język polski-Norsk FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2023-05-29
language: pl; no
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

awy /ˈavɨ/ (suffix)
øs
  (chemia, chemiczny) (przestarzałe, przestarzały) …tworzący nazwy kationów metali o stopniu utlenienia niższym od kationów, których nazwa kończy się przyrostkiem -owy
  (chemia, chemiczny) …tworzący nazwy kwasów o stopniu utlenienia atomu centralnego niższym od kwasów, których nazwa kończy się przyrostkiem -owy
sk
  …modyfikujący znaczenie przymiotnika, wskazujący na istnienie słabszej relacji znaczeniowej (nieco, trochę, podobny do)

ek /ɛk/ (suffix)
g
  tworzy zdrobnienia rzeczowników rodzaju męskiego

fobia /ˈfɔbʲja/ (suffix)
fobi
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających nieuzasadniony lęk przed czymś lub przed kimś albo wstręt do czegoś lub kogoś

grafia (suffix)
grafi
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z pisaniem, zapisem, ilustracją

ista (suffix)
ist
  tworzy rzeczownik rodzaju męskiego oznaczający wykonawcę czynności lub zawodu

izm /ism̥/ (suffix)
ism
  …tworzący rzeczowniki abstrakcyjne, zwykle blm, oznaczające doktryny polityczne lub społeczne, kierunki artystyczne, pojęcia naukowe, a także niektóre inne wyrazy mające sugerować związek z takimi rzeczownikami

logia /ˈlɔɟja/ (suffix)
logi
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką

ość /ɔɕʨ̑/ (suffix)
het
  …tworzący rzeczownik od przymiotnika, oznaczający cechę opisywaną przez ten przymiotnik bądź z nim związaną

sk (suffix)
sk
  … tworzący nazwę miejscowości
  … tworzący rzeczowniki rodzaju męskiego

AIDS /ɛjts/ (n)
aids
  (medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

Aaron /aˈːrɔ̃n/ (pn)
Aron
  (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
  imię męskie;

Abchazja /apˈxazʲja/ (pn)
Abkhasia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Abdiasz (pn)
Obadias
  (biblijny) postać biblijna, prorok;

Abel /ˈabɛl/ (pn)
Abel
  imię męskie;

Abidżan /abʲˈiʤ̑ãn/ /ˈabʲiʤ̑ãn/ (pn)
Abidjan
  (geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Abraham /abˈraxãm/ (pn)
Abraham
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Adam /ˈadãm/ (pn)
Adam
  imię męskie;
  (biblijny) według Księgi Rodzaju imię pierwszego człowieka na Ziemi oraz protoplasty rodu ludzkiego;

Adelajda /ˌadɛˈlajda/ (pn)
Adeleide
  imię żeńskie;

Adolf /ˈadɔlf/ (pn)
Adolf
  imię męskie;

Adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (pn)
Adonis
  (mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;

Adria /ˈadrʲja/ (pn)
Adriaterhavet
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech w Wenecji Euganejskiej, położone między dolnym Padem i Adygą; w starożytności ważny port morski;

Adrian /ˈadrʲjãn/ (pn)
Adrian
  imię męskie;

Adriatyk /aˈdrʲjatɨk/ (pn)
Adriaterhavet
  (zobacz) Morze Adriatyckie

Adżaria (pn)
Adsjaria
  (geografia, geograficzny) (administracja) republika autonomiczna w Gruzji, leżąca nad Morzem Czarnym;

Afganistan /ˌavɡãˈɲistãn/ (pn)
Afghanistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Afganka /avˈɡãŋka/ (n)
afghaner
  obywatelka Afganistanu

Afgańczyk /avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
afghaner
  obywatel Afganistanu

Afryka /ˈafrɨka/ (pn)
Afrika
  (geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;

Afryka Południowa (pn)
Sørlige Afrika
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący południową część tego kontynentu;

Afrykanin /ˌafrɨˈkãɲĩn/ (n)
afrikanar
  mieszkaniec Afryki

Agata /aˈɡata/ (pn)
Ågot
  imię żeńskie;

Aggeusz (pn)
Haggai
  (biblijny) Księga Aggeusza;
  imię męskie;

Agnieszka /aɟˈɲɛʃka/ (pn)
Agnete
  imię żeńskie;

Aisne (pn)
Aisne
  (geografia, geograficzny) (administracja) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka we Francji, lewy dopływ rzeki Oise;

Akropol /aˈkrɔpɔl/ (pn)
Akropolis
  (geografia, geograficzny) wzgórze w Atenach;

Akwizgran /aˈkfʲizɡrãn/ (pn)
Aachen
  (geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Alandczyk (n)
ålending
  mieszkaniec Wysp Alandzkich

Alaska /aˈlaska/ (pn)
Alaska
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Albania /alˈbãɲja/ (pn)
Albania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Albanka /alˈbãŋka/ (n)
Albansk
  kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii

Albańczyk /alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
albaner
  człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii

Albert /ˈalbɛrt/ (pn)
Albert
  imię męskie;

Alberta /alˈbɛrta/ (pn)
Alberta
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Albi (pn)
Albi
  (geografia, geograficzny) miejscowość na południu Francji, na północny wschód od Tuluzy;

Albin /ˈalbʲĩn/ (pn)
Albin
  imię męskie;

Aldebaran /ˌaldɛˈbarãn/ (pn)
Aldebaran
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie;

Aleksander /ˌalɛˈksãndɛr/ (pn)
Aleksander, Alexander
  imię męskie;

Aleksandra /ˌalɛˈksãndra/ (pn)
Alexandra
  (mitologia grecka) (zobacz) Kasandra
  imię żeńskie;

Aleksandria /ˌalɛˈksãndrʲja/ (pn)
Alexandria
  (geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;

Aleppo /aˈlɛpːɔ/ (pn)
Aleppo
  (geografia, geograficzny) muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1)
  (geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;

Alessandria (pn)
Alexandria
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Piemoncie, stolica prowincji Alessandria (1.2);

Alfred /ˈalfrɛt/ (pn)
Alfred
  imię męskie;

Algier /ˈalʲɟɛr/ (pn)
Alger
  (geografia, geograficzny) stolica Algierii;

Algierczyk /alʲˈɟɛrʧ̑ɨk/ (n)
algerier
  obywatel Algierii

Algieria /alʲˈɟɛrʲja/ (pn)
Algerie
  (geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Alicja /aˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Alice
  imię żeńskie;

Allah /ˈalːax/ (pn)
Allah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;

Alpy /ˈalpɨ/ (pn)
Alpene
  (geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Alpy Górnej Prowansji (pn)
Alpes-de-Haute-Provence
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Nadmorskie (pn)
Alpes-Maritimes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Wysokie (pn)
Hautes-Alpes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alzacja /alˈzaʦ̑ʲja/ (pn)
Alsace
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

Amanda /ãˈmãnda/ (pn)
Amanda
  imię żeńskie;

Amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (pn)
Amazonaselva
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;

Amelia /ãˈmɛlʲja/ (pn)
Amalie
  imię żeńskie;

Ameryka /ãˈmɛrɨka/ (pn)
Amerika
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki

Ameryka Południowa /ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Sør-Amerika
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Północna /ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Nord-Amerika
  (geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;

Ameryka Środkowa /ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Mellom-Amerika
  (geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;

Amerykaniec (n)
yankee
  (wariant) (lekceważąco, lekceważący) mieszkaniec Ameryki, zwłaszcza Stanów Zjednoczonych

Amerykanin /ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
amerikaner
  mieszkaniec Ameryki – kontynentu

Amerykanka /ˌãmɛrɨˈkãnka/ (n)
amerikaner
  obywatelka Stanów Zjednoczonych

Amman /ˈãmːãn/ (pn)
Amman
  (geografia, geograficzny) stolica Jordanii;

Amos /ˈãmɔs/ (pn)
Amos
  (biblijny) postać biblijna, prorok;

Amsterdam /ãmˈstɛrdãm/ (pn)
Amsterdam
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;

Amur /ˈãmur/ (pn)
Amur
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji;

Anapa (pn)
Anapa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;

Anatolia /ˌãnaˈtɔlʲja/ (pn)
Anatolia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;

Andaluzja /ˌãndaˈluzʲja/ (pn)
Andalucía
  (geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii

Andora /ãnˈdɔra/ (pn)
Andorra
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;

Andorczyk /ãnˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
andorraner
  obywatel Andory

Andromacha (pn)
Andromakhe
  (mitologia grecka) postać z mitów i literatury starogreckiej, córka króla Eetiona, żona Hektora, matka Astyanaksa; archetyp matki i żony cierpiącej jako ofiara wojny;

Andromeda /ˌãndrɔ̃ˈmɛda/ (pn)
Andromeda
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  imię żeńskie;

Andrzej /ˈãnḍʒɛj/ (pn)
Anders, Andreas
  imię męskie;

Andy /ˈãndɨ/ (pn)
Andes
  (geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;

Angelika (pn)
Angelica, Angelika
  imię żeńskie;

Angielka /ãŋʲˈɟɛlka/ (n)
Engelskmann
  kobieta narodowości angielskiej

Anglia /ˈãŋɡlʲja/ (pn)
England
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii

Anglik /ˈãŋɡlʲik/ (n)
engelskmann
  mężczyzna narodowości angielskiej

Angola /ãŋˈɡɔla/ (pn)
Angola
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Angolczyk /ãŋˈɡɔlʧ̑ɨk/ (n)
angolaner
  obywatel Angoli

Anguilla (pn)
Anguilla
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;

Aniela /ãˈɲɛla/ (pn)
Angela
  imię żeńskie;

Anioł Stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
skytsengel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;

Ankara /ãŋˈkara/ (pn)
Ankara
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;

Anna /ˈãnːa/ (pn)
Anna
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Antananarywa /ˌãntãnãnaˈrɨva/ (pn)
Antananarivo
  (geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;

Antares /ãnˈtarɛs/ (pn)
Antares
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;

Antarktyda /ˌãntarkˈtɨda/ (pn)
Antarktis, Antarktika
  (geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;

Antarktyka /ãnˈtarktɨka/ (pn)
Antarktis
  (geografia, geograficzny) rejon globu ziemskiego od bieguna południowego do 60° szerokości geograficznej południowej, obejmujący Antarktydę, jej lądolód oraz otaczające je wody;

Antigua i Barbuda /ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/ (pn)
Antigua og Barbuda
  (geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;

Antoni /ãnˈtɔ̃ɲi/ (pn)
Anton
  imię męskie;

Antonia /ãnˈtɔ̃ɲja/ (pn)
Antonie
  imię żeńskie;

Antonina /ˌãntɔ̃ˈɲĩna/ (pn)
Antonie
  imię żeńskie;

Antwerpia /ãntˈfɛrpʲja/ (pn)
Antwerpen
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Antyle Holenderskie /ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/ (pn)
De nederlandske Antillene
  (geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;

Anzelm /ˈãw̃zɛlm/ (pn)
Anselm
  imię męskie;

Apeniny /ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/ (pn)
Apenninene
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;

Apollo /aˈpɔlːɔ/ (pn)
Apollon
  (mitologia grecka) bóg sztuki i piękna;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion mitologicznych;

Apulia (pn)
Puglia
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w południowych Włoszech;

Arab /ˈarap/ (n)
araber
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości arabskiej;

Arabia /aˈrabʲja/ (pn)
Arabia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu;

Arabia Saudyjska /aˈrabʲja sawˈdɨjska/ (pn)
Saudi-Arabia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;

Arabka /aˈrapka/ (n)
araber
  kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego

Aragonia /ˌaraˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Aragón
  (geografia, geograficzny) (administracja) region autonomiczny w północnej Hiszpanii

Archimedes /ˌarxʲĩˈmɛdɛs/ (pn)
Arkimedes
  (historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;

Ardeny (pn)
Ardennes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;

Ares /ˈarɛs/ (pn)
Ares
  (mitologia grecka) bóg wojny;

Argentyna /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Argentina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Argentynka /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka/ (n)
Argentina
  obywatelka Argentyny

Argentyńczyk /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
argentinar
  obywatel Argentyny

Ariadna /arʲˈjadna/ (pn)
Ariadne
  imię żeńskie;

Ariel /ˈarʲjɛl/ (pn)
Ariel
  imię męskie;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  (biblijny) stara nazwa Jerozolimy; obecnie miasto w Izraelu

Arkadia /arˈkadʲja/ (pn)
Arkadia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim

Arktyka /ˈarktɨka/ (pn)
Arktis
  (geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;

Armenia /arˈmɛ̃ɲja/ (pn)
Armenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Armeńczyk /arˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
armener
  obywatel Armenii

Aron /ˈarɔ̃n/ (pn)
Aron
  imię męskie;

Artur /ˈartur/ (pn)
Arthur
  imię męskie;

Aruba /aˈruba/ (pn)
Aruba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;

Arystoteles /ˌarɨstɔˈtɛlɛs/ (pn)
Aristoteles
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki,

Asbiest (pn)
asbest
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, położone na Uralu;

Asklepios /asˈklɛpʲjɔs/ (pn)
Asklepios
  (mitologia grecka) bóg sztuki lekarskiej przedstawiany jako dojrzały, brodaty mężczyzna w długiej szacie, trzymający w ręce laskę owiniętą wężem, utożsamiany z rzymskim Eskulapem; syn Apollina i Koronis, córki Flegiasa; ojciec Higiei, Panacei, Iaso, Ajgle, Akeso, Podalejriosa i Machaona;

Asturia (pn)
Asturias
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo

Asyria /aˈsɨrʲja/ (pn)
Assyria
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;

Atena /aˈtɛ̃na/ (pn)
Athene
  (mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła, utożsamiana z rzymską Minerwą;

Ateny /aˈtɛ̃nɨ/ (pn)
Aten, Athen
  (geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;

Atina (pn)
Aten
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Lacjum;
  imię żeńskie

Atlantyk /aˈtlãntɨk/ (pn)
Atlanterhavet
  (geografia, geograficzny) (potocznie, potoczny) (zobacz) Ocean Atlantycki

Attyka (pn)
Attika
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;

Augsburg /ˈawɡzburk/ (pn)
Augsburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;

August /ˈawɡust/ (pn)
august
  imię męskie;

Augusta /awˈɡusta/ (pn)
Augusta
  imię żeńskie;

Auksztota (pn)
Auksjtaitia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) kraina historyczna i region etnograficzny na Litwie w dorzeczu górnego Niemna, kolebka państwa litewskiego;

Australia /awˈstralʲja/ (pn)
Australia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
  (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;

Australia Zachodnia (pn)
Vest-Australia
  (geografia, geograficzny) (administracja) największy stan Australii, zajmuje zachodnią część kontynentu;

Australijczyk /ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
australier
  mieszkaniec, obywatel Australii

Austria /ˈawstrʲja/ (pn)
Østerrike
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Austriaczka /awstrʲˈjaʧ̑ka/ (n)
østers
  mieszkanka lub obywatelka Austrii

Austriak /ˈawstrʲjak/ (n)
østerriker
  mieszkaniec lub obywatel Austrii

Austro-Węgry /ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Østerrike-Ungarn
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;

Awinion /aˈvʲĩɲɔ̃n/ (pn)
Avignon
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem;

Azerbejdżan /ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn/ (pn)
Aserbajdsjan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;

Azerbejdżanka /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãŋka/ (n)
aserbajdsjansk
  mieszkanka lub obywatelka Azerbejdżanu

Azja /ˈazʲja/ (pn)
Asia
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;

Azja Mniejsza /ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/ (pn)
Lilleasia
  (geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;

Azja Południowa (pn)
Sør-Asia
  (geografia, geograficzny) region Azji

Azja Południowo-Wschodnia (n)
Sørøst-Asia
  (geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny;

Azja Zachodnia (pn)
Vest-Asia
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azjata /aˈzʲjata/ (n)
asiat
  mieszkaniec kontynentu azjatyckiego

Azjatka /aˈzʲjatka/ (n)
asiat
  mieszkanka Azji

Azory /aˈzɔrɨ/ (pn)
Azorene
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;

Baba Jaga /ˈbaba ˈjaɡa/ (n)
Baba Jaga
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać baśniowa wyobrażana jako brzydka starucha; uosobienie zła

Babilon /baˈbʲilɔ̃n/ (pn)
Babylon
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;

Badenia-Wirtembergia /ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/ (pn)
Baden-Wurttemberg
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec

Bagdad /ˈbaɡdat/ (pn)
Bagdad
  (geografia, geograficzny) stolica Iraku;

Bahamczyk /baˈxãmʧ̑ɨk/ (n)
bahaman
  obywatel Bahamów

Bahamy /baˈxãmɨ/ (pn)
Bahamas
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim;

Bahrajn /ˈbaxrajn/ (pn)
Bahrain
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;

Bahrańczyk /baxˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
bahrainar
  obywatel Bahrajnu

Baku /ˈbaku/ (pn)
Baku
  (geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;

Bali (pn)
Bali
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich;

Bandżul /ˈbãn͇ʤ̑ul/ (pn)
Banjul
  (geografia, geograficzny) stolica Gambii;

Bangkok /ˈbãŋkːɔk/ (pn)
Bangkok
  (geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;

Bangladesz /bãŋɡˈladɛʃ/ (pn)
Bangladesh
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;

Banglijczyk (n)
bangladeshar
  obywatel Bangladeszu

Baran /ˈbarãn/ (pn)
Væren
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Barbados /barˈbadɔs/ (pn)
Barbados
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Bridgetown;

Barbara /barˈbara/ (pn)
Barbro
  imię żeńskie;

Barcelona /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na/ (pn)
Barcelona
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;

Bari /bari/ (pn)
Bari
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica Apulii i prowincji Bari (1.2);

Barnaba /barˈnaba/ (pn)
Barnabas
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Bartłomiej /bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j/ (pn)
Bartolomeus
  imię męskie;

Bask /bask/ (n)
basker
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;

Baskijka /baˈsʲcijka/ (n)
baskisk
  (etnografia, etnograficzny) kobieta z ludu Basków, przedstawicielka narodu zamieszkującego tereny na pograniczu Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską

Bastia (pn)
Bastia
  (geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji;

Baszkir (n)
basjkirsk
  członek narodu Baszkirów

Bawaria /baˈvarʲja/ (pn)
Bayern
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;

Bazylea /ˌbazɨˈlɛa/ (pn)
Basel
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto w Szwajcarii;

Bałkany /bawˈkãnɨ/ (pn)
Balkan
  (geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;

Bałtyk /ˈbawtɨk/ (n)
Østersjøen
  (geografia, geograficzny) Morze Bałtyckie

Beata /bɛˈata/ (pn)
Beate
  imię żeńskie;

Beduin /bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/ (n)
beduin
  (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;

Bejrut /ˈbɛjrut/ (pn)
Beirut
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, na Bliskim Wschodzie, stolica Libanu;

Belg /bɛlk/ (n)
belgier
  obywatel Belgii

Belgia /ˈbɛlʲɟja/ (n)
Belgia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

Belgijka /bɛlʲˈɟijka/ (n)
belgiar
  obywatelka Belgii

Belgrad /ˈbɛlɡrat/ (pn)
Beograd
  stolica Serbii;

Belial (pn)
Belial
  (biblijny) jeden z upadłych aniołów w judaizmie i chrześcijaństwie;

Belize /bɛˈlʲizɛ/ (pn)
Belize
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

Beludżystan (pn)
Balutsjistan
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-zachodnim Pakistanie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Azji;

Belzebub (pn)
Beelsebul
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: demon, władca piekieł i złych duchów;

Benedykt /bɛ̃ˈnɛdɨkt/ (pn)
Bendik
  imię męskie;

Benedykta /ˌbɛ̃nɛˈdɨkta/ (pn)
Benedikte
  imię żeńskie;

Beneluks /bɛ̃ˈnɛluks/ (pn)
Benelux
  (geografia, geograficzny) region w Europie Zachodniej, składający się z trzech sąsiadujących ze sobą monarchii: Belgii, Holandii i Luksemburga;

Bengal /ˈbɛ̃ŋɡal/ (pn)
Bengal
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

Beniamin /bɛ̃ˈɲjãmʲĩn/ (pn)
Benjamin
  imię męskie;

Benin /ˈbɛ̃ɲĩn/ (pn)
Benin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Berber /ˈbɛrbɛr/ (n)
berber
  (etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec północnej Afryki i Sahary pochodzenia chamito-semickiego;

Bergamo (pn)
Bergamo
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii;

Berlin /ˈbɛrlʲĩn/ (pn)
Berlin
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;

Bermudy /bɛrˈmudɨ/ (pn)
Bermuda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);

Bernard /ˈbɛrnart/ (pn)
Bernhard
  imię męskie;

Berno /ˈbɛrnɔ/ (pn)
Bern
  (geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii;
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;

Betlejem /bɛˈtlɛjɛ̃m/ (pn)
Betlehem
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;

Bhutan /ˈbutãn/ (pn)
Bhutan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Bhutańczyk /buˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
bhutaner
  obywatel Bhutanu

Bianka /ˈbʲjãŋka/ (pn)
Bianca
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  imię żeńskie;

Białorusin /ˌbʲjawɔˈruɕĩn/ (n)
hviterusser
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Białorusinka /ˌbʲjawɔruˈɕĩŋka/ (n)
kviterussa
  kobieta lub dziewczyna narodowości białoruskiej, obywatelka Białorusi, mieszkanka Białorusi

Białoruś /bʲjaˈwɔruɕ/ (n)
Hviterussland, Kviterussland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Biblia /ˈbʲiblʲja/ (n)
Bibelen, bibel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;

Birma /ˈbʲirma/ (pn)
Burma
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Bizancjum /bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm/ (pn)
Bysants
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;
  termin stosowany przez nowożytnych historyków na określenie cesarstwa bizantyńskiego/cesarstwa bizantyjskiego

Bliski Wschód /ˈblʲisʲci ˈfsxut/ (pn)
Midtøsten
  (geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;

Bliźnięta /blʲiʑˈɲɛ̃nta/ (pn)
Tvillingene
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Boliwariańska Republika Wenezueli (pn)
Den bolivianske republikken Venezuela
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Wenezueli

Boliwia /bɔˈlʲivʲja/ (pn)
Bolivia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Boliwijczyk /ˌbɔlʲiˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
bolivianer
  obywatel Boliwii

Bolonia /bɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Bologna
  (geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;

Bolzano (pn)
Bolzano
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech w regionie Trydent-Górna Adyga;

Bombaj /ˈbɔ̃mbaj/ (pn)
Mumbai
  (geografia, geograficzny) miasto w Indiach;

Bonawentura /ˌbɔ̃navɛ̃nˈtura/ (pn)
Bonaventura
  imię męskie;

Bordeaux /bɔrˈdɔ/ (pn)
Bordeaux
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania;

Bosfor /ˈbɔsfɔr/ (pn)
Bosporos
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Boston /ˈbɔstɔ̃n/ (pn)
Boston
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Botnik Południowy (pn)
Bottenhavet
  (geografia, geograficzny) południowa część Zatoki Botnickiej na Bałtyku;

Botswana /bɔtsˈfãna/ (pn)
Botswana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Botswańczyk /bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
botswaner
  obywatel Botswany

Bośnia i Hercegowina /ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Bosnia og Hercegovina, Bosnia-Hercegovina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Bośniak /ˈbɔɕɲak/ (n)
bosnisk
  mieszkaniec Bośni, obywatel Bośni i Hercegowiny

Boże Narodzenie /ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (pn)
jul
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;

Brabancja Północna (pn)
Nord-Brabant
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja na południu Holandii ze stolicą w ’s-Hertogenbosch;

Brandenburg /ˈbrãndɛ̃nburk/ (pn)
Brandenburg
  (geografia, geograficzny) (skrót, skrótowiec, skrótowo) Brandenburg an der Havel, miasto w Niemczech w kraju związkowym Brandenburgia, położone nad rzeką Hawelą;

Brandenburgia (pn)
Brandenburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;

Bratysława /ˌbratɨˈswava/ (pn)
Bratislava
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;

Brazylia /braˈzɨlʲja/ (pn)
Brasil
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Brazylijczyk /ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
brasilianer
  obywatel Brazylii

Brema /ˈbrɛ̃ma/ (pn)
Bremen
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;

Brenna /ˈbrɛ̃nːa/ (n)
Brandenburg
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) prasłowiańska twierdza nad Hawelą w Brandenburgii;

Bretania /brɛˈtãɲja/ (pn)
Bretagne
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;

Bretonka (n)
bretonsk
  mieszkanka Bretanii

Bretończyk (n)
bretonsk
  mieszkaniec Bretanii

Brugia (pn)
Brugge
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;

Bruksela /bruˈksɛla/ (pn)
Brussel
  (geografia, geograficzny) stolica Belgii;

Brunei /brũˈnɛji/ (pn)
Brunei
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Brunejczyk /brũˈnɛjʧ̑ɨk/ (n)
bruneier
  obywatel Brunei

Brygida /brɨˈɟida/ (pn)
Birgitte
  imię żeńskie;

Brytyjczyk /brɨˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
brite
  obywatel Wielkiej Brytanii

Brytyjskie Wyspy Dziewicze /brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ/ (pn)
Britiske Jomfruøyer
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego;

Bryzgowia (pn)
Breisgau
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodnich Niemczech, między Renem a Schwarzwaldem;

Budapeszt /buˈdapɛʃt/ (pn)
Budapest
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;

Budda /ˈbudːa/ (n)
Buddha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) budda Siakjamuni, założyciel buddyzmu

Budziszyn /buˈʥ̑iʃɨ̃n/ (pn)
Bautzen
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Bukareszt /buˈkarɛʃt/ (pn)
Bucureşti
  (geografia, geograficzny) stolica Rumunii;

Burgas (pn)
Burgas
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii nad Morzem Czarnym;

Burgundia /burˈɡũndʲja/ (pn)
Burgund
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji;

Buriacja /burʲˈjat͡s.ja/ (pn)
Burjatia
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Burkina Faso /burʲˈcĩna ˈfasɔ/ (pn)
Burkina Faso
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;

Burundi /buˈrũndʲi/ (pn)
Burundi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Bułgar /ˈbuwɡar/ (n)
bulgarer
  człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii

Bułgaria /buwˈɡarʲja/ (pn)
Bulgaria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;

Bułgarka /buwˈɡarka/ (n)
bulgar
  kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii

Bydgoszcz /ˈbɨdɡɔʃʧ̑/ (pn)
Bydgoszcz
  (geografia, geograficzny) (administracja) duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego;

Byk /bɨk/ (pn)
Tyren
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii /ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
Tidligere Jugoslaviske Republikk Makedonia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana do 12 lutego 2019 r. przez ONZ

Bóg /buk/ (n)
Gud, Herre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;

Bóg Ojciec (pn)
Gud Fader
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: pierwsza osoba Trójcy Świętej;

CD /sʲi‿ˈdʲi/ /ʦ̑ɛ‿ˈdɛ/ (acronym)
CD
  = (angielski) compact disc → płyta kompaktowa

Canberra (pn)
Canberra
  (geografia, geograficzny) stolica Australii;

Cannes (pn)
Cannes
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji na Lazurowym Wybrzeżu;

Caracas /kaˈrakas/ (pn)
Caracas
  (geografia, geograficzny) stolica Wenezueli;

Carcassonne (pn)
Carcassonne
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji, w Oksytanii

Casablanca (pn)
Casablanca
  (geografia, geograficzny) największe miasto Maroka;

Celina /ʦ̑ɛˈlʲĩna/ (pn)
Celine
  imię żeńskie;

Cerber /ˈʦ̑ɛrbɛr/ (pn)
Kerberos
  (mitologia grecka) trzygłowy pies o wężowym ogonie, strzegący bram Hadesu;

Ceres /ˈʦ̑ɛrɛs/ (pn)
Ceres
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.;
  (mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter;

Chad (pn)
Tsjad
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) stereotypowy przystojny, młody mężczyzna, mający powodzenie, ale niezbyt rozgarnięty intelektualnie, obiekt kpin w memach
  anglosaskie imię męskie

Chanuka (n)
hanukka
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ośmiodniowe święto, upamiętniające zwycięstwo Machabeuszy nad Seleucydami oraz oczyszczenie i ponowne poświęcenie świątyni w Jerozolimie po jej sprofanowaniu poprzez umieszczenie tam bóstw greckich;

Charon /ˈxarɔ̃n/ (pn)
Kharon
  (mitologia, mitologiczny) przewoźnik dusz zmarłych występujący w mitologii greckiej i etruskiej;
  (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;

Chartum /ˈxartũm/ (pn)
Khartoum
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu;

Cheronea /ˌxɛrɔ̃ˈnɛa/ (pn)
Khaironeia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Cheroneja /ˌxɛrɔ̃ˈnɛja/ (pn)
Khaironeia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Chetyta (n)
hettittisk
  (starożytność) członek starożytnego ludu indoeuropejskiego zamieszkującego Anatolię;

Chicago (pn)
Chicago
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Chile /ˈʧ̑ʲilɛ/ (pn)
Chile
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Chilijczyk /ʧ̑ʲiˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
chilen
  obywatel Chile

Chimera /xʲĩˈmɛra/ (pn)
Kimære
  (mitologia grecka) fantastyczny stwór z mitologii greckiej, zwykle opisywany jako ziejący ogniem potwór z głową lwa, tułowiem kozy i ogonem węża;

Chinka /ˈxʲĩŋka/ (n)
Kinesisk
  kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin

Chiny /ˈxʲĩnɨ/ (pn)
Kina
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Chittyta (n)
hettittisk
  (starożytność) członek starożytnego ludu indoeuropejskiego zamieszkującego Anatolię;

Chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kineser
  obywatel Chin
  osoba narodowości chińskiej;

Chińska Republika Ludowa /ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/ (pn)
Folkerepublikken Kina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;

Chorwacja /xɔrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Kroatia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;

Chorwat /ˈxɔrvat/ (n)
kroat
  człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji

Chorwatka /xɔrˈvatka/ (n)
kroat
  kobieta lub dziewczyna narodowości chorwackiej, obywatelka Chorwacji, mieszkanka Chorwacji

Chrystus /ˈxrɨstus/ (pn)
Kristus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;

Cremona (pn)
Cremona
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, położone w Lombardii, na lewym brzegu Padu, stolica prowincji Cremona (1.2);

Cygan /ˈʦ̑ɨɡãn/ (n)
sigøyner
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości cygańskiej (romskiej);

Cypr /ʦ̑ɨpr̥/ (pn)
Kypros
  (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;

Cypryjczyk /ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk/ (n)
kypriot
  obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cypryjka /ʦ̑ɨˈprɨjka/ (pn)
kypriot
  obywatelka Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (pn)
Passeren
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym;

Czad /ʧ̑at/ (pn)
Tsjad
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie;

Czarnobyl (pn)
Tsjernobyl
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;

Czarnogóra /ˌʧ̑arnɔˈɡura/ (n)
Montenegro
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

Czech /ʧ̑ɛx/ (n)
tsjekker
  osoba narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech;

Czechosłowacja /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Tsjekkoslovakia
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;

Czechy /ˈʧ̑ɛxɨ/ (pn)
Tsjekkia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;

Czeczenia /ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja/ (pn)
Tsjetsjenia
  (geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czeczenka (n)
tsjetsjensk
  członkini narodu Czeczenów

Czerwony Krzyż /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/ (pn)
Røde Kors
  (potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;

Czeszka /ˈʧ̑ɛʃka/ (n)
tsjekkisk
  osoba płci żeńskiej narodowości czeskiej, obywatelka Czech, mieszkanka Czech

Częstochowa /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈxɔva/ (pn)
Częstochowa
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski;

DNA /dɛ‿ɛ̃n‿ˈa/ (acronym)
DNA
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych;

Dagestan /daˈɡɛstãn/ (n)
Dagestan
  (geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;

Dakar /ˈdakar/ (pn)
Dakar
  (geografia, geograficzny) stolica Senegalu;

Daleki Wschód /daˈlɛci ˈfsxut/ (pn)
Det fjerne østen
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;

Dalmacja /dalˈmaʦ̑ʲja/ (pn)
Dalmatia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;

Damaszek /dãˈmaʃɛk/ (pn)
Damaskus
  (geografia, geograficzny) stolica Syrii;

Dania /ˈdãɲja/ (pn)
Danmark
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;

Daniel /ˈdãɲɛl/ (pn)
Daniel
  imię męskie;

Dariusz /ˈdarʲjuʃ/ (pn)
Dareios
  imię męskie;

Dawid /ˈdavʲit/ (pn)
David
  imię męskie;

Delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (pn)
Delfinen
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na niebie w pobliżu równika;

Delta Rodanu (pn)
Bouches-du-Rhône
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Demokratyczno-Socjalistyczna Republika Sri Lanki (pn)
Den demokratiske sosialistiske republikk Sri Lanka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Sri Lanki jako państwa

Diana /ˈdʲjãna/ (pn)
Diana
  (mitologia rzymska) bogini łowów i przyrody, utożsamiana z grecką Artemidą;
  imię żeńskie;

Dionizy /dʲjɔ̇̃ˈɲizɨ/ (pn)
Dennis
  imię męskie;

Dniepr /dʲɲɛpr̥/ (pn)
Dnepr
  (geografia, geograficzny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;

Dolna Normandia (pn)
Basse-Normandie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny w północnej Francji;

Dolna Saksonia (pn)
Niedersachsen
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze;

Dominik /dɔ̃ˈmʲĩɲik/ (pn)
Dominica
  imię męskie;

Dominika /ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/ (pn)
Dominica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;

Dominikana /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/ (pn)
Den dominikanske republikk
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Drawa (pn)
Drava
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnych Włoszech, południowej Austrii, wschodniej Słowenii i północnej Chorwacji, stanowi część granicy chorwacko-węgierskiej, prawy dopływ Dunaju ;

Drezno /ˈdrɛznɔ/ (pn)
Dresden
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Droga Mleczna /ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na/ (pn)
Melkeveien
  (astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie

Dubaj /ˈdubaj/ (pn)
Dubai
  (geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie;
  (geografia, geograficzny) stolica emiratu (1.1);

Dublin /ˈdublʲĩn/ (pn)
Dublin
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii;

Duch Święty /ˈduxʲ ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (pn)
Den heilage ande
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej;

Dunaj /ˈdũnaj/ (pn)
Donau
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Dunka /ˈdũŋka/ (n)
dansk
  kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii

Duszanbe /duˈʃãnbɛ/ (pn)
Dusjanbe
  (geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu;

Duńczyk /ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
danske
  człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii

Dzietrzych /ˈʥ̑ɛṭʃɨx/ (pn)
dirk
  (staropolski) imię męskie

Dzień Zakochanych /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ ˌzakɔˈxãnɨx/ (n)
Sankt Valentins dag
  święto zakochanych obchodzone 14 lutego (w dniu św. Walentego, patrona zakochanych) głównie w Ameryce Północnej, Australii i Europie Zachodniej

Dżalalabad (pn)
Jalalabad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul;

Dżibuti /ʤ̑ʲiˈbutʲi/ (pn)
Djibouti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);

E-mail (pn)
sende epost
  (informatyka, informatyczny) protokół internetowy przesyłania korespondencji;

Edward /ˈɛdvart/ (pn)
Edvard
  imię męskie;

Edynburg /ɛˈdɨ̃nburk/ (pn)
Edinburgh
  (geografia, geograficzny) stolica Szkocji,

Edyta /ɛˈdɨta/ (pn)
Edit
  imię żeńskie;

Efez (pn)
Efesos
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto w Azji Mniejszej;

Egipcjanin /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
egypter
  mieszkaniec Egiptu

Egipcjanka /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjãŋka/ (n)
egyptisk
  mieszkanka Egiptu

Egipt /ˈɛɟipt/ (pn)
Egypt
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;

Eklezjastes (pn)
Preikaren
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) Księga Koheleta
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny żydowski pisarz, autor Księgi Koheleta;

Ekwador /ɛˈkfadɔr/ (pn)
Ecuador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;

Eleonora /ˌɛlɛɔ̃ˈnɔra/ (pn)
Eleonora
  imię żeńskie;

Elfryda (pn)
Elfrid
  imię żeńskie;

Elizjum (pn)
Elyséepalasset
  (mitologia grecka) raj, miejsce pośmiertnej egzystencji przeznaczone dla ludzi dobrych;

Elsynor (pn)
Helsingør
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Helsingør

Elżbieta /ɛlʒˈbʲjɛta/ (pn)
Elisabeth
  imię żeńskie;

Emanuel /ˌɛ̃mãˈnu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Immanuel
  imię męskie;

Emilia /ɛ̃ˈmʲilʲja/ (pn)
Emilie
  imię żeńskie;

Emma /ˈɛ̃mːa/ (pn)
Emma
  imię żeńskie;

Emmanuel /ˌɛ̃mːãˈnu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Immanuel
  imię męskie;

Eneasz (pn)
Aineias
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) syn Anchizesa, bohater wojny trojańskiej, jego dalecy potomkowie Romulus i Remus mieli założyć Rzym;

Epir (pn)
Epirus
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim;

Erfurt /ˈɛrfurt/ (pn)
Erfurt
  (geografia, geograficzny) miasto w centralnej części Niemiec, stolica Turyngii;

Eryk /ˈɛrɨk/ (pn)
Erik
  imię męskie;

Erytrea /ˌɛrɨˈtrɛa/ (pn)
Eritrea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;

Erywań /ɛˈrɨvãɲ/ (pn)
Jerevan
  (geografia, geograficzny) stolica Armenii;

Estera /ɛˈstɛra/ (pn)
Ester
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Estonia /ɛˈstɔ̃ɲja/ (pn)
Estland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Estonka /ɛˈstɔ̃ŋka/ (n)
estisk
  kobieta lub dziewczyna narodowości estońskiej, obywatelka Estonii

Estończyk /ɛˈstɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
estar
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii

Etiopczyk /ɛˈtʲjɔpʧ̑ɨk/ (n)
etiopier
  obywatel Etiopii

Etiopia /ɛˈtʲjɔpʲja/ (pn)
Etiopia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Etiopka /ɛˈtʲjɔpka/ (n)
etiopisk
  obywatelka Etiopii

Etrusk /ˈɛtrusk/ (n)
etrusker
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.

Etruska /ɛˈtruska/ (n)
etruskisk
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka starożytnego ludu zamieszkującego Etrurię w środkowej Italii, wykształconego między XI a IX wiekiem p.n.e.

Eurazja /ɛwˈrazʲja/ (n)
Eurasia
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;

Europa /ɛwˈrɔpa/ (pn)
Europa
  (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;
  (mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona;

Europa Południowa (n)
Syd-Europa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej

Europa Północna (n)
Nord-Europa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na północ od Europy Środkowej

Europa Wschodnia (n)
Øst-Europa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją;

Europa Zachodnia /ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
Vest-Europa
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową;

Europa Środkowa /ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Mellom-Europa, Sentral-Europa
  (geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;

Europejczyk /ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
europear
  mieszkaniec Europy

Ewa /ˈɛva/ (pn)
Eva
  (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  imię żeńskie;

Ezdrasz /ˈɛzdraʃ/ (pn)
Esra
  imię męskie;

Ezechiel /ɛˈzɛxʲjɛl/ (pn)
Esekiel
  imię męskie;

Ezop /ˈɛzɔp/ (pn)
Æsop
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;

Facebook (pn)
facebook
  (informatyka, informatyczny) (socjologia, socjologiczny) internetowy serwis społecznościowy;

Falklandy /falkˈlãndɨ/ (pn)
Falklandsøyene
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Południowej obejmujący archipelag Falklandów (1.1);

Federacja Rosyjska /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska/ (pn)
Den russiske føderasjon
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji

Federalna Demokratyczna Republika Etiopii (pn)
Den føderale demokratiske republikken Etiopia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Etiopii

Feliks /ˈfɛlʲiks/ (pn)
Felix
  imię męskie;

Feniks /ˈfɛ̃ɲiks/ (pn)
føniks
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ferdynand /fɛrˈdɨ̃nãnt/ (pn)
Ferdinand
  imię męskie;

Fez /fɛs/ (pn)
Fez
  (geografia, geograficzny) miasto w Maroku;

Fidżi /ˈfʲiʤ̑ʲi/ (pn)
Fiji
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Filadelfia /ˌfʲilaˈdɛlfʲja/ (pn)
Philadelphia
  (geografia, geograficzny) miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania;

Filemon /fʲiˈlɛ̃mɔ̃n/ (pn)
Filemon
  imię męskie;

Filip /ˈfʲilʲip/ (pn)
Filip
  imię męskie;

Filipiny /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/ (pn)
Filippinene
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Fin /fʲĩn/ (n)
finne
  człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii

Finka /ˈfʲĩnka/ (n)
finsk
  (etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii

Finlandia /fʲĩnˈlãndʲja/ (pn)
Finland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;

Fionia (pn)
Fyn
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;

Flandria /ˈflãndrʲja/ (pn)
Flandern
  (geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii

Flora /ˈflɔra/ (pn)
Flora
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 8;
  (mitologia rzymska) bogini wiosny, kwiatów, roślinności w stadium kwitnienia i wszystkiego co rozkwita, utożsamiana z grecką nimfą Chloris;
  imię żeńskie;

Florencja /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Firenze
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;

Florencjusz (pn)
Firenze
  imię męskie;

Florentyna (pn)
Firenze
  imię żeńskie;

Fobos /ˈfɔbɔs/ (pn)
Phobos
  (astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa;

Franche-Comté (n)
Franche-Comté
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowo-wschodniej Francji;

Franciszek /frãɲˈʨ̑iʃɛk/ (pn)
Frans
  imię męskie;

Francja /ˈfrãnʦ̑ʲja/ (n)
Frankrike
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;

Francuz /ˈfrãnʦ̑us/ (n)
franskmann
  człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji

Francuzka /frãnˈʦ̑uska/ (n)
franskmenn
  kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji

Freja /ˈfrɛja/ (pn)
Frøya
  nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny;
  imię żeńskie

Fryderyk /frɨˈdɛrɨk/ (pn)
Fredrik
  imię męskie;

Fryzja (pn)
Frisland
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii;

Fryzyjka (n)
frisisk
  (etnografia, etnograficzny) mieszkanka Fryzji

Gabon /ˈɡabɔ̃n/ (pn)
Gabon
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gabriel /ˈɡabrʲjɛl/ (pn)
Gabriel
  imię męskie;

Gagauzja (pn)
Gagauzia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) obszar autonomiczny, położony w południowej części Mołdawii;

Gaja /ˈɡaja/ (pn)
Gaia
  (mitologia grecka) kosmologiczna grecka bogini, personifikacja matki-ziemi;

Galicia (pn)
Galicia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii

Galicja /ɡaˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Galicia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;

Galilea /ˌɡalʲiˈlɛa/ (pn)
Galilea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;

Galisyjczyk (n)
galisisk
  mieszkaniec Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)

Galisyjka (n)
galisisk
  mieszkanka Galicji (na Półwyspie Iberyjskim)

Gambia /ˈɡãmbʲja/ (pn)
Gambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gandawa /ɡãnˈdava/ (pn)
Gent
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Ganges /ˈɡãŋɡɛs/ (pn)
Ganges
  (geografia, geograficzny) rzeka w Indiach;

Garonna /ɡaˈrɔ̃nːa/ (pn)
Garonne
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji;

Gałacz (pn)
Galați
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Rumunii, położone na lewym brzegu Dunaju;

Gdańsk /ɡdãj̃sk/ (pn)
Gdańsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Gdynia /ˈɡdɨ̃ɲa/ (pn)
Gdynia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Geldria (pn)
Gelderland
  (geografia, geograficzny) (administracja) największa prowincja Holandii, jej stolicą jest Arnhem;

Gelendżyk (pn)
Gelendzjik
  miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, popularny kurort na kaukaskim wybrzeżu Morza Czarnego;

Genesis (pn)
Første Mosebok
  (biblijny) Księga Rodzaju

Genewa /ɡɛ̃ˈnɛva/ (pn)
Genève
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (pn)
Genova
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;

Georgia (pn)
Georgia
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie;

Germanin (n)
tyskar
  (etnografia, etnograficzny) członek plemienia indoeuropejskiego zamieszkującego w średniowieczu tereny północnej i środkowo-północnej Europy;

Gertruda /ɡɛrˈtruda/ (pn)
Gjertrud
  imię żeńskie;

Getynga (pn)
Göttingen
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Ghana /ˈɡãna/ (pn)
Ghana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gibraltar /ɟiˈbraltar/ (pn)
Gibraltar
  (geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego

Gioconda (pn)
Mona Lisa
  (sztuka) kobieta sportretowana na słynnym obrazie Leonarda da Vinci

Goa (pn)
Goa
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;

Grecja /ˈɡrɛʦ̑ʲja/ (pn)
Hellas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;

Greczynka /ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
Hellener
  osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji

Grek /ɡrɛk/ (n)
Hellener
  człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji

Grenada /ɡrɛ̃ˈnada/ (pn)
Grenada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Grenadyjczyk /ˌɡrɛ̃naˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
grenadier
  obywatel Grenady

Grenadyny (pn)
Grenadinene
  (geografia, geograficzny) grupa wysp karaibskich położonych między wyspami Saint Vincent i Grenadą;

Grenlandia /ɡrɛ̃nˈlãndʲja/ (pn)
Grønland
  (geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;

Grenoble (pn)
Grenoble
  (geografia, geograficzny) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Gruzin /ˈɡruʑĩn/ (n)
georgiar
  osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji

Gruzja /ˈɡruzʲja/ (pn)
Georgia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;

Grzegorz /ˈɡʒɛɡɔʃ/ (pn)
Gregers
  imię męskie;

Guam /ˈɡu<sup>w</sup>ãm/ (pn)
Guam
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Guernsey (pn)
Guernsey
  (geografia, geograficzny) wyspa w Europie;

Gujana /ɡuˈjãna/ (pn)
Guyana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;

Gujana Francuska /ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Fransk Guyana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;

Gwadelupa /ˌɡvadɛˈlupa/ (pn)
Guadeloupe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;

Gwatemala /ˌɡvatɛ̃ˈmala/ (pn)
Guatemala
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;

Gwatemalczyk /ˌɡvatɛ̃ˈmalʧ̑ɨk/ (n)
guatemalan
  obywatel Gwatemali

Gwatemalka /ˌɡvatɛ̃ˈmalka/ (n)
guatemalan
  obywatelka Gwatemali

Gwinea /ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gwinea Bissau /ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/ (pn)
Guinea-Bissau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;

Gwinea Równikowa /ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/ (pn)
Ekvatorial-Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gwinejczyk /ɡvʲĩˈnɛjʧ̑ɨk/ (n)
ekvatorialguineaner
  obywatel Gwinei Równikowej

Góra Stołowa /ˈɡura stɔˈwɔva/ (pn)
Bordet
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Góry Skaliste /ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ/ (pn)
Rocky Mountains
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej;

Góry Skandynawskie (pn)
Kjølen
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w zachodniej i północnej części Półwyspu Skandynawskiego, ciągnący się wzdłuż wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, na terytorium Norwegii, Szwecji i częściowo Finlandii;

HIV /xʲif/ (acronym)
hiv
  (medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;

Habakuk (pn)
Habakuk
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Hadrian /ˈxadrʲjãn/ (pn)
Adrian
  imię męskie;

Haga /ˈxaɡa/ (pn)
Haag
  (geografia, geograficzny) miasto w Holandii;

Haitańczyk /ˌxa<sup>j</sup>iˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
haitiar
  obywatel Haiti

Haiti /xaˈ<sup>j</sup>itʲi/ (pn)
Haiti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;

Halle /ˈxalɛ/ (pn)
hall
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Niemiec, w Saksonii-Anhalcie, położone nad Soławą;

Hamburg /ˈxãmburk/ (pn)
Hamburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Hanower (pn)
Hannover
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii;

Hawaje /xaˈvajɛ/ (pn)
Hawaii
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;

Hebrajczyk (n)
hebraisk
  (biblijny) (etnografia, etnograficzny) członek starożytnego, półkoczowniczego ludu semickiego posługującego się biblijnym językiem hebrajskim

Helena /xɛˈlɛ̃na/ (pn)
Helene
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Hellen (n)
hellener
  inne określenie Greka, nazwa używana zwłaszcza w odniesieniu do starożytności

Helsinki /xɛlˈsʲĩnʲci/ (pn)
Helsingfors
  (geografia, geograficzny) stolica Finlandii;

Henryk /ˈxɛ̃nrɨk/ (pn)
Henrik
  imię męskie;

Henryka /xɛ̃nˈrɨka/ (pn)
Henrikke
  imię żeńskie;

Hesja /ˈxɛsʲja/ (n)
Hessen
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;

Hetyta (n)
hettittisk
  (starożytność) członek starożytnego ludu indoeuropejskiego zamieszkującego Anatolię;

Hezbollah /xɛzˈbɔlːax/ (n)
Hizbollah
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów;

Hiady /ˈxʲjadɨ/ (pn)
Hyadene
  (astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Hindus /ˈxʲĩndus/ (n)
inder
  obywatel Indii

Hiob /xʲjɔp/ (pn)
Job
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna;

Hispanoameryka (pn)
Hispanoamerika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) hiszpańskojęzyczne kraje Ameryki;

Hiszpan /ˈxʲiʃpãn/ (n)
spanjol, spanier
  człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

Hiszpania /xʲiʃˈpãɲja/ (pn)
Spania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

Hiszpanka /xʲiʃˈpãnka/ (n)
spansk
  kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii

Hokkaido (n)
Hokkaido
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, druga pod względem wielkości wyspa Japonii;

Holandia /xɔˈlãndʲja/ (pn)
Nederland, Holland
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Holandia Południowa (pn)
Zuid-Holland
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii, ze stolicą w Hadze, położona wzdłuż wybrzeża Morza Północnego;

Holandia Północna (pn)
Noord-Holland
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-zachodniej Holandii ze stolicą w Haarlem;

Holender /xɔˈlɛ̃ndɛr/ (n)
nederlender
  człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii

Holenderka /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrka/ (n)
nederlandsk
  kobieta lub dziewczyna narodowości holenderskiej, obywatelka Holandii, mieszkanka Holandii

Homer /ˈxɔ̃mɛr/ (pn)
Homer
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”;

Honduras /xɔ̃nˈduras/ (pn)
Honduras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Hongkong /ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/ (pn)
Hongkong
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;

Horacy /xɔˈraʦ̑ɨ/ (pn)
Horats
  imię męskie;

Hugo /ˈxuɡɔ/ (pn)
Hugo
  imię męskie;

Hugon (pn)
Hugo
  imię męskie;

Hun (n)
hun
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę;

Hydra /ˈxɨdra/ (pn)
Hydra
  (astronomia, astronomiczny) największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór na niebie;
  (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;
  (mitologia grecka) wielogłowy wąż wodny, spłodzony przez Tyfona i Echidnę;
Vannslangen
  (geografia, geograficzny) główne miasto na wyspie Hydra (1.4)
  (geografia, geograficzny) wyspa należąca do archipelagu Wysp Sarońskich;

Hypnos /ˈxɨpnɔs/ (pn)
Hypnos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie snu utożsamiany z rzymskim Somnusem;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 14827;

ISIS (n)
ISIS
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Państwo Islamskie

Ida /ˈida/ (pn)
Ida
  imię żeńskie;

Indiana /ĩnˈdʲjãna/ (pn)
Indiana
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych ze stolicą w Indianapolis;

Indianin /ĩnˈdʲjä̃ɲĩn/ (n)
indiansk
  czerwonoskóry, rdzenny mieszkaniec obu Ameryk, zaliczany do rasy żółtej;

Indie /ˈĩndʲjɛ/ (pn)
India
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Indie Zachodnie (pn)
Karibia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) zbiorcza nazwa wysp leżących między Morzem Karaibskim a Oceanem Atlantyckim;

Indonezja /ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Indonesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;

Indonezyjczyk /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
indonesisk
  obywatel Indonezji

Ingeborga (pn)
Embjörg
  imię żeńskie;

Ingria (pn)
Ingermanland
  kraina historyczna leżąca nad brzegiem Zatoki Fińskiej, na południe od Karelii a na wschód od Estonii, obecnie w granicach administracyjnych Rosji

Internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (pn)
Internett
  (informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa;

Io /ˈi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
Io
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85;
  (mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa;
  (astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza;

Irak /ˈirak/ (pn)
Irak
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;

Irakijczyk /ˌiraˈcijʧ̑ɨk/ (n)
iraker
  obywatel Iraku

Iran /ˈirãn/ (pn)
Iran
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Irańczyk /iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
iraner
  obywatel Iranu

Irena /iˈrɛ̃na/ (pn)
Iren, Irene
  imię żeńskie;

Iris /ˈirʲis/ (pn)
Iris
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 7;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie tęczy, posłanka bogów do ludzi;

Irkuck (pn)
Irkutsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut;

Irlandczyk /irˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
ire
  osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej

Irlandia /irˈlãndʲja/ (pn)
Irland, Republikken Irland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Irlandia Północna /irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Nord-Irland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;

Iryda /iˈrɨda/ (pn)
Iris
  imię żeńskie;

Iryjczyk (n)
ire
  (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec Irlandii pochodzenia celtyckiego

Islamska Republika Iranu (pn)
Den islamske republikk Iran
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iranu jako państwa

Islandczyk /isˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
islending
  człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii

Islandia /isˈlãndʲja/ (pn)
Island
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;

Islandka /isˈlãntka/ (n)
islending
  kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii

Itaka /iˈtaka/ (pn)
Ithaka
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;

Iwona /iˈvɔ̃na/ (pn)
Yvonne
  imię żeńskie;

Iworyjczyk /ˌivɔˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
ivorian
  obywatel Wybrzeża Kości Słoniowej

Izaak /iˈzaːk/ (pn)
Isak
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Izajasz /iˈzajaʃ/ (pn)
Esaias
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych;

Izrael /izˈraɛl/ (pn)
Israel
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;

Izraelczyk /ˌizraˈɛlʧ̑ɨk/ (n)
israeler
  obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael

Izraelita /ˌizraɛˈlʲita/ (n)
israeler
  (starożytność) przedstawiciel narodu żydowskiego w epoce Starego Testamentu;

Iżewsk (pn)
Izjevsk
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położona nad rzeką Iż, dopływem Kamy;

J /jɔt/ /ˈlʲistʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈjãna/ /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja ˈvɛdwuc ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈjãna/ (abbreviation)
N.N.
  = (biblijny) Ewangelia według świętego Jana

Jadwiga /jadˈvʲiɡa/ (pn)
Hedvig
  imię żeńskie;

Jakub /ˈjakup/ (pn)
Jakob
  imię męskie;
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;

Jakób (pn)
Jakob
  (historia, historyczny, historycznie) Jakub

Jamajczyk /jãˈmajʧ̑ɨk/ (n)
jamaicaner
  obywatel Jamajki

Jamajka /jãˈmajka/ (pn)
Jamaica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo położone na Jamajce (1.1)

Jan /jãn/ (pn)
Johannes, Jens
  imię męskie;

Jan Kowalski (n)
Ola Nordmann
  ktoś typowy, przeciętny, anonimowy obywatel

Jangcy (pn)
Chang Jiang
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka Chin i Azji;

Janina /jä̃ˈɲĩna/ (pn)
Johanna
  imię żeńskie;

Jankes (n)
yankee
  (pogardliwie, pogardliwy) albo (żartobliwie) Amerykanin

Janus /ˈjãnus/ (pn)
Janus
  (mitologia, mitologiczny) staroitalski bóg o dwóch twarzach;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Japonia /jaˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Japan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Japonka /jaˈpɔ̃nka/ (n)
japansk
  kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii

Japończyk /jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
japaner
  osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii

Jawa /ˈjava/ (pn)
Java
  (geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);

Jałta /ˈjawta/ (pn)
Jalta
  (geografia, geograficzny) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;

Jekaterynburg (pn)
Jekaterinburg
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego;

Jemen /ˈjɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Jemen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;

Jemeńczyk /jɛ̃ˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
jemenitt
  obywatel Jemenu

Jena /ˈjɛ̃na/ (pn)
Jena
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, nad rzeką Soławą;

Jeremiasz /jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/ (pn)
Jeremias
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jerozolima /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/ (pn)
Jerusalem
  (geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;

Jeruzalem /jɛˈruzalɛ̃m/ (pn)
Jerusalem
  (podniośle) (geografia, geograficzny) Jerozolima;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny synonim nieba, miejsca przebywania z Bogiem w przyszłym życiu;

Jerycho /jɛˈrɨxɔ/ (pn)
Jeriko
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej;

Jerzy /ˈjɛʒɨ/ (pn)
Jørgen, Georg
  imię męskie;

Jesse (pn)
Isai
  (biblijny) postać biblijna;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jessentuki (pn)
Jessentuki
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji, w Kraju Stawropolskim, na przedgórzu Wielkiego Kaukazu;

Jezioro Aralskie /jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ/ (pn)
Aralsjøen
  (geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie;

Jezioro Bodeńskie (pn)
Bodensjøen
  (geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;

Jezioro Genewskie (pn)
Genfersjøen
  (geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa;

Jezu (interjection)
Kristus
  (potocznie, potoczny) wyraża zdenerwowanie, zdziwienie lub przerażenie

Jezu Chryste (interjection)
Jesus Kristus
  (potocznie, potoczny) wyraża zdziwienie lub przerażenie

Jezus /ˈjɛzus/ (pn)
Jesus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;

Jezus Chrystus /ˈjɛzus ˈxrɨstus/ (pn)
Jesus Kristus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;

Joachim /jɔˈaxʲĩm/ (pn)
Joacim
  imię męskie;

Joanna /jɔˈãnːa/ (pn)
Johanna
  imię żeńskie;

Joel /ˈjɔɛl/ (pn)
Joel
  (biblijny) Księga Joela;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (pn)
Jonas
  imię męskie;

Jonatan /jɔ̃ˈnatãn/ (pn)
Jonatan
  imię męskie;

Jordan /ˈjɔrdãn/ (pn)
Jordan
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;

Jordania /jɔrˈdãɲa/ (pn)
Jordan
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;

Jowisz /ˈjɔvʲiʃ/ (pn)
Jupiter
  (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego;

Jozafat (pn)
Josafat
  imię męskie;

Jozue /jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Josva
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Juda /ˈjuda/ (pn)
Juda
  imię męskie; imię biblijne;
  (administracja) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo na Bliskim Wschodzie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy;

Judasz (pn)
Judas
  (biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;

Judea /juˈdɛa/ (pn)
Judea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;

Judyta /juˈdɨta/ (pn)
Judith
  imię żeńskie;

Jugosławia /ˌjuɡɔˈswavʲja/ (pn)
Jugoslavia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;

Julia /ˈjulʲja/ (pn)
Julie
  imię żeńskie;

Julian /ˈjulʲjãn/ (pn)
Julian
  imię męskie;

Jutlandia (pn)
Jylland
  (geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga;

Józef /ˈjuzɛf/ (pn)
Josef
  imię męskie;

Józefina /ˌjuzɛˈfʲĩna/ (pn)
Josefine
  imię żeńskie;

K-pop (n)
K-pop
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) południowokoreańska odmiana muzyki popularnej inspirowanej stylem zachodnim;

KM /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ /‿ka‿ˈɛ̃m/ (acronym)
hk
  = (fizyka, fizyczny) koń mechaniczny (jednostka)

Kaaba (pn)
Kaba
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia w Mekce, najważniejsze miejsce kultu w islamie;

Kabowerdeńczyk /ˌkabɔvɛrˈdɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kappverdar
  (rzadki, rzadko używany) mieszkaniec Wysp Zielonego Przylądka

Kabul /ˈkabul/ (pn)
Kabul
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;

Kabylia /kaˈbɨlʲja/ (pn)
Kabylia
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w północno-zachodniej Algierii

Kaczinka (n)
Kachin
  (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka grupy etnicznej zamieszkującej stan Kaczin w północnej Mjanmie;

Kaczor Donald /ˈkaʧ̑ɔr ˈdɔ̃nalt/ (pn)
Donald Duck
  bohater filmów animowanych;

Kadyks /ˈkadɨks/ (pn)
Cádiz
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Kain (pn)
Kain
  (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;

Kair /ˈka<sup>j</sup>ir/ (pn)
Kairo
  (geografia, geograficzny) stolica Egiptu;

Kalabria /kaˈlabrʲja/ (n)
Calabria
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w południowych Włoszech;

Kalifornia /ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/ (pn)
California
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Kalkuta /kalˈkuta/ (pn)
Calcutta
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach (egzonim wariantowy wg KSNG);

Kalmar /ˈkalmar/ (pn)
akkar
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Szwecji, nad Cieśniną Kalmarską;

Kambodża /kãmˈbɔʤ̑a/ (pn)
Kambodsja
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;

Kambodżanin /ˌkãmbɔˈʤ̑ãɲĩn/ (n)
kambodsjan
  mieszkaniec Kambodży, obywatel Kambodży

Kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (pn)
Kameleonen
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kamerun /kãˈmɛrũn/ (pn)
Kamerun
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kameruńczyk /ˌkãmɛˈrũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kamerunar
  obywatel lub mieszkaniec Kamerunu

Kamila /kãˈmʲila/ (pn)
Camilla
  imię żeńskie;

Kampania /kãmˈpãɲja/ (pn)
Campania
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech;

Kanada /kãˈnada/ (pn)
Canada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Kanadyjczyk /ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
canadiar
  obywatel Kanady

Kanał Panamski /ˈkãnaw pãˈnãmsʲci/ (n)
Panamakanalen
  (geografia, geograficzny) sztuczny kanał wodny łączący Ocean Atlantycki z Oceanem Spokojnym;

Kanał Sueski /ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci/ (n)
Suezkanalen
  (geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym;

Kandahar /kãnˈdaxar/ (pn)
Kandahar
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;

Kapitol /kaˈpʲitɔl/ (pn)
Capitol
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) siedziba Kongresu Stanów Zjednoczonych;

Kapsztad /ˈkapʃtat/ (pn)
Cape Town
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;

Kapua /kaˈpu<sup>w</sup>a/ (pn)
Capua
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położone na południe od Rzymu nad rzeką Volturno;

Karaczi /kaˈraʧ̑ʲi/ (pn)
Karachi
  (geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju;

Karaiby /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ/ (pn)
Karibien
  (geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;

Karel /ˈkarɛl/ (n)
karelsk
  (etnografia, etnograficzny) mężczyzna lub chłopiec z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię, krainę na pograniczu Finlandii i Rosji;

Karelka (n)
karelsk
  (etnografia, etnograficzny) kobieta z ugrofińskiego ludu zamieszkującego Karelię;

Karol /ˈkarɔl/ (pn)
Karl
  imię męskie;

Karolina /ˌkarɔˈlʲĩna/ (pn)
Karoline
  imię żeńskie;

Karolina Południowa (pn)
Sør-Carolina
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karpaty /karˈpatɨ/ (pn)
Karpatene
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;

Kartagina /ˌkartaˈɟĩna/ (pn)
Karthago
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu

Kartagińczyk /ˌkartaˈɟĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kartagisk
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Kartaginy

Kaszmir /ˈkaʃmʲir/ (pn)
Kashmir
  (geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim

Kaszub /ˈkaʃup/ (n)
kasjubisk
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel Słowian z północy Polski;

Katalonia /ˌkataˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Catalonia
  (geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;

Katalończyk /ˌkataˈlɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
katalansk
  osoba płci męskiej narodowości katalońskiej, mieszkaniec Katalonii

Katar /ˈkatar/ (pn)
Qatar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;

Katarzyna /ˌkataˈʒɨ̃na/ (pn)
Katarina
  imię żeńskie;

Katowice /ˌkatɔˈvʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Katowice
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, stolica województwa śląskiego;

Kaukaz /ˈkawkas/ (pn)
Kaukasia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji;
Kaukasus
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w zachodniej Azji;

Kazachstan /kaˈzaxstãn/ (pn)
Kasakhstan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;

Kenia /ˈkɛ̃ɲja/ (pn)
Kenya
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kenijczyk /kɛ̃ˈɲijʧ̑ɨk/ (n)
kenyaner
  obywatel lub mieszkaniec Kenii

Kijów /ˈcijuf/ (pn)
Kiev
  (geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

Kim (pn)
Kim
  dalekowschodnie imię męskie[potrzebne źródło]

Kirgistan /cirʲˈɟistãn/ (pn)
Kirgisistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Kiribati /ˌcirʲiˈbatʲi/ (pn)
Kiribati
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Kneset (n)
Knesset
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament Izraela

Kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Köln
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;

Kolumbia /kɔˈlũmbʲja/ (pn)
Colombia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Kolumbia Brytyjska /kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/ (pn)
Britisk Columbia
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Kolumbijczyk /ˌkɔlũmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
colombian
  obywatel Kolumbii

Komisja Europejska /kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (n)
Europakommisjonen
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej;

Komory /kɔ̃ˈmɔrɨ/ (pn)
Komorene
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Konakry /kɔ̃ˈnakrɨ/ (pn)
Conakry
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei;

Kongijczyk /kɔ̃ŋʲˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
kongolesisk
  obywatel Demokratycznej Republiki Konga
  obywatel Konga

Kongo /ˈkɔ̃ŋɡɔ/ (pn)
Kongo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Konrad /ˈkɔ̃nrat/ (pn)
Conrad
  imię męskie;

Konstancja /kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja/ (pn)
Konstanse
  imię żeńskie;

Konstantyn /kɔ̃w̃ˈstãntɨ̃n/ (pn)
Konstantin
  imię męskie;

Konstantyna (pn)
Konstantin
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Algierii;

Konstantynopol /ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl/ (pn)
Konstantinopel
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu;

Kopciuszek (pn)
Askepott
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;

Kopenhaga /ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/ (pn)
København
  (geografia, geograficzny) stolica Danii;

Koran /ˈkɔrãn/ (pn)
Koranen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;

Kordoba /kɔrˈdɔba/ (n)
Córdoba
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Hiszpanii, w regionie Andaluzja;

Korea Południowa /kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Sør-Korea
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Korea Północna /kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Nord-Korea
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Koreańczyk /ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
koreaner
  obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej

Kornel /ˈkɔrnɛl/ (pn)
Kornelius
  imię męskie;

Korneliusz /kɔrˈnɛlʲjuʃ/ (pn)
Kornelius
  imię męskie;

Kornwalia (pn)
Cornwall
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona na Półwyspie Kornwalijskim;

Korona Południowa /kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Den sørlige krone
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba;

Korsyka /kɔrˈsɨka/ (pn)
Korsika
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;

Korsykanin (n)
Korsika
  mieszkaniec Korsyki

Korynt (pn)
Korint
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo

Kosma /ˈkɔsma/ (pn)
Kosmas
  imię męskie;

Kosowo /kɔˈsɔvɔ/ (pn)
Kosovo
  (geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;

Kostaryka /ˌkɔstaˈrɨka/ (pn)
Costa Rica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Kowno (pn)
Kaunas
  drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii;

Kozak /ˈkɔzak/ (n)
kosakk
  (historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji;

Koziorożec /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
Steinbukken
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Kościan /ˈkɔɕʨ̑ãn/ (pn)
omkostning
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (pn)
kirke
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska wspólnota religijna w danym miejscu, np. mieście, kraju; także wspólnota wszystkich wyznawców danej religii
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna instytucja społeczna obejmująca wspólnotę wiernych danej religii, zwykle chrześcijańskiej, przeważnie hierarchiczna;

Kraj Basków /ˈkraj ˈbaskuf/ (pn)
Baskerland
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna na pograniczu Francji i Hiszpanii, zamieszkiwana przez Basków;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wspólnota autonomiczna w północnej Hiszpanii, część Kraju Basków (1.1);

Kraj Sudetów /ˈkraj suˈdɛtuf/ (pn)
Sudetenland
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Czechach, sudeckoniemieckie pogranicze Czech zamieszkiwane do 1946 roku przez Niemców sudeckich;

Kraków /ˈkrakuf/ (pn)
Kraków
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;

Krasnojarsk /krasˈnɔjarsk/ (pn)
Krasnojarsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na Syberii, stolica Kraju Krasnojarskiego;

Kreta /ˈkrɛta/ (pn)
Kreta
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;

Krym /krɨ̃m/ (pn)
Krim
  (geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;

Krystian /ˈkrɨstʲjãn/ (pn)
Kristian
  imię męskie;

Krystyna /krɨˈstɨ̃na/ (pn)
Kristine
  imię żeńskie;

Krzysztof /ˈkʃɨʃtɔf/ (pn)
Kristoffer
  imię męskie;

Krzysztofor (pn)
Kristoffer
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Krzyż Południa /ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/ (pn)
Sørkorset
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;

Królestwo Belgii (pn)
Kongeriket Belgia
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii

Królestwo Norwegii (pn)
Kongeriket Norge
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Norwegii jako państwa;

Królestwo Szwecji /kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛʦ̑ʲji/ (pn)
Kongeriket Sverige
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej

Księstwo Andory (pn)
Fyrstedømmet Andorra
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Andory jako państwa

Księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
måne
  (astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;

Ku Klux Klan (n)
Ku Klux Klan
  (historia, historyczny, historycznie) (społeczny) działające w różnych latach amerykańskie rasistowskie organizacje terrorystyczne;

Kuba /ˈkuba/ (pn)
Cuba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;
  (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;

Kubańczyk /kuˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
cubaner
  obywatel Kuby

Kubuś Puchatek /ˈkubuɕ puˈxatɛk/ (n)
Ole Brumm
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a;

Kujawy /kuˈjavɨ/ (pn)
Kujavia
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowej Polsce;

Kurdystan (pn)
Kurdistan
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów;

Kurlandia (pn)
Kurland
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem;

Kuwejt /ˈkuvɛjt/ (pn)
Kuwait
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
  (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);

Kwedlinburg (pn)
Quedlinburg
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Quedlinburg, miasto w środkowych Niemczech w kraju związkowym Saksonia-Anhalt;

LGBT (acronym)
LHBT
  = (społeczny) lesbijki, geje, osoby biseksualne i transpłciowe – jako zbiorowość;

LSD /ɛl‿ɛz‿ˈdɛ/ /ɛl‿ɛz‿ˈdʲi/ (acronym)
sur
  organiczny związek chemiczny, psychodelik o silnym działaniu halucynogennym;

La Manche (pn)
Den engelske kanal
  (geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji;

Lahaur (pn)
Lahore
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnim Pakistanie, stolica prowincji Pendżab;

Lankijczyk /lãŋʲˈcijʧ̑ɨk/ (n)
srilanker
  obywatel Sri Lanki

Laon (pn)
Laon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;

Laos /ˈlaɔs/ (pn)
Laos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Laponia /laˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Laponia
  (geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;

Laponka (n)
samisk
  kobieta narodowości lapońskiej

Latakia (pn)
Lattakia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Laura /ˈlawra/ (pn)
Laura
  imię żeńskie;

Laurenty (pn)
Lars
  imię męskie

Lazurowe Wybrzeże /ˌlazuˈrɔvɛ vɨˈbʒɛʒɛ/ (pn)
Rivieraen
  (geografia, geograficzny) region turystyczny w Prowansji, na odcinku wybrzeża Morza Śródziemnego we Francji od Cassis po granicę z Włochami;

Lejda (pn)
Leiden
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego;

Leningrad /lɛ̃ˈɲĩŋɡrat/ (pn)
Leningrad
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991

Leon /ˈlɛɔ̃n/ (pn)
Leo
  imię męskie;

Lesotho /lɛˈsɔtɔ/ (pn)
Lesotho
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Leto /ˈlɛtɔ/ (pn)
Leto
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 68;
  (mitologia grecka) matka Apollina i Artemidy;

Lew /lɛf/ (pn)
Løven
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Lewant /ˈlɛvãnt/ (pn)
Levanten
  (książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);

Lewi (pn)
Levi
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów;

Lhasa /ˈlasa/ (pn)
Lhasa
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego;

Liban /ˈlʲibãn/ (pn)
Libanon
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Azji ze stolicą w Bejrucie;

Liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (pn)
Liberia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libia /ˈlʲibʲja/ (pn)
Libya
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libijczyk /lʲiˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
libyar
  obywatel Libii

Lidia /ˈlʲidʲja/ (pn)
Lydia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina i państwo w zachodniej Azji Mniejszej;
  imię żeńskie;

Liechtenstein /ˈlixtɛnʂtajn/ (pn)
Liechtenstein
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;

Liguria /lʲiˈɡurʲja/ (pn)
Liguria
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech;

Lille (pn)
Lille
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Lima /ˈlʲĩma/ (pn)
Lima
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Peru;

Limburgia (pn)
Limburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-wschodniej Holandii;
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-wschodniej Belgii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodnich Niderlandach, obecnie podzielona między Belgię i Holandię;

Lipnik /ˈlʲipʲɲik/ (pn)
Leipzig
  (historia, historyczny, historycznie) dawny majątek w Gdańsku;

Lipsk /lʲipsk/ (pn)
Leipzig
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii;

Lisek /ˈlʲisɛk/ (pn)
Reven
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Litwa /ˈlʲitfa/ (pn)
Litauen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;

Litwin /ˈlʲitfʲĩn/ (n)
litauar
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy

Lizbona /lʲizˈbɔ̃na/ (pn)
Lisboa
  (geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;

Loara /lɔˈara/ (pn)
Loire
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
  (geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego;

Lombardia /lɔ̃mˈbardʲja/ (pn)
Lombardia
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie;

Londyn /ˈlɔ̃ndɨ̃n/ (pn)
London
  (geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;

Los Angeles (pn)
Los Angeles
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia;

Lotaryngia /ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Lorraine
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;

Lozanna /lɔˈzãnːa/ (pn)
Lausanne
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Lubeka (pn)
Lübeck
  (geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn;

Lublana /luˈblãna/ (pn)
Ljubljana
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii;

Lublin /ˈlublʲĩn/ (pn)
Lublin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Lubelszczyzny i województwa lubelskiego;

Lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (pn)
Luzern
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów;

Ludwik /ˈludvʲik/ (pn)
Ludvig
  imię męskie;

Luksemburczyk /ˌluksɛ̃mˈburʧ̑ɨk/ (n)
luxembourgsk
  obywatel Luksemburga

Luksemburg /luˈksɛ̃mburk/ (pn)
Luxembourg, Luxemburg
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Luksemburga (1.1);

Lwów /lvuf/ (pn)
Lviv
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Lyon /lʲjɔ̃n/ (pn)
Lyon
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną;

L’Aquila (pn)
L’Aquila
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, położone na północny wschód od Rzymu, u podnóża Apeninu Abruzyjskiego;

MILF /mʲilf/ (n)
MILF
  (wulgarnie, wulgaryzm) atrakcyjna kobieta około czterdziestki

MKOl (acronym)
IOK
  = (sport, sportowy) Międzynarodowy Komitet Olimpijski

Macedonia /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Makedonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Maciej /ˈmaʨ̑ɛ̇j/ (pn)
Mathias
  imię męskie;

Madagaskar /ˌmadaˈɡaskar/ (pn)
Madagaskar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Madagaskarczyk /ˌmadaɡaˈskarʧ̑ɨk/ (n)
madagasser
  obywatel Madagaskaru

Madryt /ˈmadrɨt/ (pn)
Madrid
  (geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;

Magda /ˈmaɡda/ (pn)
Grete
  imię żeńskie;

Magdalena /ˌmaɡdaˈlɛ̃na/ (pn)
Magdalena
  imię żeńskie;

Magdeburg /maɡˈdɛburk/ (pn)
Magdeburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt;

Maghreb /ˈmaɡrɛp/ (n)
Maghreb
  (geografia, geograficzny) region północno-zachodniej Afryki od Atlantyku po granicę z Egiptem;

Magnus /ˈmaɡnus/ (pn)
Magnus
  imię męskie;

Mahomet /maˈxɔ̃mɛt/ (pn)
Muhammed
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu;

Majorka (pn)
Mallorca
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym;

Majotta /maˈjɔtːa/ (n)
Mayotte
  (geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim;

Makau /ˈmakaw/ (pn)
Macao
  (geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach

Malachiasz (pn)
Malaki
  (biblijny) imię męskie;

Malawi /maˈlavʲi/ (pn)
Malawi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Malawijczyk /ˌmalaˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
malawiar
  obywatel Malawi

Malediwczyk /ˌmalɛˈdʲifʧ̑ɨk/ (n)
maldiv
  obywatel Malediwów

Malediwy /ˌmalɛˈdʲivɨ/ (pn)
Maldivene
  (geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;

Malezja /maˈlɛzʲja/ (pn)
Malaysia
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Mali /ˈmalʲi/ (pn)
Mali
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;

Malmö /ˈmalmɛ/ (pn)
Malmö
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund;

Malta /ˈmalta/ (pn)
Malta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Maltanka /malˈtãŋka/ (n)
maltesar
  obywatelka Malty

Malwiny /malˈvʲĩnɨ/ (pn)
Falklandsøyane
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) archipelag na południowym Atlantyku, dawne argentyńskie terytorium;

Mandżuria /mãn͇ˈʤ̑urʲja/ (pn)
Mandsjuria
  (geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;

Manitoba /ˌmãɲiˈtɔba/ (pn)
Manitoba
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Maraton (pn)
Marathon
  miejscowość w Grecji, w Attyce, miejsce słynnego zwycięstwa Greków nad Persami w 490 roku p.n.e.;

Marche (pn)
Marche
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;

Marcin /ˈmarʲʨ̑ĩn/ (pn)
Martin
  imię męskie;

Marek /ˈmarɛk/ (pn)
Markus
  imię męskie;

Maria /ˈmarʲja/ (pn)
Maria
  imię żeńskie;

Mariany Północne /marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Nord-Marianene
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;

Marokańczyk /ˌmarɔˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
marokkan
  obywatel Maroka

Maroko /maˈrɔkɔ/ (pn)
Marokko
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;

Marrakesz /marˈːakɛʃ/ (pn)
Marrakech
  (geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka;

Mars /mars/ (pn)
Mars
  (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem;
  (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Marsjanin /marˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
marsboer
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec Marsa

Marsylia /marˈsɨlʲja/ (pn)
Marseille
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji;

Marta /ˈmarta/ (pn)
Marta
  imię żeńskie;

Martyna (pn)
Martine
  imię żeńskie;

Martynika /ˌmartɨ̃ˈɲika/ (pn)
Martinique
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach

Maryja /maˈrɨja/ (pn)
Maria
  (teologia, teologiczny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Matka Boża;

Maryna /maˈrɨ̃na/ (pn)
Marine
  imię żeńskie;

Mateusz /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Matteus, Mathias
  imię męskie;

Matylda /maˈtɨlda/ (pn)
Mathilde
  imię żeńskie;

Mauretania /ˌmawrɛˈtãɲja/ (pn)
Mauritania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;

Mauretańczyk /ˌmawrɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
mauritanier
  obywatel Mauretanii

Mauritius /mawˈrʲitʲjus/ (pn)
Mauritius
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Mazowsze /maˈzɔfʃɛ/ (n)
Masovia
  (geografia, geograficzny) kraina w centralno-wschodniej Polsce;

Mazury (pn)
Masuria
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region etnograficzny i geograficzny w północno-wschodniej Polsce;

Małgorzata /ˌmawɡɔˈʒata/ (pn)
Margareta, Margrethe
  imię żeńskie;

Małgośka (n)
Grete
  poufała forma imienia Małgorzata

Małopolska /ˌmawɔˈpɔlska/ (pn)
Lille-Polen
  (geografia, geograficzny) kraina na południu Polski;

Mediolan /mɛˈdʲjɔlãn/ (pn)
Milano
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;

Mekka (pn)
Mekka
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej;

Meklemburgia-Pomorze Przednie (pn)
Mecklenburg-Vorpommern
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie;

Mekong /ˈmɛkɔ̃ŋk/ (pn)
Mekong
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;

Meksyk /ˈmɛksɨk/ (pn)
Mexico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Meksykanin /ˌmɛksɨˈkãɲĩn/ (n)
meksikaner
  obywatel Meksyku

Melar (pn)
Mälaren
  (geografia, geograficzny) jezioro położone w środkowej Szwecji, na zachód od Sztokholmu;

Melchizedek (pn)
Melkisedek
  (biblijny) imię męskie;

Merkury /mɛrˈkurɨ/ (pn)
Merkur
  (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
  (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;

Mesyna (pn)
Messina
  (geografia, geograficzny) miastowe Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;

Metz (pn)
Metz
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Mezoameryka (pn)
Mesoamerika
  (geografia, geograficzny) region zamieszkany przez członków wielkich środkowoamerykańskich kultur prekolumbijskich rozciągający się od środkowego Meksyku po Przesmyk Panamski;

Mezopotamia /ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/ (pn)
Mesopotamia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;

Mia (pn)
Mia
  anglosaskie imię żeńskie

Miami /maˈjãmʲi/ (pn)
Miami
  (geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;

Michał /ˈmʲixaw/ (pn)
Mikael
  imię męskie;

Micheasz (pn)
Mika
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Mikołaj /mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Nils
  imię męskie;

Mikronezja /ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Mikronesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
  (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;

Miluza (pn)
Mulhouse
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Francji, w Alzacji;

Minorka (pn)
Menorca
  (geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów;

Miriam /ˈmʲirʲjãm/ (pn)
Miriam
  imię żeńskie;

Missouri /mʲiˈzurʲi/ (pn)
Missouri
  (administracja) (geografia, geograficzny) jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi;

Mińsk /mʲĩj̃sk/ (pn)
Minsk
  (geografia, geograficzny) stolica Białorusi;

Mjanma (pn)
Burma
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Południowej Azji, Birma;

Modena /mɔˈdɛ̃na/ (pn)
Modena
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Modlitwa Pańska (pn)
Fader vår
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) modlitwa, której Chrystus nauczył apostołów;

Moguncja /mɔˈɡũnʦ̑ʲja/ (pn)
Mainz
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem;

Mojżesz /ˈmɔjʒɛʃ/ (pn)
Moses
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  imię męskie;

Mojżeszowy (possessiveAdjective)
mosaikk
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) taki, który należy do Mojżesza

Monachium /mɔ̃ˈnaxʲjũm/ (pn)
München
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;

Monako /mɔ̃ˈnakɔ/ (pn)
Monaco
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;

Mongolia /mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/ (pn)
Mongolia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Monika /mɔ̃ˈɲika/ (pn)
Monika
  imię żeńskie;

Montreal /mɔ̃nˈtrɛal/ (pn)
Montreal
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec;

Montserrat (pn)
Montserrat
  (geografia, geograficzny) masyw górski w Katalonii;
  (geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;
  klasztor benedyktynów w masywie górskim Montserrat (1.1) w Katalonii;

Morawy /mɔˈravɨ/ (pn)
Mähren
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry;

Morze Adriatyckie /ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Adriaterhavet
  (geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;

Morze Azowskie /ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/ (pn)
Asovhavet
  (geografia, geograficzny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;

Morze Barentsa /ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa/ (pn)
Barentshavet
  (geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym;

Morze Bałtyckie /ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Østersjøen
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;

Morze Białe /ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/ (pn)
Kvitsjøen
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;

Morze Czarne /ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ/ (pn)
Svartehavet
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;

Morze Czerwone /ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ/ (pn)
Rødehavet
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim;

Morze Egejskie /ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/ (pn)
Egeer havet
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;

Morze Irlandzkie /ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Irskesjøen
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;

Morze Karaibskie /ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ/ (pn)
Det karibiske hav
  (geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Kaspijskie /ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/ (pn)
Kaspihavet
  (geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;

Morze Martwe /ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ/ (pn)
Dødehavet
  (geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii;

Morze Południowochińskie /ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (pn)
Sørkinahavet
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Północne /ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Nordsjøen
  (geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Tyrreńskie /ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Tyrrenhavet
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;

Morze Wattowe (pn)
vadehavet
  (geografia, geograficzny) część Morza Północnego obejmująca przybrzeżne wody Zatoki Niemieckiej, położona między kontynentem a łańcuchem Wysp Fryzyjskich;

Morze Śródziemne /ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/ (pn)
Middelhavet
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Żółte /ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/ (pn)
Gulehavet
  (geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;

Moskwa /ˈmɔskfa/ (pn)
Moskva
  (geografia, geograficzny) stolica Rosji;

Mount Everest (pn)
Mount Everest
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;

Moza /ˈmɔza/ (pn)
Maas
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Mozambijczyk /ˌmɔzãmˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
mosambiker
  obywatel Mozambiku

Mozambik /mɔˈzãmbʲik/ (pn)
Mosambik
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Mołdawa (pn)
Moldau
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodniej Rumunii, prawy dopływ Seretu;

Mołdawia /mɔwˈdavʲja/ (pn)
Moldova
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;

Mt /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ /ɛ̃m‿ˈtɛ/ /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja ˈvɛdwuc ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˌmatɛˈ<sup>w</sup>uʃa/ (abbreviation)
Evangeliet etter Matteus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Ewangelia według świętego Mateusza, Ewangelia Mateusza, Mateusz

Murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
mørk
  (etnografia, etnograficzny) człowiek czarnoskóry

Myanmar (pn)
Burma
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Myszka Miki /ˈmɨʃka ˈmʲici/ (pn)
Mikke Mus
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya

NATO /ˈnatɔ/ (acronym)
NATO
  Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;

NN /ɛ̃n‿ˈɛ̃n/ (acronym)
Ola Nordmann
  osoba o niezidentyfikowanej tożsamości

NRD /ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ/ (acronym)
DDR
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna

Naddniestrze /nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/ (pn)
Transnistria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;

Nadrenia Północna-Westfalia (pn)
Nordrhein-Westfalen
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;

Nadrenia-Palatynat /ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat/ (pn)
Rheinland-Pfalz
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;

Nahum (pn)
Nahum
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię męskie;

Nairobi /ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/ (pn)
Nairobi
  (geografia, geograficzny) stolica Kenii;

Nalczyk (pn)
Naltsjik
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej;

Namibia /nãˈmʲibʲja/ (pn)
Namibia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Namibijczyk /ˌnãmʲiˈbʲijʧ̑ɨk/ (n)
namibier
  obywatel Namibii

Namur (pn)
Namur
  (geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii;

Nancy (pn)
Nancy
  (geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Meurthe we wschodniej Francji;

Nankin /ˈnãŋʲcĩn/ (pn)
Nanjing
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, port nad dolną Jangcy, dawna stolica;

Nantes (pn)
Nantes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii;

Narwa (pn)
Narva
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Estonii, na granicy z Rosją, nad rzeką Narwą (1.2);

Natalia /naˈtalʲja/ (pn)
Natalie
  imię żeńskie;

Natalis (pn)
jul
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Natanael /ˌnatãˈnaɛl/ (pn)
Natanael
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych;

Nauru /naˈ<sup>w</sup>uru/ (pn)
Nauru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);

Nauruańczyk /ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
nauruer
  obywatel Nauru

Nawakszut /naˈvakʃut/ (pn)
Nouakchott
  (geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;

Nawarra /naˈvarːa/ (pn)
Navarra
  (geografia, geograficzny) (administracja) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad Zatoką Biskajską, niegdyś samodzielne królestwo, obecnie podzielona między Francję i Hiszpanię;

Ndżamena /n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na/ (pn)
N’Djamena
  (geografia, geograficzny) stolica Czadu;

Neapol /nɛˈapɔl/ (pn)
Napoli
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;

Nehemiasz (pn)
Nehemja
  (biblijny) imię męskie

Nepal /ˈnɛpal/ (pn)
Nepal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Nepalczyk /nɛˈpalʧ̑ɨk/ (n)
nepaler
  obywatel Nepalu

Neptun /ˈnɛptũn/ (pn)
Neptun
  (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem;
  (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego;

New Jersey (n)
New Jersey
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północno-wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych;

Niasa (pn)
Malawi
  (geografia, geograficzny) jezioro należące do grupy Wielkich Jezior Afrykańskich, położone w południowo-wschodniej Afryce;

Nicea /ɲiˈʦ̑ɛa/ (pn)
Nice
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;

Niderlandczyk (n)
nederlandsk
  mieszkaniec Niderlandów

Niderlandy /ˌɲidɛrˈlãndɨ/ (pn)
Nederland
  (geografia, geograficzny) (książkowy) (rzadki, rzadko używany) Holandia

Niedziela Palmowa /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva/ (n)
palmesøndag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień;

Niemcy /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ/ (pn)
Tyskland, Føderale Republikken Tyskland
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Niemiec /ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
tysker
  człowiek narodowości niemieckiej

Niemiecka Republika Demokratyczna /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Tyske Demokratiske Republikk
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Niemka /ˈɲɛ̃mka/ (n)
tysker
  kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec

Nieniec (pn)
nenetsisk
  przedstawiciel ludu samojedzkiego, zamieszkującego północno-zachodnią Syberię

Niger /ˈɲiɡɛr/ (pn)
Niger
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;

Nigerczyk /ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk/ (n)
nigerar
  obywatel Nigru

Nigeria /ɲiˈɡɛrʲja/ (pn)
Nigeria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Nigeryjczyk /ˌɲiɡɛˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
nigerian
  obywatel Nigerii

Nikaragua /ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
Nicaragua
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Nikaraguańczyk /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
nicaraguan
  obywatel Nikaragui

Nil /ɲil/ (pn)
Nilen
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;

Nina /ˈɲĩna/ (pn)
Nina
  imię żeńskie;

Nix /ɲiks/ (pn)
Nix
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;

Noe /ˈnɔɛ/ (pn)
Noah
  (biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Noemi (pn)
No'omi
  imię żeńskie;

Normandia /nɔrˈmãndʲja/ (pn)
Normandie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;

Norweg /ˈnɔrvɛk/ (n)
nordmann
  człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Norwegia /nɔrˈvɛɟja/ (pn)
Norge
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Norweżka /nɔrˈvɛʃka/ (n)
nordmann
  kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii

Norymberga /ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa/ (pn)
Nürnberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, położone we Frankonii;

Nowa Fundlandia /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja/ (pn)
Newfoundland
  (geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador;

Nowa Gwinea /ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Ny-Guinea
  (geografia, geograficzny) wyspa Oceanii;

Nowa Kaledonia /ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Ny-Caledonia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francji ze stolicą w Numei, położone w Oceanii;

Nowa Południowa Walia (pn)
New South Wales
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Australii;

Nowa Szkocja /ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Nova Scotia
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Zelandia /ˈnɔva zɛˈlãndʲja/ (pn)
New Zealand, Ny-Zealand
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Nowe Delhi /ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/ (pn)
Ny Delhi
  (geografia, geograficzny) stolica Indii;

Noworosja (n)
Novorossija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;

Noworosyjsk (pn)
Novorossijsk
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Kraju Krasnodarskim, w Rosji, nad Morzem Czarnym;

Nowosybirsk /ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk/ (pn)
Novosibirsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem;

Nowozelandczyk /ˌnɔvɔzɛˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
newzealender
  obywatel Nowej Zelandii

Nowy Brunszwik /ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik/ (pn)
New Brunswick
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowy Jork /ˈnɔvɨ ˈjɔrk/ (pn)
New York
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;

Nowy Orlean /ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/ (pn)
New Orleans
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Nowy Rok /ˈnɔvɨ ˈrɔk/ (n)
Nyttår, nyttår
  święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim

Nowy Testament /ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Det nye testamente
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła;

Nubia /ˈnubʲja/ (pn)
Nubia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;

Nunavut (pn)
Nunavut
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Nuuk (pn)
Godthåb
  (geografia, geograficzny) stolica Grenlandii;

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (adj)
alt i orden
  (potocznie, potoczny) w porządku, dobry

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (adv)
alt i orden
  (potocznie, potoczny) w porządku, dobrze

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (interjection)
alt i orden
  (potocznie, potoczny) oznaczający zgodę

ONZ /ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/ (acronym)
FN
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych

Ocean Arktyczny /ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ/ (pn)
Nordishavet
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Atlantycki /ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (pn)
Atlanterhavet
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;

Ocean Indyjski /ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
Indiahavet
  (geografia, geograficzny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;

Ocean Spokojny /ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ/ (pn)
Stillehavet
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;

Oceania /ˌɔʦ̑ɛˈãɲja/ (n)
Oseania
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;

Odessa (pn)
Odessa
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym;

Odra /ˈɔdra/ (pn)
Oder
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech;

Odyseja /ˌɔdɨˈsɛja/ (pn)
Odysseen
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny epos grecki przypisywany Homerowi;

Ofelia /ɔˈfɛlʲja/ (pn)
Ophelia
  imię żeńskie;

Ofiarowanie Pańskie (n)
kyndelsmesse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie, upamiętniające ofiarowanie Jezusa Chrystusa w Świątyni Jerozolimskiej (w 40. dniu od jego narodzin);

Oise (pn)
Oise
  (geografia, geograficzny) (geografia, geograficzny) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Belgii i północnej Francji, prawy dopływ Sekwany;

Ojcze nasz /ˈɔjʧ̑ɛ ˈnaʃ/ (pn)
Fader vår
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”;

Oksford /ˈɔksfɔrt/ (pn)
Oxford
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Anglii, stolica hrabstwa Oxfordshire;

Olaf /ˈɔlaf/ (pn)
Olav
  imię męskie;

Oliwia /ɔˈlʲivʲja/ (pn)
Olivia
  imię żeńskie;

Oman /ˈɔ̃mãn/ (pn)
Oman
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;

Omsk (pn)
Omsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;

Organizacja Narodów Zjednoczonych /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx/ (pn)
forente nasjoner
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;

Orinoko (n)
Orinoco
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej w Wenezueli i Kolumbii;

Orion /ˈɔrʲjɔ̃n/ (pn)
Orion
  (mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Orlean (pn)
Orléans
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Francji, nad Loarą;

Ormianin /ɔrˈmʲjä̃ɲĩn/ (pn)
armenar
  osoba narodowości ormiańskiej

Osetia Południowa /ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Sør-Ossetia
  (geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;

Oslo /ˈɔslɔ/ (pn)
Oslo
  (geografia, geograficzny) stolica Norwegii;

Ostatnia Wieczerza /ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈʧ̑ɛʒa/ (pn)
Det siste måltid
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania;

Ottawa /ɔtˈːava/ (pn)
Ottawa
  (geografia, geograficzny) stolica Kanady;

Ozeasz (pn)
Hoseas
  (biblijny) Księga Ozeasza;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Ozyrys /ɔˈzɨrɨs/ (pn)
Osiris
  (mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;
  (astronomia, astronomiczny) planeta spoza Układu Słonecznego;

Ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (pn)
Altaret
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

PC /pɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (n)
PC
  (informatyka, informatyczny) komputer osobisty

PI /pɛ‿ˈi/ (acronym)
ISIS
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Państwo Islamskie

Pad /pat/ (pn)
Po
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnych Włoszech;

Padwa /ˈpadva/ (pn)
Padova
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech;

Pafos (pn)
Pafos
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru;

Pakistan /paˈcistãn/ (pn)
Pakistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Palau /ˈpalaw/ (pn)
Palau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;

Palermo /paˈlɛrmɔ/ (pn)
Palermo
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;

Palestyna /ˌpalɛˈstɨ̃na/ (pn)
Palestina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;

Palestynka /ˌpalɛˈstɨ̃ŋka/ (n)
palestinar
  mieszkanka Palestyny

Pan /pãn/ (pn)
Pan
  (mitologia grecka) bóg pasterzy, przedstawiany jako człowiek z koźlimi nogami i rogami;
Herre
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie

Panama /pãˈnãma/ (pn)
Panama
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Panamczyk /pãˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
panaman
  obywatel Panamy

Pandora /pãnˈdɔra/ (n)
Pandora
  (mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;

Pangea /pãŋˈɡɛa/ (pn)
Pangea
  (geologia, geologiczny) superkontynent, który powstał w permie i rozpadł się w jurze;

Pani (personalPronoun)
din
  druga osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński, oficjalna pisana forma grzecznościowa pani jako odpowiednik Ty

Panna /ˈpãnːa/ (pn)
Jomfruen
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;

Panonia /pãˈnɔ̃ɲja/ (pn)
Pannonia
  (starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;

Papeete (pn)
Papeete
  (geografia, geograficzny) stolica Polinezji Francuskiej, położona na wyspie Tahiti wchodzącej w skład Wysp Towarzystwa;

Papua-Nowa Gwinea /paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Papua Ny-Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;

Paragwaj /paˈraɡvaj/ (pn)
Paraguay
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Parlament Europejski /parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (n)
Europaparlamentet
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej;

Parma /ˈparma/ (pn)
Parma
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; stolica prowincji Parma (1.2);

Paryż /ˈparɨʃ/ (pn)
Paris
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;

Pas Kuipera /ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra/ (pn)
Kuiperbeltet
  (astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji;

Pasawa (pn)
Passau
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Bawarii, bezpośrednio przy granicy z Austrią;

Pascha /ˈpasxa/ (pn)
påske
  Wielkanoc we wschodnich Kościołach chrześcijańskich;

Patagonia /ˌpataˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Patagonia
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej;

Patrycja /paˈtrɨʦ̑ʲja/ (pn)
Patricia
  imię żeńskie;

Patryk /ˈpatrɨk/ (pn)
Patrik
  imię męskie;

Paw /paf/ (pn)
påfugl
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Paweł /ˈpavɛw/ (pn)
Pål, Paul
  imię męskie;

Państwo Izrael (pn)
Staten Israel
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa

Państwo Watykańskie (pn)
Vatikanstaten
  (geografia, geograficzny) miasto-państwo w Europie Południowej;

Państwo Środka (n)
Kina
  (książkowy) (peryfrastyczny) Chiny

Pekin /ˈpɛcĩn/ (pn)
Beijing
  (geografia, geograficzny) stolica Chin;

Peloponez /ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs/ (pn)
Peloponnes
  (geografia, geograficzny) półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim;

Pentateuch (pn)
Mosebøkene
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór pięciu świętych ksiąg judaizmu składających się na Torę

Pers /pɛrs/ (n)
persisk
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Persji (dzisiejszego Iranu)

Persefona (pn)
Persephone
  (mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych;

Persja /ˈpɛrsʲja/ (pn)
Persia
  (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;

Peru /ˈpɛru/ (pn)
Peru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;

Perugia (pn)
Perugia
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, stolica Umbrii;

Peruwiańczyk /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
peruan
  obywatel Peru

Peszawar (pn)
Peshawar
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Pakistanie;

Pełczyce /pɛwˈʧ̑ɨʦ̑ɛ/ (pn)
rav
  (geografia, geograficzny) miasto w województwie zachodniopomorskim;

Piemont /ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt/ (pn)
Piemonte
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;

Pierre (pn)
Peder
  imię męskie Piotr

Pierwszy Maja /ˈpʲjɛrfʃɨ ˈmaja/ (n)
første mai
  (potocznie, potoczny) (zobacz) Święto Pracy

Pigmej (n)
pygme
  (etnografia, etnograficzny) członek ludu afrykańskiego;

Pikardia /pʲiˈkardʲja/ (pn)
Picardie
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;

Pinokio (pn)
Pinocchio
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bohater powieści Carla Collodiego;

Piotr /pʲjɔtr̥/ (pn)
Peter, Peder, Petter
  imię męskie;

Pireneje /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/ (pn)
Pyreneene, Pyreneane
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;

Pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
Bibelen
  (skrót, skrótowiec, skrótowo) Pismo Święte, Biblia

Pismo Święte (n)
Hellige Skriften
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Biblia

Pitagoras /ˌpʲitaˈɡɔras/ (pn)
Pythagoras
  (filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;

Piza (pn)
Pisa
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);

Pięcioksiąg /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔ̇cɕɔ̃ŋk/ (pn)
Mosebøkene
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór pięciu świętych ksiąg judaizmu składających się na Torę

Pięćdziesiątnica (n)
pinse
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) w judaizmie: święto obchodzone 6 dnia miesiąca siwan, upamiętniające nadanie Tory

Platon /ˈplatɔ̃n/ (pn)
Platon
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof;

Plejady /plɛˈjadɨ/ (pn)
Pleiadene
  (astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Pliniusz (pn)
Plinius
  imię męskie

Pluton /ˈplutɔ̃n/ (pn)
Pluto
  (mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;

Podgorica /ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a/ (pn)
Podgorica
  (geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry;

Podlasie /pɔdˈlaɕɛ/ (n)
Podlasie
  (geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski;

Podole /pɔdˈɔlɛ/ (pn)
Podolia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na obszarze dzisiejszej zachodniej Ukrainy oraz w Republice Mołdawii na lewym brzegu Dniestru;

Polak /ˈpɔlak/ (n)
polakk
  (etnografia, etnograficzny) obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;

Polinezja Francuska /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Fransk Polynesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Polka /ˈpɔlka/ (n)
polakk
  obywatelka Polski, przedstawicielka narodu polskiego

Polska /ˈpɔlska/ (pn)
Polen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;

Pomorze /pɔ̃ˈmɔʒɛ/ (pn)
Pommern
  (geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;

Pont (pn)
Pontos
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej części Azji Mniejszej, nad Morzem Czarnym, w starożytności niezależne królestwo, następnie prowincja rzymska;

Port-au-Prince (pn)
Port-au-Prince
  (geografia, geograficzny) stolica Haiti;

Portorykańczyk (n)
puertoricaner
  mieszkaniec Portoryka

Portoryko /ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/ (pn)
Puerto Rico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;

Portugalczyk /ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
portugiser
  człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii

Portugalia /ˌpɔrtuˈɡalʲja/ (pn)
Portugal
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;

Portugalka /ˌpɔrtuˈɡalka/ (n)
Portugisisk
  kobieta narodowości portugalskiej

Poznań /ˈpɔznãɲ/ (pn)
Poznań
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Wielkopolski;

Południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
syd
  (geografia, geograficzny) kraje leżące na południu Europy (głównie Włochy, Hiszpania, Grecja i Portugalia)
sør
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) Konfederacja Stanów Zjednoczonych Ameryki, państwo istniejące w latach 1860-1865

Praga /ˈpraɡa/ (pn)
Praha
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;

Prometeusz (pn)
Prometeus
  (mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień;
  (astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna;

Prusy /ˈprusɨ/ (n)
Preussen
  (historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej

Psy Gończe /ˈpsɨ ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɛ/ (pn)
jakthundene
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Puchar /ˈpuxar/ (pn)
Begeret
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
nord
  (potocznie, potoczny) kraje znajdujące się na północ od mówiącego; również obszary o mroźnym klimacie

Półwysep Antarktyczny (pn)
Antarktishalvøya
  (geografia, geograficzny) półwysep Antarktydy, położony w Antarktyce Zachodniej, na południe od Ameryki Południowej;

Półwysep Arabski /puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci/ (pn)
Arabia
  (geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską;

Półwysep Skandynawski (pn)
Skandinavia
  (geografia, geograficzny) półwysep w Europie Północnej;

Płowdiw (pn)
Plovdiv
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Bułgarii, położone nad rzeką Maricą;

Quebec (n)
Québec
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Québec (n)
Québec
  miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec

Ra /ra/ (pn)
Ra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca;

Rachela /raˈxɛla/ (pn)
Rakel
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Rafał /ˈrafaw/ (pn)
Raffel
  imię męskie;

Rajmund /ˈrajmũnt/ (pn)
Raymond
  imię męskie;

Rak /rak/ (pn)
Krepsen
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;

Ratyzbona (pn)
Regensburg
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;

Rebeka /rɛˈbɛka/ (pn)
Rebekka
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Izaaka;
  imię żeńskie;

Regina /rɛˈɟĩna/ (pn)
Regine
  imię żeńskie;

Ren /rɛ̃n/ (pn)
Rhinen
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;

Renata /rɛ̃ˈnata/ (pn)
Renate
  imię żeńskie;

Rennes (pn)
Rennes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;

Republika Armenii (pn)
Republikken Armenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Armenii jako państwa;

Republika Azerbejdżanu (pn)
Republikken Aserbajdsjan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Azerbejdżanu jako państwa;

Republika Beninu (pn)
Republikken Benin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Beninu

Republika Bułgarii (pn)
Republikken Bulgaria
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bułgarii;

Republika Chińska (pn)
Republikken Kina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tajwanu jako państwa

Republika Cypryjska (pn)
Republikken Kypros
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Cypru jako państwa;

Republika Czeska /rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska/ (pn)
Den tsjekkiske republikk
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)

Republika Dominikańska (pn)
Den dominikanske republikk
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Dominikany jako państwa;

Republika Estońska (pn)
Republikken Estland
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii;

Republika Federalna Niemiec /rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (pn)
Forbundsrepublikken Tyskland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Republika Francuska (pn)
Republikken Frankrike
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa;

Republika Grecka (pn)
Den hellenske republikk
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Grecji jako państwa ;

Republika Indonezji (pn)
Republikken Indonesia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Indonezji jako państwa

Republika Islandii (pn)
Republikken Island
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Islandii jako państwa

Republika Kazachstanu (pn)
Kasakhstan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kazachstanu jako państwa

Republika Konga /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Republikken Kongo
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;

Republika Litewska (pn)
Litauen
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Litwy jako państwa;

Republika Paragwaju (pn)
Republikken Paraguay
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Paragwaju

Republika Portugalska (pn)
Republikken Portugal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portugalii jako państwa;

Republika Południowej Afryki /rɛˈpublʲika ˌpɔwudʲˈɲɔvɛj ˈafrɨci/ (pn)
Sør-Afrika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Serbii (pn)
Republikken Serbia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Serbii jako państwa;

Republika Węgierska (pn)
Republikken Ungarn
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Węgier w latach 1989 – 2012

Republika Włoska (pn)
den italienske republikk
  (geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch

Republika Zielonego Przylądka /rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
Kapp Verde
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Łotewska (pn)
Republikken Latvia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Łotwy jako państwa;

Republika Środkowoafrykańska /rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/ (pn)
Den sentralafrikanske republikk
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;

Rijad /ˈrʲijat/ (pn)
Riyadh
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;

Robert /ˈrɔbɛrt/ (pn)
Robert
  imię męskie;

Rodan /ˈrɔdãn/ (pn)
Rhône
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji;

Roger /ˈrɔɡɛr/ (pn)
Roar
  imię męskie

Roksana /rɔˈksãna/ (pn)
Roxana
  imię żeńskie;

Roland /ˈrɔlãnt/ (pn)
Roland
  imię męskie;

Rom /rɔ̃m/ (n)
Roma
  (etnografia, etnograficzny) członek romskiej grupy etnicznej;

Roma /ˈrɔ̃ma/ (pn)
Romafolket
  (geografia, geograficzny) nazwa kilku miast w różnych państwach świata
  (mitologia rzymska) bogini Rzymu i tradycyjne uosobienie państwa rzymskiego;
  imię żeńskie;

Roman /ˈrɔ̃mãn/ (pn)
roman
  imię męskie;

Romeo (pn)
Romeo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię bohatera dramatu Szekspira

Rosja /ˈrɔsʲja/ (pn)
Russland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;

Rosjanin /rɔˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
russer
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;

Rosjanka /rɔˈsʲjãŋka/ (n)
russer
  obywatelka Rosji

Rotterdam (pn)
Rotterdam
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;

Rudolf /ˈrudɔlf/ (pn)
Rudolf
  imię męskie;

Rumun /ˈrũmũn/ (n)
rumen
  człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii

Rumunia /rũˈmũɲja/ (pn)
Romania
  (geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;

Rut /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut/ (pn)
Ruth, Rut
  imię żeńskie;

Rwanda /ˈrvãnda/ (pn)
Rwanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;

Rwandyjczyk /rvãnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
rwander
  obywatel Rwandy

Ryby /ˈrɨbɨ/ (pn)
Fiskene
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;

Ryga /ˈrɨɡa/ (pn)
Riga
  (geografia, geograficzny) stolica Łotwy;

Ryn /rɨ̃n/ (pn)
Rhinen
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim;

Ryszard /ˈrɨʃart/ (pn)
Richard, Rikard
  imię męskie;

Rzeczpospolita Polska /ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita ˈpɔlska/ (pn)
Republikken Polen
  oficjalna nazwa państwa polskiego;

Rzesza /ˈʒɛʃa/ (n)
rike
  (historia, historyczny, historycznie) określenie państwa niemieckiego w różnych okresach jego historii;

Rzeźbiarz /ˈʒɛʑbʲjaʃ/ (pn)
Bildehoggaren
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Rzym /ʒɨ̃m/ (pn)
Roma
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;

Rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
romar
  (starożytność) obywatel starożytnego państwa rzymskiego

Saara /ˈsara/ (pn)
Saarland
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej części Niemiec;

Sabaudia (pn)
Savoie
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Sahara Zachodnia /saˈxara zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
Vest-Sahara
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo;

Saint Lucia (pn)
Saint Lucia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie o tej samej nazwie;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych;

Saint Vincent i Grenadyny (pn)
Saint Vincent og Grenadinene
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Saint-Denis (pn)
St. Denis
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto francuskiej wyspy Reunion;

Saksonia /saˈksɔ̃ɲja/ (pn)
Sachsen
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;

Saksonia-Anhalt (pn)
Sachsen-Anhalt
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Magdeburgu;

Salomon /saˈlɔ̃mɔ̃n/ (pn)
Salomo
  (biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości;
  imię męskie;

Salwador /salˈvadɔr/ (pn)
El Salvador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Salwadorczyk /ˌsalvaˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
salvadoraner
  obywatel Salwadoru

Salzburg /ˈzalʣ̑burk/ (pn)
Salzburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Austrii, stolica kraju związkowego Salzburg (1.2);

Samarkanda (pn)
Samarkand
  (geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie;

Samoa /sãˈmɔa/ (pn)
Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;

Samoa Amerykańskie /sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ/ (pn)
Amerikansk Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Samos (pn)
Samos
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim, u wybrzeży Azji Mniejszej;

Samuel /sãˈmu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Samuel
  imię męskie;

San Marino /ˈsãn maˈrʲĩnɔ/ (pn)
San Marino
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Sana /ˈsãna/ (pn)
Sanaá
  (geografia, geograficzny) stolica Jemenu;

Sanmaryńczyk /ˌsãnmaˈrɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sanmariner
  obywatel San Marino

Sara /ˈsara/ (pn)
Sara
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Abrahama;
  imię żeńskie;

Saragossa /ˌsaraˈɡɔsːa/ (pn)
Zaragoza
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii;

Sarajewo /ˌsaraˈjɛvɔ/ (pn)
Sarajevo
  (geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;

Sardynia /sarˈdɨ̃ɲja/ (pn)
Sardinia
  (geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;

Sardyńczyk /sarˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sardisk
  mieszkaniec Sardynii lub osoba płci męskiej pochodząca z Sardynii

Saturn /ˈsaturn/ (pn)
Saturn
  (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów;
  (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego;

Saudyjczyk /sawˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
saudiaraber
  obywatel Arabii Saudyjskiej

Saul /sawl/ (pn)
Saul
  (biblijny) postać biblijna, król Izraela
  imię męskie;

Scytia /ˈsʦ̑ɨtʲja/ (pn)
Skytia
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca część Ukrainy;

Sebastian /sɛˈbastʲjãn/ (pn)
Sebastian
  imię męskie;

Sekwana /sɛˈkfãna/ (pn)
Seine
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;

Senegal /sɛ̃ˈnɛɡal/ (pn)
Senegal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;

Septuaginta (pn)
Septuaginta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine;

Serb /sɛrp/ (n)
serber
  człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii

Serbia /ˈsɛrbʲja/ (pn)
Serbia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;

Serbia i Czarnogóra /ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura/ (pn)
Serbia og Montenegro
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;

Serbka /ˈsɛrpka/ (n)
serber
  kobieta lub dziewczyna narodowości serbskiej, obywatelka Serbii, mieszkanka Serbii

Serbołużyczanin (n)
Lusatianske Serber
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu zachodniosłowiańskiego zamieszkującego Łużyce

Sergiusz /ˈsɛrʲɟuʃ/ (pn)
Sergej
  imię męskie;

Seszele /sɛˈʃɛlɛ/ (pn)
Seychellene
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;

Set /sɛt/ (pn)
Set
  (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;
  (mitologia egipska) demoniczne bóstwo egipskie, pan pustyń i chaosu;

Seul /ˈsɛ<sup>w</sup>ul/ (pn)
Seoul
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;

Sewastopol (pn)
Sevastopol
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Półwyspu Krymskiego;

Sewilla /sɛˈvʲilːa/ (pn)
Sevilla
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;

Sfederowane Stany Mikronezji /ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji/ (pn)
Mikronesiaføderasjonen
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Sfinks (n)
Sfinksen
  (mitologia grecka) stwór z głową niewieścią i tułowiem lwa żyjący pod Tebami;

Siena /ˈsʲjɛ̃na/ (pn)
Siena
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone w Toskanii; stolica prowincji Siena (1.2);

Sierra Leone /ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/ (pn)
Sierra Leone
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;

Singapur /sʲĩŋˈɡapur/ (pn)
Singapore
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;

Singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
singaporer
  obywatel Singapuru

Skandynawia /ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/ (n)
Skandinavia
  (geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;

Skałosz /ˈskawɔʃ/ (pn)
Peder
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, odpowiednik greckiego Πέτρος (Petro, Piotr)

Skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (pn)
Skorpionen
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;

Smok /smɔk/ (pn)
Dragen
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Soczi /ˈsɔʧ̑ʲi/ (pn)
Sotsji
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym;

Sofia /ˈsɔfʲja/ (pn)
Sofia
  (geografia, geograficzny) stolica Bułgarii;

Sofoniasz (pn)
Sefanias
  (biblijny) imię męskie;

Sogdiana (pn)
Sogdia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;

Sokrates /sɔˈkratɛs/ (pn)
Sokrates
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof;
  imię męskie;

Somalia /sɔ̃ˈmalʲja/ (pn)
Somalia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;

Somalijczyk /ˌsɔ̃maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
somalier
  obywatel Somalii

Sparta /ˈsparta/ (pn)
Sparta
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji;
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie

Spira (pn)
Speyer
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;

Sri Dźajawardanapura Kotte /ˈsrʲi ˌʥ̑äjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ/ (pn)
Kotte
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Sri Lanka /ˈsrʲi ˈlãnka/ (pn)
Sri Lanka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;

Stalin (pn)
Stalin
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pseudonim Iosifa Wissarionowicza Dżugaszwiliego, radzieckiego polityka i przywódcy;

Stambuł /ˈstãmbuw/ (pn)
Istanbul
  (geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;

Stany Zjednoczone /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ/ (pn)
Forente Stater
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stany Zjednoczone Ameryki /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci/ (pn)
Amerikas forente stater
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stefan /ˈstɛfãn/ (pn)
Stefan
  imię męskie;

Stolica Apostolska /stɔˈlʲiʦ̑a ˌːpɔˈstɔlska/ (pn)
Den hellige stol
  (geografia, geograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) siedziba papieża, Watykan

Stolica Święta (pn)
Den hellige stol
  (geografia, geograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) siedziba papieża, Watykan
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) organ władzy zwierzchniej w Kościele katolickim

Strasburg (pn)
Strasbourg
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;

Strefa Gazy /ˈstrɛfa ˈɡazɨ/ (pn)
Gazastripa
  część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim;

Strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (pn)
Skytten
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Stuttgart (pn)
Stuttgart
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia;

Styks (pn)
Styx
  (mitologia grecka) główna rzeka Hadesu;

Suazi (pn)
Swaziland
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;

Suazyjczyk /ˌsu<sup>w</sup>aˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
eswatinier
  obywatel Suazi

Sudan /ˈsudãn/ (pn)
Sudan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudan Południowy /ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
Sør-Sudan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudańczyk /suˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
sudaner
  mieszkaniec Sudanu, obywatel Sudanu albo Sudanu Południowego

Sudety /suˈdɛtɨ/ (pn)
Sudetene
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską;

Sumatra /sũˈmatra/ (pn)
Sumatra
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;

Sund (pn)
Øresund
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Bałtyckie z Morzem Północnym przez cieśniny Kattegat i Skagerrak, oddzielająca duńską Zelandię od szwedzkiej Skanii;

Surinam /suˈrʲĩnãm/ (pn)
Surinam
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;

Svalbard /ˈsfalbart/ (pn)
Svalbard
  (geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii;

Syberia /sɨˈbɛrʲja/ (pn)
Sibir
  (geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;

Sycylia /sɨˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Sicilia
  (geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;

Sycylijczyk /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
siciliansk
  mieszkaniec Sycylii, osoba pochodząca z Sycylii

Sydney (pn)
Sydney
  (geografia, geograficzny) największe miasto Australii;

Sydon /ˈsɨdɔ̃n/ (pn)
Sidon
  (geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (pn)
nyttårsaften
  imię męskie;

Sylwia /ˈsɨlvʲja/ (pn)
Sylvia
  imię żeńskie;

Symferopol /ˌsɨ̃w̃fɛˈrɔpɔl/ (pn)
Simferopol
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, stolica Republiki Autonomicznej Krymu;

Syrakuzy (pn)
Syracuse
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;

Syria /ˈsɨrʲja/ (pn)
Syria
  (geografia, geograficzny) kraj w Azji;

Syriusz /ˈsɨrʲjuʃ/ (pn)
Hundestjernen
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa;

Syryjczyk /sɨˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
syrar
  obywatel Syrii lub mieszkaniec Syrii

Szatan (pn)
Satan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich najwyższy spośród upadłych aniołów, przywódca złych duchów niekiedy utożsamiany z Lucyferem;

Szaweł (pn)
Saulus
  (biblijny) pierwotne imię apostoła Pawła

Szczecin /ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn/ (pn)
Szczecin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego;

Sziraz (pn)
Syrah
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji;

Szkocja /ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Skottland
  (geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;

Szkot /ʃkɔt/ (n)
skotte
  mieszkaniec Szkocji

Szkotka /ˈʃkɔtka/ (n)
skotte
  mieszkanka Szkocji

Szoszon (n)
shoshone
  (etnografia, etnograficzny) członek indiańskiego plemienia z Ameryki Północnej;

Sztokholm /ˈʃtɔkxɔlm/ (pn)
Stockholm
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;

Szwabia /ˈʃfabʲja/ (pn)
Schwaben
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;

Szwajcar /ˈʃfajʦ̑ar/ (n)
sveitser
  obywatel Szwajcarii

Szwajcaria /ʃfajˈʦ̑arʲja/ (pn)
Sveits
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;

Szwecja /ˈʃfɛʦ̑ʲja/ (pn)
Sverige
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;

Szwed /ʃfɛt/ (n)
svenske
  człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji

Szwedka /ˈʃfɛtka/ (n)
svensk kvinne
  kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji

Szymon /ˈʃɨ̃mɔ̃n/ (pn)
Simon
  imię męskie;

Słowacja /swɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Slovakia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej;

Słowak /ˈswɔvak/ (n)
slovak
  człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji;

Słowenia /swɔˈvɛ̃ɲja/ (pn)
Slovenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

Słoweniec /swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
slovener
  człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii

Słowianin /swɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
Slav
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

T-shirt (n)
T-skjorte
  (krawiectwo) koszulka z krótkim rękawem

TV (acronym)
TV
  = telewizja

Tadżyk /ˈtaʤ̑ɨk/ (n)
tadsjikisk språk
  obywatel Tadżykistanu

Tadżykistan /ˌtaʤ̑ɨˈcistãn/ (pn)
Tadsjikistan
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Taganrog (pn)
Taganrog
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim;

Tajlandia /tajˈlãndʲja/ (pn)
Thailand
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Tajwan /ˈtajvãn/ (n)
Taiwan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;

Tallin /ˈtallʲĩn/ (pn)
Tallinn
  (geografia, geograficzny) stolica Estonii;

Tamiza /tãˈmʲiza/ (pn)
Themsen
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;

Tanatos /tãˈnatɔs/ (pn)
Thanatos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie śmierci utożsamiany z rzymską Mors;

Tanganika (pn)
Tanganyika
  (geografia, geograficzny) (administracja) planowana prowincja w Demokratycznej Republice Konga;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kontynentalna część Tanzanii, była kolonia Cesarstwa Niemieckiego, a między 1961 a 1964 niepodległe państwo;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Afryce Wschodniej w strefie ryftu wschodnioafrykańskiego;

Tangier /ˈtãŋʲɟɛr/ (pn)
Tanger
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnim Maroku w Zatoce Tangerskiej, port nad Cieśniną Gibraltarską;

Tanzania /tãw̃ˈzãɲja/ (n)
Tanzania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;

Tara /ˈtara/ (pn)
tara
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na pograniczu obwodów nowosybirskiego i omskiego w Rosji, prawy dopływ Irtysza;

Tarent /ˈtarɛ̃nt/ (pn)
Taranto
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent (1.2), w południowych Włoszech;

Tartus (pn)
Tartus
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Tasmania /tasˈmãɲja/ (pn)
Tasmania
  (geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii;

Taszkent /ˈtaʃkɛ̃nt/ (pn)
Tasjkent
  (geografia, geograficzny) stolica Uzbekistanu;

Tbilisi /ˌtbʲiˈlʲisʲi/ (pn)
Tbilisi
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;

Teheran /tɛˈxɛrãn/ (pn)
Teheran
  (geografia, geograficzny) stolica Iranu;

Teneryfa (pn)
Tenerife
  (geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;

Teodor /tɛˈɔdɔr/ (pn)
Theodor
  imię męskie;

Teodoryk (pn)
Didrik
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Teofil /tɛˈɔfʲil/ (pn)
Teofilos
  imię męskie;

Teresa /tɛˈrɛsa/ (pn)
Therese
  imię żeńskie;

Terytoria Północno-Zachodnie /ˌtɛrɨˈtɔrʲja ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
Nordvestterritoria
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Tesalia /tɛˈsalʲja/ (pn)
Thessalia
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji;

Tessyn (pn)
Ticino
  (geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Ticino, kanton w Szwajcarii;

Tetyda /tɛˈtɨda/ (pn)
Thetis
  (mitologia grecka) nimfa; córka Nereusa i żona Peleusa; matka Achillesa; jedna z nereid;

Tezeusz /tɛˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Thesevs
  (mitologia grecka) heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry;

Timor Wschodni /ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/ (pn)
Øst-Timor
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tirsa (pn)
Tirsa
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Samarii, stanowisko archeologiczne;

Tiumeń (pn)
Tjumen
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą;

Tobiasz /ˈtɔbʲjaʃ/ (pn)
Tobias
  imię męskie;

Togo /ˈtɔɡɔ/ (pn)
Togo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;

Tokio /ˈtɔcɔ/ (pn)
Tokyo
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Japonii;

Toledo (pn)
Toledo
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Hiszpanii;

Tomasz /ˈtɔ̃maʃ/ (pn)
Thomas
  imię męskie;

Tonga /ˈtɔ̃ŋɡa/ (pn)
Tonga
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii;

Tora /ˈtɔra/ (pn)
Thora
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg;

Toskania /tɔˈskãɲja/ (pn)
Toscana
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech;

Toskanka (n)
Toscana
  mieszkanka Toskanii

Tracja (pn)
Thrakia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię;

Trewir (pn)
Trier
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, port nad Mozelą;

Tripoli /trʲiˈpɔlʲi/ (pn)
Tripoli
  (geografia, geograficzny) miasto w Libii

Trydent (pn)
Trento
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina w północnych Włoszech;

Trynidad (pn)
treenighet
  (geografia, geograficzny) wyspa w Małych Antylach, na Oceanie Atlantyckim, u północno-wschodnich wybrzeży Ameryki Południowej;

Trynidad i Tobago /trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/ (pn)
Trinidad og Tobago
  (geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;

Trypolis /trɨˈpɔlʲis/ (pn)
Tripoli
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii;

Trzeci Świat /ˈṭʃɛʨ̑i ˈɕfʲjat/ (n)
den tredje verden
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) XX wiek grupa państw nienależąca ani do bloku kapitalistycznego (pod przewodnictwem Stanów Zjednoczonych), ani do komunistycznego (ZSRR)
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraje słabo rozwinięte gospodarczo, przeważnie byłe kolonie;

Trójca Święta /ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta/ (pn)
treenighet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg;

Tulon (pn)
Toulon
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Var;

Tuluza /tuˈluza/ (pn)
Toulouse
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji, położone nad Garonną;

Tunezja /tũˈnɛzʲja/ (pn)
Tunisia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Tunis /ˈtũɲis/ (pn)
Tunis
  (geografia, geograficzny) stolica Tunezji;

Turcja /ˈturʦ̑ʲja/ (pn)
Tyrkia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;

Turek /ˈturɛk/ (n)
tyrk
  osoba narodowości tureckiej lub obywatel Turcji

Turkmen /ˈturkmɛ̃n/ (n)
turkmen
  obywatel Turkmenistanu

Turkmenistan /ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/ (pn)
Turkmenistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;

Turyn /ˈturɨ̃n/ (pn)
Torino
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;

Turyngia /tuˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Thüringen
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;

Tuvalu /tuˈvalu/ (pn)
Tuvalu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika;

Tuwalczyk /tuˈvalʧ̑ɨk/ (n)
tuvaler
  obywatel Tuvalu

Tyberiusz /tɨˈbɛrʲjuʃ/ (pn)
Tiberius
  imię męskie;

Tybet /ˈtɨbɛt/ (pn)
Tibet
  (geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;
  kraj na Wyżynie Tybetańskiej

Tybetanka /ˌtɨbɛˈtãnka/ (n)
tibetanar
  mieszkanka Tybetu

Tybetańczyk /ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tibetansk
  mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego

Tymoteusz /ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Timoteus
  imię męskie;

Tyrol /ˈtɨrɔl/ (pn)
Tirol
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnych Włoszech i w zachodniej Austrii, rozciąga się w Alpach Wschodnich, w dolinie górnego Innu, górnej Adygi i górnej Drawy;

Tytan /ˈtɨtãn/ (pn)
titan
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Tytus /ˈtɨtus/ (pn)
Titus
  imię męskie;

UE /u‿ˈɛ/ (acronym)
EU
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) (ekonomia, ekonomiczny) Unia Europejska

USA /u‿ɛs‿ˈa/ (acronym)
USA
  = (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki;

Udine (pn)
Udine
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska;

Uganda /uˈɡãnda/ (pn)
Uganda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;

Ugandyjczyk /ˌuɡãnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
ugander
  obywatel Ugandy

Ukraina /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (pn)
Ukraina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;

Ukrainiec /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛʦ̑/ (n)
Ukrainsk
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy

Układ Słoneczny /ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (pn)
solsystem
  (astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;

Uljanowsk (pn)
Uljanovsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą;

Ulm /ulm/ (pn)
Ulm
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Unia Europejska /ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (pn)
Den europeiske union, Europeiske Union
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 27 państw europejskich;

Uran /ˈurãn/ (pn)
Uranus
  (astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Uranos /uˈrãnɔs/ (pn)
Uranos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie nieba; syn i mąż Gai;

Uri (n)
Uri
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii położony w środkowej części kraju;

Urlyk (pn)
Ulrik
  imię męskie

Urszula /urˈʃula/ (pn)
Ursula
  imię żeńskie;

Urugwaj /uˈruɡvaj/ (pn)
Uruguay
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Urugwajczyk /ˌuruɡˈvajʧ̑ɨk/ (n)
uruguayan
  obywatel Urugwaju

Uzbek /ˈuzbɛk/ (n)
usbeker
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu Uzbeków
  (przestarzałe, przestarzały) obywatel Uzbekistanu

Uzbekistan /ˌuzbɛˈcistãn/ (pn)
Usbekistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Ułan Bator /ˈuwãn ˈbatɔr/ (pn)
Ulan Bator
  (geografia, geograficzny) stolica Mongolii;

Valletta (pn)
Valletta
  (geografia, geograficzny) stolica Malty;

Vancouver /vãŋˈkuvɛr/ (pn)
Vancouver
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie;
  (geografia, geograficzny) miasto w USA w stanie Waszyngton;

Victoria (pn)
Viktoria
  (geografia, geograficzny) stolica Seszeli;

Vienne (pn)
Wien
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Nowa Akwitania;
  (geografia, geograficzny) miasto nad Rodanem, położone w południowo-wschodniej Francji w departamencie Isère;
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Francji, lewy dopływ Loary;

WC /vu‿ˈʦ̑ɛ/ (n)
dass
  ubikacja

WNP /vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
SUS
  = Wspólnota Niepodległych Państw;

Waga /ˈvaɡa/ (pn)
Vekten, Vekta
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;

Wagadugu (pn)
Ouagadougou
  (geografia, geograficzny) stolica Burkiny Faso;

Waldemar /valˈdɛ̃mar/ (pn)
Valdemar, Waldemar
  imię męskie;

Walencja /vaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Valencia
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Walenty /vaˈlɛ̃ntɨ/ (pn)
Falentin
  imię męskie;

Waleria (pn)
Valeria
  imię żeńskie;

Walhalla (n)
Valhall
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju

Walia /ˈvalʲja/ (pn)
Wales
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;

Walijczyk /vaˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
waliser
  mieszkaniec Walii

Walonia (pn)
Vallonien
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii

Warkocz Bereniki /ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/ (pn)
Berenikes hår
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;

Warszawa /varˈʃava/ (pn)
Warszawa
  (geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;

Wasza Wysokość (n)
Deres Majestet
  zwrot grzecznościowy w stosunku do osoby z rodziny królewskiej lub książęcej

Watykan /vaˈtɨkãn/ (pn)
Vatikanstaten
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Wawrzyn (pn)
Lars
  imię męskie

Wawrzyniec /vavˈʒɨ̃ɲɛʦ̑/ (pn)
Lafranz
  imię męskie;

Wenecja /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja/ (pn)
Venezia
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;

Wenecja Euganejska /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska/ (pn)
Veneto
  (geografia, geograficzny) region we Włoszech;

Wener (pn)
Vänern
  (geografia, geograficzny) jezioro w południowo-zachodniej części Szwecji;

Wenezuela /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
Venezuela
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;

Wenezuelczyk /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlʧ̑ɨk/ (n)
venezuelan
  obywatel lub mieszkaniec Wenezueli

Wenus /ˈvɛ̃nus/ (pn)
Venus
  (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;

Werona (pn)
Verona
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska;

Weronika /ˌvɛrɔ̃ˈɲika/ (pn)
Veronika, Veronica
  imię żeńskie;

Wersal /ˈvɛrsal/ (pn)
Versailles
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miejscowość we Francji położona na zachód od Paryża, słynąca z rezydencji królów francuskich;

Wesołych Świąt /vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/ (interjection)
god jul
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia

Wetter /ˈvɛtːɛr/ (pn)
Vättern
  (geografia, geograficzny) jezioro w południowej Szwecji, drugie co do wielkości w tym kraju;

Wezuwiusz /vɛˈzuvʲjuʃ/ (pn)
Vesuv
  (geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech;

Wełtawa /vɛwˈtava/ (pn)
Moldau
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby;

Wiedeń /ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/ (pn)
Wien
  (geografia, geograficzny) stolica Austrii;

Wielka Brytania /ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/ (pn)
Storbritannia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;

Wielkanoc /vʲjɛlˈkãnɔʦ̑/ (n)
påske
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

Wielki Czwartek (n)
skjærtorsdag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę ostatniej wieczerzy;

Wielki Piątek /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
langfredag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;

Wielki Post /ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst/ (n)
faste
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie;

Wielki Wybuch /ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux/ (pn)
Big Bang
  (astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata;

Wielki Wóz (pn)
Karlsvognen
  (astronomia, astronomiczny) asteryzm składający się z siedmiu najjaśniejszych gwiazd gwiazdozbioru Wielkiej Niedźwiedzicy;

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie (pn)
De store sjøer
  (geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA;

Wielkie Księstwo Luksemburga (pn)
Storhertugdømmet Luxembourg
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Luksemburga jako państwa;

Wielkopolska /ˌvʲjɛlkɔˈpɔlska/ (n)
Stor-Polen
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowo-zachodniej Polsce;

Wientian /ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/ (pn)
Vientiane
  (geografia, geograficzny) stolica Laosu;

Wietnam /ˈvʲjɛtnãm/ (pn)
Vietnam
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Wietnamczyk /vʲjɛtˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
Vietnamesisk
  (etnografia, etnograficzny) obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej

Wietnamka /vʲjɛtˈnãmka/ (n)
Vietnamesisk
  obywatelka Wietnamu, mieszkanka Wietnamu, kobieta narodowości wietnamskiej

Wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (pn)
julaften
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;

Wikipedia /ˌvʲiciˈpɛdʲja/ (pn)
Wikipedia
  (informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia

Wikisłownik /ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/ (pn)
Wiktionary, Wikiordboken
  (neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;

Wikiźródła /ˌvʲiciʑˈrudwa/ (pn)
Wikikilden
  wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wiktor /ˈvʲiktɔr/ (pn)
Viktor
  imię męskie;

Wiktoria /vʲikˈtɔrʲja/ (pn)
Viktoria
  (mitologia rzymska) bogini i uosobienie zwycięstwa, utożsamiana z grecką Nike;
  imię żeńskie;

Wilhelm /ˈvʲilxɛlm/ (pn)
Vilhelm
  imię męskie;

Wilk /vʲilk/ (pn)
Ulven
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wilno /ˈvʲilnɔ/ (pn)
Vilnius
  (geografia, geograficzny) stolica Litwy;

Wioletta (pn)
Viola
  imię żeńskie;

Wisznu /ˈvʲiʃnu/ (pn)
Vishnu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu

Wisła /ˈvʲiswa/ (pn)
Wisła
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce;

Wit /vʲit/ (pn)
Vittus
  imię męskie;

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (pn)
vannmann
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;

Wojwodina (pn)
Vojvodina
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie;

Wolne Hrabstwo Burgundii (pn)
Franche-Comté
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowo-wschodniej Francji;

Woroneż (pn)
Voronesj
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;
  (geografia, geograficzny) rzeka, lewy dopływ Donu;

Wołga /ˈvɔwɡa/ (pn)
Volga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wołoszczyzna (pn)
Valakia
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii;

Wołyń /ˈvɔwɨ̃ɲ/ (pn)
Volhynia
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy;

Woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (pn)
Kusken
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wrocław /ˈvrɔʦ̑waf/ (pn)
Breslau
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;

Wspólnota Niepodległych Państw /fspulˈnɔta ˌɲɛpɔˈdlɛɡwɨx ˈpãj̃stf/ (pn)
SUS
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, zrzeszająca większość republik byłego ZSRR;

Wybrzeże Kości Słoniowej /vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (pn)
Elfenbenskysten
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Wyspa Świętej Heleny /ˈvɨspa ˈɕfʲjɛ̃ntɛj xɛˈlɛ̃nɨ/ (pn)
Saint Helena
  (geografia, geograficzny) wyspa wulkaniczna na Oceanie Atlantyckim

Wyspy Cooka /ˈvɨspɨ ˈkuka/ (pn)
Cookøyene
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii;

Wyspy Kanaryjskie /ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/ (pn)
Kanariøyene
  (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)

Wyspy Marshalla /ˈvɨspɨ marˈʃala/ (pn)
Marshalløyene
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro;

Wyspy Owcze /ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ/ (pn)
Færøyene
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1)

Wyspy Salomona /ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/ (pn)
Salomonøyene
  (administracja) (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca /ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
São Tomé og Príncipe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;

Węgier /ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/ (n)
ungarar
  człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier

Węgierka /vɛ̃ŋʲˈɟɛrka/ (n)
Ungarsk
  osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier

Węgry /ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Ungarn
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Włoch /vwɔx/ (n)
italiener
  człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch

Włochy /ˈvwɔxɨ/ (pn)
Italia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;

Włoszka /ˈvwɔʃka/ (n)
italiener
  kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch

York (pn)
York
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii;

ZSRR /ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr/ (acronym)
SSSR, USSR
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Zachariasz /zaˈxarʲjaʃ/ (pn)
Sakarias, Sakarja
  imię męskie;

Zachodni Brzeg /zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk/ (pn)
Vestbredden
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael;

Zagrzeb /ˈzaɡʒɛp/ (pn)
Zagreb
  (geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;

Zair /ˈza<sup>j</sup>ir/ (pn)
Zaire
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa rzeki Kongo
  (historia, historyczny, historycznie) Demokratyczna Republika Konga

Zalew Szczeciński (pn)
Oderlagunen
  (geografia, geograficzny) zalew Morza Bałtyckiego, leżący w jego południowej części, podzielony na część polską i niemiecką, od północy ograniczony wyspami Rugią i Wolinem;

Zalew Wiślany (pn)
Wisłalagunen
  (geografia, geograficzny) zalew Morza Bałtyckiego, odcięty przez Mierzeję Wiślaną od Zatoki Gdańskiej;

Zambia /ˈzãmbʲja/ (pn)
Zambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Zatoka Bengalska /zaˈtɔka bɛ̃ŋˈɡalska/ (pn)
Bengalbukta
  (geografia, geograficzny) zatoka nad Oceanem Indyjskim;

Zatoka Biskajska /zaˈtɔka bʲiˈskajska/ (pn)
Biscayabukten
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji;

Zatoka Fińska /zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/ (pn)
Finskebukta
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;

Zatoka Genueńska (pn)
Genovabukten
  (geografia, geograficzny) zatoka na północnym skraju Morza Liguryjskiego;

Zatoka Gwinejska (pn)
Guineabukta
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez;

Zatoka Meksykańska /zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/ (n)
Mexicogolfen
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;

Zatoka Niemiecka (pn)
Tyskebukta
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona u wybrzeży Niemiec, Danii i Holandii

Zatoka Ryska (pn)
Rigabukten
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią;

Zelandia /zɛˈlãndʲja/ (pn)
Zeeland
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii;
Sjælland
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii;

Zesłanie Ducha Świętego (pn)
pinse
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów

Ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (pn)
Jorden, jorden
  (astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Zimbabwe /zʲĩmˈbabvɛ/ (pn)
Zimbabwe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;

Zimbabweńczyk (n)
zimbabwar
  mieszkaniec Zimbabwe

Zjednoczone Emiraty Arabskie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
De forente arabiske emirater
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Zjednoczone Królestwo /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/ (pn)
Det forente kongerike Storbritannia og Nord-Irland
  (geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zofia /ˈzɔfʲja/ (pn)
Sofia, Sofie
  imię żeńskie;

Zurych (pn)
Zürich
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;

Zuzanna /zuˈzãnːa/ (pn)
Susanne
  imię żeńskie;

Związek Australijski (pn)
Commonwealth of Australia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Australii jako państwa

Związek Radziecki /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (pn)
Sovjetunionen
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix/ (pn)
Unionen av Sovjetiske Sosialistrepublikker, Unionen av sosialistiske rådsrepublikker
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;

a /a/ (conjunction)
og
  …uzupełniania
  …objaśnień
  …przeciwstawności
  …wynikania

a /a/ (particle)
men
  …wzmacniająca

a kysz /a‿ˈkɨʃ/ (interjection)
trekk unna
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) uciekaj, zmykaj (w stosunku do człowieka lub innej istoty żywej)

a psik /a‿ˈpʲɕik/ (interjection)
atsjo
  …naśladująca dźwięk wydawany podczas kichania

abaka /aˈbaka/ (n)
sjakkel
  (włókiennictwo) lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie;

abakus /aˈbakus/ (n)
abacus
  (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;
  przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;

abażur /aˈbaʒur/ (n)
lampeskjerm
  osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

abbé (n)
abbed
  tytuł honorowy we francuskim Kościele katolickim;

abdykacja /ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
abdikasjon
  zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej

abdykować /ˌabdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
abdisere
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

abecadlarz /ˌabɛˈʦ̑adlaʃ/ (n)
indeks
  (przestarzałe, przestarzały) skorowidz

abecadło /ˌabɛˈʦ̑adwɔ/ (n)
abc
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku

abecedariusz /ˌabɛʦ̑ɛˈdarʲjuʃ/ (n)
indeks
  skorowidz

aberracja /ˌabɛrˈraʦ̑ʲja/ /ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja/ (n)
avvik
  (astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;
  (erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;
  (genetyka) zmiana w strukturze chromosomów występująca samorzutnie w warunkach naturalnych, a także wywoływana sztucznie działaniem promieniowania jonizującego, różnych związków chemicznych itp., powodująca dziedziczne zmiany cech organizmu;
aberrasjon
  (optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne;

abiogeneza /ˌabʲjɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
abiogenese
  (biologia, biologiczny) spontaniczne powstawanie życia z materii nieożywionej;

ablatyw /abˈlatɨf/ (n)
ablativ
  (gramatyka) przypadek gramatyczny wyrażający odchodzenie i oddzielanie się od czegoś, a w łacinie spełniający także inne role, m.in. narzędnika i miejscownika;

abolicjonizm /ˌabɔlʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
abolisjonisme
  (historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;

abonament /ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt/ (n)
abonnement
  regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism
engangssum
  regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);

abonent /aˈbɔ̃nɛ̃nt/ (n)
abonnent
  osoba płacąca stałą opłatę, abonament;

abonować /ˌabɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
abonnere
  korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty

aborcja /aˈbɔrʦ̑ʲja/ (n)
abort
  (medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

abrewiacja /ˌabrɛˈvʲjaʦ̑ʲja/ (n)
forkortelse
  (książkowy) (termin specjalistyczny) skrót wyrazu lub grupy wyrazów w piśmie, szczególnie w odniesieniu do dawnych rękopisów

abrewiatura /ˌabrɛvʲjaˈtura/ (n)
forkortelse
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) skrót zapisu muzycznego

absolut /apˈsɔlut/ (n)
absolutt
  to, co istniało samo przez się, absolutny duch, Bóg;

absolutny /ˌapsɔˈlutnɨ/ (adj)
absolutt
  (filozofia, filozoficzny) istniejący obiektywnie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oparty na zasadach absolutyzmu lub rządzący według tych zasad
  całkowity, zupełny, bezwzględny
  niekwestionowany

absolutyzm /ˌapsɔˈlutɨsm̥/ (n)
absolutisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;

absolwować /ˌapsɔlˈvɔvaʨ̑/ (v)
tilgi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać absolucji, rozgrzeszenia

absorbować /ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑/ (v)
absorbere
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie
påta seg
  (przenośnie, przenośnia) całkowicie pochłaniać czyjeś myśli, uwagę, czas; zajmować kogoś

absorpcja /apˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
absorpsjon
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;

abstrakcja /apsˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
abstraksjon
  (sztuka) kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością;
  coś trudnego do zrealizowania lub zdefiniowania
  nierealny pogląd
  pojęcie ogólne
  proces tworzenia pojęć ogólnych;

abstrakcyjny /ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
abstrakt
  nie mający związku z rzeczywistością

abstynencja /ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
abstinens
  (medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

abstynent /apsˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
avholdsfolk
  osoba nie pijąca napojów alkoholowych
avholdsmann
  osoba wstrzemięźliwa, powściągliwa, powstrzymująca się od czegoś

absurd /ˈapsurt/ (n)
absurditet
  nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia

absurdalność (n)
absurditet
  cecha tego, co jest absurdalne, niedorzeczność

absurdalny /ˌapsurˈdalnɨ/ (adj)
absurd
  (potocznie, potoczny) ogromny
  nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu

absynt /ˈapsɨ̃nt/ (n)
absint
  (spożywczy) nalewka spirytusowa na piołunie i innych ziołach aromatycznych;

absyntowy (adj)
absint
  związany z absyntem; zawierający absynt

abuzywny (adj)
grov
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) naruszający zasady współżycia społecznego, stanowiący nadużycie, zawierający zakazane zapisy

acetamid /ˌaʦ̑ɛˈtãmʲit/ (n)
acetamid
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy amidów o wzorze sumarycznym C2H5NO, pochodna kwasu octowego, bezbarwne krystaliczne ciało stałe, wykorzystywany w przemyśle tworzyw sztucznych, w spawalnictwie oraz do produkcji lakierów i materiałów wybuchowych;

aceton /aˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
aceton
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

acetonowy (adj)
aceton
  (chemia, chemiczny) związany z acetonem, zawierający aceton

acetylocholina (n)
acetylkolin
  (biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik występujący u ludzi i zwierząt, ester kwasu octowego i choliny;

ach /ax/ (interjection)
ai
  …służący wyrażaniu stanów uczuciowych, takich jak m.in.: zachwyt, zaskoczenie, przestrach, irytacja, podziw, zdziwienie, pragnienie

achillesowy (adj)
Akilles
  mający związek z mitycznym Achillesem

achterdek (n)
poopdekk
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pokład rufowy;

acz /aʧ̑/ (conjunction)
om enn
  (przestarzałe, przestarzały) (książkowy) spójnik wyrażający łączność treści przeciwstawnych lub znacznie różniących się

aczkolwiek /aʧ̑ˈkɔlvʲjɛk/ (conjunction)
selv om
  … wprowadzający treść przeciwstawną lub znacznie się różniącą

adadżio /aˈdaʤ̑ʲjɔ/ (n)
visdomsord
  (choreografia, choreograficzny) liryczny taniec dwojga solistów, przechodzenie z pozy do pozy oraz podnoszenie tancerki przez partnera;

adamaszek /ˌadãˈmaʃɛk/ (n)
damask
  (włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej

adaptacja /ˌadapˈtaʦ̑ʲja/ (n)
tilpasning
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmu do nowych warunków;
  (psychologia, psychologiczny) przystosowanie się do nowej sytuacji
  dostosowanie się organów do sytuacji
  efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1)
  przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka

adaptować /ˌadapˈtɔvaʨ̑/ (v)
anpasse
  (biologia, biologiczny) o organizmach: przystosować się/przystosowywać się w ciągu rozwoju ewolucyjnego do zmienionych warunków środowiska
tilpasse
  dostosować/dostosowywać do innego użytku
innrede
  dostosować/dostosowywać utwór literacki, np. do pokazania go na ekranie, na scenie

addycja (n)
addisjon
  (biologia, biologiczny) mutacja polegająca na wstawieniu jednej lub większej liczby zasad
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna polegająca na przyłączeniu jednej cząsteczki do drugiej, w wyniku czego powstaje tylko jeden produkt, bez produktów ubocznych;

adekwatny /ˌadɛˈkfatnɨ/ (adj)
adekvat
  dokładnie czemuś odpowiadający

adidas /aˈdʲidas/ (n)
joggesko
  (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) but sportowy z twardą podeszwą (w szczególności wyprodukowany przez firmę Adidas) (zwykle w liczbie mnogiej)

administrator /ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/ (n)
administrator
  osoba zarządzająca czymś

administrować /ˌadmʲĩɲiˈstrɔvaʨ̑/ (v)
administrere
  sprawować zarząd, kierować jakąś wyodrębnioną dziedziną działalności

admiracja (n)
beundring
  (książkowy) (dawniej, dawny) przejaw podziwu i uwielbienia dla kogoś lub czegoś

admiralski (adj)
admiral
  związany ze stanowiskiem admirała, należący do admirała

admirał /adˈmʲiraw/ (n)
admiral
  (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych

admitancja (n)
admittans
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;

adopcja /aˈdɔpʦ̑ʲja/ (n)
adopsjon
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne;

adoptować /ˌadɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
adoptere
  dokonywać / dokonać adopcji

adorator /ˌadɔˈratɔr/ (n)
beundrer
  mężczyzna zabiegający o względy kobiety

adorować /ˌadɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
tilbe
  uwielbiać kogoś, zachwycać się kimś, otaczać go uwielbieniem

adrenalina /ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/ (n)
adrenalin
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

adres /ˈadrɛs/ (n)
adresse
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

adres mailowy (n)
e-postadresse
  (informatyka, informatyczny) adres poczty elektronicznej

adresat /aˈdrɛsat/ (n)
adressat
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.

adresować /ˌadrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
sende
  odnosić się, zwracać się do określonej osoby lub grupy
  umieszczać adres na liście, przesyłkę

adware (n)
reklameprogram
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie rozpowszechniane za darmo, którego producent otrzymuje wynagrodzenie za wyświetlanie reklam zlecanych przez sponsorów;
  (informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które w natrętny sposób wyświetla niepożądane przez odbiorcę reklamy;

adwent /ˈadvɛ̃nt/ (n)
advent
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej

adwentysta /ˌadvɛ̃nˈtɨsta/ (n)
adventist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek protestanckiego Kościoła chrześcijańskiego, głoszącego bliskie ponowne przyjście Chrystusa, chrzest tylko dorosłych, sobotę jako dzień święty

adwersarz /adˈvɛrsaʃ/ (n)
motstander
  (przestarzałe, przestarzały) oponent, rywal

adwokat /adˈvɔkat/ (n)
advokat
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;

adwokat diabła /adˈvɔkad ˈdʲjabwa/ (n)
djevelens advokat
  (kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze

aerodrom /ˌaɛˈrɔdrɔ̃m/ (n)
flyplass
  (przestarzałe, przestarzały) lotnisko, szczególnie trawiaste

aerodynamiczny /ˌaɛrɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
aerodynamisk
  (fizyka, fizyczny) związany z aerodynamiką

aerofagia /ˌaɛrɔˈfaɟja/ (n)
aerofagi
  (medycyna, medyczny) zaburzenie czynnościowe przewodu pokarmowego polegające na nadmiernym połykaniu powietrza podczas jedzenia;

aerożel /ˌaɛˈrɔʒɛl/ (n)
aerogel
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) porowaty, ultralekki materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości;

afarski (adj)
afar
  (etnografia, etnograficzny) (geografia, geograficzny) dotyczący Afaru lub jego mieszkańców

afarski (n)
afar
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Afarze;

afazja /aˈfazʲja/ (n)
afasi
  (medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;

afekcja /aˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
affeksjon
  (dawniej, dawny) afekt, skłonność ku komu lub czemu

afekt /ˈafɛkt/ (n)
kjærleik
  (przestarzałe, przestarzały) namiętność, silne uczucie

afektowany /ˌafɛktɔˈvãnɨ/ (adj)
affektert
  przesadny, sztuczny

afera /aˈfɛra/ (n)
butikk
  wydarzenie, które wywołało skandal;

afereza /ˌafɛˈrɛza/ (n)
subtraksjon
  (językoznawstwo, językoznawczy) zanik głoski lub głosek w wyrazie;
  (medycyna, medyczny) zabieg uzyskiwania koncentratu płytek krwi lub białych krwinek;

afganiec /avˈɡãɲɛʦ̑/ (n)
afghaner
  (lekceważąco, lekceważący) Afgańczyk
  (potocznie, potoczny) z rosyjskiego: radziecki weteran wojny w Afganistanie

afganistański /ˌavɡãɲiˈstãj̃sʲci/ (adj)
afghansk
  odnoszący się do Afganistanu (państwa na Środkowym Wschodzie)

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (adj)
afghansk
  odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistanu

afiks /ˈafʲiks/ (n)
affiks
  (gramatyka) morfem będący częścią składową wyrazu, różny od rdzenia, zrostek;

afisz /ˈafʲiʃ/ (n)
stangskudd
  (poligrafia) plakat informujący o jakiejś imprezie publicznej lub akcji, nawołujący do czegoś; ; (zobacz) też afisz w Encyklopedii staropolskiej

aforyzm /aˈfɔrɨsm̥/ (n)
aforisme
  zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy;

afrikaans (n)
afrikaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język afrykanerski

afro /ˈafrɔ/ (n)
afro
  rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;

afroamerykański (adj)
afroamerikansk
  dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych

afrykanerski /ˌafrɨkãˈnɛrsʲci/ (n)
afrikaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;

afrykański /ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
afrikansk
  związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

agat /ˈaɡat/ (n)
agat
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;

agawa /aˈɡava/ (n)
agave
  (botanika, botaniczny) Agave L., rodzaj roślin o długich, mięsistych, kolczastych, tworzących rozetę liściach;

agenda /aˈɡɛ̃nda/ (n)
agenda
  terminarz
  ustalony plan jakiegoś spotkania

agent /ˈaɡɛ̃nt/ (n)
agent
  pracownik wywiadu
  przedstawiciel jakiejś firmy
  tajny pracownik policji lub służb specjalnych
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy, autonomiczna jednostka wykorzystywana w programowaniu agentowym;
  czynnik w jakiejś reakcji lub procesie (anglicyzm językowy)

agnostycyzm /ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
agnostisisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

agonia /aˈɡɔ̃ɲja/ (n)
dødskamp
  (przenośnie, przenośnia) pogorszenie się stanu czegoś prowadzące do upadku
  stan bezpośrednio poprzedzający zgon;

agora /aˈɡɔra/ (n)
loppemarked
  (urbanistyka, urbanistyczny) plac targowy lub hala targowa we współczesnej Grecji

agorafobia /ˌaɡɔraˈfɔbʲja/ (n)
agorafobi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

agoryzm (n)
agorisme
  bojkot państwa; zwłaszcza motywowany libertarianizmem lewoskrętnym i dążący do anarchistycznej rewolucji

agrafka /aˈɡrafka/ (n)
splint
  rodzaj zapinki wykonanej z drutu, której jeden koniec zahacza się o zagięcie znajdujące się na drugim końcu;

agrest /ˈaɡrɛst/ (n)
stikkelsbær
  (spożywczy) owoc agrestu (1.1)
  (botanika, botaniczny) Ribes uva-crispa, krzew owocowy z gatunku porzeczka agrest, wydający kwaskowate, zielonkawe owoce typu jagody;

agresywny /ˌaɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
aggressiv
  zachowujący się wrogo, napastliwie
  (finanse, finansowy) stosujący ryzykowną strategię lub złożony z ryzykownych aktywów

aha /ˈaxa/ (interjection)
aha
  …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia
  …wyrażenie przypomnienia

aikido /ajˈcidɔ/ (n)
aikido
  japońska sztuka samoobrony;

ailurofobia /ˌajlurɔˈfɔbʲja/ (n)
ailurofobi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed kotami;

aj /aj/ (interjection)
au da
  …oznajmiający ból lub zaskoczenie

ajran (n)
ayran
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli;

ajwar (n)
ajvar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bałkańska pasta przyrządzana z papryki, bakłażanów i pomidorów;

akacja /aˈkaʦ̑ʲja/ (n)
akasie
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

akademia /ˌakaˈdɛ̃mʲja/ (n)
akademi
  (edukacja, edukacyjny) szkoła wyższa;
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) instytucja, towarzystwo naukowe

akademicki /ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
akademisk
  (edukacja, edukacyjny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
  zgodny z określonymi, utartymi wzorami

akadyjski (adj)
akkadisk
  dotyczący Akadu lub/i państwa akadyjskiego

akadyjski (n)
akkadisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.;

akapit /aˈkapʲit/ (n)
avsnitt
  fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza;

akceleracja (n)
akselerasjon
  przyspieszenie

akcent /ˈakʦ̑ɛ̃nt/ (n)
trykk
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;
aksentuere
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wyraźniejsze, silniejsze podkreślenie jakiegoś dźwięku lub współbrzmienia;

akcentować /ˌakʦ̑ɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
aksentuere
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżniać sylabę w wyrazie lub wyraz w zdaniu
  (przenośnie, przenośnia) podkreślać jakieś cechy, kłaść na coś nacisk

akceptacja /ˌakʦ̑ɛpˈtaʦ̑ʲja/ (n)
aksept
  wyrażenie zgody

akceptant (n)
akseptant
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba przyjmująca na siebie zobowiązanie zapłacenia w określonym terminie i miejscu wymienionej w wekslu sumy;

akceptor (n)
akseptant
  (chemia, chemiczny) cząsteczka, pojedynczy atom lub jon, który przyjmuje elektron, proton, grupę funkcyjną lub określony jon od innych cząsteczek w trakcie reakcji chemicznej;

akceptowalny /ˌakʦ̑ɛptɔˈvalnɨ/ (adj)
antakelig
  możliwy do zaakceptowania, do przyjęcia

akceptować /ˌakʦ̑ɛpˈtɔvaʨ̑/ (v)
akseptere
  aprobować coś

akcja /ˈakʦ̑ʲja/ (n)
aksje
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);

akcjonariusz /ˌakʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
aksjonær
  (ekonomia, ekonomiczny) właściciel akcji spółki akcyjnej;

aklamacja /ˌaklãˈmaʦ̑ʲja/ (n)
akklamasjon
  jednogłośny wybór, uznanie czegoś

akolita /ˌakɔˈlʲita/ (n)
assistent
  (kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu;

akompaniować /ˌakɔ̃mpãˈɲɔvaʨ̑/ (v)
akkompagnere
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalnie towarzyszyć głównej partii, wykonywać jej tło

akonto /aˈkɔ̃ntɔ/ (n)
forskudd
  (ekonomia, ekonomiczny) zadatek na spłatę z tytułu należności

akord /ˈakɔrt/ (n)
akkord
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;

akordeon /ˌakɔrˈdɛɔ̃n/ (n)
trekkspill
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

akrobata /ˌakrɔˈbata/ (n)
akrobat
  człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie

akrofobia /ˌakrɔˈfɔbʲja/ (n)
akrofobi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;

akroterion (n)
akroterion
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjny element na szczycie i krańcach frontonu wykonany z terakoty, kamienia lub brązu

aksamit /aˈksãmʲit/ (n)
fløyel
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

aksamitny /ˌaksãˈmʲitnɨ/ (adj)
fløyel
  wykonany z aksamitu

aksjomat /akˈsʲjɔ̃mat/ (n)
aksiom
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;

akson /ˈaksɔ̃n/ (n)
akson
  (biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej;

akt /akt/ (n)
dokument
  (sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela;
mynt
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej;
handling
  czyn, działanie

akt oskarżenia (n)
tilltale
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pismo procesowe oskarżyciela zawierające żądanie ukarania przez sąd sprawcy czynu zabronionego;

akt urodzenia /ˈakt ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
fødselsattest
  akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka;

aktor /akˈtɔʒɨ/ /ˈaktɔr/ (n)
skuespiller
  osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

aktorka /akˈtɔrka/ (n)
skuespillerinne
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

aktorski (adj)
spektakkel
  dotyczący aktorów lub aktorstwa

aktualizacja /ˌaktu<sup>w</sup>alʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ajourføring
  czynienie czegoś aktualnym, uwspółcześnienie, modernizacja

aktualizować (v)
oppdatere
  czynić aktualnym

aktualny /ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
aktuell
  dotyczący teraźniejszości

aktyn /ˈaktɨ̃n/ (n)
actinium
  (chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

aktywa (n)
aktivum
  (księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

aktywność /akˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
aktivitet
  działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału

aktywować /ˌaktɨˈvɔvaʨ̑/ (v)
aktivere
  sprawiać, że coś staje się aktywne

akumulacja (n)
akkumulasjon
  (książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś

akumulator /ˌakũmuˈlatɔr/ (n)
akkumulator
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)
  (informatyka, informatyczny) rejestr procesora przechowujący wynik operacji

akurat /aˈkurat/ (adv)
rettferdig
  wskazanie chwili, w której ma lub miało miejsce zdarzenie lub że chwilę wcześniej się zakończyło

akurat /aˈkurat/ (particle)
nøyaktig
  podkreślenie dokładności informacji; właśnie tak / tyle / …
  podkreślenie, wskazanie obiektu lub obiektów wyróżnionych spośród innych

akustyczny (adj)
akustisk
  odnoszący się do zjawisk dźwiękowych

akuszerka /ˌakuˈʃɛrka/ (n)
jordmor
  (przestarzałe, przestarzały) położna;

akwaforta /ˌakfaˈfɔrta/ (n)
etsning
  (sztuka) grafika wykonana techniką akwaforty (1.1)
  (sztuka) technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek;

akwakultura /ˌakfakulˈtura/ (n)
akvakultur
  (ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego;

akwamaryn /ˌakfãˈmarɨ̃n/ (n)
akvamarin
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;

akwamaryna /ˌakfãmaˈrɨ̃na/ (n)
akvamarin
  barwa niebieskawozielona

akwarela /ˌakfaˈrɛla/ (n)
akvarell
  (sztuka) rozpuszczalna w wodzie farba stosowana w malarstwie

akwarium /aˈkfarʲjũm/ (n)
akvarium
  duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę

akwedukt /aˈkfɛdukt/ (n)
akvedukt
  kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

alabaster /ˌalaˈbastɛr/ (n)
alabast
  (mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;

alanina /ˌalãˈɲĩna/ (n)
alanin
  (biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

alarm /ˈalarm/ (n)
alarm
  sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem
  urządzenie do nadawania sygnału alarmu (1.1)
  wezwanie do działania

alarmować (v)
alarmere
  wywoływać niepokój
varsle
  zawiadamiać o niebezpieczeństwie lub sytuacji wymagającej szybkiego działania

alba /ˈalba/ (n)
soloppgang
  długa biała szata liturgiczna księży katolickich;

albatros /alˈbatrɔs/ (n)
albatross
  (ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

albański /alˈbãj̃sʲci/ (adj)
Albansk
  związany z Albanią, dotyczący Albanii

albański /alˈbãj̃sʲci/ (n)
Albansk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany przez Albańczyków;

albedo /alˈbɛdɔ/ (n)
albedo
  (fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;
  biała część skórki w owocach cytrusowych

albinizm /alˈbʲĩɲism̥/ (n)
albinisme
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;
  (botanika, botaniczny) brak chlorofilu

albinos /alˈbʲĩnɔs/ (n)
albino
  (medycyna, medyczny) człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

albit /ˈalbʲit/ (n)
albitt
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy;

albo /ˈalbɔ/ (conjunction)
eller
  …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

album /ˈalbũm/ (n)
album
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wydawnictwo muzyczne zawierające nagrania muzyczne na płycie długogrającej longplay (LP) lub dysku kompaktowym (CD);
  zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.

albumina /ˌalbũˈmʲĩna/ (n)
albumin
  (biochemia, biochemiczny) białko rozpuszczalne w wodzie;

albumowy /ˌalbũˈmɔvɨ/ (adj)
album
  związany z albumem, dotyczący albumu

alchemia /alˈxɛ̃mʲja/ (n)
alkymi
  przednaukowa dziedzina wiedzy mająca na celu odkrycie sposobu przemiany metali nieszlachetnych w złoto i wynalezienie leku przedłużającego życie;

alchemik /alˈxɛ̃mʲik/ (n)
alkymist
  osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu

aldehyd /alˈdɛxɨt/ (n)
aldehyd
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;

aldosteron /ˌaldɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
aldosteron
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (conjunction)
men
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego

alegoria /ˌalɛˈɡɔrʲja/ (n)
allegori
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

alegorycznie /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
allegorisk
  przenośnie, w sposób alegoryczny

aleja /aˈlɛja/ (n)
allé
  droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

alejka /aˈlɛjka/ (n)
strede
  wąska uliczka spacerowa

alejowy (adj)
allé
  związany z aleją; mający formę alei

aleksytymia (n)
aleksitymi
  (psychologia, psychologiczny) niezdolność do rozumienia lub identyfikowania emocji oraz ich nazywania i wyrażania;

alergen /aˈlɛrɡɛ̃n/ (n)
allergen
  (medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;

alergia /aˈlɛrʲɟja/ (n)
allergi
  (medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;

alergiczny /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
allergisk
  związany z alergią

ależ /ˈalɛʃ/ (interjection)
hvorfor
  wykrzyknik stosowany dla wyrażenia protestu, braku zgody

alfabet /alˈfabɛt/ (n)
alfabet
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;

alfabeta /ˌalfaˈbɛta/ (n)
alfabet
  (dawniej, dawny) (żartobliwie) (ironicznie) człowiek prawie niepiśmienny, znający tylko alfabet

alfabetyczny /ˌalfabɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
alfabetisk
  odnoszący się do alfabetu, związany z alfabetem
  ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie

alfanumeryczny (adj)
alfanumerisk
  (informatyka, informatyczny) zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry

alfons /ˈalfɔ̃w̃s/ (n)
hallik
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) mężczyzna żyjący z cudzej prostytucji, zabierający prostytutce część jej dochodu w zamian za ochronę

algebra /alˈɡɛbra/ (n)
algebra
  jeden z działów matematyki;

algebraiczny (adj)
algebraisk
  dotyczący algebry

algierski /alʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
algerisk
  odnoszący się do państwa Algieria

algologia /ˌalɡɔˈlɔɟja/ (n)
fykologi
  (botanika, botaniczny) nauka o glonach
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się badaniem i leczeniem bólu

algorytm /algɔˈrɨtmɨ/ /alˈɡɔrɨtm̥/ (n)
algoritme
  sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis;

alibi /aˈlʲibʲi/ (n)
alibi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;

alienować /ˌalʲjɛ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
fremmedgjøre
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przenosić prawo własności na inną osobę

aligator /ˌalʲiˈɡatɔr/ (n)
alligator
  (herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;

alimentacyjny (adj)
underhold
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związany z alimentami

alimenty /ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ/ (n)
næring
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne;

alkaliczność /ˌalkaˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
alkalinitet
  (chemia, chemiczny) (biochemia, biochemiczny) (zobacz) zasadowość

alkaloid /ˌalkaˈlɔ<sup>j</sup>it/ (n)
alkaloid
  (chemia, chemiczny) naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot;

alkan /ˈalkãn/ (n)
alkan
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, łańcuchowy węglowodór nasycony, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne;

alkohol /alˈkɔxɔl/ (n)
alkohol
  (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
  (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

alkoholiczny (adj)
alkohol
  wywołany alkoholem

alkoholik /ˌalkɔˈxɔlʲik/ (n)
alkoholiker
  osoba, która cierpi na alkoholizm

alkoholizm /ˌalkɔˈxɔlʲism̥/ (n)
alkoholisme
  (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;

alkowa /alˈkɔva/ (n)
alkove
  (przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej

allatyw (n)
allativ
  (gramatyka) przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający przemieszczanie się desygnatu w kierunku do i do wewnątrz pewnego określonego obiektu;

allel /ˈalːɛl/ (n)
allel
  (biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

alleluja /ˌalːɛˈluja/ (interjection)
halleluja
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej

almanach /alˈmãnax/ (n)
almanakk
  rodzaj publikacji;

almandyn (n)
almandin
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3

alotropia /ˌalɔˈtrɔpʲja/ (n)
allotropi
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;

alpaka /alˈpaka/ (n)
alpakka
  (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;

alpejski /alˈpɛjsʲci/ (adj)
alpint
  związany z Alpami, dotyczący Alp

alt /alt/ (n)
alt
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy;

altana /alˈtãna/ (n)
lysthus
  lekki, niewielki ogrodowy budynek;

alternatywa /ˌaltɛrnaˈtɨva/ (n)
alternativ
  (logika, logiczny) suma logiczna; zdanie złożone współrzędnie, prawdziwe, gdy jedno ze zdań składowych jest prawdziwe;
  (potocznie, potoczny) sytuacja konieczności wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami

alternatywny (adj)
alternativ
  taki, który daje możność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości
  taki, który przeciwstawia się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznawane

altruista /ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
altruist
  osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom

altruistyczny /ˌaltru<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
altruistisk
  właściwy altruizmowi lub altruiście – osobie pomagającej, myślącej o innych; przeciwny wobec egoizmu

altówka /alˈtufka/ (n)
bratsj
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny;

aluzja /aˈluzʲja/ (n)
allusjon
  wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost

amant /ˈãmãnt/ (n)
ven
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) lub (ironicznie) kochanek lub adorator

amazonit /ˌãmaˈzɔ̃ɲit/ (n)
amasonitt
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny;

ambasada /ˌãmbaˈsada/ (n)
ambassade
  stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)
  gwara więzienna brzuch, żołądek

ambasador /ˌãmbaˈsadɔr/ (n)
ambassadør
  (administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej

ambicja /ãmˈbʲiʦ̑ʲja/ (n)
ambisjon
  pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego

ambigram /ãmˈbʲiɡrãm/ (n)
ambigram
  grafika utworzona kaligraficznie lub obrazowo w taki sposób, że po obróceniu całości o 180° można odczytać ten sam tekst;

ambona /ãmˈbɔ̃na/ (n)
prekestol
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej

ambra /ˈãmbra/ (n)
ambra
  woskowata substancja będąca wydzieliną z przewodu pokarmowego kaszalota powstałą prawdopodobnie w wyniku niestrawności lub zaparcia, stosowana w przemyśle perfumeryjnym

ambulans /ãmˈbulãw̃s/ (n)
ambulanse
  środek transportu przeznaczony do przewozu chorych lub rannych;

ambulatoryjny /ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ/ (adj)
poliklinisk
  (medycyna, medyczny) wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony

ameba /ãˈmɛba/ (n)
amøbe
  (biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

amen /ˈãmɛ̃n/ (interjection)
amen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

ameryk /ãˈmɛrɨk/ (n)
americium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

amerykanizować (v)
amerikanisere
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać kulturę amerykańską, przeprowadzać amerykanizację

amerykański /ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
amerikansk
  dotyczący Ameryki (kontynentu)
  dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

ametyst /ãˈmɛtɨst/ (n)
ametyst
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;

amfetamina /ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/ (n)
amfetamin
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

amfibia /ãw̃ˈfʲibʲja/ (n)
amfibium
  (lotnictwo, lotniczy) pojazd wodno-powietrzny
  (motoryzacja) pojazd lądowo-wodny, stosowany głównie przez wojsko lub służby ratownicze
  zwykle w lm: amfibie – (zoologia, zoologiczny) inaczej płazy

amfiteatr /ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥/ (n)
amfiteater
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej

amfora /ãw̃ˈfɔra/ (n)
amfora
  wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami;

amforyczny (adj)
amfora
  związany z amforą; w kształcie amfory

amharski /ãmˈxarsʲci/ (n)
amharisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii

aminokwas /ˌãmʲĩˈnɔkfas/ (n)
aminosyre
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;

amnestia /ãmˈnɛstʲja/ (n)
amnesti
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

amoniak /ãˈmɔ̃ɲak/ (n)
ammoniakk
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

amorficzny /ˌãmɔrˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
uformelig
  bezkształtny, niemający określonej budowy

amortyzator /ˌãmɔrtɨˈzatɔr/ (n)
støtdemper
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;

amortyzować /ˌãmɔrtɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
amortisere
  (ekonomia, ekonomiczny) zaliczać do kosztów danego okresu część kosztu środka trwałego odpowiadającą stosunkowi tego okresu do planowanej długości okresu użytkowania tego środka

amoryczny (adj)
kjærlighet
  (rzadki, rzadko używany) erotyczny, miłosny

amper /ˈãmpɛr/ (n)
ampere
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

amplituda /ˌãmplʲiˈtuda/ (n)
amplitude
  (fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;

amputacja /ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
amputasjon
  (medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

amputacyjny (adj)
amputasjon
  (medycyna, medyczny) związany z amputacją; służący do amputacji

amputować /ˌãmpuˈtɔvaʨ̑/ (v)
amputere
  dokonywać amputacji

ampułka /ãmˈpuwka/ (n)
ampulle
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mały dzbanek do podawania wina i wody kapłanowi; ; (zobacz) też ampułka w Encyklopedii staropolskiej

amunicja /ˌãmũˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
ammunisjon
  (potocznie, potoczny) naboje do broni palnej

anabioza (n)
skinndød
  (biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;

anachroniczny (adj)
anakronistisk
  niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy

anagram /ãˈnaɡrãm/ (n)
anagram
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

anakonda /ˌãnaˈkɔ̃nda/ (n)
anakonda
  (herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;

analfabetyzm (n)
analfabetisme
  (edukacja, edukacyjny) brak umiejętności czytania i / lub pisania;

analityk /ˌãnaˈlʲitɨk/ (n)
analytiker
  specjalista zajmujący się analizą danych i wysuwaniem prognoz w obrębie konkretnej dziedziny wiedzy

analiza /ˌãnaˈlʲiza/ (n)
analyse
  badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

analizator /ˌãnalʲiˈzatɔr/ (n)
analysator
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, które wykonuje analizy

analogowy (adj)
analog
  (technologia, technika, techniczny) wykorzystujący technikę analogową

anamneza /ˌãnãmˈnɛza/ (n)
anamnese
  (medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,

ananas /ãˈnãnas/ (n)
ananas
  (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju ananasów (1.1)

ananasowy (adj)
ananas
  dotyczący ananasów, związany z ananasami

anarchia /ãˈnarxʲja/ (n)
anarki
  forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;

anarchizm /ãˈnarxʲism̥/ (n)
anarkisme
  ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;

anataz (n)
anatas
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu;

anatom /ãˈnatɔ̃m/ (n)
anatom
  uczony lub lekarz zajmujący się anatomią

anatomia /ˌãnaˈtɔ̃mʲja/ (n)
anatomi
  (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych
  (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);

anchois /ãw̃ʃuˈ<sup>w</sup>a/ (n)
ansjos
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) określenie przetworów z solonych sardeli europejskiej, zwykle intensywnych, ostrych w smaku, w postaci fileta, koreczka lub pasty, niekiedy podfermentowanych;

android /ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
androide
  robot mający postać człowieka;

andrologia /ˌãndrɔˈlɔɟja/ (n)
andrologi
  (medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego;

aneks /ˈãnɛks/ (n)
anneks
  dodatek do publikacji

aneksja /ãˈnɛksʲja/ (n)
annektering
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części;

anektować /ˌãnɛkˈtɔvaʨ̑/ (v)
annektere
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarniać terytorium innego państwa; dokonywać aneksji

anemiczny (adj)
svak
  (przenośnie, przenośnia) niemrawy, słaby, działający powoli, niezdecydowanie

anemometr /ˌãnɛ̃ˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
anemometer
  (technologia, technika, techniczny) (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do pomiaru prędkości gazów

anestetyk (n)
bedøvelsesmiddel
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego;

anestezja /ˌãnɛˈstɛzʲja/ (n)
anestesi
  (medycyna, medyczny) znieczulenie

anestezjolog /ˌãnɛstɛˈzʲjɔlɔk/ (n)
anestesilege
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) lekarz wykonujący i kontrolujący znieczulenie
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalizujący się w anestezjologii;

anestezjologia (n)
anestesiologi
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia;

anestezjologiczny (adj)
anestesiologisk
  (medycyna, medyczny) związany z anestezjologią lub anestezjologami

angażować (v)
ansette
  przyjmować do pracy
besette
  zajmować czymś, wymuszać uwagę

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
engelsk
  odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (n)
engelsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;

angina /ãŋʲˈɟĩna/ (n)
halsbetennelse
  (medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;

anglicyzm /ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
anglisisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego;

anglikanizm (n)
anglikanisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) gałąź chrześcijaństwa łącząca tradycję protestancką z katolicką, powstała w Anglii w XVI w., uznająca króla za zwierzchnika Kościoła;

anglojęzyczny /ˌãŋɡlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
engelskspråklig
  posługujący się językiem angielskim
  spisany, stworzony w języku angielskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem angielskim

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (adj)
angelsaksisk
  związany z językiem anglosaskim (1.1)
  związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii)

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (n)
angelsaksisk
  poprzednik nowoczesnego języka angielskiego;

angol /ˈãŋɡɔl/ (n)
oksesteik
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) Anglik

angolski /ãŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
angolansk
  odnoszący się do Angoli (państwa w Afryce)

ani /ˈãɲi/ (conjunction)
eller
  …poprzedzający każde z połączonych zdań i wskazujący na przeczenie
  …poprzedzający każde z połączonych zdań przeczących
  …poprzedzający ostatnie z połączonych zdań przeczących
  …występujący przed ostatnim członem zdania przeczącego
  …występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego

ani /ˈãɲi/ (particle)
hverken... eller
  …wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje i wskazująca na przeczenie
  …wzmacniająca nacisk na słowo, przed którym występuje w zdaniu przeczącym

anielski /ãˈɲɛlsʲci/ (adj)
engelsk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z aniołami

animusz /ãˈɲĩmuʃ/ (n)
mot
  zapał, werwa, odwaga

anion /ˈãɲjɔ̃n/ (n)
anion
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon;

anioł /ˈãɲɔw/ (n)
engel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek

ankieta /ãŋʲˈcɛta/ (n)
enquête
  (statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza

anoda /ãˈnɔda/ (n)
anode
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;

anonimowość /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕʨ̑/ (n)
anonymitet
  cecha tego, kto jest anonimowy;

anonimowy /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ/ (adj)
anonym
  o nieujawnionym nazwisku
  nieznanego autorstwa

anoreksja /ˌãnɔˈrɛksʲja/ (n)
anorexia
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia;

anortyt (n)
anortitt
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;

antaba /ãnˈtaba/ (n)
klare
  (dawniej, dawny) ozdobny uchwyt na skrzyniach lub jako kołatka na drzwiach i bramach;
sluttstykke
  sztaba z metalu zamykająca bramę lub drzwi

antagonista /ˌãntaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
Kjemisk
  przeciwnik;

antagonizm /ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥/ (n)
antagonisme
  wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób

antarktyczny (adj)
antarktisk
  (geografia, geograficzny) związany z Antarktyką

antena /ãnˈtɛ̃na/ (n)
antenne
  urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;

antidotum /ˌãntʲiˈdɔtũm/ (n)
motgift
  (przenośnie, przenośnia) środek zaradczy

antonim /ãnˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
antonym
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego

antresola (n)
mesanin
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie wydzielone z przestrzeni parteru lub piętra budynku, nie stanowiące osobnej kondygnacji;

antropocen (n)
antropocen
  (neologizm) (geologia, geologiczny) epoka geologiczna zdominowana przez wpływ człowieka;

antropocentryzm (n)
antroposentrisme
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego
  interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka

antropolog /ˌãntrɔˈpɔlɔk/ (n)
antropolog
  (antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;

antropologia /ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
antropologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;

antropologiczny /ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
antropologisk
  związany z antropologią, dotyczący antropologii

anty- /ˈãntɨ/
anti-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: przeciwdziałający, występujący przeciw, przeciwny

antybiotyczny (adj)
antibiotisk
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związany z antybiotykami
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mający działanie takie jak antybiotyk, potrafiący niszczyć, hamować namnażanie bakterii

antybiotyk /ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/ (n)
antibiotikum
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;

antybohater /ˌãntɨbɔˈxatɛr/ (n)
antihelt
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna postać posiadająca cechy negatywne, będące zaprzeczeniem cech bohatera
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać nieposiadająca żadnych cech heroicznych, niewyróżniająca się niczym;

antychryst (n)
antikrist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) eschatologiczny przeciwnik Chrystusa;

antycyklon (n)
høytrykk
  (meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny);

antycząstka (n)
antipartikkel
  (fizyka, fizyczny) cząstka antymaterii;

antyfaszystowski /ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
antifascistisk
  nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów

antygen /ãnˈtɨɡɛ̃n/ (n)
antigen
  (medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;

antyk /ˈãntɨk/ (n)
antikvitet
  (potocznie, potoczny) przedmiot stary, zabytkowy

antykoncepcja /ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
prevensjon
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu

antykwa /ãnˈtɨkfa/ (n)
avtrykk
  (drukarstwo, drukarski) pismo drukowane niepochylone (w przeciwieństwie do kursywy)

antykwaryczny /ˌãntɨkfaˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
antikvitets-
  dotyczący antykwariatu i przedmiotów w nim sprzedawanych

antylopa /ˌãntɨˈlɔpa/ (n)
antilope, Antilope
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy

antymateria /ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/ (n)
antimaterie
  (fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;

antymon /ãnˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
antimon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;

antypatia /ˌãntɨˈpatʲja/ (n)
antipati
  niechęć do kogoś

antypoda (n)
diametral motsats
  (przenośnie, przenośnia) człowiek o krańcowo różnym sposobie myślenia i odmiennych cechach charakteru w stosunku do innej porównywanej osoby

antysemita /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲita/ (n)
antisemitt
  osoba uprzedzona do Żydów, cechująca się niechęcią bądź nienawiścią do tego narodu; osoba, którą cechuje antysemityzm

antysemityzm /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/ (n)
antisemittisme
  nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;

antyseptyczny /ˌãntɨsɛpˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiseptisk
  (medycyna, medyczny) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby

antyseptyk /ˌãntɨˈsɛptɨk/ (n)
antiseptisk
  (medycyna, medyczny) środek służący do niszczenia drobnoustrojów

anulować /ˌãnuˈlɔvaʨ̑/ (v)
avta
  stwierdzać brak ważności, aktualności czegoś, unieważniać coś

anyż /ˈãnɨʃ/ (n)
anis
  (botanika, botaniczny) Pimpinella anisum L., jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;

anyż gwiazdkowy /ˈãnɨʒ ɡvʲjastˈkɔvɨ/ (n)
stjerneanis
  (botanika, botaniczny) (zobacz) badian właściwy

anyż gwiaździsty /ˈãnɨʒ ɡvʲjäʑˈʥ̑istɨ/ (n)
stjerneanis
  (botanika, botaniczny) (zobacz) badian właściwy

aparat /aˈparat/ (n)
høreapparat
  (medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad
apparat
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny

aparat fotograficzny /aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
kamera
  (fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;

aparat słuchowy (n)
høreapparat
  przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków;

aparatczyk (n)
apparatsjik
  (pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej

apartament /ˌaparˈtãmɛ̃nt/ (n)
leilegheit
  wielopokojowe mieszkanie o wysokim standardzie

apartheid /aˈpartxajt/ /aˈpartxɛjt/ (n)
apartheid
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oddzielnego życia ludzi różnych ras połączona z ograniczeniem praw i dyskryminacją ludności niebiałej, czasem potwierdzona w prawie państwowym

apaszka /a.ˈpaʃ.ka/ (n)
skjerf
  rodzaj chustki noszonej na szyi zarówno przez kobiety jak i mężczyzn, pierwotnie element stroju apasza (bandyty);

apatia /aˈpatʲja/ (n)
apati
  (psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;

apatyczny /ˌapaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apatisk
  obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje

apel /ˈapɛl/ (n)
forsamling
  (edukacja, edukacyjny) zbiórka uczniów w szkole, harcerzy na obozie itp. w celu sprawdzenia obecności, odczytania rozkazów (poleceń)

apelować /ˌapɛˈlɔvaʨ̑/ (v)
appellere
  (książkowy) wzywać kogoś do czegoś, zwracać się z apelem

aperitif /ˌapɛrʲiˈtʲif/ /ˌapɛˈrʲitʲif/ (n)
aperitif
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy podawany przed posiłkiem dla pobudzenia apetytu

apertura /ˌapɛrˈtura/ (n)
apertur
  (optyka, optyczny) otwór ograniczający wiązkę światła;

apetyt /aˈpɛtɨt/ (n)
matlyst, appetitt
  chęć jedzenia, łaknienie;

aplikacja /ˌaplʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
applikasjon
  (informatyka, informatyczny) konkretny ze względu na oferowaną użytkownikom funkcjonalność element oprogramowania użytkowego, które jest podkategorią oprogramowania;
praksis
  praktyka absolwenta studiów prawniczych, mająca na celu przygotować go do wykonywania poszczególnych zawodów prawniczych;

aplikować /ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
søke
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku
  (przenośnie, przenośnia) przekazywać, stosować, narzucać coś

apodyktyczny /ˌapɔdɨkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
myndig
  taki, który narzuca swoje zdanie i nie uznaje sprzeciwu wobec niego

apogeum (n)
høydepunkt
  (astronomia, astronomiczny) punkt na orbicie eliptycznej ciała niebieskiego okrążającego Ziemię, znajdujący się najdalej od Ziemi
senit
  moment szczytowy jakiegoś procesu, moment osiągnięcia wartości maksymalnej

apokalipsa /ˌapɔkaˈlʲipsa/ (n)
apokalypse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) dzień ostateczny

apoplektyczny /ˌapɔplɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apoplektisk
  będący przejawem / następstwem apopleksji

aporia /aˈpɔrʲja/ (n)
apori
  (filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;

apostoł /aˈpɔstɔw/ (n)
apostel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;

apostrof /aˈpɔstrɔf/ (n)
apostrof
  znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;

apostrofa (n)
apostrof
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób

apsyda /apˈsɨda/ (n)
apsis
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie na rzucie półkola, półelipsy lub wieloboku, dostawione addytywnie do bryły kościoła i otwarte do jego wnętrza; ; (zobacz) też absyda w Encyklopedii staropolskiej
  (astronomia, astronomiczny) jeden z dwóch skrajnych punktów orbity eliptycznej;

apteka /apˈtɛka/ (n)
apotek
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;

aptekarz /apˈtɛkaʃ/ (n)
apoteker
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;

ar /ar/ (n)
ar
  (jednostka miary) jednostka powierzchni gruntu równa stu metrom kwadratowym;

ara /ˈara/ (n)
ara
  (ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);

ara modra /ˈara ˈmɔdra/ (n)
brilleara
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta;

arab /ˈarap/ (n)
araber
  (hipologia, hipologiczny) (jeździectwo, jeździecki) koń czystej krwi arabskiej;

arabski /aˈrapsʲci/ (adj)
arabisk
  dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują

arabski /aˈrapsʲci/ (n)
arabisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;

arachid (n)
jordnøtt
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) jadalne nasiono orzachy podziemnej

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
aragonesisk
  dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (n)
aragonesisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński;

aranżować (v)
ordne
  organizować, urządzać

arbiter /arˈbʲitɛr/ (n)
dommer
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozjemca, sędzia polubowny powołany aby rozstrzygnąć spór

arbitralny /ˌarbʲiˈtralnɨ/ (adj)
vilkårlig
  narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu

arbitraż (n)
arbitrasje
  sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów

arbuz /ˈarbus/ (n)
vannmelon
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku

archaiczny /ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
arkaisk
  będący typowym dla dawnych czasów

archaik /arˈxa<sup>j</sup>ik/ (n)
arkeisk
  (geologia, geologiczny) najstarszy eon w dziejach Ziemi;

archaizm (n)
arkaisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia

archaizować (v)
arkaisere
  nadawać utworowi cechy charakterystyczne dla dzieł dawnych epok

archanioł /arˈxãɲɔw/ (n)
erkeengel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;

archeolog /ˌarxɛˈɔlɔk/ (n)
arkeolog
  naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw

archeologia /ˌarxɛɔˈlɔɟja/ (n)
arkeologi
  nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;

archetyp /arˈxɛtɨp/ (n)
arketype
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwowzór postaci
  (psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;

archidiecezja (n)
erkebispedømme
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez arcybiskupa;

archipelag /ˌarxʲiˈpɛlak/ (n)
arkipel
  (geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;

architekt /arˈxʲitɛkt/ (n)
arkitekt
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury

architektka /ˌarxʲiˈtɛktka/ (n)
arkitekt
  (potocznie, potoczny) kobieta projektująca budynki oraz obiekty infrastruktury w zakresie architektury
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) kobieta będąca twórczynią, kreatorką czegoś

architektura /ˌarxʲitɛkˈtura/ (n)
arkitektur
  (architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;

archiwista (n)
arkivar
  pracownik archiwum

archiwizowanie (n)
arkivering
  dokonywanie archiwizacji, porządkowanie i przekazywanie czegoś już nieaktualnego do archiwum

archiwum /arˈxʲivũm/ (n)
arkiv
  budynek lub pomieszczenie, w którym mieści się archiwum (1.1)
  instytucja zajmująca się gromadzeniem, przechowywaniem oraz udostępnianiem zgromadzonych archiwaliów
  uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne

archont (n)
arkont
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnych Atenach, od VIII w. p.n.e. do czasów reform Klejstensa, jeden z dziewięciu najważniejszych urzędników polis, zasiadał w Areopagu;

arcy- /ˈarʦ̑ɨ/ (prefix)
erke-
  …potęgujący znaczenie, nasilenie czegoś
  …wskazujący na zwierzchnictwo, pierwszeństwo czegoś

arcybiskup /ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup/ (n)
erkebiskop
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);

arcydzieło /ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
mesterstykke
  (przenośnie, przenośnia) dobrze wykonana praca
  utwór artystyczny uważany przez większość za wybitny, ponadprzeciętny i ponadczasowy, wyróżniający się nieprzeciętnymi walorami literackimi, plastycznymi czy muzycznymi;

arcydzięgiel /ˌarʦ̑ɨˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
kvann
  (botanika, botaniczny) gatunek rośliny z rodziny selerowatych;

arena /aˈrɛ̃na/ (n)
parkett
  (przenośnie, przenośnia) miejsce jakichś wydarzeń, działań
ring
  koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe

arendować /ˌarɛ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
leie
  (przestarzałe, przestarzały) dzierżawić, wynajmować

aresztować /ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
arrestere
  pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa

argon /ˈarɡɔ̃n/ (n)
argon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;

argument /arˈɡũmɛ̃nt/ (n)
komma
  fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;

argumentować (v)
argumentere
  uzasadniać swoje stanowisko, swój pogląd

aria /ˈarʲja/ (n)
luft
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;

ariański /arʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
arianer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z naukami lub osobą Ariusza, arianami lub arianizmem

ariergarda (n)
baktropp
  (wojskowość, wojskowy) straż tylna

arka /ˈarka/ (n)
ark
  (przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego

arkadia /arˈkadʲja/ (n)
Arkadia
  kraina wiecznego szczęścia, raj

arkadowy /ˌarkaˈdɔvɨ/ (adj)
ark
  taki, który ma kształt łuku, arkady

arkebuz /arˈkɛbus/ (n)
arkebuse
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa, ręczna, odprzodowa broń palna z zamkiem kołowym, używana przez kawalerię i piechotę w XVI-XVII wieku; także jako broń myśliwska;

arkusik (n)
gli
  (zdrobniale) od: arkusz

arkusz /ˈarkuʃ/ (n)
ark
  płaski, kwadratowy albo prostokątny fragment jakiegoś materiału, np. papieru, blachy itp.

arlekin (n)
harlekin
  (sztuka) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) komediowy pajac, typ postaci z ludowej komedii włoskiej;

armata /arˈmata/ (n)
kanon
  (wojskowość, wojskowy) działo o długiej lufie;

armeński /arˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
armensk
  odnoszący się do Armenii

armia /ˈarmʲja/ (n)
hær
  określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;

arogancja /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
arroganse
  pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się

arogancki /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
arrogant
  (książkowy) będący oznaką arogancji
  (książkowy) taki, którego cechą jest arogancja

aromaterapia /aˈrɔ̃matɛˈrapʲja/ (n)
aromaterapi
  (medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);

aromatyczny /ˌarɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
duftende
  mający silny, miły zapach
rik
  o wyraźnym, bogatym smaku

aromatyzować (v)
smaksette
  (chemia, chemiczny) nadawać zapachu

aronia /aˈrɔ̃ɲja/ (n)
svartsurbær
  (botanika, botaniczny) Aronia, krzew o małych, białych lub czerwonych kwiatach i drobnych, granatowych lub czerwonych owocach o słodko-cierpkim smaku;

arsen /ˈarsɛ̃n/ (n)
arsen
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;

arsenał /arˈsɛ̃naw/ (n)
arsenal
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) budynek lub pomieszczenie pełniące funkcję składu broni; składnica broni; ; (zobacz) też arsenał w Encyklopedii staropolskiej

arsenopiryt (n)
arsenopyritt
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarkosoli, jego głównym składnikiem jest siarczek żelazowo-arsenowy, zwykle zawiera domieszki złota;

art (n)
kunst
  wyraz tworzący pojęcia związane ze sztuką

artefakt /arˈtɛfakt/ (n)
kulturgjenstand
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;
  (antropologia, antropologiczny) przedmiot wykonany ludzką ręką;
  (informatyka, informatyczny) (fotografia) wada w oglądanym obrazie bądź słyszanym dźwięku będąca skutkami ubocznym zastosowania algorytmu kompresji;

arteria /arˈtɛrʲja/ (n)
arterie
  (anatomia, anatomiczny) tętnica
  ważny szlak komunikacyjny; bardzo ruchliwa droga

artretyzm (n)
artrose
  (potocznie, potoczny) przewlekła choroba układu kostno-stawowego powodująca dolegliwości bólowe i zniekształcenia stawów oraz przyczyniająca się do niesprawności chorego

artykulacja (n)
artikulasjon
  (fonetyka, fonetyczny) ruchy narządów mowy podczas wymawianie głoski i samo wymawianie głoski;

artykuł /arˈtɨkuw/ (n)
artikkel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość
  (publikatory) tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  (handel, handlowy) rzecz, która jest przedmiotem handlu
  (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek

artysta /arˈtɨsta/ (n)
kunstner
  człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją

artystka /arˈtɨstka/ (n)
artist
  kobieta zajmująca się sztuką, tworząca ją

arystokracja /ˌarɨstɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
aristokrati
  najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się (najczęściej) ze względu na urodzenie;

arystokrata /ˌarɨstɔˈkrata/ (n)
aristokrat
  osoba należąca do arystokracji

arystotelesowski (adj)
aristotelisk
  (filozofia, filozoficzny) odnoszący się do Arystotelesa lub jego nauk

arytmetyczny /ˌarɨtmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aritmetisk
  dotyczący arytmetyki, związany z arytmetyką

arytmetyka /ˌarɨtˈmɛtɨka/ (n)
aritmetikk
  (matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;

as /a ɛs/ /as/ (n)
da
  (historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) drobna moneta z brązu, podstawowa jednostka monetarna w starożytnym Rzymie;
ess
  (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
  osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą

aseksualizm /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
aseksualitet
  (seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego;

asertoryczny /ˌasɛrtɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
assertorisk
  stwierdzający, potwierdzający, twierdzący

asfalt /ˈasfalt/ (n)
asfalt
  (technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;

asfaltować (v)
asfaltere
  pokrywać powierzchnię asfaltem

aspartam /asˈpartãm/ (n)
aspartam
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący

aspekt /ˈaspɛkt/ (n)
aspekt
  (gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
  punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana

aspirować (v)
lengte
  starać się, ubiegać się o coś

aspołeczny (adj)
asosial
  obojętny dla spraw społecznych, który wyłącza się z życia społecznego

astat /ˈastat/ (n)
astat
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;

astenosfera /ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/ (n)
astenosfære
  (geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;

asteroida /ˌastɛˈrɔjda/ (n)
asteroide
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce);

asterysk /aˈstɛrɨsk/ (n)
asterisk
  (poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;

astma /ˈastma/ (n)
astma
  (medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;

astrofizyczny (adj)
astrofysikk
  dotyczący astrofizyki, związany z astrofizyką

astrofizyka (n)
astrofysikk
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;

astrologia /ˌastrɔˈlɔɟja/ (n)
astrologi
  (ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;

astrologiczny /ˌastrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
astrologisk
  dotyczący astrologii, oparty na astrologii, związany z astrologią

astronauta /ˌastrɔ̃ˈnawta/ (n)
astronaut
  (astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej

astronom /aˈstrɔ̃nɔ̃m/ (n)
astronom
  specjalista w zakresie astronomii;
  miłośnik i znawca astronomii

astronomia /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
astronomi
  nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

astronomiczny /ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
astronomisk
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią
  (przenośnie, przenośnia) niesamowicie duży, wielki

astygmatyzm (n)
astigmatisme
  (medycyna, medyczny) wada wzroku z widzeniem obrazu nieostrego i różnie zniekształconego;
  (optyka, optyczny) wada soczewek, w której promienie padające w dwóch płaszczyznach prostopadłych są ogniskowane w różnych punktach, co daje nieostry i zniekształcony obraz;

asystent (n)
assistent
  (informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury

asystować (v)
akkompagnere
  być obecnym, towarzyszyć przy czym
hjelpe
  pomagać przy czym

atak /ˈatak/ (n)
anfall
  (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych
angrep
  (szachy, pojęcie szachowe) rodzaj debiutu szachowego o ofensywnym charakterze
  (wojskowość, wojskowy) działanie zaczepne przeciw wrogowi
  agresywne wystąpienie przeciw komuś lub czemuś

atak serca /ˈatak ˈsɛrʦ̑a/ (n)
myokardieinfarkt
  (medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);

atakować /ˌataˈkɔvaʨ̑/ (v)
angripe
  o chorobach: dotyczyć pewnego organu, układu
  występować w sposób agresywny przeciw komuś lub czemuś

atawistyczny /ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
atavistisk
  o cechach podobnych jak u odległych przodków

atawizm /aˈtavʲism̥/ (n)
atavisme
  występowanie cech pierwotnych, prymitywnych, spotykanych u dawnych przodków

ateista /ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
ateist
  człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów

ateistyczny /ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ateistisk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem

ateizm /aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ateisme
  (filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;

atest /ˈatɛst/ (n)
sertifikat
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument poświadczający, zaświadczający
  (technologia, technika, techniczny) wystawiany przez instytucję upoważnioną do oceny jakości wyrobów dokument potwierdzający zgodność wykonania produktu z normami

atlas /ˈatlas/ (n)
atlas
  zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;

atletyczny (adj)
atletisk
  dobrze zbudowany, rozwinięty fizycznie

atletyka /aˈtlɛtɨka/ (n)
friidrett
  wszystkie ćwiczenia sportowe

atmosfera /ˌatmɔˈsfɛra/ (n)
atmosfære
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
  (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.
  powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia

atol /ˈatɔl/ (n)
atoll
  (geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;

atom /ˈatɔ̃m/ (n)
atom
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;

atrakcyjny /ˌatrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
attraktiv
  o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie)

atrament /aˈtrãmɛ̃nt/ (n)
blekk
  roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania;

atrapa /aˈtrapa/ (n)
grille
  osłona chłodnicy samochodowej

atrofia /aˈtrɔfʲja/ (n)
atrofi
  (medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów;

atropina (n)
atropin
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;

atrybut /aˈtrɨbut/ (n)
attributt
  rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś

atłas /ˈatwas/ (n)
Atlasfjellene
  (włókiennictwo) gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca;

au /aw/ (interjection)
au
  …wyrażający ból

audiobook (n)
lydbok
  książka mówiona; nagranie dźwiękowe zawierające tekst publikacji książkowej odczytany przez lektora;

audiowizualny (adj)
audio-visuell
  dotyczący zarówno wrażeń słuchowych, jak i wzrokowych

audyt (n)
bokettersyn
  okresowa kontrola przedsiębiorstwa ukierunkowana na sprawdzenie dochodowości lub zgodności stosowanych procedur z założeniami;

augment /ˈawɡmɛ̃nt/ (n)
øke
  (językoznawstwo, językoznawczy) samogłoska dodawana na początku czasownika, zaznaczająca formę czasu przeszłego

aukcja /ˈawkʦ̑ʲja/ (n)
auksjon
  sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;

auksztocki (adj)
Auksjtaitia
  dotyczący Auksztoty, związany z Auksztotą

aura /ˈawra/ (n)
vær
  (meteorologia, meteorologiczny) zespół zjawisk atmosferycznych

aureola /ˌawrɛˈɔla/ (n)
halo
  (przenośnie, przenośnia) sława pewnego rodzaju, która kogoś otacza
  obwódka, zazwyczaj złotego koloru, na obrazach i rzeźbach o tematyce religijnej, otaczająca głowy świętych

australijski /ˌawstraˈlʲijsʲci/ (adj)
australsk
  odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami

australopitek (n)
australopithecus
  (paleoantropologia, paleoantropologiczny) istota człowiekopodobna żyjąca ponad 3 mln lat temu;

austriacki /awstrʲˈjaʦ̑ʲci/ (adj)
østerriksk
  odnoszący się do Austrii lub Austriaków

aut /awt/ (n)
av
  (sport, sportowy) sytuacja w niektórych grach, gdy piłka wypadnie poza obręb boiska; obszar poza boiskiem;

autentyczność /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
ekthet
  cecha tego, co autentyczne, prawdziwe, pozbawione sztuczności, fałszu

autentyczny /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ekte
  taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością

auto /ˈawtɔ/ (n)
bil
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

auto- /ˈawtɔ/
auto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych dotyczący automatu
  pierwszy człon wyrazów złożonych dotyczący wykonawcy czynności

autobiografia /ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
selvbiografi
  własnoręcznie napisany swój życiorys;

autobus /awˈtɔbus/ (n)
buss
  (transport, transportowy) (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;

autobusowy /ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (adj)
busse
  odnoszący się do autobusu, związany z autobusem

autoerotyczny (adj)
autoerotisk
  (seksuologia, seksuologiczny) charkteryzujący się autoerotyzmem, świadczący o wzmożonym zainteresowaniu swoim ciałem, które prowadzi do masturbacji

autokar /awˈtɔkar/ (n)
busse
  (motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży

autokefaliczny (adj)
autokefal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii

autokracja /ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
autokrati
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną;

automatyczny /ˌawtɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
automatisk
  wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka

autonomia /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
autonomi
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;

autoportret /ˌawtɔˈpɔrtrɛt/ (n)
selvportrett
  portret artysty wykonany przez siebie samego;

autopsja /awˈtɔpsʲja/ (n)
obdusere
  sekcja zwłok;
erfare
  własne doświadczenie

autor /ˈawtɔr/ (n)
forfatter
  pisarz

autorytaryzm (n)
autoritær
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych na bezwzględnym posłuchu obywateli

autorytatywny /ˌawtɔrɨtaˈtɨvnɨ/ (adj)
myndig
  oparty na wiarygodnym autorytecie
  władczy, stanowczy

autorytet /ˌawtɔˈrɨtɛt/ (n)
myndighet
  wpływ osobisty, powaga, prestiż

autoryzować (v)
berettige
  zezwalać na publikację, wykorzystanie pracy autorskiej

autostopowicz /ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
haiker
  ktoś, kto podróżuje autostopem

autostrada /ˌawtɔˈstrada/ (n)
motorvei, motorveg
  (motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na dwie jezdnie po co najmniej dwa pasy ruchu;

autotomia (n)
autotomi
  (zoologia, zoologiczny) zdolność niektórych zwierząt do odrzucenia części własnego ciała, a następnie jego regeneracji;

autowy (adj)
fra
  (sport, sportowy) związany z autem, opuszczeniem przez piłkę obrębu boiska

autysta (n)
autistisk
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) osoba mająca autyzm

autystyczny /ˌawtɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
autistisk
  (psychologia, psychologiczny) związany z autyzmem, dotyczący autyzmu

autyzm /ˈawtɨsm̥/ (n)
autisme
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;

awangarda (n)
fortropp
  (wojskowość, wojskowy) część wojska od przodu ubezpieczająca główne siły;
  grupa ludzi wytyczających nowe drogi rozwoju danej dziedziny

awangardowy /ˌavãŋɡarˈdɔvɨ/ (adj)
avantgarde
  (sztuka) związany z awangardą, charakteryzujący awangardę (kierunek w dwudziestowiecznej sztuce)

awans /ˈavãw̃s/ (n)
forskudd
  (sport, sportowy) zajęcie wyższego miejsca w klasyfikacji, przejście do dalszego etapu

awansować (v)
oppgrade
  przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień

awantura /ˌavãnˈtura/ (n)
slåsskamp
  gwałtowna kłótnia, zamieszanie

awanturniczy (adj)
kranglete
  właściwy awanturnikowi, osobie kłótliwej

awaria /aˈvarʲja/ (n)
havari
  (technologia, technika, techniczny) uszkodzenie przedmiotu, urządzenia, systemu, sieci uniemożliwiające lub utrudniające ich użytkowanie

awarski (n)
avarisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język awarski, którym posługują się kaukascy Awarowie;

awers /ˈavɛrs/ (n)
høyre
  prawa strona haftu lub obrazu
forside
  przednia strona monety, medalu, banknotu, pocztówki, kart do gry itp.;

awestyjski (n)
avestisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);

awifauna (n)
avifauna
  (ornitologia, ornitologiczny) ogół gatunków ptaków zamieszkujących określony obszar geograficzny, biotop lub żyjących w określonym okresie geologicznym;

awizo /aˈvʲizɔ/ (n)
fort
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pisemne zawiadomienie pocztowe o nadejściu przesyłki

awokado /ˌavɔˈkadɔ/ (n)
avokado
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju awokado (1.1)
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc awokado (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką

azalia (n)
asalea
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik

azbest /ˈazbɛst/ (n)
asbest
  (mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;

azerbejdżański /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
aserbajdsjansk
  odnoszący się do państwa Azerbejdżan

azerski /aˈzɛrsʲci/ (adj)
aserbajdsjansk
  odnoszący się do Azerów lub Azerbejdżanu

azerski /aˈzɛrsʲci/ (n)
aserbajdsjansk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Azerbejdżanu;

azjatycki /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
asiatisk
  dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji

azot /ˈazɔt/ (n)
nitrogen
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;

azotan /aˈzɔtãn/ (n)
nitrat
  (chemia, chemiczny) sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3)

azymut (n)
asimut
  kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;

ała /awˈa/ /ˈawa/ (interjection)
au da
  okrzyk bólu

ałun /ˈawũn/ (n)
alun
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) ałun potasowy;

aż /aʃ/ (conjunction)
før
  …wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność

aż /aʃ/ (particle)
ende
  …podkreślająca wielkość jakiejś cechy

ażurowy /ˌaʒuˈrɔvɨ/ (adj)
gjennomsiktig
  taki, który posiada specjalne, regularne otwory, przepuszczając światło

ba /ba/ (interjection)
brønn
  wyrażenie nierealności planów, marzeń, itp.
  wyrażenie zakłopotania

ba /ba/ (particle)
brønn
  …zapowiadająca kontynuację i wzmocnienie poprzedniej wypowiedzi

baba /ˈbaba/ (n)
kjerring
  (potocznie, potoczny) (rubaszny, rubasznie) lub (pogardliwie, pogardliwy) o kobiecie, żonie, partnerce życiowej
kake
  (potocznie, potoczny) przekupka, zwykle starsza, zwłaszcza przywożąca towar ze wsi
bestemor
  (staropolski) babcia

babcia /ˈbapʲʨ̑a/ (n)
bestemor
  (zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)
  (potocznie, potoczny) stara kobieta

babilończyk (n)
babyloner
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec miasta Babilon

babka /ˈbapka/ (n)
kake
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto pieczone w formie prostokątnej lub mającej kształt ściętego stożka
bestemor
  matka ojca lub matki
  starsza kobieta, zwykle zaniedbana, biedna

babka macierzysta /ˈbapka ˌmaʨ̑ɛˈʒɨsta/ (n)
bestemor
  (dawniej, dawny) matka matki;

babka ojczysta /ˈbapka ɔjˈʧ̑ɨsta/ (n)
bestemor
  (dawniej, dawny) matka ojca;

babka z piasku /ˈbapka ˈs‿pʲjasku/ (n)
kake
  bryła zlepionego piasku, robiona przez dzieci w piaskownicy lub na plaży

babsko /ˈbapskɔ/ (n)
kjerring
  (pogardliwie, pogardliwy) (obraźliwie) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta brzydka lub niesympatyczna

bacalhau (n)
klippfisk
  (spożywczy) solone i suszone płaty dorsza

bachor /ˈbaxɔr/ (n)
drittunge
  (pejoratywnie, pejoratywny) dziecko, zwłaszcza niegrzeczne ((dawniej, dawny) szczególnie żydowskie)

bad trip (n)
psykedelisk krise
  nieprzyjemne doświadczenie narkotyczne wypełnione lękiem;

badanie /baˈdãɲɛ/ (n)
undersøkelse
  (medycyna, medyczny) sprawdzenie stanu zdrowia
  poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego
etterforsking
  szczegółowa obserwacja i analiza

badać /ˈbadaʨ̑/ (v)
undersøke
  sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim

badminton /badˈmʲĩntɔ̃n/ (n)
badminton
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;

bagatela /ˌbaɡaˈtɛla/ (n)
bagatell
  rzecz bez większego znaczenia

bagatelizować (v)
bagatellisere
  przedstawiać jako mało ważne

bagaż /ˈbaɡaʃ/ (n)
bagasje
  zapakowane przedmioty zabierane w podróż

bagażnik /baˈɡaʒʲɲik/ (n)
kuffert
  miejsce na bagaż wydzielone w rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach i innych pojazdach

bagażnik dachowy (n)
skiboks
  (motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy

bagażowy (n)
bærer
  pomocnik wynajęty do przeniesienia bagażu, np. na dworcu lub w hotelu

bagnet /ˈbaɡnɛt/ (n)
bajonett
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;

bagno /ˈbaɡnɔ/ (n)
sump
  (ekologia, ekologiczny) obszar trwale podmokły, porośnięty specyficzną roślinnością;

bait (n)
agn
  (slangowo) prowokacyjny wpis na forum publicznym

bajdziarstwo (n)
løst
  opowiadanie bajd, bajdurzenie
  rozsiewanie plotek, plotkarstwo

bajeczny (adj)
fabelaktig
  (przenośnie, przenośnia) cechujący się niezwykłością

bajka na dobranoc (n)
godnatteventyr
  historyjka opowiadana lub czytana dziecku do snu

bajkopisarz /ˌbajkɔˈpʲisaʃ/ (n)
forteller
  pisarz zajmujący się tworzeniem bajek

bajt /bajt/ (n)
byte
  (informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;

bak /bak/ (n)
kinnskjegg
  zarost na policzkach
tank
  zbiornik na paliwo w samochodzie, motocyklu;

bakburta /baɡˈburta/ (n)
porting
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lewa burta statku patrząc z rufy na dziób

bakcyl /ˈbakʦ̑ɨl/ (n)
basill
  (przestarzałe, przestarzały) zarazek

bakteria /bakˈtɛrʲja/ (n)
bakterie
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;

baktrian /ˈbaktrʲjãn/ (n)
baktriakamel
  (zoologia, zoologiczny) Camelus ferus Przewalski, duży ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych występujący w stanie dzikim na stepach centralnej Azji;

bakłażan /bakˈwaʒãn/ (n)
aubergine
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;
  (spożywczy) warzywo, będące podłużnym, zwykle fioletowoczarnym owocem bakłażana (1.1)

bakłażanowy /ˌbakwaʒãˈnɔvɨ/ (adj)
aubergine
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący owocu bakłażana, związany z owocem bakłażana, zawierający owoc bakłażana, zrobiony z owocu bakłażana
  mający kolor czarnofioletowy lub brunatnofioletowy, taki jak kolor owocu bakłażana

bal /bal/ (n)
bjelke
  duży, wstępnie obrobiony pień
ball
  uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;

bal maskowy /ˈbal maˈskɔvɨ/ (n)
maskeball
  zabawa, której uczestnicy zakładają maski na twarz oraz często są w przebraniu

baldachim /balˈdaxʲĩm/ (n)
kronetak
  osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny

balejaż /baˈlɛjaʃ/ (n)
betone
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) sposób farbowania włosów polegający na nakładaniu pędzelkiem na wybrane cieniutkie pasma farby o różnych odcieniach; także fryzura powstała w wyniku tego zabiegu

balet /ˈbalɛt/ (n)
ballett
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;

baletnica /ˌbalɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ballerina
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (sztuka) kobieta, która tańczy w balecie

balkon /ˈbalkɔ̃n/ (n)
balkong
  (architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

ballada /balˈːada/ (n)
ballade
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;

balon /ˈbalɔ̃n/ (n)
luftballong
  (lotnictwo, lotniczy) wyposażony w gondolę aerostat bez napędu;
ballong
  ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;

balsamina /ˌbalsãˈmʲĩna/ (n)
glede
  (botanika, botaniczny) Impatiens balsamina, roślina ozdobna o dużych różnobarwnych kwiatach;

balsamować (v)
lukte
  dokonywać balsamowania zwłok, czyli zabezpieczenia ich przed rozkładem za pomocą specjalnych balsamów, żywic

bambik (n)
nabb
  (slangowo) początkujący gracz

bambus /ˈbãmbus/ (n)
bambus
  (botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;

banalny /bãˈnalnɨ/ (adj)
banal
  zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności

banan /ˈbãnãn/ (n)
banan
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
  (spożywczy) owoc banana (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty

bananowy /ˌbãnãˈnɔvɨ/ (adj)
banan
  dotyczący bananów (drzew i owoców)

band (n)
binde
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny

banda /ˈbãnda/ (n)
mannskap
  (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) kilkoro ludzi, których łączy np. podobieństwo, zainteresowania, przeżycia, żyjących podobnie
bunke
  (przenośnie, przenośnia) duża i uciążliwa grupa ludzi

bandaż /ˈbãndaʃ/ (n)
bandasje
  (medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;

bandażować /ˌbãndaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
binde
  zakładać bandaż, owijać bandażem

bandera /bãnˈdɛra/ (n)
fane
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) flaga określająca przynależność państwową statku wodnego;

bandyta /bãnˈdɨta/ (n)
banditt
  człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw

banjo /ˈbãn͇ʤ̑ɔ/ (n)
banjo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem;

bank /bãŋk/ (n)
bank
  (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
  (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów

bankier (n)
bankier
  właściciel lub dyrektor banku

bankiet /ˈbãŋcɛt/ (n)
bankett
  wystawne, uroczyste przyjęcie

banknot /ˈbãŋknɔt/ (n)
pengeseddel, seddel
  (bankowość, bankowy) odcinek papieru z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, mający określoną wartość pieniężną (nabywczą);

bankomat /bãŋˈkɔ̃mat/ (n)
minibank
  urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;

bankowy /bãŋˈkɔvɨ/ (adj)
banke
  związany z bankami, dotyczący banków

bankructwo /bãŋˈkruʦ̑tfɔ/ (n)
konkurs
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd

bankrut /ˈbãŋkrut/ (n)
fallent
  osoba lub firma, która ogłosiła niewypłacalność

baobab /baˈɔbap/ (n)
baobab
  (botanika, botaniczny) ogromne, długowieczne drzewo liściaste o bardzo grubym pniu rosnące w Afryce;

baobab afrykański (n)
baobab
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z gatunku baobab afrykański (1.1)
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Adansonia digitata L., gatunek olbrzymich drzew z rodziny wełniakowych, w stanie dzikim występujących w Afryce;

baptystyczny (adj)
baptist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z baptyzmem lub baptystami

bar /bar/ (n)
bar
  (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;

barak /ˈbarak/ (n)
hytte
  prowizoryczny budynek

baran /ˈbarãn/ (n)
saubukk, vær
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy

baranek /baˈrãnɛk/ (n)
lam
  (zoologia, zoologiczny) mały, młody baran
  (potocznie, potoczny) łagodna, miła osoba

barbadoski /ˌbarbaˈdɔsʲci/ (adj)
barbadisk
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa

barbituran (n)
barbiturat
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych

bardzo /ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
veldig
  służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo

bariera (n)
barriere
  coś, co utrudnia lub uniemożliwia zajście czegoś
  przeszkoda, która utrudnia lub uniemożliwia przemieszczanie się

bark /bark/ (n)
skulder
  (anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;
bjeff
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; ostatni z nich ma omasztowanie skośne, pozostałe maszty niosą ożaglowanie rejowe;

barman /ˈbarmãn/ (n)
gut
  osoba, która obsługuje bufet w barze;

barometr /baˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
barometer
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;

baron /ˈbarɔ̃n/ (n)
baron
  niski tytuł arystokratyczny;

baronostwo (n)
baroni
  godność barona
  włości podległe baronowi
  zbiorowość baronów

barszcz /barʃʧ̑/ (n)
bjørnekjeks
  (botanika, botaniczny) Heracleum L., rodzaj roślin z rodziny selerowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.2)
borsjtsj
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zakwaszana zupa na wywarze z buraków;

barwić /ˈbarvʲiʨ̑/ (v)
farge
  nadawać barwę, zabarwiać

barwny /ˈbarvnɨ/ (adj)
broket
  (przenośnie, przenośnia) wzbudzający ciekawość
  posiadający wiele kolorów
fargelegge
  o kolorze innym niż biały lub czarny

barykada /ˌbarɨˈkada/ (n)
barrikade
  doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;

baryton /baˈrɨtɔ̃n/ (n)
baryton
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) głos męski niższy od tenoru, wyższy od basu;
  mężczyzna śpiewający barytonem (1.1)

baryłka (n)
løp
  mała beczka

bas /bas/ (n)
bas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski;
bass
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara basowa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewak o takim głosie

baseball (n)
baseball
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;

basen /ˈbasɛ̃n/ (n)
nedbørfelt
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) region wokół morza lub innego zbiornika wodnego
and
  (medycyna, medyczny) płaskie naczynie najczęściej z uchwytem umożliwiająca osobom obłożnie chorym wypróżnianie się w pozycji leżącej lub półleżącej bez opuszczania łóżka;
svømmebad
  sztuczny zbiornik wody przeznaczony do pływania

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (adj)
baskisk
  związany z Baskami, dotyczący Basków

bass (n)
bass
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny bassowatych (Centrarchidae)

baszkirski (adj)
basjkirsk
  związany z Baszkirami

baszkirski (n)
basjkirsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język baszkirski;

bat /bat/ (n)
baht
  (jednostka monetarna) waluta Tajlandii;
pisk
  przyrząd w postaci rzemienia lub sznura przymocowanego do pręta bądź kija, służący do popędzania lub wymierzania kary;

batalion /baˈtalʲjɔ̃n/ (n)
bataljon
  (wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;

batat (n)
søtpotet
  (botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;

bateria /baˈtɛrʲja/ (n)
batteri
  (elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii
  (wojskowość, wojskowy) w artylerii: pododdział ogniowy i taktyczny składający się z kilku plutonów, uzbrojony w broń artyleryjską lub rakietową;

batyskaf /baˈtɨskaf/ (n)
batyskaf
  statek podwodny do badań na dużych głębokościach;

bawarka /baˈvarka/ (n)
beamer
  (slangowo) (środowiskowy) (motoryzacja) samochód marki BMW

bawarski /baˈvarsʲci/ (adj)
bayersk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wykonany według receptury typowej dla kuchni bawarskiej
  pochodzący z Bawarii, związany z Bawarią

bawełna /baˈvɛwna/ (n)
bomull
  (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań
  (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);

bawić /ˈbavʲiʨ̑/ (v)
more
  wprawiać w wesoły humor
  zajmować kogoś dostarczając mu rozrywki
stag
  (przestarzałe, przestarzały) przebywać gdzieś
lure
  mieć uciechę, odczuwać radość z powodu komizmu jakiejś sytuacji
spille
  spędzać czas na rozrywkach

bawół /ˈbavuw/ (n)
bøffel
  (zoologia, zoologiczny) duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła;

baza /ˈbaza/ (n)
fundament
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) preparat nakładany pod właściwy kosmetyk
frie
  (matematyka, matematyczny) rodzina zbiorów otwartych w przestrzeni topologicznej, pozwalająca przez sumowanie otrzymać każdy inny zbiór otwarty;
bas
  (wojskowość, wojskowy) główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania
  podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia

baza danych (n)
database
  (informatyka, informatyczny) zorganizowany zbiór informacji gromadzony, przetwarzany i przechowywany w danym programie komputerowym

bazalt /ˈbazalt/ (n)
basalt
  (geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;

bazar /ˈbazar/ (n)
basar
  (handel, handlowy) teren, na którym można handlować; plac ze straganami

bazgrać /ˈbazɡraʨ̑/ (v)
smøre
  (potocznie, potoczny) pisać niestarannie i niewyraźnie

bazia /ˈbaʑa/ (n)
jente
  (botanika, botaniczny) kwiatostan niektórych roślin drzewiastych w kształcie wiotkiego kłosa
gåsunge
  (potocznie, potoczny) gałązka wierzby obsypana baziami (1.1)

bazylia /baˈzɨlʲja/ (n)
basilikum
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);

bazylika /baˈzɨlʲika/ (n)
basilika
  (architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego);
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: hala sądowa i targowa na forum
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom

bazyliszek (n)
basilisk
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jaszczurek;
  (mitologia, mitologiczny) stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie żmii, zabijający wzrokiem i oddechem

bać się /ˈbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
være redd
  martwić się, niepokoić się
  odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś

bać się jak diabeł święconej wody /ˈbaʨ̑‿ɕɛ ˈjaɡ ˈdʲjabɛwʲ ɕfʲjɛ̃nˈʦ̑ɔ̃nɛj ˈvɔdɨ/ (v)
sky som pesten
  bardzo się bać kogoś, czegoś

bałagan /baˈwaɡãn/ (n)
røre
  stan braku porządku

bałałajka /ˌbawaˈwajka/ (n)
balalaika
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rosyjski i ukraiński ludowy instrument strunowy z trójkątnym pudłem rezonansowym;

bałkanizacja (n)
balkanisering
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces rozpadania się państw, w wyniku którego powstają nowe państwa, często wrogo wobec siebie nastawione

bałkański /bawˈkãj̃sʲci/ (adj)
balkansk
  (geografia, geograficzny) dotyczący Bałkanów, związany z Bałkanami
  (geografia, geograficzny) związany z Bałkanami (pasmem górskim)

bałtycki /bawˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
Austersjøen
  odnoszący się do Bałtyku, związany z Bałtykiem

bałwan /ˈbawvãn/ (n)
snømann
  figura człowieka ulepiona ze śniegu;
blåskjell
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) głupek, tuman

bańka /ˈbãɲka/ (n)
kopp
  (medycyna, medyczny) szklane naczynko o kulistym kształcie przystawiane do skóry w celach leczniczych, stosowane w medycynie tradycyjnej
blære
  (potocznie, potoczny) bańka mydlana
do
  blaszane naczynie na płyny

bańka mydlana /ˈbãɲka mɨˈdlãna/ (n)
Zeepbel
  (przenośnie, przenośnia) coś ulotnego, nietrwałego, złudnego
  pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;

baśniowy (adj)
fabelaktig
  z baśni, dotyczący baśni

baśń /baɕɲ̊/ (n)
historie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o treści fantastycznej;

bażanciarnia /ˌbaʒãɲˈʨ̑arʲɲa/ (n)
fasaneri
  ogrodzony teren, na którym hoduje się bażanty;

bażant /ˈbaʒãnt/ (n)
fasan
  (ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;

bażantarnia /ˌbaʒãnˈtarʲɲa/ (n)
fasaneri
  ogrodzony teren, na którym hoduje się bażanty;

bażyna (n)
krekling
  (botanika, botaniczny) (spożywczy) czarne lub czerwone jadalne owoce bażyny (1.2)

be /bɛ/
æsj
  w mowie skierowanej do dzieci: brzydki, zły, brudny

beczeć /ˈbɛʧ̑ɛʨ̑/ (v)
breke
  o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos

beczka /ˈbɛʧ̑ka/ (n)
tønne
  cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów;

bednarski /bɛdˈnarsʲci/ (adj)
bøkker
  dotyczący bednarza lub bednarstwa

bednarz /ˈbɛdnaʃ/ (n)
bøkker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem

befsztyk /ˈbɛfʃtɨk/ (n)
biff
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany

behawior (n)
oppførsel
  (antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) zachowanie się, odpowiadanie na bodźce środowiska

bekas /ˈbɛkas/ (n)
enkeltbekkasin
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak zamieszkujący tereny podmokłe;

bekać /ˈbɛkaʨ̑/ (v)
rape
  odbijać się

bekerel (n)
becquerel
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;

bela /ˈbɛla/ (n)
høyballe
  (drukarstwo, drukarski) arkusze papieru w określonej liczbie
  opakowany prostopadłościan różnych sprasowanych materiałów np. wełny, liści tytoniu itp.
  zwój np. papieru, tkaniny

belgijski /bɛlʲˈɟijsʲci/ (adj)
belgisk
  odnoszący się do Belgii lub Belgów

belka /ˈbɛlka/ (n)
-bar
  długi, obrobiony pień drzewa

belona /bɛˈlɔ̃na/ (n)
horngjel
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele;

bemol /ˈbɛ̃mɔl/ (n)
-es
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;

bengalski /bɛ̃ŋˈɡalsʲci/ (n)
bengali
  (językoznawstwo, językoznawczy) język bengalski (1.1)

beniaminek (n)
Benjamin
  ulubione dziecko w rodzinie, zwykle najmłodsze, najbardziej rozpieszczane

benzoesan sodu (n)
natriumbenzoat
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako konserwant żywności;

benzyna /bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/ (n)
bensin
  paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

berbelucha /ˌbɛrbɛˈluxa/ (n)
tinktur
  (Poznań) bimber, spirytus, wódka, denaturat

berdysz /ˈbɛrdɨʃ/ (n)
bardiche
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu;

berek (n)
sisten
  dziecięca gra ruchowa, w której jedna osoba musi dogonić i dotknąć dowolną z pozostałych osób

beret /ˈbɛrɛt/ (n)
beret
  (krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

berkel /ˈbɛrkɛl/ (n)
berkelium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

berlińczyk /bɛrˈlʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
berliner
  mieszkaniec Berlina

bernikla hawajska (n)
Hawaiigås
  (ornitologia, ornitologiczny) Branta sandvicensis Vigors, gatunek endemicznej gęsi z Hawajów;

beryl /ˈbɛrɨl/ (n)
beryllium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;

berło /ˈbɛrwɔ/ (n)
septer
  ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;

bestia /ˈbɛstʲja/ (n)
monster
  (przenośnie, przenośnia) zły człowiek, kanalia
dyr
  dzikie, drapieżne zwierzę

bestseller /bɛˈstsɛlɛr/ (n)
bestselger
  dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny

beton /ˈbɛtɔ̃n/ (n)
betong
  (budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

betoniarka /ˌbɛtɔ̃ˈɲarka/ (n)
betongblandemaskin
  maszyna do wyrobu betonu
betongbil
  samochód ciężarowy przystosowany do transportu mieszanki betonowej

betonowy /ˌbɛtɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
betong-
  wykonany z betonu

bez /bɛs/ (n)
hyll
  (botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;

bez grosza przy duszy (adj)
blakk
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, bez środków do życia

bez ogródek /ˌbɛz‿ɔˈɡrudɛk/ (adv)
rett på sak
  bez zbędnych słów, wprost, nazywając rzeczy po imieniu, szczerze

bez owijania w bawełnę (adv)
heterofil
  wprost, dosłownie, bezpośrednio

bez pracy nie ma kołaczy /bɛs‿ˈpraʦ̑ɨ ˈɲɛ‿ma kɔˈwaʧ̑ɨ/ (proverb)
den som intet våger, intet vinner
  żeby coś osiągnąć, trzeba najpierw na to zapracować

bez serca (adj)
hjerteløs
  (przenośnie, przenośnia) nieczuły, bezwzględny, bezlitosny

bez zarzutu /ˌbɛz‿ːaˈʒutu/ (adv)
perfekt
  idealnie, nienagannie

bez- /bɛs/ /bɛz/ (prefix)
-løs
  …służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś

beza /ˈbɛza/ (n)
marengs
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;

bezalkoholowy /ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
alkoholfri
  niezawierający, pozbawiony alkoholu

bezbarwny /bɛzˈbarvnɨ/ (adj)
asjett
  (przenośnie, przenośnia) niczym się nie wyróżniający
fargeløs
  pozbawiony barwy, mający kolor nieokreślony

bezbożnik /bɛzˈbɔʒʲɲik/ (n)
ateist
  (przestarzałe, przestarzały) dziś (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (obraźliwie) osoba negująca istnienie Boga

bezbożny /bɛzˈbɔʒnɨ/ (adj)
gudløs
  (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) negujący istnienie boga/Boga
  (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niemiły Bogu, sprzeczny z przykazaniami Boga

bezbłędny (adj)
riktig
  wolny od błędu

bezcenny /bɛsˈʦ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
uvurderlig
  mający ogromną wartość

bezchmurny /bɛsˈxmurnɨ/ (adj)
skyfri
  charakteryzujący się brakiem chmur

bezcielesny (adj)
kroppsløs
  niemający ciała, nieistniejący fizycznie

bezczelny /bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ/ (adj)
uforskammet
  cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

bezcześcić (v)
skjende
  znieważać coś, pozbawiać czci

bezdomny /bɛzˈdɔ̃mnɨ/ (adj)
hjemløs
  taki, który nie ma domu

bezduszny /bɛzˈduʃnɨ/ (adj)
hjerteløs
  mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek

bezdźwięczny (adj)
butt
  (językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka, przy wymawianiu której nie drżą więzadła głosowe

bezfleksyjny (adj)
uforanderlig
  (językoznawstwo, językoznawczy) o języku, który nie ma odmiany wyrazów, nie ma form fleksyjnych

bezglutenowy /ˌbɛzɡlutɛ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
glutenfri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (biochemia, biochemiczny) pozbawiony glutenu, niezawierający glutenu

bezgotówkowy (adj)
kontantløs
  (bankowość, bankowy) (księgowość) odbywający się bez udziału gotówki

bezgraniczny /ˌbɛzɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
uendelig
  taki, który nie ma granic; nie jest ograniczony czymś

bezgwiezdny (adj)
stjerneløs
  nie mający gwiazd

bezhołowie /ˌbɛsxɔˈwɔvʲjɛ/ (n)
vilkårlighet /
  (potocznie, potoczny) brak organizacji, dyscypliny, porządku, spowodowane brakiem kierownictwa (głowy) lub bezmyślnością

bezimienny /ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
anonym
  nie mający imienia czy nazwy

bezinteresowny /ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ/ (adj)
altruistisk
  taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków

bezkompromisowy /ˌbɛskɔ̃mprɔ̃mʲiˈsɔvɨ/ (adj)
hensynsløs
  nieidący na kompromisy, nieuznający kompromisów

bezkształtny /bɛsˈkʃtawtnɨ/ (adj)
uformelig
  o niewyraźnym, nieregularnym kszatłcie

bezludny /bɛzˈludnɨ/ (adj)
folketom
  taki, gdzie nie ma ludzi; niezamieszkały przez ludzi, niebędący zaludnionym

bezmyślny (adj)
tankeløs
  taki, który nad niczym się nie zastanawia; (także, też) świadczący o takiej cesze

beznadzieja /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
desperasjon
  stan desperacji, utraty nadziei, rozpacz

beznadziejnie /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jɲɛ/ (adv)
håpløs
  (potocznie, potoczny) bardzo źle, kiepsko
  w sposób niedający nadziei na poprawę ani sukces

beznadziejność /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɔɕʨ̑/ (n)
håpløshet
  cecha tego, co beznadziejne; stan beznadziei

beznadziejny /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ/ (adj)
håpløs, håplaus
  pozbawiony wszelkiej nadziei

beznamiętny /ˌbɛznãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
likegyldig
  pozbawiony emocji, emocjonalnego zaangażowania; obojętny, chłodny

bezodpływowy (adj)
innlands-
  taki, który nie ma odpływu, nie uchodzi z niego żadna rzeka

bezokolicznik /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
infinitiv
  (gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

bezosobowy /ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
upersonlig
  taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby

bezowocny /ˌbɛzɔˈvɔʦ̑nɨ/ (adj)
verdilaus
  (książkowy) nieprzynoszący pomyślnych rezultatów

bezołowiowy (adj)
blyfri
  niezawierający ołowiu

bezpański (adj)
ensom
  (książkowy) nienależący do nikogo, niemający właściciela

bezpaństwowiec (n)
statsløs
  osoba nieposiadająca obywatelstwa żadnego z państw

bezpaństwowy (adj)
statsløs
  nie mający przynależności państwowej; nie należący do żadnego z państw

bezpieczeństwo /ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
sikkerhet
  stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

bezpiecznie /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
trygt
  w sposób bezpieczny

bezpiecznik /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
fenghette
  podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

bezpieczny /bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
sikker
  taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi

bezpośredni /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲi/ (adj)
direkte
  taki, który nie ma pośredników ani ogniw pośrednich; taki, który trafia do kogoś lub czegoś wprost

bezpośrednio /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ/ (adv)
umiddelbar
  w sposób bezpośredni

bezprawie (n)
anarki
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn bezprawny

bezprawny (adj)
rettsstridig
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezgodny z przepisami prawa

bezproblemowy (adj)
banal
  taki, który nie odnosi się do żadnego ważnego problemu

bezprzewodowy (adj)
trådlaus, trådløs
  (technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych

bezpłatnie /bɛsˈpwatʲɲɛ/ (adv)
gratis
  w sposób bezpłatny, bez opłat(y)

bezpłatny /bɛsˈpwatnɨ/ (adj)
gratis
  taki, za który nie pobiera się opłaty

bezpłciowy (adj)
flau
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) niemający charakteru

bezradność /bɛzˈradnɔɕʨ̑/ (n)
hjelpeløshet
  niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji;

bezradny /bɛzˈradnɨ/ (adj)
rådvill
  niemogący lub nieumiejący sobie poradzić w życiu lub w trudnej sytuacji

bezrobocie /ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ/ (n)
arbeidsløshet
  (ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (adj)
arbeidsløs
  bez pracy, bez zajęcia

bezsenność /bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
søvnløshet, søvnløyse
  (fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;

bezsensowny /ˌbɛsːɛ̃w̃ˈsɔvnɨ/ (adj)
meningsløs
  taki, który jest pozbawiony sensu, uzasadnienia

bezsilny /bɛɕˈːilnɨ/ (adj)
kraftløs
  bez sił, niezdolny do walki
maktesløs
  taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

bezstronność (n)
upartiskhet
  cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny

bezstronny /bɛsˈːtrɔ̃nːɨ/ (adj)
upartisk
  taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu)

beztroski /bɛsˈtrɔsʲci/ (adj)
sorgløs
  nie mający trosk, zmartwień

bezustannie (adv)
ustanselig
  bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie

bezużyteczny /ˌbɛzuʒɨˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
nytteløs
  taki, z którego nie ma żadnego użytku

bezwartościowy /ˌbɛzvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
verdilaus
  nieposiadający żadnej wartości

bezwarunkowy /ˌbɛzvarũŋˈkɔvɨ/ (adj)
absolutt
  nieograniczony warunkami, niezależny od żadnych warunków; całkowity, absolutny, zupełny

bezwiedny (adj)
ufriviljug
  wykonany bez udziału świadomości

bezwodny (adj)
tørr
  (technologia, technika, techniczny) niepotrzebujący wody do działania

bezwolny (adj)
treg
  o słabej woli, niepotrafiący się sprzeciwić

bezwzględny /bɛzˈvzɡlɛ̃ndnɨ/ (adj)
absolutt
  (matematyka, matematyczny) pozbawiony znaku, będący wynikiem wartości bezwzględnej
  (metrologia, metrologiczny) wyrażony w tych samych jednostkach, co mierzona wielkość
hjerteløs
  okrutny, pozbawiony współczucia

bezwzrokowy (adj)
blind
  dziejący się, wykonywany bez udziału wzroku

bezwładność /bɛzˈvwadnɔɕʨ̑/ (n)
treghet
  (fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu

bezzałogowy (adj)
ubemanna
  (lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który nie ma załogi

bezzwłoczny (adj)
prompt
  mający nastąpić natychmiast, bez zwłoki

bezzębny /bɛzˈːɛ̃mbnɨ/ (adj)
tannløs
  taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów

bezład (n)
virvar
  stan braku ładu, porządku

bezładny (adj)
kaotisk
  pozbawiony ładu, porządku

bełkot /ˈbɛwkɔt/ (n)
galimatias
  (potocznie, potoczny) wypowiedź nie mająca sensu, z której nic konkretnego nie wynika; mowa trawa, pustosłowie

bełkotać (v)
lalle
  wypowiadać słowa w sposób bardzo niewyraźny, trudny do zrozumienia

bełt /bɛwt/ (n)
sluttstykke
  pocisk kuszy;

beżowo /bɛˈʒɔvɔ/ (adv)
beige
  (odprzymiotnikowy) → beżowy

beżowy /bɛˈʒɔvɨ/ (adj)
beige
  mający kolor kawy z mlekiem lub piasku

bhutański /buˈtãj̃sʲci/ (adj)
bhutansk
  odnoszący się do Bhutanu, państwa w Azji

biatlon (n)
skiskyting
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania;

białaczka /bʲjaˈwaʧ̑ka/ (n)
leukemi
  (medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

białe (n)
hvit
  pionki, bierki białego koloru

białko /ˈbʲjawkɔ/ (n)
kvit
  (anatomia, anatomiczny) (potocznie, potoczny) biała część oka (gałki ocznej), znajdująca się dookoła tęczówki
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna i przezroczysta substancja otaczająca żółtko ptasich jaj
protein
  (biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (adj)
hviterussisk
  dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (n)
hviterussisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

białorzytka /ˌbʲjawɔˈʒɨtka/ (n)
steinskvett
  (ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste;

białowłosy (adj)
hvithåret
  taki, który ma białe włosy

białozór /bʲjaˈwɔzur/ (n)
jaktfalk
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej;

biały /ˈbʲjawɨ/ (adj)
hvit
  mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

biały fosfor /ˈbʲjawɨ ˈfɔsfɔr/ (n)
fosforbomber
  (chemia, chemiczny) silnie żrąca, biała, lepka, woskowata substancja o właściwościach wysoce toksycznych;

biblijny /bʲiˈblʲijnɨ/ (adj)
bibelsk
  pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

bibliografia /ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
bibliografi
  wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

biblioteka /ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/ (n)
bibliotek
  instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
  (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;
  zbiór książek należący do kogoś; pomieszczenie z takim zbiorem

bibliotekarka /ˌbʲiblʲjɔtɛˈkarka/ (n)
bibliotekar
  kobieta, która pracuje w bibliotece

bibliotekarski (adj)
bibliotekar
  związany z osobą lub zawodem bibliotekarza

bibliotekarz /ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/ (n)
bibliotekar
  pracownik biblioteki;

bibuła (n)
trekkpapir
  rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych;

biceps (n)
biceps
  (anatomia, anatomiczny) mięsień dwugłowy ramienia;

bicie /ˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
stryke
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) uderzanie strun gitary dłonią, grając akordami
slå
  (rzeczownik odczasownikowy) od bić
som ny
  wytłaczanie monet lub medali

bicykl /ˈbʲiʦ̑ɨkl̥/ (n)
velosiped
  (transport, transportowy) (historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości;

bicz /bʲiʧ̑/ (n)
pisk
  kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści

bidet /ˈbʲidɛt/ (n)
bidet
  urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

biec /bʲjɛʦ̑/ (v)
gå
  o czasie mijać, przemijać
bly
  prowadzić w jakimś kierunku
løpe
  szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi

bieda /ˈbʲjɛda/ (n)
fattigdom
  stan braku środków do życia

biedactwo (n)
stakkar
  ze współczuciem: jednostka biedna lub nieszczęśliwa

biedak /ˈbʲjɛdak/ (n)
mager
  osoba, której brakuje środków do życia
dårlig
  ze współczuciem o kimś

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (adj)
fattig
  taki, któremu brakuje środków do życia
  ze współczuciem o kimś; poszkodowany

biedny jak mysz kościelna /ˈbʲjɛdnɨ ˈjak ˈmɨʃ kɔɕˈʨ̑ɛlna/ (adj)
blakk som en kirkerotte
  bardzo biedny

biedronka /bʲjɛˈdrɔ̃nka/ (n)
marihøne
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;

bieg /bʲjɛk/ (n)
småpenger
  (motoryzacja) przełożenie w skrzyni biegów
Løpe
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety
  poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki
retning
  postępowanie, rozwój zdarzenia lub procesu
  prąd wody, nurt

bieg płotkarski /ˈbʲjɛk pwɔtˈkarsʲci/ (n)
hekkeløp
  (sport, sportowy) rodzaj biegów lekkoatletycznych, w którym zawodnicy pokonują równomiernie rozstawione płotki;

biegacz /ˈbʲjɛɡaʧ̑/ (n)
løper
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi

bieganie /bʲjɛˈɡãɲɛ/ (n)
løpe
  (rzeczownik odczasownikowy) od biegać

biegać /ˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
løpe
  przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi

biegle (adv)
flytende
  z łatwością

biegun /ˈbʲjɛɡũn/ (n)
pol
  jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
  miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;

biegunka /bʲjɛˈɡũnka/ (n)
diaré
  (medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

biegus malutki (n)
dvergsnipe
  (ornitologia, ornitologiczny) Calidris minuta, gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych

biegus rdzawy /ˈbʲjɛɡus ˈrʣ̑avɨ/ (n)
polarsnipe
  (ornitologia, ornitologiczny) Calidris canutus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biegłość /ˈbʲjɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
dugleik
  doświadczenie w robieniu czegoś; nabyta wiedza umożliwiająca posiadanie praktycznej zdolności

biegły /ˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
flink
  mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie

biel /bʲjɛl/ (n)
hvit
  biały kolor;
  biały ubiór
kvit
  biały pigment (barwnik) używany do wyrobu farb

bielaczek /bʲjɛˈlaʧ̑ɛk/ (n)
lappfiskand
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus albellus, tracz bielaczek, gatunek z rodziny kaczkowatych;

bielik /ˈbʲjɛlʲik/ (n)
havørn
  (ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję;

bielizna /bʲjɛˈlʲizna/ (n)
undertøy
  (krawiectwo) odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka

bielić (v)
hvitkalke
  malować wapnem rozpuszczonym w wodzie

bierne palenie /ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
passiv røyking
  zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów);

biernik /ˈbʲjɛrʲɲik/ (n)
akkusativ
  (gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

bierny /ˈbʲjɛrnɨ/ (adj)
passiv
  (chemia, chemiczny) niebiorący udziału w reakcjach
  (gramatyka) związany ze stroną bierną
  niewykazujący inicjatywy

bierzmowanie /ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ/ (n)
konfirmasjon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;

bierzmować /bʲjɛʒˈmɔvaʨ̑/ (v)
bekrefte
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać sakramentu bierzmowania

biesiada /bʲjɛ̇ˈɕada/ (n)
etegilde
  wystawne przyjęcie, któremu często towarzyszą śpiewy lub tańce

bieługa /bʲjɛˈwuɡa/ (n)
beluga
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Huso huso, duża ryba drapieżna;

bieżnik /ˈbʲjɛʒʲɲik/ (n)
løper
  podłużna serweta na ławę lub stół

bieżący /bʲjɛˈʒɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
flytende
  płynący, posuwający się naprzód
pågående
  taki, który właśnie, obecnie trwa

bigoteria /ˌbʲiɡɔˈtɛrʲja/ (n)
trangsynthet
  (książkowy) dewocja

bijatyka (n)
slåsskamp
  bójka z udziałem większej liczby osób

bikini /bʲiˈcĩɲi/ (n)
bikini
  dwuczęściowy damski kostium plażowy;

bila /ˈbʲila/ (n)
biljardkule
  (sport, sportowy) mała, twarda kula do gry w bilard;

bilans (n)
balansere
  (księgowość) sprawozdanie finansowe
  proporcje wpływów i wypływów

bilard /ˈbʲilart/ (n)
biljard
  (sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;
  pokryty suknem stół z bandami przystosowanydo gry w bilard (1.1);

bilet /ˈbʲilɛt/ (n)
billett
  dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

bilion /ˈbʲilʲjɔ̃n/ (n)
billion
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012;

bingo /ˈbʲĩŋɡɔ/ (interjection)
bingo
  okrzyk zwycięstwa, wyrażający zadowolenie z czegoś

bingo /ˈbʲĩŋɡɔ/ (n)
bingo
  rodzaj gry hazardowej

bio- /bʲjɔ/
bio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi

biochemia /bʲjɔˈxɛ̃mʲja/ (n)
biokjemi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

biodro /ˈbʲjɔdrɔ/ (n)
nype
  (anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda

biograf /ˈbʲjɔɡraf/ (n)
biograf
  autor biografii;

biografia /bʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
biografi
  opis życia i działalności jakiejś osoby;

biolog /ˈbʲjɔlɔk/ (n)
biolog
  specjalista w zakresie biologii
  kobieta biolog (1.1)

biologia /bʲjɔˈlɔɟja/ (n)
biologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

biologia molekularna (n)
molekylærbiologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach

biologiczny /ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
biologisk
  związany z biologią, dotyczący biologii

biolożka (n)
biolog
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie biologii

biom (n)
biom
  (ekologia, ekologiczny) zespół ekosystemów, tworzący duże i łatwe do rozróżnienia regiony biologiczne na Ziemi

biomasa /bʲjɔ̃ˈmasa/ (n)
biomasse
  masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny)
  materia zawarta w organizmach żywych;

bioróżnorodność /ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
biologisk mangfald
  zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji;

biosfera (n)
biosfære
  (ekologia, ekologiczny) zespół wszystkich istniejących na Ziemi ekosystemów, największy i najbliższy samowystarczalności układ biologiczny zamieszkiwany przez organizmy żywe

biret /ˈbʲirɛt/ (n)
biretta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kanciaste nakrycie głowy duchownych

biseksualista /ˌbʲisɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
bifil
  (seksuologia, seksuologiczny) osoba odczuwająca pociąg seksualny do ludzi obydwu płci

biseksualizm /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
bisexualitet
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;

biseksualny /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
bifil
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci

biskup /ˈbʲiskup/ (n)
biskop, bisp
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

bistro /ˈbʲistrɔ/ (n)
bistro
  (książkowy) (gastronomia) niewielka restauracja, winiarnia, bar z zakąskami i napojami alkoholowymi;

biszkopt /ˈbʲiʃkɔpt/ (n)
kjeks
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciastko z biszkoptu (1.1)

bit /bʲit/ (n)
bit
  (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1
  (technologia, technika, techniczny) wymienna końcówka w elektrycznych narzędziach do wkręcania;
slå
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rytmiczne uderzenie odmierzające kolejne takty utworu

bita śmietana /ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
krem
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;

bitwa /ˈbʲitfa/ (n)
slag
  (wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

biurko /ˈbʲjurkɔ/ (n)
skrivebord
  mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

biuro /ˈbʲjurɔ/ (n)
byrå
  budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;
  forma działalności administracyjnej polegająca na zbieraniu, opracowywaniu i przekazywaniu informacji
  forma działalności usługowej polegająca na zbieraniu i sprzedaży informacji

biuro podróży /ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/ (n)
reisebyrå
  instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.

biuro rzeczy znalezionych (n)
hittegodskontor
  (turystyka, turystyczny) miejsce, w którym gromadzi się rzeczy znalezione, aby właściciele mogli je odzyskać

biurokracja /ˌbʲjurɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
byråkrati
  (potocznie, potoczny) przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów

biurokrata (n)
kontorrotte
  urzędnik ściśle przestrzegający i wymagający przestrzegania kwestii formalnych

biust /bʲjust/ (n)
bryst
  piersi kobiety
  popiersie

biustonosz /bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
behå
  (krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

bizmut /ˈbʲizmut/ (n)
vismut
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

biznesmen /bʲizˈnɛsmɛ̃n/ (n)
forretningsmann
  (potocznie, potoczny) (ekonomia, ekonomiczny) osoba oficjalnie prowadząca działalność gospodarczą

biznesowy (adj)
annonse
  (handel, handlowy) dotyczący biznesu

bizon /ˈbʲizɔ̃n/ (n)
bison
  (zoologia, zoologiczny) największy stadny ssak Ameryki Północnej, zamieszkujący prerie i lasy;

bić /bʲiʨ̑/ (v)
slå
  uderzać kogoś, zadawać komuś ból
  o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
  w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.

biżuteria /ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/ (n)
juvel
  przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;

blacha /ˈblaxa/ (n)
langpanne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) metalowe naczynie używane do pieczenia
kobber
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (slangowo) instrumenty dęte blaszane

blacharka /blaˈxarka/ (n)
karosseri
  karoseria samochodowa lub jej część

blady /ˈbladɨ/ (adj)
flau
  (przenośnie, przenośnia) banalny, niewyróżniający się, nudny
blek
  o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację
bleik
  o mało intensywnej barwie

blasfemia /blasˈfɛ̃mʲja/ (n)
bespottelse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) bluźnierstwo

blask /blask/ (n)
glans
  jaskrawe światło
lyse
  światło odbite, poblask

blaszany /blaˈʃãnɨ/ (adj)
tinn
  taki, który został wykonany z blachy

blaszka /ˈblaʃka/ (n)
brett
  niewielki kawałek blachy

blat /blat/ (n)
blad
  górna część stołu lub innego przedmiotu używanego jako stół

blazonowanie /ˌblazɔ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
blasonering
  opis herbu wykonany zgodnie z zasadami heraldyki

bliski /ˈblʲisʲci/ (adj)
avslutte
  bezpośrednio spokrewniony
  zbliżony do czegoś, podobny
nær
  taki, który jest w niewielkiej odległości
  taki, który jest w niewielkiej odległości czasowej; który ma niedługo nastąpić
  taki, który prawie osiągnął jakiś stan

blisko /ˈblʲiskɔ/ (adv)
nær
  w niewielkiej odległości

blizna /ˈblʲizna/ (n)
arr
  (medycyna, medyczny) ślad po ranie;

bliźni (n)
neste
  (biblijny) każdy człowiek

bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
tvilling
  każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie

bloblik (n)
godteri
  (Górny Śląsk) (spożywczy) twardy cukierek do ssania; karmelek, landrynka

blog /blɔk/ (n)
blogg
  (informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;

bloger /ˈblɔɡɛr/ (n)
blogger
  (informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga

blok /blɔk/ (n)
kloss
  (budownictwo) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) krążek na którym lina zmienia kierunek przesuwając się w rowku;
  (informatyka, informatyczny) wydzielona część kodu programu;
  (kolejnictwo) element blokady
  (sport, sportowy) w siatkówce obrona polegająca na podniesieniu rąk ponad siatkę przez jednego lub kilku graczy drużyny;
  duża, foremna bryła względnie twardego materiału, np. kamienia, betonu, lodu, chałwy
  grupa pomieszczeń lub urządzeń pełniących określoną funkcję
blokk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związek państw, partii politycznych
  zeszyt, notes z kartkami większego formatu

blok mieszkalny /ˈblɔk mʲjɛˈʃkalnɨ/ (n)
boligblokk
  budynek mieszkalny, często wielopiętrowy i wieloklatkowy;

blokada /blɔˈkada/ (n)
blokk
  utrudnienie dostępu do czegoś

blokować /blɔˈkɔvaʨ̑/ (v)
blokk
  uniemożliwiać ruch
  uniemożliwiać wykonanie czegoś

blond /blɔ̃nt/ (adj)
blond
  o włosach jasny, płowy

blondyn /ˈblɔ̃ndɨ̃n/ (n)
blondine
  mężczyzna mający włosy koloru blond

blondynka /blɔ̃nˈdɨ̃nka/ (n)
blondine
  kobieta o jasnym (blond) kolorze włosów na głowie

blurb (n)
brødtekst
  streszczenie lub rekomendacja umieszczana na czwartej stronie okładki książki;

bluszcz /bluʃʧ̑/ (n)
eføy
  (botanika, botaniczny) Hedera, roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

bluszcz pospolity (n)
eføy
  (botanika, botaniczny) pnącze z gatunku bluszczy pospolitych (1.1)

bluzka /ˈbluska/ (n)
bluse
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) lekka, górna część damskiej garderoby zakładana przez głowę

bluźnierstwo /bluʑˈɲɛrstfɔ/ (n)
blasfemi
  słowa uwłaczające czemuś, co jest uważane za święte

bluźnić /ˈbluʑɲiʨ̑/ (v)
spotte
  uwłaczać słowem czemuś co jest uznawane za święte

boa /ˈbɔa/ (n)
boa
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli;

bobas /ˈbɔbas/ (n)
baby
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko

bobowate (n)
ert
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Fabaceae Lindl., rodzina roślin należąca do rzędu bobowców;

bobrek trójlistkowy (n)
bukkeblad
  (botanika, botaniczny) Menyanthes trifoliata L., gatunek leczniczej rośliny z rodziny bobrkowatych;

bobrek trójlistny (n)
bukkeblad
  (botanika, botaniczny) Menyanthes trifoliata L., gatunek byliny z rodziny bobrkowatych, będącej geofitem i hydrofitem;

bobry (n)
bever
  futro z bobra

bocian /ˈbɔʨ̑ãn/ (n)
stork
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) bocian biały

bocian biały /ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ/ (n)
stork
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;

bocian czarny /ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ/ (n)
svartstork
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;

boczny /ˈbɔʧ̑nɨ/ (adj)
lag
  znajdujący się, umiejscowiony na boku czegoś

boczyć się (v)
slå seg vrang
  lekko gniewać się

bodaj /ˈbɔdaj/ (particle)
få
  wprowadza życzenie lub przekleństwo

body /ˈbɔdɨ/ (n)
kropp
  (odzieżownictwo) jednoczęściowy strój dziecięcy, bez rękawów i nogawek
  (odzieżownictwo) jednoczęściowy, obcisły strój kobiecy, zwykle bez rękawów i nogawek

bogactwo /bɔˈɡaʦ̑tfɔ/ (n)
formue
  majątek, posiadane dobra o dużej wartości
skatt
  w lm: bogactwa → kosztowności, skarby
rikdom
  wielka ilość, różnorodność

bogaty /bɔˈɡatɨ/ (adj)
rik
  posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody
  taki, który obfituje w coś
  dający dużą możliwość wyboru

bogini /bɔˈɟĩɲi/ (n)
gudinne
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) bóstwo płci żeńskiej

bohater /bɔˈxatɛr/ (n)
helt
  człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.

bohr /bɔxr̥/ (n)
bohrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

boisko /bɔˈ<sup>j</sup>iskɔ/ (n)
terreng
  (sport, sportowy) plac przeznaczony do gier sportowych;

bojaźliwy /ˌbɔjäʑˈlʲivɨ/ (adj)
blyg
  skłonny do bojaźni, dający się łatwo wystraszyć

bojkot /ˈbɔjkɔt/ (n)
boikott
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

bojkotować (v)
boikotte
  zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu

bojownik /bɔ.ˈjɔ.vʲɲik/ (n)
forkjemper
  ktoś walczący w imię idei

bojownik wspaniały (n)
siamesisk kampfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Betta splendens Regan, słodkowodna ryba z rodziny guramiowatych, pochodząca z Azji Południowo-Wschodniej;

bojowy /bɔˈjɔvɨ/ (adj)
kjempe for
  związany z walką

bok /bɔk/ (n)
side
  (matematyka, matematyczny) odcinek o końcach w dwóch sąsiednich wierzchołkach wielokąta
kant
  lewa lub prawa strona człowieka, zwierzęcia, przedmiotu

bokeh (n)
bokeh
  (fotografia) efekt wyodrębnienia fotografowanego obiektu poprzez rozmycie tła uzyskiwany dzięki ustawieniu małej głębi ostrości;

boks /bɔks/ (n)
boksing
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;

bokser /ˈbɔksɛr/ (n)
bokser
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający zawodowo boks (pięściarstwo)
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów molosowatych w typie mastifa;

boksyt (n)
bauksitt
  (geologia, geologiczny) ilasta skała osadowa składająca się głównie z wodorotlenków glinu, ruda aluminium;

boleć /ˈbɔlɛʨ̑/ (v)
gjøre vont
  (medycyna, medyczny) być źródłem bólu

boleść (n)
smerte
  (książkowy) żal, wielkie zmartwienie

bolszewik (n)
bolsjevik
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) początkowo: członek leninowskiej frakcji rosyjskiej partii socjaldemokratycznej; potem ogólniej: członek radzieckiej partii komunistycznej

bolszewizm (n)
bolsjevisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna działania politycznego oraz przejmowania i sprawowania władzy stworzona przez Lenina na bazie marksizmu

bom /bɔ̃m/ (n)
bom
  (marynarka) poziome drzewce na żaglowcu, do którego przymocowany jest dolny lik żagla;

bomba /ˈbɔ̃mba/ (n)
bombe
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;

bomba atomowa (n)
atombombe
  (wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami

bomba lotnicza /ˈbɔ̃mba lɔtʲˈɲiʧ̑a/ (n)
bombe
  (wojskowość, wojskowy) pocisk zrzucany ze statku powietrznego przeznaczony do niszczenia celów położonych na powierzchni ziemi;

bombarda /bɔ̃mˈbarda/ (n)
bombe
  używane w XIV i XV wieku prymitywne działo o dużym kalibrze i krótkiej lufie miotające kamienne lub rzadziej żelazne kule na odległość kilkuset metrów

bombardować /ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑/ (v)
bombardere
  (wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi

bombastyczny (adj)
bombastisk
  (książkowy) o języku, stylu, utworze, autorze: przesadnie patetyczny, napuszony

bombilla (n)
lyspære
  specjalna rurka do sączenia napoju mate;

bombka /ˈbɔ̃mpka/ (n)
juggel
  kulista ozdoba choinkowa

bombowy (adj)
fantastisk
  wywołujący duże wrażenie

bon /bɔ̃n/ (n)
kupong
  dokument uprawniający do uzyskania określonych towarów, usług lub innych dóbr;

bon mot (n)
spøk
  (książkowy) krótkie, dowcipne opowiadanie, anegdota lub powiedzenie, zbliżone do przysłowia

bonobo /bɔ̃ˈnɔbɔ/ (n)
bonobo
  (zoologia, zoologiczny) Pan paniscus, zagrożony wyginięciem gatunek szympansa o zwyczajach i umiejętnościach zbliżonych do ludzi;

bor /bɔr/ (n)
bor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

borowik /bɔˈrɔvʲik/ (n)
herresopp
  (biologia, biologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych;

borowik szlachetny /bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
steinsopp
  (mikologia, mikologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych;

borowina /ˌbɔrɔˈvʲĩna/ (n)
gjørme
  (medycyna, medyczny) stosowany w lecznictwie torf;

borsuk /ˈbɔrsuk/ (n)
grevling
  (zoologia, zoologiczny) Meles, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

borykać się /bɔˈrɨkaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
bryte
  pokonywać jakieś trudności, próbować coś przezwyciężyć

borówka /bɔˈrufka/ (n)
blåbær
  (botanika, botaniczny) krzewinka z rodziny wrzosowatych;

borówka brusznica /bɔˈrufka bruʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
tyttebær
  (botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym;

boski /ˈbɔsʲci/ (adj)
guddommelig
  właściwy bogu/Bogu, bóstwu, związany z bogiem/Bogiem
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) piękny, wspaniały, cudowny

bosman /ˈbɔsmãn/ (n)
båtsmann
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) osoba odpowiedzialna za żagle, liny i konserwację statku;

boso /ˈbɔsɔ/ (adv)
barbeint
  bez obuwia, z nieubranymi stopami

bot /bɔt/ (n)
bot
  (informatyka, informatyczny) program wykonujący jakieś czynności za człowieka;

botaniczny /ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
plantelære
  związany z botaniką, dotyczący botaniki

botanik /bɔˈtãɲik/ (n)
botaniker
  specjalista w zakresie botaniki

botanika /bɔˈtãɲika/ (n)
botanikk
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;

botek /ˈbɔtɛk/ (n)
støvel
  zwykle wysoki but dziecka lub kobiety

bowiem /ˈbɔvʲjɛ̃m/ (conjunction)
for
  (książkowy) spójnik przyłączający zdanie zawierające przyczynę, wyjaśnienie, uzasadnienie, do zdania poprzedniego

bowling (n)
bowling
  (sport, sportowy) rodzaj kręgli

boxing (n)
boksing
  (sport, sportowy) rodzaj sztuki walki

bozon /ˈbɔzɔ̃n/ (n)
boson
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie;

boćwina /bɔʨ̑ˈfʲĩna/ (n)
bladbete
  (botanika, botaniczny) Beta vulgaris, roślina warzywna

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (adj)
bosnisk
  związany z Bośnią lub Bośniakami

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (n)
bosnisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w BiH;

bożek /ˈbɔʒɛk/ (n)
forgude
  w wierzeniach politeistycznych: istota lub jej wyobrażenie będące obiektem kultu

bożonarodzeniowy /ˌbɔʒɔ̃narɔʣ̑ɛ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
julaktig
  związany z Bożym Narodzeniem

boży /ˈbɔʒɨ/ (adj)
guddommelig
  związany z bogiem/Bogiem

bracki /ˈbraʦ̑ʲci/ (adj)
broderlig
  związany z Brackiem, dotyczący Bracka

bractwo (n)
brorskap
  (żartobliwie) grono znających się osób

brak /brak/ (n)
mangel
  fakt nieistnienia czegoś
  defekt, wada, usterka

brakować /braˈkɔvaʨ̑/ (v)
mangle
  być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać

brama /ˈbrãma/ (n)
port
  (architektura, architektoniczny) ruchome zamknięcie wejścia bądź wjazdu;

bramka /ˈbrãmka/ (n)
mål
  (sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką;
  (sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2)
  (sport, sportowy) w narciarstwie i kajakarstwie dwa słupki między którymi należy przejechać
  (zdrobniale) od: brama
port
  (technologia, technika, techniczny) element realizujący funkcję logiczną;

bramkarz /ˈbrãmkaʃ/ (n)
målvakt, målmann
  (sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;

branża /ˈbrãw̃ʒa/ (n)
forretningsområde
  gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności

brat /brat/ (n)
bror
  potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich

bratanek /braˈtãnɛk/ (n)
brorsønn
  syn brata

bratanica /ˌbratãˈɲiʦ̑a/ (n)
niese
  córka brata

braterstwo /braˈtɛrstfɔ/ (n)
brorskap
  braterskie uczucia, jak m.in. zaufanie, szczerość, solidarność, poświęcenie
  pokrewieństwo między synami jednych rodziców

bratowa /braˈtɔva/ (n)
svigerinne
  żona brata

brazylijski /ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (adj)
brasiliansk
  związany z Brazylią, dotyczący Brazylii lub Brazylijczyków, wywodzący się z Brazylii

brać /braʨ̑/ (v)
ta
  chwytać coś ręką, unosić coś

brać nogi za pas /ˈbraʨ̑ ˈnɔɟi za‿ˈpas/ (v)
stikke av
  uciekać, zwykle ze strachu przed czymś

brać pod uwagę (v)
betrakte
  mieć na uwadze; nie lekceważyć

brać udział /ˈbraʨ̑ ˈuʥ̑aw/ (v)
delta
  uczestniczyć

brednia /ˈbrɛdʲɲa/ (n)
dumhet
  bezsens, bzdura

bredzić /ˈbrɛʥ̑iʨ̑/ (v)
bable
  mówić głupstwa

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
bretonsk
  związany z Bretanią, dotyczący Bretanii lub Bretończyków

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (n)
bretonsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki, którym posługują się Bretończycy;

brew /brɛf/ (n)
øyebryn, øyenbryn
  (anatomia, anatomiczny) pasmo krótkich włosów nad oczodołem

brewiarz (n)
breviar
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin;

brezent /ˈbrɛzɛ̃nt/ (n)
presenning
  gruba, nieprzemakalna tkanina, używana do wyrobu namiotów, plandek, plecaków itp.;

brnąć /brnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
vade
  z trudem pokonywać jakiś teren (wodny, grząski, piaszczysty)

broda /ˈbrɔda/ (n)
skjegg
  zarost na brodzie (1.1)

brodaty /brɔˈdatɨ/ (adj)
skjegget
  mający zarost na dolnej części twarzy

brodawka (n)
vorte
  (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze

brodawka sutkowa /brɔˈdafka sutˈkɔva/ (n)
patte
  (anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;

brodziec pławny /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ ˈpwavnɨ/ (n)
damsnipe
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

brodzić /ˈbrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
vade
  chodzić po czymś grząskim

brokuł /ˈbrɔkuw/ (n)
brokkoli
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z kwiatostanów brokułu (1.1)

brom /brɔ̃m/ (n)
brom
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;

bromek (n)
bromid
  (chemia, chemiczny) związek bromu jednowartościowego, sól kwasu bromowodorowego;

bronić /ˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
forsvare
  odpierać atak

brosza /ˈbrɔʃa/ (n)
brosje
  spora, okazała broszka

broszka /ˈbrɔʃka/ (n)
brosje
  element biżuterii; ozdoba przypinana do stroju kobiecego przy pomocy zapinki;

broszura /brɔˈʃura/ (n)
brosjyre
  cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie;

browar /ˈbrɔvar/ (n)
bryggeri
  zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;

broń /brɔ̃ɲ/ (n)
våpen
  (wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;

brud /brut/ (n)
skitt
  każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś

brudas /ˈbrudas/ (n)
storeter
  (potocznie, potoczny) osoba niedbająca o higienę; czasem też przedmiot będący w niechlujnym stanie

brudna bomba (n)
skitten bombe
  (wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu;

brudnopis /brudˈnɔpʲis/ (n)
kladde
  tekst roboczy
notisbok
  zeszyt do zapisywania notatek, tekstów roboczych;

brudny /ˈbrudnɨ/ (adj)
møkkete
  (potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi
  mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud

brudzić (v)
skitne til
  czynić brudnym, pokrywać brudem

bruk /bruk/ (n)
brolegning
  nawierzchnia ulicy lub drogi wyłożona kamieniem naturalnym lub kostką;

brukselka /bruˈksɛlka/ (n)
rosenkål
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) odmiana kapusty warzywnej;

brunatny /brũˈnatnɨ/ (adj)
brun
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) [[hitlerowski, faszystowski]]
  mający kolor ciemnobrązowy

brunet /ˈbrũnɛt/ (n)
mørkhåret
  człowiek o włosach czarnego koloru

brunetka /brũˈnɛtka/ (n)
brunette
  kobieta o włosach czarnego koloru

brutalność /bruˈtalnɔɕʨ̑/ (n)
grusomhet
  (książkowy) cecha tego, co brutalne, agresywne, pełne przemocy

brutalny /bruˈtalnɨ/ (adj)
voldelig
  bezwzględny, nie liczący się z odczuciami innych
  działający za pomocą siły, agresywny
  pokazujący brutalność

brutto /ˈbrutːɔ/ (adv)
ekkel
  bez potrąceń

bruzda (n)
fure
  (rolnictwo, rolniczy) wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa;

bryczka /ˈbrɨʧ̑ka/ (n)
sulky
  lekki powóz konny bez zadaszenia, z miękkim siedzeniem z tyłu i miejscem dla woźnicy z przodu;

brygada (n)
brigade
  (wojskowość, wojskowy) samodzielna jednostka organizacyjna marynarki wojennej, składająca się z przynajmniej dwóch dywizjonów
  (wojskowość, wojskowy) związek taktyczny złożony z kilku pułków lub batalionów, będący częścią dywizji

brylant /ˈbrɨlãnt/ (n)
briljant
  (jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament;

brytyjski /brɨˈtɨjsʲci/ (adj)
britisk
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa

bryła /ˈbrɨwa/ (n)
kompakt
  (geometria) figura trójwymiarowa, ściślej – zbiór punktów euklidesowej przestrzeni trójwymiarowej;

brzask /bʒask/ (n)
soloppgang
  światło widoczne na niebie przed wschodem słońca

brzdąc (n)
baby
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) (potocznie, potoczny) małe dziecko

brzeg /bʒɛk/ (n)
kant
  krańcowa linia czegoś
bredd
  pas lądu ograniczający zbiornik wodny;

brzemienność /bʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
drektighet
  (książkowy) ciąża

brzemienny /bʒɛ̃ˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
gravid
  (tylko (rodzaj żeński)) (książkowy) o kobiecie: ciężarna

brzemię /ˈbʒɛ̃mʲjɛ/ (n)
ansvar
  (dawniej, dawny) ciężar dźwigany na plecach lub oburącz przed sobą
  coś, co jest trudne do zniesienia

brzmienie /ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
grei
  zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu

brzmieć /bʒmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
grei
  (książkowy) być słyszanym, przejawiać się jako dźwięk
  (książkowy) zawierać określoną treść, myśl, wymowę, wydźwięk
  (książkowy) zwykle o instrumentach muzycznych: wydawać dźwięk

brzoskwinia /bʒɔsˈkfʲĩɲa/ (n)
fersken
  (spożywczy) owoc brzoskwini (1.1)
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny różowatych;

brzoskwiniowy /ˌbʒɔskfʲĩˈɲɔvɨ/ (adj)
fersken
  (botanika, botaniczny) dotyczący brzoskwiń (drzew i owoców)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z brzoskwiń, z dodatkiem brzoskwiń
  przypominający owoc brzoskwini mający powierzchnię lub kolor owocu brzoskwini, delikatny jak brzoskwinia

brzoza /ˈbʒɔza/ (n)
bjørk, bjerk
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych, mające białą korę;

brzoza brodawkowata (n)
hengebjørk
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula pendula Roth, gatunek brzozy pospolitej w Polsce i na chłodniejszych obszarach Eurazji

brzuch /bʒux/ (n)
buk, mave
  (anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;

brzuchomówca /ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a/ (n)
buktaler
  (książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu

brzuchomówstwo /ˌbʒuxɔ̃ˈmufstfɔ/ (n)
buktale
  (książkowy) zdolność mówienia bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu;

brzuszek piwny /ˈbʒuʃɛk ˈpʲivnɨ/ (n)
ølmage
  (żartobliwie) brzuch mężczyzny pijącego duże ilości piwa, wskazujący na takie skłonności

brzydal (n)
ekkel
  człowiek brzydki

brzydki /ˈbʒɨtʲci/ (adj)
frie
  moralnie naganny, niezgodny z przyjętymi normami
dårlig
  o pogodzie: wywołujący nieprzyjemne samopoczucie
stygg
  subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych

brzydki jak grzech śmiertelny /ˈbʒɨtʲci ˈjaɡ ˈːʒɛxʲ ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
stygg som juling
  (przestarzałe, przestarzały) bardzo brzydki

brzydki jak noc /ˈbʒɨtʲci ˈjak ˈnɔʦ̑/ (adj)
stygg som juling
  bardzo brzydki

brzydkie kaczątko /ˈbʒɨtʲcɛ kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ/ (n)
stygg andunge
  (przenośnie, przenośnia) ktoś brzydki i nielubiany, który nagle przemienia się w osobę niewiarygodnie piękną, o niesamowitym usposobieniu ducha

brzydota /bʒɨˈdɔta/ (n)
heslig
  (potocznie, potoczny) osoba lub rzecz brzydka, brzydactwo
stygghet
  nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna

brzydzić (v)
gi avsky
  powodować obrzydzenie
avsky
  odczuwać wstręt do czegoś

brzytwa /ˈbʒɨtfa/ (n)
barberkniv
  ostry nóż do usuwania zarostu;

brzęczeć /ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑/ (v)
rangle
  o metalowych lub szklanych przedmiotach: wydawać brzęk
summe
  o owadach: wydawać brzęk

bród /brut/ (n)
vadeplass
  płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

bróg (n)
høyloft
  (rolnictwo, rolniczy) (zootechnika, zootechniczny) zadaszenie na słomę lub zboże na czterech słupach

brąz /brɔ̃w̃s/ (n)
bronse
  (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
  przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)
  (sport, sportowy) brązowy medal
  kolor brązowy – kolor brązu (1.1)
bronsealder
  epoka brązu;

brązowy /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
brun
  mający kolor brązu;

buchta /ˈbuxta/ (n)
bukt
  (przestarzałe, przestarzały) mała zatoka
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zwinięta lina;

buda /ˈbuda/ (n)
marja
  (środowiskowy) samochód policyjny
bod
  pomieszczenie na sprzęt, narzędzia
  stoisko na jarmarku
  zaniedbany budynek
hundehus
  schronienie dla psa
hette
  szoferka, kabina pasażerska w samochodzie

buddyjski /budˈːɨjsʲci/ (adj)
buddhistisk
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z buddyzmem

buddysta /budˈːɨsta/ (n)
buddhist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu

buddyzm /ˈbudːɨsm̥/ (n)
buddhisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;

budowa /buˈdɔva/ (n)
byggeplass
  miejsce wykonywania obiektu budowlanego, plac budowy (1.1)
anlegg
  wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu

budowanie /ˌbudɔˈvãɲɛ/ (n)
bygge
  (rzeczownik odczasownikowy) od budować

budować /buˈdɔvaʨ̑/ (v)
skape
  ogólnie: tworzyć, kreować
bygge
  tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje

budowla /buˈdɔvla/ (n)
anlegg
  (budownictwo) coś, co zostało zbudowane

budowlany /ˌbudɔvˈlãnɨ/ (adj)
bygge
  mający związek z budowaniem

budownictwo (n)
arkitektur
  dział inżynierii zajmujący się wznoszeniem obiektów budowlanych
bygge
  ogół zabudowań według ustalonego projektu, formy

budynek /buˈdɨ̃nɛk/ (n)
bygning
  (architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej

budyń /ˈbudɨ̃ɲ/ (n)
blodpudding
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków;

budzik /ˈbuʥ̑ik/ (n)
vekkerklokke
  zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory

budzić /ˈbuʥ̑iʨ̑/ (v)
vekke
  przerywać czyjś sen
  wywoływać jakieś uczucia
våkne
  przestawać spać

budżet /ˈbuḍʒɛt/ (n)
budsjett
  (ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;

bufet /ˈbufɛt/ (n)
buffet
  miejsce sprzedaży gotowych przekąsek, słodyczy i napojów, np. w teatrze, w budynku biurowym, na dworcu

bufiasty /buˈfʲjastɨ/ (adj)
vid
  mający bufy lub kształt bufy, szeroki, obszerny

bug /bak/ (n)
bakterie
  (informatyka, informatyczny) błąd w programie;

bujda /ˈbujda/ (n)
kjerringsnakk
  coś zmyślonego, nieprawdziwego; bajka, kłamstwo

buk /buk/ (n)
bøk
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fagus L., drzewo z rodziny bukowatych;

bukiet /ˈbucɛt/ (n)
bukett
  wiązanka, pęk kwiatów;

bukinista /ˌbucĩˈɲista/ (n)
bokhandel
  uliczny sprzedawca starych książek, rycin i gazet, zwłaszcza we Francji;

bukować /buˈkɔvaʨ̑/ (v)
bestille
  (potocznie, potoczny) rezerwować miejsce w samolocie, pociągu, hotelu itp.

bukowy /buˈkɔvɨ/ (adj)
bøk
  będący częścią buka
  składający się z buka
  wykonany z drewna lub innej części buka

bukszpryt /ˈbukʃprɨt/ (n)
baugspryd
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;

bulaj /ˈbulaj/ (n)
kuøye
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okrągłe okienko na statku;

bulimia /buˈlʲĩmʲja/ (n)
bulimi
  (medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;

bulić /ˈbulʲiʨ̑/ (v)
blø
  (potocznie, potoczny) płacić dużą sumę pieniędzy

bulla /ˈbulːa/ (n)
blære
  dokument papieski;
  okrągła metalowa pieczęć przytwierdzana niegdyś do oficjalnego dokumentu papieskiego (1.1)

bulwar /ˈbulvar/ (n)
bulevard
  (książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym
  (historia, historyczny, historycznie) element fortyfikacji stałej w postaci wysuniętej budowli ziemnej o kształcie pięciokątnym, wykorzystywanej jako stanowisko artylerii
kai
  obmurowanie zabezpieczające brzeg rzeki lub morza lub ulica nadbrzeżna koło tego obmurowania

bulwersować /ˌbulvɛrˈsɔvaʨ̑/ (v)
forurolige
  oburzać, poruszać, wywoływać złość, niesmak

bumerang /bũˈmɛrãŋk/ (n)
bumerang
  płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;

bunkier /ˈbũŋʲcɛr/ (n)
bunker
  (sport, sportowy) na polu golfowym: piaszczysty obszar lub zagłębienie wypełnione piaskiem
  (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) schron, zwykle żelbetowy

bunt /bũnt/ (n)
motstand
  sprzeciw, opór, protest
opprør
  wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi

burak /ˈburak/ (n)
rødbete
  (botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;

burak cukrowy /ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
sukkerbete
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier;

burak ćwikłowy (n)
rødbete
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grupa kultywarów podgatunku buraka zwyczajnego; burak o wyraźnie czerwonej barwie, wykorzystywany szeroko w kulinariach, o cennych właściwościach odżywczych;

burdel /ˈburdɛl/ (n)
horehus
  (pospolicie) dom publiczny

burgund /ˈburɡũnt/ (n)
Burgund
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gatunek czerwonego albo białego wina stołowego;
burgunder
  mający kolor czerwonego wina

burmistrz /ˈburmʲisṭʃ/ (n)
ordfører
  (administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;

bursztyn /ˈburʃtɨ̃n/ (n)
rav
  (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;

bursztynowy /ˌburʃtɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
ravgul
  mający kolor złocistożółty, taki jak kolor bursztynu lub przypominający kolor bursztynu

burta /ˈburta/ (n)
porting
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) bok statku;

bury /ˈburɨ/ (adj)
grå
  ciemnoszary, mający brunatny odcień

burza /ˈbuʒa/ (n)
uvær
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);

burza mózgów /ˈbuʒa ˈmuzɡuf/ (idiom)
brainstorming
  metoda zespołowego rozwiązywania problemów, polegająca na formułowaniu wszelkich nasuwających się skojarzeń, pomysłów rozwiązania danego problemu, bez ich oceny;

burza piaskowa (n)
sandstorm
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;

burza w szklance wody /ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ/ (n)
storm i et vannglass
  zamęt wywołany z błahych powodów

burzliwy /buʒˈlʲivɨ/ (adj)
stormfull
  (przenośnie, przenośnia) pełen niepokoju i niezwykłych wydarzeń
  charakteryzujący się burzami atmosferycznymi
  o gwałtownym przebiegu

burżuazja /ˌburʒuˈ<sup>w</sup>azʲja/ (n)
borgarskap
  ogół przedsiębiorców i osób zamożnych od XV wieku;

burżuazyjny (adj)
borgerlig
  (historia, historyczny, historycznie) związany z burżuazją, dotyczący burżuazji

busola /buˈsɔla/ (n)
kompass
  kompas służący do wskazywania stron świata

busz /buʃ/ (n)
busk
  gęste zarośla, charakterystyczne dla suchych obszarów podzwrotnikowych, głównie południowej Afryki, Australii, w mniejszej skali wschodniej Afryki i Ameryki Południowej, składające się z kolczastych krzewów;

but /but/ (n)
sko
  część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy;

butan /ˈbutãn/ (n)
butan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;

butelka /buˈtɛlka/ (n)
flaske
  szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców

butik /ˈbutʲik/ (n)
butikk
  (handel, handlowy) mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami

buzia /ˈbuʑa/ (n)
anseelse
  (potocznie, potoczny) twarz
kjeft
  (potocznie, potoczny) usta

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (adj)
bulgarsk
  związany z Bułgarią lub Bułgarami

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (n)
bulgarsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Bułgarii;

bułka /ˈbuw.ka/ (n)
knipse
  wypiek o niewielkich rozmiarach;

bułka z masłem /ˈbuwka ˈz‿maswɛ̃m/ (n)
barnemat
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania

by /bɨ/ (conjunction)
for at
  …używany w zdaniach podrzędnych określających, w jakim celu (po co) wykonywana jest czynność

bycie /ˈbɨʨ̑ɛ/ (n)
bli
  istnienie

byczek /ˈbɨʧ̑ɛk/ (n)
kalv
  (potocznie, potoczny) młody byk

byczyć się (v)
medan
  leniwie nie wykazywać aktywności

bydlak /ˈbɨdlak/ (n)
dyr
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) o mężczyźnie, implikując jego prymitywność, podłość, brak kultury

bydlę /ˈbɨdlɛ/ (n)
dyr
  (potocznie, potoczny) pogardliwie o nikczemnym człowieku

bydło /ˈbɨdwɔ/ (n)
stut
  (zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;

byk /bɨk/ (n)
okse
  (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia, łosia itp.

byle /ˈbɨlɛ/ (conjunction)
medan
  …wyrażający warunek wykonania tego, o czym mówi zdanie podrzędne

bynajmniej /bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
aldri
  … wzmacniająca przeczenie: wcale, w najmniejszym stopniu, w żadnym razie

bystry /ˈbɨstrɨ/ (adj)
begavet
  o osobie: mądry, inteligentny, taki, który szybko coś zrozumie
hurtig
  o rzece, potoku: szybko płynący

bystrze /ˈbɨsṭʃɛ/ (n)
stryk
  (hydrologia, hydrologiczny) odcinek rzeki różniący się od sąsiednich szybszym prądem i mniejszą głębokością;

byt /bɨt/ (n)
eksistens
  istnienie, całokształt życia
  warunki materialne
bli til
  to, co istnieje (w jakikolwiek sposób)

bywać /ˈbɨvaʨ̑/ (v)
besøke
  (książkowy) utrzymywać z kimś kontakty towarzyskie, odwiedzać go
skje
  (książkowy) zdarzać się

być /bɨʨ̑/ (v)
være
  istnieć; trwać
  znajdować się w jakimś miejscu
  charakteryzować się jakąś cechą
  należeć do jakiejś organizacji
  pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań
  uczestniczyć w czymś

być do twarzy (v)
kle
  dobrze wyglądać w czymś

być może
kanskje
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

być na tapecie /ˈbɨʨ̑ na‿taˈpɛʨ̑ɛ/ (v)
vanlig
  być ośrodkiem zainteresowania, sprawą, o której w danej chwili się mówi

być w dobrych rękach /ˈbɨʥ̑ ˈv‿dɔbrɨx ˈrɛ̃ŋkax/ (v)
i gode hender
  mieć dobrą opiekę, wsparcie; być całkowicie bezpiecznym pod czyjąś opieką

były /ˈbɨwɨ/ (adj)
eldre
  taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli

były /ˈbɨwɨ/ (n)
eks
  (potocznie, potoczny) były (1.1) mąż, chłopak, narzeczony

bzdura /ˈbzdura/ (n)
dumhet
  coś nieprawdziwego, niedorzecznego

bzik /bʲʑik/ (n)
fiks idé
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) mania, lekkie szaleństwo, dziwactwo

bób /bup/ (n)
bønne
  (botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach;
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona bobu (1.1) wykorzystywane w sztuce kulinarnej

bóbr /bupr̥/ (n)
bever
  (zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;

bóg /buk/ /bɔˈgɔvʲɛ/ (n)
gud
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

bój /buj/ (n)
rakne
  starcie zbrojne walczących stron

bójka /ˈbujka/ (n)
slagsmål
  awantura połączona z biciem;

ból /bul/ (n)
smerte, pine
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;

bóstwo /ˈbustfɔ/ (n)
gud
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) nadludzka istota z wierzeń lub mitów

bóść /buɕʨ̑/ (v)
bak
  uderzać rogami

bąbel /ˈbɔ̃mbɛl/ (n)
blemme
  (technologia, technika, techniczny) próżnia w odlewie
  coś nabrzmiałego, wypełnionego płynem lub gazem

bączek /ˈbɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
dvergrørdrum
  (ornitologia, ornitologiczny) Ixobrychus, ptak brodzący z rodziny czaplowatych;

bądź /bɔ̃ɲʨ̑/ (conjunction)
eller
  łączy zdania współrzędne (lub równorzędne części zdań), wskazując na występującą możliwość wyboru/wystąpienia jednego z wymienionych zdarzeń/przedmiotów

bąk /bɔ̃ŋk/ (n)
klegg
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek;
rørdrum
  (ornitologia, ornitologiczny) Botaurus, duży ptak wodny wydający buczenie;
humle
  (potocznie, potoczny) trzmiel lub inny buczący owad
fis
  (potocznie, potoczny) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii
snurre
  rodzaj wirującej, mechanicznej zabawki;

bęben /ˈbɛ̃mbɛ̃n/ (n)
tromme
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;

bębnić /ˈbɛ̃mbʲɲiʨ̑/ (v)
tromme
  grać na bębnie

bębnowy (adj)
tromme
  (technologia, technika, techniczny) mający postać bębna, wykorzystujący do działania bęben

będąc szczerym
for å være ærlig
  (potocznie, potoczny) deklaruje szczerość wypowiedzi (głównie wypowiedzi kontrowersyjnych i wypowiedzi mogących urazić odbiorcę)

bękart /ˈbɛ̃ŋkart/ (n)
løsunge
  (pogardliwie, pogardliwy) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);
enke
  (środowiskowy) (drukarstwo, drukarski) błąd składu typograficznego, polegający na tym, że końcowy wiersz akapitu wypada na początku kolumny lub łamu;

błahostka (n)
bagatell
  rzecz błaha, mało istotna

błahy /ˈbwaxɨ/ (adj)
ubetydelig
  nieistotny, nieznaczący, niemający dużej wartości, niegodny większej uwagi

błogi (adj)
behagelig
  sprawiający zadowolenie lub przyjemność, świadczący o zadowoleniu lub przyjemności

błogosławieństwo /ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
velsignelse
  (podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece
  sprzyjanie, przychylność, pomyślność

błogosławiony (adj)
salig
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szczęśliwy

błogosławiony (n)
velsignet
  (kościelny) ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu;

błogosławić (v)
velsigne, blessa
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa

błona bębenkowa /ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
trommehinne
  (anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;

błona dziewicza /ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a/ (n)
jomfruhinne
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;

błona śluzowa /ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/ (n)
slimhinne
  (anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;

błota /ˈbwɔta/ (n)
myr
  obszar bagienny

błotnik /ˈbwɔtʲɲik/ (n)
flygel
  część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół

błoto /ˈbwɔtɔ/ (n)
søle
  mieszanina ziemi i wody;

błyskawica /ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a/ (n)
lyn
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi

błyskawicznie /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
kvikk
  bardzo szybko, prędko

błyskawiczny /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (adj)
blink
  niezwykle szybki

błyskotliwy (adj)
enestående
  wyróżniający się inteligentnym przemyśleniem, dowcipem

błyszczeć /ˈbwɨʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
lyse
  jaśnieć blaskiem

błyszczący (adj)
lyse
  taki, który się błyszczy

błąd /bwɔ̃nt/ (n)
feil
  niezgodność z zasadami, założeniami

błędnie /ˈbwɛ̃ndʲɲɛ/ (adv)
falsk
  w sposób błędny

błędnik (n)
labyrint
  (anatomia, anatomiczny) część wewnętrzna ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

błędny /ˈbwɛ̃ndnɨ/ (adj)
disig
  nieprzytomny, zdezorientowany
feilaktig
  zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny

błękit /ˈbwɛ̃ŋʲcit/ (n)
blå
  (chemia, chemiczny) błękitny lub niebieski barwnik, pigment; błękitna lub niebieska farba
  kolor błękitny

błękitna krew /bwɛ̃ŋʲˈcitna ˈkrɛf/ (idiom)
blått blod
  pochodzenie arystokratyczne

bździna (n)
fis
  śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii, odchodzący z tyłu z hałasem

caballero (n)
ridder
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowiecznej Hiszpanii: konny wojownik

cal /ʦ̑al/ (n)
tomme
  pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;

cappuccino (n)
cappuccino
  (spożywczy) włoski napój składający się z kawy z dodatkiem spienionego mleka;

car /ʦ̑ar/ (n)
tsar
  (historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);

całka /ˈʦ̑awka/ (n)
integral
  (matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;

całkiem /ˈʦ̑awʲcɛ̃m/ (adv)
ganske
  w sposób całkowity, zupełny, pełny
temmelig
  w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę

całkowicie /ˌʦ̑awkɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (adv)
fullstendig
  w sposób całkowity, pełny, bez reszty

całkowity /ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ/ (adj)
hel
  (matematyka, matematyczny) będący liczbą całkowitą, czyli dodatnią lub ujemną wielokrotnością jeden, albo zerem
fullstendig
  taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy

całokształt /ʦ̑aˈwɔkʃtawt/ (n)
helhet
  zorganizowana całość, rozważany w całości układ

całować /ʦ̑aˈwɔvaʨ̑/ (v)
kysse
  dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś

całościowy /ˌʦ̑awɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
grundig
  obejmujący całość, dogłębny

całość /ˈʦ̑awɔɕʨ̑/ (n)
helhet
  wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę

cały /ˈʦ̑awɨ/ (adj)
hel
  zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni
  jedyny, wyłączny

cały czas (adv)
stadig vekk
  nieustannie, ciągle

cały ton /ˈʦ̑awɨ ˈtɔ̃n/ (n)
heltone
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między dwoma dźwiękami, składająca się z dwóch półtonów;

cebula /ʦ̑ɛˈbula/ (n)
løk, lauk
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebuli (1.1)

cebulka (n)
rote
  (anatomia, anatomiczny) korzeń włosa
løk
  (botanika, botaniczny) bulwa stawiąca organ rozmnażania wegetatywnego roślin cebulkowych
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno pokrojona (i czasami usmażona) cebula

cebulowy /ˌʦ̑ɛbuˈlɔvɨ/ (adj)
løk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) związany z cebulą warzywną, sporządzony z cebuli, o smaku lub zapachu tej cebuli

cech /ʦ̑ɛx/ (n)
laug
  organizacja zrzeszająca rzemieślników;

cecha /ˈʦ̑ɛxa/ (n)
drag
  element opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób

cedr /ʦ̑ɛtr̥/ (n)
seder
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, rosnące w górach krajów śródziemnomorskich;

cedzak (n)
dørslag
  rodzaj specjalnego sita w formie miski lub garnka z podziurkowanym dnem;

cegła /ˈʦ̑ɛɡwa/ (n)
murstein
  (budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;

cekaem /ʦ̑ɛˈkaɛ̃m/ (n)
maskingevær
  (wojskowość, wojskowy) ciężki karabin maszynowy

cel /ʦ̑ɛl/ (n)
mål
  to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))

cel uświęca środki /ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci/ (proverb)
målet helliggjør midlene
  można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel

cela /ˈʦ̑ɛla/ (n)
celle
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) surowy pokój w klasztorze, izba pustelnika, mnicha
  pokój więźnia w więzieniu

celebrować /ˌʦ̑ɛlɛˈbrɔvaʨ̑/ (v)
feire
  obchodzić uroczyście doniosłe wydarzenie, uroczyście coś świętować
  odprawiać nabożeństwo
  robić coś z przesadną powagą, z namaszczeniem

celibat /ʦ̑ɛˈlʲibat/ (n)
sølibat
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) dobrowolne powstrzymanie się od stosunków płciowych
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bezżeństwo duchownych;

celny /ˈʦ̑ɛlnɨ/ (adj)
nau
  będący w celu, trafiający do celu

celownik /ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik/ (n)
dativ
  (gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;

celownikowy (adj)
dativ
  (gramatyka) związany z celownikiem, dotyczący celownika

celtycki /ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
keltiske
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą

celuloza (n)
cellulose
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, budulec tkanek roślinnych;

cement /ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt/ (n)
sement
  hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina)

cementować (v)
bunnfall
  (budownictwo) zalewać cementem, spajać za pomocą cementu

cena /ˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
pris
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar

cenić /ˈʦ̑ɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
skatte
  uznawać walory kogoś/czegoś

cenotaf /ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf/ (n)
kenotaf
  (książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;

centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (n)
kentaur
  (mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;

centralizacja (n)
sentralisering
  proces skupiania elementów lub prerogatyw w jednym ośrodku

centralny /ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ/ (adj)
hoved-
  główny
sentral
  znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka

centrować (v)
midtstille
  (technologia, technika, techniczny) ustawiać coś współosiowo

centrum /ˈʦ̑ɛ̃ntrũm/ (n)
sentral
  miejsce, gdzie coś się koncentruje
centrum
  środkowa część czegoś

centrum handlowe (n)
kjøpesenter
  (handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi

centymetr /ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/ (n)
centimeter
  miara długości; jedna setna metra;

cep /ʦ̑ɛp/ (n)
sliul
  (historia, historyczny, historycznie) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą;

cer /ʦ̑ɛr/ (n)
cerium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;

cera /ˈʦ̑ɛra/ (n)
teint
  skóra na powierzchni twarzy
  wygląd cery (1.1)

cerata (n)
oljehyre
  nieprzemakalne nakrycie stołu kuchennego, wykonane z bawełnianej flaneli pokrytej jednostronnie barwną warstwą olejną z nadrukowanym deseniem, użytkowane powszechnie w XIX-XX wieku;

ceremonia /ˌʦ̑ɛrɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
seremoni
  skonwencjonalizowany rytuał bądź obrzęd;

ceremonialny /ˌʦ̑ɛrɛ̃mɔ̃ˈɲalnɨ/ (adj)
formell
  sztywnie wynikający z etykiety, z reguł grzecznościowych

cerkiew /ˈʦ̑ɛrʲcɛf/ (n)
kirke
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia prawosławna;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wspólnota chrześcijan wyznania prawosławnego;

cerować /ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
stoppe
  wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie

certyfikat /ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat/ (n)
sertifikat
  dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia

cesarskie cięcie /ʦ̑ɛˈsarsʲcɛ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
keisersnitt
  (medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha;

cesarstwo /ʦ̑ɛˈsarstfɔ/ (n)
imperium
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;

cesarz /ˈʦ̑ɛsaʃ/ (n)
keiser
  najwyższy stopień monarchiczny;

cesarzowa /ˌʦ̑ɛsaˈʒɔva/ (n)
keiserinne
  kobieta cesarz
  żona cesarza

cewka moczowa /ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva/ (n)
urinrør
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;

cewnik /ˈʦ̑ɛvʲɲik/ (n)
kateter
  (medycyna, medyczny) cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków;

cez /ʦ̑ɛs/ (n)
cesium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;

chaber /ˈxabɛr/ (n)
kornblomst
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Centaurea cyanus, chaber bławatek

chabeta (n)
jadegrønn
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) lichy, chudy koń

chadzać /ˈxaʣ̑aʨ̑/ (v)
hyppig
  chodzić od czasu do czasu lub regularnie

cham /xãm/ (n)
lømmel
  (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) osoba, która zachowuje się bezczelnie, ordynarnie, nie przestrzega podstawowych norm

chamski /ˈxãmsʲci/ (adj)
trumpete
  (pospolicie) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) ordynarny, grubiański, wyjątkowo nieuprzejmy, właściwy chamowi

chaos /ˈxaɔs/ (n)
kaos
  nieporządek, bezład
  (matematyka, matematyczny) wrażliwość rozwiązań równań lub układów równań na niewielkie zaburzenia parametrów;
  (mitologia grecka) w kosmologii starożytnych Greków pierwotny stan materii, z którego powstał świat;

chaotyczny /ˌxaɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
kaotisk
  będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany

charakter /xaˈraktɛr/ (n)
natur
  (psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby

charakterystyczny /ˌxaraktɛrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
karakteristisk
  typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska
  wyróżniający się spośród grupy podobnych osób lub przedmiotów

charakteryzować /ˌxaraktɛrɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
finne på
  wykonywać charakteryzację

chart /xart/ (n)
mynde
  (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową;

charyzma /xaˈrɨzma/ (n)
karisma
  cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie;

charyzmat (n)
karisma
  (teologia, teologiczny) szczególny dar otrzymywany przez człowieka od Ducha Świętego;

chaszcze (n)
snar
  gęste krzaki lub zarośla

chat /xat/ /ʧ̑at/ (n)
chatte
  (informatyka, informatyczny) (zobacz) czat

chata /ˈxata/ (n)
hytte
  drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach

chałupa /xaˈwupa/ (n)
flamme
  wiejski budynek mieszkalny, zwykle prymitywny

chcieć /xʲʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (modal)
ville
  odczuwać chęć zrobienia czegoś

chciwiec (n)
storskarv
  (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek chcący jak najwięcej zysku tylko dla siebie

chciwość /ˈxʲʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
gjerrighet
  silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś

chciwy /ˈxʲʨ̑ivɨ/ (adj)
grådig
  taki, który odznacza się chciwością

chemia /ˈxɛ̃mʲja/ (n)
kjemi
  nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;

chemia organiczna /ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na/ (n)
organisk kjemi
  (chemia, chemiczny) dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole;

chemiczny /xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kjemisk
  związany z chemią

chemik /ˈxɛ̃mʲik/ (n)
kjemiker
  specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią

chemikalia /ˌxɛ̃mʲiˈkalʲja/ (n)
kjemikal
  preparaty, odczynniki i inne substancje chemiczne

chemioterapia /ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
kjemoterapi
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;

cherub /ˈxɛrup/ (n)
kjerub
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) (zobacz) cherubin

cherubin /xɛˈrubʲĩn/ (n)
kjerub
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) w tradycji judeochrześcijańskiej potężne anioły, często w bezpośredniej bliskości Boga;

chełpić się (v)
stoltsere
  pysznić się, przechwalać się, wynosić się

chiaroscuro (n)
chiaroscuro
  (sztuka) rozłożenie światła i cienia na obrazie

chichotać (v)
fnise
  śmiać się niezbyt głośnym, powstrzymywanym śmiechem o wysokim tonie

chilijski /ʧ̑ʲiˈlʲijsʲci/ (adj)
chilensk
  odnoszący się do państwa Chile

chimera /xʲĩˈmɛra/ (n)
fantom
  (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego

chinina /xʲĩˈɲĩna/ (n)
kinin
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;

chip /ʧ̑ʲip/ (n)
chips
  (elektronika, elektroniczny) układ scalony

chips /ʧ̑ʲips/ (n)
chips
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki, smażony plasterek ziemniaka jedzony na zimno jako przekąska;

chiromancja (n)
håndlesning
  (ezoteryka) sztuka wróżenia i odczytywania charakteru człowieka z bruzd na jego dłoniach;

chirurg /ˈxʲirurk/ (n)
kirurg
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami

chirurgia kosmetyczna /xʲiˈrurʲɟja ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑na/ (n)
kosmetisk kirurgi
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chirurgia plastyczna /xʲiˈrurʲɟja plaˈstɨʧ̑na/ (n)
kosmetisk kirurgi
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (adj)
kinesisk
  odnoszący się do Chin lub Chińczyków

chlapa (n)
slaps
  błoto i mokry śnieg

chlapać (v)
bable
  (potocznie, potoczny) mówić bez zastanowienia
plaske
  wywoływać rozproszenie płynu z powstaniem plusku

chlapać jęzorem /ˈxlapaʨ̑ jɛ̃w̃ˈzɔrɛ̃m/ (v)
bable
  (potocznie, potoczny) mówić coś bez sensu / niepotrzebnie / niedorzecznie, bez zastanowienia o ewentualne skutki

chleb /xlɛp/ (n)
brød
  pieczywo z mąki, wody, z dodatkiem drożdży lub zakwasu;

chleb świętojański /ˈxlɛpʲ ˌɕfʲjɛ̃ntɔˈjä̃j̃sʲci/ (n)
johannesbrødtre
  (botanika, botaniczny) Ceratonia siliqua, śródziemnomorskie drzewo o błyszczących, twardych liściach i jadalnych strąkach;

chlebak /ˈxlɛbak/ (n)
brødboks
  średniej wielkości pojemnik, w którym przechowuje się pieczywo;
ryggsekk
  średniej wielkości torba z paskiem, na prowiant;

chlew /xlɛf/ (n)
svinesti
  pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń;

chlor /xlɔr/ (n)
klor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;

chlorek /ˈxlɔrɛk/ (n)
klorid
  (chemia, chemiczny) sól kwasu solnego;

chloroform /xlɔˈrɔfɔrm/ (n)
kloroform
  (chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;

chlup /xlup/ (interjection)
plaske
  odgłos uderzania wody o coś
  odgłos wpadania czegoś do cieczy lub błota

chlusnąć /ˈxlusnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
plaske
  z rozmachem rozlać, rozchlapać lub rozbryzgać ciecz

chmiel /xmʲjɛl/ (n)
humle
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju chmieli (1.1)

chmura /ˈxmura/ (n)
sky
  (meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;

chmurny (adj)
mørk
  będący źródłem niepokoju

chochla /ˈxɔxla/ (n)
suppeskje
  duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy;

chochoł /ˈxɔ.xɔw/ (n)
fugleskremsel
  (potocznie, potoczny) (logika, logiczny) błąd logiczny polegający na obalaniu argumentu nieużytego w dyskusji:

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (conjunction)
selv om
  …przyłączający zdanie podrzędne stwierdzające stan faktyczny, z którego można by sądzić, że to, co stwierdza zdanie nadrzędne nie powinno mieć miejsca

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (particle)
i hvert fall
  …uznająca to, co następuje za minimum, na które można się jednak zgodzić

chodnik /ˈxɔdʲɲik/ (n)
teppe
  długi dywan do przykrywania tylko miejsca, po którym się chodzi;
fortau
  wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;

chodzenie /xɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
forstå
  (potocznie, potoczny) pozostawanie w bliskiej zażyłości emocjonalnej o podłożu seksualnym z drugą osobą, bez formalnego zobowiązania
gang
  poruszanie się pieszo

chodziarz (n)
ganger
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający chód sportowy

chodzić /ˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
komme
  (tryb rozkazujący) chodź, chodźmy, chodźcie → podejdź (podejdźcie, podejdźmy); idź (idźcie, idźmy) za mną
ta
  o środkach komunikacji: kursować
  uczęszczać regularnie na jakieś zajęcia
gå
  poruszać się za pomocą nóg
  (potocznie, potoczny) spotykać się ze sobą, będąc parą w nieformalnym związku
  mieć coś na myśli
  o mechanizmie: działać, pracować
  poruszać się (regularnie) w jakimś kierunku, w jakieś miejsce

choina (n)
hemlokk
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tsuga Carriere, rodzaj iglastych drzew z rodziny sosnowatych, pochodzących z chłodniejszych obszarów Ameryki Północnej i Azji;

choinka /xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
juletre
  choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;

cholera /xɔˈlɛra/ (n)
kolera
  (medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;

cholerny /xɔˈlɛrnɨ/ (adj)
jævla
  (potocznie, potoczny) wstrętny, przeklęty, zły; wzbudzający gniew, zdenerwowanie

cholesterol /ˌxɔlɛˈstɛrɔl/ (n)
kolesterol
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;

cholewa /xɔˈlɛva/ (n)
skaft
  część obuwia okrywająca nogę ponad kostką

chomik /ˈxɔ̃mʲik/ (n)
hamster
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae G. Fischer;

choreografia /ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja/ (n)
koreografi
  (choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych

choroba /xɔˈrɔba/ (n)
sjukdom, sykdom
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;

choroba Creutzfeldta-Jakoba /xɔˈrɔba ˌkrɔjʦ̑fɛlda‿jaˈkɔba/ (n)
Creutzfeldt-Jakobs sykdom
  (medycyna, medyczny) jedna z chorób mózgu;

choroba Parkinsona /xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/ (n)
Parkinsons sykdom
  (medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;

choroba afektywna dwubiegunowa (n)
bipolar lidelse
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, w przebiegu którego występują zespoły depresyjne i maniakalne lub hipomaniakalne;

choroba morska /xɔˈrɔba ˈmɔrska/ (n)
sjøsyke
  (medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku

chorobliwy /ˌxɔrɔˈblʲivɨ/ (adj)
unormal
  (przenośnie, przenośnia) o cechach mocno nieprawidłowych
morbid
  znamionujący chorobę

chorobowy /ˌxɔrɔˈbɔvɨ/ (adj)
morbid
  posiadający cechy choroby
syke
  związany z chorobą

chorować /xɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
forverre
  cierpieć z powodu choroby, mieć jakąś chorobę, być chorym

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (n)
kroatisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;

chory /ˈxɔrɨ/ (adj)
syk, sjuk
  dotknięty chorobą

chory /ˈxɔrɨ/ (n)
syk
  osoba dotknięta chorobą

chorągiew /xɔˈrɔ̃ŋʲɟɛf/ (n)
fane
  przytwierdzony do drzewca płat tkaniny o określonych barwach i godłach, ozdobiony haftem, będący znakiem państwa, miasta, oddziału wojskowego, organizacji społecznej, politycznej, itp.;

chorąży /xɔˈrɔ̃w̃ʒɨ/ (n)
fenrik
  (wojskowość, wojskowy) jeden ze stopni wojskowych; (historia, historyczny, historycznie) również urząd i tytuł szlachecki;

chować /ˈxɔvaʨ̑/ (v)
gjenopplive
  pielęgnować, wychowywać
skjule
  ukrywać kogoś / coś przed kimś

choćby /ˈxɔʥ̑bɨ/ (conjunction)
jevn
  spójnik wyrażający lekceważenie mówcy wobec określonego wyboru i jednocześnie sugerujący jedną z opcji
selv om
  spójnik wzmacniający treść zdania nadrzędnego i komunikujący, że sytuacja podana w zdaniu podrzędnym nie będzie miała lub nie powinna mieć wpływu na realizację zdania nadrzędnego

choćby /ˈxɔʥ̑bɨ/ (particle)
si
  partykuła sugerująca, że dołączany składnik jest tylko jednym z wielu możliwych przykładów lub opcji
jevn
  partykuła wskazująca na dolne ograniczenie jakiejś wielkości lub intensywności jakiegoś zjawiska

chrabąszcz majowy /ˈxrabɔ̃w̃ʃʧ̑ maˈjɔvɨ/ (n)
oldenborre
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Melolontha melolontha Linnaeus, gatunek chrząszcza z rodziny żukowatych;

chrapać /ˈxrapaʨ̑/ (v)
snorke
  oddychać w trakcie snu charcząc

chrapliwy (adj)
hes
  przypominający chrapanie

chrom /xrɔ̃m/ (n)
krom
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;

chromosom /xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
kromosom
  (biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;

chronić /ˈxrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
beskytte
  bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować

chronologia /ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
kronologi
  następstwo, kolejność zdarzeń

chronologiczny (adj)
kronologisk
  (książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie

chronometr (n)
kronometer
  (metrologia, metrologiczny) bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji;

chropowaty /ˌxrɔpɔˈvatɨ/ (adj)
besk
  z powierzchnią pełną drobnych wypukłości

chrum (interjection)
nøff
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) odgłos wydawany przez świnię

chrupka (n)
chips
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) forma przekąski pod postacią kawałka ciasta uprażonego albo usmażonego w tłuszczu

chrystadelfiański /ˌxrɨstadɛlˈfʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
kristadelfiansk
  dotyczący chrystadelfianów

chrzan /xʃãn/ (n)
pepperrot
  (botanika, botaniczny) Armoracia P. Gaertn., rodzaj bylin z rodziny kapustowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z tartego chrzanu (1.4)

chrzciciel (n)
baptist
  osoba chrzcząca

chrzcielnica /xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
døpefont
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu;

chrzciny (n)
dåp
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uroczystości i zwyczaje związane z przyjęciem sakramentu chrztu

chrzcić (v)
døpe
  (kościelny) udzielać komuś sakramentu chrztu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (dawniej, dawny) czynić nad kimś znak inicjujący nową jakość w życiu, zrywający z przeszłością

chrzest /xʃɛst/ (n)
dåp
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;

chrzest bojowy /ˈxʃɛzd bɔˈjɔvɨ/ (n)
ilddåp
  (przenośnie, przenośnia) wystąpienie gdzieś pierwszy raz
  pierwszy bój, pierwsza walka lub bitwa

chrześcijanin /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn/ (n)
kristen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa

chrześcijański /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
kristen
  związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami

chrześcijaństwo /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ/ (n)
kristendom
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;

chrząstka /ˈxʃɔ̃w̃stka/ (n)
brusk
  (anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;

chrząszcz /xʃɔ̃w̃ʃʧ̑/ (n)
bille
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;

chudy /ˈxudɨ/ (adj)
tynn
  o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości
mager
  o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu

chudzielec (n)
hasj
  (potocznie, potoczny) chudy człowiek

chuj /xuj/ (interjection)
faen!
  (wulgarnie, wulgaryzm) wykrzyknik, gdy coś się nie udało, nie wyszło, poszło nie po naszej myśli

chuj /xuj/ (n)
pikk
  (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek
kuk
  (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) bardzo obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny

chusta /ˈxusta/ (n)
klede
  duża chustka
  najczęściej kobiece okrycie głowy i włosów

chusteczka /xuˈstɛʧ̑ka/ (n)
lommetørkle
  niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa

chusteczka do nosa (n)
lommetørkle
  kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy

chustka /ˈxustka/ (n)
lommetørkle
  chusteczka do nosa
klede
  okrycie głowy

chwalba (n)
rose
  (dawniej, dawny) uwielbienie, chwalenie

chwalić /ˈxfalʲiʨ̑/ (v)
rose
  mówić lub pisać o czymś lub o kimś dobrze
  (przestarzałe, przestarzały) czcić, wielbić

chwast /xfast/ (n)
ugress
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;

chwała /ˈxfawa/ (n)
rose
  uznanie, szacunek, cześć

chwiać (v)
bergart
  poruszać na boki czymś przytwierdzonym z jednej strony
nøle med å
  być niezdecydowanym

chwiejny (adj)
vaklende
  chylący się w różne strony
ubesluttsom
  często zmieniający zdanie, niestały

chwila /ˈxfʲila/ (n)
stund
  bardzo krótki czas
  punkt w czasie

chwyt /xfɨt/ (n)
klare
  (przenośnie, przenośnia) zaplanowane, sprytne posunięcie
grep
  czynność chwycenia czegoś – ręką lub narzędziem

chwytać /ˈxfɨtaʨ̑/ (v)
fangst
  szybko łapać coś lub kogoś i mocno trzymać
bli
  łapać się

chyba /ˈxɨba/ (particle)
hvis ikke
  …używana do stawiania warunku

chyba że /ˈxɨba ˈʒɛ/
hvis ikke
  …wprowadza zdanie podrzędne wyrażające warunek, żeby nie nastąpiło to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym

chybiać /ˈxɨbʲjäʨ̑/ (v)
frøken
  o podmiocie nie trafiać do zamierzonego celu

chylić (v)
avslå
  zbliżać się do końca czegoś

chytrość (n)
gjerrighet
  bycie chytrym w wydawaniu

chytrus /ˈxɨtrus/ (n)
gjerrigknark
  (potocznie, potoczny) ktoś chciwy i skąpy

chytry /ˈxɨtrɨ/ (adj)
sleip
  podstępny, przebiegły

chytry jak lis (adj)
slu som en rev
  o kimś bardzo sprytnym

chyżość /ˈxɨʒɔɕʨ̑/ (n)
seleritet
  (rzadki, rzadko używany) (przestarzałe, przestarzały) cecha tego, co porusza się chyżo lub jest szybko wykonywane

chód /xut/ (n)
gang
  (sport, sportowy) sport i dyscyplina olimpijska
gir
  chodzenie, (zobacz) krok

chór /xur/ (n)
kor
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
  utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)

chów wsobny /ˈxuf ˈːsɔbnɨ/ (n)
innavl
  (biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników;

chętnie /ˈxɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
gjerne
  z chęcią, z ochotą

chętny /ˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
beredt
  mający chęć zrobienia czegoś

chęć /xɛ̃ɲʨ̑/ (n)
jakt
  pragnienie zrobienia czegoś, ochota na coś

chłeptać /ˈxwɛptaʨ̑/ (v)
fang
  (potocznie, potoczny) zwykle o zwierzętach: pić, zagarniając płyn językiem

chłodny /ˈxwɔdnɨ/ (adj)
kald
  o relacjach międzyludzkich, o uczuciach: pozbawiony silnych, ciepłych, dobrych uczuć; zdystansowany
behersket
  raczej zimny; rześki

chłodzić /ˈxwɔʥ̑iʨ̑/ (v)
kjøle
  sprawiać, że coś staje się chłodniejsze

chłoniak (n)
lymfekreft
  (medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;

chłonność (n)
mottakelighet
  (przenośnie, przenośnia) łatwość przyswajania sobie czegoś, przejmowania czegoś

chłonąć (v)
absorbere
  pobierać intensywnie
lengte
  wciągać do swego wnętrza

chłop /xwɔp/ (n)
mann
  (potocznie, potoczny) mąż
  (potocznie, potoczny) mężczyzna
bonde
  (potocznie, potoczny) rolnik

chłopak /ˈxwɔpak/ (n)
fyr
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna
kjæreste
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę
gutt
  dziecko płci męskiej

chłopek-roztropek (n)
bedreviter
  (lekceważąco, lekceważący) przemądrzalec

chłopiec /ˈxwɔpʲjɛʦ̑/ (n)
gutt
  młody człowiek płci męskiej

chłosta /ˈxwɔsta/ (n)
pryl
  bicie rózgą, batem, biczem itp.

chłostać /ˈxwɔstaʨ̑/ (v)
svøpe
  (przenośnie, przenośnia) surowo krytykować

chłód /xwut/ (n)
kulde
  dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno

ci /ʨ̑i/ (personalPronoun)
deg
  (celownik) lp od: ty (nieakcentowane)

ci /ʨ̑i/ (pronoun)
disse
  (mianownik) lm (rodzaj męskoosobowy) od: ten

ciamajda /ʨ̑ãˈmajda/ (n)
mehe
  (potocznie, potoczny) człowiek niezdarny, ślamazarny

ciasny /ˈʨ̑asnɨ/ (adj)
smal
  (przenośnie, przenośnia) ograniczony, zaściankowy
  taki, w którym jest mało miejsca
snever
  o ubraniu: zbyt mały lub wąski

ciastko /ˈʨ̑astkɔ/ (n)
småkake
  mały, słodki wypiek, często zdobiony kremem, owocami, lukrem;

ciasto /ˈʨ̑astɔ/ (n)
deig
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;

ciało /ˈʨ̑awɔ/ (n)
kropp
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja
  zwłoki człowieka lub zwierzęcia
  (matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);
kropp, legeme
  organizm ludzki lub zwierzęcy

ciało niebieskie /ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/ (n)
himmellegeme
  (astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;

ciało obce /ˈʨ̑awɔ ˈːpʦ̑ɛ/ (n)
fremmedlegeme
  (medycyna, medyczny) obiekt wprowadzony do organizmu w sposób sztuczny, zwykle utrudniający normalne funkcjonowanie organów

ciało stałe (n)
kompakt
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt;

ciało szkliste (n)
glasslegeme
  (anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;

cicha woda /ˈʨ̑ixa ˈvɔda/ (n)
det stille vann har den dype grunn
  osoba z pozoru cicha, ale zdolna do działań, których nikt by się nie spodziewał

cicha woda brzegi rwie /ˈʨ̑ixa ˈvɔda ˈbʒɛɟi ˈrvʲjɛ/ (proverb)
det stille vann har den dype grunn
  osoba, która wydaje się z pozoru cicha, nieśmiała, mało towarzyska, może się okazać w rzeczywistości zupełnie inna – energiczna, zabawna, towarzyska

cicho /ˈʨ̑ixɔ/ (adv)
dempet
  bez wydawania dźwięku lub o niskim natężeniu dźwięku

cichy /ˈʨ̑ixɨ/ (adj)
stille
  o małej głośności
rolig
  spokojny

ciecierzyca /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a/ (n)
kikert
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;
  (spożywczy) nasiona ciecierzycy (1.2)

ciecierzyca pospolita /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
kikert
  (botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych;

ciecz /ʨ̑ɛʧ̑/ (n)
væske
  (fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia

cieczka (n)
hete
  (zoologia, zoologiczny) (weterynaria, weterynaryjny) (kynologia, kynologiczny) ruja u suki psowatych

ciek /ʨ̑ɛk/ (n)
retning
  bieg cieczy, strumień płynącej cieczy

ciekawić /ʨ̑ɛˈkavʲiʨ̑/ (v)
interessera
  interesować, wzbudzać czyjąś ciekawość

ciekawostka /ˌʨ̑ɛkaˈvɔstka/ (n)
besynderlighet
  szczegół lub informacja budząca zainteresowanie

ciekawski (adj)
kuriøs
  (potocznie, potoczny) odznaczający się zbytnią ciekawością

ciekawy /ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
nysgjerrig
  taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat
interessant
  taki, który wzbudza zainteresowanie

cieknąć (v)
en som lekker
  być nieszczelnym dla cieczy
drypp
  płynąć powoli strużkami

ciekły /ˈʨ̑ɛkwɨ/ (adj)
flytende
  (fizyka, fizyczny) mający właściwości cieczy

cielec (n)
kalv
  (przestarzałe, przestarzały) młody byk, większe cielę

cielić się (v)
kalve
  (zoologia, zoologiczny) o samicach bydła i niektórych kopytnych roślinożernych rodzić młode, wydawać potomstwo
  (geologia, geologiczny) o lodowcu tracić odrywające się fragmenty, z których powstają góry lodowe

cielę /ˈʨ̑ɛlɛ/ (n)
kalv
  (zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;

cielęcina /ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
kalv
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z cielęciny (1.1)
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) o kimś gapowatym, nierozgarniętym, zwykle w młodym wieku
kalvekjøtt
  (spożywczy) mięso z młodej krowy (cielęcia)

cielęcy (adj)
bekymringsløs
  (potocznie, potoczny) niezbyt mądry
legg
  związany z cielęciem

ciemna materia (n)
mørk materie
  (astronomia, astronomiczny) hipotetyczna materia nieemitująca i nieodbijająca promieniowania elektromagnetycznego;

ciemno /ˈʨ̑ɛ̃mnɔ/ (adv)
mørk
  …od przymiotnika: ciemny

ciemnoczerwony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
mørkerød
  mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu

ciemnoniebieski /ˌʨ̑ɛ̃mnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
mørkeblå
  mający kolor niebieski o ciemnym odcieniu

ciemnozielony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
mørkegrønn
  w kolorze ciemnego odcienia zieleni

ciemność /ˈʨ̑ɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
mørke
  stan, w którym jest brak światła, jasności;

ciemny /ˈʨ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
mørk
  o kolorze: zbliżony do czarnego

cienki /ˈʨ̑ɛ̃nʲci/ (adj)
tynn
  mający niewielki przekrój poprzeczny

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (n)
varme
  (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;

ciepły /ˈʨ̑ɛpwɨ/ (adj)
varm
  mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
  o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy
  (przenośnie, przenośnia) miły, przyjemny

cierpienie /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
Leiden
  (rzeczownik odczasownikowy) od cierpieć
lidelse
  długotrwały lub silny ból

cierpieć /ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
lide
  odczuwać ból fizyczny lub psychiczny

cierpki /ˈʨ̑ɛrpʲci/ (adj)
hore
  o smaku: kwaskowaty, gorzkawo-kwaśny; sprawiający, że cierpnie język

cierpliwość /ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
tålmodighet
  zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych

cierń /ʨ̑ɛrʲɲ/ (n)
torn
  (botanika, botaniczny) ostry wyrostek na pędzie rośliny;

cieszyć /ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑/ (v)
fryde seg
  dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie
nyte
  być radosnym, mieć radość, zadowolenie z czegoś
glede seg ved
  mieć coś (najczęściej coś, co daje satysfakcję)
vits
  weselić się, śmiać się

cietrzew /ˈʨ̑ɛṭʃɛf/ (n)
orrfugl
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;

cieć /ʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (n)
keeper
  (pospolicie) (pogardliwie, pogardliwy) gospodarz domu

cień /ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
skygge
  zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;

cieśla /ˈʨ̑ɛ̇ɕla/ (n)
tømrer
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów

cieśnina /ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna/ (n)
strede, sund
  (geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)

ciocia /ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a/ (n)
tante
  siostra matki

cios /ʨ̑ɔs/ (n)
støttann
  (zoologia, zoologiczny) siekacz słonia
slag
  uderzenie albo cięcie częścią ciała lub narzędziem

ciotka /ˈʨ̑ɔtka/ (n)
tante
  (potocznie, potoczny) żona stryja
  (potocznie, potoczny) żona wuja
  siostra ojca
faster
  siostra matki

ciołek /ˈʨ̑ɔwɛk/ (n)
æsj
  (pogardliwie, pogardliwy) niezbyt inteligentna osoba

cipa /ˈʨ̑ipa/ (n)
fitte
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy

cis /ʦ̑is/ /ʨ̑is/ (n)
barlind
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;

ciskać (v)
kast
  rzucać z użyciem dużej siły

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (n)
stillhet
  brak dźwięku

cisza przed burzą (n)
stille før stormen
  pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)

ciuciubabka /ˌʨ̑üʨ̑uˈbapka/ (n)
blindebukk
  zabawa dziecięca, w której jeden z uczestników z zawiązanymi oczami goni i próbuje chwytać innych;

ciąg /ʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
rad
  (matematyka, matematyczny) ponumerowana lista, formalnie funkcja o dziedzinie w liczbach naturalnych;
  układ rzeczy położonych jedna za drugą
støt
  (technologia, technika, techniczny) przepływ określonego czynnika (wody, gazu, spalin itp.) wywołany różnicą ciśnień
rekke
  ciągłość zdarzeń następujących po sobie

ciągle /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡlɛ/ (adv)
alltid
  bez przerw, nieustannie
  cyklicznie, co i rusz
destillasjonsapparat
  w dalszym ciągu, wciąż

ciągnie swój do swego /ˈʨ̑ɔ̃ŋʲɟɲɛ ˈsfuj dɔ‿ˈsfɛɡɔ/ (proverb)
like barn leker best
  jednakowe zjawiska czy osobniki mają tendencję do łączenia się w pary

ciągnąć /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
drikke
  (potocznie, potoczny) pić
innkjøring
  (przenośnie, przenośnia) zbliżać się, nadchodzić
fortsette
  kontynuować
nippe
  powoli pić coś
dra
  wlec, przesuwać za sobą
  o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać

ciąć /ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
skjære
  dzielić na części ostrym narzędziem
stikke
  (potocznie, potoczny) żądlić
piske
  (slangowo) kaleczyć się umyślnie

ciąża /ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa/ (n)
svangerskap, graviditet
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;

ciążyć (v)
bebyrde
  powodować obarczenie, nieznośny ciężar
mager
  skłaniać się ku czemuś

cięcie /ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
fell
  (leśnictwo) wycinka chorych, zbędnych drzew
kviste
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) przycinanie gałęzi roślin uprawnych, zwłaszcza owocowych, w celu ich wzmocnienia lub pozbycia się gałęzi chorych, wybrakowanych
skjæring
  (rzeczownik odczasownikowy) od ciąć
  (technologia, technika, techniczny) proces dzielenia materiałów na kilka części
kutt
  cios zadany ostrym, tnącym narzędziem
  miejsce przecięcia, nacięcia powierzchni przedmiotu
  przecięte miejsce na ciele, rana cięta

cięciwa (n)
akkord
  (geometria) odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni, który nie ma innych punktów wspólnych z daną krzywą czy powierzchnią;
reip
  linka łącząca końce łuku albo kuszy;

cięgno /ˈʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
vant
  odkształcalny element mechanizmu przenoszący wzdłużne siły rozciągające

cięty (adj)
kutt
  (medycyna, medyczny) o ranie zadany ostrym przedmiotem
  o kwiatach o przerwanej łodydze, przeznaczony do bukietu, wazonu
voldsom
  (potocznie, potoczny) oddający się czemuś z pasją
hard
  (potocznie, potoczny) okazujący złość
skarp
  potrafiący atakować

ciężar /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʒar/ (n)
vekt
  (fizyka, fizyczny) siła, z jaką Ziemia przyciąga ciało fizyczne;
belastning
  obciążenie, utrudnienie, problem

ciężarek /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarɛk/ (n)
bly
  element służący obciążaniu
vekt
  przedmiot pomiarowy, będący wzorcem określonej masy

ciężarny /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ/ (adj)
gravid
  będący w ciąży

ciężarówka /ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka/ (n)
lastebil
  (motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;

ciężki /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci/ (adj)
tung
  taki, który dużo waży, ma dużą masę

ciężko /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃkɔ/ (adv)
alvorlig
  w ciężki sposób, z obciążeniem; nie łatwo, nie lekko

ciężkostrawny (adj)
svær
  trudny do strawienia

ciśnienie /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
trykk
  (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
  presja, nacisk
blodtrykk
  (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;

ciśnienie krwi /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi/ (n)
blodtrykk
  (medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych

ciżba /ˈʨ̑iʒba/ (n)
finknuse
  duża liczba stłoczonych ludzi

cmentarny /ʦ̑mɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
gravlund
  związany z cmentarzem, dotyczący cmentarza

cmentarz /ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ/ (n)
kirkegård
  obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;

cnota /ˈʦ̑nɔta/ (n)
dyd
  dodatnia cecha moralna

cnotliwy /ʦ̑nɔˈtlʲivɨ/ (adj)
kysk
  który zachowuje powściągliwość seksualną; (także, też) świadczący o takiej powściągliwości

co /ʦ̑ɔ/ (interrogativePronoun)
hva
  …służący do zadawania pytań o orzeczniki

co do joty /ˈʦ̑ɔ dɔ‿ˈjɔtɨ/ (adv)
til punkt og prikke
  (związek frazeologiczny) szczegółowo, bardzo dokładnie, całkowicie

co najmniej /ˈʦ̑ɔ ˈnajmʲɲɛ̇j/ (idiom)
minst
  nie mniej niż

co ty nie powiesz
sier du det
  (ironicznie) oznaczająca, że ktoś nie jest zdziwiony tym, co słyszy

co za
hva
  … rozpoczynająca zdania wykrzyknikowe wyrażające m.in. podziw, zachwyt, zdumienie, oburzenie (i tym podobne, i temu podobne)
  … tworząca pytanie o cechę lub prośbę o sprecyzowanie rzeczownika
  … tworząca pytanie zależne wyrażające prośbę o wskazanie cechy lub o sprecyzowanie rzeczownika

coca-cola (n)
Coca-Cola
  (spożywczy) słodzony gazowany napój z kofeiną

codziennie /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
daglig
  w każdym dniu, co dzień

codzienny /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
daglig
  powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia
hverdagslig
  zwyczajny, normalny, taki, jak każdego dnia

cofać /ˈʦ̑ɔfaʨ̑/ (v)
tilbakekalle
  odwoływać coś

cokolwiek /ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
noen lunde
  niezależnie od okoliczności
samma det!
  wszystko jedno co; obojętnie który

cokół /ˈʦ̑ɔkuw/ (n)
pidestall
  (sztuka) podstawa pomnika czy rzeźby
frie
  (technologia, technika, techniczny) podstawa lampy czy jakiegoś urządzenia

concept album (n)
konceptalbum
  album muzyczny ujednolicony tematycznie na płaszczyźnie instrumentalnej, kompozycyjnej, narracyjnej i lirycznej

coraz /ˈʦ̑ɔras/ (adv)
alltid
  słowo pozwalające wyrazić wzmaganie, nasilanie się czegoś; używane najczęściej w połączeniu z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym

corocznie (adv)
årlig
  (powtarzając) co rok

coroczny /ʦ̑ɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
årlig
  powtarzający się co roku

cotangens /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (n)
cotangens
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej przyległej do danego kąta do długości przyprostokątnej naprzeciw kąta;

cotygodniowy /ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
ukentlig
  powtarzający się co tydzień

coup de grâce (n)
nådeskudd
  cios miłosierdzia; śmiertelny cios zadany cierpiącemu lub rannemu w celu dobicia go i tym samym ukrócenia cierpień

coś /ʦ̑ɔɕ/ (indefinitePronoun)
noe
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie umie określić

croissant (n)
croissant
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta;

crush (n)
finknuse
  (slangowo) osoba, w której ktoś się podkochuje

crêpes (n)
pannekake
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienkie naleśniki, zwykle z mąki pszennej, czasem gryczanej;

ctg /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
barneseng
  = (matematyka, matematyczny) cotangens

cud /ʦ̑ut/ (n)
mirakel, under
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;

cudowne dziecko /ʦ̑uˈdɔvnɛ ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (idiom)
vidunderbarn
  dziecko nieprzeciętnie zdolne, bardzo rozwinięte na swój wiek

cudowny /ʦ̑uˈdɔvnɨ/ (adj)
herlig
  fantastyczny, bardzo piękny, zachwycający, godny podziwu
overnaturlig
  związany z cudem

cudzoziemiec /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
utlending
  osoba pochodząca z innego kraju

cudzoziemski (adj)
utenlandsk
  pochodzący z obcego kraju, właściwy obcemu krajowi lub cudzoziemcom

cudzołożenie (n)
ekteskapsbrudd
  (przestarzałe, przestarzały) dopuszczanie się cudzołóstwa

cudzołóstwo /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈwustfɔ/ (n)
ekteskapsbrudd
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stosunek płciowy z cudzą żoną lub mężem;

cudzy /ˈʦ̑uʣ̑ɨ/ (adj)
fremmed
  należący do kogoś innego
  cudzoziemski

cudzysłów /ʦ̑uˈʣ̑ɨswuf/ (n)
anførselstegn
  każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych;

cukier /ˈʦ̑ucɛr/ (n)
sukker
  (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;

cukier puder /ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr/ (n)
melis
  (spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków;

cukier trzcinowy (n)
rørsukker
  (spożywczy) cukier spożywczy wyprodukowany z trzciny cukrowej (cukrowca lekarskiego);

cukier waniliowy /ˈʦ̑ucɛr ˌvãɲiˈlʲjɔvɨ/ (n)
vaniljesukker
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) mieszanka cukru z wanilią lub z ekstraktem waniliowym;

cukierek /ʦ̑uˈcɛrɛk/ (n)
drops
  (spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

cukiernia /ʦ̑uˈcɛrʲɲa/ (n)
konditori
  (cukiernictwo) (handel, handlowy) miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)

cukinia /ʦ̑uˈcĩɲja/ (n)
squash
  (botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej;

cukrzyca /ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a/ (n)
diabetes
  (medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;

cuma /ˈʦ̑ũma/ (n)
dyp
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) gruba lina do mocowania statków do innych jednostek pływających lub do nabrzeża;

cumować /ʦ̑ũˈmɔvaʨ̑/ (v)
fortøye
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mocować statek do nabrzeża

curling (n)
curling
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie;

curry (n)
karri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie

cwaniak (n)
breiflabb
  (potocznie, potoczny) osoba potrafiąca radzić sobie w każdej sytuacji jak najmniejszym wysiłkiem, a nierzadko kosztem innych

cwał (n)
galopp
  (jeździectwo, jeździecki) najszybszy czterotaktowy chód konia;

cybernetyka (n)
kybernetikk
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;

cyberprzestrzeń /ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
kyberrom
  (przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery

cyc /ʦ̑ɨʦ̑/ (n)
bryst
  (grubiański, grubiańsko) pierś kobieca, rzadziej zwierzęca

cydr /ʦ̑ɨtr̥/ (n)
sider
  (spożywczy) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu;

cyferblat /ʦ̑ɨˈfɛrblat/ (n)
anseelse
  tarcza zegara

cyfra /ˈʦ̑ɨfra/ (n)
siffer
  (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9
  (matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
  symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)

cygaro /ʦ̑ɨˈɡarɔ/ (n)
sigar
  suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

cyjanek (n)
cyanid
  (chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;
cyankalium
  (potocznie, potoczny) (chemia, chemiczny) cyjanek potasu;

cyjankali /ˌʦ̑ɨjãŋˈkalʲi/ (n)
cyankalium
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) (przestarzałe, przestarzały) cyjanek potasu, silnie trujący

cyk (interjection)
flått
  imituje jeden z wielu powtarzających się miarowo dźwięków zegarka

cyklon /ˈʦ̑ɨklɔ̃n/ (n)
syklon
  (chemia, chemiczny) nazwa dwóch trujących środków chemicznych; (zobacz) cyklon A, (zobacz) cyklon B
  (meteorologia, meteorologiczny) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia;

cykor /ˈʦ̑ɨkɔr/ (n)
feiging
  (potocznie, potoczny) osoba strachliwa, tchórz

cykoria /ʦ̑ɨˈkɔrʲja/ (n)
sikori
  (botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

cymbały /ʦ̑ɨ̃mˈbawɨ/ (n)
hakkebrett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) uderzany instrument strunowy;

cyna /ˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
tinn
  (chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;

cynamon /ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n/ (n)
kanel
  suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

cynizm /ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥/ (n)
kynisme
  wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych

cynk /ʦ̑ɨ̃ŋk/ (n)
sink
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;

cynkowy (adj)
sink
  dotyczący cynku

cynober /ʦ̑ɨ̃ˈnɔbɛr/ (n)
sinober
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał stosowany jako czerwony barwnik w malarstwie;

cynować (v)
tinn
  pokrywać cyną

cyprys /ˈʦ̑ɨprɨs/ (n)
sypress
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., wysmukłe drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych;

cyranka /ʦ̑ɨˈrãnka/ (n)
knekkand
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki;

cyrk /ʦ̑ɨrk/ (n)
sirkus
  miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;

cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (n)
passer
  przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

cyrkon /ˈʦ̑ɨrkɔ̃n/ (n)
zirkonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;

cyrkowy /ʦ̑ɨrˈkɔvɨ/ (adj)
sirkus
  związany z cyrkiem, dotyczący cyrku

cyrkulacja (n)
sirkulasjon
  obieg zamknięty

cyrylica /ˌʦ̑ɨrɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
kyrillisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich;

cyrylicki (adj)
kyrillisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) napisany cyrylicą, związany z cyrylicą

cytat /ˈʦ̑ɨtat/ (n)
sitat
  przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;

cytoplazma (n)
cytoplasma
  (biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

cytra /ˈʦ̑ɨtra/ (n)
siter
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;

cytron /ˈʦ̑ɨtrɔ̃n/ (n)
sukatsitron
  (botanika, botaniczny) Citrus medica, gatunek roślin wieloletnich z rodziny rutowatych;

cytryn /ˈʦ̑ɨtrɨ̃n/ (n)
citrin
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny

cytryna /ʦ̑ɨˈtrɨ̃na/ (n)
sitron
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce

cywil /ˈʦ̑ɨvʲil/ (n)
sivilist
  (wojskowość, wojskowy) ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej;

cywilizacja /ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
sivilisasjon
  poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;

cywilizować (v)
sivilisere
  szerzyć cywilizację

czad /ʧ̑at/ (interjection)
hardne
  (slangowo) słowo wyrażające uczucie radości, szczęścia lub innych pozytywnych doznań

czador /ˈʧ̑adɔr/ (n)
chador
  zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;

czadyjski /ʧ̑aˈdɨjsʲci/ (adj)
tsjadisk
  odnoszący się do państwa Czad

czagatajski (n)
Tsjagadai
  (językoznawstwo, językoznawczy) język czagatajski;

czajniczek /ʧ̑ajˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
tekanne
  mały czajnik, np. do zaparzania herbaty

czajnik /ˈʧ̑ajɲik/ (n)
tekanne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody;

czapeczka /ʧ̑aˈpɛʧ̑ka/ (n)
skyggelue
  (botanika, botaniczny) szczytowa warstwa komórek miękiszowych korzenia rośliny, dzięki której korzeń łatwiej wciska się w podłoże

czapka /ˈʧ̑apka/ (n)
lue
  rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;

czapla /ˈʧ̑apla/ (n)
hegre
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae Leach, duży ptak brodzący;

czapla biała (n)
egretthegre
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardea alba Linnaeus, duży ptak o śnieżnobiałym upierzeniu;

czapla siwa (n)
gråhegre
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardea cinerea Linnaeus, duży ptak wodnego z rodziny czaplowatych;

czar /ʧ̑ar/ (n)
besvergelse
  magiczne zaklęcie

czara (n)
kopp
  owalne płytkie naczynie służące do picia win i miodów

czarcie koło (n)
heksering
  (mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;

czarna dziura /ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura/ (n)
sort hull
  (astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;

czarna herbata (n)
svart te
  (spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis

czarna jagoda /ˈʧ̑arna jaˈɡɔda/ (n)
blåbær
  (botanika, botaniczny) Vaccinium myrtillus L., leśna krzewinka o czarnych owocach z niebieskawym nalotem;
  owoc czarnej jagody (1.1)

czarna porzeczka /ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
solbær
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc tego krzewu

czarna wdowa /ˈʧ̑arna ˈvdɔva/ (n)
sorte enke
  (zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa pająka Latrodectus mactans;

czarniak /ˈʧ̑arʲɲak/ (n)
lyr
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pollachius virens, europejska i kanadyjska ryba atlantycka;

czarno /ˈʧ̑arnɔ/ (adv)
mørk
  (przysłówek) (odprzymiotnikowy) od: czarny (barwa)

czarnoksięstwo (n)
heksekunst
  praktyki magiczne

czarnoksiężnica (n)
kjerring
  (rzadki, rzadko używany) osoba zajmująca się czarami i zjawiskami nadprzyrodzonymi

czarnoskóry /ˌʧ̑arnɔˈskurɨ/ (adj)
svart
  mający ciemny kolor skóry

czarnoskóry /ˌʧ̑arnɔˈskurɨ/ (n)
svart
  mężczyzna o ciemnym kolorze skóry, przedstawiciel czarnej rasy człowieka

czarnowron /ʧ̑arˈnɔvrɔ̃n/ (n)
svartkråke
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych;

czarnuszka /ʧ̑arˈnuʃka/ (n)
klinte
  (botanika, botaniczny) Nigella L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

czarny /ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
svart
  (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie
  (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
  nielegalny
svart, sort
  mający najciemniejszy możliwy kolor

czarny bez /ˈʧ̑arnɨ ˈbɛs/ (n)
hyll
  (botanika, botaniczny) Sambucus nigra, krzew lub niewielkie drzewo o kremowych lub różowawych kwiatach tworzących baldachogrona i ciemnofioletowych owocach wykorzystywanych na przetwory;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc czarnego bzu (1.1)

czarodziej (n)
assistent
  w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów

czarodziejka (n)
fe
  (fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary

czarować (v)
forhekse
  czynić czary
bedra
  (potocznie, potoczny) wprowadzać w błąd (w tym: prawić nieszczere komplementy)
bergta
  wprowadzać w podziw

czarownica /ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
heks
  w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia

czarownictwo (n)
heksekunst
  zajmowanie się czarami;

czarujący /ˌʧ̑aruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
yndig
  uroczy, pełen wdzięku, urzekający, ujmujący

czary /ˈʧ̑arɨ/ (n)
heksekunst
  magiczne obrzędy

czas /ʧ̑as/ (n)
tid
  wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;
  chwila, moment, pora
  (gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi

czas leczy rany /ˈʧ̑as ˈlɛʧ̑ɨ ˈrãnɨ/ (proverb)
tiden leger alle sår
  po jakimś czasie człowiek lepiej znosi wspomnienie o nieszczęściu, które go spotkało

czas przeszły /ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
preteritum
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas przyszły /ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ/ (n)
futurum
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas to pieniądz /ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (proverb)
tid er penger
  czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło

czas wolny (n)
fritid
  wolne od zajęć, pracy

czasem /ˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
av og til
  niekiedy, co pewien czas

czasopismo /ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ/ (n)
tidsskrift
  druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;

czasoprzestrzeń /ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
romtid
  (fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;

czasownik /ʧ̑aˈsɔvʲɲik/ (n)
verb
  (gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany;

czasownik posiłkowy /ʧ̑aˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ/ (n)
hjelpeverb
  (gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony

czasowy /ʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
temporal
  trwający przez krótki czas

czasy (n)
soningstid
  okres dziejów, który wyodrębniono z uwagi na pewne swoiste cechy

czaszka /ˈʧ̑aʃka/ (n)
skalle
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie;

czat (n)
chat
  (informatyka, informatyczny) internetowa rozmowa w formie pisemnych komunikatów
khat
  (spożywczy) psychoaktywna używka z liści czuwaliczki jadalnej

czatować /ʧ̑aˈtɔvaʨ̑/ (v)
stilk
  pilnować, śledzić kogoś z ukrycia
chatte
  porozumiewać się z kimś za pośrednictwem Internetu w czasie rzeczywistym przy pomocy klawiatury komputera

czcionka /ˈʧ̑ʲʨ̑ɔ̃nka/ (n)
skrift
  (drukarstwo, drukarski) wygląd liter w druku

czczy /ʧ̑ːɨ/ (adj)
arbeidsløs
  (przenośnie, przenośnia) pusty, próżny, nic nie znaczący, bezcelowy

czeczeński (n)
tsjetsjensk
  język czeczeński

czeczotka /ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka/ (n)
gråsisik
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem;

czek /ʧ̑ɛk/ (n)
avkrysse
  (bankowość, bankowy) dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy;

czekanie /ʧ̑ɛˈkãɲɛ/ (n)
vente
  (rzeczownik odczasownikowy) od czekać

czekać /ˈʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
vente
  zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy
  przerywać wykonywanie jakiejś czynności

czekolada /ˌʧ̑ɛkɔˈlada/ (n)
sjokolade
  (spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

czekoladowy /ˌʧ̑ɛkɔlaˈdɔvɨ/ (adj)
sjokoladebrun
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący czekolady, zawierający czekoladę, zrobiony z czekolady, przyrządzony z czekoladą
  mający kolor brązowy, taki jak kolor czekolady

czeladnik /ʧ̑ɛˈladʲɲik/ (n)
svenn
  rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra

czeluść /ˈʧ̑ɛluɕʨ̑/ (n)
kløft
  (książkowy) przepaść, głębia, jama

czepiać (v)
klenge
  (potocznie, potoczny) ujmować coś, by się tego trzymać
panorere
  (potocznie, potoczny) wynajdywać złe strony czegoś, niedobre intencje kogoś

czeremcha /ʧ̑ɛˈrɛ̃mxa/ (n)
hegg
  (botanika, botaniczny) Padus, rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach;
  (spożywczy) owoc czeremchy (1.1)

czerep /ˈʧ̑ɛrɛp/ (n)
skalle
  (anatomia, anatomiczny) czaszka

czereśnia /ʧ̑ɛˈrɛɕɲa/ (n)
morell
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych;
kirsebær
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego

czernica /ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
toppand
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;

czernieć (v)
svartne
  stawać się czarnym
  wyróżniać się czarnym lub ciemnym kolorem na jaśniejszym tle

czerpać /ˈʧ̑ɛrpaʨ̑/ (v)
loddtrekning
  nabierać wodę lub inny płyn jakimś naczyniem

czerw /ʧ̑ɛrf/ (n)
larve
  larwa niektórych gatunków muchówek i błonkówek;
ruge
  (pszczelarstwo, pszczelarski) stadia rozwojowe pszczoły miodnej od jajeczka do wygryzającej się larwy

czerwiec /ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑/ (n)
juni
  szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

czerwienić /ʧ̑ɛrˈvʲjɛ̇̃ɲiʨ̑/ (v)
rødme
  oblewać się rumieńcem na twarzy, np. ze wstydu lub złości

czerwień /ˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
hjerter
  (termin karciany) kier (kolor w kartach)
rød
  kolor czerwony

czerwona kartka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ˈkartka/ (n)
rødt kort
  (sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki;

czerwono (adv)
rød
  z użyciem czerwonej barwy, z obecnością czerwieni

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
rød
  mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komunistyczny, lewicowy

czerń /ʧ̑ɛrʲɲ/ (n)
mørk
  czarny kolor
  czarny strój, zwłaszcza żałobny

czesać /ˈʧ̑ɛsaʨ̑/ (v)
kjemme
  (fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (adj)
tsjekkisk
  związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (n)
tsjekkisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Republiki Czeskiej;

cześnik (n)
munnskjenk
  (dawniej, dawny) urzędnik dworski służący królowi przy stole

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (interjection)
hei
  (potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

czips (n)
chips
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki, smażony plasterek ziemniaka jedzony na zimno jako przekąska;

czkawka /ˈʧ̑kafka/ (n)
hikke
  (fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;

czkać /ʧ̑kaʨ̑/ (v)
hikke
  wydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę

czop /ʧ̑ɔp/ (n)
tappekran
  (technologia, technika, techniczny) w bednarstwie: klin służący do zamykania beczki;
grundling
  (technologia, technika, techniczny) w ciesielstwie: klin stanowiący rodzaj połączenia

czopek /ˈʧ̑ɔpɛk/ (n)
stikkpille
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

czosnek /ˈʧ̑ɔsnɛk/ (n)
hvitløk
  (botanika, botaniczny) roślina lub rośliny z rodzaju czosnek (1.1)
  (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego

czosnek niedźwiedzi (n)
bjørnelauk
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku czosnek niedźwiedzi (1.1)
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Allium ursinum L., gatunek rośliny z podrodziny czosnkowych, z rodziny amarylkowatych;

czołg /ʧ̑ɔwk/ (n)
stridsvogn
  (wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;

czołgać /ˈʧ̑ɔwɡaʨ̑/ /ˈʧ̑ɔwɡaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
krype
  posuwać się do przodu w pozycji na brzuchu

czoło /ˈʧ̑ɔwɔ/ (n)
panne
  (anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

czołowy /ʧ̑ɔˈwɔvɨ/ (adj)
panne
  dotyczący czoła

czterdzieści /ʧ̑tɛrʲˈʥ̑ɛ̇ɕʨ̑i/ (cardinalNumeral)
førti
  liczba naturalna następna po 39 i poprzedzająca 41;

czternastolatek /ˌʧ̑tɛrnastɔˈlatɛk/ (n)
fjortenåring
  chłopak mający czternaście lat

czteromasztowy /ˌʧ̑tɛrɔ̃maˈʃtɔvɨ/ (adj)
firemastet
  o żaglowcu: mający cztery maszty

cztery litery /ˈʧ̑tɛrɨ lʲiˈtɛrɨ/ (n)
bak
  (związek frazeologiczny) (eufemistycznie) dupa, pupa

czubatka europejska (n)
toppmeis
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Lophophanes cristatus, gatunek sikorki wyróżniający się charakterystycznym czubkiem z piór na głowie;

czubek /ˈʧ̑ubɛk/ (n)
tips
  szpiczaste, ostre zakończenie czegoś

czucie /ˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
følsom
  odbiór poprzez zmysły, reakcja na odbierane aspekty rzeczywistości

czujny /ˈʧ̑ujnɨ/ (adj)
forsiktig
  zachowujący czujność, zwracający uwagę na wszelkie podejrzane sygnały

czupryna /ʧ̑uˈprɨ̃na/ (n)
knull
  krótkie, bujne włosy

czuwaski (n)
tsjuvansk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język czuwaski;

czuwać /ˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
våke
  nie spać
bevokte
  strzec, pilnować kogoś lub czegoś

czuć /ʧ̑uʨ̑/ (v)
føle
  odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów
  odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku
lukte
  odbierać wrażenia za pomocą zmysłu węchu
føle
  mieć jakieś samopoczucie, nastrój, odczucie

czułość /ˈʧ̑uwɔɕʨ̑/ (n)
flå
  (fotografia) wielkość określająca stopień reagowania filmu fotograficznego na światło

czwartek /ˈʧ̑fartɛk/ (n)
torsdag
  czwarty dzień tygodnia

czworoboczny (adj)
firkant
  mający cztery boki

czworokąt /ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt/ (n)
firkant
  (geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;

czworościan (n)
tetraeder
  (geometria) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;

czy /ʧ̑ɨ/ (conjunction)
eller
  łączy równorzędne, ale wykluczające się wyrażenia
hvorvidt
  łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym

czy /ʧ̑ɨ/ (particle)
eller
  słowo rozpoczynające pytanie, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”

czyj /ʧ̑ɨj/ (pronoun)
hvis
  używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
  używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy

czyjś /ʧ̑ɨjɕ/ (indefinitePronoun)
noen
  należący do kogoś, kto nie jest istotny w wypowiedzi

czyli /ˈʧ̑ɨlʲi/ (conjunction)
med andre ord
  …służący do konstruowania wyrażeń wyjaśniających

czyn /ʧ̑ɨ̃n/ (n)
handling
  działanie, postępek, akt;

czynel (n)
asjett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) perkusyjny instrument muzyczny w postaci metalowego talerza;

czynić /ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑/ (v)
gjøre
  robić coś, wykonywać

czynnik /ˈʧ̑ɨ̃ɲːik/ (n)
faktor
  (matematyka, matematyczny) każda z liczb, które mnożymy przez siebie
  przyczyna wywołująca określone zjawisko lub skutek

czynność /ˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
funksjon
  działanie, funkcjonowanie
handling
  wykonywanie, robienie czegoś

czynny /ˈʧ̑ɨ̃nːɨ/ (adj)
innlede
  funkcjonujący, uruchomiony

czynsz /ʧ̑ɨ̃w̃ʃ/ (n)
leie
  terminowa opłata za wynajem

czyrak (n)
koke
  (medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;

czyste sumienie /ˈʧ̑ɨstɛ sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ha rent mel i posen
  poczucie, że zachowało się w sposób właściwy moralnie i uczciwy

czystka /ˈʧ̑ɨstka/ (n)
brekke seg
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób;
  fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych

czystość /ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
dyd
  (przenośnie, przenośnia) cecha tego, co jest czyste, niewinne, prawidłowe, porządne
  wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna

czysty /ˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
rein
  bez dodatków, domieszek
  zupełny
rein, ren
  pozbawiony brudu

czytanie /ʧ̑ɨˈtãɲɛ/ (n)
lesing
  zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane

czytać /ˈʧ̑ɨtaʨ̑/ (v)
lese
  przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną

czytać między wierszami /ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi/ (v)
lese mellom linjene
  domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost

czyściec /ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
skjærsilden
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

czyścić /ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑/ (v)
rengjøre
  usuwać brud, zanieczyszczenia

czyżby /ˈʧ̑ɨʒbɨ/ (particle)
veldig
  …wprowadzająca pytanie, sugerująca niepewność lub przypuszczenie

czyżyk /ˈʧ̑ɨʒɨk/ (n)
grønnsisik
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis spinus L., mały ptak o zielonawożółtym upierzeniu

czółenko /ʧ̑uˈwɛ̃nkɔ/ (n)
skyttel
  (włókiennictwo) (technologia, technika, techniczny) element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici;

cząstka /ˈʧ̑ɔ̃w̃stka/ (n)
partikkel
  (fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka;

często /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ/ (adv)
ofte, hyppig
  (zobacz) częsty

częstotliwość /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑/ (n)
frekvens
  (fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;

częstować (v)
bidra til
  dzielić się czymś z kimś przez grzeczność, gościnność; podejmować poczęstunkiem

częstość /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔɕʨ̑/ (n)
frekvens
  cecha tego, co jest częste

częsty /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ/ (adj)
hyppig
  odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami

częściowo /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɔ/ (adv)
delvis
  w jakiejś części, nie w całości

częściowy /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
del
  odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś

część /ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
del
  fragment jakiejś całości
  (mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim

członek /ˈʧ̑wɔ̃nɛk/ (n)
medlem
  osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia

członkostwo (n)
medlemskap
  bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej

człowieczeństwo (n)
menneskehet
  (przestarzałe, przestarzały) rodzaj ludzki

człowiek /ˈʧ̑wɔvʲjɛk/ (n)
menneske
  (antropologia, antropologiczny) Homo sapiens Linnaeus, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
  ktoś, jakaś osoba

córka /ˈʦ̑urka/ (n)
datter
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)

cóż /ʦ̑uʃ/ (particle)
brønn
  Wzmocnienie następującego komunikatu, zwykle negatywnego.

cętka /ˈʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
flekk
  mała plamka na tle o jednolitej barwie

cło /ʦ̑wɔ/ (n)
toll
  opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;

dach /dax/ (n)
tak
  górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;

dachówka /daˈxufka/ (n)
takstein
  (budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów;

dadaizm /daˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
dadaisme
  (sztuka) awangardowy kierunek literacko-artystyczny z lat 1916-1924;

daktyl /ˈdaktɨl/ (n)
daddel
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca

daktylowy (adj)
daddel
  zawierający daktyle; mający smak daktyli
  związany z daktylami

dalej /ˈdalɛj/ (adv)
destillasjonsapparat
  nie przerywając, ciągle, wciąż

daleki /daˈlɛci/ (adj)
fjern
  taki, który jest w dużej odległości

daleko /daˈlɛkɔ/ (adv)
fjern
  na znaczną odległość
langt
  w znacznej odległości

dalekopis (n)
fjernskriver
  (telekomunikacja) aparat telegraficzny przesyłający komunikatów w postaci drukowanej

dalekowzroczność (n)
hypermetropi
  (medycyna, medyczny) (zobacz) nadwzroczność
  (przenośnie, przenośnia) przewidywanie tego, co może się zdarzyć

dalekowzroczny (adj)
langsynt
  dobrze widzący na dużą odległość

dalia /ˈdalʲja/ (n)
georgine
  (botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;

dalmatyńczyk /ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
dalmatiner
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;

daltonizm (n)
fargeblindhet
  (medycyna, medyczny) nierozróżnianie kolorów

dama /ˈdãma/ (n)
dronning
  (szachy, pojęcie szachowe) (zobacz) hetman
dame
  dystyngowana kobieta
  (termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D;

damski /ˈdãmsʲci/ (adj)
hunn-
  przeznaczony dla kobiet
  złożony z kobiet

dandy (n)
fett
  mężczyzna skrupulatnie dbający o strój i o przestrzeganie form towarzyskich

dandys /ˈdãndɨs/ (n)
fett
  mężczyzna skrupulatnie dbający o strój i o przestrzeganie form towarzyskich

dandysowski (adj)
fett
  związany z dandysem, dotyczący dandysa

dane /ˈdãnɛ/ (n)
bevise
  informacje na temat jakiejś osoby
data
  wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków

danie /ˈdãɲɛ/ (n)
rett
  pojedyncza potrawa składająca się na posiłek

danina (n)
offer
  coś składanego w ofierze

dany /ˈdãnɨ/ (adj)
gi etter
  ten, o którym się mówi; omawiany; ten, którego dotyczy sprawa

daremnie (adv)
forgjeves
  w sposób nie przynoszący rezultatów pomimo starań

daremny /daˈrɛ̃mnɨ/ (adj)
overfladisk
  niedający żadnych wyników

darmo /ˈdarmɔ/ (adv)
gratis
  bezpłatnie
forgjeves
  na próżno

darmowy /darˈmɔvɨ/ (adj)
gratis
  dany za darmo, bezpłatny

darmozjad (n)
parasitt
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto żyje na cudzy koszt

darmsztadt /ˈdarm̥ʃtat/ (n)
darmstadtium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;

darmówka (n)
gave
  (potocznie, potoczny) coś bezpłatnego w ofercie handlowej

darować /daˈrɔvaʨ̑/ (v)
gi etter
  dać komuś coś na własność
forlate
  przebaczyć

darowizna (n)
gave
  coś podarowanego bez zobowiązań

dart /dart/ (n)
bykse
  lotka do darta (1.1)

darń /darʲɲ/ (n)
gressplen
  zwarty splot trawy, czasem wraz z innymi roślinami, silnie związany z wierzchnią warstwą gleby; pocięta na płaty używana jest jako umocnienie skarp, nasypów, mogił;

data /ˈdata/ (n)
datering
  umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;

datek (n)
abonnement
  pewna kwota przeznaczana na cele publiczne lub dobroczynne

dau /daw/ (n)
dhow
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tradycyjny arabski statek żaglowy lub łódź z ożaglowaniem łacińskim

dawać /ˈdavaʨ̑/ (v)
gi
  (zobacz) dać

dawać radę /ˈdavaʨ̑ ˈradɛ/ (v)
håndtere
  umieć coś zrobić, radzić sobie, nie mieć z czymś problemów

dawniej /ˈdavʲɲɛ̇j/ (adv)
sein
  poprzednio, przedtem

dawno /ˈdavnɔ/ (adv)
for lenge siden
  od dłuższego czasu
  w odległych czasach

dawny /ˈdavnɨ/ (adj)
alderdommelig
  mający miejsce dłuższy czas temu; pochodzący z odległych lat; sięgający dalekiej przeszłości

dać /daʨ̑/ (v)
gi
  wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś
  pozwolić, umożliwić coś
  (potocznie, potoczny) o kobiecie: umożliwić odbycie z sobą stosunku seksualnego, (porównaj) dać dupy
do
  być możliwym do wykonania

dać kosza /ˈdaʨ̑ ˈkɔʃa/ (v)
nekte
  nie dać szansy drugiej osobie (w sprawach miłosnych); odmówić komuś (np. przy oświadczynach)

dać radę /ˈdaʨ̑ ˈradɛ/ (v)
klare
  zdołać coś zrobić, poradzić sobie
  zdołać coś zrobić, poradzić sobie

dać susa (v)
skvetting
  skoczyć

dbać /dbaʨ̑/ (v)
nennsomhet
  troszczyć się o coś lub kogoś; zajmować się czymś z dużą uwagą lub poświęceniem

de facto /dɛ‿ˈfaktɔ/ (adv)
for øyeblikket
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) tak, jak jest rzeczywiście, zgodnie ze stanem faktycznym

debata /dɛˈbata/ (n)
debatt
  (książkowy) dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów

debiut /ˈdɛbʲjut/ (n)
debut
  wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie

debiutancki (adj)
debut
  związany z osobą debiutanta

debiutant (n)
debutant
  ten kto debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji

debiutować (v)
begynne
  zaczynać coś oficjalnie; występować pierwszy raz; rozpoczynać karierę

decydować /ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
bestemme
  mieć wpływ na coś, odgrywać zasadniczą rolę
beslutte
  podejmować decyzję, postanawiać o czymś

decydujący (adj)
avgjørende
  przesądzający o czymś, przełomowy

decymetr (n)
desimeter
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra;

decyzja /dɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
avgjørelse, beslutning
  rozstrzygnięcie dokonywane po namyśle

dedukcja (n)
konklusjon
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków

dedykować /ˌdɛdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
dedikere
  (informatyka, informatyczny) przeznaczać (np. serwer, łącze) do użycia wyłącznie w jednym celu
  dodawać dedykację do daru wręczanego komuś; poświęcać komuś (najczęściej własne dzieło: utwór, wiersz itp.)

defekacja /ˌdɛfɛˈkaʦ̑ʲja/ (n)
defekasjon
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalanie kału;

defekt /ˈdɛfɛkt/ (n)
forkastning
  uszkodzenie, usterka, wada, niedostatek fizyczny

deficyt /dɛˈfʲiʦ̑ɨt/ (n)
underskudd
  niedobór, brak;

defilada /ˌdɛfʲiˈlada/ (n)
tidsskrift
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ostentacyjne przechadzanie się

definicja /ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
definisjon
  wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;

definiować /ˌdɛfʲĩˈɲɔvaʨ̑/ (v)
definere
  objaśniać znaczenie jakiegoś wyrazu, terminu, pojęcia, formułować precyzyjną definicję

definitywnie /ˌdɛfʲĩɲiˈtɨvʲɲɛ/ (adv)
definitivt
  w sposób definitywny, ostateczny, zdecydowany

deflacja /dɛˈflaʦ̑ʲja/ (n)
deflasjon
  (ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki
medrivning
  (geologia, geologiczny) wywiewanie przez wiatr luźnego materiału z płaskiej powierzchni suchego terenu

deforestacja /ˌdɛfɔrɛˈstaʦ̑ʲja/ (n)
avskoging
  wycięcie, wytrzebianie, niszczenie lasów

defraudacja /ˌdɛfrawˈdaʦ̑ʲja/ (n)
underslag
  przestępstwo polegające na przywłaszczeniu cudzej powierzonej korzyści materialnej (pieniędzy, majątku)

degrengolada /ˌdɛɡrɛ̃ŋɡɔˈlada/ (n)
nedgang
  (książkowy) zanik wartości moralnych lub estetycznych

deizm /ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
deisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;

dekada /dɛˈkada/ (n)
tiår
  dziesięć lat

dekapitacja /ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
halshogging
  ucięcie głowy;

dekiel /ˈdɛcɛl/ (n)
lok
  szczelna pokrywa, dopasowana pokrywka

deklamować /ˌdɛklãˈmɔvaʨ̑/ (v)
resitere
  z ekspresją wygłaszać utwór literacki

deklaracja /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja/ (n)
forklaring
  ogłoszenie, oświadczenie; sformułowanie poglądów, przekonań

deklaracja podatkowa /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja ˌpɔdatˈkɔva/ (n)
selvangivelse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (księgowość) dokument zawierający informacje o osiągniętych dochodach lub poniesionych stratach;

deklarować (v)
erklære
  wypowiadać oficjalnie
bud
  wyrażać gotowość, przyrzekać pomoc

deklinacja /ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
magnetisk deklinasjon
  (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych;
  (gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby;

deklinować (v)
avslå
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmieniać przez przypadki

dekoracja /ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
sette sammen
  w lm: plastyczne tło sceny teatralnej

dekorować /ˌdɛkɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
besette
  upiększać coś, dodawać dekoracje

delegacja /ˌdɛlɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
delegasjon
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) częściowe lub całkowite przeniesienie swoich kompetencje na inny organ
  grupa osób reprezentująca pewną społeczność

delegat /dɛˈlɛɡat/ (n)
delegere
  oficjalny wysłannik jakiejś zbiorowości reprezentujący jej interesy

delegować (v)
delegere
  wysyłać jako przedstawiciela celem wykonania określonego zadania

delektować się /ˌdɛlɛkˈtɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
aroma
  odczuwać przyjemność, rozkoszować się, zachwycać się

delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (n)
delfin
  (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;

delikatny /ˌdɛlʲiˈkatnɨ/ (adj)
delikat
  charakteryzujący się delikatnością, subtelnością, kruchością
slutt
  wymagający taktu, taktowny

delikt /ˈdɛlʲikt/ (n)
forbrytelse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykroczenie przeciw prawu

delta /ˈdɛlta/ (n)
delta
  (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ;

demagog /dɛ̃ˈmaɡɔk/ (n)
demagog
  polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie

dementować /ˌdɛ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
fornekte
  prostować nieprawdziwe informacje, zaprzeczać

demiurg /ˈdɛ̃mʲjurk/ (n)
demiurg
  (filozofia, filozoficzny) idealna siła stwórcza, której dziełem jest rzeczywistość

demograf /dɛ̃ˈmɔɡraf/ (n)
demograf
  osoba zawodowo zajmująca się demografią

demografia /ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/ (n)
befolkningslære
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;

demokracja /ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
demokrati, folkestyre
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości;

demokrata /ˌdɛ̃mɔˈkrata/ (n)
demokrat
  zwolennik demokracji

demokratycznie /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
demokratisk
  zgodnie z założeniami demokracji, w sposób demokratyczny

demokratyczny /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
demokratisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją

demolować /ˌdɛ̃mɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
demolere
  świadomie niszczyć coś w sposób nieodwracalny

demon /ˈdɛ̃mɔ̃n/ (n)
demon
  (mitologia, mitologiczny) istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;

demonologia /ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
demonologi
  (teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami

demonstracyjny (adj)
påpekende
  służący do pokazania produktu, doświadczenia albo urządzenia

demontowanie /ˌdɛ̃mɔ̃ntɔˈvãɲɛ/ (n)
demontering
  przeprowadzanie demontażu

demontować /ˌdɛ̃mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
demontering
  rozkładać jakąś całość na części; dokonywać demontażu

denerwować /ˌdɛ̃nɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
irritere
  działać komuś na nerwy, wyprowadzać kogoś z równowagi emocjonalnej / psychicznej

denerwujący /ˌdɛ̃nɛrvuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
irritende
  wprowadzający w stan zdenerwowania, irytacji, wywołujący zdenerwowanie; dokuczliwy, wkurzający

dennica /dɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
loft
  (pszczelarstwo, pszczelarski) dolny element ula

denominacja (n)
trossamfunn
  (ekonomia, ekonomiczny) obniżenie nominału danej waluty;

dentysta /dɛ̃nˈtɨsta/ (n)
tannlege
  (zobacz) stomatolog;

depesza (n)
telegram
  (telekomunikacja) tekst przesłany telegraficznie, blankiet z tym tekstem

depozyt (n)
hvelv
  (bankowość, bankowy) miejsce przechowywania wartościowych rzeczy

depresja /dɛˈprɛsʲja/ (n)
depresjon
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;
  pozorne pogłębienie poziomu, kąt między płaszczyzną poziomą a linią wiodącą od oka obserwatora do wyodrębnionego punktu na horyzoncie

deprymować /ˌdɛprɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
deprimere
  wprawiać w stan zakłopotania, niepewności

deptak /ˈdɛptak/ (n)
område med gågater
  ulica, aleja lub plac tylko dla pieszych

deputowany (n)
deputert
  wybrany członek parlamentu lub innego ciała wybieralnego w głosowaniu

dereń /ˈdɛrɛ̃ɲ/ (n)
vårkornell
  (spożywczy) drobny, czerwony owoc derenia (1.2) jadalnego

derkacz /ˈdɛrkaʧ̑/ (n)
åkerrikse
  (ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie;

dermatolog /ˌdɛrmaˈtɔlɔk/ (n)
dermatolog
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach

dermatologia /ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/ (n)
dermatologi
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się chorobami skóry i jej przydatków;

deser /ˈdɛsɛr/ (n)
dessert
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym

deska /ˈdɛska/ (n)
losjere
  podłużny, płaski sprzęt, np. sportowy, domowy, kuchenny
  płaski kawałek drewna;

deska do krojenia (n)
skjærebrett
  deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia i przygotowywania żywności

deska do prasowania (n)
strykebrett
  specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny

deska rozdzielcza /ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a/ (n)
bindestrek
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki;

deskorolka /ˌdɛskɔˈrɔlka/ (n)
rullebrett
  (sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;

desperacja (n)
desperasjon
  zwątpienie w powodzenie działań

desperat /dɛsˈpɛrat/ (n)
håpløs
  człowiek, który stracił nadzieję na coś; ktoś, kto jest gotowy na wszystko, bez zwracania uwagi na konsekwencje

destylacja /ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
destillasjon
  (chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);

deszcz /dɛʃʧ̑/ (n)
regn
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;

deszczowy /dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
regnfull
  związany z deszczem, odnoszący się do deszczu

deszczówka (n)
regnvann
  (potocznie, potoczny) woda pochodząca z opadów deszczu

detal /ˈdɛtal/ (n)
detaljhandel
  (ekonomia, ekonomiczny) forma handlu, w małych ilościach, sprzedaż niehurtowa, bezpośrednio konsumentowi
detalj
  szczegół, coś mało ważnego

detencja (n)
gjensitting
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe umieszczenie w zamkniętym ośrodku pod nadzorem, np. w szpitalu psychiatrycznym, ośrodku dla uchodźców

detergent /dɛˈtɛrɡɛ̃nt/ (n)
vaskemiddel
  (chemia, chemiczny) środek piorący, myjący lub czyszczący; (także, też) substancja chemiczna zawarta w takim środku;

determinant /ˌdɛtɛrˈmʲĩnãnt/ (n)
determinant
  czynnik mający decydujący wpływ

detonować (v)
detonere
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać dźwięki nieczysto
  rozrywać się z hukiem; ulegać eksplozji

dewiza (n)
motto
  zasada postępowania, którą ktoś wyznaje

dewocja /dɛˈvɔʦ̑ʲja/ (n)
trangsynthet
  gorliwe spełnianie praktyk religijnych na pokaz przy jednoczesnym zaniedbaniu duchowości wewnętrznej;

dewon /ˈdɛvɔ̃n/ (n)
Devon
  (geologia, geologiczny) czwarty okres geologiczny ery paleozoicznej;

dezawuować /ˌdɛzavuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
fornekte
  umniejszać wartość czegoś lub czyjeś zasługi

dezynfekować /ˌdɛzɨ̃nfɛˈkɔvaʨ̑/ (v)
desinfisere
  dokonywać dezynfekcji

diabelski /dʲjaˈbɛlsʲci/ (adj)
djevelsk
  związany z diabłem, dotyczący diabła

diabelski młyn /dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n/ (n)
pariserhjul
  rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej

diabeł /ˈdʲjabɛw/ (n)
djevel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) upadły anioł, kuszący do grzechu;

diadem /ˈdʲjadɛ̃m/ (n)
diadem
  złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy;

diagram /ˈdʲjaɡrãm/ (n)
diagram
  graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

diakon (n)
diakon
  (kościelny) duchowny z najniższym stopniem święceń sakramentalnych;

dialekt /ˈdʲjalɛkt/ (n)
dialekt
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

dializa (n)
dialyse
  metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

dialog /ˈdʲjalɔk/ (n)
dialog
  rozmowa dwóch osób

diament /ˈdʲjãmɛ̃nt/ (n)
diamant
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;

diaspora /dʲjaˈspɔra/ (n)
diaspora
  ogół ludności danego narodu mieszkającej poza swoim macierzystym krajem

dichlorodifenylotrichloroetan (n)
DDT
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) wysokotoksyczny chemiczny związek organiczny z grupy chlorowanych węglowodorów, stosowany jako środek owadobójczy;

diecezja /dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja/ (n)
bispedømme, stift
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

dietetyka /dʲjɛˈtɛtɨka/ (n)
ernæring
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się zasadami racjonalnego żywienia człowieka, w zależności od wykonywanej pracy lub stanu zdrowia;

dingo /ˈdʲĩŋɡɔ/ (n)
dingo
  (zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;

dinozaur /dʲĩˈnɔzawr/ (n)
dinosaurus, dinosaur
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

dioda /ˈdʲjɔda/ (n)
diode
  (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

diuna /ˈdʲjũna/ (n)
dyne
  ruchoma wydma na wybrzeżu morskim powstała przez nawiewanie piasku

dla /dla/ (preposition)
til
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (interrogativePronoun)
hvorfor
  …używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (pronoun)
hvorfor
  …używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności

dlatego /dlaˈtɛɡɔ/ (conjunction)
altså
  …używany w budowie podrzędnego zdania przyczynowego
derfor
  …używany w budowie współrzędnego zdania wynikowego

dmuchany zamek (n)
hoppeslott
  mobilne miejsce do zabawy dla dzieci wykonane z nadmuchiwanych elementów i trampolin do skakania

dmuchawiec /dmuˈxavʲjɛʦ̑/ (n)
hesteblomst
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) przekwitnięty kwiat mniszka lekarskiego

dmuchać /ˈdmuxaʨ̑/ (v)
blåse
  wypuszczać powietrze z ust
bykse
  (wulgarnie, wulgaryzm) o mężczyźnie: odbywać stosunek płciowy z kobietą

dno /dnɔ/ (n)
bunn
  dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o czymś bezwartościowym lub bardzo brzydkim
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o kimś, kto wykazuje kompletną ignorancję w jakiejś dziedzinie lub o kimś bezwartościowym moralnie
  (przenośnie, przenośnia), największa intensywność jakiegoś negatywnego zjawiska
  wewnętrzna, dolna ścianka jakiegoś przedmiotu

do /dɔ/ (preposition)
til
  …określający końcowy punkt w czasie
  …określający końcowy punkt w przestrzeni
  …określający maksymalną wartość

do góry (adv)
opp
  w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię

do góry nogami /dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi/ (adv)
opp ned
  dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy

do kitu /dɔ‿ˈcitu/ (adj)
bedriten
  (potocznie, potoczny) beznadziejny, nienadający się

do niczego /ˌdɔ‿ɲiˈʧ̑ɛɡɔ/ (adj)
bedriten
  tandetny, kiepski, marny, lichy, nie nadający się do użytku, nie spełniający oczekiwanej funkcji

do roboty (interjection)
la oss gå
  ponaglenie rozmówcy, aby przystąpił do wykonywania swoich obowiązków

do trzech razy sztuka /dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka/ (proverb)
alle gode ting er tre
  trzecia próba czegoś będzie zapewne udana, za trzecim razem może się wreszcie powieść

do tyłu (adv)
rygge
  ku przeszłości, do tego co było
bakover
  w kierunku tylnym, odwrotnym do poprzedniego lub właściwego

do widzenia /ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
hei
  uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś

doba /ˈdɔba/ (n)
døgn
  (jednostka miary) jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)

dobosz /ˈdɔbɔʃ/ (n)
trommeslager
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (wojskowość, wojskowy) człowiek grający na bębnie w orkiestrze, szczególnie wojskowej;

dobra /ˈdɔbra/ (interjection)
alt i orden
  (potocznie, potoczny) zgoda, przyzwolenie

dobra /ˈdɔbra/ (n)
gods
  (ekonomia, ekonomiczny) ogół środków, które mogą być wykorzystane, bezpośrednio lub pośrednio, do zaspokojenia potrzeb ludzkich;
tomt
  (potocznie, potoczny) duży majątek ziemski

dobranoc /dɔˈbrãnɔʦ̑/ (interjection)
god natt
  pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

dobro /ˈdɔbrɔ/ (n)
flink
  czyjaś korzyść, zysk
gods
  jedna z dwóch podstawowych wartości moralnych, przeciwieństwo zła;
  rzecz mająca wartość

dobrobyt /dɔˈbrɔbɨt/ (n)
velferd
  dobre warunki materialne

dobroczynność (n)
veldedighet
  działalność polegająca na bezinteresownym niesieniu pomocy potrzebującym

dobrostan (n)
velferd
  subiektywnie odczuwany stan zadowolenia ze swojego stanu fizycznego i psychicznego w połączeniu poczuciem bezpieczeństwa

dobrowolnie /ˌdɔbrɔˈvɔlʲɲɛ/ (adv)
frivillig
  w sposób dobrowolny, pozbawiony przymusu; z własnej woli

dobrowolny /ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/ (adj)
frivillig
  wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

dobroć /ˈdɔbrɔʨ̑/ (n)
godheit
  cecha postępowania odznaczająca się życzliwością

dobry /ˈdɔbrɨ/ (adj)
god, flink
  miły, uczynny, usłużny, szlachetny

dobry wieczór /ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur/ (interjection)
god aften, god kveld
  uprzejme powitanie używane wieczorem

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (adv)
bra
  przyjemnie
  uczciwie
  w należyty sposób
  z korzyścią

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (interjection)
bra
  wyrażenie zgody

dobrze wychowany (adj)
beleven
  taki, który na skutek wychowania zachowuje się grzecznie

dobudówka (n)
addisjon
  (budownictwo) dobudowana część budynku

dobytek /dɔˈbɨtɛk/ (n)
eiendom
  wszystko, co się posiada

dobór (n)
valg
  wybranie najodpowiedniejszych do określonego celu osób, zwierząt lub przedmiotów

doceniać /dɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑/ (v)
verdsette
  dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko

dochód /ˈdɔxut/ (n)
inntekt
  (księgowość) suma wpływów (przychodów) pomniejszona o koszty ich uzyskania;

dociekać (v)
grave
  (podniośle) badając coś, starać się dotrzeć do sedna sprawy; dochodzić prawdy

docierać /dɔˈʨ̑ɛraʨ̑/ (v)
rekke
  dostawać się, dochodzić dokądś lub do kogoś z trudem

doczesny /dɔˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
kjedelig
  przemijający, związany z życiem ziemskim, bez większego znaczenia w perspektywie wiecznego życia

dodatek /dɔˈdatɛk/ (n)
tillegg
  coś dodanego, dodatkowego

dodatkowo (adv)
enda
  w sposób dodany do czegoś

dodatkowy /ˌdɔdatˈkɔvɨ/ (adj)
ekstra
  dodany do istniejącej wcześniej reszty

dodawanie /ˌdɔdaˈvãɲɛ/ (n)
addisjon
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus);
  (matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu – uogólnienie dodawania (1.1)
  (rzeczownik odczasownikowy) od dodawać

dodawać /dɔˈdavaʨ̑/ (v)
addere
  (matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować
legge til
  dawać coś uzupełniającego, podwyższającego poprzednią ilość
  dopowiadać coś, uzupełniać wypowiedź dodatkowymi zwrotami; nadmienić

dodać /ˈdɔdaʨ̑/ (conjunction)
og
  (matematyka, matematyczny) plus (spójnik łączący dodawane składniki)

dodać dwa do dwóch (v)
leggje to og to saman
  (związek frazeologiczny) skojarzyć ze sobą proste fakty i zorientować się w sytuacji

dodo /ˈdɔdɔ/ (n)
dodo
  (ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus;

dogmat (n)
dogme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół
  twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości

dogodność (n)
fordel
  korzystna okoliczność

dogodny (adj)
praktisk
  odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom

dogłębny (adj)
dyp
  przenikający głęboko, przez wiele warstw

doić /ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
melke
  (zootechnika, zootechniczny) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy lub innego zwierzęcia hodowlanego

dojeżdżać /dɔˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
innkjøring
  jadąc, docierać gdzieś lub zbliżać się do kogoś, czegoś

dojrzały /dɔjˈʒawɨ/ (adj)
moden, voksen
  o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju
  taki, który postępuje jak dorosły; działa rozsądnie, mądrze, jest odpowiedzialny

dojrzewać /dɔjˈʒɛvaʨ̑/ (v)
moden
  osiągać pełnię rozwoju; osiągać dojrzałość, dorosłość

dojrzeć (v)
identifisere
  zobaczyć coś niewyraźnego
moden
  osiągnąć dojrzałość, pełnię rozwoju lub jakości

dojść /dɔjɕʨ̑/ (v)
komme
  (potocznie, potoczny) osiągnąć orgazm
  pojąć coś, zrozumieć, zbadać
oppnå
  osiągnąć jakąś granicę
  osiągnąć pewną miarę, liczbę, wielkość
rekke
  poruszając się, osiągnąć pewien cel; dotrzeć idąc

dok /dɔk/ (n)
kupere
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) basen portowy lub pływająca konstrukcja, zapewniające utrzymanie położenia statku w stałej pozycji

dokonany /ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (adj)
perfekt
  (gramatyka) opisujący czynność, która się zakończyła

dokonać /dɔˈkɔ̃naʨ̑/ (v)
avslutte
  zrobić coś do końca, wykonać jakąś funkcję, czynność

doktor /ˈdɔktɔr/ (n)
doktor
  (potocznie, potoczny) (grzecznościowy) lekarz
  stopień naukowy;

doktorat (n)
doktorgrad
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uzyskany stopień doktora w danej dziedzinie

doktryna /dɔkˈtrɨ̃na/ (n)
doktrine
  podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii

dokuczać /dɔˈkuʧ̑aʨ̑/ (v)
gidde
  sprawiać przykrość, kłopoty lub ból

dokuczliwy /ˌdɔkuʧ̑ˈlʲivɨ/ (adj)
mase
  przykry do znoszenia, trudny do wytrzymania, dotkliwy

dokument /dɔˈkũmɛ̃nt/ (n)
dokumentar
  (potocznie, potoczny) film dokumentalny
dokument
  materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;
identifikasjon
  pismo urzędowe stwierdzające tożsamość
dåd
  przedmiot poświadczający jakiś stan rzeczy

dokumentacja /ˌdɔkũmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
dokumentasjon
  zbiór dokumentów służących do uzasadnienia bądź udowodnienia czegoś

dokąd /ˈdɔkɔ̃nt/ (pronoun)
når
  … pytajny, służący do pytania o długość trwania jakiejś czynności
hvorhen
  … pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch
kvar
  … względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch

dokładnie /dɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
nøyaktig
  w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły

dokładny /dɔˈkwadnɨ/ (adj)
nøyaktig
  wykonany z dużą starannością
  o człowieku: robiący coś starannie

dola /ˈdɔla/ (n)
lodd
  (książkowy) los, czyjeś obecne położenie, stan
dele
  (potocznie, potoczny) przypadająca komuś część zdobyczy, zarobku

dolar /ˈdɔlar/ (n)
dollar
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;

dolegliwość /ˌdɔlɛɡˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
sjukdom
  choroba, schorzenie, problem zdrowotny

dolewać oliwy do ognia /dɔˈlɛvaʨ̑ ɔˈlʲivɨ dɔ‿ˈːɟɲa/ (v)
helle bensin på bålet
  zwiększać czyjeś niezadowolenie lub rozdrażnienie, eskalować spór i potęgować negatywne emocje

dolina /dɔˈlʲĩna/ (n)
dal
  (geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

dolmen /ˈdɔlmɛ̃n/ (n)
dysse
  (archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;

dolnoniemiecki (n)
plattysk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki;

dolny /ˈdɔlnɨ/ (adj)
strømpe
  (geografia, geograficzny) będący bliżej ujścia rzeki

dom /dɔ̃m/ /ˈdɔmɨ/ (n)
hus
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
  pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym
  (heraldyka, heraldyczny) ród, rodzina, dynastia
  (urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa

dom dziecka /ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka/ (n)
barnehjem
  placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;

dom publiczny /ˈdɔ̃m puˈblʲiʧ̑nɨ/ (n)
bordell
  dom, w którym jest uprawiana prostytucja;

dom starców /ˈdɔ̃m ˈstarʦ̑uf/ (n)
aldersheim
  zakład, w którym mieszkają osoby stare i pozbawione opieki rodziny

dom towarowy (n)
varemagasin
  (handel, handlowy) wielobranżowy i wielkopowierzchniowy sklep;

domagać się /dɔ̃ˈmaɡaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
bruke
  potrzebować
krav
  wymagać, potrzebować, żądać, chcieć coś dla siebie

domator (n)
mann
  osoba dużo przebywająca w domu, lubiąca życie rodzinne

domek z kart /ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart/ (n)
korthus
  (przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe
  budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki

domena /dɔ̃ˈmɛ̃na/ (n)
definisjonsområde
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna wyższa od królestwa;
  charakterystyczna część działalności, obszar zainteresowań, przestrzeń gdzie coś istnieje, jest dokonane lub ma jakąś własność
domene
  (fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek;
  (informatyka, informatyczny) część adresu w internecie;

domena publiczna /dɔ̃ˈmɛ̃na puˈblʲiʧ̑na/ (n)
offentlig eiendom
  ogół twórczości, która może być wykorzystana przez wszystkich w dowolnym celu ze względu na zrzeczenie się lub wygaśnięcia praw autorskich;

domieszka (n)
tinktur
  coś, co nieco zmienia znaczenie, powoduje niewielką acz wtórnie zauważalną różnicę
dope
  niewielka ilość czegoś w czymś innym, drobny składnik jakiejś całości

domino /dɔ̃ˈmʲĩnɔ/ (n)
knulle
  kamień do gry w domino (1.1)

domniemany /ˌdɔ̃mʲɲɛ̃ˈmãnɨ/ (adj)
antatt
  oparty na przypuszczeniu

domowy /dɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
hjemlig
  związany z domem, dotyczący domu

domysł (n)
gjetning
  przypuszczenie, domniemanie

domyślać (v)
ane
  przewidywać coś pomimo niewystarczających danych

donica /dɔ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
blomsterpotte
  duża doniczka, naczynie do hodowania roślin ozdobnych

doniczka /dɔ̃ˈɲiʧ̑ka/ (n)
blomsterpotte
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych;

doniosłość (n)
viktighet
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: doniosły

donosić (v)
tyste
  (pejoratywnie, pejoratywny) zawiadamiać o czymś władze, przełożonych
befri
  przynosić, dostarczać do określonego miejsca

donośny /dɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
sonor
  o głosie: taki, który jest głośny, niesie się daleko

donżon /ˈdɔ̃n͇ʒɔ̃n/ (n)
bevare
  (architektura, architektoniczny) wieża lub baszta będąca częścią zamku, przeznaczona do obrony i zamieszkania;

dookoła /ˌdɔːˈkɔwa/ (adv)
omkring
  ze wszystkich stron punktu położonego w środku

dopasowywać (v)
deilig
  dobierać do siebie części, aby stanowiły właściwą całość
  układać coś na czymś, aby dobrze przylegało
jevnbyrdig
  zestawiać różne elementy tak, by pasowały do siebie
tilpasse
  nastrajać się do kogoś lub czegoś

dopełniacz /dɔˈpɛwʲɲaʧ̑/ (n)
genitiv
  (gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;

dopełniać (v)
gjøre
  czynić powinności, by coś zakończyć

dopierdalać /ˌdɔpʲjɛrˈdalaʨ̑/ (v)
bakterie
  (wulgarnie, wulgaryzm) czepiać się, nagabywać, dręczyć o coś, robić komuś uwagi

dopiero /dɔˈpʲjɛrɔ/ (particle)
riktig
  dopiero co → przed chwilą, bardzo niedawno
bare at
  postawienie warunku
bare
  przy określeniu czasu: o czymś, co ma wydarzyć się późno, później niż oczekiwano
først
  zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające

dopiero co (adv)
akkurat
  przed chwilą

doprawdy (particle)
virkelig
  podkreślająca prawdziwość
  wyrażająca zdziwienie

doprowadzać /ˌdɔprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
bringe
  powodować jakiś stan
føre
  przywodzić kogoś/coś w określone miejsce

dopuszczalny /ˌdɔpuʃˈʧ̑alnɨ/ (adj)
antakelig
  dozwolony, tolerowany w jakiejś sytuacji pod jakimś warunkiem

dopuszczać (v)
tillate
  uznawać coś za możliwe

dopóki /dɔˈpuci/ (conjunction)
før
  jeśli zdanie podrzędne jest przeczące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym zakończy się (zakończyła się) dopiero, gdy zajdzie lub zaszła sytuacja opisana w zdaniu podrzędnym po usunięciu przeczenia
medan
  jeśli zdanie podrzędne jest twierdzące, informuje, że sytuacja opisana w zdaniu nadrzędnym trwa tak długo, jak długo prawdziwe jest zdanie podrzędne

dopływ /ˈdɔpwɨf/ (n)
sideelv
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora

dorastać (v)
dyrke
  osiągać właściwy właściwy stan rozwoju
bli voksen
  stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości

doraźny (adj)
ad hoc
  zadowalający w danym momencie, zastosowany okolicznościowo, wynikający z potrzeby chwili

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (adj)
voksen
  o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (n)
voksen
  dorosła (1.1) osoba

dorozumiany (adj)
implisere
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, którego można się domyślić, przypuszczalny

dorożkarz /dɔˈrɔʃkaʃ/ (n)
kusk
  właściciel dorożki trudniący się zawodowo przewożeniem pasażerów

dorsz /dɔrʃ/ (n)
torsk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;

dorywczo /dɔˈrɨfʧ̑ɔ/ (adv)
ad hoc
  z przerwami, okazjonalnie, od czasu do czasu

dorzecze /dɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
balje
  (hydrologia, hydrologiczny) obszar, z którego wszystkie wody spływają do jednej rzeki

doręczać (v)
befri
  dostarczać do kogoś i oddawać do jego rąk; przekazywać osobiście

dosadny (adj)
slette
  mocny, wyraźny w formie przekazu; daleki od subtelności

dosięgać (v)
rekke
  sięgając gdzieś, dotykać lub chwytać coś
  wykonując ruch, zbliżać się do kogoś lub czegoś

doskonale /ˌdɔskɔ̃ˈnalɛ/ (adv)
perfekt
  w pełni, całkowicie, absolutnie, perfekcyjnie
  świetnie, w doskonały sposób

doskonały /ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ/ (adj)
perfekt
  skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć

dostarczać /dɔˈstarʧ̑aʨ̑/ (v)
bringe ut
  sprawiać, że coś będzie w jakimś miejscu, zapewniać coś
gi etter
  sprawiać, że coś charakteryzuje się jakąś cechą, stanem

dostateczny (adj)
nok
  występujący w wystarczającym stopniu

dostawa /dɔˈstava/ (n)
leveranse
  dostarczenie towaru np. do sklepu

dostawać /dɔˈstavaʨ̑/ (v)
få
  stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny

dostawca /dɔˈstafʦ̑a/ (n)
leverandør
  (handel, handlowy) osoba lub instytucja zajmująca się dostarczaniem towarów lub usług dla klientów

dostojnik /dɔˈstɔjɲik/ (n)
dignitær
  osoba piastująca wysokie funkcje, wpływowa

dostojny (adj)
høg
  pełen godności i powagi, zasługujący na poważanie

dostosowywać (v)
justere
  sprawiać, że coś staje się odpowiednie
tilpasse
  zmieniać się tak, by być odpowiednim

dostęp /ˈdɔstɛ̃mp/ (n)
tilgang
  możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby

dostępny /dɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
tilgjengelig
  (o miejscu) taki, do którego można dojść lub dotrzeć
  możliwy do zdobycia, uzyskania lub osiągnięcia

dostępować /ˌdɔstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
forsterkning
  osiągać

dosłownie /dɔˈswɔvʲɲɛ/ (adv)
ordrett
  w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa

dotacja /dɔˈtaʦ̑ʲja/ (n)
donasjon
  zaopatrzenie; wyposażenie w środki finansowe; darowizna; bezzwrotna pomoc finansowa w celu popierania jakiejś działalności

dotrzymywać (v)
bevare
  spełniać zobowiązania
  trzymać do określonego czasu

dotychczas /dɔˈtɨxʧ̑as/ (adv)
hittil
  (książkowy) do tego momentu, do chwili obecnej

dotychczasowy (adj)
aktuell
  taki jaki był dotychczas

dotyczyć /dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
gjelde
  mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś

dotyczący (adj)
relativ
  mający bezpośrednie powiązanie

dotyk /ˈdɔtɨk/ (n)
berøre
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego;

dotykalny (adj)
følbar
  taki, którego można dotknąć

dotykać /dɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
berøre
  (przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie
  zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego
fornærme
  (przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość, urażać kogoś

dotąd /ˈdɔtɔ̃nt/ (conjunction)
medan
  w wyrażeniu: dotąd… aż… komunikuje, że część zdania przed „aż” jest ograniczona od strony przyszłości przez zdarzenie opisane po „aż”
  w wyrażeniu: dotąd… dopóki/póki… komunikuje, że część zdania przed „dopóki”/„póki” jest ograniczona od strony przyszłości przez zakończenie stanu lub czynności opisanej po „dopóki”/„póki”

dotąd /ˈdɔtɔ̃nt/ (pronoun)
hittil
  … wyrażający granicę czasową: aż do teraz, dotychczas

dowcip /ˈdɔfʲʨ̑ip/ (n)
vits
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

dowcipny (adj)
gøy
  pełen dowcipu
vittig
  umiejący mówić i pisać żartobliwie i z humorem, lubiący żarty i dowcipy

dowiadywać się (v)
finne ut
  uzyskiwać informację
be om
  domagać się informacji usilnie pytając o coś

dowiedzieć się /dɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑‿ɕɛ/ (v)
finne ut
  uzyskać nową informację

dowodzić /dɔˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
bly
  kierować i wydawać rozkazy swojej grupie
bevise
  przeprowadzać dowód

dowolny /dɔˈvɔlnɨ/ (adj)
alle
  każdy
befri
  zależny tylko od własnego wyboru, nieograniczony zewnętrznymi nakazami i zakazami, swobodny

dowód /ˈdɔvut/ (n)
bevis
  przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)

dowód osobisty /ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (n)
identitetskort
  (administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;

dowódca /dɔˈvutʦ̑a/ (n)
hode
  (wojskowość, wojskowy) osoba kierująca grupą wojskowych;

dowództwo (n)
stab
  zespół dowódców; dowódca wraz ze sztabem

doznawać /dɔˈznavaʨ̑/ (v)
erfare
  odczuwać, doświadczać na własnej skórze

doznać /ˈdɔznaʨ̑/ (v)
forverre
  odczuć, poczuć, przeżyć coś, doświadczyć czegoś

dozorca /dɔˈzɔrʦ̑a/ (n)
keeper
  osoba opiekująca się budynkiem mieszkalnym, utrzymująca czystość w nim i wokół niego
  ktoś pilnujący czegoś lub kogoś

dołek /ˈdɔwɛk/ (n)
innrykk
  nieznaczne wgłębienie w ciele człowieka

dołączać (v)
vedlegge
  uzupełniać o coś

dołączyć /dɔˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
addere
  dodać, połączyć z większą całością

doświadczać (v)
erfare
  doznawać czegoś

doświadczenie /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
erfaring
  ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

doświadczony /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
erfaren
  mający doświadczenie

dość /dɔɕʨ̑/ (indefiniteCardinalNumeral)
elskverdig
  w pewnym stopniu; w sposób wystarczający, w miarę

dość /dɔɕʨ̑/ (interjection)
fyllestgjørende
  wykrzyknienie oznaczające zakaz, stanowczą prośbę o zaprzestanie jakiegoś działania

dożywotni /ˌdɔʒɨˈvɔtʲɲi/ (adj)
livslang
  taki, który potrwa do końca czyjegoś życia

dożywotnio (adv)
livslang
  do końca życia

drabina /draˈbʲĩna/ (n)
stige
  drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;

drabinka /draˈbʲĩnka/ (n)
trappe
  w go: sposób łapania grupy kamieni polegający na stawianiu ich przy każdym kolejnym ruchu w atari;

dragon /ˈdraɡɔ̃n/ (n)
dragon
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny

dramat /ˈdrãmat/ (n)
drama
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki;

dramaturgiczny (adj)
dramaturgisk
  związany z dramaturgią, dotyczący dramaturgii

dramatyczny (adj)
drammatisk
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący dramatu jako utworu literackiego
dramatisk
  (przenośnie, przenośnia) pełen napięcia, ciężki, poruszający

drapacz chmur /ˈdrapaʧ̑ ˈxmur/ (n)
skyskraper
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek

drapać /ˈdrapaʨ̑/ (v)
skrape
  przeciągać po czymś paznokciami lub pazurami

drapieżca (n)
rovdyr
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar
  osoba lub kraj napadający

drapieżnik /draˈpʲjɛʒʲɲik/ (n)
rovdyr
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar

drań /drãɲ/ (n)
rotte
  (pejoratywnie, pejoratywny) mężczyzna podły, niegodziwy, zły, nikczemny

drażnić /ˈdraʒʲɲiʨ̑/ (v)
irritere
  irytować, denerwować kogoś; działać komuś na nerwy
  podrażniać, wywoływać podrażnienie (np. skóry)

drelich /ˈdrɛlʲix/ (n)
dypdykke
  (włókiennictwo) mocna tkanina używana do produkcji odzieży roboczej i pokrowców

drenaż mózgów (n)
hjerneflukt
  (socjologia, socjologiczny) (ekonomia, ekonomiczny) ujemny bilans przepływu osób wysoko wykształconych; zjawisko podejmowania pracy w krajach lepiej uprzemysłowionych przez osoby wysoko wykształcone;

dressing /ˈdrɛsʲĩŋk/ (n)
dressing
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zimny sos do sałatek i surówek, zwykle na bazie oliwy

dreszcz /drɛʃʧ̑/ (n)
avkjøle
  (fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;

drewniak /ˈdrɛvʲɲak/ (n)
tresko
  but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie

drewniany /drɛvʲˈɲãnɨ/ (adj)
tre-
  wykonany z drewna
døv
  (przenośnie, przenośnia) o ludzkim głosie: drętwy, oschły, nieprzyjemny, bez wyrazu

drewno /ˈdrɛvnɔ/ (n)
tre, ved
  materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;

drgać /drɡaʨ̑/ (v)
vibrere
  (fizyka, fizyczny) wykonywać ruchy oscylacyjne
shake
  wykonywać szybkie, ledwo widoczne ruchy

drink /drʲĩŋk/ (n)
drikke
  (spożywczy) napój złożony z kilku wymieszanych ze sobą alkoholi, alkoholu z sokiem, wodą itp.

drobiazg /ˈdrɔbʲjask/ (interjection)
ikke noe problem
  nie ma problemu!

drobiazgowy (adj)
omhyggelig
  przesadnie dokładny, skrupulatny

drobne /ˈdrɔbnɛ/ (n)
penger
  (potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety

drobnostka /drɔbˈnɔstka/ (n)
ingenting
  coś nieistotnego, coś co nie ma dużego znaczenia

drobny /ˈdrɔbnɨ/ (adj)
liten
  taki, którego budowa jest delikatna, słabo rozwinięta; taki, który ma niewielkie rozmiary, objętość
  taki, który prowadzi działalność przedsiębiorczą na małą skalę; jest realizowany w niewielkim zakresie

droga /ˈdrɔɡa/ (n)
vei
  każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;
  sposób dojścia do jakiegoś celu (także przenośnie)

droga ekspresowa /ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva/ (n)
motortrafikkvei
  droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności;

droga krzyżowa /ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/ (n)
korsvei
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;

drogi /ˈdrɔɟi/ (adj)
dyr, kostbar
  posiadający wysoką cenę

drogowskaz /drɔˈɡɔfskas/ (n)
trafikkskilt
  tabliczka lub tabliczki, najczęściej na słupie, stawiane w pobliżu drogi i wskazujące kierunek, w jakim trzeba się udać, by osiągnąć wymieniony na tabliczce cel oraz dodatkowo odległość lub czas tej podróży;

dromader /drɔ̃ˈmadɛr/ (n)
dromedar
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;

dron /drɔ̃n/ (n)
drone
  bezzałogowy aparat latający do zastosowań cywilnych lub militarnych

dront dodo (n)
dodo
  (ornitologia, ornitologiczny) Raphus cucullatus Linnaeus, wymarły gatunek dużego ptaka z rodziny gołębiowatych;

drop /drɔp/ (n)
stortrappe
  (ornitologia, ornitologiczny) Otis tarda, rzadki, chroniony, osiadły ptak europejski, najcięższy z latających;

drops (n)
slippe
  (spożywczy) cukierek w kształcie płaskiego walca

drozd /drɔst/ (n)
trost
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;

drożdże /ˈdrɔʒʤ̑ɛ/ (n)
gjær
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie
  (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;

druciarz (n)
kjeleflikker
  (dawniej, dawny) wędrowny rzemieślnik łatający garnki drutem

druga wojna światowa /ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
Andre verdenskrig
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;

drugie danie (n)
hovedrett
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) w Polsce główne danie obiadowe, podawane po zupie

drugie śniadanie /ˈdruɟjɛ ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
lunsj
  lekki posiłek pomiędzy śniadaniem a obiadem, zwykle jedzony w przerwie od codziennych zajęć, poza domem;

drugoplanowy (adj)
uvesentlig
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) odgrywający mniej istotną rolę
  mniej ważny

drugorzędny (adj)
dårlig
  mniej wartościowy
subsidiær
  mniej ważny, niższej kategorii

druid /ˈdru<sup>j</sup>it/ (n)
druide
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny kapłan celtycki;

druk /druk/ (n)
trykk
  (drukarstwo, drukarski) proces drukowania

drukarka /druˈkarka/ (n)
skriver
  urządzenie służące do drukowania

drukarka laserowa (n)
laserskriver
  (informatyka, informatyczny) rodzaj drukarki wykorzystującej w procesie drukowania laser, uzyskująca wydruk poprzez umieszczenie na papierze cząstek tonera;

drukarnia /druˈkarʲɲa/ (n)
trykkeri
  zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje

drukarski /druˈkarsʲci/ (adj)
opplag
  odnoszący się do druku, drukarni, drukarza albo drukowania

drukarstwo (n)
opplag
  (technologia, technika, techniczny) drukowanie książek, gazet itp.

drukarz /ˈdrukaʃ/ (n)
trykker
  człowiek wyspecjalizowany w zawodzie drukarskim, pracownik drukarni;

drukowanie /ˌdrukɔˈvãɲɛ/ (n)
opplag
  wykonywanie odbitek przy pomocy prasy drukarskiej albo drukarki

drukowany (adj)
avtrykk
  o piśmie: wyglądem naśladujący drukowane (1.1) książki (proste, niepochyłe i niepołączone litery, zazwyczaj tylko wersaliki)

drukować /druˈkɔvaʨ̑/ (v)
trykke
  dawać coś do druku, publikować
  robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce

drumla /ˈdrũmla/ (n)
munnharpe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki;

drut /drut/ (n)
pinne
  (rękodzieło, rękodzielniczy) przyrząd do robótek ręcznych;
bektråd
  (technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy;

drut kolczasty /ˈdrut kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
piggtråd
  materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami;

drużyna /druˈʒɨ̃na/ (n)
mannskap
  zorganizowana grupa stworzona do wypełniania określonego obowiązku, wykonywania określonego zadania

drwa (n)
ved
  porąbane kawałki drewna, np. na opał

drwina /ˈdrvʲĩna/ (n)
hån
  wyśmianie w sposób dotkliwy czyichś poglądów, zachowań lub obyczajów, z reguły mające na celu pogardzenie kimś i wywyższenie się ponad niego

dryblować /drɨˈblɔvaʨ̑/ (v)
drible
  (sport, sportowy) poruszać się w sposób mający na celu zmylenie i ominięcie przeciwnika

dryf /drɨf/ (n)
daffe
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) znoszenie jednostki pływającej z kursu pod wpływem wiatru;

dryfować (v)
daffe
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poddawać się działaniu fal, prądów lub wiatru, unosząc się na wodzie

dryl /drɨl/ (n)
dypdykke
  (zoologia, zoologiczny) Mandrillus leucophaeus, gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych;

drylować /drɨˈlɔvaʨ̑/ (v)
steinaktig
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pozbawiać owoce pestek

drzazga /ˈḍʒazɡa/ (n)
flis
  niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.)

drzemać /ˈḍʒɛ̃maʨ̑/ (v)
sløve
  lekko, czujnie spać

drzemka /ˈḍʒɛ̃mka/ (n)
dorme
  krótki sen, przespanie się

drzewo /ˈḍʒɛvɔ/ (n)
tre
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca drzewo (1.2);
  (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);

drzewo iglaste /ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ/ (n)
bartre
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł

drzewo oliwne (n)
oliven
  (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych o jadalnych owocach dających oliwę oraz którego drewno jest cenione ze względu na stopień twardości i szlachetny wygląd;

drzeworyt (n)
tresnitt
  (sztuka) technika graficzna druku wypukłego posługująca się drewnianymi płytkami do wykonywania odbitek;

drzeć /ḍʒɛʨ̑/ (v)
tårer
  rwać na części, strzępy

drzwi /ḍʒvʲi/ (n)
dør
  ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór
  zakrycie na podobieństwo drzwi (1.1) każdego otworu, przez który można wejść lub coś wkładać

drób /drup/ (n)
fjærkre
  (zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.)

drąg /drɔ̃ŋk/ (n)
stav
  długi i gruby kij

dręczyciel /drɛ̃n͇ˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
torturist
  osoba, która kogoś dręczy, zamęcza, znęca się

dręczyć /ˈdrɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
pine
  męczyć, nękać; sprawiać komuś dyskomfort, ból fizyczny lub psychiczny

drżeć /drʒɛʨ̑/ (v)
skjelve
  trząść się, drgać, dygotać

dubbing /ˈdabʲĩŋk/ (n)
versjonering
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dialogi przetłumaczone z obcego języka, przygotowane w postprodukcji i zastępujące oryginalną ścieżkę dialogową w filmie, serialu lub grze komputerowej;

dubeltówka /ˌdubɛlˈtufka/ (n)
børse
  (łowiectwo, łowiecki) popularna, gładkolufowa, śrutowa broń myśliwska o dwóch równoległych – w pionie lub poziomie – lufach;

dublon (n)
dublon
  (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta używana w Hiszpanii m.in. w latach 1537–1817;

dubn /dupn̥/ (n)
dubnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;

duch /dux/ (n)
sinn
  dusza ludzka
spøkelse
  niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;
  (staropolski) odwaga
bevissthet
  umysł, myśli ludzkie

duchowieństwo (n)
kleresi
  (kościelny) ogół duchownych danego kościoła lub wspólnoty religijnej, stan duchowny;

duchowny /duˈxɔvnɨ/ (n)
prest
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba sprawująca posługę duchową, religijną

duchowy /duˈxɔvɨ/ (adj)
spirituell
  odnoszący się do sfery ducha i duchowości

dudek /ˈdudɛk/ (n)
hærfugl
  (ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;

dukat /ˈdukat/ (n)
dukat
  (historia, historyczny, historycznie) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.;

dulka /ˈdulka/ (n)
åregaffel
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element łodzi wioślarskiej w postaci ruchomego pierścienia metalowego lub widełek, przymocowanych do burty łodzi, służący do utrzymywania wiosła w odpowiedniej pozycji;

duma /ˈdũma/ (n)
duma
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek pieśni epickiej lub liryczno-epickiej wychwalającej bohaterów wojennych, rodzaj elegii;
  izba niższa parlamentu rosyjskiego;
stolthet
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1)
  poczucie osobistej godności
  zbyt wysokie mniemanie o sobie

dumny /ˈdũmnɨ/ (adj)
stolt
  pewny siebie, mający poczucie własnej godności
  wyniosły, pyszny, o wygórowanym mniemaniu
forsynt
  zadowolony z czegoś, mający dumę, satysfakcję z czegoś lub kogoś

dupa /ˈdupa/ (n)
rasshøl
  (wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt

dupa jasiu /ˈdupa ˈjäɕu/ (interjection)
bull
  (wulgarnie, wulgaryzm) wykrzyknienie, które może wyrażać lekceważenie dla czyjejś wypowiedzi, niedowierzanie, ironię

dupczyć /ˈdupʧ̑ɨʨ̑/ (v)
faen!
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)

dupek /ˈdupɛk/ (n)
rasshøl
  (grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności
jekke
  (grubiański, grubiańsko) walet w kartach

duperele /ˌdupɛˈrɛlɛ/ (n)
nips
  (pospolicie) nieprzydatne przedmioty

duplikat (n)
kopi
  kopia

dur /dur/ (n)
tyfus
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna;
dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj skali muzycznej;

dureń /ˈdurɛ̃ɲ/ (n)
dust
  (potocznie, potoczny) człowiek mało inteligentny
  (potocznie, potoczny) obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny
  rodzaj niehazardowej gry karcianej;

durian /ˈdurʲjãn/ (n)
durian
  (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny wełniakowatych;
  (spożywczy) owoc duriana (1.1)

durny /ˈdurnɨ/ (adj)
fjollete
  mało inteligentny, głupi; naiwny, mało rozsądny

durowy (adj)
dur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dotyczący skali diatonicznej, gamy lub tonacji z wielką tercją między pierwszym a trzecim stopniem

durszlak /ˈdurʃlak/ (n)
dørslag
  (gastronomia) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) dziurkowana miska do odcedzania

dusić /ˈduɕiʨ̑/ (v)
redusert
  podrażniać drogi oddechowe
kvele
  tamować oddychanie, zaciskając gardło lub usta i nos
  ginąć z braku powietrza

dusza /ˈduʃa/ (n)
sjel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, osoba

duszpasterstwo (n)
Kabinett
  zorganizowana działalność Kościoła, polegająca na głoszeniu zasad wiary i celebrowaniu liturgii;

duszpasterz (n)
fader
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny, któremu powierzono obowiązki względem grupy wiernych

duszpasterzowanie (n)
Kabinett
  działalność duszpasterza, upowszechnianie zasad wiary i sprawowanie liturgii

duński /ˈdũj̃sʲci/ (adj)
dansk
  odnoszący się do Danii lub Duńczyków

duński /ˈdũj̃sʲci/ (n)
dansk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Danii;

duża litera /ˈduʒa lʲiˈtɛra/ (n)
stor
  (językoznawstwo, językoznawczy) litera pisana tak, jak na początku zdania albo nazwiska

dużo /ˈduʒɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
mange
  w wielkiej ilości

duży /ˈduʒɨ/ (adj)
stor
  mający znaczne, wielkie rozmiary

duży pokój /ˈduʒɨ ˈpɔkuj/ (n)
stuen
  zazwyczaj największy i najbardziej reprezentacyjny pokój w mieszkaniu służący jako pokój gościnny lub salon

dwa ognie /ˈdva ˈɔɟɲɛ/ (idiom)
kanonball
  (sport, sportowy) gra zespołowa polegająca na zbijaniu piłką przez matkę i jej drużynę członków przeciwnej drużyny;

dworski /ˈdvɔrsʲci/ (adj)
domstol
  dotyczący dworu królewskiego, książęcego lub arystokratycznego

dworzec /ˈdvɔʒɛʦ̑/ (n)
stasjon
  miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.);

dwubiegunowy /ˌdvubʲjɛɡũˈnɔvɨ/ (adj)
bipolar
  taki, który ma dwa bieguny

dwucyfrowy /ˌdvuʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
tosifret
  składający się z dwóch cyfr

dwudziestopięciolatek /ˌdvuʥ̑ɛstɔpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
tjuefemåring
  mężczyzna mający dwadzieścia pięć lat

dwudziestościan (n)
ikosaeder
  (geometria) wielościan o dwudziestu ścianach

dwujęzyczny /ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
tospråklig
  o człowieku: mówiący w dwóch językach
  napisany w dwóch językach
  zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami

dwukropek /dvuˈkrɔpɛk/ (n)
kolon
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć

dwuletni /dvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
toårig
  mający dwa lata
  trwający dwa lata

dwumasztowy /ˌdvũmaˈʃtɔvɨ/ (adj)
tomastet
  o żaglowcu: mający dwa maszty

dwunastokąt (n)
dodekagon
  (geometria) wielokąt o dwunastu bokach

dwunastościan (n)
dodekaeder
  (geometria) wielościan o dwunastu ścianach

dwupłat /ˈdvupwat/ (n)
biplan
  (lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych;

dwuskrzydły (adj)
ovinger
  mający dwa skrzydła

dwutlenek węgla /dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
karbondioksid
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;

dwuznaczny /dvuˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
tvetydig
  zawierający dwa znaczenia, możliwy do interpretowania na dwa różne sposoby

dwór /dvur/ (n)
riddergods
  (architektura, architektoniczny) duży dom mieszkalny, siedziba dawnego ziemiaństwa
herregård
  majątek ziemski z dworem (1.3) i innymi zabudowaniami
domstol
  siedziba władcy

dydaktyczny /ˌdɨdakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
didaktisk
  wykonany w celu pouczania
  związany z dydaktyką

dydaktyka /dɨˈdaktɨka/ (n)
didaktikk
  (pedagogika, pedagogiczny) nauka o sposobach uczenia
lære
  (środowiskowy) wykładanie, godziny pracownika naukowego spędzone na wykładaniu

dygotać (v)
skjelve
  ulegać powtarzającym się wstrząsom o dużej częstotliwości

dyktator /dɨkˈtatɔr/ (n)
diktator
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny

dyktatura (n)
diktatur
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;

dylemat (n)
knipe
  sytuacja wymagająca trudnego wyboru

dyletant /dɨˈlɛtãnt/ (n)
dillettant
  człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, nie znając się na niej, bez odpowiedniego przygotowania

dyliżans /dɨˈlʲiʒãw̃s/ (n)
hestevogn
  czterokołowy, kryty pojazd konny przewozowy;

dym /dɨ̃m/ (n)
røyk
  produkty spalania zawieszone w powietrzu

dymek /ˈdɨ̃mɛk/ (n)
blære
  (potocznie, potoczny) w komiksach, ilustrowanych historyjkach: miejsce, w którym zamieszczona jest wypowiedź bohatera, a także: treść tejże wypowiedzi

dymić /ˈdɨ̃mʲiʨ̑/ (v)
røyke
  wydzielać dym
ryke
  wydzielać dym

dymorfizm (n)
dimorfisme
  (biologia, biologiczny) występowanie dwóch różnych form w obrębie jednego gatunku pod względem wyglądu itp.;

dymówka /dɨ̃ˈmufka/ (n)
låvesvale
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo rustica, jaskółka o granatowo-czarnym upierzeniu, rdzawym czole i gardzieli i silnie rozwidlonym ogonie, zamieszkująca gniazda, które lepi wewnątrz budynków;

dynamit /dɨ̃ˈnãmʲit/ (n)
dynamitt
  materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;

dynastia /dɨ̃ˈnastʲja/ (n)
dynasti
  ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii

dynia /ˈdɨ̃ɲa/ (n)
gresskar
  (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)

dynks /dɨ̃ŋks/ (n)
dippedutt
  (regionalizm, regionalny) przedmiot o nazwie, której mówiący nie potrafi określić

dyplomacja (n)
diplomati
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi

dyplomata /ˌdɨplɔ̃ˈmata/ (n)
diplomat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa

dyplomatyczny /ˌdɨplɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
diplomatisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyplomacją lub dyplomatą
  (przenośnie, przenośnia) wyrażony z taktem, pomyślnie dla obu stron

dyrektor /dɨˈrɛktɔr/ (n)
direktør
  osoba zarządzająca jakąś instytucją

dyrygent /dɨˈrɨɡɛ̃nt/ (n)
dirigent
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek, który lubi rozkazywać ludziom

dyscyplina /ˌdɨsʦ̑ɨˈplʲĩna/ (n)
disiplinere
  dział nauki, techniki itp.
  rodzaj uprawianego sportu
  rygorystyczne zasady postępowania

dysertacja /ˌdɨsɛrˈtaʦ̑ʲja/ (n)
avhandling
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa, zwykle pisana w celu otrzymania stopnia naukowego

dysforia /dɨsˈfɔrʲja/ (n)
dysfori
  (psychologia, psychologiczny) zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych;

dysfunkcyjny (adj)
dysfunksjonell
  charakteryzujący się dysfunkcją, nieprzystosowany do pełnienia określonych funkcji lub pełniący je nieprawidłowo

dyshonor (n)
skam
  (książkowy) ujma dla honoru

dysk /dɨsk/ (n)
oppvask
  (informatyka, informatyczny) każdy nośnik danych w kształcie dysku (1.1)

dysk twardy /ˈdɨsk ˈtfardɨ/ (n)
platelager
  (informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;

dyskoteka /ˌdɨskɔˈtɛka/ (n)
diskotek
  (przestarzałe, przestarzały) płytoteka
  lokal, w którym się odbywają dyskoteki (1.1);
disko
  zabawa młodzieżowa, na której się tańczy przy muzyce

dyskrecja (n)
diskresjon
  zdolność zachowywania tajemnic

dyskretny /dɨsˈkrɛtnɨ/ (adj)
ikke/lite påtrengende
  taki, który nie rzuca się w oczy

dyskryminacja /ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
diskriminering
  ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym

dyskryminować (v)
diskriminere
  prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.

dyskurs (n)
diskurs
  dyskusja, wymiana zdań

dyskusja /dɨsˈkusʲja/ (n)
diskusjon
  jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;

dyskutować /ˌdɨskuˈtɔvaʨ̑/ (v)
diskutere
  prowadzić dyskusję

dyskwalifikacja (n)
diskvalifisering
  (sport, sportowy) pozbawienie kogoś prawa udziału w dalszych etapach rywalizacji ze względu na naruszenie zasad

dysleksja /dɨsˈlɛksʲja/ (n)
dysleksi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;

dyslektyczny (adj)
dyslektisk
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) dotyczący dysleksji lub dyslektyka

dysmorfofobia (n)
dysmorfofobi
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;

dyspensa /dɨsˈpɛ̃w̃sa/ (n)
dispensasjon
  (kościelny) zwolnienie od przepisów prawa kościelnego;

dysponować /ˌdɨspɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
har hat
  mieć możliwość użycia czegoś

dysproz /ˈdɨsprɔs/ (n)
dysprosium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;

dysputa /dɨsˈputa/ (n)
akkedas
  dyskusja na poważny temat

dystans /ˈdɨstãw̃s/ (n)
distanse
  (sport, sportowy) wymierzony odcinek drogi, na którym odbywają się wyścigi
  odległość np. między dwoma punktami, przedmiotami, miejscowościami

dystopia /dɨsˈtɔpʲja/ (n)
dystopi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;
  (medycyna, medyczny) patologiczne, złe umiejscowienie narządu, organu
  wizja rzeczywistości przedstawiona w dystopii (1.1)

dysza /ˈdɨʃa/ (n)
munnstykke
  (technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu

dyszeć /ˈdɨʃɛʨ̑/ (v)
pese
  głośno i ciężko oddychać

dyszkant (n)
tredoble
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wysoki głos chłopięcy;

dytyramb (n)
dityrambe
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) oda albo pieśń pochwalna o charakterze patetycznym, wzniosłym, niekiedy tragicznym, wywodząca się ze starożytnej Grecji;

dywan /ˈdɨvãn/ (n)
teppe
  gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;

dywiz /ˈdɨvʲis/ (n)
bindestrek
  (drukarstwo, drukarski) znak graficzny w postaci krótkiej poziomej kreski biegnącej na wysokości średniej linii pisma lub nieco poniżej tej linii; stosowany przy dzieleniu wyrazu między wierszami oraz przy łączeniu wyrazów wieloczłonowych;

dyzenteria (n)
dysenteri
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit, (zobacz) czerwonka

dyżur /ˈdɨʒur/ (n)
servise
  pełnienie obowiązków społecznych lub zawodowych w przedziale czasu, na określonych warunkach

dzban /ʣ̑bãn/ (n)
lure
  (środowiskowy) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba głupia, tępa;
krukke
  naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem;

dziabka (n)
hakke
  (Poznań) motyka

dziad /ʥ̑at/ (n)
farfar
  (przestarzałe, przestarzały) (podniośle) dziadek

dziadek /ˈʥ̑adɛk/ (n)
bestefar
  (potocznie, potoczny) starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku
bestefar, morfar, farfar
  ojciec matki
bestefar, farfar, morfar
  ojciec ojca

dziadek do orzechów /ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/ (n)
nøtteknekker
  ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;

dziadek macierzysty /ˈʥ̑adɛk ˌmaʨ̑ɛˈʒɨstɨ/ (n)
bestefar
  (przestarzałe, przestarzały) ojciec matki

dziadek ojczysty /ˈʥ̑adɛk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
bestefar
  (dawniej, dawny) ojciec ojca

dziarski /ˈʥ̑arsʲci/ (adj)
kjekk
  (książkowy) pełen życia, energii, temperamentu

dziać /ʥ̑äʨ̑/ (v)
strikke
  (włókiennictwo) robić dzianinę: ubranie, tkaninę z nitek na drutach, szydełkiem
foregå
  odbywać się, mieć miejsce, zdarzać się

dział /ʥ̑aw/ (n)
greie
  część czasopisma poświęcona określonym zagadnieniom
  dziedzina, np. nauki, gospodarki itp.
tvangsinnlegge
  część wystawy, sklepu poświęcona określonym zagadnieniom

działacz /ˈʥ̑awaʧ̑/ (n)
forkjemper
  osoba aktywna w określonej dziedzinie życia publicznego

działalność /ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑/ (n)
aktivitet
  zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres

działanie /ʥ̑aˈwãɲɛ/ (n)
operasjon
  (matematyka, matematyczny) funkcja, na ogół dwuargumentowa;
handling
  zespół ruchów i czynności zmierzających do czegoś, wykonywanie czynności w określonym celu, aktywne dążenie do zmiany czegoś

działać /ˈʥ̑awaʨ̑/ (v)
virke
  aktywnie uczestniczyć, pracować

działka /ˈʥ̑awka/ (n)
hageparsell
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (potocznie, potoczny) ogród działkowy
terreng
  wyznaczony obszar ziemi przeznaczony pod zabudowę lub uprawę

działo /ˈʥ̑awɔ/ (n)
kanon
  (wojskowość, wojskowy) broń palna dużego kalibru, która miotająca pociski na znaczne odległości;

dziczyzna /ʥ̑iˈʧ̑ɨzna/ (n)
med
  (spożywczy) mięso z ubitej zwierzyny łownej

dzida (n)
spyd
  (wojskowość, wojskowy) dawna broń, lekka włócznia złożona z długiego drzewca zakończonego strzałkowatym ostrzem

dzidziuś /ˈʥ̑iʥ̑üɕ/ (n)
baby
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe dziecko

dzieciak /ˈʥ̑ɛ̇ʨ̑ak/ (n)
barn
  (rubaszny, rubasznie) (czasem (pieszczotliwie, pieszczotliwy)) dziecko

dziecinny /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
barnslig
  zachowujący się jak dziecko

dzieciństwo /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ/ (n)
barndom
  okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;

dziecko /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (n)
barn
  potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;
  istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia;

dziedzictwo (n)
arv
  dobra zachowane dla następnych pokoleń
arvestykke
  majątek przejęty po kimś

dziedziczyć /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
arve
  być uprawnionym do takiego otrzymania
  o potomstwie organizmów żywych: przejmować cechy przodka
  otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci

dziedzina /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna/ (n)
definisjonsmengde
  (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji;
avdeling
  sfera czyjejś aktywności

dziegieć /ˈʥ̑ɛ̇ɟɛ̇ʨ̑/ (n)
tretjære
  ciemnobrunatna, gęsta ciecz otrzymywana w procesie suchej destylacji drewna o intensywnym zapachu, mająca właściwości grzybobójcze i antyseptyczne, dawniej używana także do impregnacji płótna i skóry, uszczelniania beczek, itp.;

dzieje /ˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (n)
historie
  ogół zdarzeń, które wydarzyły się dawniej

dziekan (n)
dekanus
  (edukacja, edukacyjny) kierownik wydziału uczelni;
president
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przewodniczący rady adwokackiej

dzielenie /ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
divisjon
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;

dzielić /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑/ (v)
dele
  (matematyka, matematyczny) wyznaczać iloraz, stosunek dwóch wielkości, funkcji itp.;
  dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości
  mieć z czymś / kimś coś wspólnego

dzielna (n)
utbytte
  (matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik

dzielnica /ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
bydel
  wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

dzielnie (adv)
modig
  odznaczając się odwagą
dyktig
  wykazując sporą sprawność

dzielnik /ˈʥ̑ɛlʲɲik/ (n)
divisor
  (matematyka, matematyczny) liczba, przez którą dzielimy inną liczbę;

dzielność (n)
hjerte
  cnota bycia śmiałym i walecznym

dzielny /ˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
tapper
  nie poddający się przeciwnościom

dziennik /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːik/ (n)
dagsavis
  (drukarstwo, drukarski) gazeta wydawana codziennie
dagbok
  notatki zapisywane codziennie
  (administracja) księga urzędowa do prowadzenia codziennych zapisów
  (księgowość) księga, w której notowane są codziennie operacje finansowe
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (morski) księga, w której odnotowywane są dane żeglugi oraz wydarzenia, jakie zaszły na okręcie (łodzi, statku) podczas żeglugi

dziennik okrętowy (n)
loggbok
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg rejsu;

dziennik pokładowy (n)
loggbok
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg lotu;

dziennikarski (adj)
journalistisk
  związany z dziennikarstwem, dotyczący dziennikarstwa

dziennikarstwo /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/ (n)
journalistikk
  zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

dziennikarz /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ/ (n)
journalist
  osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

dzierzba /ˈʥ̑ɛʒba/ (n)
tornskate
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź;

dzierżawca (n)
leieboer
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba użytkująca mienie lub prawo majątkowe oddane w dzierżawę w zamian za czynsz

dzierżawić (v)
leie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) brać lub mieć w dzierżawie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) oddawać w dzierżawę

dziesiątkować /ˌʥ̑ɛ̇ɕɔ̃ntˈkɔvaʨ̑/ (v)
desimere
  (książkowy) (historia, historyczny, historycznie) bić, zabijać, rozstrzeliwać, karać co dziesiątą osobę

dziesiątkowy (adj)
desimal
  związany z liczbą dziesięć, dotyczący liczby dziesięć

dziesięciobój (n)
tikamp
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów;

dziesięciokoronówka /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔkɔrɔ̃ˈnufka/ (n)
tier
  moneta o nominale 10 koron

dziesięciokąt (n)
dekagon
  (geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych)

dziesięciolecie /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
tiår
  okres dziesięciu lat

dziesięcioro przykazań (n)
de ti bud
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kodeks praw moralno-religijnych przekazany Żydom przez Mojżesza na Synaju

dziesiętny /ʥ̑ɛ̇ˈɕɛ̃ntnɨ/ (adj)
desimal
  mający za podstawę swego układu lub konstrukcji liczbę 10

dziewczyna /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
jente, pike
  młoda, niezamężna kobieta
jente
  partnerka, nieformalna narzeczona

dziewczynka /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
pike
  dziecko płci żeńskiej

dziewica /ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
jomfru
  osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

dziewictwo (n)
blomst
  (fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

dziewięciokąt (n)
enneagon
  (geometria) wielokąt o dziewięciu bokach

dziewiętnaście /ˌʥ̑ɛvʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
nitten
  liczba 19

dzieło /ˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
arbeide
  efekt pracy twórczej

dzieło sztuki /ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci/ (n)
kunstverk
  (sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną

dzień /ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
dag
  okres od świtu do zmierzchu
  okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba

dzień dobry /ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ/ (interjection)
god morgen, morn
  zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu

dzieńdoberek (interjection)
ettermiddag
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) dzień dobry

dzik /ʥ̑ik/ (n)
villsvin
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

dziki /ˈʥ̑ici/ (adj)
vill
  nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach

dzikus /ˈʥ̑ikus/ (n)
slakte
  osobnik niecywilizowany

dziobak /ˈʥ̑ɔbak/ (n)
nebbdyr
  (zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych;

dziryt /ˈʥ̑irɨt/ (n)
bykse
  rodzaj broni drzewcowej, odmiana włóczni znana od czasów prehistorycznych;

dzisiaj /ˈʥ̑iɕäj/ (adv)
i dag
  cały dzień, który jest w tej chwili, dziś
  w obecnym czasie, w bieżącym okresie

dzisiejszy /ʥ̑iˈɕɛ̇jʃɨ/ (adj)
dagens
  ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach
  taki, który wydarzył się dziś

dziura /ˈʥ̑ura/ (n)
hull
  otwór powstały wskutek uszkodzenia

dziurawiec zwyczajny (n)
johannesurt
  (botanika, botaniczny) Hypericum perforatum L., gatunek byliny z rodziny dziurawcowatych o właściwościach leczniczych;

dziurkacz biurowy /ˈʥ̑urkaʤ̑ bʲjuˈrɔvɨ/ (n)
hullemaskin
  (biurowość, biurowy) przyrząd do robienia dziurek na brzegach kartek, które mają być przechowywane w skoroszytach lub segregatorach;

dziwaczeć (v)
homse
  stawać się dziwakiem, człowiekiem o nietypowych, dziwnych przyzwyczajeniach

dziwak /ˈʥ̑ivak/ (n)
eksentriker
  osoba, która nie zachowuje się normalnie, zgodnie z przyjętymi normami

dziwić (v)
overraske
  powodować odczucie zdumienia

dziwka /ˈʥ̑ifka/ (n)
hore
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka

dziwny /ˈʥ̑ivnɨ/ (adj)
rar
  charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

dziwonia /ʥ̑iˈvɔ̃ɲja/ (n)
linse
  (ornitologia, ornitologiczny) Carpodacus erythrinus, niewielki ptak należący do rodziny ziarnojadów;

dziób /ʥ̑up/ (n)
baug
  (morski) przednia część kadłuba statku;
nebb
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;

dzióbek (n)
nebb
  wylot czajnika, czajniczka lub innego naczynia

dziąsło /ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ/ (n)
tannkjøtt
  (anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;

dzięcioł /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw/ (n)
hakkespett
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae

dzięcioł czarny /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ/ (n)
svartspett
  (ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;

dzięcioł duży /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈduʒɨ/ (n)
flaggspett
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła;

dzięcioł zielony /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (n)
grønnspett
  (ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce;

dzięciołek /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔwɛk/ (n)
dvergspett
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos minor, najmniejszy gatunek dzięcioła występujący w Polsce;

dzięgiel /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
kvann
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju dzięgli (1.1)

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (interjection)
takk
  (potocznie, potoczny) dziękuję, dziękujemy

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (n)
takk
  (podniośle) podziękowania

dzięki Bogu (interjection)
gudskjelov
  …używana do wyrażenia satysfakcji, że coś się jednak udało

dziękować /ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
takke
  (dosłownie) składać podziękowanie

dziękuję /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ/ (interjection)
takk
  zwrot grzecznościowy wyrażający wdzięczność

dziękuję bardzo /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ/
mange takk
  …wyrażający wdzięczność

dzwon /ʣ̑vɔ̃n/ (n)
klokke
  duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;

dzwonek /ˈʣ̑vɔ̃nɛk/ (n)
klokke
  (zdrobniale) od: dzwon
  dźwięk dzwonka (1.2-3), sygnał dzwonkiem (1.2-3)
  przedmiot przypominający kształtem dzwon
bjeffe
  mały dzwon
innringing
  urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze

dzwoniec /ˈʣ̑vɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
grønnfink
  (ornitologia, ornitologiczny) oliwkowozielony ptak wielkości wróbla;

dzwonić /ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
ringe
  o dzwonie, dzwonku, telefonie: wydawać dźwięk
  wywoływać dźwięk za pomocą dzwonu lub dzwonka

dzwonko /ˈʣ̑vɔ̃nkɔ/ (n)
å skjære
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (rybołówstwo, rybacki) kawałek wypatroszonej ryby pokrojonej w poprzek

dół /duw/ (n)
hol
  dziura wykopana w ziemi
strømpe
  najniższa część czegoś, np. budynku, obrazu, krajobrazu, terenu

dąb /dɔ̃mp/ (n)
eik
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju dębów (1.1)

dążenie /dɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
aspirering
  (książkowy) chęć realizacji jakiegoś zamiaru, pragnienia

dążyć /ˈdɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
streve
  działać w kierunku realizacji danego celu

dębik (n)
dryade
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

dębowy /dɛ̃mˈbɔvɨ/ (adj)
eik
  składający się z dębu
  wykonany z drewna lub innej części dębu

dętka /ˈdɛ̃ntka/ (n)
slange
  (motoryzacja) gumowy torus wypełniony powietrzem, znajdujący się wewnątrz opony;

dęty (adj)
fis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) o instrumencie: taki w którym źródłem dźwięku jest drgający wewnątrz słup powietrza
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) o orkiestrze: złożona głównie z instrumentów dętych (1.3)

dłoń /dwɔ̃ɲ/ (n)
håndflate
  (anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;

dług /dwuk/ (n)
gjeld
  to, co zostało do oddania lub zapłacenia po wzięciu pożyczki lub na podstawie innej umowy;

długi /ˈdwuɟi/ (adj)
lang
  mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  trwający znaczny czas
  (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.

długi weekend /ˈdwuɟi ˈwʲikɛ̃nt/ (n)
langhelg
  (potocznie, potoczny) weekend, przed którym lub po którym następuje dzień wolny od pracy

długo /ˈdwuɡɔ/ (adv)
fjern
  na znaczną długość
lenge
  przez, na znaczny czas

długopis /dwuˈɡɔpʲis/ (n)
kulepenn
  narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem

długoszpar (n)
brugde
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cetorhinus maximus Gunnerus, ryba morska o masywnym, wrzecionowatym ciele z podrodziny długoszparowatych;

długoterminowy (adj)
langsiktig
  trwający długo; przewidziany na długi okres lub mający odległy termin realizacji

długowłosy /ˌdwuɡɔˈvwɔsɨ/ (adj)
langhåret
  (książkowy) mający długie włosy

długość /ˈdwuɡɔɕʨ̑/ (n)
lengde
  (fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;
tid
  o czasie: czas trwania czegoś

dłuto /ˈdwutɔ/ (n)
meisel
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;

dłużnik /ˈdwuʒʲɲik/ (n)
debitor
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja zobowiązana do zwrotu długu (w formie pieniężnej lub rzeczowej) wierzycielowi;

dźgać /ʥ̑ɡaʨ̑/ (v)
stikk
  uderzać lub pchać czymś spiczastym i/lub ostrym

dźinizm /ˈʥ̑ĩɲism̥/ (n)
djainismen
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nonteistyczny system filozoficzny i religijny powstały w Indiach w VII-VI wieku p.n.e.;

dźwig /ʥ̑vʲik/ (n)
heisekran
  maszyna służąca do przenoszenia ładunku w pionie lub w poziomie

dźwigacz /ˈʥ̑vʲiɡaʧ̑/ (n)
Atlasfjellene
  (anatomia, anatomiczny) kręg szyjny, na którym opiera się czaszka;

dźwignia /ˈʥ̑vʲiɟɲa/ (n)
dra fordel av
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) finansowy instrument pochodny polegający na zwielokrotnieniu efektów zmian kursu instrumentu bazowego za pomocą niskiego depozytu, stanowiącego tylko część inwestowanej sumy
  (ekonomia, ekonomiczny) instrument finansowy polegający na zwiększeniu zadłużenia w celu podniesienia zyskowności inwestycji; dzięki wykorzystaniu kapitału obcego, po jego spłaceniu wraz z kosztami, zwiększa się całkowity zysk, mimo pozostawienia wkładu własnego na niezmienionym poziomie

dźwięczeć (v)
ring
  wydawać dźwięk

dźwięczny (adj)
sonor
  o mocnym, harmonijnym, czystym brzmieniu
stemt
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych

dźwięk /ʥ̑vʲjɛ̃ŋk/ (n)
lyd
  fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;

dźwiękowy /ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
grei
  dotyczący dźwięku

dżakfrut /ˈʤ̑akfrut/ (n)
jackfrukt
  (spożywczy) (botanika, botaniczny) ogromny, jadalny owoc chlebowca różnolistnego;

dżdża /ʤ̑ːa/ (n)
yr
  (meteorologia, meteorologiczny) deszcz o bardzo drobnych kroplach

dżdżownica /ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
meitemark
  (zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;

dżem /ʤ̑ɛ̃m/ (n)
syltetøy
  (spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;

dżentelmen /ʤ̑ɛ̃nˈtɛlmɛ̃n/ (n)
herrer
  mężczyzna nienaganny pod względem form towarzyskich, taktowny, honorowy, godny zaufania, kulturalny, dobrze wychowany, uprzejmy, postępujący szlachetnie,

dżihad /ˈʤ̑ʲixat/ (n)
jihad
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska

dżinsy /ˈʤ̑ʲĩw̃sɨ/ (n)
jeans
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) spodnie z dżinsu;

dżudo /ˈʤ̑udɔ/ (n)
judo
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki

dżul /ʤ̑ul/ (n)
joule
  (fizyka, fizyczny) jednostka pracy, energii i ciepła w układzie SI, oznaczana J;

dżuma /ˈʤ̑ũma/ (n)
pest
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;

dżungla /ˈʤ̑ũŋɡla/ (n)
jungel
  wilgotny las tropikalny;

dżunglowy (adj)
jungel
  związany z dżunglą

e-mail /ˈĩmɛjl/ (n)
e-post
  (informatyka, informatyczny) adres, na który wysyła się wiadomości w e-mailu (1.1)
  (informatyka, informatyczny) usługa wysyłania elektronicznych wiadomości;
  (informatyka, informatyczny) wiadomość wysłana za pośrednictwem e-maila (1.1)

echo /ˈɛxɔ/ (n)
ekko
  (akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;

echosonda (n)
ekkolodd
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do pomiarów podwodnych wykorzystujące echolokację;

ecstasy (n)
ecstasy
  (potocznie, potoczny) tabletki z jedną z odmian amfetaminy;

edredon /ɛˈdrɛdɔ̃n/ (n)
eàand
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;

edukacja /ˌɛduˈkaʦ̑ʲja/ (n)
utdanning
  nauczanie kogoś

edycja (n)
opplag
  wydanie, publikacja

edytor tekstu /ɛˈdɨtɔr ˈtɛkstu/ (n)
tekstbehandling
  (informatyka, informatyczny) program służący do obróbki (edycji) tekstu

edytować /ˌɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
redigere
  (informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera

efekt /ˈɛfɛkt/ (n)
forårsake
  osiągnięcie, wynik
inntrykk
  wrażenie

efekt cieplarniany /ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
drivhuseffekt
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane;

efekt uboczny /ˈɛfɛkt uˈbɔʧ̑nɨ/ (n)
bivirkning
  dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek

efektowny /ˌɛfɛkˈtɔvnɨ/ (adj)
effektfull
  sprawiający zadziwiająco dobre wrażenie

efektywny /ˌɛfɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
faktisk
  (statystyka, statystyczny) o estymatorze: dający mały rozrzut szacunków (a więc i posiadający małą wariancję)
virksom
  istotny, rzeczywisty
  skuteczny, wydajny

efemeryczny /ˌɛfɛ̃mɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
kortvarig
  taki, który szybko przemija

egipski /ɛˈɟipsʲci/ (adj)
egyptisk
  odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu

ego /ˈɛɡɔ/ (n)
ego
  (psychologia, psychologiczny) świadoma część osobowości;

egocentryczny /ˌɛɡɔʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
selvopptatt
  związany z egocentryzmem, świadczący o traktowaniu siebie jako najważniejszy/centralny punkt świata

egoista /ˌɛɡɔˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
egoist
  osoba kierująca się własnym interesem bez zwracania uwagi na potrzeby innych

egoistyczny /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
egoistisk
  charakterystyczny dla egoisty i egoizmu

egotyzm /ɛˈɡɔtɨsm̥/ (n)
egoist
  (psychologia, psychologiczny) przesadne kierowanie własnej i cudzej uwagi na siebie, zajmowanie się tylko swoją osobą;

egzamin /ɛɡˈzãmʲĩn/ (n)
vurdering
  (edukacja, edukacyjny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej

egzaminować /ˌɛɡzãmʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
sonde
  (przenośnie, przenośnia) badać, obserwować, wypytywać
besiktige
  przeprowadzać egzamin, poddawać coś lub kogoś egzaminowi

egzekwować /ˌɛɡzɛˈkfɔvaʨ̑/ (v)
foreta
  wymagać wykonania czegoś
  zmuszać, doprowadzać do spełnienia pewnych zobowiązań

egzemplarz /ɛɡˈzɛ̃mplaʃ/ (n)
eksemplar
  jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów

egzorcyzm (n)
eksorsisme
  (kościelny) obrzęd liturgiczny, który ma usuwać wpływ szatana na osoby, miejsca lub rzeczy;
  (kościelny) modlitwa, która ma usuwać wpływ szatana

egzosfera /ˌɛɡzɔˈsfɛra/ (n)
eksosfære
  (meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi;

egzystencja /ˌɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
eksistens
  istnienie, byt, życie i jego warunki

egzystować /ˌɛɡzɨˈstɔvaʨ̑/ (v)
bli
  być, istnieć

eh /ɛx/ (interjection)
hva
  wykrzyknik wyrażający w zależności od kontekstu zniecierpliwienie, zniechęcenie, rozgoryczenie, niezadowolenie, obojętność, lekceważenie, żal, rozpacz, sprzeciw

einstein /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
einsteinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;

eis /ɛjs/ (n)
is
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk e podwyższony o półton;

ekierka /ɛˈcɛrka/ (n)
kvadrat
  przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego

eklektyczny /ˌɛklɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
blanding
  będący zlepkiem kilku (często niespójnych) stylów, pojęć, poglądów

eklezja (n)
kirke
  (historia, historyczny, historycznie) zgromadzenie pełnoprawnych obywateli starożytnych Aten, którzy ukończyli 20 lat, najwyższy organ władzy decydujący o polityce zagranicznej i wewnętrznej polis;

eklezjologia (n)
ekklesiologi
  (teologia, teologiczny) teologiczna nauka o Kościele jako wspólnocie ludzi wierzących, teologia Kościoła;

ekliptyka /ɛkˈlʲiptɨka/ (n)
ekliptikken
  (astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;

ekologia /ˌɛkɔˈlɔɟja/ (n)
økologi
  (biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

ekologiczny /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
økologisk
  (biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody

ekonomia /ˌɛkɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
økonomi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o produkcji, podziale, wymianie i konsumpcji dóbr;

ekonomiczny /ˌɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
økonomisk
  odnoszący się do gospodarki
billig
  związany z ekonomią lub ekonomiką
økonomisk
  oszczędny w środkach, niewymagający wielkiego nakładu sił

ekonomista (n)
økonom
  (ekonomia, ekonomiczny) specjalista w dziedzinie ekonomii
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek odłamu rosyjskiej socjaldemokracji z przełomu XIX i XX wieku

ekosystem /ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/ (n)
økosystem
  (ekologia, ekologiczny) fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

ekoton (n)
ekoton
  (ekologia, ekologiczny) strefa przejściowa między co najmniej dwoma ekosystemami;

ekran /ˈɛkrãn/ (n)
skjerm
  część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje
  ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy

ekranizacja (n)
filmatisering
  film na podstawie sztuk teatralnej, powieści itp.
  opracowanie sztuki teatralnej, powieści itp. w wersji filmowej

eks /ɛks/ (n)
eks
  (potocznie, potoczny) były mąż / narzeczony / chłopak
  (potocznie, potoczny) była żona / narzeczona / dziewczyna

ekscelencja /ˌɛksʦ̑ɛˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
eksellense
  tytuł honorowy nadawany biskupom w Kościołach katolickich oraz ministrom i ambasadorom (tytuł dożywotni)

ekscytacja (n)
kåthet
  stan silnego ożywienia

eksklawa (n)
eksklave
  (administracja) (geografia, geograficzny) część terytorium jednostki administracyjnej położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym;

ekskomunikować /ˌɛkskɔ̃mũɲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
ekskommunisere
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nałożyć na kogoś ekskomunikę, wyłączyć ze wspólnoty Kościoła

ekspansja /ɛksˈpãw̃sʲja/ (n)
ekspansjon
  (ekonomia, ekonomiczny) zdobywanie rynków zbytu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zajmowanie przez państwo nowych terytoriów
  rozprzestrzenianie się czegoś na jakimś obszarze

ekspedycja /ˌɛkspɛˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
ekspedisjon
  wyprawa zorganizowana w określonym celu; (także, też): grupa osób biorąca w niej udział

eksperiencja /ˌɛkspɛrʲˈjɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
erfare
  (dawniej, dawny) doświadczenie

ekspert /ˈɛkspɛrt/ (n)
ekspert
  specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu

eksperyment /ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/ (n)
eksperiment
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) doświadczenie naukowe przeprowadzone w celu zbadania jakiegoś zjawiska;
  pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu

eksperymentować (v)
eksperimentere
  przeprowadzać eksperyment, podejmować próby, szukać nowych pomysłów i rozwiązań

eksploatować /ˌɛksplɔaˈtɔvaʨ̑/ (v)
bragd
  wykorzystywać, czerpać korzyści z czegoś

eksplodować /ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
eksplodere
  z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki

eksplozja /ɛksˈplɔzʲja/ (n)
eksplosjon
  rozerwanie się z hukiem;

eksponować (v)
vise
  wystawiać na pierwszy plan

eksportować /ˌɛkspɔrˈtɔvaʨ̑/ (v)
eksportere
  (ekonomia, ekonomiczny) wywozić towary, kapitały za granicę w celu wymiany handlowej lub świadczyć odpłatne usługi na rzecz kontrahenta zagranicznego

ekspozycja /ˌɛkspɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
beliggenhet
  (geografia, geograficzny) położenie, usytuowanie czegoś (np. budynku, terenu) względem stron świata
  (meteorologia, meteorologiczny) położenie stoku w stosunku do promieni słonecznych lub wiatru; wystawa
utstilling
  (książkowy) prezentacja, wystawienie czegoś na pokaz; pokaz, wystawa
  (fotografia) naświetlanie błony fotograficznej, kliszy lub filmu
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wprowadzenie w akcję utworu literackiego (przy użyciu np. prologu, sceny), zapoznający czytelnika z sytuacją wyjściową: najważniejszymi postaciami i problemami tegoż utworu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w formie sonatowej: pierwsza część utworu, w której następuje prezentacja dwóch kontrastujących tematów, w dalszych częściach poddawanych przetworzeniom
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w fudze: pierwsze przeprowadzenie tematu we wszystkich głosach (zaczynając od jednego i powtarzając kolejno w pozostałych)

ekspres /ˈɛksprɛs/ (n)
kaffetrakter
  urządzenie elektryczne służące do parzenia kawy;

ekspresjonizm /ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
ekspresjonisme
  (sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;

ekspresowy /ˌɛksprɛˈsɔvɨ/ (adj)
uttrykke
  charakteryzujący się dużą szybkością

ekspresyjny (adj)
uttrykksfull
  odznaczający się siłą wyrazu

ekstaza /ɛkˈstaza/ (n)
ekstase
  (psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości;

ekstensywny /ˌɛkstɛ̃w̃ˈsɨvnɨ/ (adj)
omfangsrik
  rozciągły, obszerny, obfity ilościowo

ekstrahować (v)
ekstrahere
  (chemia, chemiczny) wyodrębniać składnik z mieszaniny przy pomocy rozpuszczalnika lub w inny sposób
  (medycyna, medyczny) wydobywać z organizmu chirurgicznie lub laboratoryjnie

ekstrakcja /ɛksˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
uttrekking
  (chemia, chemiczny) wyodrębnianie składnika lub składników mieszaniny;

ekstrakt (n)
ekstrakt
  produkt sporządzony poprzez zagęszczanie

ekstremalny /ˌɛkstrɛ̃ˈmalnɨ/ (adj)
ekstrem
  krańcowy, skrajny

ekstremistyczny (adj)
ekstremistisk
  dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów

ekstremizm /ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/ (n)
ekstremisme
  wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii

eksykator /ˌɛksɨˈkatɔr/ (n)
eksikator
  rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią;

ekumeniczny (adj)
økumenisk
  (książkowy) powszechny, otwarty
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ekumenizmem, dotyczący ekumenizmu

ekwinokcjum /ˌɛkfʲĩˈnɔkʦ̑ʲjũm/ (n)
jevndøgn
  (astronomia, astronomiczny) równonoc, zrównanie dnia i nocy

ekwipunek /ˌɛkfʲiˈpũnɛk/ (n)
ekvipasje
  rzeczy, które stanowią czyjeś wyposażenie na wyprawę lub podróż

ekwiwalent (n)
ekvivalent
  rzecz, która jest równa innej wartością

elastycznie (adv)
bøyelig
  (przenośnie, przenośnia) dostosowując się do warunków, do okoliczności

elastyczny /ˌɛlaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
elastisk
  (fizyka, fizyczny) giętki, sprężysty
fleksibel
  (przenośnie, przenośnia) łatwo się przystosowujący

elegia (n)
elegi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki o treści poważnej, refleksyjny, w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi, poruszający tematykę przemijania, śmierci lub miłości;

elekcja /ɛˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
valg
  proces wyboru na stanowisko lub urząd państwowy

elektroda /ˌɛlɛkˈtrɔda/ (n)
elektrode
  (fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny;

elektrolit /ˌɛlɛkˈtrɔlʲit/ (n)
elektrolytt
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego;

elektromagnetyczny (adj)
elektromagnetisk
  (fizyka, fizyczny) związany z elektromagnetyzmem

elektromagnetyzm (n)
elektromagnetisme
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się współzależnością zjawisk elektrycznych i magnetycznych

elektron /ɛˈlɛktrɔ̃n/ (n)
elektron
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

elektroniczny /ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
elektronisk
  związany z elektroniką, opierający się na elektronice

elektronika /ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/ (n)
elektronikk
  dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

elektrownia /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/ (n)
kraftverk
  (elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;

elektryczność /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
elektrisitet
  (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;
  (potocznie, potoczny) prąd elektryczny

elektryczny /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
elektrisk
  związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

elektryk /ɛˈlɛktrɨk/ (n)
elektriker
  osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

element /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/ (n)
grunnstoff
  (matematyka, matematyczny) obiekt należący do rozważanego zbioru lub klasy
element
  część składowa

elementarny /ˌɛlɛ̃mɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
enkelt
  podstawowy, najprostszy

elf /ɛlf/ (n)
alf
  istota fantastyczna;

elipsa /ɛˈlʲipsa/ (n)
ellipse
  (geometria) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;

elita /ɛˈlʲita/ (n)
elite
  grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku
  wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju

elokwencja (n)
veltalenhet
  umiejętność pięknego wysławiania się

embriologia /ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
embryologi
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych;

ementaler (n)
emmentaler
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj szwajcarskiego sera podpuszczkowego, twardego, dojrzewającego, o słodkim smaku

emerytura /ˌɛ̃mɛrɨˈtura/ (n)
pensjon
  okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;

emigracja /ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
emigrasjon
  wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim

emigrant /ɛ̃ˈmʲiɡrãnt/ (n)
emigrant
  ktoś, kto na stałe lub na pewien okres czasu zamieszkał poza swoją ojczyzną

emigrować /ˌɛ̃mʲiˈɡrɔvaʨ̑/ (v)
utvandre
  wyjeżdżać z kraju ojczystego w celu osiedlenia się w obcym państwie

emir /ˈɛ̃mʲir/ (n)
emir
  tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich

emirat /ɛ̃ˈmʲirat/ (n)
emirat
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium podległe władzy emira

emisja /ɛ̃ˈmʲisʲja/ (n)
emisjon
  (ekonomia, ekonomiczny) puszczanie w obieg znaczków pocztowych, pieniędzy, papierów wartościowych itp.
  (fizyka, fizyczny) wypuszczanie przez ciało cząstek (np. promieniowania, elektronów)

emocja /ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
følelse
  silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;

empatia /ɛ̃mˈpatʲja/ (n)
empati
  (psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;

empiryczny /ˌɛ̃mpʲiˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
empirisk
  (filozofia, filozoficzny) poznany w doświadczeniu, oparty na nim

empiryzm /ɛ̃mˈpʲirɨsm̥/ (n)
empirisme
  (filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne;

emu /ˈɛ̃mu/ (n)
emu
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku emu (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)

encyklopedia /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
encyklopedi, ensyklopedi
  dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;

encyklopedyczny /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔpɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
encyklopedisk
  związany z encyklopedią, dotyczący encyklopedii

endokrynologia /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
endokrinologi
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy

energetyczny (adj)
energi
  związany z energią

energia /ɛ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
energi
  (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;
  entuzjazm, chęć do działania

energiczny /ˌɛ̃nɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
energisk
  taki, który jest pełen energii, żywości, wigoru; stanowczy

energochłonny /ˌɛ̃nɛrɡɔˈxwɔ̃nːɨ/ (adj)
energikrevende
  wymagający dużej ilości energii

enharmoniczny (adj)
enharmonisk
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z enharmonią

enigma /ɛ̃ˈɲiɡma/ (n)
gåte
  zagadka, tajemnica

enklawa /ɛ̃ŋˈklava/ (n)
enklave
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) terytorium państwa lub jego część otoczone ze wszystkich stron przez terytorium lądowe innego państwa;

entalpia /ɛ̃nˈtalpʲja/ (n)
entalpi
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;

enter /ˈɛ̃ntɛr/ (n)
komme inn
  klawisz „Enter” na klawiaturze komputera
  strzałka na klawiszu (1.1)

entomolog /ˌɛ̃ntɔ̃ˈmɔlɔk/ (n)
entomolog
  naukowiec zajmujący się badaniami owadów
  kobieta naukowiec zajmująca się badaniami owadów

entomologia /ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
entomologi
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;

entuzjastyczny (adj)
entusiastisk
  trwający w stanie zachwytu, emocjonalnie zaangażowany

entuzjazm /ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/ (n)
begeistring
  stan zachwytu czymś; zapał, radość

enzym /ˈɛ̃w̃zɨ̃m/ (n)
enzym
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;

eon /ˈɛɔ̃n/ (n)
eon
  wiek, era

epejroforeza /ˌɛpɛjrɔfɔˈrɛza/ (n)
kontinentaldrift
  (geologia, geologiczny) poziome ruchy kontynentów skutkujące zmianami ich położenia względem siebie i względem biegunów;

epicentrum (n)
episenter
  (geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi

epicki (adj)
storslått
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z epiką
  (slangowo) niebywały, najlepszy, bardzo dobry, wspaniały, wyjątkowy; (także, też) imponujący, spektakularny

epidemia /ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja/ (n)
epidemi
  (medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie;

epidemiczny (adj)
epidemisk
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) związany z epidemią, dotyczący epidemii

epidemiologia /ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
epidemiologi
  (edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;

epikryza (n)
epikrise
  (medycyna, medyczny) podsumowanie danych z postępowania lekarskiego wraz z zaleceniami dalszego leczenia;

epistemologia (n)
erkjennelsesteori
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się relacjami między poznawaniem, poznaniem a rzeczywistością;

epistoła /ˌɛpʲiˈstɔwa/ (n)
brev
  (przestarzałe, przestarzały) list

epitafium /ˌɛpʲiˈtafʲjũm/ (n)
epitaf
  inskrypcja nagrobna;

epitet (n)
epitet
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz określający rzeczownik;
  (potocznie, potoczny) wyzwisko

epizod /ɛˈpʲizɔt/ (n)
episode
  zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne)

epizodyczny (adj)
gruvearbeider
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) występujący w epizodach

epoka /ɛˈpɔka/ (n)
tidsalder
  (geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki;

epoka kamienia (n)
steinalderen
  (archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna;

epoka żelaza (n)
jernalder
  (archeologia, archeologiczny) epoka dziejów następująca po epoce brązu;

epolet /ɛˈpɔlɛt/ (n)
epålett
  (wojskowość, wojskowy) naramiennik ozdobiony taśmą lub sznurem złotym lub srebrnym, często z frędzlami, w niektórych armiach z umieszczonymi oznakami stopnia wojskowego

epos /ˈɛpɔs/ (n)
episk
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) poemat epicki pisany wierszem lub rzadziej prozą, w którym dzieje legendarnych lub rzeczywistych bohaterów są przedstawione na tle wydarzeń historycznych

era /ˈɛra/ (n)
æra
  (geologia, geologiczny) jednostka podziału dziejów Ziemi;
  (historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.

erb /ɛrp/ (n)
erbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;

erekcja /ɛˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
ereksjon
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;
reisning
  (książkowy) wzniesienie, zbudowanie lub ufundowanie jakiejś budowli

eremita /ˌɛrɛ̃ˈmʲita/ (n)
eremitt
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik żyjący w odosobnieniu;

erotyzm /ɛˈrɔtɨsm̥/ (n)
erotikk
  miłość zmysłowa, o znaczącym podłożu seksualnym

erozja /ɛˈrɔzʲja/ (n)
erosjon
  (geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;

erupcja /ɛˈrupʦ̑ʲja/ (n)
eksplosjon
  (geologia, geologiczny) wybuch wulkanu;

erytrejski /ˌɛrɨˈtrɛjsʲci/ (adj)
eritreisk
  związany z Erytreą, dotyczący Erytrei

es /ɛs/ (n)
ess
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk e obniżony o półton;

esej /ˈɛsɛj/ (n)
prøve
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma literacka lub literacko-naukowa, prezentująca punkt widzenia autora;

eskalacja (n)
opptrapping
  stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś

esperanto /ˌɛspɛˈrãntɔ/ (n)
esperanto
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.;

espresso /ɛsˈprɛsːɔ/ (n)
espresso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;

estetyka /ɛˈstɛtɨka/ (n)
estetikk
  (filozofia, filozoficzny) (sztuka) nauka o pięknie;
  ładny, gustowny wygląd czegoś

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (adj)
estisk
  odnoszący się do Estonii lub Estończyków

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (n)
estisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Estonii;

etan /ˈɛtãn/ (n)
etan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;

etanol /ɛˈtãnɔl/ (n)
etanol
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;

etap /ˈɛtap/ (n)
fase
  odcinek czasu wykonania danej czynności, po którym lub przed którym wystąpiła inna część działania

etiopski /ɛˈtʲjɔpsʲci/ (adj)
etiopisk
  odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków

etniczny /ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
etnisk
  związany z przynależnością do grupy narodowej

etruski /ɛˈtrusʲci/ (n)
etruskisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Etrusków;

etui (n)
hylster
  (handel, handlowy) (książkowy) futerał lub kasetka do przechowania ważnych lub delikatnych przedmiotów;

etyka /ˈɛtɨka/ (n)
etikk
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;

etykieta /ˌɛtɨˈcɛta/ (n)
etikett
  nalepka na produkcie zawierająca jego nazwę, zawartość, cenę itp.

etymologia /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
etymologi
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów;
  (językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu

etymologiczny (adj)
etymologisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii

eudajmonizm (n)
eudaimonisme
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko etyczne głoszące, że szczęście jest najwyższą wartością i celem życia człowieka

eufemizm /ɛwˈfɛ̃mʲism̥/ (n)
eufemisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, które jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne;

euforia /ɛwˈfɔrʲja/ (n)
eufori
  stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia

eugenika /ɛwˈɡɛ̃ɲika/ (n)
eugenikk
  (biologia, biologiczny) system poglądów dotyczących możliwości selektywnego rozmnażania zwierząt lub ludzi w celu ulepszenia gatunków w oparciu o cechy dziedziczone;

eukariont (n)
eukaryoter
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa eukariontów
  (biologia, biologiczny) organizm zbudowany z komórek posiadających jądro komórkowe z chromosomami

eunuch /ˈɛwnux/ (n)
evnukk
  (dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec
  mężczyzna z wyciętymi jądrami;

euro /ˈɛwrɔ/ (n)
euro
  (jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;

europ /ˈɛwrɔp/ (n)
europium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;

europejski /ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
europeisk
  dotyczący Europy

eutanazja /ˌɛwtãˈnazʲja/ (n)
eutanasi
  (medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;

eutrofizacja (n)
eutrofiering
  (ekologia, ekologiczny) proces stopniowego wzbogacania zbiornika wodnego w substancje pokarmowe wskutek wzmożonego ich dopływu

event (n)
programpost
  wydarzenie – muzyczne, towarzyskie itp., najczęściej publiczne

ewakuacja /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
evakuering
  opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;

ewangelia /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja/ (n)
evangelium
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;

ewentualny /ˌɛvɛ̃ntuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
sannsynlig
  przypuszczalny, możliwy

ewidentnie /ˌɛvʲiˈdɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
tilsynelatende
  w sposób ewidentny, oczywisty, jasny, jawny, wyraźny, widoczny

ewokować /ˌɛvɔˈkɔvaʨ̑/ (v)
framkalle
  (książkowy) wywoływać

ewolucja /ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
evolusjon
  (biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
  proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś

ewolucjonizm /ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
evolusjonisme
  (biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;

exploit (n)
bragd
  (informatyka, informatyczny) sposób wykorzystania błędu w oprogramowaniu do ataku informatycznego

exploitowanie (n)
bragd
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) wykorzystywanie w ataku informatycznym błędów w oprogramowaniu

ezoteryczny /ˌɛzɔtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
esoterisk
  tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych

fabryczny (adj)
fabrikk
  związany z fabryką

fabryka /ˈfabrɨka/ (n)
fabrikk
  produkcyjny zakład przemysłowy

fabrykant /faˈbrɨkãnt/ (n)
fabrikant
  (przestarzałe, przestarzały) właściciel fabryki

facet /ˈfaʦ̑ɛt/ (n)
fyr
  (potocznie, potoczny) mężczyzna

fachowiec /faˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
spesialist
  specjalista w jakiejś dziedzinie

fachowo (adv)
faglig
  z fachową wiedzą

fachowy (adj)
spesialist
  związany z określonym zawodem, specjalnością

fagocista (n)
fagott
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie

fagot /ˈfaɡɔt/ (n)
fagott
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;

fajerwerk (n)
fyrverkeri
  ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne

fajka /ˈfajka/ (n)
tuba
  (sport, sportowy) rurka używana do nurkowania, pozwalająca na oddychanie bez unoszenia głowy nad powierzchnię wody;
rør
  przedmiot do palenia tytoniu;

fajny /ˈfajnɨ/ (adj)
cool
  potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny

fajtłapa (n)
muskedunder
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba niezdarna

fake news (n)
fake news
  (publikatory) nieprawdziwe, fałszywe wiadomości rozpowszechniane w mass mediach i Internecie;

fakir /ˈfacir/ (n)
fakir
  żebrzący ascetyczny mnich muzułmański;

fakt /fakt/ (n)
faktum, kjensgjerning
  to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;

faktor /ˈfaktɔr/ (n)
faktor
  (ekonomia, ekonomiczny) podmiot zajmujący się przejmowaniem za prowizję nieprzeterminowanych wierzytelności innego podmiotu (faktoranta), a następnie po nadejściu terminu płatności, wyegzekwowaniu ich; faktor musi również świadczyć wobec faktoranta dodatkowe usługi
  czynnik

faktoria (n)
faktori
  (historia, historyczny, historycznie) placówka handlowa w odległej prowincji albo kolonii, w krajach kolonialnych umiejscawiana zwykle na wybrzeżu i ufortyfikowana;

faktura /fakˈtura/ (n)
faktura
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;

faktycznie (adv)
faktisk
  zgodnie z faktami, z rzeczywistością

faktyczny /fakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
faktisk
  oparty na faktach

fakultet /faˈkultɛt/ (n)
evne
  wydział szkoły wyższej

fala /ˈfala/ (n)
bølge
  (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody

falliczny (adj)
fallisk
  mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu

fallus /ˈfalːus/ (n)
fallos
  (anatomia, anatomiczny) penis, męski organ płciowy, symbol płodności

falsyfikat (n)
falsk
  podrobiony przedmiot albo dokument łudząco przypominający oryginał

fan /fãn/ (n)
faen
  (potocznie, potoczny) zagorzały wielbiciel czegoś lub kogoś;

fanatycznie /ˌfãnaˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
fanatisk
  w sposób fanatyczny, w sposób właściwy fanatykowi

fanatyczny (adj)
fanatisk
  charakteryzujący się fanatyzmem

fanatyk /fãˈnatɨk/ (n)
fanatiker
  żarliwy zwolennik idei lub religii

fanatyzm /fãˈnatɨsm̥/ (n)
fanatisme
  postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

fantasta (n)
fantast
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto wierzy w fantazje, nierealne przedsięwzięcia

fantastycznie /ˌfãntaˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
strålende
  (potocznie, potoczny) wspaniale, wyjątkowo, bardzo dobrze
fantastisk
  w sposób fantastyczny; nierealnie, przedziwnie

fantastyczny /ˌfãntaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
fantastisk
  (potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny
  fikcyjny, zmyślony

fantazja /fãnˈtazʲja/ (n)
fantasi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o swobodnej budowie, nawiązujący do innych form muzycznych;

fantazjować (v)
improvisere
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tworzyć improwizacje
konfabulere
  tworzyć niezgodny z rzeczywistością obraz czegoś
fantasere
  wyobrażać sobie wiele rzeczy

fantom /ˈfãntɔ̃m/ (n)
fantom
  zjawa, przywidzenie

farad /ˈfarat/ (n)
farad
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;

faraon /faˈraɔ̃n/ (n)
farao
  (historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;

farba /ˈfarba/ (n)
maling
  (budownictwo) (sztuka) mieszanina barwników służąca do malowania

farbować /farˈbɔvaʨ̑/ (v)
fargelegge
  (fryzjerstwo, fryzjerski) nakładać farbę na włosy
  nasycać farbą, zabarwiać

farciarz (n)
heldiggris
  (potocznie, potoczny) człowiek, który ma szczęście, któremu coś się udało

farerski /faˈrɛrsʲci/ (adj)
færøysk
  odnoszący się do Wysp Owczych

farerski /faˈrɛrsʲci/ (n)
færøysk
  język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;

farma /ˈfarma/ (n)
gård
  (rolnictwo, rolniczy) gospodarstwo rolne w krajach anglosaskich;

farma wiatrowa (n)
vindpark
  (technologia, technika, techniczny) grupa turbin wiatrowych pracujących wspólnie przy produkcji elektryczności

farmaceuta /ˌfarmaˈʦ̑ɛwta/ (n)
apoteker
  specjalista, znawca farmacji

farmaceutyczny /ˌfarmaʦ̑ɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
farmasøytisk
  związany z farmacją

farmaceutyk /ˌfarmaˈʦ̑ɛwtɨk/ (n)
legemiddel
  substancja wyprodukowana przez przemysł farmaceutyczny

farmacja /farˈmaʦ̑ʲja/ (n)
farmasi
  nauka o lekach;

farmakokinetyka (n)
farmakokinetikk
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) dział farmakologii badający zmiany stężenia substancji w ustroju, zwłaszcza leków i ich metabolitów, w miarę upływu czasu;

farmakologia /ˌfarmakɔˈlɔɟja/ (n)
farmakologi
  dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków

fart /fart/ (n)
flaks
  (potocznie, potoczny) szczęście

fartuch /ˈfartux/ (n)
forkle
  ubranie ochronne zakładane na wierzch codziennego stroju mające kształt płaszcza, kurtki lub kawałka materiału zawiązywanego w pasie;

fasada /faˈsada/ (n)
fasade
  (architektura, architektoniczny) ozdobna, efektowna elewacja budynku;
  (informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy, który służy do ujednolicenia dostępu do złożonego systemu poprzez wystawienie uproszczonego, uporządkowanego interfejsu programistycznego;
  (przenośnie, przenośnia) coś pozornego, tylko na pokaz
  (socjologia, socjologiczny) sposób kreowania własnego wizerunku przez jednostkę w trakcie interakcji społecznej, mający na celu manipulacje wrażeniami jakie odnosi partner interakcji;

fascynacja (n)
fascinert
  bardzo silne zainteresowanie się czymś lub kimś

fasola /faˈsɔla/ (n)
bønne
  (botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

fasolka szparagowa /faˈsɔlka ˌʃparaˈɡɔva/ (n)
bønne
  (botanika, botaniczny) (spożywczy) odmiana fasoli o jadalnych całych strąkach

fason /ˈfasɔ̃n/ (n)
fasong
  (krawiectwo) kształt obuwia lub ubioru
  (przenośnie, przenośnia) sposób bycia jakiejś osoby

fast food (n)
hurtigmat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe;

faszerować (v)
materiale
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nadziewać farszem

faszysta /faˈʃɨsta/ (n)
fascistisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu

faszystowski /ˌfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
fascistisk
  związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom

faszyzm /ˈfaʃɨsm̥/ (n)
fascisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;

fatalny (adj)
stusslig
  (potocznie, potoczny) bardzo zły
unheldig
  niosący nieszczęście, pecha

fatamorgana (n)
luftspeiling
  zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze;

faworyt (n)
favoritt
  ktoś lubiany, faworyzowany

faza /ˈfaza/ (n)
fase
  miejsce, etap

fał /faw/ (n)
fall
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina służąca do podnoszenia czegoś (np. żagla, drzewca);

fałsz /fawʃ/ (n)
falsk
  nieprawda

fałszywie /fawˈʃɨvʲjɛ/ (adv)
falsk
  w sposób fałszywy

fałszywy /fawˈʃɨvɨ/ (adj)
falsk
  sztuczny, podrobiony

fałszywy przyjaciel /fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (idiom)
falsk venn
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem;

federacja /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
føderasjon
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;

felczer /ˈfɛlʧ̑ɛr/ (n)
feltskjær
  (dawniej, dawny) chirurg wojskowy nieposiadający wykształcenia lekarskiego

feldmarszałek (n)
feltmarskalk
  (wojskowość, wojskowy) w niektórych krajach: najwyższy stopień wojskowy

feler (n)
forkastning
  (potocznie, potoczny) coś, co obniża wartość, jakość

felga /ˈfɛlɡa/ (n)
felg
  element podwozia samochodu; metalowa obręcz na którą nakłada się oponę

feminista /ˌfɛ̃mʲĩˈɲista/ (n)
feminist
  zwolennik feminizmu

feminizm /fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/ (n)
feminisme
  (książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;

fenkuł (n)
fennikel
  (botanika, botaniczny) Foeniculum vulgare, roślina warzywna, o białych, mięsistych łodygach;

fenomen /fɛ̃ˈnɔ̃mɛ̃n/ (n)
fenomeen
  (filozofia, filozoficzny) zjawisko będące przedmiotem poznania zmysłowego
  coś lub ktoś niezwykły, zadziwiający czymś
  rzadkie lub niezwykłe zjawisko

fenomenalny /ˌfɛ̃nɔ̃mɛ̃ˈnalnɨ/ (adj)
fantastisk
  wyjątkowy, wspaniały, fantastyczny, niesłychany

ferm /fɛrm/ (n)
fermium
  (chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;

fermata /fɛrˈmata/ (n)
krone
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy;

fermentować /ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
heve
  ulegać procesowi fermentacji

fermion /ˈfɛrmʲjɔ̃n/ (n)
fermion
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;

ferwor (n)
brennende iver
  gorliwość, uniesienie

fes /fɛs/ (n)
fess
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk f obniżony o półton;

feudalizm (n)
føydalisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;

fiasko /ˈfʲjaskɔ/ (n)
fiasco
  nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś

figa /ˈfʲiɡa/ (n)
fiken
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc figi (1.1)

figiel /ˈfʲiɟɛl/ (n)
strek
  coś zrobionego dla żartu, dla rozrywki

figowiec /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
fikentre
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych;

figura /fʲiˈɡura/ (n)
bebyrde
  (heraldyka, heraldyczny) szeroko pojęte godła herbowe/mobilia
figur
  (książkowy) bohater utworu literackiego
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów leżących na płaszczyźnie lub w przestrzeni
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa dźwięków o charakterze ornamentu
  (potocznie, potoczny) osobnik, typ
  (potocznie, potoczny) znana osobistość
  (sport, sportowy) (choreografia, choreograficzny) sekwencja ruchów tworząca całość w sportach akrobatycznych i tańcach
  (szachy, pojęcie szachowe) starsze bierki na szachownicy: król, hetman, wieża, skoczek, goniec
  (termin karciany) starsze karty w talii: as, król, dama, walet;
  kształt ciała
  przydrożny posąg, kapliczka
statue
  (sztuka) odwzorowana w rzeźbie lub malarstwie postać zwierzęcia lub człowieka

figura retoryczna /fʲiˈɡura ˌrɛtɔˈrɨʧ̑na/ (n)
figur
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek ekspresji językowej wzmacniający emocjonalność, obrazowość języka, polegający na stosowaniu ozdobnych zwrotów lub wyrażeń;

figurant /fʲiˈɡurãnt/ (n)
statist
  (dawniej, dawny) statysta teatralny
  osoba zajmująca wysokie stanowisko, ale niesprawująca faktycznej władzy, niemająca wpływu na podejmowane decyzje

figurować (v)
opptre
  być gdzieś zamieszczonym lub wymienionym

filantrop (n)
filantrop
  człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących

filar /ˈfʲilar/ (n)
side
  (górnictwo, górniczy) nietknięta część górotworu, pozostawiona do podparcia stropu

filatelistyka /ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/ (n)
filateli
  hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;

filc /fʲilʦ̑/ (n)
filthatt
  materiał ze zbitej wełny,

filia /ˈfʲilʲja/ (n)
filial
  (zarządzanie) oddział przedsiębiorstwa, uczelni lub urzędu znajdujący się w innym miejscu niż centralny

filipino /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɔ/ (n)
Filippinsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny dialekt języka tagalskiego

filister (n)
filistrøs
  (książkowy) człowiek o ciasnych ambicjach, gustach czy poglądach

filiżanka /ˌfʲilʲiˈʒãnka/ (n)
kopp
  niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)

film /fʲilm/ (n)
film
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;

film dokumentalny (n)
dokumentar
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) dzieło filmowe utrzymane w gatunku filmu dokumentalnego (1.1)

film grozy (n)
skrekkfilm
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (zobacz) horror

film niemy (n)
stumfilm
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film bez ścieżki dźwiękowej;

filmować /fʲilˈmɔvaʨ̑/ (v)
filme
  nagrywać coś kamerą filmową

filolog /fʲiˈlɔlɔk/ (n)
filolog
  specjalista w dziedzinie filologii

filologia /ˌfʲilɔˈlɔɟja/ (n)
filologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;

filozof /fʲiˈlɔzɔf/ (n)
filosof
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii

filozofia /ˌfʲilɔˈzɔfʲja/ (n)
filosofi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;

filozoficzny /ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
filosofisk
  związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii

filozofka /ˌfʲilɔˈzɔfka/ (n)
filosof
  kobieta filozof

filozofować (v)
filosofere
  (filozofia, filozoficzny) uprawiać filozofię

filtr /fʲiltr̥/ (n)
filter
  błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych
  (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości
  (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji

filuterny /ˌfʲiluˈtɛrnɨ/ (adj)
leken
  żartobliwy i trochę prowokujący

finanse (n)
kontanter
  (potocznie, potoczny) zasoby pieniężne

finansować (v)
finansere
  dostarczać finansów

finansowo (adv)
finansiell
  pod względem finansów, pieniędzy

finansowy /ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
finansiell
  dotyczący finansów

finał /ˈfʲĩnaw/ (n)
finale
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia
  (sport, sportowy) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek
  koniec, zakończenie

finisz /ˈfʲĩɲiʃ/ (n)
spurt
  (sport, sportowy) najbardziej zacięty, ostatni odcinek wyścigu, biegu, rozgrywający się tuż przed metą

finta /ˈfʲĩnta/ (n)
fint
  (sport, sportowy) zmylenie przeciwnika
  sztuczka, trick, manewr, podstęp

finwal (n)
finnhval
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku płetwal zwyczajny, Balaenoptera physalus;

fiolet (n)
fiolett
  kolor fioletowy;

fioletowy /ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
fiolett
  mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka lub w kolorze powstałym przez zmieszanie barwnika czerwonego i niebieskiego;

fiord /fʲjɔrt/ (n)
fjord
  (geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;

fiołek /ˈfʲjɔwɛk/ (n)
fiolett
  (botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;

firana (n)
gardin
  (środowiskowy) (handel, handlowy) ozdobna zasłona na okno z półprzezroczystej tkaniny

firanka /fʲiˈrãnka/ (n)
gardin
  ozdobny, przezroczysty materiał wieszany w oknie

firma /ˈfʲirma/ (n)
firma
  (potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zarejestrowana urzędowo nazwa, pod którą przedsiębiorca działa;

fiskalny (adj)
påtalemyndighet
  dotyczący podatków, skarbu państwa albo dochodów państwa

fiut /fʲjut/ (n)
fugl
  (pospolicie) członek męski
kuk
  (pospolicie) (pogardliwie, pogardliwy) mężczyzna, facet

fizjologia (n)
fysiologi
  nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów

fizyczność /fʲiˈzɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
fysikk
  cecha tego, co jest związane z wyglądem zewnętrznym człowieka

fizyczny /fʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
fysisk
  dostępny zmysłom

fizyk /ˈfʲizɨk/ (n)
fysiker
  naukowiec zajmujący się fizyką

fizyka /ˈfʲizɨka/ (n)
fysikk
  nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
finsk
  odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii

fińskojęzyczny /ˌfʲĩj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
finskspråklig
  spisany, stworzony w języku fińskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem fińskim
  taki, który posługuje się językiem fińskim

flaga /ˈflaɡa/ (n)
flagg
  płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu

flamandzki (adj)
flamsk
  odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii

flamandzki (n)
flamsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii

flamaster /flãˈmastɛr/ (n)
tusj
  rodzaj pióra wypełnionego tuszem i mającego kawałek filcu zamiast stalówki

flaming /ˈflãmʲĩŋk/ (n)
flamingo
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak brodzący o białoróżowym upierzeniu;

flandryjski (adj)
flamsk
  związany z Flandrią, dotyczący Flandrii

flauta /ˈflawta/ (n)
vindstille
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sytuacja na morzu, gdy brak wiatru;

flecista /flɛˈʨ̑ista/ (n)
fløytespiller
  muzyk, który gra na flecie

flegmatyczny /ˌflɛɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
flegmatisk
  odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny

flesz (n)
blits
  (fotografia) lampa błyskowa aparatu fotograficznego

flet /flɛt/ (n)
fløyte
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;

flet poprzeczny /ˈflɛt pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (n)
tverrfløyte
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek;

fletnia Pana /ˈflɛtʲɲa ˈpãna/ (n)
panfløyte
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;

fleuta (n)
fløyte
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) holenderski, XVI-wieczny statek żaglowy;

flirtować (v)
kokettere
  uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci

flota /ˈflɔta/ (n)
flåte
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zbiór jednostek pływających;

fluor /ˈflu<sup>w</sup>ɔr/ (n)
fluor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;

flądra /ˈflɔ̃ndra/ (n)
skrubbe
  (ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba;

fobia /ˈfɔbʲja/ (n)
fobi
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;

foka /ˈfɔka/ (n)
sel
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;

folk /fɔlk/ (n)
befolkning
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyki popularnej wywodzący się z muzyki ludowej;

folklor /ˈfɔlklɔr/ (n)
folkloristikk
  (etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.

folkowy (adj)
befolkning
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z folkiem, dotyczący folku

fondue (n)
fondue
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;

fonem /ˈfɔ̃nɛ̃m/ (n)
fonem
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;

fonetyczny (adj)
fonetisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki

fonetyka /fɔ̃ˈnɛtɨka/ (n)
fonetikk
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;

fonia (n)
lyd
  (akustyka, akustyczny) reprodukowany dźwięk docierający do ucha słuchającego przy odtwarzaniu nagrania, projekcji filmu itp. w postaci fali akustycznej
  (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) (telewizja, telewizyjny) sygnał dźwiękowy przesyłany z nadajnika do odbiornika radiowego, telewizyjnego itp., za pomocą fali elektromagnetycznej

fonologia /ˌfɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
fonologi
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o fonemach i relacjach między nimi;

fontanna /fɔ̃nˈtãnːa/ (n)
fontene
  dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;

foremny /fɔˈrɛ̃mnɨ/ (adj)
regelmessig
  (geometria) dla wielokątów: taki, którego wszystkie kąty wewnętrzne są równe, a boki równej długości;
  (geometria) dla wielościanów: ograniczony jednakowymi wielokątami foremnymi (1.1), którego wszystkie kąty dwuścienne są równe;
  (książkowy) o prawidłowym, regularnym kształcie; kształtny, zgrabny

forma /ˈfɔrma/ (n)
blåskjell
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) naczynie do pieczenia ciast

formacja /fɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
formasjon
  (geologia, geologiczny) jednostka podstawowa w litostratygrafii
  (wojskowość, wojskowy) samodzielny oddział wojskowy

formalista /ˌfɔrmaˈlʲista/ (n)
paragrafrytter
  człowiek zbytnio przywiązujący wagę do formalności, zewnętrznych form działania

formalność /fɔrˈmalnɔɕʨ̑/ (n)
formalitet
  czynność konieczna, ale nieistotna albo bardzo prosta
  czynność wykonywana według przepisów, urzędowo

formalny /fɔrˈmalnɨ/ (adj)
formell
  dotyczący formy
  zgodny z pewnymi normami i przepisami, wymagany do utrzymania porządku

formułować (v)
uttrykke
  wyrażać opinię, życzenia słowami

fornir /ˈfɔrʲɲir/ (n)
finer
  cienkie płaty drewna uzyskiwane przez skrawanie;

fornirować (v)
ferniss
  (technologia, technika, techniczny) okładać wyroby stolarskie fornirem

forować (v)
plugg
  dawać pierwszeństwo

forsa /ˈfɔrsa/ (n)
spenn
  (potocznie, potoczny) pieniądze

forteca /fɔrˈtɛʦ̑a/ (n)
festning
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;

fortel /ˈfɔrtɛl/ (n)
horekunde
  sprytne oszustwo, podstęp

fortepian /fɔrˈtɛpʲjãn/ (n)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;

fortepianowy (adj)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z fortepianem

fortuna /fɔrˈtũna/ (n)
flaks
  los, szczególnie ten dobry
  wielkie bogactwo

forum /ˈfɔrũm/ (n)
fora
  miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji
  spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat

fory /ˈfɔrɨ/ (n)
fordel
  dobrowolne ograniczenie własnej przewagi nad przeciwnikiem, np. by skłonić go do rywalizacji

fosa /ˈfɔsa/ (n)
vollgrav
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia;

fosfor /ˈfɔsfɔr/ (n)
fosfor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;

fosforan (n)
fosfat
  (chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;

fotel /ˈfɔtɛl/ (n)
lenestol
  rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;

fotograf /fɔˈtɔɡraf/ (n)
fotograf
  osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;

fotografia /ˌfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
fotografi
  sztuka wykonywania fotografii (1.1);

fotograficzny /ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
fotografisk
  związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć

fotografowanie /ˌfɔtɔɡrafɔˈvãɲɛ/ (n)
fotografering
  czynność wykonywania fotografii

fotografować /ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
fotografere
  robić zdjęcie, robić fotografię

fotomontaż /ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
fotomontasje
  (fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów;

foton /ˈfɔtɔ̃n/ (n)
foton
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;

fotopowielacz /ˌfɔtɔpɔˈvʲjɛlaʧ̑/ (n)
fotomultiplikator
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie przetwarzające sygnał świetlny na elektryczny oraz wzmacniające ten sygnał;

fotosynteza (n)
fotosyntese
  (biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;

fotowoltaiczny /ˌfɔtɔvɔltaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
fotovoltaisk
  (przymiotnik) związany z przetwarzaniem światła słonecznego na energię elektryczną

foyer (n)
foajé
  (książkowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sala lub hol obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp., gdzie przebywa publiczność lub uczestnicy konferencji w czasie przerw, antraktów;

frajda /ˈfrajda/ (n)
glede
  (potocznie, potoczny) radość, uciecha z czegoś

frajer /ˈfrajɛr/ (n)
due
  (potocznie, potoczny) osoba dająca się łatwo nabrać, naiwna; osoba nadmiernie wierna normom moralnym, które przez innych nie są przestrzegane

frajerski (adj)
dum
  (potocznie, potoczny) ujawniający fakt bycia nowicjuszem

frakcja /ˈfrakʦ̑ʲja/ (n)
andel
  (chemia, chemiczny) wyodrębniona część składowa mieszaniny substancji o określonych właściwościach
  (poligrafia) czcionki mniejsze od pisma podstawowego, umieszczane powyżej albo poniżej linii pisma
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa partyjna, klub w parlamencie, który prezentuje odrębny program
  (statystyka, statystyczny) stosunek liczby obserwacji mających pewną właściwość do liczebności całej próby statystycznej;
  (technologia, technika, techniczny) część partii kruszywa o jednakowych wymiarach ziaren

fraktal /ˈfraktal/ (n)
fraktal
  (matematyka, matematyczny) matematyczny obiekt określany jako „samopodobny”, czyli charakteryzujący się m.in. tym, że podczas dowolnego powiększania jego fragmentów, stale zachowuje taką samą złożoność struktury;

fraktalny (adj)
fraktal
  przypominający kształtem fraktal
  związany z fraktalem, dotyczący fraktala

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
fransk
  odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
fransk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;

francuskojęzyczny /frãnˈʦ̑uskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
fransktalende
  posługujący się językiem francuskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim

frank /frãŋk/ (n)
franc
  (jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich

frankfurterka /ˌfrãŋkfurˈtɛrka/ (n)
frank
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienka, parzona kiełbaska z mielonego mięsa, podawana najczęściej na gorąco;

frans /frãw̃s/ (n)
francium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;

fraza (n)
frase
  (językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch lub więcej wyrazów tworzący całość znaczeniową i intonacyjną;

frazeologia (n)
fraseologi
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób wyrażeń;

frazes /ˈfrazɛs/ (n)
frase
  często powtarzane, wyszukane powiedzenie, pozbawione jednak głębszego sensu

fregata /frɛˈɡata/ (n)
fregatt
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;

frekwencja /frɛˈkfɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
frekvens
  (fizyka, fizyczny) częstotliwość
  częstotliwość dziania się czegoś

frenetyczny /ˌfrɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
frenetisk
  (książkowy) entuzjastyczny, burzliwy, wyrażający wręcz szalony zapał

fresk /frɛsk/ (n)
freskomaleri
  (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;

fretka /ˈfrɛtka/ (n)
frett
  (zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;

frez /frɛs/ (n)
papirmølle
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie skrawające do obróbki powierzchni

front /frɔ̃nt/ (n)
front
  (budownictwo) przód budynku
  przód, przednia część
forside
  (meteorologia, meteorologiczny) strefa między dwiema masami powietrza;
  (wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych;
  zgromadzenie partii lub osób pod jednym wspólnym programem

fronton (n)
fronton
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;

fruktoza (n)
fruktose, fruktsukker
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;

frustracja (n)
frustrasjon
  (psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;

fruwać (v)
fly
  poruszać się w powietrzu za pomocą skrzydeł

frykas (n)
frikassé
  (dawniej, dawny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) francuska potrawka z pokrojonych mięs

frytka /ˈfrɨtka/ (n)
pomfri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki słupek z krojonego ziemniaka usmażony na głębokim tłuszczu;

frytkownica (n)
frityrkoker
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do smażenia frytek;

fryzjer /ˈfrɨzʲjɛr/ (n)
frisør
  osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem

fryzura /frɨˈzura/ (n)
frisyre
  (fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;

fryzyjski (adj)
frisisk
  dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)

fryzyjski (n)
frisisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodniogermański, którym posługują się Fryzowie

frędzel /ˈfrɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
dusk
  (krawiectwo) zwisający fragment materiału przymocowany do tkaniny

fuj (interjection)
fysj
  (potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia

fundacja /fũnˈdaʦ̑ʲja/ (n)
stiftelse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny;

fundament /fũnˈdãmɛ̃nt/ (n)
grunnmur
  (budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń;

fundamentalizm (n)
fundamentalisme
  pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji

fundamentalny /ˌfũndãmɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
grunnleggende
  podstawowy, stanowiący podstawę, elementarny, zasadniczy

fundować (v)
innby
  (potocznie, potoczny) zapraszać i płacić za poczęstunek
sponse
  zakładać i opłacać instytucje

funkcja /ˈfũŋkʦ̑ʲja/ (n)
funksjon
  (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;
  (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
  przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;

funkcjonalizm (n)
funksjonalisme
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) nurt uwydatniający nadrzędność funkcji użytkowej dzieła
  (filozofia, filozoficzny) nurt podkreślający rolę przyczyn i skutków w analizie filozoficznej
  (psychologia, psychologiczny) kierunek badań podkreślający funkcje zjawisk psychologicznych;
  (socjologia, socjologiczny) nurt podkreślający rolę funkcji pełnionych przez fakty, zjawiska i procesy społeczne;

funkcjonalny (adj)
funksjonell
  bardziej użytkowy niż estetyczny
  związany z funkcjonowaniem

funkcjonować /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
fungere
  działać, wykonywać czynności w sposób właściwy

funt /fũnt/ (n)
pund
  (jednostka monetarna) waluta niektórych państw

furan (n)
furan
  (chemia, chemiczny) ciekły, łatwopalny węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C4H4O, mający zapach zbliżony do chloroformu;

furman /ˈfurmãn/ (n)
kusk
  człowiek powożący zaprzęgiem konnym, zwykle furmanką

futbolówka (n)
fotball
  (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) piłka używana podczas gry w futbol

futerał /fuˈtɛraw/ (n)
hylster
  ochronne opakowanie do przechowywania przedmiotów, które mogą ulec uszkodzeniu

futro /ˈfutrɔ/ (n)
pels
  (krawiectwo) wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) odzież (np. kurtka, płaszcz) wykonana ze skór zwierzęcych posiadających sierść
  (zoologia, zoologiczny) sierść na zwierzęciu

futurolog (n)
framtidsforsker
  mężczyzna przewidujący przyszłość cywilizacji w oparciu o przesłanki naukowe

futuryzm /fuˈturɨsm̥/ (n)
futurisme
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;

fuzja /ˈfuzʲja/ (n)
sammensmelting
  (fizyka, fizyczny) reakcja, której głównym efektem jest połączenie dwóch jąder atomowych w jedno cięższe
boks
  rodzaj długiej broni strzeleckiej z zamkiem skałkowym, wynalezionej w II połowie XVII wieku we Francji; dziś potoczna nazwa strzelby myśliwskiej;

gabaryt /ɡaˈbarɨt/ (n)
dimensjoner <i>pl</i>
  wymiar zewnętrzny

gabinet /ɡaˈbʲĩnɛt/ (n)
lære
  pokój przeznaczony do pracy umysłowej

gablota /ɡaˈblɔta/ (n)
vitrine
  oszklona szafka, w której są umieszczane eksponaty lub towary

gad /ɡat/ (n)
reptil, krypdyr
  (herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;

gadanina /ˌɡadãˈɲĩna/ (n)
galimatias
  (potocznie, potoczny) mówienie o czymś nieważnym, błahym

gadatliwy /ˌɡadaˈtlʲivɨ/ (adj)
plaprende
  taki, który dużo i chętnie mówi

gadać /ˈɡadaʨ̑/ (v)
foredrag
  (potocznie, potoczny) mówić, (lekceważąco, lekceważący) rozmawiać

gadolin /ɡaˈdɔlʲĩn/ (n)
gadolinium
  (chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;

gadożer /ɡaˈdɔʒɛr/ (n)
slangeørn
  (ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami;

gadu-gadu (interjection)
babbel
  …nazywający odgłosy długiej rozmowy

gadulstwo /ɡaˈdulstfɔ/ (n)
snakkesalighet
  (potocznie, potoczny) mówienie zbyt dużo, zbędne gadanie

gadżet /ˈɡaʤ̑ɛt/ (n)
område
  (książkowy) przedmiot, urządzenie będące nowością techniki, zazwyczaj małe, często niepotrzebne, służący z reguły zaimponowaniu innym, rozbawieniu lub reklamie;

gafa (n)
brøler
  nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się

gafel (n)
gaffel
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ukośne drzewce stawiane razem z żaglem gaflowym;

gaj /ɡaj/ (n)
holt
  (książkowy) niewielki las lub grupa drzew, przeważnie dziko rosnących

gajowy /ɡaˈjɔvɨ/ (n)
forstmann
  (leśnictwo) pracownik nadleśnictwa opiekujący się określoną częścią lasu

gajówka /ɡaˈjufka/ (n)
hagesanger
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie;

gal /ɡal/ (n)
gallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;

galaktyczny (adj)
galaktisk
  związany z galaktyką, dotyczący galaktyki

galaktyka /ɡaˈlaktɨka/ (n)
galakse
  (astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;

galaretka /ˌɡalaˈrɛtka/ (n)
gelé
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser lub słodycze przyrządzone z wywaru z owoców z dodatkiem żelatyny, podawane na zimno;

galera /ɡaˈlɛra/ (n)
galei
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;

galeria /ɡaˈlɛrʲja/ (n)
galleri
  (sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum
  (sztuka) miejsce, w którym prezentuje się i sprzedaje dzieła sztuki

galijski (adj)
gallisk
  związany z Galią lub Galami, dotyczący Galii lub Galów

galisyjski (n)
galisisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język galisyjski (galicyjski);

galon /ˈɡalɔ̃n/ (n)
gallon
  (jednostka miary) jednostka objętości używana w krajach anglosaskich;
  naszywka ze złotej lub srebrnej taśmy na mundurach lub liberiach;

galop /ˈɡalɔp/ (n)
galopp
  (jeździectwo, jeździecki) szybki, trzytaktowy chód konia;

galopować (v)
galoppere
  (jeździectwo, jeździecki) (zoologia, zoologiczny) biec galopem
  (potocznie, potoczny) spieszyć się w wykonywaniu czegoś

gama /ˈɡãma/ (n)
palett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiedni szereg dźwięków ze skali muzycznej, zaczynający się od dowolnego dźwięku;
samling
  (przenośnie, przenośnia) szereg odmian czegoś do wyboru

gambijski /ɡãmˈbʲijsʲci/ (adj)
gambisk
  odnoszący się do Gambii, państwa w Afryce

gamoń /ˈɡãmɔ̃ɲ/ (n)
dumrian
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) człowiek nierozgarnięty, niezaradny

ganek /ˈɡãnɛk/ (n)
gir
  przybudówka przed wejściem do budynku, składająca się z daszka wspartego na słupach i schodów

gangrena /ɡãŋˈɡrɛ̃na/ (n)
koldbrann
  (medycyna, medyczny) proces gnilny tkanek wywołany w żywym organizmie przez bakterie gnilne;

ganienie (n)
refse
  udzielanie nagany

ganić (v)
refse
  wyrażać słownie dezaprobatę, udzielać słownej krytyki

gapić się /ˈɡapʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
fikse
  (potocznie, potoczny) uporczywie się przyglądać, wpatrywać się

gapowicz /ɡaˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
blindpassasjer
  pasażer podróżujący bez biletu

garaż /ˈɡaraʃ/ (n)
garasje
  wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;

garb /ɡarp/ (n)
kulrygg
  (medycyna, medyczny) skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu;
  (zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem
  wypukłość na jakimś przedmiocie

garbus /ˈɡarbus/ (n)
boble
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) jeden z modeli samochodu marki Volkswagen

garderoba /ˌɡardɛˈrɔba/ (n)
garderobe
  ogół odzieży, ubrań, które się posiada
  pomieszczenie służące do przechowywania odzieży

gardziel (n)
strupe
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) odpowiednik gardła u zwierząt; rzadziej określenie ludzkiego gardła
  (przenośnie, przenośnia) wąskie przejście
gikt
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) część gaźnika, gdzie zachodzi rozpylenie paliwa przez rozpylacz

gardzić /ˈɡarʲʥ̑iʨ̑/ (v)
bagatellisere
  lekceważyć, bagatelizować
forakte
  myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą
avvise
  odrzucać, rezygnować, odtrącać

gardło /ˈɡardwɔ/ (n)
strupe
  (anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;

garnek /ˈɡarnɛk/ (n)
gryte
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;

garnirować /ˌɡarʲɲiˈrɔvaʨ̑/ (v)
garnere
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ozdabiać jedzenie (np. zieleniną)
  (przestarzałe, przestarzały) obszywać coś tasiemką, lamówką itp.

garnitur /ɡarʲˈɲitur/ (n)
dress
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;

garstka /ˈɡarstka/ (n)
knyttneve
  niewiele

garłacz (n)
vannkaster
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny dachowej, rozpowszechnione w budownictwie gotyku i renesansu;
muskedunder
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) krótka ręczna broń palna z trąbkowatym wylotem lufy, strzelająca siekańcami, używana w Europie w XVII–XVIII wieku;

garść /ɡarʲɕʨ̑/ (n)
knyttneve
  ilość mieszcząca się w garści (1.1)

gasić /ˈɡaɕiʨ̑/ (v)
få av
  (technologia, technika, techniczny) wyłączać urządzenie
slukke
  o wapnie palonym: łączyć z wodą
  przerywać palenie

gatunek /gaˈtuŋki/ /ɡaˈtũnɛk/ (n)
art
  (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;
slags
  odmiana czegoś, typ, rodzaj

gaur /ɡawr/ (n)
gaur
  (zoologia, zoologiczny) Bos gaurus, gatunek dużego, ciemnego wołu występującego w południowej Azji;

gawial (n)
gavial
  (zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy;

gawron /ˈɡavrɔ̃n/ (n)
kornkråke
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus Linnaeus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;

gawęda (n)
fortelling
  (książkowy) opowiadanie, opowieść, pogadanka

gawędzić (v)
prate
  (przestarzałe, przestarzały) prowadzić opowiastkę
skravle
  prowadzić luźną rozmowę

gaz /ɡas/ (n)
gass
  (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
  (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna
  (motoryzacja) pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu

gaz cieplarniany /ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
drivhusgass
  gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;

gaz musztardowy /ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ/ (n)
sennepsgass
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego

gaz szlachetny /ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
edelgass
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny ostatniej, 18 grupy układu okresowego;

gaz ziemny /ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
naturgass
  (geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;

gaza (n)
gasbind
  (włókiennictwo) cienka i rzadka tkanina bawełniana

gazela /ɡaˈzɛla/ (n)
gaselle
  (zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;

gazeta /ɡaˈzɛta/ (n)
avis
  drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;

gazetowy (adj)
avispapir
  (poligrafia) związany z gazetą, dotyczący gazety

gazociąg /ɡaˈzɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
gassledning
  (technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu gazu;

gazowany (adj)
brusende
  (spożywczy) nasycony dwutlenkiem węgla

gałka /ˈɡawka/ (n)
opptelling
  (dawniej, dawny) kulka używana w głosowaniach
kjøttbolle
  mały, kulisty przedmiot lub kuliste zakończenie przedmiotu
ball
  porcja lodów w kształcie kulki
knopp
  regulator danych funkcji w urządzeniach mechanicznych, elektrycznych i elektronicznych

gałka muszkatołowa /ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva/ (n)
muskatnøtt
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym;

gałąź /ˈɡawɔ̃w̃ɕ/ (n)
grein, gren
  (botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu

gaśnica /ɡaɕˈɲiʦ̑a/ (n)
brannslukker
  (technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;

gbur /ɡbur/ (n)
slyngel
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek opryskliwy, nieobyty towarzysko

gburowaty (adj)
trumpete
  zachowujący się w sposób niegrzeczny, szorstki

gderać (v)
bebreide
  (potocznie, potoczny) narzekać w sposób nużący i męczący

gdy /ɡdɨ/ (conjunction)
da
  …rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego

gdyby /ˈɡdɨbɨ/ (conjunction)
hvis
  …wprowadzający w zdaniu podrzędnym warunek, który w danej sytuacji nie jest możliwy do spełnienia

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (interrogativePronoun)
hvor
  służący do tworzenia pytań o lokalizację

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (pronoun)
hvor
  …względny, zastępujący określenie miejsca

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść /ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑/ (proverb)
jo flere kokker, dess mer søl
  jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu

gdziekolwiek /ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk/ (indefinitePronoun)
hvor som helst
  (wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce
hvor enn
  w jakimkolwiek miejscu

gdzieniegdzie /ɟʥ̑ɛ̇̃ˈɲɛ̇ɟʥ̑ɛ/ (adv)
sted
  w niektórych miejscach

gdzieś /ɟʥ̑ɛ̇ɕ/ (indefinitePronoun)
noenting
  (potocznie, potoczny) używany do podkreślenia przybliżonego określania jakiejś wielkości
noensteds
  w pewnym miejscu

gej /ɡɛj/ (n)
homse
  homoseksualny mężczyzna;

gejowski /ɡɛˈjɔfsʲci/ (adj)
homo
  właściwy gejowi lub przeznaczony dla gejów

gem /ɡɛ̃m/ (n)
med
  (sport, sportowy) część seta w tenisie

gen /ɡɛ̃n/ (n)
gen
  (biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;

genealogia (n)
slektsforskning
  geneza rodu uwzględniająca następstwo pokoleń i koligacje

generacja (n)
generasjon
  ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku

generalny (adj)
allminnelig
  taki, który odnosi się do czegoś ogólnego, powszechnie obowiązującego
  taki, który odnosi się do czegoś zasadniczego, naczelnego

generał /ɡɛ̃ˈnɛraw/ (n)
general
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;

genetyczny /ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
genetisk
  (biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką

geneza /ɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
origo
  zespół czynników prowadzących do powstania czegoś

genialny (adj)
enestående
  wybitnie uzdolniony
  znakomity

genitalia /ˌɡɛ̃ɲiˈtalʲja/ (n)
kjønnsorgan
  (anatomia, anatomiczny) narządy płciowe;

geniusz /ˈɡɛ̃ɲjuʃ/ (n)
geni
  osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach

gentryfikacja /ˌɡɛ̃ntrɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
gentrifisering
  (architektura, architektoniczny) proces renowacji miasta

geofizyka (n)
geofysikk
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca procesy i zjawiska fizyczne zachodzące kiedykolwiek we wszystkich geosferach kuli ziemskiej

geoglif (n)
geoglyf
  (sztuka) dużych rozmiarów wzór utworzony przez ludzi na powierzchni ziemi poprzez usypanie ze skał, ziemi lub innych trwałych elementów krajobrazu;

geograf /ɡɛˈɔɡraf/ (n)
geograf
  osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii

geografia /ˌɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
geografi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;

geograficzny /ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
geografisk
  związany z geografią, odnoszący się do geografii

geolog /ɡɛˈɔlɔk/ (n)
geolog
  (edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalista w dziedzinie geologii

geologia /ˌɡɛɔˈlɔɟja/ (n)
geologi
  nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;

geomancja /ˌɡɛɔ̃ˈmãnʦ̑ʲja/ (n)
geomantikk
  niepotwierdzona naukowo tradycyjna praktyka wykorzystania właściwego usytuowania obiektów budowlanych, ogródków itd., tak, by jak najlepiej wyczerpać dobre oddziaływanie otoczenia, danego terenu;

geometria /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
geometri
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
  (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;

geomorfologia /ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
geomorfologi
  (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;

gepard /ˈɡɛpart/ (n)
gepard
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;

geranos /ɡɛˈrãnɔs/ (n)
heisekran
  (choreografia, choreograficzny) (mitologia, mitologiczny) taniec żurawia

german /ˈɡɛrmãn/ (n)
germanium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;

germanizacja (n)
germanisering
  narzucanie lub dobrowolne przyswajanie kultury niemieckiej i języka niemieckiego

germański /ɡɛrˈmãj̃sʲci/ (adj)
germansk
  dotyczący Germanów lub Germanii

gerundiwum (n)
gerundiv
  (językoznawstwo, językoznawczy) łaciński imiesłów bierny czasu przyszłego, który określa czynność, jaka powinna zostać wykonana

gest /ɡɛst/ (n)
gest
  ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi

getto /ˈɡɛtːɔ/ (n)
getto
  (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej

gibelin (n)
ghibellin
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik cesarstwa w średniowiecznych Włoszech;

gibon /ˈɟibɔ̃n/ (n)
gibboner
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona

giez /ɟɛs/ (n)
klegg
  (zoologia, zoologiczny) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie;

giełda /ˈɟɛwda/ (n)
børs
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;

gigant /ˈɟiɡãnt/ (n)
kjempe
  (mitologia grecka) każdy z olbrzymów o wężowych splotach zamiast nóg, synów Uranosa i Gai;
jette
  (zobacz) olbrzym

gil /ɟil/ (n)
dompap
  (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków;

gildia /ˈɟildʲja/ (n)
laug
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowiecznej Europie stowarzyszenie o charakterze obronnym, religijnym lub towarzyskim, w szczególności łączące interesy kupców i innych grup zawodowych;

gilotyna /ˌɟilɔˈtɨ̃na/ (n)
giljotin
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy;

gimnastyczny /ˌɟĩmnaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
gymnastikk
  związany z gimnastyką, służący gimnastyce

gimnastyka /ɟĩmˈnastɨka/ (n)
gymnastikk
  (sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną

ginekolog /ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/ (n)
gynekolog
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii

ginąć /ˈɟĩnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
forsvinne
  gubić się, zostawać zgubionym
  przestawać być widocznym, słyszalnym itp.
  wymierać (o dużej grupie organizmów)

gips /ɟips/ (n)
gips
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany;

gitara /ɟiˈtara/ (n)
gitar
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;

gitara basowa (n)
bass
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na gryfie, transponujący o oktawę w dół;

gitara elektryczna /ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na/ (n)
elektrisk gitar
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;

gitarzysta /ˌɟitaˈʒɨsta/ (n)
gitarist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze

gitarzystka /ˌɟitaˈʒɨstka/ (n)
gitar
  kobieta, która gra na gitarze

giętki /ˈɟɛ̃ntʲci/ (adj)
priselastisk
  coś dające się łatwo wyginać

glaca /ˈɡlaʦ̑a/ (n)
hode
  (potocznie, potoczny) także (Poznań) głowa

glazura /ɡlaˈzura/ (n)
tinkturer
  (technologia, technika, techniczny) cienka powłoka szkliwa nakładana na wyroby ceramiczne, np. płytki, kafle;

gleba /ˈɡlɛba/ (n)
gulv
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) powierzchniowa warstwa litosfery wzbogacona w substancje organiczne wskutek procesów glebotwórczych;

glin /ɡlʲĩn/ (n)
aluminium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13;

glina /ˈɡlʲĩna/ (n)
leire
  (geologia, geologiczny) skała osadowa i materiał ceramiczny;
purk
  (potocznie, potoczny) policjant

gliniarz /ˈɡlʲĩɲaʃ/ (n)
purk
  (potocznie, potoczny) policjant

glinka (n)
leire
  (geologia, geologiczny) ilasta skała osadowa, koloru od jasnoszarego do brunatnoczerwonego

globalizacja /ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
globalisering
  proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;

globalny /ɡlɔˈbalnɨ/ (adj)
global
  ogólnoświatowy, obejmujący cały świat

globus /ˈɡlɔbus/ (n)
globus
  kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;

glon /ɡlɔ̃n/ (n)
alge
  Algae, rodzaj organizmów wodnych;

glosa (n)
glose
  (językoznawstwo, językoznawczy) adnotacja zawierająca objaśnienia gramatyczne, umieszczona w tekście językoznawczym zwykle między zdaniem oryginalnym a jego tłumaczeniem, ułatwiająca zrozumienie struktury języka;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) komentarz do dokumentu sądowego;
  uwaga, objaśnienie lub tłumaczenie trudniejszego zwrotu bądź wyrazu, dopisane ręcznie przez czytelnika lub kopistę danej książki zwykle między wierszami tekstu lub na marginesie

glosariusz (n)
ordliste
  słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy

glukoza (n)
glukose, druesukker
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;

gluten /ˈɡlutɛ̃n/ (n)
gluten
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;

gmach /ɡmax/ (n)
byggverk
  okazały budynek w którym znajduje się zwykle ważna instytucja

gmina /ˈɡmʲĩna/ (n)
kommune
  (administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;

gnać /ɡnaʨ̑/ (v)
flå
  pędzić, spieszyć się, jechać bardzo szybko
drive
  popędzać, zaganiać dokądś zwierzęta, rzadziej ludzi

gnejs /ɡnɛjs/ (n)
gneis
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;

gniadosz (n)
laurbær
  (jeździectwo, jeździecki) (hipologia, hipologiczny) gniady koń

gniady /ˈɟɲadɨ/ (adj)
laurbær
  (hipologia, hipologiczny) o koniu: mający brązową (jasną bądź ciemną) sierść oraz czarną grzywę, ogon i dolne odcinki kończyn

gniazdo /ˈɟɲazdɔ/ (n)
reir
  (zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;

gnida /ˈɟɲida/ (n)
gnett
  jajo wszy;

gniew /ɟɲɛf/ (n)
sinne
  uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;

gniewać (v)
sinne
  wywoływać w kimś gniew

gniewny (adj)
bitter
  mający w sobie gniew lub podatny nań
sint
  wyrażający gniew

gnieść /ɟɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
kna
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrabiać (ciasto)
finknuse
  miażdżyć

gnomon /ˈɡnɔ̃mɔ̃n/ (n)
gnomon
  prosty zegar słoneczny

gnostycyzm (n)
gnostisisme
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) synkretyczny nurt filozoficzno-religijny wczesnego chrześcijaństwa głoszący dualistyczą koncepcję świata, który łączył elementy religii chrześcijańskiej, filozofii hellenistycznej i z religii pogańskich Azji Mniejszej, Babilonu, Egiptu, Grecji i Syrii oraz motywy z astrologii i judaizmu;

gnostyczny (adj)
gnostisk
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z gnostycyzmem, dotyczący gnostycyzmu

gnostyk (n)
gnostiker
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik gnostycyzmu

gnu /ɡnu/ (n)
gnu
  (zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;

gnuśny /ˈɡnuɕnɨ/ (adj)
apatisk
  (o osobach) charakteryzujący się lenistwem, ospałością

gnój /ɡnuj/ (n)
møkk
  (rolnictwo, rolniczy) nawóz zwierzęcy; stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby;
avføring
  (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) (wulgarnie, wulgaryzm) podstępny, złośliwy lub wredny mężczyzna

gnębić (v)
gidde
  powodować zły stan psychiczny
undertrykke
  znęcać się psychicznie lub fizycznie nad kim lub nad czym
uroe
  trwać w złym stanie psychicznym

go /ɡɔ/ (n)
date
  (sport, sportowy) rodzaj gry planszowej;

goblin /ˈɡɔblʲĩn/ (n)
nisse
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) człekokształtne brzydkie stworzenie, pełen złośliwości bohater ludowych opowieści;

gocki (adj)
gotisk
  związany z Gotami, dotyczący Gotów

gocki (n)
gotisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język wschodniogermański, używany przez germańskie plemię Gotów;

godność /ˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
egennavn
  (przestarzałe, przestarzały) nazwisko
verdighet
  poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;

godny /ˈɡɔdnɨ/ (adj)
pålitelig
  wart, zacny
fortjent
  zasługujący na coś

godzina /ɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
time
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
  jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy

godzina policyjna /ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna/ (n)
portforbod
  pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;

godło /ˈɡɔdwɔ/ (n)
våpen
  (heraldyka, heraldyczny) wizerunek przedstawiony na tarczy herbowej;
  graficzny symbol państwa

gofr /ɡɔfr̥/ (n)
vaffel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wafel z ciasta naleśnikowego spożywany na ciepło, często z dodatkami;

gogle (n)
hodesett
  (informatyka, informatyczny) urządzenie do oglądania rzeczywistości wirtualnej

goić (v)
bli frisk
  (medycyna, medyczny) powodować wyleczenie uszkodzeń skórnych lub śluzówkowych, np. zabliźnianie ran
  (potocznie, potoczny) przyczyniać się do dobrostanu duchowego, psychicznego
  (medycyna, medyczny) ulegać gojeniu

goj /ɡɔj/ (n)
fornem
  (potocznie, potoczny) określenie używane przez żydów w stosunku do innowierców, np. chrześcijan;

gol /ɡɔl/ (n)
mål
  (sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób

golarka /ɡɔˈlarka/ (n)
barbermaskin
  (elektryczność) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie elektryczne służące do golenia;

golenie /ɡɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
barbere
  (fryzjerstwo, fryzjerski) usuwanie zarostu lub włosów tuż przy powierzchni skóry

golić /ˈɡɔlʲiʨ̑/ (v)
barbere
  usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze

golusieńki /ˌɡɔluˈɕɛ̇̃ɲci/ (adj)
splitter naken
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: goły

gondola /ɡɔ̃nˈdɔla/ (n)
gondol
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;

gonfalon (n)
gonfalon
  zdobiona chorągiew noszona w orszaku lub procesji

gong /ɡɔ̃ŋk/ (n)
gong
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu;

goniec /ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
engel
  roznosiciel korespondencji
løper
  (szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos;

gonić /ˈɡɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
jage
  biec, poruszać się szybko za czymś lub kimś, aby go doścignąć i schwytać

gont (n)
shake
  (budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych;

googlować /ɡuɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
google
  (potocznie, potoczny) wyszukiwać w Internecie za pomocą wyszukiwarki Google

googol /ˈɡuɡɔl/ (n)
googol
  (matematyka, matematyczny) liczba o wartości 10 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 = 10100

gorczyca /ɡɔrˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
sennep
  (botanika, botaniczny) Sinapis L., roślina z rodziny kapustowatych;
  (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno gorczycy (1.1) do spożycia lub na siew

gorliwość /ɡɔrˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
iver
  wykazywanie w czymś wytrwałości i zapału

gorliwy (adj)
engasjert
  taki, który wykazuje szczególny zapał

gorset /ˈɡɔrsɛt/ (n)
korsett
  część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;

gorycz (n)
bitter
  gorzki smak
malurt
  substancja o gorzkim smaku

goryl /ˈɡɔrɨl/ (n)
gorilla
  (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;

gorzelnia /ɡɔˈʒɛlʲɲa/ (n)
brenneri
  zakład wytwarzający alkohol etylowy metodą fermentacyjną, na ogół z surowców skrobiowych;

gorzelniany /ˌɡɔʒɛlʲˈɲãnɨ/ (adj)
brenneri
  dotyczący gorzelnictwa, odnoszący się do gorzelnictwa, związany z gorzelnictwem

gorzki /ˈɡɔʃʲci/ (adj)
bitter
  taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który jest smutny, bolesny, nieprzyjemny

gorzko (adv)
bitter
  w gorzkim smaku

gorąco /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ/ (adv)
het
  (potocznie, potoczny) niebezpiecznie
  serdecznie, wylewnie
heit
  bardzo ciepło, upalnie

gorąco /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɔ/ (n)
hete
  wysoka temperatura, upał

gorący /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
het
  bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie

gorączka /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
feber
  (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;

gospoda (n)
kro
  jadłodajnia wiejska lub stylizowana na taki charakter

gospodarczy /ˌɡɔspɔˈdarʧ̑ɨ/ (adj)
billig
  związany z gospodarką, dotyczący gospodarki

gospodarka /ˌɡɔspɔˈdarka/ (n)
økonomi
  całokształt działalności gospodarczej

gospodarować (v)
håndtere
  prowadzić gospodarkę danego miejsca lub miejscowości
dyrke
  prowadzić gospodarstwo rolne

gospodarski (adj)
dyrke
  związany z gospodarstwem, używany w gospodarstwie

gospodarstwo /ˌɡɔspɔˈdarstfɔ/ (n)
gardsbruk
  posiadłość wiejska o charakterze rolniczym obejmująca grunty i zabudowania; także jednostka produkcyjna specjalizująca się w rolnictwie

gospodarstwo rolne (n)
bondegård
  (rolnictwo, rolniczy) jednostka gospodarcza zajmująca się produkcją rolną;

gospodarz /ɡɔsˈpɔdaʃ/ (n)
husbond
  (biologia, biologiczny) organizm żywy, na którym żyje pasożyt;
  osoba przyjmująca gości

gospodyni domowa /ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/ (n)
husmor
  kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi

gostek (n)
fyr
  (potocznie, potoczny) negatywnie o osobie mało znanej lub zażyle o osobie dobrze znanej

gotować /ɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
koke
  przyrządzać ciepłą potrawę

gotowość (n)
tilbøyelighet
  zamiar, skłonność, zdecydowanie

gotowy /ɡɔˈtɔvɨ/ (adj)
klar
  skończony, wykonany

gotyk /ˈɡɔtɨk/ (n)
gotisk
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) styl w architekturze i sztuce średniowiecza;

gotów /ˈɡɔtuf/ (adj)
sette sammen
  chętny i zdolny do zrobienia czegoś
beredt
  przygotowany do czegoś, na coś
  skończony, wykonany

gotówka /ɡɔˈtufka/ (n)
kontanter
  pieniądze w postaci banknotów lub monet

gołoledź /ɡɔˈwɔlɛʨ̑/ (n)
gli
  (meteorologia, meteorologiczny) cienka, śliska powłoka tworząca się na powierzchni gruntu, drzew i innych przedmiotów wskutek zamarzania opadów (mżawki lub deszczu);

gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (n)
due
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;

gołębi /ɡɔˈwɛ̃mbʲi/ (adj)
due
  (zoologia, zoologiczny) charakterystyczny dla gołębia, dotyczący gołębia, odnoszący się do gołębia, związany z gołębiem

gołębica /ˌɡɔwɛ̃mˈbʲiʦ̑a/ (n)
due
  (ornitologia, ornitologiczny) samica gołębia

gościniec /ɡɔɕˈʨ̑ĩɲɛʦ̑/ (n)
suvenir
  (przestarzałe, przestarzały) i (Białystok) podarunek z podróży
landeveg
  szeroka droga

gościnność (n)
gjestfrihet
  szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom

gościnny /ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
gjestfri
  chętnie przyjmujący kogoś u siebie, serdeczny i przyjazny dla gości

gościć (v)
bevare
  o stanach psychicznych stawać się widocznym

gość /ɡɔɕʨ̑/ (n)
gjest
  osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.

goździk /ˈɡɔʑʥ̑ik/ (n)
kryddernellik, nellik
  (botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa;

gra /ɡra/ (n)
spill
  zabawa według ustalonych reguł;

gra słów /ˈɡra ˈswuf/ (n)
ordspill
  budowanie zdań w oparciu o wieloznaczność lub homonimię wyrazów

grab /ɡrap/ (n)
agnbøk
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;
  drewno grabu (1.1)

grabie /ˈɡrabʲjɛ/ (n)
rake
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;

grabież /ˈɡrabʲjɛʃ/ (n)
plyndre
  zabieranie siłą czyjejś własności; obrabowanie, plądrowanie

grabieżca (n)
raner
  ten, kto dokonuje grabieży, rabuje, łupi

grabić /ˈɡrabʲiʨ̑/ (v)
kicke
  (książkowy) odbierać coś komuś siłą, łupić
rake
  zgarniać grabiami siano, liście lub zżęte zboże, także wyrównywać powierzchnię ziemi

gracja (n)
betalingsutsettelse
  wdzięk, powab, lekkość

gracz /ɡraʧ̑/ (n)
spiller
  uczestnik gry lub zawodów

grad /ɡrat/ (n)
hagl
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
  (przenośnie, przenośnia) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę

gradobicie /ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
hagl
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu

graf /ɡraf/ (n)
greve
  (historia, historyczny, historycznie) osoba nosząca tytuł grafa (1.1)
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł szlachecki w dawnych Niemczech, Holandii, Belgii, Luksemburgu, Austrii, odpowiednik hrabiego;
  (matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami;

graffiti /ɡrafˈfʲitʲi/ (n)
grafitt
  (sztuka) obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie;

grafika /ˈɡrafʲika/ (n)
grafisk
  (informatyka, informatyczny) obraz powielany komputerowo
grafikk
  dział sztuk plastycznych, obejmujący techniki pozwalające na wielokrotne powielanie rysunku na papierze lub tkaninie;
avtrykk
  dzieło wykonane w technice grafiki (1.1)

grafit /ˈɡrafʲit/ (n)
grafitt
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;

grafologia /ˌɡrafɔˈlɔɟja/ (n)
grafologi
  badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;

grafoskop /ɡraˈfɔskɔp/ (n)
overheadprosjektør
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania na ekranie grafiki lub tekstu umieszczonych na folii diapozytywowej (foliogramie);

gram /ɡrãm/ (n)
gram
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma;

gram-siła (n)
dammen
  (przestarzałe, przestarzały) (fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) grawitacyjna jednostka siły odpowiadająca sile wywieranej przez masę o wartości jednego grama w polu grawitacyjnym na powierzchni Ziemi

gramatyka /ɡrãˈmatɨka/ (n)
grammatikk
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;

gramofon /ɡrãˈmɔfɔ̃n/ (n)
grammofon
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych;

granat /ˈɡrãnat/ (n)
granat
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) granatowiec;
  (mineralogia, mineralogiczny) twardy przezroczysty minerał stosowany w jubilerstwie (jako kamień półszlachetny) lub jako materiał ścierny;
  (spożywczy) owoc granatowca

granatnik (n)
bombekaster
  (wojskowość, wojskowy) broń palna mająca długą lufę, służąca do wystrzeliwania granatów;

granatowiec /ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
granateple
  (botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty;

granatowy /ˌɡrãnaˈtɔvɨ/ (adj)
marineblå
  mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;

granica /ɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
grense
  (administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;

granit /ˈɡrãɲit/ (n)
granitt
  (geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;

grant /ɡrãnt/ (n)
innrømme
  dotacja, dofinansowanie do projektu naukowego, edukacyjnego itp., przyznawane w drodze konkursu, głosowania lub na mocy decyzji jakiegoś gremium

grappa /ˈɡrapːa/ (n)
grappa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wódka z winogron (i ich pestek)

grasica (n)
brissel
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;

gratis /ˈɡratʲis/ (adv)
gratis
  bezpłatnie, darmo, darmowo, gratisowo, nieodpłatnie, za Bóg zapłać, za darmo; (potocznie, potoczny) na ładne oczy, za darmochę, za frajer, za friko

gratulować /ˌɡratuˈlɔvaʨ̑/ (v)
gratulere
  składać wyrazy uznania

gratyfikacja /ˌɡratɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
glede
  dodatkowe, zwykle jednorazowe, wynagrodzenie wypłacone pracownikowi za specjalne zasługi, z okazji świąt, jubileuszu firmy itp.

grawerować (v)
gravere
  żłobić rysunki powierzchniach z materiałów twardych, zwłaszcza metalowych

grawiton (n)
graviton
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;

grać /ɡraʨ̑/ (v)
spille
  o przedmiocie: wydawać dźwięki
  wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego

grdyka /ˈɡrdɨka/ (n)
nøtt
  (anatomia, anatomiczny) wystająca na przedniej części szyi chrząstka krtani (zazwyczaj u mężczyzn)

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
gresk
  związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
gresk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Greków i po części Cypryjczyków;

grejpfrut /ˈɡrɛjpfrut/ (n)
grapefrukt
  (botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;

gremium /ˈɡrɛ̃mʲjũm/ (n)
kropp
  grupa osób zajmujących się tym samym zawodem lub pełniących te same funkcje

grill /ɡrʲil/ (n)
grill
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przenośny ruszt do pieczenia potraw
  (środowiskowy) (motoryzacja) atrapa przednia pod maską
grille
  piekarnik elektryczny lub rożen służący do pieczenia potraw

grillować /ɡrʲiˈlɔvaʨ̑/ (v)
grille
  piec na rusztach

grobowiec /ɡrɔˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
grav
  okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły;

grobowy /ɡrɔˈbɔvɨ/ (adj)
grav
  odnoszący się do grobu

groch /ɡrɔx/ (n)
ert
  (botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

groch z kapustą /ˈɡrɔx s‿kaˈpustɔ̃w̃/ (n)
sammensurium
  (przenośnie, przenośnia) coś chaotycznego, bezładnie zmieszanego

grochowy (adj)
ert
  związany z grochem, dotyczący grochu; zawierający groch

grochówka /ɡrɔˈxufka/ (n)
ertesuppe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa gotowana na bazie grochu, w Polsce tradycyjnie gęsta, z żółtego grochu, na wywarze mięsnym, z ziemniakami, wędzonką i majerankiem;

grof (n)
greve
  (Śląsk Cieszyński) hrabia, graf

grom /ɡrɔ̃m/ (n)
torden
  (książkowy) piorun

gromada /ɡrɔ̃ˈmada/ (n)
klase
  (astronomia, astronomiczny) skupienie gwiazd różnego pochodzenia obserwowane na niewielkiej przestrzeni nieba;
bunke
  zbiorowisko przedmiotów, zwierząt czy ludzi, zwykle dość liczne

gromada gwiazd (n)
stjernehop
  (astronomia, astronomiczny) zgrupowanie gwiazd związanych wspólnym pochodzeniem;

gromadzenie /ˌɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
forsamling
  (rzeczownik odczasownikowy) od gromadzić

gromadzić /ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑/ (v)
gruppera
  składać, zbierać w jednym miejscu
  zbierać, kolekcjonować

grono /ˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
klase
  (potocznie, potoczny) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce
firma
  grupa ludzi połączonych jakimś wyróżnikiem, np. wspólnymi zainteresowaniami, przyjaźnią itp.

gronostaj /ɡrɔ̃ˈnɔstaj/ (n)
røyskatt
  (zoologia, zoologiczny) Mustela erminea Linnaeus, niewielki drapieżny ssak z rodziny łasicowatych;

gros /ɡrɔ/ /ɡrɔs/ (n)
ekkel
  (przestarzałe, przestarzały) dwanaście tuzinów; 144 sztuki;
høyst
  (książkowy) zdecydowana większość

grosz /ɡrɔʃ/ (n)
kopek
  lm nieznacząca suma; kwota nieprzedstawiająca większej wartości

groszek /ˈɡrɔʃɛk/ (n)
ert
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zielone nasiona grochu; także potrawa z tych nasion

grot /ɡrɔt/ (n)
pilspiss
  (wojskowość, wojskowy) ostre, najczęściej metalowe zakończenie strzał, broni drzewcowej, czy innych znaków wojskowych;

grota /ˈɡrɔta/ (n)
grotte
  (geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;

groteska (n)
grotesk
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór literacki, muzyczny lub plastyczny cechujący się silną deformacją i skarykaturyzowaniem świata przedstawionego, niejednolitością, absurdalnością, czy wreszcie mieszaniem fantastyki z rzeczywistością;

groteskowy /ˌɡrɔtɛˈskɔvɨ/ (adj)
grotesk
  podobny do groteski; taki, jak groteska – karykaturalny, śmieszny

grubas /ˈɡrubas/ (n)
feit
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) otyła osoba

grubiański /ɡruˈbʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
grov
  (przestarzałe, przestarzały) ordynarny, niekulturalny, chamski, prostacki

grubo (adv)
-es
  (akustyka, akustyczny) mając niski ton
tykk
  dając lub nakładając grubą warstwę
feit
  dając niedrobne kawałki

grubodziób /ɡruˈbɔʥ̑up/ (n)
kjernebiter
  (ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;

grubość (n)
tjukkelse
  wymiar w krótszej osi

gruby /ˈɡrubɨ/ (adj)
tykk, feit
  otyły

gruchacz (n)
trompeter
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Psophiidae;

gruchot (n)
kjerra
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) zniszczony, zużyty, stary przedmiot, np. pojazd
rangle
  silny odgłos uderzających o siebie lub o coś albo rozpadających się przedmiotów; mocny huk

gruczoł /ˈɡruʧ̑ɔw/ (n)
kjertel
  (anatomia, anatomiczny) narząd wydzielający potrzebne dla organizmu substancje;

grudzień /ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
desember
  dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

grunge (n)
grunge
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostry, dynamiczny podgatunek rocka alternatywnego z mocno zniekształconym, „brudnym” brzmieniem gitar, zapoczątkowany w latach 80. XX w.;

grunt /ɡrũnt/ (n)
grunn
  (budownictwo) substancja silnie wiążąca się z podłożem, pełniąca funkcję podkładu przy tynkowaniu, malowaniu, politurowaniu itp., a także w malarstwie, jako podkład pod malowidło; także wyschnięta warstwa tej substancji;
  dno jakiegoś akwenu (rzeki, morza, stawu, strumienia)
frie
  (przenośnie, przenośnia) zasada, podstawa (najczęściej używane we frazeologizmach)
lande
  obszar stanowiący czyjąś własność (najczęściej występujące w liczbie mnogiej)
bakke
  powierzchnia Ziemi lub innej planety, teren
  warstwa gleby, która znajduje się przy powierzchni i można ją uprawiać

gruntować /ɡrũnˈtɔvaʨ̑/ (v)
prim
  pokrywać jakąś powierzchnię gruntem, warstwą podkładową

gruntowny /ɡrũnˈtɔvnɨ/ (adj)
grundig
  sięgający do gruntu, dogłębnie wnikający we wszystkie szczegóły

grupa /ˈɡrupa/ (n)
gruppe
  zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie
  (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
  zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze

grupa krwi (n)
blodtype
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych

grupować /ɡruˈpɔvaʨ̑/ (v)
gruppera
  tworzyć grupy, porządkować w grupach

grusza /ˈɡruʃa/ (n)
pæretre
  (botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;

gruszka /ˈɡruʃka/ (n)
pære
  (spożywczy) owoc gruszy;

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (adj)
georgisk
  dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (n)
georgisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Gruzji;

gruźlica /ɡruʑˈlʲiʦ̑a/ (n)
tuberkulose
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;

gryf /ɡrɨf/ (n)
griff
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;

gryka /ˈɡrɨka/ (n)
bokhvete
  (botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną;

grymas /ˈɡrɨ̃mas/ (n)
grimase
  wykrzywienie twarzy

grynszpan /ˈɡrɨ̃w̃ʃpãn/ (n)
eir
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, zasadowa sól miedzi i kwasu octowego, powstająca w wyniku korozji;

grypa /ˈɡrɨpa/ (n)
influensa
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;

grypsera /ɡrɨpˈsɛra/ (n)
drake
  (potocznie, potoczny) gwara więzienna;

grywać (v)
lure
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) odtwarzać jakąś rolę co pewien czas
  grać nieregularnie, od czasu do czasu

gryzoń /ˈɡrɨzɔ̃ɲ/ (n)
gnager
  ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;

gryźć /ɡrɨɕʨ̑/ (v)
bite
  zatapiać w czymś zęby

gryźć ziemię (v)
bite i gresset
  być martwym

grzanka /ˈɡʒãnka/ (n)
ristet brød
  kawałek pieczywa przyrumieniony z obu stron

grzać (v)
varm
  czynić cieplejszym
koke
  podwyższać wysoko temperaturę czegoś
varmer opp
  wydzielać ciepło
kose seg
  poddawać się działaniu ciepła

grzbiet /ɡʒbʲjɛt/ (n)
rygg
  (potocznie, potoczny) plecy
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część tułowia u zwierząt, przeciwna do strony brzusznej
  część łańcucha górskiego
  górna lub tylna część podłużnej rzeczy

grzebać /ˈɡʒɛbaʨ̑/ (v)
bevege
  rozgarniać, np. ziemię

grzebień /ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
kam
  (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;

grzech /ɡʒɛx/ (n)
synd
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;

grzechot (n)
rangle
  terkotliwy dźwięk twardych przedmiotów obijających się o ścianki zamkniętego pojemnika

grzechotać (v)
rangle
  wydawać z siebie grzechot

grzechotka /ɡʒɛˈxɔtka/ (n)
rangle
  rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) instrument perkusyjny z pojemnikiem zawierającego małe przedmioty wydającymi dźwięki przy potrząsaniu

grzechotnik /ɡʒɛˈxɔtʲɲik/ (n)
klapperslange
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;

grzecznościowy /ˌɡʒɛʧ̑nɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
høflig
  taki, który charakteryzuje się grzecznością; taki, od którego wymagana jest grzeczność

grzeczność /ˈɡʒɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
gi kompliment
  grzeczności uprzejme słowa i gesty, komplementy

grzeczny /ˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
høflig
  o dziecku: taki, który jest posłuszny, spokojny, miły, dobry
  taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości

grzejnik (n)
brenne
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do ogrzewania pomieszczeń

grzesznik /ˈɡʒɛʃʲɲik/ (n)
synder
  ktoś, kto grzeszy

grzeszny /ˈɡʒɛʃnɨ/ (adj)
syndig
  popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne

grzeszyć /ˈɡʒɛʃɨʨ̑/ (v)
synde
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny

grzmieć (v)
tordne
  o niebie, zazwyczaj w czasie burzy: wydawać grzmot
  wydawać głośne, niskie dźwięki niczym grzmot

grzmot /ɡʒmɔt/ (n)
tordne
  huk towarzyszący, wraz z błyskawicą, piorunowi

grzyb /ɡʒɨp/ /ˈɡʒɨbɨ/ (n)
sopp
  (mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
  (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu
  owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor

grzybek /ˈɡʒɨbɛk/ (n)
bolleklipp
  (krawiectwo) przyrząd do cerowania

grzybica (n)
sopp
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna wywoływana przez mikroskopijne grzyby;

grzywa /ˈɡʒɨva/ (n)
man
  (zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi

grzywka /ˈɡʒɨfka/ (n)
pannelugg
  (fryzyjski) włosy przycięte tak, że spadają na czoło

grzywna (n)
bra
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne

grzęda /ˈɡʒɛ̃nda/ (n)
bed
  wydzielony pas ziemi uprawnej w ogrodzie

grzęznąć /ˈɡʒɛ̃w̃znɔ̃ɲʨ̑/ (v)
kjøre seg fast
  pogrążać się, zagłębiać się w czymś grząskim, zapadać się

grób /ɡrup/ (n)
grav
  przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;

gród /ɡrut/ (n)
by
  (przestarzałe, przestarzały) lub (książkowy) miasto
borg
  prehistoryczna lub średniowieczna osada obronna otoczona wałem;

gręplować (v)
kort
  (włókiennictwo) wyczesywać włókna

guacamole (n)
guacamole
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykański sos przyrządzany na bazie awokado;

gubernator /ˌɡubɛrˈnatɔr/ (n)
guvernør
  (administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;

gubernatorstwo (n)
guvernement
  (administracja) prowincja zarządzana przez gubernatora

guglać /ˈɡuɡlaʨ̑/ (v)
nettsøk
  (potocznie, potoczny) poszukiwać informacji przy pomocy wyszukiwarki internetowej Google

guglować /ɡuɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
nettsøk
  (potocznie, potoczny) poszukiwać informacji przy pomocy wyszukiwarki internetowej Google

guma /ˈɡũma/ (n)
gummi
  rodzaj rozciągliwego tworzywa;

guma do żucia (n)
tyggegummi
  (spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;

gumka /ˈɡũmka/ (n)
gummi
  (edukacja, edukacyjny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;
  (potocznie, potoczny) (seksuologia, seksuologiczny) prezerwatywa;

gumka do ścierania /ˈɡũmka ˌdɔ‿ɕʨ̑ɛˈrãɲa/ (n)
bilgummi
  gumka służąca do wycierania śladów ołówka, najczęściej z papieru

gumowy /ɡũˈmɔvɨ/ (adj)
bilgummi
  wykonany z gumy

gust /ɡust/ (n)
smak
  poczucie piękna i harmonii

gustować /ɡuˈstɔvaʨ̑/ (v)
elske
  lubić

guwerner (n)
guvernør
  (dawniej, dawny) (edukacja, edukacyjny) nauczyciel domowy, wychowawca dzieci w zamożnych rodzinach

guziec /ˈɡuʑɛʦ̑/ (n)
vortesvin
  (zoologia, zoologiczny) Phacochoerus F. Cuvier, przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;

guzik /ˈɡuʑik/ (n)
knapp
  (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
  (potocznie, potoczny) włącznik, przycisk

gwara /ˈɡvara/ (n)
prate
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa terytorialna, odmienna od przyjętego języka standardowego;

gwarancja /ɡvaˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
gjeldsbrev
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) odpowiedzialność zaciągana przez osobę trzecią, zapewniająca wierzyciela o dotrzymaniu zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) zobowiązanie producenta lub sprzedawcy do bezpłatnej naprawy lub wymiany danego wyrobu (w razie pojawienia się w nim w określonym czasie jakichś wad);
  poręczenie, rękojmia, zapewnienie o czymś

gwarantować (v)
kausjonere
  zapewniać, dawać gwarancję, ręczyć, zabezpieczać

gwardia /ˈɡvardʲja/ (n)
vakt
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) starożytna lub średniowieczna straż przyboczna panujących
  (wojskowość, wojskowy) oddziały ochotnicze, zorganizowane na wzór wojska zawodowego
  (wojskowość, wojskowy) wyborowe oddziały wojska

gwardzista (n)
vakt
  (wojskowość, wojskowy) członek gwardii

gwałciciel /ɡvawʲˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
voldtektsmann
  osoba dopuszczająca się gwałtu

gwałcić /ˈɡvawʲʨ̑iʨ̑/ (v)
voldta
  (książkowy) naruszać siłą zasady lub normy
  zmuszać do stosunku płciowego

gwałt /ɡvawt/ (n)
valdtekt
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;
vilkårlighet /
  każdy nielegalny akt przemocy

gwałtowny /ɡvawˈtɔvnɨ/ (adj)
voldsom
  nagły, szybki
voldelig
  o człowieku impulsywny, porywczy, burzliwy, żywiołowy, wybuchowy

gwelf (n)
guelf
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik papiestwa w średniowiecznych Włoszech;

gwiazda /ˈɡvʲjazda/ (n)
stjerne
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;
  sławna osobistość w danym środowisku

gwiazda spadająca /ˈɡvʲjazda ˌspadaˈjɔ̃nʦ̑a/ (n)
meteor
  (astronomia, astronomiczny) bryła kamienna lub metaliczna poruszająca się w przestrzeni międzyplanetarnej

gwiazdozbiór /ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/ (n)
stjernebilde
  (astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;

gwinejski /ɡvʲĩˈnɛjsʲci/ (adj)
guinean
  odnoszący się do krainy Gwinea
guineansk
  odnoszący się do państwa Gwinea

gwint (n)
tråd
  (technologia, technika, techniczny) wyżłobienie w kształcie spirali na bocznej ściance śruby, wkrętu, żarówki itp. lub wewnętrznej ściance nakrętek

gwintować (v)
tråd
  (technologia, technika, techniczny) wykonywać gwinty

gwintownik /ɡvʲĩnˈtɔvʲɲik/ (n)
tappekran
  narzędzie skrawające wieloostrzowe, służące do nacinania gwintów wewnętrznych;

gwizd (n)
hvin
  wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór

gwizdanie /ɡvʲizˈdãɲɛ/ (n)
plystre
  gwizd (dźwięk)

gwizdać /ˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
plystre
  wydawać z siebie gwizd, gwizdanie

gwizdek /ˈɡvʲizdɛk/ (n)
fløyte
  nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;

gwoli /ˈɡvɔlʲi/ (preposition)
for
  (podniośle) (przestarzałe, przestarzały) przyimek wskazujący na cel czynności lub przyczynę jej wykonania

gwóźdź /ɡvuɕʨ̑/ (n)
spiker
  podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;

gzyms /ɡzɨ̃ms/ (n)
list
  (architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową;

góra /ˈɡura/ (n)
fjell, berg
  (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;
  (potocznie, potoczny) duża sterta czegoś

góra lodowa /ˈɡura lɔˈdɔva/ (n)
isfjell
  olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;

górka /ˈɡurka/ (n)
kolle
  (zdrobniale) góra

górnictwo (n)
gruvedrift
  dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;

górnik /ˈɡurʲɲik/ (n)
gruvearbeider
  pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin

górny /ˈɡurnɨ/ (adj)
øvre
  taki, który jest na pewnej wysokości, w górze
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taki, który dotyczy wyższej części skali
  o odcinku rzeki taki, który jest bliżej źródła

górski /ˈɡursʲci/ (adj)
berg
  związany z górami, dotyczący gór

góry (n)
berg
  (geografia, geograficzny) teren o pofałdowanej powierzchni przekraczającej 300 m różnicy wysokości;

górzak (n)
vånd
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju (1.1)

gówniarz /ˈɡuvʲɲaʃ/ (n)
drittunge
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pogardliwie, pogardliwy) dziecko, chłopiec

gówno /ˈɡuvnɔ/ (n)
dritt, drit
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego
  (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał
dritt
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) nic

gówno prawda /ˈɡuvnɔ ˈpravda/ (interjection)
bull
  (wulgarnie, wulgaryzm) gniewna reakcja na czyjąś wypowiedź uważaną za nieprawdziwą

gówno prawda /ˈɡuvnɔ ˈpravda/ (n)
bull
  (wulgarnie, wulgaryzm) oczywiste kłamstwo, nieprawda

gąbka /ˈɡɔ̃mpka/ (n)
svamp
  (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;
  najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;

gąbki (n)
svamp
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Porifera Grant, typ prymitywnych, beztkankowych zwierząt wyłącznie wodnych, obejmujący około 9 tysięcy poznanych dotąd gatunków;

gągoł /ˈɡɔ̃ŋɡɔw/ (n)
kvinand
  (ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki;

gąsienica /ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
larve
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;
  (motoryzacja) (technologia, technika, techniczny) metalowa taśma umieszczana na spodzie niektórych pojazdów zastępująca koła i umożliwiająca im poruszanie się w trudnym terenie

gęba /ˈɡɛ̃mba/ (n)
kjeft
  (potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) usta
munn
  (potocznie, potoczny) osoba będąca na czyimś utrzymaniu, osoba do wykarmienia

gęgawa /ɡɛ̃ŋˈɡava/ (n)
grågås
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser anser, pospolity gatunek gęsi, gniazdujący również w Polsce, przodek gęsi domowej;

gęsia skórka /ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka/ (n)
gåsehud
  (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków;

gęś /ɡɛ̃j̃ɕ/ /ɡɛ̃w̃ɕ/ /ɡɛ̃ɕ/ (n)
gås
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa gęsi (1.2), rzadziej gęsi (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona

gładzica /ɡwaˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
rødspette
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pleuronectes platessa, flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego;

gładzić (v)
tak
  przesuwać po czymś delikatnie ręką

głaskać /ˈɡwaskaʨ̑/ (v)
smeike
  łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni

głasnost /ˈɡwasnɔst/ (n)
glasnost
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa;

głaz narzutowy (n)
flyttblokk
  (geologia, geologiczny) fragment skały litej, przyniesiony przez lądolód;

głodny /ˈɡwɔdnɨ/ (adj)
sulten
  czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny

głodówka (n)
sultestreik
  (fizjologia, fizjologiczny) metoda samoleczenia, której celem jest oczyszczenie organizmu z toksyn i pozbycie się nadmiaru tkanki tłuszczowej, polegająca na nieprzyjmowaniu pokarmów
  strajk głodowy

głos /ɡwɔs/ (n)
avstemning, røst
  decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
røst, stemme
  dźwięk wydawany przez istoty żyjące
  zdanie, osąd, opinia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym
  zdolność wydawania dźwięku (1.1)

głosiciel (n)
advokat
  (podniośle) osoba głosząca coś, upowszechniająca jakieś przekonania

głosić /ˈɡwɔɕiʨ̑/ (v)
preke
  (podniośle) wygłaszać (na przykład) przemówienie, kazanie
kunngjøre
  ogłaszać, oznajmiać (na przykład) wiadomość, rozgłaszać, upowszechniać (na przykład) idee, hasła

głosowanie /ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
opptelling
  (potocznie, potoczny) wybory
avstemning
  wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś

głosować /ɡwɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
stemme
  oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania

głosowy (adj)
vokal
  związany z głosem, dotyczący głosu

głowa /ˈɡwɔva/ (n)
hode
  (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;
  (przenośnie, przenośnia) osoba przewodnicząca czemuś

głowa państwa (n)
statsoverhode
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba sprawująca najwyższą władzę w kraju

głowica /ɡwɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
første
  (technologia, technika, techniczny) robocza część jakiegoś urządzenia

głowienka /ɡwɔˈvʲjɛ̃nka/ (n)
taffeland
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący;

głownia /ˈɡwɔvʲɲa/ (n)
klinge
  (wojskowość, wojskowy) główna część broni siecznej przeznaczona do cięcia lub kłucia;

głośnik /ˈɡwɔɕɲik/ (n)
høgtaler
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;

głośny /ˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
berømt
  popularny; taki, o którym się dużo mówi
stein
  taki, który jest dobrze słyszalny

głuchota /ɡwuˈxɔta/ (n)
døvhet
  utrata zdolności słyszenia;

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (adj)
døv
  niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu

głupek /ˈɡwupɛk/ (n)
dust
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) ktoś głupi
lure
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba niepoważna

głupi /ˈɡwupʲi/ (adj)
dum
  niemądry, ograniczony intelektualnie
  bez głębszego znaczenia, pozbawiony sensu

głupiec /ˈɡwupʲjɛʦ̑/ (n)
dust
  osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna

głupio (adv)
dum
  w niemądry sposób

głupota /ɡwuˈpɔta/ (n)
enfold
  niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia

głuszec /ˈɡwuʃɛʦ̑/ (n)
storfugl
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;

głód /ɡwut/ (n)
sult
  (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;

głóg /ɡwuk/ (n)
hagtorn
  (botanika, botaniczny) Crataegus L., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach;
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoce głogu (1.2) o działaniu leczniczym używane do wyrobu win, soków pitnych i innych przetworów

główka /ˈɡwufka/ (n)
første
  (biologia, biologiczny) przednia część plemnika zawierająca materiał genetyczny i akrosom
skjeblad
  część fajki, do której nabija się i spala tytoń

główkować (v)
første
  (sport, sportowy) odbijać piłkę głową

główny /ˈɡwuvnɨ/ (adj)
hoved-
  taki, który pełni najważniejszą rolę, jest najistotniejszy

głębia /ˈɡwɛ̃mbʲja/ (n)
dyp
  (przenośnie, przenośnia) wielość kontekstów, w których można rozpatrywać dane dzieło kultury
  miejsce o dużej głębokości
dybde
  odległość od powierzchni do dna
avgrunn
  przepaść, otchłań, czeluść, głębina

głębina (n)
dybde
  szczególnie głęboka cześć zbiornika wodnego

głęboki /ɡwɛ̃mˈbɔci/ (adj)
dyp
  charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
  mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu

głębokość /ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑/ (n)
dybde
  odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza

haczyk /ˈxaʧ̑ɨk/ (n)
huke
  (zdrobniale) od: hak
fangst
  trudny do zauważenia podstęp lub problem
avkrysse
  znak ✓

hadżdż (n)
hadj
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańska pielgrzymka do świątyni Al-Kaba w Mekce;

hafn /xafn̥/ (n)
hafnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72

haftować /xafˈtɔvaʨ̑/ (v)
brodere
  (rękodzieło, rękodzielniczy) (włókiennictwo) wyszywać igłą wzór na materiale

haggis (n)
haggis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szkocka potrawa z podrobów baranich, zaszytych w owczym żołądku

hagiografia (n)
hagiografi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego;

haiku /xaˈ<sup>j</sup>iku/ (n)
haiku
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie;

hak /xak/ (n)
hake
  przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp.

hala /ˈxala/ /ˈxalɛ/ (n)
sal
  (architektura, architektoniczny) bardzo duże pomieszczenie o rozległej powierzchni;

halabarda /ˌxalaˈbarda/ (n)
hellebard
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;

halibut /xaˈlʲibut/ (n)
kveite
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;

halka /ˈxalka/ (n)
gli
  (krawiectwo) część bielizny damskiej zakładana pod suknię lub spódnicę;

halo /ˈxalɔ/ (interjection)
hallo
  wyrażenie używane przy odbieraniu telefonu

halo /ˈxalɔ/ (n)
halo
  zjawisko optyczne, świetlista otoczka widoczna wokół tarczy słonecznej lub księżycowej;

hamak /ˈxãmak/ (n)
hengekøye
  podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;

hamburczyk (n)
hamburger
  mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga

hamburger /xãmˈburɡɛr/ (n)
hamburger
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;

hammam (n)
badstu
  łaźnia w krajach arabskich i muzułmańskich;

hamować /xãˈmɔvaʨ̑/ (v)
brems
  zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca

hamulcowy (adj)
brems
  (technologia, technika, techniczny) odnoszący się do hamulca

hamulec /xãˈmulɛʦ̑/ (n)
brems
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;

hamulec ręczny /xãˈmulɛʦ̑ ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
brekk
  (motoryzacja) ręcznie aktywowany hamulec postojowy w samochodzie;

handel /ˈxãndɛl/ (n)
handel
  proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;

handel ludźmi (n)
menneskehandel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;

handlarz /ˈxãndlaʃ/ (n)
kjøpmann
  osoba zajmująca się drobnym handlem

handlować /xãnˈdlɔvaʨ̑/ (v)
dele ut
  zajmować się kupnem, sprzedażą lub wymianą towarów i usług

handlowiec (n)
kjøpmann
  (handel, handlowy) człowiek zajmujący się handlem

hangar /ˈxãŋɡar/ (n)
hangar
  pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);

hantel (n)
hantel
  (sport, sportowy) ciężarek gimnastyczny do trzymania w jednej ręce;

hanza /ˈxãw̃za/ (n)
Hansaen
  (historia, historyczny, historycznie) (ekonomia, ekonomiczny) średniowieczny związek miast lub kupców starający się o przywileje prawne, handlowe i obronne dla swych członków;

harcerz /ˈxarʦ̑ɛʃ/ (n)
Speiderbevegelsen
  (harcerski) członek harcerstwa, polskiej organizacji skautowej

hardware (n)
maskinvare
  (informatyka, informatyczny) (środowiskowy) sprzęt komputerowy, materialna część komputera

hardy /ˈxardɨ/ (adj)
arrogant
  dumny, butny, nieposłuszny

harfa /ˈxarfa/ (n)
harpe
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;

harmider (n)
drønn
  hałas w połączeniu z zamieszaniem

harmonia /xarˈmɔ̃ɲja/ (n)
harmoni
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element dzieła muzycznego;
  ład

harmonijka ustna /ˌxarmɔ̃ˈɲijka ˈustna/ (n)
munnharmonika
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielki, ustny instrument, w którym dźwięk wyzwalany jest przez wciągane i wydmuchiwane przez muzyka powietrze poruszające podczas ruchu metalowe blaszki umieszczone wewnątrz;

harpagon (n)
gjerrigknark
  (książkowy) wielki skąpiec

harpun /ˈxarpũn/ (n)
harpun
  miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;

harpunnik (n)
harpuner
  (morski) wielorybnik używający harpuna

has /xas/ (n)
hassium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;

haszysz /ˈxaʃɨʃ/ (n)
hasj
  narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;

hasło /ˈxaswɔ/ (n)
passord
  tajny wyraz lub ciąg znaków

hau /xaw/ (interjection)
voff, vov
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa

haubica /xawˈbʲiʦ̑a/ (n)
haubits
  (wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;

hazard /ˈxazart/ (n)
hasardspill
  gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;

hałas /ˈxawas/ (n)
larm
  głośne, uciążliwe dźwięki;

hańba /ˈxãɲba/ (n)
skam
  (książkowy) coś, co przynosi wstyd, stanowi ujmę dla honoru

hańbić /ˈxãɲbʲiʨ̑/ (v)
skam
  okrywać hańbą, przynosić hańbę

heavy metal (n)
tungmetall
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek metalu (muzyki);

heban /ˈxɛbãn/ (n)
ibenholt
  cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (adj)
hebraisk
  związany z Hebrajczykami

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (n)
hebraisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

hedonizm (n)
hedonisme
  (filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

hegemonia /ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
hegemoni
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

hej /xɛj/ (interjection)
hei
  (potocznie, potoczny) forma nieformalnego powitania
  zwrócenie czyjejś uwagi

hejt /xɛjt/ (n)
hate
  (neologizm) (potocznie, potoczny) działanie w Internecie przejawiające złość, wrogość, nienawiść wobec kogoś
  (neologizm) (potocznie, potoczny) obraźliwy lub pełen agresji komentarz zamieszczony w Internecie

heksametr (n)
heksameter
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) sylabotoniczna akcentuacyjna miara wierszowa

heksan /ˈxɛksãn/ (n)
heksan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna toksyczna ciecz;

hektar /ˈxɛktar/ (n)
hektar
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);

hektyczny /xɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
hastig (ˇhɑsti)
  gorączkowy

hel /xɛl/ (n)
helium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

hematyt (n)
hematitt
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

hemofilia (n)
blødersykdom
  (medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

hemofobia (n)
blodfobi
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią

hemoglobina (n)
hemoglobin
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) białko i barwnik erytrocytów nadający krwi czerwony kolor, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu

hentai /ˈxɛ̃ntaj/ (n)
hentai
  (sztuka) japońska animacja, komiks lub gra komputerowa zawierająca treści pornograficzne;

heptan /ˈxɛptãn/ (n)
heptan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, alkan, bezbarwna, toksyczna ciecz;

heraldyczny /ˌxɛralˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
heraldikk
  dotyczący heraldyki

heraldyk (n)
heraldiker
  znawca heraldyki

heraldyka (n)
heraldikk
  nauka o herbach i rodach szlacheckich;

herb /xɛrp/ (n)
våpen
  (heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe

herbata /xɛrˈbata/ (n)
te
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z suszu (1.2);
  susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3)

herbatka (n)
te
  (potocznie, potoczny) towarzyskie spotkanie przy herbacie

herbatnik /xɛrˈbatʲɲik/ (n)
kjeks
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suche, dość twarde ciastko pszenne w kształcie ząbkowanego prostokąta, podawane zwykle do herbaty lub kawy;

herbowy (adj)
våpen
  dotyczący herbów, związany z herbem, herbami

herc /xɛrʦ̑/ (n)
hertz
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary częstotliwości; (symbolicznie) Hz;

heretycki /ˌxɛrɛˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
kjettersk
  (przenośnie, przenośnia) sprzeczny z poglądami ogółu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący heretyka, herezji

herezja /xɛˈrɛzʲja/ (n)
heresi
  (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów
heresi, kjetteri
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;

heroina /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
heroin
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;

heros (n)
helt
  (przenośnie, przenośnia) ktoś bohaterski

herpetologia /ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja/ (n)
herpetologi
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach;

heteroseksualista /ˌxɛtɛrɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
heterofil
  osoba o orientacji heteroseksualnej

heteroseksualizm /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
heterofili
  odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej

heteroseksualny /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
heterofil
  odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

hetman /ˈxɛtmãn/ (n)
dronning
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku;

hetycki (adj)
hettittisk
  (starożytność) dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii

hetycki (n)
hettittisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich;

hełm /xɛwm/ (n)
kuppel
  (architektura, architektoniczny) obłe lub stożkowe zakończenie wieży;
hjelm
  zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami;

hełmiatka /xɛwˈmʲjatka/ (n)
rødhodeand
  (ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm;

hiacynt /ˈxʲjaʦ̑ɨ̃nt/ (n)
hyasint
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;

hidżab /ˈxʲiʤ̑ap/ (n)
hidsjab
  rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;

hiena /ˈxʲjɛ̃na/ (n)
hyene
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;

hierarchiczny (adj)
hierarkisk
  taki, który jest uporządkowany zgodnie z przyjętą hierarchią

hieroglif /xʲjɛˈrɔɡlʲif/ (n)
hieroglyf
  (przenośnie, przenośnia) nieczytelny pojedynczy znak pisarski
  (przenośnie, przenośnia) pismo nieczytelne
  pismo obrazkowe (starożytne, trudne do odczytania)
  starożytne egipskie pismo obrazkowe;

higiena /xʲiˈɟɛ̃na/ (n)
hygiene
  dbanie o czystość ciała

higieniczny (adj)
hygienisk
  zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

higroskopijność /ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑/ (n)
hygroskopisk
  podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

hindi /ˈxʲĩndʲi/ (n)
hindi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii

hinduista /ˌxʲĩnduˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
hinduisk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca hinduizmu

hinduistka /ˌxʲĩnduˈ<sup>j</sup>istka/ (n)
hinduisk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje hinduizm

hinduistyczny /ˌxʲĩndu<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
hinduisk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z hinduizmem, dotyczący hinduizmu

hinduizm /xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/ (n)
hinduisme
  (teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

hinduski /xʲĩnˈdusʲci/ (adj)
indisk
  pochodzący z Indii, dotyczący Indii lub Hindusów

hip hip hurra (interjection)
hipp hipp hurra
  okrzyk wyrażający entuzjazm lub euforię

hipergamia (n)
hypergami
  dobieranie przez kobietę partnera życiowego o pozycji społecznej wyższej lub co najmniej podobnej do swojej; dobieranie partnerów tej samej lub wyższej rangi przez samice ssaków

hipertekst /xʲipɛrˈtɛkst/ (n)
hypertekst
  (informatyka, informatyczny) organizacja tekstu komputerowego polegająca na zastosowaniu hiperłączy przenoszących użytkownika do innych informacji;

hipertermia /ˌxʲipɛrˈtɛrmʲja/ (n)
hypertermi
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego;

hipnotyzer (n)
hypnotisør
  człowiek stosujący hipnozę

hipnoza /xʲipˈnɔza/ (n)
hypnose
  wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen;

hipochondria (n)
hypokondri
  (medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

hipoglikemia (n)
hypoglykemi
  (medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

hipokryta /ˌxʲipɔˈkrɨta/ (n)
hykler
  osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa

hipokryzja /ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/ (n)
hykleri
  (psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;

hipologia /ˌxʲipɔˈlɔɟja/ (n)
hippologi
  (zoologia, zoologiczny) nauka o koniu domowym;

hipomania /ˌxʲipɔ̃ˈmãɲja/ (n)
hypomani
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie charakteryzujące się wzmożoną aktywnością

hipopotam /ˌxʲipɔˈpɔtãm/ (n)
flodhest
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

hipoteza /ˌxʲipɔˈtɛza/ (n)
hypotese
  niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;

his /xʲis/ (n)
hiss
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk h podwyższony o półton;

histologia (n)
histologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

historia /xʲiˈstɔrʲja/ (n)
historie
  nauka zajmująca się badaniem przeszłości;

historyczny /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
historisk
  związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość

historyk /xʲiˈstɔrɨk/ (n)
historiker
  specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów
  specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (adj)
spansk
  nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (n)
spansk
  (językoznawstwo, językoznawczy) romański język używany m.in. w Hiszpanii;

hit /xʲit/ (n)
anslag
  utwór muzyczny (zazwyczaj piosenka) wyjątkowo modny w danym czasie

hmm /xm̥m/ (interjection)
hmm
  …sygnalizujący namysł

hoax (n)
bedrag
  fałszywa informacja pozorująca prawdziwą, aby wprowadzić w błąd odbiorcę

hobby /ˈxɔbbʲi/ (n)
hobby
  pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie

hodować /xɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
dyrke
  zapewniać żywym organizmom (zwierzętom, roślinom, bakteriom) odpowiednie warunki do wzrostu, rozwoju i rozmnażania

hojność (n)
belønning
  cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni

hojny /ˈxɔjnɨ/ (adj)
rik
  (książkowy) szczodrze udzielany

hokej /ˈxɔkɛj/ (n)
hockey
  (sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;

hokej na lodzie /ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (n)
ishockey
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku;

hol /xɔl/ (n)
sal
  (architektura, architektoniczny) duża, reprezentacyjna sala znajdująca się u wejścia do kina, teatru, hotelu, do apartamentów itp.

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (adj)
nederlandsk
  związany z Holandią, dotyczący Holandii (państwa)

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (n)
Nederlandsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny język Holandii;

holizm (n)
Holisme
  teoria zakładająca, że świat stanowi całość, niedającą się sprowadzić do sumy części

holm /xɔlm/ (n)
holmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;

holocen /xɔˈlɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
Holocen
  (geologia, geologiczny) najmłodsza epoka dziejów Ziemi;

holoceński (adj)
Holocen
  (geologia, geologiczny) związany z holocenem, dotyczący holocenu

holokaust /xɔˈlɔkawst/ (n)
holocaust
  (historia, historyczny, historycznie) zagłada, całkowite zniszczenie, zwłaszcza prześladowanie i zagłada Żydów europejskich przez hitlerowców w czasie II wojny światowej, (zobacz) Holokaust

homar /ˈxɔ̃mar/ (n)
hummer
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;

homarzec /xɔ̃ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
sjøkreps
  (zoologia, zoologiczny) Nephrops norvegicus, gatunek homara ceniony ze względu na walory smakowe;

homeopatia /ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/ (n)
homøopati
  leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;

homiletyka (n)
homiletikk
  (teologia, teologiczny) dyscyplina teologiczna, nauka o układaniu i wygłaszaniu kazań;

homo- /ˈxɔ̃mɔ/
homo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity

homofobia /ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
homofobi
  silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów, dyskryminacja homoseksualistów;

homoseksualista /ˌxɔ̃mɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
homofil
  (seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna o homoseksualnej orientacji seksualnej;

homoseksualizm /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
homofili
  (seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci

homoseksualność (n)
homofili
  (seksuologia, seksuologiczny) cecha tego, co homoseksualne; cecha tych, którzy są homoseksualni

homoseksualny /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
homoseksuell
  związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu

honduraski /ˌxɔ̃nduˈrasʲci/ (adj)
honduransk
  odnoszący się do państwa Honduras

honor /ˈxɔ̃nɔr/ (n)
ære
  czyjeś poczucie godności

horda /ˈxɔrda/ (n)
horde
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
  (książkowy) tłum, zgraja, banda

hormon /ˈxɔrmɔ̃n/ (n)
hormon
  (biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;

horoskop /xɔˈrɔskɔp/ (n)
horoskop
  opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię

horyzont /xɔˈrɨzɔ̃nt/ (n)
horisont
  linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;

horyzontalny /ˌxɔrɨzɔ̃nˈtalnɨ/ (adj)
horisontal
  taki, który ma poziomy kierunek

hostessa /xɔˈstɛsːa/ (n)
vertinne
  (książkowy) dziewczyna pełniąca obowiązki przewodniczki, opiekująca się gośćmi lub promująca produkty na wystawach, targach, w hipermarketach itp.

hostia /ˈxɔstʲja/ (n)
hostie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji;

hot dog /ˈxɔd ˈːɔk/ (n)
pølse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) gorąca parówka podawana w rozciętej bułce z dowolnymi przyprawami;

hotel /ˈxɔtɛl/ (n)
hotell
  (hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;

hotspot /ˈxɔtspɔt/ (n)
urolig område
  (informatyka, informatyczny) publiczny punkt dostępu do internetu za pośrednictwem sieci bezprzewodowej;

housowy (adj)
hus
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dotyczący muzyki house

hołota /xɔˈwɔta/ (n)
pakk
  (pogardliwie, pogardliwy) grupa osób, które zachowują się w sposób niekulturalny, chamski, ordynarny, prostacki

hoży /ˈxɔʒɨ/ (adj)
yppig
  (dawniej, dawny) taki, który wygląda dobrze, zdrowo, pięknie, młodo, jest silny i urodziwy

hrabia /ˈxrabʲja/ (n)
greve
  tytuł szlachecki;

hrabina /xraˈbʲĩna/ (n)
grevinne
  żona hrabiego

hubka (n)
knusk
  materiał łatwopalny uzyskiwany z hub, stosowany do rozniecania ognia za pomocą krzesiwa;

huczeć /ˈxuʧ̑ɛʨ̑/ (v)
knipse
  wydawać głośny, niski ton

hufnal /ˈxufnal/ (n)
søm
  gwóźdź o niemal kwadratowym przekroju służący do przybijania podkowy koniowi;

huk /xuk/ (n)
rumling
  głośny odgłos słyszalny w czasie wybuchu, wystrzału albo upadku ciężkiego przedmiotu, uderzenia pioruna

humbak /ˈxũmbak/ (n)
knølhval
  (zoologia, zoologiczny) Megaptera novaeangliae, gatunek wieloryba z podrzędu fiszbinowców;

hummus (n)
humus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie;

humor /ˈxũmɔr/ (n)
humør
  chwilowy stan psychiczny, zwłaszcza dobry
humor
  zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości

hura /ˈxura/ (interjection)
hurra
  … wyrażający radość i zachęcający do wiwatowania na cześć kogoś lub z powodu osiągnięcia czegoś

huragan /xuˈraɡãn/ (n)
orkan
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;

huzar (n)
husar
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz jazdy lekkiej;

huśtawka /xuɕˈtafka/ (n)
dumphuske
  (przenośnie, przenośnia) gwałtowne zmiany, wahania; zmienność
  przyrząd do bujania dzieci;

hybryda /xɨ.ˈbrɨ.da/ (n)
blandning
  (książkowy) coś, co składa się z różnych elementów, często niepasujących do siebie

hydraulik /xɨˈdrawlʲik/ (n)
rørlegger
  robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania

hydrografia /ˌxɨdrɔˈɡrafʲja/ (n)
hydrografi
  (geografia, geograficzny) nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego

hydrologia /ˌxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
hydrologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;

hydroplan /xɨˈdrɔplãn/ (n)
sjøfly
  samolot, który może lądować na wodzie i startować z niej;

hydroponika /ˌxɨdrɔˈpɔ̃ɲika/ (n)
vannkultur
  bezglebowa metoda uprawy roślin w roztworach wodnych, z których pobierają one składniki pokarmowe, a ziemia została zastąpiona ceramicznym granulatem służącym jedynie do utrzymania rośliny w pionie;

hydrosfera (n)
hydrosfære
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) geosfera obejmująca ogół wód na ziemskim globie;

hydrostatyka /ˌxɨdrɔˈstatɨka/ (n)
hydrostatikk
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności;

hymn /xɨ̃mn/ (n)
hymne
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;

hę (particle)
hva
  (potocznie, potoczny) …wzmacniająca pytanie

i /i/ (conjunction)
og
  …łączący słowa i zdania równorzędne

i tak
uansett
  mimo to, mimo wszystko
altså
  … służąca do podsumowania poprzedzającej myśli

i tak dalej (adv)
og så videre
  wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia

ich /ix/ (pronoun)
deres
  3. (osoba) lm

ichtiologia /ˌixtʲjɔˈlɔɟja/ (n)
iktyologi
  (zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;

idea /iˈdɛa/ (n)
oppfatning
  myśl przewodnia;
  pomysł

idealista /ˌidɛaˈlʲista/ (n)
idealist
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik idealizmu
  (przenośnie, przenośnia) lub (ironicznie) marzyciel
  osoba kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami

ideał (n)
ideal
  doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień

identyfikacja /ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
identifikasjon
  (książkowy) stwierdzenie czyjejś tożsamości, ustalenie jednakowości czegoś w porównaniu z czymś
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) utożsamianie się osoby bądź grupy z wartościami i stylem innej osoby lub grupy
  (psychologia, psychologiczny) utożsamianie się z kimś, współodczuwanie; przeżywanie przez kogoś czegoś bezpośrednio jego niedotyczącego tak, jak ktoś inny, kogo to dotyczy naprawdę

identyfikować (v)
identifisere
  ustalać kim lub czym coś lub ktoś jest

ideogram /ˌidɛˈɔɡrãm/ (n)
ideogram
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;

ideolog (n)
ideolog
  twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii

ideologia /ˌidɛɔˈlɔɟja/ (n)
ideologi
  system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego

idiomatyczny (adj)
idiomatisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoisty dla konkretnego języka, będący idiomem

idiomowy (adj)
idiomatisk
  związany idiomem, dotyczący idiomu

idiopatyczny (adj)
idiopatisk
  (medycyna, medyczny) powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże;

idiosynkratyczny (adj)
idiosynkratisk
  związany z idiosynkrazją

idiosynkrazja (n)
særegenhet
  cecha, która wyróżnia kogoś lub coś spośród innych ludzi bądź obiektów

idiota /iˈdʲjɔta/ (n)
dust
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi, tępak

idiotycznie /ˌidʲjɔˈtɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
tåpelig
  w sposób idiotyczny

idiotyzm (n)
dumhet
  (grubiański, grubiańsko) coś głupiego, nieroztropnego

ido /ˈidɔ/ (n)
ido
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto;

idol /ˈidɔl/ (n)
idol
  osoba, którą się podziwia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bóstwa

idylla (n)
idyll
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pogodny liryk opiewający uroki życia na wsi
  (potocznie, potoczny) sielankowe życie

iglicznia /iɡˈlʲiʧ̑ʲɲa/ (n)
tangsnelle
  (ichtiologia, ichtiologiczny) europejska ryba morska, u której ikra i młode znajduje się w komorze lęgowej na ciele;

igloo /ˈiɡlu/ /ˈiɡlɔ/ (n)
iglo
  kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu;

ignorować /ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
ignorere
  pomijać, nie zwracać uwagi

igrać z ogniem /ˈiɡraʥ̑ ˈz‿ɔɟɲɛ̃m/ (idiom)
leke med ild
  niebezpiecznie, nadmiernie ryzykować

igrzyska olimpijskie /iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ/ (n)
Olympiske leker
  (sport, sportowy) najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach;

igrzysko (n)
lure
  (dawniej, dawny) impreza o charakterze niesportowym

iguana /ˌiɡuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
iguan
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka należąca do legwanów;

igła /ˈiɡwa/ (n)
nål
  (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;

ikona /iˈkɔ̃na/ (n)
ikon
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;

ikonografia (n)
ikonografi
  (książkowy) elementy uważane za charakterystyczne dla przedstawianego podmiotu
  (książkowy) ogół przedstawień wizualnych połączonych ze sobą osobą twórcy lub tematyką
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;

ikra /ˈikra/ (n)
rogn
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb

ile /ˈilɛ/ (interrogativePronoun)
hvor meget
  używany do pytania o liczność elementów w zbiorze
  używany do pytania o wielkość

ile /ˈilɛ/ (pronoun)
hvor meget
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś

ileus (n)
ileum
  (medycyna, medyczny) stan niedrożności jelita

iloczyn /iˈlɔʧ̑ɨ̃n/ (n)
produkt
  (matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego

iloraz /iˈlɔras/ (n)
kvotient
  (matematyka, matematyczny) wynik dzielenia

ilościowy (adj)
kvantitativ
  dotyczący ilości

ilość /ˈilɔɕʨ̑/ (n)
beløp
  liczba określająca objętość lub masę;
kvantitet
  liczba sztuk

ilustracja /ˌiluˈstraʦ̑ʲja/ (n)
illustrasjon
  reprodukcja fotografii, rysunku lub obrazu, będąca uzupełnieniem, wyjaśnieniem lub ozdobą drukowanego tekstu;

ilustrator /ˌiluˈstratɔr/ (n)
illustratør
  osoba tworząca ilustracje, osoba zajmująca się ilustrowaniem – opatrywaniem tekstów ilustracjami

ilustrować (v)
anskueliggjøre
  (przenośnie, przenośnia) uzupełniać, unaoczniać coś przykładem, dodatkowym komentarzem lub dokumentacją
illustrere
  opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem

iluzja (n)
illusjon
  (psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie

imadło /ĩˈmadwɔ/ (n)
skrue
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu;

imaginacja /ˌĩmaɟĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
fantasi
  wytwór wyobraźni, przedstawienie sobie czegoś
  zdolność do tworzenia obrazów za pomocą wyobraźni; fantazjowanie

imam /ˈĩmãm/ (n)
imam
  uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;

imbir /ˈĩmbʲir/ (n)
ingefær
  (botanika, botaniczny) Zingiber Boehm., rodzaj roślin wieloletnich, pochodzących z Azji i Australii;

imiesłów /ĩˈmʲjɛswuf/ (n)
partisipp
  (gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

imigracja /ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
innvandring
  napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigracyjny /ˌĩmʲiɡraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
innvandring
  związany z imigracją, należący do niej

imigrant /ĩˈmʲiɡrãnt/ (n)
innvandrer
  osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrować (v)
immigrere
  przybywać do obcego kraju w celu osiedlenia

imitować /ˌĩmʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
imitere
  naśladować coś lub kogoś

imię /ˈĩmʲjɛ/ (n)
fornavn, navn
  indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.), zwierzęcia, rośliny itp.;

immunitet /ˌĩmːũˈɲitɛt/ (n)
immunitet
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom

immunologia /ˌĩmːũnɔˈlɔɟja/ (n)
immunologi
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

imperator /ˌĩmpɛˈratɔr/ (n)
keisar
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: dowódca wojskowy

imperializm (n)
imperialisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta o militaryzm, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium

imperium /ĩmˈpɛrʲjũm/ (n)
imperium
  wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje

impertynent /ˌĩmpɛrˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
slyngel
  osoba zachowująca się niegrzecznie, arogancko, obraźliwie lub bezczelnie

impet (n)
drivkraft
  siła rozpędu
  szybki ruch

implementacja /ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
iverksetting
  (publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie;

implikacja /ˌĩmplʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
følge
  następstwo, konsekwencja

implikować (v)
implisere
  pociągać za sobą

imponować /ˌĩmpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
imponere
  wzbudzać w kimś uznanie, podziw

imponujący (adj)
beundringsverdt
  godny podziwu z powodu rozmiarów
imponerende
  wzbudzający uznanie i zachwyt

impreza /ĩmˈprɛza/ (n)
programpost
  wydarzenie kulturalne lub sportowe

imprimatur (n)
imprimatur
  (kościelny) (administracja) kościelne pozwolenie na druk;

improwizować (v)
improvisere
  (przenośnie, przenośnia) wykonywać z jakichkolwiek dostępnych materiałów
  prezentować, wykonywać coś bez przygotowania

impuls /ˈĩmpuls/ (n)
trang
  (przenośnie, przenośnia) podnieta, pobudka do działania

inaczej /ĩˈnaʧ̑ɛj/ (adv)
annerledes
  w inny sposób, nie tak jak jest; odwrotnie, odmiennie

inauguracja /ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja/ (n)
åpning
  (podniośle) uroczyste rozpoczęcie lub otwarcie czegoś ((na przykład) działalności, przedsięwzięcia)

incest /ˈĩnʦ̑ɛst/ (n)
blodskam
  (rzadki, rzadko używany) obcowanie płciowe z kimś blisko spokrewnionym

ind /ĩnt/ (n)
indium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;

indeks /ˈĩndɛks/ (n)
indeks
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) miernik koniunktury giełdowej obrazujący zmiany cen akcji
  (informatyka, informatyczny) dane pozwalające szybko przeszukiwać bazę danych według określonej kolumny lub ich zbioru
  (statystyka, statystyczny) liczba względna charakteryzująca zmiany poziomu zjawiska zachodzące w pewnym czasie

indiański /ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
indiansk
  związany z Indianami, dotyczący Indian

indoeuropejski /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
indoeuropeisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
indonesisk
  odnoszący się do państwa Indonezja

indor /ˈĩndɔr/ (n)
kalkun
  samiec indyka

industrialny (adj)
industriell
  związany z industrializacją, dotyczący industrializacji

indyczka /ĩnˈdɨʧ̑ka/ (n)
kalkun
  (ornitologia, ornitologiczny) samica indyka

indyferentny /ˌĩndɨfɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
likegyldig
  (książkowy) obojętny; taki, który ma bierny stosunek

indygo (adj)
indigo
  (książkowy) ciemnobłękitny

indygo (n)
indigo
  (botanika, botaniczny) roślina, z której otrzymywano barwnik o tej samej nazwie
  (chemia, chemiczny) ciemnoniebieski barwnik kadziowy
  kolor ciemnobłękitny

indyjski /ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
indisk
  związany z Indiami, dotyczący Indii

indyk /ˈĩndɨk/ (n)
kalkun
  (ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;

indywidualnie (adv)
individuell
  występując osobno

indywidualny /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
individuell
  osobny, niezespołowy, pojedynczy, samemu, oddzielny
  właściwy jednostce, typowy dla konkretnej osoby, swoisty

inercja /ĩˈnɛrʦ̑ʲja/ (n)
treghet
  bierne poddawanie się, niechęć do czynu, brak woli podjęcia własnej inicjatywy

infekcja /ĩnˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
infeksjon
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;

infekować (v)
infisiere
  (medycyna, medyczny) wywoływać infekcję

inflacja /ĩnˈflaʦ̑ʲja/ (n)
inflasjon
  (ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;

informacja /ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
informasjon
  poinformowanie o czymś, zakomunikowanie

informacyjny /ˌĩnfɔrmaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
informasjon
  dostarczający wiadomości lub innych informacji
  związany z informacjami, ich przesyłaniem i przetwarzaniem

informatyka /ˌĩnfɔrˈmatɨka/ (n)
informatikk
  nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;

inguski (n)
ingusjisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inguski;

inhalator (n)
inhalator
  (medycyna, medyczny) sprzęt służący do inhalacji i terapii dróg oddechowych;

inicjatywa (n)
initiativ
  propozycja zrealizowania określonych działań

inicjować (v)
sette i gang
  dawać czemuś początek

inkarnacja (n)
inkarnasjon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wcielenie bóstwa w osobę ludzką;

inklinacja (n)
tilbøyelighet
  (fizyka, fizyczny) nachylenie, kąt nachylenia

inkontynencja (n)
inkontinens
  (medycyna, medyczny) nietrzymanie wydalania – moczu lub stolca;

inkrementacja /ˌĩŋkrɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
inkrementere
  (informatyka, informatyczny) operacja zwiększenia wartości o jeden;

inkryminować /ˌĩŋkrɨ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
beskylde
  (książkowy) obwiniać, stawiać zarzuty

inkunabuł /ˌĩŋkũˈnabuw/ (n)
inkunabel
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);

innowacja (n)
innovasjon
  proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś

innowacyjny (adj)
banebrytende
  dający nową jakość; wprowadzający coś zupełnie nowego

inny /ˈĩnːɨ/ (indefinitePronoun)
annen
  nie ten, jakiś odmienny

inscenizator /ˌĩw̃sʦ̑ɛ̃ɲiˈzatɔr/ (n)
regissør
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) osoba odpowiedzialna za przygotowanie i organizację spektaklu;

inserat /ĩw̃ˈsɛrat/ (n)
annonse
  (przestarzałe, przestarzały) ogłoszenie opublikowane w prasie

inspiracja /ˌĩw̃spʲiˈraʦ̑ʲja/ (n)
inspirasjon
  natchnienie, twórczy zapał, wena

instalacja /ˌĩw̃staˈlaʦ̑ʲja/ (n)
installasjon
  (sztuka) przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów;
  (technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów
  (technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość

instalator (n)
installatør
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy instalujący oprogramowanie i przygotowujący go do użytkowania
  (technologia, technika, techniczny) osoba zakładająca instalację

instalować /ˌĩw̃staˈlɔvaʨ̑/ (v)
innrede
  (informatyka, informatyczny) umieszczać program komputerowy na komputerze tak, aby poprawnie działał
  (technologia, technika, techniczny) montować jakieś urządzenie do pracy w danym miejscu lub warunkach
  (potocznie, potoczny) wprowadzać się do nowego mieszkania, pokoju itp., urządzać się

instancja (n)
instans
  (administracja) dany stopień organizacyjny w układzie podległych sobie instytucji

instrukcja /ĩw̃ˈstrukʦ̑ʲja/ (n)
veiledning
  zbiór zasad zalecających postępowanie w określonej dziedzinie

instruktaż (n)
veiledning
  udzielanie komuś instrukcji, wskazówek

instrument /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/ (n)
instrument
  (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy;
  (przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu

instrument muzyczny (n)
musikkinstrument
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;

instynkt /ˈĩw̃stɨ̃ŋkt/ (n)
instinkt
  (biologia, biologiczny) wrodzona zdolność żywych organizmów do złożonych, celowych działań, swoistych dla danego gatunku i ważnych dla przetrwania;
  wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji

instytucjonalny /ˌĩw̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
institusjonell
  związany z instytucją, właściwy instytucji, instytucjonalności

insulina /ˌĩw̃suˈlʲĩna/ (n)
insulin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny hormon lub jego analog stosowany jako lek w terapii cukrzycy
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę;

insurekcja /ˌĩw̃suˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
opprør
  (książkowy) powstanie zbrojne

insynuacja (n)
insinuasjon
  osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli, często nie wprost, a z użyciem aluzji

integracja /ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
integrasjon
  połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)

integralny /ˌĩntɛˈɡralnɨ/ (adj)
integral
  nierozerwalnie związany z czymś

intelektualista (n)
intellektuell
  człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe;

intelektualny /ˌĩntɛlɛktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
intellektuell
  dotyczący intelektu lub intelektualistów

inteligencja /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intelligens
  sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;

inteligentny /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/ (adj)
intelligent
  odznaczający się inteligencją

intencja /ĩnˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intensjon
  chęć, zamiar

interes /ĩnˈtɛrɛs/ (n)
butikk
  (potocznie, potoczny) (ekonomia, ekonomiczny) firma, działalność gospodarcza
interesse
  korzyść, pożytek
dele ut
  sprawa (do załatwienia)

interesować /ˌĩntɛrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
interessere
  wzbudzać zainteresowanie, ciekawić

interesujący /ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
interessant
  ciekawy, zajmujący

interferencja (n)
interferens
  (fizyka, fizyczny) zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal;

interlingua /ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva/ (n)
Interlingua
  (językoznawstwo, językoznawczy) międzynarodowy sztuczny język pomocniczy;

internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (n)
Internett
  (informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa (medium);

internetowy /ˌĩntɛrnɛˈtɔvɨ/ (adj)
Internett
  dotyczący internetu; korzystający z internetu; umieszczony w internecie; wykorzystujący do działania internet

internować /ˌĩntɛrˈnɔvaʨ̑/ (v)
praktikant
  osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego
  pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie

interpretować /ˌĩntɛrprɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
tolke
  robić interpretację, analizować znaczenie
  rozumieć coś na swój sposób

interwencja /ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intervensjon
  wejście pomiędzy, mieszanie się do czegoś, aby osiągnąć zamierzony cel

intonacja /ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
intonasjon
  (językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rozpoczęcie śpiewu zbiorowego przez jedną osobę; zaśpiew;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sposób wydobywania dźwięków, szczególnie w śpiewie, na instrumencie smyczkowym lub dętym;

introdukcja /ˌĩntrɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
anbefaling
  wstęp, przedstawienie czegoś, początek

intrygować (v)
intrigere
  robić intrygi, knuć spiski

intuicja /ˌĩntuˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲja/ (n)
intuisjon
  (filozofia, filozoficzny) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
  (potocznie, potoczny) zdolność przeczuwania, przewidywania
  (psychologia, psychologiczny) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;

intymny /ĩnˈtɨ̃mnɨ/ (adj)
intim
  mocno osobisty
  związany z erotyką

inwazja /ĩnˈvazʲja/ (n)
invasjon
  (biologia, biologiczny) gwałtowne rozprzestrzenienie się nowego gatunku na terytorium zajmowane dotąd przez reprezentantów rodzimych populacji;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najazd lub wtargnięcie zbrojne na czyjeś terytorium;

inwestować /ˌĩnvɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
investere
  dokonywać inwestycji

inwestycja /ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja/ (n)
investering
  (ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;

inżynier /ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/ (n)
ingeniør
  człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;

iperyt /iˈpɛrɨt/ (n)
sennep
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) każdy związek organiczny mający budowę zbliżoną do iperytu (1.1) będący bojowym środkiem trującym i wykazujący podobne do niego działanie parzące i trujące lub też mieszanina takich związków;

iperyt siarkowy /iˈpɛrɨtʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
sennepsgass
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów stosowany jako parzący bojowy środek trujący, gęsta, oleista ciecz o działaniu silnie trującym, po raz pierwszy zastosowany z powodzeniem w 1917 roku pod Iprą w Belgii;

irański /iˈrãj̃sʲci/ (adj)
iransk
  odnoszący się do państwa Iran

irbis śnieżny (n)
snøleopard
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Panthera uncia Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Azji Środkowej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku irbisów śnieżnych (1.1)

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
irsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany przez Irlandczyków;

ironia /iˈrɔ̃ɲja/ (n)
ironi
  zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;

ironiczny /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
ironisk
  zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego

irracjonalny /ˌirːaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
irrasjonell
  sprzeczny z rozumem, rozsądkiem

iryd /ˈirɨt/ (n)
iridium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77

irygacja (n)
irrigasjon
  (rolnictwo, rolniczy) sztuczne nawadnianie pól;

irys /ˈirɨs/ (n)
mækje
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) kosaciec, roślina kwiatowa;
iris
  (botanika, botaniczny) kwiat irysa (1.1)
  (spożywczy) mleczny cukierek o kwadratowym kształcie

irytować /ˌirɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
irritere
  drażnić, denerwować kogoś

iskra /ˈiskra/ (n)
gnist
  rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości

iskrzyć (v)
gnist
  wyrzucać z siebie iskry
  wytwarzać iskry prądu elektrycznego

islam /ˈislãm/ (n)
islam
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;

islamista /ˌislãˈmʲista/ (n)
islamistisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik islamizmu

islamizacja /ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
islamisering
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu

islamizm /isˈlãmʲism̥/ (n)
islamisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;

islamski /isˈlãmsʲci/ (adj)
islamsk
  związany z islamem, dotyczący islamu

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
islandsk
  odnoszący się do Islandii lub Islandczyków

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
islandsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Islandii;

istnienie /iˈstʲɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
eksistens
  bycie, trwanie, występowanie, egzystencja
bli til
  wyodrębniona całość, istota, byt

istnieć /ˈistʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
eksistere
  być, występować w rzeczywistości

istota /iˈstɔta/ (n)
særpreg
  charakter, rodzaj, postać czegoś lub kogoś
vesen
  stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać

istotnie /iˈstɔtʲɲɛ/ (adv)
i alt vesentligt
  w znaczącym i/lub znacznym stopniu

istotnie /iˈstɔtʲɲɛ/ (particle)
faktisk
  …potwierdzająca rację tego, co ktoś wcześniej oznajmił

istotny /iˈstɔtnɨ/ (adj)
grunnleggende
  taki, który jest istotą czegoś; jest charakterystyczny, specyficzny, ważny
tro
  taki, który jest prawdziwy, rzeczywisty

iteracja /ˌitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
iterasjon
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) jednokrotne powtórzenie algorytmu (etap liczenia)
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) metoda obliczania polegająca na wielokrotnym powtarzaniu tego samego algorytmu;

itr /itr̥/ (n)
yttrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;

iwa /ˈiva/ (n)
selje
  (botanika, botaniczny) Salix caprea L., gatunek roślin z rodziny wierzbowatych;

izba /ˈizba/ (n)
rom
  (potocznie, potoczny) pomieszczenie w wiejskim domu
  (urzędowy) pomieszczenie mieszkalne, pokój
kammer
  (urzędowy) jeden z organów parlamentu w niektórych państwach
-bar
  (urzędowy) organ zajmujący się sprawami jakiegoś zrzeszenia zawodowego, mający na celu jego obronę
råd
  (urzędowy) wyższy urząd administracji państwowej

izoglosa /ˌizɔˈɡlɔsa/ (n)
isogloss
  (językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej

izolować (v)
isolere
  wydzielać z całości
  oddzielać od otoczenia, nie dopuszczać do zetknięcia

izometryczny (adj)
isometrisk
  (matematyka, matematyczny) taki, który nie zmienia odległości między punktami

izomorfizm /ˌizɔ̃ˈmɔrfʲism̥/ (n)
isomorfisme
  (matematyka, matematyczny) odwzorowanie pomiędzy dwiema przestrzeniami matematycznymi, zachowujące wszystkie relacje i funkcje

izotop /iˈzɔtɔp/ (n)
isotop
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;

izraelski /ˌizraˈɛlsʲci/ (adj)
israelsk
  odnoszący się do państwa Izrael

ił /iw/ (n)
søle
  (geologia, geologiczny) drobnoziarnista skała osadowa zbudowana głównie z minerałów ilastych;

iść /iɕʨ̑/ (v)
gå
  poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem
  udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo

iść spać /ˈiɕʨ̑ ˈspaʨ̑/ (v)
melde seg
  udawać się na sen

ja /ja/ (personalPronoun)
jeg, eg
  pierwsza osoba liczby pojedynczej

jabłecznik /jabˈwɛʧ̑ʲɲik/ (n)
eplekake
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto z jabłkami
eplevin
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) słabe wino z jabłek

jabłeczny (adj)
eple
  dotyczący jabłek (owoców)

jabłko /ˈjap.kɔ/ /ˈjap.w̥kɔ/ (n)
eple
  (spożywczy) owoc jabłoni
  przedmiot w kształcie jabłka (1.1) lub je przypominający

jabłko Adama /ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/ /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/ (n)
adamseple
  (przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn)

jabłkowy /japw̥ˈkɔvɨ/ /japˈkɔvɨ/ (adj)
eple
  zrobiony z jabłek, zawierający jabłka

jabłoń /ˈjabwɔ̃ɲ/ (n)
epletre
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo, na którym rosną jabłka;

jacht /jaxt/ (n)
lystbåt
  (sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;

jad /jadɨ/ /jat/ (n)
gift
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) (zoologia, zoologiczny) substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu;

jadalnia /jaˈdalʲɲa/ (n)
kantine
  pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków

jadalny /jaˈdalnɨ/ (adj)
spiselig
  nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć

jagniątko /jäɟˈɲɔ̃ntkɔ/ (n)
lam
  (zdrobniale) od: jagnię

jagnić się (v)
lam
  (zoologia, zoologiczny) o owcy rodzić młode, wydawać na świat jagnię

jagnię /ˈjäɟɲɛ/ (n)
lam
  (zoologia, zoologiczny) młode owcy;

jagnięcina /ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
lam
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z jagnięciny (1.1)
  (spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)

jagoda /jaˈɡɔda/ (n)
bær
  (botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;

jaguar /jaˈɡu<sup>w</sup>ar/ (n)
jaguar
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;

jaja /ˈjäja/ (n)
egg
  (potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) męskie narządy płciowe – moszna i jądra

jajco /ˈjäjʦ̑ɔ/ (n)
egg
  (dawniej, dawny) (potocznie, potoczny) jajko

jajeczkować (v)
ha eggløsning
  (fizjologia, fizjologiczny) uwalniać z jajnika dojrzałą, gotową do zapłodnienia komórkę jajową

jajecznica /ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
eggerøre
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;

jajko /ˈjäjkɔ/ (n)
egg
  (ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce

jajko sadzone /ˈjäjkɔ saˈʣ̑ɔ̃nɛ/ (n)
speilegg
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko usmażone na patelni bez jego rozmącania, ze ściętym białkiem i półpłynnym żółtkiem

jajnik /ˈjäjɲik/ (n)
eggstokk
  (anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;

jajo /ˈjäjɔ/ (n)
egg
  (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;
  (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;

jajowód /jäˈjɔvut/ (n)
eggleder
  (anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;

jak /jak/ (conjunction)
som
  …wprowadzający porównanie

jak /jak/ (preposition)
som
  …wprowadzający porównanie

jak /jak/ (pronoun)
hvordan
  …używany w pytaniach o sposób lub stan
  …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu

jak się masz /ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
hvordan har du det
  …otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój

jakby /ˈjaɡbɨ/ (conjunction)
i tilfelle
  (potocznie, potoczny) oznaczający, że warunek występujący w zdaniu podrzędnym jest z założenia nieprawdziwy, a zdarzenie w zdaniu nadrzędnym ma charakter hipotetyczny
som
  …określający sytuację, która mogłaby mieć miejsce, biorąc pod uwagę resztę wypowiedzi, ale tak naprawdę jest nieprawdziwa

jaki /ˈjäci/ (pronoun)
hvilken
  …służący do pytania o cechę wyrażoną zwykle w przymiotniku
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych dotyczących cechy

jaki ojciec, taki syn /ˈjäci ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈtaci ˈsɨ̃n/ (proverb)
som far, så sønn
  syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec

jakiś /ˈjäciɕ/ (indefinitePronoun)
noen
  bliżej nieokreślony, bliżej nieznany

jakkolwiek /jakˈːɔlvʲjɛk/ (pronoun)
uansett
  cokolwiek się zdarzy (w zdaniu podrzędnym) i tak się wydarzy (zdanie nadrzędne)

jako /ˈjakɔ/ (preposition)
som
  używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot

jako że /ˈjakɔ ˈʒɛ/
da
  skoro; ponieważ; z uwagi na fakt, że

jakoby (conjunction)
bortsett fra at
  łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym i również podający w wątpliwość treść, o której jest mowa w przyłączanym zdaniu

jakoby (particle)
tilsynelatende
  informująca, że mówiący przytacza cudzy sąd i podaje w wątpliwość jego prawdziwość

jakość /ˈjakɔɕʨ̑/ (n)
kvalitet
  wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu

jakucki /jaˈkuʦ̑ʲci/ (adj)
jakutisk
  związany z Jakucją lub Jakutami, dotyczący Jakucji lub Jakutów

jakucki /jaˈkuʦ̑ʲci/ (n)
jakutisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język jakucki;

jama /ˈjãma/ (n)
hi
  (zoologia, zoologiczny) schronienie zwierząt wykopane w ziemi

jama brzuszna (n)
bukhole
  (anatomia, anatomiczny) jama tułowia położona pomiędzy klatką piersiową a miednicą;

jama ustna /ˈjãma ˈustna/ (n)
kjeft
  (anatomia, anatomiczny) usta, początkowy odcinek przewodu pokarmowego i oddechowego;

jamnik /ˈjãmʲɲik/ (n)
dachshund
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;

jamowanie (n)
knipe
  (elektronika, elektroniczny) (potocznie, potoczny) zakłócanie łączności elektronicznej, w szczególności WiFi

janczarski (adj)
janitsjar
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) związany z janczarami, dotyczący janczarów

japonistyka (n)
japanologi
  (edukacja, edukacyjny) nauka o kulturze, sztuce i języku ludów zamieszkujących Japonię

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
japansk
  dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
japansk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Japonii;

jarmuż /ˈjarmuʃ/ (n)
grønnkål
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach;

jarzynowa (n)
grønnsaksuppe
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z jarzyn, najczęściej różnych

jarząb (n)
edelrogn
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju (2.1)

jarząb brekinia (n)
tarmvriasal
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sorbus torminalis L., gatunek drzewa z rodziny różowatych, występującego w Europie, Azji Mniejszej, na Kaukazie i w Afryce Północnej;

jarząbek /jaˈʒɔ̃mbɛk/ (n)
jerpe
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia Linnaeus, gatunek eurazjatyckiego ptaka łownego zamieszkującego gęste starodrzewy;

jarząbek zwyczajny (n)
jerpe
  (ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia, gatunek ptaka rodziny kurowatych;

jarzębina /ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna/ (n)
rogn
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach;
  drewno jarzębiny (1.1)
rognebær
  owoc jarzębiny (1.1)

jaskinia /jaˈsʲcĩɲa/ (n)
grotte
  naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;

jaskiniowiec /ˌjasʲcĩˈɲɔvʲjɛʦ̑/ (n)
huleboer
  (antropologia, antropologiczny) człowiek jaskiniowy, wczesny człowiek mieszkający w jaskini

jaskrawo (adv)
glad
  dając intensywny, jasny kolor
  rażąc w oczy

jaskrawy /jasˈkravɨ/ (adj)
iøynefallende
  (przenośnie, przenośnia) bardzo wyraźny, dobitny; skrajny
glad
  o kolorze: intensywny
  o przedmiocie: mający intensywny kolor
  o świetle: mocno świecący, rażący oczy

jaskółka /jaˈskuwka/ (n)
svale
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;

jasna cholera (interjection)
drit
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie i brak akceptacji

jasnoczerwony /ˌjasnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
lyserød
  w kolorze czerwonym o niezbyt intensywnym nasyceniu / odcieniu

jasnoniebieski /ˌjasnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
lyseblå
  mający kolor niebieski o jasnym odcieniu

jasnoszary /ˌjasnɔˈʃarɨ/ (adj)
lysegrå
  w kolorze szarym o jasnym odcieniu

jasnowidzenie (n)
klarsynthet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasność /ˈjasnɔɕʨ̑/ (n)
glans
  światło wysyłane przez źródło światła

jasnożółty /ˌjasnɔˈʒuwtɨ/ (adj)
lysegul
  mający kolor żółty o jasnym odcieniu

jasny /ˈjasnɨ/ (adj)
lys
  pełen światła, słońca, nie zaciemniony

jaspis /ˈjaspʲis/ (n)
jaspis
  (mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną;

jastrząb /ˈjasṭʃɔ̃mp/ (n)
hauk
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;

jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (n)
øgle, firfisle
  (herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;

jawa /ˈjava/ (n)
virkelighet
  rzeczywistość

jawność (n)
offentlighet
  cecha tego, co jawne

jawny /ˈjavnɨ/ (adj)
slette
  widoczny dla wszystkich, powszechnie wiadomy; taki, którego się nie ukrywa, nie maskuje

jawor (n)
platanlønn
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer pseudoplatanus, gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych o szarej korze i dłoniastych liściach;

jazda /ˈjazda/ (n)
drive
  przenoszenie się z miejsca na miejsce, przebywanie drogi za pomocą różnych środków lokomocji; poruszanie się, posuwanie się środków lokomocji

jazgarz /ˈjazɡaʃ/ (n)
hork
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny okoniowatych;

jazz /ʤ̑ɛs/ (n)
jazz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;

jałmużna /jawˈmuʒna/ (n)
almisse
  (książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania

jałowiec /jaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
einer
  (botanika, botaniczny) Juniperus, roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych;

jałowy /jaˈwɔvɨ/ (adj)
akademiker
  bez wartości
arbeidsløs
  podjęty nadaremno
flau
  pozbawiony smaku

jałówka /jaˈwufka/ (n)
kvige
  (zootechnika, zootechniczny) młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów

jaśmin /ˈjäɕmʲĩn/ (n)
jasmin
  (botanika, botaniczny) Jasminum L, rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae);

jaśnieć (v)
lyse
  dawać wyraźnie jasny blask

jaźń /jäɕɲ̊/ (n)
ego
  świadomość siebie i swojej osobowości

jebaka /jɛˈbaka/ (n)
hore
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) niegodziwa, zła kobieta, oszustka, lekkich obyczajów

jebany /jɛˈbãnɨ/ (adj)
forpult
  (wulgarnie, wulgaryzm) taki, który denerwuje, wzbudza gniew, pogardę

jebać /ˈjɛbaʨ̑/ (v)
jokke
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)

jechać /ˈjɛxaʨ̑/ (v)
sleide
  (potocznie, potoczny) o butach, sankach: ślizgać się
kjøre
  o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne
  o człowieku, towarze, zwierzęciu itp.: poruszać się, przemieszczać się przy użyciu pojazdu lub na grzbiecie zwierzęcia

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (cardinalNumeral)
ein
  liczba 1

jedenastolatek /ˌjɛdɛ̃nastɔˈlatɛk/ (n)
elleveåring
  chłopiec mający jedenaście lat

jednak /ˈjɛdnak/ (conjunction)
allikevel
  …łączy dwa zdania, w których zdanie ze spójnikiem wyraża sytuację, która powstała w wyniku akcji ze zdania bez spójnika, a która nie była oczekiwana przez mówiącego

jednakowo /ˌjɛdnaˈkɔvɔ/ (adv)
uendra
  tak samo, identycznie, w taki sam sposób

jednakowy /ˌjɛdnaˈkɔvɨ/ (adj)
uendra
  taki sam, identyczny

jednakże /jɛdˈnaɡʒɛ/ (conjunction)
hvor mye
  wzmocniona forma spójnika jednak

jednobarwny /ˌjɛdnɔˈbarvnɨ/ (adj)
ensfarget
  mający jedną barwę

jednoczesny /ˌjɛdnɔˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
samstundes
  odbywający się, zachodzący w tym samym czasie, w tej samej chwili

jednocześnie /ˌjɛdnɔˈʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
samtidig
  naraz, równolegle
på en gang
  w tej samej chwili, w jednym czasie

jednoczyć (v)
forene
  łączyć do wspólnego działania wokół jakiejś idei
gå opp
  łączyć się w jedno

jednojęzyczny /ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
ettspråklig
  napisany w jednym języku
  posługujący się jednym językiem

jednokomórkowy /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
encellet
  (biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki

jednokrotnie (adv)
med det første
  jeden raz

jednolatek /ˌjɛdnɔˈlatɛk/ (n)
ettåring
  chłopiec mający jeden rok

jednoletni /ˌjɛdnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
ettårig
  mający jeden rok
  trwający jeden rok

jednolity /ˌjɛdnɔˈlʲitɨ/ (adj)
enhetlig
  niezróżnicowany pod względem budowy, składu

jednomasztowy /ˌjɛdnɔ̃maˈʃtɔvɨ/ (adj)
enmastet
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) o żaglowcu – mający jeden maszt

jednonogi /ˌjɛdnɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
enbeint
  mający jedną nogę

jednooki /ˌjɛdnɔˈːci/ (adj)
enøyd
  taki, który ma jedno oko

jednoroczny /ˌjɛdnɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
ettårig
  mający lub trwający jeden rok

jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
enhjørning
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;

jednoręki bandyta (n)
enarmet banditt
  (potocznie, potoczny) automat do gier hazardowych, w którym po wrzuceniu monet i pociągnięciu za dźwignię z boku maszyny na bębnach lub ekranie dobierane są symbole w losowych konfiguracjach, przynosząc wygraną po wylosowaniu określonego układu symboli;

jednostka /jɛdˈnɔstka/ (n)
individ
  (książkowy) osoba, pojedynczy osobnik
greie
  część całości

jednostka astronomiczna (n)
astronomisk enhet
  (jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca;

jednostkowy (adj)
individuell
  dotyczący jednego bytu (osoby, rzeczy, itp.)

jednostronnie (adv)
ensidig
  w sposób jednostronny

jednostronny (adj)
unilateral
  dokonywany przez jedną ze stron

jednoznacznie (adv)
entydig
  w sposób jednoznaczny, jasny, niebudzący wątpliwości

jednoznaczny /ˌjɛdnɔˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
utvetydige
  niebudzący wątpliwości, pewny, definitywny, zdecydowany

jedność /ˈjɛdnɔɕʨ̑/ (n)
einskap
  wspólnota, unia, zjednoczenie

jednym słowem /ˈjɛdnɨ̃m ˈswɔvɛ̃m/ (adv)
i et nøtteskall
  (związek frazeologiczny) nie rozwodząc się nad jakimś tematem, nie rozwlekając zagadnienia

jedwab /ˈjɛdvap/ (n)
silke
  (włókiennictwo) tkanina z jedwabiu (1.1);
  (włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników;

jedwabnik /jɛdˈvabʲɲik/ (n)
silkeorm
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad, z którego kokonów wytwarzany jest jedwab;

jedynak /jɛˈdɨ̃nak/ (n)
enebarn
  osoba płci męskiej, która nie ma rodzeństwa; jedyny syn rodziny

jedynie /jɛˈdɨ̃ɲɛ/ (particle)
bare at
  …komunikująca, że czegoś jest mniej niż spodziewała się osoba mówiąca
  …ograniczająca wypowiedziany sąd do wymienionych obiektów i stanów rzeczy

jedyny /jɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
eneste
  istniejący tylko w jednym egzemplarzu

jedzenie /jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
mat
  coś, co można jeść; żywność, pokarm
spise
  spożywanie pokarmu

jegier (n)
jeger
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej piechoty, przeznaczonej do zwiadów, potyczek czy wreszcie zadań strzelców wyborowych, rekrutowanej pierwotnie z myśliwych, gajowych i leśników

jego /ˈjɛɡɔ/ (pronoun)
sin
  3. (osoba) lp, rodzaj męski
dens
  3. (osoba) lp, rodzaj nijaki

jej /jɛ̇j/ (pronoun)
hennes
  3. (osoba) lp, rodzaj żeński

jeleń /ˈjɛlɛ̃ɲ/ (n)
hjort
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców;

jelito /jɛˈlʲitɔ/ (n)
tarm
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;

jelito cienkie (n)
tynntarm
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym;

jelito grube (n)
tykktarm
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;

jelito ślepe (n)
blindtarm
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy odcinek jelita grubego człowieka

jelonek rogacz /jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
eikehjort
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków;

jemioła /jɛ̃ˈmʲjɔwa/ (n)
misteltein
  (botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;

jemiołuszka /ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/ (n)
sidensvans
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;

jemiołuszka zwyczajna (n)
sidensvans
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Chlidonias hybrida, gatunek ptaka z rodziny jemiołuszek

jeniec /ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
krigsfange
  osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;

jenot azjatycki (n)
Mårhund
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Nyctereutes procyonoides, gatunek drapieżnego ssaka rodziny psowatych;
  (zoologia, zoologiczny) osobnik drapieżnika z gatunku jenotów azjatyckich (1.1)

jer /jɛr/ (n)
bjørkefink
  (ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków;

jeremiada /ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada/ (n)
jeremiade, klagesang
  biadolenie, lament, skarga

jerzyk /ˈjɛʒɨk/ (n)
fjellsulu
  (ornitologia, ornitologiczny) Apus apus, smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach;

jesiennie /jɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
høstlig
  typowo dla jesieni

jesienny /jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ/ (adj)
høstlig
  mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią

jesień /ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
høst
  pora roku między latem a zimą;

jesion /ˈjɛ̇ɕɔ̃n/ (n)
ask
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., drzewo, rzadziej krzew, występujące na obszarze półkuli północnej, z rodziny oliwkowatych;

jesion wyniosły (n)
ask
  (systematyka) (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus excelsior L., gatunek pospolitego drzewa z rodziny oliwkowatych;

jesiotr /ˈjɛ̇ɕɔtr̥/ (n)
stør
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;

jeszcze /ˈjɛʃʧ̑ɛ/ (particle)
enda, ennå
  …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle
enda
  …z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej

jeszcze raz (adv)
en gang til
  po raz kolejny (być może ostatni)

jezdnia /ˈjɛzdʲɲa/ (n)
landevei
  część ulicy przeznaczona do ruchu pojazdów

jezioro /jɛ̇ˈʑɔrɔ/ (n)
innsjø, sjø
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;

jeść /jɛ̇ɕʨ̑/ (v)
spise, ete
  przyjmować pokarmy

jeść obiad (v)
spise
  spożywać południowy posiłek

jeździecki (adj)
rytter
  związany z jeździectwem, dotyczący jeździectwa

jeździć /ˈjɛ̇ʑʥ̑iʨ̑/ (v)
ri
  poruszać się na grzbiecie konia
ake
  przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji

jeż /jɛʃ/ (n)
piggsvin, pinnsvin
  (zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami

jeżeli /jɛˈʒɛlʲi/ (conjunction)
hvis
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego

jeżozwierz /jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/ (n)
hulepinnsvin
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju jeżozwierzy (1.1)

jeżyna /jɛˈʒɨ̃na/ (n)
bjørnebær
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;

jidysz /ˈjidɨʃ/ (n)
jiddisch, jiddisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Żydów aszkenazyjskich;

jod /jɔt/ (n)
jod
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;

jodła /ˈjɔdwa/ (n)
edelgran
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;
  (technologia, technika, techniczny) drewno jodły (1.1)

jodłować /jɔdˈwɔvaʨ̑/ (v)
jodle
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset;

joga /ˈjɔɡa/ (n)
yoga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
  tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych

jogurt /ˈjɔɡurt/ (n)
yoghurt
  (spożywczy) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;

joint (n)
joint
  (slangowo) rodzaj skręta zawierający marihuanę;

jojo (n)
jojo
  rodzaj zabawki w postaci ciężarka-szpulki zawieszonego na sznurku

jon /jɔ̃n/ (n)
ion
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);

jonizacja /ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ionsering
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony;

jonizować (v)
ionisere
  (fizyka, fizyczny) powodować jonizację

jordański /jɔrˈdãj̃sʲci/ (adj)
jordansk
  (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania

jot /jɔt/ (n)
nøtteskrike
  nazwa litery J

jowialny (adj)
glad
  (książkowy) radosny, o życzliwym usposobieniu

jubilat /juˈbʲilat/ (n)
jubilant
  (książkowy) (podniośle) osoba, która obchodzi swój jubileusz – okrągłe urodziny, rocznicę ślubu lub innego wydarzenia

jubiler /juˈbʲilɛr/ (n)
juvelér
  osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

jubilerski /ˌjubʲiˈlɛrsʲci/ (adj)
juvelér
  związany z jubilerstwem, dotyczący jubilerstwa

judaizm /juˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
jødedom
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;

judasz /ˈjudaʃ/ (n)
judas
  (budownictwo) przyrząd optyczny umożliwiający sprawdzenie, czy ktoś stoi po drugiej stronie drzwi

judejski (adj)
jødisk
  związany z Judeą, dotyczący Judei, pochodzący z Judei

judo /ˈʤ̑udɔ/ (n)
judo
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

jugosłowiański /ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
Jugoslavisk
  związany z Jugosławią, dotyczący Jugosławii

juk /juk/ (n)
saltaske
  każda z dwóch sakw przytroczonych do grzbietu konia czy osła

juliański /juˈlʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
Julian
  autorstwa lub wprowadzony przez Juliusza Cezara
  z czasów Juliusza Cezara

junk food (n)
usunnmat
  produkty wysoko przetworzone, kaloryczne, o wysokiej zawartości tłuszczy i cukrów oraz sztucznych ulepszaczy i barwników, ale ubogie w substancje odżywcze;

junta (n)
junta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa bądź człon nazwy organu kolegialnego w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej (nazwa odnosi się do wielu różnych organów)
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w krajach Ameryki Łacińskiej: władza ustanowiona pozakonstytucyjnie przez wojsko, zwykle w drodze zamachu stanu;

jurysdykcja (n)
jurisdiksjon
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obszar, na którym obowiązuje jurysdykcja (1.1)
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uprawnienie organu władzy do rozstrzygania spornych spraw

juta /ˈjuta/ (n)
jute
  (botanika, botaniczny) Corchorus L., roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
  (włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
  (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny

jutro /ˈjutrɔ/ (adv)
i morgen
  następnego dnia po obecnym

jutro /ˈjutrɔ/ (n)
i morgen
  dzień następny w stosunku do obecnego

jutrzenka /juˈṭʃɛ̃nka/ (n)
soloppgang
  (książkowy) (poetycki, poetycko) poranna jasność przed pojawieniem się słońca

już /juʃ/ (particle)
allerede, alt
  …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń

jąderko (n)
kjernelegeme
  (biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA;

jądro /ˈjɔ̃ndrɔ/ (n)
testikkel
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) męski narząd rozrodczy zwierząt i ludzi wytwarzający nasienie;

jęczeć (v)
stønne
  o człowieku, zwierzętach: wydawać przeciągły, żałosny dźwięk wyrażający ból, cierpienie

jęczmień /ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
bygg
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Hordeum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
  (spożywczy) ziarno z nasion jęczmienia (1.1)
byggkorn
  (potocznie, potoczny) grudka na powiece, powstała wskutek infekcji;

jędrny /ˈjɛ̃ndrnɨ/ (adj)
fyndig
  rubaszny, dosadny, obrazowy

jędza (n)
heks
  (książkowy) brzydka, zgarbiona starucha z bajki, będąca uosobieniem złych mocy
  (pejoratywnie, pejoratywny) kłótliwa, złośliwa kobieta

jęk /jɛ̃ŋk/ (n)
stønn
  żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia
  żałosny, przeciągły dźwięk wydawany przez niektóre ptaki, wytwarzany przez maszyny, instrumenty muzyczne, szum wiatru itp.

jętka /ˈjɛ̃ntka/ (n)
døgnflue
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko;

języczek (n)
drøvel
  (anatomia, anatomiczny) u ssaków: wyrostek na tylnym brzegu podniebienia miękkiego;

język /ˈjɛ̃w̃zɨk/ (n)
tunge, språk
  (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
språk
  (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
  część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie
språk, tunge
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
tunge
  część buta osłaniająca stopę pod sznurówką

język literacki (n)
skriftspråk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język standardowy, język ogólny (odmiana języka przeciwstawiana niskoprestiżowym dialektom i socjolektom)
  (językoznawstwo, językoznawczy) staranniejszy rejestr języka, używany głównie w piśmie (forma języka stawiana w opozycji do standardowej mowy potocznej)

język migowy /ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ/ (n)
tegnspråk
  język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi

język obcy /ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
fremmedspråk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

język ojczysty /ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
morsmål
  (językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

język pisany (n)
skriftspråk
  (językoznawstwo, językoznawczy) reprezentacja języka mówionego za pomocą pisma;

język programowania /ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa/ (n)
programmeringsspråk
  (informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych

język standardowy (n)
skriftspråk
  (językoznawstwo, językoznawczy) prestiżowa odmiana danego języka, pełniąca funkcję normy ogólnoetnicznej, stawiana w opozycji do wernakularnych form języka

językowy /ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (adj)
språklig
  związany z językiem

językoznawstwo /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ/ (n)
lingvistikk
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku;

kabaret /kaˈbarɛt/ (n)
kabaret
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców (i tym podobne, i temu podobne);

kabotaż /ka.ˈbɔ.taʃ/ (n)
cabotasje
  żegluga między portami tego samego kraju

kabura (n)
hylster
  (wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;

kac /kaʦ̑/ (n)
bakrus
  (potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia) na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;

kaczeniec /kaˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
bekkeblom
  (botanika, botaniczny) Caltha palustris, knieć błotna; roślina o żółtych kwiatach i nerkowatych liściach;

kaczka /ˈkaʧ̑ka/ (n)
and
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;

kaczka dziennikarska /ˈkaʧ̑ka ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarska/ (n)
and
  (publikatory) nieprawdziwa, zmyślona informacja prasowa;

kaczka krzyżówka (n)
stokkand
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

kaczor /ˈkaʧ̑ɔr/ (n)
andrik
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki

kaczę /ˈkaʧ̑ɛ/ (n)
andunge
  (ornitologia, ornitologiczny) pisklę kaczki

kadencja /kaˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
avslutte
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sekwencja akordów mająca charakter zakończenia;

kadm /katm̥/ (n)
kadmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;

kadr /katr̥/ (n)
frame
  (fotografia) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) obraz widoczny w wizjerze aparatu fotograficznego lub kamery

kadra (n)
stab
  (wojskowość, wojskowy) jednostka organizacyjna wojska złożona z zawodowych oficerów, chorążych i podoficerów, będąca trzonem dla dalszych uzupełnień
kader
  zespół wykwalifikowanych pracowników danej jednostki

kadłub /ˈkadwup/ (n)
kropp
  (anatomia, anatomiczny) tułów, szczególnie jeśli bez kończyn
  główny element konstrukcyjny łączący w całość pozostałe części, zespoły i podzespoły; trzon konstrukcji;
skrog
  (potocznie, potoczny) kadłub (1.1) statku

kadź (n)
kar
  duże otwarte zbiorniki używane w różnych procesach technologicznych;

kafar /ˈkafar/ (n)
påledriver
  maszyna do wbijania pali w grunt;

kafeteria /ˌkafɛˈtɛrʲja/ (n)
kafeteria
  stołówka, samoobsługowa restauracja

kaganiec /kaˈɡãɲɛʦ̑/ (n)
munnkurv
  siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;

kajak /ˈkajak/ (n)
kajakk
  niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;

kajdany (n)
jern
  metalowe pęta do skuwania kończyn więźniów

kajman /ˈkajmãn/ (n)
kaiman
  (zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów;

kakadu /kaˈkadu/ (n)
kakadu
  (ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;

kakao /kaˈkaɔ/ (n)
kakao
  (spożywczy) proszek z nasion kakaowca

kakaowiec (n)
kakao
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Theobroma L., rodzaj niewysokich drzew z rodziny ślazowatych, z których uzyskuje się kakao

kakofonia /ˌkakɔˈfɔ̃ɲja/ (n)
kakofoni
  nieprzyjemne połączenie dźwięków;

kaktus /ˈkaktus/ (n)
kaktus
  (botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;

kalafior /kaˈlafʲjɔr/ (n)
blomkål
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

kalafiorowy (adj)
blomkål
  związany z kalafiorem; taki jak kalafior; zawierający kalafior

kalambur (n)
ordspill
  żartobliwa gra słów podobnych pod względem brzmienia, ale różniących się znaczeniowo

kalander (n)
langbrynspottefugl
  (technologia, technika, techniczny) prasa do tłoczenia matryc stereotypowych lub prasowania, gładzenia i satynowania materiału;

kalarepa /ˌkalaˈrɛpa/ (n)
knutekål
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;

kaldera /kalˈdɛra/ (n)
kaldera
  (geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;

kalectwo (n)
lyte
  niedorozwój lub nieodwracalne uszkodzenie narządu lub części ciała i wynikające z tego ograniczenie sprawności fizycznej

kaleczyć (v)
drepe
  (potocznie, potoczny) robić coś nieudolnie
kutt
  uszkadzać ciało, zwykle czymś ostrym

kalejdoskop /ˌkalɛjˈdɔskɔp/ (n)
kaleidoskop
  (optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

kaleka /kaˈlɛka/ (n)
krøpling
  człowiek dotknięty kalectwem
  kobieta dotknięta kalectwem

kaleki (adj)
handikappet
  obarczony kalectwem

kalendarz /kaˈlɛ̃ndaʃ/ (n)
kalender
  system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;

kalendarz adwentowy (n)
adventskalender
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;

kalendy /kaˈlɛ̃ndɨ/ (n)
kalendae
  (historia, historyczny, historycznie) pierwszy dzień każdego miesiąca w kalendarzu rzymskim;

kalenica /ˌkalɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
møne
  (architektura, architektoniczny) najwyższa część dachu utworzona na przecięciu połaci dachowych;

kalif /ˈkalʲif/ (n)
kalif
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;

kaliforn /kaˈlʲifɔrn/ (n)
californium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;

kalina /kaˈlʲĩna/ (n)
krossved
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Viburnum L., drzewo lub krzew o białych lub różowych kwiatach i czerwonych, czarnych lub żółtych trujących owocach;

kalkulator /ˌkalkuˈlatɔr/ (n)
kalkulator
  małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;

kalmar /ˈkalmar/ (n)
akkar
  (zoologia, zoologiczny) Teuthida, gatunek głowonoga;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zwierzę z gatunku kalmarów (1.1); zwykle w lm

kaloryfer /ˌkalɔˈrɨfɛr/ (n)
radiator
  element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna

kalumnia /kaˈlũmʲɲja/ (n)
baksnakk
  niesprawiedliwe oszczerstwo, oskarżenie

kamasz /ˈkãmaʃ/ (n)
båt
  męski but z krótką cholewą i elastycznymi bokami

kambr /kãmpr̥/ (n)
Kambrium
  (geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku;

kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (n)
kameleon
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, który łatwo zmienia poglądy

kamera /kãˈmɛra/ (n)
kamera
  urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;

kamerdyner (n)
bøtler
  starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe

kamfora /kãw̃ˈfɔra/ (n)
kamfer
  organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;

kamienica czynszowa (n)
leiegård
  okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia

kamieniołom (n)
steinbrudd
  (górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

kamienisty /ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲistɨ/ (adj)
steinet
  taki, który pokryty jest kamieniami albo zawiera dużo kamieni

kamienny /kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
steinaktig
  zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni

kamień /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
stein, sten
  (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (n)
milestolpe
  słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta;

kamień młyński (n)
møllestein
  (technologia, technika, techniczny) jeden z dwóch płaskich okrągłych kamieni w młynie żarnowym służących do rozcierania ziarna

kamień szlachetny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
edelsten
  (jubilerstwo, jubilerski) wartościowa oraz rzadko spotykana odmiana niektórych minerałów o dużej twardości, wykorzystywana w jubilerstwie;

kamionetka (n)
varebil
  mały samochód ciężarowy

kamionka /kãˈmʲjɔ̃nka/ (n)
stengods
  naczynie z kamionki (1.1)

kamizelka /ˌkãmʲiˈzɛlka/ (n)
vest
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki

kamper /ˈkãmpɛr/ (n)
bobil
  (motoryzacja) samochód kempingowy;

kamuflaż /kãˈmuflaʃ/ (n)
kamuflasje
  (zoologia, zoologiczny) czynność wykonywana przez zwierzęta w celu ukrycia się przed drapieżnikami;

kamusznik /kãˈmuʃʲɲik/ (n)
steinvender
  (ornitologia, ornitologiczny) Arenaria interpres, średniej wielkości ptak z rzędu siewkowców;

kanadyjka /ˌkãnaˈdɨjka/ (n)
kano
  łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia;

kanalia /kãˈnalʲja/ (n)
maddik
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa

kanapa /kãˈnapa/ (n)
benk
  podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia

kanapka /kãˈnapka/ (n)
sandwich
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (handel, handlowy) kanapka (1.1) składająca się przynajmniej z dwóch warstw pieczywa kanapka (1.1) przełożona / posmarowana czymś między warstwami
smørbrød
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo posmarowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ;

kanapowiec /ˌkãnaˈpɔvʲjɛʦ̑/ (n)
sofagris
  (potocznie, potoczny) człowiek, który lubi długo wylegiwać się, np. na kanapie

kanapowy /ˌkãnaˈpɔvɨ/ (adj)
frynse
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (żartobliwie) o małej liczebnie partii, nie posiadającej poparcia społecznego, nie odgrywającej istotnej roli w życiu politycznym (rzekomo mieszczącej się na jednej kanapie)

kanarek /kãˈnarɛk/ (n)
kanarifugl
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

kanał /ˈkãnaw/ (n)
kanal
  wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków
  (potocznie, potoczny) jeden z programów telewizyjnych
  droga wysyłania i odbierania informacji

kanciasty /kãɲˈʨ̑astɨ/ (adj)
kantete
  taki, który ma kanty

kandela /kãnˈdɛla/ (n)
candela
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd;

kandydat /kãnˈdɨdat/ (n)
kandidat
  ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś

kangur /ˈkãŋɡur/ (n)
kenguru
  (zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;

kania /ˈkãɲa/ (n)
glente
  (ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;

kanibal /kãˈɲibal/ (n)
kannibal
  człowiek, który jada ludzkie mięso

kanibalizm /ˌkãɲiˈbalʲism̥/ (n)
kannibalisme
  (zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;

kanister /kãˈɲistɛr/ (n)
boks
  (dawniej, dawny) blaszany pojemnik do przenoszenia lub przechowywania czekolady, tytoniu itp. używany podczas wycieczek

kanon /ˈkãnɔ̃n/ (n)
kanon
  (biblijny) zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione;
  (kościelny) modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.);
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powtarzającym się tematem;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pojedynczy przepis w kodeksie

kanonierka /ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka/ (n)
kanonbåt
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości

kanonik (n)
kannik
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;

kanonizować (v)
kanonisere
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalnie ogłaszać kogoś świętym

kant /kãnt/ (n)
fold
  brzeg lub krawędź o ostrym załomie

kantar /ˈkãntar/ (n)
grime
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj uproszczonej uzdy bez wędzidła;

kantor /ˈkãntɔr/ (n)
sanger
  (dawniej, dawny) biuro poczty
vekslingskontor
  miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną
kantor
  przodownik w chórze protestanckim, organista

kapar /ˈkapar/ (n)
kapers
  (botanika, botaniczny) Capparis, drzewo, krzew lub pnącze o pojedynczych liściach i dużych, białych, kremowych lub różowych kwiatach na długich szypułach, rosnące w wielu gatunkach w strefie tropikalnej obu półkul;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) pąk kwiatowy lub młody owoc kaparu ciernistego (Capparis spinosa L.) o pikantnym smaku, używany w sztuce kulinarnej jako przyprawa

kapać /ˈkapaʨ̑/ (v)
dryppe
  o cieczy spadać kroplami

kapela /kaˈpɛla/ (n)
musikkorps
  (etnografia, etnograficzny) ludowy zespół muzyczny
binde
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) każdy inny zespół muzyczny, zwłaszcza amatorski i rockowy

kapelan (n)
kapellan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;

kapelmistrz /kaˈpɛlmʲisṭʃ/ (n)
kapellmester
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk kierujący chórem, kapelą lub orkiestrą, dyrygent

kapelusz /kaˈpɛluʃ/ (n)
hatt
  (odzieżownictwo) rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku;

kapeć /ˈkapɛʨ̑/ (n)
tøffel
  obuwie używane tylko w domu

kapitalik /ˌkapʲiˈtalʲik/ (n)
kapitél
  (termin typograficzny) litera o kształcie majuskuły (wielkiej litery), mająca wysokość minuskuły (małej litery);

kapitalista /ˌkapʲitaˈlʲista/ (n)
kapitalist
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem

kapitalizm /ˌkapʲiˈtalʲism̥/ (n)
kapitalisme
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;

kapitan /kaˈpʲitãn/ (n)
kaptein
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;

kapituła (n)
kapittel
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organ kolegialny w Kościele katolickim złożony z duchownych;

kapka /ˈkapka/ (n)
slippe
  spadająca kropla

kaplica /kaˈplʲiʦ̑a/ (n)
kapell
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem

kapryśny /kaˈprɨɕnɨ/ (adj)
lunefull
  miewający kaprysy, łatwo ulegający kaprysom; taki, który jest zmienny, niestały, działający pod wpływem kaprysu

kapsaicyna (n)
capsaicin
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;

kapsel /ˈkapsɛl/ (n)
kapsel
  metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki;

kapsułka /kapˈsuwka/ (n)
kapsel
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny;

kaptur /ˈkaptur/ (n)
hette
  (krawiectwo) część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy;

kapturka /kapˈturka/ (n)
munk
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia atricapilla, gatunek małego ptaka z rodziny pokrzewkowatych;

kapusta /kaˈpusta/ (n)
kål
  (botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;

kapuś /ˈkapuɕ/ (n)
sladrehank
  (potocznie, potoczny) donosiciel

kapłan /ˈkapwãn/ (n)
prest
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie duchowny po przyjęciu święceń mający prawo do odprawiania mszy i udzielania sakramentów świętych

kapłon (n)
kapun
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany kogut kury domowej;

kara /ˈkara/ (n)
straff
  dolegliwość wymierzona jako sankcja

kara śmierci /ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
dødsstraff
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;

karabin /kaˈrabʲĩn/ (n)
gevær
  (wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;

karabin maszynowy /kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
maskingevær
  (wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;

karabinek /ˌkaraˈbʲĩnɛk/ (n)
karabin
  indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;

karabińczyk /ˌkaraˈbʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
karabin
  (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rodzaj zaczepu w postaci pierścienia z otwieranym zamkiem z jednej strony, używanego do zaczepiania różnych przedmiotów, np. kluczy, zapinania łańcuszków itp.;

karaka /kaˈraka/ (n)
karakk
  (marynarka) typ dawnego statku transportowego;

karaluch /kaˈralux/ (n)
kakerlakk
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;

karaoke /ˌkaraˈɔkɛ/ (n)
karaoke
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach

karate /kaˈratɛ/ (n)
karate
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

karawana /ˌkaraˈvãna/ (n)
karavan
  wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;

karawanseraj (n)
karavaneserai
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) zajazd stanowiący miejsce postoju karawan, mający pomieszczenia dla podróżnych wraz ze składami na towary;

karawela /ˌkaraˈvɛla/ (n)
karavell
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich nadbudówkach na dziobie i rufie, używany od XV do XVII wieku;

karać /ˈkaraʨ̑/ (v)
straffe
  wymierzać karę

karb /karp/ (n)
innrykk
  małe nacięcie

karcenie (n)
bebreide
  wyrażanie dezaprobaty względem osoby

karcer (n)
gjensitting
  (przestarzałe, przestarzały) kara zostawania ucznia w szkole po lekcjach
hol
  (więziennictwo, więzienny) karna cela więzienna bez pryczy i często bez okna

karcić (v)
bebreide
  udzielać nagany

karczek /ˈkarʧ̑ɛk/ (n)
hals
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z karku zwierzęcego

karczma /ˈkarʧ̑ma/ (n)
kro
  gospoda na wsi;

karczoch /ˈkarʧ̑ɔx/ (n)
artisjokk, artiskokk
  (botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

kardamon /karˈdãmɔ̃n/ (n)
kardemomme
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych nasion lub całych owoców kardamonu (1.1)

kardiolog /karˈdʲjɔlɔk/ (n)
kardiolog
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego

kardiologia /ˌkardʲjɔˈlɔɟja/ (n)
kardiologi
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;

kardynał /karˈdɨ̃naw/ (n)
kardinal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;
  (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków;

karelski (adj)
karelsk
  związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów

karencja (n)
betalingsutsettelse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) okres, który musi upłynąć, zanim coś będzie mogło bądź musiało nastąpić

kareta /kaˈrɛta/ (n)
vogn
  czterokołowy powóz w kształcie pudła, na resorach, z opuszczanymi oknami w drzwiczkach;

karetka /kaˈrɛtka/ (n)
holdning
  (mechanika) przesuwająca się ruchem posuwisto-zwrotnym część maszyny do pisania i drukarki
ambulanse
  (medycyna, medyczny) (motoryzacja) samochód służący do przewozu chorych

karierowicz /ˌkarʲjɛˈrɔvʲiʧ̑/ (n)
klatrer
  (książkowy) człowiek bez skrupułów dążący do osiągnięcia sukcesu, zrobienia kariery

kark /kark/ (n)
nakke
  (anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu

karma /ˈkarma/ (n)
fôr
  pokarm dla zwierząt

karmel /ˈkarmɛl/ (n)
karamell
  (spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa

karmelizacja (n)
karamellisering
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) proces rozkładu cukru pod wpływem ciepła;

karmienie /karˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
leve av
  (rzeczownik odczasownikowy) od karmić, nazwa czynności bezpośredniego podawania żywności

karmić /ˈkarmʲiʨ̑/ (v)
amme
  (u samic ssaków) żywić potomstwo własnym mlekiem
mate
  dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś

karmić piersią (v)
amme
  (fizjologia, fizjologiczny) żywić potomstwo mlekiem pochodzącym z własnego gruczołu piersiowego

karmnik /ˈkarmʲɲik/ (n)
bølgedal
  (zootechnika, zootechniczny) część chlewu z przeznaczeniem do tuczenia świń

karnacja /karˈnaʦ̑ʲja/ (n)
ham
  (informatyka, informatyczny) wygląd programu komputerowego itp.;

karnawał /karˈnavaw/ (n)
karneval
  okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;

karny /ˈkarnɨ/ (adj)
disiplinere
  wdrożony do posłuszeństwa

karny /ˈkarnɨ/ (n)
straffe
  (sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

karoseria /ˌkarɔˈsɛrʲja/ (n)
karosseri
  wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);

karoten (n)
karoten
  (biochemia, biochemiczny) jeden ze związków organicznych z grupy węglowodorów nienasyconych stanowiących barwniki fotosyntetyczne o barwach od żółtej do czerwonej i prowitaminy witaminy A, występujące w wielu roślinach, m.in. marchwi;

karp /karp/ (n)
karpe
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;

karta /ˈkarta/ (n)
brev
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustawowa gwarancja praw
  menu, spis dań
spillkort
  (termin karciany) (sport, sportowy) (zobacz) karta do gry
kort
  (zobacz) karta pocztowa
  (zobacz) karta płatnicza, karta bankomatowa, karta kredytowa, karta debetowa
  (zobacz) karta telefoniczna
  (elektronika, elektroniczny) wymienny podzespół elektroniczny na obwodzie drukowanym
  arkusz papieru; duża kartka

karta dźwiękowa /ˈkarta ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
lydkort
  (informatyka, informatyczny) karta rozszerzeniowa umożliwiająca generowanie dźwięku przez komputer i głośniki do niej podłączone;

karta kredytowa /ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/ (n)
kredittkort
  (bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;

kartagiński /ˌkartaˈɟĩj̃sʲci/ (adj)
kartagisk
  związany z Kartaginą

kartka /ˈkartka/ (n)
kort
  bon towarowy na artykuły deficytowe
  luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony

kartofel /karˈtɔfɛl/ (n)
potet
  (zobacz) ziemniak

kartografia /ˌkartɔˈɡrafʲja/ (n)
kartografi
  nauka o tworzeniu map;

kartograficzny /ˌkartɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kartografisk
  dotyczący kartografii

karton /ˈkartɔ̃n/ (n)
kartong
  gruby, sztywny papier
  tekturowe pudełko

karty (n)
brev
  gra wykorzystująca odpowiednie kartoniki – karty;

karuzela /ˌkaruˈzɛla/ (n)
karusell
  urządzenie do zabawy, które się kręci;

kary /ˈkarɨ/ (adj)
sort
  czarny (o maści konia)

kary /ˈkarɨ/ (n)
sort
  koń maści czarnej

karykatura /ˌkarɨkaˈtura/ (n)
karikatur
  humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;

karykaturalny /ˌkarɨkatuˈralnɨ/ (adj)
grotesk
  mający cechy karykatury, przejaskrawiony, wyolbrzymiony

karzeł /ˈkaʒɛw/ (n)
dverg
  (medycyna, medyczny) człowiek o niedoborze wzrostu;
  postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu
  (astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego;

karłowatość (n)
dvergvekst
  bycie karłowatym, bycie karłem

kasa /ˈkasa/ (n)
kasse
  (potocznie, potoczny) pieniądze
  miejsce przechowywania pieniędzy
  stanowisko do naliczania należności za towar lub usługi, gdzie na miejscu dokonuje się zapłaty / płatności

kasjer /ˈkasʲjɛr/ (n)
kasserer
  pracownik instytucji finansowej lub firmy handlowej przyjmujący lub wypłacający pieniądze

kask /kask/ (n)
hjelm
  rodzaj ochronnego nakrycia głowy;

kasować /kaˈsɔvaʨ̑/ (v)
orbbeš
  likwidować coś, znosić lub unieważniać

kasowy (adj)
anslag
  (potocznie, potoczny) dający bardzo duże zyski

kasta /ˈkasta/ (n)
kaste
  (społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię;

kastet (n)
knokejern
  rodzaj dodatkowej broni do walki na pięści w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;

kastrat /ˈkastrat/ (n)
gjelle
  mężczyzna, który został poddany kastracji

kastrować /kaˈstrɔvaʨ̑/ (v)
gjelde
  usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji

kasyno /kaˈsɨ̃nɔ/ (n)
røre
  (wojskowość, wojskowy) lokal gastronomiczny w koszarach wojskowych lub na terenie garnizonu przeznaczony dla wojskowych i ich rodzin;
kasino
  ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

kasza /ˈkaʃa/ (n)
grøt
  (spożywczy) spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania;

kasza jaglana /ˈkaʃa jaɡˈlãna/ (n)
hirse
  (spożywczy) obłuszczone ziarniaki prosa zwyczajnego, kasza z łuskanego ziarna prosa

kaszalot /kaˈʃalɔt/ (n)
spermhval
  (zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus Linnaeus, waleń z rodziny kaszalotowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;

kaszanka /kaˈʃãnka/ (n)
blodpudding
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób wędliniarski z kaszy lub ryżu, krwi oraz niekiedy podrobów;

kaszel /ˈkaʃɛl/ (n)
hoste
  nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;

kaszkiet /ˈkaʃʲcɛt/ (n)
skyggelue
  (potocznie, potoczny) sztywna czapka męska z daszkiem

kaszleć /ˈkaʃlɛʨ̑/ (v)
hoste
  gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc

kaszta /ˈkaʃta/ (n)
hylster
  (drukarstwo, drukarski) szuflada zecerska z przegródkami (króbkami), zawierającymi czcionki i justunek;

kasztan /ˈkaʃtãn/ (n)
kastanje
  (botanika, botaniczny) Castanea Mill., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny bukowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc (orzech) kasztana (1.1)
brun
  nasienie kasztanowca
rev
  (jeździectwo, jeździecki) koń o maści kasztanowej – rudobrązowej sierści, skórze oraz takiej samej grzywie i ogonie

kasztanowy /ˌkaʃtãˈnɔvɨ/ (adj)
brun
  mający kolor rudawobrązowy, taki jak kolor owocu kasztanowca

kaszubski /kaˈʃupsʲci/ (n)
kasjubisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka;

kat /kat/ (n)
bøddel
  osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;

katafrakta (n)
katafrakt
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny jeździec, zwykle dosiadający opancerzonego wierzchowca, walczący w szeregach armii starożytnych i średniowiecznych państw od wybrzeży Morza Śródziemnego po Persję;

katakumba (n)
katakombe
  (dawniej, dawny) podziemna nekropolia

katakumby /ˌkataˈkũmbɨ/ (n)
katakombe
  cmentarz podziemny w postaci systemu korytarzy;

katalizator /ˌkatalʲiˈzatɔr/ (n)
katalysator
  (chemia, chemiczny) substancja przyspieszająca przebieg reakcji chemicznej;
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) czynnik będący przyczyną czegoś, przyśpieszający coś

katalog /kaˈtalɔk/ (n)
katalog
  folder lub księga zawierająca spis towarów wraz z ich cenami
  spis zawartości biblioteki

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
katalansk
  związany z Katalonią

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (n)
katalansk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;

katapulta /ˌkataˈpulta/ (n)
katapult
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;

katar /ˈkatar/ (n)
katarr
  (medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa;

katarakta /ˌkataˈrakta/ (n)
foss
  (geologia, geologiczny) próg skalny na rzece, zbudowany z bardzo twardych skał, powodujący gwałtowny spadek wód;

katarski /kaˈtarsʲci/ (adj)
qatarsk
  odnoszący się do państwa Katar

katarynka (n)
lirekasse
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;

katastrofa /ˌkataˈstrɔfa/ (n)
katastrofe
  tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

katedra /kaˈtɛdra/ (n)
katedral
  (kościelny) główny kościół diecezji;
prekestol
  greckie krzesło z oparciami, tron
  szeroki stół wykładowcy, podium pod tym stołem

katedralny (adj)
katedral
  odnoszący się do katedry, związany z katedrą

kategoryczny /ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
-es
  zdecydowany i niedopuszczający sprzeciwu

kation /ˈkatʲjɔ̃n/ (n)
kation
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon;

katoda /kaˈtɔda/ (n)
katode
  (elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;

katolicki /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
katolsk
  związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

katolicyzm /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
katolisisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;

katolik /kaˈtɔlʲik/ (n)
katolikk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego

kawa /ˈkava/ (n)
kaffe, kaffi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
  (spożywczy) ziarna kawowca, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój
kaffe
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Coffea L., kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych;

kawa na ławę (adv)
heterofil
  wprost, dosłownie, bezpośrednio

kawaler /kaˈvalɛr/ (n)
ridder
  (przestarzałe, przestarzały) rycerz
  mężczyzna, który otrzymał dany order
forlovede
  adorator
ugift
  mężczyzna, który nigdy nie był żonaty
gut
  młody mężczyzna, młodzieniec

kawał /ˈkavaw/ (n)
kødde
  (potocznie, potoczny) dowcip, śmieszna historyjka
stykke
  (zgrubienie) od kawałek
ablegøyer
  psikus

kawałek /kaˈvawɛk/ (n)
del
  fragment pewnej całości

kawiarnia /kaˈvʲjarʲɲa/ (n)
kafé
  lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;

kawior /ˈkavʲjɔr/ (n)
kaviar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

kawitacja (n)
kavitasjon
  (fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia;

kawka /ˈkafka/ (n)
kaie
  (ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;

kawka zwyczajna (n)
kaie
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus monedula Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny krukowatych;

kawon (n)
vannmelon
  (botanika, botaniczny) (gwara lwowska) (regionalizm krakowski), (zobacz) arbuz

kazachski /kaˈzaxsʲci/ (n)
kasakhisk
  język urzędowy Kazachstanu

kazanie /kaˈzãɲɛ/ (n)
preken
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;

kazarka egipska (n)
niland
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Alopochen aegyptiaca Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

kazać /ˈkazaʨ̑/ (v)
befale
  wydać rozkaz zrobienia czegoś

kazirodztwo (n)
incest, blodskam
  stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

kaznodzieja (n)
predikant
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;

kazus /ˈkazus/ (n)
hylster
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wydarzenie powodujące skutki prawne

kał /kaw/ (n)
avføring
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalone, niestrawione resztki pokarmowe;

kałakutas (n)
kalkun
  (słownictwo kresowe) (pogardliwie, pogardliwy) o osobie narodowości litewskiej
  (słownictwo kresowe) (pogardliwie, pogardliwy) policjant lub żandarm litewski z okresu II wojny światowej

kałamarz /kaˈwãmaʃ/ (n)
blekkhus
  niewielki, szczelnie zamykany pojemnik z różnych materiałów, służący do przechowywania atramentu lub tuszu;

kałmucki (adj)
Kalmykisk
  (etnografia, etnograficzny) odnoszący się, związany z Kałmukami

kałuża /kaˈwuʒa/ (n)
pytt
  mokra plama, rozlana ciecz
  płytki dołek wypełniony wodą, błotem

kańczug /ˈkãj̃n͇ʧ̑uk/ (n)
huskatt
  rodzaj bicza z plecionego rzemienia osadzonego na krótkiej rękojeści;

kaźń /kaɕɲ̊/ (n)
henrettelse
  wykonanie kary śmierci

każdorazowy (adj)
alle
  każdy poszczególny

każdy /ˈkaʒdɨ/ (pronoun)
hver, alle
  odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

kciuk /cʨ̑uk/ (n)
tommel
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

kebab /ˈkɛbap/ (n)
kebab
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami;

keczua (n)
quechua
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Indian Keczua;

keczup /ˈkɛʧ̑up/ (n)
ketchup, ketsjup
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;

kelner /ˈkɛlnɛr/ (n)
servitør
  osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy

kelnerka /kɛlˈnɛrka/ (n)
servitrise
  osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy

kelwin /ˈkɛlvʲĩn/ (n)
kelvin
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K;

kenozoik /ˌkɛ̃nɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Kenozoikum
  (geologia, geologiczny) najmłodsza era w dziejach Ziemi;

kermes (n)
korn
  naturalny barwnik otrzymywany z czerwców

khat (n)
khat
  (spożywczy) psychoaktywna używka z liści czuwaliczki jadalnej

khmerski /ˈkmɛrsʲci/ (adj)
khmer
  związany z Khmerami z Kambodży

khmerski /ˈkmɛrsʲci/ (n)
khmer
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach

kibel /ˈcibɛl/ (n)
do
  (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) toaleta albo sam klozet, często zaniedbany

kibic /ˈcibʲiʦ̑/ (n)
tilhenger
  osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi;

kibuc /ˈcibuʦ̑/ (n)
kibbutz
  izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;

kichać /ˈcixaʨ̑/ (v)
nyse
  gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

kicz /ciʧ̑/ (n)
kitsch
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

kiedy /ˈcɛdɨ/ (pronoun)
når
  …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia

kiedykolwiek /ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk/ (adv)
når som helst
  w dowolnym, nieokreślonym czasie

kiedyś /ˈcɛdɨɕ/ (indefinitePronoun)
noensinne
  w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)

kielich /ˈcɛlʲix/ (n)
kopp
  naczynie do picia z czarką na smukłej nóżce;

kieliszek /cɛˈlʲiʃɛk/ (n)
drink
  zawartość kieliszka (1.1)
glass
  zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle;

kiep /cɛp/ (n)
bak
  (potocznie, potoczny) niedopałek papierosa

kiepski /ˈcɛpsʲci/ (adj)
dårlig
  (potocznie, potoczny) marny, nędzny, zły

kiepsko (adv)
ille
  (potocznie, potoczny) dając bardzo słaby efekt czy wrażenie
  (potocznie, potoczny) z poczuciem braku sił i zdrowia

kier /cɛr/ (n)
hjerter
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru

kierdel /ˈcɛrdɛl/ (n)
flokke
  (etnografia, etnograficzny) na Podhalu i w Karpatach: stado owiec na wypasie w górach, pod nadzorem bacy

kierowanie /ˌcɛrɔˈvãɲɛ/ (n)
direkt
  (rzeczownik odczasownikowy) od kierować

kierować /cɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
kjøre
  sterować pojazdem lub grupą pojazdów
styre
  wydawać komuś polecenia

kierowca /cɛˈrɔfʦ̑a/ (n)
sjåfør
  osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

kierownica /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ratt
  (motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

kierownictwo /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
kommando
  zespół osób stojących na czele jakiejś instytucji, organizacji itp.

kierownik /cɛˈrɔvʲɲik/ (n)
leder
  osoba wydająca innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji

kierunek /cɛˈrũnɛk/ (n)
retning
  droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel

kierunkowskaz /ˌcɛrũŋˈkɔfskas/ (n)
måler
  (motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się

kiesa /ˈcɛsa/ (n)
børs
  (dawniej, dawny) woreczek wykorzystywany do przechowywania pieniędzy lub kosztowności

kieszeń /ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (n)
lomme
  (krawiectwo) (odzieżownictwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;

kieszonkowe /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/ (n)
penger
  zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki

kieszonkowiec /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
lommetyv
  osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi

kieszonkowy /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
bag
  dotyczący kieszonki, związany z kieszonką
  o małym rozmiarze, mogącym pomieścić się w kieszeni

kieł /cɛw/ (n)
hoggtann
  (zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi;

kiełb /cɛwp/ (n)
grundling
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drobna europejska ryba słodkowodna;

kiełbasa /cɛwˈbasa/ (n)
pølse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

kiełbasa wyborcza /cɛwˈbasa vɨˈbɔrʧ̑a/ (idiom)
valgflesk
  obietnice niemające pokrycia, które kandydat składa swoim potencjalnym wyborcom

kiełbaska /cɛwˈbaska/ (n)
pølse
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: kiełbasa

kiełek (n)
spire
  (botanika, botaniczny) cześć zarodka zawierająca część korzeniową i pąk
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) skiełkowane nasiona roślin jadalnych w celach spożywczych

kij /cij/ (n)
stokk
  długi patyk;

kijanka /ciˈjãnka/ (n)
rumpetroll
  (zoologia, zoologiczny) larwa płazów bezogonowych prowadząca wodny tryb życia;

kikut /ˈcikut/ (n)
sneip
  (anatomia, anatomiczny) odstająca pozostałość amputowanej kończyny lub część ciała niedostatecznie wykształcona

kilka /ˈcilka/ (indefinitePronoun)
flere
  oznaczenie w sposób przybliżony liczby od trzech do dziewięciu w odniesieniu do grupy rzeczowników niemęskoosobowych (kobiet, zwierząt lub rzeczy)

kilof /ˈcilɔf/ (n)
hakke
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.;

kilogram /ciˈlɔɡrãm/ (n)
kilogram
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;

kilometr /ciˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
kilometer
  jednostka długości równa tysiącowi metrów;

kilt /cilt/ (n)
kilt
  (etnografia, etnograficzny) krótka spódniczka w kratkę, tradycyjny strój górali szkockich;

kilwater /cilˈvatɛr/ (n)
kjølvann
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek

kimono /cĩˈmɔ̃nɔ/ (n)
kimono
  (odzieżownictwo) tradycyjny strój japoński;

kinematyczny /ˌcĩnɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
kinematisk
  (fizyka, fizyczny) związany z kinematyką, dotyczący kinematyki

kinematyka /ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka/ (n)
kinematikk
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał;

kingston (n)
første
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ubikacja na statku;

kino /ˈcĩnɔ/ (n)
kino
  (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy

kiosk /cɔsk/ (n)
kiosk
  mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

kiszonka (n)
sylteagurk
  (spożywczy) (rzadki, rzadko używany) półprodukt spożywczy z jarzyn zakonserwowanych w procesie kiszenia

kita /ˈcita/ (n)
hale
  puszysty ogon zwierzęcia

kitku (n)
kattunge
  (potocznie, potoczny) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) kot

kiur /cjur/ (n)
curium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;

kiwać (v)
bedra
  (przenośnie, przenośnia) oszukiwać
vinke
  machać np. ręką na pożegnanie lub powitanie
vakle
  nie zachowywać równowagi, być niestabilnym

kiwi /ˈki.vʲi/ (n)
kivi
  (spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;

kiła /ˈciwa/ (n)
syfilis
  (medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

kiść /ciɕʨ̑/ (n)
bunt
  pęk czegoś – owoców, kwiatów, przedmiotów

klacz /klaʧ̑/ (n)
hoppe
  (zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;

klamka /ˈklãmka/ (n)
hand
  dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie

klamra (n)
spenne
  zapięcie, zwykle ozdobne, u pasa, butów, odzieży, przy okładkach;

klapa /ˈklapa/ (n)
jakkeslag
  wyłóg płaszcza, fraka lub marynarki

klaps /klaps/ (n)
ris
  uderzenie otwartą dłonią w pośladek
klapper
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) urządzenie wykorzystywane między ujęciami;

klarnet /ˈklarnɛt/ (n)
klarinett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;

klasa /ˈklasa/ (n)
klasse
  (edukacja, edukacyjny) grupa dzieci w szkole
  dobry styl
  pewien zbiór spełniający dane kryteria

klaster (n)
klase
  (biologia, biologiczny) grupa sąsiadujących genów, kodujących blisko spokrewnione białka;
  (chemia, chemiczny) struktura nadcząsteczkowa;
  (ekonomia, ekonomiczny) (zarządzanie) skoncentrowana geograficznie grupa przedsiębiorstw, instytucji i organizacji powiązanych ze sobą siecią zależności;
  (fizyka, fizyczny) zgrupowanie materii hadronowej;
  (informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) grupa połączonych jednostek komputerowych;
  (informatyka, informatyczny) podstawowa jednostka przechowywania danych w systemie plików;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wielodźwiękowe współbrzmienie zbudowane z bardzo małych interwałów;
  (wojskowość, wojskowy) element pola minowego składający się z ustawionych według schematu min;

klasy (n)
paradis
  zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą

klasyfikować (v)
klassifisere
  dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady

klasztor /ˈklaʃtɔr/ (n)
kloster
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły

klatka /ˈklatka/ (n)
bur
  skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

klatka piersiowa /ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/ (n)
brystkasse
  (anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;

klatka schodowa /ˈklatka sxɔˈdɔva/ (n)
trappeoppgang
  biegnące przez kilka kondygnacji, wydzielone pomieszczenie przeznaczone na schody;

klaustrofobia /ˌklawstrɔˈfɔbʲja/ (n)
klaustrofobi
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym

klauzura (n)
kloster
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zamknięta dla niezakonników część klasztoru;

klawesyn /klaˈvɛsɨ̃n/ (n)
cembalo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny;

klawiatura /ˌklavʲjaˈtura/ (n)
tastatur
  część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych

klawisz /ˈklavʲiʃ/ (n)
tangent
  element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;

klawiszowy (adj)
nøkkel
  związany z klawiszami

kleić /ˈklɛ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
lime
  łączyć coś za pomocą kleju, sklejać coś z czymś

klej /klɛj/ (n)
lim
  lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

klejnot (n)
juvel
  (jubilerstwo, jubilerski) drogocenny kamień lub wyrób jubilerski
klenodium
  (przenośnie, przenośnia) cenna rzecz lub osoba

kleks (n)
flekk
  plama atramentu lub tuszu na papierze

klepać (v)
tappekran
  uderzać lekko dłonią
bable
  mówić bez namysłu; bezmyślnie wypowiadać

klepka /ˈklɛpka/ (n)
golvplanke
  rodzaj niedużej deski z trwałego drewna, która po odpowiedniej obróbce jest używana w robocie bednarskiej lub do wykładania podłóg

klepsydra /klɛpˈsɨdra/ (n)
minneord
  niewielki plakat informujący o czyjejś śmierci oraz terminie i miejscu pogrzebu
timeglass
  przyrząd do odmierzania czasu, składający się z dwóch połączonych ze sobą identycznych, szklanych naczyń, w którym woda lub piasek przechodzą przez wąski kanalik łączący;

kleptomania /ˌklɛptɔ̃ˈmãɲja/ (n)
kleptomani
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania;

kler /klɛr/ (n)
kleresi
  ogół duchowieństwa danego wyznania lub kraju

kleszcz /klɛʃʧ̑/ (n)
flått
  (zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

klient /ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/ (n)
kunde
  (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej

klientka /klʲiˈ<sup>j</sup>ɛ̃ntka/ (n)
kunde
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kobieta kupująca, nabywająca towary lub usługi

klif /klʲif/ (n)
klippe
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;

klikać /ˈklʲikaʨ̑/ (v)
klikke
  (informatyka, informatyczny) naciskać przycisk myszy komputerowej

klimat /ˈklʲĩmat/ (n)
klima
  (geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;
  (przenośnie, przenośnia) atmosfera, stosunki między członkami grupy

klimatologia (n)
klimatologi
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem klimatu

klimatyzacja /ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
aircondition
  automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;

klin /klʲĩn/ (n)
kile
  (fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta;
  kształt tej maszyny

klinga /ˈklʲĩŋɡa/ (n)
klinge
  ostrze broni siecznej

klingoński (adj)
klingonsk
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dotyczący Klingonów

klingoński (n)
klingonsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sztuczny język używany przez przedstawicieli rasy Klingonów z serialu "Star Trek"

klipa (n)
klippe
  (numizmatyka, numizmatyczny) moneta nieokrągła, obcięta w formie kwadratu lub innego wielokąta;

klisza /ˈklʲiʃa/ (n)
blokk
  (drukarstwo, drukarski) (fotografia) rodzaj matrycy w postaci sztywnej, płaskiej płyty
klisjé
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) stereotypowe zestawienie wyrazów

klocek /ˈklɔʦ̑ɛk/ (n)
blokk
  dziecięca zabawka o kształcie graniastosłupa

klon /klɔ̃n/ (n)
lønn
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

klon jawor /ˈklɔ̃nʲ ˈjavɔr/ (n)
platanlønn
  (botanika, botaniczny) Acer pseudoplatanus L., gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych

klops /klɔps/ (n)
kjøttbolle
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsna kulka duszona w sosie;

klosz /klɔʃ/ (n)
klokke
  rodzaj kroju spódnicy, sukni albo spodni rozszerzających się ku dołowi na kształt dzwonu
lampeskjerm
  szklana osłona na żarówkę

kloszard /ˈklɔʃart/ (n)
bomme
  odziany w łachy żebrak, często bezdomny

klown (n)
klovn
  komik cyrkowy

klub /klup/ (n)
klubb
  stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach

klub nocny (n)
nattklubb
  lokal rozrywkowy otwarty w nocy;

klucz /kluʧ̑/ (n)
nøkkel
  przyrząd do otwierania zamka;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
  kod do szyfru;
  narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
  podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
  (informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
  (elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego

klucz francuski /ˈkluʧ̑ frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
skiftenøkkel
  (technologia, technika, techniczny) klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu;

kluczowy /kluˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
nøkkel
  podstawowy, najważniejszy

klątwa (n)
forbannelse
  (dawniej, dawny) przeklinanie, wykrzykiwanie złych słów
  życzenie komuś nieszczęścia

kląć /klɔ̃ɲʨ̑/ (v)
banne
  używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych
  przysięgać, zaklinać się

klęczeć /ˈklɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑/ (v)
knele
  mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji

klękać /ˈklɛ̃ŋkaʨ̑/ (v)
knele
  zginać kolana, przyjmując pozycję opierającą się na nich

klęska /ˈklɛ̃w̃ska/ (n)
nederlag
  fatalna przegrana w bitwie
katastrofe
  wielkie nieszczęście, niepowodzenie lub zniszczenie

kmin rzymski /ˈkmʲĩn ˈʒɨ̃msʲci/ (n)
karve
  (botanika, botaniczny) Cuminum cyminum L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny selerowatych, pochodzącej prawdopodobnie ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym;
  (botanika, botaniczny) uprawna roślina z gatunku kminu rzymskiego (1.1)
  (spożywczy) przyprawa z nasion kminu rzymskiego (1.2) w formie ziaren lub zmielonego proszku

kminek /ˈkmʲĩnɛk/ (n)
spisskummen
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie

knaga /ˈknaɡa/ (n)
kryssholt
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) listwa znajdująca się wzdłuż burty łodzi, służąca do osadzania dulek
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okucie występujące powszechnie na pokładach jednostek pływających lub doków, służące do unieruchamiania różnych lin olinowania ruchomego;

knajpa /ˈknajpa/ (n)
kneipe
  (potocznie, potoczny) gorszy typ restauracji

knot /knɔt/ (n)
veke
  część świecy lub lampy naftowej w postaci sznurka lub taśmy bawełnianej nasączonej paliwem płynnym

knykieć /ˈknɨcɛ̇ʨ̑/ (n)
knoke
  (anatomia, anatomiczny) człon palca ręki (zginający się)

koala /kɔˈala/ (n)
koala
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski;

koalicja /ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
koalisjon
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji

koalicyjka /ˌkɔalʲiˈʦ̑ɨjka/ (n)
kobbel
  (wojskowość, wojskowy) wąski, skórzany pasek zakładany przez pierś do galowego munduru, dawniej równoważący ciężar broni, współcześnie tylko ozdobny;

kobalt /ˈkɔbalt/ (n)
kobolt
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

kobaltowoniebieski /ˌkɔbaltɔvɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
koboltblå
  ciemnoniebieski

kobiecy /kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ/ (adj)
kvinnelig
  dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety

kobieta /kɔˈbʲjɛta/ (n)
kvinne
  dorosły człowiek płci żeńskiej;

kobra /ˈkɔbra/ (n)
kobra
  (herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;

kobyła /kɔˈbɨwa/ (n)
hoppe
  (zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia

koc /kɔʦ̑/ (n)
teppe
  gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

kochanek /kɔˈxãnɛk/ (n)
elsker
  mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński

kochanie /kɔˈxãɲɛ/ (interjection)
søting
  zwrot do osoby, której chce się okazać uczucie sympatii

kochanie /kɔˈxãɲɛ/ (n)
elskov
  (rzeczownik odczasownikowy) od kochać
baby
  osoba ukochana

kochanka /kɔˈxãnka/ (n)
elskerinne
  kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną

kochany /kɔˈxãnɨ/ (adj)
kjær
  taki, który jest darzony przez kogoś miłością
søt
  taki, który jest komuś miły, bliski; związany z miłością, kochaniem, sympatią

kochany /kɔˈxãnɨ/ (n)
kjæreste
  osoba bliska, darzona miłością

kochać /ˈkɔxaʨ̑/ (v)
elske
  odczuwać miłość do kogoś
  uwielbiać jakąś rzecz
  uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem

kociak /ˈkɔʨ̑ak/ (n)
dame
  (przenośnie, przenośnia) ładna dziewczyna o kokieteryjnym wyglądzie i zachowaniu
kattunge
  młody kot

kocimiętka (n)
kattemynter
  (botanika, botaniczny) Nepeta, bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg;

kocioł /ˈkɔʨ̑ɔw/ (n)
kjele
  duże naczynie metalowe z pokrywą;

kociołek /kɔˈʨ̑ɔwɛk/ (n)
kjele
  mały kocioł, garnek do gotowania nad ogniskiem

kocić się (v)
kattunge
  (zoologia, zoologiczny) o samicach, zwykle kotów wydawać potomstwo

kocię /ˈkɔʨ̑ɛ/ (n)
kattunge
  młody kot

kocur /ˈkɔʦ̑ur/ (n)
hankatt
  samiec kota

kocz (n)
hestevogn
  (dawniej, dawny) rodzaj czterokołowego resorowanego pojazdu konnego;

kod /kɔt/ (n)
kode
  system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;

kod kreskowy /ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/ (n)
strekkode
  standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;

kod źródłowy /ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ/ (n)
kildekode
  (informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania;

kogeneracja /ˌkɔɡɛ̃nɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
kogenerasjon
  (technologia, technika, techniczny) proces jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i użytkowej energii cieplnej w elektrociepłowni

kognitywny /ˌkɔɟɲiˈtɨvnɨ/ (adj)
kognitiv
  taki, który zajmuje się poznaniem świata lub badaniem procesów poznawczych, dotyczy takiego poznania, ma z nim związek

kogut /ˈkɔɡut/ (n)
hane
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;

kohorta /kɔˈxɔrta/ (n)
kohort
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w starożytnym Rzymie: oddział wojska stanowiący dziesiątą część legionu;
rekke
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) grupa ludzi, często w agresywnym nastawieniu

koić /ˈkɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
lindre
  wpływać łagodząco

koja /ˈkɔja/ (n)
køye
  (marynarka) łóżko na statku

kojec (n)
park
  zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy;

kojot /ˈkɔjɔt/ (n)
prærieulv
  (zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;

koka /ˈkɔka/ (n)
kokain
  (potocznie, potoczny) kokaina

koka-kola (n)
Coca-Cola
  (spożywczy) słodzony gazowany napój z kofeiną

kokaina /ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
kokain
  silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny;

kokarda /kɔˈkarda/ (n)
kokarde
  rodzaj ozdoby, zawiązana wstążka

kokieteryjny (adj)
kokett
  zachowujący się zalotnie

kokietować /ˌkɔcɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
kokettere
  starać się komuś spodobać, zwykle okazując seksapil

kokos /ˈkɔkɔs/ (n)
kokosnøtt
  (spożywczy) owoc palmy kokosowej

kokosowy /ˌkɔkɔˈsɔvɨ/ (adj)
kokosnøtt
  związany z palmą kokosu lub jej owocem

koks /kɔks/ (n)
koks
  (technologia, technika, techniczny) stały produkt suchej destylacji węgla;

koktajl /ˈkɔktajl/ (n)
shake
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój mleczny z różnymi dodatkami smakowymi (owocami, czekoladą)

kolaboracja /ˌkɔlabɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
samarbeid
  współpraca z okupantem, wrogiem;

kolacja /kɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
aftensmat
  posiłek wieczorny, ostatni posiłek w ciągu dnia

kolano /kɔˈlãnɔ/ (n)
kne
  (anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

kolarstwo /kɔˈlarstfɔ/ (n)
sykling
  (sport, sportowy) forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych;

kolaż (n)
collage
  (sztuka) kompozycja plastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów;

kolba /ˈkɔlba/ (n)
pære
  (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) szklane naczynie laboratoryjne z szyjką;
bak
  (wojskowość, wojskowy) uchwyt broni strzeleckiej;

kolczatka /kɔlˈʧ̑atka/ (n)
maurpinnsvin
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tachyglossus, żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;
brodd
  zapora drogowa z pasa z kolcami

kolczuga /kɔlˈʧ̑uɡa/ (n)
ringbrynje
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę;

kolczyk /ˈkɔlʧ̑ɨk/ (n)
ørering
  ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,

kolec /ˈkɔlɛʦ̑/ (n)
thorn
  (botanika, botaniczny) twardy, ostro zakończony wyrostek na łodygach, owocach lub liściach roślin

kolega /kɔˈlɛɡa/ (n)
kamerat
  towarzysz pracy, nauki lub zabawy

koleina /ˌkɔlɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
hjulspor
  ślad, wgłębienie pozostawione przez koła lub płozy pojazdu;

kolej /ˈkɔlɛj/ (n)
jernbane
  środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;

kolej linowa (n)
taubane
  tor linowy wraz z przeznaczonymi do jego eksploatacji budowlami, urządzeniami oraz gondolami lub krzesełkami;

kolejarz /kɔˈlɛjaʃ/ (n)
slusk
  pracownik kolei

kolejka /kɔˈlɛjka/ (n)
rund
  (potocznie, potoczny) porcja alkoholu wypijana z daną grupą osób
bli
  miejsce w uporządkowanej grupie ludzi, w szeregu, w kolejce (1.1)
kø
  uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;

kolejka górska (n)
berg-og-dal-bane
  urządzenie rozrywkowe w formie konstrukcji z wysokimi wzniesieniami, stromiznami i ostrymi zakrętami, po której poruszają się wagoniki z pasażerami;

kolejność /kɔˈlɛjnɔɕʨ̑/ (n)
tallfølge
  uporządkowanie pozwalające ustalić dla dowolnych dwóch elementów pewnej zbiorowości (haseł, czynności, ludzi, itp.), który z nich jest wcześniejszy, a który późniejszy

kolejny /kɔˈlɛjnɨ/ (adj)
enda
  następny po tym, który jest teraz; przyszły

kolekcjonować /ˌkɔlɛkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
samle
  zbierać przedmioty tworząc z nich kolekcję

kolendra /kɔˈlɛ̃ndra/ (n)
koriander
  (botanika, botaniczny) Coriandrum L., rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;

koleżanka /ˌkɔlɛˈʒãnka/ (n)
venninne
  towarzyszka nauki lub zabawy

koliber /kɔˈlʲibɛr/ (n)
kolibri
  (ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

kolka (n)
pigg
  (botanika, botaniczny) kłujący wyrostek roślinny
krampe
  (medycyna, medyczny) silne, napadowe bóle w jamie brzusznej
cola
  (potocznie, potoczny) Coca-Cola

kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (n)
koloni
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;

kolonializm /ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/ (n)
kolonialisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;

kolonie /kɔˈlɔ̃ɲjɛ/ (n)
koloni
  grupowy pobyt wypoczynkowy dzieci lub młodzieży, zorganizowany poza miejscem ich stałego zamieszkania;

kolor /ˈkɔlɔr/ (n)
farge
  cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;

kolorowy /ˌkɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
broket
  wielobarwny, pełen różnych kolorów

koloryzować /ˌkɔlɔrɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
brodere
  dodawać do narracji szczegóły w celu jej ubarwienia

kolosalny /ˌkɔlɔˈsalnɨ/ (adj)
kolossal
  bardzo duży; wielki

kolumna /kɔˈlũmna/ (n)
søyle
  (architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;

kolęda /kɔˈlɛ̃nda/ (n)
carol
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;

koma /ˈkɔ̃ma/ (n)
koma
  (fizyka, fizyczny) rodzaj aberracji optycznej

komar /ˈkɔ̃mar/ (n)
mygg
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;

kombajn /ˈkɔ̃mbajn/ (n)
skurdtresker
  (rolnictwo, rolniczy) wieloczynnościowa maszyna rolnicza do zmechanizowanego zbierania plonów

komedia /kɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
komedie
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;

komentarz /kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
kommentere
  uwaga odnośnie czegoś lub kogoś

komentować /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
kommentere
  wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi

komercyjny /ˌkɔ̃mɛrˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
annonse
  nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań

kometa /kɔ̃ˈmɛta/ (n)
komet
  (astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

komfort /ˈkɔ̃w̃fɔrt/ (n)
bekvemmelighet
  ogólnie warunki zapewniające spokój, wygodę i elegancję

komfortowy /ˌkɔ̃w̃fɔrˈtɔvɨ/ (adj)
behagelig
  sprawiający, że czujemy się bardzo wygodnie

komiczny /kɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
komisk
  taki, który wywołuje śmiech; jest śmieszny

komik /ˈkɔ̃mʲik/ (n)
komiker
  artysta estradowy zabawiający publiczność śmiesznymi występami

komiks /ˈkɔ̃mʲiks/ (n)
tegneserie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię;

komin /ˈkɔ̃mʲĩn/ (n)
skorstein
  (budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;

kominek /kɔ̃ˈmʲĩnɛk/ (n)
grue
  otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia;

kominiarka /ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/ (n)
finlandshette
  (potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy

kominiarz /kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (n)
feier
  rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

komisariat /ˌkɔ̃mʲiˈsarʲjat/ (n)
politi
  jednostka organizacyjna policji pełniąca funkcje w określonym terenie
politistasjon
  lokal, w którym urzędują pracownicy policji

komisarz (n)
kommissær
  urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa

komisja /kɔ̃ˈmʲisʲja/ (n)
losjere
  grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności;

komitet /ˈkɔ̃mʲitɛt/ (n)
komiteen
  grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań

komiwojażer (n)
omreisende
  (przestarzałe, przestarzały) (handel, handlowy) przedstawiciel handlowy odbywający podróże w celu zdobycia nabywców produktu czy usługi

komnata /kɔ̃mˈnata/ (n)
gemakk
  pomieszczenie mieszkalne w pałacu lub rezydencji, zwykle pełne przepychu;

komoda /kɔ̃ˈmɔda/ (n)
kommode
  mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;

komora /kɔ̃ˈmɔra/ (n)
kammer
  wydzielone pomieszczenie
  (anatomia, anatomiczny) przestrzeń, zagłębienie w organach u ludzi i zwierząt

komora gazowa /kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/ (n)
gasskammer
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;

kompania /kɔ̃mˈpãɲja/ (n)
firma
  (wojskowość, wojskowy) jednostka wojskowa (rzadziej policyjna) składająca się z kilkudziesięciu żołnierzy pod dowództwem młodszego oficera;
  kilka osób spędzających wspólnie czas

kompas /ˈkɔ̃mpas/ (n)
kompass
  (geografia, geograficzny) przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

kompendium /kɔ̃mˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
nøyaktig
  książka zawierająca zwięzły wykład podstawowych wiadomości z danej dziedziny wiedzy;

kompensować /ˌkɔ̃mpɛ̃w̃ˈsɔvaʨ̑/ (v)
kompensere
  równoważyć lub wyrównywać brak, niedobór, negatywny charakter czegoś

kompetentny (adj)
berettiget
  uprawniony do decydowania, posiadający kwalifikacje

kompilacja /ˌkɔ̃mpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
samling
  (informatyka, informatyczny) tłumaczenie przez kompilator kodu źródłowego na równoważny kod wynikowy
  (informatyka, informatyczny) wynik kompilacji (1.3), skompilowany program
  dokonywanie zbioru dzieł (lub ich fragmentów) na jakiś temat
  wynik kompilacji (1.1) (zbiór fragmentów dzieł na jakiś temat)

kompleksowy (adj)
grundig
  obejmujący wszystkie elementy, tworząc zwarty kompleks

komplement (n)
kompliment
  grzecznościowa, zwykle przesadna pochwała

kompletnie /kɔ̃mˈplɛtʲɲɛ/ (adv)
fullstendig
  w sposób całkowity, zupełny; bez reszty, w pełni

kompletny /kɔ̃mˈplɛtnɨ/ (adj)
komplett
  całkowity, zupełny
  cały, będący w komplecie

komponent (n)
konstituerende
  część składowa, element

kompost /ˈkɔ̃mpɔst/ (n)
kompostere
  produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic)

kompot /ˈkɔ̃mpɔt/ (n)
kompott
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki napój z gotowanych owoców;

kompozycja /ˌkɔ̃mpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
sammensetning
  (informatyka, informatyczny) agregacja obiektów, które nie mogą istnieć bez obiektu głównego;
  (sztuka) budowa utworu, zwłaszcza plastycznego, literackiego, muzycznego
  ogół składników wraz ze sposobem, w jaki tworzą całość

kompozytor /ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/ (n)
komponist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę

kompres /ˈkɔ̃mprɛs/ (n)
grøtomslag
  zimny lub gorący okład

kompromis /kɔ̃mˈprɔ̃mʲis/ (n)
kompromiss
  sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;

kompromitacja /ˌkɔ̃mprɔ̃mʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
fiasko
  utrata dobrej opinii, narażenie się na śmieszność

komputer /kɔ̃mˈputɛr/ (n)
datamaskin
  (informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania informacji, które da się zakodować w formie ciągu cyfr;

komputer osobisty (n)
personlig datamaskin
  (informatyka, informatyczny) mikrokomputer przeznaczony przede wszystkim do użytku osobistego w domu i biurze;

komputerowy /ˌkɔ̃mputɛˈrɔvɨ/ (adj)
computer
  dotyczący komputera, związany z komputerem

komuna /kɔ̃ˈmũna/ (n)
kommunisme
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) komunizm, socjalizm

komunalny (adj)
kommunal
  (urzędowy) podlegający samorządowi miejskiemu

komunikacja /ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
kommunikasjon
  ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności;

komunikacyjny /ˌkɔ̃mũɲikaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
føre
  związany z komunikacją, dotyczący komunikacji

komunista /ˌkɔ̃mũˈɲista/ (n)
kommunist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu

komunistka /ˌkɔ̃mũˈɲistka/ (n)
kommunist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolenniczka komunizmu

komunistyczny /ˌkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
kommunistisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu

komunizm /kɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
kommunisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;

komórka /kɔ̃ˈmurka/ (n)
celle
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;
mobiltelefon
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefon komórkowy

komża (n)
cotta
  (kościelny) biała szata liturgiczna, względnie krótka (do ud), o szerokich rękawach;

konać (v)
sokkel
  przestawać żyć, umierać w agonii

koncentracja /ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃nˈtraʦ̑ʲja/ (n)
konsentrasjon
  (chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy
  (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) skupienie uwagi
  skupienie, ześrodkowanie, zgromadzenie czegoś w danym miejscu

koncentrat (n)
konsentrat
  artykuł zawierający więcej składników wartościowych niż wyjściowy

koncentrować /ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃nˈtrɔvaʨ̑/ (v)
konsentrere
  skupiać, zbierać coś w jedno miejsce, w jeden punkt

koncern /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrn/ (n)
bekymring
  (ekonomia, ekonomiczny) zjednoczenie przedsiębiorstw o odrębnej osobowości prawnej;

koncert /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt/ (n)
konsert
  występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;

kondensacja /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja/ (n)
kondensasjonsreaksjon
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego

kondensator /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/ (n)
kondensator
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;

kondor /ˈkɔ̃ndɔr/ (n)
kondor
  (ornitologia, ornitologiczny) wielki drapieżny ptak z rodziny kondorowatych, występujący w Ameryce, przeważnie padlinożerny

konduktor /kɔ̃nˈduktɔr/ (n)
konduktør
  osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.);

kondycja /kɔ̃nˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
beliggenhet
  ogólny stan czegoś

kondygnacja /ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
etasje
  poziom w budynku

koneksja /kɔ̃ˈnɛksʲja/ (n)
forbindelse
  znajomość, stosunki, związek, powiązania z wpływową osobą

konewka /kɔ̃ˈnɛfka/ (n)
vannkanne
  pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;

konfetti /kɔ̃nˈfɛttʲi/ (n)
konfetti
  drobno pocięte kawałki papieru, najczęściej różnobarwne krążki, rzucane na uczestników głównie karnawałowej zabawy;

konfigurować /ˌkɔ̃nfʲiɡuˈrɔvaʨ̑/ (v)
konfigurer
  przystosowywać jakieś urządzenie do pożądanej pracy

konfiskata (n)
inndragning
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zajęcie części lub całego majątku osoby prywatnej na rzecz państwa

konfiskować /ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑/ (v)
beslaglegge
  dokonywać konfiskaty

konfitura /ˌkɔ̃nfʲiˈtura/ (n)
syltetøy
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoce smażone w syropie cukrowym;

konflikt /ˈkɔ̃nflʲikt/ (n)
konflikt
  sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności

konformizm (n)
konformitet
  (socjologia, socjologiczny) (psychologia, psychologiczny) bezkrytyczne podporządkowywanie się normom, wartościom i poglądom uznanym za obowiązujące w danej grupie;

konfucjanizm (n)
konfusianisme
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza;

konfundować /ˌkɔ̃nfũnˈdɔvaʨ̑/ (v)
blande
  powodować, że ktoś czuje się zakłopotany lub zawstydzony

kongijski /kɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/ (adj)
kongolesisk
  odnoszący się do państwa Demokratyczna Republika Konga
  odnoszący się do państwa Kongo

kongregacja (n)
menighet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (administracja) jednostka administracji Stolicy Apostolskiej odpowiadająca świeckiemu ministerstwu

kongres /ˈkɔ̃ŋɡrɛs/ (n)
kongress
  zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji

koniak /ˈkɔ̃ɲak/ (n)
konjakk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;

koniczyna /ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
kløver
  (botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;
  liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść

koniec /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
ende
  chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
  miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
  okoliczności końca (1.2)
  ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek

koniecznie (adv)
nødvendigvis
  bezwzględnie, absolutnie

konieczność /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
nødvendighet
  coś, czego nie można uniknąć

konieczny /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ/ (adj)
nødvendig
  taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny

konik /ˈkɔ̃ɲik/ (n)
mase
  (zdrobniale) od: koń

konik morski /ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci/ (n)
sjøhest
  (ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus, przypominająca kształtem konika szachowego;

konik polny /ˈkɔ̃ɲik ˈpɔlnɨ/ (n)
gresshoppe
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający pasikonika lub szarańczę;
grashoppe
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju konik;

konina /kɔ̃ˈɲĩna/ (n)
hestekjøtt
  (spożywczy) mięso końskie;

koniugacja /ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
konjugasjon
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;

koniunkcja /kɔ̃ˈɲũŋkʦ̑ʲja/ (n)
bindeord
  (astronomia, astronomiczny) ustawienie ciał niebieskich i obserwatora w jednej linii;
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) iloczyn logiczny, symbol odpowiadający spójnikowi „i”;
  (matematyka, matematyczny) odpowiednik koniunkcji (1.2) dla dowolnej algebry Boole’a, np. koniunkcja zbiorów, koniunkcja zdarzeń

koniunktura (n)
konjunktur
  ogół warunków mających na coś wpływ (zwłaszcza pozytywny)

konklawe /kɔ̃ŋˈklavɛ/ (n)
pavevalg
  (kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia.

konkludować /ˌkɔ̃ŋkluˈdɔvaʨ̑/ (v)
slutte
  (przestarzałe, przestarzały) podsumowywać np. wypowiedź, formułować ostateczne wnioski, wnioskować

konkretny /kɔ̃ŋˈkrɛtnɨ/ (adj)
akkurat
  dobrze określony
faktisk
  praktyczny, rzeczowy
bestemt
  wybrany z jakiegoś powodu

konkubina /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna/ (n)
konkubine
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego

konkurować (v)
konkurrere
  robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo

konkurs /ˈkɔ̃ŋkurs/ (n)
konkurranse
  (sport, sportowy) przedsięwzięcie rozrywkowe, artystyczne lub sportowe pozwalające wyłonić najlepszego uczestnika (lub uczestników), który najczęściej zostaje nagrodzony

konno /ˈkɔ̃nːɔ/ (adv)
hesterygg
  o sposobie poruszania się: na koniu

konopie /kɔ̃ˈnɔpʲjɛ/ (n)
hamp
  (botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek;

konował /kɔ̃ˈnɔvaw/ (n)
kvaksalver
  (pogardliwie, pogardliwy) zły, kiepski lekarz

konsekrować (v)
ordinere
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dokonywać konsekracji

konsensus /kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/ (n)
konsensus
  porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu

konserwa /kɔ̃w̃ˈsɛrva/ (n)
hermetikk
  (spożywczy) zapasteryzowana żywność w hermetycznym, trwałym opakowaniu, najczęściej metalowym;

konserwacja (n)
vedlikehold
  (technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem;

konserwatywny /ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨvnɨ/ (adj)
ortodoks
  zachowawczy, nie lubiący zmian

konsjerż (n)
concierge
  dozorca domu, gospodarz domu — szczególnie we Francji

konsola /kɔ̃w̃ˈsɔla/ (n)
konsoll
  (informatyka, informatyczny) tryb wprowadzania poleceń do komputera w postaci komend wpisywanych z klawiatury
  (technologia, technika, techniczny) blat lub tablica z elementami sterującymi
  (technologia, technika, techniczny) zestaw cyfrowych urządzeń multimedialnych do gier, odtwarzania muzyki, filmów itp.;

konsoleta /ˌkɔ̃w̃sɔˈlɛta/ (n)
konsoll
  (technologia, technika, techniczny) stół mikserski w studiu radiowym lub telewizyjnym, pulpit realizatora dźwięku;

konsonant (n)
konsonant
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk języka mówionego powstający poprzez zablokowanie przepływu powietrza w aparacie mowy

konsorcjum /kɔ̃w̃ˈsɔrʦ̑ʲjũm/ (n)
konsortium
  (zarządzanie) związek kilku przedsiębiorstw zawarty w celu dokonania wspólnego przedsięwzięcia;

konspiracja (n)
konspirasjon
  tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy

konstruktywizm (n)
construktivisme
  (sztuka) kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1913 roku w Rosji i głoszący syntezę sztuki, nauki i wiedzy technicznej;

konstytucja /ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
grunnlov, konstitusjon
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;

konstytucyjny /ˌkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
konstitusjonell
  dotyczący konstytucji
  zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji

konsulat /kɔ̃w̃ˈsulat/ (n)
konsulat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;

konsument (n)
forbruker
  (handel, handlowy) nabywca lub użytkownik towarów, usług, zasobów lub dóbr;

konsumować (v)
forbruke
  nabywać i użytkować coś, zużywać
fortære
  spożywać, jeść

konsystencja /ˌkɔ̃w̃sɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
konsistens
  poziom określonych cech fizycznych (gęstość, twardość, lepkość) danej substancji; spoistość

kontakt /ˈkɔ̃ntakt/ (n)
kontakt
  zetknięcie się
  gniazdo sieci elektrycznej

kontekst /ˈkɔ̃ntɛkst/ (n)
kontekst
  (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;

kontemplacja /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplaʦ̑ʲja/ (n)
meditasjon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w mistycyzmie: wewnętrzna modlitwa

kontemplować /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplɔvaʨ̑/ (v)
vurdere
  pogrążać się głęboko w myślach

kontener /kɔ̃nˈtɛ̃nɛr/ (n)
beholder
  (informatyka, informatyczny) struktura danych, której zadaniem jest przechowywanie w zorganizowany sposób zbioru danych;

kontrabanda /ˌkɔ̃ntraˈbãnda/ (n)
smugling
  nielegalny przewóz towarów pomiędzy państwami z pominięciem opłat celnych, akcyzy, podatku VAT i innych należności wobec państwa;

kontrabas /kɔ̃nˈtrabas/ (n)
kontrabass
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;

kontrakt /ˈkɔ̃ntrakt/ (n)
forminske
  umowa dotycząca jakiegoś przedsięwzięcia lub czyjegoś zatrudnienia

kontrola /kɔ̃nˈtrɔla/ (n)
kontrollere
  (potocznie, potoczny) nadzór nad kimś lub nad czymś
kontroll
  sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi

kontrola jakości /kɔ̃nˈtrɔla jaˈkɔɕʨ̑i/ (n)
kvalitetsstyring
  świadome działania przedsiębiorstwa mające na celu dbanie o jakość towarów i usług;

kontrolny /kɔ̃nˈtrɔlnɨ/ (adj)
kontrollere
  związany z kontrolą lub kontrolowaniem

kontrolować /ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
avkrysse
  sprawdzać, czy coś działa tak, jak powinno, czy jest takie, jak powinno być

kontrwywiad /kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat/ (n)
kontraetterretning
  instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw;

kontur /ˈkɔ̃ntur/ (n)
kontur
  linia, zarys kształtu

kontuzjować /ˌkɔ̃ntuˈzʲjɔvaʨ̑/ (v)
skade
  (sport, sportowy) spowodować czyjąś kontuzję

kontynent /kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
kontinent
  (geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;

kontynuacja (n)
fortsettelse
  dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności

kontynuowanie /ˌkɔ̃ntɨ̃nu<sup>w</sup>ɔˈvãɲɛ/ (n)
fortsettelse
  wykonywanie rozpoczętej czynności nadal

kontynuować /ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
fortsette
  dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś

konurbacja /ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja/ (n)
flerkjernebyregion
  zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi;

konwalia /kɔ̃nˈvalʲja/ (n)
liljekonvall
  (botanika, botaniczny) Convallaria L., roślina z rodziny szparagowatych o białych kwiatach i intensywnym zapachu;

konwalia majowa (n)
liljekonvall
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Convallaria majalis L., gatunek rośliny z rodziny szparagowatych;

konwencjonalny /ˌkɔ̃nvɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
konvensjonell
  zgodny z konwencjami; tradycyjny, pospolity

konwergencja /ˌkɔ̃nvɛrˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
sammenfall
  (biologia, biologiczny) proces powstawania podobnych cech u niespokrewnionych ze sobą organizmów na skutek życia w podobnych warunkach;
  (ekonomia, ekonomiczny) zbieżność ekonomiczna państw Unii Europejskiej pod względem inflacji, stóp procentowych, zadłużenia i kursu walutowego;
  (ekonomia, ekonomiczny) zjawisko zbliżania się poziomu rozwoju różnych krajów poprzez doganianie bogatych przez biedne;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) niezależne powstawanie podobnych zjawisk kulturowych w odległych od siebie regionach świata w podobnych warunkach geograficznych
  (medycyna, medyczny) jednoczesny, zbieżny ruch gałek ocznych przy zmianie odległości obiektu, na którym jest skupiany wzrok;
  (meteorologia, meteorologiczny) zbliżanie się do siebie mas powietrza z różnych stron, powodujące wyparcie znajdującego się tam wcześniej powietrza w górę;
  (technologia, technika, techniczny) kojarzenie różnych zjawisk na pograniczu działów telekomunikacji, informatyki i multimediów;
  zbieżność lub jej powstawanie

konwertować /ˌkɔ̃nvɛrˈtɔvaʨ̑/ (v)
konvertere
  (informatyka, informatyczny) dokonywać zmiany formatu pliku na inny
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zmieniać wyznanie na inne

konwisarz (n)
kjeleflikker
  (historia, historyczny, historycznie) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się wyrobem i obróbką przedmiotów z cyny oraz spiżu;

konwój /ˈkɔ̃nvuj/ (n)
konvoi
  (wojskowość, wojskowy) poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo;

kooperacja /ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
kooperasjon
  współpraca, współdziałanie

kooperatywa /ˌkɔːpɛraˈtɨva/ (n)
samarbeidsvillig
  (przestarzałe, przestarzały) stowarzyszenie spółdzielcze, spółdzielnia

koordynować (v)
samordne
  kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie

kopa /ˈkɔpa/ (n)
såte
  (rolnictwo, rolniczy) (przestarzałe, przestarzały) sterta siana, słomy lub odpowiednio ustawione snopki zboża (4 mendle)

kopalnia /kɔˈpalʲɲa/ (n)
bergverk
  (górnictwo, górniczy) zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

koparka /kɔˈparka/ (n)
gravemaskin
  (maszynoznawstwo) maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu

kopać /ˈkɔpaʨ̑/ (v)
sparke
  uderzać kogoś / coś nogą
grave
  wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny
  wydobywać minerały lub płody rolne z ziemi przy pomocy narzędzi lub maszyn

koper /ˈkɔpɛr/ (n)
dill
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;

koper włoski /ˈkɔpɛr ˈvwɔsʲci/ (n)
fennikel
  (botanika, botaniczny) gatunek dwuletniej rośliny z rodziny selerowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kopru włoskiego (1.1)
  (spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona kopru włoskiego (1.2)
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna ze zgrubiałych łodyg kopru włoskiego (1.2)

kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (n)
copernicium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;

koperta /kɔˈpɛrta/ (n)
konvolutt
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

kopia /ˈkɔpʲja/ (n)
spyd
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj białej broni o długim drzewcu, do walki konno;
avskrift
  przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał

kopiec (n)
heap
  (informatyka, informatyczny) struktura danych oparta na drzewie, w której wartości potomków węzła są w stałej relacji z wartością rodzica

kopiejka /kɔˈpʲjɛ̇jka/ (n)
kopek
  (jednostka monetarna) drobna jednostka monetarna Rosji, Białorusi, a dawniej także ZSRR, jedna setna rubla;

kopiować /kɔˈpʲjɔvaʨ̑/ (v)
kopiere
  powielać coś (zwykle materiał drukowany lub dane komputerowe), przepisywać, wykonywać kopię czegoś; powtarzać czyjeś zachowanie

kopnięcie /kɔpʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
spark
  cios zadany nogą

kopnąć w kalendarz /ˈkɔpnɔ̃ɲʨ̑ f‿kaˈlɛ̃ndaʃ/ (v)
gå i pennalet
  (związek frazeologiczny) (żartobliwie) (ironicznie) umrzeć

kopra /ˈkɔpra/ (n)
korn
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wysuszony miąższ orzecha kokosowego;

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (adj)
koptisk
  (antropologia, antropologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Koptami; dotyczący Kościoła koptyjskiego i jego wyznawców

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (n)
koptisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) ostatnia faza rozwojowa języka egipskiego, język wywodzący się ze staroegipskiego, należący do rodziny języków afroazjatyckich

kopuła /kɔˈpuwa/ (n)
kuppel
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;

kopyto /kɔˈpɨtɔ/ (n)
hov
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

kora /ˈkɔra/ (n)
bark
  (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką
  (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny

koral /ˈkɔral/ (n)
korall
  (biologia, biologiczny) koralowiec
  (mineralogia, mineralogiczny) szkielet węglanowy koralowców;
  (jubilerstwo, jubilerski) drobny element w postaci kulki itp., wykonany z koralowiny

koralowiec (n)
korall
  (zoologia, zoologiczny) osiadłe zwierzę morskie z gromady koralowców;

kord /kɔrt/ (n)
huggert
  (staropolski) krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa;

kordialny /kɔrˈdʲjalnɨ/ (adj)
hjertelig
  (książkowy) serdeczny, przyjazny, wylewny w okazywaniu sympatii

kordonek /kɔrˈdɔ̃nɛk/ (n)
iris
  (włókiennictwo) (rękodzieło, rękodzielniczy) skręcona nitka używana do haftowania i szydełkowania;

kordzik /ˈkɔrʲʥ̑ik/ (n)
huggert
  (wojskowość, wojskowy) obosieczna broń paradna w postaci sztyletu;

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
koreansk
  odnoszący się do Korei lub Koreańczyków

korek /ˈkɔrɛk/ (n)
dupp
  (botanika, botaniczny) tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca
trafikkork
  (transport, transportowy) (potocznie, potoczny) zahamowanie w ruchu ulicznym;
blodpropp
  zamknięcie odpływu w zlewie lub wannie
kork
  zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału
  (potocznie, potoczny) zakrętka od butelki;

korek analny (n)
analplugg
  (seksuologia, seksuologiczny) akcesorium seksualne wkładane do odbytnicy dla osiągnięcia przyjemności seksualnej

korespondencja /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
brevveksling
  wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory)

korkociąg /kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
korketrekker
  urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;

kormoran /kɔrˈmɔrãn/ (n)
skarv
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;

kornijski (adj)
kornisk
  odnoszący się do Kornwalii lub Kornwalijczyków

kornijski (n)
kornisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;

kornwalijski (adj)
kornisk
  związany z Kornwalią, dotyczący Kornwalii

koromysło (n)
åk
  nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą;

korona /kɔˈrɔ̃na/ (n)
krone
  atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)
  (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
  (jednostka monetarna) waluta w Czechach;
  (botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi;
  (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech
  monarchia

koronacja (n)
kroning
  akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

koronawirus (n)
koronavirus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus z podrodziny Coronavirinae powodujący infekcje układu oddechowego;

koroniec /kɔˈrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
krondue
  (ornitologia, ornitologiczny) Goura, niebieski gołąb z czubkiem z piór;

koronka /kɔˈrɔ̃nka/ (n)
knipling
  (włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici;

koronkowy /ˌkɔrɔ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
bra
  (przenośnie, przenośnia) misterny (tak jak koronka)

koronny (adj)
isse
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z Koroną, dotyczący Korony
  związany z państwem lub królestwem, dotyczący państwa lub królestwa

koronować (v)
krone
  przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego

korozja (n)
korrosjon
  proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem;

korpus /ˈkɔrpus/ (n)
korpus
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór tekstów będący podstawą badań językoznawczych;
kropp
  (technologia, technika, techniczny) główna część maszyny lub urządzenia;

korsarz (n)
kaperfart
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pirat na usługach państwa;

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
korsikansk
  odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (n)
korsikansk
  język używany na Korsyce;

kort /kɔrt/ (n)
domstol
  (sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa, badmintona, squasha itp.;

korund /ˈkɔrũnt/ (n)
korund
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu;

korupcja /kɔˈrupʦ̑ʲja/ (n)
korrupsjon
  nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;

korweta (n)
korvett
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;

koryfeusz (n)
koryfé
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przewodnik chóru w starożytnym teatrze greckim;

korygować (v)
fjerne
  usuwać niedokładności

korytarz /kɔˈrɨtaʃ/ (n)
korridor
  (budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;

koryto /kɔˈrɨtɔ/ (n)
elveleie
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce płynięcia rzeki, jej biegu; może być inne od jej obecnego przebiegu
trau
  podłużny pojemnik przeznaczony do pojenia i karmienia zwierząt domowych
bed
  zawartość koryta (1.1)

korzec (n)
skjeppe
  (dawniej, dawny) dawna jednostka objętości, stosowana przy ciałach sypkich;
  (dawniej, dawny) naczynie odmierzające korce (1.1)

korzenie /kɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
rote
  pochodzenie, rodowód, początki

korzeń /ˈkɔʒɛ̃ɲ/ (n)
rot
  (botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;

korzystanie /ˌkɔʒɨˈstãɲɛ/ (n)
anvendelse
  (rzeczownik odczasownikowy) od korzystać

korzystać /kɔˈʒɨstaʨ̑/ (v)
anvende
  używać czegoś

korzystny /kɔˈʒɨstnɨ/ (adj)
fordelaktig
  przynoszący korzyść
  sprzyjający

korzyść /ˈkɔʒɨɕʨ̑/ (n)
fordel
  zysk, pożytek

kos /kɔs/ (n)
svarttrost
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku kosów (1.1)

kosa /ˈkɔsa/ (n)
ljå
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;

kosarz /ˈkɔsaʃ/ (n)
langbein
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach;

kosiarka /kɔˈɕarka/ (n)
grasklipper
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) urządzenie mechaniczne do koszenia, głównie trawy;

kosić /ˈkɔɕiʨ̑/ (v)
klippe
  ścinać wysoką trawę lub zboże – kosą lub maszynowo

kosmiczny /kɔsˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
rom
  odbywający się w kosmosie
  związany z kosmosem, dotyczący kosmosu

kosmita /kɔsˈmʲita/ (n)
fremmed
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) hipotetyczny mieszkaniec planety innej niż Ziemia, planetoidy, księżyca itp.;

kosmolog (n)
kosmolog
  specjalista w dziedzinie kosmologii

kosmologia /ˌkɔsmɔˈlɔɟja/ (n)
kosmologi
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;

kosmonauta /ˌkɔsmɔ̃ˈnawta/ (n)
kosmonaut
  człowiek, który wziął udział w podróży kosmicznej

kosmos /ˈkɔsmɔs/ (n)
kosmos
  (astronomia, astronomiczny) przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery;

kostium /ˈkɔstʲjũm/ (n)
skreddar
  (odzieżownictwo) ubranie damskie, w skład którego wchodzą żakiet i spódnica
drakt
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sceniczne ubranie aktora, charakteryzujące graną postać

kostka /ˈkɔstka/ (n)
ankel
  (anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;

kostka do gry (n)
kube
  niewielki wielościan, najczęściej sześcian, z umieszczonymi na poszczególnych bokach liczbami, wykorzystywany w grach planszowych, fabularnych i hazardowych w celu wygenerowania losowych wyników

kostnica /kɔˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
likhus
  pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;

kostny /ˈkɔstnɨ/ (adj)
knulle
  związany z kością

kosz /kɔʃ/ (n)
kurv, korg
  pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego

koszatka (n)
sovemus
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju (1.1)

koszmar /ˈkɔʃmar/ (n)
mareritt
  marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;

koszt /kɔʃt/ (n)
omkostning
  (ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek

kosztować /kɔˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
koste
  mieć jakąś cenę w pieniądzu
smake
  (przenośnie, przenośnia) próbować korzystać z czegoś

koszula /kɔˈʃula/ (n)
skjorte
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;

koszulka /kɔˈʃulka/ (n)
bakside
  (termin karciany) tylna strona karty do gry

koszyczek /kɔˈʃɨʧ̑ɛk/ (n)
kurv
  zawartość koszyczka (1.1)

koszyk /ˈkɔʃɨk/ (n)
kurv
  mały, pleciony pojemnik służący do noszenia przedmiotów

koszykówka /ˌkɔʃɨˈkufka/ (n)
basketball
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

kot /kɔt/ (n)
hybelkanin
  (potocznie, potoczny) kłąb kurzu zbierającego się w zakamarkach mieszkania
katt, kattedyr
  (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe;

kot perski /ˈkɔt ˈpɛrsʲci/ (n)
persisk
  (felinologia, felinologiczny) rasa kota domowego o długich włosach;

kot syjamski /ˈkɔt sɨˈjãmsʲci/ (n)
siamesisk
  (felinologia, felinologiczny) jedna z najstarszych i najdłużej znanych ras kotów domowych pochodząca z Dalekiego Wschodu;

kotara /kɔˈtara/ (n)
forheng
  zasłona z grubej tkaniny

kotek /ˈkɔtɛk/ (n)
kattunge
  (językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot

kotek cętkowany (n)
fiskerkatt
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus viverrinus Bennett, gatunek drapieżnych ssaków z rodziny kotowatych, występujących w lasach południowo-wschodniej Azji;

kotka /ˈkɔtka/ (n)
katt
  (zoologia, zoologiczny) samica kota

kotlarz /ˈkɔtlaʃ/ (n)
kjeleflikker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik, który wyrabia naczynia metalowe, kotły;

kotlet /ˈkɔtlɛt/ (n)
kinnskjegg
  (Górny Śląsk) baki, bokobrody
kotelett
  mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;

kotowate (n)
huskatt
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Felidae, rodzina ssaków z rzędu drapieżnych;

kotwica /kɔtˈfʲiʦ̑a/ (n)
anker
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;

kotylion (n)
kotiljong
  tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1);

kowadło /kɔˈvadwɔ/ (n)
ambolt
  (technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

kowal /ˈkɔval/ (n)
smed
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;

kowen (n)
hekseforsamling
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zorganizowana grupa wyznawców wicca lub innej religii neopogańskiej;

koza /ˈkɔza/ (n)
geit
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozak /ˈkɔzak/ (n)
støvel
  wysoki but damski ze skóry

kozi /ˈkɔʑi/ (adj)
geit
  charakterystyczny dla kozy, mający cechy kozy
  dotyczący kozy, odnoszący się do kozy (o zwierzęciu)
  pochodzący od kozy

kozia bródka /ˈkɔʑa ˈbrutka/ (n)
bukkeskjegg
  zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki

kozica /kɔˈʑiʦ̑a/ (n)
gemse
  (zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca;

kozieradka (n)
bukkehornkløver
  (botanika, botaniczny) Trigonella, rodzaj aromatycznych roślin z rodziny bobowatych, używanych jako przyprawa i w celach leczniczych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z nasion kozieradki pospolitej (Trigonella foenum-graecum)

koziorożec (n)
steinbukk
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych;

kozioł /ˈkɔʑɔw/ (n)
bukk
  stojak do piłowania drewna;

kozioł ofiarny /ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/ (n)
syndebukk
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;
  (biblijny) (dosłownie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara z kozła składana Bogu, wg Bibliii, za grzechy ludzi

koziołek /kɔˈʑɔwɛk/ (n)
kødde
  (zoologia, zoologiczny) młody lub mały kozioł

kołatać (v)
dunke
  (książkowy) uderzać za pomocą kołatki w drzwi

kołatka /kɔˈwatka/ (n)
rangle
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) ludowy instrument muzyczny, złożony z rączki i osadzonej na niej deseczki, w którą przy potrząsaniu uderza ruchomy młoteczek; używany m.in. w Wielki Piątek w kościele zamiast dzwonków

kołchoz /ˈkɔwxɔs/ (n)
kolkos
  spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

kołdra /ˈkɔwdra/ (n)
dyne
  element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu

koło /ˈkɔwɔ/ (n)
hjul
  przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

koło sterowe /ˈkɔwɔ stɛˈrɔvɛ/ (n)
stang
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element steru statku w kształcie dużej obręczy, służący do ręcznego zadawania wychylenia płetwy sterowej;

koło wodne (n)
vannhjul
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie przekształcające energię przepływu lub spadku wody w inne użyteczne formy energii;

kołowrotek (n)
hjulrokk
  (mechanika) (włókiennictwo) (dawniej, dawny) urządzenie mechaniczne służące do przędzenia nici;

kołysać (v)
knipse
  wprawiać w ruch wahadłowy
bergart
  usypiać dziecko, bujając je

kołyska /kɔˈwɨska/ (n)
vugge
  sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;

koń /kɔ̃ɲ/ (n)
hest
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;
  (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach

koń mechaniczny /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
hestekraft
  (fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;

kończyna /kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
ekstremitet
  (anatomia, anatomiczny) narząd ruchu u kręgowców

kończyć /ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
drap
  (przenośnie, przenośnia) zabijać; nieprzechodni umierać
slutte
  wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca
avslutte
  zrywać z czymś, przestawać coś robić
  dochodzić do końca, wyczerpywać się
utløpe
  przerywać jakiś stan

końcówka /kɔ̃j̃nˈʦ̑ufka/ (n)
finish
  (potocznie, potoczny) ostatni fragment filmu, spektaklu, rozgrywek sportowych
tips
  (technologia, technika, techniczny) stała lub wymienna część, stanowiąca zakończenie urządzenia

kości zostały rzucone /ˈkɔɕʨ̑i zɔˈstawɨ ʒuˈʦ̑ɔ̃nɛ/ (idiom)
terningen er kastet
  (książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja;

kościec /ˈkɔɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
skjelett
  (anatomia, anatomiczny) mocna kostna i częściowo chrzęstna konstrukcja anatomiczna stanowiąca podporę dla ciała organizmu i nadająca jemu kształt
armatur
  (potocznie, potoczny) zespół istotnych elementów określonej całości

kościelny /kɔɕˈʨ̑ɛlnɨ/ (adj)
kirkelig
  związany z regułami określonego kościoła (instytucji)

kościsty (adj)
radmager
  o ciele lub o części ciała: o wydatnych, wystających kościach

kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (n)
kirke
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia chrześcijańska;

kościół słupowy (n)
stavkirke
  (architektura, architektoniczny) rodzaj skandynawskiego tradycyjnego kościoła drewnianego stawianego w średniowieczu opartego konstrukcyjnie na słupach;

koślawy /kɔɕˈlavɨ/ (adj)
misdannet
  krzywego kształtu, ze zniekształceniem

kość /kɔɕʨ̑/ (n)
ben, bein
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
terning
  wielościan z oczkami służący do gry;

kość guziczna (n)
halebein
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek kręgosłupa człowieka;

kość słoniowa /ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva/ (n)
elfenben, elfenbein
  (zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;

koźlarz babka /ˈkɔʑlaʒ ˈbapka/ (n)
brunskrubb
  (botanika, botaniczny) Leccinum scabrum, jadalny gatunek grzyba z rodziny borowikowatych o brązowej barwie kapelusza i czarnych kosmkach na trzonie;

koźlę (n)
killing
  (zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej

kożuch /ˈkɔʒux/ (n)
får
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) wyprawiona skóra zwierzęca o długim włosie; ciepła odzież wierzchnia z takiej skóry (najczęściej włosem do wewnątrz)
ham
  wierzchnia, gęstsza lub stężała warstwa jakiegoś płynu

kpina /ˈkpʲĩna/ (n)
spott
  drwina, szyderstwo, żart

kpić (v)
hånflire
  odnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić

krab /krap/ (n)
krabbe
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;

krach /krax/ (n)
krasje
  (ekonomia, ekonomiczny) bankructwo, upadek gospodarczy, załamanie ekonomiczne

kraciasty (adj)
rutete
  o wzorze w kratę

kradzież /ˈkraʥ̑ɛʃ/ (n)
tyveri
  przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej

kraina /kraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
rike
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, często wymyślone, związane z jakimiś postaciami, wspomnieniami itp.
  (przenośnie, przenośnia) sfera czyichś doznań, uczuć, myśli
lande
  obszar wydzielony ze względu na jakąś cechę, np. wspólną historię, cechy środowiska, itp.;

kraj /kraj/ (n)
land
  (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
  państwo

kraj związkowy /ˈkraj zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (n)
delstat
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa części składowej federacji w Niemczech i Austrii;

krajacz do sera /ˈkrajaʤ̑ dɔ‿ˈsɛra/ (n)
ostehøvel
  (zobacz) [[krajacz, do, ser]]

krajobraz /kraˈjɔbras/ (n)
landskap
  wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) fakty, wydarzenia charakterystyczne dla jakichś zjawisk, tworzące je
  (sztuka) przedstawienie malarskie widoku natury

krajowy /kraˈjɔvɨ/ (adj)
jordbasert
  związany z konkretnym krajem; uzyskany, wytworzony w tym kraju, dziejący się wewnątrz kraju

kran /krãn/ (n)
kran
  rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;

kraniec /ˈkrãɲɛʦ̑/ (n)
aldersgrense
  (książkowy) koniec, granica czegoś

krasnolud (n)
dverg-
  (mitologia, mitologiczny) (folklor) podobna do niskiego człowieka istota z mitologii nordyckiej i germańskiej;
  przedstawiciel fantastycznej rasy pochodzącej od krasnoludów (1.1)

krater /ˈkratɛr/ (n)
krater
  (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;

kratka /ˈkratka/ (n)
rute
  nadrukowany, mały, pusty prostokąt
avkrysse
  wzór na danym materiale (np. papierze, tkaninie), złożony z układu linii krzyżujących się pod kątem prostym lub ułożonych w pionowe i poziome pasy kwadratów

kratownica /ˌkratɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
fagverk
  (budownictwo) rodzaj sztywnej konstrukcji złożonej prętów;

kraul /krawl/ (n)
krype
  (sport, sportowy) sposób pływania polegający na naprzemiennych, zagarniających ruchach rąk oraz nóg pracujących jak nożyce;

krawat /ˈkravat/ (n)
slips
  (krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;

krawiec /ˈkravʲjɛʦ̑/ (n)
skreddar
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin;

krawędź /ˈkravɛ̃ɲʨ̑/ (n)
sidekant
  (geometria) odcinek będący częścią wspólną dwóch ścian wielościanu lub powierzchni wielościennej;
  (matematyka, matematyczny) połączenie między dwoma wierzchołkami grafu;
  miejsce wyznaczające ostry lub ekstremalny koniec czegoś

krawężnik /kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik/ (n)
fortauskant
  (budownictwo) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią

krańcowy (adj)
ytterst
  maksymalnie odbiegający od głównego nurtu, normy
endelig
  znajdujący się na krańcu czego

kraśny (adj)
feit
  (łowiectwo, łowiecki) dobrze odżywiony; w dobrej kondycji

kraść /kraɕʨ̑/ (v)
stjele
  brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela

kreacja /krɛˈaʦ̑ʲja/ (n)
skapning
  (przestarzałe, przestarzały) wytwór kreacji (1.3)
  akt tworzenia czegoś
  elegancki i oryginalny strój, szczegół stroju lub uczesania o walorach artystycznych, zwykle kobiecy
rolle
  rola aktora w filmie lub w sztuce teatralnej, zwykle oryginalny lub wybitny sposób odtworzenia postaci

kreacjonista (n)
kreasjonistisk
  zwolennik kreacjonizmu

kreator (n)
assistent
  (informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury

kreatura /ˌkrɛaˈtura/ (n)
kreatur
  ktoś podły, bez skrupułów, kto budzi odrazę swoim zachowaniem

kreatywny /ˌkrɛaˈtɨvnɨ/ (adj)
kreativ
  twórczy, wnoszący coś nowego, odkrywczego

kreda /ˈkrɛda/ (n)
kritt
  (edukacja, edukacyjny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;
  (geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1);

kredka /ˈkrɛtka/ (n)
blyant
  ołówek z kolorowym grafitem służący do rysowania lub pisania
  ołówek kosmetyczny do obrysowywania powiek, ust

kredowobiały (adj)
kritthvit
  mający odcień zimnej bieli

kredyt /ˈkrɛdɨt/ (n)
kreditt
  (ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie

kredytowy /ˌkrɛdɨˈtɔvɨ/ (adj)
kreditere
  dotyczący kredytu, dotyczący sprzedaży bez pieniędzy

krem /krɛ̃m/ (n)
krem
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;

kremacja /krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
likbrenning
  forma pogrzebu obejmująca kremację (1.1)

kreować /krɛˈɔvaʨ̑/ (v)
skape
  tworzyć

kres /krɛs/ (n)
ende
  granica pewnej przestrzeni
  koniec, schyłek czegoś

kreska /ˈkrɛska/ (n)
bindestrek
  (marynarka) dłuższy sygnał w alfabecie Morse'a
strek
  zwykle cienka i krótka linia, niekoniecznie prosta; (zobacz) kresa
  (potocznie, potoczny) (edukacja, edukacyjny) znak graficzny pełniący różne funkcje w języku pisanym, np. myślnik, dywiz, oznaczenie miękkości spółgłoski

kresowy (adj)
frynse
  związany z kresami

kret /krɛt/ (n)
muldvarp
  (zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

krew /krɛf/ (n)
blod
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;
  (przenośnie, przenośnia) pokrewieństwo, linia rodowa

krewetka /krɛˈvɛtka/ (n)
reke
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)
  (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;

krewna /ˈkrɛvna/ (n)
slektning
  osoba płci żeńskiej mająca z kimś wspólnego przodka

krewniaczka (n)
slektning
  kobieta będąca w relacji

krewniak (n)
slektning
  osoba będąca w relacji pokrewieństwa

krewny /ˈkrɛvnɨ/ (n)
slektning
  człowiek mający z kimś wspólnego przodka

kreślić /ˈkrɛɕlʲiʨ̑/ (v)
avbilde
  przekazywać ustnie lub pisemnie opis czegoś
loddtrekning
  rysować kreski, linie
  wykonywać ręcznie rysunek techniczny

krnąbrny /ˈkr̥nɔ̃mbrnɨ/ (adj)
oppkjeftig
  nieposłuszny, bezczelny, o trudnym charakterze

krocze (n)
perineum
  (anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

krogulec /krɔˈɡulɛʦ̑/ (n)
spurvehauk
  (ornitologia, ornitologiczny) zwyczajowa nazwa kilku ptaków drapieżnych średniej wielkości, z rodzaju Accipiter, z rodziny jastrzębiowatych;

kroić /ˈkrɔ.<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
skjære
  oddzielać z czegoś kawałki lub dzielić na części za pomocą noża lub ostrego narzędzia

krok /krɔk/ (n)
skritt
  przestawienie nogi, by wykonać ruch

krokiet /ˈkrɔcɛt/ (n)
krokett
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z masy z gotowanych ziemniaków z jajkiem i przyprawami w postaci smażonych kulek lub o walcowatym kształcie

krokodyl /krɔˈkɔdɨl/ (n)
krokodille
  (herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;

krokodyle łzy /ˌkrɔkɔˈdɨlɛ ˈwzɨ/ (idiom)
krokodilletårer
  nieszczery płacz; fałszywe, udawane ubolewanie

krokodylek /ˌkrɔkɔˈdɨlɛk/ (n)
krokodille
  (elektryczność) rodzaj zakończenia przewodu (zacisku) w postaci dwóch dociskających się ramion, umożliwiającego wygodne łączenie obwodów

krokomierz /krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
pedometer
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków;

kroksztyn (n)
corvus
  (architektura, architektoniczny) rodzaj wspornika osadzonego w ścianie najczęściej w kształcie konsoli lub wystający przed mur koniec belki stropowej

krokus /ˈkrɔkus/ (n)
krokus
  (botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną;

kromka /ˈkrɔ̃mka/ (n)
brødskive
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki kawałek chleba odcięty nożem

kropidło (n)
hemlokk
  (botanika, botaniczny) Oenanthe L., rodzaj roślin z rodziny selerowatych;
aspergil
  (kościelny) specjalna miotełka do kropienia wodą, w szczególności wodą święconą;

kropka /ˈkrɔpka/ (n)
punkt
  krótki sygnał w alfabecie Morse'a
  znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.:
ert
  małe wypełnione kółko, plamka

kropla /ˈkrɔpla/ (n)
dråpe
  drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;

kropla, która przepełnia czarę /ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ/ (n)
dråpen som fikk begeret til å renne over
  dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka.

krosta /ˈkrɔsta/ (n)
kvise
  (medycyna, medyczny) wykwit na skórze, zawierający ropę lub płyn surowiczy;

krowa /ˈkrɔva/ (n)
ku
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (grubiański, grubiańsko) (obraźliwie) obraźliwe określenie kobiety

krtań /kr̥tãɲ/ (n)
strupehode
  (anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;

kruchy /ˈkruxɨ/ (adj)
skjør
  (przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny, słaby
  łatwo ulegający złamaniu, pokruszeniu

krucjata /kruˈʦ̑ʲjata/ (n)
korstog
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
  (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś

krucyfiks /kruˈʦ̑ɨfʲiks/ (n)
krusifiks
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa;

kruczek /ˈkruʧ̑ɛk/ (n)
smutthull
  wybieg, klauzula o nieoczywistych konsekwencjach

kruczy /ˈkruʧ̑ɨ/ (adj)
ravnsort
  (książkowy) o włosach, piórach, sierści: intensywnie czarny i połyskliwy, taki jak u kruka
  typowy dla kruka, należący do kruka, będący efektem działalności kruka

kruk /kruk/ (n)
ravn
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;

kruk zwyczajny (n)
ramn
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kruk zwyczajny (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

kruszyna /kruˈʃɨ̃na/ (n)
smule
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) małe, drobne, wątłe dziecko
  okruch, drobny odłamek

kruszyć (v)
falle i grus
  zmieniać ciało stałe na drobne kawałki
skjør
  ulegać kruszeniu

krużganek /kruʒˈɡãnɛk/ (n)
korsgang
  (architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec;

krwawienie (n)
blødning
  tracenie krwi

krwawić /ˈkr̥favʲiʨ̑/ (v)
blø
  (medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych

krwawy (adj)
jævla
  (przenośnie, przenośnia) okrutny, brutalny

krwinka /ˈkr̥fʲĩnka/ (n)
blodlegeme
  (biologia, biologiczny) komórka krwi

krwiodawca /kr̥fʲjɔˈdafʦ̑a/ (n)
blodgiver
  (medycyna, medyczny) osoba oddająca swoją krew w celu wykorzystania jej w krwiolecznictwie

krwiopijca /kr̥fʲjɔˈpʲijʦ̑a/ (n)
blodsuger
  ten, który pije krew

krwistoczerwony /ˌkr̥fʲistɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
blodrød
  (książkowy) mający kolor czerwony bliski odcieniowi koloru krwi; intensywnie czerwony

krwisty (adj)
optimistisk
  o odcieniu koloru krwi
  taki, który zawiera krew
blodrød
  zaczerwieniony od napływu krwi

krwotok /ˈkr̥fɔtɔk/ (n)
blødning
  obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby;

krykiet /ˈkrɨcɛt/ (n)
cricket
  (sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;

kryl /krɨl/ (n)
krill
  rząd drobnych morskich skorupiaków zamieszkujących morza i oceany na całym świecie, stanowiący istotne źródło pokarmu m.in. wielorybów, ryb, pingwinów;

kryminał /krɨ̃ˈmʲĩnaw/ (n)
krim
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o tematyce kryminalnej, związanej z przestępstwem

kryminologiczny /ˌkrɨ̃mʲĩnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
kriminologisk
  dotyczący kryminologii, związany z kryminologią

kryolit (n)
kryolitt
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady halogenków;

krypta /ˈkrɨpta/ (n)
krypt
  podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych;

kryptografia (n)
kryptografi
  umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie

krypton /ˈkrɨptɔ̃n/ (n)
krypton
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;

krystaliczny /ˌkrɨstaˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
krystall
  taki, który występuje pod postacią kryształu

krytyk /ˈkrɨtɨk/ (n)
kritikk
  osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie

krytyka /ˈkrɨtɨka/ (n)
kritikk
  surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś

krytykować /ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
kritisere
  oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady

kryzys /ˈkrɨzɨs/ (n)
krise
  zła sytuacja (trwająca dłużej)

kryzys wieku średniego (n)
midtlivskrise
  (psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny;

kryć /krɨʨ̑/ (v)
skjule
  przechowywać w ukryciu
  taić coś w myślach, w sekrecie

krzak /kʃak/ (n)
busk
  (botanika, botaniczny) krzew

krzem /kʃɛ̃m/ (n)
silisium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14;

krzemienny (adj)
flint
  wykonany z krzemienia

krzemień (n)
flint
  (geologia, geologiczny) krzemionkowa, skrytokrystaliczna skała osadowa;

krzepki (adj)
mandig
  silny fizycznie, pełen tężyzny

krzepnąć (v)
koagulere
  (fizjologia, fizjologiczny) przechodzić z postaci płynnej krwi w stałą
sette sammen
  (fizyka, fizyczny) zmieniać się ze stanu ciekłego w galaretowaty czy stały

krzesiwo (n)
flint
  dawne narzędzie do rozniecania ognia;

krzesło /ˈkʃɛswɔ/ (n)
stol
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);

krztusiec /ˈkʃtuɕɛʦ̑/ (n)
kikhoste
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba wieku dziecięcego, której objawem są kaszel i duszności;

krzyczeć /ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
rope
  mówić lub wołać bardzo głośno

krzyk /kʃɨk/ (n)
rop
  głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki

krzywa /ˈkʃɨva/ (n)
kurve
  (geometria) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;

krzywda /ˈkʃɨvda/ (n)
feil
  szkoda, strata, która spotyka kogoś niezasłużenie, niesłusznie

krzywica (n)
engelsk syke
  (medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi;

krzywoprzysięstwo /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
mened
  złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą

krzywoprzysięzca /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
løftebryter
  ktoś, kto składając zeznanie pod przysięgą, mówi nieprawdę
mened
  ktoś, kto złożywszy przysięgę, łamie ją

krzyż /kʃɨʃ/ (n)
kors, kryss
  konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności
  order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)

krzyżak /ˈkʃɨʒak/ (n)
krysse
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd z dwóch skrzyżowanych części

krzyżować (v)
korsfeste
  wiązać lub przybijać do krzyża
dekke
  powodować udaremnienie, psucie czegoś

krzyżowy (adj)
krysse
  związany z krzyżem jako symbolem chrześcijaństwa

krzyżyk /ˈkʃɨʒɨk/ (n)
-iss
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak muzyczny podnoszący nutę o pół tonu;
kors
  motyw graficzny składający się z dwóch prostopadle przecinających się linii

krzyżówka /kʃɨˈʒufka/ (n)
kryssord
  zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;

krój (n)
stilisere
  (drukarstwo, drukarski) styl czcionki
skjæring
  (krawiectwo) krojenie materiału lub jego technika
kutt
  (krawiectwo) styl, wygląd, fason ubrania

król /krul/ (n)
konge
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;
  (szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach;

król śledziowy (n)
sildekonge
  (dawniej, dawny) (ichtiologia, ichtiologiczny) (potocznie, potoczny) ryba z gatunku wstęgor królewski, Regalecus glesne;

królestwo /kruˈlɛstfa/ /kruˈlɛstfɔ/ (n)
kongerike
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice);
kongerike, kongedømme
  ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;

królewicz /kruˈlɛvʲiʧ̑/ (n)
fyrste
  syn króla

królewski /kruˈlɛfsʲci/ (adj)
kongelig
  mający związek z królem lub królową

króliczek /kruˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
hare
  kelnerka w nocnym klubie w kostiumie królika
  młody, mały królik
  zabawka lub słodycze w kształcie królika

królik /ˈkrulʲik/ (n)
kanin
  (zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;

królowa /kruˈlɔva/ (n)
dronning
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
  (szachy, pojęcie szachowe) (zobacz) hetman
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
  żona króla

królować (v)
herske
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprawować władzę królewską
beherske
  zajmować najwyższą, najważniejszą pozycję

krótki /ˈkrutʲci/ (adj)
kort
  mający małą długość
  trwający niedługo

krótkotrwały /ˌkrutkɔˈtr̥fawɨ/ (adj)
kort
  trwający przez krótki czas

krótkowzroczność /ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
nærsynthet
  (medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;

krótkowłosy /ˌkrutkɔˈvwɔsɨ/ (adj)
korthåret
  (książkowy) mający krótkie włosy

krąg /krɔ̃ŋk/ (n)
sirkel
  okrąg
  grupa ludzi, która siedzi wokół czegoś
  grupa ludzi, których coś łączy

krążenie /krɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
rotasjon
  (rzeczownik odczasownikowy) od krążyć

krążownik /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (n)
krysser
  (wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;

krążyć /ˈkrɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
kretse
  robić okrążenie, obieg

kręcić /ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
dreie
  obracać coś
vri
  zwijać
kroll
  skręcać się w loki (o włosach)

kręg (n)
ryggvirvel
  (anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup

kręgiel (n)
kjegle
  pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle

kręgosłup /krɛ̃ŋˈɡɔswup/ (n)
ryggrad, ryggsøyle
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;

kręgowiec /krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
virveldyr
  (zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;

kręgowy (adj)
virveldyr
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący kręgów

krępować /krɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
binde
  mocno wiązać ręce lub nogi np. sznurem, aby utrudnić poruszanie

krętogłów /krɛ̃nˈtɔɡwuf/ (n)
vendehals
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Jynginae, krętogłowy;

kręty /ˈkrɛ̃ntɨ/ (adj)
kurvete
  taki, który nie biegnie w linii prostej, pełen zakrętów

ksenofobia /ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
xenofobi
  (psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;

ksenon /ˈksɛ̃nɔ̃n/ (n)
xenon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;

ksieni (n)
abbedisse
  (przestarzałe, przestarzały) przełożona klasztoru żeńskiego

ksiądz /cɕɔ̃nʦ̑/ (n)
prest
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie lub ordynowany na tę funkcję;

książka /ˈcɕɔ̃w̃ʃka/ (n)
bok
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;

książka kucharska /ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/ (n)
kokebok
  książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;

książka telefoniczna /ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
telefonkatalog
  spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie;

książę /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/ (n)
fyrste, prins
  władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla;

księga /ˈcɕɛ̃ŋɡa/ (n)
bok
  opasła książka
  część dzieła literackiego

księgarnia /cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/ (n)
bokhandel
  sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;

księgarz (n)
bokhandel
  (handel, handlowy) sprzedawca w księgarni

księgowość /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑/ (n)
bokholderi
  (ekonomia, ekonomiczny) (administracja) dział biura, przedsiębiorstwa, instytucji, którego zadaniem jest prowadzenie ksiąg rachunkowych
  (ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa;

księstwo /ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
hertugdømme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (dux) państwo lub jego część;
fyrstedømme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (princeps) państwo lub jego część;

księżniczka /cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
prinsesse
  córka księcia i/lub księżnej

księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
måne
  Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;

ksylitol /ksɨˈlʲitɔl/ (n)
xylitol
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności;

ksylofon /ksɨˈlɔfɔ̃n/ (n)
xylofon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;

kształcenie (n)
opplæring
  przekazywanie komuś wiedzy lub/i umiejętności, nauczanie

kształcić (v)
instruere
  przekazywać swoją wiedzę lub/i umiejętności
adle
  rozwijać lub utrwalać określone cechy charakteru
lære
  zdobywać wiedzę, umiejętności

kształt /kʃtawt/ (n)
kuva
  zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina

kształtowanie (n)
formasjon
  (rzeczownik odczasownikowy) od kształtować

kształty (n)
figur
  figura, sylwetka człowieka

kszyk /kʃɨk/ (n)
enkeltbekkasin
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinago gallinago, mały, długodzioby, jasnobrązowy ptak eurazjatycki;

kto /ktɔ/ (interrogativePronoun)
hvem
  …służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

kto /ktɔ/ (pronoun)
hvem
  …służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

kto mieczem wojuje, (ten) od miecza ginie /ˈktɔ ˈmʲjɛʧ̑ɛ̃m vɔˈjüjɛ ˈtɛ̃n ɔd‿ˈmʲjɛʧ̑a ˈɟĩɲɛ/ (proverb)
alle som griper til sverd, skal falle for sverd
  jeśli ktoś próbuje kogoś skrzywdzić, to najczęściej sam zostaje poszkodowany, pokonany takimi samymi metodami

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje /ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/ (proverb)
morgenstund har gull i munn
  ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg

kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha /ˈktɔ‿ɕɛ ˌna‿ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ̃m ˈspaʒɨw ˈtɛ̃n ːa‿ˈʑĩmnɛ ˈdmuxa/ (proverb)
brent barn skyr ilden
  po bolesnych doświadczeniach ludzie stają się przesadnie ostrożni

ktokolwiek /ktɔˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
hvem som helst
  obojętnie, byle kto, bez znaczenia kto

ktoś /ktɔɕ/ (indefinitePronoun)
noen
  nieokreślona osoba, nieznany człowiek

który /ˈkturɨ/ (pronoun)
som
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie
  …względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego

którędy (pronoun)
hvor
  zaimek wprowadzający zdanie podrzędne dotyczące drogi, którą coś lub ktoś się porusza

ku /ku/ (preposition)
da
  …wskazujący cel, efekt
mot
  …wskazujący kierunek

kubański /kuˈbãj̃sʲci/ (adj)
cubansk
  związany z państwem lub wyspą Kuba, dotyczący Kuby, pochodzący z Kuby

kubek /ˈkubɛk/ (n)
krus
  naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

kubeł /ˈkubɛw/ (n)
bøtte
  walcowaty lub kanciasty pojemnik, przeznaczony na przechowywanie płynów, artykułów sypkich, śmieci itp.

kuc /kuʦ̑/ (n)
ponni
  (zoologia, zoologiczny) koń niewielkich rozmiarów, nie przekraczający 148 cm w kłębie;

kucać /ˈkuʦ̑aʨ̑/ (v)
huk
  obniżać się opierając ciało na zgiętych nogach

kucharz /ˈkuxaʃ/ (n)
kokk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;

kuchcić /ˈkuxʲʨ̑iʨ̑/ (v)
pønske ut
  (potocznie, potoczny) przyrządzać potrawy

kuchenka /kuˈxɛ̃nka/ (n)
komfyr
  (potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania

kuchenka mikrofalowa (n)
mikrobølgeovn
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (technologia, technika, techniczny) piecyk kuchenny podgrzewający produkty przy pomocy energii mikrofal radiowych;

kuchnia /ˈkuxʲɲa/ (n)
kjøkken
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
  sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.
  komplet mebli kuchennych

kucie /ˈkuʨ̑ɛ/ (n)
smie
  (rzeczownik odczasownikowy) od kuć

kucyk /ˈkuʦ̑ɨk/ (n)
ponni
  (zoologia, zoologiczny) mały lub niedorosły kuc
hestehale
  (fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają;

kufa /ˈkufa/ (n)
tryne
  (kynologia, kynologiczny) przednia część głowy psa obejmująca trzewioczaszkę;

kufer /ˈkufɛr/ (n)
bagasjerom
  bagażnik samochodu osobowego lub autobusu
kiste
  okuta skrzynia z wypukłym (rzadziej płaskim) wiekiem, dawniej do przewożenia, a obecnie do przechowywania rzeczy, głównie odzieży

kuguar (n)
fjelløve
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Puma concolor Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, zamieszkujący Amerykę od Kanady po Patagonię;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku kuguarów (1.1)

kujon /ˈkujɔ̃n/ (n)
botaniker
  (pogardliwie, pogardliwy) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia

kukabura (n)
kokaburra
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Dacelo;

kukabura chichotliwa (n)
latterkokaburra
  (ornitologia, ornitologiczny) Dacelo novaeguineae, gatunek ptaka z rodziny zimorodkowatych;

kukać /ˈkukaʨ̑/ (v)
ko-ko
  (ornitologia, ornitologiczny) wydawać dźwięki charakterystyczne dla kukułki

kukiełka (n)
puppe
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka teatralna osadzona na kiju i animowana od dołu;
  (zdrobniale) od: kukła

kuku /ˈkuku/ (interjection)
ko-ko
  wyraz onomatopeiczny naśladujący odgłosy samca kukułki

kukurydza /ˌkukuˈrɨʣ̑a/ (n)
mais
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
kykeliky
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta

kukułka /kuˈkuwka/ (n)
gjøk
  (ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;

kula /ˈkula/ (n)
kule
  (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby;
kule, ball
  (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej

kulczyk /ˈkulʧ̑ɨk/ (n)
gulirisk
  (ornitologia, ornitologiczny) Serinus serinus, ptak z rodziny łuszczaków;

kuleć (v)
løs
  utykać na nogę

kulisty /kuˈlʲistɨ/ (adj)
rund
  przypominający kształtem kulę

kulminacja /ˌkulmʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
kulminasjon
  (astronomia, astronomiczny) proces przejścia ciała niebieskiego poprzez płaszczyznę południka
  szczytowy punkt, najmocniejsze nasilenie jakiegoś procesu

kulochwyt (n)
bak
  wał osłaniający strzelnicę

kulomb /ˈkulɔ̃mp/ (n)
coulomb
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem C;

kulon /ˈkulɔ̃n/ (n)
triel
  (ornitologia, ornitologiczny) Burhinus oedicnemus, średni eurazjatycki i afrykański ptak wędrowny o dużych, żółtych oczach;
  (ornitologia, ornitologiczny) ogólnie ptak z rodziny kulonów (1.1) (Burhinidae);

kuloodporny (adj)
skuddsikker
  taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej

kult /kult/ (n)
gudsdyrkelse
  (przenośnie, przenośnia) opowiadanie się za jakąś wartością, przekonaniem
kult
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;

kultowy (adj)
kult
  związany z kultem, dotyczący kultu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który cieszy się dużą popularnością w określonej grupie społecznej

kultura /kulˈtura/ (n)
kultur
  całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości
  umiejętność obcowania z ludźmi

kulturalny /ˌkultuˈralnɨ/ (adj)
kultur-
  dotyczący kultury, szerzący kulturę
  taki, który odznacza się kulturą, wykształceniem, dobrym wychowaniem

kulturowy /ˌkultuˈrɔvɨ/ (adj)
kulturell
  dotyczący kultury

kultywar /kulˈtɨvar/ (n)
kultivar
  (botanika, botaniczny) odmiana uprawna rośliny wybrana z uwagi na szczególne właściwości;

kum /kũm/ (interjection)
kvekk
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę

kumin /ˈkũmʲĩn/ (n)
karve
  (spożywczy) przyprawa z nasion kminu rzymskiego

kumpel /ˈkũmpɛl/ (n)
kamerat
  (potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel

kuna /ˈkũna/ (n)
mår
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;

kundel /ˈkũndɛl/ (n)
kjøter
  pies nie zaliczany do żadnej z ras psów

kunowate (n)
mårdyr
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Mustelidae G. Fischer, rodzina ssaków z rzędu drapieżnych

kunsztowny /kũw̃ˈʃtɔvnɨ/ (adj)
tynn
  wytwornie ozdobiony, wykonany misternie, po mistrzowsku

kupiec /ˈkupʲjɛʦ̑/ (n)
kjøpmann
  ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego

kupić /ˈkupʲiʨ̑/ (v)
kjøpe
  (zobacz) kupować

kupno /ˈkupnɔ/ (n)
kjøp
  nabywanie czegoś

kupon /ˈkupɔ̃n/ (n)
kupong
  (ekonomia, ekonomiczny) odcinek papieru wartościowego uprawniający właściciela do odbioru należnego mu procentu lub dywidendy

kupować /kuˈpɔvaʨ̑/ (v)
kjøpe
  nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy
  (potocznie, potoczny) dać się oszukać, uznawszy coś za prawdę

kupować kota w worku /kuˈpɔvaʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku/ (v)
kjøpe katta i sekken
  kupować bez dokładnego sprawdzenia, bez obejrzenia, bez kontroli, w ciemno

kura /ˈkura/ (n)
høne
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;

kurak /ˈkurak/ (n)
feiging
  młody kogut, kurczak

kurator /kuˈratɔr/ (n)
overbetjent
  urzędnik sprawujący nadzór pedagogiczny nad szkołami i placówkami oświatowymi w danym województwie;

kurcz (n)
krampe
  (medycyna, medyczny) bezwiedne nadmierne skurcze mięśni poprzecznie prążkowanych lub gładkich, występujące pod wpływem działania różnych bodźców i często powodujące uczucie bólu;

kurczak /ˈkurʧ̑ak/ (n)
kylling
  większe kurczę (pisklę kury)
  (spożywczy) mięso z kurczaka (1.1)

kurczyć (v)
forminske
  zmniejszać przez ściąganie, podkulanie

kurczę /ˈkurʧ̑ɛ/ (n)
kylling
  pisklę kury

kurdupel /kurˈdupɛl/ (n)
dverg
  (pospolicie) (pogardliwie, pogardliwy) ktoś bardzo niski, krępy, przysadzisty

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (adj)
kurdisk
  dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (n)
kurdisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów

kurdystański (adj)
kurdisk
  związany z Kurdystanem, dotyczący Kurdystanu

kurek /ˈkurɛk/ (n)
værhane
  (meteorologia, meteorologiczny) wiatrowskaz na dachu w kształcie koguta
hane
  (technologia, technika, techniczny) element służący do ręcznego zamykania, otwierania lub regulacji przepływu w zaworze
banke
  (wojskowość, wojskowy) element broni palnej powodujący odpalenie pocisku poprzez uderzenie w iglicę;

kurewski /kuˈrɛfsʲci/ (adj)
horete
  (wulgarnie, wulgaryzm) właściwy prostytutkom lub kobietom rozwiązłym, charakterystyczny dla nich
elendig
  (wulgarnie, wulgaryzm) zły, wstrętny, podły

kurhan /ˈkurxãn/ (n)
gravhaug
  (archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca;

kuria (n)
Den romerske kurie
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) budynek posiedzeń senatu w starożytnym Rzymie;
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału obywateli w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja administracyjna zarządzająca diecezją, na której czele stoi ordynariusz;
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja administracyjna zarządzająca prowincją zakonną, na której czele stoi przełożony prowincjalny;

kurier /ˈkurʲjɛr/ (n)
post
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba szybko dostarczająca przesyłki lub wiadomości;

kuriozalny /ˌkurʲjɔˈzalnɨ/ (adj)
nysgjerrig
  wyjątkowo osobliwy, budzący zdumienie swoją niezwykłością lub dziwacznością

kurka /ˈkurka/ (n)
kantarell
  (potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) Cantharellus cibarius, pieprznik jadalny, gatunek grzyba jadalnego;

kurka wodna /ˈkurka ˈvɔdna/ (n)
sivhøne
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinula chloropus, pospolity, występujący na całym świecie, ptak wodny z rodziny chruścieli, w Polsce chroniony;

kurkuma /kurˈkũma/ (n)
gurkemeie
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi

kuropatwa /ˌkurɔˈpatfa/ (n)
rapphøne
  (ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

kurs /kurs/ (n)
kurs
  (edukacja, edukacyjny) cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) cena walut, akcji itp.; zmiana tej ceny w czasie
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu

kursor /ˈkursɔr/ (n)
merkør
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej;
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury

kursować (v)
Løpe
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) przemieszczać się pospiesznie tam i z powrotem
  przebywać regularnie określoną trasę

kursywa (n)
kursiv
  odręczne pismo pochyłe

kurtka /ˈkurtka/ (n)
jakke
  (krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie;

kurtyna /kurˈtɨ̃na/ (n)
forheng, teppe
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni

kurwa /ˈkurva/ (interjection)
faen
  (wulgarnie, wulgaryzm) …powtarzany jako przekleństwo, w mowie potocznej często jako przerywnik w zdaniu;

kurwa /ˈkurva/ (n)
ludder
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pogardliwie, pogardliwy) do kobiety / o kobiecie
hore
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka
  (wulgarnie, wulgaryzm) kobieta prowadząca rozwiązły tryb życia

kurz /kuʃ/ (n)
støv
  pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp.

kurzawka /kuˈʒafka/ (n)
røyksopp
  gatunek grzyba z rodziny pieczarkowatych;

kusić /ˈkuɕiʨ̑/ (v)
friste
  wystawiać na pokusę

kustodia (n)
forvaring
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonna jednostka administracyjna niższa rangą od prowincji, zarządzana przez kustosza;

kustosz /ˈkustɔʃ/ (n)
keeper
  opiekun zbiorów muzealnych lub bibliotecznych; kierownik działu

kusza /ˈkuʃa/ (n)
armbrøst
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;

kuszetka (n)
køye
  (kolejnictwo) leżanka w przedziale kolejowym;

kuter /ˈkutɛr/ (n)
kutter
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) typ statku żaglowego mający jeden maszt, oraz kilka żagli przednich – sztaksli;

kuzyn /ˈkuzɨ̃n/ (n)
fetter, søskenbarn
  syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuzynka /kuˈzɨ̃nka/ (n)
kusine
  córka wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuć /kuʨ̑/ (v)
smi
  bić młotkiem metal nadając mu kształt

kuć żelazo, póki gorące /ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ/ (proverb)
smi mens jernet er varmt
  robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe

kułak (n)
knyttneve
  (historia, historyczny, historycznie) (pogardliwie, pogardliwy) majętny chłop tępiony przez władzę radziecką;

kwadra /ˈkfadra/ (n)
bydel
  (astronomia, astronomiczny) faza księżyca, podczas której widać połowę jego tarczy

kwadrans /ˈkfadrãw̃s/ (n)
kvarter
  czwarta część godziny, 15 minut

kwadrat /ˈkfadrat/ (n)
kvadrat
  (geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny;
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby;

kwadratowy /ˌkfadraˈtɔvɨ/ (adj)
kvadratisk
  (matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia
  (matematyka, matematyczny) związany z kwadratem, dotyczący kwadratu

kwakać /ˈkfakaʨ̑/ (v)
kvekke
  o kaczce: wydawać charakterystyczne odgłosy

kwalifikator /ˌkfalʲifʲiˈkatɔr/ (n)
angivelse
  informacja, zwykle w postaci skrótu, podawana przed niektórymi definicjami w słowniku lub encyklopedii, określająca zakres użycia danego wyrazu lub jego charakter

kwalifikowalny /ˌkfalʲifʲikɔˈvalnɨ/ (adj)
egna
  (administracja) możliwy do zaakwalifikowania, do zaakceptowania

kwarantanna (n)
karantene
  przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią

kwarc /kfarʦ̑/ (n)
kvarts
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach;

kwark /kfark/ (n)
kvark
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;

kwartał /ˈkfartaw/ (n)
blokk
  część miasta, czworokąt utworzony przez cztery przecinające się ulice
kvartal
  trzy miesiące, czwarta część roku

kwas /kfas/ (n)
syre
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;
sur
  (slangowo) narkotyk LSD

kwas akrylowy /ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/ (n)
akrylsyre
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;

kwas azotowy /ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/ (n)
salpetersyre
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3

kwas cytrynowy (n)
sitronsyre
  (chemia, chemiczny) dodatek do żywności stosowany jako naturalna substancja zakwaszająca

kwas deoksyrybonukleinowy (n)
deoksyribonukleinsyre
  (biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych

kwas foliowy /ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/ (n)
folsyre
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

kwas hialuronowy (n)
hyaluronsyre
  (biochemia, biochemiczny) związek wiążący wodę w skórze właściwej, glikozoaminoglikan występujący we wszystkich organizmach żywych;

kwas masłowy (n)
smørsyre
  (biochemia, biochemiczny) kwas tłuszczowy, organiczny związek chemiczny występujący w zjełczałym maśle i nadający lekko gorzki posmak wielu rodzajom serów;

kwas mlekowy /ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/ (n)
melkesyre
  (chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;

kwas mrówkowy /ˈkfas mrufˈkɔvɨ/ (n)
maursyre
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas karboksylowy, silnie żrący i redukujący;

kwas octowy /ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (n)
eddiksyre
  (chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH;

kwas siarkowy /ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
svovelsyre
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;

kwas solny (n)
saltsyre
  (chemia, chemiczny) silnie żrący kwas nieorganiczny, będący m.in. ważnym czynnikiem trawiennym zwierząt, odczynnikiem laboratoryjnym czy środkiem przemysłowym

kwas szczawiowy (n)
oksalsyre
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas dikarboksylowy;

kwas tłuszczowy (n)
fettsyre
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny z klasy kwasów karboksylowych, zawierający jedną grupą karboksylową i alifatyczny łańcuch węglowy, jeden z głownych składników m.in. lipidów;

kwas węglowy /ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (n)
karbonsyre
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych;

kwasić /ˈkfaɕiʨ̑/ (v)
sylteagurk
  poddawać żywność fermentacji mlekowej

kwaszonka /kfaˈʃɔ̃nka/ (n)
sylteagurk
  marynata z produktów spożywczych powstała w wyniku fermentacji mlekowej

kwatera /kfaˈtɛra/ (n)
husrom
  mieszkanie lub inne pomieszczenie wynajmowane lub zajęte na pobyt czasowy

kwazar /ˈkfazar/ (n)
kvasar
  (astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda;

kwaśny /ˈkfaɕnɨ/ (adj)
sur
  (dosłownie) mający cierpki smak
  (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu

kwaśny deszcz (n)
sur nedbør
  (ekologia, ekologiczny) opad atmosferyczny o odczynie pH mniejszym niż 5,6, zawierający m.in. produkty przemiany tlenków azotu, dwutlenku siarki i tlenków węgla;

kwestia /ˈkfɛstʲja/ (n)
sak
  problem wymagający rozważenia lub rozwiązania
spørsmål
  warunek, którego spełnienie jest potrzebne do rozwiązania problemu
replika
  wypowiedź aktora na scenie

kwiaciarnia /kfʲjäˈʨ̑arʲɲa/ (n)
blomsterbutikk
  (handel, handlowy) sklep z kwiatami

kwiat /kfʲjat/ (n)
blomst
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
  (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa
  (przenośnie, przenośnia) najlepsza część społeczności

kwiatostan /kfʲjaˈtɔstãn/ (n)
blomsterstand
  (botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny;

kwiczeć /ˈkfʲiʧ̑ɛʨ̑/ (v)
grynte
  o świni: wydawać charakterystyczny głos

kwiczoł /ˈkfʲiʧ̑ɔw/ (n)
gråtrost
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus pilaris, niewielki europejski ptak wędrowny;

kwiecień /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
april
  czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

kwinta (n)
femte
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał pięciu tonów między dźwiękami

kwintet (n)
kvintett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na pięć instrumentów lub pięć głosów
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół pięciu muzyków lub śpiewaków

kwit (n)
oppskrift
  pisemny dowód otrzymania czegoś lub zaświadczenie upoważniające do odbioru czegoś

kwitnąć /ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
blomstre
  (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty

kwota /ˈkfɔta/ (n)
sum
  ilość pieniędzy bądź innych dóbr materialnych
beløp
  ustalony limit danej substancji/materiału

kynologia /ˌkɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
kynologi
  (zoologia, zoologiczny) nauka o psach;

kółko /ˈkuwkɔ/ (n)
sirkel
  (zdrobniale) od: koło

kółko i krzyżyk /ˈkuwkɔ i‿ˈkʃɨʒɨk/ (n)
bondesjakk
  popularna gra strategiczna, w której gracze, wykonujący ruchy na zmianę, dążą do objęcia trzech pól planszy w jednej linii przy jednoczesnym uniemożliwieniu tego samego przeciwnikowi;

kąkol /ˈkɔ̃ŋkɔl/ (n)
klinte
  (botanika, botaniczny) Agrostemma L., roślina z rodziny goździkowatych, pospolity chwast zbożowy o purpurowoliliowych kwiatach;

kąpanie /kɔ̃mˈpãɲɛ/ (n)
bad
  (rzeczownik odczasownikowy) od kąpać

kąpać /ˈkɔ̃mpaʨ̑/ (v)
bade
  zanurzać kogoś w wodzie w celu umycia go, bądź w celach leczniczych
bad
  zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych

kąpiel /ˈkɔ̃mpʲjɛl/ (n)
bad
  kąpanie kogoś, kąpanie się

kąpielówki /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlufʲci/ (n)
badebukser
  krótkie spodenki męskie zakładane do kąpieli

kąsać /ˈkɔ̃w̃saʨ̑/ (v)
bite
  kaleczyć ostrymi zębami lub żądłem

kąt /kɔ̃nt/ (n)
vinkel
  (geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi
hjørne
  (przenośnie, przenośnia) mieszkanie
  przestrzeń w okolicy styku dwóch prostopadłych ścian
synsvinkel
  (przenośnie, przenośnia) punkt widzenia, aspekt

kąt prosty /ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ/ (n)
rett vinkel
  (geometria) kąt równy 90 stopni;

kątomierz (n)
vinkelmåler
  przyrząd kreślarski służący do ustalania miar kątów;

kąśliwy (adj)
skjæring
  (przenośnie, przenośnia) sprawiający przykrość

kędzierzawy /ˌkɛ̃ɲʥ̑ɛˈʒavɨ/ (adj)
kruset
  o człowieku taki, który ma kręcone włosy, kędziory

kędzior (n)
kroll
  pasmo kręconych włosów lub sierści

kęs /kɛ̃w̃s/ (n)
munnfull
  tyle jedzenia, ile zmieści się w ustach

kłamać /ˈkwãmaʨ̑/ (v)
lyve
  świadomie mówić nieprawdę

kłamca /ˈkwãmʦ̑a/ (n)
løgner
  mężczyzna lub chłopiec, który kłamie

kłamliwy /kwãmˈlʲivɨ/ (adj)
usann
  taki, który jest pełen kłamstwa
falsk
  taki, który kłamie

kłamstwo /ˈkwãmstfɔ/ (n)
løgn
  nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;

kłaść /kwaɕʨ̑/ (v)
legge
  pokrywać warstwą
  umieszczać coś w jakimś miejscu
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) przekonywać kogoś do seksu ze sobą
  sprawiać że ktoś się położy, lub pójdzie spać
  zmieniać pozycję przedmiotu na poziomą
  zmieniać pozycję na leżącą

kłopot /ˈkwɔpɔt/ (n)
bekymring
  przykra sytuacja, wymagająca reakcji

kłopotać (v)
gidde
  sprawiać kłopot
uroe
  być w trosce i / lub zmartwieniu o coś

kłopotliwy /ˌkwɔpɔˈtlʲivɨ/ (adj)
kjedelig
  sprawiający kłopot lub wprowadzający w zakłopotanie

kłos /kwɔs/ (n)
aks
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;

kłus /kwus/ (n)
trav
  (jeździectwo, jeździecki) dwutaktowy chód konia;

kłusownik /kwuˈsɔvʲɲik/ (n)
krypskytter
  (łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta

kłuć /kwuʨ̑/ (v)
stikk
  (o owadach) żądlić
pikk
  przebijać coś czymś ostro zakończonym, spiczastym

kłódka /ˈkwutka/ (n)
hengelås
  przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;

kłótliwy /kwuˈtlʲivɨ/ (adj)
sur
  skłonny do kłótni

kłótnia /ˈkwutʲɲa/ (n)
krangel
  brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura

kłąb (n)
drue
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) skupisko pszczół otaczające królową;
kors
  (zoologia, zoologiczny) miejsce między karkiem i grzbietem u dużych ssaków;

kłąb rojowy (n)
klase
  (pszczelarstwo, pszczelarski) grono pszczół skupiających się po wyjściu roju poza ulem (np. na gałęzi) w celu odczekania, aż pszczoły zwiadowczynie znajdą miejsce na nowe gniazdo;

kłącze /ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
jordstengel, rhizom
  (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
  (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie

labirynt /laˈbʲirɨ̃nt/ (n)
labyrint
  (budownictwo) układ krzyżujących się korytarzy i pomieszczeń, w którym trudno znaleźć wyjście;

laborant /laˈbɔrãnt/ (n)
laborant
  pracownik laboratorium

laboratorium /ˌlabɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
laboratorium
  pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych;

labrador /laˈbradɔr/ (n)
labrador
  (kynologia, kynologiczny) pies rasy labrador retriever;

lada /ˈlada/ (n)
disk
  (handel, handlowy) rodzaj stołu lub blat w sklepach, służący do obsługi klientów, wydawania oraz prezentacji towaru

ladyński (adj)
ladinske
  związany z językiem ladyńskim, dotyczący języka ladyńskiego

ladyński (n)
ladinske
  (językoznawstwo, językoznawczy) język ladyński;

lafirynda /ˌlafʲiˈrɨ̃nda/ (n)
hore
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) prostytutka lub kobieta mająca przygodne kontakty seksualne z mężczyznami

laguna /laˈɡũna/ (n)
lagune
  (geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;

laicki (adj)
dekke
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwiązany z religią

laik /ˈla<sup>j</sup>ik/ (n)
legmann
  ktoś niekompetentny

lajkować /lajˈkɔvaʨ̑/ (v)
lik
  w Internecie: oznaczać czyjeś posty lub zdjęcia jako pozytywne, aprobować je, zazwyczaj poprzez kliknięcie odpowiedniego linku na stronie WWW

lakier /ˈlacɛr/ (n)
lakk
  (technologia, technika, techniczny) płynny i twardniejący środek do pokrywania powierzchni przedmiotów w celu jej upiększenia lub ochrony

lakier do paznokci /ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
neglelakk
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych

lakierować (v)
lakkere
  pokrywać, powlekać coś lakierem

lakmus /ˈlakmus/ (n)
lakmus
  (chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów;

laktoza /lakˈtɔza/ (n)
laktose
  (chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;

lalka /ˈlalka/ (n)
dukke
  dziecięca zabawka mająca ludzką postać;

lama /ˈlãma/ (n)
lama
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny;

lament /ˈlãmɛ̃nt/ (n)
sorg
  narzekanie, biadanie

lamentować (v)
hvin
  rozpaczliwie zawodzić; płakać lub narzekać poprzez głośne wydawanie jęków

lampa /ˈlãmpa/ (n)
lampe
  urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;

lampart /ˈlãmpart/ (n)
leopard
  (zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;

lampka /ˈlãmpka/ (n)
glass
  kieliszek

landrynka /lãnˈdrɨ̃nka/ (n)
kjærlighet
  (spożywczy) twardy, lekko przeźroczysty, kolorowy cukierek do ssania;

langusta /lãŋˈɡusta/ (n)
langust
  (zoologia, zoologiczny) duży skorupiak mórz ciepłych poławiany dla celów spożywczych i zaliczany do owoców morza;

lanie /ˈlãɲɛ/ (n)
juling
  (rzeczownik odczasownikowy) od lać (bić)
helle
  (rzeczownik odczasownikowy) od lać (powodować wypływanie cieczy)

lansować /lãw̃ˈsɔvaʨ̑/ (v)
lansere
  promować, propagować, reklamować

lantan /ˈlãntãn/ (n)
lantan
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;

lapidarny /ˌlapʲiˈdarnɨ/ (adj)
konsis
  zwięzły, treściwy, wyrazisty, lakoniczny

lapis lazuli /ˈlapʲis laˈzulʲi/ (n)
lasurstein
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie

lapoński /laˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
samisk
  język używany w Laponii;

laptop /ˈlaptɔp/ (n)
bærbar datamaskin
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;

larwa /ˈlarva/ (n)
larve
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;

las /las/ (n)
skog
  gęste zbiorowisko drzew;

las deszczowy (n)
regnskog
  (ekologia, ekologiczny) formacja roślinna wiecznie zielone lasów na obszarach o rocznej sumie opadów przekraczającej 2000 mm i wysokiej wilgotności;

lasagne (n)
lasagne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z tego makaronu ułożonego warstwami, na przemian z mięsem mielonym lub innym farszem, beszamelem i sosem pomidorowym, posypana parmezanem

laseczka /laˈsɛʧ̑ka/ (n)
basill
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) forma bakterii zdolna do tworzenia endospor

lasencja (n)
fersken
  (potocznie, potoczny) atrakcyjna kobieta

laser /ˈlasɛr/ (n)
laser
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;

laska /ˈlaska/ (n)
dame
  (potocznie, potoczny) atrakcyjna, ładna dziewczyna
kapsel
  jednostka czegoś (np. dynamitu, cynamonu)
stav
  wydłużony przedmiot służący do podpierania się;

lasówka złotogłowa (n)
ovnparula
  (ornitologia, ornitologiczny) Seiurus aurocapilla, gatunek niedużego, wędrownego ptaka zasiedlającego lasy liściaste Ameryki

latający spodek /ˌlataˈjɔ̃nʦ̑ɨ ˈspɔdɛk/ (n)
flygende tallerken
  (potocznie, potoczny) (zobacz) UFO

latarka /laˈtarka/ (n)
lommelykt
  podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło

latarnia /laˈtarʲɲa/ (n)
fyr
  lampa przeznaczona do wysyłania sygnałów świetlnych

latarnia morska /laˈtarʲɲa ˈmɔrska/ (n)
fyr, fyrtårn
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;

latawiec /laˈtavʲjɛʦ̑/ (n)
drake
  zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

latać /ˈlataʨ̑/ (v)
fly, flyge
  umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie

lato /ˈlatɔ/ (n)
sommer, sommar
  pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;

latoś (adv)
i år
  (dawniej, dawny) dziś (gwara, gwarowe) (także (Śląsk Cieszyński)) w tym, bieżącym roku

latynoamerykański (adj)
latinamerikansk
  związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej

laubzega (n)
lauvsag
  (Śląsk Cieszyński) piłka do drewna

laufer (n)
løper
  (przestarzałe, przestarzały) (szachy, pojęcie szachowe) (także (Śląsk Cieszyński)) bierka poruszająca się po szachownicy na skos;
matte
  (włókiennictwo) rodzaj podłużnej serwety

lawa /ˈlava/ (n)
lava
  (geologia, geologiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;

lawenda /laˈvɛ̃nda/ (n)
lavendel
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;

laweta /laˈvɛta/ (n)
slepelastebil
  (motoryzacja) samochód z platformą do przewożenia samochodów osobowych, często z wyciągarką do wtaczania niesprawnych pojazdów
holdning
  (wojskowość, wojskowy) podstawa armaty służąca jako oparcie dla lufy i przyrządów celowniczych

lawina /laˈvʲĩna/ (n)
lavine
  masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;

lać /laʨ̑/ (v)
pøse ned
  (potocznie, potoczny) o deszczu: intensywnie padać
  powodować, że ciecz wypływa z czegoś lub płynie
helle
  wykonywać odlew (np. dzwonu, pomnika)

lead (n)
bly
  wstępna, wprowadzająca część artykułu prasowego, często wyróżniona pogrubioną czcionką;

leading /ˈlʲidʲĩŋk/ (n)
bly
  (termin typograficzny) odległość w pionie pomiędzy sąsiednimi wierszami drukowanego tekstu;

lecieć /ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
gå
  (potocznie, potoczny) płynąć, ciec
  (potocznie, potoczny) szybko biec
  o czasie szybko mijać
fly
  przemieszczać się w powietrzu
  podróżować samolotem

leczenie /lɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
behandling
  (rzeczownik odczasownikowy) od leczyć

leczyć /ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (v)
helbrede
  przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby

ledwie /ˈlɛdvʲjɛ/ (adv)
så vidt
  przysłówek informujący, że coś wydarzyło się przed krótką chwilą
  przysłówek informujący, że coś zostało z trudem osiągnięte

ledwie /ˈlɛdvʲjɛ/ (particle)
så vidt
  partykuła określająca natężenie lub ilość czegoś jako bardzo małe

ledwo /ˈlɛdvɔ/ (adv)
knapt
  … czasu: niedawno, dopiero co
nesten ikke
  … sposobu: z trudem, z ledwością

ledwo /ˈlɛdvɔ/ (conjunction)
knapt
  … wskazujący, że bardzo niewiele czasu upłynęło pomiędzy jednym zdarzeniem a drugim, że zaszły one niemal równocześnie: zaledwie, bezpośrednio / tuż po tym jak, gdy tylko, jak tylko

ledwo /ˈlɛdvɔ/ (particle)
bare at
  podkreślająca, że czegoś jest mniej, niż spodziewała się osoba mówiąca
knapt
  prawie nie, tylko trochę

legalnie (adv)
lovlig
  w sposób legalny; nie odchodząc od litery prawa

legalny /lɛˈɡalnɨ/ (adj)
lovlig
  produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem
  zgodny z prawem

legenda /lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
legende
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji;
  (numizmatyka, numizmatyczny) tekst na monecie, pieczęci lub medalu

legendarny /ˌlɛɡɛ̃nˈdarnɨ/ (adj)
legendarisk
  fikcyjny, ale taki, który pochodzi z legend

legislacyjny (adj)
legislativ
  dotyczący legislacji

legitymacja /ˌlɛɟitɨ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
kort
  dokument potwierdzający tożsamość oraz przynależność do określonej grupy ludzi

legwan (n)
iguan
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny legwanowatych

lej /lɛj/ (n)
krater
  duże, stożkowe wgłębienie

lejek (n)
trakt
  urządzenie, zwykle o stożkowym kształcie, służące do zmniejszenia średnicy strumienia cieczy;

lejtnant /ˈlɛjtnãnt/ (n)
løytnant
  (wojskowość, wojskowy) oficerski stopień wojskowy, odpowiednik porucznika;

lekarstwo /lɛˈkarstfɔ/ (n)
medisin
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy

lekarz /ˈlɛkaʃ/ (n)
lege
  (medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;

lekarz stażysta /ˈlɛkaʃ staˈʒɨsta/ (n)
praktikant
  absolwent studiów medycznych odbywający staż w szpitalu

lekceważenie /ˌlɛkʦ̑ɛvaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
forakt
  traktowanie kogoś z pogardą, bez dostatecznej uwagi

lekceważyć /ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑/ (v)
avfeie
  nie przywiązywać do czegoś wagi
mislike
  traktować kogoś lub coś pogardliwie, bez szacunku lub zainteresowania

lekceważąco /ˌlɛkʦ̑ɛvaˈʒɔ̃nʦ̑ɔ/ (adv)
likegyldig
  w sposób lekceważący

lekceważący (adj)
likegyldig
  świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu

lekcja /ˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
undervisningstime
  (edukacja, edukacyjny) jednostka zajęć dydaktycznych

lekki /ˈlɛcːi/ (adj)
lett
  o małej wadze, małym ciężarze

lekkoatleta /ˌlɛkːɔaˈtlɛta/ (n)
atlet
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający lekkoatletykę

lekkoatletyka /ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/ (n)
friidrett
  (sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;

lekkomyślność /ˌlɛkːɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
lettsindighet
  cecha kogoś, kto jest lekkomyślny, niepoważny, zbyt lekko coś traktujący

lekkomyślny (adj)
hensynsløs
  o osobie: taki, który nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji własnych poczynań

lekkostrawny /ˌlɛkːɔˈstravnɨ/ (adj)
lett
  taki, który jest łatwo przyswajany przez organizm, szybko trawiony

leksykografia (n)
leksikografi
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o opracowywaniu i układaniu słowników;
  tworzenie słowników, słownikarstwo

leksykon (n)
ordbok
  publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;

lektura (n)
lektyre
  to, co ktoś czyta lub będzie czytał
  czynność czytania

lelek kozodój /ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj/ (n)
nattravn
  (ornitologia, ornitologiczny) Caprimulgus europaeus; gatunek ptaków leśnych z rodziny Caprimulgus, o sztywnych piórach otaczających dziób;

lemiesz /ˈlɛ̃mʲjɛʃ/ (n)
plogskjær
  (rolnictwo, rolniczy) dolna część pługa odcinająca skibę;
barberkniv
  (technologia, technika, techniczny) element roboczy spycharki lub równiarki;
spade
  (wojskowość, wojskowy) płyta przy lawecie działa zapobiegająca odrzutowi przy wystrzale

leming /ˈlɛ̃mʲĩŋk/ (n)
lemen
  (zoologia, zoologiczny) Lemmus lemmus, gatunek ssaków, małych gryzoni występujących w dużych ilościach w tundrze północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej;

lemoniada /ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada/ (n)
limonade
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z cytryn

lemur /ˈlɛ̃mur/ (n)
lemur
  (zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze;

len /lɛ̃n/ (n)
lin
  (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion
  (włókiennictwo) włókno lnu (1.1)

lenistwo /lɛ̃ˈɲistfɔ/ (n)
dovenskap
  odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku

leniuch (n)
lat
  (potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie)

leniuchować (v)
tvinne tomler
  (potocznie, potoczny) oddawać się bezczynności

leniwiec /lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑/ (n)
dovendyr
  (zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);

leniwy /lɛ̃ˈɲivɨ/ (adj)
lat
  charakteryzujący się lenistwem

lenno /ˈlɛ̃nːɔ/ (n)
feide
  (historia, historyczny, historycznie) w ustroju feudalnym / systemie lennym: dobra (najczęściej ziemskie) nadawane wasalowi przez seniora w użytkowanie;

lepiej /ˈlɛpʲjɛ̇j/ (adv)
god
  (zobacz) dobrze
bedre
  nie powinno się (robić czegoś)

lepiej późno niż wcale /ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ/ (proverb)
bedre sent enn aldri
  sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale

lepiej zapobiegać niż leczyć /ˈlɛpʲjɛ̇j ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑ ˈɲiʃ ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (proverb)
bedre føre var enn etter snar
  bardziej opłaca się zapobieganie niż naprawianie zaniedbań i błędów

lepki /ˈlɛpʲci/ (adj)
seig
  mający właściwości kleju

lepra /ˈlɛpra/ (n)
lepra
  (medycyna, medyczny) trąd

leprozorium /ˌlɛprɔˈzɔrʲjũm/ (n)
leprosarium
  izolowany zakład leczniczy dla chorych na trąd lub kolonia dla trędowatych;

lesbijka /lɛzˈbʲijka/ (n)
fargerik
  homoseksualna kobieta;

lesbijski (adj)
lesbisk
  dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom

leszcz /lɛʃʧ̑/ (n)
brasme
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Abramis brama, eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna;

leszczyna /lɛʃˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
hassel
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Corylus L., rodzaj krzewów i drzew o jadalnych owocach, zwanych orzechami laskowymi;

letarg (n)
letargi
  (medycyna, medyczny) stan pozornej śmierci, polegający na głębokim śnie, w którym zanikają reakcje na bodźce;

letargiczny (adj)
letargisk
  (medycyna, medyczny) związany z letargiem, dotyczący letargu; właściwy letargowi

letni /ˈlɛtʲɲi/ (adj)
lunken
  o substancji: ciepły, lecz nie gorący
sommer-
  taki, który odbywa się w lecie, odnosi się do lata; jest przystosowany do lata

leucyna (n)
leucin
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kodowany aminokwas alifatyczny;

level /ˈlɛvɛl/ (n)
gå videre til neste nivå
  (slangowo) poziom w grze

lew /lɛf/ (n)
løve
  (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) samiec lwa (1.1)

lewa /ˈlɛva/ (n)
stikk
  (termin karciany) karty wzięte przez gracza na jednym etapie rozgrywki

lewar (n)
jekke
  (technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów

lewarek /lɛˈvarɛk/ (n)
jekke
  (technologia, technika, techniczny) (mechanika) niezbyt dużych rozmiarów często poręczny rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów

lewica /lɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
venstresiden
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy;

lewicowiec (n)
venstre
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik lewicy

lewicowy /ˌlɛvʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
venstre
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z lewicą, właściwy lewicy, charakterystyczny dla idei lewicy

lewitacja (n)
levitasjon
  (fizyka, fizyczny) unoszenie się dzięki oddziaływaniu sił równoważących siłę grawitacji;
  unoszenie się wbrew grawitacji, dzięki zjawiskom paranormalnym;

lewo /ˈlɛvɔ/ (n)
venstre
  w wyrażeniach przyimkowych: lewa strona

leworęczny /ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
venstrehendt
  posługujący się głównie lewą ręką

leworęczny /ˌlɛvɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (n)
kjevhendt
  osoba leworęczna (1.1)

lewy /ˈlɛvɨ/ (adj)
venstre
  znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka

leń /lɛ̃ɲ/ (n)
sofagris
  człowiek odpoczywający ponad potrzebę, unikający pracy

leśnictwo /lɛɕˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
skogbruk
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną

leśniczy /lɛɕˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
forstmann
  (leśnictwo) pracownik zajmujący się gospodarowaniem lasu, odpowiedzialny za obszar leśnictwa

leśnik /ˈlɛɕɲik/ (n)
forstmann
  pracownik lub urzędnik zajmujący się zagospodarowaniem lasu

leśny /ˈlɛɕnɨ/ (adj)
skog
  odnoszący się do lasu, mający związek z lasem

leżak /ˈlɛʒak/ (n)
sjeselong
  rodzaj fotela, służący do leżenia; zwykle składany, co umożliwia jego łatwy transport

leżeć /ˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
ligge
  zachowywać pozycję poziomą

libacja /lʲiˈbaʦ̑ʲja/ (n)
drikkofferet
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwyczaj wylewania alkoholu, oliwy lub innych cennych płynów na ofiarę bogu;

libański /lʲiˈbãj̃sʲci/ (adj)
libanesisk
  odnoszący się do państwa Liban

liberalny /ˌlʲibɛˈralnɨ/ (adj)
tolerant
  nieuznający przymusu, tolerancyjny

libertarianizm (n)
libertarianisme
  (filozofia, filozoficzny) doktryna uznająca wolność osobistą i wolność ekonomiczną za najwyższe wartości w polityce;

liberyjski /ˌlʲibɛˈrɨjsʲci/ (adj)
liberisk
  odnoszący się do państwa Liberia

libido /lʲiˈbʲidɔ/ (n)
libido
  (seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;

libijski /lʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
libysk
  odnoszący się do Libii

licencja /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
lisens
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;

lichenometria (n)
lichenometri
  metoda szacowania wieku budowli i badania zmian klimatycznych na podstawie porostów;

lichwa /ˈlʲixfa/ (n)
åger
  (pejoratywnie, pejoratywny) forma stosunków kredytowych między wierzycielem a dłużnikiem, polegająca na pobieraniu wygórowanych procentów za pożyczone pieniądze;

lichy /ˈlʲixɨ/ (adj)
bedriten
  (potocznie, potoczny) będący w złym stanie, złej jakości, w złym gatunku
ussel
  (potocznie, potoczny) małej wartości moralnej lub artystycznej

lico /ˈlʲiʦ̑ɔ/ (n)
ansikt
  (budownictwo) zewnętrzna powierzchnia niektórych przedmiotów
  (budownictwo) zewnętrzna powierzchnia ściany albo bryły budynku
  (książkowy) (anatomia, anatomiczny) twarz, oblicze, policzek

liczba /ˈlʲiʤ̑ba/ (n)
tall
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) w deklinacji: kategoria gramatyczna wynikająca z liczności elementów, które dany wyraz określa
  zapis liczby (1.1)
tall, antall
  (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);

liczba atomowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva/ (n)
atomnummer
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;

liczba mnoga /ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa/ (n)
pluralis
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

liczba niewymierna /ˈlʲiʤ̑ba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna/ (n)
irrasjonale tal
  (matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych;

liczba pierwsza /ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa/ (n)
primtall
  (matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;

liczba pojedyncza /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a/ (n)
entall
  (gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;

liczba rzeczywista (n)
reelt tall
  (matematyka, matematyczny) liczba wymierna (ułamek) lub dowolna liczba pomiędzy liczbami wymiernymi;

liczba wymierna (n)
rasjonalt tall
  (matematyka, matematyczny) liczba dająca się przedstawić jako ułamek liczb całkowitych;

liczbowy (adj)
antall
  dotyczący liczb: złożony z liczby, oparty na liczbach lub wyrażony liczbami

liczebnik /lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik/ (n)
numerale
  (gramatyka) nazwa liczby

liczebnik główny (n)
grunntall
  (gramatyka) nazwa liczby całkowitej

liczebnik porządkowy (n)
ordenstall
  (gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu

liczi chińskie /ˈlʲiʧ̑ʲi ˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (n)
litchi
  (botanika, botaniczny) Litchi chinensis, gatunek drzew tropikalnych z rodziny mydleńcowatych, pochodzący z rejonu Kambodży, Wietnamu i Filipin, uprawiany w wielu krajach o ciepłym klimacie

licznik /ˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
teller
  (matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową;

liczny /ˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
mange
  (tylko w lm.) występujący w dużej liczbie

liczyć /ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
regne
  określać liczbę elementów składających się na dany zbiór

lid /lʲit/ (n)
anbefaling
  pierwszy, wprowadzający akapit artykułu lub informacji prasowej, ze streszczeniem treści i zachętą do zapoznania się z całością;

lider /ˈlʲidɛr/ (n)
kjøkkensjef
  osoba dowodząca, zarządzająca pracą zespołu

liderować /ˌlʲidɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
bly
  przewodzić, być liderem

likier /ˈlʲicɛr/ (n)
likør
  słodki i mocny napój alkoholowy;

likwidacja /ˌlʲikfʲiˈdaʦ̑ʲja/ (n)
likvidasjon
  pozbycie się

likwidować /ˌlʲikfʲiˈdɔvaʨ̑/ (v)
avvikle
  usuwać, znosić lub rozwiązywać coś
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) zabijać, pozbawiać życia

lilak /ˈlʲilak/ (n)
syrin
  (botanika, botaniczny) Syringa L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny oliwkowatych;

lilia /ˈlʲilʲja/ (n)
lilje
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;

liliowy /lʲiˈlʲjɔvɨ/ (adj)
syrin
  (poetycki, poetycko) przypominający kolorem lilię
lilje
  dotyczący lilii, należący do lilii, zrobiony z lilii, związany z lilią
lilla
  mający kolor jasnofioletowy lub różowoniebieski , taki jak kolor kwiatu lilaka pospolitego

lima /ˈlʲĩma/ (n)
lime
  (botanika, botaniczny) krzew lub niewielkie drzewo cytrusowe;
  owoc limy (1.1), żółtozielony, podobny do cytryny, ale mniejszy

limit /ˈlʲĩmʲit/ (n)
aldersgrense
  granica niemożliwa do przekroczenia

limnologia /ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/ (n)
limnologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;

limo /ˈlʲĩmɔ/ (n)
blått øye
  (potocznie, potoczny) podbite oko

limuzyna (n)
limo
  (motoryzacja) luksusowy samochód;

lin /lʲĩn/ (n)
sudre
  (ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;

lina /ˈlʲĩna/ (n)
tau
  elastyczne cięgno z włókna lub drutów;

linczować /lʲĩn͇ˈʧ̑ɔvaʨ̑/ (v)
lynsje
  (książkowy) dokonywać linczu

lingwista /lʲĩŋɡˈvʲista/ (n)
lingvist
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca

lingwistyczny (adj)
lingvistisk
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z lingwistyką lub dotyczący lingwisty
  (przestarzałe, przestarzały) związany z językiem lub dotyczący języka

lingwistyka /lʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
lingvistikk
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku

linia /ˈlʲĩɲja/ (n)
linje
  kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka

linie lotnicze (n)
flyselskap
  (lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego;

linijka /lʲĩˈɲijka/ (n)
linjal
  przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;

liniowy /lʲĩˈɲjɔvɨ/ (adj)
lineær
  mający związek z linią

lipa /ˈlʲipa/ (n)
lind
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., drzewo liściaste z podrodziny lipowatych;

lipiec /ˈlʲipʲjɛʦ̑/ (n)
juli
  siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

lipień /ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
harr
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych;

lis /lʲis/ (n)
rev
  (zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik o wydłużonym tułowiu, krótkich łapach i długim, puszystym ogonie;

list /lʲist/ (n)
brev
  wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  papier, na którym napisano list (1.1)

lista /ˈlʲista/ (n)
liste
  elementy zapisane w kolejności

listek /ˈlʲistɛk/ (n)
blad
  (zdrobniale) od: liść
pakke
  płaskie opakowanie

listonosz /lʲiˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
postbud
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listopad /lʲiˈstɔpat/ (n)
november
  jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

listwa /ˈlʲistfa/ (n)
list
  kawałek drewna używany w budownictwie do wzmocnienia konstrukcji lub jako ozdoby

listwa przypodłogowa (n)
golvlist
  (budownictwo) podłużny dekoracyjny element konstrukcyjny, który wykańcza ścianę przy podłodze

liszka /ˈlʲiʃka/ (n)
larve
  (potocznie, potoczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) włochata gąsienica z twardą głową i licznymi odnóżami

lit /lʲit/ (n)
litium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;

litania (n)
litani
  (kościelny) dłuższa formuła modlitewna z powtarzającym się wezwaniem;

litera /lʲiˈtɛra/ (n)
bokstav
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;

literacki /ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci/ (adj)
litterær
  mający związek z literaturą

literatura /ˌlʲitɛraˈtura/ (n)
litteratur
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;

literatura faktu (n)
faglitteratur
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół piśmiennictwa o charakterze dokumentalnym;

literaturoznawstwo /ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ/ (n)
litteraturvitenskap
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą;

literować (v)
stave
  podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (adj)
litauisk
  odnoszący się do Litwy lub Litwinów

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (n)
litauisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) bałtyjski język używany przez Litwinów;

litografia /ˌlʲitɔˈɡrafʲja/ (n)
litografi
  (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;
  (sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1)

litosfera /ˌlʲitɔˈsfɛra/ (n)
litosfære
  (geologia, geologiczny) zewnętrzna, najbardziej sztywna sfera kuli ziemskiej;

litość /ˈlʲitɔɕʨ̑/ (n)
medlidenhet
  współczucie, miłosierdzie, żal nad kimś

litr /lʲitr̥/ (n)
liter
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;

liturgia /lʲiˈturʲɟja/ (n)
liturgi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;

live (n)
direkte
  internetowy przekaz lub spotkanie na żywo
  muzyka na żywo

lizak /ˈlʲizak/ (n)
kjærlighet
  twardy cukierek na patyku

lizać /ˈlʲizaʨ̑/ (v)
slikke
  dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym

liściasty /lʲiɕˈʨ̑astɨ/ (adj)
teblad
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) w postaci liści

liść /lʲiɕʨ̑/ (n)
blad, løv
  (botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;

liść laurowy /ˈlʲiɕʨ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
laurbærblad
  (spożywczy) suszony liść wawrzynu szlachetnego używany jako przyprawa;

loch /lɔx/ (n)
fangehull
  podziemne pomieszczenie pod dużą budowlą, najczęściej zamkiem, wykorzystywane dawniej jako więzienie;

locha /ˈlɔxa/ (n)
purke
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica świni

lodowaty /ˌlɔdɔˈvatɨ/ (adj)
iskald
  zimny jak lód, bardzo zimny

lodowiec /lɔˈdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
isbre
  (geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;

lodowy (adj)
fryse
  związany z lodem, dotyczący lodu

lodołamacz /ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑/ (n)
isbryter
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;

lody (n)
iskrem, is
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków

lodówka /lɔˈdufka/ (n)
havelle
  (ornitologia, ornitologiczny) Clangula hyemalis, gatunek morskiej kaczki;
kjøleskap
  pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze;

logarytm /lɔˈɡarɨtm̥/ (n)
logaritme
  (matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;

logika /ˈlɔɟika/ (n)
logikk
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;
  poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych

logomachia /ˌlɔɡɔ̃ˈmaxʲja/ (n)
ordduell
  (książkowy) spór o słowa, nie o meritum sprawy

lojalny /lɔˈjalnɨ/ (adj)
tro
  rzetelny, uczciwy w relacjach z innymi

lokal /ˈlɔkal/ (n)
klubb
  (potocznie, potoczny) pub, bar, restauracja, klub
eiendom
  mieszkanie lub pomieszczenie użytkowe

lokal wyborczy (n)
valglokale
  miejsce oddawania głosów w wyborach

lokalny /lɔˈkalnɨ/ (adj)
lokal
  związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca

lokata (n)
plass
  pozycja zajmowana w klasyfikacji

lokator /lɔˈkatɔr/ (n)
leieboer
  ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu

lokomotywa /ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/ (n)
lokomotiv
  (kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .

lokować (v)
plassere
  (bankowość, bankowy) umieszczać pieniądze lub kosztowności tam, gdzie nie ulegną utracie, a nawet będzie możliwy z nich zysk
  umieszczać w jakimś miejscu

lombardzista (n)
pantelåner
  (potocznie, potoczny) właściciel lombardu, osoba pożyczająca pod zastaw

lont /lɔ̃nt/ (n)
lunte
  (wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika

lorens /ˈlɔrɛ̃w̃s/ (n)
lawrencium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;

lornetka /lɔrˈnɛtka/ (n)
kikkert
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych;

los /lɔs/ (n)
lodd
  mała kartka pełniąca rolę kuponu, decydująca o wygranej lub przegranej

losowy /lɔˈsɔvɨ/ (adj)
tilfeldig
  przypadkowy, niezależny od decyzji

lot /lɔt/ (n)
skjebne
  (finanse, finansowy) standardowa jednostka handlu np. towarowego;
flukt
  podróż, np. samolotem, balonem
  przemieszczanie się w powietrzu lub w przestrzeni kosmicznej

loteria /lɔˈtɛrʲja/ (n)
lotteri
  gra, której uczestnicy nabywają losy, a o wygranej decyduje losowanie

lotka /ˈlɔtka/ (n)
balanseror
  (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element skrzydła statku powietrznego, służący do kontroli jego przechylenia, czyli obrotu wzdłuż osi podłużnej;
bykse
  strzałka do gry w lotki (1.5)

lotnictwo /lɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
luftfart
  ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi;

lotniczy /lɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
luftfart
  związany z lotnictwem

lotnik /ˈlɔtʲɲik/ (n)
flygeblad
  (lotnictwo, lotniczy) (zawód, zawodowy, zawodowo) człowiek, który lata samolotem lub należy do jego obsługi

lotnisko /lɔtʲˈɲiskɔ/ (n)
flyplass
  (lotnictwo, lotniczy) wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;

lotniskowiec /ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
hangarskip
  (wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;

lotniskowy (adj)
flyplass
  związany z lotniskiem

lotny (adj)
flyktig
  (fizyka, fizyczny) występujący w postaci gazowej lub łatwo w nią przechodzący
  łatwo unoszący się w powietrzu
frisk og rask
  cechujący się bystrością lub zwinnością
uro
  łatwo przemieszczający się

lotos /ˈlɔtɔs/ (n)
lotus
  (botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych;

lub /lup/ (conjunction)
eller
  spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa;

lubczyk /ˈlupʧ̑ɨk/ (n)
løpstikke
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak;

lubieżny /luˈbʲjɛʒnɨ/ (adj)
kåt
  rozpustny, sprośny

lubić /ˈlubʲiʨ̑/ (v)
like
  darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

lud /lut/ (n)
befolkning
  warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie
folk
  zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem

ludność /ˈludnɔɕʨ̑/ (n)
befolkning
  ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium

ludobójstwo /ˌludɔˈbujstfɔ/ (n)
folkemord
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;

ludowy /luˈdɔvɨ/ (adj)
folk-
  dotyczący obszarów wiejskich i chłopów
  pochodzący od ludu
  przeznaczony dla ludu, powszechny

ludożerca /ˌludɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
menneskeeter
  człowiek zjadający mięso ludzkie

ludzki /ˈluʦ̑ʲci/ (adj)
menneskelig
  (przenośnie, przenośnia) humanitarny, dobry
  cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka
menneske
  odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka

ludzkość /ˈluʦ̑kɔɕʨ̑/ (n)
menneskehet
  ród ludzki; ogół, suma ludzi na świecie

lufa /ˈlufa/ (n)
løp
  część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale;

luk /luk/ (n)
lem
  otwór w pokładzie statku do ładowni, otwarty ku górze, zamykany pokrywą

luka /ˈluka/ (n)
hull
  brak lub niedobór czegoś
  puste miejsce

luka w prawie (n)
skyteskår
  brak odpowiedniego przepisu prawnego, lub istnienie przepisu, który nie jest taki, jaki być powinien;

lukrecja /luˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
lakris
  (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) wysuszone korzenie lukrecji (1.1) z odłogami lub ich przetwory

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (adj)
luxembourgsk
  odnoszący się do miasta Luksemburg
  odnoszący się do państwa Luksemburg

luksus /ˈluksus/ (n)
luksus
  warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek;

luksusowy (adj)
luksus
  taki, który jest przejawem luksusu, bogatego życia

lulu /ˈlulu/ (v)
ha det
  (potocznie, potoczny) (infantylnie) spać

lumbago /lũmˈbaɡɔ/ (n)
lumbago
  (medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;

lunatyk /lũˈnatɨk/ (n)
søvngjenger
  (medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na lunatyzm

lunch /lãn͇ʧ̑/ (n)
lunsj
  posiłek we wczesnej porze obiadowej, głównie podczas przerwy w pracy lub na uczelni

luneta (n)
teleskop
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw;

lupa /ˈlupa/ (n)
lupe
  wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu;

lustro /ˈlustrɔ/ (n)
speil
  gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;

luteranizm /ˌlutɛˈrãɲism̥/ (n)
lutherdom
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra;

lutet /ˈlutɛt/ (n)
lutetium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;

lutnia /ˈlutʲɲa/ (n)
lutt
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;

lutować /luˈtɔvaʨ̑/ (v)
lodde
  (technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem

lutownica /ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
loddebolt
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania;

luty /ˈlutɨ/ (n)
februar
  drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

luźny /ˈluʑnɨ/ (adj)
fri
  nieprzylegający, swobodny, zapewniający swobodę ruchów (o ubraniach)
tilfeldig
  swobodny, niewymuszony

lwi /lvʲi/ (adj)
løve
  związany z lwem, dotyczący lwa

lwi /lvʲi/ (possessiveAdjective)
løve
  należący do lwa

lwia część /ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
brorpart
  znaczna, większa część czegoś

lwica /ˈlvʲiʦ̑a/ (n)
løvinne
  (zoologia, zoologiczny) samica lwa

lód /lut/ (n)
is
  stały stan skupienia wody;
  (potocznie, potoczny) lodowisko
  (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę

ląd /lɔ̃nt/ (n)
land
  obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów;

lądować /lɔ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
lande
  osiadać na czymś – z powietrza lub wody

lędźwie /ˈlɛ̃ɲʥ̑vʲjɛ/ (n)
lende
  (anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą

lęk /lɛ̃ŋk/ (n)
angst
  uczucie niepokoju, obawy przed czymś, co może być groźne
  (psychologia, psychologiczny) strach pojawiający się bez przyczyny;

lękać się /ˈlɛ̃ŋkaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
være angst
  (książkowy) bać się; odczuwać strach, trwogę

lękliwy /lɛ̃ŋkˈlʲivɨ/ (adj)
blyg
  (o osobach) skłonny do lęku, dający się łatwo nastraszyć

lśniący /ˈl̥ʲɕɲɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
glanset
  taki, który lśni, błyszczy, świeci, bije blaskiem

lśnić /l̥ʲɕɲiʨ̑/ (v)
skimra
  świecić, błyszczeć, odbijać światło

lżyć (v)
krenke
  obrażać kogoś, obrzucać kogoś obelgami

machać /ˈmaxaʨ̑/ (v)
vinke
  szybko, wahadłowo ruszać czymś

machlojka (n)
lurendreieri
  (potocznie, potoczny) nieuczciwa aktywność mająca na celu osiągnięcie korzyści lub ukrycie czegoś

macica /maˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
livmor
  (anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion;

macierz /ˈmaʨ̑ɛʃ/ (n)
matrise
  (matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia;

macierzanka /ˌmaʨ̑ɛˈʒãnka/ (n)
timian
  (botanika, botaniczny) Thymus L., liczący 35 gatunków rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;

macka (n)
tentakel
  (zoologia, zoologiczny) wyrostek ciała niektórych wodnych bezkręgowców, służący do chwytania lub rozpoznawania dotykiem

macocha /maˈʦ̑ɔxa/ (n)
stemor
  żona ojca, ale nie matka;

maczeta /maˈʧ̑ɛta/ (n)
machete
  długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach;

maczuga (n)
klubbe
  jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu;

madejowe łoże /ˌmadɛˈjɔvɛ ˈwɔʒɛ/ (n)
fole
  (historia, historyczny, historycznie) narzędzie tortur w formie ławy z kołowrotem do rozciągania kończyn;

maestro /maˈɛstrɔ/ (n)
lærer
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (podniośle) tytuł wyrażający szacunek dla wybitnego artysty muzyka

mafia /ˈmafʲja/ (n)
mafia
  zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce

mag /mak/ (n)
trollmann
  (ezoteryka) osobnik, który wprawnie włada magią mistyczną
mager
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Biblii: wschodni mędrzec, jeden z Trzech Króli
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w starożytnej Persji: kapłan (członek kasty kapłańskiej), który zajmował się astrologią i magią

magazyn /maˈɡazɨ̃n/ (n)
tidsskrift
  czasopismo

magdalenka (n)
madeleinekake
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciastko w kształcie muszelki;

magia /ˈmaɟja/ (n)
magi
  (ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;

magiczny /maˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
magisk
  związany z magią

magiel /ˈmaɟɛl/ (n)
rulle
  maszyna do prasowania przy pomocy walców;

magik /ˈmaɟik/ (n)
trollmann
  osoba robiąca sztuczki mające sprawiać wrażenie magii

magistrala (n)
buss
  (informatyka, informatyczny) sieć wewnętrzna komputera przenosząca sygnały pomiędzy częściami urządzenia

magma /ˈmaɡma/ (n)
magma
  (geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej;

magnes /ˈmaɡnɛs/ (n)
magnet
  przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);

magnetofon /ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
båndopptaker
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;

magnetyzm (n)
magnetisme
  (fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych;
mesmerisme
  (przestarzałe, przestarzały) (filozofia, filozoficzny) tajemnicza siła tkwiąca w istocie żywej, która wpływa na inne jednostki;

magnez /ˈmaɡnɛs/ (n)
magnesium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12

magnezyt (n)
magnesitt
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady węglanów, składający się w głównej mierze ze związków magnezu;

magnituda (n)
størrelse
  (geologia, geologiczny) (fizyka, fizyczny) liczbowa miara energii trzęsienia ziemi oparta na wielkości momentu sejsmicznego;

mahometański (adj)
muhammedaner
  związany z mahometanizmem i mahometanami, dotyczący mahometanizmu

maj /maj/ (n)
mai
  piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

majeranek /ˌmajɛˈrãnɛk/ (n)
merian
  (botanika, botaniczny) roślina uprawna stosowana w lecznictwie i gastronomii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych pędów majeranku (1.1)

majestat /maˈjɛstat/ (n)
storslagenhet
  dostojeństwo, powaga lub okazałość jakichś osób, zjawisk lub rzeczy

majestatyczny /ˌmajɛstaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
majestetisk
  (książkowy) pełen dostojnej powagi
  imponujący okazałością, wspaniałością; wielki, okazały

majka /ˈmajka/ (n)
kjevhendt
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) mańkut

majonez /maˈjɔ̃nɛs/ (n)
majones
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;

major /ˈmajɔr/ (n)
dur
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana;

majster (n)
mester
  samodzielny rzemieślnik, który prowadzi warsztat i szkoli uczniów

majstersztyk /majˈstɛrʃtɨk/ (n)
mesterstykke
  (książkowy) coś wyjątkowo udanego, umiejętnie przeprowadzonego; osiągnięcie

majtek (n)
butt
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najniższy stopniem marynarz

majtki /ˈmajtʲci/ (n)
underbukse
  (krawiectwo) dolna część bielizny okrywająca biodra;

majątek /maˈjɔ̃ntɛk/ (n)
formue
  bogactwo, fortuna
riddergods
  posiadłość ziemska

majątkowy /ˌmajɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
materiale
  dotyczący majątku

majętny /maˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
rik
  posiadający duży majątek

mak /mak/ (n)
valmue
  (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;

makaron /maˈkarɔ̃n/ (n)
makaroni
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli;

makaronik (n)
makron
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj ciastka przyrządzanego z białek jaj, cukru pudru i mielonych migdałów;

makijaż /maˈcijaʃ/ (n)
sminke
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz

makolągwa /ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva/ (n)
tornirisk
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach;

makrela /maˈkrɛla/ (n)
makrell
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;

maksyma (n)
leveregel
  (książkowy) myśl zwięźle wyrażona, zawierająca jakąś zasadę postępowania

malajski /maˈlajsʲci/ (adj)
malayisk
  dotyczący Malajów (lub Malezji)

malajski /maˈlajsʲci/ (n)
malayisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów

malaria /maˈlarʲja/ (n)
malaria
  (medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej;

malarski (adj)
lakkere
  związany z malarstwem (dziedziną sztuki) lub malarzem, dotyczący tego malarstwa lub malarza
  związany z malarstwem (rodzajem rzemiosła) lub malarzem, dotyczący tego malarstwa lub malarza

malarstwo /maˈlarstfɔ/ (n)
malerkunst
  (sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);

malarz /ˈmalaʃ/ (n)
maler
  (sztuka) artysta, który maluje obrazy
  (budownictwo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik, który maluje ściany i inne części budynku

malediwski /ˌmalɛˈdʲifsʲci/ (adj)
Maldivene
  odnoszący się do państwa Malediwy

maleć /ˈmalɛʨ̑/ (v)
avslå
  stawać się mniejszym

maleńki /maˈlɛ̃ɲci/ (adj)
liten
  (zdrobniale) od: mały

malijski /maˈlʲijsʲci/ (adj)
malisk
  odnoszący się do państwa Mali

malina /maˈlʲĩna/ (n)
bringebær, bringebærbusk
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej

malinka /maˈlʲĩnka/ (n)
sugemerke
  (potocznie, potoczny) ślad na skórze po intensywnym pocałunku;

malinowy /ˌmalʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
prompelyd
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z malin, z dodatkiem owoców malin
  dotyczący malin (krzewów i owoców)
  mający kolor dojrzałego owocu maliny, różowoczerwony

malowanie /ˌmalɔˈvãɲɛ/ (n)
lakkere
  nakładanie farby na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełnianie czegoś kolorem

malować /maˈlɔvaʨ̑/ (v)
male
  (sztuka) tworzyć obraz lub dzieło malarskie

malowniczy (adj)
pittoresk
  pełny walorów malarskich

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (adj)
maltesisk
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do państwa Malta
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta

maltretowanie /ˌmaltrɛtɔˈvãɲɛ/ (n)
misbruk
  (rzeczownik odczasownikowy) od maltretować

mama /ˈmãma/ (n)
mamma
  (potocznie, potoczny) matka

mameluk (n)
mamelukk
  (historia, historyczny, historycznie) niewolnik państwowy będący żołnierzem straży przybocznej władców egipskich; później członek warstwy panującej w Egipcie, Syrii i Delhi;

mamka /ˈmãmka/ (n)
amme
  kobieta karmiąca piersią cudze dziecko

mamrotać /mãmˈrɔtaʨ̑/ (v)
mumle
  mówić cicho i niewyraźnie

mamusia /mãˈmuɕa/ (n)
mamma
  (zdrobniale) matka

mamut /ˈmãmut/ (n)
mammut
  (zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius, wymarły ssak z rodziny słoniowatych;

manat /ˈmãnat/ (n)
manat
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak wodny ciepłych wód przybrzeżnych;

mandarynka /ˌmãndaˈrɨ̃nka/ (n)
mandarinand
  (ornitologia, ornitologiczny) Aix galericulata, ptak wodny z rodziny kaczkowatych;

mandaryński (n)
mandarin
  (językoznawstwo, językoznawczy) standardowy język chiński;

mandat /ˈmãndat/ (n)
bot
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie;

mandatowy (adj)
obligatorisk
  odnoszący się do mandatu, związany z mandatem

mandola /mãnˈdɔla/ (n)
mandola
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny, szarpany instrument strunowy;

mandolina /ˌmãndɔˈlʲĩna/ (n)
mandolin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny;

mandragora /ˌmãndraˈɡɔra/ (n)
alruner
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1), której ze względu na kształt korzeni przypominający postać ludzką, przypisywano dawniej lecznicze i magiczne własności

manewr /ˈmãnɛfr̥/ (n)
manøver
  (przenośnie, przenośnia) zręczne posunięcie
  (wojskowość, wojskowy) zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej;
  zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania

manga /ˈmãŋɡa/ (n)
erme
  japoński komiks;

mangan /ˈmãŋɡãn/ (n)
mangan
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;

mango /ˈmãŋɡɔ/ (n)
mangotre
  (botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych;
mango
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)

mangusta /mãŋˈɡusta/ (n)
mungo
  (zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki;

mania prześladowcza (n)
forfølgelsesvanvidd
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy stan psychiczny objawiający się nieustannym dopatrywaniu się niebezpieczeństw i urojonych wrogów, której towarzyszy wzrost serotoniny i adrenaliny w organizmie

manifest (n)
manifestere
  (urzędowy) wykaz ładunku

manifestować (v)
manifestere
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) publicznie wyrażać swoje poglądy

manipulować /ˌmãɲipuˈlɔvaʨ̑/ (v)
klare
  obsługiwać coś wykorzystując jakiś układ sterowania

manko /ˈmãŋkɔ/ (n)
underskudd
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) niedobór towarów lub pieniędzy w sklepie, kasie, magazynie itp. w stosunku do stanu wynikającego z ewidencji;

manometr /mãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
manometer
  przyrząd do mierzenia ciśnienia;

mansarda /mãw̃ˈsarda/ (n)
loft
  pomieszczenie mieszkalne na strychu, pod dachem mansardowym;

mantykora (n)
mantikora
  (mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil;

manul (n)
manul
  (zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych;

manul stepowy (n)
manul
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Otocolobus manul Pallas, gatunek niewielkiego drapieżnego ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Azji;
  (zoologia, zoologiczny) drapieżnik z gatunku manul stepowy (1.1)

manuskrypt /mãˈnuskrɨpt/ (n)
manuskript
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło napisane odręcznie;

manx /mãŋks/ (n)
mansk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man;

maoizm (n)
maoisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;

mapa /ˈmapa/ (n)
kart
  graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;

marathi (n)
marathi
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z szerzej używanych w Indiach języków, język urzędowy stanu Maharasztra;

maraton /maˈratɔ̃n/ (n)
maraton
  (sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m;

marcepan /marˈʦ̑ɛpãn/ (n)
marsipan
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana do wyrobów cukierniczych;

marchew /ˈmarxɛf/ (n)
gulrot
  (botanika, botaniczny) Daucus L., rodzaj roślin z rodzaju selerowatych;

marchewkowy /ˌmarxɛfˈkɔvɨ/ (adj)
gulrot
  przyrządzony z marchewki, z dodatkiem marchewki

marchia (n)
rykke frem
  (historia, historyczny, historycznie) (administracja) w państwie karolińskim oraz w Świętym Cesarstwie Rzymskim okręg przygraniczny zarządzany przez margrabię;

marder (n)
mårdyr
  (wojskowość, wojskowy) niemiecki gąsienicowy bojowy wóz piechoty

margaryna /ˌmarɡaˈrɨ̃na/ (n)
margarin
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;

margines (n)
marg
  niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu;

marihuana /ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
marihuana
  substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych;

marina /maˈrʲĩna/ (n)
marine
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) port dla jachtów;

marine (n)
marin
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz brytyjskiej lub amerykańskiej piechoty morskiej

marionetka /ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka/ (n)
marionett
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto jest czyimś bezwolnym narzędziem, kto ślepo wykonuje czyjeś polecenia

marka /ˈmarka/ (n)
brennemerke
  (handel, handlowy) znak na produktach danej firmy

markiz (n)
marki
  tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;

markiza /marʲˈciza/ (n)
markise
  (architektura, architektoniczny) daszek, najczęściej z płótna, umieszczany nad oknami domów, wystawami sklepów itp.

marksizm /ˈmarʲcɕism̥/ (n)
marxisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;

marlin (n)
sverdfisk
  (potocznie, potoczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny żaglicowatych, Istiophoridae

marmolada /ˌmarmɔˈlada/ (n)
marmelade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;

marmur /ˈmarmur/ (n)
marmor
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;

marmurowy /ˌmarmuˈrɔvɨ/ (adj)
klinkekule
  wykonany z marmuru, zbudowany z marmuru

marnieć (v)
visne
  stawać się marnym, słabszym

marnotrawić /ˌmarnɔˈtravʲiʨ̑/ (v)
sløse
  nie wykorzystywać rzeczy (częściowo lub wcale), nieoszczędnie gospodarować

marnować /marˈnɔvaʨ̑/ (v)
sløse
  wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści

marność /ˈmarnɔɕʨ̑/ (n)
forfengelighet
  bycie ulotnym, nietrwałym, bezcelowym, bez wartości

marny /ˈmarnɨ/ (adj)
skral
  będący w złym stanie, o niewielkiej wartości

marokański /ˌmarɔˈkãj̃sʲci/ (adj)
marokkansk
  odnoszący się do Maroka

mars /mars/ (n)
mers
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) miejsce na maszcie, umożliwiające obserwację morza, osłonięte płótnem tworzy bocianie gniazdo;

marsjański /marˈsʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
marsboer
  dotyczący Marsa, związany z Marsem

marsz /marʃ/ (n)
marsj
  przemieszczanie się, pochód wojsk;
  rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice;

marszałek /marˈʃawɛk/ (n)
marskalk
  (wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;

marszczyć (v)
rynke
  pokrywać zmarszczkami
fold
  ulegać zmarszczeniu, pokrywać się zmarszczkami

marszruta /marʃˈruta/ (n)
rute
  wyznaczona trasa dojazdu, dojścia, dotarcia do jakiegoś celu

martwa natura /ˈmartfa naˈtura/ (n)
stilleben
  (sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.;

martwak (n)
sekvestrere
  (medycyna, medyczny) martwa tkanka oddzielona od tkanki żywej, najczęściej w kości

martwić /ˈmartfʲiʨ̑/ (v)
bedrøve
  wzbudzać niepokój, obawę, smutek

martwy /ˈmartfɨ/ (adj)
død
  taki, który umarł

marudzić (v)
hvine
  (potocznie, potoczny) ukazywać kaprysy i wygłaszać narzekania

marynarka /ˌmarɨ̃ˈnarka/ (n)
jakke
  (krawiectwo) rodzaj męskiej kurtki, noszonej jako część garnituru lub munduru
flåte
  (wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie
marine
  ogół statków, infrastruktury i ich obsługi przeznaczonych do jednego celu

marynarka wojenna /ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
marine
  (wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;

marynarz /maˈrɨ̃naʃ/ (n)
sjømann
  (marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;

marynistyczny (adj)
marin
  (sztuka) związany tematycznie z morzem

marynować (v)
marinere
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zaprawiać w zalewie octowej

marzec /ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
mars
  trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

marzenie /maˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
drøm
  (przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego
  ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu
  fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś

marzenie ściętej głowy /maˈʒɛ̃ɲɛ ˈɕʨ̑ɛ̃ntɛj ˈɡwɔvɨ/ (n)
luftslott
  (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, niedostępnego dla kogoś

marzyciel (n)
dagdrømmer
  ten, kto marzy

marzyć /ˈmaʒɨʨ̑/ (v)
drømme
  myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło

marża (n)
marg
  (handel, handlowy) różnica między ceną sprzedaży a ceną produkcji lub zakupu towaru, umożliwiająca zysk

masa /ˈmasa/ (indefiniteCardinalNumeral)
drøss
  bardzo dużo czegoś, mnóstwo

masa /ˈmasa/ (n)
bakke
  (elektryczność) połączenie wyrównujące potencjały z potencjałem ziemi lub z przewodem ochronnym;
masse
  (fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii;

masa perłowa /ˈmasa pɛrˈwɔva/ (n)
perlemor
  ozdobny materiał jubilerski i dekoracyjny uzyskiwany z wnętrza muszli mięczaków;

masakra /maˈsakra/ (n)
massakre
  umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny;

masaż /ˈmasaʃ/ (n)
massasje
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała;

masażysta /ˌmasaˈʒɨsta/ (n)
massør
  osoba zajmująca się masażem

maska /ˈmaska/ (n)
hette
  część przednia samochodu, pod którą znajduje się silnik
maske
  przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;

maskonur /maˈskɔ̃nur/ (n)
lunde, lundefugl
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica Linnaeus, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;

maskować (v)
skjule
  (psychologia, psychologiczny) ukrywać prawdziwe stany wewnętrzne (zamiary, uczucia, itp.)

masochizm /maˈsɔxʲism̥/ (n)
masokisme
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia
  przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom;

masowy /maˈsɔvɨ/ (adj)
i massevis
  obejmujący, dotyczący dużej liczbę ludzi, zwierząt lub przedmiotów

masturbacja /ˌmasturˈbaʦ̑ʲja/ (n)
onani
  (medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm

masturbować /ˌmasturˈbɔvaʨ̑/ (v)
masturbere
  pobudzać narządy płciowe w celu wywołania rozkoszy seksualnej – bez udziału partnera lub z jego wyłącznie biernym udziałem

masyw /ˈmasɨf/ (n)
fjellkjede
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę

masywny (adj)
fjellkjede
  o mocnej budowie i dużym ciężarze

maszerować (v)
marsjere
  iść miarowym, równym krokiem

maszt /maʃt/ (n)
mast
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;
  (architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie;

maszyna /maˈʃɨ̃na/ (n)
maskin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy

maszyna do pisania /maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/ (n)
skrivemaskin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;

maszyna do szycia /maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a/ (n)
symaskin
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;

maszynka do golenia /maˈʃɨ̃nka ˌdɔ‿ɡɔˈlɛ̃ɲa/ (n)
barberhøvel
  narzędzie służące do usuwania w bezpieczny sposób owłosienia ciała

maszynowy (adj)
maskin
  taki, który działa samoczynnie
  związany z maszyną, dotyczący maszyny

masło /ˈmaswɔ/ (n)
smør
  (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;

masło orzechowe /ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ/ (n)
peanøttsmør
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej;

mat /mat/ (n)
sjakkmatt
  (szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść;

mata /ˈmata/ (n)
matte
  (sport, sportowy) miękkie pokrycie podłogi używane podczas ćwiczeń i zawodów sportowych
  plecionka z trzciny, słomy, trawy morskiej lub innych tworzyw, służący wieszania na ścianie, przykrywania podłóg, blatów, ładunków itp.

matematycznie (adv)
matematikk
  w sposób dotyczący matematyki; pod względem matematyki

matematyczny /ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
matematisk
  związany z matematyką

matematyk /ˌmatɛ̃ˈmatɨk/ (n)
matematiker
  osoba zajmująca się zawodowo matematyką

matematyka /ˌmatɛ̃ˈmatɨka/ (n)
matematikk
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;

materac /maˈtɛraʦ̑/ (n)
madrass
  duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;

materialista /ˌmatɛrʲjaˈlʲista/ (n)
materialist
  (filozofia, filozoficzny) wyznawca, zwolennik materializmu
  (potocznie, potoczny) człowiek kierujący się w życiu pragnieniem zdobycia korzyści materialnych

materializm /ˌmatɛrʲˈjalʲism̥/ (n)
materialisme
  kierowanie się w życiu względami materialnymi

materialny /ˌmatɛrʲˈjalnɨ/ (adj)
materiell
  dotyczący materii, związany z pojęciem materii
  związany z dobrami finansowymi, ekonomicznymi

materiał /maˈtɛrʲjaw/ (n)
materiale
  to, z czego są wytwarzane przedmioty

materiał wybuchowy /maˈtɛrʲjaw ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (n)
sprengstoff
  związek chemiczny lub ich mieszanina, zdolna do wybuchu pod wpływem uderzenia lub iskry;

matka /ˈmatka/ (n)
mor, moder
  rodzic płci żeńskiej;

matka pszczela (n)
dronning
  (pszczelarstwo, pszczelarski) jedyna dojrzała płciowo samica w rodzinie pszczoły miodnej

matkojebca /ˌmatkɔˈjɛpʦ̑a/ (n)
drittsekk
  (wulgarnie, wulgaryzm) (rzadki, rzadko używany) mężczyzna utrzymujący kontakty seksualne z własną matką
  (wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny

matma /ˈmatma/ (n)
matte
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) lekcja matematyki
  (potocznie, potoczny) (uczniowskie) przedmiot matematyki

matowy /maˈtɔvɨ/ (adj)
døv
  bezdźwięczny, przytłumiony

matros /ˈmatrɔs/ (n)
matros
  (potocznie, potoczny) marynarz

matura /maˈtura/ (n)
abitur
  (edukacja, edukacyjny) egzamin zdawany po ukończeniu szkoły średniej;

mauretański /ˌmawrɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
mauritansk
  odnoszący się do Mauretanii, państwa w Afryce
  (architektura, architektoniczny) odnoszący się do stylu mauretańskiego

maurytyjski /ˌmawrɨˈtɨjsʲci/ (adj)
mauritisk
  odnoszący się do państwa Mauritius

mauzoleum /ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
mausoleum
  (architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;

mazurek /maˈzurɛk/ (n)
pilfink
  (ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla;

mała czarna /ˈmawa ˈʧ̑arna/ (n)
lille sorte
  czarna sukienka (także spódnica) kończąca się powyżej kolan;

mało /ˈmawɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
litt
  niewielka ilość czegoś lub kogoś

małoletni (adj)
mindreårig
  tak młody, że nie posiada pełni praw obywatelskich

małomówny /ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ/ (adj)
fåmælt
  taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy

małostkowy /ˌmawɔˈstkɔvɨ/ (adj)
ubetydelig
  taki, który przywiązuje wagę do spraw mało istotnych, mało ważnych, błahych, a nie dostrzega tego, co jest naprawdę istotne

małpa /ˈmawpa/ (n)
ape, apekatt
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;

mały /ˈmawɨ/ (adj)
liten
  mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski

mały palec /ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
lillefinger
  (anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi

małż /mawʃ/ (n)
musling
  (zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak;

małżeński /mawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
ekteskap
  dotyczący małżeństwa, związany z małżeństwem

małżeństwo /mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/ (n)
ekteskap
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;

małżonek /mawˈʒɔ̃nɛk/ (n)
ektemann
  mąż (czyjś)
  mąż lub żona (czyiś)

małżonka /mawˈʒɔ̃nka/ (n)
ektefelle
  (podniośle) cudza żona

małżowina uszna (n)
øremusling
  (anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia

maść /maɕʨ̑/ (n)
salve
  (medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry;

mdleć /mdlɛʨ̑/ (v)
svime av
  tracić przytomność, najczęściej na skutek braku tlenu w mózgu

mdłości /ˈmdwɔɕʨ̑i/ (n)
kvalme
  (fizjologia, fizjologiczny) stan wywołany przez czynniki fizyczne lub psychiczne poprzedzający wymioty;

mdły /mdwɨ/ (adj)
flau
  bez wyrazistego smaku

mebel /ˈmɛbɛl/ (n)
møbel
  ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;

mecenas /mɛˈʦ̑ɛ̃nas/ (n)
mesen
  osoba lub instytucja, która finansuje artystę, rzadziej również naukowców (sprawuje mecenat);

mech /mɛx/ (n)
bladmoser
  (botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach

mechaniczny /ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
mekanisk
  pozbawiony działania woli; automatyczny, machinalny
  związany z mechaniką, opierający się na zasadach mechaniki
  związany z mechanizmem, dotyczący mechanizmu

mechanika /mɛˈxãɲika/ (n)
mekanikk
  (technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów;

mechanika kwantowa (n)
kvantemekanikk
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się badaniem zjawisk w skali mikroskopowej oraz nadprzewodnictwa i nadciekłości;

mechanika nieba (n)
himmelmekanikk
  (astronomia, astronomiczny) nauka o wzajemnym oddziaływaniu i ruchach ciał niebieskich;

mechanizm /mɛˈxãɲism̥/ (n)
kreasjon
  (technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność

mecz /mɛʧ̑/ (n)
kamp
  (sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

meczet /ˈmɛʧ̑ɛt/ (n)
moské
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;

medal /ˈmɛdal/ (n)
medalje
  niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;

medalik /mɛˈdalʲik/ (n)
medalje
  niewielki krążek z metalu do noszenia na szyi

medalion /mɛˈdalʲjɔ̃n/ (n)
medaljong
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdobny wisiorek-pojemniczek, w którym umieszcza się miniaturowy portret lub pamiątkę;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owalny kotlet bez panierki

mediacja (n)
mekling
  pośredniczenie w sporze, aby ułatwić stronom dojście do porozumienia

mediana /mɛˈdʲjãna/ (n)
median
  (statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);

meduza /mɛˈduza/ (n)
manet
  (zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską;

medycyna /ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
medisin
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia,

medyczny /mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
medisinsk
  (medycyna, medyczny) związany z medycyną, dotyczący medycyny

medytować /ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
vurdere
  (przenośnie, przenośnia) pogrążać się w myślach
meditere
  uprawiać medytację

megalomański /ˌmɛɡalɔ̃ˈmãj̃sʲci/ (adj)
stormannsgal
  właściwy megalomanii lub megalomanowi, świadczący o przesadnym przekonaniu o swojej wartości

megawat (n)
megawatt
  (fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) milion watów (jednostka mocy)

meitner /ˈmajtnɛr/ (n)
meitnerium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;

meksykański /ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
mexicansk
  odnoszący się do państwa Meksyk

melancholia /ˌmɛlãnˈxɔlʲja/ (n)
melankoli
  (psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia

melancholijny (adj)
melankolsk
  wyrażający melancholię lub skłonny do niej

melasa /mɛˈlasa/ (n)
melasse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;

melisa lekarska (n)
hjertensfryd
  (botanika, botaniczny) Melissa officinalis L. gatunek byliny z rodziny jasnotowatych stosowanej jako roślina lecznicza;

melodia /mɛˈlɔdʲja/ (n)
melodi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;

melodyjny (adj)
iørefallende
  o przyjemnym brzmieniu

melon /ˈmɛlɔ̃n/ (n)
melon
  (spożywczy) jadalny owoc melona (1.1)

melonik /mɛˈlɔ̃ɲik/ (n)
klokke
  sztywny, półkolisty kapelusz męski

mem /mɛ̃m/ (n)
mem
  (informatyka, informatyczny) śmieszna idea, obrazek lub animacja, powielana w internecie
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) dająca się powielać i podlegająca ewolucji jednostka kultury;

mendelew /mɛ̃nˈdɛlɛf/ (n)
mendelevium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;

mendoweszka /ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka/ (n)
flatlus
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda;

mennica (n)
mynt
  przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;

menstruacja /ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
menstruasjon
  (fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;

menu (n)
meny
  karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji
  (informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu

merdać /ˈmɛrdaʨ̑/ (v)
logre
  o psie: machać ogonem najczęściej z radości

merostwo (n)
rådhus
  (administracja) urząd, godność mera
  siedziba mera

meta /ˈmɛta/ (n)
finish
  (sport, sportowy) miejsce, które należy osiągnać w zawodach

metafora /ˌmɛtaˈfɔra/ (n)
metafor
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;

metaforyczny (adj)
metaforisk
  dotyczący metafory

metal /ˈmɛtal/ (n)
metall
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;

metaliczny (adj)
metallisk
  (chemia, chemiczny) o cechach metalu lub zawierający w składzie metal

metalowy /ˌmɛtaˈlɔvɨ/ (adj)
metalisk
  (chemia, chemiczny) związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu

metalurgia (n)
metallurgi
  nauka o wytwarzaniu i obróbce metali;

metamorficzny (adj)
metamorf
  ulegający przemianie lub powstały w jej wyniku

metan /ˈmɛtãn/ (n)
metan
  (chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;

metastaza (n)
metastase
  (medycyna, medyczny) przerzut nowotworowy, guz wtórny nowotworu złośliwego

metempsychoza (n)
sjelevandring
  reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz

meteor /mɛˈtɛɔr/ (n)
meteor
  (astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);

meteorolog /ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk/ (n)
meteorolog
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (meteorologia, meteorologiczny) specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę

meteorologia /ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/ (n)
meteorologi
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;

meteoryt /ˌmɛtɛˈɔrɨt/ (n)
meteoritt
  (astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;

metoda /mɛˈtɔda/ (n)
metode
  sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu

metr /mɛtr̥/ (n)
meter
  odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;

metr kwadratowy /ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/ (n)
kvadratmeter
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;

metr sześcienny (n)
kubikkmeter
  (jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra;

metro /ˈmɛtrɔ/ (n)
metro, tunnelbane
  (transport, transportowy) podziemna kolej miejska

metrologia /ˌmɛtrɔˈlɔɟja/ (n)
metrologi
  nauka o miarach, systemach mierzenia i przyrządach pomiarowych;

metronom /mɛˈtrɔ̃nɔ̃m/ (n)
metronom
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego;

metropolia /ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/ (n)
metropol
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju

metropolita /ˌmɛtrɔpɔˈlʲita/ (n)
metropolitt
  (administracja) (kościelny) arcybiskup zajmujący czołowe miejsce w prowincji kościelnej – metropolii;

metropolitalny (adj)
metropolitt
  związany z metropolią, odnoszący się do metropolii

metylofenidat (n)
metylfenidat
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek o działaniu stymulującym, inhibitor zwrotnego wychwytu dopaminy i norepinefryny;

mewa /ˈmɛva/ (n)
måke
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;

mewa blada /ˈmɛva ˈblada/ (n)
polarmåke
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus hyperboreus, gatunek dużej mewy występujący w strefie polarnej półkuli północnej;

mezozoik /ˌmɛzɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Mesozoikum
  (geologia, geologiczny) jedna z er geologicznych;

mgnienie oka /ˈmʲɟɲɛ̇̃ɲɛ ˈɔka/ (n)
øyeblikk
  moment, chwila

mgła /mɡwa/ (n)
tåke, skodde
  zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;

mgławica /mɡwaˈvʲiʦ̑a/ (n)
stjernetåke
  (astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;

mgłowy (adj)
stjernetåke
  związany z mgłą, dotyczący mgły

miami (n)
Miami
  język Indian z plemienia Miami

mianować (v)
utnevne
  określać nazwą

mianowicie /ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (conjunction)
nemlig
  służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi

mianownik /mʲjãˈnɔvʲɲik/ (n)
nevner
  (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;

mianownikowy (adj)
nominativ
  (gramatyka) związany z mianownikiem, dotyczący mianownika

miara /ˈmʲjara/ (n)
mål
  (matematyka, matematyczny) rodzaj funkcji umożliwiający wyznaczanie „rozmiaru” zbioru;
  metoda szacowania lub pomiaru
  odmierzona ilość
  rozmiar

miasteczko /mʲjaˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
småby
  małe miasto
by
  prawno-administracyjna jednostka osadnicza o charakterze przejściowym między miastem a wsią

miasto /ˈmʲjastɔ/ (n)
by
  (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1)
  (potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1)

miasto widmo (n)
spøkelsesby
  opuszczony teren zabudowany z niszczejącymi budynkami

miau /mʲjaw/ (interjection)
mjau
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota

miauczeć /ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑/ (v)
mjaue
  (zoologia, zoologiczny) o kocie: wydawać charakterystyczny głos

miazga /ˈmʲjazɡa/ (n)
fruktkjøtt
  bezkształtna masa powstała wskutek rozbicia, zgniecenia lub roztarcia czegoś

miał /mʲjaw/ (n)
dust
  drobne cząstki niektórych substancji stałych

miażdżyć (v)
finknuse
  rozbijać na miazgę

miech /mʲjɛx/ (n)
blåsebelg
  (technologia, technika, techniczny) proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach

miecz /mʲjɛʧ̑/ (n)
sverd
  obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem;

miecz Damoklesa /ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa/ (n)
damoklessverd
  symbol niepewności losu, nawisłej groźby zatruwającej poczucie beztroski i każdą chwilę szczęścia;

miecz świetlny /mʲjɛʧ̑‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
lyssabel
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;

miecznik /ˈmʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
sverdfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec

miedza /ˈmʲjɛʣ̑a/ (n)
bjelke
  wąski pas ziemi będący granicą między obszarami rolnymi, działkami budowlanymi;

miedziany /mʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ/ (adj)
kobber
  zawierający miedź lub zrobiony z miedzi

miedź /mʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
kobber, kopper
  (chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;

miejsce /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (n)
sted
  obszar lub punkt w przestrzeni
  (sport, sportowy) ranga, pozycja

miejscownik /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
lokativ
  (gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?;

miejscowość /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑/ (n)
identifisere
  jednostka osadnicza lub inny obszar zabudowany wyróżniający się odrębną nazwą

miejscowy /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
lokal
  związany z jakimś miejscem

miejski /ˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
bymessig
  związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)

mielizna /mʲjɛˈlʲizna/ (n)
grunn
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;

mielonka /mʲjɛˈlɔ̃nka/ (n)
sende søppelpost
  (potocznie, potoczny) (spożywczy) konserwa zawierająca mięso mielone, sól, przyprawy i ewentualnie inne składniki typu konserwanty, zagęszczacze;

mienie /ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
eiendom
  ogół rzeczy stanowiących czyjąś własność;

mierny /ˈmʲjɛrnɨ/ (adj)
middelmådig
  kiepski, marny

mierzeja /mʲjɛˈʒɛja/ (n)
flette
  (geografia, geograficzny) piaszczysta bariera oddzielająca zalew lub zatokę od otwartego morza;

mierzyć /ˈmʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
måle
  liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar
  (krawiectwo) zakładać na siebie ubranie lub obuwie, sprawdzając czy pasuje
  (wojskowość, wojskowy)celować do kogoś lub czegoś; brać kogoś / coś na cel

miesiąc /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑/ (n)
måned
  (jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;

miesiąc miodowy /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ/ (n)
hvetebrødsdager
  pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje

miesięcznie /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
månedlig
  w ciągu miesiąca; dotyczy ilości czegoś

miesięcznik /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
månedlig
  czasopismo wydawane co miesiąc

miesięczny /mʲjɛ̇ˈɕɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
månedlig
  związany z okresem jednego miesiąca

mieszanina /ˌmʲjɛʃãˈɲĩna/ (n)
blanding
  dwie lub więcej substancji, zmieszanych ze sobą
  połączenie różnorodnych rzeczy, osób, pojęć, właściwości (i tym podobne, i temu podobne)

mieszać /ˈmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
blande
  łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)

mieszczański (adj)
borgerlig
  (historia, historyczny, historycznie) związany z mieszczaństwem, mieszkańcami miast

mieszczaństwo /mʲjɛʃˈʧ̑ãj̃stfɔ/ (n)
borgarskap
  (dawniej, dawny) ogół mieszkańców miast, zwłaszcza ich zamożniejszych warstw
  (historia, historyczny, historycznie) stan społeczny wyodrębniony w średniowieczu, złożony z wolnych mieszkańców miast;

mieszkanie /mʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
leilighet, bolig
  zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;

mieszkaniec /mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑/ (n)
innbygger
  osoba, która gdzieś mieszka (żyje)

mieszkanka /mʲjɛˈʃkãnka/ (n)
innbygger
  kobieta na stałe mieszkająca w jakimś miejscu (regionie, mieście)

mieszkać /ˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
bo
  przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

mieć /mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
ha
  być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
  dysponować środkami na wykonanie czegoś
  czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika
  czuć coś
  dążyć do oddania czegoś komuś

mieć cykora /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ʦ̑ɨˈkɔra/ (v)
feiging
  (potocznie, potoczny) bać się

mieć miejsce /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (idiom)
finne sted
  rozgrywać się, odbywać się, zaistnieć

mieć motyle w brzuchu (v)
ha sommerfugler i magen
  odczuwać przyjemne napięcie w związku z jakimś wydarzeniem, przeszłym, przyszłym lub trwającym, lub na myśl o kimś lub o czymś bliskim sercu

mieć na imię /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ na‿ˈĩmʲjɛ/ (v)
hete
  posiadać, nosić jakieś imię nadane aktem urodzenia

mieć na myśli (v)
bety
  myśleć o kimś lub o czymś

mieć nadzieję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (v)
håpe
  wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że

mieścina (n)
bakevje
  niewielkie, ubogie miasto

mieścić /ˈmʲjɛ̇ɕʨ̑iʨ̑/ (v)
holde
  zawierać coś w środku
deilig
  być wystarczająco małym, aby znaleźć się w środku czegoś

migdał /ˈmʲiɡdaw/ (n)
mandelfarget
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna pestka owocu migdałowca pokryta brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej;
  (zobacz) migdałowiec

migdałowiec (n)
mandelfarget
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku

migdałowiec pospolity (n)
mandelfarget
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z gatunku migdałowiec pospolity (1.1)

migdałowy /ˌmʲiɡdaˈwɔvɨ/ (adj)
mandelfarget
  zrobiony z migdałów lub z ich znacznym dodatkiem
mandel
  (przenośnie, przenośnia) przypominający migdał, kształtem, kolorem lub zapachem

migotanie komór (n)
ventrikkelflimmer
  (medycyna, medyczny) potencjalnie śmiertelna arytmia serca polegająca na braku koordynacji pracy komór serca, mogąca prowadzić do zatrzymania krążenia;

migotanie przedsionków /ˌmʲiɡɔˈtãɲɛ pʃɛtʲˈɕɔ̃nkuf/ (n)
atrieflimmer
  (medycyna, medyczny) arytmia serca polegająca na braku koordynacji pobudzeń przedsionków serca;

migotać (v)
anelse
  świecić w sposób przerywany lub krótko

migrena /mʲiˈɡrɛ̃na/ (n)
migrene
  (medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;

mijać /ˈmʲijäʨ̑/ (v)
forgå
  przechodzić, przejeżdżać obok kogoś, czegoś
passere
  o czasie, zjawiskach: stawać się przeszłością, przemijać, upływać, kończyć się

miko-
myko-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z grzybami

mikrobiologia /ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
mikrobiologi
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;

mikrofon /mʲiˈkrɔfɔ̃n/ (n)
mikrofon
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;

mikrokomputer (n)
mikrodatamaskin
  (informatyka, informatyczny) komputer do użytku personalnego

mikrometr (n)
mikrometer
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra;
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do mierzenia bardzo małych długości lub grubości

mikroorganizm /ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥/ (n)
mikrobe
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem

mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (n)
mikroskop
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;

mikroskop elektronowy (n)
elektronmikroskop
  (optyka, optyczny) mikroskop, który dzięki użyciu wiązki elektronów o długości fali mniejszej niż ma światło, pozwala uzyskać powiększenie obrazu powyżej 1500 razy i badać budowę materii nawet na poziomie atomowym

mikroskopijny /ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ/ (adj)
mikroskopisk
  bardzo mały, w skali mikro

mila /ˈmʲila/ (n)
mil
  (jednostka miary) jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;

milczek /ˈmʲilʧ̑ɛk/ (n)
blåskjell
  człowiek małomówny, milczący

milczenie /mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ro
  nieodzywanie się, niemówienie

milczący (adj)
stum
  przebiegający bez użycia słów

mile /ˈmʲilɛ/ (adv)
vennlig
  od przym. → miły

milenium /mʲiˈlɛ̃ɲũm/ (n)
millennium
  okres tysiąca lat

miliarder /mʲiˈlʲjardɛr/ (n)
milliardær
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy

milicja /mʲiˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
milits
  formacja wojskowa tworzona z cywilów mających własną broń, zwykle na czas wojny
  w niektórych krajach, w tym w PRL: nazwa policji

milieu (n)
midt
  otoczenie, środowisko

milimetr /mʲiˈlʲĩmɛtr̥/ (n)
millimeter
  tysięczna część metra;

milion /ˈmʲilʲjɔ̃n/ (n)
million
  liczba o wartości: 1 000 000 = 106;

milioner /mʲiˈlʲjɔ̃nɛr/ (n)
millionær
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliony

militaria /ˌmʲilʲiˈtarʲja/ (n)
militær
  sprawy dotyczące wojskowości, także przedmioty związane z wojskiem, zwłaszcza z jego uzbrojeniem i umundurowaniem

militarny /ˌmʲilʲiˈtarnɨ/ (adj)
militær
  związany z wojskiem, wojskowością lub wojną

militaryzm (n)
militarisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne

mimo /ˈmʲĩmɔ/ (preposition)
tross
  wskazuje na zrobienie czegoś, choć warunki temu nie sprzyjają

mimo to
enda
  …przyłączająca zdanie współrzędne, którego treść jest sprzeczna z tym, co można zrozumieć z wcześniejszego wypowiedzenia

mimo wszystko (particle)
likevel
  niezależnie od okoliczności

mimo że
selv om
  łącząca zdanie przyzwalające, wyrażające rozbieżność pomiędzy tym, co się dzieje w rzeczywistości, a tym, czego się oczekiwało

mina /ˈmʲĩna/ (n)
mine
  (wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;

minaret /mʲĩˈnarɛt/ (n)
minaret
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;

mineralny (adj)
mineral
  nie będący organicznym

minerał /mʲĩˈnɛraw/ (n)
mineral
  (geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;

minimalizm /ˌmʲĩɲĩˈmalʲism̥/ (n)
minimalisme
  ograniczenie do minimum wymagań, potrzeb, dążeń (et cetera)

miniony (adj)
bortenfor
  (książkowy) taki, który minął, przeszedł do przeszłości
nyest
  (książkowy) ubiegły, poprzedni

minispódniczka /ˌmʲĩɲispudʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
lårkort skjørt
  (krawiectwo) spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część;

minister /mʲĩˈɲistɛr/ (n)
minister
  urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;

ministerstwo /ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/ (n)
ministerium
  (administracja) urząd państwowy, którego szefem jest minister;

minowy (adj)
min
  (wojskowość, wojskowy) obsiany minami

mintaj /ˈmʲĩntaj/ (n)
alaska pollock
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego;

minus /ˈmʲĩnus/ (conjunction)
minus
  oprócz, z wyjątkiem

minus /ˈmʲĩnus/ (n)
minus
  (termin typograficzny) znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera;
ulempe
  ujemna cecha czegoś

minuta /mʲĩˈnuta/ (n)
minutt
  (jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);

mion (n)
myon
  (fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego

miotacz /ˈmʲjɔtaʧ̑/ (n)
granatkaster
  (wojskowość, wojskowy) broń, która wyrzuca coś na większy dystans, np. granaty, ogień, kamienie lub miny

miotać /ˈmʲjɔtaʨ̑/ (v)
flippe
  mocno i daleko rzucać

miotła /ˈmʲjɔtwa/ (n)
kost
  narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;

miraż /ˈmʲiraʃ/ (n)
fatamorgana
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) fatamorgana;
blendverk
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) coś nieziszczalnego, złudnego; pozory czegoś

mirra /ˈmʲirːa/ (n)
myrra
  (botanika, botaniczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec;

mirt /mʲirt/ (n)
myrte
  (botanika, botaniczny) Myrtus, krzew wiecznie zielony, o wonnych liściach i białych kwiatach, będący symbolem dziewictwa;

misa /ˈmʲisa/ (n)
skål
  duża miska, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; także zawartość tego naczynia

miseczka /mʲiˈsɛʧ̑ka/ (n)
bikube
  każda z dwóch części stanika osłaniająca pierś
kopp
  mała miska

misie-patysie /ˈmʲiɕɛ paˈtɨɕɛ/ (n)
pinneleken
  (neologizm) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dziecięca gra towarzyska o literackiej proweniencji, polegająca na umiejętnym zrzucaniu patyka z mostu tak, aby wypłynął z drugiej strony jako pierwszy;

misjonarski (adj)
misjonær
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z misjonarzem, misjonarzami, dotyczący misjonarzy

misjonarz /mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/ (n)
misjonær
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

miska /ˈmʲiska/ (n)
bolle
  mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry;
skjeblad
  plastikowe lub blaszane naczynie średnich rozmiarów do różnych potrzeb

miso /ˈmʲisɔ/ (n)
miso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna gęsta pasta japońska produkowana ze sfermentowanego ryżu, pszenicy, soli, drożdży i/lub soi;

misterium (n)
hemmelighet
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) coś tajemniczego, niezrozumiałe zjawisko

mistrz /mʲisṭʃ/ (n)
lærer
  (historia, historyczny, historycznie) przełożony w niektórych zakonach rycerskich
  (rzemiosło, rzemieślniczy) najwyższy stopień kształcenia zawodowego;
mester
  osoba najlepsza w czymś

mistrzostwa świata /mʲiˈsṭʃɔstfa ˈɕfʲjata/ (n)
VM
  (sport, sportowy) rozgrywki służące wyłonieniu najlepszego zawodnika lub drużyny na świecie w danej dyscyplinie

mistrzowski /mʲiˈsṭʃɔfsʲci/ (adj)
lærer
  świetny, wspaniały, doskonały w swojej dziedzinie; doskonale wykonany

mistycyzm /mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
mystikk
  kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;

mistyfikacja /ˌmʲistɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
bedrag
  (książkowy) celowe wprowadzenie kogoś w błąd przez zaaranżowanie sytuacji stwarzającej pozory prawdy, a nie będącej prawdą; także: to, co jest rezultatem takiego działania;

mistyka /ˈmʲistɨka/ (n)
mystikk
  duchowość opierająca się na mistycyzmie

misyjny (adj)
misjonær
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z misją, misjami, dotyczący misji

mit /mʲit/ (n)
myte
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;

mitologia /ˌmʲitɔˈlɔɟja/ (n)
mytologi
  funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
  nauka zajmująca się mitami

mitologiczny /ˌmʲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
mytologisk
  związany z mitologią, dotyczący mitologii

mitra /ˈmʲitra/ (n)
mitra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego;

mityczny /mʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
mytisk
  związany z mitem, mitologią

mizantropijny (adj)
misantropisk
  charakteryzujący się mizantropią, niechętny ludziom

mizerny /mʲiˈzɛrnɨ/ (adj)
dårlig
  niewielki, zbyt mały

miód /mʲjut/ (n)
honning
  (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;

miód pitny /ˈmʲjut ˈpʲitnɨ/ (n)
mjød
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw;

miąższ /mʲjɔ̃w̃ʃ/ (n)
fruktkjøtt
  miękka, wewnętrzna część owocu lub narządu

mięczak /ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
bløtdyr
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;

między /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
mellom
  …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami

między innymi (adv)
blant annet
  fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa

międzynarodowy /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
internasjonal
  taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów

międzyrostek /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈrɔstɛk/ (n)
fugemorfem
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany między dwoma leksemami, np. morfem między dwoma rdzeniami;

miękki /ˈmʲjɛ̃ŋʲci/ (adj)
myk
  taki, który łatwo ugina się pod naciskiem

mięsień /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
muskel
  (anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu;

mięsny /ˈmʲjɛ̃w̃snɨ/ (adj)
kjøtt
  dotyczący mięsa
  zrobiony z mięsa, zawierający mięso

mięso /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
kjøtt
  (spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;

mięso mielone /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ/ (n)
kjøttdeig
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na pochodzenie)

mięsożerca /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
kjøtteter
  (ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem

mięta /ˈmʲjɛ̃nta/ (n)
mynte
  (botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;

miętowy /mʲjɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
som ny
  (rzadki, rzadko używany) związany z miętą, dotyczący mięty
  taki, który ma kolor bladej, chłodnej zieleni

miętus /ˈmʲjɛ̃ntus/ (n)
lake
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lota lota, drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone;

miło /ˈmʲiwɔ/ (adv)
fin
  od: miły

miłosierdzie /ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
barmhjertighet
  okazywane współczucie, dobroć lub litość

miłosierny /ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
barmhjertig
  okazujący dobroć i współczucie cierpiącym

miłosny /mʲiˈwɔsnɨ/ (adj)
kjæreste
  dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś

miłostka /mʲiˈwɔstka/ (n)
mos
  (książkowy) mało istotny, krótkotrwały romans

miłować /mʲiˈwɔvaʨ̑/ (v)
kjæreste
  (książkowy) (przestarzałe, przestarzały) darzyć kogoś miłością
  (książkowy) (przestarzałe, przestarzały) uwielbiać coś, mieć zamiłowanie do czegoś

miłościwy (adj)
slag
  (dawniej, dawny) (książkowy) pełen dobroci, mający litość

miłość /ˈmʲiwɔɕʨ̑/ (n)
kjærlighet
  uczucie, którym się darzy kochaną osobę;
  osoba, którą się kocha
  silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym

miły /ˈmʲiwɨ/ (adj)
snill
  uprzejmy, serdeczny
koselig
  wywołujący przyjemne uczucie

miś /mʲiɕ/ (n)
fram
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) niedźwiedź lub niedźwiadek
teddybjørn
  zabawka wyobrażająca misia (1.1);

mlecz /mlɛʧ̑/ (n)
løvetann
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) mniszek lekarski
  (botanika, botaniczny) Sonchus L., liczący około 60 gatunków rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju mleczy (1.1)

mleczarnia (n)
meieri
  (zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko

mleczarstwo (n)
melkebutikk
  przetwórstwo mleka; skup, składowanie i przerób mleka oraz sprzedaż powstałych przetworów

mleczny /ˈmlɛʧ̑nɨ/ (adj)
meieri-
  (zootechnika, zootechniczny) o zwierzętach hodowanych dla mleka: wydajny, dający dużo mleka
melke-
  dotyczący mleka, otrzymywany, zrobiony z mleka, z dodatkiem mleka

mleko /ˈmlɛkɔ/ (n)
melk, mjølk
  (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu lub jako sam pokarm

mleko owsiane (n)
havremelk
  napój otrzymywany z ziaren owsa;

mleko sojowe /ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ/ (n)
soyamelk
  tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi;

mleć /mlɛʨ̑/ (v)
male
  rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów
  powoli coś żuć

mnich /mʲɲix/ (n)
munk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich

mniej więcej /ˈmʲɲɛ̇j ˈvʲjɛ̃nʦ̑ɛj/
mer eller mindre
  szacunkowe podanie miary, wielkości

mniemać /ˈmʲɲɛ̃maʨ̑/ (v)
anta
  (książkowy) przypuszczać coś, wnioskować

mniszek lekarski (n)
løvetann
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Taraxacum officinale F.H. Wigg., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

mnogi /ˈmnɔɟi/ (adj)
tall
  (książkowy) występujący w dużej ilości

mnogość /ˈmnɔɡɔɕʨ̑/ (n)
sette sammen
  (matematyka, matematyczny) zbiór

mnożenie /mnɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
multiplikasjon
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem
  (matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu, uogólnienie mnożenia (1.1)
  (rzeczownik odczasownikowy) od mnożyć

mnożyć /ˈmnɔʒɨʨ̑/ (v)
øke
  powiększać ilość, liczbę czegoś; pomnażać

mnóstwo /ˈmnustfɔ/ (n)
mengde
  bardzo dużo

mobilny (adj)
bevegelig
  taki, który można przenosić, używać w różnych miejscach

mocno /ˈmɔʦ̑nɔ/ (adv)
hard
  w sposób mocny

mocny /ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
sterk
  bardzo silny
  o wysokim stężeniu, o wysokiej zawartości jakiejś substancji w czymś
  wytrzymały

mocny jak byk (adj)
sterk som en bjørn
  (potocznie, potoczny) bardzo silny

mocować /mɔˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
feste
  przytwierdzać coś do czegoś
bryte
  starać się pokonać kogoś w walce wręcz
gripe
  walczyć, zmagać się z przeciwnościami, nie poddając się im

mocz /mɔʧ̑/ (n)
urin
  (fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;

moczar (n)
mersk
  (książkowy) teren podmokły

moczary (n)
sump
  (hydrologia, hydrologiczny) (książkowy) tereny podmokłe

moczowy /mɔˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
urin
  związany z moczem, dotyczący moczu

moczowód (n)
urinleder
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;

moczyć /ˈmɔʧ̑ɨʨ̑/ (v)
bløte
  powodować, że coś staje się mokre
  moczyć (1.1) samego siebie
  moczyć (1.1) siebie wzajemnie

moda /ˈmɔda/ (n)
mote
  zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa

modelka /mɔˈdɛlka/ (n)
mannekeng
  kobieta prezentująca stroje na pokazach mody

modem /ˈmɔdɛ̃m/ (n)
modem
  (informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót;

modernizować (v)
oppgrade
  dokonywać modernizacji; czynić bardziej nowoczesnym

modliszka /mɔˈdlʲiʃka/ (n)
kneler
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;

modlitwa /mɔˈdlʲitfa/ (n)
bønn
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;

modlić się /ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
be
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś

modrzew /ˈmɔḍʒɛf/ (n)
lerk
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Larix Mill., drzewo iglaste z rodzaju sosnowatych, o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę;

moduł (n)
modul
  wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości

modyfikować /ˌmɔdɨfʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
endre
  wprowadzać zmiany

mogiła /mɔˈɟiwa/ (n)
gravkiste
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) fatalna sytuacja, sytuacja bez wyjścia
grav
  miejsce pochówku zmarłego w ziemi, opatrzone najczęściej jedynie krzyżem lub innym symbolem wiary

moher /ˈmɔxɛr/ (n)
mohair
  wełna z kóz angorskich;

moja /ˈmɔja/ (pronoun)
min
  (mianownik) lp (rodzaj żeński) od: mój

mojito /mɔˈxʲi.tɔ/ (n)
mojito
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty;

mojżeszowy /ˌmɔjʒɛˈʃɔvɨ/ (adj)
mosaikk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) dotyczący Mojżesza

mokry /ˈmɔkrɨ/ (adj)
våt
  pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą

mol /mɔl/ (n)
mol
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;

molekuła /ˌmɔlɛˈkuwa/ (n)
molekyl
  (chemia, chemiczny) obojętne elektrycznie indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu, które są ze sobą trwale połączone wiązaniami chemicznymi;

moleskin (n)
pilot
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana imitująca skórę;

molibden /mɔˈlʲibdɛ̃n/ (n)
molybden
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;

molibdenit (n)
molybdenglans
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;

molo /ˈmɔlɔ/ (n)
molo
  pomost spacerowy wychodzący w morze;

moment /ˈmɔ̃mɛ̃nt/ (n)
øyeblikk
  krótki odcinek czasu

monakijski /ˌmɔ̃naˈcijsʲci/ (adj)
monegaskisk
  odnoszący się do państwa Monako

monarcha /mɔ̃ˈnarxa/ (n)
monark
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;

monarchia /mɔ̃ˈnarxʲja/ (n)
monarki
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;

monarchiczny (adj)
monarkisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący monarchii, związany z monarchią (formą rządu)

monarchini /ˌmɔ̃narˈxʲĩɲi/ (n)
monark
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma żeńska od: monarcha

monarchistyczny (adj)
kongelig
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z monarchizmem lub monarchistami

monastyr (n)
kloster
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) klasztor we wschodnim chrześcijaństwie;

moneta /mɔ̃ˈnɛta/ (n)
mynt
  metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
mongolsk
  odnoszący się do Mongolii lub Mongołów

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (n)
mongolsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mongolii;

monit (n)
gråbrunt
  (urzędowy) przypomnienie, że należy wypełnić jakiś zaległy obowiązek

monitor /mɔ̃ˈɲitɔr/ (n)
overvåke
  (marynarka) mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru;
billedskjerm
  (technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera

monochromatyczny (adj)
ensfarget
  (sztuka) jednej barwy (choć mogący być w różnych jej odcieniach)

monocykl /mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
etthjulssykkel
  rower z jednym kołem

monoftong /mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk/ (n)
monoftong
  (językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy

monoftongizacja /ˌmɔ̃nɔftɔ̃ŋʲɟiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
monoftongering
  (językoznawstwo, językoznawczy) proces przekształcania się dyftongu w monoftong;

monogamia /ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/ (n)
monogami
  (socjologia, socjologiczny) życie w związku małżeńskim z tylko jednym partnerem

monografia /ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
monografi
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;

monopol /mɔ̃ˈnɔpɔl/ (n)
monopol
  (handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;

monoteizm /ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
monoteisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;

monotypowy (adj)
monotypisk
  (biologia, biologiczny) (systematyka) związany z monotypem, dotyczący monotypu

monstrancja (n)
forvaring
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej

monsun /ˈmɔ̃w̃sũn/ (n)
monsun
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem, a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;

montaż /ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
forsamling
  (maszynoznawstwo) (technologia, technika, techniczny) czynność, procedura składania, łączenia poszczególnych elementów w całość;

montować /mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
montere
  budować coś z części
deilig
  instalować, zakładać, umocowywać

mop /mɔp/ (n)
mopp
  zmywak do podłogi na kiju;

morał /ˈmɔraw/ (n)
moral
  zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący

morderca /mɔrˈdɛrʦ̑a/ (n)
morder
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo

morderstwo /mɔrˈdɛrstfɔ/ (n)
mord
  celowe odebranie komuś życia

mordować /mɔrˈdɔvaʨ̑/ (v)
ta knekken på
  pozbawiać życia, zwłaszcza w okrutny sposób
fram
  (potocznie, potoczny) męczyć się, robić coś z wysiłkiem

morela /mɔˈrɛla/ (n)
aprikos
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoce tego drzewa
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;

morelowy /ˌmɔrɛˈlɔvɨ/ (adj)
aprikos
  przyrządzony z moreli, z dodatkiem moreli

morfem /ˈmɔrfɛ̃m/ (n)
morfem
  (gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;

morfina /mɔrˈfʲĩna/ (n)
morfin
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku;

morfologia /ˌmɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
morfologi
  (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;

mormon /ˈmɔrmɔ̃n/ (n)
Mormon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, który wyznaje mormonizm

moroszka /mɔˈrɔʃka/ (n)
multe
  (botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc moroszki (1.1)

mors /mɔrs/ (n)
hvalross
  (zoologia, zoologiczny) Odobenus rosmarus, gatunek ssaka morskiego;

morski /ˈmɔrsʲci/ (adj)
sjø
  związany z morzem, dotyczący morza

mortadela /ˌmɔrtaˈdɛla/ (n)
mortadell
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj kiełbasy, produkowanej z mięsa mielonego i słoniny, doprawiana pieprzem czy innymi dodatkami

morwa (n)
morbær
  (botanika, botaniczny) Morus L., rodzaj dużych krzewów lub niewielkich drzew liściastych z rodziny morwowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (spożywczy) jadalny owoc morwy (1.2)

morwowy (adj)
morbær
  fioletowy z odcieniem czerwieni, o kolorze owoców morwy

morze /ˈmɔ.ʒɛ/ (n)
hav, sjø
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
hav
  (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś

morze Marmara (pn)
Marmarahavet
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym;

morświn /ˈmɔrʲɕfʲĩn/ (n)
nise
  (dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;

morświn zwyczajny (n)
havnenise
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny morświnowatych;

mosiądz /ˈmɔɕɔ̃nʦ̑/ (n)
messing
  stop miedzi z cynkiem;

mosiężny /mɔˈɕɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
messing
  wykonany z mosiądzu

moskitiera /ˌmɔsʲciˈtʲjɛra/ (n)
myggnett
  zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń);

most /mɔst/ (n)
bro, bru
  (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;

mostek /ˈmɔstɛk/ (n)
brystbein
  (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;
bro
  (stomatologia, stomatologiczny) rodzaj protezy zębowej
  (chemia, chemiczny) połączenie dwóch fragmentów związku chemicznego za pomocą wiązania, atomu lub prostego łańcucha atomów;
  (elektronika, elektroniczny) równoległe połączeniem co najmniej dwóch dzielników napięcia;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ta część instrumentu strunowego, o którą opierają się struny;
  (sport, sportowy) technika obrony w zapasach, polegająca na wygięciu ciała jak w mostku (1.6)
  (sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na wygięciu ciała do tyłu tak, aby oprzeć się rękami o podłoże
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wzniesiona część pokładu;

moszcz /mɔʃʧ̑/ (n)
fruktvin
  (spożywczy) młode wino o niewielkiej zawartości alkoholu
krav
  (spożywczy) półprodukt ze świeżo wyciśniętego soku z owoców lub warzyw

moszna /ˈmɔʃna/ (n)
pung
  (anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;

motocykl /mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
motorsykkel
  (motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;

motocyklista /ˌmɔtɔʦ̑ɨkˈlʲista/ (n)
motorsyklist
  osoba kierująca motocyklem

motorower /ˌmɔtɔˈrɔvɛr/ (n)
moped
  (motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;

motoryzacyjny /ˌmɔtɔrɨzaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
bil
  dotyczący motoryzacji, samochodów

motowidło (n)
hespetre
  (włókiennictwo) przyrząd służący do odmierzania i zwijania w motki nici lub przędzy;

motyka /mɔˈtɨka/ (n)
hakke
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;

motyl /ˈmɔtɨl/ (n)
sommerfugl
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rzędu motyli, Lepidoptera;

motylek (n)
sommerfugl
  (zdrobniale) (pieszczotliwie, pieszczotliwy) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały motyl
  (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) jeden z czterech podstawowych stylów pływackich;

motylkowate (n)
ert
  (botanika, botaniczny) Fabaceae Lindl., rodzina roślin należąca do rzędu bobowców;

motyw /ˈmɔtɨf/ (n)
motiv
  (psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania

motywacja /ˌmɔtɨˈvaʦ̑ʲja/ (n)
motivasjon
  coś, co powoduje podjęcie jakichś działań lub decyzji

mowa /ˈmɔva/ (n)
tunge
  język, zbiór słów i reguł gramatycznych
språk
  zdolność mówienia;
  (przenośnie, przenośnia) znaczenie, sens gestów, znaków, sygnałów

mowa jest srebrem, a milczenie złotem /ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m/ (proverb)
tale er sølv, men taushet er gull
  chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć

mozaika /mɔˈzajka/ (n)
mosaikk
  (sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;

mozambicki /ˌmɔzãmˈbʲiʦ̑ʲci/ (adj)
mosambikisk
  odnoszący się do państwa Mozambik, związany z Mozambikiem

mozarabski (adj)
mozarabisk
  związany z mozarabami, dotyczący mozarabów

mozolny /mɔˈzɔlnɨ/ (adj)
slitsom
  wymagający sporego wysiłku i dużo cierpliwości, pochłaniający wiele czasu

mozół (n)
møye
  praca wymagająca ogromnego wysiłku i dużego nakładu cierpliwości

moździerz /ˈmɔʑʥ̑ɛʃ/ (n)
bombekaster
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek;
  (wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru;

może /ˈmɔʒɛ/ (particle)
kanskje
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia
  …stosowana w celu wyrażenia propozycji, rady, prośby

możliwość /mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
evne
  często w lm umiejętność, predyspozycja, sprzyjające warunki do dokonania czegoś
mulighet
  stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)

możliwy /mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
mulig
  taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić

możny /ˈmɔʒnɨ/ (adj)
mektig
  o dużej mocy i wpływie

mroczny /ˈmrɔʧ̑nɨ/ (adj)
mørk
  (przenośnie, przenośnia) przepełniony cierpieniem, pełen tragizmu, smutku, grozy
  pogrążony w mroku

mrok /mrɔk/ (n)
skygge
  (przenośnie, przenośnia) ciemne, złe strony charakteru, życia, historii, dziejów
  (przenośnie, przenośnia) to, co otacza wydarzenia odległe, zapomniane, niewyjaśnione
mørke
  brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejsca

mrowie /ˈmrɔvʲjɛ/ (n)
maurtue
  wielka ilość, liczba czegoś lub kogoś, zwłaszcza gdy widziane z daleka

mrowisko /mrɔˈvʲiskɔ/ (n)
maurtue
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;

mrozić (v)
fryse
  odbierać odwagę; zabierać pewność siebie
  powodować zamrażanie; mocno ochładzać
  przenikać mrozem, chłodem
  stawać się chłodniejszym

mroźny /ˈmrɔʑnɨ/ (adj)
frigid
  przejmująco zimny

mru /mru/ (interjection)
male
  onomatopeja naśladująca odgłos mruczącego kota

mruczeć (v)
male
  zazwyczaj o kocie: wydawać cichy, niski, przeciągły dźwięk

mrugać /ˈmruɡaʨ̑/ (v)
blunke
  wykonywać szybkie ruchy powiekami

mrzonka /ˈmʒɔ̃nka/ (n)
luftslott
  pomysł, zamiar niemożliwy do urzeczywistnienia

mrówka /ˈmrufka/ (n)
maur
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae

mrówkojad /mrufˈkɔjat/ (n)
maursluker
  (zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;

mrównik /ˈmruvʲɲik/ (n)
jordsvin
  (zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;

mróz /mrus/ (n)
frost
  temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;

msza /m̥ʃa/ (n)
tysk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;

mu /mu/ (interjection)
mø
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez bydło

mucha /ˈmu.xa/ (n)
flue
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;

muchomor /muˈxɔ̃mɔr/ (n)
fluesopp
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;

muchomor czerwony /muˈxɔ̃mɔr ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (n)
fluesopp
  (mikologia, mikologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza;

muchomor jadowity /muˈxɔ̃mɔrʲ ˌjadɔˈvʲitɨ/ (n)
hvit fluesopp
  (mikologia, mikologiczny) Amanita virosa, śmiertelnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o białej barwie kapelusza;

muchomor plamisty /muˈxɔ̃mɔr plãˈmʲistɨ/ (n)
panterfluesopp
  (mikologia, mikologiczny) Amanita pantherina, silnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brunatnej barwie kapelusza, z białymi cętkami;

muczeć (v)
raute
  o bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos

muffin (n)
muffin
  (cukiernictwo) (spożywczy) rodzaj okrągłej babeczki;

muflon (n)
mufflon
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ovis aries musimon Pallas, podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;

mugol /ˈmuɡɔl/ (n)
gomp
  (fantasy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności;

multimilioner (n)
mangemillionær
  mężczyzna, który posiada wielomilionowy majątek

mumia /ˈmũmʲja/ (n)
mumie
  zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;

mundur /ˈmũndur/ (n)
uniform
  charakterystyczny, regulowany przepisami ubiór członków jakiejś organizacji, grupy lub formacji – zwykle militarnej;

municypalny /ˌmũɲiʦ̑ɨˈpalnɨ/ (adj)
kommunal
  mający związek z miastem lub jego samorządem

mur /mur/ (n)
mur
  (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny
  (architektura, architektoniczny) murowane ogrodzenie, zwykle kamienne
  (przenośnie, przenośnia) poglądy, odczucia dzielące lub izolujące ludzi

murena (n)
murene
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba o wężowatym pokroju występująca w morzach ciepłych i gorących;

murowany (adj)
steinaktig
  (budownictwo) zbudowany przez murowanie (z cegły, betonu lub kamienia)

murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
skyggeforfatter
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pracująca intensywnie i ciężko bez adekwatnego wynagrodzenia

mus /mus/ (n)
krav
  (potocznie, potoczny) przymus

musieć /ˈmuɕɛ̇ʨ̑/ (modal)
måtte
  być zobowiązanym do zrobienia czegoś
  zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami
  potrzebować zrobić coś

muskowit /muˈskɔvʲit/ (n)
muskovitt
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, o silnym perłowym połysku;

muskulatura (n)
muskulatur
  (anatomia, anatomiczny) ogół mięśni

muskuł /ˈmuskuw/ (n)
muskel
  mięsień

musli (n)
müsli
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanka płatków zbożowych, suszonych owoców i bakalii

muszka /ˈmuʃka/ (n)
fly
  (zdrobniale) mucha; mała mucha
sløyfe
  rodzaj ozdoby noszonej przez mężczyzn zamiast krawata;

muszkieter (n)
musketer
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet;

muszla /ˈmuʃla/ (n)
musling
  skorupa małża lub ślimaka

musztarda /muˈʃtarda/ (n)
sennep
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;

musztardowy (adj)
sennep
  przypominający musztardę w smaku lub zapachu

musztra (n)
drill
  (wojskowość, wojskowy) trening żołnierski, którego celem jest wyszkolenie żołnierzy w sprawnym wykonywaniu rozkazów;

mutacja /muˈtaʦ̑ʲja/ (n)
mutasjon
  (biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych;

mutra /ˈmutra/ (n)
mutter
  (technologia, technika, techniczny) nakrętka na śrubę

muu /ˈmuː/ (interjection)
mø
  onomatopeja imitująca odgłos wydawany przez bydło

muza /ˈmuza/ (n)
muse
  (mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami;

muzeum /muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
museum
  (turystyka, turystyczny) budynek muzeum (1.1)
  (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;

muzułmanin /ˌmuzuwˈmãɲĩn/ (n)
muslim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu;

muzułmański /ˌmuzuwˈmãj̃sʲci/ (adj)
muslimsk
  związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów

muzyczny /muˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
noter
  odnoszący się do muzyki, związany z muzyką

muzyk /ˈmuzɨk/ (n)
musiker
  osoba, która zajmuje się muzyką;

muzyka /ˈmuzɨka/ (n)
musikk
  kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
  całokształt takich kompozycji
  sztuka układania takich kompozycji

muzykologia (n)
musikkvitenskap
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;

muł /muw/ (n)
muldyr
  (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba uparta, bardzo niechętna do zmiany swojego zdania
dynn
  (geologia, geologiczny) naturalny, grząski i błotnisty osad zbiorników wodnych;

muślin /ˈmuɕlʲĩn/ (n)
musselin
  (włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;

my /mɨ/ (personalPronoun)
vi
  pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

mycie /ˈmɨʨ̑ɛ/ (n)
tvette
  oczyszczanie czegoś wodą, czasami z dodatkiem jakichś środków

mydelniczka /ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
såpeskål
  pojemnik na mydło

mydlić (v)
skumme
  rozpuszczać się jako mydło, tworząc mnóstwo piany

mydlić oczy (v)
føre bak lyset
  świadomie, celowo wprowadzać w błąd pozorami, okłamywać, oszukiwać

mydlnica lekarska /mɨdlʲˈɲiʦ̑a lɛˈkarska/ (n)
såpeurt
  (botanika, botaniczny) Saponaria officinalis, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny goździkowatych i występujący w Europie, Azji i Afryce Północnej;

mydło /ˈmɨdwɔ/ (n)
såpe
  (higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania

myko-
myko-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z grzybami

mylny /ˈmɨlnɨ/ (adj)
falsk
  wynikający z pomyłki, błędu

mysikrólik /ˌmɨɕiˈkrulʲik/ (n)
fuglekonge
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny;

mysz /mɨʃ/ (n)
mus
  (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;
  (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) małe zwierzę z jednego z gatunków z rodziny myszowatych

mysz komputerowa (n)
mus
  (informatyka, informatyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie wskazujące używane podczas pracy z interfejsem graficznym systemu komputerowego;

myszka /ˈmɨʃka/ (n)
mus
  (pieszczotliwie, pieszczotliwy) łono kobiece
  (potocznie, potoczny) mysz komputerowa
fødselsmerke
  znamię

myszołów /mɨˈʃɔwuf/ (n)
musvåk
  (ornitologia, ornitologiczny) Buteo, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady;

myć /mɨʨ̑/ (v)
vaske
  czyścić coś za pomocą wody

myśl /mɨɕl̥/ (n)
tanke
  efekt pracy umysłu

myśleć /ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
tenke, synes
  kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu

myśliwy /mɨɕˈlʲivɨ/ (n)
jeger
  (łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta

myślnik (n)
bindestrek
  znak interpunkcyjny w postaci poziomej kreski, używany m.in. do wyodrębniania wtrąceń w wypowiedzi, zaznaczenia początku wypowiedzi w zapisie dialogu lub zastąpienia domyślnej części zdania w celu uniknięcia powtórzenia;

móc /muʦ̑/ (modal)
kunne
  być w stanie coś wykonać, zrobić
  mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się
få, kunne
  mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś

mój /muj/ (pronoun)
min
  1. (osoba) lp

mój drogi (n)
elskling
  (potocznie, potoczny) poufały zwrot podkreślający czyjąś wartość w mniemaniu mówiącego; niekiedy w odcieniu protekcjonalnym lub lekceważącym

mól /mul/ (n)
møll
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania;

mól książkowy /ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (n)
bokorm
  (potocznie, potoczny) owad żyjący w książkach;
  osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu

mówiąc szczerze
for å være ærlig
  (potocznie, potoczny) deklaruje szczerość wypowiedzi (głównie wypowiedzi kontrowersyjnych i wypowiedzi mogących urazić odbiorcę)

mówić /ˈmuvʲiʨ̑/ (v)
si
  (przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
tale, snakke
  posługiwać się jakimś językiem
snakke, prate
  rozmawiać
snakke, tale
  używać mowy

mówić na ty /ˈmuvʲiʨ̑ na‿ˈtɨ/ (v)
dus
  zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”)

mówić od rzeczy /ˈmuvʲiʨ̑ ɔd‿ˈʒɛʧ̑ɨ/ (v)
bable
  mówić bez sensu, pleść głupstwa

mózg /musk/ (n)
hjerne
  (anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;

mózgownica (n)
gresskar
  (potocznie, potoczny) mózg jako siedlisko rozumu

mózgowy /muzˈɡɔvɨ/ (adj)
cerebral
  (anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem, dotyczący mózgu

móżdżek (n)
hjerne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mózgu cielęcego lub wieprzowego

mąciwoda (n)
bråkmaker
  (potocznie, potoczny) człowiek wprowadzający zamęt, podburzający przeciwko komuś lub czemuś

mącznica /mɔ̃n͇ʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
melbær
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

mądrala /mɔ̃nˈdrala/ (n)
bedreviter
  ktoś wymądrzający się

mądrość /ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑/ (n)
visdom
  umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem

mądry /ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
vis
  odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie
  przygotowany przez kogoś z wiedzą, erudycją; dobrze obmyślony

mąka /ˈmɔ̃ŋka/ (n)
mel, mjøl
  (spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;

mąka owsiana (n)
havremel
  (spożywczy) mąka uzyskana z ziarna owsa

mąka pszenna (n)
hvetemel
  (spożywczy) mąka wytwarzana z drobno zmielonych zieren pszenicy;

mąka żytnia (n)
rugmel
  (spożywczy) mąka uzyskana z ziarna żyta;

mąż /mɔ̃w̃ʃ/ (n)
ektemann
  mężczyzna będący w małżeństwie

męczennik (n)
martyr
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

męczyć /ˈmɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
gidde
  dokuczać
bli trett
  nużyć
torturere
  zadawać męki, dręczyć
trøtne
  stawać się zmęczonym

męczący (adj)
bli trett
  powodujący zmęczenie fizyczne

mędrzec /ˈmɛ̃nḍʒɛʦ̑/ (n)
måte
  osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu

męka /ˈmɛ̃ŋka/ (n)
pine
  wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

męski /ˈmɛ̃w̃sʲci/ (adj)
mandig
  dotyczący mężczyzny, przeznaczony dla mężczyzny

męstwo /ˈmɛ̃w̃stfɔ/ (n)
mot
  odwaga, nieustraszoność, bohaterstwo

mężczyzna /mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna/ (n)
mann
  dorosły człowiek płci męskiej;

mężny (adj)
edelmodig
  dzielny, waleczny, śmiały, odważny

młode /ˈmwɔdɛ/ (n)
baby
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej

młodociany (adj)
gruvearbeider
  taki, który wciąż nie posiada cech dorosłości

młodociany (n)
gruvearbeider
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kodeks karny) osoba, która w chwili popełnienia czynu zabronionego nie osiągnęła 21. roku życia i w chwili orzekania przed sądem pierwszej instancji nie osiągnęła 24. roku życia
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kodeks pracy) osoba, która ukończyła szesnaście, a nie ukończyła osiemnastu lat

młodość /ˈmwɔdɔɕʨ̑/ (n)
ungdom
  okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (adj)
ung
  znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością

młodzieniec /mwɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
ungdom
  (książkowy) młody mężczyzna
baby
  (staropolski) niemowlę

młodzież /ˈmwɔʥ̑ɛʃ/ (n)
ungdom
  młodzi ludzie

młodzieżowy /ˌmwɔʥ̑ɛˈʒɔvɨ/ (adj)
ungdom
  przeznaczony dla młodzieży
  typowy dla młodzieży

młot /mwɔt/ (n)
hammer
  (sport, sportowy) metalowa kula z rączką służąca do rzutów w konkurencji rzut młotem
  (technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek
  (technologia, technika, techniczny) maszyna do rozbijania betonu lub nawierzchni drogi;
  (ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek rekina o spłaszczonej głowie

młoteczek /mwɔˈtɛʧ̑ɛk/ (n)
banke
  (anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym
hammar
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element mechanizmu fortepianu i pianina, który uderza w strunę

młotek /ˈmwɔtɛk/ (n)
hammer
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ

młyn /mwɨ̃n/ (n)
mølle
  budynek, w którym zboże miele się na mąkę

młyn wodny (n)
vannmølle
  budowla z urządzeniem do przemiału ziarna na mąkę i kaszę, poruszanym za pomocą koła wodnego lub turbiny wodnej;

młynarz /ˈmwɨ̃naʃ/ (n)
møller
  człowiek, który miele mąkę w młynie

młynek /ˈmwɨ̃nɛk/ (n)
kvern
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do mielenia produktów spożywczych, np. pieprzu lub kawy

młócić (v)
treske
  (rolnictwo, rolniczy) łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn

mżawka /ˈmʒafka/ (n)
yr
  (meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;

mżysty (adj)
regnfull
  (meteorologia, meteorologiczny) obfity w mżawkę

na /na/ (preposition)
på
  …opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność, tak że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem

na boku (adv)
i bakgrunnen
  z dala od czegoś

na chybił trafił (adv)
på måfå
  losowo, przypadkowo

na czasie (adj)
i
  modny, spełniający pewne standardy

na czczo /na‿ˈʧ̑ːɔ/ (adv)
sulten
  przed zjedzeniem czegoś, o pustym żołądku

na czele /na‿ˈʧ̑ɛlɛ/ (adv)
foran
  na początku, z przodu, na przodzie / na przedzie

na glanc /na‿ˈɡlãnʦ̑/ (adv)
gullende ren
  (potocznie, potoczny) bardzo czysty, lśniący, gładki, z połyskiem

na miejscu
hvis jeg var deg
  … służąca do wskazania, że ktoś stawia siebie w sytuacji innej osoby: gdyby ktoś był kimś innym, w czyimś położeniu

na miejscu (adj)
riktig
  zgodny z normami obyczajowymi i etycznymi

na mocy (adv)
hvorved
  zgodnie z umową, respektując zawarty układ

na ogół /na‿ˈɔɡuw/ (adv)
stort sett
  zazwyczaj, przeważnie

na ostatnich nogach /ˌna‿ɔˈstatʲɲix ˈnɔɡax/ (adv)
synge på siste vers
  resztkami sił, będąc bardzo wyczerpanym

na pamięć /na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (adv)
utenat
  w taki sposób, aby wiernie zapamiętać

na pewno /na‿ˈpɛvnɔ/ (adv)
sikkert
  z całą pewnością, bez wątpliwości

na początku /ˌna‿pɔˈʧ̑ɔ̃ntku/ (adv)
første
  jako pierwsza czynność
  jako pierwsze w czasie

na pohybel (interjection)
ned med
  (żartobliwie) wyrażenie silnej dezaprobaty, życzenie komuś zguby, rychłego końca i ewentualnie też cierpienia

na przekór
imot
  niezgodnie z czyjąś wolą; przeciw okolicznościom; na złość komuś

na przykład /na‿ˈpʃɨkwat/
for eksempel
  … poprzedzająca wyliczenie przykładów

na próżno (adv)
forgjeves
  na darmo

na razie /na‿ˈraʑɛ/ (interjection)
vi sees
  (potocznie, potoczny) do zobaczenia wkrótce!

na rzecz
for
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

na skutek
for
  z powodu czegoś

na temat
av
  o czymś

na wskroś /na‿ˈfskrɔɕ/ (adv)
gjennom at
  (książkowy) na wylot, na przestrzał, przez
fra ende til annen
  (przenośnie, przenośnia) do głębi, całkowicie, zupełnie

na zawsze (adv)
alltid
  bez możliwości zmiany danego stanu

na zdrowie /na‿ˈzdrɔvʲjɛ/ (interjection)
skål
  zwrot używany przed toastem
prosit
  zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął

na zewnątrz /na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/
borte
  poza daną ograniczoną przestrzenią
utside
  w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią

na zewnątrz /na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (adv)
borte
  poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)
utside
  w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)

na zmianę (adv)
omvekslende
  wykonując lub występując na przemian

na świętego Dygdy /ˌna‿ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈdɨɡdɨ/ (adv)
når griser flyr
  (związek frazeologiczny) (potocznie, potoczny) (żartobliwie) nigdy, ponieważ nie ma dnia świętego Dygdy

na żywo (adv)
direkte
  będąc przedstawianym w sposób bezpośredni, a nie z nagrania

nabiał /ˈnabʲjaw/ (n)
meieriprodukter
  (spożywczy) ogólne określenie mleka i produktów mlecznych oraz jaj;

nabierać /naˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
lure
  (potocznie, potoczny) okłamywać, zwodzić kogoś, naciągać
loddtrekning
  czerpać, zagarniać
beherske
  zdobywać pewne cechy

nabożeństwo (n)
gudstjeneste
  (kościelny) obrzęd religijny, niekiedy znacznie rozbudowany, odbywający się najczęściej w świątyni;

nabożny (adj)
from
  zachowujący przykazania

nabrać /ˈnabraʨ̑/ (v)
horekunde
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zwieść kogoś
loddtrekning
  napełnić się, przepełnić się płynem
  wciągnąć, wchłonąć
  zaczerpnąć, zagarnąć

naburmuszony (adj)
sur
  o osobach: okazujący niezadowolenie i brak humoru

nabycie (n)
anskaffe
  (handel, handlowy) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uzyskanie prawa majątkowego najczyściejszej prawa własności do jakiegoś dobra

nabywać (v)
anskaffe
  (handel, handlowy) otrzymywać w posiadanie poprzez kupno lub wymianę
forsterkning
  dochodzić do czego

nabywca /naˈbɨfʦ̑a/ (n)
kjøper
  osoba, która coś nabywa lub nabyła poprzez kupno

nabyć (v)
erverve
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (książkowy) wejść w posiadanie czegoś

nabór /'nabur/ (n)
inntak
  przyjmowanie nowych osób w jakieś struktury

nabłonek (n)
epitel
  (anatomia, anatomiczny) tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu

nacisk /ˈnaʨ̑isk/ (n)
aksentuere
  zaakcentowanie czegoś, wyróżnienie

naciskać /naˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
trykke
  działać na coś siłą

naciągać (v)
sile
  napinać przez ciągnięcie
  przedstawiać pewne sprawy nierzetelnie
horekunde
  osiągać co czyimś kosztem
gjennomføre
  powodować nadwerężenie mięśni
  umieszczać coś na czymś lub na kimś, przeciągając to
manipulere
  powodować powrót przemieszczonego elementu kostnego lub stawowego na swoje miejsce
loddtrekning
  o płynie nabierać właściwości

nacięcie (n)
hakke
  wykonanie ostrym narzędziem przecięcia czegoś, wgłębienia, rowku, znaku

nacjonalista /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
nasjonalist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nacjonalizmu

nacjonalistka /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲistka/ (n)
nasjonalist
  zwolenniczka nacjonalizmu

nacjonalistyczny /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
nasjonalist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów

nacjonalizm /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
nasjonalisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;

naczelnik (n)
beherske
  osoba stojąca na czele instytucji lub organizacji

naczelny (adj)
dur
  będący na pierwszym planie

naczynie /naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ/ (n)
kar
  rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia

naczynie krwionośne (n)
blodkar
  (anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia

nad /nat/ (preposition)
over
  …położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
  …ruch kogoś lub czegoś w kierunku góry omawianego wyrażenia

nadal /ˈnadal/ (adv)
fremdeles
  w dalszym ciągu, dalej, wciąż jeszcze

nadanie /naˈdãɲɛ/ (n)
innrømme
  (historia, historyczny, historycznie) to, co jest przedmiotem nadania (1.2)
sende
  (rzeczownik odczasownikowy) od nadać

nadawanie /ˌnadaˈvãɲɛ/ (n)
kringkasting
  (rzeczownik odczasownikowy) od nadawać

nadawać /naˈdavaʨ̑/ (v)
bable
  (potocznie, potoczny) dużo mówić
kringkaste
  emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób
forære
  rozdać coś wielu osobom
legge ut
  zlecać wysłanie za pomocą poczty

nadchodzić /natˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
ankomme
  idąc, przybywać do określonego miejsca

nadepnąć /naˈdɛpnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
trampe
  przygnieść coś stopą; nastąpić na coś

nadgarstek /nadˈɡarstɛk/ (n)
håndledd
  (anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;

nadgodzina /ˌnadɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
overtid
  (urzędowy) godzina nadliczbowa, spędzona w pracy poza obowiązującym wymiarem

nadgorliwy (adj)
offisiøs
  nadmiernie, przesadnie gorliwy, wykazujący nadmierny zapał

nadir /ˈnadʲir/ (n)
nadir
  (astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;

nadmiarowy (adj)
overflødig
  nadmierny, którego jest zbyt wiele

nadmierny /nadˈmʲjɛrnɨ/ (adj)
overflødig
  taki, który (swoją intensywnością, rozmiarem) przekracza miarę, normę

nadprzewodnik /ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
superleder
  (fizyka, fizyczny) ciało, u którego w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny

nadrabiać /nadˈrabʲjäʨ̑/ (v)
finne på
  pracować więcej w celu wykonania zaległej pracy

nadrzędny /naḍˈʒɛ̃ndnɨ/ (adj)
hoved-
  (gramatyka) występujący w związku zależności jako element, któremu inny (podrzędny) jest podporządkowany

nadskakiwać (v)
tak
  starać się być przesadnie grzecznym w celu uzyskania korzyści

nadtlenek wodoru /natˈːlɛ̃nɛɡ vɔˈdɔru/ (n)
hydrogenperoksid
  (chemia, chemiczny) syropowata, bezbarwna ciecz; nieorganiczny związek chemiczny z grupy nadtlenków; jedna z reaktywnych form tlenu;

nadużycie (n)
misbruk
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem

nadużywać /ˌnaduˈʒɨvaʨ̑/ (v)
misbruke
  używać w nadmiarze, przesadzać

nadwaga /nadˈvaɡa/ (n)
overvekt
  (medycyna, medyczny) nadmierna masa ciała, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie przekraczające optymalne ilości zdrowotne;
  nadmierna waga czegoś

nadwozie (n)
karosseri
  część górna pojazdu;

nadwyżka (n)
utskeielse
  ilość lub liczba czegoś ponad to, co planowane albo konieczne

nadwzroczność (n)
hypermetropi
  (medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;

nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
håp
  oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
  osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia

nadziewać /naˈʥ̑ɛvaʨ̑/ (v)
materiale
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wypełniać wnętrze czegoś nadzieniem

nadzorca (n)
overbetjent
  ktoś, kto nadzoruje coś lub kogoś

nadzorować /ˌnadzɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
kontrollere
  sprawować kontrolę nad czymś

nadzwyczajnie /ˌnadzvɨˈʧ̑ajɲɛ/ (adv)
ekstraordinært
  w sposób niezwykły, nadzwyczajny, nieprzeciętny; bardzo

nadzwyczajny /ˌnadzvɨˈʧ̑ajnɨ/ (adj)
spesiell
  spowodowany szczególnymi okolicznościami lub nieprzewidziany w programie, planie
ekstraordinær
  szczególny, ponadprzeciętny, wyjątkowy, niezwykły

nadzór /ˈnadzur/ (n)
kontrollere
  pełnienie kontroli
nennsomhet
  sprawowanie dozoru lub opieki, strzeżenie, pilnowanie

nadęty (adj)
oppblåst
  z przesadą

nafta /ˈnafta/ (n)
mineralolje
  (potocznie, potoczny) ropa naftowa

nagana /naˈɡãna/ (n)
irettesettelse
  upomnienie za niewłaściwe postępowanie lub za wykroczenie

naganny (adj)
klanderverdig
  taki, który zasługuje na naganę

nagi /ˈnaɟi/ (adj)
naken
  bez ubrania, rozebrany do naga
  (zoologia, zoologiczny) o zwierzętach niemający włosów, sierści, piór itp.

nagle /ˈnaɡlɛ/ (adv)
plutselig
  w nieoczekiwany i gwałtowny sposób

nago /ˈnaɡɔ/ (adv)
naken
  bez ubrania, goło

nagość /ˈnaɡɔɕʨ̑/ (n)
nakenhet
  brak ubrania na ciele

nagradzać (v)
krone
  przyznawać nagrodę

nagranie /naˈɡrãɲɛ/ (n)
opptak
  zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku

nagrobek /naˈɡrɔbɛk/ (n)
gravminne
  trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej;

nagroda /naˈɡrɔda/ (n)
belønning
  wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę

nagrywać /naˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
innskrive
  rejestrować obraz, dźwięk lub informację na nośniku

nagły /ˈnaɡwɨ/ (adj)
plutselig
  taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka

nagłówek /naˈɡwuvɛk/ (n)
hode
  wyróżniony napis umieszczony nad tekstem

naiwniak /naˈ<sup>j</sup>ivʲɲak/ (n)
dupere
  (potocznie, potoczny) człowiek naiwny i łatwowierny

naiwny /naˈ<sup>j</sup>ivnɨ/ (adj)
blåøyd
  taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności

naj- /naj/ (prefix)
høyst
  …służący do tworzenia stopnia najwyższego od stopnia wyższego przymiotników i przysłówków

najazd /ˈnajast/ (n)
invasjon
  zbrojna agresja

najczęściej /najˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ̇j/ (adv)
generelt
  zwykle

najedzony /ˌnajɛˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
mett
  taki, który najadł się do syta i nie jest już głodny

najeżdżać /naˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
invadera
  dokonywać inwazji
kjøre på en
  jadąc, wpadać na coś lub na kogoś

najpierw /ˈnajpʲjɛrf/ (adv)
først
  przedtem, na początku, jako pierwsze w kolejności

najądrze (n)
bitestikkel
  (anatomia, anatomiczny) narząd płciowy męski wewnętrzny, przylegający od góry do jądra;

nakaz /ˈnakas/ (n)
befaling
  norma działania

nakazywać (v)
krav
  stawiać wymagania
bestille
  wydawać nakaz, polecenie, rozkaz

nakrycie /naˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
dekke
  coś, co okrywa, zasłania, osłania

nakręcać (v)
fortøye
  kręcąc mocować coś na gwintowanym przedmiocie
kroll
  okręcać lub nawijać coś wokół czegoś
fis
  uruchamiać jakieś urządzenie (lub podtrzymywać jego działanie), kręcąc pokrętłem naciągającym sprężynę wewnątrz tego urządzenia
brenne
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nabierać coraz więcej zaangażowania emocjonalnego

nakrętka /naˈkrɛ̃ntka/ (n)
kork
  (potocznie, potoczny) nakręcane zamknięcie butelki
mutter
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie

nakład /ˈnakwat/ (n)
opplag
  liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma

nakładać /naˈkwadaʨ̑/ (v)
ordlegge
  umieszczać przedmiot lub rozprowadzać substancję na innym przedmiocie albo substancji

nalegać (v)
trang
  mocno lub uparcie domagać się czegoś

nalewka /naˈlɛfka/ (n)
tinktur
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roślinny wyciąg alkoholowy stanowiący lekarstwo
likør
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) alkoholowy napój przygotowany z owoców, ziół, korzeni, zalanych spirytusem

naleśnik /naˈlɛɕɲik/ (n)
pannekake
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;

należeć /naˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
tilhøre
  być w posiadaniu czyimś

należność /naˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
bebyrde
  kwota, którą trzeba komuś wypłacić

należyty /ˌnalɛˈʒɨtɨ/ (adj)
hensiktsmessig
  (podniośle) właściwy; taki, jak należy

nalot /ˈnalɔt/ (n)
rassia
  (potocznie, potoczny) niespodziewana akcja policji lub służb specjalnych polegająca na wkroczeniu do domu lub lokalu w celu przeprowadzenia kontroli, rewizji, aresztowania przestępców itp.

namacalny (adj)
følbar
  możliwy do wyczucia zmysłem dotyku

namiot /ˈnãmʲjɔt/ (n)
telt
  (turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;

namiętność /nãˈmʲjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
lidenskap
  (przenośnie, przenośnia) (poetycki, poetycko) bardzo silne zainteresowanie daną dziedziną, problematyką
  stan uczuciowy występujący z wielką siłą, w szczególności w odniesieniu do miłości fizycznej

namiętny /nãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
varm
  o uczuciach, gestach, zachowaniach: pełen gwałtowności, namiętności, intensywności
lidenskapelig
  żarliwy, pełen pasji, zamiłowania do czegoś

napad /ˈnapat/ (n)
deilig
  (medycyna, medyczny) atak (choroby, dolegliwości)
angrep
  atak, napaść, zaatakowanie; napadnięcie na kogoś

napadać (v)
nedgang
  (meteorologia, meteorologiczny) spaść w znacznej ilości

napalm /ˈnapalm/ (n)
napalm
  (chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa;

napalony /ˌnapaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
skarp
  (potocznie, potoczny) rozentuzjazmowany

naparstek /naˈparstɛk/ (n)
fingerbøl
  (krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu;

napastliwy (adj)
aggressiv
  miejący skłonność do zaczepek lub wszczynania kłótni

napastnik /naˈpastʲɲik/ (n)
baug
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnik mający za zadanie strzelać bramki;
angriper
  strona atakująca, osoba dokonująca napaści

napełniać /naˈpɛwʲɲäʨ̑/ (v)
fylle
  sprawiać, że coś staje się pełne
  wywoływać stany emocjonalne

napierdalać /ˌnapʲjɛrˈdalaʨ̑/ (v)
banke opp
  (wulgarnie, wulgaryzm) bić dotkliwie

napis /ˈnapʲis/ (n)
dedikasjon
  napisana informacja o czymś

napisać /naˈpʲisaʨ̑/ (v)
skrive
  wyrazić coś słowami na piśmie

napiwek /naˈpʲivɛk/ (n)
tips
  pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;

napięcie /naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
spenning
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) różnica potencjałów pola elektrycznego; (potocznie, potoczny) potencjał takiego pola względem Ziemi lub innego znanego punktu odniesienia
  (fizyka, fizyczny) naprężenie
  stan psychiczny, podczas którego ktoś jest zaniepokojony, odczuwa obawę przed nadchodzącą sytuacją

napięty (adj)
snever
  wymagający sporego wysiłku i skrupulatnego pilnowania się planu

napletek /naˈplɛtɛk/ (n)
forhud
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;

napominać (v)
advare
  zwracać komuś uwagę

napomnienie /ˌnapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
bebreide
  karcące ostrzeżenie

napotykać (v)
kjøre på en
  spotykać przypadkiem

naprawa /naˈprava/ (n)
reparasjon
  doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów

naprawdę /naˈpravdɛ/ (particle)
virkelig
  …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością
min santen
  …wyrażająca zdziwienie lub niedowierzanie mówiącego

naprawiać /naˈpravʲjäʨ̑/ (v)
reparere
  likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności

naprzeciw /naˈpʃɛʨ̑if/ (adv)
motsatt
  po drugiej stronie, po przeciwnej stronie

naprzeciw /naˈpʃɛʨ̑if/ (preposition)
imot
  po drugiej stronie, po przeciwnej stronie

naprzeciwko (preposition)
motsatt
  po przeciwnej stronie

naprzykrzać się (v)
mase
  nie dawać komuś spokoju; namolnie domagać się czegoś

naprzód /ˈnapʃut/ (adv)
framover
  do przodu, przed siebie

napuszony (adj)
bombastisk
  rażący przesadą, sztucznością

napój /ˈnapuj/ (n)
drikk
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;

napój gazowany (n)
brus
  (spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla

napęd /ˈnapɛ̃nt/ (n)
drive
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do nadawania ruchu jakiemuś mechanizmowi
  coś, co pobudza kogoś lub coś do działania

napędzać /naˈpɛ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
drive
  powodować funkcjonowanie jakiegoś mechanizmu, wprawiać w ruch

napływ (n)
nettopp
  pojawianie się / pojawienie się w kimś doznań, uczuć

napływać (v)
komme
  (psychologia, psychologiczny) powstawać w psychice, rodzić się w świadomości
ankomme
  być dostarczanym gdzieś
flo
  docierać gdzieś, unosząc się nad ziemią
  płynąc, gromadzić się gdzieś
oversvømme
  przybywać tłumnie

narada /naˈrada/ (n)
råd
  spotkanie, zwykle służbowe, w celu omówienia pewnych kwestii

narastać (v)
øke
  zwiększać swoje wymiary, intensywność, liczbę

naraz /ˈnaras/ (adv)
sammen
  jednocześnie, razem

narażać (v)
utsette
  wystawiać kogoś lub coś na niebezpieczeństwo lub na szkodliwe działanie

narciarski /narʲˈʨ̑arsʲci/ (adj)
ski
  charakterystyczny dla narciarza, przeznaczony dla narciarzy, dotyczący narciarstwa

narciarstwo /narʲˈʨ̑arstfɔ/ (n)
skiløping
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach;

narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (n)
påskelilje
  (botanika, botaniczny) Narcissus L., rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju narcyz (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat narcyza (1.2)
  (książkowy) mężczyzna zakochany w samym sobie

narkolepsja (n)
narkolepsi
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;

narkotyk /narˈkɔtɨk/ (n)
dope
  substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;

narodowościowy (adj)
etnisk
  dotyczący narodowości

narodowy /ˌnarɔˈdɔvɨ/ (adj)
nasjonal
  charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem

narodzenie (n)
fødsel
  (rzeczownik odczasownikowy) od narodzić

narodziny /ˌnarɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
fødsel
  akt przyjścia na świat potomstwa, dziecka

narożnik /naˈrɔʒʲɲik/ (n)
hjørne
  (sport, sportowy) miejsce na ringu przeznaczone do odpoczynku zawodnika

narta /ˈnarta/ (n)
ski
  (sport, sportowy) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu;

naruszać /naˈruʃaʨ̑/ (v)
berøre
  ujmować pewną część z całości
brekke
  zakłócać porządek, postępować wbrew regułom lub prawu

narzeczony (n)
forlovede
  mężczyzna w okresie narzeczeństwa

narzekanie /ˌnaʒɛˈkãɲɛ/ (n)
innvending
  skarga, utyskiwanie

narzekać /naˈʒɛkaʨ̑/ (v)
klage
  mówić w sposób wyrażający niezadowolenie

narząd płciowy (n)
kjønnsorgan
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) narząd służący organizmowi do rozrodu

narzędzie /naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (n)
verktøy
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;

naród /ˈnarut/ (n)
nasjon
  grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;

nasada /naˈsada/ (n)
frie
  część, na której coś jest osadzone czy umocowane, stanowiąca podstawę

nasadka (n)
ta utlegg i
  (fotografia) pryzmat nakładany na obiektyw aparatu fotograficznego

nasienie /naˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
barn
  (dawniej, dawny) ród, potomstwo, dziecko
sperm
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn zawierający plemniki, wytwarzany przez narządy rozrodcze mężczyzn i samców zwierząt;

nastawać (v)
ankomme
  zaczynać być w jakimś czasie
dytte
  usilnie domagać się czegoś

nastawienie /ˌnastaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
sette sammen
  (rzeczownik odczasownikowy) od nastawić
instilling
  element konfiguracji jakiegoś urządzenia

nastawić /naˈstavʲiʨ̑/ (v)
justere
  przygotować psychicznie kogoś na coś
  skierować coś w daną stronę
  położyć na palniku na kuchence celem zagotowania

nastolatek /ˌnastɔˈlatɛk/ (n)
tenåring
  chłopiec w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat

nastolatka /ˌnastɔˈlatka/ (n)
tenåring
  dziewczyna w wieku od jedenastu do dziewiętnastu lat

nastrojowy (adj)
humør
  dający miły, intymny nastrój

nastrój /ˈnastruj/ (n)
humør
  (psychologia, psychologiczny) utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny;

następnie /naˈstɛ̃mpʲɲɛ/ (adv)
deretter
  później, w chwili następnej

następny /naˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
neste
  mający nastąpić, kolejny

następować /ˌnastɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
følge
  występować po sobie kolejno
inntreffe
  zdarzać się, stać się, odbywać się, dochodzić do skutku

nasycać /naˈsɨʦ̑aʨ̑/ (v)
gjennomvæte
  o wilgoci, zapachu itp.: przepajać, przenikać, napełniać

nasz /naʃ/ (pronoun)
vår
  1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)

naszyjnik /naˈʃɨjɲik/ (n)
halskjede
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;

natchnienie (n)
inspirasjon
  coś, co powoduje twórcze działanie

natomiast /naˈtɔ̃mʲjast/ (conjunction)
imidlertid
  w kontraście do tego, co powiedziano wcześniej

natura /naˈtura/ (n)
natur
  przyroda i wszystko, co w niej zachodzi z wyłączeniem produktów działalności człowieka;
  ogół cech człowieka lub zwierzęcia

naturalnie /ˌnatuˈralʲɲɛ/ (adv)
naturligvis
  w sposób naturalny, zgodnie z naturą

natychmiast /naˈtɨxmʲjast/ (adv)
øyeblikkelig
  bardzo szybko, bez zwłoki

natykać (v)
møte
  spotykać niespodziewanie

nauczanie /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ãɲɛ/ (n)
lære
  (rzeczownik odczasownikowy) od nauczać

nauczka (n)
lekse
  przestroga na przyszłość powstała w wyniku przykrego doświadczenia

nauczyciel /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
lærer
  osoba zajmująca się nauczaniem;

nauczycielka /ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka/ (n)
lærerinne
  (edukacja, edukacyjny) kobieta, która zajmuje się nauczaniem

nauka /naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
vitenskap
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;

naukowiec /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
vitenskapsmann
  człowiek zajmujący się nauką;

naukowy /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/ (adj)
vitenskapelig
  związany z nauką

nawa /ˈnava/ (n)
skip
  (architektura, architektoniczny) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium;

nawalić (v)
svikte
  (potocznie, potoczny) zawieść w czymś, nie zdołać zrobić czegoś z własnej winy
  (potocznie, potoczny) zepsuć się

nawałnica /ˌnavawʲˈɲiʦ̑a/ (n)
storm
  (książkowy) gwałtowna burza połączona z silnym wiatrem
  (książkowy) bardzo obfity gwałtowny deszcz, śnieg, wiatr itp.

nawet /ˈnavɛt/ (particle)
selv
  …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru
  …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją

nawias /ˈnavʲjas/ (n)
binders
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.;
  (termin typograficzny) każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1)

nawiasem mówiąc /naˈvʲjasɛ̃m ˈːuvʲjɔ̃nʦ̑/ (adv)
forresten
  nadmieniając, dodając mimochodem, przy okazji, od niechcenia

nawierzchnia /naˈvʲjɛʃxʲɲa/ (n)
brulegging
  górna część drogi, placu, chodnika;

nawietrzna /naˈvʲjɛṭʃna/ (n)
lovart
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) burta od strony wiatru

nawigacja (n)
navigasjon
  (astronomia, astronomiczny) (lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) nauka o prowadzeniu statków wodnych lub powietrznych

nawijać (v)
fis
  zwijać coś na coś

nawiązywać (v)
etablere
  zaczynać lub wznawiać kontakt, stosunki
henvise
  przywoływać jako wzór
rykk
  o relacjach wytwarzać obustronnie pozytywne więzi

nawracać (v)
henvende
  kierować do poprzedniej drogi, w uprzednie miejsce
  zmieniać kierunek na poprzedni

nawyk /ˈnavɨk/ (n)
sedvane
  (psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;

nawzajem /naˈvzajɛ̃m/ (adv)
hverandre
  o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego
i like måte
  przy podziękowaniu za życzenia używany do życzenia tego samego życzącemu

nawóz /ˈnavus/ (n)
gjødsel
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;

nazad /ˈnazat/ (adv)
bakut
  wstecz, za siebie, w tył
  z powrotem

naziemny (adj)
bakke
  o umiejscowieniu na powierzchni ziemi

nazizm /ˈnaʑism̥/ (n)
nasjonalsosialisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;

nazwa /ˈnazva/ (n)
navn
  wyraz lub termin określający coś

nazwa własna /ˈnazva ˈvwasna/ (n)
egennavn
  (zobacz) rzeczownik własny

nazwisko /naˈzvʲiskɔ/ (n)
etternavn
  nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;

nazywać /naˈzɨvaʨ̑/ (v)
kalle
  określać nazwą, mianem
  nadawać nazwę lub imię
heite seg
  nosić dane imię, nazwisko lub nazwę, być znanym pod tym imieniem

nałóg /ˈnawuk/ (n)
misbruk
  (medycyna, medyczny) chroniczna potrzeba dostarczania szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem;
uvane
  zakorzeniony nawyk lub upodobanie zazwyczaj oceniane negatywnie

naśladować /ˌnaɕlaˈdɔvaʨ̑/ (v)
imitere
  powtarzać po kimś jakąś czynność

naśladowca (n)
herme etter
  osoba, która kogoś naśladuje, wzoruje się na kimś

neandertalczyk /ˌnɛãndɛrˈtalʧ̑ɨk/ (n)
neandertaler
  (paleoantropologia, paleoantropologiczny) Homo neanderthalensis, wymarły gatunek z rodzaju człowiek (Homo) lub podgatunek człowieka rozumnego;

negatyw /nɛˈɡatɨf/ (n)
negativ
  (fotografia) obraz na kliszy fotograficznej lub taśmie filmowej mający odwrócone barwy;

negatywny /ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
negativ
  niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy
  stwierdzający nieistnienie lub brak czegoś (w badaniu, eksperymencie, doświadczeniu)
  wyrażający krytykę, dezaprobatę lub sprzeciw; przeczący

nekrolog /nɛˈkrɔlɔk/ (n)
dødsannonse
  afisz z zawiadomieniem o czyjejś śmierci i terminie pogrzebu
  notatka prasowa lub artykuł poświęcony zmarłej osobie;

nekropolia (n)
nekropolis
  (książkowy) wielki i zwykle zabytkowy cmentarz, na którym pochowane są słynne osoby i znane rody

neologizm /ˌnɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
neologisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;

neon /ˈnɛɔ̃n/ (n)
neon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (adj)
nepali
  odnoszący się do państwa Nepal

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (n)
nepali
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Nepalu;

neptek (n)
talentløs
  (lekceważąco, lekceważący) osoba niezaradna lub niezdarna

neptun /ˈnɛptũn/ (n)
neptunium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;

nerd /nɛrt/ (n)
nerd
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pasjonująca się naukami ścisłymi, informatyką, grami komputerowymi itp. kosztem nieprzystosowania do życia społecznego, niezdolności utrzymywania stosunków towarzyskich lub niedbałości o formę fizyczną;

nerka /ˈnɛrka/ (n)
nyre
  (anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;

nerw /nɛrf/ (n)
nerve
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;
  (botanika, botaniczny) włókno w roślinach, głównie liściach, służące przewodzeniu i wzmacnianiu;

nerwowo /nɛrˈvɔvɔ/ (adv)
nervøs
  w sposób nerwowy, zdradzający zdenerwowanie/poddenerwowanie/niepokój

nerwowy /nɛrˈvɔvɨ/ (adj)
nervøs
  o człowieku: taki, który szybko się denerwuje, ma słabe nerwy

nestorianizm (n)
nestorianisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańska doktryna chrystologiczna, która uznaje w Chrystusie dwie osoby, boską i ludzką, oraz neguje kult Marii jako Matki Boskiej;

neurobiologia (n)
nevrovitenskap
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) termin na określenie różnych dziedzin nauki, których przedmiotem badań jest układ nerwowy;

neurochirurgia /ˌnɛwrɔxʲiˈrurʲɟja/ (n)
nevrokirurgi
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego;

neutralność /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɔɕʨ̑/ (n)
nøytralitet
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami

neutralny /nɛwˈtralnɨ/ /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/ (adj)
nøytral
  taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny

neutrino /nɛwˈtrʲĩnɔ/ (n)
neutrino
  (fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;

neutron /nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/ /ˈnɛwtrɔ̃n/ (n)
nøytron
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;

niby /ˈɲibɨ/ (conjunction)
hvor
  spójnik wyrażający relację podobieństwa

niby /ˈɲibɨ/ (preposition)
som
  przyimek wyrażający relację podobieństwa

nic /ɲiʦ̑/ (indefinitePronoun)
ingenting
  …sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu

nicość (n)
ingenting
  pustka, brak, nieistnienie czegoś

niczym /ˈɲiʧ̑ɨ̃m/ (conjunction)
da
  …przyłączający wyraz lub wyrażenie, które określają podstawę porównania

niczym /ˈɲiʧ̑ɨ̃m/ (preposition)
fordi
  …przyłączający wyraz, który określa podstawę porównania

niderlandzki /ˌɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
nederlandsk
  związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów

nie /ɲɛ/ (particle)
ikke
  wyraża zakaz
ikke, ei
  zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów
nei, ikke
  zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś

nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe /ˈɲɛ‿ʧ̑ɨ̃ɲ druˈɟɛ̃mu ˈʦ̑ɔ ˈtɔbʲjɛ ɲɛ̃ˈmʲiwɛ/ (proverb)
man høster som man sår
  nie należy robić komuś rzeczy, które nie są miłe dla nas.

nie do wiary /ˌɲɛ‿dɔ‿ˈvʲjarɨ/ (adv)
ubegripelig
  (potocznie, potoczny) o czymś nieprawdopodobnym, niewiarygodnym

nie ma /ˈɲɛ‿ma/ (v)
nei
  forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie istnieje
  forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie znajduje się w danym miejscu

nie ma problemu (interjection)
ikke noe problem
  zapewnienie drugiej strony, że jej prośba nie stwarza żadnego problemu i może być zrealizowana

nie ma sprawy (interjection)
ikke noe problem
  zapewnienie drugiej strony, że jej prośba nie stwarza żadnego problemu i może być zrealizowana

nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło /ˈɲɛ‿ma ˈtɛɡɔ ˈzwɛɡɔ ˈʦ̑ɔ ˈbɨ na‿ˈdɔbrɛ ɲɛ‿ˈvɨʃwɔ/ (proverb)
aldri så galt at det ikke er godt for noe
  każda niepomyślna sytuacja może mieć pozytywny skutek, nawet pozornie negatywne wydarzenia ostatecznie mogą spowodować pozytywne zmiany

nie ma za co (interjection)
ingen årsak
  odpowiedź na „dziękuję”

nie mieć wszystkich w domu /ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʨ̑ ˈfʃɨstʲciγ ˈv‿dɔ̃mu/ (idiom)
ha en skrue løs
  (potocznie, potoczny) zachowywać się odmiennie od standardów, irracjonalnie, naiwnie, wbrew czyimś oczekiwaniom, być niespełna rozumu

nie wszystko złoto, co się świeci /ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i/ (proverb)
det er ikke gull alt som glimrer
  nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości

nie- /ɲɛ/ (prefix)
ikke
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający…
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon czasowników pochodnych od podstaw dziś rzadkich lub nieużywanych
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon nielicznych zaimków i liczebników mających inne znaczenie z przeczeniem „nie” i bez przeczenia (w tym drugim przypadku pisane osobno)
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przysłówków złożonych utworzonych od zaprzeczonych przymiotników, od imiesłowów czynnych lub od imiesłowów biernych
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon rzeczowników złożonych…
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon wyrazów pochodnych, utworzonych za pomocą różnych sufiksów od innych wyrazów połączonych z „nie-” lub od wyrazów podstawowych, które mają „nie-” w swoim składzie słowotwórczym
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon złożonych imiesłowów przymiotnikowych
  zazwyczaj zaprzeczenie znaczenia przymiotnika podstawowego; znaczny lub znikomy stopień nasilenia cechy, którą nazywa przymiotnik podstawowy
u-
  niemożliwość realizacji tego, co oznacza czasownik, od którego pochodzi przymiotnik

niebezpieczeństwo /ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
fare
  sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody

niebezpieczny /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
farlig
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego

niebiański (adj)
himmelsk
  związany z mitycznym niebem, dotyczący tego nieba

niebieskawozielony /ˌɲɛbʲjɛskavɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
akvamarin
  zielony z niebieskawym odcieniem

niebieski /ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
blå
  mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;

niebiesko (adv)
blå
  z użyciem niebieskiej barwy, z obecnością niebieskości

niebo /ˈɲɛbɔ/ (n)
himmel
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie

nieboskłon /ɲɛˈbɔskwɔ̃n/ (n)
blåne
  (książkowy) kopuła nieba, zwłaszcza jej dolna część

niebyt (n)
ingenting
  nieistnienie, nicość

niech /ɲɛx/ (particle)
la
  …używana do tworzenia trybu rozkazującego dla 3 (osoba) lp oraz 3 (osoba) lm

niech odpoczywa w pokoju (interjection)
hvil i fred
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) katolicki akt strzelisty do Boga za zmarłą osobę

niechęć /ˈɲɛxɛ̃ɲʨ̑/ (n)
mislike
  brak chęci, pragnienia czegoś

niecierpliwość /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
utålmodighet
  brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś

nieco /ˈɲɛʦ̑ɔ/ (adv)
noen lunde
  przysłówek informujący o niewielkim nasileniu bądź zakresie zjawiska lub cechy

nieco /ˈɲɛʦ̑ɔ/ (indefinitePronoun)
noe
  zaimek informujący o niewielkiej liczbie (ilości)
  zaimek informujący o niewielkim nasileniu bądź zakresie zjawiska lub cechy

nieczuły (adj)
kald
  pozbawiony wrażliwości, współczucia, okazywania reakcji emocjonalnych

niedaleki (adj)
snarlig
  niezbyt oddalony w czasie
nærliggende
  położony w niedużej odległości

niedaleko pada jabłko od jabłoni /ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/ (proverb)
som far, så sønn
  dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach

niedawno /ɲɛˈdavnɔ/ (adv)
nylig
  w niedalekiej przeszłości

niedawny (adj)
nylig
  taki, który pochodzi z nieodległej przeszłości

niedbalstwo (n)
uaktsomhet
  niestaranność, niedbałość, brak dbałości

niedbały (adj)
utilsiktet
  wykonujący coś niedokładnie
uformell
  wyrażający lekceważenie

niedemokratyczny (adj)
udemokratisk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) będący zaprzeczeniem demokracji; inny niż demokratyczny

niedobry (adj)
dårlig
  bez optymizmu
  bez staranności
  pozbawiony dobroci
kvalm
  przynoszący szkodę

niedobrze /ɲɛˈdɔbʒɛ/ (adv)
ille
  w sposób niewłaściwy, zły, niepomyślny, nieszczęśliwy
  w sposób pozbawiony życzliwości, nieprzyjazny
  źle pod względem fizycznym

niedobór /ɲɛˈdɔbur/ (n)
mangel
  zbyt mała ilość czegoś

niedojrzały /ˌɲɛdɔjˈʒawɨ/ (adj)
grønn
  o człowieku: niedorosły; taki, który nie osiągnął dojrzałości, nie jest w pełni ukształtowany psychicznie lub fizycznie
  o owocu, warzywie: taki, który jeszcze nie nadaje się do jedzenia

niedokrwienie /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
iskemi
  (medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu;

niedokrwistość /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑/ (n)
anemi
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;

niedopatrzenie (n)
feil
  brak dostatecznej czujności; omyłka wskutek nieuwagi

niedopałek /ˌɲɛdɔˈpawɛk/ (n)
sigarett
  niedopalona pozostałość papierosa lub innego przedmiotu

niedorozwinięty (adj)
tilbakestående
  (potocznie, potoczny) (psychologia, psychologiczny) opóźniony lub zahamowany w rozwoju umysłowym

niedorzeczny /ˌɲɛdɔˈʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
absurd
  nie do rzeczy, niemający sensu

niedoskonały (adj)
ufullkommen
  niepozbawiony wad; posiadający słabe strony

niedostateczny (n)
svikte
  (urzędowy) (edukacja, edukacyjny) najniższa ocena szkolna, stopień niedostateczny

niedostatek /ˌɲɛdɔˈstatɛk/ (n)
armod
  brak środków do życia
mangel
  zbyt mała ilość

niedostępny /ˌɲɛdɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
utilgjengelig
  taki, do którego nie ma dostępu, do którego nie każdy może dotrzeć

niedoszły (adj)
wannabe
  o człowieku: taki, który nie osiągnął zamierzonego celu

niedożywienie /ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
underernæring
  nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów

niedużo /ɲɛˈduʒɔ/ (adv)
litt
  niewiele, mało

niedziela /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla/ (n)
søndag
  siódmy i ostatni dzień tygodnia;

niedługo /ɲɛˈdwuɡɔ/ (adv)
snart
  niebawem; o czymś, co ma się zdarzyć w niedalekiej przyszłości

niedźwiedzia przysługa /ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑a pʃɨˈswuɡa/ (n)
bjørnetjeneste
  przysługa przynosząca szkodę temu, komu chciano przysłużyć

niedźwiedzica /ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
binne
  (zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia

niedźwiedź /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
bjørn
  (zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);

niedźwiedź biały /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑ ˈbʲjawɨ/ (n)
isbjørn
  (zoologia, zoologiczny) (zobacz) niedźwiedź polarny

niedźwiedź brunatny (n)
brunbjørn
  (zoologia, zoologiczny) Ursus arctos Linnaeus, duży drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych;

niedźwiedź polarny /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ/ (n)
isbjørn
  (zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;

nieelegancki (adj)
uelegant
  taki, który nie jest elegancki

nieetyczny /ˌɲɛːˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
uetisk
  niezgodny z etyką

niefortunny /ˌɲɛfɔrˈtũnːɨ/ (adj)
ulykkelig
  nieszczęśliwy, który nie ma szczęścia

niegdyś /ˈɲɛɡdɨɕ/ (indefinitePronoun)
med det første
  w przeszłości (zwykle odległej), dawniej, kiedyś

niegodny (adj)
skamfull
  bez honoru, godności

niegodziwy (adj)
slim
  taki, który postępuje nieszlachetnie, nieuczciwie; (także, też) świadczący o niegodziwości

niegroźny (adj)
harmløs
  nieszkodliwy, który nie stanowi zagrożenia dla nikogo ani niczego

niegrzeczny /ɲɛˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
uskikkelig
  zachowujący się niewłaściwie, nieuprzejmy

niegustowny (adj)
flau
  w złym guście, bez smaku

niejaki /ɲɛ̇ˈjäci/ (pronoun)
enkelte
  jakiś, pewien, coś nieokreślonego lub ktoś nieokreślony

niejasność (n)
bølgje
  brak jasności, dookreślenia, precyzji; dwuznaczność, niejednoznaczność, niezrozumiałość

niejasny /ɲɛ̇ˈjasnɨ/ (adj)
dim
  ciemny, słabo oświetlony

niejednoznaczny (adj)
flertydig
  o więcej niż jednym znaczeniu; dający się interpretować różnorako

niekonwencjonalny /ˌɲɛkɔ̃nvɛ̃nʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
uortodoks
  taki, który wykracza poza ustalone schematy

niekorzystny (adj)
ugunstig
  taki, który przynosi straty

niektóry /ɲɛˈkturɨ/ (indefinitePronoun)
noen
  niektórzy, niektóre w użyciu rzeczownikowym pewne osoby
noe
  pewien należący do jakiegoś zbioru, ale nie każdy

nielegalny /ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/ (adj)
ulovlig
  niezgodny z prawem
  produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób niezgodny z prawem

nieletni (adj)
mindreårig
  (potocznie, potoczny) który nie osiągnął pełnoletniości

nieletni (n)
gruvearbeider
  w prawie karnym: osoba, która w momencie popełnienia czynu zabronionego nie ukończyła 17. roku życia

nieliczny /ɲɛˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
få
  który nie jest liczny, którego nie jest dużo

nielogiczny (adj)
ulogisk
  sprzeczny z prawidłami logiki

nielubiany /ˌɲɛluˈbʲjãnɨ/ (adj)
mislike
  taki, którego się nie lubi, nie wzbudzający sympatii

niemal /ˈɲɛ̃mal/ (particle)
nesten
  partykuła oznaczająca, że wyrażenie, którego dotyczy nie jest zgodne z prawdą, jednak niewiele brakuje, aby było.

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
tysk
  związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
tysk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

niemiły /ɲɛ̃ˈmʲiwɨ/ (adj)
hyggelig
  niesympatyczny, wredny, zachowujący się wobec innych w odpychający sposób
  wywołujący nieprzyjemne uczucie

niemniej jednak
hvor mye
  …przyłączająca zdanie lub wyrażenie, którego treść nie jest zgodna z tym, co można by wywnioskować z wcześniejszego kontekstu

niemoc /ˈɲɛ̃mɔʦ̑/ (n)
sykdom
  bezsilność

niemowlak (n)
baby
  (potocznie, potoczny) małe dziecko nieumiejące jeszcze mówić

niemowlę /ɲɛ̃ˈmɔvlɛ/ (n)
spedbarn
  małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić;

niemożliwy /ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
umulig
  taki, którego nie da się urzeczywistnić

niemrawy (adj)
svime av
  o niewielkiej intensywności
hjelpeløs
  zbyt powolny i bez energii

niemy /ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
stum
  taki, który nie może mówić

nienaganny (adj)
uklanderlig
  (książkowy) niedający powodu do jakichkolwiek zarzutów

nienaprawialny (adj)
ubotelig
  taki, którego nie można naprawić

nienarodzony /ˌɲɛ̃narɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
ufødt
  taki, który się (jeszcze) nie narodził/urodził

nienasycony (adj)
umettelig
  nieznający umiaru; stale pragnący więcej

nienawidzić /ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑/ (v)
hate
  czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś

nienawiść /ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑/ (n)
hat
  silna niechęć, awersja, wrogość

nieobecność /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
åndsfraværelse
  (przenośnie, przenośnia) brak uwagi, brak koncentracji

nieobecny /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
fraværende
  taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa

nieodgadniony (adj)
gåtefull
  niemożliwy do odgadnięcia, zagadkowy, niepojęty, niezgłębiony

nieodmienny /ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
ubøyelig
  (gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same

nieodpowiedni /ˌɲɛɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
uskikket
  niewłaściwy, niespełniający warunków

nieodpowiedzialność (n)
ansvarsløshet
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nieodpowiedzialne; cecha tych, którzy są nieodpowiedzialni

nieodwołalny (adj)
ugjenkallelig
  niemogący być odwołanym, cofniętym

nieokiełznany (adj)
tøylesløs
  (książkowy) niedający się powściągnąć, pohamować, opanować

nieokreślony /ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (adj)
uspesifisert
  niejasny, nieprecyzyjny, niezupełnie zdefiniowany, niezupełnie określony

nieokrzesany /ˌɲɛɔkʃɛˈsãnɨ/ (adj)
keitete
  nieposiadający ogłady towarzyskiej

nieomylny /ˌɲɛɔ̃ˈmɨlnɨ/ (adj)
ufeilbarlig
  taki, który się nie myli

nieopodal /ˌɲɛɔˈpɔdal/ (preposition)
avslutte
  w sąsiedztwie, otoczeniu

nieosiągalny /ˌɲɛɔɕɔ̃ŋˈɡalnɨ/ (adj)
utilgjengelig
  taki, którego nie da się osiągnąć

nieostrożny /ˌɲɛɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
uforsiktig
  taki, który nie jest ostrożny, który nie uważa

niepalący /ˌɲɛpaˈlɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
ikke-røker
  osoba, która nie pali papierosów

nieparzysty /ˌɲɛpaˈʒɨstɨ/ (adj)
ulike
  (matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa

niepewny /ɲɛˈpɛvnɨ/ (adj)
rådvill
  chwiejny, mający wątpliwości lub wzbudzający wątpliwości

niepełnoletni /ˌɲɛpɛwnɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
mindreårig
  niebędący dojrzałym

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (adj)
bevegelseshemmet
  nieosiągający wystarczających władz fizycznych lub umysłowych wskutek ułomności swego ciała

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (n)
bevegelseshemmet
  osoba niepełnosprawna (1.1)

niepodległość /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
selvstendighet
  niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;

niepodległy /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
selvstendig
  mający niepodległość; niezależny

niepodobny (adj)
ulik
  niewykazujący podobieństwa

niepogoda /ˌɲɛpɔˈɡɔda/ (n)
uvær
  zła, nieprzyjemna pogoda

niepokoić /ˌɲɛpɔˈkɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
forstyrre
  wzbudzać niepokój, martwić
engste
  mieć obawy, martwić się

niepokój /ɲɛˈpɔkuj/ (n)
uro
  stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi

niepomyślny /ˌɲɛpɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ/ (adj)
ugunstig
  który nie jest po czyjejś myśli, który komuś nie sprzyja

niepoprawny (adj)
inkorrekt
  niezgodny częściowo lub zupełnie z ustalonymi regułami
ubotelig
  taki, który nie zamierza lub nie daje się poprawić

nieporadny (adj)
klosset
  niepotrafiący sobie poradzić
klumsete
  świadczący o braku radzenia sobie

nieporozumienie /ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
misforståelse
  pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji

nieposłuszeństwo /ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
ulydighet
  cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa

nieposłuszny (adj)
ulydig
  odznaczający się nieposłuszeństwem

niepotrzebny /ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
unødvendig
  taki, który nie jest potrzebny

niepoważny (adj)
eplekjekk
  niedający się traktować poważnie

niepowodzenie /ˌɲɛpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
fiasko
  przeciwieństwo powodzenia, sukcesu; przegrana, porażka

niepowstrzymany (adj)
ubønnhørlig
  niedający się powstrzymać, powściągnąć

niepozorny /ˌɲɛpɔˈzɔrnɨ/ (adj)
upåfallende
  niewielki, nie rzucający się w oczy, nie zwracający na siebie uwagi

niepożądany (adj)
motstående
  taki, jakiego się unika; odwrotny do zamierzonego

nieprawda /ɲɛˈpravda/ (n)
usannhet
  coś co jest niezgodne z prawdą

nieprawdopodobny /ˌɲɛpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
usannsynlig
  pozbawiony cech prawdopodobieństwa, niedający się uznać za prawdziwy

nieprawdziwy /ˌɲɛpravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
usann
  taki, który nie jest prawdziwy

nieprawidłowy /ˌɲɛpravʲidˈwɔvɨ/ (adj)
irregulær
  niezgodny z normą; niezgodny z tym, co prawidłowe

nieprzechodni /ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
intransitiv
  (gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej

nieprzeciętny (adj)
utstående
  taki, który się wyróżnia

nieprzewidywalny /ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ/ (adj)
ujamn
  taki, którego nie da się przewidzieć

nieprzezroczysty (adj)
opak
  o substancji nieprzepuszczający światła, nieprzejrzysty

nieprzyjazny /ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ/ (adj)
uvennlig
  nastawiony niechętnie, wrogo
dårlig
  taki, który nie sprzyja, stanowiący przeszkodę

nieprzyjemny /ˌɲɛpʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
hyggelig
  sprawiający przykrość, wywołujący niemiłe odczucia

nieprzystępny (adj)
utilgjengelig
  (psychologia, psychologiczny) zachowujący dystans w relacjach z ludźmi
  taki, do którego trudno dotrzeć

nieprzytomny /ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
bevisstløs
  taki, który stracił przytomność, świadomość

nieprzyzwoity /ˌɲɛpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
uanstendig
  niezgodny z powszechnymi zasadami moralnymi (często w kontekście seksualnym)

nieraz /ˈɲɛras/ (adv)
av og til
  czasami, niekiedy
ofte
  wiele razy, często

nierealny /ˌɲɛrɛˈalnɨ/ (adj)
irreal
  taki, który nie istnieje w rzeczywistości

niereformowalny (adj)
ubotelig
  taki, którego nie da się zreformować, naprawić, nawrócić, zmienić

nieregularny (adj)
irregulær
  pojawiający się, działający, występujący w nierównych odstępach czasu

nierozważny (adj)
dumdristig
  taki, który działa bez rozwagi, namysłu

nieruchomość /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
eiendom
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;

nierząd (n)
prostitusjon
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyny seksualne niezgodne z normami obyczajowymi i moralnymi

nierób (n)
lathans
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek stroniący od pracy

nieskazitelny (adj)
uplettet
  bez skazy, bez zanieczyszczeń
daddelfri
  niemający żadnej skazy moralnej

nieskończony /ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
uendelig
  niemający końca, niekończący się

niesmaczny /ɲɛˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
smakløst
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) źle smakujący
flau
  (przenośnie, przenośnia) niegrzeczny, ordynarny, wzbudzający niesmak, w złym smaku

niesmak /ˈɲɛsmak/ (n)
avsky
  (przenośnie, przenośnia) przykre wrażenie

niespodzianka /ˌɲɛspɔˈʥ̑ãŋka/ (n)
overraskning
  coś, czego się ktoś nie spodziewa

niespodziewanie /ˌɲɛspɔʥ̑ɛˈvãɲɛ/ (adv)
som lyn fra klar himmel
  w sposób nieoczekiwany, niespodziewany, powodujący zaskoczenie

niespokojny /ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ/ (adj)
stormfull
  pełen niepokoju, zamętu, niebezpieczeństw

niesporczak /ɲɛˈspɔr.t͡ʂak/ (n)
bjørnedyr
  (zoologia, zoologiczny) Tardigrada, typ bardzo małych zwierząt bezkręgowych;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę tego typu (1.1)

niestabilny /ˌɲɛstaˈbʲilnɨ/ (adj)
labil
  chwiejny, który nie ma stabilizacji, który się łatwo zmienia

niestaranny (adj)
dårlig
  wynikający z braku staranności; świadczący o pośpiechu i niedokładności

niestałość /ɲɛˈstawɔɕʨ̑/ (n)
labilitet
  zmienność, brak stałości, trwałości (np. w przekonaniach)

niestały (adj)
labil
  taki, który często zmienia upodobania, poglądy, świadczący o braku stałości

niestety /ɲɛˈstɛtɨ/ (particle)
dessverre
  …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

niestosowny (adj)
uskikket
  taki, który nie jest dostosowany do okoliczności

niestrawność (n)
fordøyelsesbesvær
  (medycyna, medyczny) ostre zaburzenie w trawieniu, dyspepsja

niestrudzenie /ˌɲɛstruˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (adv)
utrettelig
  w sposób niestrudzony

nieszczęścia chodzą parami /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi/ (proverb)
en ulykke kommer sjelden alene
  jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne

nieszczęście /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
ulykke
  przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie
  pechowy, niepomyślny dla kogoś zbieg zdarzeń

nieszczęśliwy /ˌɲɛʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
ulykkelig
  nieodczuwający szczęścia, przygnębiony
  prowadzący do niekorzystnego przebiegu wydarzeń

nieszkodliwy (adj)
harmløs
  niestanowiący zagrożenia

niesława (n)
beryktethet
  brak dobrej opinii

niesławny (adj)
beryktet
  okryty niesławą, okryty hańbą

nietakt (n)
brøler
  (podniośle) niewłaściwy postępek wynikający z braku dobrych manier; brak taktu

nietaktowny /ˌɲɛtakˈtɔvnɨ/ (adj)
klønet
  pozbawiony taktu, nieuprzejmy, niekulturalny, niezręczny

nietolerancja /ˌɲɛtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
intoleranse
  brak tolerancji, nieakceptowanie/nietolerowanie czegoś lub kogoś
  negatywne reagowanie organizmu na pokarm, szczepionkę itd.

nietoperz /ɲɛˈtɔpɛʃ/ (n)
flaggermus
  (zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

nietrwały (adj)
lettbedervelig
  krótko nadający się do użytku

nietrzeźwy /ɲɛˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
drita
  pijany, będący w stanie upojenia alkoholowego

nieubłagany (adj)
sta
  niedający się ubłagać

nieuchronny /ˌɲɛ<sup>w</sup>uxˈrɔ̃nːɨ/ (adj)
uavvendelig
  taki, przed którym nie da się uciec, uchronić; któremu nie da się zapobiec, powstrzymać

nieuchwytny (adj)
flyktig
  niedający się uchwycić, ująć

nieudolny (adj)
talentløs
  nie potrafiący dobrze czegoś zrobić
hjelpeløs
  świadczący o braku radzenia sobie

nieufność (n)
mistro
  brak zaufania

nieugięty (adj)
uforsonlig
  o osobie niedający się przekonać, pokonać lub zmienić

nieuleczalny /ˌɲɛ<sup>w</sup>ulɛˈʧ̑alnɨ/ (adj)
ubotelig
  (medycyna, medyczny) taki, który jest niemożliwy do wyleczenia
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) taki, którego nie można zmienić lub przezwyciężyć

nieumyślny (adj)
utilsiktet
  wyrządzony bez uprzedniego zamysłu

nieunikniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ/ (adj)
uavvendelig
  taki, którego nie da się uniknąć; taki, który musi zajść

nieuprawny /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈpravnɨ/ (adj)
øde
  o terenie, ziemi, polu: nie nadający się do uprawy lub nie objęty uprawą; taki, który leży odłogiem

nieuprzejmy (adj)
uhøflig
  niemiły, nieżyczliwy, zachowujący się wobec innych w sposób pozbawiony uprzejmości

nieurodzajny (adj)
mager
  cechujący się brakiem urodzaju

nieustannie /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈstãɲːɛ/ (adv)
uavbrutt
  bez przerwy, non-stop, bez ustanku

nieustraszony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ustraˈʃɔ̃nɨ/ (adj)
frekk
  dzielny, nie ulegający strachowi

nieustępliwy (adj)
ubønnhørlig
  taki, który łatwo lub wcale nie ustępuje

nieuwaga /ˌɲɛ<sup>w</sup>uˈvaɡa/ (n)
uoppmerksomhet
  brak uwagi, koncentracji

nieuzasadniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>uzasadʲˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
falsk
  nie mający uzasadnienia, nie mający usprawiedliwienia

niewart złamanego grosza /ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ˈɡrɔʃa/ (adj)
ikke verdt et rødt øre
  (potocznie, potoczny) oceniany negatywnie, niezasługujący na zaufanie, bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego

niewart złamanego szeląga /ˈɲɛvard ˌzwãmãˈnɛɡɔ ʃɛˈlɔ̃ŋɡa/ (adj)
ikke verdt et rødt øre
  (książkowy) oceniany jako bezwartościowy, lichy, nienadający się do niczego

nieważny /ɲɛˈvaʒnɨ/ (adj)
død og maktesløs
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bez mocy prawnej

niewdzięcznik /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
utakknemlig
  osoba niewdzięczna, niepoczuwająca się do wdzięczności

niewdzięczny /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
utakknemlig
  pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności

niewiarygodny /ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
utrolig
  w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem

niewidoczny /ˌɲɛvʲiˈdɔʧ̑nɨ/ (adj)
usynlig
  taki, którego nie widać

niewidomy /ˌɲɛvʲiˈdɔ̃mɨ/ (adj)
blind
  taki, który trwale nie widzi

niewidomy /ˌɲɛvʲiˈdɔ̃mɨ/ (n)
blind
  osoba, która trwale nie widzi

niewidzialny /ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
usynlig
  niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

niewiele /ɲɛˈvʲjɛlɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
litt
  nieduża ilość kogoś lub czegoś

niewielki /ɲɛˈvʲjɛlʲci/ (adj)
lille-
  taki, który jest mały w rozmiarze, objętości lub fizycznym nasileniu

niewinność /ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
uskyld
  cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu

niewinny /ɲɛˈvʲĩnːɨ/ (adj)
uskyldig
  taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy

niewola /ɲɛˈvɔla/ (n)
slaveri
  brak wolności, suwerenności; zamknięcie

niewolnictwo /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
slaveri
  (socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

niewolniczy /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
slave
  dotyczący niewolnika lub niewolnictwa

niewolnik /ɲɛˈvɔlʲɲik/ (n)
slave, trell
  osoba będąca w niewoli

niewrażliwy (adj)
usårbar
  niepodatny na działanie
hjerteløs
  pozbawiony wrażliwości

niewybredny (adj)
grov
  w złym guście

niewybuchły (adj)
ueksplodert
  taki, który nie wybuchł, nie eksplodował choć powinien

niewygodny (adj)
klumsete
  o osobach sprawiający trudności, będący przeszkodą

niewykonalny /ˌɲɛvɨkɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
umulig
  taki, którego nie da się wykonać, zrobić

niewypłacalność (n)
insolvens
  (ekonomia, ekonomiczny) sytuacja, kiedy dłużnik nie ma możliwości spłaty swoich zobowiązań z posiadanego majątku;

niewypłacalny (adj)
bankerott
  (ekonomia, ekonomiczny) taki, który nie ma możliwości spłaty swoich długów z posiadanego majątku

niewystarczający (adj)
utilstrekkelig
  niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom

niewzruszony (adj)
rigid
  odporny na wpływy, ataki

niewątpliwie /ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ/ (adv)
uten tvil
  od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia

niewłaściwy /ˌɲɛvwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
gal
  inny, niż oczekiwano; inny niż powinien być

niezachwiany (adj)
uovervinnelig
  taki, który nie zmienia swoich przekonań, nie daje się zachwiać

niezadowolenie /ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
misnøye
  brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem

niezadowolony /ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
misfornøyd
  odczuwający niezadowolenie

niezależnie (adv)
uansett
  bez względu na coś (sugeruje, że jakiś argument nie jest wystarczająco ważny)

niezależność /ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
uavhengighet
  bycie niezależnym od kogoś

niezależny /ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
uavhengig
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nienależący do żadnej z rywalizujących partii
selvstendig
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) o państwach: niebędący pod niczyim zwierzchnictwem, decydujący sam o sobie
frilans
  bezstronny, niezwiązany z żadną z grupą społeczną, niekierujący się jej interesem

niezamężny /ˌɲɛzãˈmɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
ugift
  zwykle o kobiecie: nie mająca męża, będąca panną; nie będąca żoną, małżonką

niezapominajka /ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/ (n)
forglemmegei
  (botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1)

niezapomniany (adj)
minnerik
  taki, którego nie można zapomnieć

niezaradny (adj)
talentløs
  nie potrafiący radzić sobie z czymś

niezauważalny (adj)
umerkelig
  niedostrzegalny za pomocą wzroku, niewidoczny; taki, który nie daje się zauważyć

niezawodność (n)
pålitelighet
  cecha tego, co nie zawodzi, na czym można polegać

niezawodny (adj)
pålitelig
  taki, który nie zawodzi

niezborny /ɲɛˈzbɔrnɨ/ (adj)
klumsete
  nie łączący się w harmonijną całość

niezbędny /ɲɛˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
uerstattelig
  taki, bez którego nie można przetrwać, normalnie funkcjonować; taki, który jest bardzo potrzebny

niezdarny /ɲɛˈzdarnɨ/ (adj)
slurvet
  będący objawem braku zręcznośći lub sprawności, wykonany nieudolnie
klossete
  charakteryzujący się brakiem zręczności lub sprawności

niezdatny (adj)
udugelig
  (przestarzałe, przestarzały) nie będący zdolnym do czego
  taki, który nie nadaje się do czegoś

niezdecydowany (adj)
rådvill
  taki, który nie podjął decyzji, nie wybrał czegoś

niezdolność /ɲɛˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
udugelighet
  brak zdolności do zrobienia czegoś, brak umiejętności

niezgodny /ɲɛˈzɡɔdnɨ/ (adj)
motsatt
  taki, który jest w sprzeczności z czymś

niezgrabny (adj)
klossete
  niezręczny, charakteryzujący się brakiem zręczności; niezdarny, niewprawny
klumsete
  świadczący o braku zręczności

niezidentyfikowany obiekt latający (n)
uidentifisert flygende objekt
  obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski;

nieziemski (adj)
fantastisk
  niczym niepodobny do tego, co ziemskie

niezmienny /ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
uforanderlig
  taki, który się prędko nie zmienia; w którym nie zachodzą zmiany

niezmordowany (adj)
utrøttelig
  nieulegający zmęczeniu, nieustający w wysiłku lub pracy

nieznaczny (adj)
ubetydelig
  nie posiadający większego znaczenia

nieznajomy /ˌɲɛznaˈjɔ̃mɨ/ (adj)
ukjend
  taki, który nie jest komuś znany; obcy, nieznany

nieznajomy /ˌɲɛznaˈjɔ̃mɨ/ (n)
ukjend
  osoba nieznana, obca

nieznany /ɲɛˈznãnɨ/ (adj)
ukjend
  ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany

niezrozumiały /ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
uforståelig
  (przenośnie, przenośnia) niedający się zinterpretować, niejasny
  niedający się zrozumieć

niezrównoważony (adj)
labil
  (psychologia, psychologiczny) pozbawiony równowagi psychicznej; niepanujący nad sobą

niezręcznie (adv)
klosset
  w sposób niestosowny
  w sposób niezręczny

niezręczny (adj)
klumsete
  który wprowadza w zakłopotanie
  niemający sprytu, biegłości, znajomości czegoś
  niemający zręczności, (także, też) świadczący o braku zręczności

niezwyciężony /ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
uovervinnelig
  taki, którego nie da się zwyciężyć

niezwykły /ɲɛˈzvɨkwɨ/ (adj)
magisk
  baśniowy, czarodziejski
underfull
  rewelacyjny
uvanlig
  rzadko spotykany, nietypowy
usedvanlig
  wyróżniający się, wybitny

niezwłocznie /ɲɛˈzvwɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
kvikk
  bez zwłoki, natychmiast

niezłomny (adj)
stødig
  taki, którego nie można zwyciężyć

niezły /ˈɲɛzwɨ/ (adj)
fin
  mający dość dobry charakter

nieład /ˈɲɛwat/ (n)
røre
  brak ładu, uporządkowania

nieładny (adj)
slette
  taki, który nie jest ładny; pozbawiony urody

niełupka /ɲɛˈwupka/ (n)
akene
  (botanika, botaniczny) suchy, niepękający, jednonasienny owoc, posiadający skórzastą lub zdrewniałą owocnię otaczającą luźno nasienie;

nieśmiało /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔ/ (adv)
sjenert
  z wahaniem, bez śmiałości czy pewności siebie

nieśmiały /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
beskjeden
  cichy, niepewny, ledwo widoczny
blyg
  niemający pewności siebie, wstydliwy

nieśmiertelność /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
udødelighet
  koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

nieśmiertelny /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
udødelig
  wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

nieświadomy (adj)
ufrivillig
  powstający lub istniejący bez czyjejś świadomości

nieświeży (adj)
dårlig
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który utracił świeżość
flekket
  o zauważalnych cechach zbyt długiego używania
butt
  źle wyglądający

nieść /ɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
bære
  zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym

nieżonaty /ˌɲɛʒɔ̃ˈnatɨ/ (adj)
ugift
  zwykle o mężczyźnie: niemający żony

nieżywy /ɲɛˈʒɨvɨ/ (adj)
død
  pozbawiony życia, martwy

nigdy /ˈɲiɡdɨ/ (pronoun)
aldri
  w żadnym czasie, momencie, sytuacji

nigdzie /ˈɲiɟʥ̑ɛ/ (adv)
hvor som helst
  w żadnym miejscu

nigeryjski /ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci/ (adj)
nigeriansk
  odnoszący się do państwa Nigeria

nihilizm (n)
nihilisme
  (filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

nijaki /ɲiˈjäci/ (adj)
ingen
  niczym niewyróżniający się, niemający żadnych charakterystycznych cech
nøytral
  (gramatyka) rodzaj nijaki
ingen
  (przestarzałe, przestarzały) żaden

nikczemnik (n)
skurk
  ktoś postępujący niegodziwie

nikiel /ˈɲicɛl/ (n)
nikkel
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

nikotyna /ˌɲikɔˈtɨ̃na/ (n)
nikotin
  bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

nikt /ɲikt/ (pronoun)
ingen
  żadna osoba

nikły (adj)
dim
  słabo zauważalny; o niewielkim natężeniu

nimfomania /ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãɲja/ (n)
nymfomani
  (medycyna, medyczny) chorobliwie wzmożony popęd płciowy u kobiet;

niniejszy /ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ/ (pronoun)
disse
  (książkowy) ten oto właśnie

ninja /ˈɲĩn͇ʤ̑a/ (n)
ninja
  japoński wojownik, specjalizujący się w zamachach i szpiegostwie;

niob /ɲɔp/ (n)
niob
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

niski /ˈɲisʲci/ (adj)
lav
  mający mały wymiar w pionie
  mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
  oceniany ujemnie w sensie moralnym

nisko /ˈɲiskɔ/ (adv)
lågtrykksområde
  na niedużej wysokości

nisza (n)
båt
  (geologia, geologiczny) zagłębienie w skale

niszczyć /ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
beskadige
  pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji

nit /ɲit/ (n)
klinke
  (technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym;

nitpiker /ɲitˈpʲikɛr/ (n)
kverulant
  (slangowo) osoba czepiająca się nieistotnych szczegółów

niuansować /ˌɲu<sup>w</sup>ãw̃ˈsɔvaʨ̑/ (v)
nyansere
  ukazywać / wydobywać subtelne, ledwie dostrzegalne szczegóły / różnice

nius /ɲus/ (n)
nyhet
  świeża wiadomość

niwchijski (n)
Giljakisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język niwchijski;

niweczyć (v)
angre
  pozbawiać wartości, obracać wniwecz

nić /ɲiʨ̑/ (n)
tråd
  cienkie włókno używane np. do szycia

niż /ɲiʃ/ (conjunction)
enn
  …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

no /nɔ/ (particle)
brønn
  (potocznie, potoczny) …oznaczająca przyzwolenie
  (potocznie, potoczny) …oznaczająca zakłopotanie

no to co /ˈnɔ ˈtɔ ˈʦ̑ɔ/
(og) hva så
  (potocznie, potoczny) sygnalizuje, że mówca uważa dane zdarzenie lub argument za nieistotne, lub ma do niego lekceważący stosunek

nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
nobelium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

noc /nɔʦ̑/ (n)
natt, mørke
  okres od zmierzchu do świtu;

nocebo /nɔˈʦ̑ɛbɔ/ (n)
nocebo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) negatywne, niepożądane objawy zjawiska zwanego placebo, objawy uboczne;

nocnik /ˈnɔʦ̑ʲɲik/ (n)
kammer
  naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;

nocny marek /ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk/ (n)
natteravn
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień

noga /ˈnɔɡa/ (n)
bein
  (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;

nogawka /nɔˈɡafka/ (n)
bein
  (krawiectwo) część spodni okrywająca nogę

nominacja (n)
omdømme
  oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; (także, też) dokument stwierdzający powołanie

nominał /nɔ̃ˈmʲĩnaw/ (n)
trossamfunn
  (ekonomia, ekonomiczny) wartość wyszczególniona na danym papierze wartościowym, monecie, znaczku pocztowym itp.

nonsens /ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s/ (n)
nonsens
  zupełny brak sensu, niedorzeczność;

nora /ˈnɔra/ (n)
kule
  (zoologia, zoologiczny) podziemne schronienie zwierząt

nordycki /nɔrˈdɨʦ̑ʲci/ (adj)
nordisk
  (książkowy) północnoeuropejski;

norka (n)
mink
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z każdego z dwóch gatunków z rodziny łasicowatych: norka europejska lub norka amerykańska;

norma /ˈnɔrma/ (n)
norm
  ogólnie przyjęta zasada;

normalność (n)
normalitet
  cecha tego, co normalne; brak dziwactw

normalny /nɔrˈmalnɨ/ (adj)
vanleg
  (chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne
  najczęściej spotykany, typowy
  o bilecie pełnopłatny
  zdrowy psychicznie i fizycznie
  zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być

normotwórstwo (n)
brilleseddel
  (rzadki, rzadko używany) ustanawianie norm, prawideł, wytycznych (i tym podobne, i temu podobne)

nornica /nɔrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
vånd
  (zoologia, zoologiczny) drobny, pospolity gryzoń półkuli północnej, prowadzący głównie nocny tryb życia

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
norsk
  odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (n)
norsk
  język urzędowy Norwegii;

nos /nɔs/ (n)
nese
  (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;

nosacizna (n)
snørr
  (weterynaria, weterynaryjny) przewlekła, zakaźna i zaraźliwa choroba zwierząt nieparzystokopytnych;

nosiciel /nɔˈɕiʨ̑ɛl/ (n)
bybud
  (medycyna, medyczny) organizm zawierający bakterie, wirusy lub w inny sposób dotknięty chorobą, sam nie cierpiący z powodu jej objawów, lecz mogący nią zarażać;

nosić /ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
bære
  fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu
  o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie

nosorożec /ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
nesehorn
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

nosowy /nɔˈsɔvɨ/ (adj)
nasal
  (fonetyka, fonetyczny) o głosce, przy wymawianiu której część lub całość wydychanego powietrza przechodzi przez jamę nosową
  (przymiotnik) od nos

nostalgia /nɔˈstalʲɟja/ (n)
nostalgi
  tęsknota, zwłaszcza za krajem ojczystym

nostalgiczny /ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
nostalgisk
  (książkowy) taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty

nosze (n)
båre
  (medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

nota /ˈnɔta/ (n)
note
  (administracja) oficjalne pismo urzędowe, w szczególności międzyrządowe

notariusz (n)
notar
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron

notatnik /nɔˈtatʲɲik/ (n)
skrivebok
  zeszyt do zapisków

notes /ˈnɔtɛs/ (n)
notisbok
  plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;

notoryczny /ˌnɔtɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
beryktet
  (pejoratywnie, pejoratywny) powszechnie znany
regelmessig
  nieustanny

nowatorski (adj)
banebrytende
  wprowadzający coś nowego w jakiejś dziedzinie

nowicjusz (n)
novise
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kandydat do zakonu, odbywający w nim nowicjat

nowicjuszka (n)
novise
  (książkowy) kobieta nie posiadająca doświadczenia

nowina /nɔˈvʲĩna/ (n)
nyhet
  nowa wiadomość

nowiutki /nɔˈvʲjutʲci/ (adj)
frisk
  nowy, świeżo kupiony lub zrobiony, nie używany

nowobogacki (adj)
oppkomling
  (pejoratywnie, pejoratywny) od niedawna wzbogacony i ostentacyjnie to ukazujący

nowoczesny /ˌnɔvɔˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
moderne
  charakterystyczny dla nowych czasów, współczesny

nowomowa (n)
nytale
  język władzy i kontrolowanych przez nią środków przekazu w państwach totalitarnych;

noworodek /ˌnɔvɔˈrɔdɛk/ (n)
baby
  człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat;

nowotwór /nɔˈvɔtfur/ (n)
neoplasme
  (medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki;

nowozelandzki /ˌnɔvɔzɛˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
newzealandsk
  odnoszący się do państwa Nowa Zelandia

nowożeniec /ˌnɔvɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
nygift
  mężczyzna świeżo po ślubie

nowożeńcy (n)
nygift
  para małżeńska bezpośrednio lub krótko po ślubie

nowożytność (n)
Tidlig moderne tid
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;

nowożytny /ˌnɔvɔˈʒɨtnɨ/ (adj)
moderne
  od nowożytność: należący do nowożytności, określający nowożytność, używany w związku z nowożytnością

nowy /ˈnɔvɨ/ (adj)
ny, nåværende
  istniejący od niedawna
ny
  taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego

nowy porządek świata (n)
ny verdensorden
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) teoria spiskowa tłumacząca istotne zmiany w polityce międzynarodowej rzekomą zmową „zakonspirowanej elity globalnej władzy” przejmującej rządzenie państwami;

nożownik (n)
knivsmed
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik produkujący noże

nożyczki /nɔˈʒɨʧ̑ʲci/ (n)
saks
  małe nożyce;

nożyczki do paznokci (n)
neglsaks
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) narzędzie służące do obcinania paznokci u rąk i u stóp

nuda /ˈnuda/ (n)
kjedsomhet
  stan, gdy jest nudno, gdy nie dzieje się nic ciekawego;

nudny /ˈnudnɨ/ (adj)
kjedelig
  wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

nudziarz (n)
bore
  człowiek zanudzający innych

nudzić /ˈnuʥ̑iʨ̑/ (v)
bore
  powodować nudę

numer /ˈnũmɛr/ (n)
tall
  (przenośnie, przenośnia) żart, przekręt, oszustwo
  identyfikator zawierający, między innymi, cyfry;
nummer
  egzemplarz czasopisma z daną datą
  liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru
  pozycja w programie (zwykle w cyrku)

numerować /ˌnũmɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
antall
  nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami

nur białodzioby /ˈnur ˌbʲjawɔˈʥ̑ɔbɨ/ (n)
gulnebblom
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia adamsii, gatunek ptaka z rodziny nurów, gniazdującego w dalekiej Arktyce;

nur rdzawoszyi /ˈnur ˌːʣ̑avɔˈʃɨji/ (n)
smålom
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia stellata, duży ptak wodny, jeden z pięću gatunków nurów;

nurek /ˈnurɛk/ (n)
dykker
  człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych

nurkować /nurˈkɔvaʨ̑/ (v)
dykke
  pływać pod powierzchnią wody

nurogęś /nuˈrɔɡɛ̃w̃ɕ/ (n)
laksand
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus merganser, tracz nurogęś, gatunek dużego wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy;

nurt /nurt/ (n)
retning
  ciąg wydarzeń
aktuell
  strumień wody w rzece na jej środku, który płynie szybciej niż reszta
  tendencje w sztuce, filozofii itp.

nurzyk polarny /ˈnuʒɨk pɔˈlarnɨ/ (n)
polarlomvi
  (ornitologia, ornitologiczny) Uria lomvia, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się na arktycznych wybrzeżach;

nuta /ˈnuta/ (n)
note
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość

nuty /ˈnutɨ/ (n)
partitur
  zapis nutowy melodii

nużyć (v)
bli trett
  wywoływać znudzenie lub wyczerpanie swoją jednostajnością

nużący (adj)
kjedelig
  wywołujący znużenie

nów /nuf/ (n)
nymåne
  (astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

nóż /nuʃ/ (n)
kniv
  krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;

nóż sprężynowy (n)
springkniv
  składany nóż zawierający schowaną w rękojeści głownię, która wysuwa się po uruchomieniu mechanizmu sprężynowego, zwykle za pomocą przycisku;

nęcić /ˈnɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
friste
  działać przyciągająco

nędznik (n)
kreatur
  osoba podła, nikczemna

nędzny /ˈnɛ̃nʣ̑nɨ/ (adj)
bety
  niewiele wart, będący w złym stanie; ubogi, zapuszczony

nękać /ˈnɛ̃ŋkaʨ̑/ (v)
kval
  dręczyć, trapić

o /ɔ/ (n)
over
  (językoznawstwo, językoznawczy) dwudziesta litera polskiego alfabetu;

o /ɔ/ (preposition)
imot
  …wskazujący fizyczną przeszkodę w ruchu
angående
  …wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami)

o ile
hvis
  łączy zdanie nadrzędne z podrzędnym, które wyraża warunek treści

o rzut kamieniem /ɔ‿ˈʒut kãˈmʲjɛ̇̃ɲɛ̃m/ (adv)
steinkast
  niedaleko, w pobliżu, bliziutko

o wiele /ɔ ˈvjɛ.lɛ/ (adv)
altfor
  wyraża zauważalną rozbieżność w rzeczywistym natężeniu jakiejś cechy względem oczekiwanego natężenia tej cechy

o wilku mowa /ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva/ (idiom)
når man snakker om sola
  wyrażenie używane, gdy osoba, o której mówimy, nagle się pojawia; zobacz też: o wilku mowa w Wikicytatach

oaza /ɔˈaza/ (n)
oase
  (geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;

oba /ˈɔba/ (collective)
begge
  dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden, i drugi

obaj /ˈɔbaj/ (collective)
både ... og ...
  dwie konkretne osoby określone rzeczownikiem rodzaju męskoosobowego; i jeden, i drugi

obalać /ɔˈbalaʨ̑/ (v)
kantre
  odbierać komuś władzę, moc, wpływ itp.

obawa /ɔˈbava/ (n)
uro
  niepokój o przyszłość połączony z lękiem; przewidywanie, że coś może się nie powieść

obawiać się /ɔˈbavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
frykte
  mieć obawę, bać się czegoś
være redd
  mieć wątpliwości (co do słuszności, powodzenia czegoś)

obcas /ˈɔpʦ̑as/ (n)
hæl
  część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry;

obchodzić /ɔpˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
angå
  obchodzić kogoś: interesować się czymś, chcieć wiedzieć o czymś
feire
  świętować, uczcić jakąś rocznicę, radosne wydarzenie, sukces

obchód (n)
rund
  kontrolne obejście danego miejsca

obcinać /ɔpʲˈʨ̑ĩnaʨ̑/ (v)
klippe
  skracać komuś włosy, zwykle nadając im jakąś fryzurę
kviste
  tnąc skracać coś lub oddzielać coś od czegoś
  zmniejszyć ilość pieniędzy na jakiś cel

obcisły /ɔpʲˈʨ̑iswɨ/ (adj)
snever
  o ubraniu: ściśle przylegający do ciała, ciasno opinający

obciążać /ɔpʲˈʨ̑ɔ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
laste
  zwiększać ciężar

obciążenie /ˌɔpʲʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
laste
  (elektryczność) całkowita moc elektryczna pobierana ze źródła przez wszystkie odbiorniki
ansvar
  ciężar spoczywający na kimś lub czymś

obcokrajowiec /ˌɔpʦ̑ɔkraˈjɔvʲjɛʦ̑/ (n)
utenlandsk
  osoba pochodząca z innego kraju

obcowanie (n)
trafikk
  (rzadki, rzadko używany) (seksuologia, seksuologiczny) odbywanie stosunku płciowego
  przebywanie z kimś, kontaktowanie się

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (adj)
fremmed
  nienależący do jakiegoś kręgu

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
fremmed
  ktoś nienależący do danej grupy

obczyzna (n)
utanlands
  kraje poza ojczyzną

obcęgi (n)
tang
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.

obdarzać (v)
forære
  dawać w darze; przekazywać komuś coś cennego
  okazywać komuś pozytywne uczucie

obdukcja /ɔbˈdukʦ̑ʲja/ (n)
obdusere
  (medycyna, medyczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oględziny zwłok lub osób żywych w celu ustalenia przyczyn śmierci lub rozmiarów doznanych uszkodzeń ciała;

obecnie /ɔˈbɛʦ̑ʲɲɛ/ (adv)
nå til dags
  teraz, aktualnie, w tym momencie

obecność /ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
nærvær
  bycie, przebywanie gdzieś

obecny /ɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
til stede
  dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny
  osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili

obejmować /ˌɔbɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
omfatte
  mieścić w sobie
gripe
  o emocjach: owładnąć
klemme
  otaczać ramionami
gevinst
  rozpoczynać sprawowanie funkcji, urzędu, stanowiska itp.

obejrzeć /ɔˈbɛjʒɛʨ̑/ (v)
klokke
  patrzeć w ekran przez cały film
leite
  zapoznać się z czymś oglądając to

obelga /ɔˈbɛlɡa/ (n)
skjelle ut
  obraźliwe słowo skierowane do kogoś

obelisk /ɔˈbɛlʲisk/ (n)
obelisk
  pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;

oberwanie chmury /ˌɔbɛˈrvãɲɛ ˈxmurɨ/ (n)
styrtregn
  (potocznie, potoczny) krótkotrwałe, gwałtowne i bardzo obfite opady deszczu

obfitość /ɔpˈfʲitɔɕʨ̑/ (n)
overflod
  duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś

obiad /ˈɔbʲjat/ (n)
lunsj, middag
  gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;

obiadować (v)
lunsj
  (przestarzałe, przestarzały) jeść obiad

obiecywać /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑/ (v)
love
  mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę

obiegowy /ˌɔbʲjɛˈɡɔvɨ/ (adj)
hverdagslig
  akceptowany powszechnie, choć niekoniecznie zawsze zgodny z prawdą
strøm
  taki, który jest w użyciu ogólnym

obiekt /ˈɔbʲjɛkt/ (n)
gjenstand
  rzecz fizycznie istniejąca
anlegg
  teren będący wydzieloną, logiczną całością, zwłaszcza miejsce publiczne, budowla

obiektyw /ɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
objektiv
  (technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia

obierać /ɔˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
skrelle
  usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp.
beslutte
  wybierać kogoś na stanowisko, funkcję drogą głosowania

obietnica /ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
løfte
  wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

obijać (v)
kle ut
  pokrywać materiałem
chips
  powodować obrażenia, uszkadzać, uderzając o coś

objawiać /ɔbʲˈjavʲjäʨ̑/ (v)
manifestere
  dawać wyraz czemuś; ukazywać, ujawniać coś
  ujawniać się dając określone objawy, znaki

objazd /ˈɔbʲjast/ (n)
rundtur
  objeżdżanie, odwiedzanie

objazdowy (adj)
alternativ
  służący do omijania czegoś

objaśniać /ɔbʲˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
klargjøre
  czynić coś zrozumiałym dla kogoś

objęcie /ɔbʲˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
omarming
  otoczenie rękami, uścisk

objętość /ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
volum
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni

oblegać (v)
beleire
  (wojskowość, wojskowy) otaczać zbrojnie

oblewać /ɔbˈlɛvaʨ̑/ (v)
svikte
  nie zaliczać komuś egzaminu
feire
  świętować jakieś wydarzenie alkoholem

oblicze /ɔbˈlʲiʧ̑ɛ/ (n)
ansikt
  (książkowy) twarz jakiejś osoby i jej wyraz
  (przenośnie, przenośnia) charakter czegoś; zarys, postać czegoś

oblig (n)
løfte
  (ekonomia, ekonomiczny) pisemne uznanie długu

obligacja /ˌɔblʲiˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
obligasjon
  (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy o charakterze dłużnym dający posiadaczowi prawo do otrzymania świadczenia od emitenta w określonym terminie;

oblężenie /ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
sete
  (wojskowość, wojskowy) otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia

obmawiać (v)
drøfte
  (przestarzałe, przestarzały) poddawać analizie, dyskusji
baksnakke
  mówić złośliwe rzeczy o kimś

obmywać (v)
oversvømme
  otaczać coś napływającą i odpływającą wodą

obnażać (v)
avkle
  czynić nagim, pozbawionym ubioru
  pozbawiać osłony

obniżać /ɔbʲˈɲiʒaʨ̑/ (v)
forminske
  czynić niższym
avslå
  ulegać obniżeniu, opadać poniżej poziomu

obniżenie /ˌɔbʲɲiˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
reduksjon
  (rzeczownik odczasownikowy) od obniżyć

obniżka /ɔbʲˈɲiʃka/ (n)
avslag
  obniżenie ceny

obojczyk /ɔˈbɔjʧ̑ɨk/ (n)
kragebein
  (anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;

obojętny /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
nøytral
  (chemia, chemiczny) taki, który nie ma właściwości zasadowych i kwasowych; taki, który nie tworzy związków chemicznych
  (fizyka, fizyczny) taki, który nie ma ładunku elektrycznego
likegyldig
  taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś

obok /ˈɔbɔk/ (adv)
nær
  w małej odległości między przedmiotami; blisko

obok /ˈɔbɔk/ (preposition)
hos
  w niedużej odległości

obora /ɔˈbɔra/ (n)
stall
  budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania

obowiązany (adj)
forpliktet
  mający obowiązek do robienia czegoś

obowiązkowy /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ/ (adj)
obligatorisk
  będący czyimś obowiązkiem

obowiązywać /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
angå
  być czyimś obowiązkiem, obejmować kogoś mocą prawną
gjelde
  być powszechnie uznanym prawem, zasadą, zwyczajem

obrabiać /ɔbˈrabʲjäʨ̑/ (v)
arbeide
  nadawać kształt

obracać /ɔbˈraʦ̑aʨ̑/ (v)
dreie
  wprawiać w ruch obrotowy, utrzymywać w takim ruchu, powodować obrót

obraz /ˈɔbras/ (n)
bilde
  (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji
  całościowy opis osoby, przedmiotu lub zagadnienia
  wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia

obraza /ɔbˈraza/ (n)
skjenselsgjerning
  urażenie czyjejś godności osobistej

obrazować (v)
avbilde
  być obrazem czego

obraźliwy /ˌɔbraʑˈlʲivɨ/ (adj)
grov
  stanowiący dla kogoś obrazę

obrażać /ɔbˈraʒaʨ̑/ (v)
fornærme
  sprawiać komuś przykrość

obrona /ɔbˈrɔ̃na/ (n)
forsvar
  (wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu;
  przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją

obrotnik /ɔbˈrɔtʲɲik/ (n)
axis
  (anatomia, anatomiczny) drugi kręg szyjny;

obrotowy /ˌɔbrɔˈtɔvɨ/ (n)
linjespiller
  (sport, sportowy) zawodnik w piłce ręcznej, który gra bezpośrednio przed linią pola bramkowego, pomiędzy obrońcami drużyny przeciwnej;

obrońca /ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
forsvarer
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej
  osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp.
back
  (sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny

obroża /ɔbˈrɔʒa/ (n)
halskjede
  taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego

obrus /ˈɔbrus/ (n)
duk
  wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;

obrzezanie /ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/ (n)
omskjæring
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego lub całkowitego usunięcia łechtaczki, czasem także warg sromowych mniejszych, ze względów rytualnych, religijnych lub estetycznych wśród niektórych ludów afrykańskich;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;

obrzeże /ɔbˈʒɛʒɛ/ (n)
frynse
  okolice kończącego się zjawiska czy czynności
  wąski pas przy linii odgraniczającej dwie przestrzenie

obrzydlistwo (n)
grunge
  coś paskudnego, brzydkiego

obrzydliwy /ˌɔbʒɨˈdlʲivɨ/ (adj)
fæl
  (książkowy) budzący odrazę

obrzydzenie /ˌɔbʒɨˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vemmelse
  bardzo silne uczucie niechęci

obrzęk (n)
ødem
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;

obróbka /ɔbˈrupka/ (n)
bearbeidelse
  proces nadawania obiektowi założonych właściwości;

obrót /ˈɔbrut/ (n)
omsetning
  (ekonomia, ekonomiczny) (księgowość) sumaryczna wartość obrotu (1.3)
omdreining
  (geometria) odwzorowanie geometryczne, jedna z izometrii, obok przesunięcia i symetrii;
  ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny

obrączka /ɔbˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
giftering
  (jubilerstwo, jubilerski) (zobacz) obrączka ślubna;
ring
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdoba najczęściej wykonana ze szlachetnego metalu w formie kółka bez oczka noszona na palcu

obrączka ślubna (n)
giftering
  (jubilerstwo, jubilerski) kółko ze szlachetnego metalu, zazwyczaj bez oczka, noszone na palcu na znak zawarcia małżeństwa;

obrączkować (v)
ring
  (zoologia, zoologiczny) zakładać obrączkę, znakując np. ptaki lub nietoperze

obręb (n)
eiendom
  wyraźnie odgraniczony obszar wewnętrzny
kule
  zakres działań, możliwości, obszar wpływów

obręcz /ˈɔbrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
tønnebånd
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w kształcie okręgu;

obsada (n)
gips
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) zespół ludzi, który wciela się w role w sztuce, filmie, przedstawieniu baletowym, kabaretowym, operowym itp.

obsadzić /ɔpˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
gips
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dać rolę w jakimś przedstawieniu, filmie
plante
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) posadzić rośliny na jakiejś wyznaczonej powierzchni

obserwacja /ˌɔpsɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
observasjon
  dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów

obserwować /ˌɔpsɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
observere
  uważnie, przez dłuższy czas przyglądać się czemuś

obsesja /ɔpˈsɛsʲja/ (n)
sykdom
  (książkowy) myśl, idea, przekonanie itp. uporczywie kogoś prześladujące, niemożność uwolnienia się od takich myśli lub od wykonywania powtarzających się czynności

obstawać (v)
avvente
  nie zmieniać własnego zdania

obstrukcja (n)
obstruksjon
  hamowanie sprawnego przebiegu czegoś

obszar /ˈɔpʃar/ (n)
område
  ograniczona część powierzchni, zwykle dużych rozmiarów
  zakres jakiejś działalności

obszerny /ɔpˈʃɛrnɨ/ (adj)
omfangsrik
  dużych rozmiarów
grundig
  zawierający mnóstwo szczegółów

obsługa /ɔpˈswuɡa/ (n)
betjening
  czynność obchodzenia się z czymś lub kimś
  zespół osób upoważnionych do zajmowania się czymś

obsługiwać /ˌɔpswuˈɟivaʨ̑/ (v)
betjene
  wykonywać usługi na rzecz kogoś lub na rzecz jakiegoś przedsięwzięcia

obuch (n)
anseelse
  (technologia, technika, techniczny) tępo zakończona część robocza narzędzia

obudzić /ɔˈbuʥ̑iʨ̑/ (v)
vekke
  sprawić, by ktoś przestał spać, wyrwać kogoś ze snu
  wywołać jakieś wrażenia, odczucia, emocje itp.
våkne
  przestać spać, zakończyć sen, wyrwać się ze snu

oburzać (v)
skjenselsgjerning
  wywoływać oburzenie – wzbudzać sprzeciw połączony z gniewem

oburzenie /ˌɔbuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
indignert
  silne zdenerwowanie spowodowane czyimś nieodpowiednim, niewłaściwym lub niesprawiedliwym zachowaniem

obustronny (adj)
felles
  zachodzący pomiędzy dwiema stronami relacji

obuwie /ɔˈbuvʲjɛ/ (n)
fottøy
  wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami

obwiniać /ɔbˈvʲĩɲäʨ̑/ (v)
skylde
  przypisywać, zarzucać komuś winę; oskarżać kogoś o zrobienie czegoś złego

obwód /ˈɔbvut/ (n)
kretsløp
  (elektryczność) układ, w którym może stale płynąć prąd;
omkrets
  (matematyka, matematyczny) długość najkrótszego cyklu zawartego w grafie;
kant
  brzeg, krawędź, otaczająca coś z każdej strony, obejmująca obiekt zwykle w poziomie

oby /ˈɔbɨ/ (particle)
burde
  wyrażenie nadziei, że coś się stanie

obywatel /ˌɔbɨˈvatɛl/ (n)
borger
  (przestarzałe, przestarzały) oficjalna forma zwracania się do kogoś
statsborger
  członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;

obywatelstwo /ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/ (n)
statsborgerskap
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;

obój /ˈɔbuj/ (n)
obo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;

obóz /ˈɔbus/ (n)
leir
  wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje

obóz dla uchodźców (n)
flyktningleir
  tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;

obłok /ˈɔbwɔk/ (n)
sky
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura niewielkich rozmiarów

obłudnik /ɔbˈwudʲɲik/ (n)
øyenskalk
  ktoś, kto jest nieszczery, fałszywy

obłudny /ɔbˈwudnɨ/ (adj)
hyklete
  fałszywy, nieszczery

obłąkanie (n)
galskap
  zaburzenie psychiczne lub choroba psychiczna, obłęd, niepoczytalność

obłąkany (adj)
gal
  będący w stanie obłąkania

obłąkany (n)
ko-ko
  człowiek psychicznie chory

obłęd /ˈɔbwɛ̃nt/ (n)
galskap
  choroba psychiczna, szaleństwo, mania
  wielkie zamieszanie, szaleństwo

obłędny (adj)
forbløffende
  (potocznie, potoczny) podobający się

obżarstwo /ɔbˈʒarstfɔ/ (n)
fråtseri
  nadmierne spożywanie pokarmów

ocaleć (v)
leve lenger enn
  uniknąć unicestwienia; nie przepaść; nie zginąć

ocean /ɔˈʦ̑ɛãn/ (n)
hav, osean
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi

oceanografia /ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja/ (n)
oseanografi
  nauka o oceanach i morzach;

ocelot /ɔˈʦ̑ɛlɔt/ (n)
ozelot
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju ocelotów (1.1)

ocena /ɔˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
karakter
  (edukacja, edukacyjny) nota dawana uczniowi lub studentowi
estimasjon
  opinia kogoś o czymś lub kimś

ocet /ˈɔʦ̑ɛt/ (n)
eddik
  (spożywczy) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5-10%, czasem z domieszkami smakowymi lub aromatyzującymi;

och /ɔx/ (interjection)
ai
  …służący wyrażaniu stanów uczuciowych (zachwytu, zaskoczenia, przestrachu)

ochlapać (v)
plaske
  obrzucić czymś płynnym lub półpłynnym

ochota /ɔˈxɔta/ (n)
lyst
  pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś

ochraniacz (n)
hjem
  (technologia, technika, techniczny) przedmiot chroniący coś przed uszkodzeniem

ochraniać /ɔ'xraɲäʨ̑/ (v)
beskytte
  strzec lub zabezpieczać przed zagrożeniem

ochrona /ɔxˈrɔ̃na/ (n)
beskyttelse
  dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu
gjeldsbrev
  służba odpowiedzialna za bezpieczeństwo

ochroniarz /ɔxˈrɔ̃ɲaʃ/ (n)
bevokte
  (potocznie, potoczny) pracownik służb ochrony

ochronny /ɔxˈrɔ̃nːɨ/ (adj)
beskyttende
  stanowiący ochronę przed czymś; chroniący, dający ochronę

ochrypły (adj)
hes
  (medycyna, medyczny) taki, który ochrypł

ochładzać /ɔxˈwaʣ̑aʨ̑/ (v)
hardne
  obniżać temperaturę czegoś

ociężały (adj)
nummen
  niemający energii do działania
tungvinn
  wykonywany powolnie, bez energii

octan /ˈɔktãn/ (n)
acetat
  (chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego;

octowy /ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (adj)
eddik
  (przymiotnik) od ocet

oczekiwanie /ˌɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (n)
forventning
  pragnienie, żądanie

oczekiwać /ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑/ (v)
forvente
  dłużej czekać
  spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś

oczerniać (v)
sladre
  rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle

oczko /ˈɔʧ̑kɔ/ (n)
maske
  dziura w pończosze lub rajstopach

oczyszczać /ɔˈʧ̑ɨʃʧ̑aʨ̑/ (v)
brekke seg
  usuwać nieczystości, brudy; doprowadzać do stanu czystości

oczyszczenie /ˌɔʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
gjøre
  przywrócenie porządku, higieny

oczytany (adj)
belest
  taki, który przeczytał wiele książek

oczywisty /ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
innlysende
  taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
selvsagt
  partykuła wyrażająca brak wątpliwości

od /ɔt/ (preposition)
fra
  …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot
  …tworzący konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś

od razu /ɔd‿ˈrazu/ (adv)
direkte
  bez namysłu
med en gang
  bez zwłoki, natychmiast, z miejsca

od ręki /ɔd‿ˈrɛ̃ŋʲci/ (adv)
på strak arm
  bez czekania, zaraz, natychmiast

odaliska /ˌɔdaˈlʲiska/ (n)
odalisk
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) biała niewolnica lub konkubina w haremie sułtańskim

odbicie /ɔdˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
avparering
  obraz w lustrze lub innej błyszczącej powierzchni
kopi
  wierna kopia kogoś lub czegoś

odbierać /ɔdˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
få
  o telewizorze, radiu: przyjmować fale ze stacji nadawczej
gevinst
  odczytywać coś (słowa, zachowanie, reakcje) w określony indywidualny sposób
oppfylle
  podnosić słuchawkę telefonu i rozpoczynać rozmowę
hente (noen)
  zabierać kogoś z jakiegoś miejsca

odbijacz /ɔdˈbʲijaʧ̑/ (n)
forsvar
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) elastyczny przedmiot mocowany na nabrzeżu lub na burcie statku w celu ochrony burty przed uszkodzeniem wskutek tarcia i zgniotu;

odbijać /ɔdˈbʲijäʨ̑/ (v)
avspeile
  o powierzchniach mających właściwości zwierciadła: odtwarzać, dawać obraz czegoś
  uderzeniem nadawać inny kierunek czemuś będącemu w ruchu

odbiorca /ɔdˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
mottager
  osoba, do której dociera przekaz artystyczny, intelektualny lub informacyjny

odbiornik (n)
mottaker
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie elektryczne odbierające fale elektromagnetyczne

odbitka (n)
avtrykk
  zapis graficzny otrzymany określoną metodą techniczną, np. odciskową, drukarską, fotochemiczną

odbiór /ˈɔdbʲjur/ (interjection)
forbi
  słowo używane podczas korzystania z radia na końcu wypowiedzi, aby poinformować rozmówcę o jej zakończeniu

odbiór /ˈɔdbʲjur/ (n)
mottak
  (elektronika, elektroniczny) wychwycenie sygnału radiowego lub telewizyjnego
  (fizjologia, fizjologiczny) odczuwanie sygnałów ze zmysłów
oppskrift
  wzięcie czegoś, co jest nasze lub przeznaczone dla nas, a przejściowo było w cudzych rękach (np. było pożyczone, albo przesyłane pocztą ze sklepu)

odbyt /ˈɔdbɨt/ (n)
anus, endetarmsåpning
  (anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;

odbywać /ɔdˈbɨvaʨ̑/ (v)
gå an
  robić coś lub brać udział w wykonywaniu czegoś; uczestniczyć w czymś
finne sted
  mieć miejsce, dziać się, dokonywać się

odbębnianie (n)
slurv
  (potocznie, potoczny) robienie czegoś byle jak

odcedzić /ɔtˈʦ̑ɛʥ̑iʨ̑/ (v)
sile
  oddzielić od siebie płyn i znajdujące się w nim cząstki stałe

odchodzić /ɔtˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
gå bort
  (eufemistycznie) umierać
forlate
  oddalać się od jakiegoś miejsca
slå opp
  zrywać związek z kimś, opuszczać kogoś

odcień /ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
nyanse
  odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru

odcinek /ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
bind
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden fragment powieści, filmu itp., należący do większej całości, publikowany lub emitowany osobno
linjesegment
  (geometria) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami;
tvangsinnlegge
  fragment czegoś podłużnego, na podobieństwo odcinka (1.2)
  fragment większej całości, odcięty od niej

odcisk /ˈɔtʲʨ̑isk/ (n)
korn
  (medycyna, medyczny) zgrubienie skóry powstałe na skutek ucisku

odcisk palca /ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a/ (n)
fingeravtrykk
  wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby

odczucie /ɔṭˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
følelse
  wrażenie, które się odczuwa

odczuwać /ɔṭˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
føle
  reagować na coś zmysłowo, doświadczać czegoś za pomocą zmysłów
  interpretować coś

odczyt (n)
foredrag
  wykład publicznie wygłoszony zwykle na temat popularnonaukowy

odczytywać /ˌɔṭʧ̑ɨˈtɨvaʨ̑/ (v)
lese
  publicznie czytać na głos

oddalać (v)
forkaste
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nie uwzględniać czyich pretensji, żądań
fjerne
  zwiększać odległość pomiędzy danymi jednostkami
dra bort
  zwiększać własną odległość od czego lub kogo

oddalenie (n)
avstand
  odległość

oddalony (adj)
vid
  położony w znacznej odległości przestrzennej albo czasowej od czegoś

oddanie /ɔdˈːãɲɛ/ (n)
forpliktelse
  wierność, poświęcenie określonej sprawie, idei lub osobie

oddawać /ɔdˈːavaʨ̑/ (v)
levere tilbake
  dawać coś komuś z powrotem, zwracać właścicielowi

oddech /ˈɔdːɛx/ (n)
pust
  pobranie tlenu poprzez wciągnięcie go do płuc

oddychanie /ˌɔdːɨˈxãɲɛ/ (n)
åndedrett
  (rzeczownik odczasownikowy) od oddychać

oddychać /ɔdˈːɨxaʨ̑/ (v)
puste
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska

oddziaływanie /ˌɔdʲʥ̑awɨˈvãɲɛ/ (n)
påvirkning
  (książkowy) wywierany wpływ

oddziaływać /ˌɔdʲʥ̑aˈwɨvaʨ̑/ (v)
påvirke
  wpływać, powodować skutek

oddzielać /ɔdʲˈʥ̑ɛlaʨ̑/ (v)
avsondre
  separować jedną rzecz od drugiej
  separować kogoś od jakiejś grupy
  odzielać (1.2) siebie od jakiejś grupy

oddzielnie (adv)
særskilt
  nie razem, osobno

oddzielny /ɔdʲˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
avsondre
  taki, który stanowi samodzielną całość

odejmowanie /ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ/ (n)
subtraksjon
  (matematyka, matematyczny) jedno z czterech podstawowych działań arytmetycznych, działanie odwrotne do dodawania;
  (rzeczownik odczasownikowy) od odejmować

odejmować /ˌɔdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
subtrahere
  (matematyka, matematyczny) wykonywać działanie odejmowania;

odejście (n)
avvik
  (rzeczownik) (odczasownikowy) od odejść

odgadnąć /ɔdˈɡadnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
gjette
  aspekt dokonany od: odgadywać

odgadywać (v)
gissa
  starać się przeniknąć, poznać; myśleć, że samemu rozpoznano sytuację; próbować przewidzieć

odgałęzienie (n)
grein
  część odchodząca w bok od trzonu

odgrywać /ɔdˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
lure
  odtwarzać utwór muzyczny
  pełnić w czymś jakąś funkcję, mieć znaczenie
  tworzyć jakąś postać w przedstawieniu teatralnym lub filmie
hevne
  mścić się
finne sted
  wydarzać się

odgłos /ˈɔdɡwɔs/ (n)
grei
  dźwięk towarzyszący jakiejś czynności lub wydawany przez coś, brzmienie czegoś

odhaczać (v)
flått
  stawiać znaczek w kształcie litery v dla potwierdzenia jakiegoś stanu lub wykonania danej czynności

odjazd /ˈɔdʲjast/ (n)
avvik
  ruszenie w drogę, początek podróży jakimś środkiem lokomocji

odjazdowy (adj)
dope
  (potocznie, potoczny) podobający się

odjeżdżać /ɔdʲˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
fortrekke
  jadąc, oddalać się

odjąć /ˈɔdʲjɔ̇̃ɲʨ̑/ (conjunction)
minus
  (matematyka, matematyczny) minus (spójnik stawiany między odjemną i odjemnikiem)

odkażać (v)
desinfisere
  niszczyć drobnoustroje chorobotwórcze lub gnilne
  usuwać środki szkodliwe dla zdrowia ze skażonych powierzchni

odkrycie /ɔtˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
funn
  napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej
avsløring
  ujawnienie czegoś, co dotąd było skrywane lub nieznane

odkryty (adj)
innlede
  taki, który nie ma przykrycia
  wystawiony na środowisko zewnętrzne

odkrywać /ɔtˈkrɨvaʨ̑/ (v)
oppdage
  poznawać coś nowego

odkryć /ˈɔtkrɨʨ̑/ (v)
oppdage
  aspekt dokonany od: odkrywać

odkurzacz /ɔtˈkuʒaʧ̑/ (n)
støvsuger
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;

odkurzać /ɔtˈkuʒaʨ̑/ (v)
lage vakuum
  odkurzaczem usuwać kurz, brud, śmieci itd.
dust
  usuwać kurz

odkuć (v)
flytte
  odłączyć za pomocą kucia

odkąd /ˈɔtkɔ̃nt/ (pronoun)
siden
  od kiedy

odkład (n)
kjerne
  (pszczelarstwo, pszczelarski) celowo wydzielona przez pszczelarza część plastrów z istniejącej rodziny pszczelej np. w celu utworzenia nowej

odkładać /ɔtˈkwadaʨ̑/ (v)
la på røret
  (telekomunikacja) odkładać słuchawkę przerywać rozmowę telefoniczną
lagre
  oszczędzać pieniądze lub inne zasoby na określony cel

odległość /ɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
avstand
  długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami

odległy /ɔdˈlɛɡwɨ/ (adj)
fjern
  znajdujący się daleko

odlew /ˈɔdlɛf/ (n)
gips
  przedmiot powstały z wypełnienia formy płynną masą, która po zakrzepnięciu, wyschnięciu lub wypaleniu przyjmuje kształt tej formy

odlewać (v)
gips
  wykonywać przedmiot poprzez wlewanie ciekłego surowca do specjalnej formy
en som lekker
  (wulgarnie, wulgaryzm) oddawać mocz

odlot /ˈɔdlɔt/ (n)
avvik
  start do podróży powietrznej, oddalenie się drogą powietrzną

odlotowy /ˌɔdlɔˈtɔvɨ/ (adj)
feit
  (slangowo) wspaniały, rewelacyjny

odmawiać /ɔdˈmavʲjäʨ̑/ (v)
si
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wypowiadać słowa modlitwy
avslå
  nie zgadzać się

odmiana /ɔdˈmʲjãna/ (n)
fleksjon
  (językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp.
syn
  rodzaj, gatunek, wariant, klasa

odmienny /ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
ulik
  różny

odnaleźć /ɔdˈnalɛɕʨ̑/ (v)
synes
  trafić na to, czego się szuka

odnawiać /ɔdˈnavʲjäʨ̑/ (v)
fornye
  po pewnym czasie robić coś ponownie
  ponownie nadawać wygląd nowości, tak by coś wyglądało znów jak nowe

odnieść /ˈɔdʲɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
oppnå
  zyskać coś, mieć jakiś wynik
behandle
  potraktować coś lub kogoś w pewien sposób

odnoga /ɔdˈnɔɡa/ (n)
arm
  odgałęzienie, podłużna część biegnąca w bok od jakiejś całości

odnosić /ɔdˈnɔɕiʨ̑/ (v)
bekymring
  dotyczyć czegoś

odnotować /ˌɔdnɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
skrive ned
  sporządzić notatkę
spille inn
  zwrócić na coś uwagę

odnośnie do /ɔdˈnɔɕɲɛ ˈdɔ/
angående
  (urzędowy) w stosunku do czegoś / kogoś, względem czegoś / kogoś, w porównaniu z czymś, wobec czegoś / kogoś

odontologia (n)
odontologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (stomatologia, stomatologiczny) nauka badająca budowę, rozwój, fizjologię i patologię zębów

odpad /ˈɔtpat/ (n)
frafall
  pozostałość po zużyciu czegoś lub resztka jakiegoś surowca odrzucana przy produkcji (najczęściej w liczbie mnogiej);

odpadać (v)
falle
  oddzielać się od miejsca przymocowania

odpalać /ɔtˈpalaʨ̑/ (v)
brenne
  uruchamiać broń palną lub rakietową
rykk
  zapalać / uruchamiać coś

odpieprzyć /ɔtˈpʲjɛpʃɨʨ̑/ (v)
dra til helvete
  (wulgarnie, wulgaryzm) zostawić kogoś w spokoju, odczepić się od kogoś

odpierać (v)
motbevise
  bronić się skutecznie przed zarzutami

odpierdalać /ˌɔtpʲjɛrˈdalaʨ̑/ (v)
dra til helvete
  (wulgarnie, wulgaryzm) zostawiać w spokoju

odpoczynek /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
pause
  przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił

odpoczywać /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑/ (v)
slappe av
  przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił

odporność /ɔtˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
immunitet
  (medycyna, medyczny) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami

odporny /ɔtˈpɔrnɨ/ (adj)
bestandig
  mający wysoką odporność i wytrzymałość; silny, wytrzymały

odpowiadać /ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
jevnbyrdig
  być równoważnym czemuś
svare
  odpisywać (np. na list)
  ponosić za coś konsekwencje
  udzielać odpowiedzi
  odpowiadać (1.1) na pytania nauczyciela w celu oceny wiedzy
  spełniać jakieś warunki, oczekiwania
  być za coś odpowiedzialnym
  być zgodnym z czymś
  reagować, odwzajemniać się
fara
  podobać się

odpowiedni /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
hensiktsmessig
  spełniający wymagane warunki

odpowiednik /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲik/ (n)
ekvivalent
  pojęcie, przedmiot lub osoba o podobnych cechach, elementach, mające to samo zastosowanie, mogące pełnić tę samą funkcję

odpowiednio /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ/ (adv)
henholdsvis
  (książkowy) w tej samej kolejności
deretter
  w sposób odpowiedni; właściwie, stosownie

odpowiedzialność /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑/ (n)
ansvar
  obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś

odpowiedzialny /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
ansvarlig
  przeznaczony do poniesienia konsekwencji

odpowiedź /ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
svar
  reakcja na pytanie

odprawa /ɔtˈprava/ (n)
replika
  ostra, stanowcza odpowiedź
ekspedisjon
  załatwienie formalności związanych z wyjazdem osób, wysłaniem towarów lub odlotem samolotu lub odejściem jednostki pływającej

odprawiać (v)
stoppe
  czynić coś według ustalonego wcześniej protokołu lub zwyczaju
brenne
  dać komuś wypowiedzenie, zwolnić kogoś

odprężać /ɔtˈprɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
slappe av
  uczynić mniej naprężonym, rozluźnić

odpukać w niemalowane drewno /ɔtˈpukaʥ̑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ/ (idiom)
banke i bordet
  pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy

odpuszczać (v)
komme over
  ulegać rezygnacji z czegoś
frikjenne
  uwalniać od ciążącej winy lub obowiązku

odpuścić /ɔtˈpuɕʨ̑iʨ̑/ (v)
slippe
  aspekt dokonany od: odpuszczać

odpychać (v)
nekte
  oddalać pchnięciem
  powodować niechęć

odpływ /ˈɔtpwɨf/ (n)
ebbe
  (hydrologia, hydrologiczny) niski stan wody w akwenie morskim wynikający ze zjawiska pływów

odra /ˈɔdra/ (n)
meslinger
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;

odradzać (v)
gjenreise
  (biologia, biologiczny) tworzyć się znowu jako część organizmu

odraza /ɔdˈraza/ (n)
avsky
  uczucie wstrętu, obrzydzenia, niechęci do kogoś lub czegoś

odrażający /ˌɔdraʒaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
avskyelig
  wzbudzający odrazę, obrzydzenie; ohydny, wstrętny

odrobina /ˌɔdrɔˈbʲĩna/ (n)
anelse
  bardzo mała ilość czegoś

odrośl (n)
skott
  (botanika, botaniczny) boczny pęd
rote
  (przenośnie, przenośnia) jedna z linii potomstwa, konkretny jej przedstawiciel, także w sensie materialnym w odniesieniu do kierunku rozwoju sztuki, przemysłu itp.

odruch (n)
reaksjon
  (fizjologia, fizjologiczny) reakcja ustroju na bodziec, przebiegająca za pośrednictwem układu nerwowego

odruchowy (adj)
refleksiv
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący odruchu jako reakcji organizmu na bodźce

odrywać (v)
flå
  odłączać część od danej całości poprzez ciągnięcie lub szarpanie
mangle
  być oddzielanym od całości, odłączać się
ta av
  przestawać stykać się; tracić styczność

odrzucać /ɔḍˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
avslå
  (medycyna, medyczny) nie przyjmować przeszczepu
  wykonywać czynność świadczącą o nieakceptowaniu czegoś
gips
  oddalać gwałtownie od siebie
  zmieniać położenie ruchem gwałtownym czy rzutem
negativ
  unikać potwierdzenia a nawet zaprzeczać

odrzucenie (n)
avvisning
  (rzeczownik odczasownikowy) od odrzucić

odróżnianie (n)
differensiering
  (rzeczownik odczasownikowy) od odróżniać

odróżnienie (n)
forskjell
  (rzeczownik odczasownikowy) od odróżnić

odrębny /ɔdˈrɛ̃mbnɨ/ (adj)
bestemt
  różniący się od innych
avsondre
  stanowiący samodzielną całość

odręczny /ɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
hurtig
  wykonany od razu, bez przygotowania

odsetek /ɔtˈsɛtɛk/ (n)
hyppighet
  określony procent całości

odsiadywać (v)
servere
  odbywać karę więzienia

odstawiać /ɔtˈstavʲjäʨ̑/ (v)
glemme
  rezygnować (z czegoś)

odstęp /ˈɔtstɛ̃mp/ (n)
rom
  odległość między dwoma przedmiotami, obiektami lub dwiema osobami

odstępować (v)
gi etter
  oddawać coś komuś (bez zapłaty)
bli solgt
  przekazywać coś, odsprzedając to na dogodnych warunkach
etterlate
  zostawiać kogoś samego

odsuwać (v)
trekke unna
  sunąc czym, oddalać to na niewielką odległość
gjennomføre
  sunąc, przemieszczać coś, co stanowi przeszkodę

odsyłać (v)
henvise
  kierować w jakieś miejsce lub do jakiejś osoby
blande
  wysyłać z powrotem

odszkodowanie /ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
erstatning
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;

odszpuntowywać /odszpuntować/ (v)
tappekran
  otwierać, wyjmując szpunt

odsłaniać (v)
blotte
  powodować, że coś staje się widoczne
røpe
  sprawiać, że coś wychodzi na jaw
loddtrekning
  usuwać to, co zasłania

odsłownik (n)
gerundium
  (językoznawstwo, językoznawczy) rzeczownik, który jest utworzony od czasownika

odtrutka /ɔtˈːrutka/ (n)
botemiddel
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny;

odtwarzacz (n)
reproduktiv
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy umożliwiający odtwarzanie dźwięku lub obrazu i dźwięku
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie odtwarzające dźwięk lub obraz i dźwięk

odtwarzać /ɔtˈːfaʒaʨ̑/ (v)
gjenreise
  ponownie tworzyć
lure
  wykonywać naśladując

odtworzenie /ˌɔtːfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
rekreasjon
  (rzeczownik odczasownikowy) od odtworzyć

odtylcówka (n)
baklader
  broń palna nabijana od strony nasady lufy;

odtąd /ˈɔtːɔ̃nt/ (pronoun)
herfra
  od tego miejsca
da
  od tej chwili, od teraz

odwadniać (v)
drenere
  odprowadzać nadmiar wody

odwaga /ɔdˈvaɡa/ (n)
mot
  zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa

odważać (v)
utfordring
  decydować się na coś niebezpiecznego, niełatwego

odważnik /ɔdˈvaʒʲɲik/ (n)
vekt
  przedmiot służący do pomiaru masy innych przedmiotów na wadze szalkowej;

odważny /ɔdˈvaʒnɨ/ (adj)
modig
  taki, który ma odwagę
  taki, który jest wynikiem działania odwagi, świadczy o czyjejś odwadze

odwet (n)
hemn
  odwzajemnienie za zło

odwiedzać /ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑/ (v)
besøke
  składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś

odwiedziny /ˌɔdvʲjɛ̇ˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
besøk
  czyjeś przybycie do kogoś, aby zobaczyć się z nim
  wizyta u chorego w szpitalu

odwilż /ˈɔdvʲilʃ/ (n)
tøvær
  (meteorologia, meteorologiczny) ocieplenie w zimie połączone z topnieniem śniegu

odwlekać (v)
forhale
  odsuwać coś w czasie, powodować opóźnienie czegoś
drøye
  odsuwać się w czasie, ulegać opóźnieniu

odwołanie /ˌɔdvɔˈwãɲɛ/ (n)
henvisning
  odniesienie do czegoś
avskjed
  usunięcie ze stanowiska
besvær
  zwrócenie się osoby nieakceptującej decyzji jakichś władz do wyższej instancji o ponowne rozpatrzenie sprawy i zmianę lub uchylenie wydanej decyzji

odwoływać (v)
innstille
  oznajmiać, że coś się nie odbędzie (np. zebranie, przedstawienie)
brenne
  usuwać kogoś ze stanowiska (np. dyrektora, ambasadora)
annullere
  uznawać coś za nieobowiązujące lub nieaktualne (np. decyzję, testament, zeznanie)
henvise til
  powoływać się na coś (np. na uprawnienia, uprzednie decyzje), opierać się na czymś (np. na faktach, przykładach)
appellere
  zwracać się do instancji rozstrzygającej (np. do sądu) o uchylenie jakiejś decyzji, apelować (np. do zdrowego rozsądku, uczuć) w celu osiągnięcia korzyści

odwracać /ɔdˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
bli
  przekręcać, obracać na drugą stronę

odwrotnie /ɔdˈvrɔtʲɲɛ/ (adv)
andre veien
  w inny sposób, inaczej niż należy, na odwrót

odwrotny /ɔdˈvrɔtnɨ/ (adj)
motsatt
  mający cechy przeciwne w stosunku do cech danej rzeczy
rygge
  odbywający się w przeciwnym kierunku
andre
  stanowiący drugą stronę czegoś

odwłok /ˈɔdvwɔk/ (n)
buk
  (zoologia, zoologiczny) tylny odcinek ciała stawonogów

odyniec /ɔˈdɨ̃ɲɛʦ̑/ (n)
galte
  (łowiectwo, łowiecki) stary samiec samotnie żyjący, najczęściej w odniesieniu do dzika, a rzadziej żubra

odzież /ˈɔʥ̑ɛʃ/ (n)
klær
  ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca

odznaka /ɔdˈznaka/ (n)
orden
  znak wyróżniający kogoś zasłużonego, nagrodzonego, noszony na ubraniu

odzwierciedlać (v)
avspeile
  dawać zwierciadlany obraz
speile
  przedstawiać dokładnie

odzywać się (v)
kommunisere
  mówić, zwykle w odpowiedzi do czego
kalle
  nawiązywać kontakt, by przekazywać wieści
ring
  wydawać dźwięk, być słyszalnym

odór /ˈɔdur/ (n)
lukt
  (książkowy) nieprzyjemny zapach

odłam (n)
blokk
  duża część odłamana od całości

odłamek (n)
skår
  mała część odłamana od całości

odłożyć (v)
la på røret
  (telekomunikacja) odłożyć słuchawkę przerwać rozmowę telefoniczną

odświętny (adj)
formell
  (przenośnie, przenośnia) odznaczający się czymś niecodziennym

odżegnać (v)
avsverge
  (dawniej, dawny) w wierzeniach ludowych: znakiem krzyża lub jakimś zaklęciem odwrócić działanie złego; oddalić, odegnać diabła, uroki, złe duchy itp.

odżywianie /ˌɔḍʒɨˈvʲjä̃ɲɛ/ (n)
ernæring
  (rzeczownik odczasownikowy) od odżywiać

odżywka /ɔḍˈʒɨfka/ (n)
næring
  (spożywczy) produkt zawierający składniki odżywcze w skomasowanej ilości, najczęściej w postaci syropu, pasty, mączki lub granulatu

ofensywa /ˌɔfɛ̃w̃ˈsɨva/ (n)
støt
  (wojskowość, wojskowy) atak dużych sił wojska na wielkim obszarze lub na całym froncie
  masowe pojawienie się czegoś

oferma (n)
esel
  (potocznie, potoczny) osoba niezaradna lub niezdarna

oferować /ˌɔfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
bud
  proponować coś, składać ofertę

oferta /ɔˈfɛrta/ (n)
tilbud
  (potocznie, potoczny) to, co się komuś oferuje

ofiara /ɔˈfʲjara/ (n)
offer
  osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
  osoba, która ucierpiała wskutek wypadku
  poświęcenie czegoś dla kogoś lub czegoś, wyrzeczenie się czegoś

ofiarować (v)
gje
  dać bezinteresownie
ofre
  złożyć ofiarę

oficer /ɔˈfʲiʦ̑ɛr/ (n)
offiser
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;

oficjalny /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
offisiell
  zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący

oftalmologia /ˌɔftalmɔˈlɔɟja/ (n)
oftalmologi
  (medycyna, medyczny) (zobacz) okulistyka

ogar /ˈɔɡar/ (n)
blodhund
  gończy pies myśliwski

ogarniać /ɔˈɡarʲɲäʨ̑/ (v)
omgi
  (książkowy) otaczać

ogień /ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
ild, fyr
  płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;

oglądanie /ˌɔɡlɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
se
  (rzeczownik odczasownikowy) od oglądać

oglądać /ɔɡˈlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
betrakte
  przypatrywać się komuś lub czemuś

oględziny /ˌɔɡlɛ̃ɲˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
obdusere
  (medycyna, medyczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obdukcja

ognie świętego Elma /ˈɔɟɲɛ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈɛlma/ (n)
Sankt Elms ild
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko tworzenia się światła w otoczeniu ostro zakończonych przedmiotów pod wpływem silnego pola elektrycznego;

ogniowy (adj)
brenne
  odnoszący się do ognia

ognisko /ɔɟˈɲiskɔ/ (n)
bål
  ułożony, płonący stos drewna

ogniwo /ɔɟˈɲivɔ/ (n)
batteri
  (technologia, technika, techniczny) źródło prądu elektrycznego działającego na zasadzie reakcji chemicznej, cieplnej lub promieniowania elektromagnetycznego

ogon /ˈɔɡɔ̃n/ (n)
hale
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
  końcowa część jakiegoś przedmiotu

ogonek /ɔˈɡɔ̃nɛk/ (n)
kvist
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak diakrytyczny w postaci ogonka (1.2) umieszczany pod literą

ograniczać /ˌɔɡrãˈɲiʧ̑aʨ̑/ (v)
redusere
  zmniejszać coś, redukować dostępność czegoś, uszczuplać coś

ograniczony /ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
dum
  o człowieku, jego umyśle: taki, który ma wąskie horyzonty myślowe lub jest mało inteligentny, ma ciasny umysł
avgrensa
  taki, który ma jasno określone granice, mieszczący się w określonym zakresie (najczęściej niewielkim)

ogrodniczki (n)
dongeribukse
  (potocznie, potoczny) (krawiectwo) rodzaj spodni z charakterystycznym karczkiem z przodu i szalkami;

ogrodnik /ɔˈɡrɔdʲɲik/ (n)
gartner
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) osoba zajmująca się ogrodem

ogromnie /ɔˈɡrɔ̃mʲɲɛ/ (adv)
enormt
  bardzo, mocno, w wysokim stopniu

ogromny /ɔˈɡrɔ̃mnɨ/ (adj)
enorm
  mający bardzo duży rozmiar

ogryzek /ɔˈɡrɨzɛk/ (n)
kålstokk
  ogryziony, niedojedzony kawałek czegoś (np. jabłka)

ogrzewanie /ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ/ (n)
brenning
  czynność dostarczania ciepła
oppvarming
  urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło

ogrzewać /ɔˈɡʒɛvaʨ̑/ (v)
varmer opp
  zwiększać temperaturę czegoś, dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym

ogrzewczy (adj)
stekepanne
  przeznaczony do ogrzewania

ogród /ˈɔɡrut/ (n)
hage
  miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;

ogród zoologiczny /ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
zoo
  teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata;

ogólnodostępny (adj)
allmenn
  dostępny dla wszystkich

ogólny /ɔˈɡulnɨ/ (adj)
allmenn
  nieuwzględniający szczegółów
  zbierający w całość
  powszechny, często występujący

ogórecznik lekarski /ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci/ (n)
agurkurt
  (botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej;

ogórek /ɔˈɡurɛk/ (n)
agurk
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Cucumis sativus L., owoc ogórka siewnego

ogół /ˈɔɡuw/ (n)
alle
  pewna całość; zbiór zjawisk, przedmiotów

ogółem (adv)
overall
  uwzględniając całość, wszystkie elementy

ogłaszać /ɔɡˈwaʃaʨ̑/ (v)
proklamere
  (przestarzałe, przestarzały) nadawać komuś godność, tytuł

ogłoszenie /ˌɔɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
annonse
  (rzeczownik odczasownikowy) od ogłosić
  pisemny komunikat umieszczony w miejscu publicznym lub wiadomość rozpowszechniona przez środki masowego przekazu

ohar /ˈɔxar/ (n)
gravand
  (ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny;

ohydny /ɔˈxɨdnɨ/ (adj)
fæl
  obrzydliwy, budzący wstręt

oj /ɔj/ (interjection)
nå som
  …wyrażający napomnienie, reprymendę albo pogróżkę
au da
  …wyrażający spontaniczną reakcję, zaskoczenie

ojciec /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
far, fader
  mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);

ojciec chrzestny /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ/ (n)
fadder
  (kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną

ojcostwo /ɔjˈʦ̑ɔstfɔ/ (n)
farskap
  bycie ojcem

ojczenasz /ɔjˈʧ̑ɛ̃naʃ/ (n)
Fader vår
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijan zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”

ojczym /ˈɔjʧ̑ɨ̃m/ (n)
stefar
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

ojczyzna /ɔjˈʧ̑ɨzna/ (n)
fedreland
  kraj, w którym ktoś się urodził;

ok (adj)
alt i orden
  (potocznie, potoczny) w porządku, dobry

ok (adv)
alt i orden
  (potocznie, potoczny) w porządku, dobrze

ok (interjection)
alt i orden
  (potocznie, potoczny) oznaczający zgodę

okapi /ɔˈkapʲi/ (n)
okapi
  (zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach;

okazja /ɔˈkazʲja/ (n)
fall
  sytuacja sprzyjająca komuś lub czemuś

okazjonalny (adj)
tilfeldig
  rzadko występujący

okazywać /ˌɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
vise
  dawać objawy czegoś
  pokazywać, przedstawiać coś; dać coś komuś zobaczyć
fremstå
  dawać się poznać jako ktoś lub coś; odnosić określony rezultat

okienko /ɔˈcɛ̃nkɔ/ (n)
luke
  miejsce, stoisko w urzędach lub biurach, przy którym są obsługiwani klienci

okienny /ɔˈcɛ̃nːɨ/ (adj)
vindu
  (przymiotnik) od okno

oklepany (adj)
banal
  za bardzo znany z powodu wielokrotnego powtarzania

okno /ˈɔkna/ /ˈɔknɔ/ (n)
vindu
  oszklony otwór w ścianie
  (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
  (przenośnie, przenośnia) (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra

oko /ˈɔkɔ/ (n)
øye
  (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;

okolica /ˌɔkɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
egn
  obszar wokół czegoś

okoliczność /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
omstendighet
  coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia

okopywać (v)
bikube
  obsypywać uprawianą roślinę skopaną wokół ziemią
befeste
  otaczać umocnieniami ziemnymi, (na przykład) wałem

okowy /ɔˈkɔvɨ/ (n)
jern
  (poetycki, poetycko) łańcuchy, kajdany, pęta

około /ɔˈkɔwɔ/ (particle)
omtrent
  … wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu

około /ɔˈkɔwɔ/ (preposition)
omtrent
  … wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu

okoń /ˈɔkɔ̃ɲ/ (n)
abbor
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis Linnaeus, słodkowodna ryba drapieżna;

okres /ˈɔkrɛs/ (n)
periode
  przedział czasu, czas trwania czegoś
  (fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy;
  (geologia, geologiczny) część podziału historii Ziemi, podzielona na epoki;
  (matematyka, matematyczny) dla funkcji okresowej: przedział zmiennej niezależnej, w którym zmienna zależna (wartości funkcji) przyjmuje te same wartości, co w każdym przedziale odległym o całkowitą wielokrotność długości tego przedziału;
  (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) u kobiety: część cyklu menstruacyjnego, która wiąże się z krwawieniem

określać /ɔˈkrɛɕlaʨ̑/ (v)
definere
  definiować, ustalać cechy czegoś

określony /ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (adj)
forutsetning
  zdefiniowany, pewien, sprecyzowany

okropny /ɔˈkrɔpnɨ/ (adj)
stygg
  (potocznie, potoczny) o czymś złym, brzydkim, mającym negatywne cechy
redselsfull
  wywołujący strach, odrzucający

okruch /ˈɔkrux/ (n)
bit
  mały, odkruszony kawałek czegoś

okruszyna (n)
smule
  (zdrobniale) od okruch

okrutny /ɔˈkrutnɨ/ (adj)
grusom
  nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem

okrycie /ɔˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
mantel
  przedmiot służący do okrywania

okrzyk /ˈɔkʃɨk/ (n)
rop
  głośny dźwięk wydany przez człowieka, wyrażający silne emocje lub mające zwrócić uwagę innych

okrąg /ˈɔkrɔ̃ŋk/ (n)
sirkel
  (geometria) krzywa na płaszczyźnie wyznaczona przez wszystkie punkty leżące w jednakowej odległości od danego punktu (środka okręgu);
  kształt utworzony na podobieństwo okręgu (1.1)

okrągły /ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
rund
  mający kształt okręgu, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich

okrążać (v)
sirkel
  zataczać kręgi wokół kogoś albo czegoś

okrążenie (n)
fang
  droga, trasa, którą ktoś przebył dookoła czegoś

okręg /ˈɔkrɛ̃ŋk/ (n)
menighet
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach, zwykle odpowiadająca polskiemu powiatowi; obszar geograficzny o takiej wielkości

okręt /ˈɔkrɛ̃nt/ (n)
skip
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa;

okręt podwodny (n)
undervannsbåt
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;

okręt wojenny (n)
krigsskip
  (marynarka) uzbrojony statek wchodzący w skład sił zbrojnych państwa;

okrężnica (n)
endetarm
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższa część jelita grubego

oksytocyna /ˌɔksɨtɔˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
oksytocin
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu;

oktan /ˈɔktãn/ (n)
oktan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny;

okularnik /ˌɔkuˈlarʲɲik/ (n)
kobra
  (zoologia, zoologiczny) Naja naja, duży jadowity wąż mający brązowe lub piaskowe ubarwienie i rysunek okularów na kapturze szyjnym;

okulary /ˌɔkuˈlarɨ/ (n)
briller
  przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;

okulary przeciwsłoneczne /ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ/ (n)
solbriller
  (optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;

okultyzm (n)
okkult
  doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk;

okup /ˈɔkup/ (n)
løsepenge
  pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników

okupacja /ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja/ (n)
okkupasjon
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium

okupant /ɔˈkupãnt/ (n)
besettelsesmakt
  podmiot zajmujący zbrojnie terytorium innego państwa

okupować /ˌɔkuˈpɔvaʨ̑/ (v)
besette
  zbrojnie zajmować terytorium innego państwa

okładka /ɔˈkwatka/ (n)
teppe
  wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu

okładzina (n)
fôr
  (górnictwo, górniczy) materiały umiejscawiane za obudową wyrobiska, zabezpieczające jego ściany lub strop

olbrzym /ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
titan
  (mitologia, mitologiczny) istota fantastyczna, zwykle mająca postać ludzką, ogromnego wzrostu i o niezwykłej sile;
kjempe
  człowiek o wyjątkowo dużym wzroście i sile

olcha /ˈɔlxa/ (n)
or
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., drzewo z rodziny brzozowatych, rosnące na terenach podmokłych;

olej /ˈɔlɛj/ (n)
olje
  (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
  (sztuka) obraz namalowany farbami olejnymi
vegetabilsk olje
  (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar

olej palmowy (n)
palmeolje
  (spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego;

olejek /ɔˈlɛjɛk/ (n)
smøre
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) gęsty, tłusty płyn o intensywnym zapachu, będących wyciągem roślinnym i używany w celach kosmetycznych, leczniczych lub w aromaterapii, masażu

olejny /ɔˈlɛjnɨ/ (adj)
smøre
  związany z farbami sporządzanymi na olejach

olejowy /ˌɔlɛˈjɔvɨ/ (adj)
smøre
  odnoszący się do oleju

olewać (v)
skulke
  (pospolicie) nie przejmować się czymś lub kimś, wykazując lekceważenie

oligarchia /ˌɔlʲiˈɡarxʲja/ (n)
oligarki
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli;

oligarchiczny (adj)
oligarkisk
  związany z oligarchią, oligarchami; dotyczący oligarchii, oligarchów; rządzony przez oligarchię, oligarchów

oliwa /ɔˈlʲiva/ (n)
oliven
  (spożywczy) ciekły tłuszcz wytłaczany z oliwek;
smøre
  (technologia, technika, techniczny) olej mineralny, którym oliwi się urządzenia mechaniczne

oliwka /ɔˈlʲifka/ (n)
oliven
  (spożywczy) owoc oliwki (1.1)
  (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne;

oliwkowy /ˌɔlʲifˈkɔvɨ/ (adj)
oliven
  mający kolor dojrzałego owocu zielonej, marynowanej oliwki;

olszyna /ɔlˈʃɨ̃na/ (n)
older
  las olchowy (olszowy) porastający żyzne, bagienne siedliska, o wysokim poziomie wody stojącej;

omal /ˈɔ̃mal/ (adv)
bare
  wskazanie, iż do jakiegoś wydarzenia było bardzo blisko

omawiać /ɔ̃ˈmavʲjäʨ̑/ (v)
diskutere
  rozpatrywać daną sprawę
gå an
  wypowiadać się szczegółowo na jakiś temat

omdlenie /ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/ (n)
besvimelse
  (medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;
svime av
  (rzeczownik odczasownikowy) od omdleć

omijać /ɔ̃ˈmʲijäʨ̑/ (v)
unngå
  okrążyć coś, żeby do tego nie podejść, nie zbliżać się; przejść obok czegoś nie zatrzymując się

omlet /ˈɔ̃mlɛt/ (n)
omelett
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;

omocznia /ɔ̃ˈmɔʧ̑ʲɲa/ (n)
allantois
  (biologia, biologiczny) jedna z błon płodowych;

omułek /ɔ̃ˈmuwɛk/ (n)
blåskjell
  (zoologia, zoologiczny) przybrzeżny małż mórz europejskich i Oceanu Atlantyckiego;

omułek jadalny (n)
blåskjell
  (zoologia, zoologiczny) Mytilus edulis, gatunek małża z rodzaju Dermochelys;

omyłka (n)
feil
  sprawa niezamierzona a niewłaściwa

on /ɔ̃n/ (personalPronoun)
han
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

ona /ˈɔ̃na/ (personalPronoun)
hun
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

onanizm /ɔ̃ˈnãɲism̥/ (n)
masturbasjon
  (seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;

onanizować /ˌɔ̃nãɲiˈzɔvaʨ̑/ /ˌɔ̃nãɲiˈzɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
masturbere
  (seksuologia, seksuologiczny) zaspokajać popęd płciowy przez pobudzanie narządów płciowych

one /ˈɔ̃nɛ/ (personalPronoun)
de
  3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego

oni /ˈɔ̃ɲi/ (personalPronoun)
de
  trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

ono /ˈɔ̃nɔ/ (personalPronoun)
den
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj nijaki

onomatopeja /ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja/ (n)
lydord
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy;

ontologia /ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
ontologi
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
  (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;

onyks (n)
onyx
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, odmiana chalcedonu o równoległym ułożeniu warstewek, na przemian białej i czarnej lub ciemnobrunatnej;

oologia /ˌɔːˈlɔɟja/ (n)
oologi
  (ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością

opacki (adj)
abbed-
  związany z opatem lub opactwem

opactwo /ɔˈpaʦ̑tfɔ/ (n)
abbedi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;

opad /ˈɔpat/ (n)
nedbør
  (meteorologia, meteorologiczny) spadająca na ziemię woda w postaci ciekłej lub stałej;
nedgang
  coś, co opadło
  czynność lub zjawisko opadania, opadnięcia czegoś

opadać /ɔˈpadaʨ̑/ (v)
fjære
  o emocjach, burzy: powoli zanikać
nedgang
  tracić wysokość, osuwać się z góry na dół, obniżać się
bakke
  usiąść wygodnie

opakowanie /ˌɔpakɔˈvãɲɛ/ (n)
innpakking
  (rzeczownik odczasownikowy) od opakować
emballasje
  to, co służy do przechowywania

opal /ˈɔpal/ (n)
opal
  (mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;

opalać /ɔˈpalaʨ̑/ (v)
sole
  poddawać siebie działaniu promieni słonecznych, w celu uzyskania ciemnego koloru skóry

opalenizna /ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/ (n)
brune
  ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;

opanowany (adj)
lun
  taki, który panuje nad swoim zachowaniem

opanowywać (v)
beherske
  nabywać wiedzy lub sprawności w czym
  zdobywać kontrolę nad czymś lub nad kimś
kontrollere
  przejmować kontrolę psychiczną
erobre
  przejmować władzę nad danym obszarem

oparcie /ɔˈparʲʨ̑ɛ/ (n)
rygge
  część mebla służąca do podtrzymywania pleców

oparzenie (n)
bekk
  (medycyna, medyczny) rana od oparzenia (1.2)
  (medycyna, medyczny) uraz spowodowany ciepłem
  (rzeczownik odczasownikowy) od oparzyć

opaska (n)
binde
  wstążka / taśma / bandaż

opasywać (v)
spenne fast
  otaczać pasem lub innym wiązaniem

opasły (adj)
overvektig
  zbyt dobrze odżywiony; z otyłością

opat /ˈɔpat/ (n)
abbed
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa

opatka (n)
abbedisse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona monasteru mniszek

opał /ˈɔpaw/ (n)
brennstoff
  to, czym pali się w piecu, aby ogrzać pomieszczenie; materiał do opalania

opcja /ˈɔpʦ̑ʲja/ (n)
valgmulighet
  jedna z możliwości do wyboru
  (finanse, finansowy) instrument pochodny w formie prawa do kupna lub sprzedaży określonej ilości danej waluty w ustalonym czasie i cenie;

opera /ˈɔpɛra/ (n)
opera
  budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);
  utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;

operacja /ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
operasjon
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny;
  działania skierowane na wykonanie określonego zadania

operator /ˌɔpɛˈratɔr/ (n)
operatør
  człowiek obsługujący maszynę lub urządzenie

operować /ˌɔpɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
bruke
  posługiwać się czymś
handle
  działać w jakimś miejscu, na jakimś terenie

opieka /ɔˈpʲjɛka/ (n)
nennsomhet
  dbanie o kogoś lub coś;

opiekun /ɔˈpʲjɛkũn/ (n)
formynder
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) osoba sprawująca z ramienia sądu opiekę nad dzieckiem

opiekuńczy (adj)
beskyttende
  sprawujący opiekę

opieprz (n)
rekke
  (pospolicie) ostre zwymyślanie kogoś

opierać /ɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
frie
  (przenośnie, przenośnia) brać coś za podstawę, uzasadniać coś czymś
mager
  przystawiać coś do czegoś, przysuwać tak, aby dotykało czegoś, np. aby się nie przewróciło, podtrzymywać, wspierać
motstå
  przeciwstawiać się, stawiać opór

opinać (v)
omgi
  otaczać coś czymś przywierającym

opinia /ɔˈpʲĩɲja/ (n)
mening
  sąd, zdanie na jakiś temat
navn
  zdanie innych ludzi na temat danej osoby, renoma, reputacja

opinia publiczna /ɔˈpʲĩɲja puˈblʲiʧ̑na/ (n)
offentlighet
  reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne; wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości;

opis /ˈɔpʲis/ (n)
beskrivelse
  określenie podstawowych cech czegoś

opisowy (adj)
beskrivende
  mający charakter opisu

opisywać /ˌɔpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
gi tilbake
  przekazywać informacje w sposób słowny, dawać opis

opodatkowanie (n)
beskatning
  (ekonomia, ekonomiczny) nałożenie podatku lub podatków

opodatkować (v)
skattelegge
  (ekonomia, ekonomiczny) nałożyć podatek, obłożyć, obciążyć podatkiem

opona /ɔˈpɔ̃na/ (n)
dekk
  (motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;

oponować /ˌɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
innvende
  przeciwstawiać się, mieć odmienne zdanie

opornik /ɔˈpɔrʲɲik/ (n)
motstandsbevegelse
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny zamieniający energię elektryczną w ciepło;

oporny (adj)
sta
  niepoddający się żadnym wpływom

oportunista /ˌɔpɔrtũˈɲista/ (n)
opportunist
  (książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści

opos (n)
pungrotte
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodzaju (1.1)

opowiadanie /ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ/ (n)
beretning
  coś, co zostało opowiedziane

opowiadać /ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
fortelle
  mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować

opowieść /ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
historie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści
  opowiadana historia
foredrag
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) coś, co zostało powiedziane

opozycja /ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
opposisjon
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) partia, stronnictwo przeciwne rządowi lub większości parlamentarnej;
  przeciwstawienie, przeciwdziałanie

opracowanie (n)
lære
  (rzeczownik odczasownikowy) od opracować

opracowywać /ˌɔpraʦ̑ɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
utarbeide
  przygotowywać do ostatecznego kształtu

oprawa (n)
armatur
  to, w czym dany przedmiot jest osadzony

oprawca /ɔˈprafʦ̑a/ (n)
torturist
  osoba torturująca lub mordująca z czyjegoś polecenia

opresja (n)
klemme
  trudna sytuacja

oprogramowanie /ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
programvare
  (informatyka, informatyczny) ogół programów komputerowych

oprzyrządowanie /ˌɔpʃɨʒɔ̃ndɔˈvãɲɛ/ (n)
utstyr
  (technologia, technika, techniczny) (maszynoznawstwo) akcesoria i środki techniczne stanowiące uzupełnienie wyposażenia maszyn i urządzeń, umożliwiające wykonanie specjalistycznych zadań i operacji

oprócz /ˈɔpruʧ̑/ (preposition)
bortsett fra
  oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś zbiorze, poza, z wyłączeniem, nie licząc

oprócz tego /ˈɔpruʧ̑ ˈtɛɡɔ/
dessuten
  wprowadza uzupełnienie wypowiedzi, nową informację o czymś

opróżniać /ɔˈpruʒʲɲäʨ̑/ (v)
tømme
  usuwać zawartość czegoś, czynić coś pustym

optyka (n)
optikk
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle

optymalny /ˌɔptɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
best
  najlepszy

optymista /ˌɔptɨ̃ˈmʲista/ (n)
Optimist
  człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia

optymistyczny /ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
optimistisk
  pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie

optymizm /ɔpˈtɨ̃mʲism̥/ (n)
optimisme
  wiara w pomyślność, dostrzeganie pozytywów

opuszczać /ɔˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
hoppe over
  pomijać
forlate
  zostawiać coś, odchodzić od czegoś / kogoś

opuszczenie (n)
etterlate
  (rzeczownik odczasownikowy) od opuścić

opuszczony (adj)
løssluppen
  taki, którego opuszczono
  zniszczony wskutek zaniedbania

opuszka (n)
hjem
  (anatomia, anatomiczny) końcowa, zaokrąglona część palca

opór /ˈɔpur/ (n)
motstand
  (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
  akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
  w lm przeszkody, utrudnienia

opóźniony (adj)
tilbakestående
  (potocznie, potoczny) nieprawidłowo rozwinięty umysłowo

opętanie (n)
besittelse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stan bycia owładniętym przez demona;

opętać /ɔˈpɛ̃ntaʨ̑/ (v)
gripe
  o uczuciach: ogarnąć kogoś

opłacalny (adj)
umaken verd
  taki, który się opłaca i przynosi zysk albo oszczędność

opłacać /ɔpˈwaʦ̑aʨ̑/ (v)
betale
  przez pewien czas (lub kilkakrotnie) płacić za coś

opłakiwać /ˌɔpwaˈcivaʨ̑/ (v)
sørge
  płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś

opłata /ɔˈpwata/ (n)
pris
  kwota płacona za usługę, świadczenie

opłatek /ɔˈpwatɛk/ (n)
hostie
  rodzaj cienkiego chleba, używanego jako hostia oraz podczas kolacji wigilijnej;

opłukanie (n)
rens
  usunięcie zabrudzenia lub detergentu poprzez polanie wodą

opłukiwać (v)
rens
  umywać przez polewanie cieczą

oracz (n)
bonde
  ten, kto orze pole

orangutan /ˌɔrãŋˈɡutãn/ (n)
orangutang
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;

orać /ˈɔraʨ̑/ (v)
pløye
  (rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem

orbita /ɔrˈbʲita/ (n)
bane
  (anatomia, anatomiczny) oczodół
  (astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;
  krąg, sfera, zasięg

orbitalny (adj)
orbital
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący orbity, powiązany z orbitą, znajdujący się na orbicie

orchidea /ˌɔrxʲiˈdɛa/ (n)
orkidé
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk;

order /ˈɔrdɛr/ (n)
bestille
  wysokiej rangi odznaczenie, wywodzące się z dawnych zakonów rycerskich (religijnych i świeckich);

ordowik /ɔrˈdɔvʲik/ (n)
Ordovicium
  (geologia, geologiczny) drugi okres geologiczny paleozoiku;

ordynans (n)
resept
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz posługujący oficerowi
  (przestarzałe, przestarzały) (wojskowość, wojskowy) rozkaz lub zarządzenie

ordynarny /ˌɔrdɨ̃ˈnarnɨ/ (adj)
vulgær
  wulgarny, prostacki, budzący zgorszenie

ordynować (v)
beordre
  (medycyna, medyczny) przepisywać leki, kurację (i tym podobne, i temu podobne)
  dyktować sposób postępowania

oregano /ˌɔrɛˈɡãnɔ/ (n)
oregano
  (botanika, botaniczny) lebiodka pospolita, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych, Origanum vulgare L.
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) liście lebiodki stosowane jako przyprawa

organ /ˈɔrɡãn/ (n)
organ
  część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś;

organizacja /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
organisasjon
  grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów
  sposób przygotowywania czegoś, planowania

organizacja pozarządowa /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔva/ (n)
ikke-statlig organisasjon
  stowarzyszenie zrzeszające osoby fizyczne lub osoby prawne, które jest niezależne od władz państwowych i nie działa dla zysku;

organizm /ɔrˈɡãɲism̥/ (n)
organisme
  (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;
  (medycyna, medyczny) cielesny ustrój człowieka
  (przenośnie, przenośnia) pewna całość złożona ze współpracujących ze sobą elementów

organy (n)
orgel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

orgazm /ˈɔrɡasm̥/ (n)
orgasme
  (seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

orgia /ˈɔrʲɟja/ (n)
orgie
  (potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia

orientacja (n)
oppmerksomhet
  rozeznanie w sytuacji, jakimś zagadnieniu oraz umiejętność ich oceny

orientacja seksualna (n)
seksuell leggning
  (psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci

orientować (v)
stile til
  nadawać określone położenie, kierunek
informere
  pomagać w rozeznaniu w czymś

origami /ˌɔrʲiˈɡãmʲi/ (n)
origami
  (sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii;

ork /ɔrk/ (n)
ork
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą;

orka /ˈɔrka/ (n)
spekkhogger
  (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca L., drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;

orkiestra /ɔrʲˈcɛstra/ (n)
orkester
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne

orkiestrowy (adj)
orkestral
  związany z orkiestrą, wchodzący w jej skład; przeznaczony na orkiestrę

orkisz /ˈɔrʲciʃ/ (n)
spelt
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Hordeum distichon L., jęczmień dwurzędowy, gatunek rośliny zbożowej z rodziny wiechlinowatych
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Triticum spelta L., pszenica orkisz, gatunek rośliny zbożowej z rodziny wiechlinowatych
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku orkisz (1.1)
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku orkisz (1.4)
  ziarno orkiszu (1.2)
  ziarno orkiszu (1.5)

orkiszowy (adj)
spelt
  dotyczący orkiszu (Triticum spelta L.)

orlica (n)
steppemåke
  (ornitologia, ornitologiczny) Ichthyaetus ichthyaetus Pallas, duży ptak wodny z rodziny mewowatych;

orlik krzykliwy (n)
småskrikørn
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila pomarina, ptak drapieżny z podrodziny orłów należący do polskiej ornitofauny;

ormiański /ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
armensk
  związany z Ormianami

ormiański /ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/ (n)
armensk
  język urzędowy Armenii;

ornament /ɔrˈnãmɛ̃nt/ (n)
ornament
  (sztuka) motyw zdobniczy stosowany w architekturze, sztuce, rzemiośle artystycznym,

ornitolog /ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/ (n)
ornitolog
  (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii
  (biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ornitologii

ornitologia /ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/ (n)
ornitologi
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;

orogeneza /ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
fjellkjedefolding
  (geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych;

ortodoksyjny /ˌɔrtɔdɔˈksɨjnɨ/ (adj)
ortodoks
  (o doktrynie, ideologii) ściśle wierny zasadom
  rygorystycznie przestrzegający zasad jakiejś doktryny

ortografia /ˌɔrtɔˈɡrafʲja/ (n)
ortografi
  zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka

ortolan /ɔrˈtɔlãn/ (n)
hortulan
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza hortulana Linnaeus, gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny trznadli;

ortopeda /ˌɔrtɔˈpɛda/ (n)
ortoped
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie ortopedii

oryginał /ˌɔrɨˈɟĩnaw/ (n)
eksentriker
  (potocznie, potoczny) osoba o ekscentrycznym wyglądzie lub zachowaniu

orzech /ˈɔʒɛx/ (n)
nøtt
  suchy owoc o zdrewniałej łupinie;
  (potocznie, potoczny) owoc orzecha (1.2) włoskiego;
  drewno drzewa z rodziny orzechowatych;
  roślina, której owoce to orzechy (1.1);

orzech laskowy (n)
hasselnøtt
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) jadalny owoc leszczyny

orzech włoski (n)
nøtt
  (spożywczy) jadalne nasiono z drzewa orzecha włoskiego (1.2)

orzech ziemny /ˈɔʒɛγʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
jordnøtt
  (botanika, botaniczny) Arachis hypogaea, brazylijska roślina zielna uprawiana w klimacie ciepłym ze względu na jadalne nasiona;

orzeczenie /ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
predikat
  (językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu
avgjøre
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozstrzygnięcie danej sprawy przez organ państwa działający w ramach swej kompetencji
påstand
  jakaś opinia, osąd, ekspertyza

orzecznik /ɔˈʒɛʧ̑ʲɲik/ (n)
attributt
  (językoznawstwo, językoznawczy) nieczasownikowa część orzeczenia imiennego;

orzecznikowy (adj)
predikativ
  (gramatyka) związany z orzecznikiem, dotyczący orzecznika

orzekać (v)
erklære
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wydawać postanowienie lub wyrok
proklamere
  wyrażać opinię w jakiejś sprawie

orzesznica (n)
sovemus
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Muscardinus Kaup, rodzaj niedużego ssaka z rodziny popielicowatych;

orzesznik jadalny (n)
pecannøtt
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Carya illinoinensis, gatunek drzewa z rodziny orzechowatych naturalnie występujący w Ameryce Północnej;

orzeł /ˈɔʒɛw/ (n)
ørn
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;
  (przenośnie, przenośnia) zdolna, bystra osoba

orzeł przedni (n)
kongeørn
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila chrysaetos Linnaeus, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych;

orędownik (n)
advokat
  osoba orędująca, popierająca bądź wstawiająca się za kimś lub czymś

orędzie (n)
melding
  uroczyste przemówienie osobistości

osa /ˈɔsa/ (n)
veps
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

osada /ɔˈsada/ (n)
mannskap
  (sport, sportowy) załoga łodzi sportowej, sanek lub bobsleja
grend
  niewielkie, odosobnione skupisko zabudowań mieszkalnych

osadzać (v)
ordlegge
  tworzyć realia dla czegoś
  umieszczać kogoś gdzieś
fikse
  umieszczać coś gdzieś, mocować na czymś lub w czymś

oschły (adj)
kald
  świadczący o braku skłonności do przeżywania i okazywania uczuć

oset /ˈɔsɛt/ (n)
tistel
  (botanika, botaniczny) Carduus, rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

osełka (n)
panorere
  (etnografia, etnograficzny) owalna bryłka masła
skarre-r
  narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi

osiadać (v)
bakke
  zatrzymywać się na jakimś miejscu

osiedle /ɔˈɕɛdlɛ/ (n)
boligområde
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

osiemnastolatek /ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlatɛk/ (n)
attenåring
  chłopak mający osiemnaście lat

osierdzie /ɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
hjertepose
  (anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce;

osika /ɔˈɕika/ (n)
osp
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

osioł /ˈɔɕɔw/ (n)
esel
  (zoologia, zoologiczny) Equus asinus Linnaeus, zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
  (potocznie, potoczny) głupi człowiek
  (potocznie, potoczny) uparty człowiek

osiągać /ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
rekke
  docierać do określonego miejsca
  uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy
  docierać lub doprowadzać coś do pewnego punktu
avstedkomme
  realizować pewien cel

osiągnięcie /ˌɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
dåd
  coś, co zostało osiągnięte

oskarżać /ɔˈskarʒaʨ̑/ (v)
saksøke
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wnosić oskarżenie (do sądu)
beskylde
  obwiniać kogoś o coś

oskarżenie /ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
beskyldning
  zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem

oskarżony /ˌɔskarˈʒɔ̃nɨ/ (n)
den beskyldte
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, przeciw której rozpoczęto postępowanie karne

osm /ɔsm̥/ (n)
osmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;

osmotyczny /ˌɔsmɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
osmotisk
  oparty na procesie osmozy; dotyczący osmozy

osnowa /ɔsˈnɔva/ (n)
renning
  (włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ;

osoba /ɔˈsɔba/ (n)
person
  pojedynczy człowiek, ktoś

osobistość /ˌɔsɔˈbʲistɔɕʨ̑/ (n)
person
  osoba wybitna, ważna i wpływowa

osobisty /ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (adj)
egen
  dokonany przez daną osobę
enkelt
  intymny, dostępny tylko dla najbliższych
  stanowiący własność danej osoby

osobliwość (n)
særegenhet
  immanentny, niezwykły, oryginalny charakter kogoś lub czegoś
spesialitet
  osoba lub rzecz niezwykła, oryginalna

osobliwy (adj)
underlig
  nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta

osobnik /ɔˈsɔbʲɲik/ (n)
individ
  (biologia, biologiczny) jednostkowy okaz gatunku;
  osoba, człowiek

osobny /ɔˈsɔbnɨ/ (adj)
avsondre
  oddzielony, oddalony od innych, mający specjalne przeznaczenie

osobowy /ˌɔsɔˈbɔvɨ/ (n)
turisme
  rodzaj pociągu pasażerskiego

osocze (n)
plasma
  (biologia, biologiczny) zasadniczy płynny składnik krwi, w którym zawieszone są krwinki

ospa wietrzna (n)
vannkopper
  (medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;

ospały (adj)
døsig
  taki, który ma potrzebę snu

ossuarium /ˌɔsːuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
ossuarium
  budowla lub pomieszczenie ze szczątkami zmarłych, często w obrębie cmentarza

ostaniec /ɔˈstãɲɛʦ̑/ (n)
utligger
  (geologia, geologiczny) odosobnione wzniesienie będące pozostałością dawnej powierzchni zniszczonej w wyniku wietrzenia, erozji i denudacji;

ostatecznie /ˌɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
endelig
  całkowicie, zupełnie, w sposób ostateczny lub do końca
til sjuende og sist
  wreszcie, w końcu

ostateczny /ˌɔstaˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
avgjort
  (książkowy) kończący jakiś cykl, ciąg, szereg, serię; ostatni i definitywny
endelig
  (książkowy) o największym natężeniu, w najwyższym stopniu (często w sensie negatywnym); skrajny, krańcowy

ostatni /ɔˈstatʲɲi/ (adj)
senest, sist
  znajdujący się na końcu listy, kolejności

ostatnio /ɔˈstatʲɲɔ/ (adv)
nyest
  ostatnim razem
i det siste
  w niedalekiej przeszłości

osteopatia (n)
osteopati
  metoda medycyny alternatywnej zajmująca się leczeniem zespołów bólowych układu mięśniowo-szkieletowego

ostracyzm /ɔˈstraʦ̑ɨsm̥/ (n)
ostrakisme
  wykluczenie, bojkot kogoś z danej grupy lub z danego środowiska

ostrokrzew /ɔˈstrɔkʃɛf/ (n)
kristtorn
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach;

ostrokrzew kolczasty /ɔˈstrɔkʃɛf kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
kristtorn
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex aquifolium L., gatunek krzewu zimozielonego z rodziny ostrokrzewowatych, o ciemnozielonych, pojedynczych, skórzastych, kolczasto ząbkowanych liściach, kwiatach rozdzielnopłciowych i czerwonych, kulistych owocach, uprawianego jako roślina ozdobna i lecznicza;

ostrosłup /ɔˈstrɔswup/ (n)
pyramide
  (geometria) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie;

ostrożnie /ɔˈstrɔʒʲɲɛ/ (adv)
forsiktig
  w sposób ostrożny, uważny

ostrożność (n)
forsiktighet
  zdolność do działania z rozwagą

ostrożny /ɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
aktsom
  postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności

ostry /ˈɔstrɨ/ (adj)
skarp
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący
skarp, spiss
  taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie

ostryga /ɔˈstrɨɡa/ (n)
østers
  (zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;

ostrygojad /ˌɔstrɨˈɡɔjat/ (n)
tjeld
  (ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;

ostrzarka /ɔˈsṭʃarka/ (n)
slipestein
  urządzenie mechaniczne służące do ostrzenia części roboczych narzędzi skrawających

ostrzał /ˈɔsṭʃaw/ (n)
brenne
  (wojskowość, wojskowy) strzelanie do kogoś, prowadzenie ognia skierowanego na jakiś cel; ostrzeliwanie

ostrze /ˈɔsṭʃɛ/ (n)
klinge
  część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu

ostrzegać /ɔˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
advare
  informować o potencjalnym niebezpieczeństwie

ostrzeżenie /ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
åtvaring
  akt ostrzegania; przestroga przed czymś

ostrzyciel /ɔˈsṭʃɨʨ̑ɛl/ (n)
jeskel
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik ostrzący noże, nożyczki itp.

ostrzyć /ˈɔsṭʃɨʨ̑/ (v)
hvesse
  czynić ostrym (krawędź czegoś)

osuszać (v)
tørke
  powodować, że coś staje się suche; usuwać ciecz

osuwisko /ˌɔsuˈvʲiskɔ/ (n)
jordras
  (geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania;

oswobodzić (v)
befri
  przywrócić swobodę

oswojony /ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ/ (adj)
tam
  o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość

oszałamiać (v)
lamme
  wywierać silne wrażenie

oszczep /ˈɔʃʧ̑ɛp/ (n)
spydkast
  (sport, sportowy) (potocznie, potoczny) rzut oszczepem (1.2);
spyd
  (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
  (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;

oszczerstwo /ɔʃˈʧ̑ɛrstfɔ/ (n)
baktalelse
  kłamliwa wypowiedź, która ma na celu poniżenie lub ośmieszenie kogoś

oszczędności /ˌɔʃʧ̑ɛ̃ndˈnɔɕʨ̑i/ (n)
økonomisering
  to, co zostało zaoszczędzone, nie zostało zużyte

oszczędny (adj)
frugal
  nietrwoniący pieniędzy, majątku

oszczędzać /ɔʃˈʧ̑ɛ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
spare
  zużywać w niewielkiej ilości

oszołom /ɔˈʃɔwɔ̃m/ (n)
fanatiker
  (potocznie, potoczny) człowiek wierzący bezgranicznie w jakąś ideologię, ślepo jej podporządkowany
dåre
  (potocznie, potoczny) osoba zachowująca się nienormalnie

oszukańczy /ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
falsk
  opierający się na oszustwie, nieuczciwości

oszukaństwo (n)
bli solgt
  (potocznie, potoczny) wprowadzenie kogoś w błąd dla uzyskania korzyści

oszukiwać /ˌɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
fuske
  doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów
  mówić komuś nieprawdę, kłamać
  celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry

oszust /ˈɔʃust/ (n)
lure
  ten, kto oszukuje

oszustwo /ɔˈʃustfɔ/ (n)
bedrageri
  (potocznie, potoczny) świadome wprowadzenie kogoś w błąd dla własnej korzyści
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na doprowadzeniu innej osoby do niekorzystnego rozporządzenia mieniem własnym lub cudzym za pomocą wprowadzenia jej w błąd albo wyzyskania jej błędu lub niezdolności do należytego pojmowania przedsiębranego działania, w celu osiągnięcia korzyści majątkowej;

osłabiać (v)
avta
  sprawiać, że coś lub ktoś staje się słabszy

osłaniać (v)
beskytte
  (przenośnie, przenośnia) chronić kogoś lub coś przed odpowiedzialnością albo czymś nieprzyjemnym, niebezpiecznym
skjerme
  okrywać coś czymś, odgradzać od czegoś, czynić coś niewidocznym
  swoim położeniem uniemożliwiać zaatakowanie kogoś albo zabezpieczać kogoś lub coś przed czymś szkodliwym, niebezpiecznym

osłomuł /ɔsˈwɔ̃muw/ (n)
mulesel
  (zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny;

osłupiały (adj)
forbauset
  bardzo zaskoczony, zdumiony, zdziwiony

ot /ɔt/ (particle)
rettferdig
  …podkreślająca lub wskazująca na nieistotność, błahość, zwyczajność następującego po niej składnika zdania

otaczać /ɔˈtaʧ̑aʨ̑/ (v)
omgi
  rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan)
  zajmować ze wszystkich stron tereny wokół określonego miejsca, okrążać (ruch)
  (przenośnie, przenośnia) gromadzić wokół siebie pewne przedmioty lub pewnych ludzi

otchłań /ˈɔtxwãɲ/ (n)
avgrunn
  realna pusta, ogromna, głęboka lub wręcz bezdenna przestrzeń

oto /ˈɔtɔ/ (particle)
aller
  wzmocnienie zaimka

oto /ˈɔtɔ/ (pronoun)
dit
  w połączeniu z czasownikiem „być” wskazuje coś lub kogoś w bezpośrednim otoczeniu

otoczak /ɔˈtɔʧ̑ak/ (n)
grus
  (geologia, geologiczny) kamień wygładzony i zaokrąglony podczas transportu przez wodę;

otoczenie /ˌɔtɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
boområder
  (matematyka, matematyczny) dowolny zbiór, który zawiera zbiór otwarty, zawierający dany punkt;
  ludzie, z którymi ma się najczęstsze kontakty, którzy są najbardziej znaczący
  łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron

otrzewna (n)
bukhinne
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;

otrzymywać /ˌɔṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
ha godt av
  dostawać, być odbiorcą

otucha /ɔˈtuxa/ (n)
bekvemmelighet
  nadzieja wynikająca z przekonania, że będzie lepiej

otwarcie /ɔtˈfarʲʨ̑ɛ/ (adv)
frank
  w sposób otwarty, szczery, uczciwy, jawny

otwarcie /ɔtˈfarʲʨ̑ɛ/ (n)
åpning
  uroczystość założenia, uruchomienia czegoś

otwartość (n)
åpenhet
  cecha tego, co jest otwarte, skierowane do wszystkich

otwarty /ɔtˈfartɨ/ (adj)
åpen
  niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony
  o człowieku: nieukrywający swoich intencji, uczuć
  o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji;
  o sklepie: czynny, działający
  ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami

otwieracz /ɔtˈfʲjɛraʧ̑/ (n)
boksåpner
  przyrząd służący do otwierania, np. konserw, butelek

otwierać /ɔtˈfʲjɛraʨ̑/ (v)
åpne
  powodować, że coś przestaje być zamknięte

otwór /ˈɔtfur/ (n)
hull
  dziura lub wgłębienie

otyłość /ɔˈtɨwɔɕʨ̑/ (n)
fedme
  (medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;

otyły /ɔˈtɨwɨ/ (adj)
korpulent
  o człowieku lub zwierzęciu: ważący o wiele za dużo; o dużej nadwadze

outing (n)
oute
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) mówienie, często publiczne, o czyjejś orientacji seksualnej lub tożsamości płciowej bez zgody tej osoby;

owad /ˈɔvat/ (n)
insekt
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;

owal /ˈɔval/ (n)
oval
  (geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę;

owca /ˈɔfʦ̑a/ (n)
sau, får
  (zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;

owczy /ˈɔfʧ̑ɨ/ (adj)
får
  związany z owcami, pochodzący od owcy

owies /ˈɔvʲjɛs/ (n)
havre
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Avena L., roślina zbożowa należąca do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;

owijać (v)
flette
  otaczać co, wijąc się wokół tego

owijać w bawełnę /ɔˈvʲijäʥ̑ v‿baˈvɛwnɛ/ (idiom)
gå som katten rundt den varme grøten
  mówić z użyciem aluzji, unikać bezpośredniego przedstawienia sprawy

owoc /ˈɔvɔʦ̑/ (n)
frukt
  (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;
  (przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsisty i słodki owoc (1.1) lub owocostan różnych roślin, który można spożywać na surowo

owoce morza /ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa/ (n)
sjømat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże

owocny /ɔˈvɔʦ̑nɨ/ (adj)
fruktbar
  dający rezultaty, przynoszący korzyści

owocowy /ˌɔvɔˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
frukt
  taki, który jest zrobiony z owoców, smakuje lub pachnie jak owoc

owsianka /ɔfʲˈɕãnka/ (n)
grøt
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie;

owsiany (adj)
havre
  dotyczący owsa; zrobiony z owsa

owszem /ˈɔfʃɛ̃m/ (particle)
jo
  odpowiedź twierdząca, potwierdzająca słowa rozmówcy (także na pytanie z partykułą nie)

owulacja (n)
eggløsning
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;

owulować (v)
ha eggløsning
  (biologia, biologiczny) przechodzić owulację

owłosienie /ˌɔvwɔˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
hår
  włosy na ciele człowieka lub zwierzęcia

ozdabiać /ɔzˈdabʲjäʨ̑/ (v)
besette
  czynić coś ładniejszym lub strojniejszym

ozdoba /ɔzˈdɔba/ (n)
ornament
  coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś

ozdobny /ɔˈzdɔbnɨ/ (adj)
vakker
  stanowiący ozdobę; o cechach właściwych ozdobie

oziębły (adj)
frigid
  odnoszący się z rezerwą

oznaczać /ɔzˈnaʧ̑aʨ̑/ (v)
antyde
  być oznaką
bety
  wyrażać określoną treść
  znakować, wyróżniać, robić znak

oznaczenie (n)
benevning
  etykietka

ozon /ˈɔzɔ̃n/ (n)
ozon
  (chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;

ozór /ˈɔzur/ (n)
tunge
  (spożywczy) mięso z języka zwierzęcia

ołowiany /ˌɔwɔˈvʲjãnɨ/ (adj)
blyaktig
  wykonany z ołowiu, związany z ołowiem, dotyczący ołowiu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który ma cechy podobne do ołowiu, np. barwę, ciężar

ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (n)
alter
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;

ołów /ˈɔwuf/ (n)
bly
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;

ołówek /ɔˈwuvɛk/ (n)
blyant
  przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;

oś /ɔɕ/ (n)
akse, aksel
  centralna linia danego układu

oślepiać (v)
blende
  poprzez silne świecenie czy blask uniemożliwiać patrzenie

ośmiokąt (n)
oktogon
  (matematyka, matematyczny) figura geometryczna mająca osiem kątów;

ośmiolatek /ˌɔɕmʲjɔˈlatɛk/ (n)
åtteåring
  chłopiec mający osiem lat

ośmiornica /ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a/ (n)
blekksprut, akkar
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;

ośrodek /ɔˈɕrɔdɛk/ (n)
sentrum
  instytucja obejmująca zasięgiem działania całokształt spraw związanych z jakąś dziedziną życia na pewnym terenie
  środowisko, okręg, centrum, w którym lub wokół którego coś się skupia

oświadczać /ɔɕˈfʲjaṭʧ̑aʨ̑/ (v)
forklare
  komunikować w podniosły lub formalny sposób

oświadczenie /ˌɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
angivelse
  oficjalna wypowiedź przedstawiająca czyjś punkt widzenia, stan wiedzy o czymś lub wolę oświadczającego

oświetlać /ɔɕˈfʲjɛtlaʨ̑/ (v)
losse
  rzucać, kierować na coś światło

ość /ɔɕʨ̑/ (n)
fiskebein
  (ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;

ożenić /ɔˈʒɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
gifte seg
  zawrzeć związek małżeński z kobietą

ożywiony (adj)
heit
  odznaczający się gwałtownością

pa /pa/ (interjection)
adjø
  (potocznie, potoczny) wyraz używany przy pożegnaniu z bliską osobą bądź dzieckiem, a także przez dzieci

pacha /ˈpaxa/ (n)
armhulle
  (anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym;

pachnieć /ˈpaxʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
lukte
  wydzielać jakiś zapach, zwykle przyjemny

pachnący /paxˈnɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
duftende
  taki, który wydziela łatwo wyczuwalny zapach, najczęściej przyjemny

pachtować (v)
leieboer
  (dawniej, dawny) mieć w pachcie

pacjent /ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt/ (n)
pasient
  osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;

pacyfikacja /ˌpaʦ̑ɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
passivisering
  tłumienie buntu, powstania, strajku itp., zwykle przy użyciu siły zbrojnej;

pacyfikał (n)
fred
  (dawniej, dawny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rodzaj relikwiarza lub świętego wizerunku podawany wiernym do uczczenia pocałunkiem w dawnej liturgii łacińskiej;

pacyfizm (n)
pasifisme
  pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen

paczka /ˈpaʧ̑ka/ (n)
pakke
  (handel, handlowy) zawartość małego opakowania
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem;

padaczka /paˈdaʧ̑ka/ (n)
epilepsi
  (medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;

padać /ˈpadaʨ̑/ (v)
regne
  (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)

padlina /paˈdlʲĩna/ (n)
åtsel
  zwierzęce zwłoki

padlinożerca /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
åtseleter
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się padliną

pagoda /paˈɡɔda/ (n)
pagode
  (budownictwo) azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia buddyjska o architekturze pagody (1.1)

pagórek /paˈɡurɛk/ (n)
hill
  niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów

paj (n)
pai
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) okrągły placek z nadzieniem

pajac /ˈpajaʦ̑/ (n)
lure
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) ktoś zachowujący się niepoważnie, bez godności
sprellemann
  figurka z drewna lub tektury, o komicznym wyglądzie, zwykle z ruchomymi kończynami poruszanymi za pomocą sznurka

pajacyk /paˈjaʦ̑ɨk/ (n)
nikkedokke
  ćwiczenie gimnastyczne wykonywane w podskoku, z wykonaniem rozkroku i klaśnięciem nad głową

pająk /ˈpajɔ̃ŋk/ (n)
edderkopp
  (zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;

pajęczak (n)
edderkoppdyr
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę bezkręgowe z sześcioma nogami i odwłokiem

pajęczyna /ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
lin
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) rzecz przypominająca pajęczynę (1.1)
edderkoppspinn
  sieć tkana przez pająka

pakiet /ˈpacɛt/ (n)
pakke
  (informatyka, informatyczny) jednostka danych przekazywana z komputera źródłowego do docelowego z wykorzystaniem sieci komputerowej, np. internetu;
  kilka rzeczy spakowanych razem

pakować /paˈkɔvaʨ̑/ (v)
kortstokk
  umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku

pakt /pakt/ (n)
pakt
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowa międzynarodowa o charakterze politycznym lub wojskowym

pal /pal/ (n)
påle
  (historia, historyczny, historycznie) narzędzie kaźni w formie zaostrzonego słupa, na którego wbijano skazańca
  gruby słup osadzony w gruncie, pełniący zwykle funkcję konstrukcyjną

palacz /ˈpalaʧ̑/ (n)
fyrbøder
  ktoś, kto zawodowo pali w piecu;
røyker
  osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo

palczatka cytrynowa /palˈʧ̑atka ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔva/ (n)
sitrongress
  (botanika, botaniczny) Cymbopogon citratus, gatunek trawy z rodziny wiechlinowatych o szerokim zastosowaniu;

palec /ˈpalɛʦ̑/ (n)
finger
  część rękawiczki przykrywająca palce (1.1)
finger, tå
  u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy

palec wskazujący /ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
pekefinger
  (anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;

palenie /paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
røyking
  zwyczaj palenia papierosów, tytoniu

palenisko (n)
episentrum
  (technologia, technika, techniczny) część pieca lub urządzenia, w którym pali się ogień

paleogen /ˌpalɛˈɔɡɛ̃n/ (n)
Paleogen
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych w kenozoiku;

paleografia /ˌpalɛɔˈɡrafʲja/ (n)
paleografi
  badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych;

paleontologia /ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
paleontologi
  (biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych;

paleontologiczny (adj)
paleontologisk
  (biologia, biologiczny) związany z paleontologią, dotyczący paleontologii

paleozoik /ˌpalɛɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
paleozoikum
  (geologia, geologiczny) era w dziejach Ziemi;

palestyński /ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci/ (adj)
palestinsk
  związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców

palikować /ˌpalʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
ro
  podwiązywać rośliny uprawne (np. pomidory) do palika

palimpsest /paˈlʲĩmpsɛst/ (n)
palimpsest
  (historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst;

palindrom /paˈlʲĩndrɔ̃m/ (n)
palindrom
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);

paliwo /paˈlʲivɔ/ (n)
brensel
  substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach

palić /ˈpalʲiʨ̑/ (v)
brenne
  niszczyć coś za pomocą ognia
losse
  utrzymywać coś świecącym
røyke
  wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo
brenne
  (potocznie, potoczny) parzyć, piec (wywoływać ból na ciele)
losse
  dorzucać drewno, węgiel i inne materiały łatwopalne do ognia, aby podtrzymać płomień

pallad /ˈpalːat/ (n)
palladium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;

palma /ˈpalma/ (n)
palme
  (botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie;

palnik /ˈpalʲɲik/ (n)
flamme
  (potocznie, potoczny) element grzewczy kuchenki elektrycznej
  część kuchenki gazowej, w której wytwarza się płomień, na której stawia się naczynia do gotowania

palny /ˈpalnɨ/ (adj)
brennbar
  przeznaczony do palenia lub spalania

paluszek (n)
fiskepinne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) panierowane rybne filety w małych, podłużnych porcjach;

pamflet /ˈpãw̃flɛt/ (n)
pamflett
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji

pamiątka /pãˈmʲjɔ̃ntka/ (n)
minne
  drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę

pamiętliwy (adj)
langsint
  pamiętający długo urazy, doznane krzywdy, przykrości itp.

pamiętnik (n)
dagbok
  wspomnienia spisywane przez kogoś, zwykle na własne potrzeby

pamiętny (adj)
minnerik
  taki, który długo się pamięta; godny zapamiętania; zapadający w pamięć

pamięć /ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
minne, hukommelse
  fakt zachowania informacji, możliwość przypominania sobie – indywidualnie albo w umyśle i kulturze zbiorowości
hukommelse, minne
  zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;
  (informatyka, informatyczny) podzespół lub urządzenie przechowujące dane;

pamięć USB (n)
minnepinne
  (informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą;

pan /pãn/ (n)
herre
  feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
  pracodawca dla służby
  właściciel niewolników
  z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy
  zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

pan młody /ˈpãn ˈmwɔdɨ/ (n)
brudgom
  mężczyzna w dniu swojego ślubu

panamski /pãˈnãmsʲci/ (adj)
panamansk
  odnoszący się do państwa Panama

pancernik /pãnˈʦ̑ɛrʲɲik/ (n)
beltedyr
  (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
slagskip
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;

panczenlama (n)
Panchen Lama
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny tybetański, najwyższy obok dalajlamy;

panda /ˈpãnda/ (n)
panda
  (zoologia, zoologiczny) panda mała
  (zoologia, zoologiczny) panda wielka

panda wielka (n)
panda
  (zoologia, zoologiczny) Ailuropoda melanoleuca David, drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych występujący w Azji;

pandeizm /pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
pandeisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;

pandemia /pãnˈdɛ̃mʲja/ (n)
pandemi
  (medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)

pandemiczny (adj)
pandemisk
  (medycyna, medyczny) związany z pandemią; mający charakter pandemii

panegiryk /ˌpãnɛˈɟirɨk/ (n)
lovprising
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) uroczysty tekst pochwalny, sławiący konkretną osobę, czyn;

pangermanizm (n)
pangermanisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nacjonalistyczna doktryna polityczna postulująca zjednoczenie wszystkich ludów germańskich

pani /ˈpãɲi/ (n)
frue
  zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

panienka /pãˈɲɛ̃nka/ (n)
hore
  (eufemistycznie) o prostytutce
frøken
  młoda dziewczyna

panierować (v)
panere
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) obtaczać mięso, rybę, grzyby lub warzywa w panierce

panieński (adj)
stuepike
  dotyczący panny, związany z panną

panika /ˈpãɲika/ (n)
panikk
  nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)

panikować (v)
få panikk
  wpadać w panikę

panna /ˈpãnːa/ (n)
frøken
  kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)

panna młoda /ˈpãnːa ˈmwɔda/ (n)
brud
  kobieta w dniu swojego ślubu

panowanie /ˌpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
regjering
  (rzeczownik odczasownikowy) od panować
regjere
  okres władzy danego monarchy

panować /pãˈnɔvaʨ̑/ (v)
herske
  być panem, przywódcą czegoś
  występować, pojawiać się
regjere
  być panem, władcą kraju, królestwa
beherske
  podporządkowywać coś sobie, mieć władzę nad czymś

panseksualizm (n)
panfili
  (filozofia, filozoficzny) (seksuologia, seksuologiczny) postrzeganie wszelkich zjawisk w świecie przez pryzmat seksualny

panteizm /pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
panteisme
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;

panteon /pãnˈtɛɔ̃n/ (n)
panteon
  (starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom;

pantera śnieżna /pãnˈtɛra ˈɕɲɛʒna/ (n)
snøleopard
  (zoologia, zoologiczny) Panthera uncia Schreber, drapieżny ssak z rodziny kotowatych, występujący na terenach Azji Środkowej;

pantoflarz /pãnˈtɔflaʃ/ (n)
tøffelhelt
  mężczyzna potulny, ulegający kobiecie

pantograf /pãnˈtɔɡraf/ (n)
strømavtaker
  przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń;
  przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe;

pantomima /ˌpãntɔ̃ˈmʲĩma/ (n)
pantomime
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest tylko za pomocą ruchu;

papa /ˈpapa/ (n)
papp
  materiał budowlany stosowany do wykonywania izolacji fundamentów, posadzek, ścian piwnic i pokryć dachowych;

papier /ˈpapʲjɛr/ (n)
papir, ark
  wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;
  (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument

papier toaletowy /ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/ (n)
toalettpapir, dopapir
  chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;

papier wartościowy /ˈpapʲjɛr ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
gjeldsbrev
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) dokument lub zapis w systemie informatycznym, który poświadcza prawo posiadacza do własności lub innych praw majątkowych;

papier ścierny /ˈpapʲjɛrʲ ˈɕʨ̑ɛrnɨ/ (n)
sandpapir
  jeden z rodzajów wyrobów ściernych przeznaczonych do obróbki ściernej powierzchni przedmiotów wykonanych z takich materiałów jak drewno, metal, tworzywa sztuczne;

papieros /paˈpʲjɛrɔs/ (n)
sigarett
  wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;

papież /ˈpapʲjɛʃ/ (n)
pave
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;

papieżyca (n)
pavinne
  legendarna kobieta wyświęcona na papieża

paplanina /ˌpaplãˈɲĩna/ (n)
sladder
  (potocznie, potoczny) rozwlekłe mówienie o nieważnych rzeczach, często bez wewnętrznego ładu, często bez związku z reakcją otoczenia

paplać /ˈpaplaʨ̑/ (v)
plapre
  (potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach

paproć /ˈpaprɔʨ̑/ (n)
bregne
  (botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z kladu monilofitów;

papryka /ˈpaprɨka/ (n)
paprika
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) gatunek rośliny uprawnej o owocach spożywane jako warzywo lub przyprawa;
  (spożywczy) jarzyna z owocu papryki (1.1);

papuga /paˈpuɡa/ (n)
papegøye
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny papug (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty

papużka falista /paˈpuʃka faˈlʲista/ (n)
undulat
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;

para /ˈpara/ (n)
damp
  (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;

parabola /ˌparaˈbɔla/ (n)
parabel
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przypowieść, alegoria;
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej;

parada /paˈrada/ (n)
avvente
  (jeździectwo, jeździecki) w ujeżdżeniu: zatrzymanie i zebranie konia;
finte
  (sport, sportowy) w piłce nożnej, ręcznej i hokeju: obrona bramki gdy bramkarz rzuca się całym ciałem w bok w celu złapania lub odbicia piłki
  (sport, sportowy) w szermierce, boksie: odparcie ciosu lub uderzenie w odpowiedzi na cios przeciwnika

paradoks /paˈradɔks/ (n)
paradoks
  rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
  zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią

paradygmat /ˌparaˈdɨɡmat/ (n)
paradigme
  (filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
  (językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu;

paradyz (n)
paradis
  (przestarzałe, przestarzały) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) najwyższy balkon w teatrze;

paradyż (n)
paradis
  (przestarzałe, przestarzały) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) najwyższy balkon w teatrze;

parafia /paˈrafʲja/ (n)
sogn
  (kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;

parafilia (n)
parafili
  (seksuologia, seksuologiczny) (medycyna, medyczny) zboczenie lub zaburzenie seksualne

paragon /paˈraɡɔ̃n/ (n)
oppskrift
  (księgowość) dokument, najczęściej kwit z bloczka kasowego, świadczący o zapłacie za zakupiony towar

paragraf /paˈraɡraf/ (n)
avsnitt
  podstawowa jednostka redakcyjna tekstu prawnego (z wyjątkiem ustaw nieokreślanych mianem kodeksów), oznaczana w tekście symbolem §;

paralela (n)
parallell
  cechy podobne, analogiczne

paralelny /ˌparaˈlɛlnɨ/ (adj)
parallell
  trwający, zachodzący jednocześnie z czymś innym

paraliż /paˈralʲiʃ/ (n)
lammelse
  utrata możliwości ruchu spowodowana uszkodzeniem układu nerwowego

paraliżować (v)
lamme
  utrudniać swobodne funkcjonowanie czegoś

paralotniarstwo /ˌparalɔtʲˈɲarstfɔ/ (n)
paragliding
  sport i forma rekreacji polegająca na lataniu przy użyciu paralotni:

paramilitarny /ˌparãmʲilʲiˈtarnɨ/ (adj)
paramilitær
  zorganizowany na wzór wojskowy

parapet /paˈrapɛt/ (n)
vinduskarm
  fragment deski lub innego tworzywa umieszczony poziomo tuż pod oknem na zewnątrz lub wewnątrz pomieszczenia

parapetówka /ˌparapɛˈtufka/ (n)
innflytningsfest
  (potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania

parapsychologia /ˌparapsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
parapsykologi
  dziedzina badań zajmująca się zjawiskami psychicznymi, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę

parasol /paˈrasɔl/ (n)
paraply
  przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem

parasolka /ˌparaˈsɔlka/ (n)
paraply
  mały, rozkładany parasol dla kobiet

parcela (n)
skjebne
  działka gruntu utworzona poprzez wydzielenie jej z większego obszaru

parcie /ˈparʲʨ̑ɛ/ (n)
trykk
  (fizyka, fizyczny) siła oddziałująca na powierzchnię zanurzonego ciała;

pardon (interjection)
om forlatelse
  (potocznie, potoczny) przepraszam

pardwa /ˈpardva/ (n)
rype
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;

pardwa górska /ˈpardva ˈɡurska/ (n)
fjellrype
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa mszarna /ˈpardva ˈm̥ʃarna/ (n)
lirype
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pareidolia (n)
pareidoli
  (psychologia, psychologiczny) błąd poznawczy polegający na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych szczegółach;

park /park/ (n)
park
  (turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;

park narodowy /ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
nasjonalpark
  obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;

parkan /ˈparkãn/ (n)
gjerde
  ogrodzenie, najczęściej drewniane;

parking /ˈparʲcĩŋk/ (n)
parkeringsplass
  plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;

parkowanie /ˌparkɔˈvãɲɛ/ (n)
parkering
  (motoryzacja) zatrzymywanie pojazdu na postoju, parkingu lub w innym przeznaczonym do tego miejscu

parkować /parˈkɔvaʨ̑/ (v)
parkere
  zostawiać pojazd na parkingu, miejscu przeznaczonym do zatrzymania pojazdu lub innym wolnym miejscu

parlament /parˈlãmɛ̃nt/ (n)
ting
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;

parlamentarzysta /ˌparlãmɛ̃ntaˈʒɨsta/ (n)
parlamentsmedlem
  członek parlamentu

parodia /paˈrɔdʲja/ (n)
parodi
  celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;

parodiować (v)
farse
  dokonywać parodii czegoś

paronomazja (n)
ordspel
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zestawienie wyrazów podobnie brzmiących o różnych znaczeniach;

parowiec (n)
dampskip
  (przestarzałe, przestarzały) statek z napędem parowym;

partacz /ˈpartaʧ̑/ (n)
kjeleflikker
  (potocznie, potoczny) zły pracownik lub rzemieślnik; osoba źle (niedbale, niechlujnie) wykonująca pracę

partaczyć /parˈtaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
fuske
  robić coś byle jak, nieudolnie, źle

parter /ˈpartɛr/ (n)
første etasje
  kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią

partia /ˈpartʲja/ (n)
parti
  (zobacz) partia polityczna
  (handel, handlowy) określona ilość czegoś dostarczanego, wysyłanego, itp., zwykle towarów; określona ilość jakiejś produkcji wytworzonej na fabryce, w przedsiębiorstwie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) fragment utworu przeznaczony do wykonywania przez odpowiednią grupę instrumentów, wykonawców
  (potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) Polska Zjednoczona Partia Robotnicza (PZPR)
  (przestarzałe, przestarzały) kandydat na męża; kandydatka na żonę
  (przestarzałe, przestarzały) stronnictwo, ugrupowanie, grupa osób powiązanych ze sobą w jakiś sposób
  (szachy, pojęcie szachowe) (termin karciany) w niektórych grach: rozgrywka, mecz

partia hiszpańska (n)
spansk åpning
  (szachy, pojęcie szachowe) debiut szachowy rozpoczynający się od ruchów 1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Gb5;

partia polityczna /ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
politisk parti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;

partner /ˈpartnɛr/ (n)
make
  współuczestnik w grze, rozmowie, zabawie lub przedsięwzięciu

partnerstwo (n)
partnerskap
  równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami

partycja (n)
partisjon
  (informatyka, informatyczny) wydzielona część dysku fizycznego umożliwiająca utworzenie dysku logicznego;

partyjny /parˈtɨjnɨ/ (n)
apparatsjik
  przed 1989 r.: członek rządzącej partii komunistycznej

partykuła /ˌpartɨˈkuwa/ (n)
partikkel
  (językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;

partyzant /parˈtɨzãnt/ (n)
partisan
  (wojskowość, wojskowy) uczestnik konspiracyjnej walki zbrojnej na tyłach nieprzyjaciela; żołnierz oddziału partyzanckiego

parzystokopytne (n)
Partåede dyr
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Artiodactyla Owen, rząd ssaków łożyskowych, posiadających dwa wyraźnie większe palce – trzeci i czwarty – zakończone racicami;

parzysty /paˈʒɨstɨ/ (adj)
jevn
  (matematyka, matematyczny) podzielny przez dwa;

parzyć /ˈpaʒɨʨ̑/ (v)
blekne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać coś działaniu wrzątku lub gorącej wody
bekk
  być odczuwanym jako gorące
  podrażniać skórę podobnie jak coś gorącego
spille
  o zwierzętach: łączyć się w pary w okresie godowym, kopulować

parę /ˈparɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
et par
  kilka; niewielka liczba czegoś

pas /pas/ (n)
spor
  (motoryzacja) wydzielona część jezdni, przeznaczona do jazdy pojazdów w jednym kierunku i ze zbliżoną prędkością; długa droga;
belte
  część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się;
midje
  miejsce wokół ciała wzdłuż bioder, gdzie nosi się pas (1.1)
passere
  rezygnacja z licytacji w grach karcianych;

pas bezpieczeństwa (n)
sikkerhetsbelte
  pas, który zabezpiecza przed urazem w razie wypadku;

pas cnoty /ˈpas ˈʦ̑nɔtɨ/ (n)
kyskhetsbelte
  (historia, historyczny, historycznie) specjalny metalowy lub skórzany pas, który mąż mocował wokół bioder i pachwin żony, aby uniemożliwić jej stosunek seksualny z drugim mężczyzną podczas swojej nieobecności;

pas startowy /ˈpas ːtarˈtɔvɨ/ (n)
rullebane
  (lotnictwo, lotniczy) wydzielona i specjalnie oznaczona część lotniska przeznaczona do startów i lądowań samolotów

pasat /ˈpasat/ (n)
passatvind
  (meteorologia, meteorologiczny) (geografia, geograficzny) stały, ciepły wiatr wiejący w strefie międzyzwrotnikowej w kierunku równika;

pasażer /paˈsaʒɛr/ (n)
passasjer
  osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem

pasek /ˈpasɛk/ (n)
belte
  lekki i wąski pas na biodrach lub w talii noszony w celach ozdobnych lub dla przytrzymania odzieży, także do noszenia zegarka, bagażu itp.
band
  wąska część czegoś
strek
  wąska linia w deseniu

paser /ˈpasɛr/ (n)
heler
  osoba handlująca kradzionymi rzeczami

paserstwo (n)
heleri
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na skupie, przechowywaniu lub sprzedaży rzeczy kradzionych;

pasierb /ˈpaɕɛrp/ (n)
stesønn
  syn męża lub żony pochodzący z wcześniejszego małżeństwa

pasierbica /ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a/ (n)
stedatter
  córka małżonka z innego małżeństwa

pasikonik /ˌpaɕiˈkɔ̃ɲik/ (n)
grashoppe
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) zwykle zielony, skoczny owad;

pasja /ˈpasʲja/ (n)
raseri
  gniew
lidenskap
  silne zainteresowania, zamiłowanie

paskal /ˈpaskal/ (n)
pascal
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI;

paskudny /paˈskudnɨ/ (adj)
ekkel
  bardzo brzydki

pasmo /ˈpasmɔ/ (n)
bånd
  (fizyka, fizyczny) przedział (częstotliwości, energii, czasu)
kjede
  (geografia, geograficzny) grupa gór, wzniesień o wydłużonym kształcie;
rekke
  (przenośnie, przenośnia) wiele następujących po sobie zdarzeń
strand
  szereg nici, włosów itp. tworzących jakąś całość

pasować /paˈsɔvaʨ̑/ (v)
passe
  (termin karciany) wycofywać się z dalszej licytacji przez powiedzenie słowa „pas”
  być odpowiednim do czyichś potrzeb
  być w sam raz wobec czegoś, zgadzać się z czymś pod określonymi względami; nie być ani za dużym, ani za małym, przylegać, mieścić się
  przypadać do gustu
  (książkowy) ustępować, rezygnować z zamierzonego celu

pasożyt /paˈsɔʒɨt/ (n)
parasitt
  (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;

passé (adj)
gammelmodig
  przebrzmiały, już niemodny

pasta /ˈpasta/ (n)
pasta
  substancja o stałej, ale kleistej konsystencji; coś, czym można smarować

pasta do zębów /ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
tannkrem
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;

pasternak (n)
pastinakk
  (botanika, botaniczny) Pastinaca L., roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń tej rośliny

pasternak zwyczajny (n)
pastinakk
  (botanika, botaniczny) Pastinaca sativa L., jadalna roślina z rodziny selerowatych;

pasteryzacja /ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
pasteurisering
  (spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie;

pastisz /ˈpastʲiʃ/ (n)
pastisj
  (książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;

pastor /ˈpastɔr/ (n)
pastor
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki;

pastwić się (v)
misbruk
  znęcać się, postępować okrutnie z kimś lub z czymś

pastylka /paˈstɨlka/ (n)
slippe
  lek w postaci małego krążka

pasywny (adj)
passiv
  który nie wykazuje chęci działania

pasza /ˈpaʃa/ (n)
fôr
  (zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma;

paszcza /ˈpaʃʧ̑a/ (n)
kjeft
  zwierzęcy otwór gębowy, zwłaszcza gdy pokaźnych rozmiarów lub u drapieżnika

paszport /ˈpaʃpɔrt/ (n)
pass
  dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;

pasztet /ˈpaʃtɛt/ (n)
postei
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się mieli i zwykle zapieka
troll
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) brzydka dziewczyna
røre
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kłopotliwa sytuacja

pasztet strasburski /ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/ (n)
gåselever
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;

paszto /ˈpaʃtɔ/ (n)
afghaner
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Pasztunów;

patafian (n)
lure
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) głupek, oferma

patat (n)
søtpotet
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych o jadalnych bulwach, rosnąca w rejonie międzyzwrotnikowym

patelnia /paˈtɛlʲɲa/ (n)
stekepanne, panne
  naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;

patetyczny /ˌpatɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
patetisk
  (pejoratywnie, pejoratywny) przesadnie nadęty, żałosny

patologia /ˌpatɔˈlɔɟja/ (n)
patologi
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka badająca przyczyny, mechanizmy i skutki chorób

patologiczny /ˌpatɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
patologisk
  (medycyna, medyczny) odbiegający od stanu fizjologicznego lub zmieniony pod wpływem choroby
  (przenośnie, przenośnia) o uczuciach i reakcjach: cechujący się przesadą, skrajnością
  (socjologia, socjologiczny) odbiegający od społecznie przyjętej normy

patriarchalny /ˌpatrʲjarˈxalnɨ/ (adj)
patriark
  związany z patriarchą, dotyczący patriarchy

patriota /paˈtrʲjɔta/ (n)
Patriot
  człowiek kochający swoją ojczyznę, gotów do poświęceń dla niej

patriotyczny /ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
patriotisk
  taki, którego cechuje patriotyzm
  związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu

patriotyzm /paˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
patriotisme
  miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;

patrolować (v)
patruljere
  wykonywać obchód kontrolowanego terenu

patroszyć (v)
ta ut innvollene av
  usuwać trzewia z martwego zwierzęcia

patrzeć /ˈpaṭʃɛʨ̑/ (v)
skue
  kierować wzrok na coś lub na kogoś
anskue
  obserwować, zauważać
  pojmować lub oceniać coś w pewien sposób

patrzeć przez palce (v)
se gjennom fingrene med
  udawać, że się czegoś nie widzi, być pobłażliwym, tolerować coś

patyczek do uszu (n)
bomullspinner
  plastikowy patyczek zakończony watą przeznaczony do higieny uszu

pauza /ˈpawza/ (n)
pause
  (edukacja, edukacyjny) przerwa między lekcjami w szkole
  przerwa w jakiejś czynności

paw /paf/ (n)
påfugl
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju pawi (1.1)

pawian /ˈpavʲjãn/ (n)
bavian
  (zoologia, zoologiczny) Papio, małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;

paznokieć /pazˈnɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
negl
  (anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;

pazucha /paˈzuxa/ (n)
barm
  (przestarzałe, przestarzały) miejsce na piersi, schowek znajdujący się pod ubraniem

pazur /ˈpazur/ (n)
fakke
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) długi paznokieć
kloa
  (zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;

pałac /ˈpawaʦ̑/ (n)
palass
  (architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka

pałeczka /paˈwɛʧ̑ka/ (n)
spisepinne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (zobacz) pałeczki

pałeczki /paˈwɛʧ̑ʲci/ (n)
spisepinne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) azjatycki przyrząd do nabierania jedzenia;

pałka /ˈpawka/ (n)
kjepp
  kij służący do uderzania, najczęściej drewniany lub gumowy, tępo zakończony

pałkarz (n)
slå
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) członek bojówki używający pałki

pałąkowaty /ˌpawɔ̃ŋkɔˈvatɨ/ (adj)
bandy
  wygięty łukowato jak pałąk

pański (adj)
di
  odnoszący się do mężczyzny, do którego zwracamy się per pan

pański (possessiveAdjective)
di
  należący do mężczyzny, do którego zwracamy się per pan

państwo /ˈpãj̃stfɔ/ (n)
stat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;

państwowy /pãj̃ˈstfɔvɨ/ (adj)
nasjonal-
  będący w posiadaniu lub pod kontrolą państwa, ustanowiony lub sprawowany przez państwo; odnoszący się do państwa, związany z państwem

pańszczyzna /pãj̃ˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
livegenskap
  (historia, historyczny, historycznie) bezpłatna i przymusowa praca chłopów na rzecz właściciela ziemskiego w zamian za nadział gruntu;

paść /paɕʨ̑/ (v)
beite
  doglądać zwierząt pożywiających się na łące

paź /paɕ/ (n)
pasje
  (historia, historyczny, historycznie) chłopiec ze szlacheckiej rodziny, który stanowi czyjąś osobistą służbę na dworze magnackim lub królewskim;

październik /paʑˈʥ̑ɛrʲɲik/ (n)
oktober
  dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

pchać /pxaʨ̑/ (v)
sende
  (potocznie, potoczny) wysyłać
dytte
  (przenośnie, przenośnia) namawiać do czegoś
  przesuwać coś przed sobą napierając z tyłu

pchli targ /ˈpxlʲi ˈtark/ (n)
loppemarked
  (handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów;

pchła /pxwa/ (n)
loppe
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;

pe /pɛ/ (n)
late vannet
  nazwa litery p / P

pech /pɛx/ (n)
uflaks, uheld
  niepomyślny zbieg okoliczności

pechowy /pɛˈxɔvɨ/ (adj)
uheldig
  świadczący o pechu

pedagog /pɛˈdaɡɔk/ (n)
pedagog
  nauczyciel, wychowawca

pedagogiczny (adj)
pedagogisk
  związany z pedagogiką, wychowawczy

pedał /ˈpɛdaw/ (n)
pedal
  (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;

pedałować /ˌpɛdaˈwɔvaʨ̑/ (v)
trå
  obracać pedałami, jadąc rowerem lub innym pojazdem

pediatra /pɛˈdʲjatra/ (n)
barnelege
  (medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy

pediatria /pɛˈdʲjatrʲja/ (n)
pediatri
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;

pedofilia /ˌpɛdɔˈfʲilʲja/ (n)
pedofili
  (seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;

pejoratywny /ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ/ (adj)
pejorativ
  mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk

pejzaż /ˈpɛjzaʃ/ (n)
landskap
  (sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz

peleryna /ˌpɛlɛˈrɨ̃na/ (n)
kappe
  wierzchnie okrycie bez rękawów, zarzucone na ramiona, niekiedy krótsze, tylko do łokci;

pelikan /pɛˈlʲikãn/ (n)
pelikan
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;

pelikanica (n)
pelikan
  (ornitologia, ornitologiczny) samica pelikana

pendrive (n)
minnepinne
  (informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą;

penis /ˈpɛ̃ɲis/ (n)
penis, pikk
  (anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;

pensjonat /pɛ̃w̃ˈsʲjɔ̃nat/ (n)
pensjonat
  (książkowy) dom mieszkalny, najczęściej w miejscowościach wypoczynkowych, z pokojami do czasowego wynajęcia, często zapewniający całodzienne wyżywienie;

pentagram /pɛ̃nˈtaɡrãm/ (n)
pentagram
  (geometria) pięciokąt gwiaździsty;

pepperoni /ˌpɛpɛˈrɔ̃ɲi/ (n)
pepperoni
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kiełbasa o ostrym smaku, odmiana salami, zazwyczaj wołowa lub wieprzowa;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pizza z plasterkami kiełbasy pepperoni (1.1)

per se /ˈpɛr ˈse/
i seg selv
  (książkowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) sam z siebie, sam przez się

percepcja (n)
persepsjon
  (fizjologia, fizjologiczny) odbiór i postrzeganie zjawisk za pomocą zmysłów

perfekcyjnie /ˌpɛrfɛkˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
perfekt
  w sposób perfekcyjny

perfekcyjny (adj)
fullkommen
  odznaczający się perfekcją, dopracowany w każdym detalu

performancja (n)
forestilling
  (językoznawstwo, językoznawczy) rzeczywiste posługiwanie się językiem, w odróżnieniu od znajomości języka;

perfumy /pɛrˈfũmɨ/ (n)
aroma
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk

pergamin (n)
pergament
  niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania

perkoz dwuczuby /ˈpɛrkɔz dvuˈʧ̑ubɨ/ (n)
toppdykker
  (ornitologia, ornitologiczny) Podiceps cristatus, gatunek ptaka z rodziny perkozów;

perkusista /ˌpɛrkuˈɕista/ (n)
trommeslager
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji

perliczka /pɛrˈlʲiʧ̑ka/ (n)
perlehøne
  (ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic;

perlić się (v)
perle
  występować pod postacią kropel lub pęcherzyków, błyszcząc się na podobieństwo pereł

perm /pɛrm/ (n)
Perm
  (geologia, geologiczny) szósty i ostatni okres ery paleozoicznej;

permakultura (n)
permakultur
  (ochrona środowiska) (ekologia, ekologiczny) idea inspirowania się naturą i korzystanie z zasad w niej funkcjonujących – projektowania ekologicznego, które tworzy zrównoważoną architekturę i samoregulujące się systemy rolnictwa na wzór ekosystemów naturalnych itp.;

permanentnie (adv)
for alltid
  bez przerwy, wciąż

permanentny /ˌpɛrmãˈnɛ̃ntnɨ/ (adj)
permanent
  taki, który trwa nieprzerwanie, bez przerwy, trwały

peron /ˈpɛrɔ̃n/ (n)
perrong
  (kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego

peronizm /pɛˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
peronisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem;

perski /ˈpɛrsʲci/ (adj)
persisk
  dotyczący Persji, pochodzący z Persji

perski /ˈpɛrsʲci/ (n)
persisk
  język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu;

personel /pɛrˈsɔ̃nɛl/ (n)
personale
  zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji

perspektywa /ˌpɛrspɛkˈtɨva/ (n)
se på
  (informatyka, informatyczny) widok bazodanowy
  (przenośnie, przenośnia) sposób interpretacji czegoś, punkt widzenia
  daleki widok

persymona /ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/ (n)
kaki, kakifrukt, kakiplomme, persimon
  (botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych;

peruwiański /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
peruansk
  odnoszący się do państwa Peru

perwersja (n)
perversjon
  (psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy

perwersyjny (adj)
kinky
  właściwy perwersji, charakteryzujący się odchyleniem reakcji psychicznych w sferze seksualnej

peryferyjny (adj)
perifer
  (informatyka, informatyczny) podłączony do komputera z zewnątrz
  o mniejszym znaczeniu; drugiej kategorii
  położony na peryferiach, dalej od centrum, na uboczu

peryhelium /ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/ (n)
perihel
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;

perła /ˈpɛrwa/ (n)
perle
  (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;

pestka /ˈpɛstka/ (n)
steinaktig
  (botanika, botaniczny) wewnętrzna część owocu typu pestkowca, zbudowana z twardego endokarpu obrastającego prawdziwe nasiono
  (spożywczy) każde nasiono, zwykle niejadalne, w owocu przeznaczonym do konsumpcji
barnemat
  (przenośnie, przenośnia) coś błahego lub łatwego do wykonania

pesto (n)
pesto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos z utartych orzechów i świeżych jarzyn z oliwą, w klasycznej wersji z orzeszków piniowych i bazylii;

pesymista /ˌpɛsɨ̃ˈmʲista/ (n)
pessimist
  człowiek dostrzegający tylko ujemne strony życia, negatywnie oceniający rzeczywistość i przewidujący same najgorsze rzeczy

pesymistyczny /ˌpɛsɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
pessimistisk
  pełen pesymizmu, właściwy pesymiście; dostrzegający tylko negatywne strony czegoś, przewidujący jedynie niepowodzenia i nieszczęścia

pesymizm /pɛˈsɨ̃mʲism̥/ (n)
pessimisme
  tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy;

pet /pɛt/ (n)
sigarett
  (potocznie, potoczny) resztka wypalonego papierosa

petarda (n)
petard
  (historia, historyczny, historycznie) ładunek wybuchowy używany dawniej do wysadzania bram lub mostów
kinaputt
  nieduży ładunek wybuchowy dający efekty świetlne i/lub akustyczne

petent /ˈpɛtɛ̃nt/ (n)
søker
  człowiek ubiegający się o coś, składający swoją prośbę, podanie w urzędzie, sądzie itp.

petrografia /ˌpɛtrɔˈɡrafʲja/ (n)
bergartsbeskrivelse
  (geologia, geologiczny) nauka o składzie i właściwościach skał;

petrologia /ˌpɛtrɔˈlɔɟja/ (n)
petrologi
  (geologia, geologiczny) nauka o składzie, powstawaniu i rozmieszczeniu skał w skorupie ziemskiej

pewien /ˈpɛvʲjɛ̃n/ (adj)
visse
  całkowicie przekonany o słuszności

pewien /ˈpɛvʲjɛ̃n/ (pronoun)
noen
  określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś

pewnie /ˈpɛvʲɲɛ/ (particle)
sikkert
  (potocznie, potoczny) komunikuje duże prawdopodobieństwo

pewno (adv)
sikkert
  pewnie, prawdopodobnie

pewność /ˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
sikkerhet
  całkowite przekonanie o czymś

pewność siebie (n)
selvtillit
  (psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości

pewny /ˈpɛvnɨ/ (adj)
sikker
  nie ulegający wątpliwości; taki, który niewątpliwie nastąpi
  o człowieku: całkowicie przekonany o czymś, mający silne przeświadczenie

pewny siebie (adj)
selvsikker
  przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach

pełen /ˈpɛwɛ̃n/ (adj)
vid
  (potocznie, potoczny) obfitujący w coś, posiadający tego dużą liczbę
  cały, napełniony do końca
  zaokrąglony

pełnić /ˈpɛwʲɲiʨ̑/ (v)
gå an
  (książkowy) sprawować jakąś funkcję, wypełniać jakieś obowiązki

pełno (adv)
vid
  tak, że nic się więcej nie zmieści

pełnoletni (adj)
myndig
  mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny

pełnoletniość (n)
majoritet
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulowany przepisami status prawny osoby, uzyskiwany zwykle po osiągnięciu określonego wieku;

pełnomocnik (n)
fullmektig
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu

pełnorejowiec /ˌpɛwnɔrɛˈjɔvʲjɛʦ̑/ (n)
fullrigger
  żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe

pełny /ˈpɛwnɨ/ (adj)
full
  wypełniony w największym możliwym stopniu

pełzać (v)
krype
  o ludziach poruszać się wolno, dotykając nieomal brzuchem podłoża lub na czworaka
  o zwierzętach posuwać się powoli, przylegając spodem do podłoża
  (pejoratywnie, pejoratywny) zachowywać się w sposób szczególnie uległy
  o roślinach rozrastać się po podłożu
daffe
  o żywiołach przesuwać się wolno, unosząc się nisko

piana /ˈpʲjãna/ (n)
skum
  masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu

pianie /ˈpʲjä̃ɲɛ/ (n)
gale
  głos wydawany przez koguta

pianino /pʲjä̃ˈɲĩnɔ/ (n)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;

pianista /pʲjä̃ˈɲista/ (n)
pianist
  osoba, która gra na pianinie lub fortepianie

pianistka /pʲjä̃ˈɲistka/ (n)
pianist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na pianinie, fortepianie

piano /ˈpʲjãnɔ/ (adv)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) określenie wykonawcze: cicho, delikatnie

piarg (n)
talus
  (geografia, geograficzny) osypisko skalne;

piasek /ˈpʲjasɛk/ (n)
sand
  luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;

piaskowiec /pʲjaˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
sandstein
  (geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem;

piaskownica /ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sandkasse
  (gry i zabawy) wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;

piaskowy /pʲjaˈskɔvɨ/ (adj)
sandfarget
  zbudowany, stworzony z piasku

piasta /ˈpʲjasta/ (n)
nav
  (technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś;

piaszczysty /pʲjaʃˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
sandfarget
  usypany z piasku, pełen piasku

piać /pʲjäʨ̑/ (v)
mjaue
  (dawniej, dawny) (obecnie (żartobliwie) (także, też) (ironicznie)) o ludziach i dowolnych ptakach: śpiewać
gale
  (ornitologia, ornitologiczny) o kogucie wydawać charakterystyczny koguci głos

pichcić /ˈpʲixʲʨ̑iʨ̑/ (v)
pønske ut
  (potocznie, potoczny) przygotowywać potrawy

picie /ˈpʲiʨ̑ɛ/ (n)
drikking
  spożywanie płynów

piec /pʲjɛʦ̑/ (v)
bake
  poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody

piechota /pʲjɛˈxɔta/ (n)
infanteri
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;

piecuszek /pʲjɛˈʦ̑uʃɛk/ (n)
løvsanger
  (ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie;

pieczarka /pʲjɛˈʧ̑arka/ (n)
sjampinjong
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny

pieczeń /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
steik, stek
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)

pieczony (adj)
steik
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia

pieczywo /pʲjɛˈʧ̑ɨvɔ/ (n)
brød
  (spożywczy) ogólnie o produktach spożywczych wypiekanych na bazie mąki

pieczęć /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑/ (n)
segl
  znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności
  środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu

piedestał /pʲjɛˈdɛstaw/ (n)
pidestall
  podstawa, na której umieszczono pomnik, posąg, popiersie, kolumnę;

piegża /ˈpʲjɛɡʒa/ (n)
møller
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów;

piekarnia /pʲjɛˈkarʲɲa/ (n)
bakeri
  miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki
  sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze

piekarz /ˈpʲjɛkaʃ/ (n)
baker
  człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekło /ˈpʲjɛkwɔ/ (n)
helvete
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;

pielgrzym (n)
pilegrim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu

pielgrzymka /pʲjɛlˈɡʒɨ̃mka/ (n)
pilegrimsreise
  wędrówka do świętego miejsca

pielgrzymować (v)
valfart
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wędrować do miejsca kultu lub kogoś, komu się chce oddać cześć

pielęgniarka /ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/ (n)
søster
  kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;

pielęgniarz /pʲjɛˈlɛ̃ŋʲɟɲaʃ/ (n)
søster
  pracownik służby zdrowia uprawniony do pielęgnowania chorych i do wykonywania prostszych zabiegów leczniczych

pielęgnować /ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡˈnɔvaʨ̑/ (v)
søster
  dbać o chorych, pomagać w leczeniu chorych
skjemme
  dbać o coś, zajmować się czymś z dużą dbałością i troską

piemontyt (n)
piemontitt
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów o czerwonej lub brunatnej barwie;

pieniądz /pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ/ /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (n)
penger
  (bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;

pieniądze /pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ/ (n)
penger
  lm od: pieniądz

pieniężny /pʲjɛ̇̃ˈɲɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
kontanter
  w jakiś inny sposób związany z pieniędzmi
  wypłacany lub płacony w pieniądzach
  wyrażony w pieniądzach

pieprz /pʲjɛpʃ/ (n)
pepper
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion pieprzu (1.1)

pieprzony /pʲjɛˈpʃɔ̃nɨ/ (adj)
forpult
  (potocznie, potoczny) wzbudzający gniew, niechęć, pogardę

pieprzyca siewna /pʲjɛˈpʃɨʦ̑a ˈɕɛvna/ (n)
karse
  (botanika, botaniczny) Lepidium sativum, roślina zielna z rodziny kapustowatych, stosowana w kuchni;

pieprzyk (n)
føflekk
  mała, brązowa plama na skórze

pieprzyć /ˈpʲjɛpʃɨʨ̑/ (v)
jokke
  (potocznie, potoczny) pogardzać kimś lub czymś, lekceważyć kogoś
knulle
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) uprawiać seks
pepre
  dodawać pieprzu do jedzenia

pierd (n)
fis
  śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii

pierdnięcie /pʲjɛrdʲˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
fis
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) odgłos wydawany podczas wypuszczania gazów trawiennych

pierdolenie /ˌpʲjɛrdɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
bull
  (wulgarnie, wulgaryzm) bzdury
knull
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawianie seksu

pierdolić /pʲjɛr.ˈdɔ.lʲiʨ̑/ (v)
jokke
  (wulgarnie, wulgaryzm) lekceważyć
knulle
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)
jokke
  (wulgarnie, wulgaryzm) psuć się
knulle
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać seks ze sobą nawzajem

pierdu-pierdu /ˌpʲjɛrdu‿ˈpʲjɛrdu/ (interjection)
bull
  (potocznie, potoczny) wykrzyknienie, które może wyrażać lekceważenie dla czyjejś wypowiedzi, niedowierzanie, irytację

pierdzieć /ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
fise
  (wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne

pieriestrojka /ˌpʲjɛrʲjɛˈstrɔjka/ (n)
perestrojka
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (publikatory) (historia, historyczny, historycznie) nieoficjalna nazwa reform w ZSRR w II połowie lat 1980;

piernik /ˈpʲjɛrʲɲik/ (n)
pepperkake
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;

pierwiastek /pʲjɛrˈvʲjastɛk/ (n)
grunnstoff
  (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;
gulrot
  (matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej;
  (matematyka, matematyczny) miejsce zerowe funkcji;

pierwiosnek /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk/ (n)
nøkleblom
  (botanika, botaniczny) Primula L., rodzaj roślin z rodziny pierwiosnkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1)

pierwiosnek lekarski (n)
marianøkleblom
  (botanika, botaniczny) Primula veris L., gatunek rośliny z rodziny pierwiosnkowatych;

pierwsza pomoc /ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
førstehjelp
  (medycyna, medyczny) pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;

pierwsza wojna światowa /ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
fyrste verdskrigen
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918;

pierwszeństwo /pʲjɛrfˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
forkjørsrett
  prawo do czegoś przed innymi; prawo bycia pierwszym, zrobienia czegoś na początku; przewaga, wyższość nad czymś lub nad kimś

pierwszy /ˈpʲjɛrfʃɨ/ (adj)
prim
  (matematyka, matematyczny) niemający nietrywialnych dzielników

pierze /ˈpʲjɛʒɛ/ (n)
fjærdrakt
  (ornitologia, ornitologiczny) w ogólności, pióra i puch pokrywające ptaka
ned
  pióra ptaków domowych, zwykle gęsi, służące do napychania poduszek, pierzyn itp.

pierś /pʲjɛrʲɕ/ (n)
bryst
  (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia
  (anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka;

pierścień /ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
ring
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem;

pierścionek /pʲjɛrʲɕˈʨ̑ɔ̃nɛk/ (n)
ring
  rodzaj ozdoby na palec, wykonanej zazwyczaj z metalu szlachetnego z oczkiem

pies /pʲjɛs/ (n)
hund
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;

pies domowy (n)
hund
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris Linnaeus, gatunek ssaka drapieżnego z rodziny psowatych, udomowiona forma wilka szarego;
  (zoologia, zoologiczny) osobnik z gatunku pies domowy (1.1)

pies pasterski /ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
gjeterhund
  (kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;

pies policyjny /ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
politihund
  pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby

pies przewodnik /ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
førerhund
  pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym lub niesłyszącym

piesek /ˈpʲjɛsɛk/ (n)
bikkje
  (zdrobniale) od pies

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (adj)
gående
  poruszający się jedynie na własnych nogach

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (n)
gående
  osoba, która porusza się na własnych nogach

pietruszka /pʲjɛˈtruʃka/ (n)
persille
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;

pień /pʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
bikube
  (pszczelarstwo, pszczelarski) (zasiedlona) rodzina pszczela (np. ul wraz ze znajdującymi się w nim pszczołami lub dzikie gniazdo)
stamme
  zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi

pieścić (v)
kjærtegne
  tulić, głaskać okazując czułość

pieśń /pʲjɛ̇ɕɲ̊/ (n)
romansk
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki poezji lirycznej, o genezie związanej z obrzędami i muzyką (pieśni ludowe, pieśni średniowieczne), od której stopniowo się uwolnił, stając się samodzielną formą wyrazu;
sang
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;

pigułka /pʲiˈɡuwka/ (n)
pille
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

pigwa /ˈpʲiɡva/ (n)
kvede
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory

pijak /ˈpʲijak/ (n)
drita
  (potocznie, potoczny) osoba będąca pod wpływem alkoholu
dranker
  osoba nadużywająca alkoholu

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (adj)
beruset, full
  pod wpływem alkoholu

pijany jak bela /pʲiˈjãnɨ ˈjaɡ ˈbɛla/ (adj)
full som en alke
  (przenośnie, przenośnia) kompletnie pijany

pijany w sztok /pʲiˈjãnɨ ˈf‿ʃtɔk/ (adj)
full som en alke
  zupełnie, kompletnie pijany

pijawka /pʲiˈjafka/ (n)
igle
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych
  (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;

pijaństwo (n)
skeiv
  libacja alkoholowa

pik /pʲik/ (n)
spar
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarnym listkiem w kształcie serca; karta tego koloru;

pika /ˈpʲika/ (n)
pik
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń drzewcowa piechoty, używana przede wszystkim przeciwko kawalerii;

pikantny /pʲiˈkãntnɨ/ (adj)
grønn
  dowcipny z odcieniem nieprzyzwoitości
skarp
  ostry w smaku, mający dużo drażniących język przypraw

piksel /ˈpʲiksɛl/ (n)
piksel
  (informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);

piktogram /pʲikˈtɔɡrãm/ (n)
piktogram
  pojęcie przedstawione obrazem;

pilaw /ˈpʲilaf/ (n)
pilaff
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ryżu, ostrych przypraw i mięsa, najczęściej baraniego, pochodząca z Bliskiego Wschodu;

pilnik /ˈpʲilʲɲik/ (n)
fil
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna;

pilnować /pʲilˈnɔvaʨ̑/ (v)
passe på
  sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś

pilność (n)
flid
  cecha bycia pilnym; przykładanie się do czegoś; staranność w wykonywaniu czego

pilny /ˈpʲilnɨ/ (adj)
flittig
  gorliwie i rzetelnie coś wykonujący

pilot /ˈpʲilɔt/ (n)
pilot
  (lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem
los
  (marynarka) osoba, która pokazuje i nadzoruje drogę w porcie wodnym
fjernkontroll
  osoba odpowiedzialna za przebieg wycieczki
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do sterowania na odległość sprzętem elektronicznym lub maszyną;

pilotować (v)
lede
  (turystyka, turystyczny) opiekować się turystami

pinda /ˈpʲĩnda/ (n)
tispe
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta, zwłaszcza źle prowadząca się

pinezka /pʲĩˈnɛska/ (n)
bispedømme
  krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;

pingwin /ˈpʲĩŋɡvʲĩn/ (n)
pingvin
  (ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;

pingwiny (n)
pingvin
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Spheniscidae Bonaparte, rodzina ptaków z rzędu pingwinów (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Sphenisciformes Sharpe, rząd ptaków z infragromady ptaków neognatycznych;

pion /pʲjɔ̃n/ (n)
bonde
  (szachy, pojęcie szachowe) jedna z bierek w szachach, warcabach i innych grach

piona /ˈpʲjɔ̃na/ (n)
A
  (uczniowskie) (potocznie, potoczny) ocena bardzo dobra

pionek /ˈpʲjɔ̃nɛk/ (n)
bonde
  (szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka;
apparat
  (przenośnie, przenośnia) ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę

pionowo /pʲjɔ̃ˈnɔvɔ/ (adv)
ned
  w grach planszowych: związany z pionem (bierką)

pionowy /pʲjɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
loddrett
  prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo

piorun /ˈpʲjɔrũn/ (n)
lyn
  (meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;

piorunochron /ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n/ (n)
lynavleder
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ;

piosenka /pʲjɔˈsɛ̃nka/ (n)
sang
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;

piosenkarka /ˌpʲjɔsɛ̃ŋˈkarka/ (n)
sangerinne
  artystka, która śpiewa piosenki

piosenkarz /pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/ (n)
sanger
  osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;

piołun /ˈpʲjɔwũn/ (n)
malurt
  (botanika, botaniczny) bylica piołun

piracić (v)
piratkopiere
  (potocznie, potoczny) niezgodnie z prawem kopiować, odtwarzać, lub rozpowszechniać pewne dzieło, utwór, program komputerowy lub inną własność intelektualną

piractwo /pʲiˈraʦ̑tfɔ/ (n)
kapring
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt dobrowolnego udziału w korzystaniu ze statku morskiego lub powietrznego, jeżeli jego sprawca wiedział o okolicznościach nadających takiemu statkowi charakter pirackiego statku morskiego lub powietrznego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt podżegania do popełnienia piractwa (1.1-2) lub wszelki akt celowego ułatwiania popełnienia takich czynów
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki bezprawny akt gwałtu, zatrzymania lub grabieży popełniony dla celów osobistych przez załogę lub pasażerów prywatnego statku lub samolotu na pełnym morzu lub w miejscu niepodlegającym jurysdykcji żadnego państwa wymierzony przeciwko innemu statkowi morskiemu lub powietrznemu albo przeciwko osobom lub mieniu na pokładzie takiego statku

piramida /ˌpʲirãˈmʲida/ (n)
pyramide
  (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;
  (architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej

pirania /pʲiˈrãɲja/ (n)
piraja
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki;

pirat /ˈpʲirat/ (n)
pirat, sjørøver
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;

pirol /ˈpʲirɔl/ (n)
pyrrol
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny o wzorze C4H5N;

pirotechnika (n)
pyroteknikk
  dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;

pirs /pʲirs/ (n)
brupilar
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) sztuczny półwysep portowy wyposażony w urządzenia do cumowania;

piruet (n)
piruett
  (choreografia, choreograficzny) (sport, sportowy) szybki obrót

pisanka /pʲiˈsãnka/ (n)
påskeegg
  (etnografia, etnograficzny) (folklor) tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy;

pisarz /ˈpʲisaʃ/ (n)
forfatter, skribent
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;

pisać /ˈpʲisaʨ̑/ (v)
skrive
  umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
  tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma
  tworzyć, określać regułę pisowni; stosować taką regułę

pisemnie /pʲiˈsɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
skriftlig
  na piśmie, za pomocą pisma

pisemny /pʲiˈsɛ̃mnɨ/ (adj)
skriftlig
  odbywający się na piśmie, wyrażony na piśmie

pisklę /ˈpʲisklɛ/ (n)
kylling
  (ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka;
fugleunge
  (przenośnie, przenośnia) pieszczotliwie o dziecku

pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
skrift
  zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;

pistacja /pʲiˈstaʦ̑ʲja/ (n)
pistasie
  owoc drzewa pistacjowego

pistolet /pʲiˈstɔlɛt/ (n)
pistol
  ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;

pisuar /pʲiˈsu<sup>w</sup>ar/ (n)
pissoar
  muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco
  męska ubikacja publiczna wyposażona w pisuary (1.1)

piszczel (n)
skinneben
  (anatomia, anatomiczny) podstawowa kość goleni;

pitolenie (n)
bable
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) bezwartościowa, czcza gadanina

pitrasić /pʲiˈtraɕiʨ̑/ (v)
fikse
  (potocznie, potoczny) przygotowywać potrawy

piwiarnia /pʲiˈvʲjarʲɲa/ (n)
bryggeri
  lokal, w którym sprzedaje się piwo

piwnica /pʲivʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kjeller
  podziemne piętro budynku

piwny /ˈpʲivnɨ/ (adj)
brun
  o kolorze oczu: brązowy z żółtym odcieniem, w kolorze piwa

piwo /ˈpʲivɔ/ (n)
øl
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;

piwonia /pʲiˈvɔ̃ɲja/ (n)
peon
  (botanika, botaniczny) Paeonia L., rodzaj roślin z rodziny piwoniowatych;

pizda /ˈpʲizda/ (n)
fitte
  (wulgarnie, wulgaryzm) (anatomia, anatomiczny) pochwa lub srom; żeński narząd płciowy
drittsekk
  (wulgarnie, wulgaryzm) (seksuologia, seksuologiczny) męski odbyt (jako obiekt seksualny)

pizza /ˈpʲiʦ̑ːa/ (n)
pizza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;

pizzeria /pʲiʦ̑ˈːɛrʲja/ (n)
pizzeria
  (gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;

piórnik /ˈpʲjurʲɲik/ (n)
pennal
  zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;

pióro /ˈpʲjurɔ/ (n)
fjær
  (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
  przyrząd do pisania
fjør
  autorstwo dzieła literackiego

piąte koło u wozu /ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu/ (n)
femte hjul på vogna
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana

piątek /ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
fredag
  piąty dzień tygodnia

piątka /ˈpʲjɔ̃ntka/ (n)
A
  ocena w polskich szkołach, niegdyś najwyższa, obecnie druga po najwyższej

pić /pʲiʨ̑/ (v)
drikke
  spożywać płyny
  pić (1.1) alkohol, również nałogowo

pięciokoronówka /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔkɔrɔ̃ˈnufka/ (n)
femkrone
  moneta o nominale 5 koron

pięciokąt /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
pentagon
  (geometria) wielokąt mający pięć boków;

pięciolinia (n)
personale
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych linii, który służy do zapisu muzyki;

pięciomasztowy /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔ̃maˈʃtɔvɨ/ (adj)
femmastet
  o żaglowcu: mający pięć masztów

piękno /ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/ (n)
skjønnhet
  zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;

piękny /ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
skjønn
  taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt

pięta /ˈpʲjɛ̃nta/ (n)
hæl
  (anatomia, anatomiczny) tylna część stopy

pięta Achillesa /ˈpʲjɛ̃nta ˌːxʲilˈːɛsa/ (n)
akilleshæl
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) czuły punkt, miejsce słabości;

piętka /ˈpʲjɛ̃ntka/ (n)
hæl
  (zdrobniale) od: pięta

piętnastolatek /ˌpʲjɛtnastɔˈlatɛk/ (n)
femtenåring
  chłopak w wieku piętnastu lat

piętnaście /pʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
femten
  liczba 15

piętno (n)
brennemerke
  cecha charakterystyczna, trwały ślad po czymś, znak rozpoznawczy

piętro /ˈpʲjɛ̃ntrɔ/ (n)
etasje
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej

pięćdziesięciolatek /ˌpʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
femtiåring
  osoba w wieku 50-59 lat

pięść /pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
knyttneve
  zaciśnięta dłoń

piła /ˈpʲiwa/ (n)
sag
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie tnące z zębatym ostrzem;

piłka /ˈpʲiwka/ (n)
ball
  (sport, sportowy) gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych

piłka do metalu (n)
baufil
  (technologia, technika, techniczny) ręczne narzędzie z brzeszczotem zamocowanym na ramie, służąca do cięcia metalowych przedmiotów

piłka nożna /ˈpʲiwka ˈnɔʒna/ (n)
fotball
  (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;

piłka ręczna /ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na/ (n)
håndball
  (sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;

piłkarz /ˈpʲiwkaʃ/ (n)
fotballspiller
  (sport, sportowy) sportowiec grający w piłkę nożną

piłkarz ręczny (n)
håndballspiller
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający piłkę ręczną

piłować (v)
sage
  rżnąć, przecinać coś piłą lub piłką

piśmiennictwo (n)
litteratur
  ogół pisanych utworów literackich

piżama /pʲiˈʒãma/ (n)
pysjamas
  strój, który zakłada się, idąc spać;

piżmak /ˈpʲiʒmak/ (n)
bisamrotte
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;

plac /plaʦ̑/ (n)
plass
  wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;

plac budowy (n)
byggeplass
  miejsce, w którym prowadzone są prace budowlane: konstrukcyjne lub rozbiórkowe;

plac zabaw /ˈplaʣ̑ ˈzabaf/ (n)
lekeplass
  niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy;

placebo /plaˈʦ̑ɛbɔ/ (n)
placebo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, które nie mają wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia;

placek /ˈplaʦ̑ɛk/ (n)
stykke
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski, zwykle okrągły wypiek, często słodki, z dodatkami

placówka /plaˈʦ̑ufka/ (n)
staur
  (wojskowość, wojskowy) część wojsk przeznaczona do ubezpieczenia innych oddziałów na postoju
legge ut
  zakład, instytucja pełniąca rolę przedstawicielstwa handlowego, dyplomatycznego lub innego ośrodka publicznego

plafon /ˈplafɔ̃n/ (n)
tak
  malowidło na tynku, płótnie lub dekoracja stiukowa zajmujące centralną część sufitu lub sklepienia
  sufit ozdobiony sztukaterią, płaskorzeźbą, freskiem lub malowidłem olejnym;

plaga /ˈplaɡa/ (n)
plage
  (przenośnie, przenośnia) coś dokuczliwego i trudnego do opanowania
  masowe, groźne zjawisko, szerzące się i trudne do opanowania

plagiat /ˈplaɟjat/ (n)
plagiat
  skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa;
  utwór, praca naukowa będąca efektem plagiatu (1.1)

plakat /ˈplakat/ (n)
stangskudd
  wyrób poligraficzny zazwyczaj pokaźnych rozmiarów reklamujący coś

plakatowy /ˌplakaˈtɔvɨ/ (adj)
stangskudd
  dotyczący plakatu, wykorzystywany do produkcji plakatu

plama /ˈplãma/ (n)
flekk
  brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś

plama słoneczna /ˈplãma swɔ̃ˈnɛʧ̑na/ (n)
solflekk
  (astronomia, astronomiczny) ciemniejszy obszar obserwowany na powierzchni Słońca;

plamić (v)
sverte
  robić plamy

plamka /ˈplãmka/ (n)
identifisere
  (zdrobniale) plama

plan /plãn/ (n)
sette sammen
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) miejsce realizacji filmu
plan
  odwzorowanie terenu w postaci mapy, makiety
  to, co chcemy zrobić
planlegge
  układ czegoś, szkic

plan B (n)
plan B
  opcja zapasowa w sytuacji niepowodzenia jakiegoś przedsięwzięcia

plandeka (n)
presenning
  nieprzemakalna płachta do nakrywania czegoś

planeta /plãˈnɛta/ (n)
planet
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;

planeta karłowata /plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata/ (n)
dvergplanet
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą;

planetarium /ˌplãnɛˈtarʲjũm/ (n)
planetarium
  (astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;

planetarny /ˌplãnɛˈtarnɨ/ (adj)
planetarisk
  dotyczący planet; taki, który jest właściwy, charakterystyczny dla planet

planetka (n)
småplanet
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające Słońce, mniejsze od planety

planetoida /ˌplãnɛˈtɔjda/ (n)
asteroide
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach – od kilku metrów do czasem ponad 1000 km, obiegające gwiazdę centralną;

plankton /ˈplãŋktɔ̃n/ (n)
plankton
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie;

planować /plãˈnɔvaʨ̑/ (v)
planlegge
  zamierzać
  obmyślać sekwencje i warianty czynności do wykonania w przyszłości
  tworzyć dokument zwany planem, np. rozmieszczenia lamp, albo finansowy

plansza /ˈplãw̃ʃa/ (n)
losjere
  (książkowy) karton, deska itp. z zaznaczonymi polami, po których przesuwa się pionki w niektórych grach

plantacja /plãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
plantasje
  obszar zajęty pod uprawę na wielką skalę jednej rośliny o znaczeniu przemysłowym

plask /plask/ (n)
fike
  (potocznie, potoczny) dźwięk plaskania, który powstaje podczas uderzenia o coś płaskiego lub miękkiego

plaster /ˈplastɛr/ (n)
plaster
  (medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany
kam
  (pszczelarstwo, pszczelarski) uformowany przez pszczoły zlepek sześciokątnych komórek woskowych
skive
  płaski, szeroki płat, często odkrojony od pewnej całości

plasterek /plaˈstɛrɛk/ (n)
å skjære
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mały plaster (porcja czegoś)
plaster
  (medycyna, medyczny) mały, samoprzylepny opatrunek

plastik /ˈplastʲik/ (n)
plast
  (potocznie, potoczny) tworzywo sztuczne

platan /ˈplatãn/ (n)
plane
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Platanus, wysokie drzewo o dużych, pachnących liściach i kwiatach zebranych w kuliste główki, z rodziny platanowatych;

platyna /plaˈtɨ̃na/ (n)
platina
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;

playboy (n)
levemann
  hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym

plazma /ˈplazma/ (n)
plasma
  (biologia, biologiczny) osocze krwi;
  (fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek;
  (potocznie, potoczny) telewizor z ekranem plazmowym

plaża /ˈplaʒa/ (n)
strand
  (turystyka, turystyczny) brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;

plebania /plɛˈbãɲja/ (n)
prestegård
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urząd parafialny

plecak /ˈplɛʦ̑ak/ (n)
ryggsekk
  rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;

plecy /ˈplɛʦ̑ɨ/ (n)
rygg
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;

plemię /ˈplɛ̃mʲjɔna/ /ˈplɛ̃mʲjɛ/ (n)
stamme
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyki roślin i zwierząt;
  forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;

plemnik /ˈplɛ̃mʲɲik/ (n)
spermie
  (biologia, biologiczny) męska komórka rozrodcza – u ludzi, zwierząt i niektórych roślin;

pleonazm /plɛˈɔ̃nasm̥/ (n)
pleonasme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

pleć /plɛʨ̑/ (v)
hasj
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wyrywać chwasty spośród roślin uprawnych

pleść /plɛɕʨ̑/ (v)
flette
  łączyć wzdłuż podłużne materiały (wiklinę, sznurki), przeplatając je ze sobą

pleśń (n)
mugg
  gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych

plik /plʲik/ (n)
arkivere
  (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;
pakke
  pęk papierów (dokumentów, banknotów)

pliszka /ˈplʲiʃka/ (n)
linerle
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae;

pliszka siwa /ˈplʲiʃka ˈɕiva/ (n)
linerle
  (ornitologia, ornitologiczny) Motacilla alba, najczęściej spotykany w Polsce gatunek pliszki;

plon /plɔ̃n/ (n)
foster
  (przenośnie, przenośnia) konsekwencja, wynik, zysk, który jest wynikiem jakiegoś działania
avling
  zysk z roślin uprawnych: ziaren, warzyw, owoców

plotka /ˈplɔtka/ (n)
rykte
  pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie

plotkarka /plɔtˈkarka/ (n)
høne
  kobieta zajmująca się plotkami, rozsiewająca plotki

plotkować /plɔtˈkɔvaʨ̑/ (v)
skravle
  opowiadać, roznosić plotki

plugawy (adj)
møkkete
  budzący głęboki wstręt

plus /plus/ (n)
og
  (matematyka, matematyczny) znak w postaci krzyżyka oznaczający dodawanie lub wartość powyżej zera

plusk /plusk/ (interjection)
plaske
  wykrzyknik naśladujący plusk (1.1)

plusk /plusk/ (n)
plaske
  odgłos wydawany przy zderzeniu wody lub innej płynnej substancji (np. błota) i twardego przedmiotu

pluskać /ˈpluskaʨ̑/ (v)
plaske
  o cieczy: chlapać, wydając odgłos
fang
  kąpać się w płytkiej wodzie, rozchlapując ją

pluskwa /ˈpluskfa/ (n)
tege
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius;
bakterie
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) błąd uniemożliwiający poprawne działanie programu
  (potocznie, potoczny) małe urządzenie służące do podsłuchu;

pluskwiak /ˈpluskfʲjak/ (n)
bakterie
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) uskrzydlony owad będący pasożytem roślin i zwierząt, występujący na całym świecie w wielu, zróżnicowanych morfologicznie gatunkach;

pluszowy miś /pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ/ (n)
teddybjørn
  zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu

plutokracja (n)
plutokrati
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi

pluton /ˈplutɔ̃n/ (n)
plutonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;

pluć /pluʨ̑/ (v)
spytte
  wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę

plwocina /pl̥fɔˈʨ̑ĩna/ (n)
spytteklyse
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna, śluzowata treść wydzielona podczas wypluwania

plądrować /plɔ̃nˈdrɔvaʨ̑/ (v)
plyndre
  przeczesywać jakiś obszar w poszukiwaniu łupów, dokonywać aktów grabieży na jakimś terenie

pneumatyczny /ˌpnɛwmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
pneumatisk
  zawierający sprężone powietrze lub poruszany za jego pomocą

po /pɔ/ (preposition)
etter
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności

po Chrystusie (adv)
e.Kr.
  w okresie po narodzeniu Jezusa Chrystusa, w naszej erze

po arabsku (adv)
arabisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) w języku arabskim

po drodze (adv)
forresten
  o sytuacji tak, że bezproblemowe jest wykonanie czegoś, przy okazji innych czynności

po drugie /pɔ‿ˈdruɟjɛ/ (idiom)
bak
  przy wyliczaniu zaraz po pierwszym

po dzisiejszemu (adv)
idag
  (potocznie, potoczny) według obowiązującej mody

po królewsku (adv)
fornem
  w sposób godny, wyszukany

po prostu /pɔ‿ˈprɔstu/ (adv)
ganske enkelt
  bezpośrednio, otwarcie, w sposób prosty, nie komplikując niepotrzebnie
bare
  tylko, jedynie, nic więcej
enkel
  zwyczajnie, w sposób oczywisty, bez uzasadniania

po wtóre (idiom)
feilvare
  (książkowy) przy wyliczaniu jako drugi element listy przedmiotów, zagadnień, zjawisk itp.

pobiec /ˈpɔbʲjɛʦ̑/ (v)
bli
  (książkowy) (o spojrzeniu, myślach itp.) zwrócić się ku czemuś lub komuś
løpe
  (potocznie, potoczny) pospiesznie udać się gdzieś lub po kogoś
Løpe
  przemieścić się do przodu, biegnąc

pobijak /pɔˈbʲijak/ (n)
kølle
  młotek z dużym drewnianym obuchem w kształcie prostopadłościanu;

pobić /ˈpɔbʲiʨ̑/ (v)
beseire
  zadać wiele ciosów, uderzyć kogoś lub coś wiele razy
slå
  zwyciężyć kogoś
beseire
  brać czynny udział w bójce, zadać ciosy jeden drugiemu

pobliże /pɔˈblʲiʒɛ/ (n)
nærhet
  miejsce położone blisko czegoś, pobliska okolica

poboczny (adj)
lag
  (przestarzałe, przestarzały) będący z boku czegoś
frynse
  mniej istotny, istniejący obok czegoś zasadniczego

pobożny /pɔˈbɔʒnɨ/ (adj)
from
  taki, który żyje zgodnie z zasadami religii

pobrać /ˈpɔbraʨ̑/ (v)
gevinst
  wejść w posiadanie czegoś

pobudka /pɔˈbutka/ (interjection)
stå opp
  hasło używane przy budzeniu

pobudka /pɔˈbutka/ (n)
motiv
  (książkowy) zwykle w lm: coś co skłania lub pobudza do czegoś
revelje
  sygnał wzywający do obudzenia się, do wstawania

pobudzać /pɔˈbuʣ̑aʨ̑/ (v)
tenne
  wprawiać kogoś w podniecenie seksualne
prompt
  zachęcać do czegoś

pobyt /ˈpɔbɨt/ (n)
opphold
  przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś

pobór (n)
verneplikt
  (administracja) (wojskowość, wojskowy) powołanie grupy mężczyzn do służby wojskowej;

pobłażliwość (n)
slapphet
  cecha tego, co pobłażliwe; cecha tych, którzy są pobłażliwi

pocałunek /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
kyss
  serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

pochlebca (n)
spyttsleiker
  człowiek pochlebiający komu

pochlebiać (v)
smigre
  chwalić przesadnie

pochlebstwo (n)
smiger
  nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się

pochodnia /pɔˈxɔdʲɲa/ (n)
fakkel
  smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

pochodzenie /ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
origo
  wywodzenie się z czegoś

pochować (v)
begrave
  pogrzebać

pochwa /ˈpɔxfa/ (n)
skjede
  futerał na broń białą;

pochwalać (v)
samtykke
  uznawać za dobre, słuszne, właściwe

pochwalić (v)
rose
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uwielbić, uczcić
  wyrazić o kimś lub o czymś pozytywną opinię

pochwała /pɔxˈfawa/ (n)
ros
  pochwalenie kogoś lub czegoś

pochylać /pɔˈxɨlaʨ̑/ (v)
bøye
  zginać ku dołowi
mager
  zginać samego siebie ku dołowi

pochyłość /pɔˈxɨwɔɕʨ̑/ (n)
helling
  powierzchnia ukośna względem poziomu

pochód /ˈpɔxut/ (n)
marsj
  uroczyste, grupowe przejście, zwykle ulicami miasta

pochówek (n)
begravelse
  pogrzebanie zmarłego

pochłaniać /pɔˈxwãɲäʨ̑/ (v)
påta seg
  wchłaniać, wciągać, zasysać
  zaabsorbować czyjąś uwagę

pociecha /pɔˈʨ̑ɛxa/ (n)
trøst
  to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie

pocieszać /pɔˈʨ̑ɛʃaʨ̑/ (v)
trøste
  mówić komuś zasmuconemu miłe rzeczy w celu wprawienia go w lepszy nastrój

pocieszenie (n)
trøst
  (rzeczownik odczasownikowy) od pocieszyć

pocisk /ˈpɔʨ̑isk/ (n)
prosjektil
  przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki;

pocisk manewrujący /ˈpɔʨ̑isk ˌmãnɛvruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
kryssermissil
  (wojskowość, wojskowy) bezpilotowa, sterowalna lub programowalna maszyna przemieszczająca się drogą powietrzną, a przeznaczona do przenoszenia ładunku wybuchowego;

pociąg /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
tog
  (transport, transportowy) (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;

pociągający (adj)
attraktiv
  wzbudzający zainteresowanie

pociągać (v)
gjennomføre
  wielokrotnie ciągnąć za coś

pocić się /ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
svette
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku
  (przenośnie, przenośnia) o szkle i innych materiałach: skraplać na sobie wilgoć lub wydzielać ją z siebie
sveitte
  (przenośnie, przenośnia) trudzić się, wysilać się

poczciwy /pɔʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
sympatisk
  życzliwy, szczery i łagodny w stosunku do ludzi, skłonny do pomagania innym

poczekalnia /ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa/ (n)
venterom
  miejsce dla osób, które czekają

poczta /ˈpɔʧ̑ta/ (n)
postkontor, post
  budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
postvesen
  instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.

poczta elektroniczna (n)
e-post
  (informatyka, informatyczny) przesyłanie wiadomości drogą internetu

poczta pantoflowa /ˈpɔʧ̑ta ˌpãntɔˈflɔva/ (n)
vindrue
  (związek frazeologiczny) nieformalny kanał przekazywania informacji; plotki

pocztówka /pɔʧ̑ˈtufka/ (n)
postkort
  karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty;

poczucie /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
følsom
  świadomość czegoś, zdawanie sobie sprawy z czegoś; zdolność odbierania, odczuwania, rozumienia czegoś

poczwórny (adj)
firedobbelt
  cztery razy większy
  powtórzony cztery razy

poczynić (v)
gevinst
  dokonać wielu czynności, aby osiągnąć dany cel

poczytalność (n)
fornuft
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) możliwość rozpoznania znaczenia swego czynu lub pokierowania swoim postępowaniem

początek /pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk/ (n)
begynnelse
  to, od czego się coś zaczyna

początkowy /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
i begynnelsen
  stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś

początkujący (n)
novise
  osoba początkująca (1.1)

poczęstunek /ˌpɔʧ̑ɛ̃w̃ˈstũnɛk/ (n)
behandle
  małe, skromne przyjęcie
  rzeczy, którymi częstuje się gości

pod /pɔt/ (preposition)
under
  …wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia
  …wskazujący ruch kogoś lub czegoś w kierunku dołu omawianego wyrażenia

pod kluczem /pɔt‿ˈkluʧ̑ɛ̃m/ (idiom)
bak lås og slå
  być pod kontrolą, w zamknięciu (lub w areszcie)

podanie /pɔˈdãɲɛ/ (n)
sagn
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść o przeszłości przekazywana w ustnej formie z pokolenia na pokolenie;
angivelse
  (sport, sportowy) przekazanie piłki w grach zespołowych
ansøkning
  pismo z prośbą skierowane do władz;

podarować (v)
forære
  dać jako prezent, dar
forlate
  dokonać przebaczenia

podarunek (n)
gave
  dar, prezent, to, co się komuś darowuje

podatek /pɔˈdatɛk/ (n)
skatt
  powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy

podatek od wartości dodanej /pɔˈdatɛk ˌɔd‿varˈtɔɕʨ̑i dɔˈdãnɛj/ (n)
merverdiavgift
  (ekonomia, ekonomiczny) podatek od towarów i usług doliczany do ich ceny na kolejnych etapach ich tworzenia w zależności od kwoty, o jaką kolejne podmioty biorące udział w procesie tworzenia zwiększą ich wartość

podatkowy /ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (adj)
påtalemyndighet
  związany z podatkami lub systemem poboru podatków

podatnik /pɔˈdatʲɲik/ (n)
skattebetaler
  osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki

podatny (adj)
fleksibel
  (technologia, technika, techniczny) łatwo podlegający obróbce, wpływowi fizycznemu
legge seg flat
  ulegający z łatwością czemuś

podać /ˈpɔdaʨ̑/ (v)
servere
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) postawić jedzenie na stole
passere
  (sport, sportowy) przekazać piłkę innemu graczowi
  przekazać coś komuś do rąk

podbrzusze /pɔdˈbʒuʃɛ/ (n)
buk
  (anatomia, anatomiczny) u zwierząt: spodnia część tułowia

podbródek /pɔdˈbrudɛk/ (n)
hake
  (anatomia, anatomiczny) dolna część twarzy poniżej warg
  (anatomia, anatomiczny) miękka część twarzy pod dolną szczęką

podburzać /pɔdˈbuʒaʨ̑/ (v)
hetse
  namawiać do buntu przeciw komuś

podcast (n)
podcast
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja dźwiękowa lub wideo dostarczana za pomocą RSS;

podchodzić /pɔtˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
stille for retten
  rozpoczynać coś, próbować
innkjøring
  zbliżać się do czegoś, zmniejszać dystans pomiędzy sobą a jakimś obiektem

podczas /ˈpɔṭʧ̑as/ (preposition)
i løpet av
  …służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności

podczas gdy /ˈpɔṭʧ̑az ˈɡdɨ/
medan
  natomiast, kiedy, za to
mens
  w tym samym czasie, co

podczaszy (n)
munnskjenk
  (historia, historyczny, historycznie) nadworny urzędnik książęcy lub królewski próbujący napoje przed podaniem księciu lub królowi

podczerwień /pɔṭˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
infrarød stråling
  (optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi;

podczerwony /ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
infrarød stråling
  (optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi

poddasze /pɔdˈːaʃɛ/ (n)
loft
  (budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych

poddać /ˈpɔdːaʨ̑/ (v)
gi opp
  uznać kogoś lub coś za pokonanego
  uznać swoją porażkę

podejmować /ˌpɔdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
behandle
  gościć
finne på
  wprowadzać coś w życie
loddtrekning
  wziąć coś własnego (lub jego część), co znajduje się u kogoś
anta
  zgadzać się na zrobienie czegoś

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (adj)
mistenkelig
  budzący podejrzenia; niepewnego pochodzenia, o niepewnych intencjach itp.
  taki, którego się o coś podejrzewa, posądzony o coś

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (n)
mistenkelig
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto jest posądzony o popełnienie przestępstwa, komu w wyniku śledztwa przedstawiono zarzuty

podejrzenie /ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
mistanke
  posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy

podejrzewać /ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑/ (v)
ane
  przypuszczać

podejrzliwość (n)
mistro
  cecha tego, kto jest podejrzliwy; nieufność, niedowierzanie

podejrzliwy (adj)
mistenksom
  skłonny do podejrzeń lub zdradzający takie nastawienie

podejście /pɔˈdɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
tilnærmelsesmåte
  sposób traktowania kogoś lub czegoś, stosunek do kogoś lub czegoś

podest /ˈpɔdɛst/ (n)
pall
  podwyższenie dla mówcy, recytatora itp.
  pozioma płaszczyzna między kondygnacjami schodów

podeszwa /pɔˈdɛʃfa/ (n)
enslig
  (potocznie, potoczny) spodnia część stopy
  dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami

podgorzałka /ˌpɔdɡɔˈʒawka/ (n)
hvitøyeand
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya nyroca, brązowy ptak wodny zamieszkujący wyspowo Eurazję;

podkast (n)
podcast
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja w formie radiowej umieszczona w internecie z kanałem RSS umożliwiającym subskrybowanie przez słuchaczy

podkolanówka /ˌpɔtkɔlãˈnufka/ (n)
kneestrømpe
  długa skarpetka sięgająca do kolana

podkoszulek /ˌpɔtkɔˈʃulɛk/ (n)
trøye
  krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele;

podkowa /pɔtˈkɔva/ (n)
hestesko
  metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

podkradać /pɔtˈkradaʨ̑/ (v)
naske
  kraść komuś część czegoś, kraść coś stale w niewielkich ilościach, po trochu

podkreślać /pɔtˈkrɛɕlaʨ̑/ (v)
utheve
  (przenośnie, przenośnia) kłaść w wypowiedzi nacisk na pewien fakt
  zaznaczać tekst, rysując pod nim kreskę

podkład /ˈpɔtkwat/ (n)
fundament
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) puder w kremie, nakładany na twarz przed zrobieniem makijażu

podkładać (v)
ordlegge
  (sztuka) dawać tło, ilustrację z innej dziedziny sztuki do jakiegoś utworu
gli
  umieszczać potajemnie

podkładka (n)
skive
  (technologia, technika, techniczny) element pomocniczy, płytka pomiędzy oddzielnymi materiałami, wprowadzona celem wzmocnienia, zabezpieczenia lub wyrównania konstrukcji
hjem
  rzecz podłożona pod coś

podkładka pod mysz (n)
musematte
  (informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową

podlewać /pɔdˈlɛvaʨ̑/ (v)
drikkevann
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) zasilać roślinę w wodę

podlizywać się (v)
smiske
  (potocznie, potoczny) zabiegając o czyjeś względy, pochlebić komuś, kto stoi wyżej w jakiejś hierarchii

podlotek (n)
backfisch
  (potocznie, potoczny) dorastająca dziewczyna, między dwunastym a szesnastym rokiem życia

podmorski (adj)
undervannsbåt
  leżący pod powierzchnią morza; przeznaczony do działania pod powierzchnią morza; dziejący się pod powierzchnią morza

podmuch /ˈpɔdmux/ (n)
explosjon
  strumień powietrza

podmurówka /ˌpɔdmuˈrufka/ (n)
fundament
  płytki kamienny, ceglany lub betonowy fundament, na którym opiera się konstrukcja budynku

podniebienie /ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
gane
  (anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;

podniecać /pɔdʲˈɲɛʦ̑aʨ̑/ (v)
loppe
  wzmagać intensywność czegoś

podniecenie (n)
opphisselse
  (rzeczownik odczasownikowy) od podniecić

podniecony (adj)
kåt
  (książkowy) będący w stanie pobudzenia emocjonalnego

podniesienie /ˌpɔdʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
loppe
  (rzeczownik odczasownikowy) od podnieść

podnosić /pɔdˈnɔɕiʨ̑/ (v)
løfte
  unieść, wziąć coś do góry
  ustawiać coś do pionu
  unosić się, wstawać

podnosić na duchu /pɔdˈnɔɕiʨ̑ na‿ˈduxu/ (v)
opp med hodet
  pocieszać kogoś, dodawać komuś otuchy

podnoszenie /ˌpɔdnɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
loppe
  (rzeczownik odczasownikowy) od podnosić

podnóże /pɔdˈnuʒɛ/ (n)
frie
  miejsce u spodu czegoś, co się wznosi

podobać się /pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
like
  odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym

podobieństwo /ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
likhet
  (matematyka, matematyczny) przekształcenie geometryczne, w którym zachowany jest stosunek odległości punktów;
  zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami

podobnie /pɔˈdɔbʲɲɛ/ (adv)
i like måte
  w podobny sposób

podobno /pɔˈdɔbnɔ/
tilsynelatende
  wyraz komunikujący, że mówiący dystansuje się od wyrażanego sądu, nie jest pewien co do jego prawdziwości; jak mówią, jak się zdaje

podobny /pɔˈdɔbnɨ/ (adj)
lik
  wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd

podopieczny (n)
bebyrde
  osoba znajdująca się pod opieką

podpalenie /ˌpɔtpaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
brannstiftelse
  umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru;

podpieracz ścian (n)
veggpryd
  (przenośnie, przenośnia) (rzadki, rzadko używany) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba nie tańcząca na imprezach, nie mająca ochoty na włączanie się do działań grupy

podpis /ˈpɔtpʲis/ (n)
underskrift
  własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

podpisywać /ˌpɔtpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
signere
  składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie

podpowiadać /ˌpɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
prompt
  dyskretnie udzielać komuś potrzebnej informacji, której ta osoba nie pamięta lub nie wie

podpułkownik /ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik/ (n)
oberstløytnant
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora;

podrabiać (v)
forfalske
  wykonywać kopię czegoś mającą uchodzić za oryginał

podrywać /pɔdˈrɨvaʨ̑/ (v)
hente (noen)
  (potocznie, potoczny) zagadywać inną osobę i starać się zainteresować ją sobą w celach romantycznych lub erotycznych; uwodzić

podrzucać /pɔḍˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
flippe
  rzucać coś w górę na niezbyt dużą wysokość
plante
  zostawiać coś komuś ukradkiem

podrzynać (v)
beskjære
  ciąć, rżnąc od spodu

podróż /ˈpɔdruʃ/ (n)
reise
  długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego

podróż poślubna (n)
bryllupsreise
  podróż odbywana przez parę nowożeńców

podróżniczek /ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
blåstrupe
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;

podróżny /pɔdˈruʒnɨ/ (adj)
slaglengde
  związany z podróżą, dotyczący podróży

podróżować /ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑/ (v)
reise
  przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca

podręcznik /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
handbok
  książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;

podręczny /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
hand
  łatwo dostępny, możliwy do użycia w każdej chwili lub każdych okolicznościach

podskakiwać (v)
motstå
  (potocznie, potoczny) występować gwałtownie przeciw czemu lub komu
løfte
  powiększać się szybko i znacznie
rykk
  szybko podnosić się, wykonywać drgania
sprette
  udawać się gdzieś szybko
skvetting
  wykonywać skok niezbyt wysoko

podskórny (adj)
subkutan
  umiejscowiony pod skórą

podstawa /pɔtˈstava/ (n)
frie
  pewna zasada, baza teoretyczna
  to, na czym coś stoi

podstawek /pɔtˈstavɛk/ (n)
bro
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentów smyczkowych podtrzymujący struny na pewnej wysokości i przenoszący jej drgania do pudła rezonansowego

podstawowy /ˌpɔtstaˈvɔvɨ/ (adj)
grunnleggende
  główny, elementarny

podstęp /ˈpɔtstɛ̃mp/ (n)
horekunde
  przemyślane działanie mające na celu oszukanie kogoś

podstępny /pɔtˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
ondsinnet
  działający przebiegle, skrycie, z chytrymi intencjami

podsumowanie (n)
sammendrag
  krótkie, ogólne przedstawienie jakiejś sprawy

podszewka /pɔṭˈʃɛfka/ (n)
fôr
  (krawiectwo) cienka tkanina wszyta po wewnętrznej stronie ubrania

podsłuch /ˈpɔtswux/ (n)
bakterie
  urządzenie, którym wykonywany jest podsłuch (1.1) lub (1.2);

podsłuchiwać (v)
overhøre
  słuchać czyjejś rozmowy

podtytuł (n)
undertekst
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) tytuł uzupełniający, umieszczany po tytule właściwym

poduszka /pɔˈduʃka/ (n)
pute
  worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;

poduszka powietrzna /pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
kollisjonspute
  (motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;

poduszkowiec /ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
luftputefartøy
  pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;

podwajać (v)
fordoble
  zwiększać dwukrotnie
dubbe
  zwiększać się dwukrotnie

podwiązka /pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
hosebånd
  opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę;

podwyżka /pɔdˈvɨʃka/ (n)
øke
  cena, o którą zostało podwyższone uposażenie
  podniesienie się ceny, kosztu
  podniesienie wysokości uposażenia

podwyższać /pɔdˈvɨʃːaʨ̑/ (v)
gjenopplive
  osiągać powiększenie w liczbie, osiągać większe nasilenie
  zwiększyć intensywność czegoś

podwójny /pɔˈdvujnɨ/ (adj)
dobbel
  dwa razy większy, z dwa razy większą liczbą czegoś
  składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części

podwójny standard /pɔˈdvujnɨ ˈstãndart/ (n)
dobbeltmoral
  niesprawiedliwe stosowanie odmiennych zasad w podobnych do siebie sytuacjach

podwórko /pɔdˈvurkɔ/ (n)
gard
  przestrzeń przydomowa ogrodzona lub otoczona zabudowaniami

podwórze /pɔdˈvuʒɛ/ (n)
gard
  plac obok domu, najczęściej otoczony ogrodzeniem i zabudowaniami

podzespół (n)
utstyr
  (technologia, technika, techniczny) części zmontowane ze sobą

podzielać (v)
dele
  wyrażać te same przekonania
  przeżywać wspólnie; brać wspólnie w czymś udział

podziw /ˈpɔʥ̑if/ (n)
beundring
  zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem

podziwiać /pɔˈʥ̑ivʲjäʨ̑/ (v)
beundre
  darzyć podziwem

podziękowanie /ˌpɔʥ̑ɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ/ (n)
takk
  (rzeczownik odczasownikowy) od podziękować

podążać /pɔˈdɔ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
date
  (książkowy) iść, jechać, pośpieszać w danym kierunku

podłoga /pɔdˈwɔɡa/ (n)
gulv, golv
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

podłoże /pɔdˈwɔʒɛ/ (n)
jordsmonn
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) wierzchnia warstwa ziemi pod uprawę
frie
  spodnia warstwa

podły /ˈpɔdwɨ/ (adj)
lumpen
  (potocznie, potoczny) w złym gatunku, kiepskiej jakości, w złym stanie
  pozbawiony skrupułów, postępujący nieuczciwie w sposób świadomy, celowy, popełniający czyny haniebne, zasługujący na potępienie i pogardę
  wynikający z czyjejś niegodziwości

podświadomie /ˌpɔtʲɕfʲjaˈdɔ̃mʲjɛ/ (adv)
underbevisst
  w sposób podświadomy

poeta /pɔˈɛta/ (n)
dikter
  literat piszący wiersze, tworzący poezję

poetycki /ˌpɔɛˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
poetisk
  związany z poezją

poezja /pɔˈɛzʲja/ (n)
poesi, dikt
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką

poganiać (v)
trang
  zmuszać do rychłego wykonania czegoś
drive
  zmuszać do szybkiego udania się w określonym kierunku

poganin /pɔˈɡãɲĩn/ (n)
hedning
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)

pogarda /pɔˈɡarda/ (n)
forakt
  uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś

pogawędka /ˌpɔɡaˈvɛ̃ntka/ (n)
prat
  krótka, lekka rozmowa

pogański /pɔˈɡãj̃sʲci/ (adj)
hedensk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z pogaństwem

pogaństwo /pɔˈɡãj̃stfɔ/ (n)
hedenskap
  często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych

pogląd /ˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
mening
  sąd, opinia na określony temat

pogoda /pɔˈɡɔda/ (n)
vær
  chwilowy stan atmosfery

pogodny /pɔˈɡɔdnɨ/ (adj)
fredelig
  (książkowy) pełen spokoju, wesoły, odznaczający się pogodą ducha

pogorszenie (n)
forverring
  (rzeczownik odczasownikowy) od pogorszyć

pogotowie /ˌpɔɡɔˈtɔvʲjɛ/ (n)
utrykningskjøretøy
  (potocznie, potoczny) karetka
varsle
  alarm

pogranicze /ˌpɔɡrãˈɲiʧ̑ɛ/ (n)
grensestrøk
  obszar przy granicy dzielącej przestrzenie

pogrom /ˈpɔɡrɔ̃m/ (n)
pogrom
  masowe zabójstwo ludności należącej do tej samej grupy np. narodowościowej, etnicznej, religijnej

pogrzeb /ˈpɔɡʒɛp/ (n)
begravelse
  uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi

pogłoska /pɔˈɡwɔska/ (n)
gehør
  rozpowszechniana wiadomość, której autentyczność jest niepewna, niesprawdzona

pogłębiarka (n)
mudderpram
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka pływająca przeznaczona do pogłębiania akwenów morskich lub śródlądowych;

pointylizm (n)
pointillisme
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

poić /ˈpɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
drikkevann
  podawać napój

pojawiać się /pɔˈjavʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
inntreffe
  stawać się widocznym, jawnym

pojawienie się /ˌpɔjaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ‿ɕɛ/ (n)
emergens
  (rzeczownik odczasownikowy) od pojawić się

pojazd /ˈpɔjast/ (n)
bil
  (potocznie, potoczny) samochód
kjøretøy
  maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;

pojechać /pɔˈjɛxaʨ̑/ (v)
date
  (potocznie, potoczny) o środkach lokomocji, transportu: wyruszyć w drogę w jakimś kierunku; odjechać z miejsca, gdzie się zatrzymał
  udać się dokądś jakimś pojazdem, lub na zwierzęciu

pojednanie (n)
avstemming
  akt zgody dokonany, by zażegnać trwający konflikt

pojedynczy /ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
enkel
  taki, który jest tylko jeden; osobny

pojedynek (n)
tvekamp
  dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów

pojemnik /pɔˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
beholder
  zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje

pojemność /pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
rom
  parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić

pojmować /pɔjˈmɔvaʨ̑/ (v)
fatte
  rozumieć

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (adv)
i overmorgen
  za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym

pojęcie /pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
begrep
  termin, określenie, hasło, nazwa czegoś istniejącego tylko w myśli

pokal /ˈpɔkal/ (n)
pokal
  naczynie do piwa z nóżką;

pokarać /pɔˈkaraʨ̑/ (v)
straffe
  (książkowy) ukarać kilku ludzi po kolei

pokarm /ˈpɔkarm/ (n)
føde
  pożywienie organizmów żywych danego gatunku (w szczególności człowieka);

pokaz /ˈpɔkas/ (n)
vise
  prezentacja jakichś umiejętności, przedmiotów itp.

pokazywać /ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
vise
  dawać możliwość zobaczenia czegoś

pokoik (n)
WC
  (zdrobniale) od: pokój (pomieszczenie)

pokojowy /ˌpɔkɔˈjɔvɨ/ (adj)
fredelig
  dotyczący porozumienia lub zgody
fredsommelig
  o spokojnym usposobieniu

pokolenie /ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
kne
  (biblijny) plemię
generasjon
  członkowie rodziny, będący mniej więcej w tym samym wieku i pełniący te same funkcje (dziadkowie, rodzice, dzieci)
  grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku
  grupa ludzi żyjących w tych samych czasach, będących świadkami podobnych wydarzeń

pokonywać /ˌpɔkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
slå
  odnosić zwycięstwo nad kimś

pokora /pɔˈkɔra/ (n)
audmjukskap
  świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom

pokorny (adj)
ydmyk
  nie wywyższający się, skromny

pokrewieństwo /ˌpɔkrɛˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
likhet
  (przenośnie, przenośnia) odczuwane podobieństwo poglądów i charakteru do kogoś
slekt
  relacja łącząca osoby posiadające wspólnego przodka

pokrycie (n)
tom
  o słowach: potwierdzenie w czynach

pokrywa /pɔˈkrɨva/ (n)
teppe
  przedmiot służący do nakrywania, przykrywania czegoś

pokrywać /pɔˈkrɨvaʨ̑/ (v)
skyggelue
  (handel, handlowy) płacić, zapewniać całkowite finansowanie danej części
  (zootechnika, zootechniczny) zapładniać
  nanosić coś na coś

pokrzywa /pɔˈkʃɨva/ (n)
nesle
  (botanika, botaniczny) Urtica L., rodzaj roślin z rodziny pokrzywowatych;
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju pokrzywa (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami

pokrój (n)
slag
  zespół cech osoby

pokusa /pɔˈkusa/ (n)
agn
  trudne do opanowania pragnienie

pokuta /pɔˈkuta/ (n)
anger
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęta dobrowolnie lub narzucona kara za grzechy;

pokwitowanie /ˌpɔkfʲitɔˈvãɲɛ/ (n)
oppskrift
  potwierdzenie odbioru czegoś

pokój /ˈpɔkuj/ (n)
rom
  (budownictwo) część mieszkania, izba
fred
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
  (przestarzałe, przestarzały) spokój

pokój gościnny /ˈpɔkuj ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ/ (n)
stuen
  w mieszkaniu: duży pokój, salon

pokład /ˈpɔkwat/ (n)
dekk
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) każde poziome pokrycie kadłuba statku;
runde
  warstwa określonej kopaliny zalegająca pomiędzy warstwami innych kopalin
losjere
  wnętrze samolotu lub statku kosmicznego

pokładać (v)
ordlegge
  liczyć na kogoś lub na coś poprzez coś
bøye
  przyginać do powierzchni, do ziemi; rozkładać na płask
mager
  zginać się do ziemi; pochylać się do podłoża

pokłon /ˈpɔkwɔ̃n/ (n)
bukk
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pochylenie obrazu w procesji katolickiej na Kaszubach;
  niskie pochylenie głowy lub całego tułowia na znak oddania czci

pokłosie /pɔˈkwɔɕɛ/ (n)
resultat
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) skutek czyjegoś działania

polana /pɔˈlãna/ (n)
glenne
  pozbawione drzew miejsce w lesie;

pole /ˈpɔlɛ/ (n)
areal
  (geometria) miara płaskiej powierzchni ograniczonej;
felt
  część ziemi przeznaczona pod uprawę;

pole bitwy /ˈpɔlɛ ˈbʲitfɨ/ (n)
slagmark
  miejsce, w którym odbyła/odbywa się bitwa, walka lub starcie

pole elektryczne /ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
elektrisk felt
  (fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła;

pole magnetyczne (n)
magnetfelt
  (fizyka, fizyczny) stan przestrzeni z siłami oddziałującymi na ładunki elektryczne i ciała w niej się znajdujące;

pole minowe (n)
minefelt
  (wojskowość, wojskowy) obszar pokryty minami;

polec /ˈpɔlɛʦ̑/ (v)
kjeft
  zginąć podczas walki, bitwy

polecać /pɔˈlɛʦ̑aʨ̑/ (v)
befale
  mówić komuś, co ma zrobić, wydawać komuś polecenie
anbefale
  przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle

polepszać /pɔˈlɛpʃaʨ̑/ (v)
forbedre
  zmieniać coś na lepsze

polewa /pɔˈlɛva/ (n)
beite
  (technologia, technika, techniczny) barwna powłoka dekorująca ceramikę kolorem i połyskiem

poliamoria /ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/ (n)
polyamori
  (socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;

policja /pɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
politi
  instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;

policja drogowa (n)
Utrykningspolitiet
  (administracja) formacja policyjna zajmująca się nadzorem nad ruchem na drogach publicznych

policjant /pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt/ (n)
politi
  funkcjonariusz policji

policjantka /ˌpɔlʲiˈʦ̑ʲjãntka/ (n)
politikvinne
  kobieta, która pracuje w policji

policzek /pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
kinn
  (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa

polietylen (n)
polyeten
  (chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny otrzymywany przez polimeryzację etenu;

poligamia /ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/ (n)
polygami
  (socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami

poligon /pɔˈlʲiɡɔ̃n/ (n)
polygon
  (przestarzałe, przestarzały) (geometria) wielobok

polimat (n)
polyhistor
  uczony o wszechstronnej, encyklopedycznej wiedzy

polineuropatia (n)
polynevropati
  (medycyna, medyczny) zespół objawów wynikłych z uszkodzenia wielu nerwów obwodowych

poliptyk (n)
alterskap
  (sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku;

politeizm /ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
polyteisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;

politologia /ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja/ (n)
statsvitenskap
  nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką;

polityczny /ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
politisk
  dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce

polityk /pɔˈlʲitɨk/ (n)
politiker
  osoba zajmująca się polityką

polityka /pɔˈlʲitɨka/ (n)
politikk
  całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;
  system odgórnie wprowadzonych zasad

poliwęglan (n)
polykarbonat
  (chemia, chemiczny) rodzaj poliestrów, estry kwasu węglowego;

polny /ˈpɔlnɨ/ (adj)
polsk
  związany z polem, dotyczący pola, znajdujący się w polu

polo /ˈpɔlɔ/ (n)
pol
  (sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny;

polon /ˈpɔlɔ̃n/ (n)
polonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

polowanie /ˌpɔlɔˈvãɲɛ/ (n)
jakt
  (łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny

polować /pɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
jakte
  brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

polski /ˈpɔlsʲci/ (adj)
polsk
  odnoszący się do Polski lub Polaków

polski /ˈpɔlsʲci/ (n)
polsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;

polszczyzna /pɔlˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
polsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język polski

poltergeist (n)
poltergeist
  niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu

polucja /pɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
forurensning
  (fizjologia, fizjologiczny) mimowolny wytrysk nasienia u mężczyzn podczas snu

polędwica /ˌpɔlɛ̃ndˈvʲiʦ̑a/ (n)
lende
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z grzbietu zwierzęcia

pomagać /pɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
hjelpe
  ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej

pomarańcz /pɔ̃ˈmarãj̃n͇ʧ̑/ (n)
oransje
  kolor pomarańczowy

pomarańcza /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
appelsin
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1);

pomarańczowy /ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
orange, oransje
  mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;

pomelo /pɔ̃ˈmɛlɔ/ (n)
pomelo
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pomarańczy olbrzymiej

pomiar /ˈpɔ̃mʲjar/ (n)
måling
  (metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;

pomiarowy (adj)
mål
  związany z lub służący do pomiaru

pomiatać /pɔ̃ˈmʲjataʨ̑/ (v)
hundse
  odnosić się lekceważąco lub z pogardą do kogoś, nie szanować

pomidor /pɔ̃ˈmʲidɔr/ (n)
tomat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)

pomidorówka /ˌpɔ̃mʲidɔˈrufka/ (n)
tomatsuppe
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa pomidorowa;

pomierzyć /pɔ̃ˈmʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
mål
  zmierzyć kolejno wiele rzeczy

pomieszczenie /ˌpɔ̃mʲjɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
plassere
  (budownictwo) część budynku o określonym przeznaczeniu

pomijać /pɔ̃ˈmʲijäʨ̑/ (v)
utelate
  nie mówić czegoś, opuścić temat, który chciało lub miało się poruszyć
overse
  nie uwzględniać czegoś

pomknąć /ˈpɔ̃mknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
press
  ruszyć szybko naprzód, (na przykład) pobiec, pojechać (i tym podobne, i temu podobne)

pomniejszać (v)
forminske
  czynić coś mniejszym w rozmiarach, liczbie, natężeniu

pomnik /ˈpɔ̃mʲɲik/ (n)
monument
  rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;

pomoc /ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
hjelp
  ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

pomocnica (n)
hjelp
  kobieta pomagająca w czymś, wyręczająca kogoś

pomocniczy /ˌpɔ̃mɔʦ̑ʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
adjektiv
  stanowiący pomoc dla kogoś lub czegoś

pomocny /pɔ̃ˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
hjelpsom
  (o osobach) taki, który pomaga w czymś
middel
  (o rzeczach) taki, który jest przydatny do czegoś, który coś ułatwia

pomocy /pɔ̃ˈmɔʦ̑ɨ/ (interjection)
hjelp
  wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia

pompa /ˈpɔ̃mpa/ (n)
pumpe
  (mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;
  (ironicznie) bardzo wystawne przyjęcie, uroczystość

pompka /ˈpɔ̃mpka/ (n)
pumpe
  (mechanika) niewielkie urządzenie do pompowania, najczęściej wody lub powietrza
  (sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na uginaniu i prostowaniu ramion, wykonywane z dłońmi i palcami stóp opartymi o podłogę;

pomruk (n)
rumling
  niski, głuchy dźwięk wydawany przez człowieka, zwierzęta lub przyrodę nieożywioną

pomurnik /pɔ̃ˈmurʲɲik/ (n)
murkrypar
  (ornitologia, ornitologiczny) Tichodroma muraria, niewielki ptak z rodziny kowalikowatych;

pomysł /ˈpɔ̃mɨsw̥/ (n)
idé
  myśl zawierająca plan działania lub rozwiązanie jakiegoś problemu

pomysłowość /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɔɕʨ̑/ (n)
oppfinnsomhet
  dodatnia cecha intelektu charakteryzująca się zdolnością do tworzenia nowych pomysłów, projektów i koncepcji, byciu pomysłowym i pełnym inwencji twórczej

pomysłowy /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
oppfinnsom
  mający wiele pomysłów

pomyłka /pɔ̃ˈmɨwka/ (n)
feil
  błąd w rozumowaniu lub w postępowaniu

pomyśleć /pɔ̃ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
resonnere
  myśleć przez jakiś czas, zastanawiając się nad czymś
  wziąć coś pod uwagę, zadbać o coś, zająć się czymś
  zdać sobie sprawę z czegoś, uświadomić sobie coś

pomyślność /pɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
suksess
  sprzyjający los, korzystny bieg wydarzeń

pomyślny (adj)
god
  niebędący złym, negatywnym

ponad /ˈpɔ̃nat/ (preposition)
over
  …tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
  …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości

ponadto /pɔ̃ˈnatːɔ/ (particle)
dessuten
  nawiązuje do poprzedniego kontekstu wypowiedzi i wprowadza nową informację na omawiany już temat

poncz (n)
punsj
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników;

pond (n)
dammen
  (przestarzałe, przestarzały) (fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) jednostka siły odpowiadająca jednemu gramowi

poniedziałek /ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (n)
mandag
  pierwszy dzień tygodnia;

ponieważ /pɔ̃ˈɲɛvaʃ/ (conjunction)
fordi
  …wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…

ponieść (v)
forverre
  zostać obarczonym

poniżać (v)
ydmyke
  uwłaczać czyjejś godności
bukke
  upokarzać samego siebie

poniżej /pɔ̃ˈɲiʒɛj/ (preposition)
under
  niżej w stosunku do jakiegoś punktu odniesienia

poniżenie (n)
ydmykelse
  stan bycia poniżonym, odbierania komuś godności

ponosić (v)
forverre
  zostawać obciążonym czymś

ponowny /pɔ̃ˈnɔvnɨ/ (adj)
feilvare
  występujący po raz kolejny

ponury /pɔ̃ˈnurɨ/ (adj)
mismodig
  pełen smutku, przygnębienia
sørgelig
  taki, który wywołuje smutek, daje przykre wrażenie

ponętny (adj)
attraktiv
  wzbudzający pożądanie, bardzo atrakcyjny

pop-music (n)
popmusikk
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odmiana muzyki rozrywkowej

popadać (v)
forvandle seg til
  zostać opanowanym przez negatywne uczucia

poparzenie (n)
bekk
  (medycyna, medyczny) obrażenie skóry wskutek działania wysokiej tempteratury lub substancji żrącej

popcorn (n)
popkorn
  prażona kukurydza

popełnić /pɔˈpɛwʲɲiʨ̑/ (v)
begå
  zrobić coś złego

popielaty /ˌpɔpʲjɛˈlatɨ/ (adj)
grå
  mający kolor jasnoszary, taki jak kolor popiołu

popielica (n)
sovemus
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju popielic (1.1)

popielniczka /ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
askebeger
  otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;

popierać /pɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
begunstige
  udzielić komuś swojego poparcia, pomagać komuś w działaniu, osiąganiu czegoś

popiersie /pɔˈpʲjɛrʲɕɛ/ (n)
byste
  (sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;

popijać (v)
nippe
  pić małymi łykami, wolno
svelge
  pić po przełknięciu czegoś

popisywać (v)
smøre
  czynić na pokaz; robić co, żeby zwrócić czyjąś uwagę

popiół /ˈpɔpʲjuw/ (n)
aske
  szary proszek pozostający po spaleniu czegoś

popołudnie /ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
ettermiddag
  okres pomiędzy południem a wieczorem

poprawiać /pɔˈpravʲjäʨ̑/ (v)
justere
  regulować lub ustawiać coś
riktig
  usuwać błędy, np. z tekstu

poprawny /pɔˈpravnɨ/ (adj)
riktig
  zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę

poprowadzić (v)
loddtrekning
  (geometria) narysować linię
føre
  pójść z kimś lub czymś wyznaczając trasę przez lub do jakiegoś miejsca
  zająć się przewodniczeniem czegoś

poprzeczka /pɔˈpʃɛʧ̑ka/ (n)
tverrbjelke
  belka albo listwa umocowana w poprzek czegoś

poprzeczny /pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (adj)
krysse
  ułożony poziomo, prostopadle do czegoś

poprzedni /pɔˈpʃɛdʲɲi/ (adj)
forgangen
  taki, który był uprzednio (w czasie)
foregående
  taki, który poprzedza (w kolejności)

poprzednio /pɔˈpʃɛdʲɲɔ/ (adv)
før
  przed określonym czasem

poprzez /ˈpɔpʃɛs/ (preposition)
gjennom at
  …dołączający obszar, przez który z trudem ktoś/coś przemieszcza się
  …dołączający osobę, instytucję lub rzecz, z której ktoś/coś korzysta; której ktoś używa; za pomocą czegoś, za pośrednictwem czegoś

popręg /ˈpɔprɛ̃ŋk/ (n)
salgjord
  zakładany pod brzuchem konia pas przytrzymujący siodło;

popularny /ˌpɔpuˈlarnɨ/ (adj)
populær
  taki, który jest powszechnie używany; znany ogółowi społeczeństwa, cieszący się uznaniem; ceniony
vanlig
  taki, który jest stworzony, przedstawiony w sposób przystępny i zrozumiały dla ogółu

popychadło (n)
dørmatte
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) osoba wykorzystywana w społeczności lub miejscu pracy

popychać (v)
dytte
  przemieszczać coś, pchając to

popyt /ˈpɔpɨt/ (n)
etterspørsel
  (ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie

popęd (n)
drive
  (psychologia, psychologiczny) wewnętrzny mechanizm motywacyjny, uwarunkowany biologicznie, służący zaspokajaniu podstawowych potrzeb i przetrwaniu organizmu
trang
  nieopanowana potrzeba czegoś, nagła chęć

popędliwy (adj)
bråsint
  charakteryzujący się popędliwością, porywczością, impulsywnością

popędzać (v)
press
  skłaniać do pośpiesznego wykonywania czegoś
drive
  zmuszać do ruchu w określonym kierunku

popłoch (n)
få panikk
  nagły strach, który wywołuje nieracjonalne zachowanie, obezwładnia

por /pɔr/ (n)
purre, purreløk
  (botanika, botaniczny) Allium porrum L., roślina dwuletnia z rodziny amarylkowatych, uprawiana w celach konsumpcyjnych;

pora /ˈpɔra/ (n)
tidspunkt
  pewien okres, czas trwania czegoś
soningstid
  stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność

pora roku /ˈpɔra ˈrɔku/ (n)
årstid
  okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;

porada /pɔˈrada/ (n)
råd
  wskazówka, zalecenie komuś czegoś

poradzić /pɔˈraʥ̑iʨ̑/ (v)
råde
  udzielić komuś rady, wskazówki
dele ut
  pokonać trudności, rozwiązać problemy

poranek /pɔˈrãnɛk/ (n)
morgen
  pora dnia następująca po nocy

poranny /pɔˈrãnːɨ/ (adj)
morgen
  taki, który ma miejsce o poranku

porażenie (n)
paralyse
  (medycyna, medyczny) zaburzenie pracy układu nerwowego dające liczne objawy ubytkowe

porażenie prądem elektrycznym (n)
støt
  nagły przepływ prądu elektrycznego przez ciało żywego organizmu;

porażka /pɔˈraʃka/ (n)
nederlag
  przegrana bitwa

porcelana /ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna/ (n)
porselen
  materiał ceramiczny służący do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;

porcja /ˈpɔrʦ̑ʲja/ (n)
del
  określona ilość (płynu, pokarmu, leku) przeznaczona np. do spożycia, użycia

porno /ˈpɔrnɔ/ (n)
porno
  (potocznie, potoczny) materiał pornograficzny
  (potocznie, potoczny) pornografia

pornografia /ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/ (n)
pornografi
  wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;

pornograficzny /ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
pornoaktig
  związany z pornografią, dotyczący pornografii

pornokracja (n)
pornokrati
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;

pornos /ˈpɔrnɔs/ (n)
porno
  (potocznie, potoczny) film pornograficzny

poronienie /ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
abort
  (fizjologia, fizjologiczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;

porost /ˈpɔrɔst/ (n)
lav
  (przestarzałe, przestarzały) (biologia, biologiczny) symbiotyczny organizm składający się z grzyba i zielenicy lub cyjanobakterii;

porowatość (n)
porøsitet
  cecha tego, co jest porowate, co ma pory

porowaty (adj)
porøs
  posiadający małe otwory (pory) na powierzchni

porozmawiać /ˌpɔrɔzˈmavʲjäʨ̑/ (v)
foredrag
  przeprowadzić rozmowę

porozumienie /ˌpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
dele ut
  uzgodnienie, zgoda

poroże (n)
gevir
  (łowiectwo, łowiecki) oba rogi samca jeleniowatych

port /pɔrt/ (n)
havn
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;

portable (adj)
brakke
  (informatyka, informatyczny) o programie: przeznaczony dla przenośnych pamięci masowych, nie wymagający instalowania

porter /ˈpɔrtɛr/ (n)
bærer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) styl piwa charakteryzujący się ciemną barwą i wysoką zawartością ekstraktu oraz alkoholu;

portfel /ˈpɔrtfɛl/ (n)
portefølje
  (finanse, finansowy) ogół papierów wartościowych i innych aktywów posiadanych przez daną osobę fizyczną lub prawną
lommebok
  najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja)

portfolio (n)
portefølje
  (sztuka) teczka z dokumentacją działalności artystycznej

portier /ˈpɔrtʲjɛr/ (n)
keeper
  (urzędowy) osoba pełniąca służbę przy wejściu do budynku (instytucji, hotelu, itp.)

portmonetka (n)
portemoné
  mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon

porto /ˈpɔrtɔ/ (n)
havn
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) wzmacniane wino portugalskie;

portorykański (adj)
puertoricansk
  związany z Portorykiem (państwem lub wyspą) albo Portorykańczykami

portowy /pɔrˈtɔvɨ/ (adj)
kupere
  związany z portem, dotyczący portu

portret /ˈpɔrtrɛt/ (n)
portrett
  (sztuka) dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób
  (przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (adj)
portugisisk
  odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (n)
portugisisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Portugalii;

porucznik /pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
løytnant
  (wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;

poruszać /pɔˈruʃaʨ̑/ (v)
berøre
  (przenośnie, przenośnia) mówić, omawiać
bevege
  (przenośnie, przenośnia) wzruszać
forflytte
  wprawiać coś w ruch

porwanie /pɔˈrvãɲɛ/ (n)
bortførelse
  działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu)

poryw (n)
nettopp
  gwałtowne uczucie lub zapał
dytt
  nagły, mocny ruch czy uderzenie siły natury

porywacz /pɔˈrɨvaʧ̑/ (n)
kidnapper
  człowiek, który dokonał porwania, uprowadził (porwał) kogoś

porywać /pɔˈrɨvaʨ̑/ (v)
bortføre
  uprowadzać kogoś lub coś wbrew czyjejś woli

porywać się z motyką na słońce (v)
gape over for mye
  zabierać się za coś, czego nie jest się w stanie zrobić

porywczy /pɔˈrɨfʧ̑ɨ/ (adj)
impulsstyrt
  taki, którego reakcje lub zachowanie jest gwałtowne

porzeczka /pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
rips
  (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) owoc porzeczki (1.1)

porzucać /pɔˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
la
  opuszczać kogoś lub coś; zostawiać, odchodzić od kogoś lub czegoś
kaste
  przestawać coś wykonywać, przestawać zajmować się czymś

porządek /pɔˈʒɔ̃ndɛk/ (n)
rekkefølge
  (architektura, architektoniczny) wywodzący się z antyku styl konstrukcyjny i kompozycyjny budowli;
  kolejność czegoś
bestille
  (matematyka, matematyczny) uogólnienie pojęć „mniejszy-większy” na zbiory niekoniecznie złożone z liczb;
  stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu

porządek dzienny /pɔˈʒɔ̃ndɛɟ ˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (n)
agenda
  (urzędowy) ustalony plan zebrania, konferencji; lista spraw, mających stanowić przedmiot obrad

porządkować /ˌpɔʒɔ̃ntˈkɔvaʨ̑/ (v)
gjøre
  doprowadzać do ładu
ordne
  układać według określonego planu, np. w określonej kolejności

porządny /pɔˈʒɔ̃ndnɨ/ (adj)
kompakt
  dobrze urządzony, wykonany; solidny
ærbar
  uczciwy, dobry, szlachetny, prawy, czysty

poród /ˈpɔrut/ (n)
fødsel
  (fizjologia, fizjologiczny) (ginekologia, ginekologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;

porównanie /ˌpɔruvˈnãɲɛ/ (n)
jevnføring
  (rzeczownik odczasownikowy) od porównać

porównawczy (adj)
komparativ
  opierający się na porównaniu

porównywalny (adj)
sammenlignbar
  na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić

porównywać /ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑/ (v)
jamføre
  zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic

poręcz /ˈpɔrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
gelender
  balustrada balkonu
  uchwyt biegnący wzdłuż schodów
arm
  boczny uchwyt ławki, niekiedy krzesła lub fotela

poręczać (v)
garantere
  dawać urzędowe potwierdzenie czyjejś wypłacalności

posada /pɔˈsada/ (n)
legge ut
  miejsce pracy dające stały dochód

posadzić /pɔˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
ordlegge
  umiejscowić na czymś
plante
  umieścić sadzonki w ziemi

posag /ˈpɔsak/ (n)
medgift
  rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż

poseł /ˈpɔsɛw/ (n)
deputert
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek Sejmu lub innego parlamentu;

posiadacz /pɔˈɕadaʧ̑/ (n)
eier
  ktoś, kto coś ma, posiada

posiadanie /ˌpɔɕaˈdãɲɛ/ (n)
besittelse
  (rzeczownik odczasownikowy) od posiadać

posiadać /pɔˈɕadaʨ̑/ (v)
besitte
  (książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości
ha
  opanować jakąś umiejętność, wiedzę w jakiejś dziedzinie

posiadłość /pɔˈɕadwɔɕʨ̑/ (n)
avdeling
  teren i zabudowania należące do kogoś

posiedzenie /ˌpɔɕɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
sitte
  (rzeczownik odczasownikowy) od posiedzieć
forsamling
  zebranie jakiegoś gremium

posiłek /pɔˈɕiwɛk/ (n)
måltid
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się

poskramiać (v)
temmes
  czynić uległym, łagodnym, pohamowanym
beherske
  ograniczać lub wytłumiać nadmierne odczucia albo uczucia

posmak (n)
aroma
  wrażenie dziwności smaku pokarmu lub napoju

posoka (n)
svette
  (łowiectwo, łowiecki) krew rannego zwierzęcia

pospiesznie (adv)
kvikk
  w sposób pospieszny

pospieszny (adj)
dyp
  działający lub przemieszczający się szybciej od innych
foregående
  odbywający się lub dokonywany zbyt prędko, przedwcześnie

pospolity /ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (adj)
vulgær
  cechujący się odrobiną wulgarności, ordynarności
vanlig
  jeden z wielu, zwyczajny
  wszędzie lub powszechnie spotykany, często się zdarzający, powszechnie znany

pospólstwo (n)
avskum
  (pogardliwie, pogardliwy) ludzie ciemni, zachowujący się ordynarnie

posrebrzać /pɔˈsrɛbʒaʨ̑/ (v)
sølv
  pokrywać coś warstwą srebra

post /pɔst/ (n)
faste
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek;
  czas obowiązywania postu (1.1)
legge ut
  (informatyka, informatyczny) wiadomość na grupie dyskusyjnej lub forum

postanowienie /ˌpɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
avgjørelse
  coś, co zostało postanowione; decyzja, konkretny zamiar

postawa /pɔˈstava/ (n)
anbringe
  każda pozycja ciała
holdning
  typowy dla danego człowieka stosunek do czegoś;

postawić /pɔˈstavʲiʨ̑/ (v)
gi etter
  o stopniach szkolnych: dopisać nowy stopień do ocen danego ucznia
erigere
  podnieść do góry, przywrócić lub nadać komuś lub czemuś postawę stojącą
  wybudować, wznieść jakąś budowlę, konstrukcję
  zbudować coś na czyjąś cześć
anbringe
  sformułować coś, wystąpić z czymś
ordlegge
  stawiając, umieścić coś lub kogoś na czymś

postać /ˈpɔstaʨ̑/ (n)
karakter
  bohater utworu literackiego, filmu
bli til
  określenie istoty, wyglądu, sylwetki

posterunek /ˌpɔstɛˈrũnɛk/ (n)
legge ut
  miejsce pełnienia straży lub służby

postować (v)
legge ut
  (neologizm) zamieszczać post w Internecie

postrach (n)
busemann
  obiekt lub zjawisko budzące strach
angst
  stan ogarniającego strachu, wzbudzanego przez kontakt z czymś lub kimś nieprzyjemnym lub niosącym zagrożenie

postrzegać /pɔˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
bemerke
  widzieć coś w dany sposób, mieć na jakiś temat określone zdanie

postulat /pɔˈstulat/ (n)
forutsette
  (logika, logiczny) (matematyka, matematyczny) teza, która nie wymaga udowodnienia i stanowi podstawę w dalszym wnioskowaniu;
  (oficjalnie) żądanie, wniosek, propozycja, życzenie

postulować /ˌpɔstuˈlɔvaʨ̑/ (v)
postulere
  proponować lub domagać się czegoś

postęp /ˈpɔstɛ̃mp/ (n)
fremgang
  rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu

postępowanie /ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ/ (n)
oppførsel
  określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy)
  (rzeczownik odczasownikowy) od postępować

postępować /ˌpɔstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
forskudd
  dokonywać postępu

posunięcie /ˌpɔsũˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
trekk
  (szachy, pojęcie szachowe) ruch bierką, pionem, figurą w szachach, warcabach i innych grach planszowych

posuwać (v)
vokse
  (wulgarnie, wulgaryzm) odbywać stosunek seksualny jako osobnik aktywny
trekk
  przemieszczać co do przodu, sunąc to
forskudd
  znacznie zwiększać nasilenie jakiegoś stanu lub czynu

posyłać (v)
sende
  polecać komuś udanie się gdzieś dla załatwienia czegoś
  przekazywać za pośrednictwem
  kierować coś dokądś szybkim ruchem

poszczególny (adj)
bestemt
  postrzegany indywidualnie (a nie jako członek swojej grupy)

poszewka (n)
putevar
  (krawiectwo) wymienialne pokrycie na pościel

poszlaka /pɔˈʃlaka/ (n)
spor
  fakt nieudowodniony, który jednak przemawia za określoną interpretacją czegoś

poszukiwacz /ˌpɔʃuˈcivaʧ̑/ (n)
søker
  osoba, która czegoś poszukuje

poszukiwanie /ˌpɔʃuciˈvãɲɛ/ (n)
leting
  (rzeczownik odczasownikowy) od poszukiwać

poszukiwać /ˌpɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
lete
  starać się coś osiągnąć, zdobyć
  starać się znaleźć coś ukrytego lub zgubionego
  prowadzić badania w celu poznania czegoś, odkrycia

posępny (adj)
stusslig
  okazujący smutek lub przygnębienie

posłać /ˈpɔswaʨ̑/ (v)
sende
  aspekt dokonany od: posyłać (np. paczkę)

posłowie /pɔˈswɔvʲjɛ/ (n)
etterord
  uwagi od wydawcy lub autora umieszczane na końcu książki;

posługa (n)
Kabinett
  (kościelny) w Kościele urząd powierzany wiernemu świeckiemu dla wypełnienia określonych zadań, przede wszystkim podczas liturgii lub w związku z nią;

posługiwać /ˌpɔswuˈɟivaʨ̑/ (v)
servere
  wykonywać za kogoś pracę
anvendelse
  (książkowy) używać czegoś przy wykonywaniu jakiejś czynności lub do osiągania jakiegoś celu

posłuszny /pɔˈswuʃnɨ/ (adj)
lydig
  spełniający bez protestu polecenia

pot /pɔt/ (n)
svette
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;

potajemnie /ˌpɔtaˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
i smug
  ukrywając coś przed kimś, bez wiedzy innych, w tajemnicy

potajemny /ˌpɔtaˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
gjemt
  trzymany bądź wykonywany w tajemnicy

potas /ˈpɔtas/ (n)
kalium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;

potem /ˈpɔtɛ̃m/ (adv)
etter
  później, w chwili następnej

potencjał /pɔˈtɛ̃nʦ̑ʲjaw/ (n)
potensial
  tkwiący w kimś lub czymś zasób możliwości

potentat (n)
potentat
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba lub instytucja o wysokiej pozycji i znaczeniu

potocznie /pɔˈtɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
omgangsspråklig
  (językoznawstwo, językoznawczy) w sposób codzienny, powszechny, nieformalny, swobodny

potoczny /pɔˈtɔʧ̑nɨ/ (adj)
omgangsspråklig
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) taki, którego używa się na co dzień, w zwykłej rozmowie;
vanlig
  (książkowy) zwykły, codzienny, pospolity, powszechny, popularny

potok /ˈpɔtɔk/ (n)
bekk
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek wodny o wartkim nurcie, płynący skalnym lub kamienistym korytem o dużym spadku;

potokowy (adj)
elv
  dotyczący potoku, związany z potokiem

potomek /pɔˈtɔ̃mɛk/ (n)
barn
  (książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk)

potomstwo /pɔˈtɔ̃mstfɔ/ (n)
barn
  (książkowy) dzieci w stosunku do rodziców

potop /ˈpɔtɔp/ (n)
flom
  (hydrologia, hydrologiczny) powódź powstała na rozległych terenach
  (przenośnie, przenośnia) duże ilości czegoś

potrafić /pɔˈtrafʲiʨ̑/ (v)
kunne
  umieć coś zrobić, wiedzieć, jak coś zrobić

potrawa /pɔˈtrava/ (n)
mat
  posiłek stworzony z jadalnych składników

potrawka (n)
frikassé
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pokrojone i ugotowane w sosie mięso

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (n)
behov
  uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś
  cel jakiegoś działania

potrzeba jest matką wynalazków /pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf/ (proverb)
nød lærer naken kvinne å spinne
  to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia

potrzebny /pɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
nødvendig
  taki, bez którego trudno jest się obyć, niezbędny lub przydatny

potrzebować /ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑/ (v)
behøve, trenge
  mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu

potrząsać (v)
shake
  wstrząsać czymś wiele razy, poruszać gwałtownie

potrójny /pɔˈtrujnɨ/ (adj)
tredoble
  składający się z trzech jednakowych lub podobnych części

potrącenie (n)
ta utlegg i
  (finanse, finansowy) część odjęta od należności
dulting
  dotknięcie lub lekkie uderzenie zwykle przez nieostrożność

potulny (adj)
medgjørlig
  łagodny, ustępliwy

potwal (n)
spermhval
  (zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus Linnaeus, duży morski ssak z rodziny kaszalotowatych;

potwierdzenie /ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
bekreftelse
  pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają

potwierdzić /pɔˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
bekrefte
  stwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie

potwornie (adv)
forferdelig
  w sposób wywołujący odrazę

potworność (n)
uhyrlighet
  rzecz odrażająca, przerażające zjawisko

potworny (adj)
ekkel
  bardzo brzydki
illevarslende
  taki, który budzi przerażenie, strach

potwór /ˈpɔtfur/ (n)
monster
  straszny stwór

potykać /pɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
reise
  zaczepiać o coś nogą i tracić równowagę lub przewracać się

potylica /ˌpɔtɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
nakke
  (anatomia, anatomiczny) kość potyliczna, kość czaszki, w której znajduje się otwór łączący jamę mózgoczaszki z kanałem kręgowym kręgosłupa;

potępiać /pɔˈtɛ̃mpʲjäʨ̑/ (v)
fordømme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) skazywać na potępienie, skazywać na piekło
  nie pochwalać, ganić kogoś, uznawać kogoś winnym

potężny /pɔˈtɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
mektig
  o wielkiej mocy
høy
  znacznych rozmiarów

pouczający (adj)
didaktisk
  mogący być wzorem; taki, który kształtuje zachowania

pouczać /pɔˈ<sup>w</sup>uʧ̑aʨ̑/ (v)
advare
  dawać komuś pouczenie, informować kogoś jak należy się zachowywać (jak postępować)

poufność (n)
fortrolighet
  cecha tego, co poufne; cecha tych, którzy są poufni

poufny /pɔˈ<sup>w</sup>ufnɨ/ (adj)
hemmelig
  tajny, powierzony w sekrecie

powaga /pɔˈvaɡa/ (n)
ekspert
  osoba ciesząca się poważaniem, uznaniem, autorytetem
alvor
  znaczenie, ważność jakichś spraw lub wydarzeń

powaga /pɔˈvaɡa/ (particle)
seriøst
  (potocznie, potoczny) …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością

poważnie /pɔˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
seriøst
  w sposób poważny

poważny /pɔˈvaʒnɨ/ (adj)
alvorlig
  budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
  mający uznanie u innych osób
  o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą
  odpowiedzialny, godny zaufania

powerek /pɔˈvɛrɛk/ (n)
åk
  (gwara, gwarowe) drążek do noszenia wiader na ramionach

powiadamiać (v)
meddele
  dawać komuś o czymś znać, przekazywać wiadomości

powiat /ˈpɔvʲjat/ (n)
sirkel
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego w Polsce, wchodząca w skład województwa;

powiatowy /ˌpɔvʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
sirkel
  związany z powiatem, dotyczący powiatu

powiedzieć /pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
si
  wyrazić coś słowami, oznajmić
  wyrazić w jakikolwiek sposób komunikatywny

powieka /pɔˈvʲjɛka/ (n)
øyelokk
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;

powierzać (v)
betro
  wyznawać komuś coś w zaufaniu
  zlecać komu sprawowanie określonej funkcji lub zrobienie czegoś
  poddawać czyjejś opiece

powierzchnia /pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/ /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/ (n)
overflate
  określony obszar, o ograniczonych rozmiarach
  wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy
  zewnętrzna strona

powiesić /pɔˈvʲjɛ̇ɕiʨ̑/ (v)
henge
  umieścić coś zawieszając

powietrze /pɔˈvʲjɛṭʃɛ/ (n)
luft
  mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;

powietrzny /pɔˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
fly
  związany z powietrzem, dotyczący powietrza

powiewać /pɔˈvʲjɛvaʨ̑/ (v)
vinke
  poruszać się na wietrze, falować

powieściopisarz /ˌpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔˈpʲisaʃ/ (n)
romanforfatter
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) autor powieści

powieść /ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
roman
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;

powinien /pɔˈvʲĩɲɛ̃n/ (modal)
burde
  musieć
  wyrażający coś, co warto, żeby podmiot zrobił
  wyrażający coś, czego mówiący spodziewa się po podmiocie

powiązanie (n)
forbindelse
  (rzeczownik odczasownikowy) od powiązać

powiązać (v)
rem
  połączyć jedno z drugim za pomocą węzła
fagverk
  związać pętami poszczególne jednostki

powiększać /pɔˈvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
forstørre
  powodować, że obraz czegoś staje się większy pod względem rozmiarów
  powodować, że coś staje się większe pod względem rozmiarów, ilości

powiększenie /ˌpɔvʲjɛ̃ŋˈkʃɛ̃ɲɛ/ (n)
øke
  (rzeczownik odczasownikowy) od powiększyć

powlekać (v)
smøre
  nakładać powłokę

powodować /ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
forårsake
  być powodem czegoś, przyczyną

powodzenia /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
lykke til
  wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia

powodzenie /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
suksess
  sukces

powoli /pɔˈvɔlʲi/ (adv)
sakte
  wolno, z małą prędkością

powolność (n)
langsomhet
  cecha bycia powolnym; właściwość rozwijania się nieśpiesznie

powolny /pɔˈvɔlnɨ/ (adj)
langsom
  odbywający się, wykonywany lub przebiegający powoli

powoływać (v)
utnevne
  wyznaczać do roli, stanowiska
kladde
  wzywać do służby
henvise til
  wskazywać na autorytety lub zdarzenia celem przekonania do własnej wypowiedzi

powróz (n)
grime
  gruby, mocny sznur z plecionego włókna

powrózek (n)
streng
  cienki powróz

powstanie /pɔˈfstãɲɛ/ (n)
opprør
  zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;

powstawanie /ˌpɔfstaˈvãɲɛ/ (n)
formasjon
  (rzeczownik odczasownikowy) od powstawać

powstawać /pɔˈfstavaʨ̑/ (v)
stå opp
  wstawać, podnosić się, stawać na nogi
reise opp
  zaczynać istnieć, być utworzonym, rozpoczętym

powstrzymywać /ˌpɔfsṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
avskrekke
  pohamowywać kogoś lub coś zapobiegając czemuś
hindre
  zatrzymywać coś lub kogoś w miejscu
avstå
  rezygnować ze zrobienia czegoś, nie pozwalać sobie na coś

powszechny /pɔˈfʃɛxnɨ/ (adj)
vanlig
  dotyczący większości osób, spraw; publiczny, ogólny

powszedni /pɔˈfʃɛdʲɲi/ (adj)
hverdagslig
  codzienny, pospolity, zwykły

powtarzać /pɔˈftaʒaʨ̑/ (v)
gjenta
  mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił

powtórny (adj)
feilvare
  będący lub zrobiony po raz drugi

powtórzenie (n)
gjentakelse
  wykonanie czegoś powtórnie
  ponowne przejrzenie materiału do nauki

powtórzyć /pɔˈftuʒɨʨ̑/ (v)
gjenta
  aspekt dokonany od: powtarzać

powyżej /pɔˈvɨʒɛj/ (preposition)
forbi
  więcej niż określona wartość liczbowa
ovenfor
  znajdujący się wyżej czegoś, umieszczony nad czymś

powód /ˈpɔvut/ (n)
grunn
  coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego

powództwo (n)
klage
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wniosek wniesiony do sądu o rozpoczęcie postępowania w jakiejś sprawie; wniesienie sprawy do sądu

powódź /ˈpɔvuʨ̑/ (n)
flom
  (meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;

powóz /ˈpɔvus/ (n)
vogn
  czterokołowy pojazd ciągnięty przez konie

powłoka /pɔˈvwɔka/ (n)
skare
  to, co okrywa, powleka jakiś przedmiot

powściągliwość /ˌpɔfʲɕʨ̑ɔ̃ŋɡˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
forbeholde
  umiejętność panowania nad sobą

powściągliwy (adj)
omstendelig
  potrafiący zachować opanowanie, mający umiar

poza /ˈpɔza/ (n)
anbringe
  postawa, stan ciała w danej chwili

poza /ˈpɔza/ (preposition)
utenfor
  oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś pomieszczeniu, na zewnątrz

pozaziemski (adj)
utenomjordisk
  pochodzący spoza Ziemi

pozbywać (v)
kaste
  odsuwać od siebie

pozdrowienie /ˌpɔzdrɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
hallo
  słowa, gesty wymawiane na powitanie lub pożegnanie

pozer /ˈpɔzɛr/ (n)
posør
  (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś nieudolnie charakteryzujący się na coś lub kogoś; imitator wzbudzający zażenowanie

poziom /ˈpɔʑɔ̃m/ (n)
nivå
  etap gry komputerowej
  położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny
  stan zaawansowania czegoś, faza rozwoju
  stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy
  wartość jakiejś mierzalnej wielkości

poziomka /pɔˈʑɔ̃mka/ (n)
markjordbær
  (botanika, botaniczny) Fragaria, roślina o jadalnych, czerwonych owocach podobnych do truskawek, tylko mniejszych, rosnąca dziko, przeważnie w lasach, także uprawiana w ogrodach;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc poziomki (1.1)

poziomka pospolita (n)
markjordbær
  (botanika, botaniczny) Fragaria vesca L., gatunek rośliny z rodziny różowatych, uprawiana w wielu krajach świata, również w Polsce;

poziomo (adv)
horisontal
  równolegle do podłoża

poziomy /pɔˈʑɔ̃mɨ/ (adj)
horisontal
  prostopadły do kierunku siły grawitacji

poznanie (n)
kunnskap
  (rzeczownik odczasownikowy) od poznać

poznawać (v)
lære
  dowiadywać się w wyniku doświadczenia lub obserwacji

pozornie (adv)
tilsynelatende
  sprawiając wrażenie prawdziwego

pozorny /pɔˈzɔrnɨ/ (adj)
tilsynelatende
  nieprawdziwy, ale sprawiający wrażenie prawdziwego

pozostawać /ˌpɔzɔˈstavaʨ̑/ (v)
stag
  być częścią czegoś; pozostałością, resztą po czymś lub kimś
  być dalej takim samym, bez zmian; nie zmieniać się
  zostać w jakimś miejscu, nie ruszać się skądś

pozostały /ˌpɔzɔˈstawɨ/ (adj)
andre
  taki, który nie należy do grupy; stanowiący resztę

pozować /pɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
posere
  przyjmować nieruchomą pozycję do zdjęcia lub obrazu
gjøre seg til
  udawać kogoś, kim się nie jest

pozwalać /pɔˈzvalaʨ̑/ (v)
tillate
  umożliwiać, sprawiać, że coś staje się możliwe, wykonalne
  zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić

pozycja /pɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
plassere
  (ekonomia, ekonomiczny) stanowisko kupującego/sprzedającego wobec przewidywanego przez niego przyszłego kursu instrumentu pochodnego wyrażone przez kupno bądź sprzedaż nieposiadanych kontraktów terminowych
  konkretne ułożenie ludzkiego ciała
  położenie kogoś lub czegoś w przestrzeni określane za pomocą współrzędnych lub odległości od innych obiektów

pozycja misjonarska (n)
misjonærstilling
  (seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim;

pozyskiwać (v)
overvinne
  przekonywać do siebie
  stawać się posiadaczem czego

pozywać (v)
stemme
  wnosić przeciwko komuś skargę do sądu

poła (n)
fang
  połowa części dolnej ubioru rozpinającego się z przodu

połowa /pɔˈwɔva/ (n)
halvdel
  jedna z dwóch równych części całości

położenie /ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
beliggenhet
  miejsce znajdowania się czegoś
  warunki, w jakich znajduje się dana osoba lub obiekt

położna /pɔˈwɔʒna/ (n)
fødselshjelper
  (medycyna, medyczny) kobieta pomagająca przy porodach

południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
sør, syd
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
middag
  chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;

południk /pɔˈwudʲɲik/ (n)
meridian
  (geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;

południowo-wschodni /ˌpɔwudʲɲɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
sørøst
  będący na południowym wschodzie

południowo-zachodni /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔ zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
sørvest
  będący na południowym zachodzie

południowoafrykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
sørafrikansk
  odnoszący się do Republiki Południowej Afryki

południowokoreański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
sørkoreansk
  odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim

południowy /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (adj)
sørlig
  (geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)
non
  odbywający się w południe, dotyczący południa (czas)

południowy wschód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/ (n)
sørøst
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim

południowy zachód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/ (n)
sørvest
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim

połykać (v)
svelge
  przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny

połysk /ˈpɔwɨsk/ (n)
glose
  (potocznie, potoczny) błyszczenie się czegoś

połyskiwać (v)
skimra
  wyróżniać się połyskiem z otoczenia

połóg /ˈpɔwuk/ (n)
barneseng
  (medycyna, medyczny) okres po porodzie;

połów /ˈpɔwuf/ (n)
fisking
  czynność łowienia
fangst
  efekt łowienia

połączenie /ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
forbindelse
  (rzeczownik odczasownikowy) od połączyć

pończocha /pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa/ (n)
strømpe
  obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;

pościel /ˈpɔɕʨ̑ɛl/ (n)
sengetøy
  wyposażenie łóżka rozkładane do spania – poduszki, prześcieradło, przykrycie

pościć /ˈpɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
faste
  przestrzegać postu nakazanego przez religię

pośladek /pɔˈɕladɛk/ (n)
rumpeballe
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;

poślizg (n)
sleide
  ruch posuwisty po śliskiej powierzchni

poślizgnąć się (v)
gli
  utracić równowagę na śliskiej powierzchni

poślubić /pɔˈɕlubʲiʨ̑/ (v)
gifte
  wziąć z kimś ślub, ożenić się lub wyjść za mąż

pośpiech /ˈpɔɕpʲjɛx/ (n)
travelhet
  spieszenie się, robienie czegoś szybko

poświadczenie (n)
belegg
  potwierdzenie prawdziwości, wiarygodności, tożsamości

poświata (n)
aftenrøde
  słabe, emanujące skądś światło

poświęcać /pɔˈɕfʲjɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
ofre
  (książkowy) oddawać coś w ofierze; wyrzekać się czegoś dla czyjegoś dobra
innvie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dokonywać poświęcenia; pokropić coś wodą święconą
bedrive
  zajmować się czymś, zwłaszcza zawodowo, oddawać swój czas jakiemuś celowi

poświęcenie /ˌpɔɕfʲjɛ̃nˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ofre
  (książkowy) oddawanie czegoś w ofierze; wyrzeczenie się czegoś dla czyjegoś dobra
  (książkowy) pełen bohaterstwa czyn; ofiara
  (szachy, pojęcie szachowe) celowe posunięcie, którego konsekwencją jest utrata bierki w celu uzyskania innych korzyści, np. inicjatywy, forsownego wariantu wiodącego do mata itd.
forpliktelse
  skierowanie na coś uwagi, wyrażenie zainteresowania czymś

pożar /ˈpɔʒar/ (n)
brann
  niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;

pożarny (adj)
brenne
  (przestarzałe, przestarzały) związany z pożarem lub pożarnictwem

pożegnanie (n)
avskjed
  (rzeczownik odczasownikowy) od pożegnać

pożycie /pɔˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
livsstil
  (przestarzałe, przestarzały) rodzaj, tryb życia

pożyczać /pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑/ (v)
låne
  brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą
  dawać coś komuś na pewien czas

pożyczka /pɔˈʒɨʧ̑ka/ (n)
lån
  danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone;

pożyteczny /ˌpɔʒɨˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
nyttig
  przynoszący pożytek lub przydatny do czegoś

pożywienie /ˌpɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
føde
  jedzenie, pokarm, strawa

pożądanie /ˌpɔʒɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
begjær
  pociąg fizyczny; pragnienie obcowania seksualnego z kimś

prababcia /praˈbapʲʨ̑a/ (n)
oldemor
  matka dziadka lub babci

prababka /praˈbapka/ (n)
oldemor
  matka dziadka lub babki

praca /ˈpraʦ̑a/ (n)
arbeide
  (fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego;
arbeid
  artykuł, tekst lub dzieło plastyczne
  miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
  wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;
Løpe
  funkcjonowanie czegoś

praca domowa /ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva/ (n)
hjemmelekse
  (edukacja, edukacyjny) praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu

pracodawca /ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
arbeidsgiver
  osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników;

pracoholik /ˌpraʦ̑ɔˈxɔlʲik/ (n)
arbeidsnarkoman
  osoba cierpiąca na pracoholizm, uzależniona od wykonywanej pracy

pracować /praˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
arbeide, jobbe
  wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

pracowitość /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɔɕʨ̑/ (n)
flid
  cecha tego, kto jest pracowity

pracowity /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ/ (adj)
flittig
  taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością

pracownia /praˈʦ̑ɔvʲɲa/ (n)
lab
  (edukacja, edukacyjny) (studencki) odpowiednio urządzone pomieszczenie do prowadzenia badań i doświadczeń naukowych

pracownica /ˌpraʦ̑ɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
arbeiderske
  kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy

pracowniczka (n)
arbeiderske
  kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy

pracownik /praˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
arbeider
  osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę;

praczka /ˈpraʧ̑ka/ (n)
vaskekone
  kobieta zawodowo piorąca

pradziadek /praˈʥ̑adɛk/ (n)
oldefar
  ojciec dziadka lub babci

pragmatyczny (adj)
pragmatisk
  wynikający z pragmatyzmu, oparty na przekonaniu, że podejmowane czynności powinny być praktyczne, dawać korzyść

pragnienie /praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
tørst
  (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;

praindoeuropejski /ˌpra<sup>j</sup>ĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
protoindoeuropeisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoeuropejski pierwotny, odnoszący się do pierwotnego okresu wspólnoty indoeuropejskiej

prajęzyk (n)
urspråk
  język, z którego wywodzą się inne języki;

praktycznie (adv)
i praksis
  w praktyce

praktyka /ˈpraktɨka/ (n)
praksis
  świadoma i celowa działalność ludzka

praktykant (n)
lærling
  ktoś, kto odbywa praktykę zawodową

pralka /ˈpralka/ (n)
vaskemaskin
  (technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;

pralnia /ˈpralʲɲa/ (n)
vaskerom
  miejsce, w którym pierze się odzież

pranie /ˈprãɲɛ/ (n)
klesvask
  porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych

prank (n)
ablegøyer
  psikus, figiel, nabranie kogoś

prasować /praˈsɔvaʨ̑/ (v)
stryke
  wygładzać tkaninę za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.

prawa człowieka /ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (n)
menneskerettigheter
  niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności;

prawda /ˈpravda/ (n)
sannhet
  treść zgodna z rzeczywistością;

prawdopodobieństwo /ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
sannsynlighet
  (matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia prawdopodobieństwa (1.1);
  szansa, że coś się wydarzy

prawdopodobnie /ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ/ (adv)
antagelig
  przypuszczalnie, być może

prawdopodobny /ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
sannsynlig
  przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy

prawdziwie /pravʲˈʥ̑ivʲjɛ/ (adv)
ekte
  w sposób prawdziwy

prawdziwy /pravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
ekte
  rzeczywisty
  typowy dla naszych wyobrażeń

prawdę mówiąc
for å være ærlig
  (potocznie, potoczny) deklaruje szczerość wypowiedzi (głównie wypowiedzi kontrowersyjnych i wypowiedzi mogących urazić odbiorcę)

prawica /praˈvʲiʦ̑a/ (n)
høyre
  (książkowy) prawa dłoń, prawa ręka
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej

prawicowy /ˌpravʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
høyre
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z prawicą, właściwy prawicy, wywodzący się z prawicy

prawiczek (n)
jomfru
  mężczyzna, który nie odbył jeszcze stosunku płciowego

prawidło /praˈvʲidwɔ/ (n)
linjal
  (przestarzałe, przestarzały) zasada, przepis, norma zapewniająca prawidłowość czegoś

prawidłowy /ˌpravʲidˈwɔvɨ/ (adj)
riktig
  bezbłędny, poprawny (zgodny z prawdą)
  zgodny z przyjętymi prawidłami lub założeniami
  słuszny, odpowiedni, właściwy (pasujący do danej sytuacji)
  dobrze uformowany, foremny

prawie /ˈpravʲjɛ/ (particle)
nesten
  …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

prawniczy (adj)
juridisk
  dotyczący prawa lub prawników

prawnik /ˈpravʲɲik/ (n)
jurist
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca wykształcenie prawnicze

prawnuczka /praˈvnuʧ̑ka/ (n)
oldebarn
  córka wnuka lub wnuczki

prawnuk /ˈpravnuk/ (n)
oldebarn
  syn wnuczki lub wnuka

prawny /ˈpravnɨ/ (adj)
rett
  taki, który dotyczy prawa, wywodzi się z prawa, jest z nim zgodny
juridisk
  taki, który zajmuje się prawem jako nauką; jest stosowany w tej dziedzinie

prawo /ˈpravɔ/ (n)
rett
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;

prawo jazdy /ˈpravɔ ˈjazdɨ/ (n)
førerkort
  (motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;

prawo publiczne /ˈpravɔ puˈblʲiʧ̑nɛ/ (n)
offentlig rett
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gałąź prawa zawierająca normy prawne, których zadaniem jest ochrona interesu publicznego;

prawo zwyczajowe /ˈpravɔ ˌzvɨʧ̑aˈjɔvɛ/ (n)
common law
  (socjologia, socjologiczny) zbiór stosowanych norm prawnych ukształtowanych w toku historii i uważanych przez jakąś społeczność lub grupę za obowiązujące;

prawomocny (adj)
gyldig
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) posiadający moc prawną

praworęczny /ˌpravɔˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
høyrehendt
  posługujący się głównie prawą ręką

prawy /ˈpravɨ/ (adj)
høyre
  znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce

prazeodym /ˌprazɛˈɔdɨ̃m/ (n)
praseodym
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;

prać /praʨ̑/ (v)
tvette
  usuwać brud z ubrań, tkanin

prażyć /ˈpraʒɨʨ̑/ (v)
riste
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu

precesja /prɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
presesjon
  (fizyka, fizyczny) zjawisko jednostajnej zmiany kierunku osi obrotu wirującego ciała;

precyzować (v)
beskrive noe nærmere
  określać dokładnie, z precyzją

precyzyjnie /ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjɲɛ/ (adv)
nøyaktig
  w sposób precyzyjny, dokładny

precyzyjny /ˌprɛʦ̑ɨˈzɨjnɨ/ (adj)
nøyaktig
  charakteryzujący się precyzją, dokładnością; taki, który dba o szczegóły

precz /prɛʧ̑/ (interjection)
av
  gwałtowne wyrażenie niechęci, sprzeciwu, tego że ma się czegoś dość

preferować /ˌprɛfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
føretrekje
  dawać komuś/czemuś pierwszeństwo, preferencje

prefiks /ˈprɛfʲiks/ (n)
forstavelse
  (językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;

prehistoryczny (adj)
forhistorisk
  związany z prehistorią, dotyczący prehistorii

prekognicja /ˌprɛkɔɟˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
prekognisjon
  zjawisko paranormalne mające polegać na umiejętności przewidywania zdarzeń, które dopiero będą miały miejsce w przyszłości;

prekursor /prɛˈkursɔr/ (n)
førelaupar
  osoba, która w danej dziedzinie wyprzedza innych, zwiastuje jakiś nowy kierunek, okres itp.

prekursorski (adj)
banebrytende
  wyprzedzający swoje czasy w danej dziedzinie

premier /ˈprɛ̃mʲjɛr/ (n)
statsminister
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;

premiera /prɛ̃ˈmʲjɛra/ (n)
premiere
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem

prenumerata /ˌprɛ̃nũmɛˈrata/ (n)
abonnement
  przedpłata za czasopismo na określony czas, gwarantująca, że dana osoba będzie otrzymywać przez ten czas określoną liczbę numerów tego czasopisma; ten czas

prenumerator /ˌprɛ̃nũmɛˈratɔr/ (n)
abonnent
  osoba, która wykupiła prenumeratę

prenumerować (v)
underskrive
  otrzymywać jakąś publikację regularnie przez określony czas

preparat /prɛˈparat/ (n)
preparat
  obiekt biologiczny zakonserwowany celem badań lub dydaktyki
  substancja lub mieszanina związków przygotowana do konkretnego zastosowania

presja /ˈprɛsʲja/ (n)
trykk
  nacisk, przymus wywierany na kogoś w celu zmuszenia go do czegoś

preskrypcja /prɛˈskrɨpʦ̑ʲja/ (n)
brilleseddel
  (dawniej, dawny) przedawnienie
  (dawniej, dawny) przepis prawny, nakaz urzędowy
  (językoznawstwo, językoznawczy) wydawanie norm językowych; kodyfikacja normatywna;
  wypisywanie, ordynowanie czegoś, (także, też) recepta lekarska

pretekst /ˈprɛtɛkst/ (n)
tilgi
  powód, który ukrywa rzeczywistą przyczynę

pretensja (n)
klage
  roszczenie zgłaszane przez kogoś do czegoś; wymaganie, żądanie

prezbiterium /ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm/ (n)
kor
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej;

prezent /ˈprɛzɛ̃nt/ (n)
gave
  rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii

prezentować /ˌprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
presentere
  pokazywać coś

prezerwatywa /ˌprɛzɛrvaˈtɨva/ (n)
kondom
  (seksuologia, seksuologiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;

prezes /ˈprɛzɛs/ (n)
president
  osoba przewodząca jakiejś instytucji, organizacji lub jakiemuś stowarzyszeniu

prezydencja (n)
formannskap
  prezydentura
  przewodniczenie

prezydent /ˈprɛzɨdɛ̃nt/ (n)
president
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;

prezydentka (n)
president
  (rzadki, rzadko używany) kobieta prezydent

prezydentura /ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura/ (n)
presidentembete
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd, tytuł lub funkcja prezydenta

priorytet /prʲjɔˈrɨtɛt/ (n)
forkjørsrett
  pierwszeństwo przysługujące czemuś

probierstwo /prɔˈbʲjɛrstfɔ/ (n)
prøve
  sztuka mająca na celu dochodzenie wartości rud, metalów i innych produktów hutniczych

problem /ˈprɔblɛ̃m/ (n)
problem
  coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia

problematyczny /ˌprɔblɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
problematisk
  budzący zastrzeżenia lub niepewny

problematyka (n)
problematikk
  ogół problemów związanych z jakąś dziedziną

proboszcz /ˈprɔbɔʃʧ̑/ (n)
sogneprest
  (kościelny) ksiądz zarządzający parafią;

probówka (n)
prøverør
  (chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów;

proca /ˈprɔʦ̑a/ (n)
slynge
  broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski;

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
interesse
  (finanse, finansowy) oprocentowanie, odsetki, dochód od kapitału

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (numeralFraction)
prosent
  (matematyka, matematyczny) setna część całości;

proces /ˈprɔʦ̑ɛs/ (n)
prosess
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie
  uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie

procesja /prɔˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
siv
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych w pochodzie, często ze śpiewem eksponująca przedmioty kultu;

procesor /prɔˈʦ̑ɛsɔr/ (n)
prosessor
  (informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów;

proch /prɔx/ (n)
pulver
  proch strzelniczy
  rozdrobniona, sypka substancja

prochownica (n)
primer
  (historia, historyczny, historycznie) puszka lub róg do podręcznego przechowywania prochu

prochy /ˈprɔxɨ/ (n)
akse
  stałe produkty rozkładu lub spopielenia zwłok

produkcja /prɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
produksjon
  uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów

produkt /ˈprɔdukt/ (n)
produkt
  (chemia, chemiczny) substancja powstała w wyniku reakcji chemicznej
  (lekceważąco, lekceważący) o osobie uznanej za ukształtowaną w wyniku pewnego procesu
  (matematyka, matematyczny) uogólnienie iloczynu kartezjańskiego;
  rezultat pracy twórczej
  w marketingu: wszystko, co można zaoferować na rynku;
middel
  rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa

produktywność (n)
produktivitet
  (ekonomia, ekonomiczny) wielkość efektu produkcyjnego uzyskanego z danych nakładów, wyrażona za pomocą wartości ułamka, w którym licznik zawiera wielkość produkcji, a mianownik – wielkość poniesionych na nią nakładów;
  cecha tego, co produktywne; cecha tych, którzy są produktywni

profanować (v)
vanhellige
  (podniośle) popełniać profanację

profesjonalny (adj)
profesjonell
  (o uprawiającym jakąś dziedzinę) będący specjalistą, wykonujący swój zawód fachowo (np. personel)
  (o uprawianej dziedzinie) uprawiany fachowo jako zawód (np. teatr)

profesor /prɔˈfɛsɔr/ (n)
professor
  (edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;

profilaktyczny (adj)
profylaktisk
  (medycyna, medyczny) dotyczący profilaktyki i zapobiegania chorobom

profilaktyka /ˌprɔfʲiˈlaktɨka/ (n)
forsvar
  środki i działania w celu zapobiegania niepożądanym zdarzeniom, szkodom; likwidacja przyczyn złych zjawisk

profit /ˈprɔfʲit/ (n)
forsterkning
  (finanse, finansowy) zysk

prognoza /prɔˈɡnɔza/ (n)
utsikt
  przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach

program /ˈprɔɡrãm/ (n)
program
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań
  plan działań

programista /ˌprɔɡrãˈmʲista/ (n)
programmerer
  (informatyka, informatyczny) osoba, zajmująca się pisaniem programów komputerowych;

programowanie /ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
programmering
  (informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;

programować /ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑/ (v)
kode
  (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe

projekt /ˈprɔjɛkt/ (n)
prosjekt
  (zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu

prokrastynacja (n)
prokrastinering
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później;

prokurator /ˌprɔkuˈratɔr/ (n)
aktor
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;

proletariusz /ˌprɔ.lɛ.ˈtar.ʲjuʃ/ (n)
proletar
  (historia, historyczny, historycznie) pierwotnie członek grupy społecznej w Republice Rzymskiej, utożsamiany z ostatnią na zgromadzeniu ludowym, najbiedniejszą klasą majątkową obywateli;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek proletariatu, klasy społecznej składającej się z robotników najemnych, zwłaszcza tych zatrudnionych w przemyśle; najuboższej warstwy społeczeństwa;

prolog /ˈprɔlɔk/ (n)
innledning
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję;

prom /prɔ̃m/ (n)
ferje
  statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;

prom kosmiczny (n)
skytteltrafikk
  (astronautyka, astronautyczny) statek kosmiczny o wielokrotnym wykorzystaniu

promet /ˈprɔ̃mɛt/ (n)
promethium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;

promieniowanie jonizujące /ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ ˌjɔ̇̃ɲizuˈjɔ̃nʦ̑ɛ/ (n)
ioniserende stråling
  (fizyka, fizyczny) (medycyna, medyczny) promieniowanie, którego źródłem są substancje mające zdolność wytwarzania jonów w czasie przenikania przez materię;

promieniować (v)
spre
  (medycyna, medyczny) rozchodzić się z chorego miejsca do przyległej okolicy
arbeide
  wywierać wpływ na środowisko

promień /ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
radius
  (geometria) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;
stråle
  wiązka światła wychodząca ze źródła światła;

propaganda /ˌprɔpaˈɡãnda/ (n)
propaganda
  działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;

propagować (v)
spre
  prowadzić propagandę

proponować /ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
foreslå
  zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt)

propozycja /ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
forslag
  coś, co się komuś proponuje

propriocepcja /ˌprɔprʲjɔˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
propriosepsjon
  (fizjologia, fizjologiczny) zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała

proprium (n)
egen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część liturgii podlegająca zmianie zależnie od kalendarza liturgicznego;

proroctwo /prɔˈrɔʦ̑tfɔ/ (n)
profesi
  przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka

prorok /ˈprɔrɔk/ (n)
profet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;

prorokować /ˌprɔrɔˈkɔvaʨ̑/ (v)
forutsi
  (przenośnie, przenośnia) przewidywać przyszłe wydarzenia

prosić /ˈprɔɕiʨ̑/ (v)
hete
  zwracać się do kogoś w celu nakłonienia go do złożenia wizyty; zapraszać
be
  zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś

prosię /ˈprɔɕɛ/ (n)
grisunge
  (zoologia, zoologiczny) młoda świnia, do ok. 12 tygodnia życia (później: warchlak)

proso /ˈprɔsɔ/ (n)
hirse
  (botanika, botaniczny) Panicum miliaceum, roślina zbożowa;

prosta /ˈprɔsta/ (n)
rett linje
  (geometria) (matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi;

prostacki /prɔˈstaʦ̑ʲci/ (adj)
trumpete
  właściwy prostakowi

prostak /ˈprɔstak/ (n)
enfoldig
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba płci męskiej zachowująca się w sposób prymitywny, niekulturalny bądź chamski

prostata /prɔˈstata/ (n)
prostata
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia;

prosto /ˈprɔstɔ/ (adv)
opprett
  równo pionowo, bez przekrzywień i pochylania się
enkel
  w nieskomplikowany sposób
fra
  w prostej linii
ganske enkelt
  łatwo, bez problemów

prosto spod igły /ˈprɔstɔ spɔd‿ˈiɡwɨ/ (idiom)
splitter ny
  o przedmiocie, często o ubraniu: nowy, niedawno uszyty, wyprodukowany

prosto w nos (adv)
heterofil
  wprost, dosłownie, bezpośrednio

prosto w oczy (adv)
heterofil
  wprost, dosłownie, bezpośrednio

prosto z mostu /ˈprɔstɔ ˈz‿mɔstu/ (adv)
rett på sak
  wprost, dosłownie, bezpośrednio

prostoduszny (adj)
rettskaffen
  odznaczający się prostotą, szczerością i łatwowiernością; (także, też): świadczący o takich cechach

prostokąt /prɔˈstɔkɔ̃nt/ (n)
rektangel
  (geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;

prostokątny /ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
rektangulær
  mający kształt prostokąta

prostopadle (adv)
loddrett
  tworząc z daną prostą lub płaszczyzną kąt prosty

prostopadły /ˌprɔstɔˈpadwɨ/ (adj)
loddrett
  tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty

prostota /prɔˈstɔta/ (n)
keitete
  (dawniej, dawny) brak ogłady i wykształcenia, nieokrzesanie

prostować (v)
riktig
  dokonywać korekty; usuwać pomyłki, wady

prostownik (n)
likeretter
  (elektronika, elektroniczny) układ lub element elektroniczny zamieniający prąd przemienny na prąd o stałym kierunku (w idealnym przypadku prąd stały);

prosty /ˈprɔstɨ/ (adj)
enkel
  łatwy, o niewielkiej trudności
  niewykształcony; zwykły

prostytucja /ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
prostitusjon
  proceder sprzedaży usług seksualnych;

prostytutka /ˌprɔstɨˈtutka/ (n)
prostituert
  (książkowy) kobieta świadcząca usługi seksualne

proszek /ˈprɔʃɛk/ (n)
pulver
  substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek

proszek do pieczenia (n)
bakepulver
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;

proszę /ˈprɔʃɛ/
må jeg be
  potwierdzenie wykonania prośby
  zwrot używany zamiast trybu rozkazującego
hva
  zwrot używany zamiast wołacza, wraz z rzeczownikiem w dopełniaczu przy skierowaniu wypowiedzi do kogoś

proszę /ˈprɔʃɛ/ (interjection)
bare hyggelig
  zaproszenie do czegoś lub podkreślenie ofiarowania czegoś

protaktyn /prɔˈtaktɨ̃n/ (n)
protactinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;

protest /ˈprɔtɛst/ (n)
protestere
  demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś

protestant /prɔˈtɛstãnt/ (n)
protestant
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich

protestantyzm /ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥/ (n)
protestantisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku;

protestować /ˌprɔtɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
protestere
  wyrażać sprzeciw, pokazywać, że się z czymś nie zgadza

protokół /prɔˈtɔkuw/ (n)
protokoll
  sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał;

proton /ˈprɔtɔ̃n/ (n)
proton
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

prowadzenie /ˌprɔvaˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
bly
  (rzeczownik odczasownikowy) od prowadzić

prowadzić /prɔˈvaʥ̑iʨ̑/ (v)
administrere
  (sport, sportowy) także (przenośnie, przenośnia) być pierwszym w trakcie wyścigu
føre
  być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca
  kierować czymś, być inicjatorem, organizatorem czegoś; wykonywać coś
kjøre
  kierować jakimś pojazdem (w domyśle: samochodem)
framkalle
  tworzyć skutek czegoś

prowincja /prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja/ (n)
provins
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa;
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo;
  obszar kraju oddalony od stolicy i większych miast

prowokować /ˌprɔvɔˈkɔvaʨ̑/ (v)
provosere
  podburzać do czegoś
  wywoływać

proxy /ˈprɔksɨ/ (n)
fullmakt
  (informatyka, informatyczny) komponent lub urządzenie pośredniczące w dostępie do innego obiektu;

prozopagnozja /ˌprɔzɔpaɡˈnɔzʲja/ (n)
prosopagnosi
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania twarzy;

pruderyjny (adj)
fisefin
  przesadnie wstydliwy

pruski /ˈprusʲci/ (adj)
prøyssisk
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do Prus lub ich mieszkańców

pruć /pruʨ̑/ (v)
angre
  usuwać szwy; rozdzielać dwa materiały (tkaniny)

prymka (n)
skrå
  (przestarzałe, przestarzały) porcja sprasowanego tytoniu przeznaczonego do żucia

pryskać /ˈprɨskaʨ̑/ (v)
plaske
  wywoływać w powietrzu ruch kropel lub drobnych cząstek czegoś

pryszcz /prɨʃʧ̑/ (n)
barnemat
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś bardzo łatwego lub niezbyt ważnego
kvise
  krosta

prysznic /ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
dusj
  aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;

prywatny /prɨˈvatnɨ/ (adj)
privat
  będący czyjąś osobistą własnością

przebieg /ˈpʃɛbʲjɛk/ (n)
forløp
  odbywanie się czegoś, rozwijanie się w czasie
rute
  trasa, kierunek biegu czegoś, linia, wzdłuż której jest coś położone, przeprowadzone

przebiegać /pʃɛˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
Løpe
  będąc w ruchu, biegiem przemieścić się z jednego punktu na drugi
løpe
  o linii, trasie: prowadzić przez coś, być wytyczonym gdzieś, ciągnąć się dokądś
  przebywać daną drogę biegiem
forløpe
  postępować, rozwijać się w czasie, odbywać się

przebiegły /pʃɛˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
listig
  postępujący chytrze, przemyślnie

przebierać /pʃɛˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
kjas
  wybrzydzać, grymasić, nie móc zdecydować się

przebijać (v)
perforere
  robić otwór czymś ostrym; przeszywać na wylot
digge
  robić przejście w jakiejś przeszkodzie

przebiśnieg /pʃɛˈbʲiɕɲɛk/ (n)
snøklokke
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L.

przebranie (n)
drakt
  (rzeczownik odczasownikowy) od przebrać

przebywać /pʃɛˈbɨvaʨ̑/ (v)
avvente
  być gdzieś przez pewien czas; pozostawać gdzieś dłużej; spędzać gdzieś czas

przebój (n)
anslag
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) coś bardzo popularnego, szczególnie w odniesieniu do utworów muzycznych

przechadzać się (v)
gå tur
  odbywać przechadzkę

przechadzka (n)
spasertur
  chodzenie dla relaksu, wypoczynku

przechodni /pʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
transitiv
  (gramatyka) o czasowniku: posiadający formy strony biernej

przechodzień /pʃɛˈxɔʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
vandringsmann
  osoba idąca ulicą lub chodnikiem

przechodzić /pʃɛˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
erfare
  być przekazywanym, krążyć między obiektami lub osobami
passere
  minąć w czasie, stawać się przeszłością
  o propozycji: zostać zatwierdzoną
krysse
  przekraczać coś w poprzek
gjennomgå
  przeżywać coś

przechowywanie /ˌpʃɛxɔvɨˈvãɲɛ/ (n)
lager
  (rzeczownik odczasownikowy) od przechowywać

przechowywać /ˌpʃɛxɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
oppbevare
  chować coś przed zniknięciem, zginięciem lub zepsuciem w jakimś miejscu

przechwalać (v)
skryte
  chwalić się przesadnie

przeciek /ˈpʃɛʨ̑ɛk/ (n)
lekkasje
  (przenośnie, przenośnia) niekontrolowane, nielegalne przedostanie się poufnych informacji do mediów lub opinii publicznej
  wypływ cieczy lub uchodzenie gazu z miejsca, w którym powstała nieszczelność

przeciekać (v)
lekke
  cieknąc, przenikać przez coś
  przepuszczać ciecz z powodu nieszczelności

przecież /ˈpʃɛʨ̑ɛʃ/ (particle)
jo
  …mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podważyć jej prawdziwość, słuszność

przecinać (v)
kutt
  dzielić na części ostrym narzędziem
  przerywać ciągłość jakiejś powierzchni
krysse
  o drogach, trasach, szlakach, liniach, itp.: krzyżować się

przecinek /pʃɛˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
komma
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;

przeciskać /pʃɛˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
bend
  przesuwać, przekładać coś poprzez coś innego (najczęściej ciasnego, zwartego)

przeciw /ˈpʃɛʨ̑if/ (preposition)
mot
  … używany do określenia celu czynności lub stanów związanych z walką lub grą z wyrażeniem stojącym za przyimkiem
  … używany do określenia celu działania czegoś
imot
  … używany do wyrażenia poglądów lub stanowisk odmiennych wobec wyrażenia za przyimkiem

przeciw- /ˈpʃɛʨ̑if/ /ˈpʃɛʨ̑iv/ (prefix)
mot
  …łączący się zwykle z rzeczownikami, przymiotnikami lub imiesłowami, tworzący wyrazy związane z walką z czymś lub cel działania, także wyrazy o cechach przeciwnych do wyrazu źródłowego

przeciwciało /ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ/ (n)
antistoff
  (medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;

przeciwieństwo /ˌpʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
motsetning
  odwrotność (czegoś), odmienność w porównaniu z czymś innym

przeciwległy /ˌpʃɛʨ̑ivˈlɛɡwɨ/ (adj)
motsatt
  znajdujący się, leżący po przeciwnej stronie czegoś

przeciwnik /pʃɛˈʨ̑ivʲɲik/ (n)
motstander
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) także przenośnie ten, przeciwko któremu się walczy lub rozgrywa grę
  ten, kto jest czemuś przeciwny

przeciwny /pʃɛˈʨ̑ivnɨ/ (adj)
motsatt
  znajdujący się naprzeciw czegoś

przeciwprostokątna (n)
hypotenus
  (geometria) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego

przeciwstawny (adj)
rygge
  stanowiący kontrast

przeciwutleniacz /ˌpʃɛʨ̑ivuˈtlɛ̃ɲaʧ̑/ (n)
antioksidant
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki;

przeciwwaga (n)
motveie
  (technologia, technika, techniczny) ciężar zastosowany dla zrównoważenia innego;

przeciąg /ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
trekk
  strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami

przeciągać /pʃɛˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
dytte
  powodować za pomocą ciągnięcia, że coś przedostaje się, przechodzi przez coś na inną stronę
gjennomføre
  zmieniać położenie czegoś, ciągnąc to

przecięcie /pʃɛˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
gatekryss
  miejsce, w którym coś się z czymś krzyżuje

przeciętna /pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntna/ (n)
gjennomsnitt
  (matematyka, matematyczny) średnia arytmetyczna lub wartość oczekiwana;

przeciętny /pʃɛˈʨ̑ɛ̃ntnɨ/ (adj)
bety
  (matematyka, matematyczny) będący wynikiem średniej arytmetycznej, czyli podzielenia sumy wartości przez ich liczbę;
enkel
  (potocznie, potoczny) banalny, nieskomplikowany, prosty
laber
  niczym się nie wyróżniający, zwykły, nie wykraczający poza przeciętną

przecznica (n)
blokk
  ulica przecinająca prostopadle jakąś inną ulicę

przeczucie /pʃɛˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
følsom
  przewidzenie w oparciu o uczucia lub intuicje, a nie w oparciu o przesłanki racjonalne

przeczuwać /pʃɛˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
ane
  mieć przeczucie

przeczyszczający (adj)
avføringsmiddel
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wywołujący biegunkę, powodujący przeczyszczenie

przeczyć (v)
gi et galt inntrykk av
  być w sprzeczności z czymś, wykluczać się z czymś

przed /pʃɛt/ (preposition)
før
  …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem

przede wszystkim /ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/ (adv)
fortrinnsvis
  o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze

przedimek określony /pʃɛdʲˈĩmɛk ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
bestemd artikkel
  (gramatyka) przedimek, który stoi przed rzeczownikiem znanym z kontekstu

przedmieście /pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
forstad
  (urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem;

przedmiot /ˈpʃɛdmʲjɔt/ (n)
gjenstand
  rzecz, obiekt nieożywiony
  cel czynności, obiekt (rzadziej człowiek lub istota żywa), na którym jest wykonywana czynność; (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rzecz, wobec której działania opisuje dane prawo

przedmowa (n)
innledning
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu

przedni /ˈpʃɛdʲɲi/ (adj)
foran
  znajdujący się na przodzie

przedostatni /ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi/ (adj)
nest siste
  będący przed ostatnim elementem, drugi od końca

przedpokój /pʃɛtˈpɔkuj/ (n)
forkammer
  pomieszczenie w mieszkaniu, z którego można dostać się do pozostałych pomieszczeń

przedpołudnie /ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
formiddag
  okres pomiędzy rankiem a południem

przedramię /pʃɛdˈrãmʲjɛ/ (n)
underarm
  (anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka

przedsionek (n)
bukt
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) u kręgowców część serca oddzielona zastawką od komory
forkammer
  (architektura, architektoniczny) niewielkie pomieszczenie oddzielające wejście od wnętrza budynku

przedsiębiorca /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
entreprenør
  (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;

przedsiębiorstwo /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/ (n)
bedrift
  samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;

przedsiębrać /pʃɛtʲˈɕɛ̃mbraʨ̑/ (v)
foreta
  podejmować jakieś działanie lub działalność

przedsięwzięcie /ˌpʃɛtʲɕɛ̃w̃vʲˈʑɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
våge
  zaplanowane działanie wykonane w jakimś celu, rzecz zamierzona i realizowana

przedstawiać /pʃɛtˈstavʲjäʨ̑/ (v)
utgjøre
  być czymś dla kogoś, stanowić coś
forestille
  opisywać, ukazywać coś zwykle w formie artystycznej
presentere
  zapoznawać kogoś z kimś, prezentować komuś kogoś
  podawać co do wiadomości, dawać do obejrzenia, do wglądu

przedstawiciel /ˌpʃɛtstaˈvʲiʨ̑ɛl/ (n)
representant
  osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś
  typowy członek danej grupy, typowy okaz danej kategorii

przedstawienie /ˌpʃɛtstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
foredrag
  prezentacja czegoś
forestilling
  występ wykonywany na scenie przed publicznością, widowisko

przedszkole /pʃɛṭˈʃkɔlɛ/ (n)
barnehage
  (edukacja, edukacyjny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;

przedtem /ˈpʃɛtːɛ̃m/ (pronoun)
tidligere
  w czasie poprzedzającym jakieś wydarzenie; przed nastąpieniem czegoś

przedwczesny /pʃɛtˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
foregående
  pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie

przedwczoraj /pʃɛtˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
i forgårs
  dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj

przedział /ˈpʃɛʥ̑aw/ (n)
kupé
  (kolejnictwo) jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest wagon;

przedłużacz (n)
skøteledning
  (elektryczność) wyposażone w długi kabel urządzenie zawierające jedno lub więcej gniazd elektrycznych, służące do przedłużania zasięgu między siecią elektryczną a czerpiącymi z niej urządzeniami;

przegapić /pʃɛˈɡapʲiʨ̑/ (v)
miste
  aspekt dokonany od: przegapiać

przegradzać /pʃɛˈɡraʣ̑aʨ̑/ (v)
avsondre
  stawiać przegrodę między danymi obiektami; dzielić jakąś przestrzeń

przegrana /pʃɛˈɡrãna/ (n)
tap
  przegrane środki pieniężne lub przedmiot

przegroda (n)
skott
  coś co dzieli lub oddziela
kupé
  odgrodzone, wydzielone miejsce

przegrywać /pʃɛˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
kopi
  nagrywać coś na nowy nośnik z nośnika z zarejestrowanym wcześniej materiałem
tape
  okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji

przegub (n)
felling
  (technologia, technika, techniczny) ruchome połączenie dwóch części konstrukcyjnych pozwalające na ich obrót wokół osi

przegłos /ˈpʃɛɡwɔs/ (n)
omlyd
  (językoznawstwo, językoznawczy) zmiana barwy samogłoski pod wpływem otoczenia fonetycznego zachodząca w językach indoeuropejskich;

przejaw /ˈpʃɛjaf/ (n)
måler
  oznaka czegoś, zewnętrzny znak

przejawić /pʃɛˈjavʲiʨ̑/ (v)
manifestere
  okazać na zewnątrz
  wyjść na jaw

przejazd /ˈpʃɛjast/ (n)
drive
  przebywanie jakiejś drogi pojazdem lub konno

przejażdżka /pʃɛˈjaʃʧ̑ka/ (n)
ri
  krótka jazda, zwykle dla przyjemności, np. samochodem, konno

przejechać /pʃɛˈjɛxaʨ̑/ (v)
krysse
  jadąc, przebyć jakiś odcinek drogi
rakke ned på
  jadąc, przebyć lub pokonać jakąś trasę

przejeżdżać /pʃɛˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
krysse
  dostawać się na drugą stronę czegoś jadąc, przekraczać coś w czasie jazdy
passere
  jadąc, mijać określone miejsce
kjøre ned
  przesunąć coś po czymś innym

przejmować (v)
gripe
  zatrzymywać kogoś lub coś w drodze
uroe
  odczuwać strach o co lub wzruszenie

przejrzysty /pʃɛjˈʒɨstɨ/ (adj)
gjennomsiktig
  taki, który przepuszcza promienie słoneczne

przejście /ˈpʃɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
overgang
  (książkowy) faza pośrednia między dwoma elementami, zjawiskami, okresami itp.
  miejsce, przez które można przejść

przejście dla pieszych (n)
sebrastripe
  miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;

przejście graniczne (n)
grenseovergang
  (administracja) miejsce służące do przekraczania granicy państwa;

przejść do porządku dziennego (v)
glatte over
  pominąć, zignorować coś, nie zajmować się czymś, nie przywiązywać wagi do czegoś

przekaz /ˈpʃɛkas/ (n)
postanvisning
  pieniądze wysłane poprzez pocztę lub bank
beskjed
  treść, pogląd, przekonanie, które artysta (pisarz, reżyser, muzyk) chce przekazać innym poprzez swoje dzieło

przekazywanie (n)
overføring
  (rzeczownik odczasownikowy) od przekazywać

przekazywać /ˌpʃɛkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
gi etter
  (o emocjach) wzbudzać w odbiorcy
  dawać komuś coś (jakiś przedmiot)
etterlate
  dawać komuś uprawnienia do czegoś

przekleństwo /pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ/ (n)
banneord
  wulgaryzm lub obelga używana w celu wyrażenia gniewu lub obrażenia kogoś
  klątwa, życzenie komuś źle

przeklinać /pʃɛˈklʲĩnaʨ̑/ (v)
banne
  kląć, używać wulgarnego słownictwa
  rzucać klątwę, życzyć źle

przeklęty (adj)
jævla
  tak trudny do zniesienia, że powodujący chęć przeklinania

przekonanie /ˌpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ/ (n)
overbevisning
  przeświadczenie o słuszności czegoś, sąd oparty na takim przeświadczeniu

przekonywać /ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
overbevise
  zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności

przekop (n)
grøft
  rów w ziemi wykopany celem połączenia jednego miejsca z innym

przekorny (adj)
trassig
  skłonny do sprzeciwiania się, robiący na przekór

przekoziołkować (v)
slå salto
  kilkakrotnie zrobić koziołki

przekraczać /pʃɛˈkraʧ̑aʨ̑/ (v)
overtre
  naruszać obowiązujące zasady, łamać prawo
overskride
  przechodzić, przedostawać się przez coś
  przewyższać

przekrój /ˈpʃɛkruj/ (n)
tvangsinnlegge
  abstrakcyjny rysunek techniczny pokazujący przekrój (1.1) przedmiotu, urządzenia lub budowli według pewnej określonej płaszczyzny lub płaszczyzn
  widok przedmiotu powstały w wyniku przecięcia

przekręcać (v)
fordreie
  przedstawiać niewłaściwie, niezgodnie z rzeczywistością
bli
  wykonywać obrót czegoś, przechylać na bok
vri
  kręcąc się, zmieniać swoją pozycję

przekształcać /pʃɛˈkʃtawʦ̑aʨ̑/ (v)
forandre
  zmieniać coś w coś innego, nadawać czemuś inną formę

przekształcenie /ˌpʃɛkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
restrukturering
  (rzeczownik odczasownikowy) od przekształcić

przekupstwo (n)
bestikkelse
  uzyskiwanie korzyści poprzez przekazywanie komuś innej korzyści

przekupywać (v)
bestikke
  zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego

przekwitanie (n)
menopause
  (fizjologia, fizjologiczny) okres, w którym czynności narządów rozrodczych kobiety stopniowo zanikają

przekąska /pʃɛˈkɔ̃w̃ska/ (n)
matbit
  niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;

przekątna /pʃɛˈkɔ̃ntna/ (n)
diagonal
  (geometria) odcinek łączący dwa wierzchołki wielokąta lub wielościanu, nieleżące na jego jednym boku lub ścianie i znajdujące się całkowicie wewnątrz tego wielokąta lub wielościanu

przekładać /pʃɛˈkwadaʨ̑/ (v)
kutt
  (termin karciany) przesuwać potasowane karty w talii przed rozpoczęciem gry
trekk
  kłaść w inne miejsce, przemieszczać coś z jednego miejsca na drugie
oversette
  tłumaczyć na inny język

przekłuwać (v)
perforere
  przebić poprzez ukłucie czymś ostrym

przelatywać (v)
fly
  lecąc, przebywać jakąś drogę
fakke
  (pospolicie) odbywać stosunek płciowy

przelecieć (v)
fly over
  o czasie lub przestrzeni: minąć, przebyć
  przeczytać szybko i pobieżnie

przelew /ˈpʃɛlɛf/ (n)
oversvømme
  wystąpienie z brzegów, przelanie

przelotny (adj)
flyktig
  szybko przemijający, nietrwały

przemawiać /pʃɛ̃ˈmavʲjäʨ̑/ (v)
kommunisere
  wygłaszać mowę do grupy ludzi

przemiana /pʃɛ̃ˈmʲjãna/ (n)
bli
  przejście w stan inny niż poprzedni

przemianować (v)
gi nytt navn
  zmienić nazwę czegoś

przemieniać (v)
forandre
  zmieniać w co innego

przemieszczać /pʃɛ̃ˈmʲjɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
trekk
  zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu

przemijać (v)
forgå
  kończyć się bezpowrotnie

przemoc /ˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
vold
  zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

przemożnie (adv)
diger
  (książkowy) w znaczny sposób

przemożny (adj)
diger
  (książkowy) bardzo intensywny

przemysł /ˈpʃɛ̃mɨsw̥/ (n)
industri
  dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;

przemysłowy /ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
industriell
  dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle

przemyt (n)
smugling
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kryminologia, kryminologiczny) proceder przewozu przez granicę państwa zakazanych przedmiotów lub osób albo przewózu z pominięciem jego kontroli i opłat;

przemywać /pʃɛ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
bad
  zwilżać, oczyszczać coś za pomocą płynu (np. środka dezynfekującego, wody); myć z wierzchu

przemyślany (adj)
veloverveid
  taki, który powstał w wyniku rozważań

przemyśliwać (v)
overveie
  myśleć długo nad czym

przemądrzały /ˌpʃɛ̃mɔ̃nˈḍʒawɨ/ (adj)
snusfornuftig
  (potocznie, potoczny) taki, który ma przesadnie wysokie mniemanie o posiadanej przez siebie wiedzy

przenajświętszy (adj)
fredlyst
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najbardziej święty

przeniesienie (n)
trekk
  (rzeczownik odczasownikowy) od przenieść

przenikać (v)
trenge inn
  przechodzić przez pewną barierę lub rozprzestrzeniać się w czym

przenikliwy /ˌpʃɛ̃ɲikˈlʲivɨ/ (adj)
-iss
  intensywnie odczuwany, uderzający swoją mocą, intensywnością
skarpsindig
  o człowieku taki, który potrafi trafnie ujmować zjawiska, mający dobry zmysł obserwacji, wnikliwość

przenosić /pʃɛ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
forestille
  (biologia, biologiczny) rozszerzać obszar występowania danego gatunku, przemieszczając jego osobniki
føre
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) (elektronika, elektroniczny) transportować przy udziale pewnego nośnika (substancji, fali nośnej, itp.).
overgå
  (dawniej, dawny) przekraczać (nadal jest używany w języku prawniczym)
trekk
  (informatyka, informatyczny) kopiować, następnie usuwając z poprzedniej lokalizacji
  o wzroku, spojrzeniu: zmieniać obiekt, na który się patrzy
  umieszczać coś lub kogoś w innym miejscu lub warunkach
overføre
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) udzielać komuś swoich praw, jednocześnie samemu je tracąc
kopi
  kopiować z jednego egzemplarza, lub nośnika na inny
flytte
  przemieszczać coś niosąc
tilpasse
  w odniesieniu do rozumowania, schematu zachowania: stosować w nowym kontekście
flytte
  (wojskowość, wojskowy) (łowiectwo, łowiecki) o pocisku: przelatywać dalej niż wyznaczony cel
spre
  (biologia, biologiczny) o gatunku: zmieniać obszar występowania
  rozprzestrzeniać się
trekk
  o wzroku, spojrzeniu: zmieniać obiekt, na który jest skierowane
  zmieniać miejsce pobytu
  zmieniać szkołę, pracę, lub inne miejsce, do którego regularnie się uczęszcza
  zostać umieszczonym w innym miejscu lub warunkach
tilpasse
  w odniesieniu do rozumowania, schematu zachowania: dawać się zastosować w innym kontekście

przenoszenie /ˌpʃɛ̃nɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
overføring
  (rzeczownik odczasownikowy) od przenosić

przenośny /pʃɛ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
portabel
  pozwalający się przenosić z miejsca na miejsce; ruchomy

przeor (n)
prior
  (kościelny) zastępca opata

przeorat (n)
kloster
  (dawniej, dawny) (kościelny) teren podległy przeorowi lub przeoryszy

przeorysza /ˌpʃɛɔˈrɨʃa/ (n)
abbedisse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona klasztoru

przepadać (v)
svikte
  nie osiągać celu
fortrekke
  stawać się niełatwym do odnalezienia, niewidocznym

przepaść /ˈpʃɛpaɕʨ̑/ (n)
avgrunn
  obszar obok stromej ściany góry

przepis /ˈpʃɛpʲis/ (n)
oppskrift
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób przygotowania potrawy

przepisywać (v)
beordre
  o lekarzu zalecać do stosowania
rekonstruere
  pisać to samo powtórnie; sporządzać odpis
formidle
  przekazywać na własność

przepiórka /pʃɛˈpʲjurka/ (n)
vaktel
  (ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;

przepowiednia /ˌpʃɛpɔˈvʲjɛdʲɲa/ (n)
profeti
  wypowiedź o wydarzeniach, które mają nastąpić, określająca ich szczegóły

przepowiedzieć (v)
forutsi
  przewidzieć przyszłe wydarzenia w nadnaturalny sposób, wyprorokować

przepraszam /pʃɛˈpraʃãm/ (interjection)
unnskyld
  uprzejme zwrócenie na siebie uwagi

przepraszać /pʃɛˈpraʃaʨ̑/ (v)
unskyldning
  wyrażać żal za wyrządzoną przez siebie krzywdę

przeprosiny (n)
unskyldning
  akt przeproszenia kogoś

przeprowadzać /ˌpʃɛprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
utføre
  kierować czymś, wykonywać coś
føre
  kierować kimś, wskazując mu drogę
trekk
  pomagać w przeniesieniu się do nowej siedziby
flytte
  przenosić się do nowego miejsca (siedziby, mieszkania, domu); zmieniać adres (zamieszkania)

przeprowadzka /ˌpʃɛprɔˈvaʦ̑ka/ (n)
trekk
  zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby

przepuklina (n)
brokk
  (medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną

przepustka (n)
passere
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) dokument zezwalający na wejście i przebywanie gdzieś lub wwiezienie czegoś;
etterlate
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) dokument zezwalający na wyjście skądś lub wywiezienie czegoś

przepustowość (n)
kapasitet
  cecha tego, co przepustowe

przepuścić /pʃɛˈpuɕʨ̑iʨ̑/ (v)
frøken
  (potocznie, potoczny) przeoczyć coś, nie wykorzystać czegoś z powodu przeoczenia
ordlegge
  spowodować przemieszczenie się czegoś przez coś (często wąskiego) w określonym celu

przepych (n)
stat
  ostentacyjne, widoczne bogactwo

przepływ /ˈpʃɛpwɨf/ (n)
flom
  (przenośnie, przenośnia) przemieszczanie się jednego miejsca do drugiego
  przemieszczanie się cieczy lub gazu z jednego miejsca do drugiego;

przepływać /pʃɛˈpwɨvaʨ̑/ (v)
flomme
  pokonywać, przez długość lub szerokość, ciek albo zbiornik wodny

przerabiać (v)
gå an
  (potocznie, potoczny) zapoznawać się z pewną wiedzą zgodnie z wyznaczonym planem
  (technologia, technika, techniczny) zdobić tkaninę poprzez przeplatanie jej czymś
omskrive
  dokonywać pewnych zmian w gotowym przedmiocie celem przystosowania go do określonej funkcji
forandre
  stosować surowiec do otrzymania produktu lub półproduktu

przeraźliwy (adj)
-iss
  o znacznej i niepokojącej intensywności
forferdelig
  wzbudzający przerażenie

przerażający (adj)
grusom
  taki, który budzi grozę, strach

przerażony /ˌpʃɛraˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
redd
  bardzo przestraszony

przerost (n)
utskeielse
  nadmierne powiększenie rozmiarów; przesadne zwiększenie czegoś

przerwa /ˈpʃɛrva/ (n)
pause
  czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole
opphold
  czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś

przerwanie /pʃɛˈrvãɲɛ/ (n)
avbryte
  (informatyka, informatyczny) sygnał powodujący zmianę przepływu sterowania

przerywać /pʃɛˈrɨvaʨ̑/ (v)
avbryte
  rwąc, dzielić coś
  przeszkadzać w jakiejś czynności
innstille
  wstrzymywać działanie, proces na pewien czas

przerzut (n)
metastase
  (medycyna, medyczny) rozsiew nowotworu, metastaza;

przerzutka (n)
akselerasjon
  mechanizm rowerowy umożliwiający zmianę biegu;

przesada /pʃɛˈsada/ (n)
overdrivelse
  wyolbrzymione przedstawianie czegoś, pojmowanie czegoś z nadmierną afektacją, nienaturalność

przesadny /pʃɛˈsadnɨ/ (adj)
overdreven
  taki, który przesadza, charakteryzuje się przesadą

przesadzać /pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑/ (v)
flytte
  kazać komuś, aby siadł w innym miejscu
overdrive
  przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości
  przekraczać jakąś granicę, przeginać w czymś

przesiewać /pʃɛˈɕɛvaʨ̑/ (v)
sikte
  przepuszczać przez sito
  (przenośnie, przenośnia) przez selekcję oddzielać pożądane jednostki od niepożądanych

przesilenie (n)
solverv
  (astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;

przeskakiwać /ˌpʃɛskaˈcivaʨ̑/ (v)
krypt
  pokonywać skokiem jakąś przeszkodę

przesmyk /ˈpʃɛsmɨk/ (n)
eid
  (geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;

przestarzały /ˌpʃɛstaˈʒawɨ/ (adj)
foreldet
  taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju

przestawać /pʃɛˈstavaʨ̑/ (v)
slutte
  przerywać jakąś czynność, nie robić czegoś dłużej

przestawiać (v)
trekk
  zmieniać położenie czegoś

przestraszony (adj)
redd
  taki, który przestraszył się lub wyrażający przestrach

przestraszyć /pʃɛˈstraʃɨʨ̑/ (v)
skremme
  wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę

przestroga (n)
åtvaring
  uwaga ostrzegająca przed czymś

przestronny /pʃɛˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
rommelig
  taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni

przestrzegać /pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
advare
  ostrzegać kogoś przed czymś
adlyde
  stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem

przestrzeń /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
rom
  (fizyka, fizyczny) miejsce, w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
  określony obszar
  (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
  (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;

przestrzeń kosmiczna /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
ytre rom
  przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery

przestworze /pʃɛˈstfɔʒɛ/ (n)
rom
  (książkowy) rozległa, nieograniczona przestrzeń (zwykle w liczbie mnogiej)

przestępca /pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
forbryter
  osoba, która dopuściła się przestępstwa

przestępczy /pʃɛˈstɛ̃mpʧ̑ɨ/ (adj)
ulovlig
  związany z przestępczością i przestępcami; właściwy przestępcom

przestępstwo /pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
forbrytelse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;

przesuwać /pʃɛˈsuvaʨ̑/ (v)
trekk
  zmieniać położenie

przesyłka /pʃɛˈsɨwka/ (n)
brev
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) zapakowana rzecz przeznaczona do wysyłki i dostarczenia odbiorcy

przeszczep /ˈpʃɛʃʧ̑ɛp/ (n)
pode
  (medycyna, medyczny) (przenośnie, przenośnia) przeszczepiana część ciała
transplatasjon
  (medycyna, medyczny) przeniesienie narządu w całości lub w części z jednego ciała do innego

przeszkadzać /pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑/ (v)
forstyrre
  sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo

przeszkoda /pʃɛˈʃkɔda/ (n)
hemsko
  coś, co przeszkadza, utrudnia

przeszukiwanie /ˌpʃɛʃuciˈvãɲɛ/ (n)
lete
  (rzeczownik odczasownikowy) od przeszukiwać

przeszukiwać (v)
lete
  szukając, przeglądać dokładnie, zaglądać w wiele miejsc

przeszło (particle)
forbi
  …informująca o większej ilości czegoś, niż to zostaje określone przez wyraz po niej następujący

przeszłość /ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑/ (n)
fortid
  wszystko to, co już się wydarzyło;

przeszły /ˈpʃɛʃwɨ/ (adj)
forgangen
  (gramatyka) odnoszący się do czasu przeszłego
  taki, który już minął
nyest
  (przestarzałe, przestarzały) poprzedni, ubiegły

przesąd /ˈpʃɛsɔ̃nt/ (n)
overtro
  wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;

przesądny /pʃɛˈsɔ̃ndnɨ/ (adj)
overtroisk
  wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów

przesądzać (v)
bestemme
  osądzać z góry

przesłanie /pʃɛˈswãɲɛ/ (n)
sans
  główna myśl zawarta w dziele literackim, dowolnym dziele artystycznym, albo w czyjejś wypowiedzi; przedmiot zamierzonej przez autora konstatacji lub refleksji u odbiorcy; sens wypowiedzi

przesłanka /pʃɛˈswãnka/ (n)
premiss
  okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś

przesłać /ˈpʃɛswaʨ̑/ (v)
sende
  posłać, wysłać coś dokądś

przesłuchanie (n)
forhør
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czynność w procesie, która ujawnia wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadka lub opinie biegłego

przesłuchiwać (v)
lytta
  słuchając, sprawdzać co lub kogo

przeto /ˈpʃɛtɔ/ (conjunction)
av
  (książkowy) przyłącza wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim

przetransportować (v)
transportere
  przewieźć coś lub kogoś przy pomocy środków transportu

przetrwanie /pʃɛˈtr̥fãɲɛ/ (n)
overlevelse
  (rzeczownik odczasownikowy) od przetrwać

przetrwać (v)
overleve
  przetrzymać trudny okres, utrzymać się przy życiu
reise opp
  trwając, pozostać na dłużej niż coś lub ktoś

przetwarzać (v)
forandre
  zmieniać, nadając inne właściwości

przewaga /pʃɛˈvaɡa/ (n)
fordel
  górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś

przeważający (adj)
overlegen
  będący w większej ilości lub liczbie

przeważnie /pʃɛˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
for det meste
  w przeważającej części

przewidywanie /ˌpʃɛvʲidɨˈvãɲɛ/ (n)
framsyn
  domyślanie się, jaki jest najbardziej prawdopodobny tok zdarzeń w przyszłości

przewidywać /ˌpʃɛvʲiˈdɨvaʨ̑/ (v)
forutse
  prognozować przyszłe zdarzenia

przewijać /pʃɛˈvʲijäʨ̑/ (v)
rulle
  (informatyka, informatyczny) o stronie internetowej lub dokumencie: przesuwać tak, by wyświetlany był inny fragment

przewlekły /pʃɛˈvlɛkwɨ/ (adj)
kronisk
  (medycyna, medyczny) o chorobie: mający długotrwały przebieg

przewodni (adj)
nykel
  stanowiący podstawę działania; wytyczający kierunek postępowania

przewodnictwo (n)
konduksjon
  (biologia, biologiczny) przekazywanie sygnału wywołanego w organizmie przez określony bodziec
  (fizyka, fizyczny) zjawisko przewodzenia ciepła, dźwięku lub prądu elektrycznego
presidentperiode
  rola przewodniczenia, kierowania czymś

przewodniczący /ˌpʃɛvɔdʲɲiˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
formann
  osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodnik /pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
stige
  (turystyka, turystyczny) osoba zajmująca się oprowadzaniem wycieczek turystycznych, pokazująca turystom miejsca warte zobaczenia, eksponaty itp.
  osoba, która czemuś przewodzi, pokazuje drogę
leder
  (fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny;
reisefører
  (turystyka, turystyczny) książka, ulotka, także nagranie audiowizualne, przeznaczone dla turystów, zawierające opis okolicy, ciekawe zabytki, mapy itp.;

przewodzić /pʃɛˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
bly
  kierować kimś lub jakąś działalnością; dowodzić, stać na przywództwie

przewozić /pʃɛˈvɔʑiʨ̑/ (v)
føre
  wioząc kogoś lub coś, dostarczać do miejsca przeznaczenia

przewracać /pʃɛˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
kantre
  powodować upadek czegoś

przewrotka /pʃɛˈvrɔtka/ (n)
brassespark
  (sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem;

przewrotny (adj)
falsk
  odznaczający się fałszem, obłudą

przewrót (n)
bli
  (lotnictwo, lotniczy) figura akrobatyczna polegająca na przejściu samolotu z lotu poziomego w stromo wznoszący, następnie nawróceniu i zejściu lotem nurkowym na pierwotną wysokość, ale w kierunku przeciwnym
rolle
  (sport, sportowy) ćwiczenie gimnastyczne polegające na wykonaniu szybkiego obrotu ciała o 360° w płaszczyźnie pionowej

przewyższać /pʃɛˈvɨʃːaʨ̑/ (v)
overskride
  mieć większą liczbę czegoś

przewóz /ˈpʃɛvus/ (n)
føre
  transport, przewiezienie

przez /pʃɛs/ (preposition)
over
  …czasu trwania czynności
gjennom
  …drogi lub przeszkody, jaką się przebywa podczas wykonywania danej czynności
av
  …narzędzia użytego do wykonania czynności
  …operacji dzielenia (w matematyce)
  …wykonawcy czynności w formach strony biernej
gjennom at
  …przyczyny wykonania czynności

przezabawny /ˌpʃɛzaˈbavnɨ/ (adj)
uvurderlig
  nadzwyczaj, niezwykle, bardzo zabawny

przeziębienie /ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
forkjølelse
  (medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu

przeznaczać /pʃɛˈznaʧ̑aʨ̑/ (v)
dedikere
  określać cel

przeznaczenie /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
skjebne
  nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać

przeznaczony /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
enkelte
  taki, który musi się stać

przezroczysty /ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
gjennomsiktig
  taki, który przepuszcza światło

przezwisko /pʃɛˈzvʲiskɔ/ (n)
kallenavn
  dodatkowa nazwa nadana komuś, często o charakterze ironicznym

przełom /ˈpʃɛwɔ̃m/ (n)
vendepunkt
  (książkowy) nagła, zasadnicza zmiana, zwrotny moment w czymś

przełożony /ˌpʃɛwɔˈʒɔ̃nɨ/ (n)
beherske
  osoba wyższa rangą, mająca władzę nad kimś lub czymś

przełyk /ˈpʃɛwɨk/ (n)
spiserør
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,

przełykać (v)
svelge
  (fizjologia, fizjologiczny) przesuwać treść z jamy ustnej w kierunku żołądka
  (przenośnie, przenośnia) przeżywać w milczeniu trudną sytuację

przełęcz /ˈpʃɛwɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
pass
  (geografia, geograficzny) obniżenie grzbietu górskiego, wyraźnie oddzielające dwa sąsiednie szczyty

prześcieradło /ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ/ (n)
laken
  prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;

prześladowanie /ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ/ (n)
forfølgelse
  powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp.

prześladować (v)
være besatt
  nie pozwalać o sobie zapomnieć, być niemal stale obecnym
hundse
  wyrządzać krzywdy, stale czynić przeszkody czy szykany

prześladowca /ˌpʃɛɕlaˈdɔfʦ̑a/ (n)
stalker
  osoba, która nieustannie sprawia komuś przykrość, robi krzywdę, nęka drugą osobę

przeżuwacz /pʃɛˈʒuvaʧ̑/ (n)
drøvtygger
  (zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;

przeżuwać (v)
drøvtygge
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) żuć powtórnie połknięty wcześniej pokarm
tygge
  (fizjologia, fizjologiczny) żując, rozdrabniać pokarm zębami

przeżycie /pʃɛˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
erfare
  (rzeczownik odczasownikowy) od przeżyć

przeżyć /ˈpʃɛʒɨʨ̑/ (v)
oppleve
  doświadczyć czegoś
leve lenger enn
  pozostać przy życiu

przodek /ˈpʃɔdɛk/ (n)
forfader
  ktoś, od kogo ktoś pochodzi

przodem (adv)
baug
  dynamicznie: przed innymi; wyprzedzając resztę
før
  statycznie: przed resztą; poprzedzając innych

przy /pʃɨ/ (preposition)
ved
  …opisujący miejsce, niedaleko którego odbywa się czynność
imot
  …opisujący okoliczność
rundt
  …opisujący orientacyjny czas, okazję

przy okazji (adv)
gjennom
  o czynności jednocześnie podczas wykonywania innej czynności (jako dodatek do czynności przewodniej)
  o zdarzeniu podczas innego zdarzenia

przy tym
også
  wprowadza informację uzupełniającą

przybierać (v)
anta
  nabierać cech
  przyjmować imię, nazwisko lub pseudonim
risa
  o rzece lub wodzie: podnosić swój poziom, wzbierać

przybijać /pʃɨˈbʲijäʨ̑/ (v)
tjene
  o statku, łodzi: podpływać do brzegu lub nabrzeża
banke
  wbijając gwóźdź, kołek itp., przytwierdzać coś

przybijać gwóźdź /pʃɨˈbʲijäʥ̑ ˈɡvuɕʨ̑/ (v)
fakke
  mocować gwóźdź silnymi uderzeniami młotka

przybity /pʃɨˈbʲitɨ/ (adj)
nedslått
  załamany, smutny, zmartwiony

przybliżać (v)
forstørre
  (optyka, optyczny) pokazywać w powiększeniu

przybliżony (adj)
grov
  bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością

przybytek (n)
forsterkning
  przyrost czegoś

przybywać /pʃɨˈbɨvaʨ̑/ (v)
ankomme
  docierać do pewnego miejsca

przybyć /ˈpʃɨbɨʨ̑/ (v)
ankomme
  (książkowy) dotrzeć do jakiegoś miejsca

przychodzić /pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
komme
  przybywać dokądś
  o listach, wiadomościach: dochodzić do adresata

przychylny /pʃɨˈxɨlnɨ/ (adj)
sympatisk
  podchodzący z sympatią; dający, zapewniający dobre, korzystne warunki do czegoś; korzystny

przychód (n)
inntekt
  (ekonomia, ekonomiczny) wpływy pieniężne osiągane w danym okresie

przycisk /ˈpʃɨʨ̑isk/ (n)
knapp
  (informatyka, informatyczny) pole na ekranie, które reaguje na wskazanie, kliknięcie, wybór itp.
  część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem
vekt
  ciężarek do przyciskania czegoś, np. papieru

przyciągać /pʃɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
gjennomføre
  ciągnąc, przybliżać coś w kierunku do siebie

przyczepa (n)
tilhengar
  (motoryzacja) platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd

przyczepa campingowa (n)
campingvogn
  (motoryzacja) pojazd drogowy, bez własnego silnika, z przeznaczeniem do mieszkania;

przyczepiać (v)
fortøye
  umocowywać coś na czym lub do czego jakąś techniką

przyczyna /pʃɨˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
årsak
  powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko

przyczyniać się /pʃɨˈʧ̑ɨ̃ɲäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
bidra
  być częściowo przyczyną czegoś, wpływać na powstawanie czegoś

przyczółek (n)
brohode
  (wojskowość, wojskowy) teren broniony za przeszkodą wodną;

przydatność /pʃɨˈdatnɔɕʨ̑/ (n)
egnethet
  posiadanie zastosowania; cecha czegoś, co jest przydatne

przydatny /pʃɨˈdatnɨ/ (adj)
nyttig
  mający zastosowanie
hjelpsom
  pomocny

przydawka /pʃɨˈdafka/ (n)
attributt
  (gramatyka) część zdania, będąca określeniem rzeczownika;

przydomek (n)
kallenavn
  dodatkowa nazwa nadana komuś, bazująca na cesze charakterystycznej tej osoby

przydział /ˈpʃɨʥ̑aw/ (n)
andel
  to, co przydzielono

przygarniać (v)
barm
  brać pod opiekę, dawać schronienie

przyglądać się /pʃɨɡˈlɔ̃ndaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
besiktige
  patrzeć uważnie, obserwować coś / kogoś

przygnębienie (n)
mismot
  (psychologia, psychologiczny) obniżenie nastroju

przygnębiony /ˌpʃɨɡnɛ̃mˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
nedtrykt
  będący w obniżonym nastroju, z poczuciem kłopotów

przygnębić (v)
ubehag
  dać przygnębienie, wprowadzić kogoś w zły stan psychiczny; spowodować złe samopoczucie u kogoś

przygoda /pʃɨˈɡɔda/ (n)
eventyr
  niecodzienne, niezwykłe zdarzenie

przygodny (adj)
tilfeldig
  będący wynikiem przypadku lub taki, który zdarza się przypadkiem

przygotowanie /ˌpʃɨɡɔtɔˈvãɲɛ/ (n)
forberedelse
  ((także, też) w lm) ogół czynności wykonanych z myślą o czymś, co ma nastąpić

przygotowany (adj)
beredt
  będący gotów do czegoś

przygotowywać /ˌpʃɨɡɔtɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
bu
  przyrządzać, organizować coś w określonym celu, tak, aby było gotowe na czas, aby się nadawało do czegoś

przyimek /pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
preposisjon
  (gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;

przyjaciel /pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
venn
  osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach

przyjacielski /ˌpʃɨjäˈʨ̑ɛlsʲci/ (adj)
vennskapelig
  serdeczny, życzliwy, przyjazny

przyjaciółka /ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka/ (n)
venninne
  kobieta zaprzyjaźniona z kimś

przyjazd (n)
ankomst
  dotarcie do jakiegoś miejsca
  przybycie pojazdu

przyjazny /pʃɨˈjaznɨ/ (adj)
vennlig
  taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia
  (przestarzałe, przestarzały) taki, który sprzyja komuś / czemuś i nie przynosi szkód

przyjaźń /ˈpʃɨjäɕɲ̊/ (n)
vennskap
  dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;

przyjechać /pʃɨˈjɛxaʨ̑/ (v)
ankomme
  o człowieku: przybyć za pomocą pojazdu na kołach
  o pojeździe na kołach: przybyć

przyjemnie /pʃɨˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
koselig
  w sposób przyjemny, z poczuciem przyjemności

przyjemność /pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
fornøyelse
  cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące

przyjemność po mojej stronie (interjection)
bare hyggelig
  kurtuazyjna odpowiedź na podziękowanie, prośbę, towarzysząca propozycji albo pojawiająca się przy zapoznawaniu się, która sugeruje, że mówiący cieszy się, że mógł lub będzie mógł zrobić coś dla rozmówcy lub że go poznał

przyjemny /pʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
hyggelig
  sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie

przyjmowanie /ˌpʃɨjmɔˈvãɲɛ/ (n)
gevinst
  (rzeczownik odczasownikowy) od przyjmować

przyjmować /pʃɨjˈmɔvaʨ̑/ (v)
anta
  akceptować wizytę/rozmowę; udzielać audiencji
  dać pracę, zatrudniać
  z góry coś zakładać
ta
  o lekach: zażywać
godta
  odbierać coś (rzecz, informację)

przyjęcie /pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
aksept
  (rzeczownik odczasownikowy) od przyjąć
mottak
  uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji

przyjęty (adj)
gjengs
  powszechnie uznany lub używany

przyjść /pʃɨjɕʨ̑/ (v)
komme
  (zobacz) przychodzić

przykleić (v)
sette sammen
  spowodować przylgnięcie
barbere
  ulec przylepieniu, przylgnięciu do czegoś

przyklejać /pʃɨkˈlɛjäʨ̑/ (v)
sette sammen
  powodować przywieranie do czegoś
barbere
  ulegać przyczepieniu do czegoś lub kogoś

przykro mi (interjection)
lei
  (dosłownie) wyraz współczucia wobec drugiego rozmówcy, zwykle w reakcji na jego nieszczęśliwe okoliczności
  (ironicznie) wyraz obojętności wobec drugiego rozmówcy, wypowiadane gdy w rzeczywistości nie jest nam przykro

przykrość /ˈpʃɨkrɔɕʨ̑/ (n)
sorg
  niemiłe, nieprzyjemne uczucie, zdarzenie, wrażenie lub odczucie spowodowane negatywnymi bodźcami

przykry /ˈpʃɨkrɨ/ (adj)
hyggelig
  o człowieku: posiadający sposób bycia, który wywołuje u innych nieprzyjemne uczucia
motbydelig
  wywołujący nieprzyjemne doznania zmysłowe
ekkel
  wywołujący nieprzyjemne uczucia

przykrywać (v)
skyggelue
  tworzyć górną część, okrycie czegoś

przykuć (v)
kjede
  przymocować do czegoś nieruchomego kajdanami lub łańcuchem, odbierając lub ograniczając możliwość poruszania się

przykład /ˈpʃɨkwat/ (n)
eksempel
  fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem

przykładać (v)
legge
  umieszczać coś na czymś, powodując przyciśnięcie albo zasłonięcie tego

przykładowo (adv)
eksempelvis
  na przykład

przylaszczka (n)
blåveis
  (botanika, botaniczny) Hepatica Mill., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

przylegać (v)
klenge
  mieć bliski lub bezpośredni kontakt w położeniu

przyległy (adj)
nabo-
  graniczący z czymś, stykający się z czym

przylądek /pʃɨˈlɔ̃ndɛk/ (n)
kapp
  (geografia, geograficzny) fragment lądu wysunięty w kierunku dużego zbiornika wodnego;

przymierze (n)
union
  porozumienie pomiędzy stronami

przymiotnik /pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/ (n)
adjektiv
  (gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;

przymiotnikowy /ˌpʃɨ̃mʲjɔtʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
adjektiv
  (językoznawstwo, językoznawczy) odnoszący się do przymiotnika, mający charakter przymiotnika, utworzony od przymiotnika, będący przymiotnikiem

przymocowywać (v)
spenne fast
  przyczepiać mocno

przymrozek /pʃɨ̃ˈmrɔzɛk/ (n)
tele
  spadek temperatury powietrza poniżej 0°C, podczas gdy średnia dobowa temperatura powietrza jest dodatnia

przymus /ˈpʃɨ̃mus/ (n)
tvang
  presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś

przymusowy (adj)
obligatorisk
  wynikający z konieczności albo obowiązku

przymuszać (v)
påtvinge
  wywierać nacisk na kogoś, by zrobił co wbrew woli
bite i det sure eplet
  robić co wbrew własnej woli

przymykać /pʃɨ̃ˈmɨkaʨ̑/ (v)
fengsle
  (potocznie, potoczny) osadzić kogoś w więzieniu lub areszcie
avslutte
  zamykać coś niecałkowicie, zostawiając szczelinę

przynajmniej /pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
minst
  nie mniej niż

przynosić /pʃɨ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
bringe
  o pechu lub szczęściu ściągać, przyciągać
  odnośnie pieniędzy dawać, powodować (zyski / straty)
  trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce

przynęta (n)
agn
  (wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki;

przypadek /pʃɨˈpadɛk/ (n)
kasus
  (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;

przypadkowo /ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/ (adv)
tilfelidigvis
  wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności

przypadkowy /ˌpʃɨpatˈkɔvɨ/ (adj)
aleatorisk
  będący wynikiem przypadku

przypalić (v)
svi
  spalić częściowo zewnętrzną część
bekk
  ulec przypaleniu

przypaść /ˈpʃɨpaɕʨ̑/ (v)
nedgang
  zdarzyć się, wypaść w danym momencie lub okresie

przypiekać (v)
riste
  piekąc coś, powodować przyrumienienie tego z wierzchu
brenne
  tak mocno grzać, że mogą powstawać rumieńce
steke
  ulegać przypiekaniu

przypisać /pʃɨˈpʲisaʨ̑/ (v)
tilskrive
  ustanowić związek czegoś z kimś lub z czymś

przypisywać /ˌpʃɨpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
attributt
  wskazywać na związek między jakimiś pojęciami, osobami

przypominać /ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
likne
  być podobnym do czegoś, budzić skojarzenia z czymś
huske
  przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś

przypowieść (n)
allegori
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótkie alegoryczne opowiadanie o treści moralnej i dydaktycznej lub religijnej

przyprawa /pʃɨˈprava/ (n)
krydder
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;

przyprawiać /pʃɨ.ˈpra.vʲjäʨ̑/ (v)
krydre
  dodawać przyprawę do potrawy lub napoju

przyprostokątna (n)
katet
  (geometria) w trójkącie prostokątnym jedno z dwóch ramion wyznaczających kąt prosty;

przypuszczalnie (adv)
formodentlig
  prawdopodobnie, być może

przypuszczalny (adj)
antakelig
  oparty na przypuszczeniu

przypuszczać /pʃɨˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
anta
  uważać coś, domyślać się czegoś bez dostatecznych podstaw, bez pewności

przypuszczenie (n)
antakelse
  to, co przypuszczamy, czego się domyślamy

przyroda /pʃɨˈrɔda/ (n)
natur
  świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;

przyrost (n)
inkrementere
  wzrost ilości czegoś

przyrostek /pʃɨˈrɔstɛk/ (n)
suffiks
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;

przyrzekać (v)
love
  zapewniać słownie kogoś o zrobieniu czegoś

przyrznia (n)
gjærekasse
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd ułatwiający ręczne przycinanie desek, listew pod odpowiednim kątem

przyrząd /ˈpʃɨʒɔ̃nt/ (n)
anordning
  narzędzie, urządzenie

przyrządzać /pʃɨˈʒɔ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
tilberede
  przygotowywać potrawę lub posiłek

przysadka mózgowa /pʃɨˈsatka muzˈɡɔva/ (n)
hypofyse
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów;

przysiółek /pʃɨˈɕuwɛk/ (n)
grend
  małe skupisko domów znajdujące się poza wsią, ale należące do niej administracyjnie

przysięga /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/ (n)
ed
  uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego;

przysięgać /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
sverge
  silnie deklarować, mocno obiecywać

przysmak (n)
søtsaker
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rzecz, którą ktoś bardzo lubi spożywać, która mu bardzo smakuje

przysparzać (v)
tjene
  (książkowy) doprowadzać do czegoś

przyspieszeniomierz (n)
akselerometer
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru przyspieszeń liniowych lub kątowych;

przysposobić /ˌpʃɨspɔˈsɔbʲiʨ̑/ (v)
tilpasse
  (dawniej, dawny) przygotować coś do użytku
mosjonere
  wyszkolić kogoś w czymś lub uczynić kogoś zdatnym do czegoś

przystanek /pʃɨˈstãnɛk/ (n)
holdeplass
  miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

przystanek autobusowy /pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (n)
bussholdeplass
  przystanek, na którym zatrzymują się autobusy

przystawać (v)
deilig
  przylegać dokładnie do czegoś; być dopasowanym

przystawka /pʃɨˈstafka/ (n)
forrett
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa serwowana zazwyczaj przed głównym daniem w formie przekąski;

przystań /ˈpʃɨstãɲ/ (n)
havn
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym można znaleźć bezpieczeństwo i spokój

przystojny /pʃɨˈstɔjnɨ/ (adj)
pen
  taki, który cechuje się przyjemną powierzchownością i dobrą postawą, wywołuje przyjemne odczucia estetyczne

przystosowanie /ˌpʃɨstɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
tilpassing
  (rzeczownik odczasownikowy) od przystosować

przystosować /ˌpʃɨstɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
tilpasse
  uczynić coś odpowiednim dla określonych zadań lub potrzeb

przystosowywać (v)
tilpasse
  zmieniać coś odpowiednio do określonych wymagań
  zmieniać się do nowych okoliczności

przystępny (adj)
slette
  łatwy do zrozumienia

przystępować /ˌpʃɨstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
innkjøring
  podchodzić, zbliżać się

przyswajać /pʃɨsˈfajäʨ̑/ (v)
påta seg
  (biologia, biologiczny) o organizmach żywych: wchłaniać substancje odżywcze

przysyłać /pʃɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
sende
  dostarczać coś nieosobiście, pocztą lub przez posłańca

przyszłość /ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑/ (n)
fremtid, framtid
  czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;

przyszły /ˈpʃɨʃwɨ/ (adj)
neste
  następny, bliski w czasie
fremtidig
  ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości

przysłaniać /pʃɨˈswãɲäʨ̑/ (v)
formørke
  częściowo zakrywać

przysłowie /pʃɨˈswɔvʲjɛ/ (n)
ordspråk, ordtak
  zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;

przysługa /pʃɨˈswuɡa/ (n)
tjenesten
  grzeczność wyświadczona komuś

przysłówek /pʃɨˈswuvɛk/ (n)
adverb
  (gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;

przytomność /pʃɨˈtɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
bevissthet
  stan pełnej świadomości

przytomny /pʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
bevisst
  świadomy tego, co się z nim dzieje; taki, który nie stracił przytomności lub ją odzyskał

przytulić /pʃɨˈtulʲiʨ̑/ (v)
klem
  okazać czułość poprzez przybliżenie do siebie i objęcie się

przytulnie (adv)
koselig
  domowo, ciepło, wygodnie

przytulny (adj)
koselig
  dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa

przytułek (n)
ly
  miejsce schronienia

przytwierdzać (v)
beregne
  przyłączać mocno coś do czegoś

przywieszka (n)
etikett
  (filatelistyka) arkusik przylegający do znaczka pocztowego bez wydrukowanego waloru pieniężnego;

przywieźć (v)
bringe
  przy pomocy pojazdu lub narzędzia na kołach (ewentualnie kółkach) dostarczyć coś lub umożliwić komuś przybycie w dane miejsce

przywiązanie /ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
affeksjon
  oddanie, uczucie, sentyment, skłonność, więź

przywozić (v)
ta med tilbake
  wioząc, dostarczać jakąś, rzecz lub kogoś do jakiegoś miejsca

przywłaszczać (v)
annektere
  zabierać bezprawnie cudzą własność lub przyznawać sobie prawo do czegoś

przywłaszczyć /pʃɨvˈwaʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
annektere
  włączyć cudzą własność do swojego majątku.

przyziemny (adj)
bakke
  będący przy powierzchni ziemi
alminnelig
  dotyczący zwykłych spraw, codziennych potrzeb

przyznawać /pʃɨzˈnavaʨ̑/ (v)
tildele
  przydzielać coś komuś, dawać
tilstå
  uznawać czyjąś przewagę, wyższość (i tym podobne, i temu podobne)
  zgadzać się z kimś w sprawie czegoś, uznawać coś za słuszne
anerkjenne
  potwierdzać jakiś fakt odnośnie siebie samego

przyzwoitość (n)
høflighet
  przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych

przyzwoity /ˌpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
ærbar
  porządny, dobrze się prowadzący, zachowujący się dobrze, porządnie, właściwie

przyzwolenie /ˌpʃɨzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
konsensus
  pozwolenie, zgoda na coś

przyłapywać (v)
fangst
  nakrywać kogoś w sytuacji która jest wstydliwa lub naganna

przyłoić (v)
drefse
  (potocznie, potoczny) uderzyć mocno

przyłączać (v)
addere
  (chemia, chemiczny) wiązać ze sobą inny element i przez to nabierać nowych cech chemicznych
overføre
  dodawać nową jednostkę do czegoś większego

przyśpieszać /pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑/ (v)
påskynde
  sprawiać, że coś dzieje się szybciej
akselerere
  zwiększać prędkość

przód /pʃut/ (n)
forside
  część frontowa

prząść (v)
spinne
  (włókiennictwo) przerabiać kłąb włókna na przędzę

przędza /ˈpʃɛ̃nʣ̑a/ (n)
garn
  (włókiennictwo) wyrób włókienniczy skręcony z wełny, bawełny lub innego włókna wykonany w procesie przędzenia;

próba /ˈpruba/ (n)
prøve
  ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu

próbka /ˈprupka/ (n)
eksempel
  mała porcja czegoś przeznaczona do badań
  mała porcja materiału do prezentacji dla klienta

próbny /ˈprubnɨ/ (adj)
har testet
  robiony na próbę

próbować /pruˈbɔvaʨ̑/ (v)
prøve
  starać się coś zrobić

próchnica (n)
humus
  (geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów;
karies
  (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;

próg /pruk/ (n)
fortvile
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element na gryfie niektórych instrumentów, do którego dociska się struny
hump
  (sport, sportowy) w niektórych dyscyplinach miejsce wybicia się zawodników
terskel
  listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny
  początek
  wejście do domu
  wielkość graniczna
  (hydrologia, hydrologiczny) (geografia, geograficzny) stopień na rzece, mała kaskada;

próżnia /ˈpruʒʲɲa/ (n)
vakuum
  (fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);

próżność /ˈpruʒnɔɕʨ̑/ (n)
forfengelighet
  cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje

próżny /ˈpruʒnɨ/ (adj)
overfladisk
  mający o sobie przesadnie dobre zdanie, lubiący żeby go podziwiać i schlebiać mu
tom
  niczym niewypełniony

prąd /prɔ̃nt/ (n)
strøm
  (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) energia elektryczna

pręcik /ˈprɛ̃ɲʨ̑ik/ (n)
spisepinne
  (anatomia, anatomiczny) światłoczuła komórka siatkówki oka;
pollenbærer
  (botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;

prędki /ˈprɛ̃ntʲci/ (adj)
rask
  szybki, odznaczający się dużą szybkością
hurtig
  taki, który reaguje bardzo gwałtownie, szybko, bez zastanowienia

prędkość /ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑/ (n)
fart
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu;
hastighet
  tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu
  (fizyka, fizyczny) wielkość skalarna wyrażająca przebytą drogę w jednostce czasu

prędzej czy później /ˈprɛ̃nʣ̑ɛj ˈʧ̑ɨ ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
før eller seinere
  w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy)

pręgostrzyżyk (n)
gjerdesmett
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny strzyżyków występujący w Ameryce

pręt /prɛ̃nt/ (n)
-bar
  wyrób hutniczy znacznie bardziej dłuższy niż gruby i szeroki

psalm /psalm/ (n)
salme
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;

pseudoefedryna (n)
pseudoefedrin
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, pochodna fenyloetyloaminy, syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;

pseudonim /psɛwˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
pseudonym
  (książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;

psikus /ˈpʲɕikus/ (n)
horekunde
  (potocznie, potoczny) coś zrobione dla żartu

psina /ˈpʲɕĩna/ (n)
hundekjøtt
  (potocznie, potoczny) (rzadki, rzadko używany) (spożywczy) mięso z psa

psota (n)
strek
  coś dla jednej strony potencjalnie dowcipnego, a dla drugiej przykre, uciążliwe

pstry /pstrɨ/ (adj)
broket
  o rozmaitych barwach, wielokolorowy

pstrąg /pstrɔ̃ŋk/ (n)
ørret
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;

psuć /psuʨ̑/ (v)
forderve
  o dziecku: źle wychowywać
  pogarszać

psychiatra /psɨˈxʲjatra/ (n)
psykiater
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych

psychiatria /psɨˈxʲjatrʲja/ (n)
psykiatri
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;
  (medycyna, medyczny) forma skrócona od oddział psychiatryczny (kliniki, szpitala (i tym podobne, i temu podobne))

psychiatryczny (adj)
psykiatrisk
  związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii

psychiczny /psɨˈxʲiʧ̑nɨ/ (adj)
psykiker
  związany z psychiką i procesami w niej zachodzącymi

psychofizjologia (n)
psykofysiologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka z pogranicza psychologii i fizjologii, zajmująca się związkiem między procesami psychicznymi i fizjologicznymi;

psycholog /psɨˈxɔlɔk/ (n)
psykolog
  (psychologia, psychologiczny) specjalista w dziedzinie psychologii

psychologia /ˌpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
psykologi
  nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;

psychologiczny /ˌpsɨxɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
psykologisk
  dotyczący psychologii

psychopata /ˌpsɨxɔˈpata/ (n)
psykopat
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) człowiek cierpiący na psychopatię

psychopatia (n)
psykopati
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie osobowości charakteryzujące się trwałym wzorcem lekceważenia i łamania norm społecznych oraz praw innych ludzi;

psychosomatyczny (adj)
psykosomatisk
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący relacji psychicznych i cielesnych w organizmie; wynikający z oddziaływań psychiki na ciało

pszczelarstwo /pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ/ (n)
birøkt
  (rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół;

pszczelarz /ˈpʃʧ̑ɛlaʃ/ (n)
birøkter
  (pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych

pszczeli /ˈpʃʧ̑ɛlʲi/ (adj)
bie
  związany z pszczołą, dotyczący pszczoły

pszczeli /ˈpʃʧ̑ɛlʲi/ (possessiveAdjective)
bie
  należący do pszczoły

pszczoła /ˈpʃʧ̑ɔwa/ (n)
bie
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;

pszenica /pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
hvete
  Triticum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;

ptactwo /ˈptaʦ̑tfɔ/ (n)
rype
  (książkowy) ogół ptaków lub ich grupa

ptak /ptak/ (n)
fugl
  (ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;

ptasi /ˈptaɕi/ (adj)
rype
  charakterystyczny dla ptaka, posiadający cechy ptaka

ptasi /ˈptaɕi/ (possessiveAdjective)
rype
  taki, który należy do ptaka

ptasia grypa /ˈptaɕa ˈɡrɨpa/ (n)
fugleinfluensa
  (weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;

ptaszek /ˈptaʃɛk/ (n)
småfugl
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (infantylnie) penis
  mały ptak
fugl
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) drobny oszust, przestępca
avkrysse
  nazwa znaku ✓, służącego do zaznaczania wyboru

ptaszyna (n)
småfugl
  mały ptak

pub (n)
pub
  typ baru z zakąskami i alkoholami

publicystyczny /ˌpublʲiʦ̑ɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
journalistisk
  odnoszący się do publicystyki, mający charakter publicystyki, dotyczący dziennikarstwa

publiczność /puˈblʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
publikum
  grupa osób, która oglądają jakieś przedstawienie, pokaz, zawody

publiczny /puˈblʲiʧ̑nɨ/ (adj)
offentlig
  taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi

publikacja /ˌpublʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
publikasjon
  tekst ((na przykład) książka, artykuł) wydane drukiem

publikować /ˌpublʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
publisere
  ogłaszać coś poprzez teksty wydane drukiem, podawać jakąś informację do ogólnej wiadomości, obwieszczać

puch /pux/ (n)
ned
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj delikatnego pierza

puchacz /ˈpuxaʧ̑/ (n)
hubro
  (ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;

puchar /ˈpuxar/ (n)
pokal
  (sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda;
  naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;

pucować /puˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
pusse
  starannie czyścić gładką powierznię, taką którą da się doprowadzić do połysku

pudel /ˈpudɛl/ (n)
puddel
  (kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy;

puder /ˈpudɛr/ (n)
knuse
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;

pudełko /puˈdɛwkɔ/ (n)
eske
  mały pojemnik, najczęściej wykonany z tektury

pudło /ˈpudwɔ/ (n)
kasse
  (motoryzacja) (potocznie, potoczny) stary lub zepsuty pojazd
  duże pudełko
sjel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) część instrumentu wzmacniająca dźwięk
føre i pennen
  (potocznie, potoczny) więzienie
bom
  chybiony strzał

pudłować /pudˈwɔvaʨ̑/ (v)
bomme
  nie trafiać w cel; chybiać podczas strzelania

puentylizm (n)
pointillisme
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

pukać /ˈpukaʨ̑/ (v)
dunke
  uderzać czymś lekko w coś, powodując powstanie odgłosu

puklerz (n)
skjold
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wypukła tarcza używana przez piechotę i jezdnych;

pulchny (adj)
fyldig
  mający wydatne kształty i miękki z powodu dużej zawartości tkanki tłuszczowej
legg
  miękki jak gąbka, łatwo uginający się pod naciskiem

pulpit /ˈpulpʲit/ (n)
kontor
  (informatyka, informatyczny) podstawowy obszar roboczy w systemach operacyjnych, których powłoka graficzna oparta jest o tzw. okna;
kateter
  stolik do pisania z pochyłym blatem

puls /puls/ (n)
puls
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) miejsce na ciele, w którym wyczucie tętna jest łatwiejsze
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) rozciąganie ściany tętnic spowodowane zmianami ciśnienia krwi, które są wynikiem skurczów i rozkurczów komór serca

pulsar /ˈpulsar/ (n)
pulsar
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne;

pulsować (v)
beseire
  (fizjologia, fizjologiczny) ulegać skurczowi i rozkurczowi i wywoływać tętno

pumeks /ˈpũmɛks/ (n)
pimpstein
  (geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy;

punkt /pũŋkt/ (n)
punkt
  (geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny;

punkt K (n)
kritisk punkt
  (sport, sportowy) punkt na profilu skoczni narciarskiej, według którego ustalane są noty za odległość skoku ;

punkt widokowy (n)
overse
  (turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę;

punkt widzenia /ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
standpunkt
  stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę; sposób oceniania i wyjaśniania jakichś zagadnień

punkt wyjścia /ˈpũŋɡd ˈvɨjɕʨ̑a/ (n)
utgangspunkt
  początkowe położenie, stan inicjujący jakiś proces, podłoże zmiany, źródło wydarzeń

punktualny /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
presis
  przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności

pupa /ˈpupa/ (n)
bak
  dziecięce pośladki, (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) każde inne

pupil /ˈpupʲil/ (n)
kjæledyr
  osoba, którą ktoś lubi bardziej od innych, wyróżnia ją

purga /ˈpurɡa/ (n)
snøstorm
  (meteorologia, meteorologiczny) silny i gwałtowny północno-wschodni wiatr wiejący na Syberii, połączony z zamiecią śnieżną

purpurowy /ˌpurpuˈrɔvɨ/ (adj)
fiolett
  mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury

purysta /puˈrɨsta/ (n)
puristisk
  osoba pedantycznie dbająca o czystość języka

purée (n)
mos
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę;

pustelnik /puˈstɛlʲɲik/ (n)
einstøing
  (przenośnie, przenośnia) osoba stroniąca od innych ludzi
eremitt
  człowiek mieszkający w odosobnieniu i oddający się modlitwie

pustka (n)
tomhet
  pusta, niewypełniona przestrzeń

pustkowie /puˈstkɔvʲjɛ/ (n)
ørken
  (książkowy) miejsce lub obszar niezamieszkany przez ludzi, puste

pustość (n)
tomhet
  cecha tego, co jest puste, przeciwieństwo pełności

pustułka /puˈstuwka/ (n)
tårnfalk
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;

pustułka zwyczajna (n)
tårnfalk
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus Linnaeus, średniej wielkości ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;

pusty /ˈpustɨ/ (adj)
tom
  niezawierający niczego

pustynia /puˈstɨ̃ɲa/ (n)
ørken
  (geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;

pustynnienie (n)
ørkenspredning
  (geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;

puszcza /ˈpuʃʧ̑a/ (n)
villnis
  (dawniej, dawny) pustkowie

puszczać /ˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
slippe
  przestawać trzymać coś

puszczyk /ˈpuʃʧ̑ɨk/ (n)
kattugle
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu;

puszczyk mszarny /ˈpuʃʧ̑ɨk ˈm̥ʃarnɨ/ (n)
lappugle
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix nebulosa, gatunek sowy zamieszkujący lasy północnej Eurazji i Ameryki Północnej;

puszczyk zwyczajny (n)
kattugle
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco Linnaeus, średniej wielkości ptak drapieżny z rodziny puszczykowatych;

puszka /ˈpuʃka/ (n)
boks
  metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;

puszka Pandory /ˈpuʃka pãnˈdɔrɨ/ (n)
pandoraeske
  (mitologia grecka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (przenośnie, przenośnia) pojemnik uwalniający nieszczęścia, plagi

puszysty (adj)
full
  (eufemistycznie) z otyłością

puzon (n)
trombone
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;

puzzle /ˈpuzlɛ/ (n)
puslespill
  układanka składająca się z elementów o charakterystycznym kształcie, które należy dopasować, aby powstał obrazek;

pułap /ˈpuwap/ (n)
himling
  (książkowy) najwyższy poziom czegoś, górna granica
tak
  (lotnictwo, lotniczy) maksymalna wysokość, na jaką może wzbić się określony statek powietrzny;
  (meteorologia, meteorologiczny) wysokość podstawy chmur nad ziemią

pułapka /puˈwapka/ (n)
felle
  kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć
  urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt
  zasadzka, podstęp

pułapka na myszy /puˈwapka na‿ˈmɨʃɨ/ (n)
musefelle
  proste mechaniczne urządzenie służące do łapania myszy na przynętę

pułk (n)
regiment
  (wojskowość, wojskowy) duża jednostka wojskowa większa od batalionu i mniejsza od brygady lub dywizji;

pułkownik /puwˈkɔvʲɲik/ (n)
oberst
  (wojskowość, wojskowy) wyższy stopień oficerski niższy od generała;

puścić farbę /ˈpuɕʨ̑iʨ̑ ˈfarbɛ/ (v)
slippe katta ut av sekken
  (potocznie, potoczny) zdradzić się z czymś, co się ukrywało; wygadać się

puścić pawia /ˈpuɕʨ̑iʨ̑ ˈpavʲja/ (v)
elge
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) zwymiotować

puścić z dymem /ˈpuɕʨ̑iʥ̑ ˈz‿dɨ̃mɛ̃m/ (v)
gå opp i røyk
  stracić, zniszczyć, zaprzepaścić

pycha /ˈpɨxa/ (n)
stolthet
  nadmierne przekonanie o własnej doskonałości

pyrrusowe zwycięstwo /ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (idiom)
pyrrhosseier
  zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;

pysk /pɨsk/ (n)
få
  (zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki

pyszny /ˈpɨʃnɨ/ (adj)
lekker
  bardzo smaczny
hovmodig
  pełen pychy

pytanie /pɨˈtãɲɛ/ (n)
spørsmål
  wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji

pytać /ˈpɨtaʨ̑/ (v)
spørre
  wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi

pył /pɨw/ (n)
dust
  (astronomia, astronomiczny) teoretyczna, wyidealizowana forma materii, której równanie stanu odpowiada płynowi o skończonej gęstości ale zerowym ciśnieniu
  (technologia, technika, techniczny) substancja mineralna pozostała po procesie spalania albo ścierania, kruszenia substancji stałych;
støv
  bardzo drobny proszek mogący unosić się w powietrzu

pójdźka (n)
kirkeugle
  (ornitologia, ornitologiczny) nazwa ptaków z rodzaju Athene, z rodziny puszczykowatych;

pójdźka zwyczajna (n)
kirkeugle
  (ornitologia, ornitologiczny) Athene noctua, gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny puszczykowatych;

pójść /pujɕʨ̑/ (v)
date
  (potocznie, potoczny) potoczyć się, mieć określony przebieg
  pieszo udać się w jakąś stronę
  poruszając się pieszo opuścić jakieś miejsce
  rozpocząć jakąś długotrwałą czynność, wstąpić do jakiejś instytucji, organizacji
  udać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności

pójść do łóżka /ˈpujʑʥ̑ dɔ‿ˈwuʃka/ (v)
legge
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) odbyć (z kimś) stosunek płciowy

póki co /ˈpuci ˈʦ̑ɔ/ (idiom)
imens
  (potocznie, potoczny) na razie, tymczasem

pół /puw/ (numeralFraction)
halv
  jedna z dwóch równych części całości

półfinał (n)
semifinale
  etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale

półka /ˈpuwka/ (n)
hylle
  osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów
  stojący mebel złożony z półek (1.1)

półksiężyc /puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
halvmåne
  (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);
månesigd
  Księżyc widziany tylko w części nie większej niż połowa tarczy

półkula /puwˈkula/ (n)
halvkule
  (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;
  (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;
  (geometria) połowa kuli;

północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
midnatt
  godzina 24:00
nord
  kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;

północno-wschodni /ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
nordøst
  (geografia, geograficzny) (administracja) położony, znajdujący się na północnym wschodzie

północny /puwˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
nordlig
  (geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku

północny wschód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut/ (n)
nordøst
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim

północny zachód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut/ (n)
nordvest
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim

półotwarty /ˌpuwɔtˈfartɨ/ (adj)
på gløtt
  taki, który jest otwarty częściowo, trochę

półpasiec /puwˈpaɕɛʦ̑/ (n)
helvetesild
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze;

półprosta (n)
stråle
  (geometria) każda z części prostej przedzielonej punktem umieszczonej na niej;

półprzewodnik /ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
halvleder
  (fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;

półrocze (n)
halvår
  połowa roku

półroczny (adj)
halv årlig
  trwający pół roku, mający pół roku

półton /ˈpuwtɔ̃n/ (n)
nyanse
  (książkowy) jeden z kolorów pośrednich między dwiema barwami podstawowymi

półwysep /puwˈvɨsɛp/ (n)
halvøy
  (geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

później /ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
attpå
  potem, następnie
senere
  stopień wyższy od późno

późno /ˈpuʑnɔ/ (adv)
sein
  pod koniec jakiegoś czasu lub okresu

późny /ˈpuʑnɨ/ (adj)
sein
  będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów
  następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa

pąk /pɔ̃ŋk/ (n)
nyre
  zawiązek liścia, pędu lub kwiatu na roślinie;

pęcherz (n)
blære
  (anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców
  wypełniony płynem (ropą) podskórny bąbel, który powstał na skutek oparzenia lub otarcia

pęcherz moczowy (n)
urinblære
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu

pęcherzyk żółciowy (n)
galleblære
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci;

pęd /pɛ̃nt/ (n)
flå
  szybkie posuwanie się naprzód, szybki ruch, szybki bieg
drive
  wewnętrzna potrzeba, zamiłowanie do czegoś, wzmożona chęć dążenia do czegoś

pędzel /ˈpɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
pensel
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;

pędzel do golenia (n)
grevling
  (higiena, higieniczny) (fryzjerstwo, fryzjerski) pędzel używany do wyrabiania i nakładania pianki podczas golenia

pędzić /ˈpɛ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
løpe
  poruszać się bardzo szybko w pewnym kierunku
drive
  poganiać stado zwierząt
koke
  wytwarzać bimber

pęk /pɛ̃ŋk/ (n)
knippe
  zbiór jednorodnych przedmiotów związanych razem lub występujących razem w naturze

pępek /ˈpɛ̃mpɛk/ (n)
navle
  (anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;

pępowina (n)
navlestreng
  (anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze

pęseta (n)
pinsett
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś

pętla /ˈpɛ̃ntla/ (n)
sløyfe
  (informatyka, informatyczny) blok kodu wykonywany wielokrotnie
løkke
  związany na powrót sznur lub drut

płaca /ˈpwaʦ̑a/ (n)
lønn
  zarobek, wynagrodzenie za pracę

płacić /ˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
betale
  dawać (przekazywać) pieniądze za coś
  (potocznie, potoczny) ponosić konsekwencje

płacz /pwaʧ̑/ (n)
tåre
  wylewanie łez;

płakać /ˈpwakaʨ̑/ (v)
gråte
  wylewać łzy, ronić łzy

płakać nad rozlanym mlekiem /ˈpwakaʨ̑ ˌnad‿rɔzˈlãnɨ̃m ˈːlɛcɛ̃m/ (v)
ikke gråt over spilt melk
  użalać się nad czymś co już się zdarzyło i nie może wrócić do poprzedniego stanu; rozpaczać po fakcie

płaski /ˈpwasʲci/ (adj)
flat
  nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień
  (przenośnie, przenośnia) niewyszukany, powierzchowny, banalny

płaskowyż /pwaˈskɔvɨʃ/ (n)
høyslette
  (geografia, geograficzny) obszar wysoko położony o płaskiej lub lekko falistej powierzchni i o stromych stokach;

płaszcz /pwaʃʧ̑/ (n)
kåpe
  (anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków;
  (heraldyka, heraldyczny) stosowany głównie w herbach monarszych i książęcych, element herbowy w formie płaszcza (1.1) lub peleryny okrywający tarczę herbową, często podbity futrem;
  (krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;
  element konstrukcyjny urządzenia technicznego, jego osłona;

płaszcz ziemski /ˈpwaʒʤ̑ʲ ˈʑɛ̃msʲci/ (n)
mantel
  warstwa Ziemi o grubości ok. 2900 km, leżąca pomiędzy skorupą a jądrem;

płaszczka /ˈpwaʃʧ̑ka/ (n)
rokke
  (ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;

płaszczyzna /pwaˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
plan
  (geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa;
slette
  płaska powierzchnia

płaszczyć /ˈpwaʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
kowtow
  (przenośnie, przenośnia) robić coś, żeby zdobyć przychylność innej osoby

płatek /ˈpwatɛk/ (n)
kronblad
  (botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:

płatek śniegu /ˈpwatɛc ˈɕɲɛɡu/ (n)
snøfnugg
  struktura kryształów śniegu

płatki owsiane (n)
havregryn
  (spożywczy) płatki z owsa, wykorzystywane jako składnik potraw;

płatność /ˈpwatnɔɕʨ̑/ (n)
betaling
  efekt, akt płacenia dokonywany w wyznaczonym terminie

płaz /pwas/ (n)
amfibium
  (herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych;

płetwa /ˈpwɛtfa/ (n)
finne
  (zoologia, zoologiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;

płetwa ogonowa (n)
halefinne
  (zoologia, zoologiczny) tylna płetwa zwierząt wodnych

płetwal błękitny (n)
blåhval
  (zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal, będącego największym współczesnym zwierzęciem;

płeć /pwɛʨ̑/ (n)
kjønn
  cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;

płodny (adj)
suksessrik
  (książkowy) o twórcy: tworzący dużo dzieł
  mający liczne potomstwo

płodzić (v)
jobbe
  (przenośnie, przenośnia) być twórcą czegoś

płomień /ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
flamme, lue
  język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;

płomykówka (n)
tårnugle
  (ornitologia, ornitologiczny) Tyto alba, średniej wielkości ptak z rodziny płomykówkowatych

płonąć /ˈpwɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
brenne
  być trawionym przez ogień
  silnie świecić, błyszczeć, jaśnieć

płot /pwɔt/ (n)
gjerde
  ogrodzenie domu lub gospodarstwa;

płotek /ˈpwɔtɛk/ (n)
espalier
  (sport, sportowy) sprzęt lekkoatletyczny używany w biegach płotkarskich

płoć /pwɔʨ̑/ (n)
mort
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka;

płucny (adj)
lunge
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc

płuco /ˈpwuʦ̑ɔ/ (n)
lunge
  (anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;

pług /pwuk/ (n)
plog
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;

płyn /pwɨ̃n/ (n)
væske
  substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona

płyn do mycia naczyń (n)
oppvaskmiddel
  (chemia, chemiczny) płynny środek czyszczący używany podczas zmywania naczyń

płynnie (adv)
flytende
  w sposób płynny, sprawnie

płynny /ˈpwɨ̃nːɨ/ (adj)
flytende
  będący płynem
  odznaczający się harmonijnym rytmem, swobodny, bez błędów, zahamowań

płynąć /ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
dupp
  (przenośnie, przenośnia) o chmurach: poruszać się po nieboskłonie
flomme
  o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku
passere
  o czasie: upływać, mijać
flyte
  poruszać się w wodzie lub na jej powierzchni, także za pomocą łodzi

płyta /ˈpwɨta/ (n)
plate
  (technologia, technika, techniczny) płaski, stosunkowo sztywny przedmiot o grubości małej w porównaniu do długości i szerokości
  element konstrukcyjny, którego grubość jest mała w porównaniu do długości i szerokości, obciążony równolegle do mniejszego wymiaru
CD-plate
  krążek służący do przechowywania muzyki lub danych

płytki /ˈpwɨtʲci/ (adj)
grunn
  taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki

pływ (n)
tidvatn
  (hydrologia, hydrologiczny) cyklicznie powtarzające się podnoszenie i opadanie poziomu wody w dużych zbiornikach wodnych spowodowane oddziaływaniem grawitacyjnym Ziemi z Księżycem i Słońcem

pływactwo (n)
svømming
  (sport, sportowy) sport pływacki, zawody pływackie

pływak /ˈpwɨvak/ (n)
dupp
  (technologia, technika, techniczny) element techniczny mający za zadanie unosić się na wodzie lub innej cieczy

pływalnia /pwɨˈvalʲɲa/ (n)
svømmehall
  (sport, sportowy) obiekt sportowy przeznaczony do treningu pływania

pływać /ˈpwɨvaʨ̑/ (v)
svømme
  poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie

płód /pwut/ (n)
foster
  (biologia, biologiczny) zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju

płótno /ˈpwutnɔ/ (n)
lin
  tkanina o najprosztszym splocie (płóciennym), najczęściej z surowej lub bielonej przędzy;

quad /kwɔt/ (n)
ATV
  (motoryzacja) pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach;

queer (n)
homse
  osoba nieheteronormatywna lub należąca do mniejszości seksualnej, również taka, której nie obejmuje skrótowiec LGBT - np. aseksualna, poliamoryczna, interpłciowa, niebinarna

quiz /kwiz/ (n)
gjettekonkurranse
  rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;

quizowy (adj)
gjettekonkurranse
  odnoszący się do quizu

raban /ˈrabãn/ (n)
rekke
  (potocznie, potoczny) awantura pełna wrzasku

rabarbar /raˈbarbar/ (n)
rabarbra
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;

rabat /ˈrabat/ (n)
rabatt
  obniżka ceny

rabata /raˈbata/ (n)
blomsterbed
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wąska grządka kwiatowa obramowująca trawnik

rabin /ˈrabʲĩn/ (n)
rabbiner
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

rabować /raˈbɔvaʨ̑/ (v)
berøve
  bezprawnie zabierać coś przy użyciu przemocy

rabunek (n)
ran
  zabranie siłą czyjejś własności

rabuś /ˈrabuɕ/ (n)
raner
  ten, który rabuje, kradnie

rachunek /raˈxũnɛk/ (n)
beregning
  obliczenie matematyczne
regning
  spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową
  kwit zawierający rozliczenie należności za towar lub usługę, zawierający sumę końcową

rachunki /raˈxũŋʲci/ (n)
aritmetikk
  (potocznie, potoczny) (przestarzałe, przestarzały) (edukacja, edukacyjny) matematyka jako przedmiot w początkowym okresie nauczania

rachunkowy (adj)
aritmetikk
  (matematyka, matematyczny) dotyczący obliczeń; dokonywany rachunkiem

racja /ˈraʦ̑ʲja/ (n)
komma
  najczęściej w liczbie mnogiej argument, stanowisko
rett
  słuszność, prawda

racjonalistyczny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
rasjonalistisk
  (filozofia, filozoficzny) związany z racjonalizmem

racjonalność /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
rasjonalitet
  cecha tego, co racjonalne

racjonalny /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
rasjonell
  opierający się na logicznym rozumowaniu

raczej /ˈraʧ̑ɛj/ (adv)
heller
  … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jakiejś opinii, ale bardziej przychyla się do jej potwierdzenia
  … wskazujący na to, że autor zdania nie jest pewny co do jego prawdziwości, ale uznaje za bardziej prawdopodobne, że jest prawdziwe

raczyć /ˈraʧ̑ɨʨ̑/ (v)
gå an
  łaskawie zechcieć coś zrobić, być łaskawym coś zrobić (często (ironicznie))
behandle
  delektować się czymś, częstować się czymś

rad /rat/ (adj)
glad
  będący w dobrym nastroju

rad /rat/ (n)
radium
  (chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;
hjul
  (fizyka, fizyczny) jednostka dawki pochłoniętej;

rada /ˈrada/ (n)
råd
  grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
  wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
  zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem

radar /ˈradar/ (n)
radar
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;

radian /ˈradʲjãn/ (n)
radian
  (matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary łukowej kąta płaskiego, określona w taki sposób, że jeden radian to taki kąt środkowy, którego ramiona wycinają na okręgu łuk o długości równej promieniowi tego okręgu;

radio /ˈradʲjɔ/ (n)
radio
  instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odbioru takich audycji;

radioaktywność (n)
radioaktivitet
  (fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma

radioaktywny /ˌradʲjɔakˈtɨvnɨ/ (adj)
radioaktiv
  związany z radioaktywnością

radiolog (n)
radiolog
  lekarz zajmujący się radiologią

radiometr (n)
radiometer
  (fizyka, fizyczny) przyrząd do wykrywania promieniowania elektromagnetycznego i określania jego intensywności;

radioodbiornik /ˌradʲjɔːdˈbʲjɔrʲɲik/ (n)
radiomottager
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odbioru sygnału radiowego;

radioteleskop (n)
radioteleskop
  (astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;

radiowy /raˈdʲjɔvɨ/ (adj)
radio
  związany z radiem, charakterystyczny dla radia, przekazywany przez radio

radiowóz /raˈdʲjɔvus/ (n)
politibil
  (motoryzacja) samochód policyjny;

radny (n)
råd
  (urzędowy) członek rady gminy, rady miasta, rady powiatu lub sejmiku wojewódzkiego wybierany w wyborach samorządowych

radon /ˈradɔ̃n/ (n)
radon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;

radosny /raˈdɔsnɨ/ (adj)
glad
  taki, który charakteryzuje się radością, ma dobry humor; nie jest smutny

radość /ˈradɔɕʨ̑/ (n)
glede
  uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

radzić /ˈraʥ̑iʨ̑/ (v)
råde
  udzielać komuś rady

radło (n)
ard
  (rolnictwo, rolniczy) najprostsze i najstarsze narzędzie do spulchniania gleby bez odwracania skiby

rafa /ˈrafa/ (n)
rev
  zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;

rafa koralowa /ˈrafa ˌkɔraˈlɔva/ (n)
korallrev
  rafa powstała z nagromadzenia pozostałości organizmów morskich, głównie szkieletów korali

rafinować /ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
raffinere
  poddawać procesowi rafinacji

raj /raj/ (n)
paradis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;

raj podatkowy /ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (n)
skatteparadis
  (potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;

rajdowy (adj)
ballveksling
  (sport, sportowy) związany z rajdem (zawody sportowe)

rajstopy /rajˈstɔpɨ/ (n)
strømpebukse
  rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;

rak /rak/ (n)
kreft
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego;
kreps
  (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;

rakieta /raˈcɛta/ (n)
racket
  (sport, sportowy) narzędzie służące do gry, odbijania piłki tenisowej
rakett
  pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;
  (wojskowość, wojskowy) pocisk zbudowany z głowicy bojowej i urządzenia napędowego z silnikiem rakietowym

rama /ˈrãma/ (n)
ramme
  oprawa obrazu, lustra lub szyby

ramiączko /rãˈmʲjɔ̃n͇ʧ̑kɔ/ (n)
rem
  (krawiectwo) pasek tkaniny podtrzymujący na ramionach część garderoby, np. bluzkę, stanik;

ramię /ˈrãmʲjɛ/ (n)
skulder
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym
  (anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego
arm
  (potocznie, potoczny) cała kończyna górna
  w przyrodzie, technice – wszystko o kształcie przypominającym wyciągniętą rękę

ramka /ˈrãmka/ (n)
frame
  (pszczelarstwo, pszczelarski) drewniana konstrukcja zawieszana w ulu, wewnątrz której pszczoły tworzą plaster z wosku
  mała rama, obramowanie np. z listewek
pakke
  (telekomunikacja) jednostka informacji transmitowanej przez sieć telekomunikacyjną;

rana /ˈrãna/ (n)
sår, skade
  (medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;

randka /ˈrãntka/ (n)
date
  umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu

randomowy /ˌrãndɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
tilfeldig
  (neologizm) losowy, przypadkowy

raniuszek /rãˈɲuʃɛk/ (n)
stjertmeis
  (ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;

ranić /ˈrãɲiʨ̑/ (v)
skadet
  (przenośnie, przenośnia) sprawiać komuś przykrość; urażać czyjeś uczucia
skade
  powodować kaleczenie
  zadać ranę

rano /ˈrãnɔ/ (n)
morgen
  wczesna pora dnia

ransomware (n)
utpressingsprogramvare, utpressingsvare, gisselvare
  (informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które blokuje system komputerowy lub szyfruje zapisane w nim dane, a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie dostępu;

raport /ˈrapɔrt/ (n)
rapport
  szczegółowe sprawozdanie

raptem /ˈraptɛ̃m/ (adv)
plutselig
  (potocznie, potoczny) nagle, znienacka
bare at
  (potocznie, potoczny) nie więcej niż

raptowny (adj)
impulsstyrt
  (książkowy) nieumiejący panować nad sobą

raróg /ˈraruk/ (n)
tatarfalk
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku raróg zwyczajny, Falco cherrug

rasa /ˈrasa/ (n)
ras
  (zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;

rasizm /ˈraɕism̥/ (n)
rasisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;

raszpla /ˈraʃpla/ (n)
engel
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Squatina squatina, gatunek ryby chrzęstnoszkieletowej z rodziny raszplowatych; rekin o spłaszczonym ciele i dużych parzystych płetwach;
rasp
  (rzemiosło, rzemieślniczy) stalowy pilnik o grubych nacięciach

ratować /raˈtɔvaʨ̑/ (v)
redde
  wyciągać kogoś z kłopotów, tarapatów

ratownik /raˈtɔvʲɲik/ (n)
redder
  osoba niosąca pomoc w nagłej sytuacji
badevakt
  osoba pilnująca bezpieczeństwa na kąpielisku

ratunek /raˈtũnɛk/ (n)
bidra til
  pomoc w niebezpieczeństwie

ratunku /raˈtũnku/ (interjection)
hjelp
  wołanie o pomoc w sytuacji zagrożenia

ratusz /ˈratuʃ/ (n)
rådhus
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;

ratyfikować (v)
stadfeste
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzać umowę międzynarodową przez organ państwowy

raz /'razɨ/ /ras/ (cardinalNumeral)
ein
  przy liczeniu jeden

raz /'razɨ/ /ras/ (n)
hylster
  okoliczność, ewentualność
gang
  pojedyncza realizacja czynności
  jednostka jakiejś wielkości
slag
  uderzenie wymierzone za pomocą przeznaczonego do tego celu narzędzia

razem /ˈrazɛ̃m/ (adv)
sammen
  (o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie

razić /ˈraʑiʨ̑/ (v)
slå
  atakować za pomocą jakiejś broni

rażący (adj)
iøynefallende
  bardzo intensywny, wyraźny w swojej złej cesze; rzucający się w oczy
  drażniący wzrok; rzucający się w oczy

rdza /rʣ̑a/ (n)
rust
  warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;

rdzawy /ˈrʣ̑avɨ/ (adj)
rust
  brunatnoceglasty, rudawy, mający kolor rdzy

rdzenny (adj)
etnisk
  nieobjęty zewnętrznym wpływem

rdzewieć /ˈrʣ̑ɛvʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
ruste
  (technologia, technika, techniczny) o metalu: niszczeć poprzez utlenianie się

rdzeń /rʣ̑ɛ̃ɲ/ (n)
rot
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny morfem wyrazu, który pozostaje po oddzieleniu od niego wszystkich afiksów;
hjerte
  istota czegoś

rdzeń kręgowy (n)
ryggmarg
  (anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała;

re- /rɛ/ (prefix)
gjen-
  znowu, ponownie

reagować /ˌrɛaˈɡɔvaʨ̑/ (v)
reagere
  odpowiadać jakimś zachowaniem na daną sytuację

reakcja /rɛˈakʦ̑ʲja/ (n)
reaksjon
  (chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne;
  (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki
  (fizyka, fizyczny) proces, przemiana
  odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
  zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce

reakcyjny (adj)
reaksjonær
  (pejoratywnie, pejoratywny) sprzeciwiający się wszelkim zmianom, przeciwny postępowi

reaktor /rɛˈaktɔr/ (n)
kjernereaktor
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;

reaktor katalityczny /rɛˈaktɔr ˌkatalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (n)
katalysator
  (motoryzacja) część układu wydechowego wszystkich współczesnych samochodów osobowych spełniająca funkcję pozasilnikowego systemu zmniejszania emisji szkodliwych składników spalin;

real /ˈrɛal/ (n)
ekte
  (jednostka monetarna) brazylijska waluta;

realistyczny (adj)
realistisk
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) odnoszący się do realizmu
  oparty na trzeźwym patrzeniu na świat

realizacja /ˌrɛalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
iverksetting
  doprowadzenie do wykonania czegoś

realizm (n)
realisme
  (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierne odtwarzanie rzeczywistości w utworze literackim lub dziele sztuki; (także, też) kierunek literacki i artystyczny wiernie odtwarzający rzeczywistość oraz cechujący się tym kierunek rozwinięty w XIX wieku;
  postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości

realny /rɛˈalnɨ/ (adj)
ekte
  (ekonomia, ekonomiczny) odniesiony do wzrostu cen

rebeliant /rɛˈbɛlʲjãnt/ (n)
rebell
  uzbrojony bojownik buntujący się przeciwko istniejącej władzy;

recenzja /rɛˈʦ̑ɛ̃w̃zʲja/ (n)
kritikk
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ocena wraz z krótkim omówieniem publikacji książkowej, filmu, albumu muzycznego, koncertu, imprezy artystycznej w prasie lub w innych środkach przekazu

recepcja /rɛˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
mottak
  (hotelarstwo) biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące
  (książkowy) (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce

recepcjonista (n)
resepsjonist
  osoba pracująca w recepcji, np. hotelu

recepta /rɛˈʦ̑ɛpta/ (n)
brilleseddel
  (medycyna, medyczny) pisemne zlecenie wydania leku
  (przenośnie, przenośnia) niezawodna metoda, sprawdzony sposób postępowania

rechotać /rɛˈxɔtaʨ̑/ (v)
vrinske
  (potocznie, potoczny) śmiać się chrapliwie lub bezmyślnie
kvekke
  o żabie: wydawać charakterystyczny głos
vrinske
  (potocznie, potoczny) śmiać się chrapliwie lub bezmyślnie

recytować (v)
resitere
  wygłaszać z pamięci utwór literacki

redagować (v)
redigere
  opracowywać dany tekst pod względem treści i stylu, na ogół w celu zamieszczenia w druku

redaktor /rɛˈdaktɔr/ (n)
redaktør
  pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych

redukcja /rɛˈdukʦ̑ʲja/ (n)
reduksjon
  sprowadzenie czegoś do mniejszych rozmiarów

redukować (v)
redusere
  (chemia, chemiczny) wprowadzać pierwiastek do mniejszej wartościowości wskutek przyłączania elektronów, poprzez odbieranie tlenu lub wprowadzanie wodoru
  powodować zmniejszenie czego
brenne
  likwidować etaty pracownicze

reelekcja (n)
gjenvalg
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ponowny wybór kogoś na stanowisko wybieralne

refektarz /rɛˈfɛktaʃ/ (n)
spisestue
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;

referencja /ˌrɛfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
referanse
  (informatyka, informatyczny) wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych;

referendum /ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/ (n)
folkeavstemming
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;

refować /rɛˈfɔvaʨ̑/ (v)
reve
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zmniejszać powierzchnię ożaglowania bez użycia dodatkowych żagli przez częściowe zwijanie lub składanie dolnej części żagla i umocowanie jej za pomocą linek

refren /ˈrɛfrɛ̃n/ (n)
avstå
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst

regaty /rɛˈɡatɨ/ (n)
regatta
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyścig łodzi lub statków;

regał /ˈrɛɡaw/ (n)
hylle
  mebel z półkami

regenerować /ˌrɛɡɛ̃nɛˈrɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
gjenreise
  o częściach organizmów żywych: odnawiać się
  wracać do pełnego zdrowia i sprawności fizycznej

regent /ˈrɛɡɛ̃nt/ (n)
regent
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę;

region /ˈrɛɟɔ̃n/ (n)
region
  (książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi

regulacja (n)
regulering
  (językoznawstwo, językoznawczy) sprawowanie pieczy nad pewnym standardem językowym;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) obejmowanie czego przepisami prawa, normami
instilling
  sterowanie zmianą danej wielkości

regularnie /ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ/ (adv)
regelmessig
  w sposób regularny

regularny /ˌrɛɡuˈlarnɨ/ (adj)
regelmessig
  (gramatyka) posiadający typową odmianę
  powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni

regulować /ˌrɛɡuˈlɔvaʨ̑/ (v)
justere
  (technologia, technika, techniczny) nastawiać przyrząd, mechanizm, urządzenie tak, aby działały w pożądany sposób
  dozować ilość, moc czegoś
kontrollere
  kierować ruchem, obrotem czegoś

reguła /rɛˈɡuwa/ (n)
regel
  zasada, według której należy postępować

rehabilitacja /ˌrɛxabʲilʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
rehabilitering
  (medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia;

reifikacja (n)
tingliggjøring
  (filozofia, filozoficzny) nadanie istocie żywej lub abstrakcji cech rzeczy

reinkarnacja /ˌrɛ<sup>j</sup>ĩŋkarˈnaʦ̑ʲja/ (n)
reinkarnasjon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, według którego dusza po śmierci wciela się w nowy byt fizyczny;

rejestracja /ˌrɛjɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
brett
  (potocznie, potoczny) tabliczka na samochodzie lub innym pojeździe, z numerem identyfikacyjnym; tablica rejestracyjna
spille inn
  (technologia, technika, techniczny) zapisywanie sygnału (np. audio lub wideo) za pomocą urządzeń technicznych
mottak
  miejsce dokonywania rejestracji (1.1)

rejestrować (v)
spille inn
  (technologia, technika, techniczny) utrwalać w pamięci urządzenia

rejon /ˈrɛjɔ̃n/ (n)
område
  obszar, strefa, określona część

rejs (n)
cruise
  (morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego

rekin /ˈrɛcĩn/ (n)
hai
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;

reklama /rɛkˈlãma/ (n)
reklame
  informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;

reklamacja /ˌrɛklãˈmaʦ̑ʲja/ (n)
innvending
  (handel, handlowy) zgłoszenie się ze skargą do producenta, wykonawcy usługi; zwrócenie się w celu przedstawienia wad towaru, usługi;

rekolekcjonista (n)
predikant
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie: głoszący rekolekcje

rekomendacja /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja/ (n)
anbefaling
  (książkowy) pozytywna opinia o kimś, pisemna bądź ustna

rekomendować /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
anbefale
  dawać pozytywne świadectwo, ocenę; polecać coś komuś

rekord (n)
sats
  (informatyka, informatyczny) fragment bazy danych
rekord
  najlepszy wynik;

rekreacja /ˌrɛkrɛˈaʦ̑ʲja/ (n)
rekreasjon
  odnawianie sił poprzez aktywny wypoczynek lub za pomocą różnych form aktywności fizycznej lub psychicznej

rektor /ˈrɛktɔr/ (n)
rektor
  (edukacja, edukacyjny) osoba zarządzająca uczelnią akademicką

rekwizyt /rɛˈkfʲizɨt/ (n)
tomt
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przedmiot sceniczny używany podczas przedstawienia teatralnego lub filmu, którym aktor manipuluje w czasie gry;

relacja /rɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
rapport
  opis zdarzenia, wydarzenia, sytuacji
bekjent
  zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów

relaks /ˈrɛlaks/ (n)
rekreasjon
  wypoczynek, oderwanie się od codziennych obowiązków

relatywistyczny (adj)
relativistisk
  (filozofia, filozoficzny) oparty na relatywizmie
  (fizyka, fizyczny) związany z teorią względności

relatywnie /ˌrɛlaˈtɨvʲɲɛ/ (adv)
relativt
  względnie

relewantny /ˌrɛlɛˈvãntnɨ/ (adj)
relevant
  ważny z czyjegoś punktu widzenia lub istotny w jakiejś sprawie

religia /rɛˈlʲiɟja/ (n)
religion
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;

religijny /ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
religiøs
  dotyczący religii, opisujący religię
  postępujący zgodnie z zasadami religii

relikt /ˈrɛlʲikt/ (n)
relikt
  pozostałość, szczątek z minionych epok

relikwiarz /rɛˈlʲikfʲjaʃ/ (n)
relikvarium
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przedmiot kultu służący do przechowywania relikwii, zazwyczaj bogato zdobiony;

remedium (n)
medisin
  (książkowy) lek na schorzenie
  (książkowy) sposób na polepszenie sytuacji

remis /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
uavgjort
  wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta

remiz /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
pungmeis
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak budujący zwisające gniazda;

remiza /rɛ̃ˈmʲiza/ (n)
brannstasjon
  budynek straży pożarnej, magazyn sprzętu przeciwpożarowego;

remont /ˈrɛ̃mɔ̃nt/ (n)
reparasjon
  doprowadzenie do stanu użyteczności

ren /rɛ̃n/ (n)
rhenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;
rein
  (zoologia, zoologiczny) renifer

renifer /rɛ̃ˈɲifɛr/ (n)
reinsdyr, rein
  (zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;

renoma /rɛ̃ˈnɔ̃ma/ (n)
berømmelse
  sława, dobra opinia o kimś lub o czymś

renomowany (adj)
berømt
  mający renomę, szeroko rozpowszechnioną dobrą opinię, cieszący się uznaniem

renta /ˈrɛ̃nta/ (n)
pensjon
  długoterminowe świadczenie z ubezpieczeń społecznych

rentowny /rɛ̃nˈtɔvnɨ/ (adj)
lønnsom
  przynoszący zysk

reperacja (n)
reparasjon
  usuwanie bądź usunięcie uszkodzenia, usterek

reperować (v)
reparasjon
  przywracać stan użyteczności rzeczy uszkodzonej

repertuar /ˌrɛpɛrˈtu<sup>w</sup>ar/ (n)
repertoar
  zestaw utworów grany w danej instytucji (teatrze, filharmonii itp.) w określonym czasie

replika /ˈrɛplʲika/ (n)
replika
  powtórne wykonanie dzieła sztuki, pojazdu, samolotu itp. z możliwie wiernym odtworzeniem oryginału;

reportaż (n)
reportasje
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji;

reportażysta (n)
reporter
  autor reportaży

reporter /rɛˈpɔrtɛr/ (n)
reporter
  dziennikarz przygotowujący materiały prasowe i sprawozdania z bieżących wydarzeń

reprezentant /ˌrɛprɛˈzɛ̃ntãnt/ (n)
representant
  osoba działająca w imieniu jakiejś grupy, reprezentująca kogoś lub coś

reprezentować /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
uttrykke
  wyrażać coś
representere
  występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem

reprodukować (v)
forplante
  (zootechnika, zootechniczny) prowadzić rozpłód

reprymenda /ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda/ (n)
refse
  nagana, upomnienie, admonicja

republika /rɛˈpublʲika/ (n)
republikk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;

republika bananowa /rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva/ (n)
bananrepublikk
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) słabe i niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone w niedemokratyczny sposób, zazwyczaj przez dyktatora lub reżim wojskowy;

reputacja /ˌrɛpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
rykte
  opinia o kimś, dobre imię

respekt /ˈrɛspɛkt/ (n)
aktelse
  szacunek, poważanie

restart /ˈrɛstart/ (n)
start PC'en på nytt
  (informatyka, informatyczny) ponowne uruchomienie

restauracja /ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja/ (n)
restaurant
  (gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie;

restrukturyzacja /ˌrɛstrukturɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
restrukturering
  (ekonomia, ekonomiczny) zmiana struktury czegoś; wprowadzanie zmian w rozmieszczeniu majątku i organizacji zarządzania nim, zwykle w odniesieniu do gospodarki kraju lub przedsiębiorstwa;

reszka /ˈrɛʃka/ (n)
kors
  (numizmatyka, numizmatyczny) strona monety ukazująca często oblicze jakiejś osoby, znak okolicznościowy lub sam nominał monety

reszta /ˈrɛʃta/ (n)
penger
  przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać

retoryka (n)
retorikk
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako retoryka (1.1)

reumatyzm /rɛwˈmatɨsm̥/ (n)
revmatisme
  (medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;

rewers /ˈrɛvɛrs/ (n)
rygge
  (książkowy) druga strona monety lub medalu, przeciwieństwo głównej strony;

rewia (n)
vise
  pokaz lub przegląd czegoś

rewizja (n)
lete
  (kryminologia, kryminologiczny) ogół działań, których celem jest znalezienie dowodów domniemanego przestępstwa lub wykroczenia
bokettersyn
  kontrola urzędowa dokonywana w określonej instytucji

rewolta /rɛˈvɔlta/ (n)
upprør
  zbrojny spisek, bunt

rewolucja /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
revolusjon
  gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;
  (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany

rewolucja francuska /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska/ (n)
den franske revolusjon
  (historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych;

rewolucjonista /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
revolusjonær
  uczestnik lub zwolennik rewolucji

rewolucyjny /ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
revolusjonær
  dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami

rewolwer /rɛˈvɔlvɛr/ (n)
revolver
  ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben;

rezerwa (n)
forbeholde
  powściągliwość, brak serdeczności, chłód w sposobie bycia
  zapas czegoś

rezerwacja /ˌrɛzɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
forbehold
  czynność rezerwowania czegoś
  dowód zarezerwowania czegoś

rezerwat /rɛˈzɛrvat/ (n)
forbehold
  wydzielony obszar przymusowego osiedlenia ludności rdzennej

rezerwat przyrody (n)
forbeholde
  (ekologia, ekologiczny) obszarowa forma ochrony przyrody w Polsce;

rezerwować /ˌrɛzɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
bestille
  zapewnić z wyprzedzeniem określone miejsce w określonym czasie

rezerwowy (n)
forbeholde
  (sport, sportowy) gracz, który oczekuje na ewentualną zmianę poza boiskiem

rezolucja /ˌrɛzɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
vedtak
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zbiorowa uchwała podjęta w wyniku obrad

rezolutny /ˌrɛzɔˈlutnɨ/ (adj)
snartenkt
  bystry, zaradny

rezultat /rɛˈzultat/ (n)
resultat
  wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania

rezurekcja /ˌrɛzuˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
oppstandelse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (rzadki, rzadko używany) zmartwychwstanie Chrystusa

rezygnacja /ˌrɛzɨɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
letargi
  stan przygnębienia, który zwykle towarzyszy sytuacji, na którą nie ma się wpływu
avsverge
  zrzeczenie się czegoś lub zaniechanie jakiejś czynności

rezygnować /ˌrɛzɨɡˈnɔvaʨ̑/ (v)
gi opp
  odstępować od czegoś, zrzec się czegoś z własnej woli

rezyliencja (n)
motstandsdyktighet
  (psychologia, psychologiczny) indywidualna zdolność do znoszenia przeciwności losu;

reżim (n)
system
  ścisły tryb postępowania w określonym przypadku

reżyser /rɛˈʒɨsɛr/ (n)
regissør
  realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;

riksza /ˈrʲikʃa/ (n)
sykkelrickshaw
  trójkołowy rower do przewozu bagażu lub osób;

ring /rʲĩŋk/ (n)
ring
  (sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich;

robak /ˈrɔbak/ (n)
orm
  (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;

rober /ˈrɔbɛr/ (n)
bilgummi
  (termin karciany) część gry w brydża lub wista zakończona podliczeniem punktów

robienie /rɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
gå an
  zajmowanie się czymś, wykonywanie jakiejś czynności; wywoływanie jakiegoś stanu

robić /ˈrɔbʲiʨ̑/ (v)
gjøre, lage
  wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
gjøre
  zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan

robić na drutach /ˈrɔbʲiʨ̑ na‿ˈdrutax/ (v)
strikke
  wykonywać robotę dzianą na drutach; dziać

robić z igły widły /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ/ (v)
gjøre en fjær til fem høns
  (potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać

robić z muchy słonia /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿muxɨ ˈswɔ̃ɲa/ (v)
gjøre en fjær til fem høns
  (rzadki, rzadko używany) wyolbrzymiać coś, mówić o czymś z przesadą

roboczy /rɔˈbɔʧ̑ɨ/ (adj)
arbeide
  związany z robotą, właściwy robocie

robot /ˈrɔbɔt/ (n)
robot
  (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie

robota /rɔˈbɔta/ (n)
arbeide
  (potocznie, potoczny) działalność zarobkowa
arbeidsplass
  (potocznie, potoczny) miejsce, w którym ktoś jest zatrudniony
arbeid
  (potocznie, potoczny) zespół czynności podejmowanych w celu wykonania czegoś

robotnica /ˌrɔbɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
arbeiderske
  kobieta, która zawodowo pracuje fizycznie, zwykle w fabryce

robotnik /rɔˈbɔtʲɲik/ (n)
arbeider
  pracownik wykonujący pracę fizyczną

robótka /rɔˈbutka/ (n)
håndarbeid
  (przestarzałe, przestarzały) przedmiot (np. serwetka, ubranie itp.) wykonany (albo w trakcie wykonywania) ręcznie igłą, na drutach, na szydełku itp.

rocha /ˈrɔxa/ (n)
engel
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Rhinobatos rhinobatos, rodzaj ryby;

rock /rɔk/ (n)
bergart
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;

rocznica /rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
bursdag
  dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu;

rocznie /ˈrɔʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
årlig
  w ciągu roku; dotyczy ilości czegoś

roczny /ˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
årlig
  trwający przez rok
  obejmujący czas roku

rodowity (adj)
innfødt
  urodzony w danym kraju, mieście, dzielnicy, pochodzący z danego kraju, miasta, dzielnicy

rodowód (n)
origo
  początek, z którego coś lub ktoś się wywodzi

rodzaj /ˈrɔʣ̑aj/ (n)
kjønn
  (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;
  (gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;
slag
  typ, odmiana, gatunek

rodzaj męski /ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci/ (n)
hankjønn
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj nijaki /ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci/ (n)
intetkjønn
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj żeński /ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (n)
hunkjønn
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzajnik /rɔˈʣ̑ajɲik/ (n)
artikkel
  (gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;

rodzajnik określony /rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
bestemd artikkel
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych

rodzeństwo /rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
søsken
  brat (bracia), siostra (siostry);

rodzic /ˈrɔʥ̑iʦ̑/ (n)
forelder
  pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka

rodzice /rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ/ (n)
foreldre
  ojciec i matka

rodzina /rɔˈʥ̑ĩna/ (n)
familie
  rodzice wraz z ich dziećmi
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;

rodzinny /rɔˈʥ̑ĩnːɨ/ (adj)
familie
  związany z rodziną, dotyczący rodziny

rodzić /ˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
avkastning
  (botanika, botaniczny) o roślinach, ziemi: wydawać plon
føde
  (fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat

rodzony (adj)
eie
  bardzo blisko spokrewniony

rodzynek /rɔˈʣ̑ɨ̃nɛk/ (n)
rosin
  suszone winogrono

roentgen /ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/ (n)
roentgenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;

rogacz /ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
hanrei
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) zdradzany mąż

rogal /ˈrɔɡal/ (n)
horn
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo w kształcie półksiężyca;

rogówka (n)
hornhinne
  (anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej;

roić (v)
drømme
  rozmyślać, marzyć o czymś nierealnym
  przychodzić do głowy
vrimle
  występować licznie

rojalistyczny (adj)
kongelig
  związany z rojalizmem

rok /rɔk/ (n)
år
  czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;

rok przestępny /ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/ (n)
skuddår, skottår
  (astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;

rokoko (n)
rokokko
  (historia, historyczny, historycznie) (sztuka) nurt stylistyczny w sztuce i literaturze europejskiej XVIII wieku, odznaczający się asymetrią oraz motywami egzotycznymi, lekkością i dekoracyjnością form;

rokokowy (adj)
rokokko-
  (sztuka) związany z rokoko, dotyczący rokoko

rokować /rɔˈkɔvaʨ̑/ (v)
drøfte
  prowadzić dyskusję dyplomatyczną mającą doprowadzić do osiągnięcia porozumienia między stronami rozmowy

rola /ˈrɔla/ (n)
rolle
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora
  funkcja, odpowiedzialność

rolada /rɔˈlada/ (n)
rullekake
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) ciasto biszkoptowe uformowane w rulon, nadziane jakąś masą

rolka /ˈrɔlka/ (n)
full rulle
  szpula, tuba z czymś na nią nawiniętym
  zwinięty papier

rolnictwo /rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
landbruk
  (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;

rolniczy /rɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
dyrke
  dotyczący rolnictwa lub rolnika, zajmujący się rolnictwem, stosowany w nim

rolnik /ˈrɔlʲɲik/ (n)
bonde
  osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym

rolować /rɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
lure
  (potocznie, potoczny) oszukiwać, zwodzić
rulle
  zwijać w rulon

romaji (n)
rōmaji
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis języka japońskiego pismem łacińskim, transkrypcja na alfabet łaciński;

romansz /ˈrɔ̃mãw̃ʃ/ (n)
retoromansk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język obejmujący pięć grup dialektów retoromańskich używanych w szwajcarskim kantonie Gryzonia;

romb /rɔ̃mp/ (n)
rombe
  (geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;

romeo (n)
Romeo
  zalotnik

romski /ˈrɔ̃msʲci/ (adj)
Romafolket
  odnoszący się do Romów

rondel /ˈrɔ̃ndɛl/ (n)
panorere
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) względnie płytki garnek z rączką lub uchami;

rondo /ˈrɔ̃ndɔ/ (n)
brem
  brzeg kapelusza otaczający jego główkę

ropa /ˈrɔpa/ (n)
smøre
  (potocznie, potoczny) ropa naftowa

ropa naftowa /ˈrɔpa naˈftɔva/ (n)
petroleum
  (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;

ropień /ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
verkebyll
  zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne

ropucha /rɔˈpuxa/ (n)
padde
  (herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;

rosa /ˈrɔsa/ (n)
dugg
  krople wody osadzające się na ziemi i roślinach

rosiczka (n)
soldogg
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

rosnąć /ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
risa
  o cieście podnosić się
vokse
  o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
  powiększać swoje rozmiary, skalę
gro
  o roślinach występować

rosomak /rɔˈsɔ̃mak/ (n)
jerv
  (zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (adj)
russisk
  dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (n)
russisk
  (potocznie, potoczny) (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Rosji;

rosół /ˈrɔsuw/ (n)
buljong
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klarowna zupa na wywarze z kości i mięsa zazwyczaj z dodatkiem warzyw;

rosły (adj)
staselig
  słusznej budowy i wzrostu

rotor /ˈrɔtɔr/ (n)
rotor
  (technologia, technika, techniczny) ruchoma część maszyny lub urządzenia wykonująca ruch obrotowy, wirnik

rower /ˈrɔvɛr/ (n)
sykkel
  (transport, transportowy) jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;

rowerzysta /ˌrɔvɛˈʒɨsta/ (n)
syklist
  osoba jadąca na rowerze;

rozbieżność /rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
forskjell
  różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności

rozbitek /rɔzˈbʲitɛk/ (n)
vrak
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kogo spotkała katastrofa życiowa

rozbiór (n)
partisjon
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) unicestwienie bytu politycznego państwa poprzez podział jego obszaru na części i włączenie ich w granice innych państw

rozbić /ˈrɔzbʲiʨ̑/ (v)
slå
  (książkowy) pokonać nieprzyjaciela w walce, rozproszyć siły nieprzyjaciela
skadet
  uszkodzić część ciała przez uderzenie lub upadek
krasje
  ulec wypadkowi

rozbój /ˈrɔzbuj/ (n)
ran
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) napad bandycki w celu ograbienia;
  (przenośnie, przenośnia) jawna niesprawiedliwość, wyzysk
  uprawianie grabieży

rozbójnik (n)
landeveisrøver
  (przestarzałe, przestarzały) osoba parająca się rozbojem

rozchlapywać /ˌrɔsxlaˈpɨvaʨ̑/ (v)
plaske
  chlapiąc, rozrzucać coś na zewnątrz czegoś

rozchodnik (n)
bergknapp
  (botanika, botaniczny) Sedum, rodzaj rośliny z rodziny gruboszowatych, do którego należy od ~280 do ~470 gatunków występujących głównie na półkuli północnej;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju rozchodnik (1.1)

rozchodnik ostry (n)
bitterbergknapp
  (botanika, botaniczny) Sedum acre L. gatunek rośliny z rodziny gruboszowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku rozchodnik ostry (1.1)

rozchodzić (v)
spre
  być przekazywanym
strø
  iść od siebie w różnych kierunkach
slå opp
  starać się o rozwód
slaglengde
  wydobywać się z jakiegoś źródło w wielu kierunkach

rozcinać (v)
kutt
  kalecząc, przecinać tkanki
  tnąc, dzielić całość na części

rozciągać (v)
knipse
  rozpościerać się między punktami, brzegami

rozczarowany (adj)
skuffet
  taki, którego życzenia, nadzieje, oczekiwania nie spełniły się

rozdawać /rɔzˈdavaʨ̑/ (v)
tildele
  przydzielać coś wielu osobom, obdzielać, rozdarować
dele opp
  rozdzielać pomiędzy wiele osób

rozdrabniać (v)
smuldre
  dzielić na drobne części
  dzielić na poszczególne części
falle i grus
  dzielić się samoistnie na małe części

rozdroże /rɔzˈdrɔʒɛ/ (n)
veiskille
  miejsce, w którym droga, ścieżka, szlak rozgałęzia się

rozdział /ˈrɔʑʥ̑aw/ (n)
kapittel
  (drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis

rozdzielać /rɔʑˈʥ̑ɛlaʨ̑/ (v)
avsondre
  dokonywać podziału na części
fordele
  rozdawać, dystrybuować coś między grupę ludzi lub zwierząt

rozdzielczość (n)
vedtak
  (informatyka, informatyczny) (poligrafia) miara dokładności obrazowania

rozdzierać (v)
tårer
  drąc, dzielić na części
brøle
  (potocznie, potoczny) wydawać głośne dźwięki
tårer
  ulegać samoistnie rozdarciu

rozebrać /rɔˈzɛbraʨ̑/ (v)
slakte
  podzielić tuszę zwierzęcą
avkle
  zdjąć ubranie z kogoś lub czegoś
demontere
  zlikwidować jakąś konstrukcję, usuwając kawałek po kawałku

rozedma (n)
lungeemfysem
  (medycyna, medyczny) choroba płuc polegająca na zmniejszeniu ilości pęcherzyków płucnych przez nieprawidłowe powiększanie się ich skutkujące ich niszczeniem;

rozegrać (v)
lure
  przeprowadzić grę aż do rozstrzygnięcia
spille
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) przebiec w określonych scenariuszem warunkach
finne sted
  ulec zaistnieniu

rozejm (n)
våpenhvile
  czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami

rozeta /rɔˈzɛta/ (n)
rose
  (architektura, architektoniczny) okrągłe okno w szczytach budowli lub nad portalami, charakterystyczne dla architektury gotyckiej;
rosett
  (architektura, architektoniczny) ornament o układzie koncentrycznym, w kształcie stylizowanego rozwiniętego kwiatu, także centralna kompozycja ozdabiająca plafon lub sufit
  (botanika, botaniczny) zespół liści pędu ułożonych na jednym poziomie u części roślin o krótkiej łodydze, tuż nad powierzchnią ziemi;
  (dawniej, dawny) (hutnictwo, hutniczy) zbierana z wierzchu rudy skorupka miedziana, wyprażona i wytopiona z odtleniaczem kwarcowym, stopiona powtórnie z węglem
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) intarsja wokół otworu rezonansowego w instrumentach szarpanych

rozeznanie (n)
kunnskap
  orientacja w jakiejś sprawie, dziedzinie

rozgardiasz /rɔzˈɡardʲjaʃ/ (n)
virvar
  zamieszanie, zamęt, nieporządek

rozgałęzienie /ˌrɔzɡawɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
følge
  (botanika, botaniczny) miejsce na drzewie, w którym rozwidlają się konary

rozgniewany (adj)
sint
  taki, który wyraża wzbierający gniew

rozgniewać (v)
sinne
  wywołać u kogoś gniew
  zacząć odczuwać narastający gniew

rozgrywka /rɔzˈɡrɨfka/ (n)
jevnbyrdig
  (sport, sportowy) mecz
kjempe for
  zmaganie, spór, rywalizacja przeciwstawnych sił

rozgrzeszenie /ˌrɔzɡʒɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
benådning
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oczyszczenie z grzechów, odpuszczenie grzechów;

rozgrzewka /rɔzˈɡʒɛfka/ (n)
oppvarming
  (sport, sportowy) zestaw ćwiczeń przed treningiem służąca przygotowaniu organizmu do wysiłku;

rozgwiazda /rɔzˈɡvʲjazda/ (n)
sjøstjerne
  (zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;

rozkaz /ˈrɔskas/ (n)
veiledning
  polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

rozkazywać (v)
befale
  wydawać kategoryczne polecenia

rozkojarzenie (n)
åndsfraværelse
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie toku myślenia polegające na nieskładnych i nieuzasadnionych przeskokach myśli od jednej treści do drugiej, ujawniające się jako trudność w skupieniu uwagi

rozkojarzony (adj)
distré
  zachowujący się lub myślący chaotycznie, nie mogący się skupić

rozkoszować /ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑/ /ˌrɔskɔˈʃɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
nyte
  odczuwać dużą przyjemność, doznawać rozkoszy z jakiego powodu

rozkwit /ˈrɔskfʲit/ (n)
lykke
  (przenośnie, przenośnia) pełnia rozwoju czegoś

rozkład /ˈrɔskwat/ (n)
etasje
  plan czynności następujących w jakimś określonym porządku czasu
oppløsning
  proces lub wynik gnicia
rutetabell
  tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1)

rozkład jazdy /ˈrɔskwatʲ ˈjazdɨ/ (n)
rutetabell
  lista z godzinami odjazdów i przyjazdów jakichś środków transportu w danym miejscu;

rozkładać /rɔsˈkwadaʨ̑/ (v)
demontere
  demontować urządzenie na szereg podzespołów i części
allokere
  dzielić coś w czasie lub przestrzeni
fordele
  kłaść zbiór jakichś rzeczy na większej przestrzeni
spre
  unosić kończyny na szerokość

rozległy /rɔzˈlɛɡwɨ/ (adj)
vid
  obejmujący duży obszar
omfangsrik
  posiadający znaczny zakres, zasięg

rozlewać (v)
øse
  lejąc, napełniać kilka naczyń
flomme over
  o zbiorniku wodnym:: występować z brzegów

rozlewisko /ˌrɔzlɛˈvʲiskɔ/ (n)
bakevje
  (książkowy) miejsce zalane wodą; także: naturalny zbiornik wody pozostały po powodzi;

rozluźnić /rɔzˈluʑɲiʨ̑/ (v)
slappe av
  (przenośnie, przenośnia) uczynić mniej spiętym, gęstym lub tłocznym
  (przenośnie, przenośnia) uczynić swobodniejszym, mniej rygorystycznym
  uczynić luźnym

rozmaity /ˌrɔzmaˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
forskjellig
  charakteryzujący się różnorodnością swoich cech, np. kształtów, kolorów, typów

rozmaryn /rɔzˈmarɨ̃n/ (n)
rosmarijn
  (botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;

rozmawiać /rɔzˈmavʲjäʨ̑/ (v)
snakke
  wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów

rozmiar /ˈrɔzmʲjar/ (n)
størrelse
  wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)

rozmowa /rɔzˈmɔva/ (n)
samtale
  ustna wymiana zdań

rozmowność (n)
nebb
  cecha bycia rozmownym, chętnym do rozmowy

rozmowny /rɔzˈmɔvnɨ/ (adj)
plaprende
  (książkowy) taki, który lubi rozmawiać, jest chętny do rozmowy

rozmrażać (v)
tine
  wyprowadzać coś ze stanu zamrożenia

rozmyślać /rɔzˈmɨɕlaʨ̑/ (v)
betrakte
  zastanawiać się nad czymś; długo o czymś myśleć, rozważać coś
svinge
  zmieniać zdanie, zniechęcać się; wycofywać się, odstępować od jakiegoś zdania, decyzji

rozmówca (n)
samtalepartner
  osoba, z którą się rozmawia, partner w rozmowie

roznegliżowany /ˌrɔznɛɡlʲiʒɔˈvãnɨ/ (adj)
naken
  rozebrany do bielizny, także nagi

roznosić (v)
spre
  czynić powszechnie znanym
befri
  nosząc, przekazywać w różne miejsca
dupp
  docierać w różne miejsca
spre
  stawać się rozpowszechnionym

rozpacz /ˈrɔspaʧ̑/ (n)
fortvilelse
  silne uczucie wyrażające bezsilność i zwątpienie

rozpaczać (v)
fortvile
  pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć

rozpaczliwy (adj)
håpløs
  pełen rozpaczy, wyrażający czyjąś rozpacz

rozpad /ˈrɔspat/ (n)
oppløsning
  podzielenie na części

rozpakowywać (v)
pakke opp
  wyjmować z opakowania, zdejmować opakowanie

rozpalać /rɔsˈpalaʨ̑/ (v)
varmer opp
  bardzo silnie rozgrzewać
losse
  powodować, że coś zacznie się palić

rozpatrywać /ˌrɔspaˈtrɨvaʨ̑/ (v)
betrakte
  (książkowy) brać pod rozwagę, rozważać coś wnikliwie, zaznajamiać się z czymś, analizować

rozpieszczać (v)
dulle
  traktować zbyt pobłażliwie

rozpinać (v)
angre
  rozłączać coś zapiętego

rozpiętość /rɔsˈpʲjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
spre
  odległość pomiędzy najdalszymi krańcami

rozpoczynać /ˌrɔspɔˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
begynne
  inicjować coś, dawać początek
rykk
  znaleźć się na początku
begynne
  zaczynać się

rozpoczęcie /ˌrɔspɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
begynnelse
  moment w którym coś się rozpoczyna

rozporek /rɔsˈpɔrɛk/ (n)
gylf
  (krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach

rozporządzać (v)
håndtere
  nakazywać, jak ktoś ma działać w jakiejś sprawie

rozporządzenie /ˌrɔspɔʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
regulering
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny, stanowiący źródła powszechnie obowiązującego prawa, wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia ustawowego i w celu wykonania ustawy;

rozpowiadać (v)
fortelle
  dzielić się wiadomościami z wszystkimi

rozpowszechnić (v)
spre
  uczynić coś powszechnie znanym

rozpoznawać (v)
identifisere seg
  identyfikować kogoś lub coś, wyróżniając spośród innych; badając, stwierdzić, określić coś

rozpoznawczy (adj)
identifikasjon
  dający sposobność rozpoznania

rozpościerać (v)
spre
  rozkładać na dużej powierzchni coś przedtem złożonego
  zajmować dużą powierzchnię lub przestrzeń

rozpraszać (v)
fjerne
  przyczyniać się do ustąpienia niewłaściwych stanów psychicznych
spre
  rozpędzać na wszystkie strony
distrahere
  uniemożliwiać skupienie się nad czym

rozproszenie (n)
strø
  rozniesienie na wszystkie strony; bezładne rozrzucenie

rozproszony (adj)
diffundere
  taki, który przyjmuje bezładne rozmieszczenie, na wszystkie strony; taki, którego elementy rozmieściły się daleko od siebie

rozprowadzać (v)
spre
  nakładać cienką warstwę danej substancji na jakąś powierzchnię

rozpusta (n)
skjørlevnet
  brak moralności w sferze seksualnej

rozpuszczalnik /rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik/ (n)
løysemiddel
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał

rozpuszczony /ˌrɔspuʃˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
åpen
  (fryzjerstwo, fryzjerski) luzem, niezwiązany

rozpęd (n)
elg
  nabieranie coraz większej szybkości

rozpłód (n)
stutteri
  rozmnażanie i uzyskiwanie potomstwa zwierząt hodowlanych

rozruchy (n)
opprør
  burzliwe manifestacje i starcia uliczne

rozrywać (v)
tårer
  rwąc, rozdzielać na części
  ulegać rozdzielaniu poprzez rwanie się

rozrzucać /rɔzˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
strø
  rzucać niedbale lub chaotycznie rzeczami

rozróżnienie (n)
forskjell
  odmienne postrzeganie lub traktowanie

rozsiewać (v)
spre
  być źródłem czego
  czynić bardziej znanym
så
  siejąc, rozmieszczać na znacznej przestrzeni

rozstrzelać (v)
arkebusere
  zabić kogoś, strzelając z broni palnej; dokonać egzekucji w ten sposób

rozstrzygać (v)
avgjøre
  podejmować ostateczną decyzję po etapie rozważań

rozstęp (n)
strekkmerke
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) powstałe w wyniku nadmiernego rozciągania się skóry i zerwania sieci włókien kolagenowych wrzecionowate pasmo występujące najczęściej na skórze ud, brzucha, pośladków i piersi/klatki piersiowej lub ramion;

rozsypywać (v)
falle i grus
  rozpadać się na drobne części

rozszczep (n)
kløyve
  miejsce rozszczepione, rozszczepienie

rozszczepiać /rɔsˈʃʧ̑ɛpʲjäʨ̑/ (v)
kløve
  dzielić na elementy składowe

rozszerzać /rɔsˈʃɛʒaʨ̑/ (v)
spre
  zwiększać zasięg czegoś

rozsądek /rɔsˈːɔ̃ndɛk/ (n)
fornuft
  intelektualna cecha człowieka oznaczająca umiejętność działania i podejmowania decyzji;

rozsądny /rɔsˈːɔ̃ndnɨ/ (adj)
fornuftig
  taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny

roztargnienie (n)
åndsfraværelse
  nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne

roztargniony /ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
tankespredt
  nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może się skoncentrować

roztocz (n)
midd
  (arachnologia, arachnologiczny) drobny pajęczak z głowotułowiem zlanym z odwłokiem z podtypu szczękoczułkowców;

roztopy (n)
tine
  (meteorologia, meteorologiczny) czas odwilży i topnienia śniegu

roztropny (adj)
fornuftig
  kierujący się rozsądkiem, a nie postępujący pochopnie

roztrzepany (adj)
tankespredt
  skłonny do nieuwagi i chaotyczności

roztrząsać (v)
spre
  potrząsając, rozrzucać coś

roztwór /ˈrɔstfur/ (n)
løsning
  (chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;

rozum /ˈrɔzũm/ (n)
forstand
  zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia;

rozumienie /ˌrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
fatte
  sposób pojmowania, sposób traktowania czegoś

rozumieć /rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
forstå, skjønne
  pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń

rozumny /rɔˈzũmnɨ/ (adj)
fornuftig
  taki, który ma wiedzę i rozsądek; (także, też) świadczący o posiadaniu wiedzy, rozsądku i zdolności racjonalnego myślenia

rozumowanie (n)
tankegang
  (rzeczownik odczasownikowy) od rozumować

rozumować (v)
overveie
  (psychologia, psychologiczny) rozpatrywać w myślach, wyciągając w tym czasie wnioski

rozwaga /rɔzˈvaɡa/ (n)
dømekraft
  namysł, refleksja, umiejętność rozsądnego przemyślenia czegoś przed działaniem

rozważać /rɔzˈvaʒaʨ̑/ (v)
vurdere
  (książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując

rozweselić /ˌrɔzvɛˈsɛlʲiʨ̑/ (v)
heiarop
  sprawić, że ktoś jest wesoły

rozwijać /rɔzˈvʲijäʨ̑/ (v)
framkalle
  kształtować w kimś pewną cechę, umiejętność
  o prędkości: osiągać
  rozbudowywać
  zwiększać zasób istniejącej wiedzy
utvikle
  prowadzić długotrwałą operację o rosnącej skali

rozwiązywać /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
rense
  dochodzić do wyniku zadania, testu
  szukać odpowiedzi na zagadkę
  szukać sposobu usunięcia problemu
angre
  likwidować węzeł lub splątanie

rozwiązły /rɔzˈvʲjɔ̃w̃zwɨ/ (adj)
promiskuøs
  niemoralny, rozpustny

rozwlekły /rɔzˈvlɛkwɨ/ (adj)
diffundere
  zawierający nadmiar treści, często niespójnej

rozwolnienie (n)
diaré
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) wydalanie luźnego lub wodnistego stolca

rozwód /ˈrɔzvut/ (n)
skilsmisse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;

rozwój /ˈrɔzvuj/ (n)
utvikling
  następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy
  proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu
  proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami

rozzłościć (v)
sinne
  spowodować u kogoś złość

rozładować /ˌrɔzwaˈdɔvaʨ̑/ (v)
utlade
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) pozbawić akumulator, kondensator itp. ładunku elektrycznego; także o całym urządzeniu z akumulatorem
avløse
  (przenośnie, przenośnia) zlikwidować gęstą atmosferę, usunąć napięcie, złagodzić konflikt lub trudną sytuację

rozłożyć (v)
innlede
  postawić coś złożonego w swej okazałości

rozłączać (v)
avsondre
  powodować oddzielanie się uprzednio połączonych jednostek

rościć (v)
rane til seg
  zgłaszać prawa, pretensje do czegoś

roślina /rɔɕˈlʲĩna/ (n)
plante
  (botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;

roślina doniczkowa (n)
potteplante
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ozdobna roślina sadzona w rozmaitych naczyniach i uprawiana we wnętrzach mieszkalnych lub biurowych

roślinność /rɔɕˈlʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
vegetasjon
  wszystkie rośliny danego terenu

rośliny (n)
plante
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Plantae L., królestwo organizmów eukariotycznych i autotroficznych w domenie eukariontów;

rożeniec /rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
stjertand
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie;

rtęć /r̥tɛ̃ɲʨ̑/ (n)
kvikksølv
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80;

rubaszny /ruˈbaʃnɨ/ (adj)
grov
  prosty, dosadny, bezceremonialny, swobodny w sposobie zachowania, poufale żartobliwy, frywolny

rubid /ˈrubʲit/ (n)
rubidium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;

rubież /ˈrubʲjɛʃ/ (n)
linje
  (wojskowość, wojskowy) pas terenu, na którym odbywają się operacje wojenne

rubin /ˈrubʲĩn/ (n)
rubin
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;

rubinowy (adj)
rubin
  mający kolor rubinu

ruch /rux/ (n)
bevegelse
  (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
  grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego
  gest, ruszenie częścią ciała
trafikk
  sposób poruszania się na drodze
trekk
  w grach: ruszenie bierki, figury, zagranie kartą itp., kolejka

ruch oporu /ˈrux ɔˈpɔru/ (n)
motstandsbevegelse
  formacja oddziałów utworzonych do walki przeciwko okupantowi lub rządowi kraju nie posiadającemu wystarczającej legitymacji do sprawowania władzy;

ruchliwy (adj)
sysselsette
  charakteryzujący się wzmożonym ruchem

ruchomy /ruˈxɔ̃mɨ/ (adj)
bevegelig
  dający się przenosić
  poruszający się

ruda /ˈruda/ (n)
malm
  (geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali

rudy /ˈrudɨ/ (adj)
rød
  o człowieku lub zwierzęciu: mający rude (1.1) włosy (sierść)
  w kolorze rdzy

rudzik /ˈruʥ̑ik/ (n)
raudstrupe
  (ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;

rufa /ˈrufa/ (n)
akterende
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;

ruja /ˈruja/ (n)
brunst
  (zoologia, zoologiczny) okres wzmożonego popędu płciowego u samic niektórych ssaków

rukiew wodna (n)
brønnkarse
  (botanika, botaniczny) Nasturtium officinale W. T. Aiton, jadalna roślina z rodziny kapustowatych;

rulon (n)
knipse
  cylindryczny zwój z czegoś płaskiego

rum /rũm/ (n)
rom
  (spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;

rumianek /rũˈmʲjãnɛk/ (n)
kamomille
  (botanika, botaniczny) Matricaria L., roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce;

rumieniec (n)
nettopp
  czasowe różowe zabarwienie policzków

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (n)
rumensk
  (językoznawstwo, językoznawczy) urzędowy język Rumunii;

runąć (v)
feile
  o planach: gdy nagle stają się niewykonalne

rupia /ˈrupʲja/ (n)
rupee
  (jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach;

rura /ˈrura/ (n)
rør
  przewód do transportu płynów;

rusałka admirał /ruˈsawka ːdˈmʲiraw/ (n)
admiral
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vanessa atalanta, gatunek motyla z rodziny rusałkowatych;

ruszać /ˈruʃaʨ̑/ (v)
rykk
  (potocznie, potoczny) dotykać
  rozpoczynać działanie
trekk
  (potocznie, potoczny) powodować silne emocje
kontakt
  (potocznie, potoczny) uszczuplać zasoby
røre
  wprawiać w ruch lub utrzymywać w ruchu, powodować wykonanie ruchu

ruszt /ruʃt/ (n)
rist
  część urządzenia do spalania (pieca lub kotła), a także grilla, pod którą umieszcza się paliwo

rusztowanie /ˌruʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
stillas
  (technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli;

ruta /ˈruta/ (n)
vinrute
  (botanika, botaniczny) Ruta, rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna

ruten /ˈrutɛ̃n/ (n)
ruthenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;

rutherford (n)
rutherfordium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;

rwać /rvaʨ̑/ (v)
tårer
  szarpiąc dzielić coś na części
  wydobywać, wyrywać

ryba /ˈrɨba/ (n)
fisk
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;
  (spożywczy) mięso ryb (1.1) będące surowcem spożywczym i daniem;

rybacki /rɨˈbaʦ̑ʲci/ (adj)
fisking
  związany z rybactwem i rybakami, dotyczący rybactwa i rybaków

rybak /ˈrɨbak/ (n)
fisker
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;

rybitwa białowąsa (n)
hvitkinnsvartterne
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Chlidonias hybrida, gatunek ptaka z rodziny mewowatych

rybny /ˈrɨbnɨ/ (adj)
fiske
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) otrzymywany z ryb, przyrządzany z ryb lub z ich dodatkiem
  związany z hodowlą ryb, połowem i handlem nimi

rybosom (n)
ribosom
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) organellum zbudowane z kwasu rybonukleinowego i białek, służące do produkcji białek w procesie translacji;

rybołów /rɨˈbɔwuf/ (n)
fiskeørn
  (ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru;

rybołówstwo (n)
fisking
  gałąź gospodarki obejmująca łowienie i hodowlę ryb;

rycerski /rɨˈʦ̑ɛrsʲci/ (adj)
galant
  zachowujący się w sposób przypisywany średniowiecznemu rycerstwu

rycerstwo (n)
kavaleri
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: warstwa społeczna, która stanowiłą elitę społeczeństwa feudalnego i jego siłę zbrojną;

rycerz /ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
ridder
  (historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;

rycina /rɨˈʨ̑ĩna/ (n)
avtrykk
  (sztuka) (drukarstwo, drukarski) ilustracja w książce, dawniej wykonywana ręcznie technikami graficznymi
  (sztuka) (drukarstwo, drukarski) każda odbitka graficzna z matrycy lub płyta wykonywana dowolną techniką np. stalorytu lub miedziorytu;

ryczeć /ˈrɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
brøle
  o niektórych zwierzętach: wydawać przeciągły i donośny odgłos

ryft (n)
rift
  (geologia, geologiczny) rów tektoniczny o znacznej długości i głębokości;

rygiel (n)
sluttstykke
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mechanizmu zamykającego, metalowy pręt lub sztabka wsuwane do odpowiedniego otworu lub skobla

ryj /rɨj/ (n)
tryne
  (zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt

rym /rɨ̃m/ (n)
rime
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) para dwóch słów na końcu wersu utworu pisanego wierszem o identycznych lub podobnie brzmiących końcówkach

rymować /rɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
rime
  tworzyć rymy

rynek /ˈrɨ̃nɛk/ (n)
marked
  (ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze;
  wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów;

rynkowy (adj)
markeds-
  (ekonomia, ekonomiczny) dotyczący rynku, tj. kupna i sprzedaży

rynna /ˈrɨ̃nːa/ (n)
grøft
  (budownictwo) rura, do której spływają wody zgromadzone na dachu podczas deszczu:

rynsztok (n)
rennestein
  (przenośnie, przenośnia) środowisko ludzi zdemoralizowanych
  otwarty kanał, zwykle wzdłuż krawędzi jezdni, odprowadzający z ulicy wody opadowe i ściekowe

rysowanie /ˌrɨsɔˈvãɲɛ/ (n)
tegning
  (rzeczownik odczasownikowy) od rysować

rysować /rɨˈsɔvaʨ̑/ (v)
loddtrekning
  tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia
karde
  robić rysy na jakiejś twardej powierzchni

rysunek /rɨˈsũnɛk/ (n)
linje
  (książkowy) kontur, kształt czegoś
tegnekunst
  to, co zostało narysowane;

ryt (n)
gravering
  (sztuka) rycina
  (sztuka) rysunek wyryty w twardym materiale

rytm /rɨtm̥/ (n)
rytme
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu;
  określony porządek powtarzający się okresowo

rytualny /ˌrɨtuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
rituale
  związany z rytuałem, dotyczący rytuału

rytuał /rɨˈtu<sup>w</sup>aw/ (n)
rituale
  (antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;

rywal (n)
rival
  osoba, która konkuruje w czymś

rywalizacja /ˌrɨvalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
debatt
  (sport, sportowy) zawody, zmagania sportowe, rozgrywka

ryza /ˈrɨza/ (n)
kjempe
  (leśnictwo) (technologia, technika, techniczny) przenośnik (np. w postaci rynny wyżłobionej w ziemi) służący do transportowania drewna ze stoków górskich
åre
  (poligrafia) jednostka miary ilości papieru równa zwykle 500 arkuszom;

ryzyko /ˈrɨzɨkɔ/ (n)
risiko
  możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda

ryć /rɨʨ̑/ (v)
grave
  kopać, robić doły w ziemi
gravere
  wyrzynać coś w płycie, kamieniu, drewnie, metalu

ryś /rɨɕ/ (n)
gaupe
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;

ryż /rɨʃ/ (n)
ris
  (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
  (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)

rzadki /ˈʒatʲci/ (adj)
tynn
  półpłynny, mający półpłynną konsystencję
  o elementach rozmieszczonych we względnie dużych odstępach
sjelden
  zachodzący rzadko

rzadko /ˈʒatkɔ/ (adv)
sjelden
  prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami

rzec /ʒɛʦ̑/ (v)
framføre
  (książkowy) (przestarzałe, przestarzały) mówić, odzywać się, komunikować coś
si
  (książkowy) powiedzieć, odezwać się, zakomunikować coś

rzecz /ʒɛʧ̑/ (n)
ting
  wytwór materialny, przedmiot

rzeczka /ˈʒɛʧ̑ka/ (n)
å
  (zdrobniale) mała rzeka
  wąska rzeka

rzecznik (n)
forsvarer
  (książkowy) osoba występująca w obronie kogoś lub czegoś, popierająca jakąś sprawę
talerør
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) osoba występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję;

rzeczownik /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik/ (n)
substantiv
  (gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;

rzeczownik odczasownikowy /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik ˌɔṭʧ̑asɔvʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
gerundium
  (językoznawstwo, językoznawczy) rzeczownik utworzony od czasownika, zwykle będący nazwą czynności lub stanu; w niektórych językach może występować również w funkcji imiesłowu przysłówkowego współczesnego lub imiesłowu przymiotnikowego czynnego

rzeczownik własny /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲiɡ ˈvwasnɨ/ (n)
egennavn
  (gramatyka) rzeczownik będący nazwą konkretnej osoby lub innej istoty żywej, przedmiotu, miejsca lub obiektu geograficznego

rzeczowy (adj)
relevant
  dotyczący treści (a nie strony formalnej)
materiale
  odnoszący się do rzeczy (a nie osób)

rzeczywistość /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑/ (n)
virkelighet
  prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie
realitet
  realistyczność, świat realny

rzeczywisty /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
virkelig
  mający miejsce naprawdę

rzeczywiście /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
faktisk
  zgodnie z rzeczywistością, naprawdę, faktycznie

rzeczywiście /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
virkelig
  w formie pytania: wyraża wątpliwość

rzeka /ˈʒɛka/ (n)
elv, flod
  (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;

rzekomy (adj)
tilsynelatende
  niebędący takim, za jakiego się go uważa

rzemieślnik /ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/ (n)
håndverker
  osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)

rzemiosło /ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/ (n)
håndverk
  drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności

rzep /ʒɛp/ (n)
borrelås
  (potocznie, potoczny) zapięcie z tkaniny velcro
skarre-r
  owoc łopianu, pokryty małymi haczykami, łatwo czepiający się ubrań i futer

rzepa (n)
nepe
  (botanika, botaniczny) roślina z podgatunku rzepy (1.1)

rzepak /ˈʒɛpak/ (n)
raps
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina oleista o jasnożółtych kwiatach, uprawiana także na paszę zieloną;

rzepka (n)
kneskål
  (anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka

rzeszoto /ʒɛˈʃɔtɔ/ (n)
gåte
  sito o dużych otworach

rzewny (adj)
lengselsfull
  żałosny, tęskny, pełen smutku

rześki (adj)
frisk
  pełen orzeźwienia, świeżości

rzeź /ʒɛɕ/ (n)
massakre
  brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień)

rzeźba /ˈʒɛʑba/ (n)
leie
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) ukształtowanie terenu;
skulptur
  (sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów;
  (sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną
arkitektur
  ukształtowanie budynku

rzeźbiarz /ˈʒɛʑbʲjaʃ/ (n)
billedhogger
  (sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki

rzeźnia /ˈʒɛʑɲa/ (n)
slaktehus
  miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso;

rzeźnik /ˈʒɛʑɲik/ (n)
slakte
  (potocznie, potoczny) sprzedawca w sklepie mięsnym
jordekorn
  (środowiskowy) dialekt traderów forex para GBP/JPY
slakter
  człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa

rzeżucha /ʒɛˈʒuxa/ (n)
brønnkarse
  (botanika, botaniczny) niejadalna roślina zielna z rodziny kapustowatych (Cardamine L.);
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) nazwa pieprzycy siewnej (Lepidium sativum L.), rośliny zielnej z rodziny kapustowatych, stosowanej w kuchni;

rzeżucha wodna /ʒɛˈʒuxa ˈvɔdna/ (n)
brønnkarse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potoczna nazwa rukwi wodnej

rzeżączka /ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
gonoré
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna;

rzodkiewka /ʒɔtʲˈcɛfka/ (n)
reddik
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;

rzucać /ˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
avgi
  (potocznie, potoczny) zrezygnować ze związku z kimś
kaste
  wywoływać chwilowy lot przedmiotu

rzucać perły przed wieprze /ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ/ (v)
kaste perler for svin
  ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien

rzut /ʒut/ (n)
kast
  wprawienie w ruch i spowodowanie chwilowego lotu jakiegoś przedmiotu przez wyrzucenie go z pewną siłą

rzut beretem (adv)
steinkast
  (związek frazeologiczny) (żartobliwie) niedaleko, w pobliżu, bardzo blisko

rzut karny /ˈʒut ˈkarnɨ/ (n)
straffe
  (sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

rzut oka /ˈʒut ˈɔka/ (n)
øyekast
  zerknięcie, szybkie spojrzenie

rzut oszczepem /ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m/ (n)
spydkast
  (sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;

rzut rożny /ˈʒut ˈrɔʒnɨ/ (n)
hjørnespark
  (sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska;

rzutka /ˈʒutka/ (n)
bykse
  (potocznie, potoczny) strzałka, lotka

rzygacz /ˈʒɨɡaʧ̑/ (n)
vannkaster
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.;

rzygać /ˈʒɨɡaʨ̑/ (v)
kaste opp
  (grubiański, grubiańsko) wymiotować

rzygi /ˈʒɨɟi/ (n)
oppkast
  (grubiański, grubiańsko) wymiociny

rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
romar
  mieszkaniec Rzymu

rząd /ʒɔ̃nt/ (n)
regjering, styresmakt
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;

rząd marionetkowy /ˈʒɔ̃nt ˌmarʲjɔ̃nɛtˈkɔvɨ/ (n)
lydrike
  (publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rząd sterowany przez inną grupę ludzi niż tych, którzy oficjalnie znajdują się u steru władzy;

rządy (n)
maktutøvelse
  sprawowanie władzy, władanie

rządzić /ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
regjere
  sprawować władzę, panować

rzępolić /ʒɛ̃mˈpɔlʲiʨ̑/ (v)
rasp
  (lekceważąco, lekceważący) grać nieumiejętnie na jakimś instrumencie, zwłaszcza strunowym

rzęsa /ˈʒɛ̃w̃sa/ (n)
øyevipp
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;

rzęzić (v)
rangle
  wydawać charakterystyczny dźwięk podczas oddychania wskutek choroby dróg oddechowych

ród /rut/ (n)
hus
  duża, wielopokoleniowa rodzina

róg /ruk/ (n)
hjorne
  (sport, sportowy) miejsce i sposób wykonywania zagrania zwanego rzutem rożnym
horn
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
hjørne
  miejsce styku dwóch ulic
  miejsce styku krawędzi jakiegoś przedmiotu

róg obfitości /ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i/ (idiom)
overflod
  (książkowy) źródło niekończących się dóbr; bogactwo, obfitość

róg obfitości /ˈruk ˌɔpfʲiˈtɔɕʨ̑i/ (n)
overflod
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) ułamany róg kozy Amaltei nieustannie napełniający się płodami ziemi; atrybut bóstw greckich i rzymskich: Dionizosa, Ejrene, Fortuny, Plutona, Plutosa, Tyche oraz emblemat bogactwa i dostatku;

rój /ruj/ (n)
plogskjær
  (przenośnie, przenośnia) duże nagromadzenie ruszających się osób

rów /ruf/ (n)
grøft
  podłużny dół wykopany w ziemi

równanie /ruvˈnãɲɛ/ (n)
ligning, likning
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości

równie /ˈruvʲɲɛ/ (adv)
likeså
  w taki sam sposób

również /ˈruvʲɲɛʃ/ (particle)
også
  …używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także

równik /ˈruvʲɲik/ (n)
ekvator
  (astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;

równik niebieski (n)
himmelekvator
  (astronomia, astronomiczny) okrąg wielki zawarty w płaszczyźnie prostopadłej do osi obrotu sfery niebieskiej;

równikowy /ˌruvʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
ekvator
  (geografia, geograficzny) dotyczący równika, związany z równikiem

równina /ruvʲˈɲĩna/ (n)
slette
  (geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;

równo /ˈruvnɔ/ (adv)
-iss
  dokładnie
likt
  gładko
høyre
  prosto

równoczesny (adj)
samstundes
  odbywający się w tym samym czasie

równocześnie /ˌruvnɔˈʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
samtidig
  w tym samym czasie; jednocześnie

równolegle /ˌruvnɔˈlɛɡlɛ/ (adv)
parallelt
  o położeniu w przestrzeni: w sposób równo odległy na całej swojej długości

równoległy /ˌruvnɔˈlɛɡwɨ/ (adj)
parallell
  jednakowo odległy od czegoś na całej swej długości

równoleżnik (n)
parallell
  (geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;

równonoc /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑/ (n)
jevndøgn
  (astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa;

równonoc jesienna /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑ʲ jɛ̇ˈɕɛ̃nːa/ (n)
høstjamdøgn
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun południowy będzie bliżej Słońca niż biegun północny;

równonoc wiosenna /ruvˈnɔ̃nɔʣ̑ vʲjɔˈsɛ̃nːa/ (n)
vårjamdøgn
  (astronomia, astronomiczny) moment, w którym promienie słoneczne padają prostopadle na równik i od którego biegun północny będzie bliżej Słońca niż biegun południowy;

równorzędny (adj)
ekvivalent
  o takiej samej wartości pod jakimś względem

równowaga /ˌruvnɔˈvaɡa/ (n)
ekvilibrium
  stabilny stan jakiegoś układu

równowartościowy (adj)
ekvivalent
  równy pod względem wartości

równoważny (adj)
ekvivalent
  mający równe znaczenie, równą wartość

równoważyć (v)
balansere
  utrzymywać w równowadze
  utrzymywać się w równowadze z czym innym

równość /ˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
likhed
  (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
  brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)

równy /ˈruvnɨ/ (adj)
jevn
  posiadający gładką powierzchnię
er lik
  posiadający identyczną wartość

rózga /ˈruzɡa/ (n)
kvist
  cienka, elastyczna, bezlistna gałązka

róż /ruʃ/ (n)
rød
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk do malowania rumieńców w celu ożywienia kolorytu cery;
rosa
  kolor różowy

róża /ˈruʒa/ (n)
rose
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;

różaniec /ruˈʒãɲɛʦ̑/ (n)
rosenkrans
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw lub praktyk medytacyjnych w różnych religiach

różanka (n)
gallerørsopp
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Rhodeus sericeus, ryba akwariowa z rodziny karpiowatych;

różdżka /ˈruʃʧ̑ka/ (n)
stav
  (mitologia, mitologiczny) podłużny, drewniany przedmiot służący w baśniach i legendach do „rzucania czarów”; również rekwizyt iluzjonisty

różnica /ruʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
forskjell, skilnad
  (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
forskjell
  to, czym się coś od czegoś różni

różnorodny /ˌruʒnɔˈrɔdnɨ/ (adj)
mangfoldig
  składający się z wielu różnych, czasem przeciwstawnych elementów

różny /ˈruʒnɨ/ (adj)
forskjellig
  charakteryzujący się odmiennością pewnych cech
  różniący się od kogoś lub czegoś

różowy /ruˈʒɔvɨ/ (adj)
rosa
  mający kolor pośredni między białym a czerwonym;

różyczka /ruˈʒɨʧ̑ka/ (n)
røde hunder
  (medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;

rąbać /ˈrɔ̃mbaʨ̑/ (v)
fatte
  ścinać przy pomocy siekiery, topora lub maczety

rączka /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
penneskaft
  (zdrobniale) od: ręka
  mała, drobna ręka
håndtak
  uchwyt, rękojeść

ręce do góry /ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
opp med henda
  kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania

ręcznik /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
håndkle
  gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała

ręczyć /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
gå god
  odpowiadać za coś lub za kogoś

ręka /rɔŋk/ /ˈrɛ̃ŋka/ (n)
hånd, hand
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców;

ręka rękę myje
du klør meg på ryggen, og jeg klør deg på ryggen
  sytuacja, w której osoby z jednego środowiska wzajemnie chronią swoje interesy, niekoniecznie w sposób uczciwy

rękaw /ˈrɛ̃ŋkaf/ (n)
erme
  (krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce

rękawica /ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a/ (n)
hanske
  odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp.

rękojeść /rɛ̃ŋˈkɔjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
klare
  część jakiegoś narzędzia, przyrządu lub broni służąca do trzymania;

rękopis /rɛ̃ŋˈkɔpʲis/ (n)
manuskript
  (książkowy) tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie;

rękopiśmienny (adj)
manuskript
  pisany ręcznie

rżenie /ˈrʒɛ̃ɲɛ/ (n)
knegg
  odgłos konia wydawany paszczą

rżeć /rʒɛʨ̑/ (v)
knegge
  o koniu: wydawać charakterystyczny głos

sabotaż /saˈbɔtaʃ/ (n)
sabotasje
  umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;

sabotować /ˌsabɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
sabotere
  stosować sabotaż

sad /sat/ (n)
frukthage
  ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe;

sadysta (n)
sadist
  człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadyzm (n)
sadisme
  (medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera

sadza /ˈsaʣ̑a/ (n)
russ
  stały, pylisty produkt niepełnego spalania zawierający głównie bezpostaciowy węgiel;

sadzawka (n)
skål
  nieduży, otwarty i płytki zbiornik wodny wykopany w ziemi;

sadzić /ˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
plante
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła

sadzonka /saˈʣ̑ɔ̃nka/ (n)
sette sammen
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wyhodowana w szklarni lub inspekcie młoda roślina przeznaczona do wysadzenia do gruntu

saga /ˈsaɡa/ (n)
eventyr
  tradycyjna opowieść islandzka, skandynawska

sajgonka /sajˈɡɔ̃nka/ (n)
vårrull
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ryżowy naleśnik nadziewany warzywami i innymi składnikami;

sake /ˈsakɛ/ (n)
sake
  (spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco;

sakiewka (n)
børs
  podłużny woreczek na pieniądze;

sakrament /saˈkrãmɛ̃nt/ (n)
sakrament
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;

saksofon /saˈksɔfɔ̃n/ (n)
saksofon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;

saksofonista /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista/ (n)
saksofonist
  muzyk, który gra na saksofonie

sala /ˈsala/ (n)
kammer
  przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową;

salada /saˈlada/ (n)
salat
  (historia, historyczny, historycznie) rodzaj okrągłego średniowiecznego hełmu;

salamandra /ˌsalãˈmãndra/ (n)
salamander
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;

salamandra plamista (n)
ildsalamander
  (herpetologia, herpetologiczny) Salamandra salamandra Linnaeus, jaszczurka o krępym ciele i czarnym ubarwieniu z żółtymi plamami, z wilgotną i błyszczącą skórą;

saldo /ˈsaldɔ/ (n)
balansere
  (księgowość) suma wszystkich przychodów (strona „Ma”) pomniejszona o sumę wszystkich wydatków i strat (strona „Winien”) w danym okresie;

salmiak /ˈsalmʲjak/ (n)
ammoniumklorid
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) chlorek amonu, sól kwasu solnego i amoniaku

salomonowy (adj)
salomonisk
  sprawiedliwy, mądry

salon /ˈsalɔ̃n/ (n)
sal
  główny, dzienny pokój w mieszkaniu

sam /sãm/ (pronoun)
aleine
  bez nikogo / niczego innego, będący jedyny
selv
  podkreślenie: właśnie ten, a nie inny
  właśnie taki (a nie inny)

sam na sam (adv)
på tomannshånd
  bez świadków, w cztery oczy, bez udziału osób trzecich

samar /ˈsãmar/ (n)
samarium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;

samba /ˈsãmba/ (n)
samba
  (choreografia, choreograficzny) szybki taniec brazylijski;

samica /sãˈmʲiʦ̑a/ (n)
kvinne
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej

samiec /ˈsãmʲjɛʦ̑/ (n)
hann-
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej

samobieżny (adj)
bil
  (technologia, technika, techniczny) taki, który porusza się samodzielnie

samobójca /ˌsãmɔˈbujʦ̑a/ (n)
selvmord
  osoba próbująca zabić samą siebie

samobójstwo /ˌsãmɔˈbujstfɔ/ (n)
selvmord, selvdrap
  zabicie samego siebie;

samochodowy /ˌsãmɔxɔˈdɔvɨ/ (adj)
bil
  związany z samochodem, dotyczący samochodu

samochód /sãˈmɔxut/ (n)
bil
  (motoryzacja) (transport, transportowy) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

samochód osobowy /sãˈmɔxut ˌɔsɔˈbɔvɨ/ (n)
personbil
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, silnikowy, o dopuszczalnej całkowitej masie do 3500 kg, zdolny do przewożenia do dziewięciu osób i niewielkiego bagażu;

samodzielnie /ˌsãmɔˈʥ̑ɛlʲɲɛ/ (adv)
alene
  samotnie, bez innych

samodzielność (n)
selvstendighet
  niezależność, uniezależnienie

samodzielny /ˌsãmɔˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
selvstendig
  radzący sobie bez cudzej pomocy

samogwałt (n)
masturbasjon
  (przestarzałe, przestarzały) zaspokajanie popędu płciowego poprzez stymulację własnych narządów płciowych

samogłoska /ˌsãmɔˈɡwɔska/ (n)
vokal
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;

samogłów (n)
klumpfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Mola mola, gatunek morskiej ryby rozdymkokształtnej z rodziny samogłowowatych;

samoistny (adj)
selvstendig
  będący odrębną całością, niezwiązaną z niczym

samokontrola (n)
selvkontroll
  kontrolowanie własnych działań; kontrola nad sobą

samolot /sãˈmɔlɔt/ (n)
fly
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;

samolub (n)
egoist
  egoista myślący tylko o sobie

samopoczucie /ˌsãmɔpɔˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
humør
  nastrój, humor

samorząd (n)
råd
  (administracja) samodzielne i niezależne wykonywanie pewnych funkcji o charakterze administracyjnym przez określony organizm społeczny

samorządowy (adj)
råd
  (administracja) związany z samorządem

samotnie /sãˈmɔtʲɲɛ/ (adv)
alene
  w odosobnieniu, w samotności, bez towarzystwa

samotność /sãˈmɔtnɔɕʨ̑/ (n)
ensomhet
  uczucie braku bliskich osób

samotny /sãˈmɔtnɨ/ (adj)
alene
  odbywający się bez towarzystwa
ensom
  taki, który jest sam, żyje samotnie

samouk /sãˈmɔ<sup>w</sup>uk/ (n)
autodidakt
  ktoś, kto uczy się samodzielnie, bez pomocy nauczyciela

samowar /sãˈmɔvar/ (n)
samovar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;

samowolny (adj)
vilkårlig
  postępujący według własnej woli, nie licząc się z innymi, z przepisami
lovlaus
  świadczący o samowolnej (1.1) postawie

samozatrudnienie (n)
selvstendig næringsdrivende
  podjęcie działalności gospodarczej przez osobę fizyczną na własny rachunek i odpowiedzialność;

samplować /sãmˈplɔvaʨ̑/ (v)
eksempel
  umieszczać pocięte fragmenty utworów muzycznych zapisane w postaci cyfrowej w jednym utworze

samuraj /sãˈmuraj/ (n)
samurai
  (historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;

sandacz /ˈsãndaʧ̑/ (n)
gjørs
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich;

sandał /ˈsãndaw/ (n)
sandal
  rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;

sandałowiec /ˌsãndaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
sandeltre
  (botanika, botaniczny) Santalum, wiecznie zielone drzewo z rodziny sandałowcowatych, występujące od Malezji po Australię i Hawaje

saneczkarstwo /ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ/ (n)
slede
  (sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego;

sangria /ˈsãŋɡrʲja/ (n)
sangria
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny hiszpański chłodny napój o krwistoczerwonej barwie, przygotowywany z wina i owoców wzmacnianych mocniejszym alkoholem;

sangwina /sãŋɡˈvʲĩna/ (n)
rødkritt
  miękka, czerwono-brązowa kredka używana do szkicowania lub rysowania;

sanie /ˈsãɲɛ/ (n)
slede
  pojazd na płozach, zaprzęgnięty najczęściej w zwierzęta pociągowe;

sankcja (n)
sanksjon
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa
samtykke
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej danemu aktowi przez wyższą instancję

sankcjonować /ˌsãŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
godkjenne
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) autorytatywnie zatwierdzać, nadawać moc prawną lub urzędową
  aprobować, przyzwalać na coś, uznawać za dopuszczalne

sanki /ˈsãnʲci/ (n)
kjelke
  małe sanie do zaprzęgu

sanktuarium /ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
asyl
  (przenośnie, przenośnia) miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor
helgenskrin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) otoczony czcią obiekt religijny będący miejscem przechowywania świętych przedmiotów lub relikwii oraz sprawowania kultu;

sanmaryński /ˌsãnmaˈrɨ̃j̃sʲci/ (adj)
sanmarinsk
  odnoszący się do państwa San Marino

sanskrycki /sãw̃sˈkrɨʦ̑ʲci/ (adj)
sanskrit
  związany z sanskrytem, dotyczący sanskrytu

sanskryt /ˈsãw̃skrɨt/ (n)
sanskrit
  (językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;

sapać (v)
pese
  oddychać ciężko, wydając charakterystyczne odgłosy

sardela /sarˈdɛla/ (n)
ansjos
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Engraulis, mała ryba morska żyjąca w ławicach poławiana w celach spożywczych;

sardoniczny (adj)
bitter
  (książkowy) ironiczny, złośliwy

sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
sardin
  (ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;

sardyński /sarˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
sardisk
  charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii

sarkastyczny /ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sarkastisk
  złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu

sarkazm /ˈsarkasm̥/ (n)
sarkasme
  złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia

sarkofag /sarˈkɔfak/ (n)
sarkofag
  zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;

sarna /ˈsarna/ (n)
rådyr
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego;

satanizm (n)
satanisme
  kult szatana

satelita /ˌsatɛˈlʲita/ (n)
satellitt
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;
  (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;
satelitt
  (potocznie, potoczny) telewizja satelitarna;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki

satelitarny (adj)
satelitt
  związany z satelitą

satrapa (n)
satrap
  (starożytność) w Persji: zarządca prowincji;

satyr (n)
satyr
  (mitologia grecka) grecki bożek płodności o koźlich nogach;
  (przenośnie, przenośnia) rozpustny mężczyzna

satyra /saˈtɨra/ (n)
satire
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;

satysfakcja /ˌsatɨˈsfakʦ̑ʲja/ (n)
oppreisning
  (książkowy) uczucie zadowolenia ze spełnienia pewnych oczekiwań

satysfakcjonować /ˌsatɨsfakʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
tilfredsstille
  dawać satysfakcję; sprawiać komuś przyjemność

sauna /ˈsawna/ (n)
badstue
  rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;

sawanna (n)
savanne
  (geografia, geograficzny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;

sałata /saˈwata/ (n)
bladsalat
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych;
  warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo

sałata lodowa (n)
isfjell
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (botanika, botaniczny) pospolita nazwa sałaty kruchej, tj. odmiany sałaty siewnej

sałatka /saˈwatka/ (n)
salat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;

sałatka ziemniaczana (n)
potetsalat
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki;

scena /ˈsʦ̑ɛ̃na/ (n)
scene
  (przenośnie, przenośnia) publiczna awantura, kłótnia
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;

sceptycyzm /sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
skeptisisme
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;

sceptyczka (n)
skeptisk
  kobieta sceptyczna, wątpiąca, niedowierzająca

sceptyczny (adj)
skeptisk
  wyrażający sceptycyzm, ustosunkowujący się krytycznie do czegoś

sceptyk /ˈsʦ̑ɛptɨk/ (n)
skeptisk
  człowiek sceptyczny, wątpiący, niedowierzający

schadzka /ˈsxaʦ̑ka/ (n)
avtale
  potajemne spotkanie, najczęściej randka pary kochanków

schemat /ˈsxɛ̃mat/ (n)
planlegge
  ogólny plan albo szkic

schistosomatoza (n)
bilharzia
  (medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny;

schizofrenia /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
schizofreni
  (medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;

schlebiać (v)
smigre
  chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś

schnąć (v)
skulke
  stawać się suchym; tracić wilgotność
  marnieć z braku wody

schodkowy /sxɔtˈkɔvɨ/ (adj)
skritt
  taki, który ma kształt schodków
  związany ze schodkiem, dotyczący schodka

schody /ˈsxɔdɨ/ (n)
trapp
  konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;

schody ruchome /ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
rulletrapp
  urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;

schodzić /ˈsxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
sokkel
  umierać

scholastyka (n)
skolastikk
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) nauka uprawiana na średniowiecznych uniwersytetach;

schorzenie /sxɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
sjukdom
  stan chorobowy lub nieprawidłowe funkcjonowanie danego organu

schron /sxrɔ̃n/ (n)
bunker
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj betonowej budowli obronnej lub ochronnej o przeznaczeniu militarnym;

schronienie /sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ly
  bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować

schronisko /sxrɔ̃ˈɲiskɔ/ (n)
ly
  budynek zapewniający miejsce odpoczynku, schronienia, bazę noclegową i gastronomiczną;
barndomshjem
  miejsce, w którym można się schronić

schwytać /ˈsxfɨtaʨ̑/ (v)
fange
  (książkowy) złapać

scyzoryk /sʦ̑ɨˈzɔrɨk/ (n)
lommekniv
  składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami;

seaborg /ˈsʲibɔrk/ (n)
seaborgium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;

sedno /ˈsɛdnɔ/ (n)
kjerne
  (książkowy) istota czegoś

segregować /ˌsɛɡrɛˈɡɔvaʨ̑/ (v)
sortere
  układać według określonego porządku

sejf /sɛjf/ (n)
safe
  zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy

sejm /sɛjm/ (n)
dag
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa parlamentu albo jednej z izb parlamentu

sekcja /ˈsɛkʦ̑ʲja/ (n)
obdusere
  (medycyna, medyczny) operacyjne badanie zwłok w celu ustalenia przyczyny zgonu lub w celach naukowo-badawczych
tvangsinnlegge
  (technologia, technika, techniczny) element składowy, część urządzenia mająca określony zakres działania
  (wojskowość, wojskowy) część plutonu
  dział urzędu, organizacji, towarzystwa, związku itp.

sekcja zwłok /ˈsɛkʦ̑ʲja ˈzvwɔk/ (n)
obdusere
  (medycyna, medyczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) badanie pośmiertne osoby zmarłej;

sekretarka /ˌsɛkrɛˈtarka/ (n)
sekretær
  kobieta zajmująca się pomocą organizacyjną w pracy kierownika, dyrektora, prowadzeniem korespondencji, przyjmowaniem interesantów

sekretarz /sɛˈkrɛtaʃ/ (n)
sekretær
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba pełniąca kierowniczą funkcję w partii komunistycznej
  pracownik, który załatwia sprawy związane z działalnością firmy, instytucji lub osoby
  (ornitologia, ornitologiczny) Sagittarius serpentarius, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny sekretarzy;

sekretny /sɛˈkrɛtnɨ/ (adj)
hemmelig
  trzymany w sekrecie

seks /sɛks/ (n)
samleie
  (potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami

seks oralny /ˈsɛks ɔˈralnɨ/ (n)
munnsex
  zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami

seksowny /sɛˈksɔvnɨ/ (adj)
kjønnslig
  atrakcyjny seksualnie, ponętny

seksta (n)
sjette
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między dźwiękami równa ośmiu lub dziewięciu półtonom;

sekstet (n)
sekstett
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na sześć instrumentów lub sześć głosów;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół sześciu muzyków lub śpiewaków;

seksualność (n)
seksualitet
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;

seksualny /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
seksuell
  dotyczący seksu i popędu płciowego

seksuologia /ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/ (n)
sexologi
  nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;

sekta /ˈsɛkta/ (n)
sekt
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam jakiejś religii

sekunda /sɛˈkũnda/ (n)
sekund
  (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty

sekundant /sɛˈkũndãnt/ (n)
sekundant
  (historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi

sekwoja /sɛˈkfɔja/ (n)
kystsequoia
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych;

selekcjonować (v)
sikte
  wybierać poprzez eliminację

selen /ˈsɛlɛ̃n/ (n)
selen
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;

selenologia /ˌsɛlɛ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
selenologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (astronomia, astronomiczny) nauka o Księżycu

seler /ˈsɛlɛr/ (n)
selleri
  (botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;

selfie (n)
selfie
  (slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;

semantyka /sɛ̃ˈmãntɨka/ (n)
semantikk
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych

semestr /ˈsɛ̃mɛstr̥/ (n)
semester
  połowa roku akademickiego lub szkolnego;

seminarium duchowne (n)
seminar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakład naukowo-wychowawczy przygotowujący kandydatów na duchownych;

sen /sɛ̃n/ (n)
søvn
  (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
drøm
  (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste
  doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)

senat /ˈsɛ̃nat/ (n)
senat
  (historia, historyczny, historycznie) organ władzy w systemie politycznym starożytnego Rzymu;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;

senator /sɛ̃ˈnatɔr/ (n)
senator
  członek izby wyższej parlamentu (senatu)

senegalski /ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci/ (adj)
senegalesisk
  odnoszący się do państwa Senegal

senność /ˈsɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
drøm
  potrzeba snu, pragnienie zaśnięcia

senny /ˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
døsig
  dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu
søvnig
  taki, który chce spać; jest śpiący

sens /sɛ̃w̃s/ (n)
betydning
  wymowa, istota, znaczenie jakiegoś przekazu
  sposób rozumienia czegoś
  właściwość jakiejś idei, czynności, przedmiotu, sprawiająca, że jest użyteczny, wartościowy, uzasadniony

sensacja (n)
oppsikt
  wydarzenie, wiadomość wywołujące żywe, powszechne zainteresowanie

sensowny /sɛ̃w̃ˈsɔvnɨ/ (adj)
fornuftig
  (potocznie, potoczny) taki, który działa logicznie, rozsądnie
rimelig
  taki, który ma sens, właściwą zawartość, treść; ma uzasadnienie, jest logiczny

sentyment /sɛ̃nˈtɨ̃mɛ̃nt/ (n)
affeksjon
  poczucie przywiązania i sympatii

sentymentalny /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
kårny
  przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości

separatyzm /ˌsɛpaˈratɨsm̥/ (n)
separatisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;

separować (v)
avsondre
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uchylać wspólnotę małżeństwa wraz z zablokowaniem możliwości wstępowania w nowy związek małżeński
  oddzielać od czego lub kogo

seplenić /sɛˈplɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
lesping
  błędnie wymawiać spółgłoski szczelinowe zębowe i dziąsłowe

sepsa /ˈsɛpsa/ (n)
sepsis
  (medycyna, medyczny) zespół ogólnoustrojowej reakcji zapalnej;
dass
  (slangowo) ubikacja

ser /sɛr/ (n)
ost
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;

serafin (n)
seraf
  (teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;

seraj (n)
palass
  (architektura, architektoniczny) orientalny pałac, rezydencja władcy, zwłaszcza sułtana

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (adj)
serbisk
  związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (n)
serbisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;

serce /ˈsɛrʦ̑ɛ/ (n)
hjerte, hjarte
  (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;
hjerte
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości

sercowy (adj)
kjæreste
  dotyczący uczuć zakochania i miłości

serdecznie /sɛrˈdɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
varm
  w sposób serdeczny, z uprzejmością, życzliwością; otwarcie

serdeczny /sɛrˈdɛʧ̑nɨ/ (adj)
hjertelig
  taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć

serdeczny palec /sɛrˈdɛʧ̑nɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
ringfinger
  (anatomia, anatomiczny) czwarty palec u ręki

seria /ˈsɛrʲja/ (n)
rekke
  elementy lub wydarzenia następujące po sobie
  szereg jednakowych elementów

serial /ˈsɛrʲjal/ (n)
rekke
  film składający się z przynajmniej kilku odcinków

serio /ˈsɛrʲjɔ/ (adv)
seriøst
  poważnie, bez żartów, prawdziwie, szczerze

serotonina (n)
serotonin
  (biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik regulujący ciśnienie krwi i działanie ośrodkowego układu nerwowego;

serwatka (n)
myse
  (spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;

serwer /ˈsɛrvɛr/ (n)
tjener
  (informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;

serweta /sɛrˈvɛta/ (n)
bordduk
  ozdobny obrus do nakrywania stołu
serviett
  płat tkaniny do wycierania ust i ochrony ubrania podczas jedzenia

serwetka (n)
serviett
  kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia
håndkle
  mała serweta do ozdoby mebli

serwis /ˈsɛrvʲis/ (n)
servere
  (sport, sportowy) odbicie piłki na pole przeciwnika w momencie rozpoczęcia lub wznowienia gry (w siatkówce, tenisie, badmintonie, ping-pongu itp.)

serwować /sɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
servere
  podawać coś (zwykle o jedzeniu)
  wybijać zza linii boiska lotkę lub piłkę na pole przeciwnika

sesterc (n)
sestertius
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) ważna rzymska moneta rozmienna i obrachunkowa, czwarta część denara;

set /sɛt/ (n)
sette sammen
  gra karciana polegająca na znajdywaniu trójek kart
  partia gry w siatkówkę, siatkówkę plażową, tenisa

setka /ˈsɛtka/ (n)
hundre
  nazwa liczby 100 (sto); sto elementów

sexy (adj)
kjønnslig
  (potocznie, potoczny) (zobacz) seksowny

sezon /ˈsɛzɔ̃n/ (n)
årstid
  (handel, handlowy) pora roku
  (rolnictwo, rolniczy) okres dojrzewania i zbioru owoców lub innego rodzaju płodów rolnych
  okres, kiedy coś się odbywa, czas o szczególnie sprzyjających warunkach do określonej działalności, wykonywania pewnych czynności itp.
modnes
  (telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza

sezon ogórkowy (n)
agurktid
  (publikatory) okres w porze letniej, gdy w mediach dominują błahe tematy i zmyślone newsy;

sfaleryt (n)
sinkblende
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;

sfera /ˈsfɛra/ (n)
kule
  (matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli;

sferoida (n)
sfæroide
  (matematyka, matematyczny) bryła lub powierzchnia zbliżona do elipsoidy;

sfinks /sfʲĩŋks/ (n)
sfinks
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;

sfora /ˈsfɔra/ (n)
hundehus
  duże stado psowatych (psów, wilków)

shinto (n)
shintōisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii;

siad /ɕat/ (interjection)
sitte
  polecenie skierowane do psa, aby usiadł

siad /ɕat/ (n)
sete
  pozycja siedząca

siadać /ˈɕadaʨ̑/ (v)
sette seg
  zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia

siano /ˈɕãnɔ/ (n)
høy
  (rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;

siara /ˈɕara/ (n)
kolostrum
  (zoologia, zoologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów mlekowych ssaków;

siarka /ˈɕarka/ (n)
svovel
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;

siatka /ˈɕatka/ (n)
nett
  (matematyka, matematyczny) figura powstała z rozłożenia ścian bryły na płaszczyźnie
  (sport, sportowy) w piłce nożnej, ręcznej, wodnej i w hokeju: osłona boków i tyłu bramki
  (sport, sportowy) w siatkówce, tenisie, badmintonie: naciągnięta plecionka sznurowa, rozdzielająca boisko na dwie części
  układ krzyżujących się ze sobą linii, np. ulic lub przewodów

siatkówka /ɕatˈkufka/ (n)
netthinne
  (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
volleyball
  (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;

siatkówka plażowa /ɕatˈkufka plaˈʒɔva/ (n)
strandvolleyball
  (sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku;

siać /ɕäʨ̑/ (v)
så
  rzucać nasiona w glebę

siebie /ˈɕɛbʲjɛ/ (pronoun)
meg selv
  …wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi biernikiem i dopełniaczem

siedem grzechów głównych (n)
syv dødssynder
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;

siedmiolatek /ˌɕɛdmʲjɔˈlatɛk/ (n)
sjuåring
  chłopiec mający siedem lat

siedmioletni /ˌɕɛdmʲjɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sjuårig
  mający siedem lat
  trwający siedem lat

siedmiomasztowy /ˌɕɛdmʲjɔ̃maˈʃtɔvɨ/ (adj)
sjumastet
  o żaglowcu: mający siedem masztów

siedziba /ɕɛ̇ˈʥ̑iba/ (n)
bak
  (książkowy) lub (podniośle) miejsce, w którym ktoś mieszka lub dłużej przebywa
sete
  miejsce, w którym znajduje się jakaś instytucja, firma, organizacja

siedzieć /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
sitte
  spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach
  (potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności
  (potocznie, potoczny) przebywać w jakimś miejscu

siekacz (n)
fortann
  (stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu

siekać /ˈɕɛkaʨ̑/ (v)
hakke
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno kroić

siekiera /ɕɛ̇ˈcɛra/ (n)
øks
  ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska

sielawa (n)
lagesild
  Coregonus albula, gatunek ryby łososiokształtnej z rodziny łososiowatych;

sierociniec /ˌɕɛrɔˈʨ̑ĩɲɛʦ̑/ (n)
barnehjem
  (przestarzałe, przestarzały) dom dla sierot

sierp /ɕɛrp/ (n)
sigd
  (rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;

sierp i młot /ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt/ (n)
hammer och sigd
  (historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów;

sierpień /ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
august
  ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;

sierpówka (n)
tyrkerdue
  (ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia decaocto Frivaldszky, gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych;

sierść /ɕɛrʲɕʨ̑/ (n)
pels
  (zoologia, zoologiczny) owłosienie ssaków;

sierżant /ˈɕɛrʒãnt/ (n)
sersjant
  stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;

sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (n)
nett
  (potocznie, potoczny) sieć (1.3) komputerowa, Internet
  siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;
  połączone ze sobą urządzenia, współpracujące ze sobą; grupa osób współpracujących przy czymś
  w go: sposób łapania kamieni polegający na odcięciu im jednym ruchem wszystkich dróg ucieczki;
  pajęczyna
kjede
  grupa instytucji, przedsiębiorstw, sklepów itp. pełniących tę samą funkcję

sieć pokarmowa (n)
næringsnett
  (ekologia, ekologiczny) złożona relacja pokarmowa między poszczególnymi gatunkami

sień /ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
entré
  pomieszczenie prowadzące do wnętrza domu

sikać /ˈɕikaʨ̑/ (v)
tisse
  (potocznie, potoczny) oddawać mocz

sikora /ɕiˈkɔra/ (n)
meis, meise
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych;

sikora bogatka /ɕiˈkɔra bɔˈɡatka/ (n)
kjøtmeis
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu;

sikora modra /ɕiˈkɔra ˈmɔdra/ (n)
blåmeis
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanistes caeruleu, Parus caeruleus, niewielki ptak z rodziny sikor, zamieszkujący część Europy, Azję Mniejszą, Iran i północną Afrykę; w Polsce pod ścisłą ochroną gatunkową;

sikora sosnówka /ɕiˈkɔra sɔsˈnufka/ (n)
svartmeis
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus ater, ptak z rodziny sikor;

siku /ˈɕiku/ (n)
late vannet
  (potocznie, potoczny) czynność sikania, oddawania moczu

silnia /ˈɕilʲɲa/ (n)
fakultet
  (matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;

silnie /ˈɕilʲɲɛ/ (adv)
sterk
  z dużym nasileniem, intensywnie
  z dużą siłą, mocno

silnik /ˈɕilʲɲik/ (n)
motor
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;

silny /ˈɕilnɨ/ (adj)
sterk
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)

silos /ˈsʲilɔs/ (n)
silo
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych;
  (wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych;

siniak /ˈɕĩɲak/ (n)
normannaost
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) miejscowy wylew krwi do skóry powstały wskutek urazu

sinologia /ˌsʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
sinologi
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach;

sinus /ˈsʲĩnus/ (n)
sinus
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej;

sio /ɕɔ/ (interjection)
trekk unna
  (potocznie, potoczny) wykrzyknik o znaczeniu „oddalcie się!”, używany zwłaszcza wobec ptaków, także innych zwierząt, czasem wobec dzieci

siodło /ˈɕɔdwɔ/ (n)
sal, hestesal
  (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;

siostra /ˈɕɔstra/ (n)
søster, lillesøster, storesøster
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
søster, lillesøster
  zakonnica
  pielęgniarka

siostrzenica /ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
niese
  córka siostry

siostrzeniec /ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
nevø
  syn siostry

sitko /ˈɕitkɔ/ (n)
mudderpram
  małe sito, używane w kuchni

sito /ˈɕitɔ/ (n)
sikte
  narzędzie do przesiewania, zwłaszcza gdy duże lub w ogólnym znaczeniu;

siusiu /ˈɕüɕu/ (n)
Pyse
  (infantylnie) sikanie, oddawanie moczu

siwy /ˈɕivɨ/ (adj)
grå
  (fryzjerstwo, fryzjerski) o włosach: mający naturalny białoszary kolor, najczęściej ze starości
  mający siwe (1.1) włosy
  (jeździectwo, jeździecki) o maści konia: mający białą sierść na ciemnej skórze

siąść w kucki /ˈɕɔ̃w̃ɕʨ̑ ˈf‿kuʦ̑ʲci/ (v)
huk
  siąść na zgiętych nogach, kucnąwszy

się /ɕɛ/ (pronoun)
seg
  …używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków

sięgać /ˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
rekke
  mieć określony zasięg
  starać się uzyskać coś, osiągnąć coś
henvise
  o twórcy, pisarzu: zapożyczać

siła /ˈɕiwa/ (n)
kraft
  (fizyka, fizyczny) wektorowa miara oddziaływań fizycznych między ciałami;

siła odśrodkowa (n)
sentrifugalkraft
  (fizyka, fizyczny) siła w ruchu obrotowym, skierowana na zewnątrz od osi obrotu;

siły zbrojne (n)
væpnede styrker
  (wojskowość, wojskowy) całe wojsko danego państwa

skakanka /skaˈkãnka/ (n)
hoppetau
  rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy;

skakać /ˈskakaʨ̑/ (v)
bykse
  przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi)
hopp
  zmieniać się w sposób nieciągły

skala /ˈskala/ (n)
skrelle
  (książkowy) wielkość, zakres czegoś
  (matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu
  (metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos;
  (psychologia, psychologiczny) w wielokryterialnym teście psychometrycznym każda z niezależnych ocen różnych aspektów zjawiska uzyskiwanych w jednym badaniu
  (technologia, technika, techniczny) podziałka pozwalająca odczytać np. wynik pomiaru
  (technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych;
  zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym)

skald /skalt/ (n)
skald
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) staroskandynawski poeta i śpiewak, autor i zbieracz wierszy o bohaterach, ich zwycięstwach, miłości;

skamieniałość /ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑/ (n)
fossil
  (geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej;

skamienieć /skãˈmʲjɛ̇̃ɲɛ̇ʨ̑/ (v)
fryse
  znieruchomieć

skand /skãnt/ (n)
scandium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;

skandować (v)
skandere
  rytmicznie wypowiadać słowa, dzieląc je na sylaby

skandynawski /ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci/ (adj)
skandinavisk
  związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii

skarb /skarp/ (n)
skatt
  zbiór bardzo wartościowych rzeczy
  coś niezwykle wartościowego, drogocennego

skarbiec /ˈskarbʲjɛʦ̑/ (n)
skattkammer
  odpowiednio zabezpieczony magazyn na drogocenne rzeczy;

skarga /ˈskarɡa/ (n)
innvending
  wypowiedź, w której ktoś uskarża się na coś

skarpa (n)
understøtte
  (architektura, architektoniczny) murowana stroma podpora na zewnątrz budowli, wysoka przypora;

skarpeta /skarˈpɛta/ (n)
sokk
  okrycie (ubiór) stopy

skarpetka /skarˈpɛtka/ (n)
sokk
  (zdrobniale) od skarpeta

skarżypyta /ˌskarʒɨˈpɨta/ (n)
sladrehank
  (potocznie, potoczny) ktoś (zwykle dziecko), kto skarży na kogoś

skaut /skawt/ (n)
speider
  (harcerski) członek młodzieżowej organizacji skautowej lub harcerskiej

skała /ˈskawa/ (n)
bergart
  (geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;

skałka /ˈskawka/ (n)
flint
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) krzemień w dawnej broni palnej używany do krzesania ognia
bergart
  (zdrobniale) skała

skiba /ˈsʲciba/ (n)
å skjære
  grubo ukrojona kromka chleba
møne
  wąski pas gleby podcięty przez pług, odwrócony i odłożony na bok w czasie orki

skierować /sʲcɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
direkt
  nadać czemuś określony kierunek; wysłać coś w jakimś kierunku, w określoną stronę

skin (n)
ham
  członek subkultury skinhead

skinhead (n)
ham
  męski członek kontrkultury skinhead (1.1)

skinienie /sʲcĩˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
nikk
  nieznaczne kiwnięcie głową, ręką lub palcem na znak czegoś, (rzeczownik odczasownikowy) od skinąć

skinąć (v)
nikk
  uczynić ruch głową lub ręką na znak czegoś, zwłaszcza na znak zgody, przyzwolenia, powitania lub pożegnania;

skipass /ˈsʲcipas/ (n)
heiskort
  (sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) karnet narciarski umożliwiający korzystanie z kilku wyciągów w obrębie kompleksu narciarskiego, czasem także z dodatkowych usług

sklep /sklɛp/ (n)
butikk, forretning
  (handel, handlowy) pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary

sklep monopolowy /ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ/ (n)
pol
  sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol

sklep rybny /ˈsklɛp ˈrɨbnɨ/ (n)
fiskebutikk
  sklep, w którym sprzedaje się ryby i owoce morza

sklepienie /sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
krypt
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;

sklepowy /sklɛˈpɔvɨ/ (adj)
holde
  (przymiotnik) od: sklep

skleroza (n)
sklerose
  (medycyna, medyczny) (zobacz) miażdżyca

sknera (n)
gjerrigknark
  ktoś skąpy, chciwiec

sknerowaty (adj)
gjerrig
  skłonny do sknerstwa

sknerstwo (n)
gjerrighet
  (potocznie, potoczny) niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność

skoczek /ˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
hoppar
  (sport, sportowy) ktoś specjalizujący się w wykonywaniu skoków
springer
  (szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;

skok /skɔk/ (n)
hopp
  chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry

skok o tyczce /ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ/ (n)
stavsprang
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;

skok wzwyż /ˈskɔɡ ˈvzvɨʃ/ (n)
høydehopp
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi pokonać ustawioną na pewnej wysokości poprzeczkę;

skoki narciarskie (n)
skihopping
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy rywalizują o wykonanie najdłuższego skoku na nartach;

skomplikowany /ˌskɔ̃mplʲikɔˈvãnɨ/ (adj)
komplisert
  składający się z wielu elementów

skoro /ˈskɔrɔ/ (conjunction)
da
  spójnik wprowadzający zdanie podrzędne, komunikujący, iż treść zdania podrzędnego stanowi przesłankę dla zdania nadrzędnego
  (przestarzałe, przestarzały) spójnik służący do rozpoczęcia zdania podrzędnego oznaczającego przyczynę, warunek czegoś

skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (n)
skorpion
  (zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;

skorupa /skɔˈrupa/ (n)
skilt
  (zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.
skall
  twarda powłoka, pokrywająca coś z wierzchu

skorupa ziemska /skɔˈrupa ˈʑɛ̃mska/ (n)
jordskorpe
  (geologia, geologiczny) zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, część litosfery;

skorupiak /skɔˈrupʲjak/ (n)
skalldyr
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp

skory /ˈskɔrɨ/ (adj)
legge seg flat
  (książkowy) chętny
  (książkowy) skłaniający się (ku czemuś), skłonny (do czegoś)

skowronek /skɔvˈrɔ̃nɛk/ (n)
lerke
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;

skowyczeć /skɔˈvɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
hvin
  o ludziach: jęczeć, skarżyć się żałośnie
  o psie lub innym ssaku psowatym: wydawać urywane, żałosne dźwięki

skończony /skɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
avsluttet
  (matematyka, matematyczny) nieosiągający plus/minus nieskończoności
  (matematyka, matematyczny) o liczbie elementów wyrażonej liczbą naturalną;
absolutt
  całkowity, pełny, kompletny
ferdig
  niespodziewający się niczego dobrego, niemogący liczyć na sukces; przegrany

skraj /skraj/ (n)
kant
  (przenośnie, przenośnia) granica
utkant
  brzeg jakiejś płaszczyzny, jakiegoś obszaru

skrajna prawica /ˈskrajna praˈvʲiʦ̑a/ (n)
høgreekstremisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania;

skrajny /ˈskrajnɨ/ (adj)
ytterst
  będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci

skraść (v)
stjele
  bezprawnie zabrać ukradkiem

skrobia (n)
stivelse
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;

skromność /ˈskrɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
beskjedenhet
  cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych

skromny /ˈskrɔ̃mnɨ/ (adj)
beskjeden
  niemający potrzeby wyróżniania się
  niewielki
  w prostym stylu, pozbawionym ozdób

skroń /skrɔ̃ɲ/ (n)
tinning
  (anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;

skrucha /ˈskruxa/ (n)
anger
  żal za popełnione błędy, krzywdy

skrupulatnie (adv)
nøyaktighet
  w sposób bardzo dokładny i staranny

skrupulatny (adj)
omhyggelig
  drobiazgowo, pedantycznie dokładny
  wykonywany z drobiazgową, pedantyczną dokładnością, wyjątkowo dokładnie

skrycie /ˈskrɨʨ̑ɛ/ (adv)
i smug
  w tajemnicy przed kimś, ukradkiem

skrytka pocztowa /ˈskrɨtka pɔʧ̑ˈtɔva/ (n)
postboks
  skrzynka na listy zainstalowana na poczcie;

skryty (adj)
hemmelig
  utrzymywany w tajemnicy

skrywać (v)
dekke
  trzymać w niewidocznym miejscu
skjule
  utrzymywać w tajemnicy

skrzat (n)
skjelm
  (folklor) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bajkowy ludek

skrzek (n)
rogn
  (herpetologia, herpetologiczny) skupisko płazich jaj;

skrzydło /ˈskʃɨdwɔ/ (n)
fløy
  (regionalizm poznański) fortepian
vinge, fløy
  boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
vinge
  część samolotu tworząca siłę nośną;
  górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
  część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
  (sport, sportowy) prawa lub lewa część boiska, obszaru gry lub planszy
  (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;

skrzynia /ˈskʃɨ̃ɲa/ (n)
kiste
  drewniany lub metalowy pojemnik o kształcie prostopadłościanu z płaskim bądź wypukłym wiekiem;

skrzynia biegów /ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf/ (n)
girkasse
  (motoryzacja) (mechanika) mechanizm umożliwiający zmianę przełożenia mocy wytwarzanej przez silnik napędzający pojazd lub inną maszynę;

skrzynka /ˈskʃɨ̃nka/ (n)
kasse
  mała skrzynia
postkasse
  metalowy, pocztowy pojemnik na korespondencję

skrzynka pocztowa (n)
postkasse
  pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;

skrzyp /skʃɨp/ (n)
snelle
  Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych;

skrzyp polny /ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ/ (n)
kjerringrokk
  (botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze;

skrzypaczka /skʃɨˈpaʧ̑ka/ (n)
fiolinist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na skrzypcach

skrzypce /ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (n)
fiolin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;

skrzypek /ˈskʃɨpɛk/ (n)
fiolinist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach

skrzyżowanie /ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
kryss
  miejsce połączenia dwóch dróg;

skrócić (v)
redusere
  (matematyka, matematyczny) podzielić wartość licznika i mianownika o tę samą liczbę całkowitą, upraszczając ułamek
forkorte
  uczynić krótkim, zwięzłym

skrót /skrut/ (n)
forkortelse
  (językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;

skrótowiec /skruˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
initialord
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone przez skrócenie wyrażenia składającego się z dwóch lub więcej słów;

skręcać /ˈskrɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
svinge
  zmieniać kierunek poruszania się

skrępowany /ˌskrɛ̃mpɔˈvãnɨ/ (adj)
blyg
  (książkowy) zawstydzony, onieśmielony jakąś sytuacją

skunks /skũŋks/ (n)
stinkdyr
  (zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;

skupisko /skuˈpʲiskɔ/ (n)
klase
  miejsce nagromadzenia czegoś lub kogoś
  nagromadzenie czegoś w jednym miejscu

skupić (v)
klase
  zebrać się, znaleźć się w jednym miejscu

skurwysyn /skurˈvɨsɨ̃n/ (n)
jævel
  (wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwie do mężczyzny lub o mężczyźnie

skuteczny /skuˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
virkningsfull
  taki, który charakteryzuje się skutecznością, daje pożądane rezultaty, wyniki; taki, który wywołuje pożądany efekt

skutek /ˈskutɛk/ (n)
følge
  wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja

skuter /ˈskutɛr/ (n)
scooter
  (motoryzacja) jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu;

skutkiem /ˈskutʲcɛ̃m/ (preposition)
av hensyn til
  w wyniku, konsekwencji czegoś, z jakiegoś powodu

skóra /ˈskura/ (n)
hud
  (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
lær
  surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;

skórka /ˈskurka/ (n)
ham
  (informatyka, informatyczny) wygląd strony internetowej, programu, aplikacji itp.;

skąd /skɔ̃nt/ (particle)
hvordan
  wzmocnione nie

skąd /skɔ̃nt/ (pronoun)
hvorfra
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
  …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch

skądinąd (particle)
forresten
  …używana w wyrażeniu wtrąconym, nawiązującym do wcześniejszej wypowiedzi i uzupełniającym je nową, zwykle mniej istotną informacją

skąpiec /ˈskɔ̃mpʲjɛʦ̑/ (n)
gjerrigknark
  osoba niechętnie wydająca swoje pieniądze

skąpstwo /ˈskɔ̃mpstfɔ/ (n)
gjerrighet
  niechęć do rozstawania się z pieniędzmi, nadmierna oszczędność

skąpy /ˈskɔ̃mpɨ/ (adj)
gjerrig
  (pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze
  (potocznie, potoczny) bardzo mały, o małej objętości

skład /skwat/ (n)
butikk
  (Poznań), (regionalizm kujawski) sklep
  miejsce gromadzenia (składowania) towarów, magazyn

składanie /skwaˈdãɲɛ/ (n)
forsamling
  (rzeczownik odczasownikowy) od składać

składany (adj)
sammenleggbar
  dający się składać

składać /ˈskwadaʨ̑/ (v)
stille
  (drukarstwo, drukarski) przygotowywać tekst do druku, łącząc, zestawiając różne litery i wyrazy
montere
  budować coś z elementów, łączyć w jedną całość dwie lub więcej części
lagre
  gromadzić coś, zbierać
avgi
  przekazywać coś komuś w formie ustnej lub pisemnej

składka (n)
tvangsinnlegge
  zadrukowany arkusz papieru złożony zazwyczaj wielokrotnie, tworzący część książki

składnik /ˈskwadʲɲik/ (n)
ingrediens
  część składowa czegoś

składniowy /skwadʲˈɲɔvɨ/ (adj)
syntaktisk
  (przymiotnik) od składnia

składowy /skwaˈdɔvɨ/ (adj)
lager
  dotyczący składowania czegoś

skłaniać (v)
bli
  wpływać na czyjąś decyzję

skłonność /ˈskwɔ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
tilbøyelighet
  potencjalna, niekiedy ujawniająca się cecha
forkjærlighet
  upodobanie do czegoś

skłonny /ˈskwɔ̃nːɨ/ (adj)
legge seg flat
  taki, który jest podatny na coś; mający predyspozycję do czegoś
klar
  taki, który zgadza się z czymś, ma chęć na coś

slajd /slajt/ (n)
sleide
  (fotografia) diapozytyw, małoobrazkowe przezrocze oprawione w tekturową lub plastikową ramkę, służące do rzutowania obrazu na ekran za pomocą rzutnika;

slalom /ˈslalɔ̃m/ (n)
slalåm
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami

slang /slãŋk/ (n)
slang
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej;

slipy /ˈslʲipɨ/ (n)
underbukse
  męskie, obcisłe majtki;

slums (n)
slum
  (urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście;

smacznego /smaʧ̑ˈnɛɡɔ/ (interjection)
håper det smaker
  zwyczajowe życzenie przyjemności z jedzenia

smaczny /ˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
smakfull
  mający dobry smak; dobrze smakujący

smak /smak/ (n)
smak
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna;
  zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;

smakować /smaˈkɔvaʨ̑/ (v)
smake
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku

smar /smar/ (n)
glidemiddel
  (technologia, technika, techniczny) substancja zmniejszająca tarcie między powierzchniami przedmiotów

smarować /smaˈrɔvaʨ̑/ (v)
spre
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) pokrywać coś substancją płynną lub półpłynną
smøre
  (mechanika) dostarczać do ruchomych części smar

smarowidło /ˌsmarɔˈvʲidwɔ/ (n)
glidemiddel
  (potocznie, potoczny) substancja do smarowania lub wcierania

smażyć /ˈsmaʒɨʨ̑/ (v)
steke
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia

smerf /smɛrf/ (n)
smurf
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;

smoczek /ˈsmɔʧ̑ɛk/ (n)
smokk, sutt
  miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;

smok /smɔk/ (n)
drage
  (mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;

smoking /ˈsmɔcĩŋk/ (n)
smoking
  męski strój wieczorowy bardziej elegancki od garnituru, mniej oficjalny niż frak;

smoła /ˈsmɔwa/ (n)
tjære
  mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;

smrodzić /ˈsm̥rɔʥ̑iʨ̑/ (v)
fis
  (potocznie, potoczny) wydalać przez odbyt cuchnące gazy

smród /sm̥rut/ (n)
stinke
  przykry zapach

smukły /ˈsmukwɨ/ (adj)
slank
  taki, którego budowa lub sylwetka charakteryzuje się smukłością

smutek /ˈsmutɛk/ (n)
melankoli, sorg
  stan uczuć, gdy ktoś jest smutny

smutny /ˈsmutnɨ/ (adj)
trist, lei seg
  odczuwający smutek, pogrążony w smutku

smycz /smɨʧ̑/ (n)
kobbel
  taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;

smyczek /ˈsmɨʧ̑ɛk/ (n)
bue
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;

smętny /ˈsmɛ̃ntnɨ/ (adj)
bedrøvelig
  wzbudzający smutek, świadczący o smutku, melancholii

snop /snɔp/ (n)
nek
  (rolnictwo, rolniczy) wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw;

snopek /ˈsnɔpɛk/ (n)
kornbånd
  mały snop; zebrane, ułożone równolegle i związane źdźbła zbóż, lnu, traw itp.

sobie /ˈsɔbʲjɛ/ (pronoun)
meg selv
  …wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi celownikiem i miejscownikiem

sobota /sɔˈbɔta/ (n)
lørdag
  szósty dzień tygodnia;

sobowtór /sɔˈbɔftur/ (n)
dobbeltgjenger
  osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;

soból /ˈsɔbul/ (n)
sobel
  (zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;

sobą /ˈsɔbɔ̃w̃/ (pronoun)
meg selv
  …wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi narzędnikiem

socjaldemokracja /ˌsɔʦ̑ʲjaldɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
sosialdemokrati
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch społeczny, mający na celu budowę społeczeństwa i ustroju socjalistycznego poprzez demokratyczne reformy;

socjalistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sosialistisk
  związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu

socjalizm /sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
sosialisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);

socjalny (adj)
sosialen
  związany z zaspokojeniem potrzeb bytowych członków społeczeństwa

socjolekt (n)
sosiolekt
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt o zasięgu środowiskowym;

socjolog /sɔˈʦ̑ʲjɔlɔk/ (n)
sosiolog
  (edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii

socjologia /ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
sosiologi
  nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;

socynianin /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃ɲĩn/ (n)
sociniansk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca socynianizmu

socyniański /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃j̃sʲci/ (adj)
sociniansk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (książkowy) dotyczący doktryn Fausta Socyna

soczewica /ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
linse
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

soczewka /sɔˈʧ̑ɛfka/ (n)
linse
  (anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne;
  (optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne;

sofa /ˈsɔfa/ (n)
sofa
  rodzaj niskiej kanapy

soirée (n)
kveld
  (przestarzałe, przestarzały) wieczorek towarzyski

soja /ˈsɔja/ (n)
soyabønne
  (botanika, botaniczny) Glycine max, roślina uprawna z rodziny bobowatych posiadająca nasiona bogate w białko i tłuszcz;

sojuszniczy (adj)
sympatisk
  wynikający z zawartego sojuszu, sprzymierzony

sojusznik /sɔˈjuʃʲɲik/ (n)
alliert
  państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy

sok /sɔk/ (n)
jus, juice
  napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;

sokół /ˈsɔkuw/ (n)
falk
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;

sola /ˈsɔla/ (n)
sjøtunge
  (ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie;

solić /ˈsɔlʲiʨ̑/ (v)
salte
  przyprawiać potrawy solą

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (adj)
somalisk
  odnoszący się do państwa Somalia

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (n)
Somalisk
  język urzędowy Somalii

sommelier /sɔ̃ˈmɛlʲjɛr/ (n)
vinkelner
  doradca w zakresie win
  specjalista w dziedzinie enologii i degustacji wina
  wykwalifikowany kelner, który specjalizuje się w podawaniu wina

sonata /sɔ̃ˈnata/ (n)
sonate
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części;

sonda (n)
sonde
  (astronomia, astronomiczny) bezzałogowy statek kosmiczny wykorzystywany do eksplorowania miejsc w kosmosie, gdzie bezpośredni dostęp człowieka jest niemożliwy;

sondować (v)
sonde
  zgłębiać informacje, przeprowadzać sondaż

sonet /ˈsɔ̃nɛt/ (n)
sonett
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;

sopel /ˈsɔpɛl/ (n)
istapp
  podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;

sopranik (n)
tredoble
  (zdrobniale) cichy i delikatny sopran

sorgo /ˈsɔrɡɔ/ (n)
durra
  (botanika, botaniczny) Sorghum, roślina trawiasta pochodząca z Afryki, licznie uprawiana w biednych krajach jako zboże;

sortować /sɔrˈtɔvaʨ̑/ (v)
sortere
  dzielić na grupy według przyjętych kryteriów
  układać w kolejności według pewnej rosnącej lub malejącej wartości

sos /sɔs/ (n)
saus
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;

sos sojowy /ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ/ (n)
soyasaus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej

sosna /ˈsɔsna/ (n)
furu
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus L., drzewo lub krzew iglasty z rodziny sosnowatych;

sosnowy /sɔsˈnɔvɨ/ (adj)
furu
  będący częścią sosny
  odnoszący się do sosny, mający związek z sosną
  składający się z sosny
  wykonany z drewna lub innej części sosny

sowa /ˈsɔva/ (n)
ugle
  (ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;

sowa jarzębata /ˈsɔva ˌjaʒɛ̃mˈbata/ (n)
haukugle
  (ornitologia, ornitologiczny) Surnia ulula, gatunek sowy występujący na północy Eurazji i Ameryki Północnej;

sowa śnieżna /ˈsɔva ˈɕɲɛʒna/ (n)
snøugle
  (ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;

sowiecki /sɔˈvʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
sovjetisk
  radziecki, dotyczący Związku Radzieckiego (Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich)

sośnina (n)
furu
  drewno z sosny

spacer /ˈspaʦ̑ɛr/ (n)
gåtur
  niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności

spacerować /ˌspaʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
promenere
  chodzić w celu rekreacji, niekoniecznie zmierzając do określonego miejsca

spacja /ˈspaʦ̑ʲja/ (n)
blank
  (poligrafia) odstęp między wydrukowanymi lub wyświetlonymi wyrazami

spad /spat/ (n)
blø
  (drukarstwo, drukarski) (poligrafia) obszar druku, który wychodzi poza krawędź ostatecznej publikacji;

spadać /ˈspadaʨ̑/ (v)
falle
  lecieć bezwładnie w dół
  dotykać, obciążać, ogarniać kogoś
droppe
  uderzać, trafiać
senke
  zmniejszać się

spadek /ˈspadɛk/ (n)
fall
  obniżanie się poziomu, wartości itp.; upadek, regres
  obniżenie poziomu ziemi (gruntu, drogi itp.)

spadkobierca /ˌspatkɔˈbʲjɛrʦ̑a/ (n)
arving
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, na którą przechodzi spadek po kimś

spadochron /spaˈdɔxrɔ̃n/ (n)
fallskjerm
  urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał

spaghetti /spaˈɡɛttʲi/ (n)
spagetti
  (spożywczy) włoski, długi, cienki makaron;

spalić /ˈspalʲiʨ̑/ (v)
brenne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbyt mocno przypiec
foræde
  poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem

spam /spãm/ (n)
søppelpost
  (informatyka, informatyczny) niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne;

spanie /ˈspãɲɛ/ (n)
sove
  (rzeczownik odczasownikowy) od spać
banke
  posłanie; miejsce, w którym można spać

spartański /sparˈtãj̃sʲci/ (adj)
spartansk
  charakteryzujący się surowością, wielką prostotą, skromnością
  dotyczący Sparty, związany ze Spartą

spasanie (n)
beite
  (ekologia, ekologiczny) bezpośrednie zjadanie organizmów żywych
  (rolnictwo, rolniczy) karmienie / tuczenie zwierząt

spawacz /ˈspavaʧ̑/ (n)
sveiser
  robotnik zajmujący się spawaniem

spawać /ˈspavaʨ̑/ (v)
sveise
  (technologia, technika, techniczny) łączyć coś techniką spawania

spazm (n)
krampe
  (medycyna, medyczny) nagłe, bezwiedne, bolesne, znaczne napięcie mięśnia lub grupy mięśni

spać /spaʨ̑/ (v)
sove
  (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości
  (eufemistycznie) mieć stosunek płciowy

specjalista /ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
spesialist
  osoba, która się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie

specjalistyczny (adj)
spesialist
  dotyczący specjalisty, fachowy

specjalna operacja wojskowa (n)
militær spesialoperasjon
  (eufemistycznie) (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) propagandowe określenie rosyjskiej agresji na Ukrainę w lutym 2022 r.

specjalnie /spɛˈʦ̑ʲjalʲɲɛ/ (adv)
spesielt
  w sposób wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny

specjalność /spɛˈʦ̑ʲjalnɔɕʨ̑/ (n)
spesialitet
  czynność lub wyrób wykonywane z wyjątkową biegłością
  dziedzina, która jest przedmiotem czyjejś pracy zawodowej

specjalny /spɛˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
særskilt
  mający szczególne, wyjątkowe właściwości
  odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby

specjał /ˈspɛʦ̑ʲjaw/ (n)
spesialitet
  bardzo smaczna lub wyszukana potrawa

specyficzny /ˌspɛʦ̑ɨˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
karakteristisk
  typowy jedynie dla jakiejś osoby, rzeczy, okresowi czasu albo miejscu (lub ich grupie)
merkelig
  wyróżniający się na tle innych

spektakl /ˈspɛktakl̥/ (n)
vise
  (przenośnie, przenośnia) popis, efektowne przedstawienie

spekulacja (n)
våge
  (ekonomia, ekonomiczny) nieuczciwe przedsięwzięcie, wykupywanie i odsprzedaż z dużym zyskiem towarów, na które popyt przewyższa podaż

speleologia /ˌspɛlɛɔˈlɔɟja/ (n)
speleologi
  (geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach;

sperma /ˈspɛrma/ (n)
sperma
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;

spełniać /ˈspɛwʲɲäʨ̑/ (v)
oppfylle
  (matematyka, matematyczny) po podstawieniu do formy zdaniowej (np. równania), dawać w wyniku prawdę
  być zgodnym z wymaganiami
  robić to, czego wymagają obowiązki, obietnice, czyjeś polecenia

spiekota (n)
varmer opp
  (meteorologia, meteorologiczny) dotkliwy upał przy dużym nasłonecznieniem

spieprzać /ˈspʲjɛpʃaʨ̑/ (v)
stikk av
  (potocznie, potoczny) uciekać

spierać (v)
slette
  bić dotkliwie
argumentere
  prowadzić spór

spin /spʲĩn/ (n)
spinn
  (fizyka, fizyczny) własny moment pędu cząstki;

spinacz /ˈspʲĩnaʧ̑/ (n)
binders
  wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;

spinka /ˈspʲĩnka/ (n)
stutteri
  często zdobiony przedmiot do spinania czegoś, np. włosów, krawata, kołnierzyka lub mankietu

spirytus /spʲiˈrɨtus/ (n)
alkohol
  (spożywczy) (chemia, chemiczny) wysokoprocentowy roztwór wodny alkoholu etylowego;

spis /spʲis/ (n)
fortegnelse
  lista, zawierająca wyliczenie czegoś, zbiór czegoś

spis treści /ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i/ (n)
innholdsfortegnelse
  lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

spisek /ˈspʲisɛk/ (n)
sammensvergelse
  tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel

spiskować (v)
stemple
  knuć, planować spisek

spiłować /spʲiˈwɔvaʨ̑/ (v)
arkivere
  przytępić ostre krawędzie za pomocą pilnika

spiżarnia /spʲiˈʒarʲɲa/ (n)
bod
  (budownictwo) pomieszczenie domowe na produkty żywnościowe

splenektomia (n)
splenektomi
  (medycyna, medyczny) zabieg całkowitego lub częściowego usunięcia śledziony;

spluwa (n)
tøffel
  (potocznie, potoczny) broń krótka palna (pistolet, rewolwer)

spoczynek (n)
sove
  stan snu, którego celem jest regeneracja

spoczywać (v)
leie
  (podniośle) być pochowanym, mieć miejsce swojego pochówku
ligge
  być czyimś obowiązkiem

spod /spɔt/ (preposition)
fra
  z miejsca poniżej czegoś

spodek /ˈspɔdɛk/ (n)
koppeskål
  mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę

spodnie /ˈspɔdʲɲɛ/ (n)
benklær, bukser
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;

spodziewać się /spɔˈʥ̑ɛvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
forvente
  przewidywać jakieś zjawisko lub zachowanie

spojrzenie /spɔjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
leite
  skierowanie oczu na coś, chwila patrzenia w jakimś kierunku, na coś lub kogoś

spojrzeć /ˈspɔjʒɛʨ̑/ (v)
besiktige
  (książkowy) zwrócić wzrok na coś lub na kogoś, zerknąć, rzucić okiem

spojówka /spɔˈjufka/ (n)
bindehinne
  (anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek i przednią część białkówki;

spoko /ˈspɔkɔ/ (interjection)
enkel
  (potocznie, potoczny) spokojnie, zachowaj spokój, nie denerwuj się

spoko /ˈspɔkɔ/ (particle)
hardne
  (potocznie, potoczny) przyzwolenie lub aprobata; tak (potwierdzenie), w porządku, dobrze, zgoda

spokojnie /spɔˈkɔjɲɛ/ (interjection)
ta det rolig
  nawoływanie do spokoju

spokojność (n)
fred
  (przestarzałe, przestarzały) (dawniej, dawny) poczucie bezpieczeństwa, brak obaw, lęków
stillhet
  (przestarzałe, przestarzały) zacisze, ustronność, cisza, milczenie

spokojny /spɔˈkɔjnɨ/ (adj)
rolig
  niedoznający i niepokazujący silnych uczuć
roe seg
  o morzu, wodzie: niezmącony

spokój /ˈspɔkuj/ (n)
ro
  równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania
fred
  stan pozbawiony kłótni, zatargów, konfliktów, sprzeczek
  cisza, brak hałasu, rumorów

spontaniczność /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
spontanitet
  żywiołowe, odruchowe zachowanie, nieprzemyślane, nieprzygotowane, wymyślone na poczekaniu

sporadyczny /ˌspɔraˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
sporadisk
  pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu

sporo /ˈspɔrɔ/ (indefinitePronoun)
en hel del
  jako określenie czasownika: dość dużo, niemało
  jako określenie rzeczownika: dość dużo, niemało

sporofit (n)
sporofytt
  (botanika, botaniczny) diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów;

sport /spɔrt/ (n)
idrett, sport
  forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa;

sportowiec /spɔrˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
atlet
  (sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport

sportowy /spɔrˈtɔvɨ/ (adj)
idrett
  dotyczący sportu, związany ze sportem

sporządzić /spɔˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
sette opp
  (książkowy) wykonać, przygotować coś

sposobić /spɔˈsɔbʲiʨ̑/ (v)
lære
  (przestarzałe, przestarzały) uczyć, kształcić kogoś do czegoś
ordne
  (przestarzałe, przestarzały) urządzać, przygotowywać coś
lære
  (przestarzałe, przestarzały) czynić samego siebie czymś lub jakimś

sposobność (n)
plass
  sprzyjające warunki ku czemuś

spostrzegać (v)
bemerke
  patrząc, zwracać uwagę na coś lub kogoś

spostrzeżenie /ˌspɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
merknad
  obserwacja, uwaga na dany temat

sposób /ˈspɔsup/ (n)
måte
  styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.
  metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu

spot /spɔt/ (n)
identifisere
  krótki film reklamowy lub reklama w radiu

spotkanie /spɔtˈkãɲɛ/ (n)
jevnbyrdig
  rozgrywka sportowa
avtale
  umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)

spotykać /spɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
treffe
  napotykać kogoś, widywać
  chodzić na spotkania z kimś

spowiadać (v)
skrifte
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawać grzechy w spowiedzi

spowiedź /ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
tilståelse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia

społeczeństwo /ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
samfunn
  (socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;

społeczność /spɔˈwɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
kommune
  ludzie skupieni w środowisku zawodowym lub społecznym;

społeczny /spɔˈwɛʧ̑nɨ/ (adj)
sosialen
  dotyczący społeczeństwa, realizowany przez społeczeństwo, związany ze społeczeństwem

społem (adv)
felles
  (przestarzałe, przestarzały) do spółki

spośród /ˈspɔɕrut/ (preposition)
fra
  przyimek informujący o ruchu z miejsca pomiędzy jakimiś obiektami

spożywanie /ˌspɔʒɨˈvãɲɛ/ (n)
inntak
  jedzenie albo picie czegoś

spożywać /spɔˈʒɨvaʨ̑/ (v)
fortære
  (książkowy) jeść albo pić coś

spożywczy /spɔˈʒɨfʧ̑ɨ/ (adj)
spiselig
  przydatny do spożywania, jedzenia, konsumpcji w płynie, lub jako pokarm stały

spożywczy /spɔˈʒɨfʧ̑ɨ/ (n)
dagligvarebutikk
  sklep z artykułami spożywczymi (1.1)

spragniony /spraɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
tørst
  (fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody

sprasowanie (n)
klemme
  ściśnięcie, spłaszczenie czegoś w prasie, pod ciężarem

sprasować (v)
klemme
  ścisnąć, spłaszczyć coś w prasie, pod ciężarem

sprasowywanie (n)
klemme
  ściskanie, spłaszczanie czegoś w prasie, pod ciężarem

sprawa /ˈsprava/ (n)
fall
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie prokuratorskie, sądowe lub administracyjne
ærend
  interes, rzecz do załatwienia
  to, co jest dla kogoś ważne

sprawca /ˈsprafʦ̑a/ (n)
gjerningsmann
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot powodujący niepożądane zdarzenia
agent
  ten, który dokonuje czego

sprawdzać /ˈspravʣ̑aʨ̑/ (v)
etterprøve
  kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe
holde
  dobrze się sprawować, spełniać oczekiwania

sprawdzenie (n)
har testet
  (rzeczownik odczasownikowy) od sprawdzić

sprawdzian /ˈspravʲʥ̑ãn/ (n)
har testet
  (edukacja, edukacyjny) zestaw zadań przeznaczonych do rozwiązania przez uczniów, studentów, kursantów itp. w celu zweryfikowania ich wiedzy i umiejętności w jakimś zakresie
  kryterium, sposób sprawdzenia czegoś, test

sprawiać /ˈspravʲjäʨ̑/ (v)
anskaffe
  (przenośnie, przenośnia) kupować
forårsake
  powodować, by coś się stało

sprawiedliwość /ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
rettferdighet
  trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;

sprawiedliwy /ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
rettferdig
  o wyroku, prawie itp.: zgodny ze sprawiedliwością

sprawny /ˈspravnɨ/ (adj)
behendig
  o człowieku dobrze wykonujący jakieś czynności
  o instytucji dobrze zorganizowany

sprawować /spraˈvɔvaʨ̑/ (v)
holde
  wypełniać obowiązki, pełnić funkcję

sprawozdanie /ˌspravɔˈzdãɲɛ/ (n)
rapport
  ustny bądź pisemny raport z jakiegoś wydarzenia lub działalności

sprawunek (n)
matvarer
  zakup

spray /sprɛj/ (n)
spray
  pojemnik z taką zawartością
  płyn rozpylany strumieniem drobnych kropli, przechowywany w pojemniku pod ciśnieniem;

spread (n)
spre
  (finanse, finansowy) różnica między oferowanym przez instytucję finansową (np. bank) kursem sprzedaży a kursem kupna;

sprowadzać (v)
redusere
  powodować ograniczenie wypowiedzi
bringe
  powodować zmianę położenia
innføre
  przyczyniać się do przybycia kogo lub czego
trekk
  przybywać gdzieś z zamiarem osiedlenia się

spryt (n)
kløkt
  umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach
listig
  zdolność wychodzenia z korzyścią z każdej sytuacji zwykle w sposób nieuczciwy

sprytny /ˈsprɨtnɨ/ (adj)
begavet
  pomysłowy, wykazujący praktyczną inteligencję, umiejący sobie radzić

sprzeciwiać się /spʃɛˈʨ̑ivʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
stritte imot
  być przeciwnym czemuś, być przeciwko czemuś lub komuś; nie zgadzać się z na coś (z czymś)

sprzeczka (n)
krangle
  ostra, energiczna wymiana zdań między osobami niezgadzającymi się ze sobą

sprzeczność (n)
kontradiksjon
  stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą

sprzeczny /ˈspʃɛʧ̑nɨ/ (adj)
motsigende
  niezgodny z czymś, przeciwstawny czemuś, różny, odmienny

sprzedawać /spʃɛˈdavaʨ̑/ (v)
selge
  dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze

sprzedawca /spʃɛˈdafʦ̑a/ (n)
selger
  (handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedaż /ˈspʃɛdaʃ/ (n)
salg
  (ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar

sprzeniewierzyć /ˌspʃɛ̃ɲɛˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
underslå
  przywłaszczyć powierzone sobie cudze mienie

sprzączka /ˈspʃɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
spenne
  element umieszczany na końcu paska, służący do spinania, zapinania;

sprzątanie /spʃɔ̃nˈtãɲɛ/ (n)
avling
  zbieranie plonów z pola

sprzątać /ˈspʃɔ̃ntaʨ̑/ (v)
rense
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) zabijać, mordować
rydde
  doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan

sprzęgło /ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ/ (n)
clutchpedal
  (mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą;

sprzęt /spʃɛ̃nt/ (n)
berging
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie zboża, traw, kopanie warzyw, zbieranie owoców itp. i zwożenie ich z pola, sadu, ogrodu
redskap
  przedmiot, zazwyczaj urządzenie, używany w określonym celu
utstyr
  zestaw przedmiotów używanych do wykonywania jakiejś czynności

sprężać /ˈsprɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
press
  robić coś szybciej

sprężyna /sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/ (n)
fjær
  (przenośnie, przenośnia) inicjator, powód jakiegoś procesu
  (technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;

sprężysty (adj)
priselastisk
  (fizyka, fizyczny) zdolny do powrotu do wyjściowego kształtu po ustaniu działania siły odkształcającej
flink
  charakteryzujący się lekkością w ruchu

spuszczać /ˈspuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
slippe
  o głowie: pochylać
nettopp
  o wodzie w toalecie: spłukiwać nią sedes
sjøsette
  o łodzi: wodować
ejakulere
  (wulgarnie, wulgaryzm) mieć ejakulację (o mężczyźnie)

spycharka /spɨˈxarka/ (n)
bulldosar
  (budownictwo) (maszynoznawstwo) pojazd budowlany poruszający się na gąsienicach służący do wyrównywania terenu przez pchanie ziemi

spód /sput/ (n)
passiv
  dolna część czegoś, stanowiąca zwykle dno lub podstawę

spódnica /spudʲˈɲiʦ̑a/ (n)
skjørt
  (krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;

spójnik /ˈspujɲik/ (n)
bindeord, konjunksjon
  (gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;

spór /spur/ (n)
akkedas
  różnica zdań, stanowisk, interesów

spółdzielczy (adj)
samarbeidsvillig
  odnoszący się do spółdzielczości, związany ze spółdzielczością

spółdzielnia /spuwʲˈʥ̑ɛlʲɲa/ (n)
samarbeidsvillig
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot prowadzący działalność gospodarczą w interesie swoich członków;

spółgłoska /spuwˈɡwɔska/ (n)
konsonant
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;

spółka /ˈspuwka/ (n)
firma
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj podmiotu prawnego z reguły powstały na mocy umowy wspólników;

spółka akcyjna /ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna/ (n)
aksjeselskap
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;

spółka zależna /ˈspuwka zaˈlɛʒna/ (n)
subsidiær
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka, której minimum 50 procent akcji lub udziałów jest własnością innej spółki lub innego podmiotu

spóźniać się /ˈspuʑɲäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
forsinke
  być za późno, nie przychodzić na czas

spędzać /ˈspɛ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
bruke
  być w towarzystwie kogoś
  przebywać w jakimś miejscu dłuższy czas
  wykonywać jakąś czynność, poświęcać się czemuś
samle
  zaganiać/zbierać ludzi lub zwierzęta w jedno miejsce

spłacać (v)
utvisning
  płacić stopniowo komu, wywiązując się w ten sposób z jakiegoś zobowiązania

spłonąć (v)
brenne
  ulec zniszczeniu przez ogień

spłuczka (n)
nettopp
  (technologia, technika, techniczny) rezerwuar z wodą do spłukiwania muszli klozetowej wraz z syfonem

spłukany (adj)
blakk
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa

spływ /spwɨf/ (n)
konfluens
  ujście rzeki do innej rzeki

spływać (v)
stikke
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) odchodzić, odczepiać się, zostawiać w spokoju
flo
  płynąć w dół (o cieczy)
daffe
  płynąć z prądem, w dół rzeki, potoku

squat (n)
huk
  opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów;

sraczka /ˈsraʧ̑ka/ (n)
faen!
  (potocznie, potoczny) (wulgarnie, wulgaryzm) biegunka, rozwolnienie

sranie w banię /ˈsrãɲɛ ˈv‿bãɲɛ/ (interjection)
bull
  (wulgarnie, wulgaryzm) wykrzyknienie, które może wyrażać lekceważenie dla czyjejś wypowiedzi, niedowierzanie, irytację

srać /sraʨ̑/ (v)
bæsje
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pejoratywnie, pejoratywny) (anatomia, anatomiczny) wypróżniać się przez otwór odbytniczy

srebrny /ˈsrɛbrnɨ/ (adj)
sølv
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze srebra

srebro /ˈsrɛbrɔ/ (n)
sølv
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;

srogi /ˈsrɔɟi/ (adj)
stram
  surowy, bez litości, niewyrozumiały

srogo (adv)
så vidt
  bezlitośnie, surowo

sroka /ˈsrɔka/ (n)
skjære
  (ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;

srokosz /ˈsrɔkɔʃ/ (n)
varsler
  (ornitologia, ornitologiczny) Lanius excubitor, popielatoczarny ptak występujący na półkuli północnej;

srom /srɔ̃m/ (n)
vulva
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe;

sromotny /srɔ̃ˈmɔtnɨ/ (adj)
skamfull
  okrywający wstydem lub hańbą, przynoszący hańbę albo wstyd

ssak /sːak/ (n)
pattedyr
  (zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;

ssaki (n)
pattedyr
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Mammalia, gromada zwierząt należących do kręgowców;

ssanie /ˈsːãɲɛ/ (n)
suging
  (rzeczownik odczasownikowy) od ssać

ssać /sːaʨ̑/ (v)
suge
  pić wyciągając z czegoś płyn ustami

stabilność /staˈbʲilnɔɕʨ̑/ (n)
stabilitet
  cecha tego, co stabilne

stabilny /staˈbʲilnɨ/ (adj)
stabil
  (o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję
  niezmieniający się przez dłuższy czas
  łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu

stacja /ˈstaʦ̑ʲja/ (n)
drive
  (informatyka, informatyczny) urządzenie do odczytu wymiennych nośników danych
stasjon
  (kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) wyspecjalizowany ośrodek badawczy i naukowy
bensinstasjon
  (motoryzacja) punkt sprzedaży paliwa samochodom
stasjonere
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czternastu tradycyjnych wizerunków drogi krzyżowej Chrystusa umieszczanych w miejscu kultu

stacja benzynowa /ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/ (n)
bensinstasjon
  zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;

stadium /ˈstadʲjũm/ (n)
side
  część procesu, część czasu rozwoju

stadnina (n)
stutteri
  (zootechnika, zootechniczny) ośrodek zajmujący się hodowlą lub reprodukcją koni;

stado /ˈstadɔ/ (n)
flokk
  (zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej;

stadło (n)
ektepar
  (potocznie, potoczny) para małżeńska

stagnacja /staɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
stagnasjon
  wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie

stajnia /ˈstajɲa/ (n)
stall
  (zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni;

stal /stal/ (n)
stål
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;

stale /ˈstalɛ/ (adv)
for alltid
  (potocznie, potoczny) bez przerwy, cały czas

stalinizm /staˈlʲĩɲism̥/ (n)
stalinisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina;

stalker (n)
stalker
  (kryminologia, kryminologiczny) osoba prześladująca swoją ofiarę poprzez śledzenie jej i utrudnianie życia

stalówka /staˈlufka/ (n)
nebb
  końcowa, robocza część pióra;

stan /stãn/ (n)
tilstand
  sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój
  (administracja) odrębna jednostka administracyjna niektórych państw federacyjnych;
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) grupa społeczna w okresie od średniowiecza do XVIII w.;

stan nadzwyczajny (n)
unntakstilstand
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) szczególny reżim prawny, który służy odwróceniu lub umniejszeniu skutków szczególnych zagrożeń, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające;

stan wyjątkowy /ˈstãn ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (n)
unntakstilstand
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek wewnętrznych zagrożeń państwa;

stanowczy /stãˈnɔfʧ̑ɨ/ (adj)
besluttsom
  taki, który potrafi podjąć kategoryczną decyzję, pozbawiony wahań i wątpliwości

stanowisko /ˌstãnɔˈvʲiskɔ/ (n)
plass
  miejsce wykonywania czynności, miejsce postoju, pobytu
plassere
  pozycja w hierarchii zawodowej
  punkt widzenia, sposób rozumienia czegoś

stanowić /stãˈnɔvʲiʨ̑/ (v)
medføre
  być zasadniczym powodem, czynnikiem decydującym
utgjøre
  składać się na coś, tworzyć coś

stanąć /ˈstãnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
erigere
  o budowlach: zostać zbudowanym gdzieś
stå opp
  o człowieku, zwierzętach: powstać, dźwignąć się na nogi

staranność (n)
nennsomhet
  cecha bycia starannym

staranny /staˈrãnːɨ/ (adj)
flittig
  taki, który wykonano ze starannością, pietyzmem, dokładnie

starać się /ˈstaraʨ̑‿ɕɛ/ (v)
forsøke
  zabiegać o coś, dążyć do otrzymania czegoś

starcie /ˈstarʲʨ̑ɛ/ (n)
kjempe for
  (sport, sportowy) część walki sportowej
  ostra wymiana zdań
flytte
  usunięcie czegoś ścierając

starczać (v)
rekke
  być w wystarczającej ilości albo liczbie

starczowzroczność (n)
presbyopi
  (medycyna, medyczny) wada wzroku polegająca na niewyraźnym widzeniu na bliskie odległości spowodowanym zmniejszoną zdolnością akomodacji oka, zwykle wynikającą ze starzenia się;

starogrecki /ˌstarɔˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
gammelgresk
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Grecji; pochodzący, wywodzący się z dawnej Grecji

staromodny (adj)
gammelmodig
  odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny

staroniderlandzki /ˌstarɔ̃ɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
gammelnederlandsk
  używany, powstały, dziejący się w dawnych Niderlandach; pochodzący, wywodzący się z dawnych Niderlandów

staronordyjski (n)
norrønt
  (językoznawstwo, językoznawczy) język staronordyjski;

starorzecze /ˌstarɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
kroksjø
  (geografia, geograficzny) jezioro w dolinie rzecznej, stanowiące fragment jej dawnego koryta;

starosaksoński (adj)
gammelsaksisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący języka starosaksońskiego (1.1)

starosaksoński (n)
Gammelsaksisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język zachodniogermański używany przez Anglów i Sasów we wczesnym średniowieczu, przodek języka średnio-dolno-niemieckiego;

staroszwedzki /ˌstarɔˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
gammelsvensk
  język używany w dawnej Szwecji w okresie między XIII a XVI wiekiem

starosłowiański (adj)
gammel slavisk
  związany z dawnymi Słowianami, istniejący w dawnych słowiańskich czasach

starotestamentowy (adj)
gammeltestamentlig
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany ze Starym Testamentem, dotyczący Starego Testamentu

staroświecki (adj)
gammeldags
  wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny

starość /ˈstarɔɕʨ̑/ (n)
alderdom
  stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;

starożytny /ˌstarɔˈʒɨtnɨ/ (adj)
gammel
  związany ze starożytnością, dotyczący starożytności

start /start/ (n)
opphav
  chwila, w której coś zaczyna się
  miejsce, w którym coś zaczyna się
date
  komenda wydawana do rozpoczęcia czegoś

startować /starˈtɔvaʨ̑/ (v)
ta av
  o statku latającym lub pilocie: rozpoczynać lot
rykk
  rozpoczynać bieg, wyścig lub inną konkurencję sportową
Løpe
  rozpoczynać jakąś działalność

stary /ˈstarɨ/ (adj)
gammel
  mający wiele lat, niemłody
  nieaktualny, nieważny
  o żywności, pokarmie: nieświeży, nienadający się do spożycia

starzec /ˈstaʒɛʦ̑/ (n)
gamling
  stary mężczyzna

statek /ˈstatɛk/ (n)
skip
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną
  każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd;

statua /staˈtu<sup>w</sup>a/ (n)
statue
  okazała rzeźba postaci ludzkiej

statyczny /staˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
stabil
  niepodatny na zmiany
  w stanie równowagi

statystyczny /ˌstatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
statistisk
  odnoszący się do statystyki (nauki)

statystyka /staˈtɨstɨka/ (n)
statistikk
  nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
  wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów

staw /staf/ (n)
tjern
  (hydrologia, hydrologiczny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia;

staw łokciowy /ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
bend
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem;

stawać /ˈstavaʨ̑/ (v)
stanse
  przestawać działać
kle
  przechodzić w inny stan, zmieniać się; zostawać kimś, czymś
bli noe av
  tylko w (aspekt dokonany): wydarzyć się, mieć miejsce, nastąpić

stawiać /ˈstavʲjäʨ̑/ (v)
bygge
  budować
innby
  kupić coś komuś, dawać za darmo – najczęściej alkohol
satse
  określać przedmiot swojego zakładu
aksje
  określać sumę pieniędzy, którą wnosi się do zakładu
reise
  tak przemieszczać przedmiot, by stał
ordlegge
  umieszczać coś gdzieś
ha seg
  przybywać na żądanie

stawka /ˈstafka/ (n)
interesse
  kwota zakładu, którą można zyskać lub stracić w grze hazardowej
barlind
  ustalona jednostka, według której liczy się wysokość zarobków, opłat, świadczeń itp.

staza (n)
turniké
  (środowiskowy) (medycyna, medyczny) opaska uciskowa (np. gumowa rurka, pasek), wykorzystywana do zatrzymania przepływu krwi w kończynie

stać /staʨ̑/ (v)
stå
  o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach
  o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych
  (potocznie, potoczny) o penisie: być w stanie erekcji (często z podmiotem domyślnym)
  o mechanizmie, silniku: nie pracować, nie działać
  znajdować się w jakimś miejscu

stałoogniskowy (adj)
prim
  (fotografia) o obiektywie: posiadający stałą, niezmienną ogniskową; pozbawiony zoomu

stały /ˈstawɨ/ (adj)
direkt
  (elektryczność) o prądzie: nie zmieniający swojego napięcia z upływem czasu
fast
  (fizyka, fizyczny) o stanie skupienia: taki, w którym cząsteczki, atomy i jony nie wykazują ruchu postępowego, choć mogą wibrować
regelmessig
  bywający gdzieś często
  odbywający się regularnie
stabil
  niezmieniający poglądów, uczuć, postanowień
  niezmieniający się

stek /stɛk/ (n)
steik
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;

stela (n)
søyle
  (sztuka) pionowo ustawiona płyta nagrobna;

stempel /ˈstɛ̃mpɛl/ (n)
segl
  przyrząd, który służy do odbijania wzoru lub tekstu;

stemplować /stɛ̃mˈplɔvaʨ̑/ (v)
stemple
  przystawiać stempel (pieczątkę) do dokumentu, listu

stenoza (n)
stenose
  (medycyna, medyczny) zwężenie

step /stɛp/ (n)
steppe
  (geografia, geograficzny) trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior;

ster /stɛr/ (n)
ror
  (lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego;

stereotyp /ˌstɛrɛˈɔtɨp/ (n)
klisjé
  (socjologia, socjologiczny) uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych;

sterować /stɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
direkt
  kierować jakimiś działaniami, wpływać na coś, rządzić czymś
kontrollere
  kontrolować pracę urządzenia

sterowiec /stɛˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
luftskip
  (lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd;

sterta /ˈstɛrta/ (n)
haug
  zbiór leżących na sobie przedmiotów

stewardesa /ˌstʲju<sup>w</sup>arˈdɛsa/ (n)
flyvertinne
  (lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów;

stocznia /ˈstɔʧ̑ʲɲa/ (n)
verft
  zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych;

stojak /ˈstɔjak/ (n)
reise opp
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie utrzymujące coś w pozycji pionowej, czasem też utrzymujące w pionie dzieci niepotrafiące jeszcze samodzielnie stać

stok /stɔk/ (n)
skråning
  (geografia, geograficzny) (sport, sportowy) każda nachylona powierzchnia rozpościerająca się między kulminacją wzniesienia a jego podnóżem

stokrotka /stɔˈkrɔtka/ (n)
tusenfryd
  (botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych;
margaritt
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

stokłosa (n)
faks
  (botanika, botaniczny) bromus L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych;

stolarz /ˈstɔlaʃ/ (n)
snekker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem;

stolec /ˈstɔlɛʦ̑/ (n)
stol
  (dawniej, dawny) tron monarchy, biskupa
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) odchody ludzkie lub zwierzęce

stolica /stɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
hovedstad
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;

stolik /ˈstɔlʲik/ (n)
dekke (på) bordet
  (gastronomia) stół z siedzeniami przygotowany dla klientów w restauracji, barze
bord
  (termin karciany) w brydżu: karty partnera rozgrywającego, rozłożone na stole i widoczne dla wszystkich

stonka /ˈstɔ̃nka/ (n)
koloradobille
  (zoologia, zoologiczny) chrząszcz z rodziny stonkowatych, zwłaszcza stonka ziemniaczana (Leptinotarsa decemlineata)

stonka ziemniaczana /ˈstɔ̃nka ˌʑɛ̃mʲɲaˈʧ̑ãna/ (n)
koloradobille
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) jeden z chrząszczy, szkodnik upraw ziemniaków;

stonoga /stɔ̃ˈnɔɡa/ (n)
skolopender
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Oniscus, skorupiak żyjący w szczelinach, piwnicach;
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wij lub prosionek ze względu na liczbę odnóży

stop /stɔp/ (n)
legering
  (technologia, technika, techniczny) substancja złożona z metalu i innych metali lub niemetali;

stopa /ˈstɔpa/ (n)
fot
  (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
  jednostka długości, używana w niektórych krajach;
  podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu)

stopień /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
grad
  (fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych;

stopień najwyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ/ (n)
superlativ
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy

stopień wyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ/ (n)
komparativ
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś

stopniowo /stɔpʲˈɲɔvɔ/ (adv)
trinnvis
  nie od razu, lecz po trochu, krok za krokiem

stopniowy /stɔpʲˈɲɔvɨ/ (adj)
gradvis
  (książkowy) mający powolny przebieg, zachodzący etapami

stos /stɔs/ (n)
batteri
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych, w której analogicznie do stosu (1.1) kartek, dostęp jest możliwy tylko przez dokładanie lub pobieranie z wierzchu;
bål
  drewno ułożone do spalenia czegoś lub kogoś; miejsce, na którym dokonuje się ceremonii kremacji ciała zmarłego
stakk
  większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim

stosowanie /ˌstɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
anvendelse
  używanie czegoś w jakimś celu w określonych sytuacjach

stosować /stɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
bruke
  używać czegoś w jakimś celu w określonych sytuacjach

stosownie /stɔˈsɔvʲɲɛ/ (adv)
ifylgje
  (książkowy) zgodnie z czymś, odpowiednio, właściwie; według czegoś

stosowny /stɔˈsɔvnɨ/ (adj)
velegnet
  (książkowy) najlepszy w danej sytuacji, pasujący, nadający się, odpowiadający niej

stosunek /stɔˈsũnɛk/
forhold
  sposób obcowania między różnymi jednostkami
  warunki, w jakich coś ma miejsce, sytuacja

stosunek /stɔˈsũnɛk/ (n)
kvotient
  (matematyka, matematyczny) iloraz dwóch wielkości, liczb
holdning
  sposób odnoszenia się do kogoś
elskov
  współżycie seksualne, akt płciowy, stosunek płciowy
forhold
  zależność między różnymi elementami

stosunek przerywany /stɔˈsũnɛk ˌpʃɛrɨˈvãnɨ/ (n)
hoppe av i svingen
  (medycyna, medyczny) stosunek płciowy, podczas którego dochodzi do wyjścia członka z pochwy przed wytryskiem nasienia

stosunek płciowy /stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (n)
samleie
  (fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;

stosunkowo (adv)
forholdsvis
  w stosunku do czego lub kogo

stowarzyszenie /ˌstɔvaʒɨˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
samfunn
  organizacja społeczna (zrzeszenie) powoływana przez grupę osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach;

stołowy /stɔˈwɔvɨ/ (adj)
dekke (på) bordet
  dotyczący stołu, związany ze stołem

stołówka /stɔˈwufka/ (n)
kantine
  miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy

stożek /ˈstɔʒɛk/ (n)
kjegle, konus
  (geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;

stożkowy /stɔʃˈkɔvɨ/ (adj)
konisk
  taki, który ma kształt stożka

stracenie /straˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
tap
  (rzeczownik odczasownikowy) od stracić

strach /strax/ (n)
frykt
  (psychologia, psychologiczny) uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne
fugleskremsel
  (rolnictwo, rolniczy) kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach

stragan /ˈstraɡãn/ (n)
bod
  (handel, handlowy) prowizoryczne lub przenośne miejsce handlu, np. na targowisku

strajk /strajk/ (n)
streik
  dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;

strajkować /strajˈkɔvaʨ̑/ (v)
streike
  uczestniczyć w strajku

straszny /ˈstraʃnɨ/ (adj)
forferdelig, fryktelig
  taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny

strata /ˈstrata/ (n)
tap
  ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma

strateg /ˈstratɛk/ (n)
general
  (historia, historyczny, historycznie) w cesarstwie bizantyjskim dowódca okręgu wojskowo-administracyjnego;
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji wysoki rangą dowódca w armii lub flocie;
  osoba potrafiąca dobrze zaplanować i pokierować skomplikowanymi akcjami
  znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi

strategia /straˈtɛɟja/ (n)
strategi
  ogólny plan działań, szerszy od taktyki

stratyfikacja (n)
stratifisering
  (geologia, geologiczny) układanie się skał osadowych warstwami
  (meteorologia, meteorologiczny) układ warstwowy mas powietrza
  (rolnictwo, rolniczy) proces przysposabiania nasion do kiełkowania poprzez przekładanie nasion przed wysiewem warstwami wilgotnego piasku lub ziemi inspektowej, także umieszczenie nasion w wilgotnym podłożu o niskiej temperaturze
  (socjologia, socjologiczny) wyróżnianie warstw w społeczeństwie według różnych kryteriów, np. sytuacji ekonomicznej, funkcji społecznych, wspólnoty obyczajów, stylu życia itp.

straż /straʃ/ (n)
vakt
  pilnowanie, strzeżenie kogoś lub czegoś przed niebezpieczeństwem

straż pożarna /ˈstraʃ pɔˈʒarna/ (n)
brannvesen
  wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska;

straż przednia (n)
fortropp
  (wojskowość, wojskowy) część wojska od przodu ubezpieczająca główne siły

straż tylna (n)
baktropp
  (wojskowość, wojskowy) oddział zabezpieczający tyły przemieszczającego się wojska

strażacki (adj)
brenne
  związany ze strażą pożarną, dotyczący straży pożarnej

strażak /ˈstraʒak/ (n)
brannmann
  osoba szkolona do walki z ogniem;

strażnica (n)
vakttårn
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż;

strażnik /ˈstraʒʲɲik/ (n)
bevokte
  osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób

strefa /ˈstrɛfa/ (n)
sone
  przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia

streszczać /ˈstrɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
forminske
  skracać jakąś wypowiedź lub tekst, zachowując najważniejsze jej elementy, przedstawiać w skondensowanej formie

strit /strʲit/ (n)
følgja
  (termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera

strofa /ˈstrɔfa/ (n)
strofe
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) część utworu lirycznego złożona z wersów

stroficzny /strɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
strofisk
  podzielony na strofy

stroik /ˈstrɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
rør
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) cienka listwa z trzciny lub metalowa blaszka służąca do wprowadzania w drganie słupa powietrza w środku rezonatora lub piszczałki w niektórych instrumentach

stroić /ˈstrɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
stemme
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nadawać instrumentom muzycznym odpowiednie brzmienie poprzez regulację naciągu strun

stromy /ˈstrɔ̃mɨ/ (adj)
bratt
  nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża

strona /ˈstrɔ̃na/ (n)
side
  umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś
  jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.

strona internetowa /ˈstrɔ̃na ˌĩntɛrnɛˈtɔva/ (n)
internettside
  (informatyka, informatyczny) pojedynczy dokument lub prezentacja opublikowana w Internecie przez WWW;

stronić (v)
sky
  trzymać się z dala

stronnictwo (n)
parti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zorganizowane ugrupowanie o wspólnych poglądach, działające wspólnie dla osiągnięcia określonych celów

stront /strɔ̃nt/ (n)
strontium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;

strony (n)
egn
  okolica

strug /struk/ (n)
høvel
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna

struga /ˈstruɡa/ (n)
erme
  (geografia, geograficzny) mała rzeczka
stråle
  ciecz płynąca wąskim pasmem; płynąca, lejąca się woda, ciecz

strugać /ˈstruɡaʨ̑/ (v)
lure
  (potocznie, potoczny) udawać kogoś
høvle
  obrabiać drewno poprzez ścinanie podłużnych wiór

struktura /strukˈtura/ (n)
struktur
  stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość

strumień /ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
å
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) mały naturalny ciek wodny;
stråle
  ciecz lejąca się wąskim pasmem

strumyk /ˈstrũmɨk/ (n)
bekk
  mały strumień

struna /ˈstrũna/ (n)
streng
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;

struna głosowa (n)
stemmebånd
  (anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki

strunowy /strũˈnɔvɨ/ (adj)
streng
  (przymiotnik) od struna

strup /strup/ (n)
skare
  (medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny;

struś /struɕ/ (n)
struts
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;

strych /strɨx/ (n)
loft
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem;

stryczek /ˈstrɨʧ̑ɛk/ (n)
løkke
  (książkowy) sznur zakończony pętlą zakładaną na szyję skazanym na śmierć przez powieszenie
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) śmierć przez powieszenie

stryj /strɨj/ (n)
onkel
  brat ojca;

strzał /sṭʃaw/ (n)
skudd
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni
  (sport, sportowy) uderzenie, kopnięcie piłki

strzała /ˈsṭʃawa/ (n)
pil
  pocisk przeznaczony do łuku;

strzałka /ˈsṭʃawka/ (n)
pil
  linia z grotem, symbol wskazujący kierunek

strzałkowy (adj)
sagittal
  (anatomia, anatomiczny) biegnący od przodu ku tyłowi
  związany ze strzałką, mający postać strzałki

strzec /sṭʃɛʦ̑/ (v)
bevokte
  mieć pod opieką, pilnować, dozorować, opiekować się kimś lub czymś

strzecha /ˈsṭʃɛxa/ (n)
halm
  (przenośnie, przenośnia) bujne, zmierzwione włosy
  pokrycie dachu wykonane ze słomy lub trzciny;

strzelanie /sṭʃɛˈlãɲɛ/ (n)
skyting
  oddawanie strzału z broni

strzelanina (n)
skyting
  strzały z broni palnej padające jeden za drugim

strzelać /ˈsṭʃɛlaʨ̑/ (v)
skyte
  (sport, sportowy) kierować piłkę do bramki
  oddawać strzał z broni

strzelba /ˈsṭʃɛlba/ (n)
hagle
  długa, palna broń myśliwska;

strzelba potokowa (n)
ørekyte
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Phoxinus phoxinus Linnaeus, ryba rzeczna o wrzecionowatym ciele, żyjąca stadnie w płytkich wodach;

strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (n)
spark
  (sport, sportowy) zawodnik, który strzelił bramkę
jeger
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz wyspecjalizowany w strzelaniu
skytter
  osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą

strzemiączko /sṭʃɛ̃ˈmʲjɔ̃n͇ʧ̑kɔ/ (n)
stigbøyle
  (anatomia, anatomiczny) kosteczka słuchowa znajdujących się w uchu środkowym człowieka i ssaków;

strzemię /ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/ (n)
stigbøyle
  (hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;

strzeżonego Pan Bóg strzeże /ˌsṭʃɛʒɔ̃ˈnɛɡɔ ˈpãn‿buk ˈsṭʃɛʒɛ/ (proverb)
bedre føre var enn etter snar
  lepiej jest zapobiegać, niż później bać się o to, jak sprawy się potoczą

strzyc (v)
klippe
  obcinać futro zwierząt na wełnę
  skracać włosy, brodę lub sierść
  przycinać rośliny, np. trawę, gałęzie

strzykawka (n)
sprøyte
  (medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;

strzyż (n)
gjerdesmett
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny strzyżyków występujący w Ameryce

strzyżal (n)
gjerdesmett
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny strzyżyków występujący w Ameryce

strzyżoń (n)
gjerdesmett
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny strzyżyków występujący w Ameryce Środkowej i Południowej

strzyżyczek (n)
gjerdesmett
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny strzyżyków występujący w Belize, Gwatemali, Hondurasie i Meksyku

strzyżyk (n)
gjerdesmett
  (ornitologia, ornitologiczny) mały wędrowny ptak z rodziny strzyżyków, podobny do wróbla, zamieszkujący Amerykę Północną i Eurazję

strzyżyki (n)
gjerdesmett
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Troglodytidae Swainson, rodzina ptaków z rzędu wróblowych, obejmująca gatunki występujące w Ameryce i Eurazji;

strzęp /sṭʃɛ̃mp/ (n)
snutt
  paproch
klut
  poszarpana resztka czegoś

strój /struj/ (n)
stemming
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiednie ustawienie gitary lub innego instrumentu muzycznego
omvisning
  określony rodzaj ubioru

strój równomiernie temperowany (n)
likestemming
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (rzadki, rzadko używany) każdy strój oparty o równy podział oktawy na dowolną liczbę części
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strój skali dzielący oktawę na 12 równych półtonów;

stróż /struʃ/ (n)
portner
  osoba pilnująca np. budynku

strąk /strɔ̃ŋk/ (n)
kapsel
  (botanika, botaniczny) suchy, pękający owoc charakterystyczny dla roślin z rodziny motylkowych;

stręczyciel (n)
hallik
  człowiek trudniący się ułatwianiem nierządu

student /ˈstudɛ̃nt/ (n)
student
  osoba, która studiuje na wyższej uczelni;

studiować /stuˈdʲjɔvaʨ̑/ (v)
studere
  uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach
  uważnie czytać, zgłębiać temat
besiktige
  wpatrywać się uważnie

studnia /ˈstudʲɲa/ (n)
brønn
  głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;

stuk /stuk/ (interjection)
dunke
  (onomatopeja) wyraz naśladujący odgłos stukania

stukać (v)
dunke
  powodować charakterystyczny dźwięk, uderzając w twardą powierzchnię

stuknięty (adj)
gal
  (potocznie, potoczny) niezrównoważony psychicznie

stulatek /stuˈlatɛk/ (n)
hundreåring
  osoba w wieku przynajmniej 100 lat

stwarzać (v)
jobbe
  powoływać do istnienia
tjene
  stawać się przyczyną czegoś

stwierdzać (v)
konstatere
  dochodzić do wniosku
stadfeste
  mówić z przekonaniem

stwierdzenie /stfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
påstand
  wypowiedź stwierdzająca coś, wypowiedź wyrażająca przekonanie o czymś

stworzenie /stfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
skapning
  (rzeczownik odczasownikowy) od stworzyć
  zwierzę lub człowiek

styczeń /ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
januar
  pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

stycznik /ˈstɨʧ̑ʲɲik/ (n)
kontaktor
  (elektryczność) urządzenie elektromechaniczne do zamykania i przerywania obwodów elektrycznych średniej mocy;

styl /stɨl/ (n)
stil
  (informatyka, informatyczny) wygląd elementu strony HTML, nadawany za pomocą CSS
  (sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej
  rodzaj starożytnego przyrządu do pisania, rylec
  sposób czyjegoś postępowania, zachowania
  sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania;
  zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp.

styl życia (n)
livsstil
  (socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje;

stylistyka (n)
stilisere
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (architektura, architektoniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (sztuka) styl charakterystyczny dla danego twórcy lub dzieła

stynka /ˈstɨ̃nka/ (n)
krøkle
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach;

stypa (n)
vekke
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie;

stypendium /stɨˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
stipend
  pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe

stóg /stuk/ (n)
batteri
  (rolnictwo, rolniczy) duży stos siana, rzadziej słomy lub zboża, układany zazwyczaj wokół ustawionego pionowo drąga w kształt stożka lub kopuły

stół /stuw/ (n)
bord
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;

stąd /stɔ̃nt/ (pronoun)
herfra
  wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz
  z tego powodu

stąpać /ˈstɔ̃mpaʨ̑/ (v)
skritt
  stawiać kroki

stękać (v)
stamme
  mówić zacinająć się
klage
  uskarżać się
stønne
  wydawać ciężkie westchnienia

stęp (n)
slippe løs
  (jeździectwo, jeździecki) czterotaktowy, najwolniejszy chód konia, osła i muła;
  (zoologia, zoologiczny) czterotaktowy wzór chodu zwierzęcia czworonożnego;

stępka /ˈstɛ̃mpka/ (n)
kjøl
  (marynarka) (technologia, technika, techniczny) główna, podłużna belka konstrukcyjna umieszczona w osi na dnie kadłuba statku wodnego;

stężenie normalne (n)
normalitet
  (chemia, chemiczny) liczba gramorównoważników substancji w roztworze odniesiona do jednostki objętości;

stłuc /stwuʦ̑/ (v)
slå
  zbić kogoś
slå i stykker
  zniszczyć jakąś kruchą rzecz, rozbijając ją na kawałki

subkultura (n)
delkultur
  (socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;

subskrybować (v)
abonnere
  (urzędowy) zobowiązywać się do kupna czegoś, np. akcji, publikacji
  skorzystać, korzystać z subskrypcji

subskrypcja (n)
abonnement
  formalne (pisemne lub elektroniczne) zobowiązanie do nabycia lub wykupienia czegoś cyklicznie wydawanego

substancja /supˈstãnʦ̑ʲja/ (n)
masse
  (chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)

suchy /ˈsuxɨ/ (adj)
tørr
  nie wilgotny; pozbawiony wilgoci

sudański /suˈdãj̃sʲci/ (adj)
sudansk
  odnoszący się do Sudanu, związany z Sudanem

sufiks /ˈsufʲiks/ (n)
suffiks
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) afiks występujący za rdzeniem; przyrostek;

sufit /ˈsufʲit/ (n)
tak
  (budownictwo) górna ściana pomieszczenia

sufizm /ˈsufʲism̥/ (n)
sufisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm;

sugerować /ˌsuɡɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
antyde
  czynić aluzję
  podsuwać komuś nie wprost jakieś rozwiązanie
  stanowić poszlakę dla jakiegoś wniosku

suita (n)
følgja
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloczłonowy utwór złożony z kontrastujących ze sobą elementów;

suka /ˈsuka/ (n)
tispe
  (zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego

sukces /ˈsukʦ̑ɛs/ (n)
suksess
  osiągnięcie bogactwa, sławy; zrobienie kariery
  korzystny wynik

sukienka /suˈcɛ̃nka/ (n)
kjole
  (krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;

suknia /ˈsucɲa/ (n)
kjole
  (krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;

sukno /ˈsuknɔ/ (n)
klede
  gęsta, zgrzebna tkanina wełniana;

sum /sũm/ (n)
malle
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;

suma /ˈsũma/ (n)
sum
  pewna ilość pieniędzy
  (matematyka, matematyczny) wynik dodawania

sumak /ˈsũmak/ (n)
sumakslekta
  (botanika, botaniczny) Rhus, rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych i obejmujący ok. 250 gatunków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z sumaka (1.1) o kwaśnym smaku

sumeryjski (adj)
sumerisk
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Sumerem albo Sumeryjczykami, dotyczący Sumeru albo Sumeryjczyków

sumeryjski (n)
sumerisk språk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski;

sumienie /sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
samvittighet
  wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło

sumienny (adj)
tro
  skrupulatnie wywiązujący się z podjętych obowiązków

sumka (n)
taske
  (dawniej, dawny) skórzana sakwa

sumo /ˈsũmɔ/ (n)
sumo
  (sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;

sumować /sũˈmɔvaʨ̑/ (v)
addere
  dodawać, podliczać

sundajski (adj)
sundanesisk
  związany z Sundajczykami, dotyczący Sundajczyków

super /ˈsupɛr/ (adj)
storartet
  (potocznie, potoczny) wspaniały, świetny, doskonały

superbohater /ˌsupɛrbɔˈxatɛr/ (n)
superhelt
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pozytywny bohater literacki, filmowy lub komiksowy posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami;

superkontynent /ˌsupɛrkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
superkontinent
  (geologia, geologiczny) masa lądu składająca się z więcej niż jednego współczesnego kontynentu;

superlatyw (n)
superlativ
  (gramatyka) najwyższy stopień przymiotnika i przysłówka

supermarket /ˌsupɛrˈmarkɛt/ (n)
supermarked
  (handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;

supeł (n)
bekymringsrynker
  splot, który powstał w miejscu związania splątania sznurka, nici, łańcuszka itd.

sura /ˈsura/ (n)
sura
  w islamie: rozdział Koranu;

surfować (v)
navigere
  (informatyka, informatyczny) przeglądać strony internetowe

surowiczy (adj)
serøs
  związany z surowicą, dotyczący surowicy

surowiec /suˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
råstoff
  substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle

surowy /suˈrɔvɨ/ (adj)
stram
  nieuznający okoliczności łagodzących ani wyjątków; ostry, rygorystyczny, konsekwentny
  o klimacie: zimny, ostry, o niskiej temperaturze
rå
  taki, który bezwzględnie wymaga wykonania jakiejś czynności, przestrzegania jakichś zasad, nieuznający sprzeciwu, wymagający, bezwzględny, niewyrozumiały; także będący wyrazem tej cechy

surrealizm /ˌsurːɛˈalʲism̥/ (n)
surrealisme
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;

surykatka /ˌsurɨˈkatka/ (n)
surikat
  (zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;

surówka /suˈrufka/ (n)
salat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzana z surowych warzyw lub owoców;

suseł /ˈsusɛw/ (n)
jordekorn
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Spermophilus F. Cuvier, rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek, występujący w Eurazji;

suspendować (v)
suspendere
  udzielać kary suspensy

susza /ˈsuʃa/ (n)
tørke
  długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;

suszarka /suˈʃarka/ (n)
tørketrommel
  urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza

suszarka do włosów /suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
føner
  (fryzjerstwo, fryzjerski) urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów

suszyć /ˈsuʃɨʨ̑/ (v)
tørke
  powodować, że coś staje się suchsze przez odparowanie wody
  stawać się suchym

sutanna /suˈtãnːa/ (n)
prestekjole
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) długa szata noszona przez duchownych wyznań chrześcijańskich;

sutek /ˈsutɛk/ (n)
patte
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł mlekowy ssaków,

sutener /suˈtɛ̃nɛr/ (n)
hallik
  człowiek czerpiący zysk z nierządu innych osób

suterena /ˌsutɛˈrɛ̃na/ (n)
kjeller
  część budynku znajdująca się pod parterem, często poniżej poziomu terenu, przystosowana do celów mieszkalnych

sutra /ˈsutra/ (n)
sutra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w buddyzmie: pismo kanoniczne, z naukami Buddy lub późniejszymi komentarzami;

suw /suf/ (n)
tak
  (technologia, technika, techniczny) w silnikach, maszynach, urządzeniach mechanicznych: ruch jednego elementu względem drugiego na pewnej długości, np. ruch tłoka w cylindrze w silniku spalinowym

suwak (n)
fly
  (potocznie, potoczny) zamek błyskawiczny
saubukk
  (technologia, technika, techniczny) ruchomy element przyrządu przesuwający się w prowadnicy

suwak logarytmiczny (n)
regnestav
  przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych;

suwenir /suˈvɛ̃ɲir/ (n)
suvenir
  (przestarzałe, przestarzały) drobny pamiątkowy upominek

suwerenność /ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
suverenitet
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji

suwerenny (adj)
suveren
  niezależny od innego państwa lub władzy

suwmiarka /suvˈmʲjarka/ (n)
skyvelære
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru drobnych długości;

sułtan (n)
sultan
  tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;

swastyka /ˈsfastɨka/ (n)
hakekors
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach

sweter /ˈsfɛtɛr/ (n)
genser
  (odzieżownictwo) grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce

swoboda /sfɔˈbɔda/ (n)
frihet
  poczucie braku skrępowania, postępowanie bez przymusu, zgodnie z własną wolą

swobodny /sfɔˈbɔdnɨ/ (adj)
fri
  mający niezajęty czas w danej chwili
  niepodlegający przymusowi ani ograniczeniom
  o czasie nieprzeznaczony na wykonanie pracy, obowiązków
  o procesach, czynnościach, zjawiskach niczym nieograniczony
  o stroju niekrępujący ruchów
tilfeldig
  zachowujący się w sposób naturalny; (także, też) cechujący zachowanie takiej osoby

swój /sfuj/ (pronoun)
sin
  należący do wykonawcy czynności

swąd (n)
stank
  niemiła woń

swędzić /ˈsfɛ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
klø
  dawać odczucie nieprzyjemnego podrażnienia, wywołującego chęć drapania

sycylijski /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci/ (adj)
siciliansk
  od Sycylia

syczeć /ˈsɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
hvese
  emitować dźwięk przypominający głoskę s
  mówić ze złością, z pasją

syfiarz (n)
storeter
  (potocznie, potoczny) osoba niedbająca o higienę

sygnalista /ˌsɨɡnaˈlʲista/ (n)
fløyteblåser
  człowiek, który działając w dobrej intencji, ujawnia lub zgłasza nieprawidłowości, do jakich dochodzi w miejscu pracy, a które naruszają interes pracodawcy lub interes publiczny;

sygnalizować (v)
signalisere
  przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały

syjamski (adj)
siamesisk
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Syjamem, dotyczący Syjamu

syjonizm /sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
sionisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;

syk /sɨk/ (n)
hvese
  odgłos wydawany przez węża albo szybko uchodzące powietrze, podobny do długiego wymawiania litery „s”

sykatywa /ˌsɨkaˈtɨva/ (n)
tørketrommel
  (chemia, chemiczny) środek przyspieszający schnięcie farb olejnych i olejów;

sylaba /sɨˈlaba/ (n)
stavelse, staving
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;

sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (n)
nyttårsaften
  dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku

symbioza (n)
symbiose
  (biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści

symbol /ˈsɨ̃mbɔl/ (n)
symbol
  znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu

symetryczny (adj)
symmetrisk
  odznaczający się symetrią, zbudowany lub ułożony według zasad symetrii

symfonia /sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/ (n)
symfoni
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;

symfoniczny (adj)
symfonisk
  związany z symfonią, dotyczący symfonii

symonia (n)
simoni
  (historia, historyczny, historycznie) praktyka sprzedawania i kupowania godności, urzędów i dóbr w czasach średniowiecza;

sympatia /sɨ̃mˈpatʲja/ (n)
sympati
  życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś

sympatyczny /ˌsɨ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
sympatisk
  wzbudzający sympatię; miły, życzliwy

sympatyk /sɨ̃mˈpatɨk/ (n)
meningsfelle
  osoba, która z czymś lub z kimś sympatyzuje

sympozjum /sɨ̃mˈpɔzʲjũm/ (n)
symposium
  spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki

symptom /ˈsɨ̃mptɔ̃m/ (n)
symptom
  oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego;

symulować /ˌsɨ̃muˈlɔvaʨ̑/ (v)
simulere
  świadomie wprowadzać w błąd poprzez udawanie

syn /sɨ̃n/ (n)
sønn
  dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);

synagoga /ˌsɨ̃naˈɡɔɡa/ (n)
synagoge
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw;

syndrom (n)
syndrom
  zespół cech charakterystycznych dla określonego, zwykle negatywnego, zjawiska w dziedzinie nauk ścisłych lub humanistycznych

synergia /sɨ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
synergi
  (książkowy) współdziałanie różnych czynników w celu osiągnięcia większego efektu niż suma efektów spowodowanych przez każde z tych czynników działających osobno; także zestawienie tych czynników

syngaleski (n)
singalesisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język syngaleski;

synklinalny (adj)
synklinal
  (geologia, geologiczny) związany z synkliną, dotyczący synkliny

synkretyzm (n)
synkretisme
  łączenie w jedną całość różnych elementów

synod /ˈsɨ̃nɔt/ (n)
synode
  (administracja) (kościelny) w prawosławiu: stała rada biskupów
  (administracja) (kościelny) zebranie przedstawicieli duchowieństwa i świeckich w kościołach chrześcijańskich

synowa /sɨ̃ˈnɔva/ (n)
svigerdatter
  żona syna

syntagma /sɨ̃nˈtaɡma/ (n)
grunnlov
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań;

syntetyczny /ˌsɨ̃ntɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
syntetisk
  taki, który jest sztucznie osiągany poprzez syntezę
  taki, który łączy w całość dane elementy, ogarnia coś całościowo; uogólniający

syntezator (n)
fjøl
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (elektryczność) urządzenie elektroniczne wytwarzające i przekształcające dźwięki, wykorzystywane jako instrument muzyczny;

sypać /ˈsɨpaʨ̑/ (v)
selge
  (potocznie, potoczny) donosić
tjene
  o okopach, wałach, itp. budować przez sypanie
helle
  o sypkich substancjach przemieszczać

sypialnia /sɨˈpʲjalʲɲa/ (n)
soverom, soveværelse
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania

syrena /sɨˈrɛ̃na/ (n)
siren
  (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;
  odgłos syreny (1.3)
  urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;

syryjski /sɨˈrɨjsʲci/ (adj)
syrisk
  odnoszący się do państwa Syria

system /ˈsɨstɛ̃m/ (n)
system
  układ urządzeń współpracujących ze sobą;
orden
  ustrój, sposób organizacji życia

system operacyjny /ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
operativsystem
  (informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;

system plików /ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/ (n)
filsystem
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;

systematyczny /ˌsɨstɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
flittig
  systematycznie wykonujący swoją pracę, systematycznie uczący się, pilny
regelmessig
  wykonywany lub zdarzający się regularnie

sytuacja /ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
situasjon
  zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje

syty (adj)
mett
  taki, który zaspokoił głód, najadł się

szabat /ˈʃabat/ (n)
sabbat
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty;

szabla /ˈʃabla/ (n)
sabel
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) jednosieczna broń z wygiętą klingą;

szablodziób /ʃaˈblɔʥ̑up/ (n)
avosett
  (ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę;

szablon /ˈʃablɔ̃n/ (n)
mal
  forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty
mønster
  gotowy wzór do wypełniania lub naśladowania
  przyjęty wzorzec postępowania, często bezmyślnie naśladowany

szach /ʃax/ (interjection)
sjakk
  (szachy, pojęcie szachowe) słowo wypowiadane przez gracza, gdy dał on szacha (1.1) przeciwnikowi

szach /ʃax/ (n)
sjakk
  (szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem;

szachownica /ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sjakkbrett
  (szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;

szachowy (adj)
sjakk
  związany z szachami, dotyczący szachów

szachy /ˈʃaxɨ/ (n)
sjakk
  (szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;

szacować (v)
anslå
  podawać wartość lub wielkość w przybliżeniu

szacunek /ʃaˈʦ̑ũnɛk/ (n)
ærefrykt
  cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś

szadź /ʃaʨ̑/ (n)
rim
  (meteorologia, meteorologiczny) kryształki lodu powstałe na otoczeniu w wyniku resublimacji pary wodnej;

szafa /ˈʃafa/ (n)
skap
  mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;

szafir /ˈʃafʲir/ (n)
safir
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;

szafirowy (adj)
safirblå
  zrobiony z szafiru, dotyczący szafiru

szafka /ˈʃafka/ (n)
skap
  mała szafa

szafka nocna (n)
nattbord
  niski mebel ustawiany przy łóżku

szafran /ˈʃafrãn/ (n)
safran
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów

szafranowy /ˌʃafrãˈnɔvɨ/ (adj)
safran
  (książkowy) mający kolor intensywnie żółty, taki jak kolor sproszkowanego słupka kwiatu szafranu uprawnego

szagryn /ˈʃaɡrɨ̃n/ (n)
sorg
  skóra cielęca, kozia lub owcza z licem groszkowanym, używana do wyrobu galanterii kaletniczej;

szajka (n)
gir
  zorganizowana grupa przestępcza

szakal /ˈʃakal/ (n)
sjakal
  (zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny do wilka, lecz od niego mniejszy;

szal /ʃal/ (n)
skjerf
  prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion

szalej /ˈʃalɛj/ (n)
hemlokk
  (botanika, botaniczny) Cicuta, roślina o pierzastych liściach, drobnych, białych kwiatach zebranych w baldachy, zawierająca silnie trujące alkaloidy;

szaleniec /ʃaˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
våghals
  (przenośnie, przenośnia) osoba, która nie panuje nad swoimi namiętnościami, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo
dåre
  osoba obłąkana, chora umysłowo

szaleć /ˈʃalɛʨ̑/ (v)
rase
  tracić panowanie nad sobą

szaleństwo /ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ/ (n)
dårskap
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna
  stan umysłu człowieka, który nad sobą nie panuje
galskap
  postępowanie, zachowanie kategorycznie wykraczające poza przyjęte, przeciętne normy

szalik /ˈʃalʲik/ (n)
skjerf
  pas materiału służący do owijania szyi

szalka /ˈʃalka/ (n)
bord
  (technologia, technika, techniczny) (zdrobniale) mała szala

szalony /ʃaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
gal
  niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny
  chory umysłowo
  nieszablonowy, dziwny
  charakterystyczny dla osób szalonych w sensie (1.1) lub (1.2)
  niekontrolowany, intensywny, gwałtowny, niepohamowany
  szybki (np. pościg, ruch)

szalotka /ʃaˈlɔtka/ (n)
sjalottløk
  (botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebulek tej rośliny

szamerować /ˌʃãmɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
flette
  obszywać coś galonem, sznurem itp. w celach dekoracyjnych

szampan /ˈʃãmpãn/ (n)
champagne
  białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;

szampon /ˈʃãmpɔ̃n/ (n)
sjampo
  płynny środek do mycia włosów lub sierści;

szanować /ʃãˈnɔvaʨ̑/ (v)
skatte
  mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem

szanowny (adj)
ærede
  przymiotnik dodawany w zwrotach grzecznościowych

szansa /ˈʃãw̃sa/ (n)
sjanse
  prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności

szantaż /ˈʃãntaʃ/ (n)
utpressing
  wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)

szantażysta /ˌʃãntaˈʒɨsta/ (n)
utpresser
  ten, kto stosuje szantaż, kto szantażuje kogoś

szara eminencja /ˈʃara ˌɛ̃mʲĩˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
grå eminense
  (związek frazeologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba zakulisowo sprawująca władzę lub skrycie i anonimowo wpływająca na podejmowanie istotnych decyzji, zarazem nie pełniąca funkcji adekwatnych do tych czynności

szarak (n)
grå
  (łowiectwo, łowiecki) zając o płowej sierści

szarawy /ʃaˈravɨ/ (adj)
gråaktig
  w kolorze podobnym do szarego

szarańcza /ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
gresshoppe
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający konika polnego, szkodnik upraw;

szariat /ˈʃarʲjat/ (n)
sharia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) prawo muzułmańskie;

szarlatan (n)
sjarlatan
  oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski

szarpać /ˈʃarpaʨ̑/ (v)
tårer
  odrywać kawałek czegoś

szary /ˈʃarɨ/ (adj)
grå
  w kolorze pośrednim między czarnym a białym

szarytka /ʃaˈrɨtka/ (n)
løvmeis
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z gatunku sikora uboga;

szarża /ˈʃarʒa/ (n)
angrep
  (wojskowość, wojskowy) gwałtowne natarcie kawalerii

szaszłyk /ˈʃaʃwɨk/ (n)
sjasjlyk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana;

szata /ˈʃata/ (n)
antrekk
  (książkowy) podniośle o ubraniu
  odświętny ubiór

szatan /ˈʃatãn/ (n)
satan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z upadłych aniołów, przeciwnych Bogu, kuszących człowieka do grzechu

szatański (adj)
satanisk
  związany z szatanem, dotyczący szatana, przejawiający przypisywane mu cechy
  taki, który należy do szatana

szatnia /ˈʃatʲɲa/ (n)
garderobe
  pomieszczenie w teatrze, szkole, lokalu gastronomicznym itp., gdzie pozostawia się wierzchnie okrycia

szał /ʃaw/ (n)
raseri
  utrata kontroli nad swym zachowaniem, wściekłość

szałas /ˈʃawas/ (n)
hytte
  tymczasowe, prymitywne schronienie zbudowane z lokalnie dostępnego materiału, np. z liści i gałęzi;

szałwia /ˈʃawvʲja/ (n)
salvie
  (botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;

szczaw /ʃʧ̑af/ (n)
engsyre
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) liść lub liść z łodygą szczawiu ogrodowego lub szczawiu zwyczajnego

szczawik /ˈʃʧ̑avʲik/ (n)
gjøkesyre
  roślina dwuliścienna z rodzaju Oxalis L.;

szczawik zajęczy (n)
gjøkesyre
  (botanika, botaniczny) Oxalis acetosella L., gatunek roślin z rodziny szczawikowatych;

szczać /ʃʧ̑aʨ̑/ (v)
en som lekker
  (wulgarnie, wulgaryzm) oddawać mocz

szczebel /ˈʃʧ̑ɛbɛl/ (n)
trin
  poprzeczny drążek lub pręt w drabinie

szczecina (n)
silke
  (przenośnie, przenośnia) sztywne i gęste owłosienie u ludzi, zwłaszcza zarost
  (zoologia, zoologiczny) sztywne włosy na ciele świniowatych;

szczególnie /ʃʧ̑ɛˈɡulʲɲɛ/ (adv)
særlig
  w sposób szczególny, specjalny, w większym stopniu
spesielt
  zwłaszcza

szczególny /ʃʧ̑ɛˈɡulnɨ/ (adj)
sær-
  taki, który charakteryzuje się czymś wyróżniającym, jest wyjątkowy ze względu na jakąś cechę
  taki, który ma dla kogoś wyjątkowe znaczenie

szczegółowy /ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ/ (adj)
detaljert
  mający cechy szczegółu; dokładny

szczekać /ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
bjeffe
  (zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos

szczelny (adj)
lufttett
  taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany

szczeniak /ˈʃʧ̑ɛ̃ɲak/ (n)
valp
  (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) chłopiec postępujący niepoważnie, zachowujący się w sposób niedojrzały

szczenię /ˈʃʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
hundevalp
  (zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych

szczep /ʃʧ̑ɛp/ (n)
etterkommer
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina powstała w wyniku szczepienia;

szczepienie /ʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
vaksinasjon
  (rzeczownik odczasownikowy) od szczepić, nazwa czynności

szczepionka /ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka/ (n)
vaksine
  (medycyna, medyczny) preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;

szczepić /ˈʃʧ̑ɛpʲiʨ̑/ (v)
pode
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) łączyć pęd (oczko) z pniem (podkładką) dwu różnych roślin
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) podawać szczepionkę

szczerba /ˈʃʧ̑ɛrba/ (n)
chips
  ubytek powstały w wyniku odpadnięcia, wyłamania fragmentu czegoś; miejsce wyszczerbione

szczery /ˈʃʧ̑ɛrɨ/ (adj)
ærlig
  dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje
ekte
  jednolity, pozbawiony domieszek

szczerze mówiąc
for å være ærlig
  (potocznie, potoczny) deklaruje szczerość wypowiedzi (głównie wypowiedzi kontrowersyjnych i wypowiedzi mogących urazić odbiorcę)

szczodry /ˈʃʧ̑ɔdrɨ/ (adj)
gavmild
  hojny, dający coś obficie

szczoteczka /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka/ (n)
børste
  mała szczotka

szczoteczka do zębów /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
tannbørste
  mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;

szczotka /ˈʃʧ̑ɔtka/ (n)
børste
  narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia

szczotka do włosów /ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
hårbørste
  (fryzyjski) przedmiot służący do czesania, modelowania włosów

szczupak /ˈʃʧ̑upak/ (n)
gjedde
  (ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;

szczupły /ˈʃʧ̑upwɨ/ (adj)
slank
  mający smukły kształt, mało tłuszczu

szczur /ʃʧ̑ur/ (n)
rotte
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;

szczur lądowy (n)
landkrabbe
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) osoba nieobeznana z morzem, nieumiejąca żeglować

szczurzyca (n)
milt
  (zoologia, zoologiczny) samica szczura

szczwół plamisty (n)
hemlokk
  (botanika, botaniczny) Conium maculatum L., gatunek trującej rośliny dwuletniej z rodziny selerowatych;

szczygieł /ˈʃʧ̑ɨɟɛw/ (n)
stillits
  (ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;

szczypawka /ʃʧ̑ɨˈpafka/ (n)
saksedyr
  (potocznie, potoczny) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skorek (owad)

szczypior /ˈʃʧ̑ɨpʲjɔr/ (n)
gressløk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) źdźbła cebuli używane jako dodatek do potraw

szczyt /ʃʧ̑ɨt/ (n)
gavl
  (architektura, architektoniczny) ozdobne, zwężające się ku górze, zwieńczenie portalu, ryzalitu lub innego elementu architektonicznego
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zamknięcie elewacji pomiędzy dwoma połaciami dachu
nebb
  (przenośnie, przenośnia) godziny największego nasilenia ruchu lub poboru energii
topp
  najwyższy punkt góry
  (przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób

szczęka /ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
kjeve
  kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby

szczęściarz /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑aʃ/ (n)
heldiggris
  (potocznie, potoczny) osoba, której sprzyja szczęście w życiu

szczęście /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
hell
  uczucie radości i zadowolenia
  powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności

szczęśliwego Nowego Roku /ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/ (interjection)
godt nytt år
  …używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku

szczęśliwej drogi (interjection)
god reise
  życzenie dobrego i bezpiecznego podróżowania

szczęśliwość /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
lykke
  uczucie silnego zadowolenia

szczęśliwy /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
glad, lykkelig
  korzystny
lykkelig, glad
  odczuwający szczęście
  przynoszący szczęście

szef /ʃɛf/ (n)
sjefe
  osoba kierująca grupą ludzi, zespołem

szejk (n)
sjeik
  (etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej
shake
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój mleczny z różnymi dodatkami smakowymi (owocami, czekoladą)

szekla (n)
jern
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element metalowy do łączenia części takielunku;

szelka /ˈʃɛlka/ (n)
buksesele
  pasek z elastycznej tkaniny, zakładany na ramiona w celu podtrzymywania spodni;

szelma (n)
filur
  osoba cwana, bez skrupułów

szemrany /ʃɛ̃mˈrãnɨ/ (adj)
suspekt
  podejrzany, nieuczciwy, nieczysty

szept (n)
hvisking
  bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska

szeptanka (n)
fortellerstemme
  mówienie, rozmawianie szeptem

szeptać /ˈʃɛptaʨ̑/ (v)
hviske
  mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)

szereg /ˈʃɛrɛk/ (n)
rekke
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników

szeregowiec (n)
soldat
  (dawniej, dawny) (wojskowość, wojskowy) żołnierz najniższy rangą;

szermierka /ʃɛrˈmʲjɛrka/ (n)
fekting
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
  sztuka władania białą bronią

szermierz /ˈʃɛrmʲjɛʃ/ (n)
advokat
  (przenośnie, przenośnia) bojownik za jakąś sprawę czy ideę

szeroki /ʃɛˈrɔci/ (adj)
bred
  mający określony wymiar poprzeczny

szeroko /ʃɛˈrɔkɔ/ (adv)
bredt
  na określony wymiar w poprzek
  rozlegle wszerz, na dużą odległość w poprzek

szerokość /ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑/ (n)
latitude
  (geografia, geograficzny) (zobacz) szerokość geograficzna
bredde
  poprzeczny wymiar obiektu

szerokość geograficzna /ʃɛˈrɔkɔʑʥ̑ ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
latitude
  (geografia, geograficzny) jedna ze współrzędnych geograficznych - kąt pomiędzy lokalną osią pionu a płaszczyzną równika;

szerszeń /ˈʃɛrʃɛ̃ɲ/ (n)
geithams
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny;

szeryf /ˈʃɛrɨf/ (n)
lensmann
  w Anglii: urzędnik w hrabstwie należącym do króla, pełniący funkcję administratora;
  w USA: policjant lub urzędnik nadzorujący aparat policyjny na terenie hrabstwa;
serif
  (drukarstwo, drukarski) w niektórych krojach pisma: zakończenie linii znaku, przeznaczone głównie do dekoracji;

szerzyć /ˈʃɛʒɨʨ̑/ (v)
spre
  popularyzować coś; sprawiać, że coś staje się coraz bardziej znane, powszechne

szesnastkowy (adj)
sekstentallsystem
  (matematyka, matematyczny) związany z liczbą szesnaście, dotyczący liczby szesnaście

szesnastolatek /ˌʃɛsnastɔˈlatɛk/ (n)
sekstenåring
  chłopak mający szesnaście lat

szesnastoletni /ˌʃɛsnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
sekstenårig
  mający szesnaście lat
  trwający szesnaście lat

szewc /ʃɛfʦ̑/ (n)
skomaker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;

sześcian /ˈʃɛɕʨ̑ãn/ (n)
kube
  (matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;

sześciomasztowy /ˌʃɛɕʨ̑ɔ̃maˈʃtɔvɨ/ (adj)
seksmastet
  o żaglowcu: mający sześć masztów

szisza /ˈʃʲiʃa/ (n)
vannpipe
  rodzaj fajki wodnej popularnej w krajach arabskich;

szkaradny /ʃkaˈradnɨ/ (adj)
uhyrlig
  (książkowy) wyjątkowo zły; budzący odrazę pod względem moralnym

szkarłat (n)
skarlagen
  szkarłatny kolor

szkarłatny /ʃkarˈwatnɨ/ (adj)
skarlagen
  (książkowy) mający kolor ciemnoczerwony, taki jak kolor szkarłatu, podobny do koloru krwi

szkatułka /ʃkaˈtuwka/ (n)
skatoll
  małe, zamykane pudełko na biżuterię lub inne cenne drobiazgi

szkic /ʃʲciʦ̑/ (n)
kladde
  wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku

szkicować (v)
skissere
  (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku
  przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego

szkielet /ˈʃʲcɛlɛt/ (n)
skjelett
  (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;

szkier /ʃʲcɛr/ (n)
skjær
  (geografia, geograficzny) skalista wysepka o powierzchni wygładzonej przez lodowiec;

szkieł (n)
farao
  (Poznań) policjant

szklanka /ˈʃklãnka/ (n)
glass
  szklane naczynie, z którego się pije;
  zawartość szklanki (1.1)

szklarnia /ˈʃklarʲɲa/ (n)
drivhus
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin;

szklarz (n)
glassmester
  rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów

szkocki /ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (adj)
skotsk
  odnoszący się do Szkocji; związany ze Szkocją, ze Szkotami

szkoda /ˈʃkɔda/ (n)
skade
  krzywda, strata

szkoda /ˈʃkɔda/ (v)
synd
  być żal, być przykro

szkodliwy /ʃkɔˈdlʲivɨ/ (adj)
skadelig
  przynoszący szkodę, zagrożenie, niebezpieczeństwo

szkodnik /ˈʃkɔdʲɲik/ (n)
skadelig programvare
  (informatyka, informatyczny) program, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;
masekopp
  osoba wyrządzająca szkody

szkolić /ˈʃkɔlʲiʨ̑/ (v)
mosjonere
  dokształcać w określonej dziedzinie

szkolny /ˈʃkɔlnɨ/ (adj)
lære opp
  związany ze szkołą, odnoszący się do szkoły

szkopuł /ˈʃkɔpuw/ (n)
klippe
  (książkowy) coś utrudniającego realizację czegoś, jakiś problem, przeszkoda

szkorbut (n)
skjørbuk
  (medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;

szkoła /ˈʃkɔwa/ (n)
skole
  (edukacja, edukacyjny) instytucja edukacyjna;

szkoła podstawowa /ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/ (n)
grunnskole
  (edukacja, edukacyjny) szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;

szkoła wyższa (n)
universitet
  (edukacja, edukacyjny) szkoła kształcąca najwyżej kwalifikowanych pracowników w zakresie ustalonych dziedzin

szkoła średnia /ˈʃkɔwa ˈɕrɛdʲɲa/ (n)
videregående skole
  (edukacja, edukacyjny) szkoła ogólnokształcąca, techniczna lub zawodowa

szkuner /ˈʃkũnɛr/ (n)
skonnert
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;

szkło /ʃkwɔ/ (n)
glass
  twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;

szlaban /ˈʃlabãn/ (n)
bom
  (motoryzacja) ruchoma zapora blokująca ruch samochodów

szlachar /ˈʃlaxar/ (n)
siland
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie;

szlachcic /ˈʃlaxʲʨ̑iʦ̑/ (n)
adelsmann
  członek szlachty

szlachetnie urodzony /ʃlaˈxɛtʲɲɛ ˌurɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/
snill
  o szlacheckim pochodzeniu, ze szlacheckiej rodziny

szlachta /ˈʃlaxta/ (n)
adel
  (historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu
  (historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa;

szlachtować /ʃlaxˈtɔvaʨ̑/ (v)
slakte
  (przestarzałe, przestarzały) zarzynać bydło
  (potocznie, potoczny) mordować ludzi

szlafrok /ˈʃlafrɔk/ (n)
morgenkåpe
  (krawiectwo) domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć

szlak /ʃlak/ (n)
padde
  (turystyka, turystyczny) znakowana ścieżka do uprawiania turystyki pieszej, rowerowej, narciarskiej itp.;
landevei
  określona droga podróży lądem, morzem lub w inny sposób

szlam (n)
gjørme
  osad tworzący się na dnie i nieraz brzegach zbiorników wodnych

szlauch /ʃlawx/ (n)
erme
  (potocznie, potoczny) bardzo długa rura gumowa

szlifierka /ʃlʲiˈfʲjɛrka/ (n)
jeskel
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka przeznaczona do obróbki wykańczającej utwardzonych powierzchni przedmiotów;

szlug /ʃluk/ (n)
soper
  (potocznie, potoczny) papieros

szmaragd /ˈʃmarakt/ (n)
smaragd
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;

szmata /ˈʃmata/ (n)
ludder
  (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) kobieta rozwiązła seksualnie
klut
  kawałek tkaniny, zwykle brudnej

szmer /ʃmɛr/ (n)
hviske
  cichy, głuchy dźwięk przypominający szeleszczenie

szminka /ˈʃmʲĩnka/ (n)
leppestift
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust

szmugiel /ˈʃmuɟɛl/ (n)
smugling
  (potocznie, potoczny) nielegalne przewożenie towarów

szmuglować (v)
jukse
  (potocznie, potoczny) nielegalnie przewozić (najczęściej przez granicę) towary lub przeprowadzać osoby

sznur /ʃnur/ (n)
rad
  grupa ludzi, zwierząt lub przedmiotów ustawionych jeden za drugim
tau
  splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno;

sznurek /ˈʃnurɛk/ (n)
streng
  cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur

sznurowadło /ˌʃnurɔˈvadwɔ/ (n)
skolisse
  taśma używana do wiązania (sznurowania) butów;

szok (n)
sjokk
  intensywna reakcja psychiczna, która jest wywołana gwałtownym, zazwyczaj negatywnym przeżyciem lub wydarzeniem

szop /ʃɔp/ (n)
vaskebjørn
  (zoologia, zoologiczny) Procyon, rodzaj ssaka z rodziny szopowatych;

szop pracz /ˈʃɔp ˈːraʧ̑/ (n)
vaskebjørn
  (zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;

szopa /ˈʃɔpa/ (n)
halm
  (potocznie, potoczny) nieuporządkowana, wzburzona czupryna
skur
  lekki, drewniany budynek gospodarczy lub magazynowy

szopka /ˈʃɔpka/ (n)
fødsel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) model stajenki betlejemskiej, zwykle ze żłobkiem i figurkami

szorować /ʃɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
skrubbe
  trąc czymś, czyścić jakąś powierzchnię

szorstki /ˈʃɔrstʲci/ (adj)
grov
  mający niegładką, chropawą powierzchnię
skarp
  o człowieku: przykry, nieprzyjemny w obejściu
hes
  o dźwiękach, odgłosach: nieczysty, brzmiący przenikliwie

szosa /ˈʃɔsa/ (n)
vei
  rodzaj drogi o utwardzonej powierzchni, po której poruszają się pojazdy

szpadel /ˈʃpadɛl/ (n)
spade
  narzędzie obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania, z metalową częścią roboczą

szpagat /ˈʃpaɡat/ (n)
snor
  rodzaj mocnego sznurka z juty

szpak /ʃpak/ (n)
stær
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;

szparag /ˈʃparak/ (n)
asparges
  (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego

szpatułka (n)
stekespade
  (medycyna, medyczny) podłużna i wąska płytka do uciskania języka w trakcie badania jamy ustnej i gardła

szpicel (n)
detektiv
  (pogardliwie, pogardliwy) tajny agent, szpieg

szpiczasty /ʃpʲiˈʧ̑astɨ/ (adj)
skarp
  mający ostre, wąskie zakończenie

szpieg /ʃpʲjɛk/ (n)
spion
  osoba zajmująca się szpiegostwem;

szpiegostwo (n)
spionasje
  praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe

szpiegować (v)
detektiv
  (potocznie, potoczny) działać jak szpieg; śledzić kogoś i donosić na niego
spionere
  działać jako szpieg; przekazywać innym podmiotom tajemnice państwowe lub wojskowe

szpik /ʃpʲik/ (n)
marg
  (biologia, biologiczny) miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz kości;

szpilka /ˈʃpʲilka/ (n)
knappenål
  (krawiectwo) mały, cieniutki pręt zakończony główką z metalu lub kolorowego plastiku, służący do mocowania np. tkaniny

szpinak /ˈʃpʲĩnak/ (n)
spinat
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach

szpinet (n)
spinett
  (historia, historyczny, historycznie) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny popularny w XVI-XVIII w., będący mniejszą odmianą klawesynu

szpital /ˈʃpʲital/ (n)
sykehus
  (medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;

szpital psychiatryczny (n)
mentalsykehus
  (medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych

szpitalny /ʃpʲiˈtalnɨ/ (adj)
sjukehus
  związany ze szpitalem, dotyczący szpitala

szprycha /ˈʃprɨxa/ (n)
trinn
  (technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą
radius
  element naciągu czaszy parasola

szpulka /ˈʃpulka/ (n)
trådsnelle
  walec, na który nawija się np. nić

szron /ʃrɔ̃n/ (n)
frost
  warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach;

sztab /ʃtap/ (n)
personale
  (wojskowość, wojskowy) organ dowodzący jednostką wojskową na różnych szczeblach;

sztaba (n)
-bar
  wąska, gruba płyta metalowa

sztabka /ˈʃtapka/ (n)
-bar
  uformowana bryłka cennego metalu o określonej wadze i próbie

sztacheta (n)
påle
  wąska deska będąca częścią pionowego obicia płotu

sztag (n)
stag
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina olinowania stałego stabilizująca omasztowanie w płaszczyźnie symetrii jednostki pływającej;

sztaluga (n)
staffeli
  (sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;

sztandar /ˈʃtãndar/ (n)
fane
  chorągiew, która jest symbolem organizacji, związku lub narodu

sztetl (n)
shtetl
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) małe skupisko miejskie zachowujące tradycyjną obyczajowość żydowską, przed II wojną światową główny ośrodek demograficzny Żydów aszkenazyjskich w Europie Wschodniej;

sztolnia /ˈʃtɔlʲɲa/ (n)
tunnel
  sztucznie wykonany podziemny korytarz prowadzący ze stoku góry do jej wnętrza, poziomo lub pod niewielkim nachyleniem;

sztorm /ʃtɔrm/ (n)
storm
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (meteorologia, meteorologiczny) burza morska, podczas której wieje bardzo silny i porywisty wiatr, powodujący powstawanie wysokich fal

sztos /ʃtɔs/ (n)
tak
  (sport, sportowy) uderzenie kijem kuli bilardowej

sztubak /ˈʃtubak/ (n)
første klasse
  (przestarzałe, przestarzały) uczeń szkoły średniej

sztuczka (n)
triks
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) zachowanie, posunięcie, przez które chcemy coś osiągnąć, korzystając z cudzej naiwności, niewiedzy itp.
  popis zręczności sprawnie wykonywanych

sztuczna inteligencja (n)
kunstig intelligens
  (technologia, technika, techniczny) (informatyka, informatyczny) inteligencja wykazywana przez urządzenia sztuczne;

sztuczna szczęka /ˈʃtuʧ̑na ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
gebiss
  (stomatologia, stomatologiczny) proteza naturalnego uzębienia

sztuczne ognie /ˈʃtuʧ̑nɛ ˈɔɟɲɛ/ (n)
fyrverkeri
  wyroby pirotechniczne wykorzystywane w celach widowiskowych, dające po zapaleniu efekty świetlne i akustyczne;

sztuczny /ˈʃtuʧ̑nɨ/ (adj)
kunstig
  imitujący coś naturalnego, wytworzony przez człowieka
unaturlig
  niezgodny z naturą
  zachowujący się nienaturalnie

sztuka /ˈʃtuka/ (n)
kunst
  (sztuka) twórczość artystyczna
  umiejętność wymagająca szczególnych zdolności

sztuka walki (n)
kampaktivitet
  (sport, sportowy) umiejętność walki wręcz, niekiedy bronią białą, zdobywana poprzez trening;

szturchać (v)
dytte
  delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący

sztućce /ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ/ (n)
bestikk
  komplet sztućców

sztylet /ˈʃtɨlɛt/ (n)
dolk
  krótka broń biała o cienkim ostrzu;

sztywny /ˈʃtɨvnɨ/ (adj)
stiv
  niepoddający się wyginaniu, odporny na zginanie, zmiany

szubienica /ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
galge
  konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;

szuflada /ʃufˈlada/ (n)
skuffe
  wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;

szukać /ˈʃukaʨ̑/ (v)
lete, søke
  podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć

szum uszny (n)
tinnitus
  (medycyna, medyczny) subiektywne, przykre doznanie dźwiękowe odczuwane w uszach lub w głowa z przyczyn wewnętrznych;

szumieć /ˈʃũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
rase
  hucznie bawić się
nynne
  powodować szum

szwagier /ˈʃfaɟɛr/ (n)
svoger
  brat żony
  mąż siostry

szwagierka /ʃfaˈɟɛrka/ (n)
svigerinne
  siostra żony lub męża
  żona szwagra

szwaja (n)
ost
  (Górny Śląsk, Poznań) noga

szwajcarski /ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (adj)
sveitsisk
  związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
svensk
  związany ze Szwecją lub Szwedami, dotyczący Szwecji lub Szwedów

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
svensk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Szwecji;

szwindel /ˈʃfʲĩndɛl/ (n)
svimmelhet
  (potocznie, potoczny) nieuczciwy interes

szyb /ʃɨp/ (n)
borerigg
  (górnictwo, górniczy) szyb (1.1) wraz z instalacją naziemną, niezbędną do prowadzenia wydobycia lub innych podziemnych prac
brønn
  pionowy sztuczny kanał w ziemi, budynku, itp.

szyba /ˈʃɨba/ (n)
rute
  płyta ze szkła;

szyber /ˈʃɨbɛr/ (n)
forvirre
  zasuwa w kominie regulująca przepływ powietrza

szybki /ˈʃɨpʲci/ (adj)
hurtig
  poruszający, odbywający się z dużą prędkością
  pokonujący dużą odległość w krótkim czasie

szybko /ˈʃɨpkɔ/ (adv)
fort
  z dużą prędkością

szybkość /ˈʃɨpkɔɕʨ̑/ (n)
fart
  (fizyka, fizyczny) wartość skalarna charakteryzująca ruch i prędkość;
hastighet
  cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko

szybowiec /ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
seglfly
  (lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;

szyderczy (adj)
besk
  wyrażający kpinę, szyderstwo

szyderstwo /ʃɨˈdɛrstfɔ/ (n)
hån
  złośliwy, dotkliwy żart, drwina, kpina, urąganie

szydełkować /ˌʃɨdɛwˈkɔvaʨ̑/ (v)
hekle
  (rękodzieło, rękodzielniczy) wytwarzać wyroby tekstylne używając szydełka, robić na szydełku

szydełkowy /ˌʃɨdɛwˈkɔvɨ/ (adj)
hekle
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonany szydełkiem, związany z robótkami wykonywanymi szydełkiem

szydło /ˈʃɨdwɔ/ (n)
syl
  ostry kolec na trzonku;

szyfr /ʃɨfr̥/ (n)
hieroglyf
  (potocznie, potoczny) niezrozumiały tekst, niewyraźne pismo
siffer
  kod znaków, znany tylko niektórym osobom, umożliwiający im komunikację i zabezpieczający przekazywane informacje przed poznaniem przez inne osoby;

szyja /ˈʃɨja/ (n)
hals
  (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem
  (przestarzałe, przestarzały) węższa część butelki (zwykle (zdrobniale) szyjka)

szyjka (n)
hals
  (zdrobniale) od: szyja

szyjka macicy /ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ/ (n)
livmorhals
  (anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy;

szyk /ʃɨk/ (n)
samling
  określony porządek – rzeczy, osób lub pojęć

szympans /ˈʃɨ̃mpãw̃s/ (n)
sjimpanse
  (zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;

szyna /ˈʃɨ̃na/ (n)
buss
  (informatyka, informatyczny) wewnętrzne połączenie elektroniczne, po którym transmitowane są dane
skinne
  (technologia, technika, techniczny) specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej pojazdów na kołach;

szynka /ˈʃɨ̃nka/ (n)
skinke
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia
  (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;

szynobus /ʃɨ̃ˈnɔbus/ (n)
skinnebuss
  (kolejnictwo) (potocznie, potoczny) lekki pociąg o napędzie spalinowym obsługujący trasy, gdzie liczba podróżnych jest niewielka;

szyszka /ˈʃɨʃka/ (n)
kongle
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;

szyć /ʃɨʨ̑/ (v)
sy
  robić ubrania
  łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici

szósty zmysł /ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥/ (n)
sjette sans
  wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji

sód /sut/ (n)
natrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;

sójka /ˈsujka/ (n)
nøtteskrike
  (ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;

sójka złowroga /ˈsujka zwɔvˈrɔɡa/ (n)
lavskrike
  (ornitologia, ornitologiczny) Perisoreus infaustus, sójka syberyjska, gatunek ptaka z rodziny krukowatych występujący w tajdze Eurazjii;

sól /sul/ (n)
salt
  (spożywczy) chlorek sodu
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;

sól fizjologiczna /ˈsul ˌfʲizʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
saltløsning
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) roztwór chlorku sodowego o stężeniu 0,9 % albo 0,6 %;

sąd /sɔ̃nt/ (n)
domstol
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem
rett
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) skład sędziowski (także jednoosobowy)

sądzić /ˈsɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
dømme
  oceniać, jak należy zakwalifikować określony stan rzeczy z punktu widzenia prawa
regne som
  mieć o czymś jakieś zdanie

sąg /sɔ̃ŋk/ (n)
akkord
  stos drewna o objętości 4 m³;

sąsiad /ˈsɔ̃w̃ɕat/ (n)
nabo
  osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiedni /sɔ̃w̃ˈɕɛdʲɲi/ (adj)
attmed
  leżący najbliżej
  położony niedaleko
etterfølgende
  o terenie, państwie: bezpośrednio graniczący

sąsiedztwo /sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑tfɔ/ (n)
nærhet
  to, co znajduje się w pobliżu

sędzia /ˈsɛ̃ɲʥ̑a/ (n)
dommer
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;
  (sport, sportowy) osoba, która pilnuje przestrzegania przepisów w zawodach sportowych

sędzina /sɛ̃ɲˈʥ̑ĩna/ (n)
domar
  (potocznie, potoczny) kobieta, która wydaje wyroki w sądzie

sęk /sɛ̃ŋk/ (n)
bekymringsrynker
  wrośnięta w pień drzewa część konaru, która po ścięciu stanowi wadę drewna;

sęk w tym (idiom)
greien her
  problem polega na tym; trudność tkwi w tym

sęp /sɛ̃mp/ (n)
gribb
  (ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;

słabeusz (n)
Kanin
  (lekceważąco, lekceważący) ktoś o słabej konstrukcji psychicznej
dott
  (lekceważąco, lekceważący) ktoś słaby fizycznie

słabość /ˈswabɔɕʨ̑/ (n)
svakhet
  odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych

słaby /ˈswabɨ/ (adj)
svak
  mający niewielką wartość, niskiej jakości, marny, kiepski
  niewyraźny, mało intensywny, nieznaczny
  posiadający niewielką siłę fizyczną
  uległy, nie posiadający silnej woli, psychiki

sława /ˈswava/ (n)
omdømme
  (podniośle) opinia o kimś
berøm
  wielki rozgłos

sławny /ˈswavnɨ/ (adj)
berømt
  taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom

słać /swaʨ̑/ (v)
sende
  (książkowy) wyprawiać, kierować kogoś dokądś, przekazywać coś komuś

słodki /ˈswɔtʲci/ (adj)
søt
  mający smak cukru
  wywołujący miłe uczucie

słodko /ˈswɔtkɔ/ (adv)
søt
  od: słodki

słodkowodny /ˌswɔtkɔˈvɔdnɨ/ (adj)
ferskvann
  typowy dla wód słodkich, żyjący w wodach słodkich
  zawierający wody słodkie

słodownia (n)
malteri
  wydział produkcyjny w browarze lub gorzelni
  zakład lub pomieszczenie, w którym wytwarza się słód

słodycz /ˈswɔdɨʧ̑/ (n)
ren
  (cukiernictwo) wyrób cukierniczy o słodkim smaku

słodycze /swɔˈdɨʧ̑ɛ/ (n)
ren
  coś słodkiego

słodzić /ˈswɔʥ̑iʨ̑/ (v)
sukre
  czynić coś słodkim przez dodanie cukru, miodu lub innej słodkiej substancji; nadawać czemuś słodki smak

słoik /ˈswɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
krukke
  szklany, najczęściej walcowaty pojemnik z zakrętką lub nakrywką służący do przechowywania substancji płynnych lub półpłynnych

słoma /ˈswɔ̃ma/ (n)
halm
  (rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

słomiana wdowa /swɔ̃ˈmʲjãna ˈvdɔva/ (n)
gressenke
  żona, której małżonek wyjechał dokądś na pewien czas

słomiany wdowiec /swɔ̃ˈmʲjãnɨ ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
gressenkemann
  mąż, którego małżonka wyjechała dokądś na pewien czas

słomka /ˈswɔ̃mka/ (n)
strå
  kawałek słomy lub rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów
  źdźbło słomy

słonecznik /swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik/ (n)
solsikke
  (botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin;
  (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny, Helianthus annuus – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;

słoneczność (n)
sol
  wielka jasność pochodząca ze Słońca

słoneczny /swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (adj)
solrik
  pełen słońca

słonica /swɔ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
elefant
  (zoologia, zoologiczny) samica słonia

słonina /swɔ̃ˈɲĩna/ (n)
flesk
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

słonka /ˈswɔ̃nka/ (n)
rugde
  (ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny;

słony /ˈswɔ̃nɨ/ (adj)
salt
  mający smak soli

słowa /ˈswɔva/ (n)
tekst
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tekst utworu

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
slovakisk
  związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków
  charakterystyczny dla Słowacji lub Słowaków

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (adj)
slovensk
  odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

słowiański /swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
Slavic
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

słowik /ˈswɔvʲik/ (n)
nattergal
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek;

słownictwo /swɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
ordforråd
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów

słownie (adv)
muntlig
  poprzez wypowiedź

słownik /ˈswɔvʲɲik/ (n)
ordbok
  zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;
  spis słów z tłumaczeniami na inny język

słowny /ˈswɔvnɨ/ (adj)
muntlig
  wyrażony za pomocą słów

słowo /ˈswɔvɔ/ (n)
ord
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;
  obietnica, przyrzeczenie

słowo honoru /ˈswɔvɔ xɔ̃ˈnɔru/ (n)
æresord
  wyrażenie wymawiane przy składaniu obietnicy; przy zaręczaniu czegoś swoim dobrym imieniem, honorem

słoń /swɔ̃ɲ/ (n)
elefant
  (zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (n)
sol
  Słońce widziane jako tarcza na niebie
  (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie

słuch /swux/ (n)
hørsel
  jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

słuchawka /swuˈxafka/ (n)
heler
  element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie;

słuchać /ˈswuxaʨ̑/ (v)
høre
  być posłusznym
lytte, høre
  odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
  świadomie odbierać czyjąś mowę

sługa /ˈswuɡa/ (n)
tjener
  (dawniej, dawny) osoba, która usługuje

sługus (n)
skjødehund
  (pogardliwie, pogardliwy) człowiek usługujący komuś, zwykle dla własnych korzyści

słup /swup/ (n)
linje
  unoszący się pionowo kłąb dymu lub gazu
søyle
  wysoki, pionowy element konstrukcyjny;

słupek /ˈswupɛk/ (n)
søyle
  (fizyka, fizyczny) ciecz w pionowej rurce, np. termometru
målstang
  (sport, sportowy) boczny element bramki
aksje
  (zdrobniale) od: słup
spisepinne
  element wzoru w szydełkowaniu
-bar
  prostokątny element wykresu

słuszny /ˈswuʃnɨ/ (adj)
riktig
  sensowny, trafny
egen
  taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki

służba /ˈswuʒba/ (n)
betjening
  osoby wynajęte do służenia lub zobowiązane do tego (np. z powodu pochodzenia)

służba wojskowa (n)
verneplikt
  (wojskowość, wojskowy) wykonywanie działań, obowiązków wojskowych

służbowy /swuʒˈbɔvɨ/ (adj)
firma
  (przymiotnik) od służba

służyć /ˈswuʒɨʨ̑/ (v)
jatte
  (przestarzałe, przestarzały) dobrze wpływać na kogoś lub na coś
tjene
  być czyimś sługą
  o przedmiotach: być przydatnym; dobrze działać
  pracować w wojsku
bud
  dawać, ofiarować coś

służąca /swuˈʒɔ̃nʦ̑a/ (n)
pike
  osoba, która komuś służy, zajmuje się czyimś domem za wynagrodzenie;

słychać /ˈswɨxaʨ̑/ (v)
høre
  daje się usłyszeć

słyszeć /ˈswɨʃɛʨ̑/ (v)
høre
  (fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

słód (n)
malt
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;

słój /swuj/ (n)
glass
  duży słoik

ta /ta/ (pronoun)
denne
  zaimek wskazujący, rodzaj żeński

tabaka /taˈbaka/ (n)
slukke
  sproszkowany tytoń zażywany przez nos;

tabakowy (adj)
tobakk
  związany z tabaką, dotyczący tabaki

tabela /taˈbɛla/ (n)
tabell
  uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach

tablet /ˈtablɛt/ (n)
nettbrett
  (informatyka, informatyczny) przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym zastępującym klawiaturę;

tabletka /taˈblɛtka/ (n)
tablett
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) porcja sprasowanego proszku, najczęściej leku, zwykle w postaci małego krążka

tablica /taˈblʲiʦ̑a/ (n)
dekke (på) bordet
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) (chemia, chemiczny) zestawienie danych, wzorów
fjøl
  (edukacja, edukacyjny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska)
samling
  (informatyka, informatyczny) kontener danych, do których dostęp uzyskiwany jest przy pomocy, na ogół liczbowego, klucza;
losjere
  miejsce do umieszczania ogłoszeń, informacji

tablica rejestracyjna /taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna/ (n)
nummerskilt
  tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu;

tabliczka /taˈblʲiʧ̑ka/ (n)
dekke (på) bordet
  mała tablica, płyta z określonym napisem

tabliczka czekolady /taˈblʲiʧ̑ka ˌʧ̑ɛkɔˈladɨ/ (n)
sjokoladekake
  prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu

tabliczka mnożenia /taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa/ (n)
multiplikasjonstabell
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;

taboret /taˈbɔrɛt/ (n)
krakk
  rodzaj krzesła bez oparcia

taca /ˈtaʦ̑a/ (n)
brett
  duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.;

taczka /ˈtaʧ̑ka/ (n)
trillebår
  mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (adj)
tadsjikisk språk
  odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (n)
tadsjikisk språk
  język urzędowy Tadżykistanu;

tafta /ˈtafta/ (n)
taft
  (włókiennictwo) gęsta, nieco sztywna, szeleszcząca tkanina jedwabna

tag /tak/ (n)
tag
  (informatyka, informatyczny) znacznik rozpoczynający i kończący tekst i zaznaczający jego odmienną funkcję lub cechy;

tajać (v)
tine
  topnieć, roztapiać się

tajemnica /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
hemmelighet
  wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta

tajemniczość /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
mysterium
  cecha tego, co jest tajemnicze, zagadkowe, niejasne

tajemniczy /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
esoterisk
  mający związek ze zjawiskami nadprzyrodzonymi lub magią
hemmelighetsfull
  o człowieku skryty
gåtefull
  zagadkowy i trudny do zrozumienia

tajemny (adj)
hemmelig
  skryty, owiany tajemnicą

tajfun /ˈtajfũn/ (n)
tyfon
  (meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;

tajga /ˈtajɡa/ (n)
taiga
  borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji;

tajlandzki /tajˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
thailandsk
  odnoszący się do Tajlandii

tajny /ˈtajnɨ/ (adj)
hemmelig
  ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich

tajski /ˈtajsʲci/ (n)
thai
  język urzędowy Tajlandii;

tak /tak/ (adv)
så
  używany do podkreślania cechy przymiotnika
  używany do podkreślania cechy przysłówka

tak /tak/ (particle)
ja, jo
  wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

tak czy owak /ˈtak ˈʧ̑ɨ ˈɔvak/ (idiom)
uansett
  niezależnie od okoliczności; mimo wszystko

tak sobie /ˈtak ˈsɔbʲjɛ/ (adv)
passe
  przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle

taki /ˈtaci/ (pronoun)
desslike
  …do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym
  …do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu
slik
  …podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności
  …do wzmocnienia przymiotnika

taki sam /ˈtaci ˈsãm/ (adj)
endog
  identyczny, o tych samych właściwościach, choć niekoniecznie ten sam

taki sobie /ˈtaci ˈsɔbʲjɛ/ (adj)
passe
  średni, przeciętny; ani dobry, ani zły

taksówka /taˈksufka/ (n)
drosje
  samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;

takt /takt/ (n)
-bar
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejszy odcinek tekstu muzycznego zawartego między dwiema kreskami, zwanymi kreskami taktowymi;

taktyka /ˈtaktɨka/ (n)
taktikk
  (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;
  sposób działania według wcześniej przemyślanego planu

tal /tal/ (n)
thallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;

talar /ˈtalar/ (n)
daler
  (jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata;

talent /ˈtalɛ̃nt/ (n)
talent
  osoba obdarzona nadzwyczajnymi uzdolnieniami w jakiejś dziedzinie

talerz /ˈtalɛʃ/ (n)
tallerken
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu element perkusji;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu samodzielny instrument;
tallerken, asjett
  płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;

talia /ˈtalʲja/ (n)
midje
  (anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder
kortstokk
  (termin karciany) komplet kart do gry
talje
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wielokrążek;

talizman /taˈlʲizmãn/ (n)
talisman
  (ezoteryka) przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi;

tam /tãm/ (pronoun)
der
  …wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący

tamburyn /tãmˈburɨ̃n/ (n)
marin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie obręczy z naciągniętą membraną i blaszkami lub dzwoneczkami naokoło;

tamować (v)
amme
  powstrzymywać upływ krwi
blokk
  utrudniać swobodny ruch (zwykle przemieszczanie) lub działanie

tampon /ˈtãmpɔ̃n/ (n)
tampong
  (higiena, higieniczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji;

tamten /ˈtãmtɛ̃n/ (pronoun)
at
  obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)

tamto (pronoun)
at
  odnosi się do obiektów lub okoliczności postrzeganych jako dalsze w sensie umiejscowienia lub wystąpienia w czasie; (rodzaj nijaki) lp od tamten

tancerz /ˈtãnʦ̑ɛʃ/ (n)
danser
  (choreografia, choreograficzny) osoba, której zawód polega na tańczeniu

taneczny /tãˈnɛʧ̑nɨ/ (adj)
dans
  związany z tańcem, dotyczący tańca

tani /ˈtãɲi/ (adj)
billig
  mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych
  niewiele wart
  oferujący towary po niskich cenach

taniec /ˈtãɲɛʦ̑/ (n)
dans
  (choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

taniec brzucha /ˈtãɲɛʣ̑ ˈbʒuxa/ (n)
magedans
  (etnografia, etnograficzny) (choreografia, choreograficzny) taniec solowy polegający na poruszaniu biodrami i mięśniami brzucha w rytm muzyki, popularny szczególnie w krajach arabskich;

tanina (n)
garvesyre
  (biochemia, biochemiczny) naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego;

tanio /ˈtãɲɔ/ (adv)
billig
  w sposób tani; niedrogo, po okazjonalnej/niskiej cenie

tankowiec (n)
tankskip
  (potocznie, potoczny) zbiornikowiec

tantal /ˈtãntal/ (n)
tantal
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;

tanzanit /tãw̃ˈzãɲit/ (n)
tanzanitt
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu

tapeta /taˈpɛta/ (n)
tapet
  (budownictwo) kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;

tapir /ˈtapʲir/ (n)
tapir
  (zoologia, zoologiczny) Tapirus, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi;

tapnąć (v)
tappekran
  (informatyka, informatyczny) dotknąć palcem (w odniesieniu do urządzeń dotykowych)

tara /ˈtara/ (n)
tara
  (handel, handlowy) waga opakowania

taran (n)
rambukk
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) machina oblężnicza z ciężką kłodą do kruszenia murów i rozbijania bram;

tarcie /ˈtarʲʨ̑ɛ/ (n)
friksjon
  (fizyka, fizyczny) rozpraszanie energii wskutek dotykania się dwóch ciał podczas ich względnego ruchu

tarcza /ˈtarʧ̑a/ (n)
skjold
  (wojskowość, wojskowy) obronna część uzbrojenia
  (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych

tarczyca (n)
skjoldbruskkjertel
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

targ /tark/ (n)
markeds-
  kupno i sprzedaż towarów mająca miejsce w wydzielonym miejscu w określone dni tygodnia
torg
  miejsce, gdzie dokonuje się transakcji kupna i sprzedaży

targować (v)
prute
  (handel, handlowy) prowadzić pertraktacje handlowe w celu uzyskania najdogodniejszej ceny
  (potocznie, potoczny) prowadzić spór

targowisko (n)
markeds-
  (urbanistyka, urbanistyczny) (handel, handlowy) stałe miejsce targowe

tarnina /tarʲˈɲĩna/ (n)
slåpe
  (botanika, botaniczny) Prunus spinosa L., ciernisty krzew, dziki gatunek śliwy o drobnych, białych kwiatach i granatowych owocach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc tarniny (1.1) o cierpkim smaku stosowany w ziołolecznictwie i używany na przetwory

tarta /ˈtarta/ (n)
pai
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.);

tartak /ˈtartak/ (n)
sagbruk
  zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę

tartinka (n)
brødskive
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pojedyncza kanapka, na jednej kromce lub krakersie;

taryfa (n)
hakke
  (potocznie, potoczny) taksówka

taryfiarz (n)
sjefe
  (potocznie, potoczny) kierowca taksówki

tarzać /ˈtaʒaʨ̑/ (v)
knipse
  ciągnąć coś po czymś, co brudzi lub pyli

tasza /ˈtaʃa/ (n)
rognkjeks
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska poławiana w celach spożywczych;

tata /ˈtata/ (n)
pappa
  (potocznie, potoczny) ojciec

tatuaż /taˈtu<sup>w</sup>aʃ/ (n)
tatovering
  trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele poprzez wprowadzenie barwnika w skórę;

tatuowanie /ˌtatu<sup>w</sup>ɔˈvãɲɛ/ (n)
tatovering
  wykonywanie tatuażu

tatuować /ˌtatuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
tatovere
  wykonywać tatuaż

tatuś /ˈtatuɕ/ (n)
pappa
  (zdrobniale) tata

tau /taw/ (n)
dugg
  (językoznawstwo, językoznawczy) starogrecka nazwa dziewiętnastej litery alfabetu greckiego, τ;

taxi /ˈtaksʲi/ (n)
drosje
  (potocznie, potoczny) taksówka

tałes (n)
tallit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny żydowski szal modlitewny, biały w czarne lub niebieskie pasy, z frędzlami;

tańczyć /ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
danse
  (choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

taśma /ˈtaɕma/ (n)
bånd
  długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.
band
  zespół przenośników przemysłowych

taśma filmowa /ˈtaɕma fʲilˈmɔva/ (n)
film
  celuloidowy, perforowany, światłoczuły nośnik filmu, negatyw lub kopia pokazowa pozytywowa;

tażin (n)
tagine
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna marokańska potrawa przygotowana w takim naczyniu, zwykle składająca się z mięsa i warzyw, czasem samych warzyw
  arabskie naczynie z gliny posiadające wysoką, stożkowatą pokrywę, służące do duszenia mięs nad rozżarzonym węglem lub drewnem, rozpowszechnione w kuchniach Maghrebu, zwłaszcza w Maroku;

tchawica /txaˈvʲiʦ̑a/ (n)
luftrør
  (anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;

tchórz /txuʃ/ (n)
feiging
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy
ilder
  (zoologia, zoologiczny) niewielki europejski ssak drapieżny;

tchórzliwy /txuʒˈlʲivɨ/ (adj)
feig
  taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić

teatr /ˈtɛatr̥/ (n)
teater
  (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);

technet /ˈtɛxnɛt/ (n)
technetium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;

technicznie (adv)
teknisk
  w sposób odnoszący się do techniki

techniczny /tɛxʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
teknisk
  odnoszący się do techniki, związany z techniką

technik /ˈtɛxʲɲik/ (n)
tekniker
  pracownik średniego szczebla z wykształceniem technicznym
  ten, kto osiągnął znaczną biegłość, sprawność w wykonywaniu czegoś

technokracja /ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
teknokrati
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy

technokrata /ˌtɛxnɔˈkrata/ (n)
teknokrat
  zwolennik technokracji

technologia /ˌtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
teknologi
  dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania

teczka /ˈtɛʧ̑ka/ (n)
trøye
  okładka z papieru, tektury lub tworzywa sztucznego służąca do przetrzymywania akt, dokumentów, nut, rysunków itp.
håndkle
  prostokątna torba z uchwytem

teizm /ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
teisme
  wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;

tekst /tɛkst/ (n)
tekst
  ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

tektoniczny /ˌtɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
tektonisk
  (geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki

tektonika (n)
tektonikk
  (geologia, geologiczny) nauka o budowie skorupy ziemskiej oraz o procesach wpływających na nią,

tektura (n)
papp
  (technologia, technika, techniczny) gruby materiał papierniczy uzyskany głównie z materiałów odpadkowych, przeznaczony do innych celów niż pisanie;

teledysk (n)
musikkvideo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film ilustrujący pojedynczy utwór muzyczny

telefon /tɛˈlɛfɔ̃n/ (n)
telefon
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;

telefon komórkowy /tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (n)
mobiltelefon
  (telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;

telefonować /ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
telefonere
  rozmawiać z kimś przez telefon

telegraf (n)
telegraf
  urządzenie do przekazywania informacji, przeważnie tekstowych, na odległość;

telepatia (n)
tankelesning
  (ezoteryka) rzekoma zdolność do porozumiewania się, przekazując myśli na odległość;

teleskop /tɛˈlɛskɔp/ (n)
teleskop
  (optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;

telewizja /ˌtɛlɛˈvʲizʲja/ (n)
fjernsyn
  metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

telewizor /ˌtɛlɛˈvʲizɔr/ (n)
fjernsynsapparat
  urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;

tellur /ˈtɛlːur/ (n)
tellur
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 52; kruchy, srebrzystobiały półmetal o właściwościach trujących;

telugu (n)
telugu
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy południowowschodniej rodziny języków drawidyjskich;

temat /ˈtɛ̃mat/ (n)
rot
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu pozostająca po odrzuceniu końcówki
tema
  główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

temblak /ˈtɛ̃mblak/ (n)
fatle
  (medycyna, medyczny) opaska unieruchamiająca chorą rękę

temperament /ˌtɛ̃mpɛˈrãmɛ̃nt/ (n)
temperament
  (psychologia, psychologiczny) charakter człowieka, jego usposobienie, stopień pobudliwości, sposób reagowania itp.

temperatura /ˌtɛ̃mpɛraˈtura/ (n)
temperatur
  (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
  wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali
  (potocznie, potoczny) gorączka

temperatura bezwzględna /ˌtɛ̃mpɛraˈtura bɛzˈvzɡlɛ̃ndna/ (n)
absolutt temperatur
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) temperatura w skali Kelvina

temperatura pokojowa /ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva/ (n)
romtemperatur
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza;

temperówka /ˌtɛ̃mpɛˈrufka/ (n)
blyantspisser
  oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;

templariusz /tɛ̃mˈplarʲjuʃ/ (n)
tempelherre
  (historia, historyczny, historycznie) (kościelny) członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona;

tempo /ˈtɛ̃mpɔ/ (n)
hyppighet
  prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej

temu /ˈtɛ̃mu/ (preposition)
siden
  …używana po określeniu czasu, oznaczająca, że jakieś wydarzenie odbyło się przed tym odstępem czasu

ten /tɛ̃n/ (pronoun)
denne
  …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego

tendencja /tɛ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
tendens
  skłonność do czegoś

tenis /ˈtɛ̃ɲis/ (n)
tennis
  (sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika;

tenis stołowy /ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ/ (n)
bordtennis
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką;

tenisista /ˌtɛ̃ɲiˈɕista/ (n)
tennisspiller
  (sport, sportowy) ktoś, kto gra w tenisa ziemnego, sportowo lub rekreacyjnie

tensor /ˈtɛ̃w̃sɔr/ (n)
tensor
  (matematyka, matematyczny) wielowskaźnikowy obiekt matematyczny o współrzędnych podlegających określonym regułom transformacji przy przekształceniach układu odniesienia;

teodolit /ˌtɛɔˈdɔlʲit/ (n)
teodolitt
  (geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;

teofania /ˌtɛɔˈfãɲja/ (n)
teofani
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku;

teolog (n)
teolog
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) specjalista w dziedzinie teologii

teoretyczny /ˌtɛɔrɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
teoretisk
  mało prawdopodobny
  niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii

teoretyk (n)
teoretiker
  naukowiec zajmujący się nauką teoretyczną

teoria /tɛˈɔrʲja/ (n)
teori
  system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;

teoria względności (n)
relativitetsteori
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki współczesnej zajmujący się podstawowymi właściwościami przebiegu procesów w czasie i przestrzeni;

teozoficzny /ˌtɛɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
teosofisk
  związany z teozofią

terapeuta /ˌtɛraˈpɛwta/ (n)
terapeut
  (medycyna, medyczny) specjalista od prowadzenia jakiejś terapii;

terapia /tɛˈrapʲja/ (n)
terapi
  (medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, leczenie

teratologia /ˌtɛratɔˈlɔɟja/ (n)
teratologi
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka o wadach rozwojowych i potwornościach u organizmów żywych;

teraz /ˈtɛras/ (adv)
nå, nu
  w tej chwili, obecnie

teraźniejszość (n)
nåtid
  czas obecny; to, co dzieje się teraz

teraźniejszy /ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (adj)
til stede
  (gramatyka) dotyczący czasu teraźniejszego
egentlig
  odbywający się teraz

terb /tɛrp/ (n)
terbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;

teren /ˈtɛrɛ̃n/ (n)
terreng
  pewien określony obszar ziemi

termiczny (adj)
varmer opp
  mający związek z ciepłem, dotyczący ciepła

termin /ˈtɛrmʲĩn/ (n)
vilkår
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie lub wyraz o specyficznym znaczeniu
semester
  czas przeznaczony na wykonanie czegoś

terminologia /ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
terminologi
  zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości

terminowy (adj)
vilkår
  odbywający się w wyznaczonym terminie
prompt
  pilnujący danego terminu, wykonujący coś na czas

termit /ˈtɛrmʲit/ (n)
termitt
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;

termodynamika /ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
termodynamikk
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;

termofor /tɛrˈmɔfɔr/ (n)
varmeflaske
  gumowy worek, służący do miejscowego ogrzewania lub ochładzania ciała;

termometr /tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
termometer
  przyrząd do pomiaru temperatury;

terrorysta /ˌtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
terrorist
  człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący

terroryzm /tɛrˈːɔrɨsm̥/ (n)
terrorisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;

terytorium /ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/ (n)
territorium
  określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego;

test /tɛst/ (n)
har testet
  (edukacja, edukacyjny) egzamin, sprawdzian
  próba podejmowana, aby uzyskać odpowiedź na postawione pytania

testament /tɛˈstãmɛ̃nt/ (n)
testament
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

tester /ˈtɛstɛr/ (n)
prøve
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) próbka kosmetyku rozdawana dla wypróbowania klientom sklepu

testosteron /ˌtɛstɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
testosteron
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) męski hormon płciowy, wytwarzany przez jądra, otrzymywany także syntetycznie, stosowany domięśniowo jako lek przy schorzeniach na tle niedomogi płciowej u mężczyzn, jak również przy niektórych chorobach kobiecych oraz nowotworowych;

testować /tɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
har testet
  badać z wykorzystaniem testu
  sprawdzać

tetralogia (n)
tetralogi
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: przedstawienie teatralne składające się z czterech utworów jednego autora wystawianych jeden po drugim;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór literacki składający się z czterech części

tetum /ˈtɛtũm/ (n)
tetum
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego;

teza (n)
tese
  twierdzenie dla którego przedstawia się uzasadnienie

teściowa /tɛɕˈʨ̑ɔva/ (n)
svigermor
  matka żony lub męża

teść /tɛɕʨ̑/ (n)
svigerfar
  ojciec żony lub męża

tg /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
brune
  = (matematyka, matematyczny) tangens

thatcheryzm /taˈʧ̑ɛrɨsm̥/ (n)
thatcherisme
  (ekonomia, ekonomiczny) liberalna polityka gospodarcza prowadzona przez Margaret Thatcher, premiera Wielkiej Brytanii w latach 1979-1990, cechująca się m.in. ograniczaniem roli państwa i związków zawodowych w gospodarce;

tiamina /tʲjãˈmʲĩna/ (n)
tiamin
  (biochemia, biochemiczny) egzogenny związek organiczny niezbędny m.in. w prawidłowym metabolizmie komórkowym zaliczany do witamin z grupy B;

tiul (n)
tyll
  (włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;

tiulowy (adj)
sel
  taki, który jest wykonany z tiulu

tkanina /tkãˈɲĩna/ (n)
stoff
  (włókiennictwo) płaski wyrób włókienniczy ze splecionych nitek wątku i osnowy;

tkanka tłuszczowa /ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva/ (n)
fettvev
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu;

tkanka łączna (n)
støttevev
  (anatomia, anatomiczny) tkanka wypełniająca przestrzeń między innymi tkankami i je spajająca;

tkać /tkaʨ̑/ (v)
veve
  sporządzać tkaninę

tkwić (v)
klinke
  zostawać nadal w tym samym miejscu, przedtem tam wpadłszy, przybywszy czy będąc wetkniętym
leie
  mieć początek w czymś, być istotą czego

tlen /tlɛ̃n/ (n)
oksygen, surstoff
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;

tlenek /ˈtlɛ̃nɛk/ (n)
oksid
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;

tlenek węgla /ˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
karbonmonoksid
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny i bezwonny gaz o silnych właściwościach toksycznych;

tlenowy /tlɛ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
oksygen
  związany z tlenem, dotyczący tlenu

tlić się /ˈtlʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
gløde
  lekko się palić bez płomienia

to /tɔ/ (conjunction)
da
  …oznaczający wynikanie lub przyzwolenie

to /tɔ/ (particle)
enn
  …podkreślająca ekspresywność wypowiedzi

to /tɔ/ (pronoun)
det
  …wskazujący, rodzaj nijaki
  …występujący w funkcji podmiotu

toaleta /ˌtɔaˈlɛta/ (n)
dass
  ubikacja w miejscu publicznym

toast /ˈtɔast/ (n)
bolle
  (książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu

toczeń (n)
ulv
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba autoimmunologiczna z grupy chorób reumatycznych atakująca skórę, naczynia krwionośne i narządy wewnętrzne[potrzebne źródło]

toczyć /ˈtɔʧ̑ɨʨ̑/ (v)
rulle
  czynić coś, prowadzić
knipse
  formować jakąś masę w kulkę
  przesuwać obracając po ziemi
bli
  nadawać czemuś kształt, obrabiając to na tokarce
  nadawać kształt wyrobom ceramicznym na kole garncarskim
tappekran
  pobierać płyn i wypuszczać go
Løpe
  dziać się
flo
  o cieczy: płynąć, zwykle w dużych ilościach
skrangle
  o pojeździe kołowym: powoli się poruszać (celowo)
knipse
  przesuwać się, obracając się po ziemi (bezwładnie)

tofu /ˈtɔfu/ (n)
tofu
  (spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;

tojad /ˈtɔjat/ (n)
hjelm
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny jaskrowatych;

tok /tɔk/ (n)
gir
  kierunek pewnych działań czy myśli
retning
  przebieg wydarzeń, zdarzeń

tokarka /tɔˈkarka/ (n)
dreiebenk
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni;

tokowisko (n)
spill
  (łowiectwo, łowiecki) (ornitologia, ornitologiczny) miejsce zbiorowych toków ptasich

toksyczny /tɔˈksɨʧ̑nɨ/ (adj)
toksisk
  (książkowy) mający właściwości trujące

toksykolog (n)
toksikolog
  specjalista w dziedzinie toksykologii

toksykologia /ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/ (n)
toksikologi
  (biochemia, biochemiczny) (toksykologia) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;

toksykologiczny (adj)
toksikologisk
  (medycyna, medyczny) związany z toksykologią, dotyczący toksykologii

tolerancja /ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
toleranse
  czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;

tolerować /ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
tåle
  odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk

toluen (n)
toluen
  (chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C7H8, bezbarwna, łatwopalna ciecz używana często jako rozpuszczalnik;

tom /tɔ̃m/ (n)
bind
  oddzielna książka stanowiąca część jakiegoś zbioru (np. wydania, encyklopedii, kolekcji itp.)

tomisko /tɔ̃ˈmʲiskɔ/ (n)
bakhun
  gruby, obszerny tom

tomiszcze (n)
bakhun
  duży, gruby tom; ciężka, kilkusetstronicowa książka

ton /tɔ̃n/ (n)
tone
  (książkowy) charakter wypowiedzi
  dźwięk odpowiadający określonej częstotliwości drgań akustycznych;
  charakter brzmienia dźwięku
intonasjon
  intonacja
bek
  jednostka odległości na skali dźwieku

tona /ˈtɔ̃na/ (n)
tonn
  jednostka masy równa 1000 kilogramów

tona rejestrowa /ˈtɔ̃na ˌrɛjɛˈstrɔva/ (n)
registertonn
  (morski) jednostka objętości używana do określania pojemności rejestrowej statków handlowych równa stu stopom sześciennym, czyli około 2,83 m3;

tonacja /tɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
nøkkel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) konkretna gama durowa lub molowa, w której wykonywany jest dany utwór muzyczny

tonik /ˈtɔ̃ɲik/ (n)
tonic
  (spożywczy) bezbarwny napój gazowany o gorzkawym smaku, przygotowywany z dodatkiem chininy;

tonąć /ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
synke
  o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
  zanurzać się pod wodę, znikając w niej
drukne
  tracić życie w wodzie, topić się

topaz /ˈtɔpas/ (n)
topas
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

topazowy (adj)
topas
  koloru topazu

topinambur /ˌtɔpʲĩˈnãmbur/ (n)
jordskokk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z bulw topinamburu (1.1)

topić (v)
smelte
  przemieniać ciało stałe w ciecz poprzez podgrzewanie
drukne
  próbować pozbawić życia poprzez zanurzanie w czymś płynnym
kast
  sprawiać, że coś przemieszcza się pod powierzchnię cieczy albo w głąb ciała
smelte
  przybierać postać płynną
drukne
  tracić życie w płynie lub czymś grząskim

topnienie /tɔpʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
sammensmelting
  proces przechodzenia ciała ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury

topnieć /ˈtɔpʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
smelte
  przechodzić ze stanu stałego w stan ciekły pod wpływem działania podwyższonej temperatury

topografia /ˌtɔpɔˈɡrafʲja/ (n)
topografi
  dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;
  ukształtowanie terenu, zespół cech jakiegoś terenu;

topola /tɔˈpɔla/ (n)
poppel
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., wysokie drzewo należące do rodziny wierzbowatych, mające sercowate liście i wiatropylne kwiaty;

topologiczny (adj)
topologisk
  dotyczący topologii, związany z topologią

topór /ˈtɔpur/ (n)
øks
  narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;

tor /tɔr/ (n)
thorium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;
spor
  konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się;

torba /ˈtɔrba/ (n)
veske
  worek wykonany z wytrzymałego materiału przeznaczony do noszenia rzeczy
  giętkie opakowanie do przenoszenia rzeczy z uszami lub paskiem

torebka /tɔˈrɛpka/ (n)
kapsel
  (botanika, botaniczny) pękający owoc suchy podzielony w środku na komory
veske
  mała torba
håndveske
  mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni

torf /tɔrf/ (n)
torv, torvjord
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;

torfowisko wysokie /ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ vɨˈsɔcɛ/ (n)
nedbørsmyr
  (geografia, geograficzny) teren podmokły porośnięty mchami, torfowcami itp., zasilany głównie przez opady, o odczynie kwaśnym;

tornado /tɔrˈnadɔ/ (n)
tornado
  (meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna;

tornister /tɔrʲˈɲistɛr/ (n)
ransel
  (edukacja, edukacyjny) rodzaj usztywnianego plecaka noszonego przez uczniów klas młodszych

torować (v)
bane
  umożliwiać przejście lub przejazd poprzez usuwanie przeszkód

tort /tɔrt/ (n)
kake
  (cukiernictwo) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem;

tortura /tɔrˈtura/ (n)
tortur
  świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje;

torturować /ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑/ (v)
torturere
  zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji

tory /ˈtɔrɨ/ (n)
løype
  tor kolejowy poza stacją; konstrukcja zbudowana z szyn, podkładów itd. dla ruchu pojazdów szynowych

tost /tɔst/ (n)
ristet brød
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) podana na ciepło kromka pieczywa opieczona w specjalnym urządzeniu, (na przykład) tosterze;

toster /ˈtɔstɛr/ (n)
brødrister
  urządzenie do pieczenia tostów

totalitaryzm /ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/ (n)
totalitarisme
  system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;

toteż /ˈtɔtɛʃ/ (conjunction)
altså
  (książkowy) …przyłączający wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim

towar /ˈtɔvar/ (n)
vare
  coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;

towarowy (adj)
frakte
  służący do przemieszczania lub transportu ciężkich rzeczy
varemagasin
  związany z towarem, dotyczący towaru

towarzyski /ˌtɔvaˈʒɨsʲci/ (adj)
intim
  będący formą rozrywki grupy osób
sosialen
  dobrze czujący się w obecności innych osób

towarzystwo /ˌtɔvaˈʒɨstfɔ/ (n)
firma
  obecność przy kimś
samfunn
  organizacja, grupa osób o wspólnych celach lub zainteresowaniach

towarzysz /tɔˈvaʒɨʃ/ (n)
kamerat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii, organizacji robotniczej
følgesvenn
  ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas

towarzysz broni (n)
kampfelle
  (wojskowość, wojskowy) osoba, która wspólnie z kimś walczy lub walczyła

towarzyszyć /ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑/ (v)
akkompagnere
  być, pozostawać przy kimś, asystować komuś
  występować razem z jakimś zjawiskiem

tożsamość /tɔʃˈsãmɔɕʨ̑/ (n)
identitet
  cechy, właściwości, dane konkretnej osoby, pozwalające określić, stwierdzić, zidentyfikować tę osobę

tracić /ˈtraʨ̑iʨ̑/ (v)
tappe
  przestawać posiadać jakąś cechę
miste
  przestawać posiadać jakąś rzecz
  ponosić straty materialne na jakimś interesie lub transakcji
  stawać się mniej wartościowym
avrette
  wymierzać komuś karę śmierci

tradycja /traˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
tradisjon
  przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;

tradycyjnie /ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
tradisjonelt
  zgodnie z tradycją

tradycyjny /ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
tradisjonell
  wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją

trafić /ˈtrafʲiʨ̑/ (v)
kjøre på en
  (potocznie, potoczny) przypadkiem spotkać kogoś lub coś
ankomme
  (potocznie, potoczny) przypadkiem zjawić się w jakimś szczególnym momencie
anslag
  o człowieku: uderzyć czymś w jakiś cel
  o pocisku, nożu, ręce, piłce, itp.: uderzyć w cel
bli
  znaleźć drogę i dotrzeć gdzieś
foregå
  (potocznie, potoczny) zdarzyć się niespodziewanie

trafny (adj)
treffsikker
  docierający do celu
akkurat
  o najlepszym efekcie lub dopasowaniu, najbardziej oddający rzeczywistość

tragarz (n)
bærer
  osoba, której profesją jest noszenie lub ręczne przewożenie, np. towarów, ciężkiego ekwipunku, lektyki

tragedia /traˈɡɛdʲja/ (n)
tragedie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;
  ogromne nieszczęście budzące rozpacz

tragikomedia /ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
tragikomedie
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;

traktat /ˈtraktat/ (n)
traktat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ważna umowa międzynarodowa uroczyście zawierana na piśmie między państwami i regulująca najistotniejsze kwestie polityczne, wojskowe, handlowe itp.

traktor /ˈtraktɔr/ (n)
traktor
  (rolnictwo, rolniczy) pojazd przeznaczony do przemieszczania pojazdów, maszyn i urządzeń pozbawionych własnego silnika, do napędzania takich maszyn i urządzeń;

traktowanie /ˌtraktɔˈvãɲɛ/ (n)
behandling
  (rzeczownik odczasownikowy) od traktować

traktować /trakˈtɔvaʨ̑/ (v)
behandle
  działać czymś na kogoś lub coś
  odnosić się do kogoś lub czegoś w określony sposób

tramwaj /ˈtrãw̃vaj/ (n)
trikk, sporvogn
  pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

transakcja /trãw̃ˈsakʦ̑ʲja/ /trãw̃ˈzakʦ̑ʲja/ (n)
transaksjon
  (handel, handlowy) operacja handlowa związana z kupnem lub sprzedażą towarów bądź usług
  (informatyka, informatyczny) grupa operacji, które razem wszystkie są wycofywane, np. jeśli choć jedna z nich zakończy się błędem

transformator /ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/ (n)
transformator
  (elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;

transkluzja /trãw̃sˈkluzʲja/ (n)
transklusjon
  (informatyka, informatyczny) sposób zaimportowania fragmentów innych dokumentów w systemie hipertekstowym;

transkontynentalny (adj)
transkontinental
  przemierzający, przebiegający przez cały kontynent albo kursujący między kontynentami

transkrypcja /trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja/ (n)
transkripsjon
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos
  zapisywanie tekstu w innym systemie pisma

transmisja /trãw̃sˈmʲisʲja/ (n)
overføring
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów (obrazów, dźwięków) za pomocą fal elektromagnetycznych

transoceaniczny (adj)
hav
  przemierzający, przepływający, wiodący przez ocean

transport /ˈtrãw̃spɔrt/ (n)
transport
  ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;

transportować (v)
transportere
  przewozić coś lub kogoś z jednego miejsca na drugie przy pomocy środków transportu

transportowy (adj)
føre
  dotyczący transportu

transseksualista /ˌtrãw̃sːɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
transperson
  ktoś żyjący lub pragnący żyć, jako osoba płci przeciwnej

transseksualny (adj)
transperson
  związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu

transsubstancjacja (n)
transsubstansiasjon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;

transza (n)
blokk
  (handel, handlowy) partia towaru stanowiąca część większej całości

tranzystor /trãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
transistor
  (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) mały, przenośny odbiornik radiowy

tranzyt (n)
passasje
  przewóz, przesyłanie, przejazd osób lub rzeczy przez obszar jakiegoś państwa w drodze do innego państwa

trapez /ˈtrapɛs/ (n)
trapes
  (geometria) czworokąt, który posiada dwa równoległe boki;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w postaci drążka zawieszonego poziomo na linach;

trapić (v)
pine
  czynnie przysparzać niepokojów
uroe
  przyprawiać o zmartwienie

trasa /ˈtrasa/ (n)
bane
  określona droga wyznaczona do przejechania
  szlak, droga, arteria

trasować /traˈsɔvaʨ̑/ (v)
rute
  (informatyka, informatyczny) stanowić połączenie różnych sieci komputerowych i wyznaczać trasę przepływu pakietów w nich

traszka /ˈtraʃka/ (n)
havmann
  (herpetologia, herpetologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;

tratować /traˈtɔvaʨ̑/ (v)
motvirke
  niszczyć lub uszkadzać coś przez przebiegnięcie po czymś

tratwa /ˈtratfa/ (n)
flåte
  rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;

traumatologia /ˌtrawmatɔˈlɔɟja/ (n)
traumatologi
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się operacyjnym leczeniem obrażeń ciała spowodowanych urazami;

trawa /ˈtrava/ (n)
gress
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;

trawertyn (n)
travertin
  (mineralogia, mineralogiczny) porowata skała osadowa, odmiana aragonitu;

trawestować /ˌtravɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
farse
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przerabiać poważny utwór literacki na komiczny, satyryczny; przerabiać czyjąś wypowiedź na żartobliwą, dopasowując ją do innej, zabawnej sytuacji

trawienie /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
fordøyelse
  (fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

trawnik /ˈtravʲɲik/ (n)
plen
  poletko trawy o charakterze ozdobnym;

trałowiec (n)
minesveipar
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt do stawiania i poławiania min;

trema (n)
sceneskrekk
  (psychologia, psychologiczny) strach lub zdenerwowanie przed występem publicznym (scenicznym);

tren /trɛ̃n/ (n)
mosjonere
  (książkowy) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego;
klagesang
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek liryczny o charakterze elegijnym, poświęcony zmarłej osobie, wychwalający jej zalety i zasługi oraz opłakujący jej śmierć;

trener /ˈtrɛ̃nɛr/ (n)
trener
  (sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;

trening /ˈtrɛ̃ɲĩŋk/ (n)
trening
  (sport, sportowy) proces poddawania organizmu rosnącym obciążeniom fizycznym w celu poprawienia cech motorycznych sportowca;
  ćwiczenia z zakresu jakichś kompetencji, umiejętności

trenować (v)
mosjonere
  (sport, sportowy) kierować rozwojem sprawności fizycznej sportowca
  (sport, sportowy) ćwiczyć celem poprawienia swojej sprawności w danej dyscyplinie
  podnosić czyjeś umiejętności

tresować (v)
lære opp
  uczyć zwierzęta samodzielnego wykonywania konkretnych czynności

treść /trɛɕʨ̑/ (n)
formue
  to, co jest zawarte (wyrażane) przez jakiś środek przekazu – mowę, pismo lub jakąkolwiek inną formę sztuki

tri /trʲi/ (n)
trikloretylen
  (chemia, chemiczny) handlowa nazwa trichloroetenu

trias /trʲjas/ (n)
Trias
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

tribologia /ˌtrʲibɔˈlɔɟja/ (n)
tribologi
  (mechanika) nauka badająca tarcie między ciałami stałymi;

trichotillomania (n)
trikotillomani
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;

trik /trʲik/ (n)
horekunde
  sztuczka zastosowana w celu osiągnięcia jakiegoś szczególnego efektu

trimaran /trʲĩˈmarãn/ (n)
trimaran
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) łódź żaglowa lub statek o trzech równoległych, połączonych ze sobą kadłubach;

triskaidekafobia /ˌtrʲiska<sup>j</sup>idɛkaˈfɔbʲja/ (n)
triskaidekafobi
  obawa przed liczbą 13; wiara, że trzynastka przynosi pecha;

trochę /ˈtrɔxɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
noe
  w niewielkiej ilości

trockista /trɔʦ̑ʲˈcista/ (n)
trave
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik trockizmu

trockizm (n)
trotskisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;

trojański (adj)
trojansk
  związany z Troją, dotyczący Troi

trok /trɔk/ (n)
rem
  krótki sznurek, rzemień, taśma do troczenia – przywiązywania czegoś;

trolejbus /trɔˈlɛjbus/ (n)
trolleybuss
  drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;

troll /trɔl/ (n)
troll
  (mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi
  (przenośnie, przenośnia) (informatyka, informatyczny) w środowisku użytkowników Internetu: osoba zamieszczająca na publicznym forum napastliwe, kontrowersyjne, ośmieszające innych wypowiedzi, których celem jest wywołanie dyskusji i skupienie uwagi na autorze

tron /trɔ̃n/ (n)
trone
  fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych;

trop /trɔp/ (n)
spor
  ślad odciśniętych stóp

tropiciel (n)
stalker
  (przenośnie, przenośnia) szpicel
Speiderbevegelsen
  (łowiectwo, łowiecki) osoba tropiąca zwierzynę

tropić /ˈtrɔpʲiʨ̑/ (v)
stilk
  iść za kimś lub za czymś po jego śladach – tropach, zapachu

troska /ˈtrɔska/ (n)
nennsomhet
  chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro

troskliwy /trɔsˈklʲivɨ/ (adj)
omsorgsfull
  wyrażający troskę, zmartwienie, niepokój

trubadur (n)
trubadur
  (historia, historyczny, historycznie) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak;

truchło /ˈtruxwɔ/ (n)
kadaver
  to, co ulega bądź ulegnie rozkładowi; martwe ciało

trucizna /truˈʨ̑izna/ (n)
gift
  (toksykologia) substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

trudno /ˈtrudnɔ/ (adv)
alvorlig
  z koniecznością włożenia dużego wysiłku, uciążliwie, opornie

trudność /ˈtrudnɔɕʨ̑/ (n)
styr
  coś, co jest trudne
  przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu
  właściwość rzeczy trudnych

trudny /ˈtrudnɨ/ (adj)
vanskelig
  taki, którego wykonanie wymaga wysiłku
  niełatwy do zrozumienia

trudzić (v)
gidde
  zmuszać do trudu

trufla /ˈtrufla/ (n)
trøffel
  (kynologia, kynologiczny) nieowłosiona końcówka nosa u psa
  (mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny wytwarzający podziemne owocniki;

truizm /ˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
sannhet
  wypowiedź prawdziwa, ale taka, że jej treść jest wszystkim znana; banał, coś oczywistego

trujący /truˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
giftig
  taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć

trumna /ˈtrũmna/ (n)
kiste
  zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

trunek /ˈtrũnɛk/ (n)
brennevin
  (książkowy) napój alkoholowy

trup /trup/ (n)
lik
  ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia

truskawka /truˈskafka/ (n)
jordbær
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)
  (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;

truskawkowy /ˌtruskafˈkɔvɨ/ (adj)
jordbærfarge
  przyrządzony z truskawek, z dodatkiem truskawek

truteń /ˈtrutɛ̃ɲ/ (n)
drone
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) mężczyzna, który nie pracuje, a żyje cudzym kosztem

trutka /ˈtrutka/ (n)
gift
  (potocznie, potoczny) pokarm zawierający substancję trującą, wykładany w celu pozbycia się szkodników

trutowy /truˈtɔvɨ/ (adj)
drone
  (pszczelarstwo, pszczelarski) dotyczący trutnia, samca pszczoły miodnej

truć (v)
gift
  powodować objawy choroby lub śmierć poprzez działanie trucizny
  (potocznie, potoczny) powodować niepokój, przygnębienie
bable
  (pogardliwie, pogardliwy) mówić rozwlekle, natrętnie prosić
uroe
  (potocznie, potoczny) ulegać złym przemyśleniom

trwale (adv)
for alltid
  niezmiennie, permanentnie

trwać /tr̥faʨ̑/ (v)
nyest
  istnieć lub odbywać się przez jakiś czas
  pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji

trwała /ˈtr̥fawa/ (n)
permanent
  (potocznie, potoczny) (fryzjerstwo, fryzjerski) trwała ondulacja

trwały /ˈtr̥fawɨ/ (adj)
holdbar
  taki, który nadaje się do użytku przez długi czas ze względu na swoją trwałość, wytrzymałość, odporność
blivende
  taki, który nie ulega większym zmianom

trwoga /ˈtr̥fɔɡa/ (n)
angst
  intensywny strach, przerażenie
  lęk, obawa przed czymś, co ma się wydarzyć

tryb /trɨp/ (n)
mote
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) molowa lub durowa wersja akordu, tonacji, lub gamy
  procedura lub ustalony wariant jej wykonania

tryb przypuszczający /ˈtrɨp ˌːʃɨpuʃʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
kondisjonalis
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie;

tryb łączący /ˈtrɨp wɔ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
konjunktiv
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika, wyrażający m.in. życzenie, polecenie, możliwość, potrzebę lub wątpliwość;

trybula /trɨˈbula/ (n)
kjørvel
  (botanika, botaniczny) Anthriscus, rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych, o wiotkich, pierzastych liściach przypominających nać pietruszki, o zapachu anyżku;

trybunał (n)
domstol
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instancja orzekająca, kolegium sądowe;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kolegium sędziowskie o szczególnych uprawnieniach

tryftong /ˈtrɨftɔ̃ŋk/ (n)
triftong
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i dwóch półsamogłosek; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie trzech samogłosek

tryk /trɨk/ (n)
saubukk
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu

tryktrak /ˈtrɨktrak/ (n)
backgammon
  rodzaj gry planszowej dla dwóch graczy;

trylogia (n)
trilogi
  cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów

trymestr /ˈtrɨ̃mɛstr̥/ (n)
trimester
  (urzędowy) trzymiesięczny okres stanowiący jedną trzecią roku akademickiego na niektórych uczelniach

tryskać /ˈtrɨskaʨ̑/ (v)
lure
  wydobywać się nagle, wyrzucać gwałtownie

trytytka (n)
buntebånd
  (środowiskowy) elastyczna obejma z tworzywa sztucznego z mechanizmem zębatkowo-zapadkowym stosowana np. do spinania wiązek kabli elektrycznych lub mocowania kołpaków;

trzaskać (v)
slå til
  uderzać mocno, wywołując trzask

trzasnąć (v)
knipse
  (potocznie, potoczny) zrobić coś szybko, biegle, gwałtownie

trzcina /ˈṭʃʲʨ̑ĩna/ (n)
rør
  (botanika, botaniczny) roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach;

trzcina cukrowa (n)
sukkerrør
  (rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;

trzecia wojna światowa /ˈṭʃɛʨ̑a ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
tredje verdenskrig
  (historia, historyczny, historycznie) hipotetyczny ogólnoświatowy konflikt zbrojny

trzepaczka /ṭʃɛˈpaʧ̑ka/ (n)
visp
  narzędzie do ubijania piany z białek jaj lub śmietany;

trzepaczka do dywanów (n)
teppebanker
  ręczne narzędzie do trzepania dywanów na trzepaku;

trzepot (n)
blafre
  szybki ruch skrzydeł ptaków z towarzyszącym mu szumem lub furkotem

trzepotać (v)
blafre
  poruszać czymś szybko, rytmicznie, wywołując charakterystyczne dźwięki
  poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer
  poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer

trzeszczeć (v)
sprake
  wydawać odgłos przypominający trzask lub skrzypienie

trzewikodziób /ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up/ (n)
treskonebb
  (ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;

trzeć /ṭʃɛʨ̑/ (v)
raspe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rozdrabniać na cząstki lub rozgniatać na jednolitą masę
klore
  naciskając, pocierać

trzeźwy /ˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
edru
  kierujący się rozumem, rozsądkiem
  niepijany

trzmiel /ṭʃmʲjɛl/ (n)
humle
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus Latreille, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

trzmielojad /ṭʃmʲjɛˈlɔjat/ (n)
vepsevåk
  (ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;

trznadel zwyczajny /ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
gulspurv
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;

trzoda /ˈṭʃɔda/ (n)
flokke
  (zootechnika, zootechniczny) gromada zwierząt hodowlanych

trzonek /ˈṭʃɔ̃nɛk/ (n)
klare
  uchwyt, rękojeść jakiegoś narzędzia

trzos /ṭʃɔs/ (n)
pengepung
  (dawniej, dawny) pas z kieszeniami na pieniądze

trzustka /ˈṭʃustka/ (n)
bukspyttkjertel
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;

trzydziestolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
trettioåring
  osoba w wieku 30-39 lat

trzylatek /ṭʃɨˈlatɛk/ (n)
treåring
  chłopiec w wieku trzech lat

trzymać /ˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
holde
  chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać

trzymać język za zębami /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi/ (v)
holde tann for tunge
  (przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach

trzymać kciuki /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈcʨ̑üci/ (v)
krysse fingrene
  życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce

trząść (v)
riste
  (potocznie, potoczny) wywoływać silne emocje
  wykonywać ruchy drgania, szarpania
skjelve
  poddawać się drganiom

trząść się jak osika (v)
skjelve som et aspeløv
  bać się, tchórzyć

trzęsawisko (n)
myr
  podmokły i grząski teren, zwykle porośnięty szuwarami

trzęsienie ziemi /ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
jordskjelv
  (geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;

trójdźwięk (n)
triade
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) akord złożony z trzech dźwięków, które mogą zostać uporządkowane w układ dwóch nałożonych tercji;

trójkolorowy /ˌtrujkɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
trikolor
  mający trzy kolory

trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (n)
trekant
  (geometria) wielokąt mający trzy boki;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką;

trójmasztowy /ˌtrujmaˈʃtɔvɨ/ (adj)
tremastet
  o żaglowcu: mający trzy maszty

trójskok /ˈtrujskɔk/ (n)
tresteg
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;

trójząb /ˈtrujzɔ̃mp/ (n)
trefork
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;

trąba /ˈtrɔ̃mba/ (n)
tuba
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) każdy duży dęty, blaszany instrument muzyczny, np. tuba lub waltornia
snabel
  (zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);
hatt
  (żartobliwie) o człowieku nieenergicznym, niezaradnym
virvelstorm
  gwałtowny wir powietrza;

trąba powietrzna (n)
virvelstorm
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwający się wir powietrza w kształcie leja o dużej sile niszczącej;

trąbić /ˈtrɔ̃mbʲiʨ̑/ (v)
proklamere
  wydawać dźwięk podobny do dźwięku trąbki lub trąby
  wydawać dźwięk trąbką lub trąbą

trąbka /ˈtrɔ̃mpka/ (n)
trompet
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

trącać /ˈtrɔ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
slå
  szturchać, lekko uderzać

trącić /ˈtrɔ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
lukte
  wydzielać lekki zapach, raczej nieprzyjemny

trąd /trɔ̃nt/ (n)
spedalskhet
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;

trądzik /ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik/ (n)
akne
  (medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok

trębacz (n)
trompeter
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na trąbce

trędowaty /ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ/ (adj)
spedalsk
  (medycyna, medyczny) chory na trąd

trędowaty /ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ/ (n)
spedalsk
  (medycyna, medyczny) osoba chora na trąd

tu /tu/ (pronoun)
her
  …miejsce, w którym znajduje się mówiący

tu leży pies pogrzebany /ˈtu ˈlɛʒɨ ˈpʲjɛs ˌpɔɡʒɛˈbãnɨ/ (proverb)
der ligger hunden begravet
  wyrażenie używane, gdy ktoś znajduje sedno sprawy, przyczynę problemu

tukan /ˈtukãn/ (n)
tukan
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów;

tul /tul/ (n)
thulium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69;

tuleja /tuˈlɛja/ (n)
foring
  (technologia, technika, techniczny) element mechanizmów i maszyn w kształcie wydłużonego pierścienia lub wydrążonego walca

tulipan /tuˈlʲipãn/ (n)
tulipan
  (botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;

tundra /ˈtũndra/ (n)
tundra
  (geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;

tunel /ˈtũnɛl/ (n)
tunnel
  (budownictwo) budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;

tunezyjski /ˌtũnɛˈzɨjsʲci/ (adj)
tunisisk
  odnoszący się do państwa Tunezja

turban /ˈturbãn/ (n)
turban
  męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
tyrkisk
  odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.

turkawka /turˈkafka/ (n)
turteldue
  (ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia turtur, średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia;

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
turkmensk
  odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (n)
turkmensk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turkmenistanu;

turkus /ˈturkus/ (n)
turkis
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej;
  barwa, zielony odcień cyjanu;

turkusowy /ˌturkuˈsɔvɨ/ (adj)
turkis
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem
  (książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu

turma (n)
tårn
  (dawniej, dawny) wieża stanowiąca więzienie

turniej (n)
turnering
  (sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe;

turysta /tuˈrɨsta/ (n)
turist
  osoba uprawiająca turystykę

turystyczny /ˌturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
turistisk
  związany z turystyką lub turystami

turystyka /tuˈrɨstɨka/ (n)
turisme
  wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;

tuwiński (n)
sojotisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy

tuzin /ˈtuʑĩn/ (n)
dusin
  (jednostka miary) 12 sztuk

tułów /ˈtuwuf/ (n)
overkropp
  (anatomia, anatomiczny) ciało ssaka oprócz głowy i kończyn;
bringe
  (zoologia, zoologiczny) odcinek ciała u owadów i skorupiaków (zwykle pomiędzy głową a odwłokiem)

tuńczyk /ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tunfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;

tuż /tuʃ/ (adv)
nesten
  prawie, blisko

twardo (adv)
stram
  (przenośnie, przenośnia) w sposób bezwzględny i surowy
hard
  (przenośnie, przenośnia) w sposób zdecydowany; z upartością
fast
  odpornie na odkształcenia

twardy /ˈtfardɨ/ (adj)
hard
  nie miękki, nieuginający się pod naciskiem
  o koniecznościach, warunkach (i tym podobne, i temu podobne) wymagający wyrzeczeń lub trudu
hård
  o człowieku odporny, niepoddający się przeciwnościom i emocjom

twardziel /ˈtfarʲʥ̑ɛl/ (n)
drage
  (potocznie, potoczny) ktoś niezłomny, odporny na trudy
kjerneved
  (leśnictwo) wewnętrzna, fizjologicznie nieczynna strefa w pniu drzewa

twardówka (n)
hvitøye
  (anatomia, anatomiczny) biała błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię oka;

twarz /tfaʃ/ (n)
ansikt
  przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy

twaróg /ˈtfaruk/ (n)
kvarg
  (spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego

twierdza /ˈtfʲjɛrʣ̑a/ (n)
festning
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;

twierdzenie /tfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
påstand
  zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś

twierdzić /ˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
påstå
  zapewniać o czymś ((zobacz) twierdzenie)

twist /twʲist/ (n)
vri
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski w takcie dwudzielnym, w którym partnerzy tańczą osobno, wykonując energiczne skręty nóg, bioder i rąk

tworzenie /tfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
formasjon
  (rzeczownik odczasownikowy) od tworzyć

tworzywo /tfɔˈʒɨvɔ/ (n)
stoff
  materiał do tworzenia czegoś

tworzywo sztuczne (n)
plastikk
  (technologia, technika, techniczny) (chemia, chemiczny) materiał łatwy w przetwórstwie, zbudowany z polimerów nie występujących w naturze, a wytworzonych przez człowieka

tworzyć /ˈtfɔʒɨʨ̑/ (v)
skape
  budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)

twój /tfuj/ (pronoun)
din
  2. (osoba) lp

twór /tfur/ (n)
formasjon
  element kosmosu, przyrody nieożywionej
organisasjon
  organizm polityczny lub społeczny
arbeide
  wytwór, efekt czyjejś pracy

twórczy /ˈtfurʧ̑ɨ/ (adj)
skapende
  taki, który ma zdolność tworzenia, tworzy lub prowadzi do tworzenia

ty /tɨ/ (personalPronoun)
du
  (gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (n)
tibetansk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;

tyczka (n)
aborr
  (zdrobniale) od: tyka

tydzień /ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
uke
  każdy okres siedmiu dni
uke, veke
  okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;

tygiel /ˈtɨɟɛl/ (n)
digel
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (technologia, technika, techniczny) element wyposażenia laboratoryjnego, naczynie o kształcie podobnym do kubka, służące do wykonywania operacji na substancjach stałych wymagających wysokiej temperatury, np. suchej destylacji, stapiania metali itd.
smeltedigel
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym zachodzi wiele zmian społecznych, w którym mieszają się narodowości, wyznania itd.

tygodniowo /ˌtɨɡɔdʲˈɲɔvɔ/ (adv)
ukentlig
  w ciągu tygodnia; dotyczy ilości czegoś

tygodniowy (adj)
ukentlig
  odnoszący się do tygodnia; funkcjonujący, trwający, istniejący przez tydzień
  zdarzający się, ukazujący się co tydzień; przypadający raz na tydzień

tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (n)
tiger
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;

tygrys azjatycki (n)
tiger
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris Linnaeus, drapieżny ssak z rodziny kotowatych, występujący w Azji;

tygrysica /ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a/ (n)
tigerhunn
  (zoologia, zoologiczny) samica tygrysa

tyka /ˈtɨka/ (n)
aborr
  (przenośnie, przenośnia) wysoka i szczupła osoba
  żerdź, np. ustawiana jako podpora dla roślin

tykać /ˈtɨkaʨ̑/ (v)
flått
  o zegarze: wydawać krótki odgłos przy przesunięciu wskazówki

tylko /ˈtɨlkɔ/ (particle)
bare, kun
  oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie

tylny /ˈtɨlnɨ/ (adj)
rygge
  znajdujący się z tyłu czegoś

tym /tɨ̃m/ (adv)
desto
  im … tym – wskazuje zwiększanie się jednej cechy wraz ze wzrostem drugiej lub proporcjonalną zależność jednej zmiany względem drugiej
  …wskazujący na większy stopień intensywności cechy lub stanu rzeczy w podanych okolicznościach

tym samym
på denne måten
  (związek frazeologiczny) wprowadza ekwiwalencję

tymczasem /tɨ̃mˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
imens
  w tym samym czasie, o którym była mowa

tymczasem /tɨ̃mˈʧ̑asɛ̃m/ (interjection)
ha det
  forma pożegnania na krótki okres

tymczasem /tɨ̃mˈʧ̑asɛ̃m/ (particle)
imidlertid
  sygnalizuje treść niezgodną z oczekiwaniami wyrażonymi w pierwszej części zdania
  sygnalizuje treść przeciwstawną do tego, co było powiedziane przed chwilą

tymianek /tɨ̃ˈmʲjãnɛk/ (n)
timian
  (botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa;

tympanon /tɨ̃mˈpãnɔ̃n/ (n)
gavl
  (architektura, architektoniczny) gładkie lub wypełnione płaskorzeźbą pole wewnątrz frontonu;

tynk (n)
murpuss
  (budownictwo) powłoka odpowiednio przygotowanej zaprawy budowlanej nałożonej na surową powierzchnię ściany, filaru, sufitu, itp.
  (przenośnie, przenośnia) (ironicznie) zbyt gruby, przesadny makijaż

tynktura /tɨ̃ŋkˈtura/ (n)
tinktur
  (heraldyka, heraldyczny) barwa używana w heraldyce do wypełniania pól i godeł;

typ /tɨp/ (n)
slag
  rodzaj, wzorzec
karakter
  (potocznie, potoczny) podejrzany mężczyzna

typografia /ˌtɨpɔˈɡrafʲja/ (n)
typografi
  technika druku wypukłego, drukarstwo;

typowy /tɨˈpɔvɨ/ (adj)
typisk
  często spotykany

tyrania (n)
tyranni
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze

tyrać /ˈtɨraʨ̑/ (v)
sveitte
  (potocznie, potoczny) ciężko pracować

tyrystor (n)
tyristor
  przyrząd półprzewodnikowy stosowany w układach prostowniczych, przekaźnikowych i przełączających;

tysiąc /ˈtɨɕɔ̃nʦ̑/ (n)
tusen
  lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo

tysiąclecie /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
millennium
  tysiąc lat

tysiącletni /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛtʲɲi/ (adj)
tusenårig
  mający tysiąc lat
  trwający tysiąc lat

tytan /ˈtɨtãn/ (n)
titan
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;

tytoniowy /ˌtɨtɔ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
tobakk
  dotyczący tytoniu (rośliny)
  dotyczący tytoniu (używki)

tytoń /ˈtɨtɔ̃ɲ/ (n)
tobakk
  suszone liście tytoniu (1.1);
  (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;

tytuł /ˈtɨtuw/ (n)
tittel
  napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
  zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja
mål
  podstawa czegoś, powód, racja

tył /tɨw/ (n)
bakside
  część czegoś najdalej od przodu

tyłek /ˈtɨwɛk/ (n)
bomme
  (potocznie, potoczny) pośladki

tęcza /ˈtɛ̃n͇ʧ̑a/ (n)
regnbue, regnboge
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;

tęczówka /tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka/ (n)
regnbuehinne
  (anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;

tępak /ˈtɛ̃mpak/ (n)
dumrian
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba tępa, głupia, mało inteligentna, bezmyślna

tępić /ˈtɛ̃mpʲiʨ̑/ (v)
dum
  czynić tępym
tilintetgjøre
  masowo zabijać (stworzenia żywe)
bekjempe
  zwalczać, dążyć do wyeliminowania kogoś lub czegoś; prześladować

tępy /ˈtɛ̃mpɨ/ (adj)
dum
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny
  nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę

tęsknić /ˈtɛ̃w̃sʲkɲiʨ̑/ (v)
savne
  odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię

tęsknota /tɛ̃w̃sˈknɔta/ (n)
hjemlengsel
  uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś

tęskny /ˈtɛ̃w̃sknɨ/ (adj)
lengselsfull
  pełen tęsknoty, nostalgii

tętniak /ˈtɛ̃ntʲɲak/ (n)
aneurisme
  (medycyna, medyczny) ograniczone poszerzenia światła tętnicy;

tętno (n)
puls
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) falisty, powtarzający się ruch naczyń krwionośnych wywoływany akcją serca;

tężec (n)
stivkrampe
  (medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca

tężeć /ˈtɛ̃w̃ʒɛʨ̑/ (v)
koagulere
  zmieniać stan skupienia z ciekłego na stały

tło /twɔ/ (n)
bakgrunn
  dalszy widok np. obrazu, dalszy plan
  (przenośnie, przenośnia) okoliczności, sytuacja, w której rozgrywają się jakieś wydarzenia

tłoczyć (v)
påtvinge
  (technologia, technika, techniczny) (hydraulika, hydrauliczny) przeciskać substancje ciekłe lub gazowe z jednego miejsca do innego

tłok /twɔk/ (n)
stempel
  (technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię;

tłuc (v)
kjempe for
  (potocznie, potoczny) mocno bić jeden drugiego
daffe
  (potocznie, potoczny) przemieszczać się bez celu, włóczyć się

tłum /twũm/ (n)
folkemengde
  duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu

tłumacz /ˈtwũmaʧ̑/ (n)
tolk
  osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;

tłumaczenie /ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
oversettelse
  jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku
  (rzeczownik odczasownikowy) od tłumaczyć – przekładanie na inny język

tłumaczka /twũˈmaʧ̑ka/ (n)
tolk
  kobieta dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej

tłumaczyć /twũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
oversette
  wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy

tłumik (n)
lyddemper
  (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie zakładane na lufę broni palnej tłumiące odgłos wystrzału;

tłusty /ˈtwustɨ/ (adj)
feit
  (pejoratywnie, pejoratywny) o człowieku lub zwierzęciu: otyły
  zawierający dużo tłuszczu

tłusty wtorek /ˈtwustɨ ˈftɔrɛk/ (idiom)
feitetirsdag
  ostatni wtorek karnawału

tłuszcz /twuʃʧ̑/ (n)
feit
  (biologia, biologiczny) (potocznie, potoczny) tkanka tłuszczowa składająca się w dużym stopniu z tłuszczów (1.1)
fett
  (chemia, chemiczny) zwyczajowa nazwa grupy związków organicznych: lipidów, estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych;
  (spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym;

tłuszczowy /twuʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
feit
  dotyczący tłuszczu, związany z tłuszczem

u /u/ (preposition)
av
  …bycie częścią całości
  …przynależność
  …umiejscowienie w bliskości

uaktualniać (v)
ajourføring
  czynić znów aktualnym

ubezpieczenie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
forsikring
  zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne

ubiegły /uˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
forgangen
  zeszły, miniony, poprzedni, ostatni

ubierać /uˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
kle
  zakładać, wkładać ubranie lub obuwie

ubijać (v)
piske
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zmieniać produkty płynne na gęstą masę poprzez energiczne mieszanie
slakte
  (potocznie, potoczny) powodować czyjąś śmierć
gå videre til neste nivå
  bijąc w coś, powodować mocniejsze powiązanie cząstek tego, zwiększać gładkość i twardość czego

ubikacja kucana /ˌubʲiˈkaʦ̑ʲja kuˈʦ̑ãna/ (n)
huk
  rodzaj ubikacji, w której brak muszli i wymagającej korzystania w pozycji kucznej;

ubiór /ˈubʲjur/ (n)
antrekk
  elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie

ubocze (n)
frynse
  spokojne miejsce pozbawione ruchu i zgiełku, oddalone od skupisk ludzkich i szlaków komunikacyjnych

uboczny (adj)
frynse
  mający drugorzędne znaczenie
lag
  powstający przy okazji jakiegoś działania

ubogi /uˈbɔɟi/ (adj)
knapp
  nieobfitujący w coś
fattig
  posiadający mało dóbr materialnych

ubranie /uˈbrãɲɛ/ (n)
klær
  wszystko, co służy do okrycia ludzkiego ciała

ubój (n)
massakrere
  zabijanie zdrowych zwierząt hodowlanych dla mięsa

ubóstwiać /uˈbustfʲjäʨ̑/ (v)
tilbe
  czcić, wielbić, uwielbiać, otaczać zachwytem
guddommeliggjøre
  nadawać obiektom lub zjawiskom cechy boskie

ucho /ˈuxɔ/ (n)
øre
  (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
  małżowina uszna

ucho środkowe /ˈuxɔ ɕrɔtˈkɔvɛ/ (n)
ambolt
  (anatomia, anatomiczny) część ucha, w której znajdują się kosteczki słuchowe i trąbka Eustachiusza;

uchodzić /uˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
flykte
  (przestarzałe, przestarzały) oddalać się, uciekać
telle
  być uznawanym / uważanym za kogoś lub za coś
lekkasje
  o cieczach, gazach: wydostawać się skądś
unnkomme
  o niebezpieczeństwach: unikać negatywnych następstw, wydostawać się z opresji
passe
  wypadać, pasować, być dozwolonym

uchodźca /uˈxɔʨ̑ʦ̑a/ (n)
flyktning
  osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;

uchodźczy (adj)
flyktning
  dotyczący uchodźcy i/lub uchodźstwa

uchwalać (v)
vedta
  podejmować uchwałę; postanawiać coś w wyniku obrad zbiorowych

uchwała /uˈxfawa/ (n)
vedtak
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt woli kolegialnego organu państwowego, samorządu lub organizacji, podejmowany z reguły na posiedzeniu tego gremium, po przeprowadzeniu głosowania;

uchwyt /ˈuxfɨt/ (n)
klare
  część przedmiotu służąca do chwytania go ręką

uchybienie (n)
forkastning
  niedopracowanie

uchylać (v)
unnvike
  zmieniać nieznacznie położenie czegoś
  pochylając się, unikać czegoś

uchylenie (n)
utvisning
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uczynienie nieważnym, niemającym już mocy prawnej

uciecha /uˈʨ̑ɛxa/ (n)
vellyst
  (potocznie, potoczny) coś, z czego ktoś się cieszy
fryd
  (potocznie, potoczny) uczucie zadowolenia wywołane czymś radosnym, śmiesznym

ucieczka /uˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
flukt
  szybkie uciekanie skądś lub przed czymś

uciekać /uˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
flykte
  pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)
fordøye
  posługiwać się czymś dla osiągnięcia pewnego celu

uciekinier /ˌuʨ̑ɛ̇ˈcĩɲɛr/ (n)
flyktning
  ktoś, kto uciekł lub ucieka

ucieleśnienie (n)
inkarnasjon
  to, co uzyskuje realny kształt

ucinać (v)
kutt
  oddzielać coś od całości, tnąc to

ucisk (n)
trykk
  odczuwanie uciskania przez coś
  oddziaływanie pewną siłą na coś

uciskać /uˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
trykke
  wywierać ucisk na coś

uciszać (v)
berolige
  powodować, że ktoś lub coś cichnie
berolige seg
  stawać się niesłyszalnym
  tracić na sile; stawać się mniej intensywnym

uciążliwy /ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ/ (adj)
kjedelig
  męczący, dokuczliwy
besværlig
  taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku

uczciwie /uʧ̑ʲˈʨ̑ivʲjɛ/ (adv)
rettferdig
  w sposób uczciwy, dobry, czysty

uczciwy /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
ærlig
  (o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)

uczelnia /uˈʧ̑ɛlʲɲa/ (n)
akademi
  szkoła wyższa

uczelniany (adj)
akademiker
  związany z uczelnią, odnoszący się do uczelni

uczestniczyć /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
delta
  brać udział

uczestnik /uˈʧ̑ɛstʲɲik/ (n)
deltager
  osoba biorąca w czymś udział

uczeń /ˈuʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
elev
  (edukacja, edukacyjny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;

uczony /uˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
videnskabsmann
  gruntownie wykształcony w swojej dziedzinie
  poparty lub nacechowany wiedzą

uczony /uˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (n)
videnskabsmann
  osoba zajmująca się naukowo jakąś dziedziną wiedzy i będąca w niej autorytetem

uczta /ˈuʧ̑ta/ (n)
etegilde
  duże, wystawne przyjęcie

uczucie /uˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
følelse, kjensle
  stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu

uczynek /uˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
gjerning
  zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób

uczyć /ˈuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
lære
  przekazywać komuś wiedzę
  zdobywać pewną wiedzę lub umiejętności

uczęszczać /uˈʧ̑ɛ̃w̃ʃʧ̑aʨ̑/ (v)
besøke
  bywać gdzieś często (lub regularnie); brać udział w czymś

udany /uˈdanɨ/ (adj)
vellykket
  zakończony powodzeniem; niezakończony klęską, niepowodzeniem, fiaskiem

udar /ˈudar/ (n)
tak
  (medycyna, medyczny) porażenie

udar mózgu /ˈudar muzɡu/ (n)
slag
  (medycyna, medyczny) zespół objawów związanych z zaburzeniem krążenia krwi w mózgu;

udaremniać (v)
forderve
  sprawiać, że coś staje się daremne; nie dopuszczać do czegoś

udawać /uˈdavaʨ̑/ (v)
late som
  postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego

udeptywać /ˌudɛpˈtɨvaʨ̑/ (v)
mose
  chodząc, naciskać na coś

uderzenie /ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
dytt
  (przenośnie, przenośnia) gwałtowne nasilenie się jakiegoś zjawiska atmosferycznego (mrozu, wiatru itp.)
  (rzeczownik odczasownikowy) od uderzyć
  (wojskowość, wojskowy) gwałtowny atak wojsk na armię nieprzyjaciela
  cios zadany ręką lub przedmiotem
  zderzenie się jakichś przedmiotów lub zetknięcie czegoś upadającego z jakąś powierzchnią; także: odgłos takiego zderzenia

uderzyć /uˈdɛʒɨʨ̑/ (v)
anslag
  zadać komuś cios

udo /ˈudɔ/ (n)
lår
  (anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;

udowadniać (v)
bevise
  wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody

udręka (n)
kval
  to, co kogoś dręczy i powoduje cierpienie

udział /ˈuʥ̑aw/ (n)
dele
  (finanse, finansowy) wkład kapitału do przedsięwzięcia finansowego, dokonany przez jego uczestnika
  dokument potwierdzający udział (1.2)
del
  przypadająca część własności po podziale
andel
  uczestnictwo w jakimś wydarzeniu

udziałowiec (n)
aksjeeier
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba z udziałem w przedsięwzięciu finansowym

udziec /ˈuʥ̑ɛʦ̑/ (n)
etappe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) udo dużego zwierzęcia przeznaczone do spożycia

udzielać /uˈʥ̑ɛlaʨ̑/ (v)
gi etter
  pożyczać, dostarczać, użyczać czegoś

ufać /ˈufaʨ̑/ (v)
ha
  być przekonanym, że ktoś nie oszuka i nie zrobi niczego złego

ufność /ˈufnɔɕʨ̑/ (n)
tillit
  skłonność do obdarzania zaufaniem

ufny /ˈufnɨ/ (adj)
optimistisk
  mający lub wyrażający zaufanie

uformować /ˌufɔrˈmɔvaʨ̑/ (v)
skape
  powołać do istnienia

ugandyjski /ˌuɡãnˈdɨjsʲci/ (adj)
ugandisk
  odnoszący się do państwa Uganda

ugniatać (v)
kna
  gniotąc, oddziaływać na kogoś lub na coś, powodować zmianę kształtu, obniżenie czegoś; gniotąc, nadawać kształt czemuś
trykke
  sprawiać dyskomfort, ból odczuwany jako gniecenie

ugoda /uˈɡɔda/ (n)
overenskomst
  porozumienie, które kończy spór;

ugrofiński /ˌuɡrɔˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
finsk-ugrisk
  dotyczący Ugrofinów

ugrupowanie /ˌuɡrupɔˈvãɲɛ/ (n)
formasjon
  grupa ludzi o podobnych przekonaniach i/lub ze wspólnym celem

ugryźć /ˈuɡrɨɕʨ̑/ (v)
bite
  zacisnąć na czymś zęby, wbić je w coś zaciskając

ugryźć się w język /ˈuɡrɨɕʨ̑‿ɕɛ ˈvʲ‿jɛ̃w̃zɨk/ (v)
hvis du ikke har noe hyggelig å si, si ingen ting
  (przenośnie, przenośnia) powstrzymać się w ostatniej chwili od powiedzenia czegoś

ujarzmiać (v)
utnytte
  pozbawiać niszczycielskiej siły
  przejmować kontrolę nad czymś

ujawniać (v)
gi etter
  podawać do wiadomości
avsløre
  pokazywać coś, co dotąd było niejawne

ujemny /uˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
negativ
  (matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) mniejszy od zera

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (n)
uigurisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski używany przez około 10 milionów Ujgurów, głównie w Regionie Autonomicznym Sinciang w zachodnich Chinach

ujmować (v)
knipe
  chwytać ręką lub narzędziem

ujmujący (adj)
sjarmerende
  budzący sympatię

ujrzeć /ˈujʒɛʨ̑/ (v)
forstå
  zobaczyć

ujęcie /uˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
inntak
  miejsce pobierania wody spod ziemi, gazu składowiskowego, ropy itp.

ujście /ˈujɕʨ̑ɛ/ (n)
elveos
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, w którym ciek wodny wpada do większego cieku lub akwenu

ukamienować /ˌukãmʲjɛ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
steine
  zabić kogoś poprzez ukamienowanie – obrzucając go kamieniami

ukarać /uˈkaraʨ̑/ (v)
straffe
  aspekt dokonany od: karać

ukazywać /ˌukaˈzɨvaʨ̑/ (v)
avbilde
  (książkowy) pokazywać, sprawiać, że coś jest widoczne

ukierunkowywać /ˌucɛrũŋkɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
direkt
  nadawać kierunek czemuś, precyzować, określać zakres

ukleja /ukˈlɛja/ (n)
laue
  (ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych;

ukochana (n)
søting
  dziewczyna lub kobieta, którą łączy z kimś silna więź uczuciowa, miłość, przywiązanie

ukochany /ˌukɔˈxãnɨ/ (n)
søting
  osoba, którą ktoś kocha

ukoić (v)
lindre
  wpłynąć łagodząco, uspokoić, pocieszyć

ukojenie /ˌukɔˈjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
lette
  (rzeczownik odczasownikowy) od ukoić

ukoronować (v)
isse
  dokonać aktu koronacji

ukończyć /uˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
finish
  sprawić, że coś zostaje zrobione w całości

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (adj)
ukrainsk
  odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (n)
ukrainsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;

ukryty /uˈkrɨtɨ/ (adj)
gjemt
  taki, o którym nikt nie wie, którego ktoś nie chce ujawnić

ukrywać /uˈkrɨvaʨ̑/ (v)
dekke
  nie podawać wszystkich informacji, przemilczać coś o ważnego
skjule
  schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim

ukrzyżowanie /ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
korsfestelse
  zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża

układ /ˈukwat/ (n)
pakt
  porozumienie
sette sammen
  zbiór elementów powiązanych ze sobą w jakiś sposób;

układ immunologiczny (n)
immunforsvar
  (medycyna, medyczny) układ narządów umożliwiających działanie mechanizmom odporności;

układ nerwowy (n)
nervesystem
  (anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu;

układ okresowy /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (n)
periodesystemet
  zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;

układ okresowy pierwiastków /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/ (n)
periodesystemet
  (chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;

układ planetarny /ˈukwat ˌplãnɛˈtarnɨ/ (n)
solsystem
  (astronomia, astronomiczny) zbiór planet i innych ciał niebieskich krążących wokół wspólnego centrum masy;

układ przeciwpoślizgowy /ˈukwat ˌpʃɛʨ̑ifpɔɕlʲizˈɡɔvɨ/ (n)
automatisk antiblokkerings-system
  (motoryzacja) układ stosowany w pojazdach mechanicznych w celu uniknięcia blokowania kół w trakcie hamowania;

układać /ukˈwadaʨ̑/ (v)
dekke
  tworzyć całość z określonych elementów
drøfte
  negocjować

ukłuć (v)
pikk
  zranić za pomocą spiczastego przedmiotu

ul /ul/ (n)
bikube
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;

ul wielokorpusowy (n)
magasin
  (pszczelarstwo, pszczelarski) konstrukcja służąca jako pomieszczenie dla pszczół składająca się z pojedynczych elementów

ulegać /uˈlɛɡaʨ̑/ (v)
gjennomgå
  być poddawanym procesom
avkastning
  nie być w stanie czemuś się oprzeć

uległość (n)
svakhet
  cecha tego, co uległe; cecha tych, którzy są ulegli

uległy (adj)
medgjørlig
  poddający się czyjejś woli, pozwalający sobą kierować

ulepszać /uˈlɛpʃaʨ̑/ (v)
forbedre
  udoskonalać coś, poprawiać, czynić lepszym

ulepszenie /ˌulɛˈpʃɛ̃ɲɛ/ (n)
forbedring
  (rzeczownik odczasownikowy) od ulepszyć

ulewa /uˈlɛva/ (n)
skur
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) mnóstwo czegoś
høljregn
  deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody

ulga /ˈulɡa/ (n)
lettelse
  poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu
  (ekonomia, ekonomiczny) zmniejszenie podatków, opłat

ulica /uˈlʲiʦ̑a/ (n)
gate
  (urbanistyka, urbanistyczny) droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;

uliczka /uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
strede
  krótka lub wąska ulica

ulicznica /ˌulʲiʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ludder
  (przestarzałe, przestarzały) prostytutka

ulotka /uˈlɔtka/ (n)
flygeblad
  niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny

ulotny /uˈlɔtnɨ/ (adj)
diffus
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) szybko się kończący, przemijający, niemożliwy do zachowania, krótkotrwały

ultradźwięk (n)
ultralyd
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);

ultrafioletowy /ˌultrafʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
ultrafiolett
  (fizyka, fizyczny) dotyczący ultrafioletu, świecący ultrafioletem

ultrasonografia (n)
ultralyd
  (technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) metoda obrazowania organów wewnętrznych przy pomocy ultradźwięków;

ulubieniec (n)
favoritt
  ktoś, kto jest bardzo lubiany i wyróżniany przez kogoś
kjæledyr
  o zwierzęciu domowym

ulubiony /ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
favoritt
  najbardziej lubiany

umacniać (v)
befeste
  (wojskowość, wojskowy) budować obiekty fortyfikacyjne pod działania bojowe
  czynić coś trwalszym
styrke
  czynić coś bardziej wytrzymałym na zniszczenie

umiejętność /ˌũmʲjɛ̇ˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
adresse
  biegłość w danym temacie, praktyczna zdolność do robienia czegoś

umierać /ũˈmʲjɛraʨ̑/ (v)
dø
  kończyć swoje życie, przestawać żyć

umieszczać /ũˈmʲjɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
plassere
  stawiać, kłaść kogoś lub coś w określonym miejscu; umiejscawiać
  ustalać komuś miejsce pobytu

umieć /ˈũmʲjɛ̇ʨ̑/ (modal)
kunne
  potrafić coś zrobić; wiedzieć, jak coś zrobić

umięśniony (adj)
muskuløs
  mający silnie rozwinięte mięśnie

umlaut /ˈũmlawt/ (n)
omlyd
  (językoznawstwo, językoznawczy) przegłos
  znak przegłosu – dwie kropki nad literą

umniejszać (v)
forminske
  czynić coś mniej ważnym; obniżać wartość, wielkość, znaczenie

umocowywać (v)
spenne fast
  trwale łączyć coś z czymś

umowa /ũˈmɔva/ (n)
avtale
  wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania;

umożliwiać /ˌũmɔʒˈlʲivʲjäʨ̑/ (v)
muliggjøre
  dawać, tworzyć jakąś możliwość zrobienia czegoś

umrzeć /ˈũmʒɛʨ̑/ (v)
dø
  skończyć życie

umysł /ˈũmɨsw̥/ (n)
forstand
  siedlisko poznawczej i myślowej aktywności człowieka;

umywalka /ˌũmɨˈvalka/ (n)
vask
  urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;

umywać ręce /ũˈmɨvaʨ̑ ˈrɛ̃nʦ̑ɛ/ (v)
toe sine hender
  nie brać odpowiedzialności za coś

umyślnie /ũˈmɨɕl̥ʲɲɛ/ (adv)
med overlegg
  w sposób umyślny; specjalnie, zgodnie z zamiarem

umyślny (adj)
med vilje
  będący przejawem czyjegoś zamierzenia

umówić /ũˈmuvʲiʨ̑/ (v)
jatte
  ustalić, uzgodnić, postanowić, określić wraz z kimś

uncja (n)
snøleopard
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;

unia /ˈũɲja/ (n)
union
  dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści;
  (informatyka, informatyczny) typ danych w niektórych niskopoziomowych językach programowania, jak C, lub asembler, grupujący wiele różnych sposobów interpretacji tego samego fragmentu pamięci;

unicestwiać (v)
rasere
  powodować, że coś lub ktoś przestaje istnieć

unicorn (n)
enhjørning
  (neologizm) (ekonomia, ekonomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) start-up wyceniany na co najmniej miliard dolarów;

uniesienie (n)
eufori
  stan wzmożonej aktywności emocjonalnej lub uczuciowej

unieważniać (v)
annulere
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czynić coś nieobowiązującym, pozbawiać ważności

uniewinniać /ˌũɲɛˈvʲĩɲːäʨ̑/ (v)
frifinne
  oczyszczać z zarzutów

unikalny (adj)
unik
  unikatowy, wyjątkowy, rzadko spotykany

unikatowy /ˌũɲikaˈtɔvɨ/ (adj)
unik
  niepowtarzalny, wyjątkowy, szczególny

unikać /ũˈɲikaʨ̑/ (v)
unnkomme
  nie doświadczać czegoś złego, nie być czymś dotkniętym, być ominiętym przez coś
unngå
  starać się nie mieć kontaktu z czymś, trzymać się z daleka od czegoś

uniwersytecki /ˌũɲivɛrsɨˈtɛʦ̑ʲci/ (adj)
akademiker
  dotyczący uniwersytetu, związany z uniwersytetem

uniwersytet /ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/ (n)
universitet
  (edukacja, edukacyjny) wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych

unosić /ũˈnɔɕiʨ̑/ (v)
gripe
  (dawniej, dawny) o uczuciach, doznaniach: kogoś owładnąć, ugłaskać, udobruchać, ułaskawić, ukrócić, ułagodzić, okiełznać, uśmierzyć, powściągnąć , zmiękczyć
gjenopplive
  dźwigać kogoś lub coś w górę, podnosić, wznosić, dźwigać, podciągać
kidnappe
  zabierać kogoś, coś ze sobą; uchodzić z kimś, z czymś; zagarniać coś z sobą, porywać, ponieść, przenosić, zanosić na inne miejsce
dupp
  dawać się przenosić, utrzymywać się na lub nad czymś
risa
  wzlatywać w powietrze

ununbium /ũˈnũnbʲjũm/ (n)
ununbium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik

ununhexium /ˌũnũnˈxɛksʲjũm/ (n)
ununhexium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor

ununoctium /ˌũnũnˈɔktʲjũm/ (n)
ununoctium
  (przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 118 (symbol Uuo), nazwanego ostatecznie oganesson (symbol Og);

ununpentium /ˌũnũnˈpɛ̃ntʲjũm/ (n)
ununpentium
  (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 115 (symbol Uup), nazwanego ostatecznie moskow (symbol Mc);

ununquadium /ˌũnũŋˈkwadʲjũm/ (n)
ununquadium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) flerow

ununseptium /ˌũnũnˈsɛptʲjũm/ (n)
ununseptium
  (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 117 (symbol Uus), nazwanego ostatecznie tenes (symbol Ts);

ununtrium /ũˈnũntrʲjũm/ (n)
ununtrium
  (przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa radioaktywnego pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 113, oznaczanego obecnie Nh;

upadać /uˈpadaʨ̑/ (v)
avslå
  (przestarzałe, przestarzały) przestać postępować według zasad moralnych; być niemoralnym, postąpić w taki sposób
nedgang
  momentalnie, mimowolnie zmieniać pozycję ze stojącej na leżącą
  opaść, zlecieć; szybko przemieścić się w locie z góry na dół

upadek /uˈpadɛk/ (n)
fall
  przewrócenie się
nedgang
  spadnięcie

upalnie (adv)
heit
  bardzo gorąco

uparty /uˈpartɨ/ (adj)
sta
  (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś

uparty jak kozioł /uˈpartɨ ˈjak ˈːɔʑɔw/ (adj)
sta som et esel
  bardzo uparty, nieustępliwy

uparty jak osioł /uˈpartɨ ˈjak ˈɔɕɔw/ (adj)
sta som et esel
  bardzo uparty

upał /ˈupaw/ (n)
hetetokt
  (meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur;

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu (v)
slå to fluer i én smekk
  załatwić dwie sprawy jednocześnie

upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu (idiom)
slå to fluer i ett smekk
  załatwić dwie sprawy przy jednej okazji, odnieść podwójną korzyść

upijać /uˈpʲijäʨ̑/ (v)
drikke
  brać łyka z wierzchu

upiór /ˈupʲjur/ (n)
spektrum
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) wampir, zmarły atakujący w nocy żywych

upiększać /uˈpʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
forskjønne
  czynić coś piękniejszym, dodawać ozdobniki, dekoracje

upodobanie (n)
forkjærlighet
  zainteresowanie, skłonność, sympatia do kogoś lub czegoś

upokarzać /ˌupɔˈkaʒaʨ̑/ (v)
ydmyke
  poniżać kogoś, obrażać czyjąś godność

upokorzenie (n)
ydmykelse
  wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu

upominać (v)
advare
  skłaniać kogoś do właściwego zachowywania się
beskytte
  (potocznie, potoczny) brać kogoś w obronę czy wstawiennictwo
behov
  zwracać się do kogoś o coś, przypominając; ponownie prosić lub zarządać

upominek (n)
gave
  zwykle nieduża rzecz ofiarowana komuś

upomnienie /ˌupɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
purring
  (administracja) pismo przypominające albo zawierające ostrzeżenie czy naganę
refse
  karcąca uwaga

uporządkowywać (v)
gjøre
  doprowadzać do ładu
bestille
  układać według określonego planu, np. w określonej kolejności

upoważniać (v)
berettige
  dawać komuś pełnomocnictwo do przeprowadzania czynności formalnych

upośledzony (adj)
bevegelseshemmet
  wykazujący niedorozwój umysłowy jakiegoś stopnia

upraszczać (v)
forenkles
  sprawiać, że coś staje się prostsze, tłumaczyć coś prosto, w przystępny sposób

uprawiać /uˈpravʲjäʨ̑/ (v)
utøve
  zajmować się regularnie jakąś czynnością
dyrke
  zajmować się uprawą rośliny lub ziemi

uprawnienie /ˌupravʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
rett
  prawo do wykonywania czegoś przez daną osobę

uprawniony (adj)
berettiget
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający podstawy prawne
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający prawo do czegoś

uprowadzać (v)
kidnappe
  zmuszać kogoś do pójścia ze sobą lub porywać środek lokomocji

uprowadzić (v)
kapring
  zmusić kogoś do pójścia ze sobą lub porwać środek lokomocji

uprościć /uˈprɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
forenkles
  uczynić coś prostszym, mniej skomplikowanym

uprzednio (adv)
i forkant
  przed danym momentem, wydarzeniem; wcześniej

uprzedzać (v)
advare
  powiadamiać o niebezpieczeństwie

uprzedzenie /ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
fordom
  nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś

uprzejmość /uˈpʃɛjmɔɕʨ̑/ (n)
høflighet
  uprzejmy zwrot grzecznościowy, uprzejmy uczynek, gest, przysługa
vennlighet
  uprzejmy, grzeczny i życzliwy stosunek do ludzi

uprzejmy /uˈpʃɛjmɨ/ (adj)
vennlig
  zachowujący się zgodnie z zasadami dobrego wychowania

uprząż (n)
slynge
  (technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś
utnytte
  (zootechnika, zootechniczny) pasy zakładane na konia, dzięki którym możliwe jest użycie zwierzęcia do pracy w zaprzęgu

upust (n)
avslag
  (handel, handlowy) obniżenie ceny

upuszczać (v)
slippe
  pozwalać wypaść z rąk

uran /ˈurãn/ (n)
uran
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;

uran zubożony (n)
utarmet uran
  (chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie;

uratować /ˌuraˈtɔvaʨ̑/ (v)
redning
  korzystnie zmienić bieg wydarzeń
berge
  ochronić, ocalić, pomóc komuś uniknąć nieszczęścia

urażać (v)
skadet
  naruszać wrażliwe, bolące miejsce przez dotknięcie lub przez silniejszy bodziec
  wyrządzać przykrość

urbanistyczny (adj)
urban
  dotyczący urbanistyki

uregulowanie (n)
regulering
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przepis prawny

urlop /ˈurlɔp/ (n)
ferie
  dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi;

urna /ˈurna/ (n)
valgurne
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pojemnik, do którego wyborcy wrzucają swoje głosy
urne
  pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;

uroczy /uˈrɔʧ̑ɨ/ (adj)
sjarmerende
  pełen uroku, atrakcyjny, pociągający, czarujący

uroczystość /ˌurɔˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
etegilde
  uroczyste obchodzenie jakiegoś święta, wydarzenia itp.

uroczysty /ˌurɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
høytidelig
  obchodzony w sposób podniosły, odznaczający się okazałością

urodzaj (n)
overflod
  (potocznie, potoczny) obfitość, duża ilość czegoś

urodzajny (adj)
flink
  taki, w którym zebrano wysokie plony

urodzenie /ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
fødsel
  (rzeczownik odczasownikowy) od urodzić

urodziny /ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
fødselsdag, bursdag
  rocznica dnia narodzin

urodzić /uˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
bære
  aspekt dokonany od: rodzić
bli født
  aspekt dokonany od: rodzić się

urojenie (n)
fantasifoster
  myśl lub pomysł nie do zrealizowania

urok /ˈurɔk/ (n)
stave
  (dawniej, dawny) według wierzeń ludowych: negatywna siła magiczna mogąca komuś lub czemuś szkodzić

urologia /ˌurɔˈlɔɟja/ (n)
urologi
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;

uruchamiać /ˌuruˈxãmʲjäʨ̑/ (v)
anvendelse
  (bankowość, bankowy) zaczynać wykorzystywać jakieś środki finansowe
rykk
  włączać jakąś maszynę

urugwajski /ˌuruɡˈvajsʲci/ (adj)
uruguayansk
  związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju

urwis (n)
rakkerunge
  chłopiec lubiący płatać figle

urwisko /urˈvʲiskɔ/ (n)
klippe
  przepaść
  stroma ściana skalna

urzeczywistniać /ˌuʒɛʧ̑ɨˈvʲistʲɲäʨ̑/ (v)
iverksette
  realizować coś

urząd /ˈuʒɔ̃nt/ (n)
myndighet
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół osób i środków potrzebnych do wykonywania zadań organu administracji publicznej;
byrå
  budynek, w którym mieści się urząd (1.1)
post
  stanowisko, funkcja, obowiązki pełnione przez kogoś w hierarchii państwowej lub innej

urządzenie /ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
apparat
  mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności

urządzenie peryferyjne (n)
perifer
  (informatyka, informatyczny) każde niesamodzielne urządzenie komputerowe sterowane przez jednostkę centralną i realizujące jakieś specjalne zadanie np. drukowanie, wyświetlanie obrazu, wprowadzanie danych, zapis informacji na nośnikach;

urządzić (v)
ordne
  ułożyć według planu, uregulować, ustanowić
  zorganizować jakieś wydarzenie
innrede
  wyposażyć coś w odpowiednie urządzenia, zorganizować wystrój

urzędnik /uˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
tjenestemann
  osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;

urzędować (v)
arbeide
  pełnić obowiązki urzędnika

urzędowy /ˌuʒɛ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
offisiell
  oficjalnie przyjęty
  dotyczący urzędu

usankcjonować /ˌusãŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
godkjenne
  autorytatywnie zatwierdzić, nadać moc prawną lub urzędową

usilny (adj)
augeblikk
  taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku

usiłowanie /ˌuɕiwɔˈvãɲɛ/ (n)
forsøke
  (rzeczownik odczasownikowy) od usiłować

usiłować /ˌuɕiˈwɔvaʨ̑/ (v)
forsøke
  bardzo usilnie starać się; działać w celu osiągnięcia czegoś

uskok /ˈuskɔk/ (n)
forkastning
  (geologia, geologiczny) pęknięcie mas skalnych, wzdłuż którego nastąpiło ich przesunięcie względem siebie;

uspokajać /ˌuspɔˈkajäʨ̑/ (v)
berolige
  przywracać spokój, utulać, łagodzić, usuwać obawy, zdenerwowanie
hysj!
  skłaniać, nawoływać do ciszy, milczenia, hamować, uciszać
kjøle
  odzyskiwać spokój, stawać się spokojnym

usposobienie (n)
humør
  nastrój, chwilowy stan psychiczny
temperament
  temperament, zespół stałych skłonności i cech psychicznych

usprawiedliwiać /ˌuspravʲjɛˈdlʲivʲjäʨ̑/ (v)
unnskyld meg
  oczyszczać z zarzutów, podawać usprawiedliwienie
forsvare
  wyjaśniać motywy działania

usta /ˈusta/ (n)
munn
  (anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;

ustalać /uˈstalaʨ̑/ (v)
etablere
  czynić niezmiennym
  stwierdzać coś po zbadaniu
bestemme
  pozbawiać chwiejności, usztywniać
  wybierać, wyznaczać, uzgadniać coś, jakąś wartość dla czegoś

ustalenie /ˌustaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
avgjørelse
  wynik ustalania, decyzja

ustanawiać /ˌustãˈnavʲjäʨ̑/ (v)
etablere
  mianować, powoływać jakiś organ władzy

ustawa /uˈstava/ (n)
lov
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej);

ustawać (v)
slutte
  (podniośle) przestawać dziać się lub istnieć
falle
  (podniośle) przestawać wykonywać coś z powodu zmęczenia

ustawiać /uˈstavʲjäʨ̑/ (v)
bek
  o namiocie: rozbić
justere
  powodować określone działanie mechanizmu, urządzenia
ordne
  stawiać w jakimś porządku
ordlegge
  umieszczać kogoś, coś w określonej pozycji

ustawiczny (adj)
kontinuerlig
  ciągle trwający

ustawienie /ˌustaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
instilling
  stan konfiguracji udządzenia lub programu

ustawodawczy (adj)
legislativ
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) opracowujący i wydający ustawy; związany z wydawaniem ustaw

usterka (n)
havari
  nieduża wada w urządzeniu
feil
  niewielki błąd w tekście

ustnie (adv)
muntlig
  komunikując się słowami wymawianymi

ustnik /ˈustʲɲik/ (n)
telefonrør
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część instrumentu dętego w postaci rurki trzymanej w ustach lub przykładanej do nich w celu wdmuchania powietrza;
  część aparatu służącego nurkowi do oddychania
munnstykke
  część papierosa lub fajki trzymana w ustach podczas palenia

ustrojstwo /uˈstrɔjstfɔ/ (n)
dings
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) o nieznanym, bliżej nieokreślonym mechanizmie, urządzeniu

ustronny (adj)
avsides
  położony z dala od czegoś lub kogoś

ustęp (n)
dass
  (przestarzałe, przestarzały) ubikacja, zwłaszcza gdy publiczna

ustępliwość (n)
svakhet
  cecha tego, co ustępliwe; cecha tych, którzy są ustępliwi

ustępliwy /ˌustɛ̃mˈplʲivɨ/ (adj)
føyelig
  o człowieku, instytucji itp.: taki, który jest skłonny do ustępstw

ustępować (v)
avgi
  dawać wolne miejsce lub drogę
gi etter
  pod naciskiem zmieniać postępowanie lub stanowisko
avta
  przestawać (lub coraz mniej) się objawiać lub występować

usuwanie /ˌusuˈvãɲɛ/ (n)
sletting
  (rzeczownik odczasownikowy) od usuwać

usuwać /uˈsuvaʨ̑/ (v)
slette
  (informatyka, informatyczny) kasować dane z dysku itp.
fjerne
  sprawiać, że coś nie znajduje się już w miejscu, w którym było

usychać (v)
sokkel
  (botanika, botaniczny) ginąć z braku wody
  (przenośnie, przenośnia) bardzo przeżywać

uszczelniać (v)
forsegling
  (technologia, technika, techniczny) czynić szczelnym; powodować ścisłe przyleganie elementów czegoś poprzez wypełnienie luk

uszczerbek /uʃˈʧ̑ɛrbɛk/ (n)
skade
  (książkowy) poniesiona strata lub szkoda

uszczypliwy (adj)
skarp
  mający na celu wyrządzenie komuś przykrości, złośliwy

uszczęśliwiać (v)
glede
  czynić szczęśliwym

uszkadzać (v)
skadet
  niszczyć tkankę lub narząd
skade
  psuć coś

uszkodzenie /ˌuʃkɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
skade
  (technologia, technika, techniczny) awaria, usterka

uszkodzony (adj)
defekt
  taki, który uległ uszkodzeniu

uszlachetniać (v)
pode
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) (zootechnika, zootechniczny) tworzyć lepsze odmiany hodowlane
adle
  czynić lepszym, podnosić moralnie

uszny /ˈuʃnɨ/ (adj)
øre
  związany z uchem

usługa /uˈswuɡa/ (n)
servise
  działalność gospodarcza służąca zaspokajaniu potrzeb ludzi
  okazana pomoc

usługobiorca /ˌuswuɡɔˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
kunde
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) osoba fizyczna lub prawna korzystająca z usług

utarty (adj)
sette sammen
  powszechnie przyjęty

utopia /uˈtɔpʲja/ (n)
utopi
  nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego

utożsamiać /ˌutɔʃˈsãmʲjäʨ̑/ (v)
identifisere seg
  stwierdzać tożsamość, identyczność; uznawać za przedstawiciela grupy, za tę samą osobę

utrata /uˈtrata/ (n)
tap
  (książkowy) fakt, że ktoś został pozbawiony kogoś lub czegoś

utrudniać /uˈtrudʲɲäʨ̑/ (v)
gjøre vanskleligere
  sprawiać trudność, czynić coś trudniejszym

utrudnienie /ˌutrudʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
dekke
  to, co utrudnia wykonanie czegoś

utrwalać (v)
fikse
  (fotografia) nadawać trwałość zdjęciom poprzez zastosowanie właściwych odczynników
innskrive
  (technologia, technika, techniczny) zapisywać na nośniku celem późniejszego odczytania lub odtworzenia
befeste
  nadawać trwałość, utwierdzać, ugruntowywać
gjenta
  starać się dobrze zachować w pamięci, ucząc się, powtarzając materiał
befeste
  stawać się trwalszym, ugruntowywać się, utwierdzać się

utrzymanie /ˌuṭʃɨ̃ˈmãɲɛ/ (n)
losjere
  wyżywienie; czasem także: możliwość pobytu, noclegu
bevare
  środki, pieniądze niezbędne do życia

utrzymywać /ˌuṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
bevare
  mieć kogoś lub coś na utrzymaniu
  popierać pogląd, powtarzać jakąś opinię
opprettholde
  zachowywać coś w określonym stanie
leve
  opłacać swoje potrzeby

utworzenie /ˌutfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
fundament
  zorganizowanie czegoś (stowarzyszenia, instytucji (et cetera))

utwór /ˈutfur/ (n)
arbeide
  dzieło literackie lub muzyczne

utykać (v)
stappe
  wypełniać czymś szpary, aby coś nie przedostało się przez nie
halte
  chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych

uwaga /uˈvaɡa/ (interjection)
pass opp
  uwaga! → okrzyk, mający na celu ostrzec przed niebezpieczeństwem

uwaga /uˈvaɡa/ (n)
advarsel
  pouczenie, upomnienie; krytyka czyjegoś zachowania
oppmerksomhet
  skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą
merknad
  spostrzeżenie, komentarz lub wypowiedź dotycząca czegoś

uważać /uˈvaʒaʨ̑/ (v)
synes
  mieć zdanie na jakiś temat; być zdania
regne
  sądzić coś o kimś lub czymś
  uznawać; poczytywać

uważny /uˈvaʒnɨ/ (adj)
oppmerksom
  charakteryzujący się uwagą, rozwagą, ostrożnością; taki, który czuwa, uważa

uwielbiać /uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑/ (v)
beundre
  bardzo coś/kogoś lubić
tilbe
  otaczać kogoś miłością

uwierać (v)
trykke
  gnieść, uciskać

uwiąz (n)
tjor
  linka lub łańcuch, którym przywiązane jest zwierzę

uwięzić (v)
fengsel
  pozbawić wolności, zamknąć w więzieniu

uwodzić /uˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
forføre
  porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; (potocznie, potoczny) podrywać kogoś

uwolnić /uˈvɔlʲɲiʨ̑/ (v)
frita
  oswobodzić kogoś z jakichś ograniczeń lub od czegoś nieprzyjemnego
befri
  wypuścić na wolność, oswobodzić
  usunąć więzy ograniczające ruchy
  z zarzutów: oczyścić

uwłaczający (adj)
nedsettende
  przynoszący ujmę

uzależnienie /ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
avhengnad
  (psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem

uzasadniać /ˌuzaˈsadʲɲäʨ̑/ (v)
rettferdiggjøre
  podawać argumenty, powody lub dowody na słuszność lub prawdziwość czegoś

uzasadniony (adj)
berettiget
  oparty na słusznych podstawach, mający obiektywne uzasadnienie

uzbrojony po zęby (adj)
bevæpnet til tennene
  (żartobliwie) wyposażony w znaczną ilość broni

uzda (n)
bissel
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) część uprzęży konia, muła lub osła;

uzdolnienie (n)
begavelse
  zespół cech umożliwiających komuś wykonywanie działania w danej dziedzinie na niezwykłym, wysokim poziomie

uzdrawiać (v)
skjule
  czynić kogoś zdrowym

uzgadniać /uzˈɡadʲɲäʨ̑/ (v)
justere
  doprowadzać do zgodności
jatte
  doprowadzać do zgody

uznanie /uˈznãɲɛ/ (n)
diskresjon
  ocena, wyczucie

uznawać /uzˈnavaʨ̑/ (v)
anta
  potwierdzać czyjeś prawa, pozycję, suwerenność
  zgadzać się z czymś
regne
  stwierdzać, że ktoś lub coś jest kimś lub czymś innym
  stwierdzać, że ktoś lub coś ma określone cechy

uzupełnienie /ˌuzupɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
tilskudd
  to, co jest dopełnieniem, rozwinięciem, dodatkiem do czegoś

uzurpować /ˌuzurˈpɔvaʨ̑/ (v)
usurpere
  bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać

uzyskanie /ˌuzɨˈskãɲɛ/ (n)
forsterkning
  (rzeczownik odczasownikowy) od uzyskać

ułamek /uˈwãmɛk/ (n)
brøk
  (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)

ułamek niewłaściwy (n)
uekte brøk
  (matematyka, matematyczny) ułamek, w którym licznik jest większy lub równy mianownikowi

ułan /ˈuwãn/ (n)
ulan
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej

ułaskawienie /ˌuwaskaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
benådning
  (potocznie, potoczny) dokument, którego podpisanie skutkuje ułaskawieniem (1.1)
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) całkowite lub częściowe darowanie skazanemu kary orzeczonej prawomocnie przez sąd lub zamiana takiej kary na łagodniejszą;

ułatwiać /uˈwatfʲjäʨ̑/ (v)
forenkles
  sprawiać, że coś staje się dla kogoś łatwiejsze

ułomny (adj)
bevegelseshemmet
  posiadający wady budowy ciała

uścisk /ˈuɕʨ̑isk/ (n)
klem
  otoczenie kogoś ramionami i przytulenie

uśmiech /ˈuɕmʲjɛx/ (n)
smil
  zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;

uśmiechać się /uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
smile
  wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy

uśmierzać (v)
lindre
  (medycyna, medyczny) zmniejszać bądź usuwać objawy
undertrykke
  powodować ustępowanie lub zakończenie

uświadamiać (v)
begripe
  zdawać sobie sprawę z czegoś, uzmysławiać sobie coś

uświęcać (v)
helliggjøre
  sprawiać, by ktoś lub coś stawało się święte

użycie /uˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
bruksområde
  skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś

użytek /uˈʒɨtɛk/ (n)
nytte
  użycie, używanie, użytkowanie

użytkownik /ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/ (n)
bruker
  osoba, która używa czegoś, użytkuje coś

użytkowy (adj)
anvendbar
  przeznaczony do użytku, dający się użytkować

używanie /ˌuʒɨˈvãɲɛ/ (n)
bruk
  (rzeczownik odczasownikowy) od używać

używany /ˌuʒɨˈvãnɨ/ (adj)
brukt
  mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania

używać /uˈʒɨvaʨ̑/ (v)
anvende
  korzystać z czegoś do zrobienia czegoś

via /ˈvʲi<sup>j</sup>a/ (preposition)
gjennom
  …służący do określenia miejscowości, przez którą przebiega trasa podróży lub transportu

w /f/ /v/ /vu/ (preposition)
til
  …określający kierunek czynności
i
  …określający wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.)
  …określający czas zaistnienia czynności; czas trwania czynności
  …określający ilość lub liczbę elementów
  …określający stan podmiotu
  …określający ubiór
  …określający wzór na materiale, kształt czegoś

w celu /ˈf‿ʦ̑ɛlu/
slik at
  przyłącza określenie celu, w jakim ktoś działa; aby, by

w ciągu /ˈfʲ‿ʨ̑ɔ̃ŋɡu/
forbi
  wskazuje odcinek czasu stanowiący ramy czasowe dla opisywanych zdarzeń

w ciąży (adj)
gravid
  (fizjologia, fizjologiczny) taka, która została ciężarną

w cztery oczy /ˈf‿ʧ̑tɛrɨ ˈɔʧ̑ɨ/ (adv)
på tomannshånd
  na osobności, bez udziału osób trzecich

w dodatku (adv)
enn videre
  ponadto, dodatkowo, poza tym, oprócz tego

w dół
ned
  …informujący o miejscu, przebiegu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności w kierunku niżej od omawianej pozycji

w dół (adv)
ned
  w kierunku tego, co znajduje się niżej; coraz niżej

w formie /ˈf‿ːɔrmʲjɛ/ (adj)
deilig
  w dobrej kondycji

w górę /ˈv‿ɡurɛ/ (adv)
opp
  określenie kierunku powyżej czegoś
  (hydrologia, hydrologiczny) w kierunku źródła
  (ekonomia, ekonomiczny) wzrastając, zwiększając swoją wartość

w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego (interjection)
i Faderens, Sønnens og Den Hellige Ånds navn
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijańskie wezwanie rozpoczynające modlitwę

w końcu /ˈf‿kɔ̃j̃nʦ̑u/ (adv)
til sjuende og sist
  ostatecznie, wreszcie, nareszcie (najczęściej po długim czekaniu)
endelig
  właściwie, tak naprawdę

w lewo (adv)
venstre
  w kierunku, który znajduje się po lewej stronie

w miarę (adv)
noenlunde
  umiarkowanie, dość, dosyć, całkiem, względnie

w międzyczasie /ˌv‿mʲjɛ̃nʣ̑ɨˈʧ̑aɕɛ/ (idiom)
imens
  (potocznie, potoczny) między jednym wydarzeniem a drugim

w obrębie
innenfor
  wskazuje na zakres, dziedzinę

w ogóle /v‿ɔˈɡulɛ/ /ˈv‿ɔɡulɛ/ (adv)
overhodet
  ogólnie, w sumie, podsumowując

w pocie czoła /ˈf‿pɔʨ̑ɛ ˈʧ̑ɔwa/ (adv)
i sitt ansikts sved
  z wielkim wysiłkiem

w poprzek
forbi
  przyimek wskazujący, że coś znajduje się lub porusza prostopadle do długości danego obiektu

w porządku (interjection)
ok
  (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zgodę na coś
  (potocznie, potoczny) zwrot wyrażający zrozumienie, uznanie czegoś (lub kogoś) za dobre, do przyjęcia, możliwe, prawidłowe

w przeciwieństwie do /ˌf‿pʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfʲjɛ ˈdɔ/
i motsetning til
  przeciwnie w porównaniu do czegoś, inaczej niż coś

w przybliżeniu (adv)
om lag
  blisko, ale niedokładnie tak

w razie
i tilfelle
  wskazuje na warunek

w rzeczywistości /ˌv‿ʒɛʧ̑ɨvʲiˈstɔɕʨ̑i/ (adv)
egentlig
  naprawdę, w istocie, istotnie, faktycznie, rzeczywiście

w sposób (adv)
fordi
  w jakimś stylu

w stosunku do /f‿stɔˈsũnku ˈdɔ/
angående
  wobec, do, względem

w sumie /f‿sũmˈjɛ/ (adv)
alt i alt
  na moment zakończenia jakiegoś przedsięwzięcia

w wyniku
deretter
  …tworząca konstrukcje opisujące przyczynę omawianego zjawiska czy wydarzenia

w zamian (adv)
til gjengjeld
  dając albo otrzymując coś za coś

w zasadzie /v‿zaˈsaʥ̑ɛ/
i prinsippet
  …komunikuje iż wyrażony sąd jest bliski rzeczywistości mimo pewnych przesłanek przemawiających przeciwko

w środku (adv)
inne
  we wnętrzu czegoś

wabić (v)
lokke
  działać przyciągająco
hete
  o zwierzętach: nazywać się

wachlarz /ˈvaxlaʃ/ (n)
vifte
  ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto;

wachta (n)
vakt
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) grupa marynarzy pełniących służbę
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) służba pełniona przez marynarza na statku

wada /ˈvada/ (n)
gal
  cecha obniżająca wartość przedmiotu
forkastning
  ujemna cecha charakteru

waga /ˈvaɡa/ (n)
vekt
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do pomiaru ciężaru;
  (potocznie, potoczny) ciężar czegoś lub kogoś
  (przenośnie, przenośnia) znaczenie, wartość
  (sport, sportowy) w boksie: kategoria zawodników o zbliżonej wadze (1.2)

wagarować (v)
skulke
  opuszczać zajęcia szkolne samowolnie, bez uzasadnionej przyczyny

wagon /ˈvaɡɔ̃n/ (n)
vogn
  (kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów;

wahadło (n)
pendel
  ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała

wahadłowiec /ˌvaxadˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
romferge
  (astronautyka, astronautyczny) statek kosmiczny zdolny do wielokrotnego startu i powrotu na Ziemię;

wahać /ˈvaxaʨ̑/ (v)
nøle
  nie móc podjąć jednoznacznej decyzji, zastanawiać się nad nią

wakacje /vaˈkaʦ̑ʲjɛ/ (n)
ferie
  okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków;

walczyć /ˈvalʧ̑ɨʨ̑/ (v)
slåss
  toczyć walkę, uczestniczyć w walce

waleczny /vaˈlɛʧ̑nɨ/ (adj)
dristig
  odznaczający się męstwem, odwagą w walce

walet /ˈvalɛt/ (n)
jekke
  (termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);

walijski /vaˈlʲijsʲci/ (adj)
walisisk
  związany z Walią, dotyczący Walii

walijski /vaˈlʲijsʲci/ (n)
walisisk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język walijski (1.1); język z grupy języków celtyckich, którym posługuje się ponad 600 tys. mieszkańców Walii;

walizka /vaˈlʲiska/ (n)
koffert
  rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;

walić /ˈvalʲiʨ̑/ (v)
brenne
  (potocznie, potoczny) strzelać z broni

walić konia /ˈvalʲiʨ̑ ˈkɔ̃ɲa/ (v)
runke
  (wulgarnie, wulgaryzm) (eufemistycznie) pobudzać męskiego członka

walka /ˈvalka/ (n)
kamp
  siłowe lub zbrojne rozstrzyganie konfliktu
  (przenośnie, przenośnia) zmaganie z czymś, zwalczanie czegoś
  (sport, sportowy) mecz bokserski lub mecz innego sportu kontaktowego

walor /ˈvalɔr/ (n)
kvalitet
  cecha wyróżniająca, szczególnie pozytywna

waloński (adj)
Vallonsk
  związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów

waloński (n)
Vallonsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język waloński;

waluta /vaˈluta/ (n)
valuta
  (bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;

wampir /ˈvãmpʲir/ (n)
vampyr
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;
  (zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków;

wanad /ˈvãnat/ (n)
vanadium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;

wanderlust (n)
reisefeber
  zamiłowanie do włóczęgi, tęsknota za podróżami, pociąg do podróżowania

wanilia /vãˈɲilʲja/ (n)
vanilje
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;

wanna /ˈvãnːa/ (n)
badekar
  duże naczynie do kąpieli

wanta /ˈvãnta/ (n)
vant
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu;

wapień /ˈvapʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
kalkstein
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia;

wapno (n)
kalk
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;

wapń /vapʲɲ̊/ (n)
kalsium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;

warchlak /ˈvarxlak/ (n)
grisunge
  młode dzika w pierwszym roku życia;
  młode świni domowej w pierwszym roku życia

warczeć (v)
knurre
  o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku

wareski (adj)
væring
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Waregami, dotyczący Waregów

warga /ˈvarɡa/ (n)
leppe
  (anatomia, anatomiczny) parzysty fałd skórny ograniczający usta;

warga sromowa (n)
skamleppe
  (anatomia, anatomiczny) każdy z czterech parzystych fałdów skórnych u wejścia do kobiecej pochwy;

wargowy (adj)
labial
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący warg, ust
  (fonetyka, fonetyczny) związany z artykulacją ustami

wariactwo (n)
galskap
  (potocznie, potoczny) szalone zachowanie, czyn niedorzeczny, sprzeczny ze zdrowym rozsądkiem

wariant /ˈvarʲjãnt/ (n)
variant
  inne rozwiązanie, opracowanie, inna wersja

wariat /ˈvarʲjat/ (n)
dåre
  (potocznie, potoczny) człowiek chory psychicznie

warkocz /ˈvarkɔʧ̑/ (n)
flette
  (fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów
  coś zaplecionego tak jak warkocz (1.1)

warkoczyk /varˈkɔʧ̑ɨk/ (n)
hestehale
  (zdrobniale) od: warkocz

warstwa /ˈvarstfa/ (n)
lag
  (geologia, geologiczny) forma występowania skał osadowych;
  grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię;
  każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn

warsztat /ˈvarʃtat/ (n)
verksted
  (motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi
  (rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej
benke
  (rzemiosło, rzemieślniczy) stół z kompletem narzędzi do wykonania określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej

warsztat tkacki (n)
vev
  (włókiennictwo) proste urządzenie do wytwarzania tkanin nazywane również krosnem ręcznym;

warta /ˈvarta/ (n)
vakt
  straż pełniona przez jedną lub kilka osób;

wartki /ˈvartʲci/ (adj)
hurtig
  szybko płynący

wartość /ˈvartɔɕʨ̑/ (n)
størrelse
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego
sette pris på
  kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa
  określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny
  zwykle lm zasada moralna, przekonanie

waruj /ˈvaruj/ (interjection)
ned
  komenda dla psa, aby ten przywarł do ziemi w pozycji oczekującej

warunek /vaˈrũnɛk/ (n)
tillatelse
  (tylko w liczbie mnogiej) sytuacja
betingelse
  ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe

warunkować (v)
betinge
  stanowić warunek czego; wpływać na przebieg

warunkowy /ˌvarũŋˈkɔvɨ/ (adj)
kondisjonalis
  (przymiotnik) od: warunek

warzywo /vaˈʒɨvɔ/ (n)
grønnsak
  roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm

warzyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
brygge
  przygotowywać piwo

wasz /vaʃ/ (pronoun)
deres
  2. (osoba) lm

wat /vat/ (n)
watt
  (fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;

wata /ˈvata/ (n)
sukkerspinn
  (zobacz) wata cukrowa

wata cukrowa /ˈvata ʦ̑uˈkrɔva/ (n)
sukkerspinn
  (spożywczy) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;

wataha /vaˈtaxa/ (n)
horde
  (przenośnie, przenośnia) duża grupa ludzi, zwykle niebezpieczna lub uciążliwa dla otoczenia
kortstokk
  (łowiectwo, łowiecki) stado wilków lub dzików;

wawrzyn /ˈvavʒɨ̃n/ (n)
laurbær
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych;
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu (1.1) będący symbolem zwycięstwa i chwały w starożytnej Grecji i Rzymie
  (przenośnie, przenośnia) nagroda, którą przyznaje się za wybitne osiągnięcia w pewnej dziedzinie

wazelina (n)
vaselin
  (chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;

wazon /ˈvazɔ̃n/ (n)
vase
  ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów

wał /vaw/ (n)
mast
  narzędzie w kształcie walca osadzonego w ramie na osi, służące do ugniatania i wyrównywania gruntu, nawierzchni dróg itp.

wałach /ˈvawax/ (n)
vallak
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;

wałek do ciasta /ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta/ (n)
kjevle
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;

wałkować /vawˈkɔvaʨ̑/ (v)
kjevle
  rozpłaszczać kawałek ciasta wałkiem

wałkoń (n)
lat
  osoba, której nie chce się pracować

wałęsa (n)
vagabond
  (dawniej, dawny) ten, kto się wałęsa, włóczęga, próżniak

ważka /ˈvaʃka/ (n)
øyenstikker
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważek (Odonata Fabricius), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;

ważny /ˈvaʒnɨ/ (adj)
viktig
  mający duże znaczenie

ważyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
veie
  określać czyjś ciężar za pomocą wagi
  mieć jakiś ciężar, masę

wbijać /ˈvbʲijäʨ̑/ (v)
banke
  zagłębiać coś w czymś przez uderzanie lub nacisk

wbrew /vbrɛf/ (preposition)
mot
  sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś

wcale /ˈfʦ̑alɛ/ (adv)
ganske
  …(potocznie, potoczny) komunikujący, że jakiś stan dotyczy wspomnianego obiektu w stopniu wystarczającym, wbrew oczekiwaniom

wchodzić /ˈfxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
stige inn
  rozpoczynać grę, np. na boisku, w karty
  stawać się członkiem czegoś
  stawać się elementem zbioru, elementem składowym
  wspinać się, iść w górę
  wstępować na coś nogą (nogami)
  wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.

wchłaniać (v)
påta seg
  czynić częścią większej całości, np. grupy
  wciągać w siebie, chłonąć, wsysać

wcielenie (n)
inkarnasjon
  (rzeczownik odczasownikowy) od wcielić

wciskać (v)
klemme
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wlewać do czegoś wyciskany sok
påtvinge
  (potocznie, potoczny) zmuszać do przyjęcia czegoś
dytte
  naciskać przycisk, jakiś mechanizm dźwigniowy
støt
  przyciskając, umieszczać w czymś ciasnym lub tam, gdzie jest mało miejsca
gjennomføre
  wkładać z trudem coś ciasnego
klemme
  dostawać się z trudem

wciągać /ˈfʲʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
loppe
  ciągnąc coś, unosić to do góry
påta seg
  o książce, filmie, grze: absorbować

wciąż /fʲʨ̑ɔ̃w̃ʃ/ (adv)
destillasjonsapparat
  wykonując jakąś czynność cały czas, bez przerwy

wczasy /ˈfʧ̑asɨ/ (n)
ferie
  zorganizowany wielodniowy wypoczynek poza miejscem zamieszkania

wczesny /ˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
tidlig
  taki, który jest u swojego początku

wcześnie /ˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
tidlig
  podczas początkowego etapu trwania czegoś

wcześniej /ˈfʧ̑ɛɕɲɛ̇j/ (adv)
siden
  przed upływem pewnego określonego czasu; przed jakimś wydarzeniem

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
i går, igår
  w dniu poprzedzającym dzisiejszy

wczorajszy /fʧ̑ɔˈrajʃɨ/ (adj)
i går
  taki, który był wczoraj, dotyczy poprzedniego dnia; z dnia poprzedniego

wdech (n)
inspirasjon
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wprowadzania powietrza do układu oddechowego

wdowa /ˈvdɔva/ (n)
enke
  kobieta, której ostatni mąż nie żyje;

wdowiec /ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
enkemann
  mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje

wdychać /ˈvdɨxaʨ̑/ (v)
puste
  wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc

wdzięczność /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
takknemlighet
  uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa

wdzięczny /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
takknemlig
  pełen wdzięczności

wdzięk /vʲʥ̑ɛ̃ŋk/ (n)
betalingsutsettelse
  sprawianie miłego wrażenia swoim wyglądem i / lub zachowaniem

weber /ˈvɛbɛr/ (n)
weber
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;

według /ˈvɛdwuk/ (preposition)
ifølge
  …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem
  …wyrażający autora czegoś

weekend (n)
helg
  sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia

weganin /vɛˈɡãɲĩn/ (n)
veganer
  człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcego

weganizm /vɛˈɡãɲism̥/ (n)
veganisme
  styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzaną odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);

wegetarianin /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/ (n)
vegetarianer
  człowiek, który nie je mięsa

wegetarianizm /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
vegetarianisme
  sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;

wegetariański /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
vegetarianer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
  związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu

wehikuł /vɛˈxʲikuw/ (n)
kjøretøy
  (żartobliwie) środek transportu

wejście /ˈvɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
entré
  miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć

weksylologia /ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/ (n)
veksillologi
  nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;

welin /ˈvɛlʲĩn/ (n)
pergament
  dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry;

welomobil (n)
velomobil
  (transport, transportowy) trzy lub czterokołowy rower rozbudowany o opływową kabinę, niekiedy wspomagany silnikiem

welur /ˈvɛlur/ (n)
velur
  (włókiennictwo) tkanina osnowowa z krótkim włosem tworzącym okrywę runową, rodzaj pluszu

welurowy (adj)
velur
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (włókiennictwo) wykonany z weluru

wena /ˈvɛ̃na/ (n)
flaks
  (dawniej, dawny) szczęście sprzyjające komuś, zwłaszcza w grze
inspirasjon
  (książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (adj)
venetiansk
  odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji

wenezuelski /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci/ (adj)
venezuelansk
  odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków

wentyl (n)
klaff
  zawór doprowadzający i odprowadzający powietrze (np. w piłce lub w kole)

wentylator /ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr/ (n)
vifte
  (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;

weranda /vɛˈrãnda/ (n)
veranda
  (architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach

werdykt /ˈvɛrdɨkt/ (n)
utslag
  decyzja podjęta przez sędziów, jurorów, ławę przysięgłych, komisję itp.

wermut (n)
vermut
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wino wzmacniane aromatyzowane ziołami i korzeniami;

wers /vɛrs/ (n)
linje
  podstawowa jednostka wersyfikacyjna, najczęściej złożona z jednej linijki tekstu

werwa /ˈvɛrva/ (n)
fart
  ochota do działania

weryfikować /ˌvɛrɨfʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
verifisere
  sprawdzać, potwierdzać lub wypróbowywać prawdziwość, prawidłowość, słuszność lub autentyczność czegoś

wesele /vɛˈsɛlɛ/ (n)
bryllup
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) przyjęcie i zabawa urządzane po ślubie

wesołość /vɛˈsɔwɔɕʨ̑/ (n)
glede
  (książkowy) wesoły nastrój, dobra atmosfera; radość, beztroska

wesoły /vɛˈsɔwɨ/ (adj)
glad, lystig
  taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny

westchnienie (n)
drag
  głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji

western /ˈwɛstɛrn/ (n)
western
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie;

wesz /vɛʃ/ (n)
lus
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;

wet za wet /ˈvɛd za‿ˈvɛt/ (idiom)
like for like
  (książkowy) wzajemnie, w ten sam sposób (zwykle złem za zło)

weteran /vɛˈtɛrãn/ (n)
veteran
  (wojskowość, wojskowy) stary, zasłużony w boju żołnierz

weterynaryjny /ˌvɛtɛrɨ̃naˈrɨjnɨ/ (adj)
dyrlege
  związany z weterynarią

weterynarz /ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/ (n)
veterinær
  (weterynaria, weterynaryjny) lekarz leczący zwierzęta;

weto /ˈvɛtɔ/ (n)
veto
  protest lub sprzeciw wobec czegoś;

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (adv)
inne
  (przenośnie, przenośnia) w sobie, w duszy

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
inne
  w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu

wewnętrzny /vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
indre
  taki, który dotyczy psychiki człowieka; dziejący się w jego psychice
  taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku

wezwanie /vɛzˈvãɲɛ/ (n)
røst
  (rzeczownik odczasownikowy) od wezwać
kalle
  apel, odezwa
stemning
  pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp.

wezyr /ˈvɛzɨr/ (n)
vesir
  najważniejszy urzędnik na dworze kalifów;

wełna /ˈvɛwna/ (n)
ull
  sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)

whisky (n)
whisky
  (spożywczy) mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;

wiadomo /vʲjaˈdɔ̃mɔ/ (modal)
selvfølgelig
  w wypowiedziach twierdzących: jest pewne, oczywiste, jasne

wiadomości /ˌvʲjadɔ̃ˈmɔɕʨ̑i/ (n)
kunnskap
  jakiś obszar wiedzy
nyhetssending
  telewizyjny lub radiowy, zwykle cykliczny, program informacyjny

wiadomość /vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
beskjed
  coś, co przekazuje informację
melding
  nowina, informacja

wiadro /ˈvʲjadrɔ/ (n)
bøtte
  walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;

wiadukt /ˈvʲjadukt/ (n)
viadukt
  (urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);

wiara /ˈvʲjara/ (n)
tro
  przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych
  (książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń dogmatycznych opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; religia, wyznanie

wiarołomstwo (n)
forræderi
  (książkowy) niedotrzymanie danego słowa, złamanie przysięgi; dopuszczenie się zdrady

wiata /ˈvʲjata/ (n)
kronetak
  budowla niekiedy ze ściankami, z zadaszeniem opartym na słupach, nad peronami, parkingami, przystankami;

wiatr /vʲjatr̥/ (n)
vind
  (meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;

wiatr słoneczny (n)
solvind
  (astronomia, astronomiczny) wydobywający się ze Słońca strumień plazmy;

wiatraczek /vʲjaˈtraʧ̑ɛk/ (n)
vindmølle
  zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one;

wiatrak /ˈvʲjatrak/ (n)
vindmølle
  (budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;

wiatrowskaz /vʲjaˈtrɔfskas/ (n)
værhane
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;

wiatrowy (adj)
fis
  związany z wiatrem

wiatrołom (n)
vindfall
  drzewa powalone wiatrem;

wibrator (n)
vibrator
  (seksuologia, seksuologiczny) wibrujące akcesorium imitujące męski członek, wykorzystywane do stymulacji narządów płciowych;

wibrować /vʲiˈbrɔvaʨ̑/ (v)
vibrere
  drgać bardzo szybko, falować
  o głosie, dźwięku: zmieniać się rytmicznie; brzmieć raz wyżej, raz niżej
  wprawiać coś w drgania wibratorem

wibrys /ˈvʲi.brɨs/ (n)
værhår
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) prosty, sztywny i gruby włos pełniący rolę narządu dotyku;

wicekról (n)
visekonge
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł wysokiej rangi urzędnika, będącego najczęściej bezpośrednim przedstawicielem monarchy w podległym królestwie;

wiceprezydent (n)
visepresident
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zastępca prezydenta

wicher (n)
kuling
  (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr o prędkości 60-75 km/h i o sile 8 stopni w skali Beauforta

wichura /vʲiˈxura/ (n)
kuling
  silny, porywisty wiatr

wiciokrzew /vʲiˈʨ̑ɔkʃɛf/ (n)
leddved
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Lonicera L.;

wiciokrzew przewiercień /vʲiˈʨ̑ɔkʃɛf pʃɛˈvʲjɛrʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
leddved
  (botanika, botaniczny) Lonicera caprifolium, roślina pnąca z rodzaju wiciokrzewów;

widać /ˈvʲidaʨ̑/ (v)
tilsynelatende
  widocznie, zapewne, pewnie

widelec /vʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
gaffel
  ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;
  (środowiskowy) (technologia, technika, techniczny) element konstrukcji roweru, na którym mocuje się oś koła;

wideoklip /ˌvʲidɛˈɔklʲip/ (n)
musikkvideo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (telewizja, telewizyjny) krótki film towarzyszący utworowi muzycznemu

widmo /ˈvʲidmɔ/ (n)
spektrum
  (fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ;
  (matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ;
  niematerialna postać lub złudzenie takiej postaci;
  perspektywa czegoś złego mogącego nastąpić w przyszłości

widny (adj)
glad
  (książkowy) rozświetlony

widocznie /vʲiˈdɔʧ̑ʲɲɛ/ (particle)
tilsynelatende
  … wprowadzająca wniosek, który mówca uważa za prawdopodobne wyjaśnienie

widoczny /vʲiˈdɔʧ̑nɨ/ (adj)
synlig
  taki, którego widać

widok /ˈvʲidɔk/ (n)
sikt
  widziana przestrzeń, krajobraz

widokówka /ˌvʲidɔˈkufka/ (n)
kort
  karta pocztowa z widokiem krajobrazu, miasta lub zabytku;

widowisko /ˌvʲidɔˈvʲiskɔ/ (n)
spektakkel
  impreza artystyczna lub rozrywkowa, która jest przeznaczona do oglądania przez publiczność

widownia /vʲiˈdɔvʲɲa/ (n)
offentlig
  wszyscy widzowie jakiegoś przedstawienia

widz /vʲiʦ̑/ (n)
tilskuer
  osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko

widzialny /vʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
synlig
  taki, który widać, który jest dostrzegalny

widzieć /ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
se
  odbierać bodźce wzrokowe
  spotykać się
  mieć dany pogląd na coś/kogoś

widły /ˈvʲidwɨ/ (n)
fork
  narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;

wiec (n)
ballveksling
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) publiczne zgromadzenie polityczne;

wieczne pióro (n)
fyllepenn
  przyrząd do pisania ze zbiorniczkiem na atrament wewnątrz obsadki;

wiecznie /ˈvʲjɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
for alltid
  nieustannie, ciągle, bez przerwy

wieczniezielony (adj)
eviggrønn
  (botanika, botaniczny) zawsze zielony, nietracący liści

wiecznozielony (adj)
eviggrønn
  (botanika, botaniczny) zawsze zielony, nigdy nie tracący liści

wieczność /ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
evighet
  (książkowy) nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;

wieczny /ˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
endeløs
  trwający wieczność; dotyczący wieczności

wieczorny /vʲjɛˈʧ̑ɔrnɨ/ (adj)
i
  odbywający się wieczorem, związany z końcem dnia

wieczór /ˈvʲjɛʧ̑ur/ (n)
aften, kveld
  część doby między zachodem słońca a nocą

wieczór kawalerski /ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci/ (n)
utdrikkingslag
  zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół;

wiedza /ˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
kunnskap
  ogół posiadanych wiadomości

wiedzieć /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
vite
  mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś

wiek /vʲjɛk/ (n)
alder
  czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
århundre
  sto lat;

wielbiciel /vʲjɛlˈbʲiʨ̑ɛl/ (n)
tilhenger
  (książkowy) osoba, która wielbi kogoś lub coś

wielbić /ˈvʲjɛlbʲiʨ̑/ (v)
tilbe
  otaczać kogoś uwielbieniem i miłością
  (przestarzałe, przestarzały) czcić, oddawać cześć

wielbłąd /ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/ (n)
kamel
  (zoologia, zoologiczny) Camelus Linnaeus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;

wielbłąd dwugarbny (n)
baktriakamel
  (zoologia, zoologiczny) Camelus ferus Przewalski, duży ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych występujący w stanie dzikim na stepach centralnej Azji;

wielce (adv)
aller
  w sposób znaczny

wiele /ˈvʲjɛlɛ/ (adv)
mange
  dużo, w dużym stopniu, zakresie

wiele /ˈvʲjɛlɛ/ (indefinitePronoun)
mange
  duża ilość, duża liczba czegoś lub kogoś

wielkanocny /ˌvʲjɛlkãˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
pascal
  związany z Wielkanocą, dotyczący Wielkanocy

wielki /ˈvʲjɛlʲci/ (adj)
stor
  bardzo ważny, znaczący
  o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
  o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu
  o nadzwyczaj dużych rozmiarach

wielkoduszny /ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ/ (adj)
gavmild
  taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością

wielkomiejski (adj)
metropolitt
  taki, który jest charakterystyczny dla wielkiego miasta

wielkość /ˈvʲjɛlkɔɕʨ̑/ (n)
størrelse
  cecha tego, co wznosi się ponad przeciętność
  rozmiary czegoś
  właściwość, którą można zmierzyć

wielojęzyczność (n)
flerspråklighet
  (językoznawstwo, językoznawczy) cecha tego, co wielojęzyczne

wielojęzyczny /ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
flerspråklig
  napisany w wielu językach
  posługujący się wieloma językami

wielokomórkowy /ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
flercellet
  (biologia, biologiczny) składający się z wielu komórek

wielokrążek /ˌvʲjɛlɔˈkrɔ̃w̃ʒɛk/ (n)
talje
  (technologia, technika, techniczny) układ cięgien i krążków umożliwiający przełożenie siły, dzięki któremu można np. podnieść duży ciężar, działając mniejszą siłą;

wielokulturowy /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ/ (adj)
flerkulturell
  dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur

wielokąt /vʲjɛˈlɔkɔ̃nt/ (n)
polygon
  (geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą;

wieloletni /ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
årelang
  trwający lub mający wiele lat

wielomian /vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn/ (n)
polynom
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym;

wieloraki (adj)
mangfoldig
  mający wiele form

wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (n)
hval, kval
  (zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia;

wielorybiątko (n)
legg
  (zdrobniale) od: wielorybię (młode wieloryba)

wielorybnictwo /ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
hvalfangst
  polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry;

wielorybnik (n)
kvalbåt
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo połowem wielorybów
  (marynarka) statek wielorybniczy

wieloznaczność /ˌvʲjɛlɔˈznaʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
polysemi
  cecha tego, co ma wiele znaczeń;

wieloznaczny (adj)
flertydig
  mający liczne znaczenia

wieniec /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
krans
  wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów
  kolisty przedmiot albo kilka przedmiotów nawleczonych na coś, związanych lub splecionych, kilka osób lub zwierząt ustawionych na kształt koła

wieniec laurowy /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
laurbærkrans
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
  symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);

wieprz /vʲjɛpʃ/ (n)
svin
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec świni
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) tęgi mężczyzna

wieprzowina /ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/ (n)
svinekjøtt
  (spożywczy) mięso ze świni;

wieprzowy /vʲjɛˈpʃɔvɨ/ (adj)
gris
  (przymiotnik) od wieprz

wiercenie /vʲjɛrˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
boring
  wykonywanie otworu przy użyciu wiertarki;

wiercić /ˈvʲjɛrʲʨ̑iʨ̑/ (v)
bore
  wykonywać otwór przy użyciu wiertarki
sprelle
  (potocznie, potoczny) nie móc usiedzieć lub leżeć w jednej pozycji, poruszać się niespokojnie

wiercić dziurę w brzuchu (v)
mase
  ciągle molestować kogoś o coś

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (adj)
troende
  o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły
  wykazujący się wiernością, lojalnością

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (n)
troende
  ten, który wierzy, jest wyznawcą danej religii

wiersz /vʲjɛrʃ/ (n)
dikt
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki, często rymowany

wiertarka /vʲjɛrˈtarka/ (n)
bor
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów;
  przyrząd dentystyczny o napędzie elektrycznym służący do oczyszczania zębów z próchnicy

wierzba /ˈvʲjɛʒba/ (n)
vier
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;

wierzba pięciopręcikowa (n)
istervier
  (botanika, botaniczny) Salix pentandra, gatunek krzewu lub drzewa z rodziny wierzbowatych;

wierzch /vʲjɛʃx/ (n)
rygge
  górna lub zewnętrzna powierzchnia czegoś

wierzchowiec /vʲjɛʃˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
montere
  (jeździectwo, jeździecki) koń do jazdy wierzchem, w siodle

wierzchołek /vʲjɛʃˈxɔwɛk/ (n)
topp
  (geografia, geograficzny) szczyt góry
  (geometria) punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu;

wierzenie /vʲjɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
tro
  pogląd przyjmowany bez dowodu, zwłaszcza religijny
  (rzeczownik odczasownikowy) od wierzyć

wierzyciel /vʲjɛˈʒɨʨ̑ɛl/ (n)
troende
  (potocznie, potoczny) osoba lub instytucja, od której pożyczone zostały pieniądze
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, która może żądać spełnienia świadczenia od innej osoby, z którą łączy ją stosunek zobowiązaniowy;

wierzyć /ˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
tro
  ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
  uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
  wyznawać religię

wieszak /ˈvʲjɛʃak/ (n)
kleshenger
  przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;
  kołek, haczyk lub drążek, służący do wieszania ubrań, ręczników itp.
  mebel zaopatrzony w kilka wieszaków (1.1)

wieszać (v)
henge
  umieszczać coś w taki sposób, że punkt zaczepienia znajduje się ponad jego środkiem ciężkości
  trzymać się czegoś, nie opierając nóg, dyndając, zwisać na czymś

wieszczyć (v)
forutsi
  (książkowy) albo (podniośle) przepowiadać przyszłość

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (adj)
vietnamesisk
  odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków

wiewiórka /vʲjɛˈvʲjurka/ (n)
ekorn
  (zoologia, zoologiczny) : (1.1) (zoologia, zoologiczny) sciurus, nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;

wieś /vʲjɛ̇ɕ/ (n)
landsby, bygd
  jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;

wieśniak /ˈvʲjɛ̇ɕɲak/ (n)
bondsk
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) prostak, człowiek prymitywny
bonde
  człowiek mieszkający na wsi

wieść /vʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
nyhet
  (książkowy) nowina, wiadomość

wieść /vʲjɛ̇ɕʨ̑/ (v)
føre
  (książkowy) prowadzić

wieża /ˈvʲjɛʒa/ (n)
tårn
  (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;

wieża Eiffla /ˈvʲjɛʒa ˈajfla/ (n)
Eiffeltårnet
  (architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu;

wieżowiec /vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
skyskraper
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;

wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (n)
aften
  (książkowy) dzień poprzedzający inny dzień, zwykle jakieś święto lub ważne wydarzenie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim dzień poprzedzający ważniejsze święto, zwłaszcza Boże Narodzenie, często połączony z postem i uroczystym oczekiwaniem
julaften
  tradycyjna, uroczysta wieczerza w wigilię (1.1) Bożego Narodzenia

wigor /ˈvʲiɡɔr/ (n)
temperament
  energia objawiająca się w chęci do pracy i zabawy oraz w szybkości i sprawności w działaniu

wihajster /vʲiˈxajstɛr/ (n)
dippedutt
  (potocznie, potoczny) przedmiot, czasem fragment innego przedmiotu, o nieznanej lub nieistotnej w chwili wypowiedzi nazwie

wiking /ˈvʲicĩŋk/ (n)
viking
  (historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.;

wikiński (adj)
viking
  związany z wikingami, dotyczący wikingów

wikt (n)
losjere
  (przestarzałe, przestarzały) żywność, zaopatrzenie

wiktoriański (adj)
viktorianske
  związany z epoką panowania królowej Wiktorii Hanowerskiej

wilczyca /vʲilˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
hunnulv
  (zoologia, zoologiczny) samica wilka

wilec ziemniaczany (n)
søtpotet
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Ipomoea batatas; pochodzący z Ameryki gatunek rośliny uprawnej z rodziny powojowatych

wilga /ˈvʲilɡa/ (n)
pirol
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);

wilgotność (n)
fuktighet
  stan wyższego nasycenia czegoś wodą

wilgoć /ˈvʲilɡɔʨ̑/ (n)
væte
  woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;

wilk /vʲilk/ (n)
ulv
  (zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;

wilk morski /ˈvʲilk ˈmɔrsʲci/ (n)
sjøbjørn
  (przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz

wilk w owczej skórze /ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ/ (n)
ulv i fåreklær
  (związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego

wilkołak /vʲilˈkɔwak/ (n)
varulv
  (folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka

willa /ˈvʲilːa/ (n)
villa
  podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka;

wina /ˈvʲĩna/ (n)
skyld
  czyn niezgodny z normami postępowania

winda /ˈvʲĩnda/ /ˈvʲĩndɨ/ (n)
heis
  (technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;

windykacja (n)
inkasso
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przejmowanie majątku na drodze prawnej

winiarz (n)
vindyrker
  (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba produkująca wino

winnica /vʲĩɲˈːiʦ̑a/ (n)
vingård
  (rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli;

winny /ˈvʲĩnːɨ/ (adj)
skyldig
  taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego

wino /ˈvʲĩnɔ/ (n)
vin
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;

winogrono /ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
drue, vindrue
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc winorośli

winorośl /vʲĩˈnɔrɔɕl̥/ (n)
vindrue
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiście.

wiolonczela /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla/ (n)
fiolonsell, violoncell
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;

wiosenny /vʲjɔˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
vår
  mający związek z wiosną, dotyczący wiosny, mający miejsce wiosną

wiosna /ˈvʲjɔsna/ (n)
vår
  pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;

wiosło /ˈvʲjɔswɔ/ (n)
åre
  spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;

wiosłowanie /ˌvʲjɔswɔˈvãɲɛ/ (n)
roing
  (rzeczownik odczasownikowy) od wiosłować

wiosłować (v)
ro
  (sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku

wiosłowy (adj)
ror
  poruszany wiosłami

wioślarstwo /vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ/ (n)
roing
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;

wioślarz /ˈvʲjɔ̇ɕlaʃ/ (n)
roer
  (sport, sportowy) ktoś uprawiający wioślarstwo
  ktoś, kto wiosłuje

wir /vʲir/ (n)
snurre
  (przenośnie, przenośnia) natłok wydarzeń, różnych spraw wymagających intensywnego, szybkiego działania
  poruszanie się po drodze kolistej lub obracanie się wokół własnej osi
strømvirvel
  szybki ruch obrotowy wody lub powietrza wokół osi

wirnik /ˈvʲirʲɲik/ (n)
rotor
  (mechanika) obracająca się część maszyny wirującej;

wirować /vʲiˈrɔvaʨ̑/ (v)
sentrifugere
  (potocznie, potoczny) suszyć pranie w wirówce
snurre
  poruszać się ruchem obrotowym

wirus /ˈvʲirus/ (n)
virus
  (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząstka zakaźna, infekująca organizmy żywe, niezdolna do namnażania się poza komórką, sama niemająca struktury komórkowej;

wirusolog (n)
virolog
  (medycyna, medyczny) specjalista w dziedzinie wirusologii

wirusologia /ˌvʲirusɔˈlɔɟja/ (n)
virologi
  (biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;

wirówka /vʲiˈrufka/ (n)
sentrifuge
  (lotnictwo, lotniczy) (astronomia, astronomiczny) urządzenie służące do wytwarzania przeciążeń, składające się z długiego ramienia, na końcu którego znajduje się kabina;
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie laboratoryjne lub przemysłowe do separacji mieszanin metodą wirową;

wisienka na torcie (n)
prikken over i'en
  coś, co jest dodatkiem do czegoś dobrego i sprawia, że jest to jeszcze lepsze

wisieć /ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑/ (v)
skylde
  (potocznie, potoczny) być winnym (pieniądze itp.)
henge
  (potocznie, potoczny) być zbyt luźnym (o odzieży)
  być przymocowanym do czegoś od góry
  znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią
  zwieszać się w dół
  dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
  umierać na szubienicy

witaj (interjection)
velkommen
  zwrot używany jako powitanie

witamina /ˌvʲitãˈmʲĩna/ (n)
vitamin
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;

witać /ˈvʲitaʨ̑/ (v)
hilse
  pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś

witlinek /vʲiˈtlʲĩnɛk/ (n)
hvitting
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka;

witraż /ˈvʲitraʃ/ (n)
glassmaleri
  (sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;

wiwarium (n)
vivarium
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie do przetrzymywania drobnych zwierząt lub roślin w warunkach maksymalnie zbliżonych do naturalnych;

wiza /ˈvʲiza/ (n)
visum
  (urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;

wizerunek /ˌvʲizɛˈrũnɛk/ (n)
forestille seg
  pierwowzór, odbicie, obraz

wizyta /vʲiˈzɨta/ (n)
besøk
  pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych

wizyta domowa (n)
hjemmebesøk
  (medycyna, medyczny) zbadanie chorego w jego własnym mieszkaniu

wizytówka /ˌvʲizɨˈtufka/ (n)
bykart
  mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi

wiąz /vʲjɔ̃w̃s/ (n)
alm
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., drzewo lub krzew strefy umiarkowanej, należące do rodziny wiązowatych;

wiązać /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
binde
  splatać, tworząc węzeł

wiązka /ˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
bunt
  pewna liczba jednakowych, zwykle podłużnych przedmiotów, ułożonych razem i związanych;
stråle
  światło lub cząstki biegnące w jednym kierunku

wiązówka błotna (n)
mjødurt
  (botanika, botaniczny) Filipendula ulmaria L., gatunek leczniczej i ozdobnej byliny z rodziny różowatych;

wić /vʲiʨ̑/ (n)
flagell
  (biologia, biologiczny) prymitywny narząd ruchu niektórych organizmów jednokomórkowych w postaci ruchliwego włókna

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (conjunction)
altså
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (particle)
brønn
  …używana do rozpoczęcia wypowiedzi

większość /ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑/ (n)
majoritet
  większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa

więzadło (n)
bånd
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy

więzadło głosowe (n)
stämmebånd
  (anatomia, anatomiczny) każdy z dwu drgających fałdów znajdujących się w krtani, dzięki którym człowiek może mówić;

więzienie /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
fengsel
  miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności

więzień /ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/ (n)
fange
  człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia

więzić (v)
fengsle
  trzymać kogoś w więzieniu (także przenośnie)

więzy krwi /ˈvʲjɛ̃w̃zɨ ˈkr̥fʲi/ (idiom)
konsangvinitet
  stosunek pokrewieństwa między osobami

więź (n)
band
  stan posiadania czegoś wspólnego
  to, co łączy jednostki ze sobą

wiśnia /ˈvʲiɕɲa/ (n)
kirsebær
  (spożywczy) owoce wiśni (1.1)

wiśniowy /vʲiɕˈɲɔvɨ/ (adj)
kirsebær
  mający kolor dojrzałych owoców wiśni

wjazd (n)
adgang
  miejsce, przez które można dokądś wjechać

wjeżdżać (v)
anslag
  jadąc, wpadać na jakiś obiekt

wklęsły (adj)
konkav
  taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie

wkrótce /ˈfkrutʦ̑ɛ/ (adv)
snart
  w niedługim czasie, w najbliższym czasie

wkręt /fkrɛ̃nt/ (n)
skrue
  (technologia, technika, techniczny) śruba z nacięciem we łbie, umożliwiającym jej wkręcanie przy pomocy śrubokręta w miękki materiał bez konieczności wiercenia;

wkurwiać /ˈfkurvʲjäʨ̑/ (v)
stikk av
  (wulgarnie, wulgaryzm) wyjątkowo kogoś denerwować, drażnić

wkuźwiać (v)
stikk av
  (wulgarnie, wulgaryzm) wyjątkowo kogoś denerwować, drażnić

wkładać /ˈfkwadaʨ̑/ (v)
bidra
  o pieniądzach: inwestować
ordlegge
  umieszczać w środku czegoś

wlec /vlɛʦ̑/ (v)
dra
  ciągnąć po ziemi

wlewać /ˈvlɛvaʨ̑/ (v)
helle
  lejąc, wprowadzać ciecz do wnętrza czegoś

wnet (adv)
med det første
  (książkowy) w niedługim czasie od wskazanego momentu

wnikać (v)
trenge inn
  przedostawać się do środka, przenikać
grave
  zgłębiać jakąś kwestię, próbować ją zrozumieć

wniosek /ˈvʲɲɔsɛk/ (n)
ansøkning
  pomysł, propozycja, projekt złożony do dyskusji i podjęcia decyzji o jego przyjęciu lub odrzuceniu

wnioskować (v)
anta
  wywodzić wniosek

wnosić /ˈvnɔɕiʨ̑/ (v)
anta
  wyciągać wnioski

wnuczka /ˈvnuʧ̑ka/ (n)
datterdatter, sønnedatter
  córka syna lub córki

wnuk /vnuk/ (n)
barnebarn
  syn córki lub syna

wnętrze /ˈvnɛ̃nṭʃɛ/ (n)
indre
  duchowa strona człowieka, dusza, serce
interiør
  pomieszczenie w środku budowli wraz z wystrojem
  przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś

wnętrzności /vnɛ̃nˈṭʃnɔɕʨ̑i/ (n)
innvoller
  (anatomia, anatomiczny) narządy wewnętrzne jamy brzusznej, klatki piersiowej oraz miednicy człowieka lub zwierzęcia

wobec /ˈvɔbɛʦ̑/ (preposition)
for
  (w odniesieniu) do; biorąc pod uwagę; uwzględniając, razem, wspólnie
foran
  przed, w obliczu, naprzeciw
til
  względem

woda /ˈvɔda/ (n)
vann, vatn
  bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H₂O;

woda kolońska /ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska/ (n)
kølnervann
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej o zapachu cytrusowo-ziołowym;

woda mineralna /ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
mineralvann
  naturalna woda lecznicza;

woda słodka (n)
ferskvann
  woda pozbawiona lub zawierająca stosunkowo niewielkie ilości soli

woda święcona (n)
vievann
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) woda pobłogosławiona przez biskupa, księdza lub diakona, przeznaczona do udzielania chrztu lub błogosławieństwa osób, miejsc lub rzeczy;

wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (n)
vannrikse
  (ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;

wodny /ˈvɔdnɨ/ (adj)
drikkevann
  (sport, sportowy) odbywający się w wodzie
  nawiązujący do wody lub innych cieczy
  poruszający się po wodzie
  poruszany wodą lub inną cieczą
  żyjący w wodzie lub na wodzie

wodogłowie (n)
hydrocephalus
  (medycyna, medyczny) nadmierne nagromadzenie płynów w układzie komorowym mózgu;

wodomierz /vɔˈdɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
vannmåler
  (technologia, technika, techniczny) miernik pokazujący ilość zużytej wody;

wodoodporny /ˌvɔdɔːtˈpɔrnɨ/ (adj)
vanntett
  odporny na działanie wody

wodopój /vɔˈdɔpuj/ (n)
vannhull
  miejsce, w którym zwierzęta zwykle piją wodę

wodorotlenek (n)
hydroksid
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

wodorowęglan /ˌvɔdɔrɔˈvɛ̃ŋɡlãn/ (n)
natron
  (chemia, chemiczny) sól kwasu węglowego, w której tylko jeden atom wodoru uległ podstawieniu przez atom metalu;

wodospad /vɔˈdɔspat/ (n)
foss
  swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki

wodzić za nos /ˈvɔʥ̑iʥ̑ za‿ˈnɔs/ (v)
ta ved nesen
  (przenośnie, przenośnia) oszukiwać, manipulować kimś wykorzystując przewagę, aby podporządkować go swej woli

wodór /ˈvɔdur/ (n)
hydrogen
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;

wojak /ˈvɔjak/ (n)
sverd
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) żołnierz, zwykle doświadczony

wojenny /vɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
militær
  związany z wojną, odnoszący się do wojny

województwo /ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ/ (n)
voivodskap
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;

wojna /ˈvɔjna/ (n)
krig
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;

wojna domowa /ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/ (n)
borgerkrig
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;

wojna trojańska /ˈvɔjna trɔˈjä̃j̃ska/ (n)
den trojanske krig
  (mitologia grecka) wojna Achajów z Trojanami;

wojska /ˈvɔjska/ (n)
hær
  (wojskowość, wojskowy) regularne oddziały określonego rodzaju sił zbrojnych

wojsko /ˈvɔjskɔ/ (n)
hær
  zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie
  (potocznie, potoczny) grupa żołnierzy

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (adj)
militær
  związany z wojskiem, dotyczący wojska

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (n)
militær
  żołnierz

wokalny (adj)
vokal
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany ze śpiewaniem

wokół /ˈvɔkuw/ (preposition)
blant
  ze wszystkich stron

wola /ˈvɔla/ (n)
vilje
  zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem

wolant /ˈvɔlãnt/ (n)
erme
  (lotnictwo, lotniczy) urządzenie sterujące lotkami i sterem wysokości;

wole (n)
kro
  (zoologia, zoologiczny) rozszerzenie przełyku służące do przechowywania i przenoszenia pokarmu

woleć /ˈvɔlɛʨ̑/ (modal)
foretrekke
  bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego
føretrekje
  zwykle w trybie przypuszczającym chcieć

wolfram /ˈvɔlfrãm/ (n)
wolfram
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;

wolne oprogramowanie /ˈvɔlnɛ ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
fri programvare
  oprogramowanie, które może być uruchamiane, kopiowane, rozpowszechniane, analizowane oraz zmieniane i poprawiane przez użytkowników;

wolno /ˈvɔlnɔ/ (adv)
befri
  swobodnie, w sposób luźny
sakte
  w sposób wolny, powoli, bez pośpiechu

wolno /ˈvɔlnɔ/ (v)
få
  jest dozwolone, można, nie jest zabronione, mieć pozwolenie

wolnomyślicielstwo /ˌvɔlnɔ̃mɨɕlʲiˈʨ̑ɛlstfɔ/ (n)
fritekning
  (filozofia, filozoficzny) światopogląd rozpowszechniony na przełomie XIX i XX wieku, opierający się na racjonalizmie, agnostycyzmie i laicyzacji życia publicznego;

wolność /ˈvɔlnɔɕʨ̑/ (n)
frihet
  (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu

wolność słowa /ˈvɔlnɔɕʨ̑ ˈswɔva/ (n)
ytringsfrihet
  (filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) prawo do publicznego wyrażania swoich poglądów z jednoczesnym poszanowaniem go przez innych;

wolny /ˈvɔlnɨ/ (adj)
fri
  mogący postępować zgodnie z własną wolą
  nieobciążony czymś niekorzystnym
  niezajęty przez coś

wolt /vɔlt/ (n)
salto
  (fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej;

wolumin /vɔˈlũmʲĩn/ (n)
bind
  pojedynczy egzemplarz książki

worek /ˈvɔrɛk/ (n)
sekk
  miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;

worek treningowy (n)
boksesekk
  (przenośnie, przenośnia) osoba regularnie dręczona fizycznie, na której ktoś się wyżywa
  (sport, sportowy) wiszący lub rzadziej wolnostojący worek służący do treningu bokserskiego

wosk /vɔsk/ (n)
voks
  plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;

woskowina /ˌvɔskɔˈvʲĩna/ (n)
ørevoks
  (fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków;

wotować (v)
avstemning
  (dawniej, dawny) głosować

wozić /ˈvɔʑiʨ̑/ (v)
frakte
  przemieszczać coś przy pomocy jakiegoś pojazdu

wozić drewno do lasu (v)
gi bakerbarn brød
  wykonywać niepotrzebną pracę

wołacz /ˈvɔwaʧ̑/ (n)
vokativ
  (gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

wołać /ˈvɔwaʨ̑/ (v)
kalle
  wzywać kogoś, kierować do kogoś głośne wołanie
  przekazywać coś krzykiem
  nazywać kogoś

wołowina /ˌvɔwɔˈvʲĩna/ (n)
oksekjøtt
  (spożywczy) mięso z wołu lub krowy;

woń /vɔ̃ɲ/ (n)
aroma
  (chemia, chemiczny) bodziec działający na zmysł powonienia

woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (n)
kusk
  osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie;

wpadać /ˈfpadaʨ̑/ (v)
forelske
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zakochiwać się
kjøre på en
  popadać w kłopotliwy stan
  zderzać się z kimś lub czymś
nedgang
  przemieszczać się do wnętrza czegoś
flomme
  o rzece, potoku: wpływać do innej rzeki, do jeziora lub do morza

wpadka /ˈfpatka/ (n)
brøler
  (potocznie, potoczny) pomyłka, błąd, gafa, faux pas

wpis (n)
underskrift
  (edukacja, edukacyjny) umieszczenie w dokumencie podpisu poświadczającego zaliczenie nauczanego przedmiotu

wpisać /ˈfpʲisaʨ̑/ (v)
skrive ned
  umieścić osobiste pozdrowienia w pamiętniku, księdze pamiątkowej

wprawa /ˈfprava/ (n)
dugleik
  biegłość w wykonywaniu czegoś, nabyta w wyniku ćwiczeń, powtarzania jakiejś czynności

wprawdzie /ˈfpravʲʥ̑ɛ/
i og for seg
  składnik spójnika złożonego łączącego zdania lub wyrażenia, oznaczającego, że treść jednego z nich jest zastrzeżeniem w stosunku do tego, co wynika z treści drugiego zdania

wprawiać (v)
bringe
  powodować jakiś stan psychiczny
fikse
  umocowywać coś w czymś
lære
  ćwiczeniami wdrażać kogoś, coś do czegoś

wprost /fprɔst/ (adv)
direkte
  bezpośrednio
  szczerze, otwarcie, bez ogródek
faktisk
  wręcz

wprowadzać /fprɔˈvaʣ̑aʨ̑/ (v)
komme inn
  (informatyka, informatyczny) umieszczać dane w programie, pamięci komputera
innføre
  powodować przybycie lub umieszczenie kogoś lub czegoś gdzieś lub w jakąś sytuację
  zaczynać stosować jakąś zasadę/system
sette i gang
  wtajemniczać kogoś w coś

wprowadzenie /ˌfprɔvaˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
introduksjon
  wstęp, prolog ((na przykład) w utworze literackim)

wpychać (v)
krasje
  (potocznie, potoczny) dostawać się gdzieś bez zaproszenia, na siłę, podstępem

wpół /fpuw/ (adv)
halv
  przy podawaniu czasu: pół godziny przed pełną godziną
  w połowie, częściowo

wpływ /fpwɨf/ (n)
løft
  dostawanie się cieczy, substancji do jakiegoś zbiornika, pomieszczenia
innflytelse
  presja, oddziaływanie na coś lub kogoś

wpływać /ˈfpwɨvaʨ̑/ (v)
ankomme
  (urzędowy) o poczcie, pieniądzach, wnioskach itp.: zostawać dostarczonym
flomme
  płynąc dostawać się na teren jakiegoś obszaru
gå utover
  sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ

wpływowy /fpwɨˈvɔvɨ/ (adj)
innflytelsesrik
  mający duży wpływ, autorytet

wracać /ˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
komme tilbake
  przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio
  ponawiać myśl lub temat, o którym mówiło się lub myślało wcześniej
  cofać się, robić kilka kroków wstecz

wrak /vrak/ (n)
vrak
  resztki uszkodzonego statku lub samolotu;

wraz /vras/ (preposition)
sammen
  (książkowy) razem, wspólnie (z kimś)
samstundes
  (książkowy) równocześnie (z jakimś wydarzeniem)

wrażenie /vraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
inntrykk
  reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;

wrażliwy /vraʒˈlʲivɨ/ (adj)
følsom
  taki, który ma dużą zdolność do odczuwania i przeżywania emocji
  taki, który ma wrażliwość, łatwo reaguje na bodźce zmysłowe
delikat
  taki, który ma słabą odporność

wredny /ˈvrɛdnɨ/ (adj)
bety
  (potocznie, potoczny) pełny podłości, fałszu

wreszcie /ˈvrɛʃʲʨ̑ɛ/ (adv)
omsider
  nareszcie, w końcu

wrodzony /vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
medfødt
  właściwy istocie żywej od urodzenia

wrogi /ˈvrɔɟi/ (adj)
fiendens
  o państwie: będący wrogiem, będący w stanie wojny z innym państwem
fiendtlig
  właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy

wrona /ˈvrɔ̃na/ (n)
kråke
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych;

wrona siwa (n)
kråke
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku wrona siwa (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corone Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

wrota /ˈvrɔta/ (n)
mål
  wielkie drzwi frontowe

wrotka /ˈvrɔtka/ (n)
rullesko
  (sport, sportowy) podeszwa przyczepiana do buta, wyposażona w kółka, umożliwiająca jazdę;

wrotycz /ˈvrɔtɨʧ̑/ (n)
reinfann
  (botanika, botaniczny) Tanacetum L., roślina z rodziny astrowatych o dużych, pierzastych liściach i kwiatach zebranych w koszyczki;

wrzask (n)
rop
  bardzo głośny krzyk

wrzawa /ˈvʒava/ (n)
opphisselse
  (przenośnie, przenośnia) wzburzenie, zamieszanie
rumpus
  hałas, gwar różnych zmieszanych głosów lub dźwięków

wrzeciono /vʒɛˈʨ̑ɔ̃nɔ/ (n)
spindel
  (technologia, technika, techniczny) element obrabiarki w kształcie wału, służący do zamocowania narzędzia lub obrabianego przedmiotu;
handtein
  (włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy;

wrzenie (n)
opprør
  oznaki niezadowolenia lub buntu

wrzesień /ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/ (n)
september
  dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

wrzeszczeć /ˈvʒɛʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
hyle
  krzyczeć bardzo głośno i intensywnie

wrzeć /vʒɛʨ̑/ (v)
koke
  (fizyka, fizyczny) gotować się, bulgotać od gorąca

wrzos /vʒɔs/ (n)
røsslyng
  (botanika, botaniczny) wrzos zwyczajny - Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych liściach i małych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca późnym latem i wczesną jesienią;

wrzosiec (n)
lyng
  (botanika, botaniczny) Erica (Ericaceae) L., krzew z rodziny wrzosowatych o zimozielonych liściach;

wrzosowate (n)
lyng
  (systematyka) (botanika, botaniczny) rodzina roślin krzewinkowych, krzewiastych lub drzew z rzędu wrzosowców;

wrzosowisko /ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ/ (n)
hede
  bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy;

wrzucać /ˈvʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
kast
  rzucając, umieszczać coś w czymś

wrzód /vʒut/ (n)
byll
  (medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;
koke
  (potocznie, potoczny) czyrak

wróbel /ˈvrubɛl/ (n)
spurv
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;

wróg /vruk/ (n)
fiende
  nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami
  państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska

wróżbita (n)
psykiker
  (ezoteryka) osoba zajmująca się wróżeniem

wróżka /ˈvruʃka/ (n)
fe
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;

wróżyć /ˈvruʒɨʨ̑/ (v)
spå
  (ezoteryka) przepowiadać przyszłość, dawać wróżbę

wręcz /vrɛ̃n͇ʧ̑/ (adv)
heterofil
  bezpośrednio, otwarcie

wręcz /vrɛ̃n͇ʧ̑/ (particle)
enkel
  …podkreślająca znaczenie wyrazu lub natężenie cechy

wręczać /ˈvrɛ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
levere
  dawać coś komuś, najczęściej do rąk własnych, zwykle w sposób uroczysty lub oficjalny

wręg /vrɛ̃ŋk/ (n)
armatur
  wycięcie lub załamanie w elemencie konstrukcyjnym, najczęściej drewnianym, służące do spójnego połączenia z innym elementem

wsadzać (v)
plante
  (potocznie, potoczny) zamykać w więzieniu
ordlegge
  pomagać usadowić się
  umieszczać gdzieś

wschodni /ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
aust
  dotyczący Europy Wschodniej, także Azji, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym
austre
  mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód

wschodnioafrykański (adj)
østafrikaner
  odnoszący się do Afryki Wschodniej, związany z Afryką Wschodnią

wschodnioeuropejski (adj)
østeuropeisk
  dotyczący Europy Wschodniej, wywodzący się z Europy Wschodniej

wschodnioniemiecki (adj)
østtysk
  (geografia, geograficzny) dotyczący wschodnich Niemiec; taki jak we wschodnich Niemczech
  dotyczący Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD)

wschodniotimorski /ˌfsxɔdʲɲɔtʲĩˈmɔrsʲci/ (adj)
østtimoresisk
  odnoszący się do Timoru Wschodniego

wschodzić /ˈfsxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
risa
  wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)

wschód /fsxut/ (n)
aust, øst
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

wsiadać /ˈfʲɕadaʨ̑/ (v)
losjere
  wchodzić do środka lokomocji

wskazany (adj)
ønskelig
  uważany za potrzebny, polecany jako korzystny

wskazać (v)
vise
  pokazać, gdzie ktoś albo coś się znajduje
anvise
  zwrócić czyjąś uwagę na coś

wskazywać /fskaˈzɨvaʨ̑/ (v)
peke
  (przenośnie, przenośnia) być znakiem czegoś, świadczyć o czymś
reise opp
  o przyrządach pokazywać wartość wielkości mierzonej
anvise
  pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje

wskazówka /fskaˈzufka/ (n)
viser
  element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;

wskaźnik /ˈfskaʑɲik/ (n)
viser
  (statystyka, statystyczny) liczbowe przedstawienie pewnej wielkości

wskutek /ˈfskutɛk/ (preposition)
av hensyn til
  (książkowy) (zobacz) na skutek

wspaniałomyślny /ˌfspãɲawɔ̃ˈmɨɕl̥nɨ/ (adj)
gavmild
  szlachetny, potrafiący wybaczać; serdeczny, wyrozumiały

wspaniały /fspãˈɲawɨ/ (adj)
vidunderlig
  o czymś wyjątkowo dobrym, pięknym lub lubianym

wsparcie /ˈfsparʲʨ̑ɛ/ (n)
bidra til
  udzielenie pomocy

wspierać /ˈfspʲjɛraʨ̑/ (v)
begunstige
  dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę

wspomagać /fspɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
støtte
  pomagać, wspierać materialnie; udzielać pomocy materialnej osobie, instytucji

wspominać /fspɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
henvise
  mówić mimochodem, wzmiankować

wspomnienie /fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
minne
  obraz przeszłości w pamięci
suvenir
  przedmiot przypominający przeszłość
selvbiografi
  utwór literacki dotyczący minionych przeżyć autora

wspomożenie (n)
bidra til
  udzielenie pomocy

wspólnik (n)
deleier
  osoba mająca wspólny udział w czymś

wspólnota /fspulˈnɔta/ (n)
fellesskap
  grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami

wspólny /ˈfspulnɨ/ (adj)
felles
  należący lub używany przez kilka osób

współczesny /fspuwˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
samtidig
  istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy

współcześnie /fspuwˈʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
idag
  w obecnej epoce

współczucie /fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
medfølelse
  zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym

współczuć /ˈfspuwʧ̑uʨ̑/ (v)
synes synd
  czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą

współczynnik (n)
faktorisere
  jeden z czynników oddziałujących

współdziałać (v)
samarbeide
  działać razem, współpracować

współlokator /ˌfspuwlɔˈkatɔr/ (n)
romkamerat
  ktoś, z kim się wspólnie mieszka

współpraca /fspuwˈpraʦ̑a/ (n)
samarbeid
  wspólne działanie kilku podmiotów

współpracować /ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
samarbeide
  pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu

współzawodnictwo /ˌfspuwzavɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
konkurranse
  rywalizacja grupy osób o pierwszeństwo w jakiejś dyscyplinie

wstawać /ˈfstavaʨ̑/ (v)
stå opp
  zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej
  wychodzić z posłania po śnie lub odpoczynku
  (przenośnie, przenośnia) o słońcu: wschodzić
  zaprzestawać wykonywania czynności, wykonywanej w pozycji siedzącej

wstawiać (v)
plante
  osadzać w czymś brakujące lub dodatkowe części
ordlegge
  umieszczać coś w czym, na ogół w pozycji pionowej

wstawiennictwo (n)
mekling
  bronienie kogoś, ujmowanie się za kimś, zwykle w kontekście religijnym

wstecz /fstɛʧ̑/ (adv)
rygge
  do tyłu (w czasie lub przestrzeni)

wstrzemięźliwy (adj)
forsiktige
  zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego
moderate
  świadczący o zachowywaniu umiaru

wstręt /fstrɛ̃nt/ (n)
avsky
  intensywne uczucie niechęci, odraza;

wstrętny /ˈfstrɛ̃ntnɨ/ (adj)
motbydelig
  wywołujący obrzydzenie

wstyd /fstɨt/ (n)
skam
  (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;
  uczucie onieśmielenia, zażenowania

wstydliwy (adj)
skampåføring
  powodujący odczucie wstydu
sjenert
  łatwo odczuwający wstyd
  świadczący o wstydliwości

wstydzić się /ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
skamme seg
  odczuwać zawstydzenie, być onieśmielonym, speszonym w danej sytuacji

wstąpić /ˈfstɔ̃mpʲiʨ̑/ (v)
melde seg inn
  przyjść z krótką wizytą w pewnym celu
montere
  zrobić krok na miejsce wyżej położone

wstążka /ˈfstɔ̃w̃ʃka/ (n)
band
  ozdobny, wąski pasek tkaniny

wstęga /ˈfstɛ̃ŋɡa/ (n)
binde
  duża (w szczególności szeroka) wstążka

wstęp /fstɛ̃mp/ (n)
innledning
  początkowy, wydzielony fragment książki, opisujący cel, historię jej powstania i wprowadzający w treść
introduksjon
  w tytułach książek i nazwach wykładów: podstawowe zagadnienia

wstępny /ˈfstɛ̃mpnɨ/ (adj)
foreløpig
  robiony na początku (wstępie)

wsuwać (v)
skyve
  sunąć czymś, umieszczać to gdzieś
gli
  sunąc się, dostawać się gdzieś

wsysać (v)
lengte
  ssąc, wciągać coś

wszak /fʃak/ (particle)
dog
  …mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podkreślać jej prawdziwość, słuszność

wszakże /ˈfʃaɡʒɛ/ (particle)
enda
  … podkreślająca prawdziwość i oczywistość wypowiedzi

wszczepić (v)
innprente
  nauczyć czegoś kogoś

wszechnica /fʃɛxʲˈɲiʦ̑a/ (n)
universitet
  (edukacja, edukacyjny) uczelnia, szkoła wyższa

wszechstronny (adj)
grundig
  obejmujący możliwie jak najwięcej aspektów czegoś

wszechświat /ˈfʃɛxʲɕfʲjat/ (n)
universet
  cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;

wszelki /ˈfʃɛlʲci/ (pronoun)
helt
  dotyczący wszystkich aspektów; każdy; wszystek

wszyscy /ˈfʃɨsʦ̑ɨ/ (indefinitePronoun)
alle
  ogół ludzi z danego zbioru

wszystek /ˈfʃɨstɛk/ (pronoun)
alle
  taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu /ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/ (proverb)
alle veier fører til Rom
  do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby

wszystko /ˈfʃɨstkɔ/ (indefinitePronoun)
allting
  ogół rzeczy i spraw

wszystko jedno /ˈfʃɨstkɔ ˈjɛdnɔ/ (adv)
likevel
  (związek frazeologiczny) nieistotne, bez znaczenia (ile, jak, gdzie, dokąd itp.)

wszędzie /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (adv)
overalt, allesteds
  w każdym miejscu

wtajemniczać /ˌftajɛ̃mʲˈɲiʧ̑aʨ̑/ (v)
sette i gang
  sprawiać, że ktoś się o czymś dowiaduje

wtargnąć (v)
invadera
  nagle przedostać się gdzieś niezgodnie z oczekiwaniami

wtedy /ˈftɛdɨ/ (pronoun)
da
  w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie

wtem /ftɛ̃m/ (adv)
plutselig
  w sposób nieoczekiwany

wtorek /ˈftɔrɛk/ (n)
tirsdag
  drugi dzień tygodnia

wtorek zapustny /ˈftɔrɛɡ zaˈpustnɨ/ (n)
feitetirsdag
  ostatni wtorek karnawału

wtrącać /ˈftrɔ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
plassere
  pozbawić kogoś wolności

wtyczka /ˈftɨʧ̑ka/ (n)
plugg
  (elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;
spion
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba, która dzięki infiltracji w określonym środowisku zdobywa niedostępne dla ogółu informacje

wudu (n)
voodoo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia synkretyczna łącząca rdzenne wierzenia ludów Afryki z elementami katolicyzmu, popularna zwłaszcza na Haiti;

wujek /ˈvujɛk/ (n)
onkel
  brat matki
  dziś także brat ojca (= stryj)

wulgarnie /vulˈɡarʲɲɛ/ (adv)
vulgær
  w wulgarny sposób

wulgarny /vulˈɡarnɨ/ (adj)
vulgær
  zachowujący się w sposób ordynarny, nieprzyzwoity, grubiański

wulkan /ˈvulkãn/ (n)
vulkan
  (geologia, geologiczny) miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
  forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)

wulkaniczny /ˌvulkãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
vulkansk
  związany z wulkanami i ich aktywnością

wuwuzela (n)
vuvuzela
  (sport, sportowy) afrykański aerofon ustnikowy używany przez kibiców piłki nożnej do robienia hałasu;

wy /vɨ/ (personalPronoun)
dere
  druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy

wybaczać /vɨˈbaʧ̑aʨ̑/ (v)
tilgi
  dawać przebaczenie, odpuszczać winę

wybaczyć /vɨˈbaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
tilgi
  aspekt dokonany od: wybaczać

wybielacz /vɨˈbʲjɛlaʧ̑/ (n)
lut
  (chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów;

wybielać (v)
hvitkalke
  czynić bielszym

wybierać /vɨˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
velge
  dokonywać wyboru
  powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie

wybijać (v)
beseire
  (metaloznawstwo, metalurgia) produkować monety, odznaki lub biżuterię przy pomocy uderzeń właściwym przedmiotem, modelując metal i / lub ozdabiając czym
  (technologia, technika, techniczny) o przyrządach wskazywać czas, rytm, takt, tempo lub liczbę czego
skyte
  (sport, sportowy) nadawać kierunek piłce, bili lub krążkowi celem umieszczenia w danym polu czy punkcie
revne
  sprawiać, że ktoś nie jest w stanie powrócić do przerwanej czynności lub stanu
ta av
  (sport, sportowy) skacząc, odrywać się od podłoża

wybitność /vɨˈbʲitnɔɕʨ̑/ (n)
forskjell
  cecha tego, co wybitne

wybitny /vɨˈbʲitnɨ/ (adj)
betydelig
  o dużym nasileniu, znaczny, wyraźny
enestående
  wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

wybić /ˈvɨbʲiʨ̑/ (v)
stryke
  o zegarze: biciem oznajmić godzinę
slå
  uderzając, odtworzyć rytm
ta av
  (sport, sportowy) odbić się

wyborca /vɨˈbɔrʦ̑a/ (n)
velger
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu lub wyborach

wyborczy /vɨˈbɔrʧ̑ɨ/ (adj)
valg-
  taki, który dotyczy wyborów i wyborców; związany z wyborami i wyborcami

wybornie /vɨˈbɔrʲɲɛ/ (adv)
perfekt
  od: wyborny

wyborny /vɨˈbɔrnɨ/ (adj)
storartet
  wyróżniający się z ogółu, bardzo dobry

wybory /vɨˈbɔrɨ/ (n)
valg
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy;

wybredny /vɨˈbrɛdnɨ/ (adj)
pysete
  taki, który jest kapryśny, trudny do zaspokojenia, zadowolenia; taki, któremu trudno zaspokoić, dogodzić

wybryk (n)
fantestrek
  zaskakujący postępek, odbiegający od przyjętych norm postępowania

wybrzeże /vɨˈbʒɛʒɛ/ (n)
kyst
  (geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;

wybuch /ˈvɨbux/ (n)
eksplosjon
  rozerwanie się czegoś pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej lub jądrowej
  huk towarzyszący detonacji

wybuchać (v)
eksplodere
  (chemia, chemiczny) ulegać rozerwaniu pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej
  (fizyka, fizyczny) ulegać rozczepieniu pod wpływem gwałtownej reakcji jądrowej
  (wojskowość, wojskowy) ulegać detonacji

wybuchowy /ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (adj)
eksplosiv
  taki, który może wybuchnąć wskutek określonej reakcji chemicznej

wybój /ˈvɨbuj/ (n)
hump
  zagłębienie w nawierzchni drogi wyjeżdżone kołami pojazdów lub wybite kopytami zwierząt

wybór /ˈvɨbur/ (n)
valg
  wybranie jednej z wielu możliwości

wyceniać (v)
taksere
  (ekonomia, ekonomiczny) ustalać wartość danego obiektu

wychodek (n)
utedo
  ubikacja na wsi na zewnątrz domu

wychodzić /vɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
komme ut
  (zobacz) wyjść (aspekt dokonany)
  być skierowanym na coś

wychowanek /ˌvɨxɔˈvãnɛk/ (n)
pleiebarn
  osoba wzięta na wychowanie przez kogoś, będąca pod czyjąś opieką; ktoś, kto został wychowany przez osoby nie będące jego rodzicami

wychowanie /ˌvɨxɔˈvãɲɛ/ (n)
oppdragelse
  całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie
  kultura, ogłada, zdolność do właściwego zachowania

wychowanie fizyczne /ˌvɨxɔˈvãɲɛ fʲiˈzɨʧ̑nɛ/ (n)
idrett
  (edukacja, edukacyjny) (sport, sportowy) dział pedagogiki zajmujący się badaniem, analizą i konstruowaniem programu wychowania i rozwoju fizycznego człowieka;

wychowywać /ˌvɨxɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
gjenopplive
  kształtować czyjś charakter i zachowanie, zapewniać komuś opiekę do momentu osiągnięcia przez niego samodzielności

wychwalać /vɨˈxfalaʨ̑/ (v)
prise
  bardzo chwalić, nie szczędzić pochwał

wychwytywać /ˌvɨxfɨˈtɨvaʨ̑/ (v)
fangst
  łapać, chwytać, wyłapywać

wycie /ˈvɨʨ̑ɛ/ (n)
hyle
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyć

wycieczka /vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
utflukt
  wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych

wycieczkowiec /ˌvɨʨ̑ɛʧ̑ˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
cruiseskip
  (morski) (turystyka, turystyczny) turystyczny statek pasażerski, prom

wyciek (n)
fluks
  wydostawanie się płynnie na zewnątrz

wycieraczka /ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka/ (n)
dørmatte
  mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów;

wycierać /vɨˈʨ̑ɛraʨ̑/ (v)
tørke av
  usuwać z czegoś nalot lub osad przez pocieranie

wycinanie (n)
skjæring
  odłączanie cięciem

wycinać (v)
kutt
  (informatyka, informatyczny) pobierać fragment pliku, by wstawiać go w inne miejsce
  oddzielać od całości, usuwając cięciem
kutte ut
  wydobywać cięciem kształt z czegoś

wyciskać (v)
klemme
  (potocznie, potoczny) wymuszać maksymalną sprawność
  oddzielać od czego płynną zawartość poprzez ściskanie
imponere
  odbijać ślad, wklęsły wzór

wyciąg /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
ekstrakt
  (chemia, chemiczny) roztwór otrzymywany z substancji roślinnej lub organu zwierzęcego poprzez ich gotowanie, zalewanie wrzątkiem lub alkoholem;
loppe
  urządzenie lub układ urządzeń do wyciągania czegoś lub kogoś na jakąś wysokość

wyciąg krzesełkowy /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ/ (n)
stolheis
  rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach;

wyciąg narciarski /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk narʲˈʨ̑arsʲci/ (n)
skiheis
  (technologia, technika, techniczny) (sport, sportowy) kolej linowa instalowana na stokach, służąca do transportu narciarzy, snowboardzistów lub turystów

wyciągać /vɨˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
gå an
  osiągać, uzyskiwać
finne ut
  pytać, uzyskiwać informację

wycięcie (n)
skjæring
  czynność mająca za cel usunięcie cięciem jakiejś części z całości

wyczekiwać /ˌvɨʧ̑ɛˈcivaʨ̑/ (v)
avvente
  czekać długo i niecierpliwie

wyczerpanie /ˌvɨʧ̑ɛrˈpãɲɛ/ (n)
utmattelse
  duże zmęczenie, wycieńczenie

wyczerpany (adj)
dødstrøtt
  (przenośnie, przenośnia) skrajnie zmęczony

wyczerpywać /ˌvɨʧ̑ɛrˈpɨvaʨ̑/ (v)
eksos
  zużywać coś do końca; wydobywać coś, korzystać z czegoś aż do wyczerpania

wyczucie (n)
føle
  umiejętność intuicyjnego odbierania czegoś

wyczyn /ˈvɨʧ̑ɨ̃n/ (n)
dåd
  dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego

wydajność (n)
produktivitet
  cecha tego, co wydajne

wydalać (v)
utvise
  usuwać kogoś niepożądanego

wydalenie (n)
utvist
  (fizjologia, fizjologiczny) usunięcie na zewnątrz szkodliwych i niepotrzebnych substancji czy bezużytecznych tkanek
  usunięcie, pozbycie się kogoś z jakiejś zbiorowości

wydanie /vɨˈdãɲɛ/ (n)
opplag
  (drukarstwo, drukarski) wszystkie egzemplarze danego dzieła wydrukowane z tego samego składu drukarskiego

wydarzać się (v)
foregå
  stawać się faktem

wydarzenie /ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
programpost
  to, co się stało
  ważne dokonanie związane z jakąś dziedziną

wydarzyć się /vɨˈdaʒɨʨ̑‿ɕɛ/ (v)
inntreffe
  wystąpić jako rzeczywiste zjawisko

wydatek /vɨˈdatɛk/ (n)
forbruk
  kwota, która została wydana lub ma być wydana na coś

wydawanie /ˌvɨdaˈvãɲɛ/ (n)
lommepenger
  (rzeczownik odczasownikowy) od wydawać

wydawać /vɨˈdavaʨ̑/ (v)
utferdige
  nakazywać coś w zdecydowanej formie ((na przykład) polecenie, wyrok (i tym podobne, i temu podobne))
kunngjøre
  obwieszczać, ustanawiać coś publicznie ((na przykład) uchwałę, zarządzenie (i tym podobne, i temu podobne))
publisere
  publikować coś
forråde
  ujawniać kogoś lub czyjąś działalność w złej intencji, zdradzać kogoś
lommepenger
  wydatkować pieniądze w celu zakupu czegoś
fremstå
  sprawiać jakieś wrażenie, przedstawiać się w jakiś sposób

wydawca (n)
forlag
  instytucja zajmująca się wydawaniem produktów medialnych
förlag
  osoba zajmująca się wydawaniem środków masowego przekazu

wydawnictwo /ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
forlag
  firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki

wydać na świat /ˈvɨdaʨ̑ na‿ˈɕfʲjat/ (idiom)
bære
  urodzić dziecko

wydech (n)
eksos
  (technologia, technika, techniczny) wydmuchnięcie poza cylinder mieszaniny gazów, pyłów i spalin

wydma /ˈvɨdma/ (n)
dyne
  piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;

wydobywać /ˌvɨdɔˈbɨvaʨ̑/ (v)
ekstrahere
  (górnictwo, górniczy) wydostawać surowce naturalne spod ziemi na powierzchnię
  z trudem uzyskiwać od kogoś jakąś informację

wydra /ˈvɨdra/ (n)
oter
  (zoologia, zoologiczny) Lutrinae, ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści;

wydział /ˈvɨʥ̑aw/ (n)
evne
  dział wyższej uczelni obejmujący określoną dziedzinę

wydzielina (n)
utvisning
  (medycyna, medyczny) wyciek substancji powstających w stanie chorobowym

wyeksploatować /ˌwɨɛksplɔaˈtɔvaʨ̑/ (v)
eksos
  doprowadzić coś do całkowitego zużycia poprzez używanie przez dłuższy czas
  pozbawić teren złóż lub innych zasobów naturalnych

wyganiać (v)
jage
  zmuszać do opuszczenia jakiegoś miejsca

wygasać (v)
sokkel
  przestawać być
forfalle
  tracić ważność

wyginać (v)
bøye
  nadawać kształt przez gięcie

wygląd /ˈvɨɡlɔ̃nt/ (n)
syn
  grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu

wyglądać /vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
se ut
  mieć dany wygląd
pass opp
  patrzeć wychylając się spoza przeszkody lub z okna
forvente
  wyczekiwać kogoś lub czegoś

wygnaniec (n)
forvise
  ktoś skazany na wygnanie, wypędzony

wygoda (n)
bekvemmelighet
  coś ułatwiającego wykonywanie jakichś czynności
  odpowiadające komuś warunki mieszkania, przebywania; to, co zaspokaja czyjeś potrzeby

wygodny /vɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
behagelig
  charakteryzujący się wygodą, dający wygodę

wygrana /vɨˈɡrãna/ (n)
pris
  nagroda w jakimś konkursie, zysk w hazardzie
seier
  zwycięstwo

wygrywać /vɨˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
vinne
  grając w coś, zdobyć wygraną
  zdobyć pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonać przeciwników, odnieść zwycięstwo
overvinne
  o losach loteryjnych: gwarantować wygraną

wyguglać /vɨˈɡuɡlaʨ̑/ (v)
nettsøk
  wyszukać za pomocą wyszukiwarki Google

wygwizdywać /ˌvɨɡvʲizˈdɨvaʨ̑/ (v)
plystre
  odtwarzać jakąś melodię za pomocą gwizdania

wygórowany (adj)
ublu
  zbyt duży, nadmierny

wygładzać /vɨˈɡwaʣ̑aʨ̑/ (v)
bearbeide
  (książkowy) usuwać usterki, udoskonalać
slipe
  (technologia, technika, techniczny) wyrównywać powierzchnię czegoś za pomocą odpowiednich narzędzi polerujących
  czynić gładką powierzchnię czegoś, usuwając nierówności, zmarszczki, itp.

wyjawiać /vɨˈjavʲjäʨ̑/ (v)
avdekke
  sprawiać, że coś staje się wiadome; dawać informację o czymś, co dotychczas było trzymane w tajemnicy

wyjazd /ˈvɨjast/ (n)
avvik
  fakt wyjechania skądś, opuszczenia jakiegoś miejsca
utflukt
  podróż, wycieczka, wyprawa

wyjaśniać /vɨˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
forklare
  czynić coś zrozumiałym

wyjaśnienie /ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
forklaring
  przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym

wyjeżdżać /vɨˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
fortrekke
  opuszczać jakieś miejsce, przemieszczać się, udać się w inne miejsce

wyjątek /vɨˈjɔ̃ntɛk/ (n)
unntak
  coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła

wyjątkowo /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
for en gangs skyld
  niekiedy, nieczęsto, bardzo rzadko
spesielt
  w sposób szczególny, nadzwyczajny

wyjątkowy /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
spesiell
  wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem

wyjście /ˈvɨjɕʨ̑ɛ/ (n)
utgang
  droga lub otwór, którym się wychodzi
  spotkanie towarzyskie poza własnym domem

wyjściowy (adj)
gå ut
  dotyczący miejsca, z którego się wychodzi

wyjść /vɨjɕʨ̑/ (v)
gå ut
  opuścić jakieś miejsce

wyjść na jaw /ˈvɨjɕʨ̑ na‿ˈjaf/ (idiom)
fremkomme
  stać się wiadomym, przestać być tajemnicą; wydać się

wyjść z siebie /ˈvɨjɕʨ̑ ˈsʲ‿ɕɛbʲjɛ/ (v)
gjøre sitt ytterste
  (potocznie, potoczny) bardzo się starać, robić wszystko co możliwe

wykastrować (v)
gjelle
  usunąć gruczoły rozrodcze

wykaz /ˈvɨkas/ (n)
fortegnelse
  pismo zawierające wyliczenie osób, rzeczy, elementów, czynności, zdarzeń itp. mających jakąś wspólną cechę

wykazać /vɨˈkazaʨ̑/ (v)
avsløre
  dowieść, stwierdzić, wykryć
vise
  przejawić, ukazać, dać wyraz

wykałaczka /ˌvɨkaˈwaʧ̑ka/ (n)
tannpirker
  cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;

wykluczać (v)
ekskludere
  wyłączać coś z czegoś, pomijać coś

wykluwać się /vɨˈkluvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
klekke
  (zoologia, zoologiczny) (zootechnika, zootechniczny) wydostawać się z jaja

wykoleić /ˌvɨkɔˈlɛ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
spore av
  spowodować wypadnięcie pojazdu z szyn

wykonanie /ˌvɨkɔ̃ˈnãɲɛ/ (n)
forestilling
  (rzeczownik odczasownikowy) od wykonać

wykonywać /ˌvɨkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
utføre
  urzeczywistniać, zrealizować, uczyniać, spełniać coś, wprowadzać coś w czyn, doprowadzać coś do skutku
  odtwarzać, grać (role teatralne lub filmowe, utwory muzyczne)
gjøre
  wytwarzać lub produkować coś

wykopywać /ˌvɨkɔˈpɨvaʨ̑/ (v)
grave
  utworzyć dół poprzez kopanie, wydobywanie ziemi

wykorzeniać (v)
tilintetgjøre
  (przenośnie, przenośnia) usuwać coś złego, niepożądanego

wykorzystanie /ˌvɨkɔʒɨˈstãɲɛ/ (n)
anvendelse
  odniesienie korzyści z czegoś lub kogoś

wykorzystywanie /ˌvɨkɔʒɨstɨˈvãɲɛ/ (n)
anvendelse
  (rzeczownik odczasownikowy) od wykorzystywać

wykorzystywać /ˌvɨkɔʒɨˈstɨvaʨ̑/ (v)
anvende
  mieć korzyść z czegoś lub kogoś, zrobić użytek z czegoś
utnytte
  mieć zysk z cudzego wysiłku, pracy, a także cech danej osoby

wykończenie (n)
finish
  doprowadzenie do końca robienia czegoś
  nadanie ostatecznego kształtu
  zużycie do końca

wykończony (adj)
slå
  (potocznie, potoczny) mocno zmęczony

wykrywać (v)
funn
  stwierdzać obecność czego w czymś poprzez badanie
fremkalle
  ujawniać coś nieznanego lub ukrytego

wykrzaczyć /vɨˈkʃaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
krasje
  (środowiskowy) (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) spowodować krytyczny błąd w programie
  (środowiskowy) (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) o programie: przestać działać z powodu błędu krytycznego

wykrzykiwać (v)
knirke
  wydawać okrzyki

wykrzyknik /vɨˈkʃɨcɲik/ (n)
interjeksjon
  (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
utropstegn
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;

wykrój (n)
sjablong
  (krawiectwo) forma na papierze, według której kroi się materiał na ubranie

wykręcać (v)
vri
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) nadwerężać staw na skutek nieodpowiedniego ruchu albo nieprzewidzianej czynności
bli
  kręcąc czymś, zmieniać położenie
  zmieniać kierunek
  kręcąc się, przybierać inne położenie, zmieniać kierunek ruchu

wykręt (n)
tilgi
  zmyślony powód celem wprowadzenia kogoś w błąd, ukrycia prawdy

wykształcenie /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
utdannelse
  poziom wiedzy nabytej na drodze nauki

wykusz /ˈvɨkuʃ/ (n)
karnapp
  (architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;

wykwintny (adj)
raffinert
  będący w dobrym guście, wytworny, wyszukanie elegancki

wykładać /vɨˈkwadaʨ̑/ (v)
ordlegge
  wyjmować i kłaść gdzieś, rozkładać (przedmioty)

wykładnik (n)
måler
  to, co określa, wskazuje, wyraża coś

wykładowca /ˌvɨkwaˈdɔfʦ̑a/ (n)
foreleser
  (edukacja, edukacyjny) osoba prowadząca wykłady na wyższej uczelni

wylatywać (v)
unngå
  (fizyka, fizyczny) unosić się w górę samoczynnie lub będąc wyrzucanym
ta av
  (lotnictwo, lotniczy) rozpoczynać skądś lot celem podróży
bykse
  (potocznie, potoczny) wypadać skądś
fly
  (technologia, technika, techniczny) zostawać wystrzelonym

wylać dziecko z kąpielą /ˈvɨlaʥ̑ ˈːɛʦ̑kɔ s‿kɔ̃mˈpʲjɛlɔ̃w̃/ (v)
helle barnet ut med badevannet
  (związek frazeologiczny) chcąc przeciwdziałać złu, niechcący zatracić także pozytywny aspekt jakiejś sprawy

wylewać /vɨˈlɛvaʨ̑/ (v)
brenne
  sprawić, że jakiś płyn wydostał się z czegoś

wylewny (adj)
påpekende
  skłonny do zwierzeń

wyliczać (v)
regne
  określać poprzez obliczenia

wylogowywać /ˌvɨlɔɡɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
logge ut
  (informatyka, informatyczny) zakończyć sesję pracy z systemem informatycznym

wylot /ˈvɨlɔt/ (n)
eksos
  dziura przez którą coś wylatuje
avvik
  odlot, wylecenie, wylatywanie
kjeft
  zakończenie drogi, tunelu, doliny, itp.

wymaganie /ˌvɨ̃maˈɡãɲɛ/ (n)
behov
  wymóg, żądanie, stanowcza potrzeba

wymagać /vɨ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
kreve
  potrzebować czegoś, uznawać coś za niezbędne
  żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się

wymawiać /vɨ̃ˈmavʲjäʨ̑/ (v)
uttale
  wyrażać coś dźwiękowo, słownie

wymazywać (v)
bevege seg bort fra
  mażąc, usuwać coś z czegoś
bannlyse
  usuwać z umysłu

wymiar /ˈvɨ̃mʲjar/ (n)
dimensjon
  (matematyka, matematyczny) minimalna liczba współrzędnych, którymi da się opisać położenie punktu w przestrzeni;
mål
  (technologia, technika, techniczny) (poligrafia) zapis rozmiaru, wielkości obiektu na rysunku technicznym
størrelse
  wielkość, rozmiar, ilość

wymieniać /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
bytte
  dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego
nevne
  podawać coś z nazwy, wyliczać

wymierzać (v)
mål
  określać miarę, np. długość
befri
  wykonywać cios

wymiociny /ˌvɨ̃mʲjɔ̇ˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
oppkast
  to, czym się wymiotuje

wymiotować /ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
brekke seg
  (fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka

wymioty /vɨ̃ˈmʲjɔtɨ/ (n)
oppkast
  gwałtowny wyrzut treści pokarmowej na zewnątrz z żołądka poprzez przełyk i jamę ustną;

wymię /ˈvɨ̃mʲjɛ/ (n)
jur
  (zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych;

wymowa /vɨ̃ˈmɔva/ (n)
uttale
  (fonetyka, fonetyczny) sposób artykulacji dźwięków mowy;

wymysł (n)
oppfinnelse
  coś wymyślonego w przesadzie, powstałe z kaprysu, na ogół zbytkowne

wymóg (n)
krav
  warunki, jakim coś lub ktoś musi sprostać

wymówka (n)
bebreidelse
  pretensja wyrażana słownie
tilgi
  wykrętne usprawiedliwienie

wynagradzać (v)
finne på
  okazywać wdzięczność
kompensere
  wyrównywać stratę, przekazywać odszkodowanie za poniesione krzywdy

wynagrodzenie /ˌvɨ̃naɡrɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
lønn
  pensja, wypłata

wynajmować /ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑/ (v)
ansette
  przyjąć kogoś do krótkoterminowej pracy
leie
  zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę
  korzystać z czyjejś własności w zamian za opłatę

wynalazca /ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a/ (n)
oppfinner
  autor wynalazku, ten, który coś wynalazł

wynalazek /ˌvɨ̃naˈlazɛk/ (n)
oppfinnelse
  coś, co wynaleziono;

wynaleźć (v)
oppfinne
  odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane

wynik /ˈvɨ̃ɲik/ (n)
resultat
  rezultat, skutek
  (matematyka, matematyczny) rezultat działań algebraicznych (dodawania, odejmowania, mnożenia, dzielenia)
  (sport, sportowy) stan spotkania/meczu

wynikać /vɨ̃ˈɲikaʨ̑/ (v)
resultat
  być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek

wyniosłość (n)
hovmod
  cecha bycia wyniosłym
risa
  miejsce górujące nad otoczeniem

wyniosły /vɨ̃ˈɲɔswɨ/ (adj)
viktig
  dumny, zarozumiały i wywyższający się nad innych

wynosić /vɨ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
måtte
  otrzymywać jakąś wiedzę skądś
heve
  wywyższać
loppe
  zabierać ponad Ziemię

wyobraźnia /ˌvɨɔˈbraʑɲa/ (n)
fantasi
  zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;

wyobrażalny /ˌvɨɔbraˈʒalnɨ/ (adj)
tenkbar
  możliwy do wyobrażenia sobie; dający się zrozumieć, pojąć

wyobrażać /ˌvɨɔˈbraʒaʨ̑/ (v)
gi tilbake
  tworzyć sobą jakiś obraz, symbol

wyobrażenie /ˌvɨɔbraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
oppfatning
  domniemany obraz czegoś, pogląd na jakiś temat
anelse
  obraz czegoś (przedmiotu, osoby, przebieg sytuacji) stworzony w świadomości na podstawie spostrzeżeń
bilde
  obraz, podobizna, wizualne przedstawienie czegoś

wyodrębniać /ˌvɨɔˈdrɛ̃mbʲɲäʨ̑/ (v)
avsondre
  czynić odrębnym lub wyrazistym

wyolbrzymiać (v)
overdrive
  przedstawiać coś w sposób przesadny

wypaczać (v)
fordreie
  (przenośnie, przenośnia) przedstawiać niezgodnie z prawdą, zniekształcać
forderve
  deformować charakter, demoralizować
forvri
  deformować kształt, zniekształcać

wypad (n)
utfall
  (sport, sportowy) gry zespołowe szybka gra na kosz lub bramkę przeciwnika
  (wojskowość, wojskowy) krótkotrwały atak zbrojny znienacka
oute
  krótkotrwały wyjazd lub wyjście

wypadek /vɨˈpadɛk/ (n)
ulykke
  nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał

wypalać /vɨˈpalaʨ̑/ (v)
røyke
  o papierosie, węglu, świecy itp. zużywać coś przez palenie
baka
  otrzymywać coś z jakiegoś surowca, prażąc go w ogniu
brennemerke
  wykonywać rozpalonym narzędziem wzór, znak na jakimś materiale, powierzchni
brenne
  zrobić dziurę za pomocą wysokiej temperatury
  strzelać z broni palnej

wypasać (v)
beite
  karmić zwierzęta, pasąc je
feit
  powodować tuczenie

wypiek /ˈvɨpʲjɛk/ (n)
bak
  czynność wypiekania
  ilość produktów otrzymanych w czasie pieczenia
  produkt spożywczy powstający w wyniku pieczenia

wypiekać (v)
baka
  piekąc, sporządzać coś

wypierdalać /ˌvɨpʲjɛrˈdalaʨ̑/ (interjection)
dra til helvete
  kategoryczne wezwanie do opuszczenia przez kogoś zajmowanego miejsca lub stanowiska

wypijać (v)
bruke opp
  pijąc, opróżniać coś z cieczy

wyposażać (v)
utruste
  dostarczać coś potrzebnego do funkcjonowania

wyposażenie /ˌvɨpɔsaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
utstyr
  narzędzia, urządzenia i inne przedmioty potrzebne do prawidłowego funkcjonowania czegoś

wypowiadać /ˌvɨpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
si opp
  rozwiązywać umowę
stave
  wymawiać dźwięki
ordlegge
  wyrażać coś słowami, w mowie
kommunisere
  przedstawiać swoje poglądy na jakąś kwestię

wypowiedzenie /ˌvɨpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
kicke
  zawiadomienie o rozwiązaniu umowy, np. o pracę

wypowiedź /vɨpɔˈvʲɛʥi/ /vɨˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
påstand
  coś, co zostało powiedziane, wypowiedziane lub napisane

wypożyczać (v)
leie
  brać do tymczasowego użytkowania

wyprasować /ˌvɨpraˈsɔvaʨ̑/ (v)
jern
  wygładzić tkaninę za pomocą gorącego żelazka

wyprawa /vɨˈprava/ (n)
ekspedisjon
  grupa osób wyposażona w odpowiedni ekwipunek udająca się w podróż
  podróż w celach naukowych, wojennych lub turystycznych

wyprawiać (v)
gå an
  (potocznie, potoczny) robić coś niestosownego
brune
  (technologia, technika, techniczny) poddawać obróbce surową skórę na surowiec galanteryjny
feire
  urządzać uroczyste spotkanie własnym kosztem
sende
  wysyłać kogoś dokądś w określonym celu

wyprowadzać (v)
trekk
  opuszczać miejsce zamieszkania

wyprzedzać /vɨˈpʃɛʣ̑aʨ̑/ (v)
kjøre forbi
  prześcigać kogoś; przyśpieszając znaleźć się przed kimś (jadąc lub idąc)

wypróbować (v)
utprøve
  poddać próbie

wypędzać (v)
drive
  wyprowadzać z jakiegoś miejsca w celu dotarcia do innego, określonego
fordrive
  zmuszać do opuszczenia jakiegoś miejsca

wypłacać /vɨˈpwaʦ̑aʨ̑/ (v)
betale
  wydawać należne komuś pieniądze

wypłata /vɨˈpwata/ (n)
lønn
  wynagrodzenie za wykonaną pracę

wypływać (v)
ankomme
  być skutkiem czegoś
helle
  pojawiać się w postaci kropel lub strużki cieczy
gå av
  płynąc, opuszczać dane miejsce
flo
  zaczynać swój bieg, mieć źródło gdzieś

wyrabiać /vɨˈrabʲjäʨ̑/ (v)
kna
  nadawać ciastu odpowiednią konsystencję
tjene
  tworzyć coś

wyrak /ˈvɨrak/ (n)
spøkelsesaper
  (zoologia, zoologiczny) wyłącznie drapieżny ssak naczelny;

wyrastać (v)
risa
  (o cieście) zwiększać swoją objętość wskutek fermentacji
  ukazywać się wyraźnie nad powierzchnią
dyrke
  rozwijając się, pojawić się lub kształtować się na czymś
  stawać się większym lub dojrzalszym

wyraz /ˈvɨras/ (n)
ord
  (językoznawstwo, językoznawczy) symbol fonetyczny (ciąg głosek) lub graficzny (znak lub ciąg znaków), niosący określone znaczenie bądź pełniący funkcję składniową;

wyraz twarzy (n)
mine
  emocje ukazujące się na czyjeś twarzy nadające jej dany wygląd

wyraźny /vɨˈraʑnɨ/ (adj)
-iss
  taki, który jest przejrzysty, zrozumiały, jasny, wyrazisty

wyrażać /vɨˈraʒaʨ̑/ (v)
uttrykke
  opisywać ustnie lub pisemnie, dawać informację o czymś lub kimś; być wyrazem czegoś
  przedstawiać, określać coś za pomocą znaków umownych
  uzewnętrzniać, okazywać uczucia jakimkolwiek sposobem

wyrok /ˈvɨrɔk/ (n)
dom
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego;

wyrosnąć (v)
bli voksen
  rozwinąć się, pokazując się w swojej okazałości

wyrostek (n)
supplement
  (anatomia, anatomiczny) (biologia, biologiczny) odstający twór na skórze, kości lub narządach organizmów
  (potocznie, potoczny) wyrostek robaczkowy

wyrostek robaczkowy /vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ/ (n)
supplement
  (anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka;

wyrozumiałość (n)
tålmodighet
  cecha tego, kto jest wyrozumiały, cecha tego, co jest wyrozumiałe

wyruszać /vɨˈruʃaʨ̑/ (v)
fortrekke
  ruszać w drogę

wyrwa (n)
bresje
  (książkowy) dziura, wyłom

wyrwać /ˈvɨrvaʨ̑/ (v)
hente (noen)
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) zdobyć partnera, partnerkę, sympatię
ekstrahere
  wyciągnąć na siłę; wyszarpać

wyrywać (v)
hente (noen)
  (slangowo) uwodzić kogoś, podrywać kogoś
bykse
  gwałtownie ruszyć się z miejsca

wyrzec (v)
fornekte
  wyprzeć się czegoś lub kogoś
unnvære
  zrezygnować z czegoś

wyrzeczenie (n)
forsakelse
  rezygnacja z wygód lub przyzwyczajeń

wyrzekać (v)
avsverge
  ulegać rezygnacji z czegoś

wyrzucać /vɨˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
bebreide
  (książkowy) robić komuś wyrzuty

wyrzucić /vɨˈʒuʨ̑iʨ̑/ (v)
kaste
  pozbyć się czegoś

wyrzut (n)
kast
  gwałtowne rzucenie lub wyciągnięcie

wyrzut sumienia (n)
samvittighetskval
  odczuwanie winy po zrobieniu czegoś złego

wyrób /ˈvɨrup/ (n)
produkt
  przedmiot będący końcowym efektem procesu produkcji
byggverk
  wyrabianie

wyrównywać (v)
anpasse
  czynić jednakowym pod pewnym względem, ujednolicać

wyróżnienie (n)
forskjell
  uhonorowanie za szczególne osiągnięcie

wysadzać (v)
linje
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) sadzić wzdłuż
brune
  (sztuka) (jubilerstwo, jubilerski) ozdabiać drogimi kamieniami czy kruszcem
slippe
  zatrzymawszy środek lokomocji, umożliwiać komuś wyjście z niego lub wymuszać to

wysiadać /vɨˈɕadaʨ̑/ (v)
etterlate
  opuszczać pojazd, łódź lub samolot

wysiadywać /ˌvɨɕaˈdɨvaʨ̑/ (v)
ruge
  (zoologia, zoologiczny) ogrzewać jaja przed wylęgiem
henge
  siedzieć gdzieś przez dłuższy czas

wysiłek /vɨˈɕiwɛk/ (n)
anstrengelse
  wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś

wysoki /vɨˈsɔci/ (adj)
høy
  mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy
  mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)
  o dźwięku: mający dużą częstotliwość
  znajdujący się na dużej wysokości (wysoko)
høy, lang
  mający duży wymiar pionowy

wysokie napięcie /vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
høyspenning
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów)

wysoko /vɨˈsɔkɔ/ (adv)
høg
  (odprzymiotnikowy) → wysoki

wysokość /vɨˈsɔkɔɕʨ̑/ (n)
høyde
  odległość od pewnego odnośnika, np. gruntu
høy
  wymiar pionowy czegoś lub kogoś

wyspa /ˈvɨspa/ (n)
øy
  (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

wyspiarz /ˈvɨspʲjaʃ/ (n)
øybo
  mieszkaniec wyspy

wysportowany (adj)
deilig
  świadczący o sprawności fizycznej dzięki uprawianiu sportu

wyssać /ˈvɨsːaʨ̑/ (v)
suge
  wydobyć lub opróżnić poprzez ssanie

wystarczający (adj)
nok
  dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom

wystarczyć /vɨˈstarʧ̑ɨʨ̑/ (v)
rekke
  być w odpowiedniej ilości lub liczbie do wykonania jakiejś czynności, nie zabraknąć

wystawa /vɨˈstava/ (n)
vitrine
  miejsce prezentowania towarów w sklepie
utstilling
  zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz

wystawiać /vɨˈstavʲjäʨ̑/ (v)
gi etter
  oceniać
lage
  umieszczać na zewnątrz

wystawić do wiatru (v)
føre bak lyset
  (pospolicie) oszukać kogoś

wystawny /vɨˈstavnɨ/ (adj)
praktfull
  okazale urządzony lub zorganizowany, świadczący o zamożności

wystrzał (n)
skudd
  efekt wyrzucenia pocisku z broni miotającej lub broni palnej

wystąpienie /ˌvɨstɔ̃mˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
tilfelle
  pojawienie się jakiegoś zjawiska
forestilling
  wygłoszenie przemówienia przed jakimś audytorium

występ /ˈvɨstɛ̃mp/ (n)
forestilling
  publiczne odgrywanie roli przez aktora, muzyka lub innego artystę; udział w przedstawieniu, koncercie

występowanie /ˌvɨstɛ̃mpɔˈvãɲɛ/ (n)
tilfelle
  (rzeczownik odczasownikowy) od występować

występować /ˌvɨstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
avverge
  o gatunkach: zamieszkiwać dany obszar
opptre
  odgrywać rolę (w teatrze, filmie)
gi opp
  opuszczać jakąś organizację, partię

wysuwać (v)
framlegge
  przedstawiać innym pewne myśli, poglądy
sleide
  przemieszczać się na zewnątrz, poza obręb

wysyłać /vɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
sende
  przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych
  polecać komuś udanie się dokądś w jakimś celu
  nadawać, wydawać z siebie; emitować

wysyłkowy /ˌvɨsɨwˈkɔvɨ/ (adj)
fraktutgifter
  związany z wysyłką, zajmujący się wysyłką

wyszukany (adj)
raffinert
  mający szczególne cechy, rzadko spotykany

wyszukiwać (v)
slå opp
  szukając z zapałem, wynajdywać coś lub kogoś

wytrawny (adj)
tørke
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o napojach alkoholowych, rzadziej o potrawach: niesłodki

wytrwać (v)
bli
  dotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach

wytrwałość /vɨˈtr̥fawɔɕʨ̑/ (n)
diligence
  konsekwencja, upór, zdecydowanie w działaniu lub dążeniu do czegoś

wytrwały (adj)
iherdig
  cierpliwie bądź uparcie dążący do celu

wytrych (n)
dirk
  (technologia, technika, techniczny) zakrzywiony pręt zastępujący klucze, którym otwiera się zamki;

wytrzymać /vɨˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
fram
  pozostać w pewnym trudnym, uciążliwym stanie

wytrzymałość /ˌvɨṭʃɨ̃ˈmawɔɕʨ̑/ (n)
motstand
  umiejętność zniesienia wielu problemów

wytrzymały /ˌvɨṭʃɨ̃ˈmawɨ/ (adj)
hård
  taki, który jest w stanie dużo wytrzymać; wytrwały

wytrzymywać (v)
avvente
  nie poddawać się działaniu pewnych sił

wytwarzać /vɨˈtfaʒaʨ̑/ (v)
gjøre
  produkować na większą skalę, wydawać

wytyczna (n)
retningslinje
  założenie określające kierunek i sposób działania

wytłumaczyć /ˌvɨtwũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
tilgi
  usprawiedliwić czyjeś postępowanie

wywiad /ˈvɨvʲjat/ (n)
intervju
  rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom

wywierać /vɨˈvʲjɛraʨ̑/ (v)
gå utover
  wywoływać określone myśli i odczucia

wywietrznik /vɨˈvʲjɛṭʃʲɲik/ (n)
vifte
  otwór, który służy do wietrzenia

wywieść w pole /ˈvɨvʲjɛ̇ɕʨ̑ ˈf‿pɔlɛ/ (v)
føre bak lyset
  oszukać, zwieść kogoś

wywoływać /ˌvɨvɔˈwɨvaʨ̑/ (v)
forårsake
  powodować
framkalle
  wracać pamięcią (do czegoś), przypominać sobie

wywracać (v)
kantre
  ulegać zmianom strony na niepożądaną

wywód /ˈvɨvut/ (n)
konklusjon
  dowodzenie czego poparte rozumowymi argumentami; argumentacja

wyznaczać /vɨˈznaʧ̑aʨ̑/ (v)
bestemme seg
  określać wartość czegoś poprzez pomiar lub obliczenia
fikse
  ustalać warunki, takie, jak termin, miejsce lub cenę
oppnevne
  wskazywać osobę do określonego zadania

wyznacznik /vɨˈznaʧ̑ʲɲik/ (n)
determinant
  (matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych;
  to, co wyznacza coś lub wskazuje na coś

wyznanie /vɨˈznãɲɛ/ (n)
trossamfunn
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa religijna wewnątrz większego prądu religijnego;
tilståelse
  przyznanie się do czegoś

wyznaniowy (adj)
religiøs
  odnoszący się do wyznania jako wiary

wyznawać /vɨˈznavaʨ̑/ (v)
bekjenne
  wierzyć w coś; czcić coś; także: być wyznawcą danej religii
anerkjenne
  wyjawiać, ujawniać coś; zwłaszcza coś, co dotychczas się ukrywało

wyznawca /vɨˈznafʦ̑a/ (n)
faen
  (przenośnie, przenośnia) entuzjasta czyichś poglądów

wyzwanie /vɨˈzvãɲɛ/ (n)
utfordring
  trudne zadanie, sytuacja sugerująca chęć zmierzenia się z nią

wyzwisko (n)
fornærmelse
  słowo obraźliwe dla kogoś

wyzwolić (v)
befri
  (książkowy) uwolnić z pęt, ze skrępowania, umożliwiając swobodę ruchów
  uczynić wolnym, przywrócić wolność

wyzyskiwać (v)
utnytte
  osiągać korzyści czyimś kosztem
  stosować coś, by osiągać korzyści

wyć /vɨʨ̑/ (v)
hyle
  o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach): wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć
  o ludziach: przeciągle krzyczeć z bólu lub żałości

wyłaniać /vɨˈwãɲäʨ̑/ (v)
kåre
  wybierać spośród siebie
dukke opp
  stać się widocznym

wyłączać /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
avsondre
  oddzielać (np. sprawę do osobnego rozpatrzenia)
funksjonshemme
  wstrzymywać pracę jakiegoś urządzenia

wyłącznie /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
bare at
  w całości, bez wyjątku
utelukkende
  wyłączając wszystko inne, wszystkich innych

wyłącznik /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
effektbryter
  (elektryczność) (potocznie, potoczny) przycisk z łącznikiem umożliwiający przerwanie obwodu zawierającego jakieś urządzenie
  (elektryczność) łącznik umożliwiający przerwanie obwodu elektrycznego przy prądzie zwarcia

wyłączny (adj)
enslig
  należący do kogoś jednego lub przysługujący tylko jednej osobie

wyśmienity (adj)
storartet
  (książkowy) wyjątkowo dobry, doskonały, znakomity

wyśmiewać (v)
spotte
  ośmieszać, wytykając braki, słabości, wady

wyż (n)
høy
  (meteorologia, meteorologiczny) obszar podwyższonego ciśnienia atmosfery;

wyżyna /vɨˈʒɨ̃na/ (n)
høyslette
  (geografia, geograficzny) obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 metrów;

wyżłobienie (n)
fure
  rowek, żłobek, wgłębienie w jakiejś powierzchni

wzajemnie /vzaˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
i like måte
  również, tak samo – w odpowiedzi na czyjeś życzenia

wzajemny /vzaˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
gjensidig
  dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony

wzbierać (v)
risa
  (hydrologia, hydrologiczny) podnosić się ponad zwykły poziom
brønn
  (psychologia, psychologiczny) przybierać na sile; ujawniać się ze znacznym natężeniem

wzbogacać (v)
berike
  czynić bogatszym

wzbudzać /ˈvzbuʣ̑aʨ̑/ (v)
framkalle
  wywoływać, powodować

wzburzać (v)
forstyrre
  wywoływać silne emocje, gniew

wzburzenie (n)
opphisselse
  (rzeczownik odczasownikowy) od wzburzyć

wzburzony (adj)
stormfull
  (meteorologia, meteorologiczny) przedstawiający sobą gwałtowne zmiany pogodowe

wzdręga /ˈvzdrɛ̃ŋɡa/ (n)
sørv
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius erythrophthalmus, ryba z rodziny karpiowatych;

wzdychać /ˈvzdɨxaʨ̑/ (v)
sukke
  głęboko i głośno oddychać, zazwyczaj w celu wyrażenia smutku lub ulgi

wzdłuż /vzdwuʃ/ (preposition)
langs
  …informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu

wzdłuż i wszerz /ˈvzdwuʃ i‿ˈfʃɛʃ/ (adv)
kryss og tvers
  wszędzie, gdzie tylko możliwe; w każdym miejscu; we wszystkie strony

wzgląd /vzɡlɔ̃nt/ (n)
grunn
  (najczęściej w liczbie mnogiej) przyczyny, określone aspekty
betraktning
  branie pod uwagę, liczenie się

względem /ˈvzɡlɛ̃ndɛ̃m/ (preposition)
angående
  wobec czegoś lub kogoś

względność /ˈvzɡlɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
relativitet
  zależność czegoś od różnych czynników

względny /ˈvzɡlɛ̃ndnɨ/ (adj)
relativ
  odniesiony do jakiegoś innego stanu, cechy, wielkości lub ogólnie: rzeczy
  możliwy do zaakceptowania
  nie odnoszący się do wszystkiego lub wszystkich, np. ludzi, sytuacji, itp.

wzgórze /ˈvzɡuʒɛ/ (n)
bakke
  (geografia, geograficzny) niewielkie wzniesienie (do stu metrów) o zaokrąglonym szczycie;
thalamus
  (medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim;

wziąć /vʲʑɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
ta
  chwycić ręką
  skorzystać z czegoś
  (potocznie, potoczny) wskazuje na niespodziewaną czynność wyrażoną innym czasownikiem, często z dodatkowym znaczeniem nieprzejmowania się opinią innych osób
  (potocznie, potoczny) wzmacnia tryb rozkazujący

wziąć ślub (v)
gifte seg
  zawrzeć związek małżeński

wzięty (adj)
populær
  taki, który cieszy się uznaniem i popularnością, będąc dzięki temu często angażowany, zatrudniany

wzmacniać /ˈvzmaʦ̑ʲɲäʨ̑/ (v)
forstørre
  sprawiać, że coś staje się mocniejsze, silniejsze, trwalsze, liczniejsze

wzmagać (v)
øke
  czynić mocniejszym, większym
vokse
  przybierać na sile

wzniecać (v)
egge til opprør
  rozbudzać zachowania, emocje
gjenopplive
  sprawiać, że coś wznosi się w powietrze

wzniesienie /vzʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
bakke
  miejsce wyższe od innych w okolicy;

wzniosły (adj)
bombastisk
  podniosły, górnolotny, sugerujący dostojeństwo

wznosić /ˈvznɔɕiʨ̑/ (v)
bygge
  budować coś ku górze, coraz wyżej
øke
  unosić coś do góry
stige
  o drodze: prowadzić pod górę
løfte
  unosić do góry samego siebie

wzorzec /ˈvzɔʒɛʦ̑/ (n)
forbilde
  cechy, osoby warte naśladowania
mønster
  wzór wyznaczający normę dla innych przedmiotów i zjawisk;

wzrastać /ˈvzrastaʨ̑/ (v)
øke
  powiększać się, rosnąć w górę
bli voksen
  wychowywać się

wzrok /vzrɔk/ (n)
leite
  (potocznie, potoczny) czyjeś spojrzenie
utsikt
  zmysł umożliwiający patrzenie, widzenie; zdolność do postrzegania rzeczywistości za pomocą oczu;

wzrost /vzrɔst/ (n)
mål
  wysokość człowieka, rzadziej zwierzęcia
vekst
  zwiększanie się jakiejś wartości

wzruszać (v)
kontakt
  pobudzać czyjąś wrażliwość
bevege
  poruszając czymś, zmieniać położenie składników tego

wzruszenie (n)
affeksjon
  (psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim

wzywać /ˈvzɨvaʨ̑/ (v)
side
  przywoływać do siebie
oppfordre
  zwracać się z apelem do kogoś

wzór /vzur/ (n)
mønster
  kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce)
  model służący jako przykład do powielania w produkcji
eksempel
  schemat, według którego należy postępować

wódka /ˈvutka/ (n)
vodka
  (spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;

wódz /vuʦ̑/ (n)
leder
  osoba dowodząca dowolną grupą

wór (n)
bagge
  (potocznie, potoczny) obwisła skóra pod okiem
  duży worek
kicke
  (wulgarnie, wulgaryzm) worek mosznowy, jaja

wówczas /ˈvufʧ̑as/ (pronoun)
da
  odsyła do okresu czasu, o którym mowa w danej wypowiedzi
  odsyła do sytuacji po spełnieniu określonego warunku

wózek dziecięcy (n)
barnevogn
  ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;

wózek inwalidzki /ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
rullestol
  wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.;

wózek sklepowy /ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ/ (n)
handlevogn
  (handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie;

wózek widłowy /ˈvuzɛɡ vʲidˈwɔvɨ/ (n)
gaffeltruck
  (motoryzacja) niewielki pojazd do przeładunku towarów, wyposażony w podnośnik widłowy;

wół /vuw/ (n)
okse
  (zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego;

wąchać /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑/ (v)
lukte
  badać zapach nozdrzami

wąglik (n)
miltbrann
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra bakteryjna choroba zakaźna, zwłaszcza bydła, owiec i koni;

wąs /vɔ̃w̃s/ (n)
bart
  u ludzi: zarost nad górną wargą;

wąski /ˈvɔ̃w̃sʲci/ (adj)
smal
  mający niewielką szerokość

wątek /ˈvɔ̃ntɛk/ (n)
tråd
  (informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej);
  w powieści, filmie lub innym utworze fabularnym - wydarzenia dotyczące jednej postaci, składające się na akcję;
innslag
  sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici osnowy; także same nici tworzące ten układ

wątpić /ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
tvile
  nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość

wątpliwość /vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
tvil
  brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś

wątpliwy /vɔ̃ntˈplʲivɨ/ (adj)
usikker
  taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności

wątroba /vɔ̃nˈtrɔba/ (n)
lever
  (anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;

wątrobowy /ˌvɔ̃ntrɔˈbɔvɨ/ (adj)
lever
  (przymiotnik) od wątroba

wątróbka /vɔ̃nˈtrupka/ (n)
lever
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z wątróbki (1.1)
  (spożywczy) wątroba zwierzęca

wątły (adj)
skral
  niezbyt silny, słabo powiązany
  słabego zdrowia
  zagrożony zniszczeniem
ynkelig
  słabej budowy

wąwóz /ˈvɔ̃w̃vus/ (n)
kløft
  (geografia, geograficzny) głęboka, sucha dolina o wąskim dnie i stromych zboczach;

wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (n)
orm, slange
  (herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;

węch /vɛ̃w̃x/ (n)
nese
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) instynkt, zdolność przewidywania konsekwencji drobnych zdarzeń

wędkarz /ˈvɛ̃ntkaʃ/ (n)
breiflabb
  osoba łowiąca ryby na wędkę

wędlina /vɛ̃nˈdlʲĩna/ (n)
kjøttpålegg
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób spożywczy z jednego kawałka mięsa (szynka, polędwica, baleron) lub z mięsa rozdrobnionego (kiełbasa, salceson), odpowiednio przyprawiony, zwykle wędzony, peklowany, rzadziej gotowany;

wędliniarnia (n)
kjøttpålegg
  (handel, handlowy) sklep z wędlinami

wędrowny /vɛ̃nˈdrɔvnɨ/ (adj)
omreisende
  odbywający wędrówkę; zmieniający miejsce pobytu; przenoszący się z miejsca na miejsce

wędrówka /vɛ̃nˈdrufka/ (n)
vandring
  piesze przemieszczanie się połączone z odwiedzaniem kolejnych miejsc

wędzarnia (n)
røkeri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pomieszczenie lub urządzenie do wędzenia

wędzić (v)
røyke
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu

węgiel /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
karbon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;

węgiel brunatny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ/ (n)
brunkull
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu;

węgiel kamienny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
steinkull
  (geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70 % pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu;
  opał z węgla (1.1)

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
ungarsk
  związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (n)
Ungarsk
  (językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Węgrów;

węgieł /ˈvɛ̃ŋʲɟɛw/ (n)
hjorne
  (budownictwo) zewnętrzny róg budynku

węglarz /ˈvɛ̃ŋɡlaʃ/ (n)
kullbrenner
  ktoś, kto zajmuje się wyrabianiem węgla drzewnego;

węglowodan /ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/ (n)
sukker
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;

węglowodór (n)
hydrokarbon
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;

węglowy /vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (adj)
blåpapir
  (chemia, chemiczny) dotyczący węgla jako pierwiastka chemicznego; składający się z węgla

węgorz /ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/ (n)
ål
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;

węszyć (v)
lukte
  szukać czegoś po zapachu, wyczuwając to węchem

węza (n)
fundament
  (pszczelarstwo, pszczelarski) zaczątek plastra z wosku o wyglądzie wafla, umieszczany w ramce i stanowiący podstawę do budowy plastra wosku

węzeł /ˈvɛ̃w̃zɛw/ (n)
knop, knute
  (marynarka) (metrologia, metrologiczny) (nawigacja) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w nawigacji używana do określania prędkości statków i prądów morskich, zaś w meteorologii - prędkości wiatrów;
  połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
  (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;

węzeł gordyjski /ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci/ (n)
gordisk knute
  (związek frazeologiczny) zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem

władać /ˈvwadaʨ̑/ (v)
håndtere
  (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) szefować, kierować
regjere
  o królu, księciu: sprawować nad czymś władzę

władca /ˈvwatʦ̑a/ (n)
hersker
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika

władza /ˈvwaʣ̑a/ (n)
makt
  (zobacz) władze
  ludzie, którzy rządzą
  relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą

włamanie /vwãˈmãɲɛ/ (n)
innbrudd
  napad rabunkowy połączony z wyłamaniem urządzeń zamykających

włamywacz /vwãˈmɨvaʧ̑/ (n)
innbruddstyv
  złodziej dokonujący kradzieży z włamaniem

własność /ˈvwasnɔɕʨ̑/ (n)
eiendom
  prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej;
  rzecz posiadana przez kogoś
tomt
  właściwość, cecha

własny /ˈvwasnɨ/ (adj)
egen
  będący w czyimś wyłącznym posiadaniu
  właściwy temu, o kim lub o czym jest mowa

właz /vwas/ (n)
klekke
  otwór do wchodzenia, szczególnie na statkach

właściciel /vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
eier
  osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (particle)
egentlig
  partykuła, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi

właściwość /vwaɕˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
egenskap
  cecha, zwykle jakiejś substancji

właściwy /vwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
egnet
  taki, którego cechy są zgodne z określonym gatunkiem, grupą
høvelig
  taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki

właśnie /ˈvwaɕɲɛ/ (adv)
akkurat
  …komunikujący, że dane zdarzenie odbywa się w chwili mówienia, odbywało się bezpośrednio przed nią lub w czasie innego zdarzenia

właśnie /ˈvwaɕɲɛ/ (particle)
akkurat
  …wyróżniająca, ze względu na określoną cechę, dany obiekt lub stan rzeczy i przeciwstawiająca go innym
  …potwierdzająca słuszność przypuszczenia zawartego w pytaniu rozmówcy
  …potwierdzająca to, co powiedział rozmówca, dająca do zrozumienia, że mówiący chciał powiedzieć to samo

włos /vwɔs/ (n)
hår
  (anatomia, anatomiczny) nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;

włoski /ˈvwɔsʲci/ (adj)
italiensk
  związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

włoski /ˈvwɔsʲci/ (n)
italiensk
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;

włosy /ˈvwɔsɨ/ (n)
hår
  owłosienie głowy ludzkiej

włość /vwɔɕʨ̑/ (n)
riddergods
  (przestarzałe, przestarzały) posiadłość, duży majątek ziemski

włócznia /ˈvwuʧ̑ʲɲa/ (n)
spyd
  ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej

włócznik (n)
sverdfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec

włóczęga /vwuˈʧ̑ɛ̃ŋɡa/ (n)
vagabond
  osoba podróżująca po świecie, szukająca schronienia u innych

włókno /ˈvwuknɔ/ (n)
fiber
  jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój;

włączać /ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
skru på
  uruchamiać jakieś urządzenie; przyłączać urządzenie do sieci elektrycznej

wścieklizna /fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna/ (n)
rabies, hundegalskap
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;

wściekły /ˈfʲɕʨ̑ɛkwɨ/ (adj)
olm
  taki, który jest bardzo zdenerwowany, rozgniewany, wzburzony

wślizg /fʲɕlʲisk/ (n)
glidetakling
  (sport, sportowy) w piłce nożnej manewr mający na celu odebranie piłki przeciwnikowi, polegający na wykonaniu po murawie ruchu ślizgowego nogami w kierunku piłki

wśród /fʲɕrut/ (preposition)
blant
  w danym otoczeniu, między określonymi elementami (w czasie lub przestrzeni)

yuppie (n)
japp
  (publikatory) świetnie zarabiający młody człowiek demonstrujący swój wystawny tryb życia

z /s/ /z/ /zet/ (preposition)
fra
  …wskazujący punkt początku ruchu

z Bogiem /ˈz‿bɔɟɛ̃m/ (interjection)
Gud være med deg
  rodzaj pożegnania

z czasem (adv)
etterhvert
  w miarę upływu czasu, z upływem czasu, z biegiem czasu, stopniowo

z góry /ˈz‿ɡurɨ/ (idiom)
i en skråning
  z jakiejś wysokości
på forhånd
  zawczasu, od razu, zanim coś się zdarzy, z wyprzedzeniem

z kolei (adv)
en etter en
  jako następstwo zdarzeń

z krwi i kości /ˈs‿kr̥fʲi ː‿ˈkɔɕʨ̑i/ (adj)
pletorisk
  prawdziwy, autentyczny z pochodzenia, z natury; mający charakterystyczne cechy jakiegoś typu

z myślą o
med tanke på
  mając na względzie, mając na uwadze, mając na myśli

z pewnością (adv)
sikkert
  (książkowy) na pewno, bez wątpienia, niewątpliwie, niechybnie

z powodu /s‿pɔˈvɔdu/
på grunn av
  wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności

z powrotem /s‿pɔˈvrɔtɛ̃m/ (adv)
rygge
  ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem
bakut
  znowu przywracając pierwotny stan

z przodu (adv)
før
  będąc przed czymś lub kimś

z tyłu (adv)
bak
  od przeciwnej strony niż przód

z wyjątkiem /z‿vɨˈjɔ̃ntʲcɛ̃m/
-bar
  (zobacz) oprócz

za /za/ (preposition)
for
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku określonym przez wyrażenie za przyimkiem
bak
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem

za darmo (adv)
gratis
  bezpłatnie, gratis

za granicą /ˌza‿ɡrãˈɲiʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
utenlands
  poza granicami kraju

za kratkami /ˌza‿kratˈkãmʲi/ (idiom)
bak lås og slå
  (potocznie, potoczny) w więzieniu, w areszcie

za to
derimot
  fraza wprowadzająca element kontrastujący natomiast, jednak, lecz

zaangażować (v)
ansette
  zatrudnić, przyjąć do pracy

zabarwienie /ˌzabarˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
tone
  (przenośnie, przenośnia) charakter czegoś
farge
  barwa, koloryt

zabawa /zaˈbava/ (n)
spill
  ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia

zabawiać (v)
stag
  spędzać czas

zabawka /zaˈbafka/ (n)
leke
  rzecz służąca do zabawy;

zabawny /zaˈbavnɨ/ (adj)
artig
  o wesołym usposobieniu
gøy
  wywołujący rozbawienie, śmiech

zabezpieczać /ˌzabɛˈspʲjɛʧ̑aʨ̑/ (v)
sikring
  czynić bezpiecznym
beskytte
  zapewniać ochronę przed czymś niebezpiecznym lub szkodliwym

zabezpieczenie /ˌzabɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
sikkerhetsforanstaltning
  coś, co chroni przed czymś

zabicie /zaˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
drap
  (przenośnie, przenośnia) przerwanie jakiejś czynności lub zjawiska
  odebranie życia człowiekowi lub zwierzęciu
losjere
  zamknięcie czegoś przy pomocy młotka i gwoździ

zabieg /ˈzabʲjɛk/ (n)
mål
  działanie w określonym celu

zabiegać (v)
domstol
  czynić starania

zabierać /zaˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
gevinst
  brać coś od kogoś, pozbawiać kogoś czegoś
  idąc lub jadąc dokądś, brać coś lub kogoś ze sobą
  prowadzić kogoś gdzieś bez jego woli
  przenosić coś w inne miejsce, usuwać coś z jakiegoś miejsca

zabijanie /ˌzabʲiˈjä̃ɲɛ/ (n)
drap
  (rzeczownik odczasownikowy) od zabijać

zabijać /zaˈbʲijäʨ̑/ (v)
drepe
  pozbawiać życia

zabity /zaˈbʲitɨ/ (participleAdjective)
proppfull
  miejsce z utrudnioną możliwością dojścia / dojechania

zabić /ˈzabʲiʨ̑/ (v)
drepe
  aspekt dokonany od: zabijać

zabobon (n)
overtro
  przypisywanie mocy nadprzyrodzonej czemu lub komu

zabraniać /zaˈbrãɲäʨ̑/ (v)
forby
  nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś

zabroniony (adj)
forbudt
  taki, który jest objęty zakazem

zabronić /zaˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
forby
  aspekt dokonany od: zabraniać

zabudowa /ˌzabuˈdɔva/ (n)
utvikling
  ogół budynków znajdujących się na określonym obszarze

zaburzenie /ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
forstyrrelse
  nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy

zabytek /zaˈbɨtɛk/ (n)
monument
  budynek lub rzecz, wykonana na tyle dawno, że ma już wartość historyczną;

zabytkowy /ˌzabɨtˈkɔvɨ/ (adj)
antikvarisk
  (przymiotnik) od zabytek

zabójca /zaˈbujʦ̑a/ (n)
drapsmann
  ktoś, kto zabił lub zabija

zabójczy /zaˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
hardne
  (potocznie, potoczny) świetny, wystrzałowy
dødelig
  powodujący śmierć

zabłądzić /zaˈbwɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
gå seg bort
  stracić orientację w terenie i nie móc znaleźć dalszej drogi

zachmurzony (adj)
spisebestikk
  (meteorologia, meteorologiczny) pokryty chmurami
mørk
  (przenośnie, przenośnia) o niewesołym obliczu

zachodni /zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
vestlig
  mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód
  dotyczący Europy Zachodniej i Ameryki Północnej, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym

zachodnioeuropejski (adj)
vesteuropeisk
  odnoszący się do Europy Zachodniej, związany z Europą Zachodnią

zachodnioniemiecki (adj)
vesttysk
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Republiką Federalną Niemiec (używać dla czasów, gdy RFN współistniała z NRD)

zachodniosłowiański /ˌzaxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
Vest-slavisk
  odnoszący się do Słowian zachodnich (Polaków, Czechów, Słowaków, Łużyczan i Kaszubów), związany ze Słowianami zachodnimi, dotyczący zachodniej Słowiańszczyzny

zachodzić /zaˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
gå ned
  o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą
nå
  pokrywać się nalotem
inntreffe
  zdarzać się, odbywać się, mieć miejsce

zachorować /ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
innsykne
  stać się chorym, popaść w chorobę

zachowanie /ˌzaxɔˈvãɲɛ/ (n)
oppførsel
  sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje;

zachowywać /ˌzaxɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
beholde
  być ciągle w posiadaniu czegoś (także w pamięci)
oppbevare
  ochraniać coś przed czymś lub przed kimś
bevare
  pozostawiać coś w niezmienionej postaci; w niezmienionym stanie
opptre
  postępować w jakiś sposób

zachwycający (adj)
snill
  wywołujący zachwyt

zachwycony /ˌzaxfɨˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
begeistra
  odczuwający zachwyt, pełen zachwytu

zachwyt /ˈzaxfɨt/ (n)
beundring
  podziw często wyrażony miną, gestem, słowem

zachód /ˈzaxut/ (n)
vest
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;

zachód słońca /ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
solnedgang
  zjawisko chowania się słońca za horyzont

zachęcać /zaˈxɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
oppmuntre
  próbować wzbudzić w kimś chęć do czegoś

zachłanność /zaˈxwãnːɔɕʨ̑/ (n)
griskhet
  nienasycenie w pożądaniu czegoś, żądza posiadania lub doznawania czegoś ponad rzeczywiste potrzeby

zachłanny /zaˈxwãnːɨ/ (adj)
glupsk
  pragnący więcej niż potrzebuje

zaciekły (adj)
voldsom
  toczony z zawziętością
  wyrażający postawę bezwzględnego dążenia do czego, determinację

zaciemniać (v)
blande
  (przenośnie, przenośnia) czynić niejasnym, niezrozumiałym
obfuskere
  zasłaniać źródło światła lub ograniczać jego dostęp, czyniąc dane miejsce ciemniejszym

zacieniać /zaˈʨ̑ɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
skygge
  tworzyć nad czymś cień

zacier (n)
mos
  (spożywczy) półprodukt, fermentująca mieszanina do produkcji wódki;

zacisk (n)
kryssholt
  (technologia, technika, techniczny) element łączący kilka części czegoś ze sobą
chuck
  (technologia, technika, techniczny) uchwyt mocujący, przytrzymujący coś

zaczepiać (v)
huke
  mocować coś na czymś wystającym
gripe
  zawadzać o coś podczas ruchu
fangst
  zatrzymywać się lub zawisać, zahaczywszy o coś

zaczepny (adj)
aggressiv
  zdolny prowokować i wszczynać kłótnię

zaczerpywać (v)
gevinst
  brać skądś, aby wykorzystać do jakiegoś celu
ta
  nabierać coś płynnego lub sypkiego
bebreide
  nabierać powietrza, by poczuć się dobrze
loddtrekning
  uzyskiwać wiadomości

zaczynać /zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
begynne
  przystępować do wykonywania jakiejś czynności

zacząć /ˈzaʧ̑ɔ̃ɲʨ̑/ (v)
begynne
  aspekt dokonany od: zaczynać

zad /zat/ (n)
rumpe
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia czworonożnego zwierzęcia
  (potocznie, potoczny) szerokie i tłuste pośladki człowieka

zadanie /zaˈdãɲɛ/ (n)
oppgave
  coś, co należy wykonać

zadatek (n)
forskudd
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część należnej kwoty wpłacana lub wypłacana z góry jako gwarancja dotrzymania umowy
demre
  wstępnie zauważalna zdolność lub skłonność do czegoś

zadawać /zaˈdavaʨ̑/ (v)
gi etter
  nakazywać komuś coś robić
dele ut
  sprawiać komuś coś złego

zadek /ˈzadɛk/ (n)
bak
  (zdrobniale) od: zad

zadowalający (adj)
tilfredsstillende
  wystarczająco dobry

zadowalać /ˌzadɔˈvalaʨ̑/ (v)
tilfredsstille
  zaspokajać potrzeby, odpowiadać czyimś upodobaniom

zadowolenie /ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
tilfredsstillelse
  uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy

zadowolony /ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
fornøyd
  taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny

zadość /ˈzadɔɕʨ̑/ (adv)
det holder!
  (książkowy) wystarczająca ilość czegoś, zaspokajająca pewną potrzebę

zaduma /zaˈdũma/ (n)
muse
  głębokie zamyślenie

zadyma (n)
slåsskamp
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) publiczna burda z udziałem wielu osób, często brutalna

zadzierać nosa /zaˈʥ̑ɛraʨ̑ ˈnɔsa/ (v)
sette nesen i sky
  być zarozumiałym

zadziwiający (adj)
forbausende
  wywołujący podziw, zdumienie

zagadka /zaˈɡatka/ (n)
gåte
  intrygująca tajemnica, trudna do wyjaśnienia
  łamigłówka, w której z jednych informacji należy wywnioskować inne
  gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni;

zagadnienie /ˌzaɡadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
spørsmål
  omawiany temat, wątek, problem, kwestia

zagajnik (n)
holt
  (leśnictwo) młody, niewielki las

zaginiony /ˌzaɟĩˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
fjerne
  utracony, zagubiony w czasie lub przestrzeni

zaginąć (v)
forsvinne
  zniknąć bez śladu; przepaść bez wieści

zagorzały /ˌzaɡɔˈʒawɨ/ (adj)
nidkjær
  gorliwy, zawzięty, żarliwy, zdecydowany w poglądach
voldsom
  zażarty, odznaczający się gwałtownością

zagranica /ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
utland
  terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa

zagraniczny /ˌzaɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
utenlandsk
  odbywający się za granicą, mający związek z zagranicą, pochodzący z zagranicy

zagrać /ˈzaɡraʨ̑/ (v)
lure
  udać coś lub kogoś
  wykonać czynność związaną z grą (np. uderzyć piłkę, położyć kartę, wykonać ruch)
  wykonać utwór na instrumencie muzycznym
  wziąć udział w grze

zagrażać /zaˈɡraʒaʨ̑/ (v)
true
  stwarzać sytuację niebezpieczną, narażać na ryzyko

zagroda /zaˈɡrɔda/ (n)
bukt
  wydzielony ogrodzeniem teren dla zwierząt

zagrożenie /ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
trussel
  coś, co jest niebezpieczne

zagłosować (v)
avstemning
  oddać głos, dokonać wyboru w czasie głosowania

zaimek /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
pronomen
  (gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;

zainteresowanie /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ/ (n)
interesse
  zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (adj)
interessert
  taki, którego dotyczy lub obchodzi poruszana sprawa

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (n)
interessert
  osoba, której dotyczy lub którą obchodzi poruszana sprawa

zainteresować (v)
interessera
  wzbudzić w kimś zainteresowanie

zajadły /zaˈjadwɨ/ (adj)
bitter
  uparcie, zawzięcie walczący przeciwko komuś, czemuś; nieustępliwy

zajezdnia (n)
park
  miejsce nocnego postoju pojazdów komunikacji publicznej;

zajmować /zajˈmɔvaʨ̑/ (v)
bevare
  rezerwować miejsce
besette
  użytkować pomieszczenie
interessera
  zainteresować czymś
gevinst
  zapełniać sobą przestrzeń, powierzchnię lub czas
arbeide
  pracować nad czymś

zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (n)
hare
  (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny ssak polny z długimi uszami;

zajęty /zaˈjɛ̃ntɨ/ (adj)
besatt
  taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność

zajść /zajɕʨ̑/ (v)
sette sammen
  (potocznie, potoczny) zajść w ciążę
foregå
  wydarzyć się

zakapior (n)
bølle
  agresywny człowiek skłonny do zaczepek, bójek

zakaz /ˈzakas/ (n)
forbud
  zabronienie czegoś komuś

zakazać /zaˈkazaʨ̑/ (v)
forby
  (zobacz) zakazywać

zakazywać /ˌzakaˈzɨvaʨ̑/ (v)
bannlyse
  zabraniać, ustanawiać regułę niewykonywania określonych czynności

zakaźny (adj)
smittefarlig
  (medycyna, medyczny) wywołujący zakażenie

zakażać /zaˈkaʒaʨ̑/ (v)
smitte
  powodować dostawanie się drobnoustrojów chorobotwórczych do organizmu

zakażenie /ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
infeksjon
  (medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu

zaklinać /zaˈklʲĩnaʨ̑/ (v)
forhekse
  rzucać czar na kogoś

zaklęcie (n)
besvergelse
  magiczna formułka mająca nadprzyrodzoną moc

zakochanie (n)
finknuse
  rozwinięcie uczucia miłości

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (adj)
forelsket
  taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie

zakochiwać się (v)
forelske
  zaczynać odczuwać do kogoś miłość

zakon /ˈzakɔ̃n/ (n)
orden
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) organizacja religijna osób duchownych lub świeckich związanych ślubami, działająca według ścisłych reguł, realizująca określone przez Kościół cele religijne, gospodarcze, polityczne lub militarne;

zakonnica /ˌzakɔ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
religiøs
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członkini zakonu żeńskiego

zakonnik /zaˈkɔ̃ɲːik/ (n)
munk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;

zakonny /zaˈkɔ̃nːɨ/ (adj)
religiøs
  związany z zakonem, odnoszący się do zakonu

zakos (n)
bøye
  ostry zakręt

zakończenie /ˌzakɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
slutt
  ostatnia część jakiejś czynności, działań, opowieści, utworu literackiego, muzycznego, filmu
ende
  wystający fragment jakiegoś przedmiotu

zakrystia /zaˈkrɨstʲja/ (n)
sakristi
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych;

zakrywać /zaˈkrɨvaʨ̑/ (v)
lukke
  zasłaniać, przesłaniać, nie pokazywać

zakręt /ˈzakrɛ̃nt/ (n)
kurve
  odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg
bli
  zmiany kierunku ruchu

zakup /ˈzakup/ (n)
anskaffe
  czynność kupowania czegoś w sklepie lub w Internecie

zakupy /zaˈkupɨ/ (n)
matvarer
  czynność kupowania

zakurzony (adj)
støvet
  pokryty kurzem; z widoczną warstwą, warstewką kurzu

zakuwać /zaˈkuvaʨ̑/ (v)
pugge
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bardzo intensywnie się uczyć

zakwas (n)
surdeig
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rozmnożona kultura bakterii stosowana do zakwaszania, np. przy produkcji przetworów mlecznych, pieczywa;

zakwaszać (v)
heve
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać ciasto zwykle krótkotrwałej fermentacji
sylteagurk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać dłuższej fermentacji

zakwaterowanie (n)
bolig
  (turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne

zakąska /zaˈkɔ̃w̃ska/ (n)
matbit
  potrawa, niewielkie danie podawane przed głównym posiłkiem lub do wódki

zakład /ˈzakwat/ (n)
veddemål
  umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność

zakładać /zaˈkwadaʨ̑/ (v)
grunnlegge
  organizować i rozpoczynać działalność firmy, instytucji, organizacji itp.
anta
  przypuszczać
betale
  płacić za kogoś, stając się jego wierzycielem
tiltrekke
  ubierać się w coś, ozdabiać się czymś
vedde
  robić z kimś zakład, umawiać się o nagrodę lub karę za konsekwencje pewnego zdarzenia

zakładka /zaˈkwatka/ (n)
bokmerke
  (informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej
  kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie

zakładnik /zaˈkwadʲɲik/ (n)
gissel
  osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści;

zakłopotanie (n)
forlegenhet
  poczucie braku pewności siebie w kłopotliwej sytuacji

zakłopotany (adj)
flau
  taki, który wyraża zakłopotanie

zakłócać /zaˈkwuʦ̑aʨ̑/ (v)
forstyrre
  naruszać ustalony porządek, równowagę

zalecać (v)
domstol
  próbować zainteresować sobą drugą osobę

zalecenie (n)
anbefaling
  (rzeczownik odczasownikowy) od zalecić

zaledwie /zaˈlɛdvʲjɛ/ (particle)
bare at
  partykuła podkreślająca, że czegoś jest mniej niż można by oczekiwać lub niż być powinno
rettferdig
  partykuła podkreślająca, że pewien odcinek czasu jest krótki

zalegać (v)
inntreffe
  (geologia, geologiczny) występować na danym terenie w formie złoża
besette
  zajmować przestrzeń; pokrywać miejsce

zaleta /zaˈlɛta/ (n)
fordel
  dodatnia cecha charakteru
  cecha podwyższająca wartość przedmiotu

zalew (n)
laurbær
  (hydrologia, hydrologiczny) zatoka o wąskim wylocie, oddzielona od morza mierzeją
oversvømme
  niekontrolowany, bardzo duży napływ czego

zależeć /zaˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
bry seg om
  potrzebować, pragnąć

zależność /zaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
avhengnad
  uzależnienie, bycie zależnym, niesamodzielnym

zaliczać /zaˈlʲiʧ̑aʨ̑/ (v)
ha
  (potocznie, potoczny) odbywać przelotny stosunek seksualny
gevinst
  (potocznie, potoczny) zdawać egzamin, sprawdzian lub test

zaliczenie /ˌzalʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
kreditere
  wpis w indeksie potwierdzający że student opanował materiał zajęć

zaliczka /zaˈlʲiʧ̑ka/ (n)
forskudd
  część należności wpłacana lub wypłacana z góry na poczet tej należności

zamach /ˈzãmax/ (n)
attentat
  targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie

zamach stanu /ˈzãmax ˈstãnu/ (n)
statskupp
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;

zamachowiec /ˌzãmaˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
attentatmann
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba dokonująca zamachu

zamarzać /zãˈmarzaʨ̑/ /zãˈmaʒaʨ̑/ (v)
fryse
  (fizyka, fizyczny) przechodzić ze stanu ciekłego w stan stały

zamarznąć (v)
fryse
  (fizyka, fizyczny) przejść ze stanu ciekłego w stan stały

zambijski /zãmˈbʲijsʲci/ (adj)
zambisk
  odnoszący się do Zambii, państwa w Afryce

zamek /ˈzãmɛk/ (n)
slott, borg
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;
lås
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;

zamek błyskawiczny /ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (n)
glidelås
  (krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;

zamglenie /zãˈmɡlɛ̃ɲɛ/ (n)
stjernetåke
  (meteorologia, meteorologiczny) obniżona widoczność atmosferyczna w zakresie od 1 do 9 km;

zamiana (n)
bytte
  zastąpienie jednej rzeczy lub osoby inną

zamiar /ˈzãmʲjar/ (n)
hensikt
  chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje

zamiast /ˈzãmʲjast/ (preposition)
istedenfor
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamiatać /zãˈmʲjataʨ̑/ (v)
feie
  oczyszczać jakąś powierzchnię za pomocą miotły, szczotki lub innego podobnego narzędzia

zamieniać (v)
forandre
  (zobacz) zmieniać
  (zobacz) wymieniać

zamieniać się w słuch /zãˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑‿ɕɛ ˈf‿swux/ (v)
være lutter øre
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) uważnie słuchać

zamierać (v)
fryse
  przestawać się ruszać
sokkel
  tracić życie, żywotność; przestawać funkcjonować

zamierzać /zãˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
ha til hensikt
  planować coś, mieć intencję coś zrobić

zamierzony (adj)
med vilje
  taki, który jest zgodny z zamiarem

zamieszkanie /ˌzãmʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
barndomshjem
  miejsce, gdzie się mieszka

zamieszki /zãˈmʲjɛʃʲci/ (n)
opprør
  demonstracje, uliczne manifestacje i starcia wyrażające bunt przeciwko władzy;

zamieć /ˈzãmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
snøstorm
  (meteorologia, meteorologiczny) śnieg podniesiony z powierzchni ziemi i niesiony przez wiatr;

zamiłowanie /ˌzãmʲiwɔˈvãɲɛ/ (n)
lidenskap
  znajdowanie dużej przyjemności w zajmowaniu się czymś, interesowaniu się czymś

zamknij się /ˈzãmʲcɲij‿ɕɛ/ (interjection)
det mener du ikke
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) milcz!

zamknięcie /zãˈmʲcɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
avslutte
  (rzeczownik odczasownikowy) od zamknąć

zamknięty /zãˈmʲcɲɛ̃ntɨ/ (adj)
lukket
  bez dostępu, odizolowany

zamknąć /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
avslutte
  (informatyka, informatyczny) zakończyć działanie (programu, komputera…)
lukke
  sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno
  skończyć działanie firmy/urzędu
  zabezpieczyć coś przed otwarciem, np. przez przekręcenie klucza w zamku
  znaleźć się na końcu, np. listy, kolejki
avslutte
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) przestać mówić, być cicho, uciszyć się

zamordować (v)
drap
  (przenośnie, przenośnia) zniweczyć coś, pozbawić się czegoś
ta knekken på
  pozbawić kogoś życia, zwłaszcza w okrutny sposób

zamożny /zãˈmɔʒnɨ/ (adj)
formuende
  dysponujący dużym majątkiem

zamrażarka /ˌzãmraˈʒarka/ (n)
fryseskap
  urządzenie do zamrażania produktów spożywczych

zamrażać (v)
fryse
  (ekonomia, ekonomiczny) wstrzymywać realizację, użytkowanie, sprzedaż czegoś
  znacznie schładzać coś, doprowadzając do stopniowego zamarznięcia

zamykać /zãˈmɨkaʨ̑/ (v)
lukke
  (zobacz) zamknąć (np. okno)

zamykać na klucz /zãˈmɨkaʨ̑ na‿ˈkluʧ̑/ (v)
låse
  zamykać za pomocą klucza

zamyślony (adj)
ettertenksom
  pogrążony w myślach

zamówienie /ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
oppdrag
  ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś

zamówić /zãˈmuvʲiʨ̑/ (v)
bestille
  zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp.

zamęt /ˈzãmɛ̃nt/ (n)
snurre
  sytuacja zakłócenia porządku

zamężna /zãˈmɛ̃w̃ʒna/ (adj)
gift
  (o kobiecie) taka, która ma męża

zamężny /zãˈmɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
gift
  mający / mająca męża

zaniechać (v)
la være
  nie podjąć działania lub ulec rezygnacji

zanieczyszczenie /ˌzãɲɛʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
forurensning
  stan bycia zanieczyszczonym

zaniepokojony (adj)
engstelig
  ktoś, kto odczuwa niepokój lub niepewność, także je wyrażający

zanik /ˈzãɲik/ (n)
avslå
  zanikanie, zamieranie czegoś

zanikać (v)
sokkel
  przestawać istnieć
avslå
  stawać się niepostrzegalnym

zanim /ˈzãɲĩm/ (conjunction)
før
  przed jakimś wydarzeniem

zaokrąglać (v)
rund
  (matematyka, matematyczny) zmniejszyć liczbę miejsc dziesiętnych

zaokrąglony (adj)
vid
  o kształcie okrągłym lub zbliżonym do niego

zaopatrywać /ˌzaɔpaˈtrɨvaʨ̑/ (v)
levere
  stale dostarczać komuś potrzebnych mu rzeczy
forsyne
  wyposażać w coś

zaoszczędzać (v)
redning
  (ekonomia, ekonomiczny) odkładać jakąś ilość czegoś, gospodarując w sposób rozsądny

zapach /ˈzapax/ (n)
lukt
  węchowe wrażenie zmysłowe;

zapadać /zaˈpadaʨ̑/ (v)
sette seg
  o ptactwie: przyfrunąwszy siadać gdzieś; o ludziach: zatrzymawszy się gdzieś schować się, skrywać się; zaszywać się

zapakowywać (v)
kortstokk
  wkładać w opakowanie w celu podarowania komuś lub dla zabezpieczenia
bagge
  wkładać w pakunek (np. w walizkę, kufer) celem podróży albo transportu

zapalenie /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
betennelse
  (medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie;

zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (n)
hjernehinnebetennelse
  (medycyna, medyczny) choroba obejmująca opony mózgowo-rdzeniowe najczęściej wywołana przez wirusy lub bakterie;

zapalenie oskrzeli /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/ (n)
bronkitt
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;

zapalenie płuc /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑/ (n)
lungebetennelse
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;

zapalenie wyrostka robaczkowego (n)
appendisitt
  (medycyna, medyczny) ostre lub rzadko przewlekłe schorzenie spowodowane zapaleniem wywołanym najczęściej zatrzymaniem treści pokarmowej w wyrostku;

zapaleniec /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
tilhenger
  (książkowy) ktoś, kto z zapałem oddaje się jakiemuś hobby, zajęciu czy działalności

zapalić /zaˈpalʲiʨ̑/ (v)
rykk
  (potocznie, potoczny) uruchomić, np. silnik samochodu, radio, telewizor
skru på
  sprawić, że coś zaczyna się świecić, zaczyna dawać światło
tenne
  wzniecić ogień
rykk
  (potocznie, potoczny) o silniku zacząć pracować
koke
  (książkowy) o uczuciu opanować kogoś
tenne
  zacząć się palić, zająć się płomieniem
angripe
  zacząć się świecić

zapalniczka /ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
lighter
  mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;

zapalny (adj)
brennbar
  o właściwościach zapalających
voldsom
  stanowiący zarzewie konfliktu lub mogący nim się stać

zaparzać /zaˈpaʒaʨ̑/ (v)
svette
  być traktowanym ciepłem i wilgocią

zapas /ˈzapas/ (n)
forbeholde
  naddatek ponad niezbędną ilość

zapasy /zaˈpasɨ/ (n)
kamp
  (sport, sportowy) konkurencja polegający na fizycznym zmaganiu się dwóch zawodników lub zawodniczek;

zapał /ˈzapaw/ (n)
iver
  (książkowy) stan ogromnego podniecenia, gotowość do działania

zapałka /zaˈpawka/ (n)
fyrstikk
  cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;

zapałkowy (adj)
fyrstikk
  związany z zapałkami, dotyczący zapałek

zapewniać /zaˈpɛvʲɲäʨ̑/ (v)
sikre
  powodować, że coś będzie się stawać lub sprawiać, że ktoś będzie coś uzyskiwał

zapinać /zaˈpʲĩnaʨ̑/ (v)
kneppe
  łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp.

zapis /ˈzapʲis/ (n)
testament
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozporządzenie w testamencie o przeznaczeniu komuś czegoś w spadku
spille inn
  trwały ślad powstały na skutek rejestracji lub zapisania
opptak
  zapisanie, rejestracja czegoś

zapis nutowy (n)
personale
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umowny układ znaków graficznych służący do utrwalania utworów muzycznych i przekazywania ich innym

zapisywać /ˌzapʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
innskrive
  (informatyka, informatyczny) zachowywać dane w pamięci
skrive ned
  wypełniać coś pismem, literami
melde på
  włączać kogoś na listę uczestników

zaplanować (v)
program
  poczynić plan, postanowić w jakich warunkach coś wykonać

zaplecze (n)
frie
  pomocniczy zespół osób lub środków

zapobiegawczy (adj)
profylaktisk
  (medycyna, medyczny) służący do zapobiegania chorobom

zapobiegać /ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
forhindre
  nie dopuszczać (do czegoś), nie pozwalać (na coś), zabezpieczać się (przed czymś)

zapoczątkować (v)
sette i gang
  dać czemuś początek, zainicjować

zapominalski (adj)
glemsom
  taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie

zapominać /ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
glemme
  tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś
  gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)

zapomnienie /ˌzapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
glemmebok
  (rzeczownik odczasownikowy) od zapomnieć

zapomnieć /zaˈpɔ̃mʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
glemme
  aspekt dokonany od: zapominać

zapora /zaˈpɔra/ (n)
barriere
  przeszkoda fizycznie uniemożliwiająca przejście, przedostanie się, lub zmianę położenia czegoś w przestrzeni

zapotrzebowanie (n)
behov
  (rzeczownik odczasownikowy) od zapotrzebować
oppdrag
  druk, dokument z wyszczególnionymi potrzebami, np. w zakresie zakupów

zapowiadać /ˌzapɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
love
  dawać zapowiedź – zwiastować, przewidywać coś co nastąpi w przyszłości, dawać znaki charakteryzujące zdarzenie, które ma nastąpić

zapowiedź /zaˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
annonse
  ogłaszanie tego, co ma stać się lub nadejść
innvarsle
  oznaka czegoś zbliżającego się

zapożyczenie /ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
importord
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego;

zaprasowanie (n)
fold
  usztywnienie fałd, kantów w spodniach, zgięć w złożonym materiale itp. w wyniku prasowania

zaprasować (v)
fold
  prasując utrwalić, usztywnić fałdy, kant w spodniach, zgięcia w złożonym materiale itp.

zaprasowywanie (n)
fold
  usztywnianie fałd, kantów w spodniach, zgięć w złożonym materiale itp. w wyniku prasowania

zapraszać /zaˈpraʃaʨ̑/ (v)
invitere
  proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny
  zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś

zaprawa (n)
mørtel
  (budownictwo) półpłynny, krzepliwy lepik mineralny służący w budownictwie za spoinę lub okładzinę;

zaproszenie /ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
innbydelse, invitasjon
  informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia

zaprowadzać (v)
bly
  prowadzić do określonego miejsca
ordne
  zakładać, urządzać, instalować coś

zaprzeczenie (n)
negasjon
  wypowiedź zaprzeczająca czemuś, przeczenie, negacja

zaprząc /ˈzapʃɔ̃nʦ̑/ (v)
utnytte
  przywiązać zwierzę pociągowe do pojazdu za pomocą uprzęży

zaprzęgać (v)
utnytte
  przywiązywać uprzężą w celu przewiezienia kogoś lub wykonania pracy na roli

zapuszczać /zaˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
dyrke
  (fryzyjski) nie obcinać, nie strzyc owłosienia

zapytać /zaˈpɨtaʨ̑/ (v)
spørre
  zadać pytanie

zapłodnienie /ˌzapwɔdʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
befruktning
  (biologia, biologiczny) dokonanie połączenia komórki jajowej z plemnikiem;

zarabiać /zaˈrabʲjäʨ̑/ (v)
fortjene
  dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę

zaratusztrianizm /ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
zoroastrisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych;

zaraz /ˈzaras/ (particle)
snart
  w krótkim czasie

zaraźliwy (adj)
smittefarlig
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami

zarażenie (n)
smitte
  (rzeczownik odczasownikowy) od zarazić

zardzewiały (adj)
rusten
  zniszczony przez rdzę

zareagować (v)
reagere
  odpowiedzieć na bodziec lub sytuację

zarejestrować (v)
spille inn
  (technologia, technika, techniczny) utrwalić w pamięci urządzenia

zarobek /zaˈrɔbɛk/ (n)
forsterkning
  wynagrodzenie za wykonaną pracę

zarodek /zaˈrɔdɛk/ (n)
embryo
  (biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty
  (botanika, botaniczny) zawiązek rośliny rozwijający się w nasieniu
grobotn
  (przenośnie, przenośnia) początkowy etap lub stadium

zarodnik /zaˈrɔdʲɲik/ (n)
spore
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do bezpłciowego rozmnażania się roślin zarodnikowych i grzybów;

zarost /ˈzarɔst/ (n)
skjeggstubb
  owłosienie w dolnej części twarzy

zarozumiały /ˌzarɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
kjepphøy
  mający zbyt wysokie mniemanie o sobie, nadmiernie wychwalający swoją osobę

zarys /ˈzarɨs/ (n)
kladde
  projekt, podstawy jakiegoś pomysłu

zarysować /ˌzarɨˈsɔvaʨ̑/ (v)
nøkkel
  uszkodzić robiąc rysy na powierzchni czegoś

zarzucać /zaˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
gips
  o połowie ryb siecią lub wędką: wrzucać do wody

zarzut /ˈzaʒut/ (n)
anklage
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część aktu oskarżenia opisująca charakter popełnionego wykroczenia lub przestępstwa
innvending
  słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania

zarzutka (n)
agn
  (slangowo) prowokacyjny wpis na forum publicznym

zarzynać (v)
slakte
  zabijać ostrym narzędziem

zarządzać /zaˈʒɔ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
Løpe
  kierować czymś (instytucją, zasobami), decydować o losie czegoś
befale
  wydawać polecenia, rozkazywać

zarządzenie /ˌzaʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
bestille
  polecenie wydane przez zwierzchnika lub instytucję nadrzędną

zaręczyny (n)
forlovelse
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;

zasada /zaˈsada/ (n)
base
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
prinsipp
  reguła rządząca czymś

zasadniczo (adv)
i alt vesentligt
  całkiem, zupełnie, zgoła

zasadniczy /ˌzasadʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
fundamental
  podstawowy, najważniejszy

zasiadać (v)
sette seg
  siadając, zaczynać coś robić
sette
  siadać gdzieś na dłużej; zajmować miejsce

zasilacz /zaˈɕilaʧ̑/ (n)
strømforsyning
  urządzenie, które dostarcza energię elektryczną o określonych parametrach do innego urządzenia

zasięg /ˈzaɕɛ̃ŋk/ (n)
rekke
  obszar występowania lub działania jakiegoś zjawiska albo czyjegoś wpływu

zaskakiwać (v)
forvirre
  atakować znienacka
overraske
  sprawiać niespodziankę
lamme
  występować nieoczekiwanie
bli
  (potocznie, potoczny) zaczynać rozumieć
rykk
  (technologia, technika, techniczny) zaczynać prawidłowo działać

zasklep (n)
dekke
  (przestarzałe, przestarzały) posiadające sufit pomieszczenie niemieszkalne usytuowane częściowo w ziemi (np. piwnica)
hatt
  (pszczelarstwo, pszczelarski) woskowe wieczko na komórce pszczelego plastra;

zaskoczenie /ˌzaskɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
overraskning
  zdziwienie wywołane przez coś czego się nie spodziewamy, czego nie oczekujemy, z czym się nie liczymy

zaskroniec /zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
buorm
  (zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;

zaskroniec zwyczajny (n)
buorm
  (systematyka) (herpetologia, herpetologiczny) Natrix natrix Linnaeus, gatunek niejadowitego węża z rodziny połozowatych;

zaskórnik /zaˈskurʲɲik/ (n)
hudorm
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) utworzona z łoju i obumarłych komórek naskórka grudka zatykająca por w skórze

zasnąć /ˈzasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
sovne
  przejść w stan snu, spania; zacząć spać

zasobny (adj)
velstående
  mający dużo czegoś, bogaty w zasoby, dostatni

zaspać /ˈzaspaʨ̑/ (v)
forsove
  obudzić się później niż się zamierzało, nie obudzić się na czas

zaspokajać /ˌzaspɔˈkajäʨ̑/ (v)
tilfredsstille
  aspekt niedokonany od: zaspokoić

zastanawiać /ˌzastãˈnavʲjäʨ̑/ (v)
komme på
  myśleć, rozważać coś w myślach

zastawiać (v)
pugge
  pokrywać jakieś miejsce, stawiając tam dużo rzeczy
pant
  przekazywać w zastaw
blokk
  uniemożliwiać dostęp do czegoś poprzez stawianie siebie lub czegoś
sette sammen
  urządzać zasadzkę, umieszczać pułapkę, sieci, itp.

zastawka (n)
klaff
  (anatomia, anatomiczny) błoniasty fałd zapobiegający cofaniu się płynu

zastraszać (v)
skremme
  próbować wzbudzić strach i poczucie zagrożenia

zastrzeżenie /ˌzasṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
betinge
  (rzeczownik odczasownikowy) od zastrzec
forbehold
  krytyczna uwaga

zastąpienie (n)
deplasement
  umiejscowienie czegoś w zamian tam, gdzie znajdowało się coś innego

zastępca /zaˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
vikar
  ktoś, kto zastępuje jakąś osobę w obowiązkach

zastępować /ˌzastɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
avløse
  zamieniać coś na coś

zasuwa (n)
klaff
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do regulacji przepływu cieczy i gazów
-bar
  (technologia, technika, techniczny) zamek złożony z ruchomej sztabki wsuwanej do odpowiedniego otworu

zaszczyt /ˈzaʃʧ̑ɨt/ (n)
ære
  coś, co jest powodem do dumy; wyróżnienie, docenienie

zasób /ˈzasup/ (n)
forbeholde
  pewien zbiór rzeczy nagromadzonych w celu wykorzystania w przyszłości
ressurs
  posiadane doświadczenie, wiedza, umiejętności

zasób naturalny (n)
naturressurs
  (ekonomia, ekonomiczny) twór organiczny ((na przykład) ekosystem) i nieorganiczny ((na przykład) woda, minerał), który jest wykorzystywany przez człowieka w celach produkcyjnych i konsumpcyjnych;

zasłona /zaˈswɔ̃na/ (n)
bevokte
  (sport, sportowy) ustawienie się zawodnika drużyny atakującej w celu odgrodzenia drogi obrońcy do zawodnika z piłką;
gardin
  tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;

zasługa /zaˈswuɡa/ (n)
fortjeneste
  godny docenienia, wartościowy rezultat czyjegoś działania

zasługiwać /ˌzaswuˈɟivaʨ̑/ (v)
fortjene
  być godnym czegoś, mieć prawo do jakiejś wartości; zdobywać sobie prawo do czegoś zgodnie z tym, co się zrobiło

zatem /ˈzatɛ̃m/ (conjunction)
altså
  (książkowy) spójnik przyłączający wniosek z twierdzenia podanego w zdaniu przed nim. Czasami w połączeniu z a: a zatem.
da
  (książkowy) w połączeniu ze słowem a (a zatem): spójnik przyłączający wyrażenie podające w odmienny sposób informację zawartą w zdaniu przed nim

zatem /ˈzatɛ̃m/ (particle)
da
  (książkowy) w połączeniu ze słowem a (a zatem): partykuła wprowadzająca nawiązanie do bieżącej sytuacji lub kontekstu rozmowy

zatoka /zaˈtɔka/ (n)
bukt
  (geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;

zator (n)
blokk
  powstanie przeszkody w jakimś ruchu, zablokowanie przepływu

zatrudniać /zaˈtrudʲɲäʨ̑/ (v)
ansette
  dawać komuś pracę

zatrudniony (adj)
ansatt
  mający zatrudnienie

zatruwać (v)
gift
  dodawać substancje toksyczną

zatruć (v)
gift
  dodać substancje toksyczną

zatrzymanie /ˌzaṭʃɨ̃ˈmãɲɛ/ (n)
gjensitting
  pozbawienie kogoś wolności

zatrzymywać /ˌzaṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
stanse
  przerywać jakiś proces, maszynę, robienie czegoś
avvente
  unieruchamiać coś
bevare
  zachować coś dla siebie
stanse
  stawać w miejscu

zatwierdzać (v)
bekrefte
  uznawać za obowiązujące
godkjenne
  zgadzać się oficjalnie na coś

zatykać /zaˈtɨkaʨ̑/ (v)
pugge
  wkładać coś w otwór, zamykając go

zaufanie /ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/ (n)
tillit
  przeświadczenie, że można komuś ufać

zauważyć /ˌza<sup>w</sup>uˈvaʒɨʨ̑/ (v)
bemerke
  dostrzec coś, patrząc w jakimś kierunku
  zrobić uwagę, uświadomić kogoś o czymś

zaułek /zaˈ<sup>w</sup>uwɛk/ (n)
smug
  niedługa, wąska uliczka, znajdująca się zwykle między budynkami, niemająca wylotu

zawadiacki (adj)
hensynsløs
  mający tendencję do awanturowania się, wybuchowości

zawadiaka /ˌzavaˈdʲjaka/ (n)
masekopp
  osoba skłonna do awantur, potyczek

zawartość /zaˈvartɔɕʨ̑/ (n)
innhold
  to, co się w czymś znajduje
  ilość jakiegoś składnika w czymś

zawał /ˈzavaw/ (n)
infarkt
  (medycyna, medyczny) miejscowa martwica tkanek serca lub innego narządu wskutek braku dopływu krwi;

zawał serca /ˈzavaw ˈsɛrʦ̑a/ (n)
myokardieinfarkt
  (medycyna, medyczny) (zobacz) zawał mięśnia sercowego;

zawczasu (adv)
i forkant
  z wyprzedzeniem, tak, aby zdążyć

zawdzięczać (v)
skylde
  powstać, rozwinąć się dzięki komuś lub czemuś

zawezwać /zaˈvɛzvaʨ̑/ (v)
tilkalle
  służbowo wezwać kogoś gdzieś

zawiadamiać /ˌzavʲjaˈdãmʲjäʨ̑/ (v)
meddele
  przekazywać komuś wiadomość lub informację o czymś

zawiadomienie /ˌzavʲjadɔ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
åtvaring
  wypowiedź pisemna zawiadamiająca (pismo, list);

zawias (n)
hengsel
  (technologia, technika, techniczny) połączenie ruchome złożone z dwóch części złączonych przegubowo, do mocowania wiek, włazów, skrzydeł drzwi i okien

zawiedziony (adj)
skuffet
  taki, którego życzenia, nadzieje, oczekiwania nie spełniły się

zawierać /zaˈvʲjɛraʨ̑/ (v)
inneholde
  mieć coś wewnątrz siebie, mieć coś za składnik siebie, składać się
stenge
  utworzyć, zawiązać jakieś porozumienie

zawiesić (v)
avbryte
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przerwać na jakiś czas wykonywanie działalności gospodarczej w danej formie prawnej
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wstrzymać na jakiś czas wykonywanie danej czynności lub danego postanowienia
  formalnie pozbawić na jakiś czas prawa wykonywania zawodu lub sprawowania funkcji
  powiesić coś wysoko
  przerwać na jakiś czas formalne spotkanie
  przerwać na jakiś czas wykonywanie danej czynności

zawieszać /zaˈvʲjɛʃaʨ̑/ (v)
avbryte
  powiesić coś na czymś; umiejscowić coś wyżej
  wstrzymać, zatrzymać jakieś działanie, by później do niego wrócić

zawieszenie /ˌzavʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
fryse
  (informatyka, informatyczny) stan programu, systemu lub komputera w którym nie reaguje on na sygnały zewnętrzne

zawietrzna /zaˈvʲjɛṭʃna/ (n)
le
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) burta przeciwna do tej, na którą wieje wiatr

zawijać (v)
kortstokk
  otaczać ze wszystkich stron

zawilec gajowy (n)
hvitveis
  (botanika, botaniczny) Anemone nemorosa L., bylina z rodziny jaskrowatych kwitnąca na biało;

zawiniątko (n)
dott
  niewielki pakunek owinięty papierem lub suknem

zawistny /zaˈvʲistnɨ/ (adj)
misunnelig
  pełen zawiści, odczuwający zawiść; (także, też) świadczący o zawiści

zawiązywać (v)
gå an
  wiążąc, łączyć końce czego w węzeł, kokardę, pętlę
sette sammen
  (botanika, botaniczny) powstawać jako zawiązek kwiatów, liści, owoców

zawiść /ˈzavʲiɕʨ̑/ (n)
avund
  uczucie silnej niechęci do osoby, której się czegoś zazdrości

zawodnik /zaˈvɔdʲɲik/ (n)
spiller
  (sport, sportowy) uczestnik zawodów

zawodowy /ˌzavɔˈdɔvɨ/ (adj)
yrkesmessig
  taki, który wykonuje określone zajęcie, traktując jako swój zawód
fag
  związany z zawodem, pracą

zawodzić /zaˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
føre
  prowadzić gdzieś do celu np. drogą, postępowaniem, pomagając
klage
  wzbudzać lub wydawać przeciągłe dźwięki zwykle śpiewem lub wyjąc

zawodówka /ˌzavɔˈdufka/ (n)
yrkesskole
  (potocznie, potoczny) szkoła zawodowa

zawracać głowę /zaˈvraʦ̑aʥ̑ ˈɡwɔvɛ/ (v)
bakterie
  (potocznie, potoczny) niepotrzebnie zajmować kogoś swoimi sprawami lub problemami, przeszkadzać, być natrętnym lub nie dawać spokoju

zawrotny /zaˈvrɔtnɨ/ (adj)
svimlande
  oszałamiający, godny podziwu lub niezwykły, nieprzeciętny

zawroty głowy /zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ/ (n)
svimmelhet
  (medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi;

zawstydzać /zaˈfstɨʣ̑aʨ̑/ (v)
gjøre skamfull
  sprawiać, że ktoś czuje zawstydzenie, wstyd, zakłopotanie

zawstydzenie (n)
forlegenhet
  uczucie wstydu

zawstydzony /ˌzafstɨˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
skamfull
  odczuwający zawstydzenie, wstyd

zawsze /ˈzafʃɛ/ (pronoun)
alltid
  w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy

zawód /ˈzavut/ (n)
yrke
  czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze

zawór /ˈzavur/ (n)
ventil
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów;

zawór bezpieczeństwa /ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
sikkerhetsventil
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych,

zazdrosny /zazˈdrɔsnɨ/ (adj)
sjalu
  taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku

zazdrościć (v)
misunne
  odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny

zazdrość /ˈzazdrɔɕʨ̑/ (n)
sjalusi
  podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna
misunnelse
  uczucie chęci posiadania czegoś należącego do innej osoby, robienia tego, co ona

zazwyczaj /zaˈzvɨʧ̑aj/ (adv)
vanligvis
  w większości przypadków

zaćma /ˈzaʨ̑ma/ (n)
foss
  (medycyna, medyczny) defekt soczewki powodujący pełną lub częściową utratę wzroku;

zaćmienie /zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
formørkelse
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;

załadowywać (v)
laste
  umieszczać pocisk w broni palnej
  umieszczać ładunek w środku transportu lub magazynie

załamanie /ˌzawãˈmãɲɛ/ (n)
sammenbrudd
  osłabienie lub całkowita utrata odporności psychicznej; stan silnego smutku, depresji

załatwiać (v)
anslag
  (potocznie, potoczny) pozbawiać możliwości działania lub unicestwiać; wyrządzać komuś krzywdę
betjene
  obsługiwać kogoś
fikse
  podejmować różne działania w celu doprowadzenia czegoś do skutku

załoga /zaˈwɔɡa/ (n)
mannskap
  grupa ludzi obsługująca jakiś pojazd
personale
  ogół pracowników zakładu, instytucji itp.

załom (n)
bøye
  linia, wzdłuż której następuje wyraźna zmiana

założenie /ˌzawɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
forutsetning
  teza stanowiąca punkt wyjścia do dalszych rozważań i dalszego toku rozumowania

założyć /zaˈwɔʒɨʨ̑/ (v)
anta
  twierdzić, że coś się stanie; prorokować, dywagować o przyszłości
  uznawać, że coś jest czymś innym; przyjmować coś za coś

załącznik /zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
vedlegg
  dokument uzupełniający treść innego dokumentu lub dzieła książkowego, część addendum
  plik dołączony do wiadomości e-mail

zaś /zaɕ/ (conjunction)
bak
  (Poznań) potem, następnie, później
hvor mye
  natomiast

zaświadczenie /ˌzaɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
sertifikat
  dokument potwierdzający coś

zażalenie (n)
innvending
  oficjalna skarga

zażarty (adj)
bitter
  nieskory do ustępstw i całą mocą atakujący i broniący swego
voldsom
  prowadzony z wielką zaciętością

zażenowanie (n)
forlegenhet
  poczucie zakłopotania i wstydu

zażenowany (adj)
flau
  taki, który odczuł zażenowanie

zażywać (v)
ta
  przyjmować jakąś substancję
  korzystać z czegoś przyjemnego

zażyłość (n)
ta utlegg i
  (przenośnie, przenośnia) bardzo bliski stosunek z jakąś rzeczą czy dobrem

zażyły (adj)
intim
  nacechowany bliskością

zbawczy (adj)
økonomisering
  (książkowy) dający zbawienie

zbawiać (v)
redning
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odżegnać niebezpieczeństwo potępienia wiecznego
berge
  wyciągać kogoś z opresji, uratować

zbawienie /zbaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
frelse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boski akt wybawienia ludzi od wiecznego potępienia;
  uratowanie w trudnej sytuacji

zbawić (v)
befri
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) uchronić przed potępieniem wiecznym
berge
  wyciągnąć kogoś z opresji, uratować

zbieg /zbʲjɛk/ (n)
flyktig
  ktoś, kto uciekł, zbiegł
konfluens
  miejsce styku, zbliżenia się (np. żył wodnych, żył kruszcowych w skale, tras kolejowych, drogowych)

zbieg okoliczności /ˈzbʲjɛk ˌɔkɔlʲiʧ̑ˈnɔɕʨ̑i/ (n)
hendelse
  przypadkowe, równoczesne nastąpienie dwóch lub więcej wydarzeń pozostających w pewnej relacji do siebie

zbiegać (v)
flykte
  biegnąc, oddalać się
rakke ned på
  biegnąc, przemieszczać się w dół
flokke
  biegnąc, zbierać się w danym miejscu
Å få endene til å møtes
  odbywać się w jednym czasie
krympe
  ulegać skurczeniu jako tkanina

zbieranina (n)
blandning
  (pogardliwie, pogardliwy) przypadkowy i niedopasowany zbiór osób lub rzeczy

zbierać /ˈzbʲjɛraʨ̑/ (v)
samle
  gromadzić
  kolekcjonować, tworzyć zbiór czegoś
plukke
  podnosić coś, co jest w wielu częściach; podnosić wiele jednakowych lub podobnych rzeczy
samle seg
  powodować, że grupa osób znajdzie się w jakimś miejscu

zbierać śmietankę /ˈzbʲjɛraʨ̑ ɕmʲjɛˈtãnkɛ/ (v)
skumlese
  zbierać śmietankę z powierzchni mleka

zbieżność (n)
sammenfall
  schodzenie się w jednym punkcie

zbijać /ˈzbʲijäʨ̑/ (v)
motbevise
  obalać argument, teorię, pogląd

zbijać bąki /ˈzbʲijäʥ̑ ˈbɔ̃ŋʲci/ (v)
somle
  leniuchować, próżnować, obijać się

zbiornik /ˈzbʲjɔrʲɲik/ (n)
beholder
  przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów

zbiornikowiec (n)
tankskip
  statek przeznaczony do transportu materiałów płynnych, najczęściej ropy naftowej;

zbiory (n)
berging
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) to co pozyskano poprzez zbieranie

zbir /zbʲir/ (n)
banditt
  bandyta, zbój, przestępca

zbity (adj)
fast
  mający zwartą konsystencję

zbiór /zbʲjur/ (n)
mengde
  (matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów;
avling
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) czynność zbierania plonów
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) zwykle w lm plon
gruppe
  grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość
  zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś

zbliżać /ˈzblʲiʒaʨ̑/ (v)
innkjøring
  podchodzić, przysuwać się do czegoś

zbliżony (adj)
avslutte
  o podobnych cechach, niewiele różniący się

zbocze /ˈzbɔʧ̑ɛ/ (n)
bakke
  (geografia, geograficzny) pochyły teren stanowiący część góry, wzgórza, doliny czy wąwozu

zboczenie (n)
perversjon
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zaspokajanie popędu płciowego w sposób odbiegający od normy

zboże /ˈzbɔʒɛ/ (n)
korn
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna

zbożowy /zbɔˈʒɔvɨ/ (adj)
korn
  dotyczący zboża (rośliny), związany z uprawą
kårny
  dotyczący zboża (ziarna), otrzymywany, zrobiony z ziarna

zbrodnia /ˈzbrɔdʲɲa/ (n)
forbrytelse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;

zbrodnia wojenna /ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
krigsforbrytelse
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów;

zbrodniarz (n)
forbryter
  człowiek, który popełnił zbrodnię

zbrodniczy (adj)
morder
  dotyczący zbrodni i zbrodniarza

zbroić /ˈzbrɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
arm
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) powiększać czyiś stan uzbrojenia

zbroja /ˈzbrɔja/ (n)
rustning
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;

zbudowany (adj)
vesentlig
  mający prawidłowo i proporcjonalnie ukształtowaną muskulaturę i sylwetkę

zbyt /zbɨt/ (adv)
altfor
  nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie

zbyt /zbɨt/ (n)
markeds-
  (ekonomia, ekonomiczny) odpłatne rozprowadzanie towarów, najczęściej przez producenta

zbójnik (n)
røver
  (dawniej, dawny) członek góralskiej bandy rozbójniczej

zbędny /ˈzbɛ̃ndnɨ/ (adj)
redundant
  taki, bez którego można się obyć

zdalny /ˈzdalnɨ/ (adj)
fjern
  taki, który może być przeprowadzany na odległość

zdanie /ˈzdãɲɛ/ (n)
setning
  (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)

zdarzać /ˈzdaʒaʨ̑/ (v)
foregå
  wydarzać się, trafiać się

zdarzenie /zdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
programpost
  (informatyka, informatyczny) zapis zajścia w systemie komputerowym określonej sytuacji;
  (matematyka, matematyczny) podzbiór przestrzeni probabilistycznej, symbolizujący pewien zestaw wyników eksperymentu;
  coś, co miało miejsce; co zdarzyło się

zdatny (adj)
egnet
  (książkowy) nadający się do czegoś

zdawać /ˈzdavaʨ̑/ (v)
lite på
  pokładać w kimś zaufanie

zdawać sobie sprawę /ˈzdavaʨ̑ ˈsɔbʲjɛ ˈspravɛ/ (v)
våken
  mieć pełną świadomość czegoś; rozumieć, wiedzieć coś, uświadamiać sobie coś

zdać /zdaʨ̑/ (v)
passere
  aspekt dokonany od: zdawać

zdechnąć /ˈzdɛxnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
sokkel
  (pogardliwie, pogardliwy) umrzeć
  (potocznie, potoczny) o zwierzęciu: skończyć życie

zdechł pies /ˈzdɛxw̥ ˈpʲjɛs/ (idiom)
spille død
  komenda skierowana do psa polegająca na celowym przewróceniu się zwierzęcia na grzbiet lub na bok (tak, jakby było postrzelone) i pozostaniu nieruchomo w tej pozycji do wyznaczonego przez opiekuna momentu

zdecydować /ˌzdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
beslutte
  podjąć decyzję

zdejmować /zdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
frata
  zabierać coś z jakiegoś miejsca wysoko lub z wieszaka
ta av
  ściągać nakrycie głowy, okulary
  ściągać ubranie, buty

zdenerwowany /ˌzdɛ̃nɛrvɔˈvãnɨ/ (adj)
nervøs
  odczuwający niepokój, niepewność

zderzak /ˈzdɛʒak/ (n)
støtfanger
  (motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;

zderzenie /zdɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
kollisjon
  gwałtowne uderzenie się poruszających się obiektów

zdjąć /zdʲjɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
flytte
  biorąc, usunąć skąd

zdobić /ˈzdɔbʲiʨ̑/ (v)
betalingsutsettelse
  służyć jako ozdoba

zdobycie /zdɔˈbɨʨ̑ɛ/ (n)
inndragning
  (rzeczownik odczasownikowy) od zdobyć

zdobywać /zdɔˈbɨvaʨ̑/ (v)
vinne
  odbierać przemocą
  zjednywać sobie, pozyskiwać względy
bli
  uzyskiwać, osiągać dzięki własnemu wysiłkowi

zdolność /ˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
evne
  umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności
  naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś

zdolny /ˈzdɔlnɨ/ (adj)
dyktig
  będący w stanie wykonać określoną czynność
begavet
  taki, który ma talent, zdolności; jest uzdolniony

zdołać (v)
håndtere
  dać radę coś zrobić

zdołowany /ˌzdɔwɔˈvãnɨ/ (adj)
deprimert
  (potocznie, potoczny) przygnębiony

zdrada /ˈzdrada/ (n)
forræderi
  działanie na szkodę narodu lub kraju
  odstąpienie od zasad lub wartości

zdradzać /ˈzdraʣ̑aʨ̑/ (v)
fortelle
  o sekrecie, tajemnicy: wyjawiać, mówić komuś, często niepowołanemu
  łamać dane komuś słowo, obietnicę; wykonywać coś, co może być traktowane jako złamanie takiej obietnicy; także porzucać swoje ideały
avsløre
  przedstawiać coś komuś
bedra
  złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku

zdradziecki (adj)
forrædersk
  taki, który grozi niebezpieczeństwem, mimo że sprawia wrażenie bezpiecznego
  taki, który ma na celu zdradę; który zdradził lub zdradza

zdrajca /ˈzdrajʦ̑a/ (n)
angiver
  ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp.

zdrowie /ˈzdrɔvʲjɛ/ (n)
helse
  stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)

zdrowy /ˈzdrɔvɨ/ (adj)
frisk
  taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze
  dobry dla zdrowia

zdrowy rozsądek (n)
fornuft
  rzeczowe myślenie

zdrzemnąć się (v)
nikke
  zapaść w drzemkę; przespać się krótko

zdumiewający (adj)
forbløffende
  taki, który budzi zdumienie

zdumiewać (v)
overraske
  wywoływać zdumienie

zdążyć /ˈzdɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
nå
  przybyć na umówioną godzinę
  skończyć jakąś pracę, zadanie w określonym czasie

ze /zɛ/ (particle)
på veg til
  (potocznie, potoczny) partykuła poprzedzająca liczbę oznaczająca jej przybliżenie

ze względu na /zɛ‿ˈvzɡlɛ̃ndu ˈna/
av hensyn til
  z uwagi na, biorąc pod uwagę

zebra /ˈzɛbra/ (n)
sebra
  (zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;

zebranie /zɛˈbrãɲɛ/ (n)
møte
  zgromadzenie grupy ludzi w celu omówienia jakiejś kwestii, poruszenia tematu

zebździć się (v)
faen!
  (eufemistycznie) wypróżnić się z kału

zecer /ˈzɛʦ̑ɛr/ (n)
setter
  (przestarzałe, przestarzały) pracownik drukarni zajmujący się składaniem publikacji za pomocą czcionek, obecnie archaizm leksykalny;

zechcieć (v)
behov
  nabrać ochoty coś zrobić

zegar /ˈzɛɡar/ (n)
ur, klokke
  przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;

zegar słoneczny /ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (n)
solur
  zegar określający czas na podstawie pozycji słońca;

zegar wahadłowy /ˈzɛɡar ˌvaxadˈwɔvɨ/ (n)
ur
  zegar mechaniczny wykorzystujący wahadło jako regulator chodu do odmierzania czasu

zegarek /zɛˈɡarɛk/ (n)
klokke
  niewielkich rozmiarów zegar

zegarmistrz /zɛˈɡarmʲisṭʃ/ (n)
urmaker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków;

zejman (n)
sjømann
  człowiek morza, żeglarz, marynarz starszego rocznika

zelandzki (n)
zeeuws
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa gwar języka niderlandzkiego, używana głównie w holenderskich prowincjach Zelandii i Holandii Południowej;

zelżywość /zɛˈlʒɨvɔɕʨ̑/ (n)
skam
  (staropolski) hańba, dyshonor

zemsta /ˈzɛ̃msta/ (n)
hevn
  odwet za krzywdy

zenit /ˈzɛ̃ɲit/ (n)
senit
  (astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;

zepsuty /zɛˈpsutɨ/ (adj)
forderve
  (o produkcie spożywczym) nienadający się do spożycia

zepsuć /ˈzɛpsuʨ̑/ (v)
forderve
  zniszczyć, uszkodzić w sposób uniemożliwiający działanie

zero /ˈzɛrɔ/ (n)
null
  liczba 0;

zerowy /zɛˈrɔvɨ/ (adj)
nulte
  identyfikowany przez zero; taki, który w określonym porządku liczenia poprzedza pierwszy

zerwać /ˈzɛrvaʨ̑/ (v)
slå opp
  (potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś
tårer
  oddzielić coś od czegoś, ciągnąć

zespół /ˈzɛspuw/ (n)
syndrom
  (medycyna, medyczny) występowanie wad wrodzonych, urazów lub objawów chorobowych w charakterystycznym zestawieniu;
band
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa muzyków występująca razem na scenie
firma
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) całość grupy teatralnej w danym teatrze
gruppe
  grupa osób realizująca wspólny cel;
sette sammen
  zbiór jednostek, obiektów stanowiący całość

zespół muzyczny (n)
binde
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzycy wspólnie występujący pod daną nazwą, razem tworzący określoną muzykę

zestaw /ˈzɛstaf/ (n)
sette sammen
  całość, zbiór składający się z różnych elementów, przedmiotów

zestawiać (v)
sette sammen
  (medycyna, medyczny) złączać końce złamanej kości
sammenligne
  ustalać podobieństwa i różnice

zestawienie (n)
sammensetning
  (rzeczownik odczasownikowy) od zestawić

zeszyt /ˈzɛʃɨt/ (n)
skrivebok
  (edukacja, edukacyjny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;

zeszły /ˈzɛʃwɨ/ (adj)
nyest
  taki, który minął, odbył się już i należy do przeszłości; poprzedni, przed tym, który jest teraz (najczęściej w odniesieniu do czasu)

zewnątrz /ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
bortsett fra
  (przestarzałe, przestarzały) poza obrębem, obszarem jakiejś powierzchni terenu, obiektu, środowiska

zewnętrzny /zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
utenlandsk
  taki, który odnosi się do innych krajów
ytre
  taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz

zez /zɛs/ (n)
strabisme
  (medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;

zeznanie /zɛˈznãɲɛ/ (n)
påstand
  dokument zawierający treść wyjaśnienia (1.1)

zezowaty (adj)
suppeskje
  taki, który ma zeza

zezować /zɛˈzɔvaʨ̑/ (v)
titte
  (potocznie, potoczny) zaglądać ukradkiem

zezwalać /zɛˈzvalaʨ̑/ (v)
tåle
  (oficjalnie) wydawać komuś zezwolenie na coś; pozwalać, nie zabraniać

zgadnąć /ˈzɡadnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
gissa
  aspekt dokonany od: zgadywać

zgadywać (v)
gjette
  przewidywać co na podstawie przesłanek niedających pewności

zgadzać /ˈzɡaʣ̑aʨ̑/ (v)
istemme
  być zgodnym z czymś, mieć podobną opinię
anerkjenne
  wyrażać zgodę, dawać zgodę na coś

zgaga /ˈzɡaɡa/ (n)
halsbrann
  (medycyna, medyczny) uczucie pieczenia w przełyku
bly
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) osoba dokuczliwa, kłótliwa

zginać /ˈzʲɟĩnaʨ̑/ (v)
svinge
  aspekt niedokonany od: zgiąć

zginąć /ˈzʲɟĩnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
sokkel
  nagle, tragicznie stracić życie (w odniesieniu do ludzi)
  przestać istnieć, stracić ważność (o cechach, zjawiskach, wartościach)

zgiąć /zʲɟɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
bøye
  zmienić kształt obiektu poprzez zgięcie, zgniecenie

zgięcie /ˈzʲɟɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
bøye
  (rzeczownik odczasownikowy) od zgiąć
  miejsce gdzie coś jest zgięte

zgnilizna (n)
forråtnelse
  gnijąca substancja

zgniły /ˈzʲɟɲiwɨ/ (adj)
råtten
  taki, który uległ demoralizacji, zepsuty, parszywy
  taki, który zgnił; także: charakterystyczny dla czegoś, co gnije lub zgniło

zgoda /ˈzɡɔda/ (n)
akkord
  pozwolenie, aprobata, zgodzenie się
avstemming
  stan pozbawiony konfliktów czy kłótni, pojednanie

zgoda /ˈzɡɔda/ (particle)
akkord
  odpowiedź potwierdzająca, wyrażająca przyzwolenie

zgodnie /ˈzɡɔdʲɲɛ/ (adv)
enig
  jednogłośnie, jednomyślnie
  w sposób zgodny, harmonijny, bez konfliktu lub sprzeczności
deretter
  według czegoś, odpowiednio do czegoś

zgodność /ˈzɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
konformitet
  cecha tego, co jest z czymś zgodne, nie jest sprzeczne

zgodny /ˈzɡɔdnɨ/ (adj)
enig
  taki, który tworzy harmonię, jest jednogłośny, jednakowy, jednolity z czymś
fredelig
  taki, który zgadza się na coś, godzi się z czymś, dąży do zgody

zgraja /ˈzɡraja/ (n)
binde
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) liczna grupa ludzi, która jest uciążliwa, agresywna lub nieprzyjaźnie nastawiona

zgromadzenie /ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
forsamling
  zespół ludzi reprezentujących daną społeczność i stanowiących jakąś władzę, przedstawicielstwo

zgryzota /zɡrɨˈzɔta/ (n)
uroe
  wielkie zmartwienie

zgryźliwy /zɡrɨʑˈlʲivɨ/ (adj)
sur
  często dokuczający innym złośliwymi uwagami

zgrzebło (n)
strigle
  (zootechnika, zootechniczny) metalowy przyrząd do czyszczenia zwierząt (zwłaszcza zwierząt gospodarskich) i usuwania sierści ze szczotki do czesania zwierząt;

zguba /ˈzɡuba/ (n)
kløft
  klęska, nieszczęście
tap
  rzecz lub osoba zgubiona, której chwilowo nie można znaleźć

zgubny /ˈzɡubnɨ/ (adj)
fatal
  przynoszący zniszczenie

zgłaszać /ˈzɡwaʃaʨ̑/ (v)
søke
  ochotniczo wyrażać chęć udziału w czymś
oppfylle
  odzywać się w słuchawce telefonu
ankomme
  przybyć w określone miejsce lub do określonej osoby w określonym celu, stawiać się

ziarno /ˈʑarnɔ/ (n)
korn
  (botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion;
  (fotografia) niepożądane drobne punkty obrazu na fotografii;
  cząstka czegoś

ziele /ˈʑɛlɛ/ (n)
gress
  (botanika, botaniczny) roślina o nietrwałych, nadziemnych pędach

ziele angielskie (n)
allehånde
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;

zieleń /ˈʑɛlɛ̃ɲ/ (n)
grønn
  kolor zielony
  ubranie w kolorze zielonym
  zielone części roślin
  zielony barwnik

zielona herbata /ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/ (n)
grønn te
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania
  (spożywczy) surowiec w postaci liści herbaty chińskiej poddanych minimalnemu utlenianiu, stosowany do sporządzania napoju

zielone /ʑɛˈlɔ̃nɛ/ (n)
grøn
  światło sygnalizacyjne w kolorze zielonym

zielonooki /ˌʑɛlɔ̃nɔˈːci/ (adj)
grønnøyd
  (książkowy) taki, który ma zielone oczy

zielonoprzylądkowy (adj)
kappverdisk
  związany z Wyspami Zielonego Przylądka lub Republiką Zielonego Przylądka

zielony /ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
grønn
  mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
  o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały

zielony ludzik (n)
fremmed
  (żartobliwie) (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) rzekomy przybysz z kosmosu o zielonej skórze

zielsko (n)
ugress
  (potocznie, potoczny) roślina dziko rosnąca lub zbiorowisko takich roślin

ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (n)
jord
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna
grunn
  gleba
bakke
  grunt, podłoże (także w budynku)
midgard
  ląd stały w odróżnieniu od morza

ziemniak /ˈʑɛ̃mʲɲak/ (n)
potet
  (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)

ziemny /ˈʑɛ̃mnɨ/ (adj)
bakke
  związany z ziemią, glebą

ziemski /ˈʑɛ̃msʲci/ (adj)
temporal
  (książkowy) doczesny (zwłaszcza w opozycji do życia pozagrobowego)
kjedelig
  (książkowy) zwykły, codzienny

ziewanie /ʑɛˈvãɲɛ/ (n)
gjesp
  (rzeczownik odczasownikowy) od ziewać

ziewać /ˈʑɛvaʨ̑/ (v)
gjespe
  szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia

zima /ˈʑĩ.ma/ (n)
vinter
  najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;

zimna wojna /ˈʑĩmna ˈvɔjna/ (n)
Den kalde krigen
  (historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (adv)
kaldt
  z uczuciem utraty ciepła
  (przenośnie, przenośnia) w sposób chłodny, obojętny, niechętny

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (n)
kald
  odczuwalna subiektywnie niska temperatura

zimnowojenny (adj)
Den kalde krigen
  taki, który dzieje się podczas zimnej wojny

zimny /ˈʑĩmnɨ/ (adj)
kald
  mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna

zimowisko /ˌʑĩmɔˈvʲiskɔ/ (n)
overvintringsstasjon
  miejsce spędzania zimy
  miejsce, do którego udają się lub które przygotowują sobie zwierzęta, aby spędzić zimę

zimowy /ʑĩˈmɔvɨ/ (adj)
vinter-
  przystosowany do warunków panujących w zimie
vinterlig
  typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie

zimozielony /ˌʑĩmɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
eviggrønn
  (botanika, botaniczny) (odnośnie rośliny) mający liście zimą

zioło /ˈʑɔwɔ/ (n)
hasj
  (potocznie, potoczny) marihuana

ziąb /ʑɔ̃mp/ (n)
avkjøle
  przenikliwy, dokuczliwy chłód

zięba /ˈʑɛ̃mba/ (n)
bokfink
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;

zięba zwyczajna (n)
bokfink
  (ornitologia, ornitologiczny) Fringilla coelebs Linnaeus, mały ptak z rodziny łuszczakowatych;

zięć /ʑɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
svigersønn
  mąż córki

zjadać /ˈzʲjadaʨ̑/ (v)
bruke opp
  połykać jako pokarm

zjadliwy (adj)
sinna
  niezwykle złośliwy

zjawa /ˈzʲjava/ (n)
spøkelse
  duch osoby zmarłej

zjawiać (v)
besøke
  stawiać się gdzieś; przychodzić gdzieś

zjawisko /zʲjaˈvʲiskɔ/ (n)
fenomen
  naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;
  (przenośnie, przenośnia) coś niezwykłego, nieprzeciętnego, nienaturalnego lub nie do końca rzeczywistego

zjazd /zʲjast/ (n)
avkjøring
  (sport, sportowy) konkurencja narciarska polegająca na jak najszybszym zjechaniu z ośnieżonego stoku góry po określonej trasie
  czynność jazdy w dół
avkjøringsveg
  droga pozwalająca zjechać z głównej trasy

zjednoczenie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
union
  organizacja powstała w wyniku połączenia organizacji, instytucji o podobnym profilu i zakresie działalności

zjedzenie /zʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
spise
  spożycie pokarmu

zjełczały (adj)
harsk
  (spożywczy) pozbawiony wartości spożywczych z powodu utleniania się tłuszczu

zjeżdżalnia /zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa/ (n)
sklie
  urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;

zlać /zlaʨ̑/ (v)
anslag
  (potocznie, potoczny) sprawić komuś lanie

zlecać (v)
bebyrde
  powierzać komuś wykonanie zadania

zlecenie (n)
bestille
  polecenie lub zamówienie wykonania danej czynności lub usługi

zlepek (n)
klase
  całość złożona z różnych, często niepasujących do siebie części

zlew /zlɛf/ (n)
vask
  naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową

zlewisko (n)
nedslagsdistrikt
  (hydrologia, hydrologiczny) obszar, z jakiego wody spływają do jednego dużego zbiornika naturalnego

zlewnia (n)
nedslagsdistrikt
  (hydrologia, hydrologiczny) obszar, z którego wody spływają do jednego wspólnego zbiornika

zlewozmywak /ˌzlɛvɔzˈmɨvak/ (n)
batteri
  zlew kuchenny, w którym zmywa się naczynia

zmaganie (n)
bryte
  stawanie naprzeciw problemu; próby przezwyciężenia czegoś

zmagać się /ˈzmaɡaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
bryte
  walczyć (także (przenośnie, przenośnia))

zmarszczka /ˈzmarʃʧ̑ka/ (n)
rynke
  (anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych

zmartwienie /zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
harme
  coś, co martwi, nurtuje, niepokoi

zmartwiony (adj)
engstelig
  taki, który się czymś martwi

zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (n)
oppstandelse
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;

zmarły /ˈzmarwɨ/ (adj)
død
  o osobie, która nie żyje

zmarły /ˈzmarwɨ/ (n)
død
  osoba, która umarła, nie żyje

zmiana /ˈzmʲjãna/ (n)
endring
  przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną

zmiażdżenie (n)
knusende
  (historia, historyczny, historycznie) metoda egzekucji i tortur polegająca na obciążaniu ciała skazańca;

zmieniać /ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
endre
  nadawać komuś lub czemuś inne właściwości
skifte
  zamieniać, zastępować coś czymś innym

zmienna /ˈzmʲjɛ̃nːa/ (n)
variabel
  (matematyka, matematyczny) wielkość, która może przyjmować różne wartości;

zmienny /ˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
avvikende
  niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka)
  ulegający zmianom

zmierzch /zmʲjɛʃx/ (n)
skumering
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się;

zmieszany (adj)
flau
  wprawiony w zakłopotanie

zmiękczać /ˈzmʲjɛ̃ŋkʧ̑aʨ̑/ (v)
bløtgjøre
  czynić coś bardziej miękkim

zmniejszać /ˈzmʲɲɛ̇jʃaʨ̑/ (v)
redusere
  sprawiać, że coś ma mniejsze rozmiary
formilde
  sprawiać, że coś staje się mniej intensywne
  sprawiać, że jakaś wielkość ma mniejszą wartość

zmniejszenie /zmʲɲɛ̇jˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
formilde
  (rzeczownik odczasownikowy) od zmniejszyć

zmora (n)
mareritt
  dręczący, przykry sen lub budząca lęk, uporczywie powracająca myśl

zmrok /zmrɔk/ (n)
skumring
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się

zmuszać /ˈzmuʃaʨ̑/ (v)
tvinge
  nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś

zmysł /zmɨsw̥/ (n)
sans
  zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;

zmysłowość (n)
sanselighet
  cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne

zmysłowy /zmɨsˈwɔvɨ/ (adj)
lidderlig
  taki, który wzbudza pociąg fizyczny; wiąże się z doznaniami erotycznymi

zmywacz do paznokci /ˈzmɨvaʤ̑ ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
negllakkfjerner
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja służąca do usuwania lakieru do paznokci;

zmywarka /zmɨˈvarka/ (n)
oppvaskmaskin
  (technologia, technika, techniczny) domowe lub przemysłowe urządzenie do mycia naczyń;

zmywać (v)
hvitkalke
  (przenośnie, przenośnia) powodować, że coś przykrego przestaje być widoczne, odczuwalne
tvette
  myjąc coś usuwać z tego brud, zanieczyszczenia
  usuwać jakieś zanieczyszczenie za pomocą mycia

zmyślać (v)
dikte
  mówić nieprawdę, koloryzować

zmęczenie /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
tretthet
  stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem

zmęczony /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
lei (av)
  odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek

znaczek pocztowy /ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
frimerke
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);

znaczenie /znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
mening
  to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje
betydning
  wartość, ważność czegoś, waga

znacznie /ˈznaʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
betydelig
  dużo, w dużym stopniu, bardzo

znacznik (n)
tag
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) sekwencja peptydowa dołączana do białka w celu ułatwienia jego detekcji, oczyszczania lub zwiększenia rozpuszczalności;
  (informatyka, informatyczny) znak lub słowo kluczowe przypisywane określonemu fragmentowi tekstu lub plikowi multimedialnemu

znaczny /ˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
merkelig
  (książkowy) istotny, duży, ważny

znaczyć /ˈznaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
bety
  mieć znaczenie, sens

znajda (n)
flyttblokk
  dziecko, które zostało znalezione

znajdować /znajˈdɔvaʨ̑/ (v)
finne
  (przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś
  odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś
  zdobywać to, czego się szuka
bli
  być w jakimś miejscu

znajomość /znaˈjɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
kunnskap
  (edukacja, edukacyjny) wiedza na jakiś temat, umiejętność

znajomy /znaˈjɔ̃mɨ/ (n)
bekjent
  taki, którego się zna (osobiście lub z widzenia)

znak /znak/ (n)
tegn
  dowód, oznaka czegoś
  dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji
  kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie
forvarsel
  fakt interpretowany jako zapowiedź czegoś

znak końca dowodu (n)
gravminne
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) symbol stosowany przez matematyków do oznaczania końca dowodu;

znak wodny /ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/ (n)
vassmerke
  obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;

znak zapytania /ˈznaɡ ˌzapɨˈtãɲa/ (n)
spørsmålstegn
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny ? umieszczany na końcu zdania pytającego;

znak zodiaku /ˈznaɡ zɔˈdʲjaku/ (n)
stjernetegn
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) każda z dwunastu części zodiaku, nosząca nazwę gwiazdozbioru zodiakalnego, który leżał w jej obrębie ok. 2000 lat temu;
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) symbol oznaczający znak zodiaku (1.1)

znakomitość /ˌznakɔ̃ˈmʲitɔɕʨ̑/ (n)
framstående
  cecha tego, co znakomite

znakomity /ˌznakɔ̃ˈmʲitɨ/ (adj)
briljant
  bardzo dobry, doskonały, świetny
overveiende
  będący w przewadze, większości
eminent
  powszechnie znany i szanowany ze względu na swoje zasługi, pochodzenie itp.
ypperlig
  wyróżniający się, wybitny pod jakimś względem; niezwykły, nieprzeciętny

znalezisko /ˌznalɛˈʑiskɔ/ (n)
funn
  rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie

znamienny (adj)
karakteristisk
  znamionujący coś lub kogoś; charakterystyczny, właściwy dla kogoś lub czegoś

znamię (n)
kjennetegn
  (przenośnie, przenośnia) cecha charakterystyczna właściwa czemuś
fødselsmerke
  plamka, wypukłość na skórze

znany /ˈznãnɨ/ (adj)
berømt
  taki, który jest rozpoznawany przez wiele osób

znawca /ˈznafʦ̑a/ (n)
ekspert
  osoba dobrze się na czymś znająca, mająca wiedzę, doświadczenie w odpowiedniej dziedzinie, umiejąca należycie ocenić coś lub kogoś

znać /znaʨ̑/ (modal)
kjenne
  mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym
  mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości
  umieć coś, wiedzieć

znać jak swoje dziesięć palców /ˈznaʨ̑ ˈjak ˈsfɔjɛ ˈʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ ˈpalʦ̑uf/ (v)
kjenne som sin egen bukselomme
  znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie

znać jak własną kieszeń /ˈznaʨ̑ ˈjaɡ ˈvwasnɔ̃w̃ ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (v)
kjenne som sin egen bukselomme
  znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie

znicz /zʲɲiʧ̑/ (n)
losse
  szeroka świeca w płytkim zbiorniku palona na grobach, pod pomnikami;

zniczek /ˈzʲɲiʧ̑ɛk/ (n)
rødtoppfuglekonge
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus ignicapilla, mały ptak z rodziny mysikrólikowatych;

zniekształcać (v)
fordreie
  przedstawiać w sposób niezgodny z rzeczywistością

znienacka /zʲɲɛ̃ˈnaʦ̑ka/ (adv)
som lyn fra klar himmel
  nagle i niespodziewanie

zniesienie /zʲɲɛ̇ˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
gjenopplive
  (rzeczownik odczasownikowy) od znieść

zniewaga /zʲɲɛˈvaɡa/ (n)
fornærmelse
  upokorzenie, obrażenie, znieważenie kogoś poprzez krzywdzące, niesprawiedliwe słowa lub czyn;

zniewieściały /ˌzʲɲɛvʲjɛ̇ɕˈʨ̑awɨ/ (adj)
bløtaktig
  o mężczyźnie: taki, który ma kobiece cechy

znikać /ˈzʲɲikaʨ̑/ (v)
forsvinne
  przestawać być w jakimś miejscu
  stawać się niewidocznym

znikomy (adj)
fjern
  niewielki, prawie żaden

zniżka /ˈzʲɲiʃka/ (n)
rabatt
  obniżenie ceny

znosić /ˈznɔɕiʨ̑/ (v)
loppe
  o nakazie, zakazie, obowiązku, itp. pozbawić mocy obowiązywania
tolerere
  o rzeczach nieprzyjemnych, sprawach problematycznych tolerować, wytrzymywać
ta av
  powodować zmianę kursu

znowu /ˈznɔvu/ (adv)
igjen
  jeszcze raz, ponownie, na nowo, znów, powtórnie, apiać

znudzenie (n)
kjedsomhet
  brak zainteresowania

znudzony /znuˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
kjed
  odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś

znużony /znuˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
kjed
  zmęczony czymś
  znudzony czymś

znój (n)
lidelse
  (książkowy) ciężka praca, wysiłek

znęcać się /ˈznɛ̃nʦ̑aʨ̑‿ɕɛ/ (v)
mobbe
  robić krzywdę (najczęściej fizyczną), zadawać ból; męczyć, maltretować

zobaczyć /zɔˈbaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
forstå
  dostrzec, zauważyć, ujrzeć coś
lita
  obejrzeć

zobowiązanie /ˌzɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
gjeld
  dług
plikt
  powinność

zobowiązać /ˌzɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
forplikte
  (książkowy) nałożyć na kogoś obowiązek wykonania jakiejś czynności

zodiak /ˈzɔdʲjak/ (n)
dyrekrets
  (astrologia, astrologiczny) diagram w formie koła używany przez astrologów, w którym każdy ze znaków zodiaku jest oznaczony innym symbolem
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pas firmamentu, ciągnący się wzdłuż ekliptyki, na tle którego przemieszczają się w ciągu roku obserwowane z Ziemi Słońce, Księżyc i planety, podzielony na 12 znaków zodiaku;

zoisyt /zɔˈ<sup>j</sup>isɨt/ (n)
zoisitt
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych;

zombi /ˈzɔ̃mbʲi/ (n)
zombie
  (etnografia, etnograficzny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) popkulturowa fikcyjna postać z horrorów – żywy trup, zmarły ożywiony np. dzięki magii;

zoo /ˈzɔː/ (n)
dyrehave
  ogród zoologiczny

zoocyd (n)
Rottegift
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) związek chemiczny stosowany w rolnictwie i dalszej produkcji spożywczej, działający trująco na zwierzęta;

zoologia /ˌzɔːˈlɔɟja/ (n)
zoologi
  (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;

zoonoza /ˌzɔɔ̃ˈnɔza/ (n)
zoonose
  (weterynaria, weterynaryjny) (medycyna, medyczny) choroba zakaźna lub pasożytnicza zwierząt, mogąca wtórnie wystąpić u człowieka;

zorganizowany (adj)
av
  świadczący o tym, że ktoś potrafi właściwie zorganizować się

zorza /ˈzɔʒa/ (n)
aurorasommerfugl
  (meteorologia, meteorologiczny) barwne zjawisko świetlne na niebie

zorza polarna /ˈzɔʒa pɔˈlarna/ (n)
Aurora
  zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych;

zostawać /zɔˈstavaʨ̑/ (v)
bli
  nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca
  być pozostałością po czymś, czego już nie ma
  tylko aspekt dokonany: używany do tworzenia strony biernej o aspekcie dokonanym
kle
  stawać się kimś/czymś

zostawiać /zɔˈstavʲjäʨ̑/ (v)
etterlate
  odchodzić od kogoś, porzucać go (najczęściej w aspekcie dokonanym)
  kłaść, opuszczać coś w jakimś miejscu i odchodzić, nie biorąc tego ze sobą
  przeznaczać coś dla kogoś po swojej śmierci (najczęściej w aspekcie dokonanym)

zostawić w spokoju /zɔˈstavʲiʨ̑ f‿spɔˈkɔju/ (v)
la være
  nie przeszkadzać komuś, nie molestować kogoś
  przestać interesować się kimś lub czymś

zraszać (v)
yr
  o deszczu: spadać na coś drobnymi kroplami

zrażać /ˈzraʒaʨ̑/ (v)
fremmedgjøre
  zniechęcać

zresztą /ˈzrɛʃtɔ̃w̃/ (particle)
for øvrig
  partykuła wprowadzająca nową informację, nawiązującą do wcześniejszej i uwydatniająca ją

zrobienie /zrɔˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
gå an
  (rzeczownik odczasownikowy) od zrobić

zrost /zrɔst/ (n)
sammensetning
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz powstały z połączenia kilku wyrazów, zachowujących swój układ składniowy i postać morfologiczną;

zrozumiały /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
forståelig
  dający się zrozumieć, możliwy do zrozumienia

zrywać /ˈzrɨvaʨ̑/ (v)
slå opp
  kończyć związek z kimś
plukke
  o roślinach lub ich owocach zbierać
revne
  odłączać coś silnym szarpnięciem

zrzekać się (v)
avsverge
  odstępować od czegoś z własnej woli

zrzucać /ˈzʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
gjørmehull
  spychać coś z jakiejś wysokości; sprawić, że coś spada skądś

zrzęda (n)
mase
  (potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania

zrzędzić /ˈzʒɛ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
klage
  w męczący sposób narzekać lub krytykować

zróżnicowanie /ˌzruʒʲɲiʦ̑ɔˈvãɲɛ/ (n)
differensiering
  duża różnorodność, wyraźne różnienie się rzeczy od siebie

zręczny /ˈzrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
dyktig
  umiejący dostosować sposób postępowania do okoliczności tak, aby osiągnąć jakieś korzyści
  zwinny

zsiadłe mleko /ˈɕːadwɛ ˈmlɛkɔ/ (n)
filmelk
  (spożywczy) mleko poddane procesowi fermentacji, o kwaśnym smaku i gęstej konsystencji;

zszywacz /ˈsʃɨvaʧ̑/ (n)
stiftemaskin
  (biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek;

zuchna (n)
nisse
  (harcerski) dziewczynka zuch

zuchwale (adv)
uforskammet
  w sposób zuchwały

zuchwalstwo (n)
motstand motvilje trass
  zuchwały czyn

zuchwały /zuxˈfawɨ/ (adj)
dristig
  skłonny do podejmowania ryzyka, odważny
  śmiały pod względem obyczajowym

zugzwang (n)
trekktvang
  (szachy, pojęcie szachowe) konieczność wykonania posunięcia w pozycji, w której każdy ruch pogarsza położenie gracza;

zupa /ˈzupa/ (n)
suppe
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;

zupełny /zuˈpɛwnɨ/ (adj)
fullendt
  mający wszystkie cechy typowe dla danego przedmiotu, pojęcia, danej istoty
fullstendig
  obejmujący całość

zurwanizm (n)
zurvanisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu

zużywać /zuˈʒɨvaʨ̑/ (v)
eksos
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) wyczerpywać czyjeś siły
anvendelse
  spożytkowywać coś, robić z czegoś jakiś użytek
  wyczerpywać zasób czegoś, zmniejszać tego ilość przez używanie

zwalczać (v)
kjempe for
  działać przeciwko komuś lub czemuś

zwalniać /ˈzvalʲɲäʨ̑/ (v)
avskjedige
  (o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska
befri
  wypuszczać kogoś na wolność
retardere
  zmniejszać prędkość
slutte
  zostawiać, opuszczać, przestawać zajmować

zwany (adj)
navngitt
  mający określoną, powszechnie stosowaną nazwę

zwariowany (adj)
gal
  (potocznie, potoczny) szalony, niespełna rozumu, nieokiełznany lub niepohamowany

zwarty /ˈzvartɨ/ (adj)
anspent
  złożony z osób, przedmiotów lub innych elementów znajdujących się bardzo blisko siebie, bez przerw

zważać (v)
betrakte
  zwracać szczególną uwagę
vugge
  (rzadki, rzadko używany) oceniać ciężar

zwiadowca (n)
speider
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, który przeprowadza zwiad, rozpoznanie;

zwiastować /zvʲjaˈstɔvaʨ̑/ (v)
innvarsle
  (książkowy) być zapowiedzią czegoś

zwiedzać (v)
besøke
  odwiedzać jakieś miejsce w celu turystycznym
  przechadzać się i zapoznawać się z jakimś miejscem

zwiedzić /ˈzvʲjɛ̇ʥ̑iʨ̑/ (v)
besøke
  obejrzeć coś, zapoznać się z czymś spacerując podczas podróży

zwierciny /zvʲjɛrʲˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
gulerot
  (geologia, geologiczny) okruchy i miał skalny powstałe podczas wiercenia

zwierzchnik (n)
overlegen
  ktoś, kto ma nad kimś/czymś władzę

zwierzyna /zvʲjɛˈʒɨ̃na/ (n)
med
  (łowiectwo, łowiecki) zwierzęta łowne, będące przedmiotem polowań
vilt
  mięso zwierząt, w szczególności leśnych, dzikich

zwierzę /ˈzvʲjɛʒɛ/ /ˈzvʲjɛʒɛnta/ (n)
dyr
  (biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;

zwierzę domowe /ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/ (n)
husdyr
  zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;

zwierzęcy /zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
animalsk
  związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia

zwierzęta (n)
dyr
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Animalia Linnaeus, takson w randze królestwa, obejmujące wielokomórkowe organizmy cudzożywne o komórkach eukariotycznych;

zwietrzały (adj)
doven
  (przenośnie, przenośnia) taki, który stracił świeżość, ważność, moc, (i tym podobne, i temu podobne)

zwilżać /ˈzvʲilʒaʨ̑/ (v)
bløte
  sprawiać, że coś staje się wilgotne, mokre

zwinność (n)
adresse
  cecha bycia bardzo sprawnym

zwinny /ˈzvʲĩnːɨ/ (adj)
behendig
  mający szybkie, zręczne ruchy

związek /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
forhold
  powiązanie między osobami, partnerstwo; (także, też) osoby w jakiś sposób powiązane
forening
  sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów;
forbindelse
  wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami

związek rządu /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˈʒɔ̃ndu/ (n)
styring
  (językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch wyrazów, w którym jeden wyraz narzuca formę drugiemu wyrazowi, który zawsze przyjmuje tę narzuconą formę;

związek zawodowy /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ/ (n)
fagforening
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych;

związek zgody /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˈzɡɔdɨ/ (n)
kongruens
  (językoznawstwo, językoznawczy) związek dwóch wyrazów, w którym oba wyrazy znajdują się zawsze w tym samym rodzaju, przypadku, liczbie i osobie;

związywać /zvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
binde
  trwale łączyć końce sznurka, liny itp.
  unieruchamiać kogoś przez oplątanie mu rąk i nóg np. sznurem

zwiększać /ˈzvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
øke
  sprawiać, że coś jest większe pod względem liczby, rozmiaru, nasilenia
  stawać się większym

zwiększenie /zvʲjɛ̃ŋˈkʃɛ̃ɲɛ/ (n)
øke
  (rzeczownik odczasownikowy) od zwiększyć

zwięzły /ˈzvʲjɛ̃w̃zwɨ/ (adj)
konsis
  zawierający dużo treści w niewielkiej liczbie słów

zwodzić (v)
bedra
  wprowadzać w błąd

zwolennik /zvɔˈlɛ̃ɲːik/ (n)
tilhenger
  osoba, która popiera coś, darzy coś sympatią, oddaje swoje poparcie komuś lub czemuś

zworka /ˈzvɔrka/ (n)
kavaler
  (zdrobniale) od: zwora

zwracać uwagę (v)
komma
  mieć baczność na co lub na kogo
advare
  udzielać reprymendy

zwrot /zvrɔt/ (n)
bli
  zmiana kierunku ruchu, poruszania się, obrót

zwrotnica /zvrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
veksel
  urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych

zwrotnik /ˈzvrɔtʲɲik/ (n)
vendekretsene
  (geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);

zwrotny (adj)
refleksiv
  (gramatyka) wskazujący, że wykonawca czynności sam jej podlega

zwrócić /ˈzvruʨ̑iʨ̑/ (v)
brekke seg
  (potocznie, potoczny) zwymiotować
levere tilbake
  oddać komuś jego własność, coś, co zostało od niego pożyczone

zwycięstwo /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (n)
seier
  sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji

zwycięzca /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
vinner
  ten, który zwyciężył, wygrał

zwyciężać /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒaʨ̑/ (v)
seire
  odnosić zwycięstwo nad kimś lub czymś
  pokonywać kogoś, wygrywać z kimś

zwyciężyć /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
vinne
  (zobacz) zwyciężać

zwyczaj /ˈzvɨʧ̑aj/ (n)
sedvane
  indywidualny sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach, charakterystyczne dla danej osoby
bruk
  sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę

zwyczajnie /zvɨˈʧ̑ajɲɛ/ (adv)
ganske enkelt
  w sposób zwyczajny, nie wyróżniający się niczym; przeciętnie

zwyczajny /zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (adj)
vanlig
  taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły

zwyczajowy /ˌzvɨʧ̑aˈjɔvɨ/ (adj)
common law
  zgodny ze zwyczajem, oparty na zwyczaju

zwykle /ˈzvɨklɛ/ (adv)
vanligvis
  zazwyczaj, prawie zawsze, bardzo często

zwyknąć /ˈzvɨknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
pleie
  mieć w zwyczaju, zazwyczaj coś robić

zwykły /ˈzvɨkwɨ/ (adj)
felleskjønn
  niewyróżniający się niczym

zwątpić /ˈzvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
over
  stracić wiarę w coś, przekonanie o słuszności, prawdziwości czegoś

zwłaszcza /ˈzvwaʃʧ̑a/ (particle)
spesielt
  przede wszystkim, nade wszystko, w szczególności, szczególnie, specjalnie

zwłoki /ˈzvwɔci/ (n)
lik
  ciało martwego człowieka;

zygota (n)
zygote
  (biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;

zygzak /ˈzɨɡzak/ (n)
sikksakk
  ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z”

zygzakowaty /ˌzɨɡzakɔˈvatɨ/ (adj)
sikksakk
  biegnący zygzakiem, w linii, która co kawałek załamuje się

zysk /zɨsk/ (n)
gevinst
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży

zyskać /ˈzɨskaʨ̑/ (v)
forsterkning
  osiągnąć z czegoś zysk

ząb /zɔ̃mp/ (n)
tann
  (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu

ząb mleczny (n)
melketann
  (stomatologia, stomatologiczny) ząb z pierwszego kompletu uzębienia wypadającego w dzieciństwie;

ząb mądrości (n)
visdomstann
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) zwyczajowe określenie trzecich zębów trzonowych u człowieka;

złagodzić (v)
lindre
  aspekt dokonany od: łagodzić

złamany /zwãˈmãnɨ/ (adj)
mørk
  przygnębiony; także wyrażający przygnębienie, stan załamania psychicznego/emocjonalnego

złamać /ˈzwãmaʨ̑/ (v)
brekke
  przekroczyć, naruszyć obowiązujące prawo, zasady, przepisy; postąpić wbrew nim; także nie dotrzymać jakiegoś zobowiązania

złe oko (n)
onde øyet
  (związek frazeologiczny) według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok;

złocień właściwy (n)
prestekrage
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Leucanthemum vulgare Lam., gatunek roślin z rodziny astrowatych;

złocisty (adj)
gyllen
  posiadający kolor albo połysk złota

złoczyńca (n)
kriminell
  ktoś czyniący zło, popełniający przestępstwa, człowiek zbrodniczy

złodziej /ˈzwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
tyv
  osoba, która potajemnie i bezprawnie zabiera rzeczy bez zgody ich właściciela

złodziejka /zwɔˈʥ̑ɛ̇jka/ (n)
tyv
  forma żeńska od: złodziej; kobieta, która kradnie

złom /zwɔ̃m/ (n)
skrap
  (lekceważąco, lekceważący) stary, zużyty albo niesprawny samochód lub inne nienowoczesne urządzenie mechaniczne
  zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny

złota rybka (n)
gullfisk
  (ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;

złotnik /ˈzwɔtʲɲik/ (n)
gullsmed
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złoto /ˈzwɔtɔ/ (n)
gull
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
  stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
  (sport, sportowy) złoty medal
  (jubilerstwo, jubilerski) wyrób ze złota (1.2)

złoty /ˈzwɔtɨ/ (adj)
gyllen
  mający kolor i połysk złota

złowieszczy (adj)
illevarslende
  zapowiadający coś złego

złowrogi /zwɔvˈrɔɟi/ (adj)
ondsinnet
  mający wrogie zamiary

złościć (v)
sinne
  doprowadzać do złości

złośliwe oprogramowanie (n)
skadelig programvare
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;

złośliwy /zwɔɕˈlʲivɨ/ (adj)
slem
  nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość
ondartet
  o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu

złość /zwɔɕʨ̑/ (n)
sinne
  silne uczucie rozdrażnienia, gniewu, wrogości w stosunku do kogoś;

złożenie /zwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
sammensetning
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów;
  (rzeczownik odczasownikowy) od złożyć
  coś powstałe w wyniku składania różnych części

złożoność (n)
floke
  cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów

złudzenie /zwuˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
illusjon
  błędne odczucie, będące skutkiem zniekształcenia wrażeń zmysłowych

zły /zwɨ/ (adj)
dårlig
  niekorzystny
  niesmaczny
  kiepski, nieznający się
  niegrzeczny, nieposłuszny
  niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)
  niewygodny, nieprzyjemny, nieudany
  o zdrowiu, zmysłach słaby

złączyć /ˈzwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
forene
  stworzyć całość

à propos /a‿prɔˈpɔ/
angående
  (książkowy) …wprowadzająca temat wypowiedzi
forresten
  …wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi

ósemka /uˈsɛ̃mka/ (n)
åttedel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/8 całej nuty;
åtter
  nazwa cyfry 8

ów /uf/ (pronoun)
at
  ten (o którym już była mowa)

ówczesny /ufˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
da
  właściwy wcześniej wspomnianym czasom

öre /ˈɛrɛ/ (n)
øre
  (ekonomia, ekonomiczny) moneta szwedzka, obecnie setna część korony;

øre /ˈɛrɛ/ (n)
øre
  (ekonomia, ekonomiczny) najmniejsza moneta duńska, obecnie setna część korony duńskiej;
  (ekonomia, ekonomiczny) najmniejsza moneta norweska, obecnie setna część korony norweskiej;

ą-ę (adj)
fisefin
  (potocznie, potoczny) o osobie zmanierowanej, mającej o sobie wysokie mniemanie i obnoszącej się z tym

ćma /ʨ̑ma/ (n)
møll
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;

ćmić /ʨ̑mʲiʨ̑/ (v)
skadet
  powodować lekki ból
formørke
  zmniejszać widoczność, zaciemniać

ćwiartka (n)
fjerdedel
  jedna z czterech równych części czegoś

ćwiczenie /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
øvelse
  czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka

ćwiczenie fizyczne (n)
trene
  (sport, sportowy) czynność powtarzana dla zdobycia lub ulepszenia sprawności;

ćwiczyć /ˈʨ̑fʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
trene
  (edukacja, edukacyjny) wykonywać określoną czynność w celu poprawienia danej umiejętności

ćwierć /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑/ (n)
bydel
  jedna czwarta, 25%

ćwierćfinał /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈfʲĩnaw/ (n)
kvartfinale
  (sport, sportowy) część rozgrywek eliminacyjnych ośmiu rywali (lub ośmiu drużyn), z których czterech może awansować do półfinału

Łaba /ˈwaba/ (pn)
Elbe
  (geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy;

Łazarz /ˈwazaʃ/ (pn)
Lasarus
  (biblijny) postać biblijna
  imię męskie;

Łotwa /ˈwɔtfa/ (pn)
Latvia
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Łotysz /ˈwɔtɨʃ/ (n)
latviar
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy

Łucja /ˈwuʦ̑ʲja/ (pn)
Lucia
  imię żeńskie;

Ługańska Republika Ludowa (pn)
Folkerepublikken Lugansk
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) marionetkowe samozwańcze państwo działające na terenie obwodu ługańskiego Ukrainy;

Łukasz /ˈwukaʃ/ (pn)
Lukas
  imię męskie;

Łużyczanin /ˌwuʒɨˈʧ̑ãɲĩn/ (n)
Lusatianske Serber
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel mniejszości słowiańskiej zamieszkującej Łużyce

Łódź /wuʨ̑/ (pn)
Łódź
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w centralnej Polsce;

łabędzi śpiew /waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf/ (n)
svanesang
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności

łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (n)
svane
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;

łabędź krzykliwy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ kʃɨkˈlʲivɨ/ (n)
sangsvane
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus cygnus, gatunek ptaka z podrodziny gęsi (Anserinae);

łabędź niemy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
knoppsvane
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

łacha (n)
bank
  (geografia, geograficzny) piaszczysta mielizna rzeczna

łacina /waˈʨ̑ĩna/ (n)
latin
  (językoznawstwo, językoznawczy) język starożytnych Rzymian;

łaciński /waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
latinsk
  właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

ładny /ˈwadnɨ/ (adj)
bra
  (ironicznie) niedobry, zły, okropny, brzydki
  o pogodzie bezdeszczowa, przyjemna
pen
  odznaczający się urodą

ładować /waˈdɔvaʨ̑/ (v)
lade
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) wprowadzać ładunek elektryczny do baterii, akumulatora
laste
  (informatyka, informatyczny) ściągać z serwera stronę internetową
  nabijać pistolet / karabin / strzelbę bądź inną broń palną
  umieszczać przedmioty w jednym miejscu w celu przetransportowania ich gdzieś indziej

ładunek /waˈdũnɛk/ (n)
byrde
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca skalę oddziaływania;
laste
  towar umieszczony w czymś, zwykle do transportu;

ładunek elektryczny (n)
elektrisk ladning
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa wielkość fizyczna, cecha materii warunkująca siłę oddziaływania elektromagnetycznego między cząstkami;

łagodność /waˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
mildhet
  cecha tego co jest łagodne; cecha tego, kto jest łagodny

łagodny /waˈɡɔdnɨ/ (adj)
myk
  charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju
lett
  o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny

łagodzić /waˈɡɔʥ̑iʨ̑/ (v)
dempe
  czynić mniej kontrastowym, mniej jaskrawym, mniej intensywnym
lindre
  czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym

łajdak /ˈwajdak/ (n)
skurk
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek postępujący niezgodnie z normami etyki, godny pogardy

łakocie (n)
godteri
  słodycze, słodkości

łakomy /waˈkɔ̃mɨ/ (adj)
gjerrig
  (przenośnie, przenośnia) chciwy
grådig
  chciwy jedzenia

łam /wãm/ (n)
søyle
  (drukarstwo, drukarski) teksty, tabele, ilustracje i inne elementy druku uformowane w kolumnę w układzie jednołamowym lub stanowiące część kolumny w układzie wielołamowym;

łamać /ˈwãmaʨ̑/ (v)
brekke
  nie stosować się do czegoś
vrak
  niszczyć komuś życie, karierę
bryte
  o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając

łamigłówka (n)
gåte
  zadanie logiczne do rozwiązania poprzez kombinacje

łamliwy /wãmˈlʲivɨ/ (adj)
gebrekkelig
  łatwo łamiący się

łania /ˈwãɲa/ (n)
hind
  (zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela

łapa /ˈwapa/ (n)
labb
  noga zwierzęcia niemającego kopyt

łapanka /waˈpãnka/ (n)
oppsamlingen
  (historia, historyczny, historycznie) akcja zatrzymywania większej liczby przypadkowych osób w czasie drugiej wojny światowej;

łapać /ˈwapaʨ̑/ (v)
gripe
  chwytać coś, co znajduje się w ruchu, zostało rzucone
fakke
  polować na coś lub łowić
fange
  zarażać się, zostawać zarażonym chorobą

łapczywy (adj)
grådig
  bez umiaru
  cechujący się łakomstwem
  nacechowany chciwością, pożądliwością

łapówka /waˈpufka/ (n)
bestikkelse
  wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści

łasica /waˈɕiʦ̑a/ (n)
snømus
  (zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;

łasicowate (n)
mårdyr
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Mustelidae G. Fischer, rodzina ssaków z rzędu drapieżnych;

łaska /ˈwaska/ (n)
nåde
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą
  darowanie lub złagodzenie kary
  przychylność, wielkoduszność

łaskawie (adv)
vær så snill
  (grzecznościowy) jeśli łaska, z łaski swojej, uprzejmie
snill
  (przenośnie, przenośnia) łagodnie, nieszkodliwie, niegroźnie
velvillig
  w sposób łaskawy, wspaniałomyślnie, wielkodusznie, życzliwie

łaskawy (adj)
velvillig
  dobry, pełen wielkoduszności
blid
  niedokuczliwy, przychylny
temmes
  oswojony, bez dzikości
slag
  w zwrotach grzecznościowych: zacny, wielmożny

łaski bez (interjection)
takk for ingenting
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) jeśli czegoś nie chcesz, to nie rób, obejdę się bez twojej pomocy

łaskotać (v)
kile
  lekko podrażniać miejsca wrażliwe na dotyk

łata /ˈwata/ (n)
lapp
  fragment materiału przyszyty do tkaniny, aby zasłonić dziurę w tej tkaninie

łatać (v)
stappe
  (przenośnie, przenośnia) uzupełniać braki
lappe
  umieszczać łaty

łatwo /ˈwatfɔ/ (adv)
enkel
  w sposób łatwy, bez trudności, bez trudu lub wysiłku

łatwopalny /ˌwatfɔˈpalnɨ/ (adj)
brennbar
  wykazujący możliwość łatwego zapalenia się

łatwy /ˈwatfɨ/ (adj)
lett
  nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód

ławica /waˈvʲiʦ̑a/ (n)
bank
  (geologia, geologiczny) wyraźnie oddzielona warstwa (lub zespół warstw) w składzie skały osadowej;

ławka /ˈwafka/ (n)
benk
  twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;

łazienka /waˈʑɛ̃nka/ (n)
bad
  (architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;

łańcuch /ˈwãj̃nʦ̑ux/ (n)
kjede, kjetting
  szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;

łańcuchowy (adj)
kjede
  związany z szeregiem powiązanych ze sobą ogniw; dotyczący łańcucha

łańcuszek (n)
kjede
  (jubilerstwo, jubilerski) element drobnej biżuterii noszonej na szyi

łeb /wɛp/ (n)
første
  (przenośnie, przenośnia) (pospolicie) głowa człowieka
  głowa zwierzęcia

łechtaczka /wɛxˈtaʧ̑ka/ (n)
klitoris
  (anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;

łobuz /ˈwɔbus/ (n)
lømmel
  osoba zachowująca się źle

łochynia /wɔˈxɨ̃ɲa/ (n)
blokkebær
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku Vaccinium uliginosum L., borówka bagienna
  (botanika, botaniczny) (spożywczy) (potocznie, potoczny) owoc łochyni (1.1), w medycynie ludowej stosowany jako lek przeciw hemoroidom i żylakom

łodyga /wɔˈdɨɡa/ (n)
skaft
  (biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej;

łokieć /ˈwɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
albue
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem

łom /wɔ̃m/ (n)
brekkjern, kubein
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;

łono /ˈwɔ̃nɔ/ (n)
bryst
  (poetycki, poetycko) pierś (matki)
buk
  dolna, zewnętrzna część brzucha
  wnętrze brzucha kobiety w ciąży

łopata /wɔˈpata/ (n)
spade
  narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;

łopatka /wɔˈpatka/ (n)
skapula
  (anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;

łopotać (v)
flagre
  (książkowy) wytwarzać charakterystyczny dźwięk, będąc szybko poruszanym

łososiowy /ˌwɔsɔˈɕɔvɨ/ (adj)
laks
  (książkowy) mający kolor pomarańczoworóżowy, taki jak kolor mięsa łososia

łosoś /ˈwɔsɔɕ/ (n)
laks
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (adj)
latvisk
  odnoszący się do Łotwy

łowca /ˈwɔfʦ̑a/ (n)
jeger
  (przenośnie, przenośnia) osoba poszukujący czegoś bądź kogoś dla pieniędzy lub przyjemności
  (łowiectwo, łowiecki) myśliwy

łowić /ˈwɔvʲiʨ̑/ (v)
fangst
  łapać, chwytać w sieć lub na wędkę

łowić ryby w mętnej wodzie /ˈwɔvʲiʨ̑ ˈrɨbɨ ˈv‿mɛ̃ntnɛj ˈvɔʥ̑ɛ/ (v)
fiske i rørt vann
  korzystać z zamieszania lub niejasnej sytuacji, zyskiwać w sposób nieuczciwy

łoś /wɔɕ/ (n)
elg
  (zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;

łoże /ˈwɔʒɛ/ (n)
sale
  podstawa, na której wspiera się ciężka maszyna, np. obrabiarka

łoże śmierci /ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
dødsleie
  łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł

łucznik /ˈwuʧ̑ʲɲik/ (n)
bueskytter
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, myśliwy posługujący się łukiem;

łuczywo /wuˈʧ̑ɨvɔ/ (n)
fakkel
  (przestarzałe, przestarzały) kawałek smolnego drzewa, używanego dawniej do oświetlania;

łuk /wuk/ (n)
bue
  (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
  (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
  każdy kształt przypominający łuk (1.1)
  (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;
bue, boge
  (sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii;

łuna /ˈwũna/ (n)
gløde
  silne światło odbite

łupek /ˈwupɛk/ (n)
skifer
  (geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość;
  (budownictwo) materiał budowlany, głównie na pokrycie dachu, z łupka (1.1)

łupież /ˈwupʲjɛʃ/ (n)
flass
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) drobne płatki łuszczącego się naskórka
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;

łupina /wuˈpʲĩna/ (n)
ham
  skórka albo zdrewniała powłoka okrywająca owoc, korzeń jadalny lub nasiono

łupić (v)
kicke
  przywłaszczać bezprawnie

łuska /ˈwuska/ (n)
hylse
  (botanika, botaniczny) okrywa niektórych nasion lub owoców
flass
  (medycyna, medyczny) złuszczająca się warstwa rogowa naskórka
  (zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt
hylster
  (wojskowość, wojskowy) część naboju służąca do umieszczenia w niej ładunku miotającego i spłonki

łuskać (v)
skrog
  wydobywać z łuski

łut /wut/ (n)
tak
  (przenośnie, przenośnia) mała ilość
skjebne
  dawna jednostka miary masy, równa 1/16 grzywny lub 1/32 funta;

łużycki /wuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
sorbisk
  język słowiański, którym mówi się na Łużycach;

łydka /ˈwɨtka/ (n)
legg
  (anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;

łyk /wɨk/ (n)
slurk
  przełknięcie, łyknięcie pewnej ilości płynu

łykać (v)
svelge
  przesuwać co do gardła, przełyku, żołądka

łysina /wɨˈɕĩna/ (n)
identifisere
  miejsce na głowie pozbawione włosów

łyska /ˈwɨska/ (n)
sothøne
  (ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;

łysy /ˈwɨsɨ/ (adj)
skallet
  (potocznie, potoczny) pozbawiony wysokiej roślinności, lasu
  całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie

łyżeczka /wɨˈʒɛʧ̑ka/ (n)
teskje
  mała łyżka

łyżeczka do herbaty (n)
teskje
  mała łyżka, którą używa się do słodzenia i mieszania herbaty oraz innych napojów

łyżka /ˈwɨʃka/ (n)
skje, skei
  sztuciec służący do jedzenia

łyżka do butów /ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/ (n)
skohorn
  proste narzędzie ułatwiające zakładanie butów;

łyżka wazowa /ˈwɨʃka vaˈzɔva/ (n)
suppeskje
  (gastronomia) duża głęboka łyżka o długim trzonku, służąca do nalewania zupy z wazy

łyżwiarstwo /wɨʒˈvʲjarstfɔ/ (n)
skøyteløp
  (sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;

łyżwiarstwo figurowe (n)
kunstløp
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na jeździe na łyżwach oraz wykonywaniu elementów choreograficznych i akrobatycznych, takich jak: skoki, piruety, podnoszenia (w jeździe w parach) itp.

łyżwiarz /ˈwɨʒvʲjaʃ/ (n)
skøyteløper
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo;

łza /wza/ (n)
tåre
  (fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;

łzawić /ˈwzavʲiʨ̑/ (v)
felle tårer
  o oczach: wydzielać nadmiernie łzy

łódź /wuʨ̑/ (n)
båt
  mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;

łój (n)
talg
  (biologia, biologiczny) tłusta i płynna wydzielina gruczołów łojowych

łóżeczko /wuˈʒɛʧ̑kɔ/ (n)
barneseng
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: łóżko; małe łóżko

łóżko /ˈwuʃkɔ/ (n)
seng
  mebel przeznaczony do spania;

łączenie /wɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
spleis
  miejsce, w którym coś łączono

łącznie /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
i lag
  razem, ogółem, po zsumowaniu

łącznik /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
bindestrek
  (językoznawstwo, językoznawczy) czasownik lub morfem łączący podmiot zdania z orzecznikiem; razem z orzecznikiem tworzy orzeczenie złożone (analityczne); spójnik łączący

łączność /ˈwɔ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
kommunikasjon
  działania składające się na utrzymanie kontaktu

łączny (adj)
felleskjønn
  wynikły z sumy, połączenia czy uogólnienia

łączyć /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
forbinde
  (potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną
  spajać elementy za pomocą środków technicznych
koble
  jednoczyć, umożliwiać zespolenie
  kojarzyć ze sobą pojęcia lub zjawiska

łąka /ˈwɔ̃ŋka/ (n)
eng
  teren gęsto porośnięty trawami;

łęk (n)
bue
  (architektura, architektoniczny) element konstrukcyjny lub dekoracyjny w formie łuku;

łękotka /wɛ̃ŋˈkɔtka/ (n)
menisk
  (anatomia, anatomiczny) chrząstka wchodząca w skład stawu kolanowego;

Śląsk /ɕlɔ̃w̃sk/ (pn)
Schlesien
  (geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;

Śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (pn)
Snøhvit
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm;

Środa Popielcowa /ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva/ (n)
askeonsdag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;

Święto Pracy /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ ˈpraʦ̑ɨ/ (n)
første mai
  święto ruchu robotniczego obchodzone od 1890 roku w pierwszy dzień maja;

Święty Graal (n)
hellige gral
  (historia, historyczny, historycznie) (mitologia, mitologiczny) mistyczny kielich lub misa z legend arturiańskich, któremu przypisywano cudowne moce oraz posłużenie się nim przez Chrystusa podczas Ostatniej Wieczerzy;

ściana /ˈɕʨ̑ãna/ (n)
vegg
  (budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;

ścieg /ɕʨ̑ɛk/ (n)
punkt
  sposób przewlekania nitki przy szyciu lub haftowaniu

ścienny /ˈɕʨ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
forhindring
  znajdujący się w ścianie lub na ścianie budynku, pokoju, sali; przeznaczony do wieszania na ścianie

ścierać /ˈɕʨ̑ɛraʨ̑/ (v)
raspe
  rozdrabniać poprzez tarcie
beite
  usuwać wierzchnią warstwę z czegoś poprzez pocieranie szorstkim przedmiotem

ścierwo /ˈɕʨ̑ɛrvɔ/ (n)
vognen
  martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia

ścieżka /ˈɕʨ̑ɛʃka/ (n)
sti
  (informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dysku komputera;
  wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych

ścigać (v)
forfølge
  gonić kogoś, biec za kimś, aby go dogonić
gripe inn
  poszukiwać z udziałem organów prawa, poddawać sankcjom karnym

ścinać /ˈɕʨ̑ĩnaʨ̑/ (v)
kutt
  (motoryzacja) o zakręcie: pokonywać skracając sobie drogę przez wewnętrzny pas
halshogge
  dokonywać egzekucji poprzez dekapitację
koagulere
  doprowadzić do koagulacji
fatte
  oddzielać coś od całości lub od podstawy za pomocą ostrego narzędzia

ścisk /ɕʨ̑isk/ (n)
sersjant
  (mechanika) narzędzie podobne do imadła posiadające dwie szczęki służące do przytrzymywania i łączenia elementów

ściskać /ˈɕʨ̑iskaʨ̑/ (v)
klemme
  wywierać ucisk, ścisk na jakimś obiekcie z kilku stron

ścisły /ˈɕʨ̑iswɨ/ (adj)
pur
  dokładny, precyzyjny

ściąga /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡa/ (n)
kotelett
  notatka nielegalnie posiadana na egzaminie, sprawdzianie itp., zawierająca odpowiedź na wymagane pytanie bądź pewien zakres materiału;

ściągawka /ɕʨ̑ɔ̃ŋˈɡafka/ (n)
kotelett
  karteczka z informacjami używana nielegalnie przez uczniów podczas klasówek, egzaminów itp.

ściągać /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
laste ned
  (potocznie, potoczny) pobierać pliki z internetu
rappe
  (rzadki, rzadko używany) (potocznie, potoczny) kraść
fuske
  odpisywać podczas testu, sprawdzianu, klasówki itp.
dra seg til
  schodzić się, przybywać w jedno miejsce

ścięgno /ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
sene
  (anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;

ścięgno Achillesa (n)
akillessene
  (anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową

ściśle /ˈɕʨ̑iɕlɛ/ (adv)
nøyaktig
  w sposób ścisły, dokładny, precyzyjny

ślad /ɕlat/ (n)
spor
  (matematyka, matematyczny) suma elementów na głównej przekątnej macierzy kwadratowej;
  oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś

śledziona /ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na/ (n)
milt
  (anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;

śledzić /ˈɕlɛʥ̑iʨ̑/ (v)
forfølge
  obserwować, badać wzrokiem rozwój zdarzeń
følge
  szpiegować podążając za kimś

śledź /ɕlɛʨ̑/ (n)
sild
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;

ślepa uliczka /ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
blindgate
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) sytuacja bez wyjścia
  uliczka niemająca wylotu

ślepak /ˈɕlɛpak/ (n)
blank
  (potocznie, potoczny) (wojskowość, wojskowy) amunicja do broni palnej bez pocisku

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (adj)
blind
  taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok

ślepy pasażer /ˈɕlɛpɨ paˈsaʒɛr/ (n)
hare
  (potocznie, potoczny) ukryty pasażer, nieposiadający ważnego biletu; zwykle na statku

śliczny /ˈɕlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
pen
  taki, który jest ładny, miły dla zmysłów; uroczy, wzbudzający pozytywne emocje

ślimak /ˈɕlʲĩmak/ (n)
snegle, snegl
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;

ślina /ˈɕlʲĩna/ (n)
spytt
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;

ślinić /ˈɕlʲĩɲiʨ̑/ (v)
drikkevann
  zwilżać śliną

śliski /ˈɕlʲisʲci/ (adj)
glatt
  mający gładką powierzchnię nie dającą prawie zupełnie tarcia z innymi ciałami

śliwa /ˈɕlʲiva/ (n)
plomme
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe;
  (spożywczy) duży, dorodny owoc śliwy (1.1)
  (technologia, technika, techniczny) drewno śliwy (1.1)

śliwka /ˈɕlʲifka/ (n)
plomme
  (spożywczy) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie

śliwkowy /ɕlʲifˈkɔvɨ/ (adj)
plomme
  przyrządzony ze śliwek, z dodatkiem śliwek

ślub /ɕlup/ (n)
bryllup
  akt zawarcia małżeństwa;

ślusarz /ˈɕlusaʃ/ (n)
låsesmed
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe

śluz /ɕlus/ (n)
slim
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) bezbarwna, ciągnąca się wydzielina gruczołów śluzowych

śluza (n)
sluse
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych;

śmiać się /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
le
  wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem

śmiałek (n)
våghals
  ktoś odważny, kto się niczego nie boi

śmiałość /ˈɕmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
mot
  odwaga, pewność siebie

śmiały /ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
dristig
  (książkowy) pewny siebie, czujący się swobodnie w kontaktach z ludźmi
  (książkowy) charakterystyczny dla człowieka pewnego siebie
  (książkowy) nowatorski, przekraczający to, co przyjęte, akceptowane
  (książkowy) o zachowaniu, obyczajach: prowokujący, ocierający się o zgorszenie
  (książkowy) odważny, lubiący podejmować ryzyko
  (książkowy) świadczący o czyjejś odwadze, skłonności do ryzyka

śmiech /ɕmʲjɛx/ (n)
latter, lått
  charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło

śmieciarka /ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑arka/ (n)
søppelbil
  (motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów;

śmieciowe jedzenie (n)
usunnmat
  produkty wysoko przetworzone, kaloryczne, o wysokiej zawartości tłuszczy i cukrów oraz sztucznych ulepszaczy i barwników, ale ubogie w substancje odżywcze

śmiercionośny (adj)
dødelig
  powodujący lub mogący spowodować czyjąś śmierć

śmierdzieć /ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
lukte
  o sprawach: wydawać się podejrzanymi
  wydzielać nieprzyjemny zapach

śmiertelny /ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
dødelig
  taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie)

śmierć /ɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
død
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;

śmiesznie (adv)
rar
  wywołując śmiech, wesołość

śmieszny /ˈɕmʲjɛʃnɨ/ (adj)
lattervekkende
  (pejoratywnie, pejoratywny) nie dający się potraktować poważnie
latterlig
  wywołujący śmiech

śmietana /ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
fløte
  (spożywczy) ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietanka /ɕmʲjɛˈtãnka/ (n)
krem
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska
  (spożywczy) nieukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietnik /ˈɕmʲjɛtʲɲik/ (n)
røre
  (potocznie, potoczny) bałagan, nieporządek
søppeldunk
  kubeł, pojemnik na śmieci

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
avfall
  coś do wyrzucenia, odpadek

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
våge
  mieć odwagę, śmiałość

śmigłowiec (n)
helikopter
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi

śniadanie /ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
frokost, frukost
  poranny posiłek;

śniadać (v)
frokost
  (przestarzałe, przestarzały) jeść śniadanie

śniady /ˈɕɲadɨ/ (adj)
mørk
  najczęściej o skórze, cerze człowieka: o barwie jasnobrązowej lub oliwkowobrązowej

śnieg /ɕɲɛk/ (n)
snø, sne
  (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
snø
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora

śnieć (n)
spolere
  (botanika, botaniczny) grzyb z rodziny śnieciowatych, powodujący szkody w uprawach pszenicy i cebuli, występujący w około 100 gatunkach

śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (n)
snøball
  kulka ulepiona ze śniegu, zwykle używana do zabawy, rzucania w kogoś;

śnieżnobiały /ˌɕɲɛʒnɔˈbʲjawɨ/ (adj)
snøhvit
  (książkowy) biały jak śnieg, bardzo biały

śnieżny /ˈɕɲɛʒnɨ/ (adj)
vinterhvit
  biały jak śnieg
sne
  dotyczący śniegu, związany ze śniegiem, obfitujący w śnieg, utworzony ze śniegu

śnieżyca /ɕɲɛˈʒɨʦ̑a/ (n)
snøstorm
  intensywny i obfity opad śniegu połączony z silnym wiatrem;

śnieżyczka (n)
snøklokke
  (botanika, botaniczny) Galanthus nivalis L., śnieżyczka przebiśnieg, przebiśnieg;

śnieżynka /ɕɲɛˈʒɨ̃nka/ (n)
snøfnugg
  pojedynczy płatek śniegu

śnieżyć /ˈɕɲɛʒɨʨ̑/ (v)
snø
  padać (o śniegu)

śnić /ɕɲiʨ̑/ (v)
drømme
  widzieć sen podczas spania
  (przenośnie, przenośnia) marzyć o czymś; myśleć nielogicznie lub nierozsądnie

śpieszyć /ˈɕpʲjɛʃɨʨ̑/ (v)
press
  (książkowy) zdążać dokądś szybko
  robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć

śpiew /ɕpʲjɛf/ (n)
sang
  dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;

śpiewak /ˈɕpʲjɛvak/ (n)
sanger
  mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa

śpiewać /ˈɕpʲjɛvaʨ̑/ (v)
synge
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać melodię głosem

śpiewny (adj)
melodisk
  podobny do śpiewu

śpioch /ɕpʲjɔx/ (n)
sjusover
  człowiek lubiący dużo, długo spać

śpiwór /ˈɕpʲivur/ (n)
sovepose
  (turystyka, turystyczny) worek do spania;

śpiący /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
søvnig
  taki, któremu chce się spać

śpiączka (n)
koma
  (medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce;

średni /ˈɕrɛdʲɲi/ (adj)
midterst
  będący pośrodku między czymś małym a dużym (np. pod względem masy, siły, natężenia); nie najmniejszy i nie największy
bety
  przeciętny, taki sobie

średnia (n)
gjennomsnitt
  (matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;
bety
  (matematyka, matematyczny) funkcja wieloargumentowa, niemalejąca ze względu na każdy swój argument, o wartościach nie mniejszych od minimum argumentów i nie większych od maksimum argumentów;

średnica /ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
diameter
  (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;

średnik /ˈɕrɛdʲɲik/ (n)
semikolon
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;

średniowiecze /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ/ (n)
Mellomalderen
  epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;

średniowieczny /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
middelalderlig
  pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza

środa /ˈɕrɔda/ (n)
onsdag
  trzeci dzień tygodnia;

środek /ˈɕrɔdɛk/ (n)
middel
  coś, co ułatwia działanie
  dobro ekonomiczne
sentrum
  miejsce jednakowo oddalone od krawędzi
  wnętrze

środek transportu (n)
framkomstmiddel
  jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie

środki masowego przekazu /ˈɕrɔtʲci ˌmasɔˈvɛɡɔ pʃɛˈkazu/ (n)
massemedium
  prasa, radio, telewizja i internet; publikatory

środkowoafrykański /ɕrɔtˈkɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
sentralafrikansk
  odnoszący się do Republiki Środkowoafrykańskiej, państwa w Afryce

środowisko /ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
miljø
  (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie
  grupa ludzi zajmująca się tym samym zawodem, np. aktorzy
  miejsce wychowywania w grupie; ludzie z niej

śruba /ˈɕruba/ (n)
propell
  (sport, sportowy) w skokach do wody: skok z obrotem wzdłuż pionowej osi ciała
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie napędowe statku wodnego;
skrue
  (technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie;
  (sport, sportowy) w piłce ręcznej: strzał wykonany z obrotu

śrubokręt /ɕruˈbɔkrɛ̃nt/ (n)
skrutrekker
  (technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów

śrut /ɕrut/ (n)
hagl
  ołowiane kulki

śródlądowy /ˌɕrudlɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
innlands-
  znajdujący się w środku lądu

śródmieście /ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
sentrum
  centrum; główna, centralna część miasta

świadczyć /ˈɕfʲjaṭʧ̑ɨʨ̑/ (v)
gjøre
  wykonywać dla kogoś pewną czynność

świadectwo /ɕfʲjaˈdɛʦ̑tfɔ/ (n)
sertifikat
  dokument urzędowo poświadczający umiejętności, wiedzę, określone zdarzenie
vitneutsagn
  opowieść świadka określonych wydarzeń

świadek Jehowy /ˈɕfʲjadɛc jɛˈxɔvɨ/ (n)
Jehovas vitne
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek związku wyznaniowego Chrześcijańskiego Zboru Świadków Jehowy;

świadomość /ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
bevissthet
  zdawanie sobie sprawy z czegoś;

świadomy /ɕfʲjaˈdɔ̃mɨ/ (adj)
bevisst
  mający rozbudowaną świadomość; uświadomiony
  taki, który ma świadomość czegoś, uzmysławia sobie coś, zdaje sobie sprawę z czegoś

świat /ɕfʲjat/ (n)
verden
  cała Ziemia
  (przenośnie, przenośnia) planeta
  przestrzeń, w której się żyje

światopogląd /ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
livssyn
  zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie;

światowy /ɕfʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
verden
  odnoszący się do całego świata

światła /ˈɕfʲjatwa/ (n)
ild
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) miejsce oznaczone światłami sygnalizacyjnymi na skrzyżowaniu ulic lub dróg bądź sygnalizujące przejścia dla pieszych

światło /ˈɕfʲjatwɔ/ (n)
lys
  (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;
  przedmiot będący źródłem światła (1.1)

światłowstręt /ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt/ (n)
lysømfintlighet
  (medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek);

światłowód /ɕfʲjatˈwɔvut/ (n)
fiberoptikk
  (technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła;

światły (adj)
glad
  wyróżniający się posiadaną wiedzą i doświadczeniem

świder (n)
bit
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wiercenia otworów w twardych nawierzchniach (np. w skałach);

świeca /ˈɕfʲjɛʦ̑a/ (n)
lys
  przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot, chemiczne źródło światła;

świeca zapłonowa (n)
tennplugg
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego;

świecidełko (n)
juggel
  coś co błyszczy, połyskująca ozdóbka

świecić /ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑/ (v)
lyse
  emitować, produkować światło

świecki /ˈɕfʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
dekke
  niemający związków z religią, niezależny od instytucji kościelnych

świecznik /ˈɕfʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
lysestake
  przedmiot z uchwytem na świecę lub kilka świec

świerk /ɕfʲjɛrk/ (n)
gran
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;

świerszcz /ɕfʲjɛrʃʧ̑/ (n)
siriss
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki;

świetlik /ˈɕfʲjɛtlʲik/ (n)
ildflue
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych;

świetlisty (adj)
lys
  (książkowy) pełen światła; promieniujący światłem

świetlny /ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (adj)
losse
  dotyczący światła, związany ze światłem, wykorzystujący światło

świeżo (adv)
frisk
  zdrowo, młodo

świeżość /ˈɕfʲjɛʒɔɕʨ̑/ (n)
frisk
  cecha tego, co jest świeże

świeży /ˈɕfʲjɛʒɨ/ (adj)
fersk
  o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu

świnia /ˈɕfʲĩɲa/ /ˈɕfʲĩɲɛ/ (n)
gris, svin
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) w połączeniu z określeniem jakiejś zbiorowości – ogólny epitet wyrażający pogardę
svin, gris
  (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o osobie nikczemnej, podłej
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
  (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes;
  (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)

świnka /ˈɕfʲĩnka/ (n)
kusma
  (medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic

świnka morska /ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska/ (n)
forsøkskanin
  (zoologia, zoologiczny) Cavia porcellus, gatunek gryzonia hodowanego w domach;
marsvin
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1)

świr /ɕfʲir/ (n)
dingo
  (potocznie, potoczny) osoba chora umysłowo

świst (n)
plystre
  (zoologia, zoologiczny) odgłos o cechach (1.1) wydawany przez niektóre zwierzęta

świstak /ˈɕfʲistak/ (n)
murmeldyr
  (zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;

świstać (v)
plystre
  wydawać świst
suse
  wykonywać szybki ruch, wywołując świst

świstun /ˈɕfʲistũn/ (n)
brunnakke
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas penelope, gatunek kaczki, z grupy kaczek właściwych (pływających);

świt /ɕfʲit/ (n)
soloppgang
  okres między nocą a dniem, gdy słońce wschodzi i niebo rozjaśnia się;
  światło widoczne o świcie (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) moment rozpoczęcia czegoś nowego

świtać (v)
soloppgang
  o dniu zaczynać się

świąteczny /ɕfʲjɔ̃nˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
julaktig
  związany ze świętami, najczęściej ze świętami Bożego Narodzenia i Wielkanocy

świątynia /ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/ (n)
tempel
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;

święcenia (n)
ordinasjon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sakrament w niektórych kościołach chrześcijańskich, dający władzę uświęcania, tj. udzielania innych sakramentów;

święcić (v)
gjøre hellig
  czynić świętym, nakładać charakter sakralny
feire
  traktować jako święto, obchodzić uroczyście

święcony (adj)
velsignet
  o charakterze sakralnym; taki, który został poświęcony

świętej pamięci (adj)
som har gått bort
  z szacunkiem w kontekście osoby religijnej zmarły, nieboszczyk

święto /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/ (n)
fest
  dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni

świętować /ɕfʲjɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
feire
  obchodzić coś uroczyście

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (adj)
helgen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu;
hellig
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o rzeczy: coś godnego kultu religijnego

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (n)
hellig
  mężczyzna święty w znaczeniu (1.1)

święty mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (n)
julenissen
  człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;

świński /ˈɕfʲĩj̃sʲci/ (adj)
møkkete
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) mówiący nieprzyzwoicie, wulgarnie o / na temat seksu
storeter
  charakterystyczny dla świni, mający cechy świni
  dotyczący świni, odnoszący się do świni

źdźbło /ʑʥ̑bwɔ/ (n)
anelse
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (rzadki, rzadko używany) bardzo mała ilość czegoś

źle /ʑlɛ/ (adv)
ille
  w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami

źle się dzieje w państwie duńskim /ˈʑlɛ‿ɕɛ ˈʥ̑ɛ̇jɛ ˈf‿pãj̃stfʲjɛ ˈdũj̃sʲcĩm/ (proverb)
det er noe råttent i kongeriket Danmark
  sytuacja ogólna jest niedobra, niepokojąca

źrebić się /ˈʑrɛbʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
fole
  (zoologia, zoologiczny) w odniesieniu do klaczy, oślicy lub zebry: rodzić młode

źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (n)
fole, føll
  (zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;

źrenica /ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
pupill
  (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;
  (optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej

źródło /ˈʑrudwɔ/ (n)
kilde
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;
  często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań
  przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp.
  to, co stanowi początek czegoś

źródłosłów /ʑrudˈwɔswuf/ (n)
etymologi
  podstawa etymologiczna wyrazu

Żagiel /ˈʒaɟɛl/ (pn)
Seilet
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Żyd /ʒɨt/ (n)
jøder
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael;

Żydowski Obwód Autonomiczny (pn)
Den jødiske autonome oblasten
  (geografia, geograficzny) (administracja) jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej, część Dalekowschodniego Okręgu Federalnego;

Żydówka /ʒɨˈdufka/ (n)
jødinne
  (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael

żaba /ˈʒaba/ (n)
frosk
  (herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

żabka /ˈʒapka/ (n)
frosk
  (herpetologia, herpetologiczny) młoda lub mała żaba
brystsvømning
  (potocznie, potoczny) (sport, sportowy) styl pływacki, polegający na wykonywaniu równoczesnych ruchów ramionami i nogami, w taki sposób, jak czynią to żaby;

żabnica /ʒabʲˈɲiʦ̑a/ (n)
breiflabb
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lophius piscatorius, płaska, drapieżna ryba atlantycka;

żaden /ˈʒadɛ̃n/ (pronoun)
ingen
  …informujący o braku kogoś lub czegoś

żagiel /ˈʒaɟɛl/ (n)
seil
  (marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

żaglowiec /ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
seilfartøy
  (marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru;

żaglówka /ʒaɡˈlufka/ (n)
seilbåt
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielka łódź żaglowa;

żal /ʒal/ (n)
anger
  negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;

żar /ʒar/ (n)
varme
  gorące powietrze

żarcie /ˈʒarʲʨ̑ɛ/ (n)
fôr
  (pospolicie) jedzenie dla człowieka

żarliwość /ʒarˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
iver
  cecha tego, kto jest żarliwy

żarliwy /ʒarˈlʲivɨ/ (adj)
engasjert
  cechujący się dużym zapałem, oddaniem

żarna /ˈʒarna/ (n)
håndkvern
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) urządzenie do ręcznego mielenia zboża, złożone z dwóch kamieni, jednego nad drugim, z których górny jest ruchomy względem dolnego; ; (zobacz) też żarna w Encyklopedii staropolskiej

żart /ʒart/ (n)
spøk
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

żartować /ʒarˈtɔvaʨ̑/ (v)
tulle, skjemte
  mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

żarzyć się /ˈʒaʒɨʨ̑‿ɕɛ/ (v)
gløde
  palić się bez ognia, świecąc przy tym

żarówka /ʒaˈrufka/ (n)
lyspære
  (elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

żarłoczny /ʒarˈwɔʧ̑nɨ/ (adj)
glupsk
  odznaczający się ogromnym apetytem

żarłok /ˈʒarwɔk/ (n)
jerv
  (potocznie, potoczny) osoba, która je dużo i często łapczywie

żałoba /ʒaˈwɔba/ (n)
sorg
  smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

żałosny /ʒaˈwɔsnɨ/ (adj)
sørgelig
  wyrażający żal, smutek
ynkelig
  wzbudzający politowanie lub pogardę

żałować /ʒaˈwɔvaʨ̑/ (v)
sørge
  odczuwać żal, być smutnym, przygnębionym
ynke
  okazywać komuś współczucie z powodu trudnej sytuacji w jakiej się znalazł
misunne
  skąpić, niechętnie wydawać na coś pieniądze; niechętnie dawać coś komuś
angre
  ubolewać nad popełnionym występkiem, złamaniem zasad

żałość (n)
sorg
  uczucie dojmującego smutku, żalu

żbik /ʒbʲik/ (n)
villkatt
  (zoologia, zoologiczny) eurazjatyckie zwierzę drapieżne z rodziny kotowatych;

że /ʒɛ/ (conjunction)
altså
  …podające skutek opisany w zdaniu nadrzędnym
at
  …rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym

żebrak /ˈʒɛbrak/ (n)
tigger
  ten, kto żebrze

żebrać /ˈʒɛbraʨ̑/ (v)
tigge
  prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie

żebro /ˈʒɛbrɔ/ (n)
ribbein
  (anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;

żeby /ˈʒɛbɨ/ (conjunction)
for at
  …łączący zdanie nadrzędne ze zdaniem podrzędnym okolicznikowym celu

żeglarstwo (n)
seiling
  (dawniej, dawny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) odmiana transportu wodnego, która wykorzystuje statki żaglowe;
seil
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;

żeglarz /ˈʒɛɡlaʃ/ (n)
seiler
  człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych

żeglować /ʒɛɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
seile
  przemieszczać się po wodzie środkiem transportu posiadającym żagle

żegnać (v)
si adjø
  wypowiadać słowa, czynić gesty pożegnania rozstając się z kimś

żel /ʒɛl/ (n)
gel
  (chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu;

żelatyna /ˌʒɛlaˈtɨ̃na/ (n)
gelatin
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych;

żelazko /ʒɛˈlaskɔ/ (n)
strykejern
  urządzenie służące do ręcznego prasowania;

żelazna kurtyna (n)
jernteppe
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowna granica ideologiczno-polityczna, oddzielająca komunistyczne państwa bloku wschodniego od państw zachodu;

żelazny /ʒɛˈlaznɨ/ (adj)
jern
  wykonany z żelaza lub zawierający żelazo

żelazo /ʒɛˈlazɔ/ (n)
jern
  (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) metaliczny pierwiastek chemiczny o symbolu Fe i liczbie atomowej 26;

żelbet /ˈʒɛlbɛt/ (acronym)
armert betong
  = (budownictwo) żelazobeton;

żelbetowy /ˌʒɛlbɛˈtɔvɨ/ (adj)
betong-
  wykonany z żelbetu

żeliwo /ʒɛˈlʲivɔ/ (n)
støpejern, støypejern
  (hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;

żenada /ʒɛ̃ˈnada/ (n)
skam
  wstyd, skrępowanie, zawstydzenie, zażenowanie

żenujący (adj)
patetisk
  wprawiający w zakłopotanie, krępujący, onieśmielający, zawstydzający

żerdź /ʒɛrʲʨ̑/ (n)
stav
  długa, prosta gałąź lub cienki pień

żeń-szeń /ˈʒɛ̃ɲ‿ʃɛ̃ɲ/ (n)
ginseng
  (botanika, botaniczny) azjatycka bylina zielna uprawiana ze względu na korzenie wykorzystywane w medycynie, kosmetyce oraz jako przyprawa;

żeński /ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
hunkjønn
  odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety

żmija /ˈʒmʲija/ (n)
hoggorm
  (herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;

żmijowate (n)
huggorm
  (systematyka) (herpetologia, herpetologiczny) Viperidae Oppel, rodzina węży w obrębie nadrodziny Elapoidea;

żmudny /ˈʒmudnɨ/ (adj)
slitsom
  taki, który wymaga dużo czasu, pracy i cierpliwości

żniwa /ˈʒʲɲiva/ (n)
avling
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych;

żniwo /ˈʒʲɲivɔ/ (n)
avling
  (przestarzałe, przestarzały) dojrzałe zboże, gotowe do zżęcia

żona /ˈʒɔ̃na/ (n)
kone, hustru
  kobieta będąca w związku małżeńskim z inną osobą

żonaty /ʒɔ̃ˈnatɨ/ (adj)
gift
  zwykle o mężczyźnie: mający żonę

żongler /ˈʒɔ̃ŋɡlɛr/ (n)
sjonglør
  artysta cyrkowy żonglujący różnymi przedmiotami;

żonglować (v)
sjonglere
  szybko, na przemian i cyklicznie podrzucać kilka przedmiotów

żorżeta /ʒɔrˈʒɛta/ (n)
pannekake
  (włókiennictwo) lekka, przejrzysta tkanina nieregularnie marszczona;

żołd /ʒɔwt/ (n)
betale
  pensja, pieniądze dawane żołnierzowi za jego służbę;

żołna (n)
bieter
  (ornitologia, ornitologiczny) Meropidae, ptak z rzędu kraskowych

żołnierski (adj)
militær
  dotyczący żołnierza, związany z żołnierzem

żołnierz /ˈʒɔwɲɛʒɛ/ /ˈʒɔwʲɲɛʃ/ (n)
soldat
  (wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej

żołądek /ʒɔˈwɔ̃ndɛk/ (n)
mave
  (anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;

żołądź /ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑/ (n)
kongle
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;
blomst
  (termin karciany) jeden z kolorów w kartach;

żołędnica (n)
sovemus
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju (1.1)

żołędziowy /ˌʒɔwɛ̃ɲˈʥ̑ɔvɨ/ (adj)
kongle
  dotyczący żołędzi, owoców dębu

żrący (adj)
skarp
  (chemia, chemiczny) taki, który ma właściwość silnego rozpuszczania wielu substancji organicznych lub reagowania z nimi i „przeżerania się”

żubr /ʒupr̥/ (n)
europeisk bison, visent
  (zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;

żubr europejski (n)
europeisk bison
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Bison bonasus Linnaeus, gatunek ssaka kopytnego z rodziny wołowatych, występujący w Azji;

żuchwa /ˈʒuxfa/ (n)
kjeve
  (anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;

żujka (n)
drøv
  (gwara, gwarowe) (zoologia, zoologiczny) odłykany i przeżuwany pokarm u zwierząt z podrzędu przeżuwaczy

żuk /ʒuk/ (n)
bille
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny poświętnikowatych;
bakterie
  (potocznie, potoczny) chrząszcz

żuraw /ˈʒuraf/ (n)
trane
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza należący do podrodziny żurawi;

żurawina /ˌʒuraˈvʲĩna/ (n)
tranebær
  (botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc żurawiny (1.1)

żuć /ʒuʨ̑/ (v)
tygge
  rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć

żużel /ˈʒuʒɛl/ (n)
slagg
  (hutnictwo, hutniczy) masa powstająca przy wytapianiu metali;

żwacz /ʒvaʧ̑/ (n)
buk
  (zoologia, zoologiczny) jeden z przedżołądków u przeżuwaczy;

żwawy /ˈʒvavɨ/ (adj)
besluttsom
  pełen werwy i temperamentu

żwir /ʒvʲir/ /ˈʒvʲirɨ/ (n)
grus
  okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;

żwirowiec łąkowy (n)
brakksvale
  (ornitologia, ornitologiczny) Glareola pratincola, gatunek średniego ptaka z rodziny żwirowcowatych

życie /ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
liv
  (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;

życzenie /ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ønske
  w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji)
  pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować

życzliwy /ʒɨʧ̑ˈlʲivɨ/ (adj)
menneskekjærlig
  przychylnie nastawiony do innych ludzi

życzyć /ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
ønske
  pragnąć czyjegoś szczęścia
  składać życzenia
  źle komuś życzyć: pragnąć czyjegoś nieszczęścia, bólu, cierpienia

żyd /ʒɨt/ (n)
jøder
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (adj)
jødisk
  związany z Żydami, ich religią, kulturą

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (n)
jiddisch
  (język) jidysz

żylak /ˈʒɨlak/ (n)
åreknute
  (medycyna, medyczny) nadmierne rozszerzenie żyły;

żyletka /ʒɨˈlɛtka/ (n)
barberblad
  stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;

żyrafa /ʒɨˈrafa/ (n)
sjiraff, giraff
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją, żyjące na afrykańskich sawannach;

żyrandol /ʒɨˈrãndɔl/ (n)
edderkopp
  ozdobna, najczęściej wieloramienna, lampa wisząca pod sufitem

żyroskop /ʒɨˈrɔskɔp/ (n)
gyroskop
  (fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu;

żyrować (v)
garantere
  (handel, handlowy) poręczać spłatę sumy wekslowej za osobę pożyczającą pieniądze

żytni /ˈʒɨtʲɲi/ (adj)
rug
  wykonany z ziarna żyta

żyto /ˈʒɨtɔ/ (n)
rug
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Secale L., zbożowa roślina jednoroczna, dwuletnia lub wieloletnia z rodziny wiechlinowatych;

żywe srebro /ˈʒɨvɛ ˈsrɛbrɔ/ (n)
kvikksølv
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) rtęć

żywica /ʒɨˈvʲiʦ̑a/ (n)
kvae
  (biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;

żywicować (v)
tappekran
  wydobywać żywicę z drzew iglastych

żywienie /ʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ernæring
  (rzeczownik odczasownikowy) od żywić

żywioł /ˈʒɨvʲjɔw/ (n)
grunnstoff
  (filozofia, filozoficzny) jeden z elementów tworzących świat materialny: ogień, woda, ziemia, powietrze

żywić /ˈʒɨvʲiʨ̑/ (v)
nære
  (przenośnie, przenośnia) (podniośle) odczuwać coś, czuć coś
  karmić, dawać jeść, utrzymywać kogoś

żywność /ˈʒɨvnɔɕʨ̑/ (n)
mat
  ogół produktów spożywczych;

żywopłot /ʒɨˈvɔpwɔt/ (n)
hekk
  płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;

żywot /ˈʒɨvɔt/ (n)
liv
  (książkowy) życie, istnienie

żywy /ˈʒɨvɨ/ (adj)
levende
  przejawiający oznaki życia
  będący w użyciu
  jasny, jaskrawy, niestonowany
  żwawy, szybki

żywy inwentarz (n)
fe
  (rolnictwo, rolniczy) ogół zwierząt hodowlanych w gospodarstwie

żyzny /ˈʒɨznɨ/ (adj)
fruktbar
  (rolnictwo, rolniczy) dający wysokie plony

żyć /ʒɨʨ̑/ (v)
leve
  bytować w jakichś warunkach
  istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
  obcować z kimś
  trwać

żyła /ˈʒɨwa/ (n)
vene
  (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;

żółta kartka /ˈʒuwta ˈkartka/ (n)
gult kort
  (sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);

żółtaczka /ʒuwˈtaʧ̑ka/ (n)
gulsott
  (medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;

żółtek /ˈʒuwtɛk/ (n)
gul
  (pogardliwie, pogardliwy) ktoś rasy żółtej

żółtko /ˈʒuwtkɔ/ (n)
eggeplomme
  (zoologia, zoologiczny) substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka;

żółto (adv)
gul
  z użyciem żółtej barwy, z obecnością żółci

żółtodziób /ʒuwˈtɔʥ̑up/ (n)
grønnskolling
  (potocznie, potoczny) osoba niedoświadczona, laik, amator

żółty /ˈʒuwtɨ/ (adj)
gul
  mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;

żółw /ʒuwf/ (n)
skilpadde
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;

żółwi /ˈʒuwvʲi/ (adj)
skilpadde
  związany z żółwiem lub żółwiami

żółć /ʒuwʲʨ̑/ (n)
gall
  (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;

żądać /ˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
kreve
  domagać się czegoś kategorycznie

żądlić (v)
stikke
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wbijać żądło

żądny (adj)
besk
  pragnący czegoś w sposób niepohamowany

żądza /ˈʒɔ̃nʣ̑a/ (n)
begjær
  fizyczne pożądanie
  silne pragnienie, chęć

żądło /ˈʒɔ̃ndwɔ/ (n)
brodd
  (zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;

żłobić /ˈʒwɔbʲiʨ̑/ (v)
fure
  o czasie: powodować powstawanie zmarszczek na twarzy lub zmiany w psychice
  wycinać rowki, wgłębienia