adj)
coronario
  (anatomia, anatomiczny) odnoszący się do naczyń odżywiających serce

wieś /vʲjɛ̇ɕ/ (n)
pueblo, aldea
  jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;
campo
  tereny pozamiejskie

wieśniak /ˈvʲjɛ̇ɕɲak/ (n)
pueblerino
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie) prostak, człowiek prymitywny
aldeano, campesino
  człowiek mieszkający na wsi

wieża /ˈvʲjɛʒa/ (n)
torre
  (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;
  (technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element elektronicznego sprzętu odtwarzającego muzykę

wieża Babel /ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/ (n)
babel, torre de Babel
  (biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;

wieżowiec /vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
rascacielos, torre
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;

wieżyczka /vʲjɛˈʒɨʧ̑ka/ (n)
torrecilla, torreta
  (architektura, architektoniczny) względnie niewielka wieża
torreada, torrreada
  (botanika, botaniczny) (zobacz) wieżyczka gładka, roślina o smukłym pokroju, z rodziny kapustowatych;
torreta
  (wojskowość, wojskowy) górna, obrotowa część czołgu z zamontowanym działem
torrecilla
  (zdrobniale) od: wieża

wikariusz /vikˈarjuʃ/ (n)
vicario
  (kościelny) prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) w administracji kościelnej duchowny będący zastępcą lub namiestnikiem;

wikary /vikˈarɨ/ (n)
vicario
  (kościelny) prezbiter na stałe pomagający proboszczowi w pracy duszpasterskiej;

wiking /ˈvʲicĩŋk/ (n)
vikingo
  (historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.;

wikiprojekt /vˌikiprˈɔjɛkt/ (n)
wikiproyecto
  (neologizm) projekt realizowany przez społeczność wikipedystów

wiktoriański /vˌiktɔrjˈaɲski/ (adj)
victoriano
  związany z epoką panowania królowej Wiktorii Hanowerskiej

wiktymologia /ˌvʲiktɨ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
victimología
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka zajmująca się ofiarami przestępstw i badaniem roli ofiary w genezie przestępstwa; dziedzina kryminalistyki i kryminologii;

wilczy pazur /ˈvʲilʧ̑ɨ ˈpazur/ (n)
espolón
  (kynologia, kynologiczny) piąty palec po wewnętrznej stronie tylnych łap psa

wilczyca /vʲilˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
loba
  (zoologia, zoologiczny) samica wilka

wilczę /ˈvʲilʧ̑ɛ/ (n)
lobezno, lobato
  (zoologia, zoologiczny) szczenię wilka

wilec ziemniaczany /vˈilɛdʑ ʑˌɛmɲʲatʃˈanɨ/ (n)
batata, boniato, camote, chaco, papa dulce
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Ipomoea batatas; pochodzący z Ameryki gatunek rośliny uprawnej z rodziny powojowatych

wilga /ˈvʲilɡa/ (n)
oropéndola, oriol
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);

wilgotność /vilɡˈɔtnɔɕtɕ/ (n)
humedad
  stan wyższego nasycenia czegoś wodą

wilgotny /vʲilˈɡɔtnɨ/ (adj)
húmedo
  trochę mokry

wilgoć /ˈvʲilɡɔʨ̑/ (n)
humedad
  woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;

wilk /vʲilk/ (n)
lobo
  (zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;

wilk morski /ˈvʲilk ˈmɔrsʲci/ (n)
lobo de mar
  (przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz

wilk w owczej skórze /ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ/ (n)
lobo con piel de oveja
  (związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego

wilkołak /vʲilˈkɔwak/ (n)
hombre lobo, licántropo
  (folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka

willa /ˈvʲilːa/ (n)
villa
  podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka;

wina /ˈvʲĩna/ (n)
culpa
  czyn niezgodny z normami postępowania

winda /ˈvʲĩnda/ /ˈvʲĩndɨ/ (n)
ascensor, montacargas
  (technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;

windziarz /ˈvʲĩɲʥ̑aʃ/ (n)
ascensorista
  (potocznie, potoczny) mężczyzna obsługujący windę

winiarnia /viɲʲˈarɲʲa/ (n)
bodega, bodegón
  (handel, handlowy) lokal, gdzie serwuje i sprzedaje się wino

winnica /vʲĩɲˈːiʦ̑a/ (n)
viña, viñedo
  (rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli;

winny /ˈvʲĩnːɨ/ (adj)
deudor
  muszący coś komuś oddać
culpable
  taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego

wino /ˈvʲĩnɔ/ (n)
vino
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;

winobranie /ˌvʲĩnɔˈbrãɲɛ/ (n)
vendimia
  zbiór owoców winorośli
  okres zbierania winogron

winogrodnictwo /ˌvʲĩnɔɡrɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
viticultura
  (rolnictwo, rolniczy) uprawa i hodowla winorośli;

winogrodniczka /ˌvʲĩnɔɡrɔdʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
viticultora
  osoba płci żeńskiej zajmująca się uprawą winnicy
  specjalistka w zakresie winogrodnictwa

winogrodnik /ˌvʲĩnɔˈɡrɔdʲɲik/ (n)
viticultor
  osoba zajmująca się uprawą winnicy
  specjalista w zakresie winogrodnictwa

winogrono /ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
uva
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc winorośli

winopicie /vˌinɔpˈitɕɛ/ (n)
juerga parranda de vino
  (żartobliwie) raczenie się winem

winorośl /vʲĩˈnɔrɔɕl̥/ (n)
vid
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiści.

wio /vʲjɔ/ (interjection)
arre
  komenda do jazdy w przód dla konia w zaprzęgu

wiolonczela /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla/ (n)
violonchelo, chelo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;

wiolonczelista /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲista/ (n)
violonchelista, violonchelo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na wiolonczeli

wiolonczelistka /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲistka/ (n)
violonchelista, violonchelo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na wiolonczeli

wiosenne porządki /vʲɔsˈɛnnɛ pɔʒˈɔntki/ (n)
limpieza de primavera
  sprzątanie po zimie

wiosna /ˈvʲjɔsna/ (n)
primavera
  pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;

wiosło /ˈvʲjɔswɔ/ (n)
remo
  spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;

wiosłowanie /ˌvʲjɔswɔˈvãɲɛ/ (n)
remadura
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wiosłować

wiosłować /vʲɔswˈɔvatɕ/ (v)
remar
  (sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku

wioślarstwo /vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ/ (n)
remo
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;

wioślarz /ˈvʲjɔ̇ɕlaʃ/ (n)
remero
  (sport, sportowy) ktoś uprawiający wioślarstwo
  ktoś, kto wiosłuje

wirnik /ˈvʲirʲɲik/ (n)
rotor
  (mechanika) obracająca się część maszyny wirującej;

wirtuoz /vʲirˈtu<sup>w</sup>ɔs/ (n)
virtuoso
  artysta, który doskonale włada swoją sztuką (najczęściej o muzykach)

wirtuozka /vˌirtuˈɔska/ (n)
artífice
  (rzadki, rzadko używany) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta wirtuoz

wirus /ˈvʲirus/ (n)
virus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząsteczka organiczna nieposiadająca struktury komórkowej;
  (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;

wirusologia /ˌvʲirusɔˈlɔɟja/ (n)
virología
  (biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;

wirusowe zakażenie przewodu pokarmowego /ˌvʲiruˈsɔvɛ ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ pʃɛˈvɔdu ˌpɔkarmɔˈvɛɡɔ/ (n)
gastroenteritis
  (medycyna, medyczny) choroba układu pokarmowego;

wirusowy /vˌirusˈɔvɨ/ (adj)
viral
  związany z wirusami, dotyczący wirusów

wisielec /viɕˈɛlɛts/ (n)
ahorcado
  ciało człowieka, który się powiesił albo został powieszony

witalista /vˌitalˈista/ (n)
vitalista
  zwolennik witalizmu

witalistka /vˌitalˈistka/ (n)
vitalista
  zwolenniczka witalizmu

witalność /vʲiˈtalnɔɕʨ̑/ (n)
vitalidad
  cecha tego, co jest witalne, pełne energii życiowej

witamina /ˌvʲitãˈmʲĩna/ (n)
vitamina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;

witaminowy /ˌvʲitãmʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
vitamínico
  związany z witaminami, zawierający witaminy

witarianizm /vˌitarjˈaɲizm/ (n)
Vitarismus, crudismo
  sposób odżywiania się polegający na spożywaniu wyłącznie surowych pokarmów (dopuszczalne jest podgrzewanie jedzenia do 40 °C) i wykluczeniu wysoko przetworzonej żywności;

witać /ˈvʲitaʨ̑/ (v)
saludar
  pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś

witlinek /vʲiˈtlʲĩnɛk/ (n)
merlán, pescadilla
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka;

witraż /ˈvʲitraʃ/ (n)
vitral, vidriera
  (sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;

witrektomia /vˌitrɛktˈɔmja/ (n)
vitrectomía
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie składników patologicznych znajdujących się w obrębie ciała szklistego oka;

wiwat /vˈivat/ (interjection)
que viva, que vivan, viva
  niech żyje!, hurra!, brawo!

wiwat /vˈivat/ (n)
viva
  okrzyk wyrażający radość, entuzjazm

wiza /ˈvʲiza/ (n)
visa, visado
  (urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;

wizerunek /ˌvʲizɛˈrũnɛk/ (n)
imagen, efigie
  pierwowzór, odbicie, obraz

wizjer /ˈvʲizʲjɛr/ (n)
mirilla
  (budownictwo) otwór w drzwiach (czasem w ścianie) umożliwiający obserwowanie tego, co dzieje się po drugiej stronie

wizyta /vʲiˈzɨta/ (n)
visita
  pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych

wizytówka /ˌvʲizɨˈtufka/ (n)
tarjeta de visita
  mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi

wiórek /ˈvʲjurɛk/ (n)
viruta
  mały, podłużny kawałek czegoś, zazwyczaj starty lub zestrugany

wiąz /vʲjɔ̃w̃s/ (n)
olmo
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., rodzaj drzew i krzewów rosnących w strefie umiarkowanej, należących do rodziny wiązowatych;

wiązanie kowalencyjne /vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ ˌkɔvalɛ̃nˈʦ̑ɨjnɛ/ (n)
enlace covalente, enlace homopolar
  (chemia, chemiczny) rodzaj wiązania chemicznego;

wiązać /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
anudar, atar
  splatać, tworząc węzeł

wiązać koniec z końcem /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑ ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ ˈs‿kɔ̃j̃nʦ̑ɛ̃m/ (v)
ir tirando
  dawać radę finansowo

wić /vʲiʨ̑/ (n)
flagelo
  (biologia, biologiczny) prymitywny narząd ruchu niektórych organizmów jednokomórkowych w postaci ruchliwego włókna
tallo, vástago
  elastyczna, długa gałązka lub pęd;

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (conjunction)
luego, por lo tanto, así que, de modo que
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (particle)
así que, conque
  …używana do rozpoczęcia wypowiedzi

więdnąć /ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
marchitarse
  o roślinach: tracić wodę w komórkach, wiotczeć, usychać
ajarse, marchitarse
  tracić siły, słabnąć

większość /ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑/ (n)
mayoría
  większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa

więzadło /vʲɛ̃zˈadwɔ/ (n)
ligamento
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy

więzadło głosowe /vʲɛ̃zˈadwɔ ɡwɔsˈɔvɛ/ (n)
cuerda vocal
  (anatomia, anatomiczny) każdy z dwu drgających fałdów znajdujących się w krtani, dzięki którym człowiek może mówić;

więzienie /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
cárcel, prisión, reclusión
  kara pozbawienia wolności
cárcel, prisión, penitenciaría, encarcelamiento, presidio
  miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności

więzienny /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̃nːɨ/ (adj)
carcelario, carcelero, penitenciario
  dotyczący więzienia

więzień /ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/ (n)
preso, prisionero, recluso
  człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia

więzy krwi /ˈvʲjɛ̃w̃zɨ ˈkr̥fʲi/ (idiom)
lazos de sangre, vínculos de sangre
  stosunek pokrewieństwa między osobami

wjeżdżać /vjˈɛʒdʒatɕ/ (v)
entrar
  jadąc, dostawać się dokądś
chocar
  jadąc, wpadać na jakiś obiekt

wklęsły /fklˈɛ̃swɨ/ (adj)
cóncavo
  taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie

wkrótce /ˈfkrutʦ̑ɛ/ (adv)
pronto
  w niedługim czasie, w najbliższym czasie

wkręt /fkrɛ̃nt/ (n)
tornillo
  (technologia, technika, techniczny) śruba z nacięciem we łbie, umożliwiającym jej wkręcanie przy pomocy śrubokręta w miękki materiał bez konieczności wiercenia;

wkurwiać /ˈfkurvʲjäʨ̑/ (v)
cabrear, hinchar las pelotas, hinchar los cojones, hinchar los huevos
  (wulgarnie, wulgaryzm) wyjątkowo kogoś denerwować, drażnić
cabrearse
  (wulgarnie, wulgaryzm) denerwować się, odczuwać gniew

wkurwiony /fkurˈvʲjɔ̃nɨ/ (adj)
cabreado
  (wulgarnie, wulgaryzm) odczuwający gniew, duże zdenerwowanie

wkładać /ˈfkwadaʨ̑/ (v)
invertir
  o pieniądzach: inwestować
colocar, poner
  położyć na czymś
ponerse, vestir
  ubierać się w coś
introducir, meter, poner
  umieszczać coś pomiędzy innymi rzeczami
insertar, meter, poner
  umieszczać w środku czegoś

wkładać w usta /ˈfkwadaʥ̑ ˈv‿usta/ (v)
poner en boca
  (związek frazeologiczny) twierdzić, że ktoś coś powiedział, że wyraził jakiś pogląd

wnet /vnˈɛt/ (adv)
en breve
  (książkowy) w niedługim czasie od wskazanego momentu

wniosek /ˈvʲɲɔsɛk/ (n)
petición, solicitud
  (urzędowy) prośba przedstawiona w odpowiednim urzędzie
moción, propuesta
  pomysł, propozycja, projekt złożony do dyskusji i podjęcia decyzji o jego przyjęciu lub odrzuceniu
conclusión
  wynik, rezultat przemyślenia czegoś; twierdzenie, przekonanie będące wynikiem rozumowania, rozmyślania

wnuczek /ˈvnuʧ̑ɛk/ (n)
nietecillo, nietecito
  (zdrobniale) od: wnuk

wnuczka /ˈvnuʧ̑ka/ (n)
nieta
  córka syna lub córki

wnuk /vnuk/ (n)
nieto
  syn córki lub syna

wnęka /ˈvnɛ̃ŋka/ (n)
hilio
  (anatomia, anatomiczny) rodzaj szczeliny lub zagłębienia na powierzchni narządu, przez który wchodzą lub wychodzą naczynia krwionośne, naczynia limfatyczne, nerwy.
nicho, hueco, vano
  zagłębienie w ścianie, murze

wnętrze /ˈvnɛ̃nṭʃɛ/ (n)
alma, espíritu, interior
  duchowa strona człowieka, dusza, serce
interior
  przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś
  pomieszczenie w środku budowli wraz z wystrojem

woda /ˈvɔda/ (n)
agua
  bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H2O;

woda kolońska /ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska/ (n)
colonia, agua de Colonia
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej, kilkuprocentowy alkoholowy roztwór olejków eterycznych w alkoholu;

woda królewska /ˈvɔda kruˈlɛfska/ (n)
agua regia
  (chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne;

woda mineralna /ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
agua mineral
  naturalna woda lecznicza;

woda słodka /vˈɔda swˈɔtka/ (n)
agua dulce
  woda pozbawiona lub zawierająca stosunkowo niewielkie ilości soli

woda utleniona /ˈvɔda ˌutlɛ̃ˈɲɔ̃na/ (n)
agua oxigenada
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) trzyprocentowy wodny roztwór nadtlenku wodoru używany m.in. do dezynfekcji ran;

wodniak jądra /vˈɔdɲʲak jˈɔndra/ (n)
hidrocele
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie płynu między osłonkami jądra;

wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (n)
rascón
  (ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;

wodociąg /vɔˈdɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
acueducto, cañería, conducto
  (technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu wody wraz z armaturą do czerpania i uzdatniania;

wodolot /vɔˈdɔlɔt/ (n)
hidroala, hidroplano
  jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki;

wodomierz /vɔˈdɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
contador de agua
  (technologia, technika, techniczny) miernik pokazujący ilość zużytej wody;

wodopój /vɔˈdɔpuj/ (n)
abrevadero
  miejsce, w którym zwierzęta zwykle piją wodę

wodorotlenek /vˌɔdɔrɔtlˈɛnɛk/ (n)
hidróxido
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

wodorowęglan /ˌvɔdɔrɔˈvɛ̃ŋɡlãn/ (n)
bicarbonato
  (chemia, chemiczny) sól kwasu węglowego, w której tylko jeden atom wodoru uległ podstawieniu przez atom metalu;

wodospad /vɔˈdɔspat/ (n)
cascada, salto de agua
  swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki

wodować /vɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
botar
  spuszczać statek na wodę
amarar, amerizar
  lecąc, osiadać na wodzie

wody terytorialne /ˈvɔdɨ ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɛ/ (n)
aguas territoriales
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pas morza określonej szerokości, na którym obowiązuje prawodawstwo i władza państwa, do którego należy dany odcinek wybrzeża;

wodzić za nos /ˈvɔʥ̑iʥ̑ za‿ˈnɔs/ (v)
armar una cancamusa, tener agarrado por las narices
  (przenośnie, przenośnia) oszukiwać, manipulować kimś wykorzystując przewagę, aby podporządkować go swej woli

wodór /ˈvɔdur/ (n)
hidrógeno
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;

wojenny /vɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
militar, bélico, guerrero
  związany z wojną, odnoszący się do wojny

wojewoda /ˌvɔjɛˈvɔda/ (n)
voivoda
  (administracja) zwierzchnik administracji na terenie województwa

województwo /ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ/ (n)
voivodato, voivodía
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;

województwo świętokrzyskie /vˌɔjɛvˈutstfɔ ɕfʲˌɛntɔkʃˈɨskʲɛ/ (n)
voivodato de Świętokrzyskie
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka podziału administracyjnego w południowej części centralnej Polski, z siedzibą władz w Kielcach;

wojna /ˈvɔjna/ (n)
guerra
  zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;

wojna domowa /ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/ (n)
guerra civil
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;

wojować /vɔˈjɔvaʨ̑/ (v)
combatir, guerrear
  walczyć

wojowniczy /vˌɔjɔvɲˈitʃɨ/ (adj)
guerrero
  skłonny do walki

wojownik /vɔˈjɔvʲɲik/ (n)
guerrero, luchador
  ten, który walczy

wojska /ˈvɔjska/ (n)
cuerpo, ejército
  (wojskowość, wojskowy) regularne oddziały określonego rodzaju sił zbrojnych

wojska lądowe /ˈvɔjska lɔ̃nˈdɔvɛ/ (n)
ejército de tierra
  (wojskowość, wojskowy) oddziały wojska przeznaczone do prowadzenia działań bojowych na lądzie;

wojsko /ˈvɔjskɔ/ (n)
soldado, tropa
  (potocznie, potoczny) grupa żołnierzy
mili, servicio militar
  (potocznie, potoczny) obowiązkowa służba militarna obywateli, przeszkolenie bojowe
ejército
  zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (adj)
militar
  związany z wojskiem, dotyczący wojska

wokalny /vɔkˈalnɨ/ (adj)
vocal
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany ze śpiewaniem

wokół /ˈvɔkuw/ (preposition)
alrededor de, en torno a
  ze wszystkich stron

wola /ˈvɔla/ (n)
voluntad
  zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem

woleć /ˈvɔlɛʨ̑/ (modal)
preferir
  bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego

wolfram /ˈvɔlfrãm/ (n)
wolframio, volframio, wólfram
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;

wolicjonalny /ˌvɔlʲiʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
volitivo
  (psychologia, psychologiczny) dotyczący woli, zależny od niej

wolna miłość /vˈɔlna mˈiwɔɕtɕ/ (n)
amor libre
  postawa hołdująca nieskrępowanemu życiu seksualnemu bez zobowiązań, w opozycji do tradycyjnego małżeństwa i monogamii, kojarzona z ruchem hipisowskim;

wolnomularz /ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ/ (n)
francmasón, masón
  członek stowarzyszenia wolnomularskiego

wolnomyśliciel /vˌɔlnɔmɨɕlˈitɕɛl/ (n)
librepensador
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik wolnomyślicielstwa
  mężczyzna głoszący wolnomyślność

wolność /ˈvɔlnɔɕʨ̑/ (n)
libertad
  (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie
  (więziennictwo, więzienny) pozostawanie poza więzieniem

wolność słowa /ˈvɔlnɔɕʨ̑ ˈswɔva/ (n)
libertad de expresión
  (filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych;

wolny /ˈvɔlnɨ/ (adj)
libre
  mogący postępować zgodnie z własną wolą
  nieobciążony czymś niekorzystnym
  niezajęty przez coś
soltero, libre
  niebędący w związku, nieposiadający partnera / partnerki
lento
  odbywający się bez pośpiechu

wolny rynek /ˈvɔlnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
mercado libre
  handel, w którym ceny ustalane są między kupującymi a sprzedającymi, gdzie nie podlegają one żadnym ograniczeniom ze strony podmiotów zewnętrznych (np. państwa);

wolontariat /vˌɔlɔntˈarjat/ (n)
voluntariado
  dobrowolna, bezpłatna praca społeczna

wolontariusz /ˌvɔlɔ̃nˈtarʲjuʃ/ (n)
voluntario
  osoba, która bez wynagrodzenia i dobrowolnie poświęca czas dla innych

wolontariuszka /ˌvɔlɔ̃ntarʲˈjuʃka/ (n)
voluntaria
  forma żeńska od: wolontariusz

wolt /vɔlt/ (n)
voltio
  (fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej;

woltomierz /vɔlˈtɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
voltímetro
  (metrologia, metrologiczny) (elektryczność) przyrząd do pomiaru napięcia elektrycznego;

woreczek łzowy /vɔˈrɛʧ̑ɛk ˈwzɔvɨ/ (n)
saco lagrimal
  (anatomia, anatomiczny) część dróg odprowadzających łzy;

worek /ˈvɔrɛk/ (n)
saco
  miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;
  miara ilości: zawartość worka (1.1)

worek treningowy /vˈɔrɛk trˌɛɲiŋɡˈɔvɨ/ (n)
saco de boxeo, saco de box
  (sport, sportowy) wiszący lub rzadziej wolnostojący worek służący do treningu bokserskiego

workowanie /vˌɔrkɔvˈaɲʲɛ/ (n)
ensacado, ensacar
  (rzeczownik odczasownikowy) od: workować

workować /vɔrˈkɔvaʨ̑/ (v)
ensacar
  pakować coś do worów

wosk /vɔsk/ (n)
cera
  plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;

woskowina /ˌvɔskɔˈvʲĩna/ (n)
cerumen, cera de los oídos
  (fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków;

woskowy /vɔskˈɔvɨ/ (adj)
céreo, de cera
  odnoszący się do wosku, zrobiony z wosku

wotum nieufności /ˈvɔtũmʲ ˌɲɛ<sup>w</sup>ufˈnɔɕʨ̑i/ (n)
moción de censura
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) uchwała wyrażająca niezadowolenie z działań ministra, rządu, zarządu spółki etc.;

wozówka /vɔˈzufka/ (n)
soga
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) wąska i długa powierzchnia cegły, ciosu, bloku

wozówkowy /ˌvɔzufˈkɔvɨ/ (adj)
a soga
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) związany z wozówką

wołacz /ˈvɔwaʧ̑/ (n)
vocativo
  (gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

wołowina /ˌvɔwɔˈvʲĩna/ (n)
vaca, ternera
  (spożywczy) mięso z wołu lub krowy;

woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (n)
cochero
  osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie;

woźny /vˈɔʑnɨ/ (n)
bedel
  (szkolnictwo, szkolny) pracownik szkoły wykonujący czynności pomocnicze

wpadać /ˈfpadaʨ̑/ (v)
caer
  być dekonspirowanym lub przyłapanym na popełnieniu czegoś niegodziwego lub zabronionego
caer en la cuenta, percatarse
  domyślać się, sprawnie rozumować
decaer
  popadać w kłopotliwy stan
caer, entrar
  przemieszczać się do wnętrza czegoś
tirar
  robić się wklęsłym
tropezar
  spotykać się niespodziewanie
chocar
  zderzać się z kimś lub czymś
desembocar, fluir, salir
  o rzece, potoku: wpływać do innej rzeki, do jeziora lub do morza

wpatrywać się /fpaˈtrɨvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
mirar de hito en hito
  uważnie i długo patrzeć

wpaść z deszczu pod rynnę /ˈfpaʑʥ̑ ˈz‿dɛʃʧ̑u pɔd‿ˈrɨ̃nːɛ/ (v)
salir de Guatemala y entrar en Guatepeor, salir de Málaga y entrar en Malagón
  (przenośnie, przenośnia) znaleźć się w sytuacji jeszcze gorszej niż poprzednia

wpis /fpˈis/ (n)
alta, entrada
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rejestracja w księdze urzędowej
aprobación
  (szkolnictwo, szkolny) umieszczenie w dokumencie podpisu poświadczającego zaliczenie nauczanego przedmiotu
inscripción
  opłata ponoszona przy przystępowanie do jakiejś grupy
  umieszczenie zapisu w jakimś tekście

wprawa /ˈfprava/ (n)
destreza, habilidad, práctica
  biegłość w wykonywaniu czegoś, nabyta w wyniku ćwiczeń, powtarzania jakiejś czynności

wpuścić w maliny /ˈfpuɕʨ̑iʥ̑ v‿maˈlʲĩnɨ/ (v)
engañar como a un chino
  (potocznie, potoczny) celowo wprowadzić w błąd, narażając kogoś na kłopoty

wpław /fpwaf/ (adv)
a nado
  płynąc w wodzie o własnych siłach

wpływ /fpwɨf/ (n)
influencia, influjo, ascendiente
  presja, oddziaływanie na coś lub kogoś

wpływać /ˈfpwɨvaʨ̑/ (v)
arribar, tomar puerto
  (marynarka) zawijać, przybijać do portu
entrar, ingresar
  (urzędowy) o poczcie, pieniądzach, wnioskach itp.: zostawać dostarczonym
abocar, desembocar, fluir
  płynąc dostawać się na teren jakiegoś obszaru
influir, influenciar
  sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ
desembocar, desaguar, verter
  o ciekach wodnych: mieć ujście

wpływowy /fpwɨˈvɔvɨ/ (adj)
influyente
  mający duży wpływ, autorytet

wracać /ˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
volver
  przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio

wrażenie /vraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
impresión, efecto
  reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;

wrażliwy /vraʒˈlʲivɨ/ (adj)
sensible, afectable
  taki, który ma wrażliwość, łatwo reaguje na bodźce zmysłowe

wreszcie /ˈvrɛʃʲʨ̑ɛ/ (adv)
finalmente, por fin, en fin
  nareszcie, w końcu

wrogi /ˈvrɔɟi/ (adj)
enemigo
  o państwie: będący wrogiem, będący w stanie wojny z innym państwem
hostil
  właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy

wrogość /ˈvrɔɡɔɕʨ̑/ (n)
enemistad, hostilidad
  nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś

wrona /ˈvrɔ̃na/ (n)
corneja, cuervo
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych;

wrota /ˈvrɔta/ (n)
portalón
  wielkie drzwi frontowe

wrotka /ˈvrɔtka/ (n)
patín
  (sport, sportowy) podeszwa przyczepiana do buta, wyposażona w kółka, umożliwiająca jazdę;

wrotkarz /ˈvrɔtkaʃ/ (n)
patinador
  (sport, sportowy) ktoś, kto jeździ na wrotkach, uprawia wrotkarstwo

wrzawa /ˈvʒava/ (n)
agitación, alboroto, polvareda, tumulto
  (przenośnie, przenośnia) wzburzenie, zamieszanie
alboroto, barahúnda, bulla, jaleo
  hałas, gwar różnych zmieszanych głosów lub dźwięków

wrzesień /ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/ (n)
septiembre, setiembre
  dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

wrzeszczeć /ˈvʒɛʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
chillar, berrear, vocear
  krzyczeć bardzo głośno i intensywnie

wrzeć /vʒɛʨ̑/ (v)
hervir
  (fizyka, fizyczny) gotować się, bulgotać od gorąca

wrzosowisko /ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ/ (n)
brezal, páramo
  bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy;

wrzód /vʒut/ (n)
úlcera, llaga
  (medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;

wróbel /ˈvrubɛl/ (n)
gorrión
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;

wróg /vruk/ (n)
enemigo
  nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami
  państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska

wróżba /vrˈuʒba/ (n)
adivinación
  przepowiadanie przyszłości wraz z obrzędami towarzyszącymi temu

wróżka /ˈvruʃka/ (n)
hada
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;

wróżyć /ˈvruʒɨʨ̑/ (v)
adivinar
  (ezoteryka) przepowiadać przyszłość, dawać wróżbę

wręczenie /vrɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
entrega, entregamiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wręczyć

wręg /vrɛ̃ŋk/ (n)
cuadernas
  wycięcie lub załamanie w elemencie konstrukcyjnym, najczęściej drewnianym, służące do spójnego połączenia z innym elementem

wsadzać /fsˈadʑatɕ/ (v)
meter
  (potocznie, potoczny) zamykać w więzieniu
meter, poner
  umieszczać gdzieś

wschodni /ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
oriental
  mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód
  dotyczący Europy Wschodniej, także Azji, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym

wschodzić /ˈfsxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
nacer, salir, mover
  o roślinach: kiełkować, wychodzić z ziemi
salir, nacer
  wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)

wschód /fsxut/ (n)
amanecer, salida
  (astronomia, astronomiczny) chwila pojawienia się ciała niebieskiego (w domyśle: Słońca) nad horyzontem
este, oriente
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

wskazywać /fskaˈzɨvaʨ̑/ (v)
indicar
  pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje
  o przyrządach pokazywać wartość wielkości mierzonej

wskazówka /fskaˈzufka/ (n)
manecilla, aguja
  element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;
indicio, señal
  oznaka czegoś
indicación, instrucción
  skierowana do kogoś porada, pouczenie dotyczące postępowania, podpowiedź, punkt wytyczny, informacja o czymś

wspaniałomyślny /ˌfspãɲawɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ/ (adj)
magnánimo, generoso
  szlachetny, potrafiący wybaczać; serdeczny, wyrozumiały

wspaniały /fspãˈɲawɨ/ (adj)
magnífico, espléndido
  cudowny, idealny, doskonały

wspierać /ˈfspʲjɛraʨ̑/ (v)
apoyar
  dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę
apoyar, soportar, sostener
  opierać o coś/na czymś

wspinaczka /fspʲĩˈnaʧ̑ka/ (n)
ascensión, escalada, subida
  wyprawa w strome, wysokie góry

wspominać /fspɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
mencionar, citar
  mówić mimochodem, wzmiankować
evocar, recordar, rememorar
  sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości

wspomnienie /fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
recuerdo
  obraz przeszłości w pamięci

wspólnota mieszkaniowa /fspulˈnɔta ˌmʲjɛʃkãˈɲɔva/ (n)
comunidad de propietarios
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład danego budynku wielorodzinnego;

wspólnotowy /fspˌulnɔtˈɔvɨ/ (adj)
comunitario
  dotyczący wspólnoty, właściwy wspólnocie

wspólny /ˈfspulnɨ/ (adj)
común
  należący lub używany przez kilka osób
  charakterystyczny w równym stopniu dla grupy osób lub rzeczy

współczesny /fspuwˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
contemporáneo, actual
  istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy
contemporáneo, coetáneo, simultáneo
  taki, który istnieje lub ma miejsce w tym samym czasie z innym

współczucie /fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
compasión
  zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym

współczuć /ˈfspuwʧ̑uʨ̑/ (v)
compadecerse
  czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą

współczynnik załamania /fspuwˈʧ̑ɨ̃ɲːiɡ ˌzawãˈmãɲa/ (n)
índice de refracción
  (fizyka, fizyczny) stosunek prędkości fazowej w ośrodku odniesienia do prędkości fazowej w opisywanym ośrodku;

współliniowy /fspˌuwliɲʲˈɔvɨ/ (adj)
colineal
  (matematyka, matematyczny) o wektorach leżący na prostej równoległej (w szczególnym przypadku tej samej)

współlokator /ˌfspuwlɔˈkatɔr/ (n)
coinquilino
  ktoś, z kim się wspólnie mieszka

współodpowiedzialność /fspˌuwɔtpˌɔvʲɛdʑˈalnɔɕtɕ/ (n)
corresponsabilidad
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest współodpowiedzialne; cecha tych, którzy są współodpowiedzialni

współodpowiedzialny /ˌfspuwɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
corresponsable
  taki, który ponosi odpowiedzialność wspólnie z inną osobą (innymi osobami)

współpraca /fspuwˈpraʦ̑a/ (n)
cooperación, colaboración
  wspólne działanie kilku podmiotów

współrzędna /fspuwʒˈɛndna/ (n)
coordenada
  (matematyka, matematyczny) liczba lub układ liczb określające położenie punktu na linii, na płaszczyźnie, na powierzchni, w przestrzeni

współuczestnictwo /ˌfspuwuʧ̑ɛˈstʲɲiʦ̑tfɔ/ (n)
coparticipación
  uczestnictwo w czymś razem z kimś innym

współzawodnictwo /ˌfspuwzavɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
rivalidad, competencia
  rywalizacja grupy osób o pierwszeństwo w jakiejś dyscyplinie

wstawiać /fstˈavʲatɕ/ (v)
poner
  (potocznie, potoczny) zaczynać gotowanie
  osadzać w czymś brakujące lub dodatkowe części
insertar
  dopisywać do tekstu
interceder
  brać w obronę

wstawiennictwo /fstˌavʲɛnɲˈitstfɔ/ (n)
intercesión
  bronienie kogoś, ujmowanie się za kimś

wstecz /fstɛʧ̑/ (adv)
hacia atrás, atrás
  do tyłu (w czasie lub przestrzeni)

wstrzemięźliwie /fstʃˌɛmjɛ̃ʑlˈivʲɛ/ (adv)
con mesura, moderadamente, sobriamente
  z umiarem

wstrzemięźliwość /fstʃˌɛmjɛ̃ʑlˈivɔɕtɕ/ (n)
continencia, prudencia, sobriedad
  powstrzymywanie się od czego

wstrzemięźliwy /fstʃˌɛmjɛ̃ʑlˈivɨ/ (adj)
reticente
  zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego
moderado
  świadczący o zachowywaniu umiaru

wstrzykiwać /fstʃɨkˈivatɕ/ (v)
inyectar
  (medycyna, medyczny) wprowadzać płyn do ciała za pomocą strzykawki
  (technologia, technika, techniczny) wprowadzać płyn lub gaz do czegoś pod ciśnieniem

wstręt /fstrɛ̃nt/ (n)
asco, repugnancia
  intensywne uczucie niechęci, odraza;

wstyd /fstɨt/ (n)
vergüenza
  (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;
  uczucie onieśmielenia, zażenowania

wstydzić się /ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
abochornarse, avergonzarse, ruborizarse
  odczuwać zawstydzenie, być onieśmielonym, speszonym w danej sytuacji

wstążka /ˈfstɔ̃w̃ʃka/ (n)
cinta
  (sport, sportowy) przyrząd używany w gimnastyce artystycznej;
  ozdobny, wąski pasek tkaniny

wstęp /fstɛ̃mp/ (n)
comienzo, inicio, principio
  początek jakiejś czynności
preludio, introducción
  początkowa część utworu literackiego lub muzycznego
introducción, preámbulo, prólogo
  początkowy, wydzielony fragment książki, opisujący cel, historię jej powstania i wprowadzający w treść
acceso
  prawo wejścia dokądś
introducción, prefacio, prólogo
  w tytułach książek i nazwach wykładów: podstawowe zagadnienia
entrada
  wejście dokądś

wstępny /ˈfstɛ̃mpnɨ/ (adj)
de entrada, de ingreso
  dający prawo wstępu lub przejścia pewnego etapu
preliminar, inicial
  robiony na początku (wstępie)

wsuwać /fsˈuvatɕ/ (v)
embocar
  (potocznie, potoczny) jeść dużo i szybko

wsysać /fsˈɨsatɕ/ (v)
aspirar, chupar
  ssąc, wciągać coś

wszechmocny /fʃɛxˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
omnipotente, todopoderoso
  mający nieograniczoną moc, mogący wszystko

wszechobecność /ˌfʃɛxɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
omnipresencia, ubicuidad
  obecność, występowanie wszędzie; cecha tego co wszechobecne

wszechobecny /fʃˌɛxɔbˈɛtsnɨ/ (adj)
omnipresente
  obecny wszędzie, występujący wszędzie

wszechrosyjski /ˌfʃɛxrɔˈsɨjsʲci/ (adj)
panruso
  związany z Wszechrosją, dotyczący Wszechrosji

wszechświat /ˈfʃɛxʲɕfʲjat/ (n)
universo
  cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;

wszerz /fʃˈɛʃ/ (adv)
al través
  zgodnie z kierunkiem szerokości czegoś

wszyscy /ˈfʃɨsʦ̑ɨ/ (indefinitePronoun)
todo, todo el mundo
  ogół ludzi z danego zbioru

wszystek /ˈfʃɨstɛk/ (pronoun)
todo
  taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu /ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/ (proverb)
todos los caminos llevan a Roma, todos los caminos conducen a Roma
  do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby

wszystko /ˈfʃɨstkɔ/ (indefinitePronoun)
todo
  ogół rzeczy i spraw

wszędzie /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (adv)
a todo parte, por todas partes
  do każdego miejsca
en por todo parte, por todas partes
  w każdym miejscu

wtargnąć /ftˈarɡnɔɲtɕ/ (v)
irrumpir
  nagle przedostać się gdzieś niezgodnie z oczekiwaniami

wtedy /ˈftɛdɨ/ (pronoun)
entonces
  w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie

wtorek /ˈftɔrɛk/ (n)
martes
  drugi dzień tygodnia

wtyczka /ˈftɨʧ̑ka/ (n)
enchufe, clavija
  (elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;
topo
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba, która dzięki infiltracji w określonym środowisku zdobywa niedostępne dla ogółu informacje

wtórny /ftˈurnɨ/ (adj)
secundario
  mniej ważny od czegoś
  powstały, otrzymany po raz drugi
  taki, który powstał w wyniku przekształcenia, przetworzenia albo jako następstwo czegoś

wu /vˈu/ (n)
uve doble
  nazwa litery w / W

wuef /ˈvu<sup>w</sup>ɛf/ (n)
gimnasia
  (potocznie, potoczny) przedmiot i lekcja wychowania fizycznego w szkołach

wujek /ˈvujɛk/ (n)
tío, tío materno
  brat matki

wujenka /vuˈjɛ̃nka/ (n)
mujer del tío materno, tía
  (przestarzałe, przestarzały) żona wuja (brata matki)

wulgaryzm /vulˈɡarɨsm̥/ (n)
vulgarismo, vulgaridad
  słowo albo wyrażenie wulgarne, obelżywe, ordynarne i łamiące normy społeczne;

wulkan /ˈvulkãn/ (n)
volcán
  miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
  forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) coś wybuchowego lub ktoś o takim charakterze

wulkaniczny /ˌvulkãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
volcánico
  związany z wulkanami i ich aktywnością

wulkanologiczny /vˌulkanˌɔlɔɡʲˈitʃnɨ/ (adj)
vulcanológico
  dotyczący wulkanologii, czyli wiedzy o wulkanach

wy /vɨ/ (personalPronoun)
vosotros, vosotras
  druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy

wybaczać /vɨˈbaʧ̑aʨ̑/ (v)
perdonar
  dawać przebaczenie, odpuszczać winę

wybawca /vɨˈbafʦ̑a/ (n)
libertador, liberador, salvador
  ktoś, kto wybawia od czegoś; broni, ratuje, chroni kogoś przed czymś

wybieg /ˈvɨbʲjɛk/ (n)
pasarela
  miejsce, po którym poruszają się modelki podczas pokazu mody

wybielacz /vɨˈbʲjɛlaʧ̑/ (n)
lejía
  (chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów;

wybielać /vɨbjˈɛlatɕ/ (v)
blanquear, nevar
  czynić bielszym

wybierać /vɨˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
elegir, escoger
  dokonywać wyboru
elegir
  powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie
extraer, sacar
  wyciągać, wygrzebywać coś z większej liczby rzeczy

wybijać /vɨbʲˈijatɕ/ (v)
acuñar
  (metaloznawstwo, metalurgia) produkować monety, odznaki lub biżuterię przy pomocy uderzeń właściwym przedmiotem, modelując metal i / lub ozdabiając czym
echar fuera, mandar fuera
  (sport, sportowy) nadawać kierunek piłce, bili lub krążkowi celem umieszczenia w danym polu czy punkcie
dar, llevar, marcar
  (technologia, technika, techniczny) o przyrządach wskazywać czas, rytm, takt, tempo lub liczbę czego
romper
  uderzając w coś, powodować wypadnięcie tego, co znajduje się w środku
matar
  zabijać jak najwięcej
arrancar, salir
  (sport, sportowy) skacząc, odrywać się od podłoża
destacarse, sobresalir
  osiągać lepszą, bardziej prestiżową pozycję

wybitny /vɨˈbʲitnɨ/ (adj)
excelente, extraordinario, eminente
  wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

wyborca /vɨˈbɔrʦ̑a/ (n)
votante, elector
  osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu/wyborach

wybory /vɨˈbɔrɨ/ (n)
elecciones, elección
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy;

wybrakowany /ˌvɨbrakɔˈvãnɨ/ (adj)
defectuoso
  taki, który ma usterki, braki, defekty; wadliwy, niepełnowartościowy

wybrzeże /vɨˈbʒɛʒɛ/ (n)
costa, litoral
  (geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;

wybrzuszyć /vɨˈbʒuʃɨʨ̑/ (v)
abombar, alabear, arquear, combar
  nadać czemuś wypukły kształt
abombarse, alabearse, arquearse, combarse
  samoczynnie przybrać wypukły kształt

wybuch /ˈvɨbux/ (n)
estallido, estruendo
  huk towarzyszący detonacji
explosión, estallido
  rozerwanie się czegoś pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej lub jądrowej

wybuchać /vɨbˈuxatɕ/ (v)
estallar
  (fizyka, fizyczny) ulegać rozczepieniu pod wpływem gwałtownej reakcji jądrowej

wybuchowy /ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (adj)
impulsivo, arrebatado, pronto
  o człowieku, charakterze: taki, którego zachowanie/reakcje są gwałtowne, impulsywne, żywiołowe, szybkie
explosivo
  taki, który może wybuchnąć wskutek określonej reakcji chemicznej

wybór /ˈvɨbur/ (n)
elección, opción
  wybranie jednej z wielu możliwości

wychodzić za mąż /vɨˈxɔʥ̑iʥ̑ ˈza‿mɔ̃w̃ʃ/ (v)
casarse, desposarse
  wstępować w związek małżeński z mężczyzną

wychowanie /ˌvɨxɔˈvãɲɛ/ (n)
educación
  całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie
  kultura, ogłada, zdolność do właściwego zachowania

wychowawczy /vˌɨxɔvˈaftʃɨ/ (adj)
educativo, educacional
  dotyczący wychowania i nauczania

wychowywać /ˌvɨxɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
criar
  (o zwierzętach) opiekować się młodymi, póki są niesamodzielne
educar
  kształtować czyjś charakter i zachowanie, zapewniać komuś opiekę do momentu osiągnięcia przez niego samodzielności
instruir, formar
  nauczać kogoś pewnej czynności lub zawodu

wychwalać /vɨˈxfalaʨ̑/ (v)
elogiar
  bardzo chwalić, nie szczędzić pochwał

wycieczka /vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
excursión
  wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych

wyciek /vˈɨtɕɛk/ (n)
chorreo
  wydostawanie się płynnie na zewnątrz

wycieraczka /ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka/ (n)
limpiaparabrisas
  (motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność;
felpudo, esterilla
  mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów;

wycierać /vɨˈʨ̑ɛraʨ̑/ (v)
estregar, frotar
  usuwać z czegoś nalot lub osad przez pocieranie
desgastarse
  ulegać zużyciu przez tarcie

wyciskacz /vɨtɕˈiskatʃ/ (n)
exprimidera, exprimidor
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrząd do wyciskania soku z owoców lub warzyw

wyciskać /vɨtɕˈiskatɕ/ (v)
estrujar, exprimir
  oddzielać od czego płynną zawartość poprzez ściskanie

wyciągnąć nogi /vɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ ˈnɔɟi/ (v)
estirar la pata
  (pospolicie) umrzeć

wycofywać /vˌɨtsɔfˈɨvatɕ/ (v)
retirar
  zabierać coś, co było uprzednio dane
retirarse
  opuszczać jakieś miejsce, cofając się
  rezygnować z czego

wyczerpany /vˌɨtʃɛrpˈanɨ/ (adj)
agotado, exhausto, extenuado
  (przenośnie, przenośnia) skrajnie zmęczony
acabado, agotado
  wykorzystany do końca, całkowicie spożytkowany, pozbawiony całej swej uprzedniej zawartości

wyczerpywać /ˌvɨʧ̑ɛrˈpɨvaʨ̑/ (v)
agotar
  o słowach, tematach itp. powiedzieć już wszystko w danej sprawie
  zużywać coś do końca; wydobywać coś, korzystać z czegoś aż do wyczerpania

wyczucie /vɨtʃˈutɕɛ/ (n)
sentido, intuición
  umiejętność intuicyjnego odbierania czegoś

wyczuwalny /vˌɨtʃuvˈalnɨ/ (adj)
perceptible
  dający się wyczuć, możliwy do zarejestrowania zmysłami, zwłaszcza dotykiem, węchem lub smakiem

wyczyn /ˈvɨʧ̑ɨ̃n/ (n)
hazaña, proeza
  dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego

wydalać /vɨdˈalatɕ/ (v)
evacuar
  (biologia, biologiczny) usuwać szkodliwe lub zbędne produkty przemiany materii
expulsar
  usuwać kogoś niepożądanego

wydanie /vɨˈdãɲɛ/ (n)
edición
  (drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego

wydarzać się /vɨdˈaʒatɕ ɕɛ/ (v)
ocurrir, suceder
  stawać się faktem

wydarzenie /ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
acontecimiento, suceso, hecho
  to, co się stało
acontecimiento, hecho, éxito
  ważne dokonanie związane z jakąś dziedziną

wydatek /vɨˈdatɛk/ (n)
gasto
  kwota, która została wydana lub ma być wydana na coś

wydawać /vɨˈdavaʨ̑/ (v)
dar
  oddawać pieniądze jako resztę
entregar, expedir
  przekazywać coś komuś
delatar, denunciar
  przekazywać kogoś komuś w złej intencji; zdradzać kogoś
mandar, ordenar
  przekazywać zamysł (w formie opinii, rozkazu, polecenia) ustnie w zdecydowanej formie
publicar, editar
  publikować coś
casar
  sprawić, aby córka poślubiła kogoś
promulgar, pronunciar
  ustanawiać coś
gastar
  wydatkować pieniądze w celu zakupu czegoś
parecer
  mieć wrażenie autentyczności zdarzenia (faktu) nierzeczywistego; przedstawiać się w innym świetle

wydawca /vɨdˈaftsa/ (n)
editorial
  instytucja zajmująca się wydawaniem produktów medialnych
editor
  osoba zajmująca się wydawaniem środków masowego przekazu

wydawnictwo /ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
edición, publicación
  dosyć oficjalnie książka, broszura, album lub inna rzecz drukowana przez wydawnictwo (1.1)
editorial
  firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki

wydać na świat /ˈvɨdaʨ̑ na‿ˈɕfʲjat/ (idiom)
dar a luz
  urodzić dziecko

wydech /vˈɨdɛx/ (n)
espiración
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wydalenia powietrza z układu oddechowego na zewnątrz ustroju
escape
  (technologia, technika, techniczny) wydmuchnięcie poza cylinder mieszaniny gazów, pyłów i spalin

wydma /ˈvɨdma/ (n)
duna
  piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;

wydychać /vɨdˈɨxatɕ/ (v)
espirar
  oddychając usuwać powietrze z płuc

wydziedziczyć /ˌvɨʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
desheredar
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pozbawić praw do dziedziczenia, do przysługującego spadku

wydłużony /vˌɨdwuʒˈɔnɨ/ (adj)
prolongado
  przeciągający się w czasie
alargado
  wyraźnie długi

wyganiać /vɨɡˈaɲʲatɕ/ (v)
arrojar, echar
  zmuszać do opuszczenia jakiegoś miejsca

wygarbować skórę /ˌvɨɡarˈbɔvaʨ̑ ˈskurɛ/ (v)
zurrar el bálago, zurrar la badana, zurrar la pámpana
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zbić, pobić kogoś dotkliwie

wygląd /ˈvɨɡlɔ̃nt/ (n)
aspecto, apariencia
  grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu

wyglądać /vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
parecer, aspecto, tener pinta
  mieć dany wygląd
asomar, asomarse
  wychylać się spoza przeszkody lub z okna
aguardar, esperar
  wyczekiwać kogoś lub czegoś

wygodny /vɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
cómodo, comfortable
  charakteryzujący się wygodą, dający wygodę
conveniente, cómodo
  taki, który komuś odpowiada z jakiegoś powodu
acomodado, cómodo
  taki, który za bardzo lubi wygodę, dogadza sobie, unika trudu, nadmiernego wysiłku

wygrana /vɨˈɡrãna/ (n)
premio
  nagroda w jakimś konkursie, zysk w hazardzie
victoria, triunfo
  zwycięstwo

wygrywać /vɨˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
ganar
  zdobyć pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonać przeciwników, odnieść zwycięstwo
  grając w coś, zdobyć wygraną

wyjaśniać /vɨˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
explicar, aclarar
  czynić coś zrozumiałym
explicar, justificar
  uzasadniać, usprawiedliwiać, podawać szczegóły

wyjaśnienie /ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
explicación
  przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym

wyjeżdżać /vɨˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
partir
  opuszczać jakieś miejsce, przemieszczać się, udać się w inne miejsce

wyjątek /vɨˈjɔ̃ntɛk/ (n)
excepción
  coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu
extracto, fragmento
  fragment, wycinek tekstu

wyjątek potwierdza regułę /vɨˈjɔ̃ntɛk pɔˈtfʲjɛrʣ̑a rɛˈɡuwɛ/ (proverb)
la excepción confirma la regla
  istnienie normy dowiedzione jest przez odstępstwa od niej

wyjątkowy /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
excepcional, extraordinario, insólito, inusitado
  wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem

wyjąć z ust /ˈvɨjɔ̇̃ɲʥ̑ ˈz‿ust/ (v)
quitar de la boca
  powiedzieć to, co ktoś miał na myśli

wyjście /ˈvɨjɕʨ̑ɛ/ (n)
salida
  droga lub otwór, którym się wychodzi
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wyjść

wyjście pożarowe /ˈvɨjɕʨ̑ɛ ˌpɔʒaˈrɔvɛ/ (n)
salida de incendios
  dodatkowe wyjście z budynku, które umożliwia ewakuację w przypadku pożaru

wyjść /vɨjɕʨ̑/ (v)
salir
  opuścić jakieś miejsce

wyjść jak Zabłocki na mydle /ˈvɨjɕʨ̑ ˈjaɡ zaˈbwɔʦ̑ʲci na‿ˈmɨdlɛ/ (v)
ir por lana y volver trasquilado
  być na czymś stratnym, nie mieć żadnych korzyści

wyjść na jaw /ˈvɨjɕʨ̑ na‿ˈjaf/ (idiom)
salir a la luz, salir a luz
  stać się wiadomym, przestać być tajemnicą; wydać się

wyjść po angielsku /ˈvɨjɕʨ̑ ˌpɔ‿ãŋʲˈɟɛlsku/ (v)
despedirse a la francesa, marcharse a la francesa
  wymknąć się ukradkiem, nie żegnając się z nikim; wyjść tak, by nikt tego nie zauważył

wyjść z siebie /ˈvɨjɕʨ̑ ˈsʲ‿ɕɛbʲjɛ/ (v)
dejarse la piel, echar el resto
  (potocznie, potoczny) bardzo się starać, robić wszystko co możliwe

wyka /vˈɨka/ (n)
arveja, veza, abacosa, ervilla
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin zielnych należący do rodziny bobowatych;

wykapany /ˌvɨkaˈpãnɨ/ (adj)
calcado, clavado, vivo retrato
  (potocznie, potoczny) bardzo podobny do kogoś, taki sam jak ktoś

wykaraskać się /vˌɨkarˈaskatɕ ɕɛ/ (v)
escapar, lograr salir, salir con esfuerzo
  (potocznie, potoczny) wydobyć się skądś z trudem, wydostać się skądś z wysiłkiem
librarse, salir adelante, salir airoso
  (potocznie, potoczny) wyjść obronną ręką, wybrnąć z trudnego położenia

wykazać /vɨˈkazaʨ̑/ (v)
demostrar, probar
  dowieść, stwierdzić, wykryć
demostrar
  pokazać, przedstawić, udowodnić, unaocznić (coś w alternatywnie do poprzedniego stanu)
manifestar, mostrar
  przejawić, ukazać, dać wyraz
destacar
  udowodnić w praktyce posiadanie jakiejś cechy

wykałaczka /ˌvɨkaˈwaʧ̑ka/ (n)
palillo
  (gastronomia) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki, zaostrzony patyczek służący do wtykania w małe porcje jedzenia, koreczki, aby ułatwić ich branie z talerza
mondadientes, palillo
  cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;

wykluwać się /vɨˈkluvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
gestarse, incubarse
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) rodzić się, formować się, powstawać
nacer
  (zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydostawać się z jaja

wykoleić /ˌvɨkɔˈlɛ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
descarriar
  (przenośnie, przenośnia) spowodować, że ktoś zdegraduje się, zmarnuje swoje życie
descarriarse
  (przenośnie, przenośnia) zdegradować się, zmarnować swoje życie
descarrilar
  wypaść samemu z szyn

wykonalny /ˌvɨkɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
factible, realizable
  możliwy do wykonania, realizacji, wprowadzenia w życie

wykonawczy /ˌvɨkɔ̃ˈnafʧ̑ɨ/ (adj)
ejecutivo, ejecutor
  związany z wykonywaniem, dotyczący wykonywania czegoś

wykonywać /ˌvɨkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
ejercer, practicar
  formalnie: spełniać pewne obowiązki
representar
  odtwarzać, grać (role teatralne lub filmowe, utwory muzyczne)
realizar, llevar a cabo
  urzeczywistniać, zrealizować, uczyniać, spełniać coś, wprowadzać coś w czyn, doprowadzać coś do skutku
hacer, elaborar, producir
  wytwarzać lub produkować coś

wykopaliska /ˌvɨkɔpaˈlʲiska/ (n)
excavación arqueológico
  prace archelogiczne mające prowadzić do wydobycia spod ziemi produktów ludzkiej działalności będących pozostałościami z dawnych wieków

wykopać topór wojenny /vɨˈkɔpaʨ̑ ˈtɔpur vɔˈjɛ̃nːɨ/ (v)
desenterrar el hacha de guerra
  popaść z kimś w konflikt, zapoczątkować nieprzyjaźń

wykorzenienie /ˌvɨkɔʒɛ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
desarraigo, erradicación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wykorzenić

wykorzystywanie seksualne dzieci /ˌvɨkɔʒɨstɨˈvãɲɛ ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɛ ˈʥ̑ɛ̇ʨ̑i/ (n)
abuso sexual infantil
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykroczenie karne i cywilne polegające na wykorzystywaniu dzieci do zaspokojenia seksualnego;

wykorzystywać /ˌvɨkɔʒɨˈstɨvaʨ̑/ (v)
aprovechar, beneficiarse
  mieć korzyść z czegoś lub kogoś, zrobić użytek z czegoś
aprovecharse
  mieć zysk z cudzego wysiłku, pracy, a także cech danej osoby

wykończony /vˌɨkɔɲtʃˈɔnɨ/ (adj)
agotado, extenuado
  (potocznie, potoczny) mocno zmęczony

wykroczenie /ˌvɨkrɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
extralimitación
  (książkowy) działanie sprzeczne z przyjętymi normami, zasadami
infracción
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn społecznie szkodliwy, zabroniony przez ustawę i zagrożony karą aresztu, ograniczenia wolności, grzywny lub nagany;

wykrywacz /vɨˈkrɨvaʧ̑/ (n)
detector
  urządzenie, które coś wykrywa

wykrywacz kłamstw /vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf/ (n)
detector de mentiras
  (potocznie, potoczny) wariograf, poligraf

wykrywać /vɨkrˈɨvatɕ/ (v)
detectar, descubrir
  stwierdzać obecność czego w czymś poprzez badanie
detectar, revelar, descubrir
  ujawniać coś nieznanego lub ukrytego

wykrzaczyć /vɨˈkʃaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
colgar
  (środowiskowy) (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) spowodować krytyczny błąd w programie
colgarse
  (środowiskowy) (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) o programie: przestać działać z powodu błędu krytycznego

wykrzykiwać /vˌɨkʃɨkˈivatɕ/ (v)
gritar
  wydawać okrzyki

wykrzyknik /vɨˈkʃɨcɲik/ (n)
interjección
  (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
exclamación
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;

wykrój /vˈɨkruj/ (n)
sisa
  otwór powstały przez wykrojenie, wycięcie

wykształcony /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
culto
  (edukacja, edukacyjny) osoba posiadająca wiedzę w danej dziedzinie; osoba, która ukończyła szkołę, zwłaszcza wyższą uczelnię

wykupić /vɨkˈupitɕ/ (v)
rescatar
  zapłacić okup, by kogoś uwolnić

wykusz /ˈvɨkuʃ/ (n)
saledizo, voladizo
  (architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;

wykwalifikowany /vˌɨkfalˌifikɔvˈanɨ/ (adj)
cualificado, especializado
  posiadający odpowiednie kwalifikacje

wykwintnie /vɨkfˈintɲʲɛ/ (adv)
con elegancia
  w sposób wykwintny

wykwintny /vɨkfˈintnɨ/ (adj)
elegante, refinado
  będący w dobrym guście, wytworny, wyszukanie elegancki

wykładnik /vɨkwˈadɲik/ (n)
exponente
  to, co określa, wskazuje, wyraża coś

wylesiać /vɨˈlɛɕäʨ̑/ (v)
deforestar
  (leśnictwo) wycinać z jakiegoś obszaru roślinność leśną

wylew /vˈɨlɛf/ (n)
hemorragia cerebral
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) udar mózgu

wymagać /vɨ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
exigir, requerir
  żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się
  potrzebować czegoś, uznawać coś za niezbędne

wymawiać /vɨ̃ˈmavʲjäʨ̑/ (v)
echar en cara, reprochar
  niestosownie zwracać uwagę, czynić wymówki odwołując się do wdzięczności
pronunciar, articular
  wyrażać coś dźwiękowo, słownie
rescindir
  zrywać umowę
excusarse, poner excusa
  nie zgadzać się pod pretekstem

wymiana /vɨ̃ˈmʲjãna/ (n)
intercambio, cambio, trueque
  otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego
recambio, reemplazo, sustitución
  zastąpienie kogoś lub czegoś zamiennikiem

wymiar /ˈvɨ̃mʲjar/ (n)
dimensión
  (matematyka, matematyczny) minimalna liczba współrzędnych, którymi da się opisać położenie punktu w przestrzeni;
  (fizyka, fizyczny) miano, określenie typu wielkości fizycznej;
dimensión, medida
  (technologia, technika, techniczny) (poligrafia) zapis rozmiaru, wielkości obiektu na rysunku technicznym

wymienialny /ˌvɨ̃mʲjɛ̇̃ˈɲalnɨ/ (adj)
intercambiable
  dający się wymienić, mogący być zastąpionym

wymiennik /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːik/ (n)
intercambiador
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła między dwoma ośrodkami, wymiennik ciepła;

wymiennik ciepła /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
intercambiador de calor
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła;

wymienny /vɨ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
sustituible, cambiable, intercambiable, permutable
  taki, który można wymienić

wymierzać /vɨmjˈɛʒatɕ/ (v)
apuntar
  określać cel
medir
  określać miarę, np. długość
imponer
  określać wielkość czegoś przydzielonego komuś
asestar
  wykonywać cios

wymiotować /ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
vomitar
  (fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka

wymioty /vɨ̃ˈmʲjɔtɨ/ (n)
vómito
  gwałtowny wyrzut treści pokarmowej na zewnątrz z żołądka poprzez przełyk i jamę ustną;
  wymiociny, to co zostało zwymiotowane

wymię /ˈvɨ̃mʲjɛ/ (n)
ubre
  (zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych;

wymki /ˈvɨ̃mʲci/ (n)
ubre
  (slangowo) duże piersi

wymowa /vɨ̃ˈmɔva/ (n)
pronunciación
  sposób artykulacji dźwięków mowy;
significación
  wydźwięk, rodzaj wniosków lub odczuć, jakie z czegoś wynikają

wymuszać /vɨ̃ˈmuʃaʨ̑/ (v)
extorsionar
  usiłować uzyskać coś wywierając na kogoś nacisk

wymóg /vˈɨmuk/ (n)
requisito
  warunki, jakim coś lub ktoś musi sprostać

wymówka /vɨmˈufka/ (n)
reproche
  pretensja wyrażana słownie
excusa
  wykrętne usprawiedliwienie

wynagrodzenie /ˌvɨ̃naɡrɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
pago, remuneración, salario
  pensja, wypłata
premio, recompensa
  rekompensata

wynajmować /ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑/ (v)
alquilar
  zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę
  korzystać z czyjejś własności w zamian za opłatę

wynalazca /ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a/ (n)
inventor
  autor wynalazku, ten, który coś wynalazł

wynalazek /ˌvɨ̃naˈlazɛk/ (n)
invento, invención
  coś, co wynaleziono;

wynaleźć /vɨnˈalɛɕtɕ/ (v)
inventar, idear
  odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane

wynik /ˈvɨ̃ɲik/ (n)
resultado
  (matematyka, matematyczny) rezultat działań algebraicznych (dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia)
  (sport, sportowy) stan spotkania/meczu
resultado, consecuencia
  rezultat, skutek

wynikać /vɨ̃ˈɲikaʨ̑/ (v)
resultar
  być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek

wyniosłość /vɨɲʲˈɔswɔɕtɕ/ (n)
soberbia
  cecha bycia wyniosłym
altanería, copete
  miejsce górujące nad otoczeniem

wyniosły /vɨ̃ˈɲɔswɨ/ (adj)
arrogante
  dumny, zarozumiały i wywyższający się nad innych

wyobcowany /ˌvɨɔpʦ̑ɔˈvãnɨ/ (adj)
alienado
  wyalienowany, zdystansowany w stosunku do innych ludzi

wyobraź sobie /vɨˈɔbraɕ sˈɔbjɛ/ (v)
figúrate, imagínate
  wyrażenie wprowadzające jakąś niezwykłą lub zaskakującą wiadomość

wyobraźnia /ˌvɨɔˈbraʑɲa/ (n)
imaginación
  zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;

wyobrażalny /ˌvɨɔbraˈʒalnɨ/ (adj)
imaginable, concebible
  możliwy do wyobrażenia sobie; dający się zrozumieć, pojąć

wyobrażać /ˌvɨɔˈbraʒaʨ̑/ (v)
imaginar
  tworzyć sobą jakiś obraz, symbol
imaginarse
  rozumieć coś
  tworzyć obraz czegoś nieznanego w swojej wyobraźni, umyśle (zwykle przez porównanie z czymś znanym)

wyodrębniać /ˌvɨɔˈdrɛ̃mbʲɲäʨ̑/ (v)
distinguir
  czynić odrębnym lub wyrazistym

wyolbrzymiać /vˌɨɔlbʒˈɨmjatɕ/ (v)
agigantar, engrandecer
  przedstawiać coś w sposób przesadny

wypadek /vɨˈpadɛk/ (n)
accidente
  nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał

wypadek losowy /vɨpˈadɛk lɔsˈɔvɨ/ (n)
casualidad
  nieszczęście, któremu nie można było zapobiec

wypalanie /ˌvɨpaˈlãɲɛ/ (n)
quema
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wypalać

wypasać /vɨpˈasatɕ/ (v)
rozar
  karmić zwierzęta, pasąc je

wypoczywać /vˌɨpɔtʃˈɨvatɕ/ (v)
descansar
  przywracać dobre samopoczucie, siły życiowe, odstępując od codziennych czynności, od pracy

wyposażać /vˌɨpɔsˈaʒatɕ/ (v)
equipar
  dostarczać coś potrzebnego do funkcjonowania

wyposażenie /ˌvɨpɔsaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
equipamiento
  narzędzia, urządzenia i inne przedmioty potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś

wyposażyć /ˌvɨpɔˈsaʒɨʨ̑/ (v)
equipar
  zaopatrzyć w przedmioty potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś lub do wykonywania czegoś

wypowiedzenie /ˌvɨpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
denuncia
  zawiadomienie o rozwiązaniu umowy, np. o pracę

wypowiedź /vɨpɔˈvʲɛʥi/ /vɨˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
declaración
  coś, co zostało powiedziane, wypowiedziane lub napisane

wypożyczalnia /vˌɨpɔʒɨtʃˈalɲʲa/ (n)
alquiler, servicios de alquiler
  miejsce, z którego można wypożyczyć co

wypożyczać /vˌɨpɔʒˈɨtʃatɕ/ (v)
alquilar
  brać do tymczasowego użytkowania
alquilarle
  udostępniać na jakiś czas

wyprasować /ˌvɨpraˈsɔvaʨ̑/ (v)
planchar
  wygładzić tkaninę za pomocą gorącego żelazka

wyprawiać /vɨprˈavʲatɕ/ (v)
trajinar
  (potocznie, potoczny) robić coś niestosownego
curtir
  (technologia, technika, techniczny) poddawać obróbce surową skórę na surowiec galanteryjny
organizar
  urządzać uroczyste spotkanie własnym kosztem
mandar
  wysyłać kogoś dokądś w określonym celu

wyprzedaż /vɨˈpʃɛdaʃ/ (n)
liquidación, rebajas
  (handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu

wyprzedzanie /ˌvɨpʃɛˈʣ̑ãɲɛ/ (n)
adelantamiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wyprzedzać

wyprzedzać /vɨˈpʃɛʣ̑aʨ̑/ (v)
adelantar
  prześcigać kogoś; przyśpieszając znaleźć się przed kimś (jadąc lub idąc)

wypukłość /vɨpˈukwɔɕtɕ/ (n)
prominencia
  cecha fizyczna bycia wypukłym

wypukły /vɨˈpukwɨ/ (adj)
convexo
  łukowato wygięty i wystający ponad powierzchnię czegoś

wypuszczać /vɨˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
soltar, liberar, desasir, libertar
  wyswobadzać coś lub kogoś, z uwięzienia, zamknięcia, przymocowania

wypytywać /vˌɨpɨtˈɨvatɕ/ (v)
curiosear, inquirir
  pytając, zbierać informacje od kogo

wypłata /vɨˈpwata/ (n)
cobro, paga, sueldo
  wynagrodzenie za wykonaną pracę
extracción
  wypłacenie pieniędzy

wyrafinowany /ˌvɨrafʲĩnɔˈvãnɨ/ (adj)
refinado, distinguido, exquisito, fino
  mający wyszukane maniery, kulturę, zachowanie
exquisito, refinado, selecto
  wyszukany

wyraz /ˈvɨras/ (n)
expresión, semblante
  przejaw stanu emocjonalnego człowieka, mający odzwierciedlenie w mimice lub rysach twarzy
expresión
  wymowa / odbicie / uzewnętrznienie, przejaw

wyraz twarzy /vˈɨras tfˈaʒɨ/ (n)
expresión del rostro
  emocje ukazujące się na czyjeś twarzy nadające jej dany wygląd

wyraźnie /vɨˈraʑɲɛ/ (adv)
claramente, inequivocadamente
  w sposób niepozostawiający wątpliwości
claramente, evidentemente, visiblemente
  w sposób łatwy do zaobserwowania lub usłyszenia

wyraźny /vɨˈraʑnɨ/ (adj)
claro, inequívoco, preciso
  taki, który jest przejrzysty, zrozumiały, jasny, wyrazisty
claro, evidente
  łatwy do zrozumienia lub odczytania i zauważenia

wyrażać /vɨˈraʒaʨ̑/ (v)
expresar
  opisywać ustnie lub pisemnie, dawać informację o czymś lub kimś; być wyrazem czegoś
indicar
  przedstawiać, określać coś za pomocą znaków umownych
expresar, manifestar, mostrar
  uzewnętrzniać, okazywać uczucia jakimkolwiek sposobem
expresarse
  formułować wyrażenie, wypowiadać się, mówić na jakiś temat

wyrażenie /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
expresión
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy
  (informatyka, informatyczny) fragment kodu programu dający w wyniku wartość
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) ciąg symboli matematycznych zgodny z regułami notacji matematycznej

wyrażenie ułamkowe /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ ˌuwãmˈkɔvɛ/ (n)
expresión fraccionaria
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne reprezentujące dzielenie za pomocą ułamka

wyro /ˈvɨrɔ/ (n)
camastro, yacija
  (potocznie, potoczny) łóżko

wyrok /ˈvɨrɔk/ (n)
veredicto, sentencia, fallo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego;

wyrostek robaczkowy /vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ/ (n)
apéndice, apéndice vermiforme, apéndice vermicular
  (anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka;

wyrostek soczewkowaty kowadełka /vɨˈrɔstɛk ˌsɔʧ̑ɛfkɔˈvatɨ ˌkɔvaˈdɛwka/ (n)
apófisis lenticular, hueso lenticular, lenticular
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie odnogi długiej kowadełka, poprzez które kowadełko łączy się ze strzemiączkiem

wyrozumiały /vˌɨrɔzumjˈawɨ/ (adj)
indulgente
  podchodzący ze zrozumieniem do czyjegoś niewłaściwego postępowania i skłonny wybaczać

wyrwa /vˈɨrva/ (n)
brecha, abertura
  (książkowy) dziura, wyłom

wyrwiząb /vɨrˈvʲizɔ̃mp/ (n)
sacamuelas
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) dentysta

wyrzut /vˈɨʒut/ (n)
lanzamiento
  gwałtowne rzucenie lub wyciągnięcie
reproche
  pretensja lub żal wyraźnie pokazywane

wyrzutnia /vɨʒˈutɲʲa/ (n)
lanzador
  (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie do wyrzucania, wystrzeliwania czego

wyrób /ˈvɨrup/ (n)
producto, artículo
  przedmiot będący końcowym efektem procesu produkcji
creación, elaboración, fabricación, producción
  wyrabianie

wyróżnienie /vˌɨruʒɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
distinción
  uhonorowanie za szczególne osiągnięcie

wysiadać /vɨˈɕadaʨ̑/ (v)
bajarse
  opuszczać pojazd, łódź lub samolot

wysiadywać /ˌvɨɕaˈdɨvaʨ̑/ (v)
empollar, incubar
  (zoologia, zoologiczny) ogrzewać jaja przed wylęgiem
quedarse horas y horas, quedarse sentado
  siedzieć gdzieś przez dłuższy czas

wysiłek /vɨˈɕiwɛk/ (n)
esfuerzo
  wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś

wysoki /vɨˈsɔci/ (adj)
alto
  mający duży wymiar pionowy
  mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)
  mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy
  o dźwięku: mający dużą częstotliwość
  znajdujący się na dużej wysokości (wysoko)

wysokie napięcie /vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
alta tensión
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów)

wysoko /vɨˈsɔkɔ/ (adv)
alto
  (odprzymiotnikowy) → wysoki

wysokość /vɨˈsɔkɔɕʨ̑/ (n)
altura
  częstotliwość dźwięku;
altitud
  odległość od ziemi
importe
  wielkość
altura, elevación
  wymiar pionowy czegoś

wyspa /ˈvɨspa/ (n)
isla
  (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

wyspiarka /vɨsˈpʲjarka/ (n)
isleña
  mieszkanka wyspy

wyspiarski /vɨsˈpʲjarsʲci/ (adj)
insular, isleño
  (książkowy) charakterystyczny dla wyspy lub wysp, odnoszący się do wyspy lub wyspiarzy, mieszkający na wyspie

wyspiarz /ˈvɨspʲjaʃ/ (n)
isleño
  mieszkaniec wyspy

wyssać /ˈvɨsːaʨ̑/ (v)
chupar
  wydobyć lub opróżnić poprzez ssanie

wystarczający /vˌɨstartʃajˈɔntsɨ/ (adj)
suficiente, bastante
  dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom

wystarczyć /vɨˈstarʧ̑ɨʨ̑/ (v)
bastar
  być w odpowiedniej ilości lub liczbie do wykonania jakiejś czynności, nie zabraknąć

wystawa /vɨˈstava/ (n)
escaparate
  miejsce prezentowania towarów w sklepie
exposición
  zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz

wystawić do wiatru /vɨstˈavidʑ dɔ vʲˈatru/ (v)
diñársela, dársela con queso, metérsela doblada, pegársela
  (pospolicie) oszukać kogoś

wystawnie /vɨˈstavʲɲɛ/ (adv)
fastuosamente, ostentosamente
  w sposób wystawny

wystroić się jak stróż w Boże Ciało /vɨˈstrɔ<sup>j</sup>iʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈstruʒ ˈv‿bɔʒɛ ˈʨ̑awɔ/ (v)
emperifollarse, endomingarse
  (potocznie, potoczny) (ironicznie) ubrać się niestosownie, zbyt elegancko w danej sytuacji

wystrój /vˈɨstruj/ (n)
ornamentación
  (architektura, architektoniczny) całokształt elementów zdobiących obiekt na zewnątrz lub wewnątrz

wysypka /vɨsˈɨpka/ (n)
erupción
  (medycyna, medyczny) wykwity skórne lub na błonach śluzowych będące objawem jakiejś choroby

wysyłać /vɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
enviar
  przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych

wysztafirować /ˌvɨʃtafʲiˈrɔvaʨ̑/ (v)
emperejilar, emperifollar
  (potocznie, potoczny) (ironicznie) wystroić ozdobnie
emperejilarse, emperifollarse
  (potocznie, potoczny) (ironicznie) wystroić siebie samego bardzo ozdobnie

wyszukany /vˌɨʃukˈanɨ/ (adj)
sofisticado, selecto
  mający szczególne cechy, rzadko spotykany

wyszukiwarka /ˌvɨʃuciˈvarka/ (n)
buscador
  (informatyka, informatyczny) narzędzie służące do wyszukiwania informacji w sieci www;

wysłannik /vɨˈswãɲːik/ (n)
enviado, emisario
  osoba wysłana dokądś w określonym celu

wytchnienie /vɨtxɲʲˈɛɲʲɛ/ (n)
reposo
  krótka przerwa w codziennych obowiązkach celem nabrania sił

wytrwać /vˈɨtrfatɕ/ (v)
aguantar
  dotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach

wytrwałość /vɨˈtr̥fawɔɕʨ̑/ (n)
perseverancia, tenacidad, ahínco
  konsekwencja, upór, zdecydowanie w działaniu lub dążeniu do czegoś

wytrwały /vɨtrfˈawɨ/ (adj)
perseverante, tenaz
  cierpliwie bądź uparcie dążący do celu

wytrych /vˈɨtrɨx/ (n)
ganzúa
  (technologia, technika, techniczny) zakrzywiony pręt zastępujący klucze, którym otwiera się zamki

wytrysk /ˈvɨtrɨsk/ (n)
chorro
  strumień, nagłe tryśnięcie, wytryśnięcie jakiegoś płynu na zewnątrz

wytrzymałość /ˌvɨṭʃɨ̃ˈmawɔɕʨ̑/ (n)
resistencia
  umiejętność zniesienia wielu problemów

wytwarzać /vɨˈtfaʒaʨ̑/ (v)
producir, fabricar
  produkować na większą skalę, wydawać
producir, crear
  sprawiać, powodować

wytwór /ˈvɨtfur/ (n)
producto
  efekt aktywności człowieka lub natury

wytłoki /vɨˈtwɔci/ (n)
pulpa
  pozostałość nasion, owoców, warzyw po wyciśnięciu soku, oleju, oliwy itd.

wytłumaczyć /ˌvɨtwũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
excusar, justificar
  usprawiedliwić czyjeś postępowanie
explicar
  wyjaśnić jakieś zagadnienie

wywiad /ˈvɨvʲjat/ (n)
entrevista
  rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom

wywietrznik /vɨˈvʲjɛṭʃʲɲik/ (n)
ventilación, ventilador
  otwór, który służy do wietrzenia

wywoływanie /ˌvɨvɔwɨˈvãɲɛ/ (n)
revelado
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wywoływać

wywoływać /ˌvɨvɔˈwɨvaʨ̑/ (v)
revelar
  (fotografia) oddziaływać w sposób chemiczny na materiał światłoczuły w celu uwidocznienia obrazu
originar, suscitar
  powodować
llamar, nombrar
  skłaniać do wyjścia poprzez wołanie
evocar, recordar
  wracać do pamięcią, przypominać sobie

wywrotka /vɨˈvrɔtka/ (n)
volquete
  (budownictwo) ciężarówka z nadwoziem w formie ruchomej skrzyni umożliwiającej wysypywanie ładunku
voltereta, vuelco
  efekt wywrócenia się

wyzerowanie /vˌɨzɛrɔvˈaɲʲɛ/ (n)
puesta a cero
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wyzerować

wyzionąć ducha /vɨʑˈɔnɔɲdʑ dˈuxa/ (v)
dar el alma, entregar el alma, exhalar el alma
  (podniośle) umrzeć, skonać

wyznacznik /vɨˈznaʧ̑ʲɲik/ (n)
determinante
  (matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych;

wyznawać /vɨˈznavaʨ̑/ (v)
profesar
  wierzyć w coś; czcić coś; także: być wyznawcą danej religii
confesar, reconocer, revelar
  wyjawiać, ujawniać coś; zwłaszcza coś, co dotychczas się ukrywało

wyznawca /vɨˈznafʦ̑a/ (n)
adepto, partidario, seguidor
  (przenośnie, przenośnia) entuzjasta czyichś poglądów
creyente, practicante
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją;

wyzwanie /vɨˈzvãɲɛ/ (n)
desafío, reto
  trudne zadanie, nowa sytuacja wymagająca zmierzenia się z nią

wyzwisko /vɨzvˈiskɔ/ (n)
injuria, improperio
  słowo obraźliwe dla kogoś

wyzwolenie /ˌvɨzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
liberación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wyzwolić

wyzwoleńczy /ˌvɨzvɔˈlɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
libertador, de liberación
  którego celem jest wyzwolenie kogoś lub czegoś (najczęściej w kontekście wojennym)

wyzwoliciel /vˌɨzvɔlˈitɕɛl/ (n)
libertador
  ten, kto wyzwolił (kogoś lub coś)

wyłom /vˈɨwɔm/ (n)
brecha
  otwór, wyrwa

wyłudzić /vɨˈwuʥ̑iʨ̑/ (v)
estafar, timar
  podstępnie, chytrze uzyskać coś od kogoś

wyłączać /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
deshabilitar, apagar
  wstrzymywać pracę jakiegoś urządzenia

wyłącznie /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
exclusivamente, sólo, únicamente
  od: wyłączny; wyłączając wszystko inne, wszystkich innych

wyłącznik /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
interruptor
  (elektryczność) (potocznie, potoczny) przycisk z łącznikiem umożliwiający przerwanie obwodu zawierającego jakieś urządzenie
  (elektryczność) łącznik umożliwiający przerwanie obwodu elektrycznego przy prądzie zwarcia

wyłączny /vɨwˈɔntʃnɨ/ (adj)
único
  będący jedynym
exclusivo, personal
  należący do kogoś jednego lub przysługujący tylko jednej osobie

wyścig /ˈvɨɕʨ̑ik/ (n)
carrera
  (sport, sportowy) zawody, w których usiłuje się wyprzedzić pozostałych zawodników, stara się być szybszym od nich;
  staranie się być lepszym od innych w jakiejś dziedzinie

wyścig w workach /ˈvɨɕʨ̑iɡ ˈv‿ːɔrkax/ (n)
carrera de sacos
  (sport, sportowy) rodzaj zabawy ruchowej polegającej na ściganiu się na krótkim dystansie skacząc z nogami w dużym worku

wyściółczak /vɨˈɕʨ̑uwʧ̑ak/ (n)
ependimoma
  (medycyna, medyczny) nowotwór ośrodkowego układu nerwowego wywodzący się z komórek wyściółki

wyżeł /ˈvɨʒɛw/ (n)
braco, perdiguero
  (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski z charakterystyczną stójką;

wyższość /ˈvɨʃːɔɕʨ̑/ (n)
superioridad
  przewaga, dominowanie nad kimś lub nad czymś

wyżymaczka /ˌvɨʒɨ̃ˈmaʧ̑ka/ (n)
escurridora, exprimidor
  urządzenie do wyciskania nadmiaru wody ze świeżo wypranych odzieży lub bielizny, składające się z przylegających do siebie dwóch wałków napędzanych korbką;

wyżąć /vˈɨʒɔɲtɕ/ (v)
escurrir
  wycisnąć ciecz (z tkaniny)

wzajemnie /vzaˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
mutuamente
  jeden drugiego, jeden drugiemu
igualmente
  również, tak samo – w odpowiedzi na czyjeś życzenia

wzdręga /ˈvzdrɛ̃ŋɡa/ (n)
escardino
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius erythrophthalmus, ryba z rodziny karpiowatych;

wzdręga grecka /ˈvzdrɛ̃ŋɡa ˈɡrɛʦ̑ka/ (n)
escardinio griego
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius graecus, endemiczny gatunek ryby z rodziny karpiowatych z jeziora Iliki w centralnej Grecji;

wzdłuż /vzdwuʃ/ (adv)
a lo largo, longitudinalmente
  równolegle do dłuższego boku, na całej długości, przez całą długość

wzdłuż /vzdwuʃ/ (preposition)
a lo largo de, a lo largo
  …informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu

wzdłuż i wszerz /ˈvzdwuʃ i‿ˈfʃɛʃ/ (adv)
a lo largo y a lo ancho, a lo largo y ancho
  wszędzie, gdzie tylko możliwe; w każdym miejscu; we wszystkie strony

względem /ˈvzɡlɛ̃ndɛ̃m/ (preposition)
para con
  w stosunku, w relacji do czegoś lub kogoś

względność /ˈvzɡlɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
relatividad
  zależność czegoś od różnych czynników

wzgórze /ˈvzɡuʒɛ/ (n)
cerro, colina
  (geografia, geograficzny) niewielkie wzniesienie (do stu metrów) o zaokrąglonym szczycie;
tálamo
  (medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim;

wziąć byka za rogi /vʑˈɔɲdʑ bˈɨka za rˈɔɡʲi/ (v)
coger al toro por las astas, coger al toro por los cuernos
  podjąć się czegoś ważnego bez wahania się, bez zastanowienia

wzmacniacz /vzmˈatsɲʲatʃ/ (n)
amplificador
  (fizyka, fizyczny) (elektronika, elektroniczny) przyrząd do zwiększania natężenia lub amplitudy drgań elektrycznych zbudowany z wykorzystaniem tranzystorów lub lamp elektronowych
reforzador
  (fotografia) roztwór służący do poprawiania niedoświetlonych negatywów
resonador
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część składowa wielu instrumentów muzycznych

wzmacniać /ˈvzmaʦ̑ʲɲäʨ̑/ (v)
fortalecer, reforzar
  sprawiać, że coś staje się mocniejsze, silniejsze, trwalsze, liczniejsze
fortalecerse
  stawać się mocniejszym, nabierać sił fizycznych, powiększać się liczebnie

wzmagać /vzmˈaɡatɕ/ (v)
aumentar, redoblar
  czynić mocniejszym, większym
arreciar, incrementarse, intensificarse
  przybierać na sile

wzmiankować /vzmʲaŋkˈɔvatɕ/ (v)
mencionar, aludir, mentar
  mówić o czym mimochodem

wzniesienie /vzʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
elevación
  miejsce wyższe od innych w okolicy;

wznosić /ˈvznɔɕiʨ̑/ (v)
alzar, erigir, levantar
  budować coś ku górze, coraz wyżej
levantar, subir
  unosić coś do góry
alzarse, levantarse, subir
  unosić do góry samego siebie

wzorzec /ˈvzɔʒɛʦ̑/ (n)
ejemplo
  cechy, osoby warte naśladowania
modelo, estándar, muestra
  jednostka porównawcza przy wyznaczaniu właściwości
patrón, modelo
  wzór wyznaczający normę dla innych przedmiotów i zjawisk;

wzrok /vzrɔk/ (n)
vista
  zmysł umożliwiający patrzenie, widzenie; zdolność do postrzegania rzeczywistości za pomocą oczu;

wzrost /vzrɔst/ (n)
estatura, talla
  wysokość człowieka, rzadziej zwierzęcia
crecimiento, aumento
  zwiększanie się jakiejś wartości

wzruszać /vzrˈuʃatɕ/ (v)
emocionar, conmover, enternecer
  pobudzać czyjąś wrażliwość
remover
  poruszając czymś, zmieniać położenie składników tego

wzruszenie /vzruʃˈɛɲʲɛ/ (n)
emoción
  (psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim

wzruszyć ramionami /ˈvzruʃɨʨ̑ ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi/ (idiom)
encogerse de hombros
  unieść ramiona na znak obojętności, niewiedzy lub pogardy

wzwód /vzvˈut/ (n)
erección, empinamiento
  (fizjologia, fizjologiczny) podniesienie się, powiększenie i usztywnienie prącia umożliwiające odbycie stosunku płciowego

wódka /ˈvutka/ (n)
vodka, aguardiente
  (spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;

wójt /vujt/ (n)
alcalde de pueblo aldea
  (administracja) urzędnik samorządowy stojący na czele gminy wiejskiej;

wówczas /ˈvufʧ̑as/ (pronoun)
entonces
  odsyła do okresu czasu, o którym mowa w danej wypowiedzi
entonces, cuando
  odsyła do sytuacji po spełnieniu określonego warunku

wóz /vus/ (n)
carro, coche
  ciągnięty przez konie lub inne zwierzęta pociągowe pojazd używany do podróżowania lub transportu, rzadko też jako mieszkanie

wóz albo przewóz /vˈus ˈalbɔ pʃˈɛvus/ (idiom)
al vado, o al puente; una de dos
  wyrażenie używane w trudnej sytuacji, gdy mając do wyboru dwie możliwości trzeba podjąć ostateczną decyzję

wózek dziecięcy /vˈuzɛɡ dʑɛtɕˈɛntsɨ/ (n)
cochecito, carrito, carrito de bebé, coche de niño, cochecito de bebé
  ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;

wózek inwalidzki /ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
silla de ruedas
  wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.

wół /vuw/ (n)
buey
  (zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego;

wąchać /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑/ (v)
oler, olfatear, oliscar, olisquear
  badać zapach nozdrzami

wąchać kwiatki od spodu /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑ ˈkfʲjatʲci ɔt‿ˈspɔdu/ (idiom)
criar malvas, estar criando malvas
  nie żyć, leżeć w grobie, leżeć na cmentarzu, umrzeć i zostać pochowanym

wąsacz /ˈvɔ̃w̃saʧ̑/ (n)
mostachudo
  mężczyzna, który nosi bujne wąsy
bagre, pez gato
  (zobacz) wąsacz niebieski, gatunek ryby

wąsatka /vɔ̃sˈatka/ (n)
bigotudo
  (ornitologia, ornitologiczny) (Panurus biarmicus) niewielki ptak przypominający sikorę;

wąski /ˈvɔ̃w̃sʲci/ (adj)
estrecho, angosto
  mający niewielką szerokość

wątpić /ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
dudar
  nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość

wątpliwość /vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
duda
  brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś

wątpliwy /vɔ̃ntˈplʲivɨ/ (adj)
dudoso, incierto
  taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności

wątroba /vɔ̃nˈtrɔba/ (n)
hígado
  (anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;

wątrobianka /ˌvɔ̃ntrɔˈbʲjãnka/ (n)
morcilla de hígado
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (potocznie, potoczny) kiszka wątrobiana

wąwóz /ˈvɔ̃w̃vus/ (n)
garganta, hoz
  (geografia, geograficzny) głęboka, sucha dolina o wąskim dnie i stromych zboczach;

wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (n)
serpiente, culebra
  (herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;
víbora
  (przenośnie, przenośnia) ktoś podły i podstępny
manguera
  giętka rura do transportu wody

węch /vɛ̃w̃x/ (n)
olfato
  zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) instynkt, zdolność przewidywania konsekwencji drobnych zdarzeń

węchowy /vɛnxˈɔvɨ/ (adj)
olfatorio
  związany ze zmysłem węchu, odczuwalny węchem

wędka /ˈvɛ̃ntka/ (n)
caña de pescar
  sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka;

wędkarstwo /vɛ̃ntˈkarstfɔ/ (n)
pesca con caña
  rodzaj hobby i sportu, polegający na łowieniu ryb na wędkę;

wędkarz /ˈvɛ̃ntkaʃ/ (n)
pescador
  osoba łowiąca ryby na wędkę

wędkowanie /ˌvɛ̃ntkɔˈvãɲɛ/ (n)
pesca con caña
  (rzeczownik odczasownikowy) od: wędkować

wędkować /vɛ̃ntˈkɔvaʨ̑/ (v)
pescar
  łowić ryby przy pomocy wędki, głównie rekreacyjnie

wędlina /vɛ̃nˈdlʲĩna/ (n)
embutido
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób spożywczy z jednego kawałka mięsa (szynka, polędwica, baleron) lub z mięsa rozdrobnionego (kiełbasa, salceson), odpowiednio przyprawiony, zwykle wędzony, peklowany, rzadziej gotowany;

wędliniarnia /vˌɛndliɲʲˈarɲʲa/ (n)
charcutería
  (handel, handlowy) sklep z wędlinami

wędzidło /vɛ̃ɲˈʥ̑idwɔ/ (n)
bocado
  (zootechnika, zootechniczny) element uprzęży (ogłowia) wkładany koniowi do pyska;

wędzić /vˈɛɲdʑitɕ/ (v)
ahumar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu
ahumarse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) być wędzonym (1.1)

wędzony /vɛndʑˈɔnɨ/ (adj)
ahumado
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie wędzenia

węgiel /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
carbono, carbón
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
carbón
  (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;

węgiel drzewny /vˈɛŋɡʲɛl dʒˈɛvnɨ/ (n)
carbón vegetal
  (chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi

węgiel kamienny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
hulla
  (geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70 % pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu;
  opał z węgla (1.1)

węgielny /vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/ (adj)
angular
  (budownictwo) dotyczący węgła

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
húngaro
  związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów

węgierskojęzyczny /vɛ̃ŋʲˈɟɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
de habla húngara
  posługujący się językiem węgierskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem węgierskim
en idioma húngaro
  udostępniany, spisany, utrwalony lub stworzony w języku węgierskim

węgieł /ˈvɛ̃ŋʲɟɛw/ (n)
esquina, ángulo
  (budownictwo) zewnętrzny róg budynku

węglan /ˈvɛ̃ŋɡlãn/ (n)
carbonato
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu węglowego;

węglarka /vɛ̃ŋɡˈlarka/ (n)
ténder
  (kolejnictwo) (potocznie, potoczny) tender, wagon do przewożenia węgla używanego jako paliwo lokomotywy parowej
vagón para carbón
  (kolejnictwo) wagon z burtami służący do przewozu materiałów sypkich, m.in. węgla;

węglarz /ˈvɛ̃ŋɡlaʃ/ (n)
carbonero
  ktoś, kto zajmuje się wyrabianiem węgla drzewnego;

węglowodan /ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/ (n)
carbohidrato, hidrato de carbono, azúcar, glúcido, sacárido
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;

węglowodór /vˌɛŋɡlɔvˈɔdur/ (n)
hidrocarburo
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;

węglowy /vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (adj)
carbónico, de carbón
  (chemia, chemiczny) dotyczący węgla jako pierwiastka chemicznego; składający się z węgla
a carbón, de carbón
  dotyczący węgla; przewożący węgiel; poruszający się na węgiel

węgorz /ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/ (n)
anguila
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;

węszyć /vˈɛ̃ʃɨtɕ/ (v)
oler
  szukać czegoś po zapachu, wyczuwając to węchem

węzeł /ˈvɛ̃w̃zɛw/ (n)
nudo
  połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
  (marynarka) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka służąca do określania prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w meteorologii używana do określania prędkości wiatrów;
  (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;

węzeł gordyjski /ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci/ (n)
nudo gordiano
  zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem

władca /ˈvwatʦ̑a/ (n)
soberano, gobernante
  osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika

władczy /vwˈattʃɨ/ (adj)
autoritario
  (książkowy) wymagający posłuchu

władza /ˈvwaʣ̑a/ (n)
autoridad, gobierno
  (zobacz) władze
autoridad, poder
  ludzie, którzy rządzą
dominio, uso
  możliwość poruszania kończynami ciała
poder, autoridad
  relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą

władze /ˈvwaʣ̑ɛ/ (n)
autoridades
  ludzie, którzy rządzą

włamywacz /vwãˈmɨvaʧ̑/ (n)
caco, ganzúa, ladrón
  złodziej dokonujący kradzieży z włamaniem

własność /ˈvwasnɔɕʨ̑/ (n)
propiedad
  prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej;
  rzecz posiadana przez kogoś
  właściwość, cecha

własny /ˈvwasnɨ/ (adj)
propio
  będący w czyimś wyłącznym posiadaniu

włazić w dupę /ˈvwaʑiʥ̑ ˈv‿dupɛ/ (v)
lamer el culo
  (przenośnie, przenośnia) (grubiański, grubiańsko) bezceremonialnie podlizywać się, starać się przypodobać

właściciel /vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
propietario
  osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
adecuadamente, debidamente
  należycie, adekwatnie, tak jak się powinno, poprawnie

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (particle)
en realidad
  partykuła podkreślająca brak zrozumienia sytuacji
en realidad, realmente
  partykuła, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi

właściwość /vwaɕˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
competencia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdolność danego organu do rozstrzygania określonej sprawy;
conveniencia
  cecha czegoś, co jest takie, jakie być powinno
propiedad, cualidad
  cecha, zwykle jakiejś substancji

właśnie /ˈvwaɕɲɛ/ (adv)
justamente, precisamente
  …komunikujący, że dane zdarzenie odbywa się w chwili mówienia, odbywało się bezpośrednio przed nią lub w czasie innego zdarzenia

właśnie /ˈvwaɕɲɛ/ (particle)
exactamente, exacto, eso ser
  …potwierdzająca słuszność przypuszczenia zawartego w pytaniu rozmówcy

włochatka /vwɔˈxatka/ (n)
mochuelo boreal
  (ornitologia, ornitologiczny) Aegolius funereus, gatunek średniej wielkości sowy, zamieszkujący północne lasy typu tajgi;

włos /vwɔs/ (n)
pelo, cabello
  nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;

włoski /ˈvwɔsʲci/ (adj)
italiano
  związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

włoski /ˈvwɔsʲci/ (n)
italiano
  język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;

włosy /ˈvwɔsɨ/ (n)
cabello, pelo
  owłosienie głowy ludzkiej

włócznia /ˈvwuʧ̑ʲɲa/ (n)
lanza
  ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej

włócznik /vwˈutʃɲik/ (n)
pez espada
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec

włóczyć /ˈvwuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
deambular, vagabundear, vagar
  chodzić bez celu

włóczęga /vwuˈʧ̑ɛ̃ŋɡa/ (n)
vagabundo
  osoba podróżująca po świecie, szukająca schronienia u innych

włókno /ˈvwuknɔ/ (n)
filamento
  (astronomia, astronomiczny) megastruktura budująca wszechświat, o długim kształcie, złożona z galaktyk;
fibra
  jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój;

włączać /ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
encender, conectar, enchufar
  uruchamiać jakieś urządzenie; przyłączać urządzenie do sieci elektrycznej
incluir, incorporar
  wcielać kogoś lub coś do jakiegoś zbioru

wścibski /ˈfʲɕʨ̑ipsʲci/ (adj)
impertinente
  natrętnie wtrącający się w cudze sprawy; ciekawski

wścieklizna /fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna/ (n)
rabia, hidrofobia
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;

wśród /fʲɕrut/ (preposition)
entre
  w danym otoczeniu, między określonymi elementami (w czasie lub przestrzeni)

yerba mate /ˈjɛrba ˈmatɛ/ (n)
yerba mate
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napar z ostrokrzewu paragwajskiego, popularny głównie w krajach Ameryki Południowej (Argentynie, Paragwaju, Urugwaju, Brazylii) i w niektórych krajach Bliskiego Wschodu (głównie Syrii i Libanie);

yeti /ˈjɛtʲi/ (n)
yeti
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach;

youtuber /jˌɔutˈubɛr/ (n)
youtuber
  osoba nagrywająca filmiki wideo i umieszczająca je na serwisie internetowym YouTube

yuzu /jˈuzu/ (n)
yuzu
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) niewielkie uprawne drzewo lub krzew z gatunku Citrus × junos Siebold ex Tanaka, należącego do rodziny rutowatych;
  (spożywczy) jadalny owoc rośliny (1.1)

z /s/ /z/ /zet/ (preposition)
con
  …opisujący związek
  …wskazujący zawartość
  …wskazujący towarzystwo
de
  …wskazujący okres
  …wskazujący przyczynę
  …wskazujący punkt początku ruchu
  …wskazujący źródło
  …wskazujący składnik, materiał

z Bogiem /ˈz‿bɔɟɛ̃m/ (interjection)
vaya con Dios, adiós, a Dios
  rodzaj pożegnania

z całego serca /s‿ʦ̑aˈwɛɡɔ ˈsɛrʦ̑a/ (adv)
de todo corazón
  całym sobą, całkowicie, angażując wszystkie swoje uczucia

z dnia na dzień /z dɲʲˈa na dʑˈɛɲ/ (adv)
de un día a otro, de un día para otro
  nagle, niespodziewanie
de día en día, día a día
  stopniowo, krok po kroku

z duszą na ramieniu /ˈz‿duʃɔ̃w̃ ˌna‿rãˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (adv)
con el corazón en un puño
  z wielkim strachem, bardzo się bojąc

z dużej chmury mały deszcz /ˈz‿duʒɛj ˈxmurɨ ˈmawɨ ˈdɛʃʧ̑/ (proverb)
mucho ruido y pocas nueces
  końcowy wynik bywa niewspółmiernie mały w stosunku do oczekiwanego

z krwi i kości /ˈs‿kr̥fʲi ː‿ˈkɔɕʨ̑i/ (adj)
de carne y hueso
  prawdziwy, autentyczny z pochodzenia, z natury; mający charakterystyczne cechy jakiegoś typu

z kąta w kąt /s kˈɔnta f kˈɔnt/ (adv)
de un lado para otro
  (przenośnie, przenośnia) bez celu

z otwartymi ramionami /ˌz‿ɔtfarˈtɨ̃mʲi ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi/ (adv)
con los brazos abiertos
  chętnie, bez protestu
  serdecznie

z pewnością /s pɛvnˈɔɕtɕɔ̃/ (adv)
seguramente
  (książkowy) na pewno, bez wątpienia, niewątpliwie, niechybnie

z poważaniem /ˌs‿pɔvaˈʒãɲɛ̃m/ (idiom)
atento
  formuła grzecznościowa zamieszczana na końcu listu skierowanego do urzędu lub mniej znanej nadawcy osobie

z powodu /s‿pɔˈvɔdu/
a causa de, debido a, por
  wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności

z reguły /z‿rɛˈɡuwɨ/ (adv)
por regla general
  zazwyczaj, zwykle

z ręki /ˈz‿rɛ̃ŋʲci/ (adv)
a pulso
  (środowiskowy) (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) wykonane bez użycia statywu lub innej formy stabilizacji obrazu

z ręką na sercu /ˈz‿rɛ̃ŋkɔ̃w̃ na‿ˈsɛrʦ̑u/ (adv)
con la mano en el corazón
  otwarcie, szczerze, bez kręcenia

z tytułu /s‿tɨˈtuwu/
a título de
  z racji, z powodu

z ukosa /z‿uˈkɔsa/ (adv)
a hurtadillas, furtivamente
  ukradkiem, skrycie
con desagrado, de reojo
  z niechęcią, nieprzyjaźnie

z wiatrem /ˈz‿vʲjatrɛ̃m/ (adv)
en popa, viento en popa
  w kierunku, w którym wieje wiatr

z wieczora /z‿vʲjɛˈʧ̑ɔra/ (adv)
al anochecer, al atardecer
  gdy zbliża się wieczór

z zamkniętymi oczami /ˌz‿ːãmʲcɲɛ̃nˈtɨ̃mʲi ɔˈʧ̑ãmʲi/ (adv)
a cierra ojos, a ojos cerrados, con los ojos cerrados
  bez namysłu, bez wahania

za darmo /za dˈarmɔ/ (adv)
gratis, gratuitamente, de balde, de gracia, libremente
  bezpłatnie, gratis

za dnia /za dɲʲˈa/ (adv)
de día
  nim słońce zajdzie

za granicą /ˌza‿ɡrãˈɲiʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
en el extranjero
  poza granicami kraju

za kółkiem /za‿ˈkuwʲcɛ̃m/ (adv)
al volante
  (potocznie, potoczny) za kierownicą, jako kierowca

za nic na świecie /za‿ˈɲiʦ̑ na‿ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑ɛ/ (adv)
por nada del mundo
  absolutnie nie; nigdy; za żadną cenę

za nic w świecie /za ɲˈits w ɕfʲˈɛtɕɛ/ (adv)
por nada del mundo
  (potocznie, potoczny) na pewno nie, nigdy w życiu

za pół ceny /za‿ˈpuw ˈʦ̑ɛ̃nɨ/ (adv)
a precio de saldo
  bardzo tanio, za byle co

za żadne skarby świata /za‿ˈʒadnɛ ˈskarbɨ ˈɕfʲjata/ (adv)
ni por todo el oro del mundo, por nada del mundo
  kategoryczna odmowa na czyjąś propozycję

zaaferować /ˌzaːfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
acongojar, apurar, preocupar
  zajmować czym, niepokoić

zaangażowanie /ˌzaãŋɡaʒɔˈvãɲɛ/ (n)
activismo, compromiso, militancia
  postawa osoby, która się w coś angażuje

zaawansowany /zˌaavˌansɔvˈanɨ/ (adj)
avanzado
  będący w dalszej fazie rozwoju

zaawansowany /zˌaavˌansɔvˈanɨ/ (n)
avanzado
  człowiek mający pewną wiedzę i doświadczenie w danej dziedzinie

zababrać opinię /zaˈbabraʨ̑ ɔˈpʲĩɲjɛ/ (v)
manchar la reputación
  zepsuć komuś opinię

zabawka /zaˈbafka/ (n)
juguete
  rzecz służąca do zabawy;

zabieg /ˈzabʲjɛk/ (n)
intervención, operación, tratamiento
  (medycyna, medyczny) czynność wykonywana przez lekarza lub pielęgniarkę służąca pomocy pacjentowi,
medida
  działanie w określonym celu

zabijać /zaˈbʲijäʨ̑/ (v)
condenar, tapiar
  na stałe zamknąć za pomocą młotka i gwoździ
matar, asesinar
  pozbawiać życia

zabijać czas /zaˈbʲijäʨ̑ ˈʧ̑as/ (v)
matar el tiempo
  (przenośnie, przenośnia) wykonywać czynności mające na celu subiektywne przyspieszenie upływu czasu; człowiek sądzi, że czas płynie szybciej i dzięki temu znudzenie nie jest tak przykre

zabić na miejscu /ˈzabʲiʨ̑ na‿ˈmʲjɛ̇jsʦ̑u/ (idiom)
dejar en el sitio, dejar seco
  zabić natychmiast, od razu, nie czekając

zabobon /zabˈɔbɔn/ (n)
superstición
  przypisywanie mocy nadprzyrodzonej czemu lub komu

zabraniać /zaˈbrãɲäʨ̑/ (v)
prohibir
  nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś

zabroniony /zˌabrɔɲʲˈɔnɨ/ (adj)
prohibido
  taki, który jest objęty zakazem

zabudowa /ˌzabuˈdɔva/ (n)
edificación
  ogół budynków znajdujących się na określonym obszarze
acondicionamiento, amueblamiento, mobiliario
  szafy, półki, szafki montowane w pomieszczeniu na stałe

zabytek /zaˈbɨtɛk/ (n)
monumento
  budynek lub rzecz, wykonana na tyle dawno, że ma już wartość historyczną;

zabójczyni /ˌzabujˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
asesina
  (historia, historyczny, historycznie) (książkowy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) kobieta, która kogoś zabiła

zachcianka /zaxtɕˈaŋka/ (n)
capricho
  nagła silna chęć na coś

zachmurzenie /ˌzaxmuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
nubosidad
  (meteorologia, meteorologiczny) stopień pokrycia nieba przez chmury;

zachmurzony /zˌaxmuʒˈɔnɨ/ (adj)
nublado
  (meteorologia, meteorologiczny) pokryty chmurami

zachodni /zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
occidental
  mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód

zachorować /ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
enfermar, caer enfermo
  stać się chorym, popaść w chorobę

zachowanie /ˌzaxɔˈvãɲɛ/ (n)
conducta, comportamiento, proceder
  sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje;

zachować zimną krew /zaˈxɔvaʥ̑ ˈʑĩmnɔ̃w̃ ˈkrɛf/ (v)
mantener la sangre fría
  (związek frazeologiczny) mieć spokojny umysł, być opanowanym, nie denerwować się mimo niebezpieczeństwa lub ciężkiej, trudnej sytuacji

zachowek /zaxˈɔvɛk/ (n)
legítima
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gwarantowana część spadku, która przysługuje osobom najbliższym spadkodawcy, niezależnie od jego woli;

zachwiać /ˈzaxfʲjäʨ̑/ (v)
agitar, perturbar, sacudir
  (przenośnie, przenośnia) naruszyć stały, ustalony porządek czegoś
agitar, sacudir
  wytrącić z równowagi
bambolearse, tambalearse
  zostać wytrąconym z równowagi

zachwycający /zˌaxfɨtsajˈɔntsɨ/ (adj)
fascinante
  wywołujący zachwyt

zachwycony /ˌzaxfɨˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
encantado, entusiasmado, fascinado
  odczuwający zachwyt, pełen zachwytu

zachód /ˈzaxut/ (n)
oeste, occidente, poniente
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;
ocaso, puesta del sol
  chwila zniknięcia słońca, księżyca lub innego ciała niebieskiego za horyzontem
fatiga, esfuerzo, pena
  trud, wysiłek, starania

zachód słońca /ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
puesta de sol, puesta del sol
  zjawisko chowania się słońca za horyzont

zachłanny /zaˈxwãnːɨ/ (adj)
codicioso, ávido
  pragnący więcej niż potrzebuje

zaciekły /zatɕˈɛkwɨ/ (adj)
encarnizado
  dążący do czegoś za wszelką cenę

zaciemnienie /ˌzaʨ̑ɛ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
oscurecimiento
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zaciemniać

zaciskać /zatɕˈiskatɕ/ (v)
apretar
  czynić ciaśniejszym, ściśle przylegającym
apretarse
  ściśle przywierać

zaciskać pasa /zaˈʨ̑iskaʨ̑ ˈpasa/ (v)
apretarse el cinturón
  oszczędzać; ograniczać swoje wydatki

zaciągać /zaˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
alistarse, enrolarse
  mustrować się
tragar el humo
  paląc tytoń, wciągać dym do płuc
alistarse, engancharse, enrolarse
  wstępować jako ochotnik do jakiejś służby, zwłaszcza do wojska

zacofany /zˌatsɔfˈanɨ/ (adj)
atrasado
  opóźniony w rozwoju

zacyganić /ˌzaʦ̑ɨˈɡãɲiʨ̑/ (v)
gitanear, trampear
  zaszachrować, zamanić, zamachlować, zdobyć coś przez przekręt lub oszustwo, raczej drobne

zaczep /ˈzaʧ̑ɛp/ (n)
enganche, gancho
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm, który służy do tego, aby coś zaczepić

zaczepny /zatʃˈɛpnɨ/ (adj)
provocador, provocativo
  zdolny prowokować i wszczynać kłótnię

zaczerpywać /zˌatʃɛrpˈɨvatɕ/ (v)
sacar
  brać skądś, aby wykorzystać do jakiegoś celu
coger, sacar
  nabierać coś płynnego lub sypkiego
tomar
  nabierać powietrza, by poczuć się dobrze

zaczerwienić /ˌzaʧ̑ɛrˈvʲjɛ̇̃ɲiʨ̑/ (v)
enrojecer
  pokryć czerwonym kolorem
enrojecerse
  stać się czerwonym
encenderse, enrojecer, ponerse colorado, ruborizarse, sonrojarse
  zawstydzić się i oblać rumieńcem na twarzy

zaczynać /zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
incitar, provocar
  (potocznie, potoczny) zaczepiać, rozdrażniać kogoś
empezar, comenzar, iniciar
  przystępować do wykonywania jakiejś czynności
iniciar, principiar
  wchodzić w pewien stan lub okres
empezar, encentar
  wziąć część z nienapoczętej całości
comenzar, empezar
  mieć swój początek

zadanie /zaˈdãɲɛ/ (n)
tarea
  coś, co należy wykonać

zadek /ˈzadɛk/ (n)
trasero
  (zdrobniale) od: zad

zadowalający /zˌadɔvˌalajˈɔntsɨ/ (adj)
satisfactorio
  wystarczająco dobry

zadowalać /ˌzadɔˈvalaʨ̑/ (v)
satisfacer, contentar
  zaspokajać potrzeby, odpowiadać czyimś upodobaniom
bastarse, contentarse
  poprzestawać na czymś

zadowolenie /ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
satisfacción
  uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy

zadowolony /ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
satisfecho, contento
  taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny

zadupie /zaˈdupʲjɛ/ (n)
culo del mundo
  (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) miasteczko ze słabo rozwiniętą komunikacją, handlem itp.

zadzierać /zaˈʥ̑ɛraʨ̑/ (v)
alzar, levantar, arremangar
  unosić coś ku górze
emprenderla, tomarla
  (przenośnie, przenośnia) narażać się komuś

zadzierać nosa /zaˈʥ̑ɛraʨ̑ ˈnɔsa/ (v)
darse importancia, darse pisto, pavonearse
  być zarozumiałym

zadziwiający /zˌadʑivʲajˈɔntsɨ/ (adj)
asombroso
  wywołujący podziw, zdumienie

zadziwiać /zadʑˈivʲatɕ/ (v)
asombrar
  powodować podziw lub zdumienie
asombrarse
  okazywać podziw albo zdumienie

zagadka /zaˈɡatka/ (n)
enigma, jeroglífico
  łamigłówka, w której z jednych informacji należy wywnioskować inne

zagadkowość /zˌaɡatkˈɔvɔɕtɕ/ (n)
ambigüedad
  cecha tego, co zagadkowe

zagadkowy /ˌzaɡatˈkɔvɨ/ (adj)
enigmático, misterioso
  tajemniczy, pełen sekretów

zagadnienie /ˌzaɡadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
cuestión, problema
  omawiany temat, wątek, problem, kwestia

zaganiacz szczebiotliwy /zaˈɡãɲaʧ̑ ˌʃʧ̑ɛbʲjɔˈtlʲivɨ/ (n)
zarcero común
  (ornitologia, ornitologiczny) (Hippolais polyglotta) gatunek ptaka zamieszkującego południowo-zachodnią część Europy i północno-zachodnie krańce Afryki, który zatalatuje do Polski, gdzie jest objęty ścisłą ochroną gatunkową;

zaginiony /ˌzaɟĩˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
ausente, perdido, extraviado
  utracony, zagubiony w czasie lub przestrzeni

zaginiony /ˌzaɟĩˈɲɔ̃nɨ/ (n)
desaparecido
  człowiek, który zaginął

zaglądać do butelki /zaˈɡlɔ̃ndaʥ̑ ˌdɔ‿buˈtɛlʲci/ (v)
alzar el codo, empinar de codo, empinar el codo, levantar el codo
  pić alkohol, popijać

zaglądać do kieliszka /zaˈɡlɔ̃ndaʥ̑ ˌdɔ‿cɛˈlʲiʃka/ (v)
alzar el codo, empinar de codo, empinar el codo, levantar el codo
  popijać, pić często alkohol

zagranica /ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
extranjero
  terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa

zagraniczny /ˌzaɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
extranjero
  odbywający się za granicą, mający związek z zagranicą, pochodzący z zagranicy

zagroda /zaˈɡrɔda/ (n)
cerca, vallado
  (dawniej, dawny) (zobacz) przegroda
alquería, caserío, finca, granja
  dom na wsi wraz z zabudowaniami gospodarczymi i zazwyczaj otoczonym płotem obszarem
corral, redil
  wydzielony ogrodzeniem teren dla zwierząt

zagrożenie /ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
amenaza, conminación
  coś, co jest niebezpieczne

zaimek /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
pronombre
  (gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;

zaimek dzierżawczy /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ/ (n)
pronombre posesivo
  (gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy

zainteresowania /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲa/ (n)
afición, interés
  ulubione czynności, zajęcia wykonywane w wolnym czasie dla relaksu

zainteresowanie /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ/ (n)
interés
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zainteresować
  (zobacz) zainteresowania
interés, afición
  zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (adj)
interesado, atraído
  taki, którego dotyczy lub obchodzi poruszana sprawa

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (n)
interesado, afectado, implicado
  osoba, której dotyczy lub którą obchodzi poruszana sprawa

zair /zˈɛr/ (n)
zaire
  (jednostka monetarna) dawna waluta Zairu;

zaiwaniać /ˌza<sup>j</sup>iˈvãɲäʨ̑/ (v)
ir a toda leche, ir cagando leches, ir echando leches
  (potocznie, potoczny) szybko biec
bregar, currar, sudar la gota gorda
  (potocznie, potoczny) szybko pracować, szybko coś robić

zaiwanić /ˌza<sup>j</sup>iˈvãɲiʨ̑/ (v)
afanar, birlar, soplar
  (potocznie, potoczny) ukraść coś

zajawka /zaˈjafka/ (n)
sintonía
  (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) zwiastun audycji mający formę dżingla

zajebisty /ˌzajɛˈbʲistɨ/ (adj)
bestial, tremendo
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) duży, ogromny, bardzo intensywny
cojonudo, de puta madre
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) fajny, wspaniały, robiący wrażenie

zajezdnia /zajˈɛzdɲʲa/ (n)
estación
  miejsce nocnego postoju pojazdów komunikacji publicznej;

zajmować /zajˈmɔvaʨ̑/ (v)
arder, prender
  o ogniu rozprzestrzenić się
apoderarse, requisar
  przejmować mienie w celu wyegzekwowania należności
coger, reservar
  rezerwować miejsce
ocupar, vivir
  użytkować pomieszczenie
distraer, ocupar
  zainteresować czymś
ocupar
  zapełniać sobą przestrzeń lub powierzchnię
clasificarse, ocupar
  znaleźć się w jakiejś klasyfikacji
ocuparse, atender
  opiekować się kimś
ocuparse, dedicarse
  pracować nad czymś
incendiarse, prenderse
  zapalić się od czegoś

zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (n)
liebre
  (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny gryzoń polny z długimi uszami;

zajęcia /zaˈjɛ̇̃ɲʨ̑a/ (n)
clases, prácticas
  (edukacja, edukacyjny) (szkolnictwo, szkolny) systematyczne lekcje, wykłady, ćwiczenia

zajęcie /zaˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
embargo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) areszt nałożony na czyjąś własność
actividad, empleo, ocupación, ejercicio, trabajo
  praca, robota, czynność, zajmowanie się czymś

zajęty /zaˈjɛ̃ntɨ/ (adj)
ocupado, atareado
  taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność

zakapturzony /ˌzakaptuˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
encapuchado
  taki, który jest okryty kapturem

zakapturzony /ˌzakaptuˈʒɔ̃nɨ/ (n)
encapuchado
  osoba zakapturzona (1.1)

zakarpacki /zaˈkarˈpaʦ̑ʲci/ (adj)
transcarpático
  związany z Zakarpaciem, dotyczący Zakarpacia

zakaz /ˈzakas/ (n)
prohibición
  zabronienie czegoś komuś

zakazany owoc /ˌzakaˈzãnɨ ˈɔvɔʦ̑/ (n)
fruto prohibido, fruta prohibida
  (przenośnie, przenośnia) coś zakazanego, zabronionego; kontakt z tym jest miły, lecz grozi poważnymi konsekwencjami

zakazywać /ˌzakaˈzɨvaʨ̑/ (v)
prohibir
  zabraniać, ustanawiać regułę niewykonywania określonych czynności

zakażać /zaˈkaʒaʨ̑/ (v)
contagiar, infectar
  powodować dostawanie się drobnoustrojów chorobotwórczych do organizmu

zakażenie /ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
infección
  (medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu

zakluczyć /zaklˈutʃɨtɕ/ (v)
cerrar, echar el cerrojo
  (dawniej, dawny) obecnie TemplateParserError:LuaError zamknąć na klucz

zaklęcie /zaklˈɛɲtɕɛ/ (n)
encanto
  magiczna formułka mająca nadprzyrodzoną moc

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (adj)
enamorado
  taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (n)
enamorado
  osoba, która się zakochała

zakochiwać się /zˌakɔçˈivatɕ ɕɛ/ (v)
enamorarse
  zaczynać odczuwać do kogoś miłość

zakon /ˈzakɔ̃n/ (n)
orden
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zgromadzenie religijne lub świeckie związane ślubami, żyjące według ściśle określonych reguł;

zakon żebraczy /ˈzakɔ̃n ʒɛˈbraʧ̑ɨ/ (n)
orden mendicante
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakon o surowej regule zabraniającej posiadania majątku, utrzymujący się z pracy i z dobrowolnych datków zbieranych głównie podczas kwest;

zakonnica /ˌzakɔ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
madre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członkini zakonu żeńskiego

zakonnik /zaˈkɔ̃ɲːik/ (n)
monje, fraile
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;

zakopertować /ˌzakɔpɛrˈtɔvaʨ̑/ (v)
ensobrar
  zakleić w kopercie

zakopianka /ˌzakɔˈpʲjãnka/ (n)
carretera nacional que unir Zakopane con Cracovia
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) droga łącząca Kraków z Zakopanem;
habitante femenino de Zakopane
  mieszkanka Zakopanego

zakończony /zˌakɔɲtʃˈɔnɨ/ (adj)
terminado
  posiadający koniec, zakończenie, brzeg

zakreślacz /zaˈkrɛɕlaʧ̑/ (n)
resaltador, subrayador, marcador, marcatextos, rotulador
  gruby pisak o jaskrawym, prześwitującym kolorze służący do zaznaczania tekstu

zakrystia /zaˈkrɨstʲja/ (n)
sacristía
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych;

zakrystian /zakrˈɨstjan/ (n)
sacristán
  ten, kto ma nadzór nad zakrystią, kościelny;

zakrywać /zaˈkrɨvaʨ̑/ (v)
cubrir, ocultar, tapar
  zasłaniać, przesłaniać, nie pokazywać

zakręt /ˈzakrɛ̃nt/ (n)
curva
  odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg
giro
  zmiany kierunku ruchu

zakuwać /zaˈkuvaʨ̑/ (v)
empollar
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bardzo intensywnie się uczyć

zakwaszanie /zˌakfaʃˈaɲʲɛ/ (n)
acidificación
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zakwaszać

zakwaterowanie /zˌakfatˌɛrɔvˈaɲʲɛ/ (n)
alojamiento, hospedaje, acomodo
  (turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne

zakład /ˈzakwat/ (n)
centro, instituto
  instytucja naukowa, lecznicza itp.
empresa, establecimiento
  przedsiębiorstwo produkujące coś lub świadczące usługi
apuesta
  umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność

zakład pogrzebowy /zˈakwat pˌɔɡʒɛbˈɔvɨ/ (n)
funeraria
  instytucja zajmująca się organizowaniem pogrzebów

zakładać /zaˈkwadaʨ̑/ (v)
montar
  montować urządzenie lub instalację
fundar
  organizować i rozpoczynać działalność firmy, instytucji, organizacji itp.
suponer
  przypuszczać
fiar, pagar por
  płacić za kogoś, stając się jego wierzycielem
ponerse
  ubierać się w coś, ozdabiać się czymś
apostar
  robić z kimś zakład, umawiać się o nagrodę lub karę za konsekwencje pewnego zdarzenia

zakładka /zaˈkwatka/ (n)
marcador
  (informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej
marcapáginas
  kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie

zakładnik /zaˈkwadʲɲik/ (n)
rehén
  osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści;

zakłopotany /zˌakwɔpɔtˈanɨ/ (adj)
perplejo
  taki, który wyraża zakłopotanie

zakłócenie /ˌzakwuˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
perturbación, trastorno
  niepożądany sygnał zaburzający pracę czegoś

zalany w pestkę /zaˈlãnɨ ˈf‿pɛstkɛ/ (adj)
borracho como una cuba
  (potocznie, potoczny) kompletnie pijany

zalać się w drobny mak /ˈzalaʨ̑‿ɕɛ ˈv‿drɔbnɨ ˈmak/ (v)
coger una mierda como un piano, pillar una mierda como un piano
  (pospolicie) upić się do utraty przytomności

zalać się w pestkę /ˈzalaʨ̑‿ɕɛ ˈf‿pɛstkɛ/ (idiom)
coger una mierda como un piano, pillar una mierda como un piano
  wypić ilość alkoholu powodującą utratę przytomności

zalesiać /zaˈlɛɕäʨ̑/ (v)
reforestar
  o jakimś obszarze: sadzić na nim las

zaleta /zaˈlɛta/ (n)
mérito, ventaja
  cecha podwyższająca wartość przedmiotu
cualidad, virtud
  dodatnia cecha charakteru

zalew /zˈalɛf/ (n)
bahía, golfo
  (hydrologia, hydrologiczny) zatoka o wąskim wylocie, oddzielona od morza mierzeją
afluencia, aflujo
  niekontrolowany, bardzo duży napływ czego
lago de embalse
  sztuczny akwen

zalewać robaka /zaˈlɛvaʨ̑ rɔˈbaka/ (v)
ahogar las penas en vino
  upijać się dla zapomnienia o smutku, zmartwieniu, dla zagłuszenia niepokoju, przykrych uczuć

zaliczka /zaˈlʲiʧ̑ka/ (n)
adelanto, anticipo
  część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności

zamach /ˈzãmax/ (n)
golpe, movimiento enérgico
  szybkie machnięcie, energiczny ruch zazwyczaj ręką
atentado
  targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie

zamach stanu /ˈzãmax ˈstãnu/ (n)
golpe de Estado, golpe de estado
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;

zambijski /zãmˈbʲijsʲci/ (adj)
zambiano
  odnoszący się do Zambii, państwa w Afryce

zamek /ˈzãmɛk/ (n)
castillo, alcázar
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;
cremallera
  (krawiectwo) zapięcie garderoby, (zobacz) zamek błyskawiczny.
cerradura
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;
cerrojo
  (wojskowość, wojskowy) element składowy broni palnej;

zamek błyskawiczny /ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (n)
cremallera
  (krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;

zamglenie /zãˈmɡlɛ̃ɲɛ/ (n)
neblina
  (meteorologia, meteorologiczny) obniżona widoczność atmosferyczna w zakresie od 1 do 9 km;

zamiana /zamjˈana/ (n)
conversión, transformación
  przejście z jednej postaci w drugą
cambio, trueque
  zastąpienie jednej rzeczy lub osoby inną

zamiar /ˈzãmʲjar/ (n)
intención, propósito
  chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje

zamiast /ˈzãmʲjast/ (preposition)
en lugar de, en vez de
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamiatacz /zãˈmʲjataʧ̑/ (n)
barrendero
  pracownik miejski zajmujący się zamiataniem ulic, targowisk, dworców

zamiataczka /ˌzãmʲjaˈtaʧ̑ka/ (n)
barrendera
  kobieta zajmująca się zamiataniem ulic, targowisk, dworców

zamiatać /zãˈmʲjataʨ̑/ (v)
barrer
  oczyszczać jakąś powierzchnię za pomocą miotły, szczotki lub innego podobnego narzędzia

zamiejscowy /zˌamjɛjstsˈɔvɨ/ (adj)
forastero
  (urzędowy) pochodzący z innej miejscowości; nietutejszy

zamieniać się w słuch /zãˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑‿ɕɛ ˈf‿swux/ (v)
ser todo oídos
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) uważnie słuchać

zamienny /zamjˈɛnnɨ/ (adj)
de repuesto
  nadający się do zamiany

zamierzać /zãˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
intentar, pretender, proponerse, planear
  planować coś, mieć intencję coś zrobić
disponerse, prepararse
  przygotowywać się do rzutu bądź uderzenia

zamierzony /zˌamjɛʒˈɔnɨ/ (adj)
deliberado, intencionado, calculado, premeditado
  taki, który jest zgodny z zamiarem

zamieszkać /zãˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
asentarse, domiciliarse, establecerse, instalarse
  wprowadzić się gdzieś, zacząć gdzieś mieszkać

zamieszki /zãˈmʲjɛʃʲci/ (n)
desorden, disturbio
  demonstracje, uliczne manifestacje i starcia wyrażające bunt przeciwko władzy;

zamiłowanie /ˌzãmʲiwɔˈvãɲɛ/ (n)
afición, amor
  znajdowanie dużej przyjemność w zajmowaniu się czymś, interesowaniu się czymś

zamknij się /ˈzãmʲcɲij‿ɕɛ/ (interjection)
cállate, cierra el pico
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) milcz!

zamknąć /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
encarcelar, encerrar
  aresztować
disolver, cerrar, clausurar, liquidar
  skończyć działanie firmy/urzędu
cerrar
  sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno
  zabezpieczyć coś przed otwarciem, np. przez przekręcenie klucza w zamku
cerrar, concluir, finalizar
  znaleźć się na końcu, np. listy, kolejki
aislarse, encerrarse
  (przenośnie, przenośnia) ukryć swoje uczucia, myśli
cerrarse
  np. o oknie, drzwiach: zostać zamkniętym (1.1), zatrzasnąć się
callarse, cerrar el pico
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) przestać mówić, być cicho, uciszyć się

zamorski /zãˈmɔrsʲci/ (adj)
ultramarino
  taki, który znajduje się lub pochodzi z terenów leżących za morzem

zamrażarka /ˌzãmraˈʒarka/ (n)
congelador
  urządzenie do zamrażania produktów spożywczych

zamrażać /zamrˈaʒatɕ/ (v)
congelar, helar
  znacznie schładzać coś, doprowadzając do stopniowego zamarznięcia
congelarse, helarse
  być zamrażanym (1.1)

zamsz /zãmʃ/ (n)
gamuza, ante
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rodzaj miękkiej w dotyku, nasiąkliwej skóry z delikatnym meszkiem (często owczej lub jeleniej);

zamyślony /zˌamɨɕlˈɔnɨ/ (adj)
meditabundo, pensativo
  pogrążony w myślach

zamówienie /ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
orden, encargo, pedido
  ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś

zamężna /zãˈmɛ̃w̃ʒna/ (adj)
casar
  (o kobiecie) taka, która ma męża

zaniechać /zaɲʲˈɛxatɕ/ (v)
desistir
  nie podjąć działania lub ulec rezygnacji

zanieczyszczać /zˌaɲʲɛtʃˈɨʃtʃatɕ/ (v)
contaminar, ensuciar
  czynić nieczystym

zaniepokojony /zˌaɲʲɛpˌɔkɔjˈɔnɨ/ (adj)
preocupado, alarmado
  ktoś, kto odczuwa niepokój lub niepewność, także je wyrażający

zanik /ˈzãɲik/ (n)
extinción, desaparición, pérdida
  zanikanie, zamieranie czegoś

zanikać /zaɲˈikatɕ/ (v)
desaparecer, extinguirse, pasar
  przestawać istnieć
desaparecer, extinguirse, perderse
  stawać się niepostrzegalnym

zanokcica /zˌanɔktɕˈitsa/ (n)
panadizo, paroniquia
  (medycyna, medyczny) rodzaj ropowicy, zapalenie ropne związane z zakażeniem wałów paznokciowych, wokół paznokci palców dłoni lub stóp;

zaokrąglać /zˌaɔkrˈɔŋɡlatɕ/ (v)
redondear
  (matematyka, matematyczny) zmniejszyć liczbę miejsc dziesiętnych
arredondear, redondear
  czynić coś okrągłym lub okrąglejszym

zaopatrywać /ˌzaɔpaˈtrɨvaʨ̑/ (v)
abastecer
  stale dostarczać komuś potrzebnych mu rzeczy
proveer
  wyposażać w coś
abastecerse, proveerse
  gromadzić potrzebne rzeczy

zaopatrzenie /ˌzaɔpaˈṭʃɛ̃ɲɛ/ (n)
abastecimiento, suministro, aprovisionamiento
  dostarczenie komuś potrzebnych mu rzeczy
departamento de suministro
  dział jednostki organizacyjnej realizujący (1.1)
abastecimiento, aprovisionamiento, suministro
  środki lub towary konieczne do działania jednostki organizacyjnej (np. do produkcji, sprzedaży)

zapach /ˈzapax/ (n)
sabor
  (fizyka, fizyczny) jedna z liczb kwantowych przypisywanych kwarkom i leptonom;
aroma, esencia
  olejek eteryczny dodawany do ciast
aroma
  substancja dająca określony, charakterystyczny zapach (1.1)
olor, aroma
  węchowe wrażenie zmysłowe;

zapadlisko /ˌzapaˈdlʲiskɔ/ (n)
despeñadero, hendidura, sima
  zagłębienie w gruncie, które powstało wskutek zapadnięcia się niższych warstw;

zapalenie /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
inflamación
  (medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie;

zapalenie mięśnia sercowego /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈmʲjɛ̃w̃ɕɲa ˌsɛrʦ̑ɔˈvɛɡɔ/ (n)
miocarditis
  (medycyna, medyczny) choroba zapalna dotycząca komórek mięśnia sercowego, tkanki śródmiąższowej i naczyń serca,

zapalenie okrężnicy /zˌapalˈɛɲʲɛ ˌɔkrɛ̃ʒɲˈitsɨ/ (n)
colitis
  (medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy

zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych /zˌapalˈɛɲʲɛ ˈɔpɔn muzɡˈɔvɔrdʑɛɲʲˈɔvɨx/ (n)
meningitis
  (medycyna, medyczny) choroba obejmująca opony mózgowo-rdzeniowe najczęściej wywołana przez wirusy lub bakterie;

zapalenie osierdzia /zˌapalˈɛɲʲɛ ɔɕˈɛrdʑa/ (n)
pericarditis
  (medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia;

zapalenie oskrzeli /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/ (n)
bronquitis
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;

zapalenie płuc /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑/ (n)
neumonía, pulmonía
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;

zapalenie skóry /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈskurɨ/ (n)
dermatitis
  (medycyna, medyczny) proces zapalny w obrębie skóry o różnym podłożu

zapalenie spojówek /zˌapalˈɛɲʲɛ spɔjˈuvɛk/ (n)
conjuntivitis
  (medycyna, medyczny) choroba oczu;

zapalenie wyrostka robaczkowego /zˌapalˈɛɲʲɛ vɨrˈɔstka rˌɔbatʃkɔvˈɛɡɔ/ (n)
apendicitis
  (medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku;

zapaleniec /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
entusiasta, apasionado, devoto
  (książkowy) ktoś, kto z zapałem oddaje się jakiemuś hobby, zajęciu czy działalności

zapalić /zaˈpalʲiʨ̑/ (v)
arrancar, encender
  (potocznie, potoczny) uruchomić, np. silnik samochodu, radio, telewizor
encender
  sprawić, że coś zaczyna się świecić, zaczyna dawać światło
encender, prender
  wzniecić ogień
arrancar
  (potocznie, potoczny) o silniku zacząć pracować
enardecerse, entusiasmarse
  (książkowy) nabrać chęci, zapału do jakiegoś przedsięwzięcia
enardecerse, exaltarse
  (książkowy) o uczuciu opanować kogoś
encenderse
  zacząć się palić, zająć się płomieniem
  zacząć się świecić

zapalniczka /ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
encendedor, mechero
  mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;

zapalny /zapˈalnɨ/ (adj)
inflamatorio
  (medycyna, medyczny) dotyczący zapalenia
inflamable
  o właściwościach zapalających

zapalony /zˌapalˈɔnɨ/ (adj)
apasionado
  wykonujący coś z zapałem

zapasy /zaˈpasɨ/ (n)
lucha
  (sport, sportowy) konkurencja polegający na fizycznym zmaganiu się dwóch zawodników lub zawodniczek;

zapałka /zaˈpawka/ (n)
palo de el tienda
  (środowiskowy) (harcerski) pionowy element stelażu dużego namiotu typu harcerskiego, podtrzymujący jego boki, w formie metalowej rurki zakończonej plastikowym łebkiem
cerilla, fósforo
  cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;

zapaśnik /zaˈpaɕɲik/ (n)
luchador
  sportowiec uprawiający zapasy (bez względu na styl)

zapaść /ˈzapaɕʨ̑/ (n)
colapso
  (medycyna, medyczny) stan ostrej niewydolności krążenia połączony z nagłym spadkiem ciśnienia krwi

zapaść /ˈzapaɕʨ̑/ (v)
caer
  aspekt dokonany od: zapadać

zapierdalać /ˌzapʲjɛrˈdalaʨ̑/ (v)
afanar, limpiar
  (wulgarnie, wulgaryzm) kraść
trabajar como un negro
  (wulgarnie, wulgaryzm) ciężko pracować

zapinać /zaˈpʲĩnaʨ̑/ (v)
abotonar, abrochar, cerrar
  łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp.
abrocharse
  łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp. – na własnym ubraniu

zapisywać /ˌzapʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
grabar, guardar
  (informatyka, informatyczny) zachowywać dane w pamięci

zaplecze /zaplˈɛtʃɛ/ (n)
cuarto de atrás, cuarto interior, habitación trasera
  pomieszczenie pomocnicze
base
  pomocniczy zespół osób lub środków

zapobiegawczy /zˌapɔbjɛɡˈaftʃɨ/ (adj)
profiláctico
  (medycyna, medyczny) służący do zapobiegania chorobom
preventivo
  przeznaczony do zapobiegania czemuś niekorzystnemu

zapobiegać /ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
prevenir
  nie dopuścić (do czegoś), nie pozwolić (na coś), zabezpieczyć się (przed czymś)

zapominalski /zˌapɔminˈalski/ (adj)
olvidadizo
  taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie

zapominać /ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
olvidar, dejar
  gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)
olvidar
  tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś

zapora /zaˈpɔra/ (n)
barrera, presa
  przeszkoda fizycznie uniemożliwiająca przejście, przedostanie się, lub zmianę położenia czegoś w przestrzeni
represa
  stała budowla hydrotechniczna umożliwiająca piętrzenie wody;

zapowiadać /ˌzapɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
anunciar
  dawać zapowiedź – zwiastować, przewidywać coś co nastąpi w przyszłości, dawać znaki charakteryzujące zdarzenie, które ma nastąpić

zapowiedź /zaˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
anuncio
  ogłaszanie tego, co ma stać się lub nadejść

zapraszać /zaˈpraʃaʨ̑/ (v)
invitar
  proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny
invitar, convidar, animar
  zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś

zaproszenie /ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
invitación
  informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia
  kartka papieru wyrażająca taką informację

zaprzeczenie /zˌapʃɛtʃˈɛɲʲɛ/ (n)
desmentido
  wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja

zaprzysiężenie /ˌzapʃɨɕɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
jura
  ceremonia składania przysięgi

zapuścić korzenie /zaˈpuɕʨ̑iʨ̑ kɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (idiom)
echar raíces
  zżyć się z środowiskiem; przyzwyczaić się do jakiegoś miejsca

zapylanie /zˌapɨlˈaɲʲɛ/ (n)
fecundación, polinización
  (botanika, botaniczny) proces przenoszenia pyłku z pręcików na znamię słupka;
empolvoramiento, polvoreamiento
  zanieczyszczanie pyłem

zapładniać /zaˈpwadʲɲäʨ̑/ (v)
inspirar
  dawać natchnienie, inspirować
fecundar, fertilizar, inseminar
  powodować wniknięcie plemnika do komórki jajowej i utworzenie zarodka

zarabiać /zaˈrabʲjäʨ̑/ (v)
ganar
  dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę

zaradny /zarˈadnɨ/ (adj)
hábil
  umiejący radzić sobie

zaraz /ˈzaras/ (particle)
enseguida, inmediatamente
  w krótkim czasie

zaraza /zaˈraza/ (n)
plaga
  niebezpieczne zjawisko, trudne do zwalczenia

zarazek /zarˈazɛk/ (n)
germen patógeno
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) mikroorganizm powodujący zakażenie

zarazić /zaˈraʑiʨ̑/ (v)
contagiar
  (przenośnie, przenośnia) rozprzestrzenić pewną swoją cechę lub pomysł
  przenieść na kogoś chorobę
contagiarse
  (przenośnie, przenośnia) przejąć od kogoś jakąś cechę lub pomysł
  przejąć od kogoś chorobę

zaraźliwy /zˌaraʑlˈivɨ/ (adj)
contagioso
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami

zardzewiały /zˌardʑɛvʲˈawɨ/ (adj)
oxidado
  zniszczony przez rdzę

zarodek /zaˈrɔdɛk/ (n)
embrión, germen
  (biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty
semilla
  (botanika, botaniczny) zawiązek rośliny rozwijający się w nasieniu
germen, semilla
  (przenośnie, przenośnia) początkowy etap lub stadium

zarodnik /zaˈrɔdʲɲik/ (n)
espora
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do bezpłciowego rozmnażania się roślin zarodnikowych i grzybów;

zarośla /zaˈrɔɕla/ (n)
matorral, mata
  gęste skupisko krzewów

zarośnięcie /zˌarɔɕɲʲˈɛɲtɕɛ/ (n)
atresia
  (medycyna, medyczny) wrodzone lub wtórne patologiczne zamknięcie (zmniejszenie światła) przewodu ciała (np. jelita, pochwy, odbytu)

zasada /zaˈsada/ (n)
base
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
principio, regla
  reguła rządząca czymś

zasadzka /zaˈsaʦ̑ka/ (n)
emboscada
  pułapka przygotowana w celu schwytania lub wyrządzenia komuś zła, krzywdy

zasiadać /zaɕˈadatɕ/ (v)
formar parte, sentarse en el banquillo
  piastować urząd; obejmować funkcję; zajmować stanowisko
sentarse a hacer
  siadając, zaczynać coś robić
sentarse
  siadać gdzieś na dłużej; zajmować miejsce

zasiać /ˈzaɕäʨ̑/ (v)
sembrar
  (przenośnie, przenośnia) spowodować
  aspekt dokonany od: siać (rzucać nasiona w glebę)

zasiedlać /zaɕˈɛdlatɕ/ (v)
poblar
  zajmować dany obszar, określone siedlisko
ocupar
  zajmować miejsce mieszkalne

zasilacz /zaˈɕilaʧ̑/ (n)
fuente de alimentación
  urządzenie, które dostarcza energię elektryczną o określonych parametrach do innego urządzenia

zasięgnąć języka /zaˈɕɛ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑ jɛ̃w̃ˈzɨka/ (v)
indagar, investigar
  wypytać się ludzi o daną rzecz/temat, dowiedzieć się o czymś

zaskakujący /zˌaskakujˈɔntsɨ/ (adj)
inesperado, sorprendente, sorpresivo
  wywołujący zaskoczenie

zaskoczony /zˌaskɔtʃˈɔnɨ/ (adj)
sorprendido
  taki, który nie spodziewał się

zaskroniec /zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
culebra de agua, culebra de collar
  (zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;

zaskórnik /zaˈskurʲɲik/ (n)
comedón
  (fizjologia, fizjologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) utworzona z łoju i obumarłych komórek naskórka grudka zatykająca por w skórze

zasnąć /ˈzasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
dormirse
  przejść w stan snu, spania; zacząć spać

zaspokajać /ˌzaspɔˈkajäʨ̑/ (v)
saciar, satisfacer, calmar, contentar
  zadowalać kogoś, dając mu to, czego potrzebuje lub pragnie

zaspokojenie /ˌzaspɔkɔˈjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
satisfacción
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zaspokoić

zastawa /zaˈstava/ (n)
servicio
  (książkowy) komplet naczyń stołowych i sztućców

zastawiać /zastˈavʲatɕ/ (v)
empeñar
  przekazywać w zastaw
obstruir, condenar
  uniemożliwiać dostęp do czegoś poprzez stawianie siebie lub czegoś
armar
  urządzać zasadzkę, umieszczać pułapkę, sieci, itp.

zastawka /zastˈafka/ (n)
válvula
  (anatomia, anatomiczny) błoniasty fałd zapobiegający cofaniu się płynu
compuerta, válvula
  (technologia, technika, techniczny) (melioratywnie, melioratywny) urządzenie do regulacji ilości, poziomu wody

zastosowanie /ˌzastɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
aplicación, empleo, utilización
  użycie czegoś w jakimś celu, w jakiś sposób

zastraszać /zastrˈaʃatɕ/ (v)
intimidar, atemorizar
  próbować działaniami wzbudzić strach

zastrzyk /ˈzasṭʃɨk/ (n)
inyección
  (medycyna, medyczny) zabieg bezpośredniego wprowadzenie do organizmu leku za pomocą igły
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) pojedyncza wstrzykiwana dawka leku
  (przenośnie, przenośnia) coś, co może poprawić czyjąś kondycję albo stan czegoś

zastój /zˈastuj/ (n)
estasis
  (medycyna, medyczny) upośledzony odpływ płynu ustrojowego
estancamiento, paralización
  długotrwały brak postępu

zasuwa /zasˈuva/ (n)
puerta, registro
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do regulacji przepływu cieczy i gazów
pestillo, pasador
  (technologia, technika, techniczny) zamek złożony z ruchomej sztabki wsuwanej do odpowiedniego otworu

zasuwka /zaˈsufka/ (n)
cerrojo, pasador, pestillo
  prosty zamek do drzwi w formie przesuwanej sztabki lub pręta

zaszantażować /ˌzaʃãntaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
chantajear
  aspekt dokonany od szantażować

zasób /ˈzasup/ (n)
reserva, acopio, existencia, provisión
  pewien zbiór rzeczy nagromadzonych w celu wykorzystania w przyszłości
bagaje, recurso, repertorio
  posiadane doświadczenie, wiedza, umiejętności

zasób naturalny /zˈasup nˌaturˈalnɨ/ (n)
recurso natural
  (ekonomia, ekonomiczny) twór organiczny ((na przykład) ekosystem) i nieorganiczny ((na przykład) woda, minerał), który jest wykorzystywany przez człowieka w celach produkcyjnych i konsumpcyjnych;

zasłona /zaˈswɔ̃na/ (n)
cortina
  tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;

zasłona dymna /zaswˈɔna dˈɨmna/ (n)
cortina de humo
  (przenośnie, przenośnia) pozorowane działanie dla odwrócenia uwagi od czegoś istotnego
  (wojskowość, wojskowy) chmura dymu służąca do ukrycia własnych działań i dezorientacji przeciwnika;

zasługa /zaˈswuɡa/ (n)
mérito
  godny docenienia, wartościowy rezultat czyjegoś działania

zasługiwać /ˌzaswuˈɟivaʨ̑/ (v)
merecer, merecerse
  być godnym czegoś, mieć prawo do jakiejś wartości; zdobywać sobie prawo do czegoś zgodnie z tym, co się zrobiło

zasłużony /ˌzaswuˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
benemérito
  (książkowy) obdarzany szacunkiem i uznaniem ze względu na swe dokonania czy zasługi
merecido
  (książkowy) taki, na który ktoś zasłużył, zapracował sobie; należący się komuś lub czemuś

zatoczka /zatˈɔtʃka/ (n)
cala, caleta
  mała zatoka

zatoka /zaˈtɔka/ (n)
seno
  (anatomia, anatomiczny) przestrzeń pneumatyczna w kościach twarzoczaszki;
bahía, golfo, ensenada
  (geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;

zator /zˈatɔr/ (n)
embolia
  (medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep

zatrucie /zatrˈutɕɛ/ (n)
envenenamiento, intoxicación
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu

zatrucie pokarmowe /zatrˈutɕɛ pˌɔkarmˈɔvɛ/ (n)
intoxicación alimentaria
  (medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem);

zatrudniać /zaˈtrudʲɲäʨ̑/ (v)
contratar, emplear
  dawać komuś pracę

zatrudniony /zˌatrudɲʲˈɔnɨ/ (adj)
empleado
  mający zatrudnienie

zatrudniony /zˌatrudɲʲˈɔnɨ/ (n)
empleado
  człowiek posiadający zatrudnienie

zatrzymywać /ˌzaṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
arrestar, retener
  aresztować
detener, parar
  przerywać jakiś proces, maszynę, robienie czegoś
  unieruchamiać coś
guardar
  zachować coś dla siebie
detenerse, pararse
  stawać w miejscu

zatwierdzać /zatfʲˈɛrdʑatɕ/ (v)
ratificar, validar, aprobar, confirmar, convalidar, dar el visto bueno
  uznawać za obowiązujące

zatykać /zaˈtɨkaʨ̑/ (v)
atascar, obstruir, tapar, taponar
  wkładać coś w otwór, zamykając go

zaufanie /ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/ (n)
confianza
  przeświadczenie, że można komuś ufać

zauważyć /ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑/ (v)
observar, advertir, percibir
  dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku
observar, indicar
  zrobić uwagę, uświadomić kogoś o czymś

zaułek /zaˈ<sup>w</sup>uwɛk/ (n)
callejón, callejón sin salida
  niedługa, wąska uliczka, znajdująca się zwykle między budynkami, niemająca wylotu

zawartość /zaˈvartɔɕʨ̑/ (n)
contenido
  to, co się w czymś znajduje
  ilość jakiegoś składnika w czymś

zawarty /zavˈartɨ/ (adj)
contenido
  znajdujący się w czym

zawał /ˈzavaw/ (n)
derrumbamiento, derrumbe, hundimiento
  (geologia, geologiczny) (górnictwo, górniczy) zawalenie się stropu sztolni lub jaskini
infarto
  (medycyna, medyczny) miejscowa martwica tkanek serca lub innego narządu wskutek braku dopływu krwi;

zawiadomienie /ˌzavʲjadɔ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
notificación, aviso
  wypowiedź pisemna (pismo, list) zawiadamiająca o czymś;

zawierać /zaˈvʲjɛraʨ̑/ (v)
comprender, contener
  mieć coś wewnątrz siebie; mieć coś za składnik siebie, składać się

zawieszenie /ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
suspensión
  (motoryzacja) układ elementów, które łączą koła z podwoziem pojazdu;
interrupción, suspensión
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zawiesić

zawieszenie broni /ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ ˈbrɔ̃ɲi/ (n)
armisticio, tregua
  umówione zaprzestanie walk przez wszystkie strony na wszystkich frontach;

zawietrzna /zaˈvʲjɛṭʃna/ (n)
sotavento
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) burta przeciwna do tej, na którą wieje wiatr

zawistny /zaˈvʲistnɨ/ (adj)
envidioso
  pełen zawiści, odczuwający zawiść; (także, też) świadczący o zawiści

zawodnik /zaˈvɔdʲɲik/ (n)
competidor, concursante
  (sport, sportowy) uczestnik zawodów

zawodowiec /zˌavɔdˈɔvʲɛts/ (n)
profesional
  osoba zajmująca się czymś zawodowo

zawody /zaˈvɔdɨ/ (n)
competición, campeonato, concurso
  impreza sportowa, podczas której zawodnicy rywalizują ze sobą

zawodzić /zaˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
conducir, llevar
  prowadzić gdzieś do celu np. drogą, postępowaniem, pomagając
decepcionar, faltar, frustrar
  robić rzeczy, które nie są oczekiwane, nie działać sprawnie, nie spełniać się
lamentarse, plañir
  wzbudzać lub wydawać przeciągłe dźwięki zwykle śpiewem lub wyjąc

zaworowy /zˌavɔrˈɔvɨ/ (adj)
valvular
  związany z zaworem, dotyczący zaworu

zawracać dupę /zaˈvraʦ̑aʥ̑ ˈdupɛ/ (v)
tocar los huevos
  (wulgarnie, wulgaryzm) (zobacz) zawracać głowę

zawroty głowy /zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ/ (n)
mareo, vértigo
  (medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi;

zawrócić w głowie /zaˈvruʨ̑iʥ̑ ˈv‿ɡwɔvʲjɛ/ (v)
hacer perder la cabeza
  (związek frazeologiczny) rozkochać kogoś w sobie
trastornar el juicio, trastornar la cabeza
  (związek frazeologiczny) zamącić komuś w głowie stwarzając złudne nadzieje

zawsze /ˈzafʃɛ/ (pronoun)
siempre
  w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy

zawzięcie /zavʑˈɛɲtɕɛ/ (adv)
obstinadamente, tercamente, con empeño, insistentemente
  z zawziętością

zawód /ˈzavut/ (n)
profesión, oficio
  czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze
decepción, desengaño
  niemiłe uczucie, gdy ktoś / coś nie spełniło naszych oczekiwań

zawór /ˈzavur/ (n)
válvula
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów;

zawór bezpieczeństwa /ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
válvula de alivio de presión, válvula de seguridad
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych,

zawór motylkowy /ˈzavur ˌmɔtɨlˈkɔvɨ/ (n)
válvula tipo mariposa
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu

zawór sterujący /ˈzavur ˌstɛruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
válvula de control
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu z możliwością regulacji przepływu;

zazdrosny /zazˈdrɔsnɨ/ (adj)
celoso
  taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku

zazdrościć /zazdrˈɔɕtɕitɕ/ (v)
envidiar
  odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny

zazdrość /ˈzazdrɔɕʨ̑/ (n)
celo, celos
  podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna
envidia
  uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona

zazwyczaj /zaˈzvɨʧ̑aj/ (adv)
generalmente, de ordinario, habitualmente
  w większości przypadków

zaćma /ˈzaʨ̑ma/ (n)
catarata
  (medycyna, medyczny) defekt soczewki powodujący pełną lub częściową utratę wzroku;

zaćmienie /zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
eclipse
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;
ofuscación
  chwilowa utrata zdolności jasnego myślenia

załoga /zaˈwɔɡa/ (n)
tripulación
  grupa ludzi obsługująca jakiś pojazd

założyciel /zˌawɔʒˈɨtɕɛl/ (n)
fundador
  ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek

założycielka /zˌawɔʒɨtɕˈɛlka/ (n)
fundadora
  kobieta, która coś założyła lub dała czemuś początek

założyć /zaˈwɔʒɨʨ̑/ (v)
poner
  położyć coś na czymś
crear, fundar, instituir
  stworzyć szkołę, klub, partię polityczną; ufundować; zapoczątkować działalność
suponer
  twierdzić, że coś się stanie; prorokować, dywagować o przyszłości
admitir
  uznawać, że coś jest czymś innym; przyjmować coś za coś
ponerse
  włożyć ubranie/okulary
fiar, pagar por alguien
  zapłacić za kogoś i oczekiwać od niego zwrotu pieniędzy

załącznik /zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
apéndice
  dokument uzupełniający treść innego dokumentu lub dzieła książkowego, część addendum

zażalenie /zˌaʒalˈɛɲʲɛ/ (n)
queja, reclamación
  oficjalna skarga

zażarty /zaʒˈartɨ/ (adj)
encarnizado, enconado
  nieskory do ustępstw i całą mocą atakujący i broniący swego
acalorado
  prowadzony z wielką zaciętością

zażenowanie /zˌaʒɛnɔvˈaɲʲɛ/ (n)
apuro, confusión
  poczucie zakłopotania i wstydu

zażywać /zaʒˈɨvatɕ/ (v)
hacer
  korzystać z czegoś przyjemnego
tomar
  przyjmować jakąś substancję

zażyły /zaʒˈɨwɨ/ (adj)
íntimo, estrecho
  nacechowany bliskością

zbawienny /zbavʲˈɛnnɨ/ (adj)
saludable, salutífero, salvador
  niosący zbawienie, ratujący przed czymś

zbieg /zbʲjɛk/ (n)
fugitivo, prófugo
  ktoś, kto uciekł, zbiegł skądś
confluencia
  miejsce styku, zbliżenia się (np. żył wodnych, żył kruszcowych w skale, tras kolejowych, drogowych)
coincidencia, cúmulo
  nagromadzenie się elementów, np. zdarzeń

zbierać /ˈzbʲjɛraʨ̑/ (v)
recoger
  gromadzić
  podnosić coś, co jest w wielu częściach; podnosić wiele jednakowych lub podobnych rzeczy
coleccionar
  kolekcjonować, tworzyć zbiór czegoś
convocar, reunir
  powodować, że grupa osób znajdzie się w jakimś miejscu

zbieżność /zbjˈɛʒnɔɕtɕ/ (n)
coincidencia
  posiadanie czegoś wspólnego
convergencia
  schodzenie się w jednym punkcie

zbieżny /zbjˈɛʒnɨ/ (adj)
coincidente, compatible
  mający coś wspólnego
convergente
  zbiegający się w jednym punkcie

zbiorczy /zbjˈɔrtʃɨ/ (adj)
colector
  taki, w którym coś się zbiera

zbiornik /ˈzbʲjɔrʲɲik/ (n)
cisterna, depósito
  przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów
embalse
  zagłębienie terenu wypełnione wodą;

zbiornikowiec /zbjˌɔrɲikˈɔvʲɛts/ (n)
buque cisterna
  statek przeznaczony do transportu materiałów płynnych, najczęściej ropy naftowej;

zbiory /zbjˈɔrɨ/ (n)
cosecha
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) to co pozyskano poprzez zbieranie

zbir /zbʲir/ (n)
bandido, esbirro, sicario
  bandyta, zbój, przestępca

zbiór /zbʲjur/ (n)
familia, conjunto
  (matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów;
cosecha, recolección
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) czynność zbierania plonów
cosecha
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) zwykle w lm plon
conjunto
  grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość
colección
  zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś

zbliżać /ˈzblʲiʒaʨ̑/ (v)
acercar
  być/stawać się podobnym do czegoś
acercar, aproximar
  zmniejszać odległość, dystans pomiędzy jakimiś obiektami
acercarse, aproximarse, llegar
  nachodzić; stawać się bliższym, mającym wkrótce nastąpić; zmniejszać dystans w czasie
acercarse
  nawiązywać, polepszać lub pogłębiać relacje, stosunki z kimś
acercarse, aproximarse
  podchodzić, przysuwać się do czegoś

zboczeniec /zbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
pervertido
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych

zboże /ˈzbɔʒɛ/ (n)
cereal, cereales
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna

zbrodnia /ˈzbrɔdʲɲa/ (n)
crimen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;

zbrodnia wojenna /ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
crimen de guerra
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów;

zbrodniarz /zbrˈɔdɲʲaʃ/ (n)
criminal
  człowiek, który popełnił zbrodnię

zbrodniczy /zbrɔdɲˈitʃɨ/ (adj)
criminal, asesino
  dotyczący zbrodni i zbrodniarza

zbroja /ˈzbrɔja/ (n)
armadura, coraza
  (historia, historyczny, historycznie) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;

zbrojny /ˈzbrɔjnɨ/ (adj)
armado
  wyposażony w broń
  związany z użyciem broni, walką lub wojną

zbuk /zbuk/ (n)
huevo huero
  jajko do wylęgu, które nie ma zarodka
huevo pudrir
  zepsute, cuchnące jajko

zbyt /zbɨt/ (adv)
demasiado
  nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie

zbyt /zbɨt/ (n)
salida, venta
  (ekonomia, ekonomiczny) odpłatne rozprowadzanie towarów, najczęściej przez producenta

zbyteczny /zbɨˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
innecesario, inútil, sobrante
  taki, którego się nie potrzebuje

zbójczyni /zbujˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
bandolera, salteadora
  (przestarzałe, przestarzały) forma żeńska od: zbójca → zbój

zdalnie /ˈzdalʲɲɛ/ (adv)
remotamente, a distancia, teledirigido
  (technologia, technika, techniczny) na odległość, nie bezpośrednio

zdalny /ˈzdalnɨ/ (adj)
remoto
  (technologia, technika, techniczny) taki, który może być przeprowadzany na odległość

zdanie /ˈzdãɲɛ/ (n)
frase, oración
  (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)
opinión, parecer
  opinia

zdanie podrzędne /ˈzdãɲɛ pɔḍˈʒɛ̃ndnɛ/ (n)
oración subordinada
  (gramatyka) w zdaniu złożonym: zdanie określające zdanie nadrzędne

zdarzenie /zdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
evento, suceso
  (matematyka, matematyczny) podzbiór przestrzeni probabilistycznej, symbolizujący pewien zestaw wyników eksperymentu;
acontecimiento, suceso
  coś, co miało miejsce; co zdarzyło się

zdawać sobie sprawę /ˈzdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈspravɛ/ (idiom)
darse cuenta
  mieć pełną świadomość czegoś; rozumieć, wiedzieć coś, uświadamiać sobie coś

zdejmować /zdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
quitar, sacar
  zabierać coś z jakiegoś miejsca wysoko lub z wieszaka
quitarse, quitar
  ściągać nakrycie głowy, okulary
quitar, quitarse
  ściągać ubranie, buty

zderzacz /zdˈɛʒatʃ/ (n)
colisionador
  urządzenie, które ma za zadanie coś zderzać

zderzak /ˈzdɛʒak/ (n)
parachoques
  (motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;

zderzenie /zdɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
colisión, choque, impacto
  gwałtowne uderzenie się poruszających się obiektów

zdjąć /zdʲjɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
sacar una foto a alguien
  (potocznie, potoczny) zrobić fotografię kogoś
quitar
  biorąc, usunąć skąd
apoderarse, invadir
  o stanach uczuciach: ogarnąć, opanować

zdobić /ˈzdɔbʲiʨ̑/ (v)
adornar
  służyć jako ozdoba
decorar, adornar
  upiększać coś, dodawać elementy dekoracyjne

zdobycz /ˈzdɔbɨʧ̑/ (n)
presa
  ofiara upolowana przez drapieżnika, myśliwego lub wędkarza
conquista, logro
  osiągnięcia w jakiejś dziedzinie
botín, trofeo
  rzecz, która została zdobyta

zdobywać /zdɔˈbɨvaʨ̑/ (v)
conquistar, conseguir, ganar, obtener
  odbierać przemocą
atreverse
  robić coś (dokonywać czegoś), pokonując wewnętrzne opory; odważać się

zdobywca /zdɔˈbɨfʦ̑a/ (n)
ganador, vencedor
  ten, który osiągnął coś, dokonał czegoś, zwyciężył
conquistador
  ten, który zdobył, opanował coś (przemocą, w walce)

zdolność /ˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
capacidad, aptitud
  naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś
capacidad, habilidad, aptitud
  umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności

zdolny /ˈzdɔlnɨ/ (adj)
capaz
  będący w stanie wykonać określoną czynność
hábil
  taki, który ma talent, zdolności; jest uzdolniony

zdołowany /ˌzdɔwɔˈvãnɨ/ (adj)
abatir, derrumbar
  (potocznie, potoczny) przygnębiony

zdrada /ˈzdrada/ (n)
traición
  działanie na szkodę narodu lub kraju
infidelidad
  niedochowanie wierności (zazwyczaj seksualnej) małżeńskiej lub partnerskiej
traición, apostasía
  odstąpienie od zasad lub wartości
revelación
  ujawnienie wspólnej lub cudzej tajemnicy

zdrada stanu /ˈzdrada ˈstãnu/ (n)
alta traición
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przestępstwo wymierzone przeciw najistotniejszym interesom państwa, jego bezpieczeństwu lub ustrojowi;

zdradzać /ˈzdraʣ̑aʨ̑/ (v)
manifestar, mostrar
  mimowolnie wykazywać pewne cechy
delatar, revelar
  o sekrecie, tajemnicy: wyjawiać, mówić komuś, często niepowołanemu
engañar
  złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku
traicionar
  łamać dane komuś słowo, obietnicę; wykonywać coś, co może być traktowane jako złamanie takiej obietnicy; także porzucać swoje ideały

zdradziecki /zdradʑˈɛtski/ (adj)
traicionero, traidor
  taki, który ma na celu zdradę; który zdradził lub zdradza

zdradziecko /zdraˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (adv)
a traición, traidoramente
  w sposób zdradziecki, zdradliwy, podstępny

zdrajca /ˈzdrajʦ̑a/ (n)
engañador, tramposo
  (żartobliwie) ktoś, kto oszukuje
traidor, renegado
  ktoś, kto porzuca wyznawane ideały, wartości
traidor
  ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp.

zdrapywać /zdraˈpɨvaʨ̑/ (v)
raer, raspar
  usuwać wierzchnią warstwę czegoś drapiąc

zdrewnieć /ˈzdrɛvʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
hacerse leñoso
  (botanika, botaniczny) ulec procesowi drewnienia

zdrobnienie /zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
diminutivo
  (gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu;

zdrowaśka /zdrɔˈvaɕka/ (n)
avemaría
  (potocznie, potoczny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Zdrowaś Maryjo”;

zdrowie /ˈzdrɔvʲjɛ/ (n)
salud
  stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)

zdrowo /zdrˈɔvɔ/ (adv)
saludablemente
  w sposób świadczący o zdrowiu

zdrowy /ˈzdrɔvɨ/ (adj)
sano, saludable
  dobry dla zdrowia
sano
  taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze

zdumiewający /zdˌumjɛvajˈɔntsɨ/ (adj)
asombroso, increíble
  taki, który budzi zdumienie

zdumiewać /zdumjˈɛvatɕ/ (v)
asombrar, extrañar
  wywoływać zdumienie
asombrarse, estar sorprendido
  przyjmować ze zdumieniem

zdumiony /zdumjˈɔnɨ/ (adj)
atónito, admirado, boquiabierto
  znacznie zdziwiony; wyrażający zdumienie

zdziwiony /zdʑivʲˈɔnɨ/ (adj)
sorprendido, pasmado
  zdradzający lub okazujący zdziwienie

zdążyć /ˈzdɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
alcanzar
  dotrzymać komuś kroku
llegar a tiempo
  przybyć na umówioną godzinę
lograr conseguir hacer
  skończyć jakąś pracę, zadanie w określonym czasie

zebra /ˈzɛbra/ (n)
paso de cebra
  (potocznie, potoczny) przejście dla pieszych
cebra
  (zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;

zebranie /zɛˈbrãɲɛ/ (n)
asamblea, reunión
  zgromadzenie grupy ludzi w celu omówienia jakiejś kwestii, poruszenia tematu

zefir /ˈzɛfʲir/ (n)
céfiro
  (meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) (także (środowiskowy) (rybołówstwo, rybacki)) łagodny i ciepły wiatr

zegar /ˈzɛɡar/ (n)
contador
  (technologia, technika, techniczny) wskaźnik w postaci okrągłej tarczy z wypisanymi na obwodzie wielkościami i przynajmniej jedną wskazówką, wskazującą te wielkości
reloj
  przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;

zegar biologiczny /ˈzɛɡar ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
reloj biológico
  (biologia, biologiczny) ogół procesów przystosowujących organizm do cyklicznych zmian wewnętrznych i zewnętrznych;

zegar słoneczny /ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (n)
reloj de sol, reloj solar
  zegar określający czas na podstawie pozycji słońca

zegar wahadłowy /ˈzɛɡar ˌvaxadˈwɔvɨ/ (n)
reloj de péndulo
  zegar mechaniczny wykorzystujący wahadło jako regulator chodu do odmierzania czasu

zegarek /zɛˈɡarɛk/ (n)
reloj
  niewielkich rozmiarów zegar

zegarmistrz /zɛˈɡarmʲisṭʃ/ (n)
relojero
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków;

zejść z oczu /ˈzɛjʑʥ̑ ˈz‿ɔʧ̑u/ (v)
desaparecer de el vista
  nie pokazywać się komuś, zostawić kogoś w spokoju

zelówka /zɛˈlufka/ (n)
suela
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kawałek skóry, gumy lub innego materiału pokrywający przednią połowę podeszwy obuwia lub całą podeszwę

zelżywość /zɛˈlʒɨvɔɕʨ̑/ (n)
oprobio
  (staropolski) hańba, dyshonor

zemrzeć /ˈzɛ̃mʒɛʨ̑/ (v)
fallecer, morir, perecer
  umrzeć

zemsta /ˈzɛ̃msta/ (n)
venganza
  odwet za krzywdy

zen /zɛ̃n/ (n)
zen
  szkoła buddyzmu mahajany rodem z Japonii;

zenit /ˈzɛ̃ɲit/ (n)
cenit, zenit
  (astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;

zepsucie /zɛpsˈutɕɛ/ (n)
deterioro
  spowodowanie uszkodzenia, zmiany na gorsze, wadliwe

zepsuty /zɛˈpsutɨ/ (adj)
malo, pasado, picado, podrido, rancio
  (o produkcie spożywczym) nienadający się do spożycia
depravado, inmoral, pervertido
  taki, który posiada cechy moralne niezgodne z ogólnie przyjętymi w społeczeństwie normami

zero /ˈzɛrɔ/ (n)
cero
  liczba 0;
  (pogardliwie) osoba nic nie znacząca, nic nie warta
  brak (czegoś)
  cyfra 0

zero waste /zˈɛrɔ vˈastɛ/ (n)
basura cero, residuo cero
  (społeczny) (ekologia, ekologiczny) idea, postawa i rodzaj aktywizmu dążące do wyeliminowania lub ograniczenia odpadów produkowanych przez ludzi, w szczególności tych nie podlegających recyklingowi i biodegradacji

zerowy /zɛˈrɔvɨ/ (adj)
nulo
  taki, którego wartość wynosi zero

zespół Downa /zˈɛspuw dˈawna/ (n)
síndrome de Down
  (medycyna, medyczny) zespół wad wrodzonych spowodowany obecnością dodatkowego chromosomu 21;

zespół Guillaina-Barrégo /zˈɛspuw ɡˌuillaˈinabarˈɛɡɔ/ (n)
síndrome de Guillain-Barré
  (medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii;

zespół Sjögrena /zˈɛspuw sjɛɡrˈɛna/ (n)
síndrome de Sjögren
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek;

zespół hipoplazji lewego serca /ˈzɛspuw ˌxʲipɔˈplazʲji lɛˈvɛɡɔ ˈsɛrʦ̑a/ (n)
síndrome del corazón izquierdo hipoplástico
  (medycyna, medyczny) wrodzona wada serca polegająca na niewykształceniu prawidłowej lewej komory serca;

zespół kanału nadgarstka /ˈzɛspuw kãˈnawu nadˈɡarstka/ (n)
síndrome del túnel carpiano
  (medycyna, medyczny) zaburzenie będące neuropatią uciskową nerwu pośrodkowego na poziomie kanału nadgarstka

zespół lęku uogólnionego /zˈɛspuw lˈɛŋku ˌuɔɡˌulɲʲɔnˈɛɡɔ/ (n)
trastorno de ansiedad generalizada
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie, któremu towarzyszy obecność uporczywego lęku nie wiążącego się z żadnym określonym czynnikiem;

zespół napięcia przedmiesiączkowego /ˈzɛspuw naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑a ˌpʃɛdmʲjɛ̇ɕɔ̃n͇ʧ̑kɔˈvɛɡɔ/ (n)
síndrome premenstrual, tensión premenstrual
  (medycyna, medyczny) zespół objawów psychicznych, fizycznych i emocjonalnych występujący od kilku do kilkunastu dni przed menstruacją, ustępujący z chwilą jej rozpoczęcia;

zespół opóźnionej fazy snu /zˈɛspuw ˌɔpuʑɲʲˈɔnɛj fˈazɨ snˈu/ (n)
síndrome de la fase del sueño retrasada
  (medycyna, medyczny) zaburzenie snu polegające na zbyt późnym zasypianiu i budzeniu się;

zespół policystycznych jajników /zˈɛspuw pˌɔlitsɨstˈɨtʃnɨx jajɲˈikuf/ (n)
síndrome de ovario poliquístico
  (medycyna, medyczny) zaburzenie endokrynne dotykające kobiety w wieku reprodukcyjnym;

zestaw /ˈzɛstaf/ (n)
juego, serie, colección, surtido
  całość, zbiór składający się z różnych elementów, przedmiotów

zestawiać /zɛstˈavʲatɕ/ (v)
colocar
  (medycyna, medyczny) złączać końce złamanej kości
reunir
  przedstawiać dane w formie wykazu
comparar
  ustalać podobieństwa i różnice
bajar
  zdejmując coś, kłaść to niżej

zeszyt /ˈzɛʃɨt/ (n)
cuaderno
  (szkolnictwo, szkolny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;

zeszły /ˈzɛʃwɨ/ (adj)
pasado
  taki, który minął, odbył się już i należy do przeszłości; poprzedni, przed tym, który jest teraz (najczęściej w odniesieniu do czasu)

zet /zɛt/ (n)
zeta
  nazwa litery z, trzydziestej litery polskiego alfabetu

zetrzeć w proch /ˈzɛṭʃɛʨ̑ ˈf‿prɔx/ (v)
hacer polvo
  unicestwić, zniszczyć, pokonać doszczętnie, odnieść całkowite zwycięstwo

zewnątrz /ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
fuera
  (przestarzałe, przestarzały) poza obrębem, obszarem jakiejś powierzchni terenu, obiektu, środowiska

zewnętrzny /zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
exterior, externo
  taki, który odnosi się do innych krajów
  taki, który odnosi się do wyglądu człowieka, jego urody, itp.
externo, exterior
  taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz

zez /zɛs/ (n)
estrabismo, bizquera
  (medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;

zezowaty /zˌɛzɔvˈatɨ/ (adj)
bizco
  taki, który ma zeza

zezować /zɛˈzɔvaʨ̑/ (v)
bizquear
  robić zeza

zezwolenie /ˌzɛzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
licencia, permiso
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument poświadczający oficjalną zgodę
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalna zgoda

zgadywać /zɡadˈɨvatɕ/ (v)
adivinar, acertar
  przewidywać co na podstawie przesłanek niedających pewności

zgadzać /ˈzɡaʣ̑aʨ̑/ (v)
coincidir, estar de acuerdo
  być zgodnym z czymś, mieć podobną opinię
aceptar, admitir, consentir
  wyrażać zgodę, dawać zgodę na coś

zgaga /ˈzɡaɡa/ (n)
pirosis, rescoldera, ardor
  (medycyna, medyczny) uczucie pieczenia w przełyku
pelma, pesado, plomo
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) osoba dokuczliwa, kłótliwa

zginanie /zɡʲinˈaɲʲɛ/ (n)
curvado
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zginać

zgiąć /zʲɟɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
doblar, plegar
  zmienić kształt obiektu poprzez zgięcie, zgniecenie

zgniły /ˈzʲɟɲiwɨ/ (adj)
corrupto, podrido
  taki, który uległ demoralizacji, zepsuty, parszywy
putrefacto, podrido
  taki, który zgnił; także: charakterystyczny dla czegoś, co gnije lub zgniło

zgodnie /ˈzɡɔdʲɲɛ/ (adv)
por unanimidad, unánimamente
  jednogłośnie, jednomyślnie
conforme a, de acuerdo con, según
  według czegoś, odpowiednio do czegoś

zgraja /ˈzɡraja/ (n)
cuadrilla
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) liczna grupa ludzi, która jest uciążliwa, agresywna lub nieprzyjaźnie nastawiona

zgromadzenie /ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
reunión
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zgrupowanie osób mające na celu obrady lub wyrażenie jakiegoś stanowiska;
concentración
  większa grupa osób zebranych w jednym miejscu (często w odniesieniu do demonstracji)
asamblea, reunión
  zespół ludzi reprezentujących daną społeczność i stanowiących jakąś władzę, przedstawicielstwo

zgromadzenie zakonne /ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ zaˈkɔ̃nːɛ/ (n)
orden religiosa
  stowarzyszenie, grupa osób duchownych żyjących według ustalonych reguł;

zgromadzić /zɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑/ (v)
acumular, aglomerar, amontonar, reunir
  zebrać coś w jednym miejscu
agrupar, congregar, reunir
  zebrać kogoś w jednym miejscu
concentrarse, congregarse, juntarse, reunirse
  zebrać siebie, wraz z grupą innych, w jednym miejscu

zgrubienie /zɡruˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
aumentativo
  (gramatyka) wyraz utworzony za pomocą odpowiedniego formantu oznaczającego rzecz albo osobę większą od nazywanej wyrazem podstawowym;
engrosamiento, hinchazón
  nienaturalne powiększenie się czegoś, rozrost

zgryz /zɡrɨs/ (n)
encaje
  (anatomia, anatomiczny) ustawienie zębów względem siebie

zgryzota /zɡrɨˈzɔta/ (n)
desazón, pena, pesadumbre
  wielkie zmartwienie

ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka /ˈʑarn̥kɔ dɔ‿ˈʑarn̥ka ː‿ˈzbʲjɛʒɛ‿ɕɛ ˈmʲjarka/ (proverb)
un grano no hace granero, pero ayuda al compañero
  oszczędzając cierpliwie nawet małe ilości można dużo uzbierać

zic /zˈits/ (n)
asiento, banco
  TemplateParserError:LuaError siedzenie

zielarz /ˈʑɛlaʃ/ (n)
herbolario, herbario
  specjalista w dziedzinie zielarstwa, leczący za pomocą ziół

ziele /ˈʑɛlɛ/ (n)
hierba
  (botanika, botaniczny) roślina o nietrwałych, nadziemnych pędach

ziele angielskie /ʑˈɛlɛ aŋɡʲˈɛlskʲɛ/ (n)
pimienta de Jamaica
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;

zieleń /ˈʑɛlɛ̃ɲ/ (n)
verde
  kolor zielony

zielnik /ˈʑɛlʲɲik/ (n)
herbario
  kolekcja zasuszonych dla celów naukowych roślin

zielona fala /ʑɛˈlɔ̃na ˈfala/ (idiom)
ola verde
  (potocznie, potoczny) system sterowania sygnalizacją świetlną na kolejnych skrzyżowaniach umożliwiający przejazd ważnym ciągiem komunikacyjnym bez zatrzymywania się

zielona herbata /ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/ (n)
té verde
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania

zielonawy /ˌʑɛlɔ̃ˈnavɨ/ (adj)
verdoso
  w kolorze podobnym do zielonego

zielonooki /ˌʑɛlɔ̃nɔˈːci/ (adj)
de ojo verde
  (książkowy) taki, który ma zielone, zielonkawe oczy

zielonoprzylądkowy /ʑˌɛlɔnˌɔpʃɨlɔntkˈɔvɨ/ (adj)
caboverdiano
  związany z Wyspami Zielonego Przylądka lub Republiką Zielonego Przylądka

zielony /ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
verde
  mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ktoś niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
  o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały

zielony ludzik /ʑɛlˈɔnɨ lˈudʑik/ (n)
hombrecillo verde
  (żartobliwie) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) rzekomy przybysz z kosmosu o zielonej skórze

zielsko /ʑˈɛlskɔ/ (n)
mala hierba
  (potocznie, potoczny) roślina dziko rosnąca lub zbiorowisko takich roślin

ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (n)
tierra, suelo
  grunt, podłoże (także w budynku)

ziemia obiecana /ˈʑɛ̃mʲja ˌɔbʲjɛˈʦ̑ãna/ (idiom)
tierra prometida
  (przenośnie, przenośnia) miejsce najbardziej pożądane, wydające się rajem

ziemniak /ˈʑɛ̃mʲɲak/ (n)
patata, papa
  (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)

ziewać /ˈʑɛvaʨ̑/ (v)
bostezar
  szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia

ziewnięcie /ʑɛvʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
bostezo
  (rzeczownik odczasownikowy) od: ziewnąć

zima /ˈʑĩ.ma/ (n)
invierno
  najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;

zimbabwejski /ʑˌimbabvˈɛjski/ (adj)
zimbabuense
  związany z Zimbabwe, dotyczący Zimbabwe

zimna wojna /ˈʑĩmna ˈvɔjna/ (n)
Guerra Fría
  (historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;
guerra fría
  (przenośnie, przenośnia) stan wrogości, który nie jest jawnym konfliktem
  stan w stosunkach międzynarodowych będący trwałym konfliktem, który jednak nie jest rozstrzygnięty poprzez militarną konfrontację

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (n)
frío
  niska temperatura

zimny /ˈʑĩmnɨ/ (adj)
frío
  mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna
  o jedzeniu podawany na zimno
  o kolorach o odcieniu bliskim błękitowi
  obojętny, wyrażający niechęć
frío, impasible, insensible
  pozbawiony emocji, czysto intelektualny

zimny prysznic /ˈʑĩmnɨ ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
ducha de agua fría
  (przenośnie, przenośnia) zdarzenie, które ostudziło czyjś zapał

zimorodek /ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/ (n)
martín pescador
  (ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;

zimowy /ʑĩˈmɔvɨ/ (adj)
de invierno, para invierno
  przystosowany do warunków panujących w zimie
invernal
  typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie

ziomek /ˈʑɔ̃mɛk/ (n)
colega
  (slangowo) znajomy, kolega
compatriota, paisano
  osoba pochodząca z tego samego kraju lub tych samych okolic

ziołowy /ʑɔˈwɔvɨ/ (adj)
herbario
  zrobiony z ziół, składający się z ziół

zipać /ˈʑipaʨ̑/ (v)
estar más muerto que vivo
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) ledwo oddychać, żyć resztkami sił
jadear, resollar
  oddychać z trudem

ziszczalny /ziʃtʃˈalnɨ/ (adj)
realizable
  (rzadki, rzadko używany) taki, który da się ziścić

ziszczać /ˈzʲiʃʧ̑aʨ̑/ (v)
ejecutar, realizar
  sprawiać, że coś staje się rzeczywistością

zięba /ˈʑɛ̃mba/ (n)
pinzón
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;

zięć /ʑɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
yerno
  mąż córki

zjawiać /zjˈavʲatɕ/ (v)
aparecer
  stawać się obecnym gdzieś
aparecer, llegar
  stawiać się gdzieś; przychodzić gdzieś

zjawisko /zʲjaˈvʲiskɔ/ (n)
fenómeno
  naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;

zjednoczenie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
unificación, federación, unión
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) powstanie jednolitego państwa z dwóch lub więcej dotychczas niepodległych państw;
asociación, comunidad, unión
  organizacja powstała w wyniku połączenia organizacji, instytucji o podobnym profilu i zakresie działalności

zjednoczony /zjˌɛdnɔtʃˈɔnɨ/ (adj)
unido
  połączony dla wspólnej sprawy

zjeżdżalnia /zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa/ (n)
tobogán
  urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;

zlecać /zlˈɛtsatɕ/ (v)
encargar
  powierzać komuś wykonanie zadania

zlepieniec /zlɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
conglomerado
  (geologia, geologiczny) grubookruchowa skała osadowa zbudowana z obtocznych ziaren żwiru spojonych lepiszczem;

zlew /zlɛf/ (n)
fregadero, pila
  naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową

zlewozmywak /ˌzlɛvɔzˈmɨvak/ (n)
fregadero, pila
  zlew kuchenny, w którym zmywa się naczynia

zlodowacenie /zlˌɔdɔvatsˈɛɲʲɛ/ (n)
glaciación
  (geologia, geologiczny) okres pokrycia obszaru Ziemi lądolodem;

zmarszczka /ˈzmarʃʧ̑ka/ (n)
arruga
  (anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych
arruga, pliegue
  załamanie na powierzchni jakiegoś przedmiotu

zmartwienie /zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
preocupación
  coś, co martwi, nurtuje, niepokoi

zmartwiony /zmartfʲˈɔnɨ/ (adj)
afligido
  taki, który się czymś martwi

zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (n)
resurrección
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;

zmarły /ˈzmarwɨ/ (n)
muerto, difunto, fallecer
  osoba, która umarła, nie żyje

zmiana /ˈzmʲjãna/ (n)
turno
  grupa pracowników pracująca o danej porze
  określony czas doby, kiedy pracuje wyznaczona grupa pracowników
cambio, modificación
  przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną

zmieniać /ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
cambiar, modificar, alterar
  nadawać komuś lub czemuś inne właściwości
cambiar, reemplazar, sustituir
  zamieniać, zastępować coś czymś innym

zmienna /ˈzmʲjɛ̃nːa/ (n)
variable
  (matematyka, matematyczny) wielkość, która może przyjmować różne wartości;

zmienny /ˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
variable
  niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka)

zmierzch /zmʲjɛʃx/ (n)
crepúsculo, ocaso
  (przenośnie, przenośnia) końcowy etap
crepúsculo, anochecer, atardecer
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się;

zmieszany /zmʲɛʃˈanɨ/ (adj)
confundido
  wprawiony w zakłopotanie

zmniejszać /ˈzmʲɲɛ̇jʃaʨ̑/ (v)
disminuir, reducir, achicar, empequeñecer
  sprawiać, że coś ma mniejsze rozmiary
disminuir, mermar, debilitar
  sprawiać, że coś staje się mniej intensywne
disminuir, bajar, rebajar, reducir
  sprawiać, że jakaś wielkość ma mniejszą wartość
bajar, disminuir, reducirse
  o wartości: obniżać się
debilitarse, disminuir, menguar
  stawać się mniej intensywnym
achicarse, disminuir, empequeñecer, reducirse
  stawać się mniejszym

zmoknąć do suchej nitki /ˈzmɔknɔ̃ɲʥ̑ dɔ‿ˈsuxɛj ˈɲitʲci/ (v)
ponerse como una sopa
  zostać bardzo przemoczonym

zmowa milczenia /zmˈɔva miltʃˈɛɲʲa/ (n)
confabulación de silencio
  ciche porozumienie przeciwko komuś / czemuś

zmrok /zmrɔk/ (n)
anochecer, crepúsculo
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się

zmuszać /ˈzmuʃaʨ̑/ (v)
obligar, forzar
  nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś

zmysł /zmɨsw̥/ (n)
sentido
  zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;

zmysłowość /zmɨswˈɔvɔɕtɕ/ (n)
sensualidad
  cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne

zmywacz do paznokci /ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
quitaesmalte
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci;

zmywarka /zmɨˈvarka/ (n)
lavavajillas, lavaplatos
  (technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń;

zmyślać /zmˈɨɕlatɕ/ (v)
imaginar
  mówić nieprawdę, koloryzować

zmęczony /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
cansado, fatigado
  odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek

znachor /ˈznaxɔr/ (n)
curandero
  (książkowy) człowiek bez uprawnień i bez odpowiedniego wykształcenia medycznego zajmujący się leczeniem ludzi, zwykle za pomocą ziół, zamawiania, guseł, czarów

znaczek pocztowy /ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
sello postal
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);

znaczenie /znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
significado, significación
  to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje
importancia, peso
  wartość, ważność czegoś, waga

znacznie /ˈznaʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
considerablemente, significativamente, muy, notablemente, bastante, mucho
  dużo, w dużym stopniu, bardzo

znaczny /ˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
notable, significativo
  (książkowy) istotny, duży, ważny

znaczyć /ˈznaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
significar
  mieć znaczenie, sens
  odgrywać ważną rolę

znajdować /znajˈdɔvaʨ̑/ (v)
encontrar
  zdobywać to, czego się szuka
  (przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś
  odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś
encontrarse, estar, obrar
  być w jakimś miejscu

znajomy /znaˈjɔ̃mɨ/ (n)
conocido
  taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia)

znak /znak/ (n)
insignia, pendón
  (dawniej, dawny) herb lub chorągiew z herbem
señal
  dowód, oznaka czegoś
  dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji
  fakt interpretowany jako zapowiedź czegoś
  ślad pozostawiony przez coś
señal, signo
  kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie

znak drogowy /ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ/ (n)
señal de tráfico
  (motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg;

znak interpunkcyjny /ˈznak ˌĩntɛrpũŋkˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
signo de puntuación
  (językoznawstwo, językoznawczy) graficzny odpowiednik intonacji, rytmu i tempa mowy, akcentu wyrazowego i zdaniowego;

znak wodny /ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/ (n)
filigrana, marca de agua, marca al agua
  obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;

znak zapytania /ˈznaɡ ˌzapɨˈtãɲa/ (n)
signo de interrogación
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny ? umieszczany na końcu zdania pytającego;

znakować /znakˈɔvatɕ/ (v)
marcar
  stawiać na czym znaki; opatrywać znakiem

znalezisko /ˌznalɛˈʑiskɔ/ (n)
hallazgo
  rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie

znany /ˈznãnɨ/ (adj)
conocer, célebre
  taki, który jest rozpoznawany przez wiele osób

znawca /ˈznafʦ̑a/ (n)
experto, conocedor, ducho, entendido, persona competente
  osoba dobrze się na czymś znająca, mająca wiedzę, doświadczenie w odpowiedniej dziedzinie, umiejąca należycie ocenić coś lub kogoś

znać /znaʨ̑/ (modal)
conocer, saber
  mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym
saber, conocer
  mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości

znać jak swoje dziesięć palców /ˈznaʨ̑ ˈjak ˈsfɔjɛ ˈʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ ˈpalʦ̑uf/ (v)
conocer como la palma de la mano
  znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie
conocer como la madre que lo parió
  znać kogoś bardzo dobrze, bardzo dokładnie

znać jak swoje pięć palców /ˈznaʨ̑ ˈjak ˈsfɔjɛ ˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ ˈpalʦ̑uf/ (v)
conocer como la palma de la mano
  znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie
conocer como la madre que lo parió
  znać kogoś bardzo dobrze, bardzo dokładnie

znać jak własną kieszeń /ˈznaʨ̑ ˈjaɡ ˈvwasnɔ̃w̃ ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (v)
conocer como la palma de la mano
  znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie

znać się jak gęś na szafranie /znˈatɕ ɕɛ jˈaɡ ɡˈɛɲɕ na ʃafrˈaɲʲɛ/ (v)
no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak kot na kwaśnym mleku /znˈatɕ ɕɛ jˈak kˈɔt na kfˈaɕnɨm mlˈɛku/ (v)
no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak kozioł na katarynce /znˈatɕ ɕɛ jˈak kˈɔʑɔw na kˌatarˈɨntsɛ/ (v)
no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak krowa na gwiazdach /znˈatɕ ɕɛ jˈak krˈɔva na ɡvʲˈazdax/ (v)
no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak kura na pieprzu /ˈznaʨ̑‿ɕɛ ˈjak ˈːura na‿ˈpʲjɛpʃu/ (v)
no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak osioł na ananasach /znˈatɕ ɕɛ jˈak ˈɔɕɔw na ˌananˈasax/ (v)
no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak osioł na basetli /znˈatɕ ɕɛ jˈak ˈɔɕɔw na basˈɛtli/ (v)
no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak wielbłąd na skrzypcach /znˈatɕ ɕɛ jˈaɡ vʲˈɛlbwɔnt na skʃˈɨptsax/ (v)
no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak wół na Biblii /znˈatɕ ɕɛ jˈaɡ vˈuw na bʲˈiblji/ (v)
no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znać się jak świnia na pietruszce /znˈatɕ ɕɛ jˈak ɕfˈiɲʲa na pʲɛtrˈuʃtsɛ/ (v)
no entender ni torta, no saber jota, no saber ni jota, no saber una jota
  nie znać się na czymś wcale, nie mieć o czymś pojęcia

znicz /zʲɲiʧ̑/ (n)
antorcha, lamparilla
  szeroka świeca w płytkim zbiorniku palona na grobach, pod pomnikami;

znicz olimpijski /ˈzʲɲiʧ̑ ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲci/ (n)
llama olímpica
  (sport, sportowy) ogień zapalany na czas olimpiady;

zniczek /ˈzʲɲiʧ̑ɛk/ (n)
reyezuelo listado
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus ignicapilla, mały ptak z rodziny mysikrólikowatych;

zniechęcenie /ˌzʲɲɛxɛ̃nˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
abatimiento, desaliento, desánimo
  stan braku chęci do działania

znieczulać /zɲʲɛtʃˈulatɕ/ (v)
anestesiar
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) stosować leki znoszące odbieranie impulsów uszkadzających i odczuwanie bólu
insensibilizar
  czynić nieczułym

znienacka /zʲɲɛ̃ˈnaʦ̑ka/ (adv)
de improviso, de repente
  nagle i niespodziewanie

zniesławiać /zɲʲɛswˈavʲatɕ/ (v)
difamar
  przyczyniać się do złej opinii o kimś, poniżenia go

zniewaga /zʲɲɛˈvaɡa/ (n)
afrenta, injuria, ofensa
  upokorzenie, obrażenie, znieważenie kogoś poprzez krzywdzące, niesprawiedliwe słowa lub czyn;

zniewieściałość /ˌzʲɲɛvʲjɛ̇ɕˈʨ̑awɔɕʨ̑/ (n)
afeminación, afeminamiento
  (pogardliwie) posiadanie przez mężczyznę cech uznawanych typowo za kobiece, niewieście

zniewieściały /ˌzʲɲɛvʲjɛ̇ɕˈʨ̑awɨ/ (adj)
afeminado
  o mężczyźnie: taki, który ma kobiece cechy

znikać /ˈzʲɲikaʨ̑/ (v)
desaparecer
  przestawać być w jakimś miejscu
  stawać się niewidocznym

znikomy /zɲikˈɔmɨ/ (adj)
diminuto, infinitesimal, lejano, remoto, ínfimo
  niewielki, prawie żaden

znosić /ˈznɔɕiʨ̑/ (v)
abolir, derogar
  (o nakazie, zakazie, obowiązku, itp.) pozbawić mocy obowiązywania
poner
  (o ptakach) składać jajka
desviar
  powodować zmianę kursu
bajar
  przemieszczać coś własnymi siłami w dół
acumular, recoger
  zbierać w jednym miejscu
aguantar, soportar, sufrir
  (o rzeczach nieprzyjemnych, sprawach problematycznych) tolerować, wytrzymywać
soportarse, tolerarse
  znosić się: (o ludziach) akceptować, tolerować, pozostawać w dobrych stosunkach

znowu /ˈznɔvu/ (adv)
de nuevo, otra vez
  jeszcze raz, ponownie, na nowo

znudzenie /znudʑˈɛɲʲɛ/ (n)
empalago, hastío
  brak zainteresowania

znudzony /znuˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
aburrido
  odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś

znużenie /znuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
fastidio
  zmęczenie czymś, znudzenie, uprzykrzenie się czegoś

zobaczyć /zɔˈbaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
ver
  dostrzec, zauważyć, ujrzeć coś
mirar
  obejrzeć

zodiak /ˈzɔdʲjak/ (n)
zodíaco, zodiaco
  (astrologia, astrologiczny) diagram w formie koła używany przez astrologów, w którym każdy ze znaków zodiaku jest oznaczony innym symbolem
Zodiaco, Zodíaco
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pas firmamentu, ciągnący się wzdłuż ekliptyki, na tle którego przemieszczają się w ciągu roku obserwowane z Ziemi Słońce, Księżyc i planety, podzielony na 12 znaków zodiaku;

zodiakalny /ˌzɔdʲjaˈkalnɨ/ (adj)
zodiacal
  (przymiotnik) od zodiak

zoil /ˈzɔ<sup>j</sup>il/ (n)
zoilo
  ostry, kąśliwy, niesprawiedliwy krytyk

zoisyt /zɔˈ<sup>j</sup>isɨt/ (n)
zoisita
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych;

zombi /ˈzɔ̃mbʲi/ (n)
zombi
  (etnografia, etnograficzny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) popkulturowa fikcyjna postać z horrorów – żywy trup, zmarły ożywiony np. dzięki magii;

zonk /zɔ̃ŋk/ (n)
chasco
  gwara młodzieżowa zdziwienie, coś czego się nie spodziewano

zoo /ˈzɔː/ (n)
zoo
  ogród zoologiczny

zoo- /ˈzɔː/
zoo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze zwierzętami

zoofag /zɔˈɔfak/ (n)
zoófago
  (ekologia, ekologiczny) gatunek mięsożerny;

zoofilia /ˌzɔːˈfʲilʲja/ (n)
zoofilia, bestialismo
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaspokajanie popędu płciowego ze zwierzętami

zoofobia /ˌzɔːˈfɔbʲja/ (n)
zoofobia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed zwierzętami;

zoogeografia /ˌzɔːɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
zoogeografía
  nauka o rozmieszczeniu gatunków zwierząt na kuli ziemskiej

zoolatria /ˌzɔːˈlatrʲja/ (n)
zoolatría
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijny kult zwierząt, animalizm;

zoologia /ˌzɔːˈlɔɟja/ (n)
zoología
  (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;

zoomorficzny /ˌzɔɔ̃mɔrˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
zoomorfo, zoomórfico
  z wyglądu przypominający zwierzę
  związany z zoomorfizmem, dotyczący zoomorfizmu

zoonim /zɔˈɔ̃ɲĩm/ (n)
zoonimo
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna nadawana zwierzętom, najczęściej domowym;

zoonoza /ˌzɔɔ̃ˈnɔza/ (n)
zoonosis
  (weterynaria, weterynaryjny) (medycyna, medyczny) choroba zakaźna i pasożytnicza zwierząt, wtórnie mogąca wystąpić u człowieka;

zooplankton /ˌzɔːˈplãŋktɔ̃n/ (n)
zooplancton
  (zoologia, zoologiczny) ogół organizmów zwierzęcych wchodzących w skład planktonu;

zootechnika /ˌzɔːˈtɛxʲɲika/ (n)
zootecnia
  nauka o hodowli zwierząt domowych;

zorza polarna /ˈzɔʒa pɔˈlarna/ (n)
aurora boreal, aurora austral, aurora polar
  zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych;

zostawać /zɔˈstavaʨ̑/ (v)
quedar, restar
  nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca

zostawić w spokoju /zɔˈstavʲiʨ̑ f‿spɔˈkɔju/ (v)
dejar en paz
  nie przeszkadzać komuś, nie molestować kogoś

zraszanie /zraˈʃãɲɛ/ (n)
aspersión, irrigación, riego
  (rzeczownik odczasownikowy) od: zraszać

zrażać /ˈzraʒaʨ̑/ (v)
desalentar, desanimar
  zniechęcać
desalentarse, desanimarse
  zniechęcać się

zrozpaczony /zrˌɔspatʃˈɔnɨ/ (adj)
desesperado
  wyrażający rozpacz

zrozumiale /zrˌɔzumjˈalɛ/ (adv)
comprensiblemente, inteligiblemente
  w sposób zrozumiały

zrozumiały /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
explicable, justificable
  dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia
comprensible, inteligible, accesible, entendible, llano
  dający się zrozumieć, możliwy do zrozumienia

zrozumienie /ˌzrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
entendimiento
  wiedza o czymś, umiejętność pojęcia czegoś, pojętność

zrywać /ˈzrɨvaʨ̑/ (v)
quebrar
  kończyć, przerywać

zrzekać się /zʒˈɛkatɕ ɕɛ/ (v)
renunciar
  odstępować od czegoś z własnej woli

zrzęda /zʒˈɛnda/ (n)
gruñón, abejorro, criticón, protestón, quejica
  (potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania

zrównoważony /ˌzruvnɔvaˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
ecuánime, equilibrado, razonable
  spokojny, opanowany, rozsądny, rozmyślny, panujący nad sobą

zrównoważony rozwój /zrˌuvnɔvaʒˈɔnɨ rˈɔzvuj/ (n)
desarrollo sostenible
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przemian zapewniający zaspokajanie potrzeb obecnego pokolenia bez umniejszania szans rozwojowych przyszłych generacji, m.in. dzięki zintegrowanym działaniom w zakresie rozwoju gospodarczego, społecznego i w zakresie środowiska;

zręczność /zrˈɛntʃnɔɕtɕ/ (n)
habilidad, agilidad
  wysoka sprawność fizyczna, zwinność

zsiadłe mleko /ˈɕːadwɛ ˈmlɛkɔ/ (n)
leche agria
  mleko poddane procesowi fermentacji, o kwaśnym smaku i gęstej konsystencji;

zszywacz /ˈsʃɨvaʧ̑/ (n)
grapadora
  (biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek;

zuchwały /zuxˈfawɨ/ (adj)
impertinente
  o nadmiernej pewności siebie, lekceważący innych

zupa /ˈzupa/ (n)
sopa, potaje
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;

zupełny /zuˈpɛwnɨ/ (adj)
completo, entero, total
  obejmujący całość

zurwanizm /zurvˈaɲizm/ (n)
zurvanismo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu

zużyty /zuʒˈɨtɨ/ (adj)
gastado, viejo
  taki, który uległ zużyciu

zwalniać /ˈzvalʲɲäʨ̑/ (v)
despedir
  (o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska
liberar, soltar
  wypuszczać kogoś na wolność
disminuir aminorar la marcha
  zmniejszać prędkość

zwarcie /ˈzvarʲʨ̑ɛ/ (n)
cortocircuito
  (elektryczność) zetknięcie się przewodów w obwodzie elektrycznym, powodujące nieprawidłowy przepływ silnego prądu i uszkodzenie instalacji

zwiadowca /zvʲadˈɔftsa/ (n)
batidor, explorador
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, który przeprowadza zwiad, rozpoznanie;

zwiastować /zvʲjaˈstɔvaʨ̑/ (v)
anunciar
  (przestarzałe, przestarzały) oznajmić, oznajmiać coś uroczyście; obwieścić albo obwieszczać

zwiastun /ˈzvʲjastũn/ (n)
avance, tráiler
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótka zapowiedź filmu

zwichnąć /zvˈixnɔɲtɕ/ (v)
dislocar, luxar
  (medycyna, medyczny) wywołać uszkodzenie stawu poprzez przemieszczenie względem siebie nasad kości tworzących staw

zwiedzać /zvʲˈɛdʑatɕ/ (v)
visitar
  odwiedzać jakieś miejsce w celu turystycznym
  przechadzać się i zapoznawać się z jakimś miejscem

zwieracz /ˈzvʲjɛraʧ̑/ (n)
esfínter
  (anatomia, anatomiczny) mięsień okrężny tworzący pierścień mięśniowy zamykający naturalne otwory ciała lub ujścia niektórych narządów;

zwierciny /zvʲjɛrʲˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
fangos de sondeo, harina de sondeo
  (geologia, geologiczny) okruchy i miał skalny powstałe podczas wiercenia

zwierzchnictwo /zvʲɛʃxɲˈitstfɔ/ (n)
mando, poder
  sprawowanie władzy zwierzchniej

zwierzchnik /zvʲˈɛʃxɲik/ (n)
superior
  ktoś, kto ma nad kimś/czymś władzę

zwierzyna /zvʲjɛˈʒɨ̃na/ (n)
caza
  (łowiectwo, łowiecki) zwierzęta łowne, będące przedmiotem polowań
  mięso zwierząt, w szczególności leśnych, dzikich

zwierzątko /zvʲjɛˈʒɔ̃ntkɔ/ (n)
animalillo, animalito
  (zdrobniale) od: zwierzę

zwierzę /ˈzvʲjɛʒɛ/ /ˈzvʲjɛʒɛnta/ (n)
animal, bestia
  (biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;

zwierzę domowe /ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/ (n)
mascota, animal doméstico, animal de compañía
  zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;

zwierzęcy /zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
animal, animalesco
  (przenośnie, przenośnia) taki jak u zwierzęcia; dziki
animal
  związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia

zwilżać /ˈzvʲilʒaʨ̑/ (v)
humedecer, humidificar
  sprawiać, że coś staje się wilgotne, mokre

zwinność /zvˈinnɔɕtɕ/ (n)
agilidad, soltura
  cecha bycia bardzo sprawnym

zwinąć /ˈzvʲĩnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
arrestar, enchironar, enjaular
  (potocznie, potoczny) aresztować, zatrzymać kogoś
afanar, robar
  (potocznie, potoczny) ukraść
cerrar, disolver, liquidar
  zamykać, kończyć, likwidować
enrollar, arrollar, devanar, plegar
  zmniejszyć obszar zajmowany przez coś rozpostartego lub długość czegoś

zwinąć się w kłębek /ˈzvʲĩnɔ̃ɲʨ̑‿ɕɛ ˈf‿kwɛ̃mbɛk/ (v)
hacerse un ovillo
  o sposobie ułożenia ciała, gdy ktoś lub coś skuli się

zwisać /zvˈisatɕ/ (v)
colgar
  opuszczać się wisząc

związek /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
unión
  powiązanie między osobami, partnerstwo; (także, też) osoby w jakiś sposób powiązane
unión, asociación
  sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów;
relación, dependencia, vínculo
  wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami

związek chemiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
compuesto químico
  (chemia, chemiczny) zbiór trwale połączonych atomów;

związek frazeologiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌfrazɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
locución
  (językoznawstwo, językoznawczy) utrwalone w użyciu połączenie dwóch lub więcej wyrazów mające pewne wspólne ustalone znaczenie;

związek nieorganiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛc ˌɲɛɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
compuesto inorgánico
  (chemia, chemiczny) każdy związek chemiczny niebędący związkiem organicznym, czyli taki, który nie zawiera atomów węgla lub jest tlenkiem węgla, kwasem węglowym, węglanem, wodorowęglanem, węglikiem, cyjanowodorem, cyjankiem, kwasem cyjanowym, kwasem piorunowym i kwasem izocyjanowym wraz z ich solami;

związek organiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
compuesto orgánico
  (chemia, chemiczny) każdy związek chemiczny, w skład którego wchodzi węgiel, z wyjątkiem tlenków węgla, kwasu węglowego, węglanów, wodorowęglanów, węglików, cyjanowodoru, cyjanków, kwasu cyjanowego, kwasu piorunowego i kwasu izocyjanowego, a także ich soli;

związek rządu /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˈʒɔ̃ndu/ (n)
rección, régimen
  (językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch wyrazów, w którym jeden wyraz narzuca formę drugiemu wyrazowi, który zawsze przyjmuje tę narzuconą formę;

związek zawodowy /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ/ (n)
sindicato
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych;

związek zgody /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˈzɡɔdɨ/ (n)
concordancia
  (językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch wyrazów, w którym oba wyrazy znajdują się zawsze w tym samym rodzaju, przypadku, liczbie i osobie;

związkowiec /zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
sindicalista
  członek, działacz związku zawodowego

związkowy /zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (adj)
sindical
  (przymiotnik) od związek

związywać /zvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
unir
  być elementem łączącym
atar, enlazar
  trwale łączyć końce sznurka, liny itp.
juntar, ligar, unir
  tworzyć połączenie emocjonalne, ekonomiczne, itd.
atar, maniatar
  unieruchamiać kogoś przez oplątanie mu rąk i nóg np. sznurem

zwiększać /ˈzvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
aumentar, incrementar, agrandar
  sprawiać, że coś jest większe pod względem liczby, rozmiaru, nasilenia

zwięzłość /zvʲˈɛ̃zwɔɕtɕ/ (n)
brevedad, concisión, sobriedad
  cecha bycia zwięzłym

zwięzły /ˈzvʲjɛ̃w̃zwɨ/ (adj)
compacto
  mający zwartą strukturę
conciso, breve
  zawierający dużo treści w niewielkiej liczbie słów

zwodzić /zvˈɔdʑitɕ/ (v)
engañar
  wprowadzać w błąd

zwodzony /zvɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
levadizo
  o moście: taki, który ma ruchome przęsło

zwolenniczka /ˌzvɔlɛ̃ɲˈːiʧ̑ka/ (n)
partidaria
  osoba płci żeńskiej, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś

zwolennik /zvɔˈlɛ̃ɲːik/ (n)
seguidor, partidario, incondicional
  osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś

zwoływać /zvɔˈwɨvaʨ̑/ (v)
citar, convocar
  gromadzić gdzieś wiele osób poprzez wołanie

zwrot /zvrɔt/ (n)
restitución, devolución
  oddanie komuś czegoś
reembolso
  spłacenie, pobranie (sumy pieniężnej, kosztów)
locución, giro
  wyrażenie, zdanie, konstrukcja słowna; związek wyrazów;
giro
  zainteresowanie się czymś; zwrócenie swojego zainteresowania, uwagi w jakimś kierunku; zajęcie się czymś
  zmiana kierunku ruchu, poruszania się, obrót
  zmiana, odmiana, przemiana w jakiejś dziedzinie

zwrotnica /zvrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
aguja
  urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych

zwrotnik /ˈzvrɔtʲɲik/ (n)
trópico
  (geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);

zwrócić /ˈzvruʨ̑iʨ̑/ (v)
devolver
  (potocznie, potoczny) zwymiotować
devolver, restituir
  oddać komuś jego własność, coś, co zostało od niego pożyczone
dirigir, dirigirse, encaminarse
  skierować jakiś przedmiot w określoną stronę
reembolsarse, reintegrarse
  rekompensować włożone środki i odrobić własne koszty
dirigirse
  skierować do kogoś swoje słowa

zwycięski /zvɨtɕˈɛ̃ski/ (adj)
ganador
  związany ze zwycięstwem, dotyczący zwycięstwa

zwycięstwo /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (n)
victoria
  sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji

zwycięzca /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
ganador, vencedor
  ten, który zwyciężył, wygrał

zwyciężać /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
vencer
  odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś

zwyczaj /ˈzvɨʧ̑aj/ (n)
costumbre, hábito
  indywidualny sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach, charakterystyczne dla danej osoby
costumbre, tradición
  sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę

zwyczajnie /zvɨˈʧ̑ajɲɛ/ (adv)
simplemente
  w sposób zwyczajny, nie wyróżniający się niczym; przeciętnie
  (potocznie, potoczny) bez trudu; po prostu

zwyczajny /zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (adj)
común, corriente, ordinario, regular
  taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły

zwykle /ˈzvɨklɛ/ (adv)
normalmente, habitualmente, soler
  zazwyczaj, prawie zawsze, bardzo często

zwyknąć /ˈzvɨknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
soler, acostumbrar
  mieć w zwyczaju, zazwyczaj coś robić

zwykły /ˈzvɨkwɨ/ (adj)
ordinario, simple, común
  niewyróżniający się niczym

zwąchać pismo nosem /ˈzvɔ̃w̃xaʨ̑ ˈpʲismɔ ˈnɔsɛ̃m/ (v)
oler el poste
  przewidzieć niekorzystne dla siebie postępowanie innych osób i w porę uniknąć niebezpieczeństw

zwężenie /zvɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
angostura, estrechamiento
  miejsce, w którym coś jest wąskie lub węższe

zwłoki /ˈzvwɔci/ (n)
cadáver
  ciało martwego człowieka;

zydowudyna /zˌɨdɔvudˈɨna/ (n)
zidovudina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek stosowany w leczeniu i profilaktyce zakażenia HIV; syntetyczny analog tymidyny

zygota /zɨɡˈɔta/ (n)
cigoto, zigoto
  (biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;

zygzak /ˈzɨɡzak/ (n)
zigzag
  ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z”

zygzakowaty /ˌzɨɡzakɔˈvatɨ/ (adj)
en zigzag, quebrar
  biegnący zygzakiem, w linii, która co kawałek załamuje się

zysk /zɨsk/ (n)
beneficio, ganancia
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży
  korzyść z czegoś, uzyskana wartość

ząb /zɔ̃mp/ (n)
diente
  (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu

ząb mleczny /zˈɔmp mlˈɛtʃnɨ/ (n)
diente de leche
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) pierwszy ząb (u człowieka)

ząb mądrości /zˈɔmp mɔndrˈɔɕtɕi/ (n)
muela del juicio
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) zwyczajowe określenie trzecich zębów trzonowych u człowieka;

ząbek czosnku /ˈzɔ̃mbɛk ˈʧ̑ɔsn̥ku/ (n)
diente de ajo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jedna z cząstek wchodzących w skład główki czosnku

ząbkować /zɔ̃mpˈkɔvaʨ̑/ (v)
dentar, endentecer
  mieć wyrzynające się zęby
dentar
  (rzadki, rzadko używany) wycinać w ząbki

zębodół /zɛ̃mˈbɔduw/ (n)
alvéolo dentario, alveolo dentario
  (anatomia, anatomiczny) zagłębienie w szczęce lub w żuchwie, w którym znajduje się korzeń zęba;

zębowa wróżka /zɛ̃mˈbɔva ˈvruʃka/ (n)
ratoncito Pérez
  baśniowa postać w kulturze anglosaskiej obdarowująca dzieci w zamian za pozostawione przez nie mleczne zęby;

zęza /ˈzɛ̃w̃za/ (n)
sentina
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najniższa wewnętrzna część kadłuba statku;

złamanie /zwãˈmãɲɛ/ (n)
fractura
  (medycyna, medyczny) miejsce, w którym złamała się kość
fractura, rompimiento, rotura
  (rzeczownik odczasownikowy) od: złamać

złamać /ˈzwãmaʨ̑/ (v)
romper, cascar, despedazar, fracturar
  działaniem fizycznym (wcześniej zginając, naciskając lub uderzając) rozdzielić coś na kilka (zwykle na dwie) części
partir, quebrar, romper
  pokonać, przezwyciężyć, zwalczyć, zniweczyć, zniszczyć
infringir, quebrantar, violar
  przekroczyć, naruszyć obowiązujące prawo, zasady, przepisy; postąpić wbrew nim; także nie dotrzymać jakiegoś zobowiązania
destrozar, hundir
  zostać przyczyną czyjegoś złego samopoczucia (zazwyczaj w imiesłowie przymiotnikowym biernym – złamany)

złapać zająca /ˈzwapaʥ̑ zaˈjɔ̃nʦ̑a/ (v)
agarrar una liebre, coger una liebre
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) wywrócić się, upaść

złe oko /zwˈɛ ˈɔkɔ/ (n)
mal de ojo
  (związek frazeologiczny) według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok;

złodziej /ˈzwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
ladrón
  osoba, która kradnie

złodziejaszek /zwˌɔdʑɛjˈaʃɛk/ (n)
chorizo, ladronzuelo, ratero
  złodziej dokonujący drobnych kradzieży

złodziejka /zwɔˈʥ̑ɛ̇jka/ (n)
casquillo ladrón, portalámparas con enchufe
  (potocznie, potoczny) rodzaj rozgałęźnika elektrycznego wkręcanego w oprawkę żarówki w celu umożliwienia dodatkowego pobierania prądu w przypadku braku gniazda wtyczkowego
ladrón, triple
  (potocznie, potoczny) rozgałęźnik elektryczny (bez kabla) pozwalający na czerpanie prądu z jednego gniazdka do kilku urządzeń
ladrona
  forma żeńska od: złodziej; kobieta, która kradnie

złom /zwɔ̃m/ (n)
chatarra
  zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny
  (lekceważąco, lekceważący) stary, zużyty albo niesprawny samochód lub inne nienowoczesne urządzenie mechaniczne

złomowisko /ˌzwɔ̃mɔˈvʲiskɔ/ (n)
desguace, parque de chatarra
  miejsce składowania złomu
chatarra, desguace
  nagromadzony złom

złota myśl /ˈzwɔta ˈmɨɕl̥/ (n)
idea brillante
  cenne, mądre myśli, zdania

złota płyta /ˈzwɔta ˈpwɨta/ (n)
disco de oro
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) symboliczna nagroda za osiągnięcie określonego regulaminem progu sprzedaży wydawnictwa muzycznego;

złota rybka /zwˈɔta rˈɨpka/ (n)
carpa dorada, pez rojo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;
pececillo de oro
  (literacko) fantastyczna ryba z baśni, która spełnia trzy życzenia w zamian za darowanie życia

złota rózga /ˈzwɔta ˈruzɡa/ (n)
vara de oro
  (potocznie, potoczny) (ludowy) (botanika, botaniczny) nawłoć pospolita

złota rączka /ˈzwɔta ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
manitas
  osoba mająca wszechstronne uzdolnienia techniczne, potrafiąca niemal wszystko naprawić

złote usta /ˈzwɔtɛ ˈusta/ (idiom)
pico de oro
  autor wypowiedzi, która powszechnie stała się rozpoznawalna

złotnictwo /zwɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
orfebrería
  wyrób przedmiotów ze złota, platyny, srebra; praca złotnika

złotnik /ˈzwɔtʲɲik/ (n)
orfebre
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złoto /ˈzwɔtɔ/ (n)
oro
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
  stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
  (jubilerstwo, jubilerski) wyrób ze złota (1.2)
oro, medalla de oro
  (sport, sportowy) złoty medal

złotopióry /ˌzwɔtɔˈpʲjurɨ/ (adj)
de plumaje dorado
  mający pióra w kolorze złota

złoty /ˈzwɔtɨ/ (adj)
de oro
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota
estupendo, magnífico
  (przenośnie, przenośnia) dobry, najlepszy w swoim rodzaju
dorado
  mający kolor i połysk złota

złoty /ˈzwɔtɨ/ (n)
zloty
  (jednostka monetarna) jednostka monetarna Polski równa 100 groszom;

złoty cielec /ˈzwɔtɨ ˈʨ̑ɛlɛʦ̑/ (n)
becerro de oro
  bogactwo, pieniądze wyniesione do kategorii bóstwa;

złoty medal /ˈzwɔtɨ ˈmɛdal/ (n)
medalla de oro
  medal przyznawany za pierwsze miejsce w zawodach sportowych, w konkursach, na wystawach itp.

złoty spadochron /zwˈɔtɨ spadˈɔxrɔn/ (n)
paracaídas dorado
  (przenośnie, przenośnia) (środowiskowy) umowa zawierana z osobą na wysokim stanowisku, zapewniająca jej bardzo wysoką odprawę na wypadek odwołania z pełnionej funkcji;

złowrogi /zwɔvˈrɔɟi/ (adj)
siniestro, ominoso
  będący oznaką czegoś złego
malintencionado, malévolo
  mający wrogie zamiary

złowrogość /zwɔvrˈɔɡɔɕtɕ/ (n)
malevolencia, hostilidad
  nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś

złościć /zwˈɔɕtɕitɕ/ (v)
enfadar, enrojar
  doprowadzać do złości
enfadarse
  wpadać w złość

złośliwe oprogramowanie /zwɔɕlˈivɛ ˌɔprɔɡrˌamɔvˈaɲʲɛ/ (n)
software dañino, software malintencionado
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;

złośliwy /zwɔɕˈlʲivɨ/ (adj)
maligno, malicioso
  nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość
pernicioso, pérfido maligno
  o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu

złość /zwɔɕʨ̑/ (n)
cólera, ira, enojo
  silne uczucie rozdrażnienia, gniewu, wrogości w stosunku do kogoś;

złoże /ˈzwɔʒɛ/ (n)
yacimiento
  (geologia, geologiczny) nagromadzenie kopaliny użytecznej w skorupie ziemskiej;

złożenie /zwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
palabra compuesta
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów;

złożoność /zwɔʒˈɔnɔɕtɕ/ (n)
complejidad
  cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów

złożony /zwɔˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
complejo, complicado
  (książkowy) o skomplikowanej budowie, trudny do zrozumienia
componerse
  taki, który z czegoś się składa (ma części)

złudzenie /zwuˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ilusión, espejismo
  błędne odczucie, będące skutkiem zniekształcenia wrażeń zmysłowych

zły /zwɨ/ (adj)
malo
  niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)
  niekorzystny
  niesmaczny
  kiepski, nieznający się
  niewygodny, nieprzyjemny, nieudany
  o zdrowiu, zmysłach słaby
  niepasujący, nieodpowiedni
  niegrzeczny, nieposłuszny

złącze /ˈzwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
conector
  (elektronika, elektroniczny) zespół złożony z wtyku i gniazdka;

à propos /a‿prɔˈpɔ/
a propósito de, acerca de, sobre
  (książkowy) …wprowadzająca temat wypowiedzi
a propósito, por cierto
  …wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi

ósemka /uˈsɛ̃mka/ (n)
corchea
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/8 całej nuty;
ocho
  bila, zawodnik, tramwaj, autobus, dom, mieszkanie oznaczony cyfrą 8
  kształt cyfry 8
  nazwa cyfry 8

ósemkowy /ˌusɛmkˈɔvɨ/ (adj)
octal
  związany z liczbą osiem, dotyczący liczby osiem

ósmy cud świata /ˈusmɨ ˈʦ̑utʲ ˈɕfʲjata/ (n)
octava maravilla del mundo
  coś wyjątkowo zachwycającego

ów /uf/ (pronoun)
aquel
  ten (o którym już była mowa)

ówczesny /ufˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
de entonces, entonces
  właściwy wcześniej wspomnianym czasom

ówdzie /ˈuvʲʥ̑ɛ/ (pronoun)
allá, allí
  w innym miejscu, nie tutaj

ćapati /tɕapˈatʲi/ (n)
chapati
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjski pszenny placek, rodzaj chleba

ćma /ʨ̑ma/ (n)
mariposa nocturna, falena, geómetras
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;

ćpun /ʨ̑pũn/ (n)
drogata, drogón
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) narkoman

ćwiartka /tɕfʲˈartka/ (n)
cuarto
  jedna z czterech równych części czego

ćwiczenie /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ejercicio
  czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka

ćwierkać /tɕfʲˈɛrkatɕ/ (v)
gorjear, trinar
  o ptakach, świerszczach: wydawać krótkie, wysokie dźwięki

ćwierć /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑/ (n)
cuarto
  jedna czwarta, 25%

ćwierćfinał /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈfʲĩnaw/ (n)
cuartos de final
  (sport, sportowy) część rozgrywek eliminacyjnych ośmiu rywali (lub ośmiu drużyn), z których czterech może awansować do półfinału

ćwierćnuta /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta/ (n)
negra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty;

ćwok /ʨ̑fɔk/ (n)
garrulo, palurdo
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) człowiek mało inteligentny, nieobyty

Łaba /ˈwaba/ (pn)
Elba
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy;

Łazarz /ˈwazaʃ/ (pn)
Lázaro
  (biblijny) postać biblijna
  imię męskie;

Łomonosow /wˌɔmɔnˈɔsɔf/ (pn)
Lomonósov
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, znajdujące się pod administracyjną jurysdykcją Petersburga, leżące na południowym wybrzeżu Zatoki Fińskiej;

Łotwa /ˈwɔtfa/ (pn)
Letonia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Łotysz /ˈwɔtɨʃ/ (n)
letón
  człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy

Łotyszka /wɔˈtɨʃka/ (n)
letona
  kobieta narodowości łotewskiej

Łucja /ˈwuʦ̑ʲja/ (pn)
Lucía
  imię żeńskie;

Łukasz /ˈwukaʃ/ (pn)
Lucas
  imię męskie;

Łużyce /wuˈʒɨʦ̑ɛ/ (pn)
Lusacia
  (geografia, geograficzny) region w Niemczech i częściowo w Polsce, zamieszkany przez Niemców i Słowian;

Łyśwa /wˈɨɕfa/ (pn)
Lisva
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Permskim;

łabędzi /waˈbɛ̃ɲʥ̑i/ (adj)
de del cisne
  charakterystyczny dla łabędzia; dotyczący, odnoszący się do łabędzia

łabędzi śpiew /waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf/ (n)
canto del cisne
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności

łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (n)
cisne
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;

łabędź czarny /wˈabɛɲtɕ tʃˈarnɨ/ (n)
cisne negro
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus atratus, gatunek łabędzia o czarnym upierzeniu;

łach /wax/ (n)
trapos
  (ironicznie) jakiekolwiek ubranie
golfo, holgazán, tunante
  (pogardliwie) łachudra, łajdak
andrajo, harapo
  zużyta sztuka odzieży

łachman /ˈwaxmãn/ (n)
andrajo, harapo
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) stare, zniszczone ubranie

łachudra /waˈxudra/ (n)
canalla
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) (pogardliwie) człowiek niewiele wart

łacina /waˈʨ̑ĩna/ (n)
palabrota
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) wulgarny język, przekleństwa
latín
  język starożytnych Rzymian;

łaciński /waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
latino
  właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

ładny /ˈwadnɨ/ (adj)
bonito, menudo
  (ironicznie) niedobry, zły, okropny, brzydki
bueno
  (potocznie, potoczny) okazały, znaczny, pokaźny
guapo, bello, lindo
  odznaczający się urodą

ładowarka /ˌwadɔˈvarka/ (n)
cargador
  (elektryczność) urządzenie służące do ładowania akumulatorów, także wewnętrznych np. w telefonach komórkowych, laptopach itp.;

ładować /waˈdɔvaʨ̑/ (v)
cargar
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) wprowadzać ładunek elektryczny do baterii, akumulatora
  (informatyka, informatyczny) ściągać z serwera stronę internetową
  nabijać pistolet / karabin / strzelbę bądź inną broń palną
  umieszczać przedmioty w jedno miejsce w celu przetransportowania ich gdzieś indziej
cargarse
  (informatyka, informatyczny) o stronie internetowej: ściągać się z serwera
meterse
  wchodzić, zwykle z oporami, w jakieś miejsce, często do którego nie powinno się dostać

ładownia /waˈdɔvʲɲa/ (n)
cargadero
  (kolejnictwo) punkt handlowy na szlaku kolejowym, przeznaczony do załadowywania i wyładowywania przesyłek
bodega
  pomieszczenie, w którym umieszczany jest ładunek – na statku lub w samolocie

ładownica /ˌwadɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
canana, cartuchera
  (wojskowość, wojskowy) torba na amunicję lub magazynki z amunicją do broni strzeleckiej

ładunek /waˈdũnɛk/ (n)
carga
  towar umieszczony w czymś, zwykle do transportu;
  materiał wybuchowy w pocisku

ładunek elektryczny /wadˈunɛk ˌɛlɛktrˈɨtʃnɨ/ (n)
carga eléctrica
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa wielkość fizyczna, cecha materii warunkująca siłę oddziaływania elektromagnetycznego między cząstkami

łagodnieć /waˈɡɔdʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
ablandar
  stawać się łagodnym

łagodny /waˈɡɔdnɨ/ (adj)
benigno, dócil, manso
  charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju
leve, suave
  o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny

łagodzić /waˈɡɔʥ̑iʨ̑/ (v)
aliviar, ablandar, azucarar, matizar
  czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym

łajdak /ˈwajdak/ (n)
canalla
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek postępujący niezgodnie z normami etyki, godny pogardy

łam /wãm/ (n)
columna
  (drukarstwo, drukarski) teksty, tabele, ilustracje i inne elementy druku uformowane w kolumnę w układzie jednołamowym lub stanowiące część kolumny w układzie wielołamowym;

łamaniec językowy /wãˈmãɲɛʦ̑ʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (idiom)
trabalenguas
  trudna do wymówienia fraza; (zobacz) też łamańce językowe w Wikicytatach

łamać /ˈwãmaʨ̑/ (v)
quebrantar, violar
  nie stosować się do czegoś
romper, partir
  o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając

łamać sobie głowę /ˈwãmaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈɡwɔvɛ/ (v)
romperse el cráneo
  intensywnie zastanawiać się nad czymś; myśleć, rozmyślać, szukać odpowiedzi

łamistrajk /wãˈmʲistrajk/ (n)
esquirol
  (potocznie, potoczny) osoba pracująca w czasie strajku

łamliwy /wãmˈlʲivɨ/ (adj)
frágil
  łatwo łamiący się

łania /ˈwãɲa/ (n)
cierva
  (zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela

łapa /ˈwapa/ (n)
garra, manaza
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) ręka, dłoń
pata, garra
  noga zwierzęcia niemającego kopyt

łapserdak /wapˈsɛrdak/ (n)
andrajoso, desharrapado, zarrapastroso
  człowiek nędznie ubrany

łapówka /waˈpufka/ (n)
soborno, cohecho
  wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści

łasica /waˈɕiʦ̑a/ (n)
comadreja
  (zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;

łaska /ˈwaska/ (n)
gracia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą
gracia, indulto
  darowanie lub złagodzenie kary
favor, gracia
  przychylność, wielkoduszność

łaskawość /waˈskavɔɕʨ̑/ (n)
clemencia
  cecha tego, co łaskawe; cecha tego, kto łaskawy

łaskotać /waskˈɔtatɕ/ (v)
cosquillear, hacer cosquillas
  lekko podrażniać wrażliwe na dotyk miejsca

łata /ˈwata/ (n)
ajuste, remiendo
  (informatyka, informatyczny) plik zawierający poprawki do kodu programu, bazujący na różnicach pomiędzy kodem poprawionym a poprawianym
lata, listón
  drewniana listwa o prostokątnym lub kwadratowym przekroju używana w drewnianych konstrukcjach
parche, remiendo
  fragment materiału przyszyty do tkaniny, aby zasłonić dziurę w tej tkaninie
mancha
  fragment sierści zwierzęcia o innym kolorze niż pozostała część sierści
mira
  przyrząd z podziałką stosowany w geodezji do niwelacji

łatwizna /watˈfʲizna/ (n)
cosa fácil, coser y cantar, pan comido
  (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania

łatwo /ˈwatfɔ/ (adv)
fácilmente
  w sposób łatwy, bez trudności, bez trudu lub wysiłku

łatwopalny /ˌwatfɔˈpalnɨ/ (adj)
inflamable
  wykazujący możliwość łatwego zapalenia się

łatwowierny /wˌatfɔvʲˈɛrnɨ/ (adj)
crédulo, ingenuo
  taki, który ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji

łatwość /ˈwatfɔɕʨ̑/ (n)
facilidad
  cecha tego, co jest łatwe, brak trudności

łatwy /ˈwatfɨ/ (adj)
fácil
  nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód

łatynda /watˈɨnda/ (n)
holgazán
  TemplateParserError:LuaError obibok, włóczęga

ława /ˈwava/ (n)
banco
  deska służąca do siedzenia, długie siedzisko bez oparcia
escaño
  miejsce w sejmie lub w sądzie

ławica /waˈvʲiʦ̑a/ (n)
banco
  skupisko ryb lub innych drobnych zwierząt morskich;

ławka /ˈwafka/ (n)
pupitre
  (szkolnictwo, szkolny) szkolny mebel do nauki
banco
  twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;

ławka bosmańska /ˈwafka bɔsˈmãj̃ska/ (n)
guindola
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) siedzisko w formie deski zawieszonej na linach, służące do prowadzenia prac konserwacyjnych burty statku

łazienka /waˈʑɛ̃nka/ (n)
cuarto de baño, baño
  (architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;

łazić /ˈwaʑiʨ̑/ (v)
pasear, vagabundear
  chodzić bez celu, wałęsać się, włóczyć się

łańcuch /ˈwãj̃nʦ̑ux/ (n)
cadena
  szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;
  (przenośnie, przenośnia) ciąg zdarzeń, wynikających jeden z drugiego
  (informatyka, informatyczny) ciąg znaków, dane typu tekstowego;
  (geografia, geograficzny) ciąg podłużnych gór i wzgórz wraz z rozdzielającymi je dolinami;

łańcuch pokarmowy /ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ/ (n)
cadena alimentaria, cadena trófica
  (biologia, biologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego;

łechtaczka /wɛxˈtaʧ̑ka/ (n)
clítoris
  (anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;

łgać /wɡaʨ̑/ (v)
embustir, trufar, zurcir
  (książkowy) kłamać

łodyga /wɔˈdɨɡa/ (n)
tallo
  (biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej;

łojotokowe zapalenie skóry /wˌɔjɔtɔkˈɔvɛ zˌapalˈɛɲʲɛ skˈurɨ/ (n)
dermatitis seborreica
  (medycyna, medyczny) rodzaj przewlekłej choroby skóry;

łokciowy /wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
cubital
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący łokcia

łokieć /ˈwɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
codo
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem

łono /ˈwɔ̃nɔ/ (n)
pecho, seno
  (poetycki, poetycko) pierś (matki)
pubis, vientre
  dolna, zewnętrzna część brzucha
seno, vientre
  wnętrze brzucha kobiety w ciąży

łonowy /wɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
púbico
  związany z łonem, dotyczący łona (dolnej części brzucha)

łopata /wɔˈpata/ (n)
asta
  (łowiectwo, łowiecki) poroże łosia lub daniela
pala
  narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;
  (lotnictwo, lotniczy) płaska część śmigła
  część maszyny kształtem przypominająca narzędzie do kopania
  część maszyny służąca do kopania
  ilość materiału mieszcząca się na łopacie (1.1)
  jedno ramię śruby okrętowej
  narzędzie do wsuwania oraz wyjmowania pieczywa do/z pieca

łopatka /wɔˈpatka/ (n)
omóplato, escápula
  (anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;
paleta
  (zdrobniale) od łopata
espaldilla, paletilla
  mięso przylegające do kości (1.1) zwierząt z uboju

łososiowy /ˌwɔsɔˈɕɔvɨ/ (adj)
asalmonado, salmón, de color salmón, salmonado
  (książkowy) mający kolor pomarańczoworóżowy, taki jak kolor mięsa łososia
de salmón
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (ichtiologia, ichtiologiczny) dotyczący łososia, odnoszący się do łososia, związany z łososiem, zrobiony z łososia, zawierający łososia, przyrządzony z łososia, z dodatkiem łososia

łosoś /ˈwɔsɔɕ/ (n)
salmón
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (adj)
letón
  odnoszący się do Łotwy

łowić ryby w mętnej wodzie /ˈwɔvʲiʨ̑ ˈrɨbɨ ˈv‿mɛ̃ntnɛj ˈvɔʥ̑ɛ/ (v)
pescar en río revuelto
  korzystać z zamieszania lub niejasnej sytuacji, zyskiwać w sposób nieuczciwy

łozówka /wɔˈzufka/ (n)
carricero políglota
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus palustris, mały ptak zamieszkujący gęsto zarośnięte tereny wilgotne, naśladujący odgłosy innych ptaków;

łoś /wɔɕ/ (n)
alce
  (zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;

łoś irlandzki /ˈwɔɕ irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
alce irlandés, ciervo gigante, megalocero
  (zoologia, zoologiczny) Megaloceros giganteus, gatunek wymarłego ssaka z rodziny jeleniowatych

łoże boleści /wˈɔʒɛ bɔlˈɛɕtɕi/ (n)
lecho del dolor
  (związek frazeologiczny) (książkowy) łóżko, na którym leży człowiek obłożnie chory

łoże siewne /ˈwɔʒɛ ˈɕɛvnɛ/ (n)
semillero
  (rolnictwo, rolniczy) wierzchnia warstwa gruntu przygotowana do siewu;

łoże śmierci /ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
lecho de muerte
  łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł

łożysko /wɔˈʒɨskɔ/ (n)
placenta
  (anatomia, anatomiczny) przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który łączy zarodek ze ścianą macicy i umożliwia wymianę między matką a płodem;
  (botanika, botaniczny) miejsce wykształcenia się i rozwoju zalążków w zalążni słupka;
lecho
  (geografia, geograficzny) część dna doliny rzecznej, która jest zalewana przez wody powodziowe;
cojinete, rodamiento
  (technologia, technika, techniczny) część urządzenia technicznego podtrzymująca (łożyskująca) inną jego część (łożyskowaną) w sposób umożliwiający jej względny ruch obrotowy;

łubin /wˈubʲin/ (n)
altramuz
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

łucznictwo /wuʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
tiro con arco
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której strzela się z łuku do tarczy

łuczniczka /wuʧ̑ʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
arquera
  forma żeńska od: łucznik; kobieta strzelająca z łuku

łucznik /ˈwuʧ̑ʲɲik/ (n)
arquero
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, myśliwy posługujący się łukiem;

łuk /wuk/ (n)
arco
  (sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii;
  (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
  (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
  (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;
  każdy kształt przypominający łuk (1.1)

łuk aorty /ˈwuk aˈɔrtɨ/ (n)
arco aórtico, cayado aórtico
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) odcinek aorty łączący jej część wstępującą z zstępującą

łup /wup/ (n)
botín
  zdobycz wojenna lub pochodząca z rabunku, grabieży

łupek /ˈwupɛk/ (n)
pizarra
  (geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość;
  (budownictwo) materiał budowlany, głównie na pokrycie dachu, z łupka (1.1)

łupież /ˈwupʲjɛʃ/ (n)
caspa, escama
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) drobne płatki łuszczącego się naskórka
caspa
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;

łupić /wˈupitɕ/ (v)
saquear
  przywłaszczać bezprawnie

łuska /ˈwuska/ (n)
casquillo
  (wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki
escama
  (zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt

łuskać /wˈuskatɕ/ (v)
escamar
  wydobywać z łuski

łuskoskrzydłe /wˌuskɔskʃˈɨdwɛ/ (n)
lepidópteros
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lepidoptera, rząd owadów należących do stawonogów;

łuszczyca /wuʃˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
psoriasis, soriasis
  przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów;

łuszczycowe zapalenie stawów /wˌuʃtʃɨtsˈɔvɛ zˌapalˈɛɲʲɛ stˈavuf/ (n)
artritis psoriásica
  (medycyna, medyczny) przewlekłe zapalenie stawów u osób z łuszczycą

łuszczycowy /wˌuʃtʃɨtsˈɔvɨ/ (adj)
psoriásico
  (medycyna, medyczny) związany z łuszczycą

łydka /ˈwɨtka/ (n)
pantorrilla
  (anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;

łydkowy /wɨtkˈɔvɨ/ (adj)
sural
  (anatomia, anatomiczny) związany z łydką, dotyczący łydki

łyk /wɨk/ (n)
trago
  ilość płynu, jaką przełyka się za jednym razem
  przełknięcie, łyknięcie pewnej ilości płynu

łykać /wˈɨkatɕ/ (v)
tragar
  przesuwać co do gardła, przełyku, żołądka

łysienie androgenowe /wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ ˌãndrɔɡɛ̃ˈnɔvɛ/ (n)
alopecia androgénica
  (medycyna, medyczny) dolegliwość polegająca na nadmiernym wypadaniu włosów dotykająca częściej mężczyzn;

łysina /wɨˈɕĩna/ (n)
calva
  miejsce na głowie pozbawione włosów

łyska /ˈwɨska/ (n)
focha, gallineta
  (ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;

łysy /ˈwɨsɨ/ (adj)
calvo
  całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie

łyżeczka /wɨˈʒɛʧ̑ka/ (n)
cucharita
  (zdrobniale) od: łyżka
cucharilla
  mała łyżka
cucharadita
  porcja substancji nabrana łyżeczką (1.2)

łyżeczka do herbaty /wɨʒˈɛtʃka dɔ xɛrbˈatɨ/ (n)
cucharita
  mała łyżka, którą używa się do słodzenia i mieszania herbaty oraz innych napojów

łyżka /ˈwɨʃka/ (n)
cucharada
  miara objętości substancji mieszczącej się w łyżce (1.1) lub (1.3)
cuchara
  sztuciec służący do jedzenia
  (technologia, technika, techniczny) część maszyny budowlanej służąca do czerpania i przenoszenia materiałów, przeważnie sypkich

łyżka do butów /ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/ (n)
calzador
  narzędzie ułatwiające zakładanie butów

łyżka wazowa /ˈwɨʃka vaˈzɔva/ (n)
cazo, cucharón
  (gastronomia) duża głęboka łyżka o długim trzonku, służąca do nalewania zupy z wazy

łyżwa /ˈwɨʒva/ (n)
patín
  (sport, sportowy) stalowa, wąska płoza przymocowana do wysokiego, sztywnego buta, służąca do jazdy po lodzie;

łyżwiarka /wɨʒˈvʲjarka/ (n)
patinadora
  (sport, sportowy) kobieta lub dziewczyna, która uprawia łyżwiarstwo

łyżwiarstwo /wɨʒˈvʲjarstfɔ/ (n)
patinaje
  (sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;

łyżwiarz /ˈwɨʒvʲjaʃ/ (n)
patinador
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo;

łza /wza/ (n)
lágrima
  (fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;

łzy świętego Wawrzyńca /wzˈɨ ɕfʲɛntˈɛɡɔ vavʒˈɨɲtsa/ (n)
lágrimas de San Lorenzo
  (astronomia, astronomiczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Perseidy

łódź /wuʨ̑/ (n)
bote, barca, lancha
  mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;

łój /wˈuj/ (n)
sebo
  (biologia, biologiczny) tłusta i płynna wydzielina gruczołów łojowych
manteca
  (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji

łóżko /ˈwuʃkɔ/ (n)
cama, lecho
  mebel przeznaczony do spania;

łóżko piętrowe /wˈuʃkɔ pʲɛntrˈɔvɛ/ (n)
litera
  rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania;

łóżko polowe /ˈwuʃkɔ pɔˈlɔvɛ/ (n)
catre
  łóżko składane o lekkiej konstrukcji

łączka /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
pradejón
  (zdrobniale) łąka; mała łąka

łącznie /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
en junto, en total
  razem, ogółem, po zsumowaniu

łącznik /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
cópula
  (językoznawstwo, językoznawczy) czasownik lub morfem łączący podmiot zdania z orzecznikiem; razem z orzecznikiem tworzy orzeczenie złożone (analityczne); spójnik łączący

łączność /ˈwɔ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
comunicación
  działania składające się na utrzymanie kontaktu

łączyć /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
conectar, poner, comunicar
  (potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną
unir
  jednoczyć, umożliwiać zespolenie
asociar
  kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska
juntar, unir
  spajać elementy za pomocą środków technicznych
asociarse
  być związanym z kimś/czymś; być w relacji; oznaczać
unirse
  jednoczyć się

łąka /ˈwɔ̃ŋka/ (n)
prado, pradera
  teren gęsto porośnięty trawami;

łękotka /wɛ̃ŋˈkɔtka/ (n)
menisco
  (anatomia, anatomiczny) chrząstka wchodząca w skład stawu kolanowego;

ń /ɛ̃ɲ/ (n)
ñ
  dziewiętnasta litera polskiego alfabetu

ŚRK /ɛɕ‿ɛr‿ˈka/ (acronym)
CMI
  = (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Światowa Rada Kościołów;

Śląsk /ɕlɔ̃w̃sk/ (pn)
Silesia
  (geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;

Środa Popielcowa /ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva/ (n)
Miércoles Santo, Miércoles de Ceniza miércoles de Ceniza
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;

Środkowy Wschód /ɕrɔtˈkɔvɨ ˈfsxut/ (pn)
Oriente Medio
  (geografia, geograficzny) część Azji położona od Wyżyny Irańskiej, po ujście Gangesu i Bajkał;

Śródziemie /ɕrudʲˈʑɛ̃mʲjɛ/ (pn)
Tierra Media
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjny kontynent w mitologii stworzonej przez J. R. R. Tolkiena;

Święta Rodzina /ɕfʲˈɛnta rɔdʑˈina/ (pn)
Sagrada Familia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii chrześcijańskiej: rodzina złożona z Jezusa Chrystusa i jego rodziców;

Święto Pracy /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ˈpraʦ̑ɨ/ (n)
Primero de Mayo
  święto ruchu robotniczego obchodzone od 1890 roku w pierwszy dzień maja;

Święto Reformacji /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲji/ (n)
Día de la Reforma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto obchodzone przez Kościoły protestanckie 31 października na pamiątkę wystąpienia Marcina Lutra w Wittenberdze;

Święty Hufiec /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈxufʲjɛʦ̑/ (pn)
Batallón Sagrado
  (historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.;

Święty Zastęp /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈzastɛ̃mp/ (pn)
Batallón Sagrado
  (historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.;

ściana /ˈɕʨ̑ãna/ (n)
pared
  (budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;

ściany mają uszy /ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/ (proverb)
las paredes oyen
  mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany

ściek /ɕʨ̑ɛk/ (n)
albañal, alcantarilla, cloaca
  odprowadzenie zanieczyszczonej wody

ścieki /ˈɕʨ̑ɛ̇ci/ (n)
aguas residuales
  płynne odpady

ściemniać /ˈɕʨ̑ɛ̃mʲɲäʨ̑/ (v)
ensombrecer, oscurecer
  sprawiać, że coś staje się ciemniejsze; dawać mniej światła

ściepa /ˈɕʨ̑ɛpa/ (n)
escote
  (slangowo) (środowiskowy) zrzutka, zbiórka (zwłaszcza pieniędzy)

ścieralność /ɕʨ̑ɛˈralnɔɕʨ̑/ (n)
abrasividad
  podatność na ścieranie

ścierać /ˈɕʨ̑ɛraʨ̑/ (v)
rozar
  kaleczyć skórę poprzez kontakt z czymś szorstkim
borrar, limpiar
  oczyszczać powierzchnię poprzez tarcie
rallar, triturar
  rozdrabniać poprzez tarcie
frotar, raspar
  usuwać wierzchnią warstwę z czegoś poprzez pocieranie szorstkim przedmiotem

ścierny /ˈɕʨ̑ɛrnɨ/ (adj)
abrasivo
  taki, który służy do wygładzania lub ścierania powierzchni

ścierwo /ˈɕʨ̑ɛrvɔ/ (n)
canalla
  (pogardliwie) człowiek zły, podły
fiambre
  (pogardliwie) zwłoki ludzkie
carroña
  martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia

ścieżka /ˈɕʨ̑ɛʃka/ (n)
pista, senda
  (informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dysku komputera;
pista
  wydzielony fragment zapisu obrazu lub dźwięku, np. nagranie jednego z instrumentów
senda, sendero
  wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych

ścieżka dźwiękowa /ˈɕʨ̑ɛʃka ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
banda sonora
  oprawa dźwiękowa filmu, spektaklu, audycji zapisana na odpowiednim nośniku;

ścinać /ˈɕʨ̑ĩnaʨ̑/ (v)
cortar, podar, talar
  oddzielać coś od całości lub od podstawy za pomocą ostrego narzędzia
catear, suspender
  dostawać na egzaminie ocenę niedostateczną
coagular, cuajar
  o cieczy: przechodzić ze stanu ciekłego do stałego, krzepnąć
enfrentarse
  sprzeczać się, kłócić się, konfrontować się

ścisk /ɕʨ̑isk/ (n)
cárcel, sargento
  (mechanika) narzędzie podobne do imadła posiadające dwie szczęki służące do przytrzymywania i łączenia elementów
aglomeración, apretura
  nagromadzenie dużej liczby osób na małej przestrzeni

ściąga /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡa/ (n)
chuleta
  notatka nielegalnie posiadana na egzaminie, sprawdzianie itp., zawierająca odpowiedź na wymagane pytanie bądź pewien zakres materiału

ściągawka /ɕʨ̑ɔ̃ŋˈɡafka/ (n)
chuleta
  karteczka z informacjami używana nielegalnie przez uczniów podczas klasówek, egzaminów itp.

ściągać /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
bajar
  (potocznie, potoczny) pobierać pliki z internetu
  zdejmować niżej coś, co znajduje się wysoko
copiar
  odpisywać podczas testu, sprawdzianu, klasówki itp.
recaudar
  zdejmować część ubioru przez opuszczenie, zsunięcie w dół, np. spodnie / majtki / spódnicę
quitar, quitarse
  zdejmować ubranie lub buty

ścięgno /ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
tendón
  (anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;

ścięgno Achillesa /ɕtɕˈɛŋɡnɔː ˌaçillˈɛsa/ (n)
tendón de Aquiles, tendón aquíleo
  (anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową

ściśliwość /ɕtɕiɕlˈivɔɕtɕ/ (n)
compresibilidad
  (fizyka, fizyczny) cecha tego, co jest ściśliwe

ślad /ɕlat/ (n)
rastro
  oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś

ślad wodny /ɕlˈad vˈɔdnɨ/ (n)
huella de agua, huella hídrica
  woda, którą konsument zużywa bezpośrednio i ta, która została wykorzystana do produkcji konsumowanych przez niego dóbr

śledziona /ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na/ (n)
bazo
  (anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;

śledzionowy /ɕlˌɛdʑɔnˈɔvɨ/ (adj)
esplénico
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) dotyczący śledziony

śledzić /ˈɕlɛʥ̑iʨ̑/ (v)
seguir, observar
  obserwować, badać wzrokiem rozwój zdarzeń
seguir, espiar, vigilar
  szpiegować

śledź /ɕlɛʨ̑/ (n)
arenque
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;
estaca, estaquilla
  metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu

ślepa uliczka /ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
callejón sin salida
  uliczka niemająca wylotu
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) sytuacja bez wyjścia

ślepota /ɕlɛˈpɔta/ (n)
ceguera, ceguedad
  (medycyna, medyczny) utrata wzroku, niewidzenie

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (adj)
ciego
  taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (n)
ciego
  (potocznie, potoczny) osoba ślepa (1.1)

śliczny /ˈɕlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
precioso
  taki, który jest ładny, miły dla zmysłów; uroczy, wzbudzający pozytywne emocje

ślimak /ˈɕlʲĩmak/ (n)
caracol, babosa
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;
cóclea
  (anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego ssaków;
tornillo sin fin
  (technologia, technika, techniczny) element przekładni ślimakowej;

ślina /ˈɕlʲĩna/ (n)
saliva, baba
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;

ślinić /ˈɕlʲĩɲiʨ̑/ (v)
ensalivar
  zwilżać śliną
babear, salivar
  brudzić się własną śliną

śliski /ˈɕlʲisʲci/ (adj)
resbaladizo, comprometido
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) mogący stać się przyczyną kłopotów
resbaladizo
  mający gładką powierzchnię nie dającą prawie zupełnie tarcia z innymi ciałami

śliwa /ˈɕlʲiva/ (n)
ciruelo
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe;

śliwka /ˈɕlʲifka/ (n)
ciruela
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie

ślizgać się /ˈɕlʲizɡaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
patinar
  poruszać się płynnie, w kontrolowany sposób, po lodzie lub innej śliskiej powierzchni
deslizarse
  przesuwać się bezwładnie po śliskiej powierzchni korzystając z niskiej siły tarcia

ślub /ɕlup/ (n)
boda
  akt zawarcia małżeństwa;
promesa, voto
  uroczysta przysięga

ślubny /ˈɕlubnɨ/ (adj)
nupcial
  dotyczący ślubu

ślubowanie /ɕlˌubɔvˈaɲʲɛ/ (n)
juramento
  uroczyste przyrzeczenie

śluza /ɕlˈuza/ (n)
esclusa
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych;

śląski /ˈɕlɔ̃w̃sʲci/ (adj)
silesio, silesiano
  związany ze Śląskiem, dotyczący Śląska, pochodzący ze Śląska

śmiać się /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
reír, reírse
  wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem

śmiałym szczęście sprzyja /ˈɕmʲjawɨ̃m ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ ˈspʃɨja/ (proverb)
al hombre osado, la fortuna le da la mano
  zachęta do podjęcia ryzyka

śmiech /ɕmʲjɛx/ (n)
risa
  charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło

śmieciarka /ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑arka/ (n)
camión de basura
  (motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów

śmieciarz /ˈɕmʲjɛ̇ʨ̑aʃ/ (n)
basurero
  (potocznie, potoczny) pracownik zajmujący się bezpośrednio wywozem śmieci

śmierdzieć /ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
apestar, oler mal
  wydzielać nieprzyjemny zapach

śmiertelność /ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
mortalidad
  podleganie śmierci; cecha tego, co zawsze kiedyś umiera
  stosunek liczby zgonów do liczby ludności bądź do liczby zachorowań na daną chorobę

śmiertelny /ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
mortal
  taki, który może umrzeć, który kiedyś umrze
mortal, letal
  taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie)

śmierć /ɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
muerte, deceso
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;

śmieszka /ˈɕmʲjɛʃka/ (n)
gaviota reidora
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus ridibundus, pospolity gatunek mewy;

śmiesznie /ɕmʲˈɛʃɲʲɛ/ (adv)
ridículamente
  (pogardliwie) nie tak, jak należy oczekiwać
cómicamente
  wywołując śmiech, wesołość

śmietana /ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
nata, crema
  ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietanka /ɕmʲjɛˈtãnka/ (n)
crema, flor y nata
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska
crema
  (spożywczy) nieukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietnik /ˈɕmʲjɛtʲɲik/ (n)
basurero desorden, pocilga
  (potocznie, potoczny) bałagan, nieporządek
vertedero
  kontener lub pawilon, w którym stoją kubły na śmieci przygotowane do opróżnienia
cubo de la basura
  kubeł, pojemnik na śmieci

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
basura
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) rzecz bezwartościowa
basura, desecho, residuo
  coś do wyrzucenia, odpadek

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
atreverse, osar
  mieć odwagę, śmiałość

śmigać /ˈɕmʲiɡaʨ̑/ (v)
salir pitar disparar, volar
  gwara więzienna biec

śmigło /ˈɕmʲiɡwɔ/ (n)
hélice
  skręcony element konstrukcyjny zamontowany na obrotowej osi, wprawiający w ruch powietrze;

śmigłowiec /ɕmiɡwˈɔvʲɛts/ (n)
helicóptero
  (lotnictwo, lotniczy) (technologia, technika, techniczny) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi

śniadanie /ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
desayuno
  poranny posiłek;

śnieg /ɕɲɛk/ (n)
nieve
  (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora
nevada
  opad z lodu (1.1) leżący na ziemi, przedmiotach

śnieguła /ɕɲɛˈɡuwa/ (n)
escribano nival
  (ornitologia, ornitologiczny) Plectrophenax nivalis, ptak z rzędu wróblowych;

śnieżnobiały /ˌɕɲɛʒnɔˈbʲjawɨ/ (adj)
níveo
  (książkowy) biały jak śnieg, bardzo biały

śnieżyć /ˈɕɲɛʒɨʨ̑/ (v)
nevar, trapear, ventiscar
  padać (o śniegu)

śnić /ɕɲiʨ̑/ (v)
soñar
  widzieć sen podczas spania
  marzyć o czymś; myśleć nielogicznie lub nierozsądnie

śpiesz się powoli /ˈɕpʲjɛʃʲ‿ɕɛ pɔˈvɔlʲi/ (proverb)
vísteme despacio, que estoy de prisa; vísteme despacio, que tengo prisa
  rób coś dokładnie i sprawnie, ale bez nadmiernego pośpiechu, bo inaczej może się nie udać

śpieszyć /ˈɕpʲjɛʃɨʨ̑/ (v)
apurarse, darse prisa
  (książkowy) zabierać się do czegoś tak szybko, jak to możliwe, ochoczo
  (książkowy) zdążać dokądś szybko
  robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć

śpiew /ɕpʲjɛf/ (n)
canto
  dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;

śpiewak /ˈɕpʲjɛvak/ (n)
cantante
  mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa

śpiewać /ˈɕpʲjɛvaʨ̑/ (v)
cantar
  wykonywać melodię głosem
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zdradzać podczas przesłuchania tajemnice

śpiewnik /ˈɕpʲjɛvʲɲik/ (n)
cancionero
  książka, książeczka lub zeszyt z tekstami, czasem też nutami, piosenek

śpioch /ɕpʲjɔx/ (n)
dormilón
  człowiek lubiący dużo, długo spać
legaña
  (potocznie, potoczny) grudka wydzielin z oka, zbierająca się w jego rogu podczas snu

śpiwór /ˈɕpʲivur/ (n)
saco de dormir
  worek do spania

śpiąca królewna /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑a kruˈlɛvna/ (n)
bella durmiente
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) kobieta ospała, ślamazarna, powolna, nieobecna myślami

śpiący /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
soñoliento
  taki, któremu chce się spać

śpiączka /ɕpʲˈɔntʃka/ (n)
coma
  (medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce

średnia /ɕrˈɛdɲʲa/ (n)
promedio, media
  (matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;

średnia ważona /ɕrˈɛdɲʲa vaʒˈɔna/ (n)
media ponderada
  (matematyka, matematyczny) średnia elementów, które mają różne znaczenie (przypisywane są im różne wagi), liczona w ten sposób, że elementy o większej wadze mają większy wpływ na średnią;

średnica /ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
diámetro
  (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;
  długość średnicy (1.1)

średnik /ˈɕrɛdʲɲik/ (n)
punto y coma
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;

średniowiecze /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ/ (n)
Edad Media, medievo
  epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;

średniowieczny /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
medieval
  pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza

środa /ˈɕrɔda/ (n)
miércoles
  trzeci dzień tygodnia;

środek /ˈɕrɔdɛk/ (n)
medio
  coś, co ułatwia działanie
  dobro ekonomiczne
  miejsce jednakowo oddalone od krawędzi
interior, medio
  wnętrze

środek transportu /ɕrˈɔdɛk transpˈɔrtu/ (n)
medio de transporte
  jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie

środki /ɕrˈɔtki/ (n)
medios, recursos
  (urzędowy) ogół posiadanych zasobów materialnych i finansowych

środki masowego przekazu /ˈɕrɔtʲci ˌmasɔˈvɛɡɔ pʃɛˈkazu/ (n)
medios de comunicación de masas
  prasa, radio, telewizja i internet; publikatory

środki produkcji /ˈɕrɔtʲci prɔˈdukʦ̑ʲji/ (n)
medios de producción
  (ekonomia, ekonomiczny) marksistowska materialne obiekty używane w procesie produkcji;

środkowoafrykański /ɕrɔtˈkɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
centroafricano
  odnoszący się do Republiki Środkowoafrykańskiej, państwa w Afryce

środkowoamerykański /ɕrˌɔtkɔvˌɔamˌɛrɨkˈaɲski/ (adj)
centroamericano
  związany z Ameryką Środkową, dotyczący Ameryki Środkowej

środkowy /ɕrɔtˈkɔvɨ/ (adj)
central, medio
  znajdujący się w środku

środowisko /ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
medioambiente, ambiente
  (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie
círculo, medio
  grupa ludzi zajmująca się tym samym zawodem, np. aktorzy
ambiente, medio
  miejsce wychowywania w grupie; ludzie z niej

środowiskowy /ˌɕrɔdɔvʲiˈskɔvɨ/ (adj)
medioambiental
  związany ze środowiskiem

śruba /ˈɕruba/ (n)
tirabuzón
  (sport, sportowy) w skokach do wody: skok z obrotem wzdłuż pionowej osi ciała
tornillo, perno
  (technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie;
hélice
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie napędowe statku wodnego;

śrubokręt /ɕruˈbɔkrɛ̃nt/ (n)
destornillador
  (technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów

śrut /ɕrut/ (n)
perdigón
  ołowiane kulki

śrutować /ɕrutˈɔvatɕ/ (v)
triturar
  (rolnictwo, rolniczy) przygotowywać śrutę

śródlądowy /ˌɕrudlɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
interior
  znajdujący się w środku lądu

śródmieście /ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
centro de la ciudad
  centrum; główna, centralna część miasta

śródręcze /ɕruˈdrɛ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
metacarpo
  (anatomia, anatomiczny) część ręki człowieka między palcami i nadgarstkiem

śródstopie /ɕrutstˈɔpʲɛ/ (n)
metatarso
  (anatomia, anatomiczny) środkowa część stopy, znajdująca się między stępem a palcami

śródstopny /ɕrutstˈɔpnɨ/ (adj)
metatarsiano
  (anatomia, anatomiczny) związany z śródstopiem, dotyczący śródstopia

śródziemnomorski /ˌɕrudʲʑɛ̃mnɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
mediterráneo
  związany z Morzem Śródziemnym lub jego basenem

świadczenie /ɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
contribución
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zachowanie się dłużnika zgodne z zobowiązaniem
prestación
  (urzędowy) zobowiązanie przekazywania lub wykonywania czegoś na czyjąś rzecz

świadczyć /ˈɕfʲjaṭʧ̑ɨʨ̑/ (v)
ser testigo, testificar
  być dowodem
prestar
  wykonywać dla kogoś pewną czynność

świadectwo /ɕfʲjaˈdɛʦ̑tfɔ/ (n)
certificado, diploma, partida
  dokument urzędowo poświadczający umiejętności, wiedzę, określone zdarzenie
declaración, testimonio
  opowieść świadka określonych wydarzeń

świadek /ˈɕfʲjadɛk/ (n)
testigo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego;
  osoba, która widziała coś na własne oczy
  (przenośnie, przenośnia) podobnie jak świadek (1.1), ale również w odniesieniu do rzeczy
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba obecna podczas aktu religijnego (np. chrztu, bierzmowania, małżeństwa) i potwierdzająca jego zaistnienie

świadek Jehowy /ˈɕfʲjadɛc jɛˈxɔvɨ/ (n)
testigo de Jehová
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek związku wyznaniowego Chrześcijańskiego Zboru Świadków Jehowy;

świadomość /ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
conciencia
  zdawanie sobie sprawy z czegoś;
  wiedza o istnieniu samego siebie

świadomy /ɕfʲjaˈdɔ̃mɨ/ (adj)
consciente
  mający rozbudowaną świadomość; uświadomiony
  taki, który ma świadomość czegoś, uzmysławia sobie coś, zdaje sobie sprawę z czegoś
deliberado, deliberativo
  taki, który jest rezultatem celowego, zamierzonego działania

świat /ɕfʲjat/ (n)
mundo, Tierra
  (przenośnie, przenośnia) planeta
mundo, tierra
  cała Ziemia
mundo, universo
  przestrzeń, w której się żyje

świat arabski /ˈɕfʲjat aˈrapsʲci/ (n)
mundo árabe
  ogólny termin określający obszar ponad dwudziestu krajów Afryki Północnej i Bliskiego Wschodu, zamieszkiwanych w większości przez Arabów lub też ściśle z nimi związany ze względu na kryteria językowe, historyczne, kulturowe i polityczne

światek /ˈɕfʲjatɛk/ (n)
mundillo
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) zamknięty krąg osób związanych wspólnymi interesami

światowy /ɕfʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
mundano
  (przenośnie, przenośnia) o osobie: obyty w świecie, umiejący się zachować
mundial, universal
  odnoszący się do całego świata

światła /ˈɕfʲjatwa/ (n)
semáforo
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) miejsce oznaczone światłami sygnalizacyjnymi na skrzyżowaniu ulic lub dróg bądź sygnalizujące przejścia dla pieszych

światło /ˈɕfʲjatwɔ/ (n)
luz
  (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;
  przedmiot będący źródłem światła (1.1)

światłoczuły /ˌɕfʲjatwɔˈʧ̑uwɨ/ (adj)
fotosensible
  wrażliwy na światło

światłowstręt /ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt/ (n)
fotofobia
  (medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek);

światłowód /ɕfʲjatˈwɔvut/ (n)
fibra óptica
  (technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła;

świder /ɕfˈidɛr/ (n)
taladro
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wiercenia otworów;

świeca /ˈɕfʲjɛʦ̑a/ (n)
empinada, encabritamiento
  (lotnictwo, lotniczy) gwałtowny pionowy wzlot samolotu;
candela
  (przestarzałe, przestarzały) dawna jednostka natężenia światła równa 1,02 kandeli;
apoyo invertido
  (sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uniesieniu w górę nóg z leżenia na plecach
vela, cirio
  przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot - chemiczne źródło światła;
bote fumígeno
  przedmiot zmieniający skład powietrza w sposób zaplanowany przez wytwórcę

świeca zapłonowa /ɕfʲˈɛtsa zˌapwɔnˈɔva/ (n)
bujía
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego;

świecić /ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑/ (v)
lucir, brillar
  emitować, produkować światło
alumbrar
  pobudzać coś do świecenia

świecznik /ˈɕfʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
candelero
  (przenośnie, przenośnia) wysokie, eksponowane stanowisko
candelabro, candelero
  przedmiot z uchwytem na świecę lub kilka świec

świergot /ɕfʲˈɛrɡɔt/ (n)
gorjeo, trino
  (ornitologia, ornitologiczny) wysoki i krótki dźwięk śpiewu małego ptaka
gorjeo, trinado
  (przenośnie, przenośnia) dźwięk głosów dzieci lub młodych kobiet

świerk /ɕfʲjɛrk/ (n)
pícea, abeto
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;

świerszcz /ɕfʲjɛrʃʧ̑/ (n)
grillo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki;

świerszczyk /ˈɕfʲjɛrʃʧ̑ɨk/ (n)
grillo pequeño
  (zdrobniale) od: świerszcz
tebeo porno guarro
  (żartobliwie) czasopismo erotyczne lub pornograficzne

świerzb /ɕfʲjɛʃp/ (n)
sarna
  (medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce;

świetlik /ˈɕfʲjɛtlʲik/ (n)
luciérnaga
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych;

świetnie /ˈɕfʲjɛtʲɲɛ/ (adv)
de maravilla, estupendamente, magníficamente
  bardzo dobrze

świetny /ˈɕfʲjɛtnɨ/ (adj)
espléndido, estupendo, excelente, magnífico
  taki, któremu przypisuje się same pozytywne cechy

świeżość /ˈɕfʲjɛʒɔɕʨ̑/ (n)
frescor, frescura, fresco
  cecha tego, co jest świeże

świeży /ˈɕfʲjɛʒɨ/ (adj)
fresco
  o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu

świnia /ˈɕfʲĩɲa/ /ˈɕfʲĩɲɛ/ (n)
cerdo, puerco
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie) o osobie nikczemnej, podłej
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
  (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes;
  (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)
cerdo, puerco, chancho
  (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;

świniopas /ɕfʲĩˈɲɔpas/ (n)
porquero
  człowiek, który pasie świnie

świr /ɕfʲir/ (n)
chiflado, majareta, tocar del ala
  (potocznie, potoczny) osoba chora umysłowo

świst /ɕfˈist/ (n)
silbido
  przenikliwy dźwięk podobny do gwizdu, ale mniej dźwięczny

świstak /ˈɕfʲistak/ (n)
marmota
  (zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;

świstać /ɕfˈistatɕ/ (v)
silbar
  wydawać świst
  wykonywać szybki ruch, wywołując świst

świt /ɕfʲit/ (n)
albor
  (przenośnie, przenośnia) moment rozpoczęcia czegoś nowego
alba, madrugada, amanecer
  okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się;
alba, albor
  światło widoczne o świcie (1.1)

świąteczny /ɕfʲjɔ̃nˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
de fiesta
  przeznaczony na święto, używany w dni świąteczne (1.2), na uroczyste okazje
festivo
  przypadający w dzień będący świętem; wolny od pracy, szkoły
  związany ze świętami, najczęściej ze świętami Bożego Narodzenia i Wielkanocy

świątynia /ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/ (n)
templo
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;

święcenia /ɕfʲɛntsˈɛɲʲa/ (n)
ordenación, órdenes
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sakrament w niektórych kościołach chrześcijańskich, dający władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów;

święcenia kapłańskie /ɕfʲɛntsˈɛɲʲa kapwˈaɲskʲɛ/ (n)
orden sacerdotal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd liturgiczny podczas którego biskup udziela kandydatom sakramentu kapłaństwa;

święcony /ɕfʲɛntsˈɔnɨ/ (adj)
bendito
  o charakterze sakralnym; taki, który został poświęcony

święta prawda /ˈɕfʲjɛ̃nta ˈpravda/ (n)
la pura verdad, una verdad como un puño
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niewątpliwa racja, prawda, słowa niewątpliwie wyrażające prawdę

święta wojna /ˈɕfʲjɛ̃nta ˈvɔjna/ (n)
guerra santa
  wojna prowadzona z przyczyn religijnych

święto /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/ (n)
fiesta, día feriado
  dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni

święto ruchome /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
fiesta movible
  święto, które co roku wypada w inny dzień

świętokupstwo /ɕfʲˌɛntɔkˈupstfɔ/ (n)
simonía
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sprzedawanie oraz kupowanie godności i urzędów kościelnych

świętować /ɕfʲjɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
celebrar, festejar
  obchodzić coś uroczyście

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (adj)
santo
  (potocznie, potoczny) (ironicznie) niewinny, bez winy
santo, sagrado
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu;
sagrado, santo, sacro
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o rzeczy: coś godnego kultu religijnego

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (n)
santo
  mężczyzna święty w znaczeniu (1.1)

święty mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (n)
Papá Noel, Viejito Pascuero, San Nicolás Santo Clos
  człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;

świński /ˈɕfʲĩj̃sʲci/ (adj)
porcino
  dotyczący świni, odnoszący się do świni

źdźbło /ʑʥ̑bwɔ/ (n)
brizna
  (botanika, botaniczny) walcowata łodyga trawy lub zboża;
pizca
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (rzadki, rzadko używany) bardzo mała ilość czegoś

źle /ʑlɛ/ (adv)
mal
  w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami

źle się dzieje w państwie duńskim /ˈʑlɛ‿ɕɛ ˈʥ̑ɛ̇jɛ ˈf‿pãj̃stfʲjɛ ˈdũj̃sʲcĩm/ (proverb)
algo huele a podrido en el reino de Dinamarca
  sytuacja ogólna jest niedobra, niepokojąca

źrebić się /ˈʑrɛbʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
parir
  (zoologia, zoologiczny) w odniesieniu do klaczy, oślicy lub zebry: rodzić młode

źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (n)
potro, muleto
  (zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;

źrenica /ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
pupila, niña
  (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;

źródełko /ʑruˈdɛwkɔ/ (n)
fuentecilla
  (zdrobniale) od źródło

źródło /ˈʑrudwɔ/ (n)
fuente
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;
  często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań
  przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp.
fuente, origen
  to, co stanowi początek czegoś

źródłosłów /ʑrudˈwɔswuf/ (n)
raíz etimológico
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo wyjściowe w etymologii

Żmudź /ʒmˈutɕ/ (pn)
Samogitia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;

Żyd /ʒɨt/ (n)
judío
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael;

Żydówka /ʒɨˈdufka/ (n)
judía
  przedstawicielka narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael

Żyrafa /ʒɨˈrafa/ (pn)
Jirafa
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Żyzny Półksiężyc /ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
Creciente Fértil
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii;

żaba /ˈʒaba/ (n)
rana
  (herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

żabi skok /ˈʒabʲi ˈskɔk/ (idiom)
a tiro de piedra
  (potocznie, potoczny) bardzo blisko

żabka /ˈʒapka/ (n)
braza
  (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) styl pływacki, polegający na wykonywaniu równoczesnych ruchów ramionami i nogami, w taki sposób, jak czynią to żaby;
tenaza para tubo
  (technologia, technika, techniczny) klucz nastawny z regulowaną skokowo szerokością rozstawu szczęk;
chapita
  blaszka przybijana do obcasa lub szpica buta;

żabnica /ʒabʲˈɲiʦ̑a/ (n)
rape
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lophius piscatorius, płaska, drapieżna ryba atlantycka;

żabojad /ʒaˈbɔjat/ (n)
franchute, gabacho
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) lub (lekceważąco, lekceważący) Francuz

żabot /ʒˈabɔt/ (n)
chorrera
  falbana z cienkiego materiału przypinana do ubrania jako ozdobnik

żaden /ˈʒadɛ̃n/ (pronoun)
ninguno, nadie
  …informujący o braku kogoś lub czegoś

żagiel /ˈʒaɟɛl/ (n)
vela
  (marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

żaglowiec /ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
velero
  (marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru;

żaglówka /ʒaɡˈlufka/ (n)
velero
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielka łódź żaglowa;

żal /ʒal/ (n)
pesar, pena, dolor, aflicción
  negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;
rencor, resentimiento
  pretensja, uraza
lamento, lástima
  współczucie, politowanie

żaluzja /ʒaˈluzʲja/ (n)
persiana
  osłona przeciwsłoneczna zasłaniająca okno lub drzwi, składająca się z równoległych poziomych lub pionowych listewek, pasów materiału, tworzywa sztucznego lub blachy, regulowanych tak, aby wpuszczać pożądaną ilość światła;

żandarmeria /ˌʒãndarˈmɛrʲja/ (n)
gendarmería
  formacja policyjna we Francji;
policía militar
  policja wojskowa

żar /ʒar/ (n)
brasa
  tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa

żardiniera /ʒˌardʲiɲʲˈɛra/ (n)
jardinera
  rodzaj stolika lub stojąca półka z wgłębieniem na kwiaty doniczkowe

żargon /ˈʒarɡɔ̃n/ (n)
jerga
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;

żarliwość /ʒarˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
ardor
  cecha tego, kto jest żarliwy

żarliwy /ʒarˈlʲivɨ/ (adj)
ferviente, fervoroso
  cechujący się dużym zapałem, oddaniem

żart /ʒart/ (n)
broma, gracia
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

żartobliwie /ˌʒartɔˈblʲivʲjɛ/ (adv)
en broma
  humorystycznie, nie na serio, z przymrużeniem oka

żartować /ʒarˈtɔvaʨ̑/ (v)
bromear
  mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

żartowniś /ʒarˈtɔvʲɲiɕ/ (n)
bromista, guasón, gracioso
  (żartobliwie) człowiek stosujący nie do końca udane żarty, nie zawsze tolerowane

żarówka /ʒaˈrufka/ (n)
bombilla
  (elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

żarłoczność /ʒarwˈɔtʃnɔɕtɕ/ (n)
voracidad, glotonería
  cecha tego, co żarłoczne; cecha tych, którzy są żarłoczni

żarłoczny /ʒarˈwɔʧ̑nɨ/ (adj)
glotón
  odznaczający się ogromnym apetytem

żarłok /ˈʒarwɔk/ (n)
comilón, tragón
  (potocznie, potoczny) osoba, która je dużo i często łapczywie

żałoba /ʒaˈwɔba/ (n)
luto, duelo, pesar
  smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

żałoba narodowa /ʒaˈwɔba ˌnarɔˈdɔva/ (n)
luto nacional
  jedno- lub kilkudniowa żałoba ogłaszana przez władze państwowe z powodu wielkiej katastrofy lub śmierci ważnej osobistości;

żałobny /ʒaˈwɔbnɨ/ (adj)
fúnebre
  (przenośnie, przenośnia) posępny, pełen smutku
  związany z uroczystościami pogrzebowymi, z oddawaniem czci zmarłemu

żałosny /ʒaˈwɔsnɨ/ (adj)
triste, funesto, lastimoso
  wyrażający żal, smutek
deplorable, lamentable
  wzbudzający politowanie lub pogardę

żbik /ʒbʲik/ (n)
gato salvaje, gato montés
  (zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych;

że /ʒɛ/ (conjunction)
que
  …rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym
  …podające przyczynę opisaną w zdaniu nadrzędnym
  …podające skutek opisany w zdaniu nadrzędnym

żebractwo /ʒɛbrˈatstfɔ/ (n)
mendicidad
  proszenie w miejscu publicznym o wsparcie materialne w sytuacji biedy

żebraczka /ʒɛˈbraʧ̑ka/ (n)
mendiga
  kobieta, która żebrze

żebraczy /ʒɛbrˈatʃɨ/ (adj)
mendicante
  związany z żebractwem, dotyczący żebractwa

żebrak /ˈʒɛbrak/ (n)
mendigo, pordiosero
  ten, kto żebrze

żebrać /ˈʒɛbraʨ̑/ (v)
mendigar
  prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie

żebro /ˈʒɛbrɔ/ (n)
costilla
  (anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;

żeby /ˈʒɛbɨ/ (conjunction)
para que, a fin de que, para, que
  …łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym okolicznikowym celu

żeglarstwo /ʒɛɡlˈarstfɔ/ (n)
vela
  (dawniej, dawny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) odmiana transportu wodnego, która wykorzystuje statki żaglowe;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;

żeglarz /ˈʒɛɡlaʃ/ (n)
navegante
  człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych

żeglowny /ʒɛɡlˈɔvnɨ/ (adj)
navegable
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zdatny do żeglugi; taki, przez który można przepłynąć statkiem

żeglugowy /ʒˌɛɡluɡˈɔvɨ/ (adj)
naviero, náutico
  związany z żeglugą, dotyczący żeglugi

żel /ʒɛl/ (n)
gel
  (chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu;

żelatyna wybuchowa /ʒˌɛlatˈɨna vˌɨbuxˈɔva/ (n)
gelignita
  (technologia, technika, techniczny) (górnictwo, górniczy) kruszący materiał wybuchowy stosowany głównie w górnictwie, złożony z nitrogliceryny i bawełny kolodionowej

żelazko /ʒɛˈlaskɔ/ (n)
plancha
  urządzenie służące do ręcznego prasowania;

żelazna kurtyna /ʒɛlˈazna kurtˈɨna/ (n)
telón de acero
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowna granica ideologiczno-polityczna, oddzielająca komunistyczne państwa bloku wschodniego od państw zachodu;

żelazo /ʒɛˈlazɔ/ (n)
hierro, fierro
  (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)

żelazochrom /ˌʒɛlaˈzɔxrɔ̃m/ (n)
ferrocromo
  (chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością chromu

żelazokrzem /ˌʒɛlaˈzɔkʃɛ̃m/ (n)
ferrosilicio
  (chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością krzemu;

żelazomangan /ˌʒɛlazɔ̃ˈmãŋɡãn/ (n)
ferromanganeso
  (chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością manganu

żelazostop /ˌʒɛlaˈzɔstɔp/ (n)
ferroaleación
  (chemia, chemiczny) stop żelaza z innymi pierwiastkami chemicznymi;

żelazownik /ˌʒɛlaˈzɔvʲɲik/ (n)
metrosidero
  (botanika, botaniczny) wiecznie zielone drzewo występujące w Australii, Nowej Zelandii i Polinezji

żelbet /ˈʒɛlbɛt/ (acronym)
hormigón armado
  = (budownictwo) żelazobeton;

żeliwo /ʒɛˈlʲivɔ/ (n)
fundición, hierro colado
  (hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;

żenada /ʒɛ̃ˈnada/ (n)
aprieto, apuro
  wstyd, skrępowanie, zawstydzenie, zażenowanie

żeneta /ʒɛ̃ˈnɛta/ (n)
jineta
  (zoologia, zoologiczny) Viverridae, rodzaj ssaka z rodziny wiwerowatych, cętkowany lub pręgowany drapieżnik o długim ogonie;

żeński /ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
femenino
  odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety
  (biologia, biologiczny) mający narządy wytwarzające jaja, mający komórki ulegające zapłodnieniu, charakterystyczny dla samicy

żigolo /ʒʲiɡɔˈlɔ/ /ˈʒʲiɡɔlɔ/ (n)
gigoló, chulo
  (pejoratywnie, pejoratywny) młody mężczyzna zarabiający na stosunkach z dużo od siebie starszymi kobietami
chulo, gigoló
  płatny mężczyzna do towarzystwa

żmija /ˈʒmʲija/ (n)
víbora
  (herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;
  (przenośnie, przenośnia) osoba zła i podstępna

żmijówka /ʒmʲiˈjufka/ (n)
vino de serpiente
  (spożywczy) egzotyczny alkohol z wężem (żmiją) zatopionym w butelce

żniwa /ˈʒʲɲiva/ (n)
cosecha, recolección, siega
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych;

żniwiarz /ˈʒʲɲivʲjaʃ/ (n)
segador
  osoba pracująca przy żniwach

żona /ˈʒɔ̃na/ (n)
esposa, mujer
  kobieta będąca w związku małżeńskim ze swoim mężem

żonaty /ʒɔ̃ˈnatɨ/ (adj)
casado
  zwykle o mężczyźnie: mający żonę

żołd /ʒɔwt/ (n)
soldada
  pensja, pieniądze dawane żołnierzowi za jego służbę;

żołnierka /ʒɔwʲˈɲɛrka/ (n)
soldado
  (wojskowość, wojskowy) kobieta odbywająca służbę wojskową; członkini sił zbrojnych danego państwa

żołnierz /ˈʒɔwɲɛʒɛ/ /ˈʒɔwʲɲɛʃ/ (n)
soldado
  (wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej

żołnierzyk /ʒɔwʲˈɲɛʒɨk/ (n)
soldadito
  (zdrobniale) od: żołnierz
  zabawka w formie drobnej figurki żołnierza

żołądek /ʒɔˈwɔ̃ndɛk/ (n)
estómago
  (anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;

żołądkowy /ʒˌɔwɔntkˈɔvɨ/ (adj)
gástrico
  związany z żołądkiem, dotyczący żołądka

żołądź /ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑/ (n)
bellota
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;
trébol
  (termin karciany) jeden z kolorów w kartach;
glande, balano
  (anatomia, anatomiczny) zwieńczenie prącia;

żuaw /ˈʒu<sup>w</sup>af/ (n)
zuavo
  (historia, historyczny, historycznie) żołnierz oddziału żuawów (1.2)
zuavos
  lm żuawi → (historia, historyczny, historycznie) nazwa formacji lekkiej piechoty francuskiej, występująca później także w innych rejonach;

żubr /ʒupr̥/ (n)
bisonte europeo
  (zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;

żubrownik /ʒuˈbrɔvʲɲik/ (n)
desgranador
  (technologia, technika, techniczny) (rolnictwo, rolniczy) część składowa kombajnu lub młocarni

żuchwa /ˈʒuxfa/ (n)
mandíbula, mandíbula inferior
  (anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;

żuchwowy /ʒuxfˈɔvɨ/ (adj)
mandibular
  (anatomia, anatomiczny) związany z żuchwą, dotyczący żuchwy

żuk /ʒuk/ (n)
escarabajo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny poświętnikowatych;

żulia /ˈʒulʲja/ (n)
chusma
  (pospolicie) środowisko żuli, grupa żulików

żuraw /ˈʒuraf/ (n)
grulla
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza;

żurawina /ˌʒuraˈvʲĩna/ (n)
arándano rojo, arándano
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc żurawiny (1.1)

żurek /ˈʒurɛk/ (n)
sopa ácido
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zupa na zakwasie z mąki żytniej lub owsianej;

żuć /ʒuʨ̑/ (v)
masticar, mascar
  rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć

żużel /ˈʒuʒɛl/ (n)
escoria
  (hutnictwo, hutniczy) masa powstająca przy wytapianiu metali;

żwacz /ʒvaʧ̑/ (n)
masetero
  (anatomia, anatomiczny) mięsień żuchwy;
panza
  jeden z przedżołądków u przeżuwaczy;

żwir /ʒvʲir/ /ˈʒvʲirɨ/ (n)
grava, cascajo
  okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;

życica /ʒɨˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
cizaña
  (botanika, botaniczny) Lolium L., roślina trawiasta z rodziny wiechlinowatych;

życie /ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
vida
  (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;
vida, existencia, sustento
  utrzymanie, wyżywienie

życiowy /ʒɨˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
vital, de vida
  związany z życiem, dotyczący życia
práctico, realista, sagaz
  (potocznie, potoczny) biorący pod uwagę realia życia

życzyć /ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
desear
  składać życzenia
  pragnąć czyjegoś szczęścia
  źle komuś życzyć: pragnąć czyjegoś nieszczęścia, bólu, cierpienia

żyd /ʒɨt/ (n)
judío
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (adj)
judío
  związany z Żydami, ich religią, kulturą

żylak /ˈʒɨlak/ (n)
variz
  (medycyna, medyczny) nadmierne rozszerzenie żyły;

żylakowaty /ˌʒɨlakɔˈvatɨ/ (adj)
varicoso
  (przymiotnik) od żylak

żyletka /ʒɨˈlɛtka/ (n)
hoja de afeitar, cuchilla
  stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;

żyrafa /ʒɨˈrafa/ (n)
jirafa
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją;

żyrandol /ʒɨˈrãndɔl/ (n)
araña
  ozdobna lampa wisząca pod sufitem

żyrant /ˈʒɨrãnt/ (n)
endosador
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba poręczająca za kogoś spłatę sumy wekslowej;

żyroskop /ʒɨˈrɔskɔp/ (n)
giroscopio, giróscopo
  (fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu;

żyrować /ʒɨrˈɔvatɕ/ (v)
endosar
  (handel, handlowy) przekazywać weksel innej osobie

żytni /ˈʒɨtʲɲi/ (adj)
de centeno
  dotyczący żyta (Secale L.)
  wykonany z ziarna żyta

żyto /ˈʒɨtɔ/ (n)
centeno
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina zbożowa z rodzaju (1.1)

żywe srebro /ˈʒɨvɛ ˈsrɛbrɔ/ (n)
rabo de lagartija
  (przenośnie, przenośnia) o osobie bardzo ruchliwej, energicznej, aktywnej

żywica /ʒɨˈvʲiʦ̑a/ (n)
resina
  (biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;

żywiczny /ʒɨvˈitʃnɨ/ (adj)
resinoso
  taki, który zawiera żywicę; pełen żywicy; pachnący żywicą

żywić /ˈʒɨvʲiʨ̑/ (v)
abrigar, alimentar
  (przenośnie, przenośnia) (podniośle) odczuwać coś, czuć coś
alimentar, mantener, nutrir, criar
  karmić, dawać jeść, utrzymywać kogoś
alimentarse
  żywić (1.1) samego siebie, jeść coś, odżywiać się

żywnościowy /ʒˌɨvnɔɕtɕˈɔvɨ/ (adj)
alimenticio
  związany z żywnością, dotyczący żywności

żywność /ˈʒɨvnɔɕʨ̑/ (n)
alimentos
  ogół produktów spożywczych;

żywopłot /ʒɨˈvɔpwɔt/ (n)
seto vivo
  płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;

żywot /ˈʒɨvɔt/ (n)
vida
  (książkowy) życie, istnienie

żywotnik /ʒɨˈvɔtʲɲik/ (n)
tuya
  (botanika, botaniczny) Thuja L., rodzaj roślin iglastych z rodziny cyprysowatych; ma łuskowate liście;

żywotny /ʒɨˈvɔtnɨ/ (adj)
animado
  (językoznawstwo, językoznawczy) o rodzajach rzeczowników: dotyczący osób i zwierząt
vigoroso, vital, vivaz, vivo
  aktywny, mający dużo energii, czynny
vivificador, vivificante
  dający życie, życiodajny
esencial, vital
  ważny, aktualny, pilny, istotny

żywoty świętych /ʒɨvˈɔtɨ ɕfʲˈɛntɨx/ (n)
santoral
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabytki piśmiennicze przedstawiające życiorysy świętych

żywy /ˈʒɨvɨ/ (adj)
vivo
  przejawiający oznaki życia
  będący w użyciu
  jasny, jaskrawy, niestonowany
  żwawy, szybki

żyzność /ˈʒɨznɔɕʨ̑/ (n)
fertilidad, feracidad
  cecha gleby umożliwiającej obfity wzrost roślin na niej

żyzny /ˈʒɨznɨ/ (adj)
fértil
  posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów

żyć /ʒɨʨ̑/ (v)
vivir
  istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
  bytować w jakichś warunkach
  obcować z kimś
  trwać

żyć jak pies z kotem /ˈʒɨʨ̑ ˈjak ˈpʲjɛs ˈː‿kɔtɛ̃m/ (v)
vivir como el perro y el gato
  żyć w ciągłej niezgodzie, nienawiści, kłótni

żyć jak pączek w maśle /ˈʒɨʨ̑ ˈjak ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɛɡ ˈv‿maɕlɛ/ (v)
nadar en la abundancia
  żyć w bardzo dobrych warunkach materialnych, będąc zadowolonym i szczęśliwym

żyć na kartę rowerową /ˈʒɨʨ̑ na‿ˈkartɛ ˌrɔvɛˈrɔvɔ̃w̃/ (v)
arrejuntarse, vivir arrejuntado
  (rzadki, rzadko używany) (żartobliwie) żyć w wolnym związku, bez ślubu

żyć na kocią łapę /ˈʒɨʨ̑ na‿ˈkɔʨ̑ɔ̃w̃ ˈwapɛ/ (v)
arrejuntarse, estar casado por detrás de la iglesia, vivir arrejuntado
  (żartobliwie) żyć w wolnym związku, bez ślubu

żyć na wysokiej stopie /ˈʒɨʨ̑ ˌna‿vɨˈsɔcɛ̇j ˈstɔpʲjɛ/ (v)
vivir a lo grande, vivir a todo tren
  żyć luksusowo, wystawnie

żyła /ˈʒɨwa/ (n)
vena
  (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;
vena, filón
  (geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach;
conductor
  (technologia, technika, techniczny) jedna z części przewodzących kabla elektrycznego;

żyła udowa /ʒˈɨwa udˈɔva/ (n)
vena femoral
  (anatomia, anatomiczny) pień żylny będący przedłużeniem żyły podkolanowej, a przechodząca w żyłę biodrową zewnętrzną

żyła wrotna /ˈʒɨwa ˈvrɔtna/ (n)
vena porta
  (anatomia, anatomiczny) żyła doprowadzająca krew do wątroby;

żyłka /ʒˈɨwka/ (n)
vena
  (potocznie, potoczny) predyspozycja lub zamiłowanie do czego
  cienka, mocna nić

żółciowy /ʒuwʲˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
biliar
  (biologia, biologiczny) dotyczący żółci

żółta kartka /ˈʒuwta ˈkartka/ (n)
tarjeta amarilla
  (sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);

żółtaczka /ʒuwˈtaʧ̑ka/ (n)
ictericia
  (medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;
  (botanika, botaniczny) niedorozwój chlorofilu u roślin powodujący powstawanie żółtych plam

żółtawy /ʒuwˈtavɨ/ (adj)
amarillento
  lekko zabarwiony na żółto, podobny do koloru żółtego; niezupełnie żółty, prawie żółty

żółty /ˈʒuwtɨ/ (adj)
amarillo, amarilla
  mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;

żółw /ʒuwf/ (n)
tortuga
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;
  (informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo;

żółw lamparci /ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i/ (n)
tortuga leopardo
  (zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates

żółw lądowy /ˈʒuwf lɔ̃nˈdɔvɨ/ (n)
tortuga terrestre
  (zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest ląd

żółw morski /ˈʒuwf ˈmɔrsʲci/ (n)
tortuga marino
  (zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest morze

żółw skórzasty /ˈʒuwf skuˈʒastɨ/ (n)
tortuga laúd
  (zoologia, zoologiczny) (systematyka) Dermochelys coriacea, gatunek gada z monotypowej rodziny żółwi skórzastych;

żółwi /ˈʒuwvʲi/ (adj)
de tortuga
  związany z żółwiem lub żółwiami

żółwim krokiem /ˈʒuwvʲĩm ˈkrɔcɛ̃m/ (adv)
a paso de tortuga
  bardzo wolno

żółć /ʒuwʲʨ̑/ (n)
bilis, hiel
  (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;
bilis
  (przenośnie, przenośnia) gniew, zdenerwowanie, oburzenie, irytacja

żądać /ˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
exigir, reivindicar
  domagać się czegoś kategorycznie

żądlić /ʒˈɔndlitɕ/ (v)
aguijonear
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wbijać żądło

żądny /ʒˈɔndnɨ/ (adj)
ávido, sediento, ansioso
  pragnący czegoś w sposób niepohamowany

żądło /ˈʒɔ̃ndwɔ/ (n)
aguijón
  (zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;

żłobek /ˈʒwɔbɛk/ (n)
guardería
  dzienna placówka opiekuńczo-wychowawcza, dla dzieci do trzeciego roku życia;
ranura, surco
  małe wyżłobienie

β-D-galaktozydaza /(el)vˈita(pl)dˈɛɡˌalaktˌɔzɨdˈaza/ (n)
β-D-galactosidasa
  enzym trawiący cukier mleczny