język polski-Nederlands FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2023-05-29
language: pl; nl
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

ator (suffix)
ator
  tworzy rzeczowniki rodzaju męskiego, nazwy osób i rzeczy wykonujących czynność

awy /ˈavɨ/ (suffix)
achtig
  …modyfikujący znaczenie przymiotnika, wskazujący na istnienie słabszej relacji znaczeniowej (nieco, trochę, podobny do)

filia /ˈfʲilʲja/ (suffix)
filie
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających upodobania, zamiłowania, skłonności do czegoś

fobia /ˈfɔbʲja/ (suffix)
fobie
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających nieuzasadniony lęk przed czymś lub przed kimś albo wstręt do czegoś lub kogoś

grafia (suffix)
grafie
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z pisaniem, zapisem, ilustracją

log /lɔk/ (suffix)
loge
  ostatni człon wyrazów złożonych tworzący rzeczowniki określające osoby zajmujące się badaniem, nauką

logia /ˈlɔɟja/ (suffix)
logie
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką

naście /ˈnaɕʨ̑ɛ/ (suffix)
tien
  tworzący liczebniki główne od 11 do 19 włącznie

skop /skɔp/ (suffix)
scoop
  ostatni człon wyrazów złożonych będących nazwami przyrządów służących do obserwacji i badania

A-dur /ˈa‿dur/ (n)
A-groot, A-majeur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym z trzema krzyżykami);

AA /a‿ˈː/ (acronym)
AA
  = Anonimowi Alkoholicy;

ABS /a‿bɛ‿ˈːs/ (acronym)
ABS
  (motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy;

AIDS /ɛjts/ (n)
aids
  (medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

Aalen (pn)
Aalen
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Aaron /aˈːrɔ̃n/ (pn)
Aäron
  (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
  imię męskie;

Abchazja /apˈxazʲja/ (pn)
Abchazië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Abdon /ˈabdɔ̃n/ (pn)
Abdon
  imię męskie;

Abdul (pn)
Abdel, Abdoel
  imię męskie

Abel /ˈabɛl/ (pn)
Abel
  imię męskie;

Abelard /aˈbɛlart/ (pn)
Abaelardus
  imię męskie;

Aberdeen (pn)
Aberdeen
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania);

Abidżan /abʲˈiʤ̑ãn/ /ˈabʲiʤ̑ãn/ (pn)
Abidjan
  (geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Abigail (pn)
Abigail
  imię żeńskie;

Abisynia /ˌabʲiˈsɨ̃ɲja/ (pn)
Abessinië
  (geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia;

Abraham /abˈraxãm/ (pn)
Abraham
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Abram /ˈabrãm/ (pn)
Abram
  imię męskie

Abruzja /abˈruzʲja/ (pn)
Abruzzen
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim;

Abu Zabi /ˈabu ˈzabʲi/ (pn)
Aboe Dhabi
  (geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich;

Abudża /aˈbuʤ̑a/ (pn)
Abuja
  (geografia, geograficzny) stolica Nigerii;

Achilles /aˈxʲilːɛs/ (pn)
Achilles
  (mitologia grecka) heros i bohater wojny trojańskiej, syn Peleusa i Tetydy;

Ada /ˈada/ (pn)
Ada
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 523;
  (zdrobniale) Adelajda, Adela, Adelina, Adriana, Adrianna
  imię żeńskie;

Adam /ˈadãm/ (pn)
Adam
  imię męskie;
  (biblijny) według Księgi Rodzaju imię pierwszego człowieka na Ziemi oraz protoplasty rodu ludzkiego;

Adelajda /ˌadɛˈlajda/ (pn)
Adelaide
  (geografia, geograficzny) miasto w Australii;

Aden /ˈadɛ̃n/ (pn)
Aden
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodnim Jemenie, nad Zatoką Adeńską;

Adolf /ˈadɔlf/ (pn)
Adolf
  imię męskie;

Adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (pn)
Adonis
  (mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;

Adrian /ˈadrʲjãn/ (pn)
Adriaan
  imię męskie;

Afganistan /ˌavɡãˈɲistãn/ (pn)
Afghanistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Afgańczyk /avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Afghaan
  obywatel Afganistanu

Afrodyta /ˌafrɔˈdɨta/ (pn)
Aphrodite
  (mitologia grecka) bogini miłości;

Afrodyzja /ˌafrɔˈdɨzʲja/ (pn)
Aphrodisias
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w południowo-zachodniej Anatolii, dawny ośrodek kultu Afrodyty;

Afryka /ˈafrɨka/ (pn)
Afrika
  (geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;

Afryka Południowa (pn)
Zuid-Afrika
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący południową część tego kontynentu;

Agata /aˈɡata/ (pn)
Aagje
  imię żeńskie;

Agaton (pn)
Agatho
  imię męskie;

Aisne (pn)
Aisne
  (geografia, geograficzny) (administracja) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka we Francji, lewy dopływ rzeki Oise;

Ajschylos /ajsˈxɨlɔs/ (pn)
Aischylos
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny dramatopisarz grecki;

Akadia /aˈkadʲja/ (pn)
Acadië
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej;

Akka (pn)
Akko
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Izraelu, w Dystrykcie Północnym;

Akra /ˈakra/ (pn)
Accra
  (geografia, geograficzny) stolica Ghany;

Akropol /aˈkrɔpɔl/ (pn)
Akropolis
  (geografia, geograficzny) wzgórze w Atenach;

Akwitania /ˌakfʲiˈtãɲja/ (pn)
Aquitanië
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji ze stolicą w Bordeaux;

Akwizgran /aˈkfʲizɡrãn/ (pn)
Aken
  (geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Alaska /aˈlaska/ (pn)
Alaska
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Albania /alˈbãɲja/ (pn)
Albanië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Albanka /alˈbãŋka/ (n)
Albanese
  kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii

Albańczyk /alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Albanees
  człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii

Albert /ˈalbɛrt/ (pn)
Albert
  imię męskie;

Alberta /alˈbɛrta/ (pn)
Alberta
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Albi (pn)
Albi
  (geografia, geograficzny) miejscowość na południu Francji, na północny wschód od Tuluzy;

Albin /ˈalbʲĩn/ (pn)
Alwin
  imię męskie;

Aldebaran /ˌaldɛˈbarãn/ (pn)
Aldebaran
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie;

Aleksander /ˌalɛˈksãndɛr/ (pn)
Alexander
  imię męskie;

Aleksandra /ˌalɛˈksãndra/ (pn)
Alexandra
  (mitologia grecka) (zobacz) Kasandra
  imię żeńskie;

Aleksandria /ˌalɛˈksãndrʲja/ (pn)
Alexandrië
  (geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;

Aleksja /aˈlɛksʲja/ (pn)
Alexia
  imię żeńskie;

Aleppo /aˈlɛpːɔ/ (pn)
Aleppo
  (geografia, geograficzny) muhafaza ze stolicą w Aleppo (1.1)
  (geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;

Aleuty (pn)
Aleoeten
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na północy Oceanu Spokojnego,

Alfons /ˈalfɔ̃w̃s/ (pn)
Alfons
  imię męskie;

Alghero (pn)
Alghero
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina na Sardynii, w prowincji Sassari;

Algier /ˈalʲɟɛr/ (pn)
Algiers
  (geografia, geograficzny) stolica Algierii;

Algierczyk /alʲˈɟɛrʧ̑ɨk/ (n)
Algerijn
  obywatel Algierii

Algieria /alʲˈɟɛrʲja/ (pn)
Algerije
  (geografia, geograficzny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Algierka /alʲˈɟɛrka/ (n)
Algerijnse
  obywatelka Algierii

Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna (pn)
Democratische Volksrepubliek Algerije
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Algierii

Alicja /aˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Alice
  imię żeńskie;

Allah /ˈalːax/ (pn)
Allah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w islamie;

Alojzy /aˈlɔjzɨ/ (pn)
Aloysius
  imię męskie;

Alpy /ˈalpɨ/ (pn)
Alpen
  (geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Alpy Górnej Prowansji (pn)
Alpes-de-Haute-Provence
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Nadmorskie (pn)
Alpes-Maritimes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Wysokie (pn)
Hautes-Alpes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alzacja /alˈzaʦ̑ʲja/ (pn)
Elzas
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

Alzatczyk /alˈzaṭʧ̑ɨk/ (n)
Elzasser
  mieszkaniec Alzacji lub osoba płci męskiej pochodząca z tego regionu

Amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (pn)
Amazone
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;

Ambroży /ãmˈbrɔʒɨ/ (pn)
Ambrosius
  imię męskie;

Ameryka /ãˈmɛrɨka/ (pn)
Amerika
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki

Ameryka Południowa /ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Zuid-Amerika
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Północna /ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Noord-Amerika
  (geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;

Ameryka Łacińska /ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska/ (pn)
Latijns-Amerika
  (geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;

Ameryka Środkowa /ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Midden-Amerika
  (geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;

Amerykanin /ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
Amerikaan
  mieszkaniec Ameryki – kontynentu

Amerykanka /ˌãmɛrɨˈkãnka/ (n)
Amerikaanse
  mieszkanka kontynentu amerykańskiego
  obywatelka Stanów Zjednoczonych

Amman /ˈãmːãn/ (pn)
Amman
  (geografia, geograficzny) stolica Jordanii;

Amos /ˈãmɔs/ (pn)
Amos
  (biblijny) postać biblijna, prorok;

Amsterdam /ãmˈstɛrdãm/ (pn)
Amsterdam
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;

Amu-daria /ˌãmu‿ˈdarʲja/ (pn)
Amu Darja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;

Amur /ˈãmur/ (pn)
Amoer
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji;

Anapa (pn)
Anapa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;

Anatolia /ˌãnaˈtɔlʲja/ (pn)
Anatolië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;

Andaluzja /ˌãndaˈluzʲja/ (pn)
Andalusië
  (geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii

Andora /ãnˈdɔra/ (pn)
Andorra
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;

Andorczyk /ãnˈdɔrʧ̑ɨk/ (n)
Andorrees
  obywatel Andory

Andrea /ãnˈdrɛa/ (pn)
Andrea
  imię żeńskie w kilku językach;

Andromacha (pn)
Andromache
  (mitologia grecka) postać z mitów i literatury starogreckiej, córka króla Eetiona, żona Hektora, matka Astyanaksa; archetyp matki i żony cierpiącej jako ofiara wojny;

Andromeda /ˌãndrɔ̃ˈmɛda/ (pn)
Andromeda
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  imię żeńskie;

Andrzej /ˈãnḍʒɛj/ (pn)
Andreas
  imię męskie;

Andy /ˈãndɨ/ (pn)
Andes
  (geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;

Angielka /ãŋʲˈɟɛlka/ (n)
Engelse
  kobieta narodowości angielskiej

Angl (n)
Angel
  (historia, historyczny, historycznie) członek plemienia germańskiego zamieszkującego od V do VI wieku Brytanię;

Anglia /ˈãŋɡlʲja/ (pn)
Engeland
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;

Anglik /ˈãŋɡlʲik/ (n)
Engelsman
  mężczyzna narodowości angielskiej

Angola /ãŋˈɡɔla/ (pn)
Angola
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Anguilla (pn)
Anguilla
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;

Anioł Stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
beschermengel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;

Anita /ãˈɲita/ (pn)
Anita
  imię żeńskie;

Ankara /ãŋˈkara/ (pn)
Ankara
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;

Anna /ˈãnːa/ (pn)
Anna, Anne
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Antananarywa /ˌãntãnãnaˈrɨva/ (pn)
Antananarivo
  (geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;

Antares /ãnˈtarɛs/ (pn)
Antares
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;

Antarktyda /ˌãntarkˈtɨda/ (pn)
Antarctica
  (geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;

Antarktyka /ãnˈtarktɨka/ (pn)
Antarctica
  (geografia, geograficzny) rejon globu ziemskiego od bieguna południowego do 60° szerokości geograficznej południowej, obejmujący Antarktydę, jej lądolód oraz otaczające je wody;

Anteros (pn)
Anteros
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości odwzajemnionej lub miłości nieodwzajemnionej i zemsty za miłość odrzuconą;

Antifa (pn)
Antifa
  (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) międzynarodowy, nieformalny antyfaszystowski ruch społeczny luźnych, niepowiązanych grup młodzieżowych, stanowiący siłowe ramię organizacji lewicowych i prospołecznych;

Antigua i Barbuda /ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/ (pn)
Antigua en Barbuda
  (geografia, geograficzny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;

Antoni /ãnˈtɔ̃ɲi/ (pn)
Anton, Antonie
  imię męskie;

Antonia /ãnˈtɔ̃ɲja/ (pn)
Antonia
  imię żeńskie;

Antwerpia /ãntˈfɛrpʲja/ (pn)
Antwerpen
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Antyle (pn)
Antillen
  (geografia, geograficzny) grupa wysp karaibskich łukowato rozciągających się od Cieśniny Jukatańskiej do wybrzeży Wenezueli

Antyle Holenderskie /ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/ (pn)
Nederlandse Antillen
  (geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;

Apeniny /ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/ (pn)
Apennijnen
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;

Apia /ˈapʲja/ (pn)
Apia
  (geografia, geograficzny) stolica Samoa;

Apollo /aˈpɔlːɔ/ (pn)
Apollo
  (mitologia grecka) bóg sztuki i piękna;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion mitologicznych;

Apulia (pn)
Apulië
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w południowych Włoszech;

Arab /ˈarap/ (n)
Arabier
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości arabskiej;

Arabia /aˈrabʲja/ (pn)
Arabië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu;

Arabia Saudyjska /aˈrabʲja sawˈdɨjska/ (pn)
Saoedi-Arabië, Saudi-Arabië
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;

Arabka /aˈrapka/ (n)
Arabier
  kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego

Arabska Republika Egiptu (pn)
Arabische Republiek Egypte
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Egiptu

Aragonia /ˌaraˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Aragon, Aragón
  (geografia, geograficzny) (administracja) region autonomiczny w północnej Hiszpanii

Archangielsk /arˈxãŋʲɟɛlsk/ (pn)
Archangelsk
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej części europejskiej Rosji;

Archimedes /ˌarxʲĩˈmɛdɛs/ (pn)
Archimedes
  (historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;

Ardeny (pn)
Ardennes
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;

Ares /ˈarɛs/ (pn)
Ares
  (mitologia grecka) bóg wojny;

Argentyna /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Argentinië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Argentyńczyk /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Argentijn
  obywatel Argentyny

Argonauta (n)
Argonaut
  (mitologia grecka) każdy z uczestników wyprawy po złote runo pod wodzą Jazona na statku Argo;

Ariel /ˈarʲjɛl/ (pn)
Ariel
  imię męskie;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  (biblijny) stara nazwa Jerozolimy; obecnie miasto w Izraelu

Arka Przymierza (pn)
Ark van het Verbond
  (biblijny) skrzynia, w której przechowywano tablice z tekstem Dekalogu;

Arkadia /arˈkadʲja/ (pn)
Arcadië
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim

Arkansas /arˈkãw̃zas/ /ˈarkãw̃sɔ/ (pn)
Arkansas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arktyka /ˈarktɨka/ (pn)
Arctis
  (geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;

Armenia /arˈmɛ̃ɲja/ (pn)
Armenië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Armeńczyk /arˈmɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Armeniër
  obywatel Armenii

Armoryka (pn)
Armorica
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na terenie starożytnej Galii, obejmująca tereny między Loarą i Sekwaną;

Artezja (pn)
Artesië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (rzadki, rzadko używany) Artois, kraina historyczna w północnej Francji, z głównym ośrodkiem w Arras;

Artur /ˈartur/ (pn)
Arthur
  imię męskie;

Aruba /aˈruba/ (pn)
Aruba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;

Arystoteles /ˌarɨstɔˈtɛlɛs/ (pn)
Aristoteles
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki,

Asmara /asˈmara/ (pn)
Asmara
  (geografia, geograficzny) stolica Erytrei;

Astana /aˈstãna/ (pn)
Astana
  (historia, historyczny, historycznie) stolica Kazachstanu;

Asturia (pn)
Asturië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo

Asyria /aˈsɨrʲja/ (pn)
Assyrië, Assyrische Rijk
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;

Asyryjczyk /ˌasɨˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Assyriër
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel semickiego narodu zamieszkującego północny Irak, Iran, południową Turcję i Syrię;

Asyż /ˈasɨʃ/ (pn)
Assisi
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Umbrii;

Aszchabad /aʃˈxabat/ (pn)
Asjchabad
  (geografia, geograficzny) stolica Turkmenistanu;

Atena /aˈtɛ̃na/ (pn)
Athene
  (mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła, utożsamiana z rzymską Minerwą;

Ateny /aˈtɛ̃nɨ/ (pn)
Athene
  (geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;

Atlantyda /ˌatlãnˈtɨda/ (pn)
Atlantis
  (mitologia, mitologiczny) mityczna wyspa całkowicie zniszczona przez trzęsienie ziemi, leżąca według Platona na Oceanie Atlantyckim naprzeciw Słupów Heraklesa;

Attyka (pn)
Attica
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;

Augiasz (pn)
Augias
  (mitologia grecka) legendarny król Elidy na Peloponezie, jeden z Argonautów, syn Heliosa;

Augsburg /ˈawɡzburk/ (pn)
Augsburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;

August /ˈawɡust/ (pn)
Austen
  imię męskie;

Augusta /awˈɡusta/ (pn)
Augusta
  imię żeńskie;

Augustyn /awˈɡustɨ̃n/ (pn)
Augustinus
  imię męskie;

Australia /awˈstralʲja/ (pn)
Australië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
  (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;

Australia Zachodnia (pn)
West-Australië
  (geografia, geograficzny) (administracja) największy stan Australii, zajmuje zachodnią część kontynentu;

Australijczyk /ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Australiër
  mieszkaniec, obywatel Australii

Australijka /ˌawstraˈlʲijka/ (n)
Australische
  mieszkanka, obywatelka Australii

Austria /ˈawstrʲja/ (pn)
Oostenrijk
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Austriaczka /awstrʲˈjaʧ̑ka/ (n)
Oostenrijkse
  mieszkanka lub obywatelka Austrii

Austriak /ˈawstrʲjak/ (n)
Oostenrijker
  mieszkaniec lub obywatel Austrii

Austro-Węgry /ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Oostenrijk-Hongarije
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;

Awinion /aˈvʲĩɲɔ̃n/ (pn)
Avignon
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem;

Azerbejdżan /ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn/ (pn)
Azerbeidzjan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;

Azja /ˈazʲja/ (pn)
Azië
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;

Azja Mniejsza /ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/ (pn)
Klein-Azië
  (geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;

Azja Południowa (pn)
Zuid-Azië
  (geografia, geograficzny) region Azji

Azja Południowo-Wschodnia (n)
Zuidoost-Azië
  (geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny;

Azja Zachodnia (pn)
West-Azië
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azja Środkowa (pn)
Centraal-Azië
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azjata /aˈzʲjata/ (n)
Aziaat
  mieszkaniec kontynentu azjatyckiego

Azory /aˈzɔrɨ/ (pn)
Azoren, azoren
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;

B-dur (n)
Bes-groot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku b (w zapisie nutowym z dwoma bemolami)

Babilon /baˈbʲilɔ̃n/ (pn)
Babylon, Babel
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;

Babilonia /ˌbabʲiˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Babylonische Rijk
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku;

Bachmut (pn)
Bachmoet
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim;

Badenia-Wirtembergia /ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/ (pn)
Baden-Württemberg
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec

Bagdad /ˈbaɡdat/ (pn)
Bagdad
  (geografia, geograficzny) stolica Iraku;

Bahamy /baˈxãmɨ/ (pn)
Bahama's
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim;

Bahrajn /ˈbaxrajn/ (pn)
Bahrein
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;

Bajkał /ˈbajkaw/ (pn)
Baikalmeer
  (geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie;

Baku /ˈbaku/ (pn)
Bakoe
  (geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;

Baldwin /ˈbaldvʲĩn/ (pn)
Boudewijn
  imię męskie;

Baleary (pn)
de Balearen
  (geografia, geograficzny) archipelag w zachodniej części Morza Śródziemnego;

Bali (pn)
Bali
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich;

Baltazar /balˈtazar/ (pn)
Balthasar
  imię męskie;

Bandar Seri Begawan /ˈbʌndərˈsɛribəˈgɑwən/ (pn)
Bandar Seri Begawan
  (geografia, geograficzny) stolica Brunei;

Bandżul /ˈbãn͇ʤ̑ul/ (pn)
Banjul
  (geografia, geograficzny) stolica Gambii;

Bangi /ˈbãŋʲɟi/ (pn)
Bangui
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Republiki Środkowoafrykańskiej;

Bangkok /ˈbãŋkːɔk/ (pn)
Bangkok
  (geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;

Bangladesz /bãŋɡˈladɛʃ/ (pn)
Bangladesh
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;

Baran /ˈbarãn/ (pn)
Ram
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Barbados /barˈbadɔs/ (pn)
Barbados
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Bridgetown;

Barbara /barˈbara/ (pn)
Barbara
  imię żeńskie;

Barcelona /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na/ (pn)
Barcelona
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;

Bari /bari/ (pn)
Bari
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica Apulii i prowincji Bari (1.2);

Barnaba /barˈnaba/ (pn)
Barnabas
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Bartłomiej /bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j/ (pn)
Bartolomeüs
  imię męskie;

Basen Paryski (pn)
Bekken van Parijs
  (geografia, geograficzny) rozległa nizinna kraina w północnej części Francji;

Bask /bask/ (n)
Bask
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu zamieszkującego tereny na granicy Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską;

Baskijka /baˈsʲcijka/ (n)
Baskische
  (etnografia, etnograficzny) kobieta z ludu Basków, przedstawicielka narodu zamieszkującego tereny na pograniczu Hiszpanii i Francji nad Zatoką Biskajską

Bastia (pn)
Bastia
  (geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji;

Batman /ˈbatmãn/ (pn)
Batman
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) popularny bohater filmów i komiksów;

Bawarczyk /baˈvarʧ̑ɨk/ (n)
Beier
  mieszkaniec Bawarii

Bawaria /baˈvarʲja/ (pn)
Beieren
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;

Bawarka /baˈvarka/ (n)
Beierse
  mieszkanka Bawarii

Bazylea /ˌbazɨˈlɛa/ (pn)
Bazel
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto w Szwajcarii;

Bałkany /bawˈkãnɨ/ (pn)
Balkan
  (geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;

Bałtyka /bawˈtɨka/ (pn)
Baltica
  (geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;

Beata /bɛˈata/ (pn)
Beatrix
  imię żeńskie;

Beduin /bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/ (n)
bedoeïen
  (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;

Bejrut /ˈbɛjrut/ (pn)
Beiroet
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, na Bliskim Wschodzie, stolica Libanu;

Belfast /ˈbɛlfast/ (pn)
Belfast
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii Północnej,

Belg /bɛlk/ (n)
Belg
  obywatel Belgii

Belgia /ˈbɛlʲɟja/ (n)
België
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;
Lage Landen, Nederlanden
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) do początku XIX wieku: Niderlandy, ziemie położone nad Morzem Północnym między Francją a Niemcami

Belgijka /bɛlʲˈɟijka/ (n)
Belgische
  obywatelka Belgii

Belgrad /ˈbɛlɡrat/ (pn)
Belgrado
  stolica Serbii;

Belial (pn)
Belial
  (biblijny) jeden z upadłych aniołów w judaizmie i chrześcijaństwie;

Belize /bɛˈlʲizɛ/ (pn)
Belize
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

Beludżystan (pn)
Beloetsjistan
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-zachodnim Pakistanie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Azji;

Belzebub (pn)
Beëlzebub
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: demon, władca piekieł i złych duchów;

Benedykt /bɛ̃ˈnɛdɨkt/ (pn)
Benedictus
  imię męskie;

Beneluks /bɛ̃ˈnɛluks/ (pn)
Benelux
  (geografia, geograficzny) region w Europie Zachodniej, składający się z trzech sąsiadujących ze sobą monarchii: Belgii, Holandii i Luksemburga;

Bengal /ˈbɛ̃ŋɡal/ (pn)
Bengalen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

Benin /ˈbɛ̃ɲĩn/ (pn)
Benin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Beocja /bɛˈɔʦ̑ʲja/ (n)
Beotië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Grecji;
  (geografia, geograficzny) nomos w środkowej Grecji

Berberia (pn)
Barbarije
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraje Maghrebu, zamieszkiwane przez ludność berberyjską;

Berdyczów /bɛrˈdɨʧ̑uf/ (pn)
Berdytsjiv
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, w obwodzie żytomierskim;

Bergamo (pn)
Bergamo
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii;

Berlin /ˈbɛrlʲĩn/ (pn)
Berlijn
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;

Berlin Zachodni /ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi/ (n)
West Berlijn
  (historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina;

Bermudy /bɛrˈmudɨ/ (pn)
Bermuda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);

Bernard /ˈbɛrnart/ (pn)
Bernaart
  imię męskie;

Berno /ˈbɛrnɔ/ (pn)
Bern
  (geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii;
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;

Besarabia (pn)
Bessarabië
  (geografia, geograficzny) kraina położona między Dniestrem a Prutem, obecnie podzielona między Mołdawię i Ukrainę;

Beskidy (pn)
Beskiden
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych;

Betelgeza (pn)
Betelgeuze
  (astronomia, astronomiczny) czerwony nadolbrzym w Orionie;

Betlejem /bɛˈtlɛjɛ̃m/ (pn)
Bethlehem
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;

Bhutan /ˈbutãn/ (pn)
Bhutan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Bhutanka /buˈtãŋka/ (n)
Bhutanese
  obywatelka Bhutanu

Bhutańczyk /buˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Bhutanees
  obywatel Bhutanu

Bianka /ˈbʲjãŋka/ (pn)
Bianca
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  imię żeńskie;

Białorusin /ˌbʲjawɔˈruɕĩn/ (n)
Wit-Rus
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Białorusinka /ˌbʲjawɔruˈɕĩŋka/ (n)
Wit-Russische
  kobieta lub dziewczyna narodowości białoruskiej, obywatelka Białorusi, mieszkanka Białorusi

Białoruś /bʲjaˈwɔruɕ/ (n)
Wit-Rusland, Belarus
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Biały Dom (pn)
Witte Huis
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie;

Biblia /ˈbʲiblʲja/ (n)
Bijbel, bijbel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;

Birma /ˈbʲirma/ (pn)
Birma
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Bitynia (pn)
Bithynië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska;

Bizancjum /bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm/ (pn)
Byzantion
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;

Blanka /ˈblãnka/ (pn)
Blanca
  imię żeńskie;

Bliski Wschód /ˈblʲisʲci ˈfsxut/ (pn)
Nabije Oosten
  (geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;

Bliźnięta /blʲiʑˈɲɛ̃nta/ (pn)
Tweelingen
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Bochum /ˈbɔxũm/ (pn)
Bochum
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec;

Bogota /bɔˈɡɔta/ (pn)
Bogota
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii;

Boliwia /bɔˈlʲivʲja/ (pn)
Bolivia, Bolivië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Boliwijczyk /ˌbɔlʲiˈvʲijʧ̑ɨk/ (n)
Boliviaan
  obywatel Boliwii

Boliwijka /ˌbɔlʲiˈvʲijka/ (n)
Boliviaanse
  obywatelka Boliwii

Bolonia /bɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Bologna
  (geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;

Bolzano (pn)
Bozen
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech w regionie Trydent-Górna Adyga;

Bombaj /ˈbɔ̃mbaj/ (pn)
Bombay
  (geografia, geograficzny) miasto w Indiach;

Bonawentura /ˌbɔ̃navɛ̃nˈtura/ (pn)
Bonaventura
  imię męskie;

Bordeaux /bɔrˈdɔ/ (pn)
Bordeaux
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica regionu Akwitania;

Borneo /bɔrˈnɛɔ/ (pn)
Borneo
  (geografia, geograficzny) wyspa w Archipelagu Malajskim;

Bosfor /ˈbɔsfɔr/ (pn)
Bosporus
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Boston /ˈbɔstɔ̃n/ (pn)
Boston
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Botswana /bɔtsˈfãna/ (pn)
Botswana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Botswańczyk /bɔtsˈfãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Botswaan
  obywatel Botswany

Bośnia /ˈbɔɕɲa/ (pn)
Bosnië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie;

Bośnia i Hercegowina /ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Bosnië en Herzegovina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Bośniak /ˈbɔɕɲak/ (n)
Bosniër
  mieszkaniec Bośni, obywatel Bośni i Hercegowiny

Boże Ciało /ˈbɔʒɛ ˈʨ̑awɔ/ (n)
Sacramentsdag
  (potocznie, potoczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej;

Boże Narodzenie /ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (pn)
Kerstmis, kerst
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;

Brabancja (pn)
Brabant
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna obejmująca część obecnej Belgii i Holandii, w średniowieczu tworzyła niezależne księstwo;

Brabancja Flamandzka /braˈbãnʦ̑ʲja flãˈmãnʦ̑ka/ (pn)
Vlaams-Brabant
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w Belgii, we Flandrii;

Brabancja Północna (pn)
Noord-Brabant
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja na południu Holandii ze stolicą w ’s-Hertogenbosch;

Brabancja Walońska /braˈbant͡sja vaˈlɔ̃ɲska/ (pn)
Waals-Brabant
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w Belgii, w Walonii;

Brabantczyk (n)
Brabander
  mieszkaniec Brabancji

Brabantka (n)
Brabantse
  mieszkanka Brabancji

Brandenburg /ˈbrãndɛ̃nburk/ (pn)
Brandenburg aan die Havel
  (geografia, geograficzny) (skrót, skrótowiec, skrótowo) Brandenburg an der Havel, miasto w Niemczech w kraju związkowym Brandenburgia, położone nad rzeką Hawelą;

Brandenburgia (pn)
Brandenburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;

Brasília (pn)
Brasilia
  (geografia, geograficzny) stolica Brazylii;

Bratysława /ˌbratɨˈswava/ (pn)
Bratislava
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;

Brazylia /braˈzɨlʲja/ (pn)
Brazilië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Brazylijczyk /ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Braziliaan
  obywatel Brazylii

Brazylijka /ˌbrazɨˈlʲijka/ (n)
Braziliaanse
  obywatelka Brazylii

Brazzaville (pn)
Brazzaville
  (geografia, geograficzny) stolica Konga;

Brema /ˈbrɛ̃ma/ (pn)
Bremen
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;

Bretania /brɛˈtãɲja/ (pn)
Bretagne
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;

Brugia (pn)
Brugge
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, ośrodek administracyjny prowincji Flandria Zachodnia;

Bruksela /bruˈksɛla/ (pn)
Brussel
  (geografia, geograficzny) stolica Belgii;

Brunei /brũˈnɛji/ (pn)
Brunei
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Brunszwik (n)
Braunschweig
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia;

Brytania (pn)
Brittannië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) prowincja rzymska obejmująca dzisiejszą Wielką Brytanię, krainę zamieszkiwaną przez Brytów
  (rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na Wielką Brytanię lub całe Imperium Brytyjskie

Brytyjczyk /brɨˈtɨjʧ̑ɨk/ (n)
Brit
  obywatel Wielkiej Brytanii

Brytyjskie Wyspy Dziewicze /brɨˈtɨjsʲcɛ ˈvɨspɨ ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑ɛ/ (pn)
Britse Maagdeneilanden
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Środkowej, w basenie Morza Karaibskiego;

Bryzgowia (pn)
Breisgau
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodnich Niemczech, między Renem a Schwarzwaldem;

Bucefał (pn)
Bucephalus
  (historia, historyczny, historycznie) koń Aleksandra Wielkiego;

Budapeszt /buˈdapɛʃt/ (pn)
Boedapest
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;

Budda /ˈbudːa/ (n)
Boeddha
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) budda Siakjamuni, założyciel buddyzmu

Budziszyn /buˈʥ̑iʃɨ̃n/ (pn)
Bautzen
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Buenos Aires (pn)
Buenos Aires
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Argentyny;

Bug /buk/ (pn)
Westelijke Boeg
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez terytorium Polski, Ukrainy i Białorusi;

Bukareszt /buˈkarɛʃt/ (pn)
Boekarest
  (geografia, geograficzny) stolica Rumunii;

Bukowina (pn)
Boekowina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona pomiędzy Karpatami Wschodnimi a środkowym Dniestrem, obecnie podzielona między Ukrainę a Rumunię;

Burgas (pn)
Boergas
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii nad Morzem Czarnym;

Burgenland /burˈɡɛ̃nlãnt/ (pn)
Burgenland
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej wysunięty na wschód kraj związkowy Austrii;

Burgundia /burˈɡũndʲja/ (pn)
Bourgondië
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji;

Buriacja /burʲˈjat͡s.ja/ (pn)
Boerjatië
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika, wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej

Burkina Faso /burʲˈcĩna ˈfasɔ/ (pn)
Burkina Faso
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;

Burundi /buˈrũndʲi/ (pn)
Burundi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Burundyjczyk /ˌburũnˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
Burundees
  obywatel Burundi

Burundyjka /ˌburũnˈdɨjka/ (n)
Burundese
  obywatelka Burundi

Bułgar /ˈbuwɡar/ (n)
Bulgaar
  człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii

Bułgaria /buwˈɡarʲja/ (pn)
Bulgarije
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;

Bułgarka /buwˈɡarka/ (n)
Bulgaarse
  kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii

Byblos (pn)
Byblos
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Dżubajl;

Bydgoszcz /ˈbɨdɡɔʃʧ̑/ (pn)
Bydgoszcz
  (geografia, geograficzny) (administracja) duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego;

Byk /bɨk/ (pn)
Stier
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii /ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
Voormalige Joegoslavische Republiek Macedonië
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana do 12 lutego 2019 r. przez ONZ

Bóg /buk/ (n)
God
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;

Bóg Ojciec (pn)
God de Vader
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: pierwsza osoba Trójcy Świętej;

Błagojewgrad (pn)
Blagoëvgrad
  (geografia, geograficzny) miasto i uzdrowisko w południowo-zachodniej Bułgarii;

Błażej /ˈbwaʒɛj/ (pn)
Blasius
  imię męskie;

C-dur (n)
C-groot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku c (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych)

Cambrai (pn)
Kamerijk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France;

Canberra (pn)
Canberra
  (geografia, geograficzny) stolica Australii;

Cannes (pn)
Cannes
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji na Lazurowym Wybrzeżu;

Caracas /kaˈrakas/ (pn)
Caracas
  (geografia, geograficzny) stolica Wenezueli;

Carcassonne (pn)
Carcassonne
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji, w Oksytanii

Casablanca (pn)
Casablanca
  (geografia, geograficzny) największe miasto Maroka;

Cecylia /ʦ̑ɛˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Cilla
  imię żeńskie;

Cefeusz /ʦ̑ɛˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Cepheus
  (mitologia grecka) król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1);
  (mitologia grecka) król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów;
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok;

Cejlon /ˈʦ̑ɛjlɔ̃n/ (pn)
Ceilan
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Indyjskim;

Celt /ʦ̑ɛlt/ (n)
Kelt
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek grupy ludów indoeuropejskich wywodzących się z środkowej Europy

Ceres /ˈʦ̑ɛrɛs/ (pn)
Ceres
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.;
  (mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter;

Cezar (n)
Caesar
  (historia, historyczny, historycznie) przydomek rodowy Juliusza Cezara

Cezary /ʦ̑ɛˈzarɨ/ (pn)
Caesarius
  imię męskie;

Cham /xãm/ (pn)
Cham
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postać biblijna, syn Noego;

Chanty-Mansyjsk /ˈxãntɨ ˈmãw̃sɨjsk/ (pn)
Chanty-Mansiejsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry;

Chanuka (n)
Chanoeka
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ośmiodniowe święto, upamiętniające zwycięstwo Machabeuszy nad Seleucydami oraz oczyszczenie i ponowne poświęcenie świątyni w Jerozolimie po jej sprofanowaniu poprzez umieszczenie tam bóstw greckich;

Charków /ˈxarkuf/ (pn)
Charkiv
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Ukrainy;

Chartum /ˈxartũm/ (pn)
Khartoem
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu;

Cheronea /ˌxɛrɔ̃ˈnɛa/ (pn)
Chaeronea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Cheroneja /ˌxɛrɔ̃ˈnɛja/ (pn)
Chaeronea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Chersoń (pn)
Cherson
  (geografia, geograficzny) miasto na południu Ukrainy, nad Dnieprem, stolica obwodu chersońskiego;

Chicago (pn)
Chicago
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Chile /ˈʧ̑ʲilɛ/ (pn)
Chili
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Chimera /xʲĩˈmɛra/ (pn)
Chimaera
  (mitologia grecka) fantastyczny stwór z mitologii greckiej, zwykle opisywany jako ziejący ogniem potwór z głową lwa, tułowiem kozy i ogonem węża;

Chinka /ˈxʲĩŋka/ (n)
Chinese
  kobieta lub dziewczyna narodowości chińskiej, obywatelka lub mieszkanka Chin

Chiny /ˈxʲĩnɨ/ (pn)
China
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Chinees
  obywatel Chin
  osoba narodowości chińskiej;

Chińska Republika Ludowa /ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/ (pn)
Volksrepubliek China
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;

Chodżent (pn)
Choedzjand
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Tadżykistanie, stolica wilajetu sogdyjskiego, położone nad Syr-darią;

Chopin (pn)
Chopin
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze 3784, znajdująca się w głównym pasie asteroid

Chorasan (pn)
Khorasan
  (geografia, geograficzny) (administracja) dawna największa prowincja Iranu
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Środkowej;

Chorwacja /xɔrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Kroatië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;

Chorwat /ˈxɔrvat/ (n)
Kroaat
  człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji

Chorwatka /xɔrˈvatka/ (n)
Kroatische
  kobieta lub dziewczyna narodowości chorwackiej, obywatelka Chorwacji, mieszkanka Chorwacji

Chrystus /ˈxrɨstus/ (pn)
Christus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;

Cieśnina Beringa (pn)
Beringstraat
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Azją a Ameryką Północną, łącząca Morze Czukockie z Morzem Beringa;

Cieśnina Kaletańska (pn)
Kanaal
  (geografia, geograficzny) cieśnina stanowiąca najwęższą część kanału La Manche, po obu jej stronach znajdują się miasta Dover i Calais;

Cisa (pn)
Tisza
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Europie, lewostronny dopływ Dunaju;

Connecticut /kəˈnɛtikət/ (pn)
Connecticut
  (geografia, geograficzny) stan USA we wschodniej części Ameryki Północnej, położony na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego;

Cremona (pn)
Cremona
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, położone w Lombardii, na lewym brzegu Padu, stolica prowincji Cremona (1.2);

Cygan /ˈʦ̑ɨɡãn/ (n)
zigeuner
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości cygańskiej (romskiej);

Cyklady (pn)
Cycladen
  (geografia, geograficzny) archipelag znajdujący się w południowo-zachodniej części Morza Egejskiego, u południowo-wschodnich wybrzeży Grecji;

Cypr /ʦ̑ɨpr̥/ (pn)
Cyprus
  (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;

Cypryjczyk /ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk/ (n)
Cyprioot
  obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cyrenajka /ˌʦ̑ɨrɛ̃ˈnajka/ (pn)
Cyrenaica
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Libii na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (pn)
Passer
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym;

Czad /ʧ̑at/ (pn)
Tsjaad
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie;

Czarnobyl (pn)
Tsjernobyl
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;

Czarnogóra /ˌʧ̑arnɔˈɡura/ (n)
Montenegro
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

Czeboksary (pn)
Tsjeboksary
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone na prawym brzegu Wołgi, stolica Republiki Czuwaskiej;

Czech /ʧ̑ɛx/ (n)
Tsjech
  osoba narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech;

Czechosłowacja /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Tsjechoslowakije
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;

Czechy /ˈʧ̑ɛxɨ/ (pn)
Bohemen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach (1.1);
Tsjechië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;

Czeczenia /ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja/ (pn)
Tsjetsjenië
  (geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czerwony Krzyż /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/ (pn)
Rode Kruis
  (potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;

Częstochowa /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈxɔva/ (pn)
Częstochowa
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski;

D-dur (n)
D-groot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku d (w zapisie nutowym z dwoma krzyżykami)

DJ /ˈdʲiʤ̑ɛj/ (acronym)
DJ
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca muzykę na dyskotekach, najczęściej przy pomocy gramofonów;

DNA /dɛ‿ɛ̃n‿ˈa/ (acronym)
DNA, DNZ
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych;

DVD /dʲi‿vʲi‿ˈdʲi/ (acronym)
dvd
  = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → (potocznie, potoczny) urządzenie służące do odtwarzania lub nagrywania DVD (1.1)
  = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → cyfrowy dysk ogólnego przeznaczenia;

Dagestan /daˈɡɛstãn/ (n)
Dagestan
  (geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;

Dakar /ˈdakar/ (pn)
Dakar
  (geografia, geograficzny) stolica Senegalu;

Dakota Południowa /daˈkɔta ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Zuid-Dakota
  (geografia, geograficzny) stan w środkowo-północnej części Stanów Zjednoczonych;

Dakota Północna /daˈkɔta puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Noord-Dakota
  (geografia, geograficzny) stan na północy Stanów Zjednoczonych;

Daleki Wschód /daˈlɛci ˈfsxut/ (pn)
Verre Oosten
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia obszaru wschodniej Azji, ciągnącego się wzdłuż wybrzeży Pacyfiku;

Dalmacja /dalˈmaʦ̑ʲja/ (pn)
Dalmatia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;

Damaszek /dãˈmaʃɛk/ (pn)
Damascus
  (geografia, geograficzny) stolica Syrii;

Dania /ˈdãɲja/ (pn)
Denemarken
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;

Daniel /ˈdãɲɛl/ (pn)
Daniël, Daneel
  imię męskie;

Dardanele /ˌdardãˈnɛlɛ/ (n)
Dardanellen
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Półwyspem Bałkańskim a Azją Mniejszą;

Dariusz /ˈdarʲjuʃ/ (pn)
Darius
  imię męskie;

Dawid /ˈdavʲit/ (pn)
David
  imię męskie;

Debora (pn)
Debora
  (biblijny) starotestamentowa prorokini z plemienia Naftalego;
  imię żeńskie;

Dejmos (pn)
Deimos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie trwogi, towarzysz Aresa na polu bitwy;

Delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (pn)
Dolfijn
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na niebie w pobliżu równika;

Delta Rodanu (pn)
Bouches-du-Rhône
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Demokratyczna Republika Konga /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Democratische Republiek Congo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;

Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑ɛj/ (pn)
Democratische Republiek Sao Tomé en Principe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce

Dhaka (pn)
Dhaka
  (geografia, geograficzny) stolica Bangladeszu;

Diana /ˈdʲjãna/ (pn)
Diana
  (mitologia rzymska) bogini łowów i przyrody, utożsamiana z grecką Artemidą;
  imię żeńskie;

Diogenes /dʲjɔˈɡɛ̃nɛs/ (pn)
Diogenes
  (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników;
  imię męskie;

Dionizos /dʲjɔ̇̃ˈɲizɔs/ (pn)
Dionysos
  (mitologia grecka) bóg latorośli winnej, wina, mistycznego szału, ekstazy, wesołości, sił witalnych natury i form scenicznych, utożsamiany z rzymskim Liberem;

Dionizy /dʲjɔ̇̃ˈɲizɨ/ (pn)
Dennis
  imię męskie;

Dniepr /dʲɲɛpr̥/ (pn)
Dnjepr
  (geografia, geograficzny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;

Dodekanez (pn)
Dodekanesos
  (geografia, geograficzny) grecki archipelag w południowej części Morza Egejskiego, u wybrzeży Turcji;

Dodoma /dɔˈdɔ̃ma/ (pn)
Dodoma
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Tanzanii;

Dolna Austria (pn)
Neder-Oostenrijk
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;

Dolna Bawaria (pn)
Neder-Beieren
  (geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja we wschodniej Bawarii ze stolicą w Landshut;

Dolna Frankonia (pn)
Neder-Franken
  (geografia, geograficzny) okręg i rejencja w północno-zachodniej Bawarii;

Dolna Normandia (pn)
Laag-Normandië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny w północnej Francji;

Dolna Saksonia (pn)
Nedersaksen
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze;

Dominik /dɔ̃ˈmʲĩɲik/ (pn)
Dominic
  imię męskie;

Dominika /ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/ (pn)
Dominica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;

Dominikana /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/ (pn)
Dominicaanse Republiek
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Dominikanin /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/ (n)
Dominicaan
  obywatel Dominikany

Donbas (pn)
Donetsbekken
  (geografia, geograficzny) Donieckie Zagłębie Węglowe

Donieck /ˈdɔ̃ɲɛʦ̑k/ (pn)
Donetsk
  (geografia, geograficzny) miasto na wschodzie Ukrainy;

Drawa (pn)
Drau
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnych Włoszech, południowej Austrii, wschodniej Słowenii i północnej Chorwacji, stanowi część granicy chorwacko-węgierskiej, prawy dopływ Dunaju ;

Drezno /ˈdrɛznɔ/ (pn)
Dresden
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Droga Mleczna /ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na/ (pn)
Melkweg
  (astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie

Dubaj /ˈdubaj/ (pn)
Dubai
  (geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie;
  (geografia, geograficzny) stolica emiratu (1.1);

Dublin /ˈdublʲĩn/ (pn)
Dublin
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii;

Dubrownik /duˈbrɔvʲɲik/ (pn)
Dubrovnik
  (geografia, geograficzny) portowe miasto na południu Chorwacji, nad Adriatykiem;

Duch Święty /ˈduxʲ ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (pn)
Heilige Geest
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej;

Dunaj /ˈdũnaj/ (pn)
Donau
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Dunka /ˈdũŋka/ (n)
Deense
  kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii

Dunkierka /dũŋʲˈcɛrka/ (pn)
Duinkerke
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;

Duszanbe /duˈʃãnbɛ/ (pn)
Doesjanbe
  (geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu;

Duńczyk /ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Deen
  człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii

Dzień Matki (n)
moederdag
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) święto obchodzone w maju jako wyraz szacunku dla wszystkich matek;

Dziki Zachód /ˈʥ̑ici ˈzaxut/ (n)
Wilde Westen
  (historia, historyczny, historycznie) zachodnia część Stanów Zjednoczonych w okresie wzmożonego osadnictwa w XIX w.;

Dżakarta /ʤ̑aˈkarta/ (pn)
Jakarta
  (geografia, geograficzny) stolica Indonezji;

Dżalalabad (pn)
Dzjalal-Abad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w południowo-zachodnim Kirgistanie;
Jalalabad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul;

Dżibuti /ʤ̑ʲiˈbutʲi/ (pn)
Djibouti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);

Dżuba (pn)
Djoeba
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu Południowego;

E-dur /ˈɛ‿dur/ (n)
E-groot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z czterema krzyżykami)

EBC /ɛ‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
ECB
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Centralny

EFTA (acronym)
EVA
  (skrót, skrótowiec, skrótowo) (ekonomia, ekonomiczny) = European Free Trade Association → Europejskie Stowarzyszenie Wolnego Handlu

EKUZ /ˈɛkus/ (acronym)
EZVK
  = (administracja) Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego;

EPDM (acronym)
EPDM
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) tworzywo sztuczne, rodzaj elastomeru, terpolimer otrzymywany z monomerów etylenowo-propylenowo-dienowych;

EPL (acronym)
EVP
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Europejska Partia Ludowa;

ESBC /ˌɛ‿ːz‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
ESCB
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski System Banków Centralnych;

EWG /ɛ‿vu‿ˈɟɛ/ (acronym)
EEG
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejska Wspólnota Gospodarcza

Ebisu (pn)
Ebisu
  (mitologia japońska) jeden z siedmiorga bogów szczęścia z mitologii japońskiej, patron handlu i innych interesów, gejszy, rybaków oraz rolników;

Ebro /ˈɛbrɔ/ (pn)
Ebro
  (geografia, geograficzny) rzeka w Hiszpanii;

Eden /ˈɛdɛ̃n/ (pn)
Eden
  (biblijny) raj, ogród rajski;

Edom /ˈɛdɔ̃m/ (pn)
Edom
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnym Lewancie na południe od Morza Martwego;

Edward /ˈɛdvart/ (pn)
Edward
  imię męskie;

Edynburg /ɛˈdɨ̃nburk/ (pn)
Edinburgh
  (geografia, geograficzny) stolica Szkocji,

Efez (pn)
Efeze
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto w Azji Mniejszej;

Efialtes /ɛˈfʲjaltɛs/ (pn)
Ephialtes
  imię męskie;

Efraim (pn)
Efraïm
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię męskie
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) nazwa jednego z dawnych plemion Izraela
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jeden z regionów Izraela w środkowej części tego kraju

Egina /ɛˈɟĩna/ (pn)
Egina
  (geografia, geograficzny) wyspa grecka na Morzu Egejskim, w archipelagu Wysp Argosarońskich;

Egipcjanin /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
Egyptenaar
  mieszkaniec Egiptu

Egipcjanka /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjãŋka/ (n)
Egyptische
  mieszkanka Egiptu

Egipt /ˈɛɟipt/ (pn)
Egypte
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;

Ekwador /ɛˈkfadɔr/ (pn)
Ecuador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;

Elżbieta /ɛlʒˈbʲjɛta/ (pn)
Elisabeth, Elizabeth
  imię żeńskie;

Emilia /ɛ̃ˈmʲilʲja/ (pn)
Emmy
  imię żeńskie;

Eneasz (pn)
Aeneas
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) syn Anchizesa, bohater wojny trojańskiej, jego dalecy potomkowie Romulus i Remus mieli założyć Rzym;

Enschede /'ɛnsxɛdɛ/ (pn)
Enschede
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Holandii, w prowincji Overijssel;

Epir (pn)
Epirus, Epiros
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim;

Eris /ˈɛrʲis/ (pn)
Eris
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 136199;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią;

Eros /ˈɛrɔs/ (pn)
Eros
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości oraz namiętności cielesnej, utożsamiany z rzymskim Kupidynem (Amorem);
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 433;

Eryk /ˈɛrɨk/ (pn)
Erik
  imię męskie;

Erytrea /ˌɛrɨˈtrɛa/ (pn)
Eritrea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;

Erywań /ɛˈrɨvãɲ/ (pn)
Jerevan
  (geografia, geograficzny) stolica Armenii;

Estera /ɛˈstɛra/ (pn)
Esther
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Estonia /ɛˈstɔ̃ɲja/ (pn)
Estland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Estonka /ɛˈstɔ̃ŋka/ (n)
Estlandse
  kobieta lub dziewczyna narodowości estońskiej, obywatelka Estonii

Estończyk /ɛˈstɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Est, Estlander
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii

Etiopia /ɛˈtʲjɔpʲja/ (pn)
Ethiopië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Eufrat /ˈɛwfrat/ (pn)
Eufraat
  (geografia, geograficzny) rzeka w Azji, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak;

Euklides /ɛwˈklʲidɛs/ (pn)
Euclides
  grecki matematyk;

Eurazja /ɛwˈrazʲja/ (n)
Eurazië
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;

Europa /ɛwˈrɔpa/ (pn)
Europa
  (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;
  (mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Jowisza;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 52;

Europa Południowa (n)
Zuid-Europa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na południe od Europy Środkowej

Europa Północna (n)
Noord-Europa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na północ od Europy Środkowej

Europa Wschodnia (n)
Oost-Europa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją;

Europa Zachodnia /ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
West-Europa
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową;

Europa Środkowa /ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Midden-Europa, Centraal-Europa
  (geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;

Europejczyk /ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
Europeaan
  mieszkaniec Europy

Europejka /ˌɛwrɔˈpɛjka/ (n)
Europese
  mieszkanka Europy

Ewa /ˈɛva/ (pn)
Eva
  (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  imię żeńskie;

Ezaw (pn)
Esau
  (biblijny) imię męskie

Ezdrasz /ˈɛzdraʃ/ (pn)
Ezra
  imię męskie;

Ezechiel /ɛˈzɛxʲjɛl/ (pn)
Ezechiël
  imię męskie;

Ezop /ˈɛzɔp/ (pn)
Aisopos
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;

F-dur (n)
F-groot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku f (w zapisie nutowym z jednym bemolem)

Facebook (pn)
Facebook
  (informatyka, informatyczny) (socjologia, socjologiczny) internetowy serwis społecznościowy;

Falklandy /falkˈlãndɨ/ (pn)
Falklandeilanden
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) brytyjskie terytorium zależne w Ameryce Południowej obejmujący archipelag Falklandów (1.1);

Federacja Rosyjska /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska/ (pn)
Russische Federatie
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji

Federacyjna Republika Brazylii /ˌfɛdɛraˈʦ̑ɨjna rɛˈpublʲika braˈzɨlʲji/ (pn)
Federale Republiek van Brazilië
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Brazylii, państwa w Ameryce Południowej

Federalna Demokratyczna Republika Etiopii (pn)
Federale Democratische Republiek Ethiopië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Etiopii

Fenicja /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲja/ (pn)
Fenicië
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina wschodniego wybrzeża Morza Śródziemnego, obejmująca tereny dzisiejszego Libanu i zachodniej części Syrii;

Ferdynand /fɛrˈdɨ̃nãnt/ (pn)
Ferdinand
  imię męskie;

Fez /fɛs/ (pn)
Fez
  (geografia, geograficzny) miasto w Maroku;

Fidżi /ˈfʲiʤ̑ʲi/ (pn)
Fiji
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Fidżyjczyk /fʲiˈʤ̑ɨjʧ̑ɨk/ (n)
Fijiër
  obywatel Fidżi

Filadelfia /ˌfʲilaˈdɛlfʲja/ (pn)
Philadelphia
  (geografia, geograficzny) miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania;

Filemon /fʲiˈlɛ̃mɔ̃n/ (pn)
Filemon
  imię męskie;

Filip /ˈfʲilʲip/ (pn)
Filip
  imię męskie;

Filipiny /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/ (pn)
Filipijnen
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Filomena /ˌfʲilɔ̃ˈmɛ̃na/ (pn)
Filomena
  imię żeńskie;

Fin /fʲĩn/ (n)
Fin
  człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii

Finlandia /fʲĩnˈlãndʲja/ (pn)
Finland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;

Fionia (pn)
Funen
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;

Flamand (n)
Vlaming
  mężczyzna narodowości flamandzkiej

Flamandczyk (n)
Vlaming
  mężczyzna narodowości flamandzkiej

Flamandka (n)
Vlaamse
  kobieta narodowości flamandzkiej

Flandria /ˈflãndrʲja/ (pn)
Vlaanderen
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii
  (geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii;

Flandria Wschodnia /ˈflãndrʲja ˈfsxɔdʲɲa/ (pn)
Oost-Vlaanderen
  (geografia, geograficzny) prowincja w Belgii;

Flandria Zachodnia (pn)
West-Vlaanderen
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w zachodniej Belgii, nad Morzem Północnym;

Flandryjczyk (n)
Vlaming
  mieszkaniec Flandrii

Flandryjka (n)
Vlaamse
  mieszkanka Flandrii

Florencja /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Florence
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;

Floryda /flɔˈrɨda/ (n)
Florida
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej;

Fobos /ˈfɔbɔs/ (pn)
Phobos
  (astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa;

Formoza (pn)
Formosa
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna nazwa wyspy Tajwan

Franciszek /frãɲˈʨ̑iʃɛk/ (pn)
Franciscus, Frans
  imię męskie;

Franciszka /frãɲˈʨ̑iʃka/ (pn)
Francisca
  imię żeńskie;

Francja /ˈfrãnʦ̑ʲja/ (n)
Frankrijk
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;

Francuz /ˈfrãnʦ̑us/ (n)
Fransman
  człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji

Francuzka /frãnˈʦ̑uska/ (n)
Française, Franse
  kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji

Freja /ˈfrɛja/ (pn)
Freja
  imię żeńskie
  nordycka bogini z rodu wanów asgardskich, bóstwo wegetacji, miłości, płodności, magii i wojny;

Fryburg (pn)
Vrijburcht
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad rzeką Sarine, stolica kantonu Fryburg (1.2);

Fryderyk /frɨˈdɛrɨk/ (pn)
Frederik
  imię męskie;

Frygia (pn)
Frygië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej ze stolicą w Gordionie, niezależne królestwo a później prowincja rzymska;

Fryz (n)
Fries
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel narodu germańskiego ((historia, historyczny, historycznie) plemienia) zamieszkującego Fryzję, jej pogranicze oraz Szlezwik-Holsztyn;

Fryzja (pn)
Friesland
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii;

Fryzja Zachodnia (pn)
West Friesland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region położony w północnej części holenderskiej prowincji Holandia Północna

Fryzyjka (n)
Friese
  (etnografia, etnograficzny) mieszkanka Fryzji

Fudżi /ˈfuʤ̑ʲi/ (pn)
Fuji
  (geografia, geograficzny) wulkan i zarazem najwyższy szczyt Japonii leżący na wyspie Honsiu;

G-dur (n)
G-groot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku g (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem)

Gabon /ˈɡabɔ̃n/ (pn)
Gabon
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gabriel /ˈɡabrʲjɛl/ (pn)
Gabriël
  imię męskie;

Gagauzja (pn)
Gagaoezië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) obszar autonomiczny, położony w południowej części Mołdawii;

Gaja /ˈɡaja/ (pn)
Gaia
  (mitologia grecka) kosmologiczna grecka bogini, personifikacja matki-ziemi;

Galia /ˈɡalʲja/ (pn)
Gallië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie

Galicia (pn)
Galicië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region autonomiczny i kraina historyczna w płn.-zach. Hiszpanii

Galicja /ɡaˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Galicië
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;

Galilea /ˌɡalʲiˈlɛa/ (pn)
Galilea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;

Gambia /ˈɡãmbʲja/ (pn)
Gambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gandawa /ɡãnˈdava/ (pn)
Gent
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Gargantua (pn)
Gargantua
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu;

Garonna /ɡaˈrɔ̃nːa/ (pn)
Garonne
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji;

Gaza /ˈɡaza/ (pn)
Gaza
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;
  (geografia, geograficzny) prowincja Mozambiku;

Gałacz (pn)
Galați
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Rumunii, położone na lewym brzegu Dunaju;

Gdańsk /ɡdãj̃sk/ (pn)
Danswijk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Gdynia /ˈɡdɨ̃ɲa/ (pn)
Gdynia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Geldria (pn)
Gelderland
  (geografia, geograficzny) (administracja) największa prowincja Holandii, jej stolicą jest Arnhem;
Gelre
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna położona na terenie obecnej holenderskiej prowincji Geldria (1.2) oraz niemieckiego powiatu Kleve;

Gelendżyk (pn)
Gelendzjik
  miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, popularny kurort na kaukaskim wybrzeżu Morza Czarnego;

Gemma /ˈɡɛ̃mːa/ (pn)
Alphekka
  imię żeńskie;

Genewa /ɡɛ̃ˈnɛva/ (pn)
Genève
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (pn)
Genua
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;

Georgia (pn)
Georgia
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie;

Geraldyna (pn)
Geralda
  imię żeńskie;

Gertruda /ɡɛrˈtruda/ (pn)
Geertruida
  imię żeńskie;

Gerwazy /ɡɛrˈvazɨ/ (pn)
Gervasius
  imię męskie;

Getynga (pn)
Göttingen
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Ghana /ˈɡãna/ (pn)
Ghana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gibraltar /ɟiˈbraltar/ (pn)
Gibraltar
  (geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego

Gilead (pn)
Gilead
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w starożytnej Palestynie, pomiędzy rzekami Arnon i Jarmuk;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych

Goa (pn)
Goa
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;

Godfryd /ˈɡɔtfrɨt/ (pn)
Godfried
  imię męskie;

Godzilla /ɡɔˈʥ̑ilːa/ (pn)
Godzilla
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gigantyczny, fantastyczny potwór z japońskiej serii komiksów i filmów;

Godzina dla Ziemi (n)
Uur der Aarde
  ekologiczna akcja wygaszania świateł, obchodzona jako święto w ostatnią sobotę marca;

Golgota (pn)
Golgotha
  (geografia, geograficzny) (biblijny) niewielkie wzniesienie w Jerozolimie, na którym miał umrzeć Jezus;

Goliat (pn)
Goliat
  (biblijny) filistyński olbrzym pokonany przez Dawida strzałem z procy;

Gorkum (pn)
Gorinchem
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miasto w południowej Holandii;

Gram-ujemny (adj)
gramnegatief
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) barwiący się na czerwono w barwieniu metodą Grama;

Grecja /ˈɡrɛʦ̑ʲja/ (pn)
Griekenland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;

Greczynka /ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
Griekse
  osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji

Grek /ɡrɛk/ (n)
Griek
  człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji

Grenada /ɡrɛ̃ˈnada/ (pn)
Grenada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Grenadyny (pn)
Grenadines
  (geografia, geograficzny) grupa wysp karaibskich położonych między wyspami Saint Vincent i Grenadą;

Grenlandczyk (n)
Groenlander
  mieszkaniec Grenlandii

Grenlandia /ɡrɛ̃nˈlãndʲja/ (pn)
Groenland
  (geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;

Grenoble (pn)
Grenoble
  (geografia, geograficzny) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Gruzin /ˈɡruʑĩn/ (n)
Georgisch, Georgiër
  osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji

Gruzinka /ɡruˈʑĩŋka/ (n)
Georgisch
  kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji

Gruzja /ˈɡruzʲja/ (pn)
Georgië
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;

Gryzonia /ɡrɨˈzɔ̃ɲja/ (pn)
Graubünden
  (geografia, geograficzny) jeden z dwudziestu sześciu szwajcarskich kantonów;

Grzegorz /ˈɡʒɛɡɔʃ/ (pn)
Gregorius, Gregoor
  imię męskie;

Guam /ˈɡu<sup>w</sup>ãm/ (pn)
Guam
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Guernsey (pn)
Guernsey
  (geografia, geograficzny) wyspa w Europie;

Gujana /ɡuˈjãna/ (pn)
Guyana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;

Gujana Francuska /ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Frans-Guyana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;

Gwadelupa /ˌɡvadɛˈlupa/ (pn)
Guadeloupe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;

Gwatemala /ˌɡvatɛ̃ˈmala/ (pn)
Guatemala
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;

Gwiazda Betlejemska (pn)
kerstster
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) nazwa jasnego obiektu astronomicznego, który według Biblii doprowadził Trzech Króli do miejsca narodzin Jezusa Chrystusa w Betlejem;

Gwinea /ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Guinee
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;

Gwinea Bissau /ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/ (pn)
Guinee-Bissau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;

Gwinea Równikowa /ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/ (pn)
Equatoriaal-Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Góra Oliwna (pn)
Olijfberg
  (geografia, geograficzny) wzniesienie nieopodal starego miasta Jerozolimy w Judei;

Górna Austria (pn)
Opper-Oostenrijk
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej Austrii ze stolicą w Linzu;

Górna Bawaria (pn)
Opper-Beieren
  (geografia, geograficzny) (administracja) okręg i rejencja w południowej Bawarii ze stolicą w Monachium;

Górna Normandia (pn)
Hoog-Normandië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny położony na północy Francji;

Górna Wolta (pn)
Opper-Volta
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Burkiny Faso do 1984 r.

Górny Śląsk (pn)
Opper-Silezië
  (geografia, geograficzny) część Śląska należąca obecnie do Polski i Czech;

Górski Karabach /ˈɡursʲci kaˈrabax/ (pn)
Nagorno Karabach
  (geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu, będące przedmiotem sporu między Armenią i Azerbejdżanem;

Göteborg (pn)
Gotenburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat;

H-dur (n)
B-groot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja durowa zaczynająca się od dźwięku h (w zapisie nutowym z pięcioma krzyżykami)

HIV /xʲif/ (acronym)
HIV
  (medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;

HTML /ˌxa‿tɛ‿ɛ̃m‿ˈɛl/ (acronym)
HTML
  = (informatyka, informatyczny) hipertekstowy język znaczników (język opisu stron internetowych);

Habakuk (pn)
Habakuk
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Haga /ˈxaɡa/ (pn)
Den Haag, 's-Gravenhage
  (geografia, geograficzny) miasto w Holandii;

Hagar (pn)
Hagar
  (biblijny) postać biblijna, matka Izmaela;

Haiti /xaˈ<sup>j</sup>itʲi/ (pn)
Haïti
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;

Halloween (n)
Halloween
  święto duchów obchodzone 31 października (w wigilię Wszystkich Świętych) w krajach anglosaskich;

Hamburg /ˈxãmburk/ (pn)
Hamburg
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Hamlet /ˈxãmlɛt/ (pn)
Hamlet
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) tytułowy bohater dramatu Szekspira;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa gminy w USA, w hrabstwie Renville, w stanie Dakota Północna
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa kilku miejscowości w USA

Hannonia (pn)
Henegouwen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i średniowieczne hrabstwo, położone w południowych Niderlandach, jej stołecznym miastem jest Mons;

Hanoi /ˈxãnɔj/ (pn)
Hanoi
  (geografia, geograficzny) stolica Wietnamu;

Hanower (pn)
Hannover
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii;

Harare /xaˈrarɛ/ (pn)
Harare
  (geografia, geograficzny) stolica Zimbabwe;

Hawaje /xaˈvajɛ/ (pn)
Hawaï
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;

Hawr (pn)
Le Havre
  (geografia, geograficzny) duże miasto portowe w północnej Francji, w Normandii;

Hebe /ˈxɛbɛ/ (pn)
Hebe
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 6;
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie młodości oraz szafarka ambrozji i nektaru na Olimpie, utożsamiana z rzymską Juwentas;

Helena /xɛˈlɛ̃na/ (pn)
Helene
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Helsinki /xɛlˈsʲĩnʲci/ (pn)
Elsenfors
  (geografia, geograficzny) stolica Finlandii;

Henryk /ˈxɛ̃nrɨk/ (pn)
Hendrik, Henk
  imię męskie;

Henryka /xɛ̃nˈrɨka/ (pn)
Hendrika
  imię żeńskie;

Hera /ˈxɛra/ (pn)
Hera
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 103;
  (mitologia grecka) bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, utożsamiana z rzymską Junoną;

Hermes /ˈxɛrmɛs/ (pn)
Hermes
  (mitologia grecka) bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.;

Hesja /ˈxɛsʲja/ (n)
Hessen
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;

Hezbollah /xɛzˈbɔlːax/ (n)
Hezbollah
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) libańska partia polityczna muzułmańskich szyitów;

Hezjod /ˈxɛzʲjɔt/ (pn)
Hesiodus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki epik;

Hieronim /xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm/ (pn)
Jeroen, Hiëronymus
  imię męskie;

Hilary /xʲiˈlarɨ/ (pn)
Hilarius
  imię męskie;

Himalaje /ˌxʲĩmaˈlajɛ/ (pn)
Himalaya
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;

Hindus /ˈxʲĩndus/ (n)
Indiër
  obywatel Indii

Hindustan /xʲĩnˈdustãn/ (pn)
Hindoestan
  inna nazwa Indii wywodząca się z języka perskiego

Hiob /xʲjɔp/ (pn)
Job
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna;

Hispanoameryka (pn)
Hispano-Amerika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) hiszpańskojęzyczne kraje Ameryki;

Hiszpan /ˈxʲiʃpãn/ (n)
Spanjaard
  człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

Hiszpania /xʲiʃˈpãɲja/ (pn)
Spanje
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

Hiszpanka /xʲiʃˈpãnka/ (n)
Spaanse
  kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii

Hokkaido (n)
Hokkaido
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, druga pod względem wielkości wyspa Japonii;

Holandia /xɔˈlãndʲja/ (pn)
Holland
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
Nederland, Holland
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Holandia Południowa (pn)
Zuid-Holland
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii, ze stolicą w Hadze, położona wzdłuż wybrzeża Morza Północnego;

Holandia Północna (pn)
Noord-Holland
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-zachodniej Holandii ze stolicą w Haarlem;

Holender /xɔˈlɛ̃ndɛr/ (n)
Nederlander
  człowiek narodowości holenderskiej, obywatel Holandii, mieszkaniec Holandii

Holofernes (pn)
Holofernes
  (biblijny) postać biblijna, wódz babilońskiej armii Nabuchodonozora zdekapitowany przez Judytę;

Homer /ˈxɔ̃mɛr/ (pn)
Homerus
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”;

Honduras /xɔ̃nˈduras/ (pn)
Honduras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Hongkong /ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/ (pn)
Hongkong
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;

Honolulu /ˌxɔ̃nɔˈlulu/ (pn)
Honoloeloe
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Hawaje;

Horus /ˈxɔrus/ (pn)
Horus
  (mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;

Hubal (pn)
Hubal
  (mitologia arabska) przedislamski bóg słońca i księżyca, najwyższa postać panteonu mekkańskiego;

Humań (pn)
Oeman
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie;

Hun (n)
Hun
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczego ludu, który ok. 370 r. najechał Europę;

Hydra /ˈxɨdra/ (pn)
Hydra
  (astronomia, astronomiczny) największy pod względem powierzchni gwiazdozbiór na niebie;
  (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;
  (mitologia grecka) wielogłowy wąż wodny, spłodzony przez Tyfona i Echidnę;
Waterslang
  (geografia, geograficzny) główne miasto na wyspie Hydra (1.4)
  (geografia, geograficzny) wyspa należąca do archipelagu Wysp Sarońskich;

Hypnos /ˈxɨpnɔs/ (pn)
Hypnos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie snu utożsamiany z rzymskim Somnusem;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 14827;

Ibiza /iˈbʲiza/ (pn)
Ibiza
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto, stolica wyspy Ibiza (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, w archipelagu Balearów;

Ieper (pn)
Ieper
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Belgii, w Zachodniej Flandrii;

Ifigenia (pn)
Iphigenia
  imię żeńskie;

Ignacy /iɡˈnaʦ̑ɨ/ (pn)
Ignatius
  imię męskie;

Imperium Osmańskie (pn)
Osmaanse Rijk, Ottomaanse Rijk
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo istniejące od końca XIII wieku do 1922 roku na terenie północno-wschodniej Europy, Afryki Północnej i Azji Zachodniej;

Indiana /ĩnˈdʲjãna/ (pn)
Indiana
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych ze stolicą w Indianapolis;

Indie /ˈĩndʲjɛ/ (pn)
India
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Indonezja /ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Indonesië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;

Indonezyjczyk /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
Indonesiër
  obywatel Indonezji

Indus /ˈĩndus/ (pn)
Indus
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji przepływająca przez Chiny, Indie i Pakistan;

Inflanty /ĩnˈflãntɨ/ (pn)
Lijfland
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna nad Dźwiną i Zatoką Ryską;

Internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (pn)
internet
  (informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa;

Io /ˈi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
Io
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85;
  (mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa;
  (astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza;

Irak /ˈirak/ (pn)
Irak
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;

Iran /ˈirãn/ (pn)
Iran
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Iranka /iˈrãŋka/ (n)
Iraanse
  obywatelka Iranu

Irańczyk /iˈrãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Iraniër
  obywatel Iranu

Irena /iˈrɛ̃na/ (pn)
Irene
  imię żeńskie;

Irkuck (pn)
Irkoetsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut;

Irlandczyk /irˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
Ier
  osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej

Irlandia /irˈlãndʲja/ (pn)
Ierland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim i Morzem Irlandzkim;

Irlandia Północna /irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Noord-Ierland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;

Irlandka /irˈlãntka/ (n)
Ierse
  kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej

Islamska Republika Afganistanu (pn)
Islamitische Republiek Afghanistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Afganistanu jako państwa;

Islamska Republika Iranu (pn)
Islamitische Republiek Iran
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iranu jako państwa

Islamska Republika Mauretańska /isˈlãmska rɛˈpublʲika ˌmawrɛˈtãj̃ska/ (pn)
Islamitische Republiek Mauritanië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mauretanii

Islamska Republika Pakistanu (pn)
Islamitische Republiek Pakistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Pakistanu jako państwa

Islandczyk /isˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
IJslander
  człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii

Islandia /isˈlãndʲja/ (pn)
IJsland, Ĳsland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;

Islandka /isˈlãntka/ (n)
IJslandse
  kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii

Itaka /iˈtaka/ (pn)
Ithaka
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;

Izaak /iˈzaːk/ (pn)
Izaak
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Izajasz /iˈzajaʃ/ (pn)
Jesaja
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych;

Izrael /izˈraɛl/ (pn)
Israël
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;
  (podniośle) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawcy judaizmu
  imię męskie;

Izraelczyk /ˌizraˈɛlʧ̑ɨk/ (n)
Israëli
  obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael

Izraelita /ˌizraɛˈlʲita/ (n)
Israëliet
  (starożytność) przedstawiciel narodu żydowskiego w epoce Starego Testamentu;

Jadwiga /jadˈvʲiɡa/ (pn)
Jadwiga
  (astronomia, astronomiczny) jeden z kraterów na powierzchni Wenus;
Hadewig
  imię żeńskie;

Jafet (pn)
Jafet
  (biblijny) postać starotestamentowa, jeden z synów Noego;

Jahwe /ˈjaxfɛ/ (pn)
Jahwe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Bóg w judaizmie i chrześcijaństwie, sakralne imię Boga;

Jakub /ˈjakup/ (pn)
Jakob
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
Jacob, Jacobus
  imię męskie;

Jamajka /jãˈmajka/ (pn)
Jamaica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo położone na Jamajce (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim;

Jamusukro /ˌjãmuˈsukrɔ/ (pn)
Yamoussoukro
  (geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej;

Jan /jãn/ (pn)
Jan, Johannes, Johan, Joannes
  imię męskie;

Jan Kowalski (n)
Hans Modalus
  ktoś typowy, przeciętny, anonimowy obywatel

Jan Mayen /ˈjãn ˈmajɛ̃n/ (pn)
Jan Mayen
  (geografia, geograficzny) wyspa w Arktyce, należąca do Norwegii;

Jangcy (pn)
Blauwe Rivier
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka Chin i Azji;

Jankes (n)
Yankee
  (pogardliwie, pogardliwy) albo (żartobliwie) Amerykanin

Janus /ˈjãnus/ (pn)
Janus
  (mitologia, mitologiczny) staroitalski bóg o dwóch twarzach;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Japonia /jaˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Japan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Japonka /jaˈpɔ̃nka/ (n)
Japanse
  kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii

Japończyk /jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Japanner, Japanees
  osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii

Jarosław /jaˈrɔswaf/ (pn)
Jaroslavl
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, położone nad górną Wołgą;

Java (n)
Java
  (informatyka, informatyczny) popularny obiektowy język programowania;

Jawa /ˈjava/ (pn)
Java
  (geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);

Jawajczyk (n)
Javaans
  mieszkaniec Jawy

Jałta /ˈjawta/ (pn)
Jalta
  (geografia, geograficzny) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;

Jehowa (pn)
Jehova
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) imię Boga Biblii

Jekaterynburg (pn)
Jekaterinenburg
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego;

Jemen /ˈjɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Jemen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;

Jeremiasz /jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/ (pn)
Jeremia
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jerozolima /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/ (pn)
Jeruzalem
  (geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;

Jerycho /jɛˈrɨxɔ/ (pn)
Jericho
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej;

Jerzy /ˈjɛʒɨ/ (pn)
Joris, Jurgen
  imię męskie;

Jezioro Aralskie /jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ/ (pn)
Aralmeer
  (geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie;

Jezioro Bodeńskie (pn)
Bodenmeer
  (geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;

Jezioro Genewskie (pn)
Meer van Genève
  (geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa;

Jezus /ˈjɛzus/ (pn)
Jezus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;

Jezus Chrystus /ˈjɛzus ˈxrɨstus/ (pn)
Jezus Christus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;

Joachim /jɔˈaxʲĩm/ (pn)
Joachim
  imię męskie;

Joanna /jɔˈãnːa/ (pn)
Johanna
  imię żeńskie;

Joel /ˈjɔɛl/ (pn)
Joël
  (biblijny) Księga Joela;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (pn)
Jonas
  imię męskie;

Jordan /ˈjɔrdãn/ (pn)
Jordaan
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;

Jordania /jɔrˈdãɲa/ (pn)
Jordanië
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;

Jordańczyk /jɔrˈdãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Jordanier
  obywatel Jordanii

Jordańskie Królestwo Haszymidzkie (pn)
Hasjemitisch Koninkrijk Jordanië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Jordanii jako państwa

Jowisz /ˈjɔvʲiʃ/ (pn)
Jupiter
  (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego;

Jozafat (pn)
Josafat
  imię męskie;

Jozue /jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Jozua
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Juda /ˈjuda/ (pn)
Juda
  imię męskie; imię biblijne;
  (administracja) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo na Bliskim Wschodzie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy;

Judasz (pn)
Judas
  (biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;

Judea /juˈdɛa/ (pn)
Judea
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;

Jugosławia /ˌjuɡɔˈswavʲja/ (pn)
Joegoslavië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;

Julia /ˈjulʲja/ (pn)
Julie
  imię żeńskie;

Juliusz /ˈjulʲjuʃ/ (pn)
Julius
  imię męskie;

Justyn (pn)
Justin
  imię męskie;

Jutlandia (pn)
Jutland
  (geografia, geograficzny) półwysep położony w Danii (większość) i Niemczech, oblany morzami Bałtyckim i Północnym i mający nasadę w okolicach Hamburga;

Józef /ˈjuzɛf/ (pn)
Jozef, Josef
  imię męskie;

Józefina /ˌjuzɛˈfʲĩna/ (pn)
Josephine
  imię żeńskie;

KDP /ka‿dɛ‿ˈpɛ/ (acronym)
HST
  = (kolejnictwo) kolej dużych prędkości

KLM (acronym)
KLM
  (lotnictwo, lotniczy) Królewskie Towarzystwo Lotnicze, nazwa holenderskich linii lotniczych;

KM /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ /‿ka‿ˈɛ̃m/ (acronym)
pk
  = (fizyka, fizyczny) koń mechaniczny (jednostka)

Kaaba (pn)
Ka'aba
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia w Mekce, najważniejsze miejsce kultu w islamie;

Kabul /ˈkabul/ (pn)
Kaboel, Kabul
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;

Kabylia /kaˈbɨlʲja/ (pn)
Kabylië
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w północno-zachodniej Algierii

Kaczor Donald /ˈkaʧ̑ɔr ˈdɔ̃nalt/ (pn)
Donald Duck
  bohater filmów animowanych;

Kafarnaum (pn)
Kafarnaüm
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w północnym Izraelu, nad Jeziorem Galilejskim;

Kain (pn)
Kaïn
  (biblijny) postać biblijna, syn prarodziców;

Kair /ˈka<sup>j</sup>ir/ (pn)
Caïro
  (geografia, geograficzny) stolica Egiptu;

Kajenna /kaˈjɛ̃nːa/ (pn)
Cayenne
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gujany Francuskiej;

Kajfasz (pn)
Kajafas
  (biblijny) nowotestamentowy arcykapłan;
  imię męskie

Kajmany /kajˈmãnɨ/ (pn)
Caymaneilanden
  (geografia, geograficzny) wyspy w Ameryce Środkowej;

Kalabria /kaˈlabrʲja/ (n)
Calabrië
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w południowych Włoszech;

Kaledonia /ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Caledonië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na północy Wielkiej Brytanii, w większości pokrywająca się ze współczesną Szkocją;

Kali (pn)
Kálii
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduska bogini

Kalifornia /ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/ (pn)
Californië
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Kaliopa /kaˈlʲjɔpa/ (pn)
Kalliope
  (mitologia grecka) muza poezji epicznej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Kalkuta /kalˈkuta/ (pn)
Calcutta
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach (egzonim wariantowy wg KSNG);

Kambodża /kãmˈbɔʤ̑a/ (pn)
Cambodja
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;

Kamczatka /kãmˈʧ̑atka/ (pn)
Kamtsjatka
  (geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji;

Kamerun /kãˈmɛrũn/ (pn)
Kameroen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kampania /kãmˈpãɲja/ (pn)
Campania
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech;

Kampucza (pn)
Kampuchea
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) nazwa Kambodży w latach 1976–1989;

Kanaan (pn)
Kanaän
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ziemia obiecana patriarsze Abrahamowi i jego potomstwu;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego;
  (biblijny) imię biblijne

Kanada /kãˈnada/ (pn)
Canada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Kanadyjczyk /ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
Canadees
  obywatel Kanady

Kanał Panamski /ˈkãnaw pãˈnãmsʲci/ (n)
Panamakanaal
  (geografia, geograficzny) sztuczny kanał wodny łączący Ocean Atlantycki z Oceanem Spokojnym;

Kanał Sueski /ˈkãnaw suˈ<sup>w</sup>ɛsʲci/ (n)
Suezkanaal
  (geografia, geograficzny) położony w Egipcie kanał głębokowodny dla statków morskich, łączący Morze Śródziemne z Morzem Czerwonym;

Kandahar /kãnˈdaxar/ (pn)
Kandahar
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;

Kantabria (pn)
Cantabrië
  (geografia, geograficzny) (administracja) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnej Hiszpanii, nad brzegiem Zatoki Biskajskiej

Kapadocja (pn)
Cappadocië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii;

Kapitol /kaˈpʲitɔl/ (pn)
Capitolijn
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) wzgórze w Rzymie;

Kapsztad /ˈkapʃtat/ (pn)
Kaapstad
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;

Kapua /kaˈpu<sup>w</sup>a/ (pn)
Capua
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina we Włoszech, w regionie Kampania, położone na południe od Rzymu nad rzeką Volturno;

Karaczi /kaˈraʧ̑ʲi/ (pn)
Karachi
  (geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju;

Karaiby /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ/ (pn)
Caraïben
  (geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;

Karelia /kaˈrɛlʲja/ (pn)
Karelië
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii;

Karol /ˈkarɔl/ (pn)
Karel
  imię męskie;

Karolina Południowa (pn)
Zuid-Carolina
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karolina Północna (pn)
Noord-Carolina
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karpaty /karˈpatɨ/ (pn)
Karpaten
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;

Kartagina /ˌkartaˈɟĩna/ (pn)
Carthago
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu

Karyntia (pn)
Karinthië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii

Kastylia (n)
Castilië
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;

Kaszmir /ˈkaʃmʲir/ (pn)
Kasjmir
  (geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim

Kaszuby (pn)
Kasjoebië
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Polsce;

Katalonia /ˌkataˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Catalonië
  (geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;

Katania (pn)
Catania
  (geografia, geograficzny) miasto portowe we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii nad Zatoką Katańską, znajduje się u podnóża Etny;

Katar /ˈkatar/ (pn)
Qatar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;

Katarzyna /ˌkataˈʒɨ̃na/ (pn)
Catharina, Katrijn
  imię żeńskie;

Katmandu /katˈmãndu/ (pn)
Kathmandu
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu

Katowice /ˌkatɔˈvʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Katowice
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, stolica województwa śląskiego;

Kaukaz /ˈkawkas/ (pn)
Kaukasus
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji;

Kazach /ˈkazax/ (n)
Kazak
  osoba narodowości kazachskiej

Kazachstan /kaˈzaxstãn/ (pn)
Kazachstan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;

Kałmucja (pn)
Kalmukkië
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;

Kenia /ˈkɛ̃ɲja/ (pn)
Kenya Kenia, Kenia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kercz (pn)
Kertsj
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na wschodzie Półwyspu Krymskiego, nad Cieśniną Kerczeńską;

Kijów /ˈcijuf/ (pn)
Kiëv, Kiev
  (geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

Kil /cil/ (pn)
Kiel
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kilimandżaro /ˌcilʲĩmãn͇ˈʤ̑arɔ/ (pn)
Kilimanjaro
  (geografia, geograficzny) najwyższa góra Afryki położona w Tanzanii niedaleko granicy z Kenią;

King Kong (pn)
King Kong
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) fikcyjna gigantyczna małpa z popkulturowej literatury i filmu;

Kinszasa /cĩw̃ˈʃasa/ (pn)
Kinshasa
  (geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga;

Kioto (pn)
Kyoto
  (geografia, geograficzny) japońskie miasto na Honsiu, dawna stolica Japonii;

Kirgistan /cirʲˈɟistãn/ (pn)
Kirgizië, Kirgizstan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Kirgizka /cirʲˈɟiska/ (n)
Kirgizische
  obywatelka Kirgistanu

Kiribati /ˌcirʲiˈbatʲi/ (pn)
Kiribati
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Kiszyniów /ciˈʃɨ̃ɲuf/ (pn)
Chisinau
  (geografia, geograficzny) stolica Mołdawii;

Klaudiusz /ˈklawdʲjuʃ/ (pn)
Claudius
  imię męskie;

Kneset (n)
Knesset
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament Izraela

Kolombo /kɔˈlɔ̃mbɔ/ (pn)
Colombo
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Keulen
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;

Kolumbia /kɔˈlũmbʲja/ (pn)
Colombia, Colombië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Kolumbia Brytyjska /kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/ (pn)
Brits-Columbia, Brits Columbia
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Komisja Europejska /kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (n)
Europese Commissie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej;

Komory /kɔ̃ˈmɔrɨ/ (pn)
Comoren
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Konakry /kɔ̃ˈnakrɨ/ (pn)
Conakry
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei;

Konfederacja Szwajcarska (pn)
Zwitserse Confederatie
  (oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa;

Kongijczyk /kɔ̃ŋʲˈɟijʧ̑ɨk/ (n)
Congolees
  obywatel Demokratycznej Republiki Konga
  obywatel Konga

Kongo /ˈkɔ̃ŋɡɔ/ (pn)
Congo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Konrad /ˈkɔ̃nrat/ (pn)
Koenraad
  imię męskie;

Konstancja /kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja/ (pn)
Konstanz
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;
  imię żeńskie;

Konstantyn /kɔ̃w̃ˈstãntɨ̃n/ (pn)
Constantijn
  imię męskie;

Konstantynopol /ˌkɔ̃w̃stãntɨ̃ˈnɔpɔl/ (pn)
Constantinopel
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Stambułu;

Kooperacyjna Republika Gujany (pn)
Coöperatieve Republiek Guyana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gujany

Kopciuszek (pn)
Assepoester
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;

Kopenhaga /ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/ (pn)
Kopenhagen
  (geografia, geograficzny) stolica Danii;

Kopernikowy (possessiveAdjective)
Copernicaans
  należący do Kopernika

Koran /ˈkɔrãn/ (pn)
Koran
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;

Korea /kɔˈrɛa/ (pn)
Korea
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa oraz (potocznie, potoczny) Półwysep Koreański;
  (potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa

Korea Południowa /kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Zuid-Korea
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Korea Północna /kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Noord-Korea
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Koreanka /ˌkɔrɛˈãŋka/ (n)
Koreaanse
  obywatelka Korei Południowej lub Korei Północnej; kobieta narodowości koreańskiej

Koreańczyk /ˌkɔrɛˈãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Koreaan
  obywatel Korei Południowej lub Korei Północnej; osoba narodowości koreańskiej

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna /ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Democratische Volksrepubliek Korea
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;

Korneliusz /kɔrˈnɛlʲjuʃ/ (pn)
Cornelius
  imię męskie;

Kornwalia (pn)
Cornwall
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona na Półwyspie Kornwalijskim;

Korona Południowa /kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Zuiderkroon
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba;

Korsyka /kɔrˈsɨka/ (pn)
Corsica
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;

Korynt (pn)
Korinthe
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo

Kos /kɔs/ (pn)
Kos
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa w archipelagu Dodekanez;

Kosowo /kɔˈsɔvɔ/ (pn)
Kosovo
  (geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;

Kostaryka /ˌkɔstaˈrɨka/ (pn)
Costa Rica
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Kowno (pn)
Kaunas
  drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii;

Kozak /ˈkɔzak/ (n)
Kozak
  (historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji;

Koziorożec /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
Steenbok
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Kościół katolicki /ˈkɔɕʨ̑uw ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
Katholieke Kerk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, tradycji katolickiej mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych, na którego czele stoi papież;

Kraków /ˈkrakuf/ (pn)
Krakau
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;

Krasnodar (pn)
Krasnodar
  (geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;

Krasnojarsk /krasˈnɔjarsk/ (pn)
Krasnojarsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na Syberii, stolica Kraju Krasnojarskiego;

Kreta /ˈkrɛta/ (pn)
Kreta
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;

Kreteńczyk /krɛˈtɛ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Kretenzer, Kretenzische
  mieszkaniec Krety

Krym /krɨ̃m/ (pn)
Krim
  (geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;

Kryspin /ˈkrɨspʲĩn/ (pn)
Crispinus
  imię męskie;

Krystian /ˈkrɨstʲjãn/ (pn)
Christiaan
  imię męskie;

Krystyna /krɨˈstɨ̃na/ (pn)
Christina
  imię żeńskie;

Krzysztof /ˈkʃɨʃtɔf/ (pn)
Christoffel, Christoffer
  imię męskie;

Krzyż Południa /ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/ (pn)
Zuiderkruis
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;

Królestwo Arabii Saudyjskiej (pn)
Koninkrijk Saoedi-Arabië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Arabii Saudyjskiej jako państwa;

Królestwo Bahrajnu (pn)
Koninkrijk Bahrein
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahrajnu jako państwa;

Królestwo Belgii (pn)
Koninkrijk België
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii

Królestwo Danii (pn)
Koninkrijk Denemarken
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa państwa duńskiego, tworzonego przez Danię właściwą, Grenlandię oraz Wyspy Owcze;

Królestwo Hiszpanii (pn)
Koninkrijk Spanje
  (urzędowy) oficjalna nazwa Hiszpanii

Królestwo Marokańskie (pn)
Koninkrijk Marokko
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Maroka jako państwa

Królestwo Niderlandów (pn)
Koninkrijk der Nederlanden
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Holandii jako państwa;

Królestwo Szwecji /kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛʦ̑ʲji/ (pn)
Koninkrijk Zweden
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej

Królewiec (pn)
Koningsbergen
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku;

Ksawery /ksaˈvɛrɨ/ (pn)
Xaverius
  imię męskie;

Kserkses (pn)
Xerxes
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie, noszone przez kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców

Księstwo Andory (pn)
Vorstendom Andorra
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Andory jako państwa

Księstwo Liechtensteinu (pn)
Vorstendom Liechtenstein
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Liechtensteinu jako państwa;

Księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
Maan
  (astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;

Ku Klux Klan (n)
Ku Klux Klan
  (historia, historyczny, historycznie) (społeczny) działające w różnych latach amerykańskie rasistowskie organizacje terrorystyczne;

Kuala Lumpur (pn)
Kuala Lumpur
  (geografia, geograficzny) stolica Malezji;

Kuba /ˈkuba/ (pn)
Cuba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;
  (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;

Kubuś Puchatek /ˈkubuɕ puˈxatɛk/ (n)
Winnie de Poeh
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a;

Kujawy /kuˈjavɨ/ (pn)
Koejavië
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowej Polsce;

Kurdystan (pn)
Koerdistan
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów;

Kursk (pn)
Koersk
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, stolica obwodu kurskiego, miejsce wielkiej bitwy pancernej w 1943 roku;

Kusz /kuʃ/ (pn)
Kus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postać biblijna, wnuk Noego, najstarszy syn Chama;

Kuwejt /ˈkuvɛjt/ (pn)
Koeweit
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
  (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);

Kwidzyn /ˈkfʲiʣ̑ɨ̃n/ (pn)
Kwidzyn
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie pomorskim;

La Manche (pn)
Kanaal
  (geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji;

Lacjum /ˈlaʦ̑ʲjũm/ (pn)
Lazio
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie;

Lahaur (pn)
Lahore
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnim Pakistanie, stolica prowincji Pendżab;

Laon (pn)
Laon
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji;

Laos /ˈlaɔs/ (pn)
Laos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna (pn)
Democratische Volksrepubliek Laos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Laosu jako państwa

Laponia /laˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Lapland
  (geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;

Laramidia (pn)
Laramidia
  (geologia, geologiczny) (geografia, geograficzny) kontynent istniejący w późnej kredzie, 98-65 mln lat temu, który obejmował tereny stanowiące współcześnie zachód Ameryki Północnej;

Las Bregencki (pn)
Bregenzerwaldgebirge
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie, część Północnych Alp Wapiennych, od zachodu graniczy z Renem, od wschodu z Alpami Algawskimi;

Latakia (pn)
Latakia (stad)
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Laura /ˈlawra/ (pn)
Laura
  imię żeńskie;

Lazurowe Wybrzeże /ˌlazuˈrɔvɛ vɨˈbʒɛʒɛ/ (pn)
Azurenkust
  (geografia, geograficzny) region turystyczny w Prowansji, na odcinku wybrzeża Morza Śródziemnego we Francji od Cassis po granicę z Włochami;

Lejda (pn)
Leiden
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego;

Leningrad /lɛ̃ˈɲĩŋɡrat/ (pn)
Leningrad
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991

Leopold /lɛˈɔpɔlt/ (pn)
Leopold
  imię męskie;

Lesbos (pn)
Lesbos
  (geografia, geograficzny) (administracja) prefektura grecka (nomos) na Lesbos (1.1);
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;

Lesotho /lɛˈsɔtɔ/ (pn)
Lesotho
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Lew /lɛf/ (pn)
Leeuw, Leo
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Lewant /ˈlɛvãnt/ (pn)
Levant
  (książkowy) (geografia, geograficzny) określenie krajów leżących na wschodnim, azjatyckim wybrzeżu Morza Śródziemnego (Syria, Jordania, Liban, Izrael oraz Autonomia Palestyńska);

Lewi (pn)
Levi
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta lewitów;

Lhasa /ˈlasa/ (pn)
Lhasa
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego;

Liban /ˈlʲibãn/ (pn)
Libanon
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Azji ze stolicą w Bejrucie;

Liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (pn)
Liberia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libia /ˈlʲibʲja/ (pn)
Libië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Liechtenstein /ˈlixtɛnʂtajn/ (pn)
Liechtenstein
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;

Liguria /lʲiˈɡurʲja/ (pn)
Ligurië
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech;

Lille (pn)
Rijsel
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Lilongwe (pn)
Lilongwe
  (geografia, geograficzny) stolica Malawi;

Lima /ˈlʲĩma/ (pn)
Lima
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Peru;

Limburgia (pn)
Limburg, Nederlands-Limburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-wschodniej Holandii;
Limburg, Belgisch-Limburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-wschodniej Belgii;
Limburg
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodnich Niderlandach, obecnie podzielona między Belgię i Holandię;

Lipsk /lʲipsk/ (pn)
Leipzig
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii;

Lisek /ˈlʲisɛk/ (pn)
Vosje
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Litwa /ˈlʲitfa/ (pn)
Litouwen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;

Litwin /ˈlʲitfʲĩn/ (n)
Litouwer
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy

Lizbona /lʲizˈbɔ̃na/ (pn)
Lissabon
  (geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;

Loara /lɔˈara/ (pn)
Loire
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
  (geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego;

Lombardia /lɔ̃mˈbardʲja/ (pn)
Lombardije
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie;

Londyn /ˈlɔ̃ndɨ̃n/ (pn)
Londen
  (geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;

Longyearbyen (pn)
Longyearbyen
  (geografia, geograficzny) stolica Svalbardu,

Los Angeles (pn)
Los Angeles
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia;

Lotaryngia /ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Lotharingen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;

Lotaryngia Belgijska (pn)
Belgisch-Lotharingen
  (geografia, geograficzny) kraina w Belgii, położona na południowym krańcu prowincji Luksemburg

Lourdes (pn)
Lourdes
  (geografia, geograficzny) miejscowość i ośrodek kultu religijnego we Francji;

Lozanna /lɔˈzãnːa/ (pn)
Lausanne
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Lubeka (pn)
Lübeck
  (geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn;

Lublana /luˈblãna/ (pn)
Ljubljana
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii;

Lublin /ˈlublʲĩn/ (pn)
Lublin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Lubelszczyzny i województwa lubelskiego;

Lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (pn)
Luzern
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów;

Lucyna /luˈʦ̑ɨ̃na/ (pn)
Lucina
  imię żeńskie;

Ludwik /ˈludvʲik/ (pn)
Lodewijk
  imię męskie;

Luksemburczyk /ˌluksɛ̃mˈburʧ̑ɨk/ (n)
Luxemburger
  obywatel Luksemburga

Luksemburg /luˈksɛ̃mburk/ (pn)
Luxemburg
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Luksemburga (1.1);

Lusaka /luˈsaka/ (pn)
Lusaka
  (geografia, geograficzny) stolica Zambii;

Lwów /lvuf/ (pn)
Lviv
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Lyon /lʲjɔ̃n/ (pn)
Lyon
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną;

L’Aquila (pn)
L’Aquila
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, położone na północny wschód od Rzymu, u podnóża Apeninu Abruzyjskiego;

MP3 /ɛ̃m‿pɛ‿ˈṭʃɨ/ (pn)
mp3
  (informatyka, informatyczny) jeden z formatów kompresji dźwięku;

Maastricht (n)
Maastricht
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Holandii;

Macedonia /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Macedonië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Macedonia Północna (pn)
Noord-Macedonië
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Europie Południowej;

Maciej /ˈmaʨ̑ɛ̇j/ (pn)
Matthias
  imię męskie;

Madagaskar /ˌmadaˈɡaskar/ (pn)
Madagaskar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Madera /maˈdɛra/ (pn)
Madeira
  (geografia, geograficzny) portugalski archipelag na Oceanie Atlantyckim na zachód od Maroka;

Madryt /ˈmadrɨt/ (pn)
Madrid
  (geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;

Magdeburg /maɡˈdɛburk/ (pn)
Maagdenburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt;

Maghreb /ˈmaɡrɛp/ (n)
Magreb
  (geografia, geograficzny) region północno-zachodniej Afryki od Atlantyku po granicę z Egiptem;

Mahomet /maˈxɔ̃mɛt/ (pn)
Mohammed
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu;

Majorka (pn)
Majorca
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym;

Majotta /maˈjɔtːa/ (n)
Mayotte
  (geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim;

Makau /ˈmakaw/ (pn)
Macau
  (geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;

Maksymilian /ˌmaksɨ̃ˈmʲilʲjãn/ (pn)
Maximiliaan
  imię męskie;

Malabo /maˈlabɔ/ (pn)
Malabo
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei Równikowej;

Malachiasz (pn)
Maleachi
  (biblijny) imię męskie;

Malawi /maˈlavʲi/ (pn)
Malawi
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Male /ˈmalɛ/ (pn)
Malé
  (geografia, geograficzny) stolica Malediwów;

Malediwczyk /ˌmalɛˈdʲifʧ̑ɨk/ (n)
Maldiviër
  obywatel Malediwów

Malediwy /ˌmalɛˈdʲivɨ/ (pn)
Maldiven
  (geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;

Malezja /maˈlɛzʲja/ (pn)
Maleisië
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Mali /ˈmalʲi/ (pn)
Mali
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;

Malta /ˈmalta/ (pn)
Malta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Maltanka /malˈtãŋka/ (n)
Maltese
  obywatelka Malty

Maltańczyk /malˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Maltees
  obywatel Malty

Mandżuria /mãn͇ˈʤ̑urʲja/ (pn)
Mantsjoerije
  (geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;

Manila /mãˈɲila/ (pn)
Manilla
  (geografia, geograficzny) stolica Filipin;

Manitoba /ˌmãɲiˈtɔba/ (pn)
Manitoba
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Mantua (pn)
Mantua
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii; stolica prowincji Mantua (1.2);

Marche (pn)
Le Marche
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;

Marcin /ˈmarʲʨ̑ĩn/ (pn)
Maarten, Martijn
  imię męskie;

Marek /ˈmarɛk/ (pn)
Mark
  imię męskie;

Maria /ˈmarʲja/ (pn)
Maria, Marieke
  imię żeńskie;

Mariany Północne /marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Noordelijke Marianen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;

Marlena /marˈlɛ̃na/ (pn)
Marleen
  imię żeńskie;

Maroko /maˈrɔkɔ/ (pn)
Marokko
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;

Marrakesz /marˈːakɛʃ/ (pn)
Marrakesh
  (geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka;

Mars /mars/ (pn)
Mars
  (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem;
  (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Marsylia /marˈsɨlʲja/ (pn)
Marseille
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji;

Marta /ˈmarta/ (pn)
Martha
  imię żeńskie;

Martynika /ˌmartɨ̃ˈɲika/ (pn)
Martinique
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach

Maryja /maˈrɨja/ (pn)
Maria
  (teologia, teologiczny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Matka Boża;

Maskat /ˈmaskat/ (pn)
Maskate
  (geografia, geograficzny) stolica Omanu;

Massachusetts (pn)
Massachusetts
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów USA, położony w północno-wschodniej części, na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, ze stolicą w Bostonie;

Mateusz /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Matteüs, Matthijs
  imię męskie;

Maur /mawr/ (n)
Moor
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mieszkaniec starożytnego królestwa Mauretanii, znajdującego się w północno-zachodniej Afryce, obejmującego dzisiejsze tereny Maroka i północno-zachodniej Algierii; przodek współczesnych Berberów;

Mauretania /ˌmawrɛˈtãɲja/ (pn)
Mauritanië, Mauretanië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;

Mauritius /mawˈrʲitʲjus/ (pn)
Mauritius
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Maurycy /mawˈrɨʦ̑ɨ/ (pn)
Maurits
  imię męskie;

Mazowsze /maˈzɔfʃɛ/ (n)
Mazovië
  (geografia, geograficzny) kraina w centralno-wschodniej Polsce;

Mazury (pn)
Mazurië
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region etnograficzny i geograficzny w północno-wschodniej Polsce;

Mała Niedźwiedzica /ˈmawa ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Kleine Beer
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Małym Wozem;

Małgorzata /ˌmawɡɔˈʒata/ (pn)
Margriet, Margreet
  imię żeńskie;

Małopolska /ˌmawɔˈpɔlska/ (pn)
Klein-Polen
  (geografia, geograficzny) kraina na południu Polski;

Medea /mɛˈdɛa/ (pn)
Medea
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze 212, okrążająca Słońce w głównym pasie asteroid;
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej, księżniczka kolchidzka i czarodziejka, żona Jazona, dzieciobójczyni;

Mediolan /mɛˈdʲjɔlãn/ (pn)
Milaan
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;

Mekka (pn)
Mekka
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej;

Meklemburgia-Pomorze Przednie (pn)
Mecklenburg-Voorpommeren
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie;

Mekong /ˈmɛkɔ̃ŋk/ (pn)
Mekong
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;

Meksyk /ˈmɛksɨk/ (pn)
Mexico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;
  (geografia, geograficzny) stolica Meksyku (1.1);

Meksykanin /ˌmɛksɨˈkãɲĩn/ (n)
Mexicaan
  obywatel Meksyku

Melanezja /ˌmɛlãˈnɛzʲja/ (pn)
Melanesië
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii;

Melbourne (pn)
Melbourne
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Australii, stolica stanu Victoria;

Melchior /ˈmɛlxʲjɔr/ (pn)
Melchior
  imię męskie;

Melchizedek (pn)
Melchizedek
  (biblijny) imię męskie;

Meluzyna (pn)
Melusine
  (mitologia, mitologiczny) (książkowy) postać z literatury średniowiecznej i mitów, pół-kobieta, pół-ryba;

Merkury /mɛrˈkurɨ/ (pn)
Mercurius
  (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
  (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;

Mesjasz (pn)
Messias
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijaństwo Chrystus (jeden z tytułów Jezusa)

Mesyna (pn)
Messina
  (geografia, geograficzny) miastowe Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;

Metz (pn)
Metz
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji;

Mezoameryka (pn)
Meso-Amerika
  (geografia, geograficzny) region zamieszkany przez członków wielkich środkowoamerykańskich kultur prekolumbijskich rozciągający się od środkowego Meksyku po Przesmyk Panamski;

Mezopotamia /ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/ (pn)
Mesopotamië, Tweestromenland
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;

Miami /maˈjãmʲi/ (pn)
Miami
  (geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;

Michał /ˈmʲixaw/ (pn)
Michiel, Michaël, Michel
  imię męskie;

Micheasz (pn)
Micha
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Mikołaj /mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Nicolaas, Klaas
  imię męskie;

Mikronezja /ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Micronesië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
  (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;

Miluza (pn)
Mulhouse
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodniej Francji, w Alzacji;

Minorka (pn)
Minorca
  (geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów;

Missisipi /ˌmʲisʲiˈsʲipʲi/ (pn)
Mississippi
  (geografia, geograficzny) rzeka w USA;
  (geografia, geograficzny) stan w południowej części Stanów Zjednoczonych;

Missouri /mʲiˈzurʲi/ (pn)
Missouri
  (administracja) (geografia, geograficzny) jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi;

Mińsk /mʲĩj̃sk/ (pn)
Minsk
  (geografia, geograficzny) stolica Białorusi;

Miśnia /ˈmʲiɕɲa/ (pn)
Meißen
  (geografia, geograficzny) miasto w Saksonii;

Moab (pn)
Moab
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w starożytnym Lewancie po wschodniej stronie Morza Martwego;
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych Ameryki;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie; jedno z imion biblijnych

Modena /mɔˈdɛ̃na/ (pn)
Modena
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Mogadiszu /ˌmɔɡaˈdʲiʃu/ (pn)
Mogadishu
  (geografia, geograficzny) stolica Somalii;

Moguncja /mɔˈɡũnʦ̑ʲja/ (pn)
Mainz
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech nad Renem;

Mojżesz /ˈmɔjʒɛʃ/ (pn)
Mozes
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  imię męskie;

Mojżeszowy (possessiveAdjective)
mozaïsch
  (przestarzałe, przestarzały) (gwara, gwarowe) taki, który należy do Mojżesza

Monachium /mɔ̃ˈnaxʲjũm/ (pn)
München
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;

Monako /mɔ̃ˈnakɔ/ (pn)
Monaco
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;

Mongolia /mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/ (pn)
Mongolië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Monika /mɔ̃ˈɲika/ (pn)
Monique
  imię żeńskie;

Montana /mɔ̃nˈtãna/ (pn)
Montana
  (geografia, geograficzny) (administracja) obwód administracyjny w Bułgarii
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Helena;
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii

Montevideo /ˌmɔ̃ntɛvʲiˈdɛɔ/ (pn)
Montevideo
  (geografia, geograficzny) stolica Urugwaju;

Montreal /mɔ̃nˈtrɛal/ (pn)
Montréal
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec;

Montserrat (pn)
Montserrat
  (geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;

Morawy /mɔˈravɨ/ (pn)
Moravië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry;

Morfeusz /mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Morpheus
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach;

Morze Adriatyckie /ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Adriatische Zee
  (geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;

Morze Arabskie /ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Arabische Zee
  (geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego;

Morze Azowskie /ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/ (pn)
Zee van Azov
  (geografia, geograficzny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;

Morze Baffina (pn)
Baffinbaai
  (geografia, geograficzny) morze w Arktyce leżące pomiędzy Grenlandią na wschodzie, Ziemią Baffina na zachodzie, Wyspą Ellesmere’a na północy;

Morze Barentsa /ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa/ (pn)
Barentszzee
  (geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym;

Morze Bałtyckie /ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Oostzee
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;

Morze Beringa (pn)
Beringzee
  (geografia, geograficzny) obszar wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego, wyznaczany przez Aleuty, Alaskę i wschodnią Syberię;

Morze Białe /ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/ (pn)
Witte Zee
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;

Morze Celtyckie (pn)
Keltische Zee
  (geografia, geograficzny) morze otwarte w północno-wschodniej części Oceanu Atlantyckiego, pomiędzy Irlandią a Półwyspem Kornwalijskim;

Morze Czarne /ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ/ (pn)
Zwarte Zee
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;

Morze Czerwone /ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ/ (pn)
Rode Zee
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim;

Morze Czukockie (pn)
Tsjoektsjenzee
  (geografia, geograficzny) część Oceanu Arktycznego leżąca za północnym kołem podbiegunowym, pomiędzy wybrzeżem Alaski a Syberią;

Morze Egejskie /ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/ (pn)
Egeïsche Zee
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;

Morze Filipińskie (pn)
Filipijnenzee
  (geografia, geograficzny) morze otwarte w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Irlandzkie /ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Ierse Zee
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;

Morze Japońskie (pn)
Japanse Zee
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją;

Morze Jońskie /ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Ionische Zee
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;

Morze Karaibskie /ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ/ (pn)
Caraïbische Zee
  (geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Kaspijskie /ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/ (pn)
Kaspische Zee
  (geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;

Morze Koralowe /ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ/ (pn)
Koraalzee
  (geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym;

Morze Martwe /ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ/ (pn)
Dode Zee
  (geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii;

Morze Norweskie /ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ/ (pn)
Noorse Zee
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Południowochińskie /ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (pn)
Zuid-Chinese Zee
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Północne /ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Noordzee
  (geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Tyrreńskie /ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Tyrreense Zee
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;

Morze Wattowe (pn)
Waddenzee
  (geografia, geograficzny) część Morza Północnego obejmująca przybrzeżne wody Zatoki Niemieckiej, położona między kontynentem a łańcuchem Wysp Fryzyjskich;

Morze Wschodniosyberyjskie (pn)
Oost-Sibirische Zee
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Arktycznego, położone u wybrzeży wschodniej Syberii, pomiędzy Wyspami Nowosyberyjskimi a Wyspą Wrangla;

Morze Łaptiewów (pn)
Laptevzee
  (geografia, geograficzny) morze stanowiące część Oceanu Arktycznego, położone u północnych wybrzeży Azji, pomiędzy półwyspem Tajmyr a archipelagiem Wysp Nowosyberyjskich;

Morze Śródziemne /ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/ (pn)
Middellandse Zee
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Żółte /ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/ (pn)
Gele Zee
  (geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;

Moskwa /ˈmɔskfa/ (pn)
Moskou
  (geografia, geograficzny) stolica Rosji;

Mount Everest (pn)
Mount Everest
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;

Mowgli (pn)
Mowgli
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię męskie, bohater serii powieści Rudyarda Kiplinga pt. „Księga dżungli”;

Moza /ˈmɔza/ (pn)
Maas
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Mozambik /mɔˈzãmbʲik/ (pn)
Mozambique
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Mołdawia /mɔwˈdavʲja/ (pn)
Moldavië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;

Muntenia (pn)
Muntenië
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w południowej Rumunii;

Murcja (pn)
Murcia
  (geografia, geograficzny) (administracja) nadmorska wspólnota autonomiczna, prowincja i region w Hiszpanii

Murmańsk /ˈmurmãj̃sk/ (pn)
Moermansk
  (geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica obwodu murmańskiego;

Myanmar (pn)
Myanmar
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Myszka Miki /ˈmɨʃka ˈmʲici/ (pn)
Mickey Mouse
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya

MŚP (acronym)
kmo
  = (ekonomia, ekonomiczny) małe i średnie przedsiębiorstwa;

NATO /ˈnatɔ/ (acronym)
NAVO
  Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;

NRD /ɛ̃n‿ɛr‿ˈdɛ/ (acronym)
DDR
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna

Nablus /ˈnablus/ (pn)
Nablus
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Naddniestrze /nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/ (pn)
Trans-Nistrië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;

Nadrenia (pn)
Rijnland
  (geografia, geograficzny) luźno zdefiniowana kraina obejmująca ziemie wokół północnego i środkowego odcinka niemieckiego Renu;

Nadrenia Północna-Westfalia (pn)
Noordrijn-Westfalen, Noord-Rijnland-Westfalen
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;

Nadrenia-Palatynat /ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat/ (pn)
Rijnland-Palts
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;

Nahum (pn)
Nahum
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię męskie;

Nairobi /ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/ (pn)
Nairobi
  (geografia, geograficzny) stolica Kenii;

Nalczyk (pn)
Naltsjik
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej;

Namibia /nãˈmʲibʲja/ (pn)
Namibië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Namur (pn)
Namen
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii;
  (geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1);

Nancy (pn)
Nancy
  (geografia, geograficzny) miasto nad rzeką Meurthe we wschodniej Francji;

Nankin /ˈnãŋʲcĩn/ (pn)
Nanking
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, port nad dolną Jangcy, dawna stolica;

Nantes (pn)
Nantes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii;

Narwa (pn)
Narva
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Estonii, na granicy z Rosją, nad rzeką Narwą (1.2);

Natangia (pn)
Natangen
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, obejmująca w ziemie między Łyną a Pregołą, zamieszkana przez plemię Natangów;

Natasza /naˈtaʃa/ (pn)
Natasja
  imię żeńskie;

Nauru /naˈ<sup>w</sup>uru/ (pn)
Nauru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);

Nawakszut /naˈvakʃut/ (pn)
Noeaksjot
  (geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;

Nawarra /naˈvarːa/ (pn)
Navarra
  (geografia, geograficzny) (administracja) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad Zatoką Biskajską, niegdyś samodzielne królestwo, obecnie podzielona między Francję i Hiszpanię;

Nazaret /naˈzarɛt/ (pn)
Nazareth
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Izraelu;

Nazjanz (pn)
Nazianze
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Kapadocji w Azji Mniejszej;

Ndżamena /n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na/ (pn)
Ndjamena
  (geografia, geograficzny) stolica Czadu;

Neapol /nɛˈapɔl/ (pn)
Napels
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;

Neftali (pn)
Naftali
  imię męskie;

Negew (pn)
Negev
  (geografia, geograficzny) wyżynna pustynia na południu Izraela;

Nehemiasz (pn)
Nehemia
  (biblijny) imię męskie

Nepal /ˈnɛpal/ (pn)
Nepal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Neptun /ˈnɛptũn/ (pn)
Neptunus
  (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem;
  (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego;

Nercza (pn)
Nertsja
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Zabajkalskim, lewy dopływ Szyłki;

Nevada (pn)
Nevada
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w zachodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą Carson City;

New Jersey (n)
New Jersey
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północno-wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych;

Niagara /ɲaˈɡara/ (pn)
Niagarawatervallen
  (geografia, geograficzny) wodospad na rzece Niagara (1.1);

Nicea /ɲiˈʦ̑ɛa/ (pn)
Nice
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;

Niderlandy /ˌɲidɛrˈlãndɨ/ (pn)
Nederland
  (geografia, geograficzny) (książkowy) (rzadki, rzadko używany) Holandia
Lage Landen, Nederlanden
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna składająca się z ziem nad Morzem Północnym, nad rzekami: Renem, Mozą, Skaldą i Emsem, obecnie podzielona między Holandię, Belgię, Luksemburg oraz w niewielkiej części Francję i Niemcy;

Niedziela Palmowa /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla palˈmɔva/ (n)
Palmzondag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ostatnia niedziela przed Wielkanocą rozpoczynająca Wielki Tydzień;

Niemcy /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ/ (pn)
Duitsland
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Niemcy Wschodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ ˈfsxɔdʲɲɛ/ (pn)
Oost-Duitsland
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna, państwo istniejące w latach 1949-1990

Niemcy Zachodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
West-Duitsland
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec w latach 1949-1990;

Niemen /ˈɲɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Memel
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Białoruś, Litwę i Rosję;

Niemiec /ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
Duitser
  człowiek narodowości niemieckiej

Niemiecka Republika Demokratyczna /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Duitse Democratische Republiek
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Niemka /ˈɲɛ̃mka/ (n)
Duitse
  kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec

Niepokalane Poczęcie (pn)
Onbevlekte Ontvangenis
  (teologia, teologiczny) katolicki dogmat ogłoszony 8 grudnia 1854;

Niger /ˈɲiɡɛr/ (pn)
Niger
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;

Nigerczyk /ɲiˈɡɛrʧ̑ɨk/ (n)
Nigerees
  obywatel Nigru

Nigeria /ɲiˈɡɛrʲja/ (pn)
Nigeria
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Nikaragua /ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
Nicaragua
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Środkowej;

Nike (pn)
Nikè
  (mitologia grecka) bogini zwycięstwa;

Nil /ɲil/ (pn)
Nijl
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;

Niue /ˈɲu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Niue
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi;
  (geografia, geograficzny) polinezyjska wyspa w Oceanii

Nix /ɲiks/ (pn)
Nix
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;

Nizina Środkowoeuropejska (pn)
Noord-Europese Laagvlakte
  (geografia, geograficzny) pas nizin, leżących na północ od Ardenów, Średniogórza Niemieckiego, Masywu Czeskiego i Wyżyn Polskich a na południe od mórz Północnego i Bałtyckiego;

Niżny Nowogród (pn)
Nizjni Novgorod
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;

Noe /ˈnɔɛ/ (pn)
Noach
  (biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Norbert /ˈnɔrbɛrt/ (pn)
Norbert
  imię męskie;

Norfolk /ˈnɔrfɔlk/ (pn)
Norfolkeiland
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Normandia /nɔrˈmãndʲja/ (pn)
Normandië
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;

Norweg /ˈnɔrvɛk/ (n)
Noor
  człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Norwegia /nɔrˈvɛɟja/ (pn)
Noorwegen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Norweżka /nɔrˈvɛʃka/ (n)
Noorse
  kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii

Norymberga /ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa/ (pn)
Neurenberg
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, położone we Frankonii;

Nowa Fundlandia /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja/ (pn)
Newfoundland
  (geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador;

Nowa Gwinea /ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Nieuw-Guinea
  (geografia, geograficzny) wyspa Oceanii;

Nowa Holandia /ˈnɔva xɔˈlãndʲja/ (pn)
Nieuw-Nederland
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna kolonia holenderska w Ameryce Północnej u ujścia rzeki Hudson, na terenie obecnego Nowego Jorku;

Nowa Kaledonia /ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Nieuw-Caledonië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francji ze stolicą w Numei, położone w Oceanii;

Nowa Południowa Walia (pn)
Nieuw-Zuid-Wales
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Australii;

Nowa Szkocja /ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Nieuw-Schotland, Nova Scotia
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Zelandia /ˈnɔva zɛˈlãndʲja/ (pn)
Nieuw-Zeeland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Nowe Delhi /ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/ (pn)
Nieuw Delhi, New Delhi
  (geografia, geograficzny) stolica Indii;

Noworosja (n)
Nieuw-Rusland
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;

Noworosyjsk (pn)
Novorossiejsk
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Kraju Krasnodarskim, w Rosji, nad Morzem Czarnym;

Nowosybirsk /ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk/ (pn)
Novosibirsk
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem;

Nowozelandczyk /ˌnɔvɔzɛˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
Nieuw-Zeelander
  obywatel Nowej Zelandii

Nowozelandka /ˌnɔvɔzɛˈlãntka/ (n)
Nieuw-Zeelandse
  obywatelka Nowej Zelandii

Nowy Brunszwik /ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik/ (pn)
New Brunswick
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowy Jork /ˈnɔvɨ ˈjɔrk/ (pn)
New York
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;

Nowy Meksyk /ˈnɔvɨ ˈmɛksɨk/ (pn)
New Mexico
  (administracja) (geografia, geograficzny) stan na południowym zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Orlean /ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/ (pn)
New Orleans
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Nowy Rok /ˈnɔvɨ ˈrɔk/ (n)
Nieuwjaar
  święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim

Nowy Testament /ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Nieuwe Testament
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła;

Nowy Świat /ˈnɔvɨ ˈɕfʲjat/ (pn)
Nieuwe Wereld
  (geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Ameryki Północnej, Ameryki Południowej i Australii;

Nubia /ˈnubʲja/ (pn)
Nubië
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;

Numidia /nũˈmʲidʲja/ (pn)
Numidië
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;

Nunavut (pn)
Nunavut
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Nuuk (pn)
Nuuk
  (geografia, geograficzny) stolica Grenlandii;

Nyks /nɨks/ (pn)
Nox
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;

OB (acronym)
BSE
  = (medycyna, medyczny) odczyn Biernackiego ((rzadki, rzadko używany) opad Biernackiego);

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (adj)
OK
  (potocznie, potoczny) w porządku, dobry

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (adv)
OK
  (potocznie, potoczny) w porządku, dobrze

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (interjection)
OK
  (potocznie, potoczny) oznaczający zgodę

ONZ /ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/ (acronym)
VN
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych

Ocean Arktyczny /ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ/ (pn)
Arctische Oceaan, Noordelijke IJszee
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Atlantycki /ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (pn)
Atlantische Oceaan
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;

Ocean Indyjski /ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
Indische Oceaan
  (geografia, geograficzny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;

Ocean Spokojny /ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ/ (pn)
Grote Oceaan
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;

Oceania /ˌɔʦ̑ɛˈãɲja/ (n)
Oceanië
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;

Odessa (pn)
Odessa
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym;

Odra /ˈɔdra/ (pn)
Oder
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech;

Odyseja /ˌɔdɨˈsɛja/ (pn)
Odyssee
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny epos grecki przypisywany Homerowi;

Ofelia /ɔˈfɛlʲja/ (pn)
Ophelia
  imię żeńskie;

Ohrza (pn)
Eger
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) lewy dopływ Łaby, przepływa przez Bawarię (Niemcy) oraz Czechy;

Oise (pn)
Oise
  (geografia, geograficzny) (geografia, geograficzny) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Belgii i północnej Francji, prawy dopływ Sekwany;

Ojcze nasz /ˈɔjʧ̑ɛ ˈnaʃ/ (pn)
Onzevader
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”;

Oksford /ˈɔksfɔrt/ (pn)
Oxford
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Anglii, stolica hrabstwa Oxfordshire;

Oksytania (pn)
Occitanië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca obszary, gdzie używano języka oksytańskiego;

Olaf /ˈɔlaf/ (pn)
Olaf
  imię męskie;

Olimpia /ɔˈlʲĩmpʲja/ (pn)
Olympia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim;

Oman /ˈɔ̃mãn/ (pn)
Oman
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;

Omsk (pn)
Omsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;

Onega (pn)
Onegameer
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, w obwodzie archangielskim, położone u ujścia Onegi (1.3) do Zatoki Oneskiej;

Ontario /ɔ̃nˈtarʲjɔ/ (pn)
Ontario
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Ameryce Północnej, na granicy Stanów Zjednoczonych i Kanady;

Organizacja Narodów Zjednoczonych /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx/ (pn)
Verenigde Naties
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;

Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja trakˈtatu ˌpuwnɔʦ̑nɔatlãntɨʦ̑ʲˈcɛɡɔ/ (pn)
Noord-Atlantische Verdragsorganisatie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja polityczno-wojskowa, obejmująca kraje Europy i Ameryki Północnej;

Orinoko (n)
Orinoco
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej w Wenezueli i Kolumbii;

Orion /ˈɔrʲjɔ̃n/ (pn)
Orion
  (mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Orlean (pn)
Orléans
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Francji, nad Loarą;

Orzeł /ˈɔʒɛw/ (pn)
Arend
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba równikowego; zawiera jasną gwiazdę – Altaira; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;

Osaka /ɔˈsaka/ (pn)
Osaka
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, w regionie Kinki;

Osetia (pn)
Ossetië
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna na północnym Kaukazie, na pograniczu gruzińsko-rosyjskim, zamieszkana przez Osetyjczyków;

Osetia Południowa /ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Zuid-Ossetië
  (geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;

Oslo /ˈɔslɔ/ (pn)
Oslo
  (geografia, geograficzny) stolica Norwegii;

Osroene (pn)
Osroene
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne królestwo ze stolicą w Edessie, założone przez nabatejskie lub arabskie plemiona w północnej Syrii, istniejące między II w. p.n.e. a III w. n.e.;

Ostatnia Wieczerza /ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈʧ̑ɛʒa/ (pn)
het Laatste Avondmaal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania;

Ostenda (pn)
Oostende
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Belgii, na wybrzeżu Morza Północnego, w prowincji Flandria Zachodnia;

Ostia (pn)
Ostia
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne i wczesnośredniowieczne miasto położone u ujścia Tybru, najważniejszy port morski Rzymu; opuszczone w IX w.;

Ottawa /ɔtˈːava/ (pn)
Ottawa
  (geografia, geograficzny) stolica Kanady;

Ozeasz (pn)
Hosea
  (biblijny) Księga Ozeasza;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Ozyrys /ɔˈzɨrɨs/ (pn)
Osiris
  (mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;
  (astronomia, astronomiczny) planeta spoza Układu Słonecznego;

Ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (pn)
Altaar
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

PKB /pɛ‿ka‿ˈbɛ/ (acronym)
BBP
  = produkt krajowy brutto;

PP /pɛ‿ˈpɛ/ (acronym)
EHBO
  = (medycyna, medyczny) pierwsza pomoc;

Pad /pat/ (pn)
Po
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnych Włoszech;

Padwa /ˈpadva/ (pn)
Padua
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech;

Pafos (pn)
Paphos
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru;

Pakistan /paˈcistãn/ (pn)
Pakistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Palatyn (pn)
Palatijn
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedno z siedmiu rzymskich wzgórz;

Palau /ˈpalaw/ (pn)
Palau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;

Palermo /paˈlɛrmɔ/ (pn)
Palermo
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;

Palestyna /ˌpalɛˈstɨ̃na/ (pn)
Palestina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;

Palestyńczyk /ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Palestijn
  mieszkaniec Palestyny

Palikir /paˈlʲicir/ (pn)
Palikir
  (geografia, geograficzny) stolica Mikronezji;

Palmyra (pn)
Palmyra
  (geografia, geograficzny) miasto w Syrii, w północnej części Pustyni Syryjskiej;

Pan /pãn/ (pn)
Heer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie

Panama /pãˈnãma/ (pn)
Panama
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Pandora /pãnˈdɔra/ (n)
Pandora
  (mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;

Pangea /pãŋˈɡɛa/ (pn)
Pangea
  (geologia, geologiczny) superkontynent, który powstał w permie i rozpadł się w jurze;

Panna /ˈpãnːa/ (pn)
Maagd
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;

Panonia /pãˈnɔ̃ɲja/ (pn)
Pannonië
  (starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;

Papeete (pn)
Papeete
  (geografia, geograficzny) stolica Polinezji Francuskiej, położona na wyspie Tahiti wchodzącej w skład Wysp Towarzystwa;

Papua-Nowa Gwinea /paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Papoea-Nieuw-Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;

Paragwaj /paˈraɡvaj/ (pn)
Paraguay
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Południowej;

Paraklet (pn)
Parakleet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Ducha Świętego;

Paramaribo /ˌparãmaˈrʲibɔ/ (pn)
Paramaribo
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Surinamu;

Parlament Europejski /parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (n)
Europees Parlement
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej;

Parma /ˈparma/ (pn)
Parma
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; stolica prowincji Parma (1.2);

Partia (pn)
Parthen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina historyczna, położona w dzisiejszym północno-wschodnim Iranie i Turkmenistanie, na południowy wschód od Morza Kaspijskiego;

Parys /ˈparɨs/ (pn)
Parijs
  (mitologia grecka) królewicz trojański, syn Priama i Hekuby, sędzia w sporze o jabłko niezgody, ukochany Heleny;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 3317;

Paryż /ˈparɨʃ/ (pn)
Parijs
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;

Pas Kuipera /ˈpas ˌku<sup>j</sup>iˈpɛra/ (pn)
Kuipergordel
  (astronomia, astronomiczny) zbiór drobnych ciał niebieskich krążących poza orbitą Neptuna w odległości od około 30 do 50 j.a. od Słońca, większości po orbicie o małej inklinacji;

Pasawa (pn)
Passau
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w południowo-wschodnich Niemczech, w Bawarii, bezpośrednio przy granicy z Austrią;

Pascha /ˈpasxa/ (pn)
Paasfeest
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowskie święto obchodzone w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni Księżyca na pamiątkę wyzwolenia Izraelitów z niewoli egipskiej; w Izraelu trwa 7 dni, a w diasporze – 8 dni;

Patagonia /ˌpataˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Patagonië
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej;

Paweł /ˈpavɛw/ (pn)
Pol, Paul
  imię męskie;

Państwo Islamskie (pn)
Islamitische Staat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;

Państwo Izrael (pn)
Staat Israël
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa

Państwo Watykańskie (pn)
Staat Vaticaanstad
  (geografia, geograficzny) miasto-państwo w Europie Południowej;

Państwo Środka (n)
Middenrijk
  (książkowy) (peryfrastyczny) Chiny

Pegaz /ˈpɛɡas/ (pn)
Pegasus
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Enifa; w Polsce widoczny jesienią; góruje o północy we wrześniu;
  (mitologia grecka) koń skrzydlaty; emblemat natchnienia poetyckiego;

Pekin /ˈpɛcĩn/ (pn)
Peking
  (geografia, geograficzny) stolica Chin;

Peloponez /ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs/ (pn)
Peloponnesos
  (geografia, geograficzny) półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim;

Pensylwania /ˌpɛ̃w̃sɨlˈvãɲja/ (pn)
Pennsylvania
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Persefona (pn)
Persephone
  (mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych;

Perseusz /pɛrˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Perseus
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;

Persja /ˈpɛrsʲja/ (pn)
Perzië
  (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;

Peru /ˈpɛru/ (pn)
Peru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;

Perugia (pn)
Perugia
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, stolica Umbrii;

Peruwiańczyk /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Peruaan
  obywatel Peru

Peszawar (pn)
Pesjawar
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Pakistanie;

Piemont /ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt/ (pn)
Piëmont
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;

Pigmej (n)
pygmee
  (etnografia, etnograficzny) członek ludu afrykańskiego;

Pikardia /pʲiˈkardʲja/ (pn)
Picardië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;

Pinokio (pn)
Pinokkio
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bohater powieści Carla Collodiego;

Piotr /pʲjɔtr̥/ (pn)
Pieter, Petrus, Piet, Peter
  imię męskie;

Piotra /ˈpʲjɔtra/ (pn)
Petra
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Pireneje /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/ (pn)
Pyreneeën
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;

Pireus /ˈpʲirɛws/ (pn)
Piraeus
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji;

Pismo Święte (n)
Heilige Schrift
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Biblia

Pitagoras /ˌpʲitaˈɡɔras/ (pn)
Pythagoras
  (filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;

Pittsburgh (pn)
Pittsburgh
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;

Piza (pn)
Pisa
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);

Platon /ˈplatɔ̃n/ (pn)
Plato
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof;

Plejady /plɛˈjadɨ/ (pn)
Pleiaden
  (astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Pleton /ˈplɛtɔ̃n/ (pn)
Pletho
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof Jerzy Gemist;

Pliniusz (pn)
Plinius
  imię męskie

Plutarch (pn)
Plutarchus
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki;
  imię męskie;

Pluton /ˈplutɔ̃n/ (pn)
Pluto
  (mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;

Podgorica /ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a/ (pn)
Podgorica
  (geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry;

Podhale /pɔtˈxalɛ/ (pn)
Podhale
  (etnografia, etnograficzny) (geografia, geograficzny) region etnograficzny na południu Polski u północnego podnóża Tatr;

Podlasie /pɔdˈlaɕɛ/ (n)
Podlachië
  (geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski;

Podole /pɔdˈɔlɛ/ (pn)
Podolië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na obszarze dzisiejszej zachodniej Ukrainy oraz w Republice Mołdawii na lewym brzegu Dniestru;

Polak /ˈpɔlak/ (n)
Pool
  (etnografia, etnograficzny) obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;

Pole Marsowe (pn)
Marsveld
  (geografia, geograficzny) poświęcone Marsowi miejsce w starożytnym Rzymie wykorzystywane do zebrań publicznych, pierwotnie niezabudowane; położone było poza murami miejskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu;

Polinezja /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja/ (pn)
Polynesië
  (geografia, geograficzny) część Oceanii;

Polinezja Francuska /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Frans-Polynesië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Polska /ˈpɔlska/ (pn)
Polen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;

Pomorze /pɔ̃ˈmɔʒɛ/ (pn)
Pommeren
  (geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;

Pompeje (pn)
Pompeï
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;

Pont (pn)
Pontus
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej części Azji Mniejszej, nad Morzem Czarnym, w starożytności niezależne królestwo, następnie prowincja rzymska;

Port-au-Prince (pn)
Port-au-Prince
  (geografia, geograficzny) stolica Haiti;

Portoryko /ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/ (pn)
Puerto Rico
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, stowarzyszone ze Stanami Zjednoczonymi Ameryki, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;

Portugalczyk /ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
Portugees
  człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii

Portugalia /ˌpɔrtuˈɡalʲja/ (pn)
Portugal
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;

Portugalka /ˌpɔrtuˈɡalka/ (n)
Portugese
  kobieta narodowości portugalskiej

Poznań /ˈpɔznãɲ/ (pn)
Poznań
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Wielkopolski;

Połtawa (pn)
Poltava
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowo-wschodniej części Ukrainy, nad rzeką Worsklą, stolica obwodu i rejonu połtawskiego;

Praga /ˈpraɡa/ (pn)
Praag
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;

Praia (pn)
Praia
  stolica Republiki Zielonego Przylądka;

Prisztina (pn)
Pristina
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju;

Prokrust (pn)
Procrustes
  (mitologia grecka) postać z mitologii greckiej, syn Posejdona, rozbójnik czyhający na ofiary przy drodze z Megary do Aten, osławiony używaniem Prokrustowego łoża;

Prokrustowe łoże (n)
procrustesbed
  (mitologia grecka) narzędzie tortur mitycznego attyckiego rozbójnika w formie łoża, na którym dopasowywał ofiarę rozciągając jej ciało lub skracając członki
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której coś jest gwałtem dostosowywane do jakiegoś sztywnego schematu; arbitralny standard, z którym zgodność jest egzekwowana

Prometeusz (pn)
Prometheus
  (mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień;
  (astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna;

Prowansja /prɔˈvãw̃sʲja/ (pn)
Provence
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Prusy /ˈprusɨ/ (n)
Pruisen
  (historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej

Pryscylla (pn)
Priscilla
  imię żeńskie;

Przylądek Dobrej Nadziei /pʃɨˈlɔ̃ndɛɡ ˈdɔbrɛj naˈʥ̑ɛ̇ji/ (pn)
Kaap de Goede Hoop
  (geografia, geograficzny) przylądek w RPA;

Psy Gończe /ˈpsɨ ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɛ/ (pn)
Jachthonden
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Ptah /ptax/ (pn)
Ptah
  (mitologia egipska) staroegipski bóg stwórca;

Puchar /ˈpuxar/ (pn)
Beker
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Półwysep Antarktyczny (pn)
Antarctisch Schiereiland
  (geografia, geograficzny) półwysep Antarktydy, położony w Antarktyce Zachodniej, na południe od Ameryki Południowej;

Półwysep Arabski /puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci/ (pn)
Arabisch Schiereiland
  (geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską;

Półwysep Koreański (pn)
Koreaans Schiereiland
  (geografia, geograficzny) półwysep we wschodniej Azji nad Oceanem Spokojnym

Płowdiw (pn)
Plovdiv
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Bułgarii, położone nad rzeką Maricą;

Quebec (n)
Québec
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Quito (pn)
Quito
  (geografia, geograficzny) stolica Ekwadoru;

Québec (n)
Québec
  miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec

RFN /ɛr‿ɛf‿ˈɛ̃n/ (acronym)
BRD
  = Republika Federalna Niemiec

Ra /ra/ (pn)
Ra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca;

Rabat /ˈrabat/ (pn)
Rabat
  (geografia, geograficzny) stolica Maroka;

Rachela /raˈxɛla/ (pn)
Rachel
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Rafał /ˈrafaw/ (pn)
Rafaël
  imię męskie;

Rak /rak/ (pn)
Kreeft
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;

Ratyzbona (pn)
Regensburg
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;

Rebeka /rɛˈbɛka/ (pn)
Rebekka
  imię żeńskie;

Region Autonomiczny Sinciang-Ujgur (pn)
Shinjang Uyghur Aptonom Rayoni
  (oficjalnie) (urzędowy) (administracja) oficjalna nazwa regionu autonomicznego Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Urumczi;

Ren /rɛ̃n/ (pn)
Rijn
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;

Renata /rɛ̃ˈnata/ (pn)
Renate
  imię żeńskie;

Rennes (pn)
Rennes
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;

Republika Argentyńska (pn)
Republiek Argentinië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Argentyny

Republika Austrii (pn)
Republiek Oostenrijk
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii;

Republika Azerbejdżanu (pn)
Republiek Azerbeidzjan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Azerbejdżanu jako państwa;

Republika Beninu (pn)
Republiek Benin
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Beninu

Republika Białorusi (pn)
Republiek Belarus
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Białorusi;

Republika Bułgarii (pn)
Republiek Bulgarije
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bułgarii;

Republika Chorwacji (pn)
Republiek Kroatië
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chorwacji;

Republika Cypryjska (pn)
Republiek Cyprus
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Cypru jako państwa;

Republika Czeska /rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska/ (pn)
Tsjechische Republiek
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)

Republika Ekwadoru (pn)
Republiek Ecuador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Ekwadoru

Republika Estońska (pn)
Republiek Estland
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii;

Republika Federalna Niemiec /rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (pn)
Bundesrepubliek Duitsland, Bondsrepubliek Duitsland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Republika Finlandii (pn)
Republiek Finland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Finlandii;

Republika Francuska (pn)
Franse Republiek
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa;

Republika Grecka (pn)
Helleense Republiek
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Grecji jako państwa ;

Republika Gwinei Równikowej (pn)
Republiek Equatoriaal-Guinea
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gwinei Równikowej

Republika Iraku (pn)
Republiek Irak
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iraku jako państwa

Republika Kirgiska (pn)
Kirgizische Republiek
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kirgistanu jako państwa

Republika Kolumbii (pn)
Republiek Colombia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kolumbii

Republika Konga /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Republiek Congo
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państw w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;

Republika Korei /rɛˈpublʲika kɔˈrɛji/ (pn)
Republiek Korea
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej;

Republika Macedonii /rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
Republiek Macedonië
  (oficjalnie) nazwa państwa Macedonii

Republika Malty (pn)
Republiek Malta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Malty jako państwa;

Republika Portugalska (pn)
Portugese Republiek
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portugalii jako państwa;

Republika Serbii (pn)
Republiek Servië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Serbii jako państwa;

Republika Singapuru (pn)
Republiek Singapore
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Singapuru jako państwa

Republika Surinamu (pn)
Republiek Suriname
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Surinamu

Republika Słowacka /rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka/ (pn)
Slowaakse Republiek
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;

Republika Włoska (pn)
Italiaanse Republiek
  (geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch

Republika Zielonego Przylądka /rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
Kaapverdië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Środkowoafrykańska /rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/ (pn)
Centraal-Afrikaanse Republiek
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;

Rijad /ˈrʲijat/ (pn)
Riyad
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;

Rjukan (pn)
Rjukan
  (geografia, geograficzny) miasto w Norwegii, w okręgu Telemark, w dolinie rzeki Måna;

Rodan /ˈrɔdãn/ (pn)
Rhône
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji;

Rodopy (pn)
Rodopegebergte
  (geografia, geograficzny) jedno z pasm górskich fałdowania hercyńskiego w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na pograniczu Bułgarii i Grecji; także region geograficzny;

Rodos /ˈrɔdɔs/ (pn)
Rodos
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;

Roger /ˈrɔɡɛr/ (pn)
Rogier
  imię męskie

Roksana /rɔˈksãna/ (pn)
Roxane
  imię żeńskie;

Roland /ˈrɔlãnt/ (pn)
Roeland
  imię męskie;

Romeo (pn)
Romeo
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię bohatera dramatu Szekspira

Rosja /ˈrɔsʲja/ (pn)
Rusland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;

Rosjanin /rɔˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
Rus
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;

Rosjanka /rɔˈsʲjãŋka/ (n)
Russin
  obywatelka Rosji

Rotterdam (pn)
Rotterdam
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;

Rożawa (pn)
Rojava
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region w północnej i północno-wschodniej Syrii;

Rublowka (pn)
Roebljovka
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) zachodnie przedmieście Moskwy zamieszkałe przez bogatych Rosjan i rosyjską elitę polityczną;

Rudolf /ˈrudɔlf/ (pn)
Rudolf
  imię męskie;

Rumun /ˈrũmũn/ (n)
Roemeen
  człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii

Rumunia /rũˈmũɲja/ (pn)
Roemenië
  (geografia, geograficzny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;

Rut /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut/ (pn)
Ruth
  imię żeńskie;

Rwanda /ˈrvãnda/ (pn)
Rwanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;

Ryby /ˈrɨbɨ/ (pn)
Vissen
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;

Ryga /ˈrɨɡa/ (pn)
Riga
  (geografia, geograficzny) stolica Łotwy;

Rylec /ˈrɨlɛʦ̑/ (pn)
Graveerstift
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ryszard /ˈrɨʃart/ (pn)
Rijkert
  imię męskie;

Ryta (pn)
Rita
  imię żeńskie;

Rzeczpospolita Polska /ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita ˈpɔlska/ (pn)
Republiek Polen
  oficjalna nazwa państwa polskiego;

Rzeka Żółta (pn)
Gele Rivier
  (geografia, geograficzny) Huang He, rzeka w północnych Chinach,

Rzym /ʒɨ̃m/ (pn)
Rome
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
  (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
  (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego

Rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
Romein
  (starożytność) obywatel starożytnego państwa rzymskiego

Róża /ˈruʒa/ (pn)
Rosa
  imię żeńskie;

SMS /ɛs‿ɛ̃m‿ˈɛs/ (acronym)
SMS
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) krótka wiadomość tekstowa wysyłana z telefonu komórkowego lub bramki internetowej

Saara /ˈsara/ (pn)
Saarland
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w zachodniej części Niemiec;

Sabaudia (pn)
Savoye
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Sahara /saˈxara/ (pn)
Sahara
  (geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce;

Sahara Zachodnia /saˈxara zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
Westelijke Sahara
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo;

Saint Lucia (pn)
Saint Lucia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie o tej samej nazwie;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych;

Saint Vincent i Grenadyny (pn)
Saint Vincent en de Grenadines
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Saipan (pn)
Saipan
  (administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Saksonia /saˈksɔ̃ɲja/ (pn)
Saksen
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;

Saksonia-Anhalt (pn)
Saksen-Anhalt
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w Niemczech, ze stolicą w Magdeburgu;

Salerno (pn)
Salerno
  (geografia, geograficzny) nadmorskie miasto i gmina we Włoszech, w Kampanii;

Salomon /saˈlɔ̃mɔ̃n/ (pn)
Salomo
  (biblijny) prorok biblijny i król Izraela słynący z mądrości;
  imię męskie;

Saloniki /ˌsalɔ̃ˈɲici/ (pn)
Thessalonike
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Grecji;

Salwador /salˈvadɔr/ (pn)
El Salvador
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Salzburg /ˈzalʣ̑burk/ (pn)
Salzburg
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Austrii, stolica kraju związkowego Salzburg (1.2);

Samaria /sãˈmarʲja/ (pn)
Samaria
  (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Izraela i Autonomii Palestyńskiej, między Galileą a Judeą;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasta położonego w Samarii (1.1); współcześnie ruiny;

Samarkanda (pn)
Samarkand
  (geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie;

Sambra (pn)
Samber
  (geografia, geograficzny) rzeka we Francji i Belgii, lewy dopływ Mozy;

Samoa /sãˈmɔa/ (pn)
Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;

Samoa Amerykańskie /sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ/ (pn)
Amerikaans-Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Samos (pn)
Samos
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim, u wybrzeży Azji Mniejszej;

Samuel /sãˈmu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Samuel
  imię męskie;

San Marino /ˈsãn maˈrʲĩnɔ/ (pn)
San Marino
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Sana /ˈsãna/ (pn)
Sanaa
  (geografia, geograficzny) stolica Jemenu;

Sara /ˈsara/ (pn)
Sara
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Abrahama;
  imię żeńskie;

Saragossa /ˌsaraˈɡɔsːa/ (pn)
Zaragoza
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Hiszpanii;

Sarajewo /ˌsaraˈjɛvɔ/ (pn)
Sarajevo
  (geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;

Sardynia /sarˈdɨ̃ɲja/ (pn)
Sardinië
  (geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;

Sas (n)
Saks
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek ludu pochodzenia germańskiego, osiadłego w średniowieczu w Westfalii i Dolnej Saksonii;
  (historia, historyczny, historycznie) członek rodu szlacheckiego, dynastii związanej z Saksonią; również przydomek polskiego króla Augusta III

Saskia (pn)
Saskia
  imię żeńskie

Saturn /ˈsaturn/ (pn)
Saturnus
  (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów;
  (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego;

Saul /sawl/ (pn)
Saul
  (biblijny) postać biblijna, król Izraela
  imię męskie;

Scytia /ˈsʦ̑ɨtʲja/ (pn)
Scythië
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca część Ukrainy;

Sebastian /sɛˈbastʲjãn/ (pn)
Sebastiaan
  imię męskie;

Sekwana /sɛˈkfãna/ (pn)
Seine
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;

Senegal /sɛ̃ˈnɛɡal/ (pn)
Senegal
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;

Septuaginta (pn)
Septuagint
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine;

Serb /sɛrp/ (n)
Serviër
  człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii

Serbia /ˈsɛrbʲja/ (pn)
Servië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;

Serbia i Czarnogóra /ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura/ (pn)
Servië en Montenegro
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;

Sergiusz /ˈsɛrʲɟuʃ/ (pn)
Serge
  imię męskie;

Seszele /sɛˈʃɛlɛ/ (pn)
Seychellen
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;

Seul /ˈsɛ<sup>w</sup>ul/ (pn)
Seoel, Seoul
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;

Sewastopol (pn)
Sebastopol
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Półwyspu Krymskiego;

Sewilla /sɛˈvʲilːa/ (pn)
Sevilla
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;

Sfederowane Stany Mikronezji /ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji/ (pn)
Federale Staten van Micronesia
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Sfinks (n)
Sfinx
  (mitologia grecka) stwór z głową niewieścią i tułowiem lwa żyjący pod Tebami;

Siena /ˈsʲjɛ̃na/ (pn)
Siena
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone w Toskanii; stolica prowincji Siena (1.2);

Sierra Leone /ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/ (pn)
Sierra Leone
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;

Singapur /sʲĩŋˈɡapur/ (pn)
Singapore
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;

Singapurczyk /ˌsʲĩŋɡaˈpurʧ̑ɨk/ (n)
Singaporees
  obywatel Singapuru

Skalda (pn)
Schelde
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Francję, Belgię i Holandię, uchodząca do Morza Północnego, nieopodal Antwerpii;

Skandynawia /ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/ (n)
Scandinavië
  (geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;

Skania (pn)
Skåne
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na najdalej wysuniętym na południe końcu Półwyspu Skandynawskiego, nad cieśniną Sund, obecnie w Szwecji;

Skopje /ˈskɔpʲjɛ/ (pn)
Skopje
  (geografia, geograficzny) stolica Macedonii Północnej;

Skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (pn)
Schorpioen
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;

Slawonia (pn)
Slavonië
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodniej Chorwacji, położona w międzyrzeczu Sawy i Drawy;

Soczi /ˈsɔʧ̑ʲi/ (pn)
Sotsji
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym;

Sofia /ˈsɔfʲja/ (pn)
Sofia
  (geografia, geograficzny) stolica Bułgarii;

Sogdiana (pn)
Sogdië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;

Sokrates /sɔˈkratɛs/ (pn)
Socrates
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof;
  imię męskie;

Somalia /sɔ̃ˈmalʲja/ (pn)
Somalië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;

Sowiet /ˈsɔvʲjɛt/ (n)
sovjet
  (potocznie, potoczny) obywatel Związku Radzieckiego

Soława (pn)
Saale
  (geografia, geograficzny) rzeka w Turyngii, w Niemczech, lewy dopływ Łaby;

Sparta /ˈsparta/ (pn)
Sparta
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji;
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie

Spira (pn)
Speyer
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w Niemczech, położone nad Renem w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat;

Sri Dźajawardanapura Kotte /ˈsrʲi ˌʥ̑äjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ/ (pn)
Sri Jayewardenapura Kotte
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Sri Lanka /ˈsrʲi ˈlãnka/ (pn)
Sri Lanka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;

Stalin (pn)
Stalin
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pseudonim Iosifa Wissarionowicza Dżugaszwiliego, radzieckiego polityka i przywódcy;

Stambuł /ˈstãmbuw/ (pn)
Istanboel
  (geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;

Stanisław /stãˈɲiswaf/ (pn)
Stanislaus
  imię męskie;

Stany Zjednoczone /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ/ (pn)
Verenigde Staten
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stany Zjednoczone Ameryki /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci/ (pn)
Verenigde Staten van Amerika
  (geografia, geograficzny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stary Testament /ˈstarɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Oude Testament
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część Biblii, w skład której wchodzą księgi przejęte z judaizmu, napisane przed naszą erą;

Stefan /ˈstɛfãn/ (pn)
Stefan
  imię męskie;

Stolica Apostolska /stɔˈlʲiʦ̑a ˌːpɔˈstɔlska/ (pn)
Heilige Stoel
  (geografia, geograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) siedziba papieża, Watykan

Strasburg (pn)
Straatsburg
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;

Strefa Gazy /ˈstrɛfa ˈɡazɨ/ (pn)
Gazastrook
  część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim;

Strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (pn)
Boogschutter
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Stuttgart (pn)
Stuttgart
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia;

Styks (pn)
Styx
  (mitologia grecka) główna rzeka Hadesu;

Styria (pn)
Stiermarken
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Europie, podzielona między Austrię i Słowenię;

Suazi (pn)
Swaziland
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;

Sucre /ˈsukrɛ/ (pn)
Sucre
  (geografia, geograficzny) stolica Boliwii;

Sudan /ˈsudãn/ (pn)
Soedan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudan Południowy /ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
Zuid-Soedan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudety /suˈdɛtɨ/ (pn)
Sudeten
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską;

Sumatra /sũˈmatra/ (pn)
Sumatra
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;

Sundajczyk (n)
Soendanees
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel narodu zamieszkującego zachodnią część wyspy Jawy;

Surinam /suˈrʲĩnãm/ (pn)
Suriname
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;

Surinamczyk /ˌsurʲĩˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
Surinamer
  obywatel Surinamu

Surinamka /ˌsurʲĩˈnãmka/ (n)
Surinaamse
  obywatelka Surinamu

Svalbard /ˈsfalbart/ (pn)
Spitsbergen
  (geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii;

Syberia /sɨˈbɛrʲja/ (pn)
Siberië
  (geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;

Syberyjka (pn)
Siberische
  (etnografia, etnograficzny) mieszkanka Syberii

Sycylia /sɨˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Sicilië
  (geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;

Sydney (pn)
Sydney
  (geografia, geograficzny) największe miasto Australii;

Sydon /ˈsɨdɔ̃n/ (pn)
Sidon
  (geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Symferopol /ˌsɨ̃w̃fɛˈrɔpɔl/ (pn)
Simferopol
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, stolica Republiki Autonomicznej Krymu;

Syrakuzy (pn)
Syracuse
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;

Syria /ˈsɨrʲja/ (pn)
Syrië
  (geografia, geograficzny) kraj w Azji;

Syriusz /ˈsɨrʲjuʃ/ (pn)
Sirius
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa;

Syryjczyk /sɨˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
Syriër
  obywatel Syrii lub mieszkaniec Syrii

Syryjska Republika Arabska /sɨˈrɨjska rɛˈpublʲika ːˈrapska/ (pn)
Arabische Republiek Syrië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Syrii

Szampania /ʃãmˈpãɲja/ (pn)
Champagne
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Francji;

Szanghaj (pn)
Sjanghai
  (geografia, geograficzny) największe miasto w Chinach, nad rzeką Jangcy;

Szatan (pn)
Satan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich najwyższy spośród upadłych aniołów, przywódca złych duchów niekiedy utożsamiany z Lucyferem;

Szaweł (pn)
Saul
  (biblijny) pierwotne imię apostoła Pawła

Szczecin /ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn/ (pn)
Stettin
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego;

Szechina (pn)
Sjechiena
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) widoczna obecność Boga w świecie, jego immanencja występująca w wierzeniach judaistycznych, czasem personifikowana i rozumiana jako boski pierwiastek żeński lub jedno z wielu imion Boga;

Szeherezada (pn)
Scheherazade
  (folklor) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię żeńskie; imię postaci z arabskiej baśni;

Szkocja /ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Schotland
  (geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;

Szkot /ʃkɔt/ (n)
Schot
  mieszkaniec Szkocji

Szkotka /ˈʃkɔtka/ (n)
Schotse
  mieszkanka Szkocji

Szlezwik-Holsztyn (pn)
Sleeswijk-Holstein
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej na północ wysunięty kraj związkowy Niemiec ze stolicą w Kilonii;

Sztokholm /ˈʃtɔkxɔlm/ (pn)
Stockholm
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;

Szwabia /ˈʃfabʲja/ (pn)
Zwaben, Schwaben
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;

Szwajcar /ˈʃfajʦ̑ar/ (n)
Zwitser
  obywatel Szwajcarii

Szwajcaria /ʃfajˈʦ̑arʲja/ (pn)
Zwitserland
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;

Szwajcarka /ʃfajˈʦ̑arka/ (n)
Zwitserse
  obywatelka Szwajcarii

Szwecja /ˈʃfɛʦ̑ʲja/ (pn)
Zweden
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;

Szwed /ʃfɛt/ (n)
Zweed
  człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji

Szwedka /ˈʃfɛtka/ (n)
Zweedse
  kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji

Słowacja /swɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Slowakije, Slovakije
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie Środkowej;

Słowak /ˈswɔvak/ (n)
Slowaak
  człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji;

Słowenia /swɔˈvɛ̃ɲja/ (pn)
Slovenië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

Słoweniec /swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
Sloveen
  człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii

Słowianin /swɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
Slaaf
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

Słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (pn)
Zon
  (astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;

Tadeusz /taˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Thaddeüs
  imię męskie;

Tadżykistan /ˌtaʤ̑ɨˈcistãn/ (pn)
Tadzjikistan
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tag /tak/ (pn)
Taag
  (geografia, geograficzny) rzeka na Półwyspie Iberyjskim;

Taganrog (pn)
Taganrog
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim;

Tajlandia /tajˈlãndʲja/ (pn)
Thailand
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Tajpej /ˈtajpɛj/ (pn)
Taipei
  (geografia, geograficzny) stolica Tajwanu;

Tajwan /ˈtajvãn/ (n)
Taiwan
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;

Tamara /tãˈmara/ (pn)
Tamara
  imię żeńskie;

Tambow (pn)
Tambov
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;

Tamiza /tãˈmʲiza/ (pn)
Theems
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;

Tanatos /tãˈnatɔs/ (pn)
Thanatos
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie śmierci utożsamiany z rzymską Mors;

Tanganika (pn)
Tanganyika
  (geografia, geograficzny) (administracja) planowana prowincja w Demokratycznej Republice Konga;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kontynentalna część Tanzanii, była kolonia Cesarstwa Niemieckiego, a między 1961 a 1964 niepodległe państwo;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Afryce Wschodniej w strefie ryftu wschodnioafrykańskiego;

Tanzania /tãw̃ˈzãɲja/ (n)
Tanzania
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;

Tarcza /ˈtarʧ̑a/ (pn)
Schild
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Tarent /ˈtarɛ̃nt/ (pn)
Tarente
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent (1.2), w południowych Włoszech;

Tartus (pn)
Tartous
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Tasmania /tasˈmãɲja/ (pn)
Tasmanië
  (geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii;

Taszkent /ˈtaʃkɛ̃nt/ (pn)
Tasjkent
  (geografia, geograficzny) stolica Uzbekistanu;

Tatarstan (pn)
Tatarije
  podmiot Federacji Rosyjskiej, republika autonomiczna ze stolicą w Kazaniu

Tbilisi /ˌtbʲiˈlʲisʲi/ (pn)
Tbilisi
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;

Teby (pn)
Thebe
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto w Górnym Egipcie, położone nad Nilem;
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, w Beocji;

Teheran /tɛˈxɛrãn/ (pn)
Teheran
  (geografia, geograficzny) stolica Iranu;

Teksas /ˈtɛksas/ (pn)
Texas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Tel Awiw (pn)
Tel Aviv
  (geografia, geograficzny) właściwie Tel Awiw-Jafa, miasto w Izraelu nad Morzem Śródziemnym;

Teneryfa (pn)
Tenerife
  (geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;

Tennessee (pn)
Tennessee
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na południowym wschodzie Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Stanach Zjednoczonych, główny dopływ rzeki Ohio;

Teodor /tɛˈɔdɔr/ (pn)
Theodoor
  imię męskie;

Teodora /ˌtɛɔˈdɔra/ (pn)
Theodora
  imię żeńskie;

Teodoryk (pn)
Diederik
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Teofil /tɛˈɔfʲil/ (pn)
Theofilus
  imię męskie;

Teresa /tɛˈrɛsa/ (pn)
Trees
  imię żeńskie;

Termopile /ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/ (pn)
Thermopylae
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;

Terpsychora /ˌtɛrpsɨˈxɔra/ (pn)
Terpsichore
  (mitologia grecka) muza tańca i pieśni chóralnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Terytoria Północno-Zachodnie /ˌtɛrɨˈtɔrʲja ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
Noordwest Territoria
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Tesalia /tɛˈsalʲja/ (pn)
Thessalië
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji;

Tessyn (pn)
Ticino
  (geografia, geograficzny) (rzadki, rzadko używany) Ticino, kanton w Szwajcarii;

Tetyda /tɛˈtɨda/ (pn)
Thetis
  (mitologia grecka) nimfa; córka Nereusa i żona Peleusa; matka Achillesa; jedna z nereid;

Tezeusz /tɛˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Theseus
  (mitologia grecka) heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry;

Thimphu (pn)
Thimphu
  (geografia, geograficzny) stolica Bhutanu

Timor Wschodni /ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/ (pn)
Oost-Timor
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Tiumeń (pn)
Tjoemen
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą;

Tobiasz /ˈtɔbʲjaʃ/ (pn)
Tobias
  imię męskie;

Togo /ˈtɔɡɔ/ (pn)
Togo
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;

Tokio /ˈtɔcɔ/ (pn)
Tokio
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Japonii;

Toledo (pn)
Toledo
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Hiszpanii;

Tomasz /ˈtɔ̃maʃ/ (pn)
Thomas
  imię męskie;

Tomsk (pn)
Tomsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom;

Tonga /ˈtɔ̃ŋɡa/ (pn)
Tonga
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii;

Tora /ˈtɔra/ (pn)
Thora
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg;

Toronto /tɔˈrɔ̃ntɔ/ (pn)
Toronto
  (geografia, geograficzny) największe miasto Kanady, stolica prowincji Ontario

Toskania /tɔˈskãɲja/ (pn)
Toscane
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech;

Tracja (pn)
Thracië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię;

Trajan (pn)
Trajanus
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie

Treviso (pn)
Treviso
  (geografia, geograficzny) (administracja) włoska prowincja położona w regionie Wenecja Euganejska;
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;

Trewir (pn)
Trier
  (geografia, geograficzny) miasto na prawach powiatu w zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Nadrenia-Palatynat, port nad Mozelą;

Triest (pn)
Triëst
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w północno-wschodnich Włoszech, nad Morzem Adriatyckim, stolica regionu autonomicznego Friuli-Wenecja Julijska;

Troja /ˈtrɔja/ (pn)
Troje
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej;

Trydent (pn)
Trente
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina w północnych Włoszech;

Trynidad i Tobago /trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/ (pn)
Trinidad en Tobago
  (geografia, geograficzny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;

Trypolis /trɨˈpɔlʲis/ (pn)
Tripoli
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii;
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;

Trójca Święta /ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta/ (pn)
Drievuldigheid
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg;

Tulon (pn)
Toulon
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Francji, w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże, w departamencie Var;

Tuluza /tuˈluza/ (pn)
Toulouse
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji, położone nad Garonną;

Tunezja /tũˈnɛzʲja/ (pn)
Tunesië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Tunis /ˈtũɲis/ (pn)
Tunis
  (geografia, geograficzny) stolica Tunezji;

Turcja /ˈturʦ̑ʲja/ (pn)
Turkije
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;

Turkmenistan /ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/ (pn)
Turkmenistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;

Turks i Caicos (pn)
Turks- en Caicoseilanden
  (geografia, geograficzny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii w Ameryce Środkowej, na Oceanie Atlantyckim;

Turyn /ˈturɨ̃n/ (pn)
Turijn
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;

Turyngia /tuˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Thüringen
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;

Tutanchamon (pn)
Toetanchamon
  (historia, historyczny, historycznie) jeden z faraonów;

Tuła (pn)
Toela
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, nad Upą, stolica obwodu tulskiego;

Tyber /ˈtɨbɛr/ (pn)
Tiber
  (geografia, geograficzny) rzeka we Włoszech przepływająca przez Rzym;

Tyberiusz /tɨˈbɛrʲjuʃ/ (pn)
Tiberius
  imię męskie;

Tybet /ˈtɨbɛt/ (pn)
Tibet
  (geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;
  kraj na Wyżynie Tybetańskiej

Tybetańczyk /ˌtɨbɛˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Tibetaan, Tibetaanse
  mieszkaniec Tybetu, Tybetańskiego Regionu Autonomicznego

Tymoteusz /ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Timoteüs
  imię męskie;

Tyr /tɨr/ (pn)
Sur
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port w południowym Libanie, na wybrzeżu Morza Śródziemnego, w starożytności miasto fenickie;

Tyrol /ˈtɨrɔl/ (pn)
Tirol
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnych Włoszech i w zachodniej Austrii, rozciąga się w Alpach Wschodnich, w dolinie górnego Innu, górnej Adygi i górnej Drawy;

Tyrteusz (pn)
Tyrtaeus
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta grecki, którego Ateńczycy wysłali w VII w. p.n.e. zamiast wojsk na pomoc Spartanom przeciw Meseńczykom, aby pieśniami natchnął Spartan do walki;

Tytus /ˈtɨtus/ (pn)
Titus
  imię męskie;

UE /u‿ˈɛ/ (acronym)
EU
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) (ekonomia, ekonomiczny) Unia Europejska

USA /u‿ɛs‿ˈa/ (acronym)
VS
  = (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki;

Udine (pn)
Udine
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska;

Uganda /uˈɡãnda/ (pn)
Oeganda, Uganda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;

Ukraina /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (pn)
Oekraïne
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;

Ukrainiec /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛʦ̑/ (n)
Oekraïner
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy

Układ Słoneczny /ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (pn)
zonnestelsel
  (astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;

Uljanowsk (pn)
Oeljanovsk
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą;

Ulm /ulm/ (pn)
Ulm
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Umbria /ˈũmbrʲja/ (pn)
Umbrië
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech;

Unia Europejska /ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (pn)
Europese Unie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 27 państw europejskich;

Unix (n)
Unix
  (informatyka, informatyczny) jeden z systemów operacyjnych zapoczątkowany pod koniec lat 60. XX w. przez Bell Labs;

Ural /ˈural/ (pn)
Oeral
  (geografia, geograficzny) góry w Rosji;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji i Kazachstanie;

Uran /ˈurãn/ (pn)
Uranus
  (astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Uranos /uˈrãnɔs/ (pn)
Uranus
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie nieba; syn i mąż Gai;

Urban /ˈurbãn/ (pn)
Urbaan
  imię męskie;

Uri (n)
Uri
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii położony w środkowej części kraju;

Uriasz (pn)
Uria
  (biblijny) imię męskie

Urugwaj /uˈruɡvaj/ (pn)
Uruguay
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Ussuryjsk (pn)
Oessoeriejsk
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Nadmorskim, na Dalekim Wschodzie;

Uzbek /ˈuzbɛk/ (n)
Oezbeek
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu Uzbeków

Uzbekistan /ˌuzbɛˈcistãn/ (pn)
Oezbekistan
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Uznam (pn)
Usedom
  (geografia, geograficzny) wyspa przybrzeżna na Bałtyku zamykająca od północnego zachodu Zalew Szczeciński, podzielona między Polskę a Niemcy

Ułan Bator /ˈuwãn ˈbatɔr/ (pn)
Ulaanbaatar
  (geografia, geograficzny) stolica Mongolii;

VIP /vʲip/ (acronym)
vip
  ktoś bardzo ważny, najczęściej ze świata polityki lub biznesu;

Vaduz (pn)
Vaduz
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Liechtensteinu;

Valletta (pn)
Valletta
  (geografia, geograficzny) stolica Malty;

Vancouver /vãŋˈkuvɛr/ (pn)
Vancouver
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie;
  (geografia, geograficzny) miasto w USA w stanie Waszyngton;

Vanuatu (pn)
Vanuatu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii;

W /vu/ (abbreviation)
B
  = (termin karciany) walet

WNP /vu‿ɛ̃n‿ˈpɛ/ (acronym)
GOS
  = Wspólnota Niepodległych Państw;

Waga /ˈvaɡa/ (pn)
Weegschaal
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;

Wagadugu (pn)
Ouagadougou
  (geografia, geograficzny) stolica Burkiny Faso;

Waldemar /valˈdɛ̃mar/ (pn)
Waldemar
  imię męskie;

Walencja /vaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Valencia
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Walenty /vaˈlɛ̃ntɨ/ (pn)
Valentijn
  imię męskie;

Walhalla (n)
Walhalla
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju

Walia /ˈvalʲja/ (pn)
Wales
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;

Walijczyk /vaˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
Wels
  mieszkaniec Walii

Walijka (n)
Welshe
  mieszkanka Walii

Walonia (pn)
Wallonië
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii

Warkocz Bereniki /ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/ (pn)
Hoofdhaar
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;

Warszawa /varˈʃava/ (pn)
Warschau
  (geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;

Wasza Wysokość (n)
Uwe Majesteit
  zwrot grzecznościowy w stosunku do osoby z rodziny królewskiej lub książęcej

Waszyngton /vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n/ (pn)
Washington
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) stolica Stanów Zjednoczonych;

Watykan /vaˈtɨkãn/ (pn)
Vaticaan, Vaticaanstad
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Wawrzyn (pn)
Laurens
  imię męskie

Wawrzyniec /vavˈʒɨ̃ɲɛʦ̑/ (pn)
Laurens
  imię męskie;

Wellington (pn)
Wellington
  (geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii;

Wenecja /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja/ (pn)
Venetië
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;

Wenecja Euganejska /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska/ (pn)
Veneto
  (geografia, geograficzny) region we Włoszech;

Wener (pn)
Vänermeer
  (geografia, geograficzny) jezioro w południowo-zachodniej części Szwecji;

Wenezuela /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
Venezuela
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;

Wenus /ˈvɛ̃nus/ (pn)
Venus
  (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;

Wergiliusz /vɛrʲˈɟilʲjuʃ/ (pn)
Vergilius
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny, rzymski poeta;

Werona (pn)
Verona
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska;

Weronika /ˌvɛrɔ̃ˈɲika/ (pn)
Veronica
  imię żeńskie;

Wersal /ˈvɛrsal/ (pn)
Versailles
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miejscowość we Francji położona na zachód od Paryża, słynąca z rezydencji królów francuskich;

Wesołych Świąt /vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/ (interjection)
vrolijk kerstfeest, gelukkig kerstfeest, prettig kerstfeest, prettige kerstdagen
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia

Westfalia /vɛˈstfalʲja/ (pn)
Westfalen
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w zachodnich Niemczech;

Wetter /ˈvɛtːɛr/ (pn)
Vättermeer
  (geografia, geograficzny) jezioro w południowej Szwecji, drugie co do wielkości w tym kraju;

Wezera (pn)
Wezer
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, powstała z połączenia rzek Werry i Fuldy, uchodzi do Morza Północnego;

Wezuwiusz /vɛˈzuvʲjuʃ/ (pn)
Vesuvius
  (geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech;

Wełtawa /vɛwˈtava/ (pn)
Moldau
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby;

Wiedeń /ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/ (pn)
Wenen
  (geografia, geograficzny) stolica Austrii;

Wielka Brytania /ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/ (pn)
Groot Brittannië, Groot-Brittannië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
Groot-Brittannië
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;

Wielka Niedźwiedzica /ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Grote Beer
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;

Wielka Sobota (n)
Stille Zaterdag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sobota Wielkiego Tygodnia, obchodzona przez chrześcijan na pamiątkę złożenia Jezusa Chrystusa do grobu i jego zstąpienia do piekieł;

Wielkanoc /vʲjɛlˈkãnɔʦ̑/ (n)
Pasen, Paasfeest
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

Wielki Czwartek (n)
Witte Donderdag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę ostatniej wieczerzy;

Wielki Piątek /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
Goede Vrijdag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;

Wielki Post /ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst/ (n)
vastentijd
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie;

Wielki Tydzień /ˈvʲjɛlʲci ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
Goede Week
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie uroczysty czas upamiętniający ostatnie dni Chrystusa;

Wielki Wybuch /ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux/ (pn)
oerknal
  (astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata;

Wielkie Antyle /ˈvʲjɛlʲcɛ ãnˈtɨlɛ/ (pn)
Grote Antillen
  (geografia, geograficzny) część Antyli, archipelag na Oceanie Atlantyckim, w skład którego wchodzą Kuba, Haiti, Jamajka i Portoryko wraz z mniejszymi wyspami leżącymi u ich wybrzeży;

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie (pn)
Grote Meren
  (geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA;

Wielkie Księstwo Litewskie (pn)
Groothertogdom Litouwen
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie istniejące w latach 1240-1795;

Wielkie Księstwo Luksemburga (pn)
Groothertogdom Luxemburg
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Luksemburga jako państwa;

Wielkopolska /ˌvʲjɛlkɔˈpɔlska/ (n)
Groot-Polen
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowo-zachodniej Polsce;

Wielonarodowe Państwo Boliwia (pn)
Plurinationale Staat Bolivia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Boliwii

Wientian /ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/ (pn)
Vientiane
  (geografia, geograficzny) stolica Laosu;

Wietnam /ˈvʲjɛtnãm/ (pn)
Vietnam
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Wietnamczyk /vʲjɛtˈnãmʧ̑ɨk/ (n)
Vietnamees
  (etnografia, etnograficzny) obywatel Wietnamu, mieszkaniec Wietnamu, osoba narodowości wietnamskiej

Wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (pn)
kerstavond
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;

Wikipedia /ˌvʲiciˈpɛdʲja/ (pn)
Wikipedia
  (informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia

Wikisłownik /ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/ (pn)
Wikiwoordenboek, WikiWoordenboek, Wiktionary
  (neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;

Wikiźródła /ˌvʲiciʑˈrudwa/ (pn)
Wikisource
  wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wiktor /ˈvʲiktɔr/ (pn)
Victor
  imię męskie;

Wileńszczyzna /ˌvʲilɛ̃j̃ˈʃʧ̑ɨzna/ (pn)
Vilniusgebied
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region wokół Wilna, obejmujący w przybliżeniu obszar dawnego województwa wileńskiego;

Wilhelm /ˈvʲilxɛlm/ (pn)
Willem, Wim
  imię męskie;

Wilhelmina (pn)
Wilhelmina
  imię żeńskie;

Wilk /vʲilk/ (pn)
Wolf
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wilno /ˈvʲilnɔ/ (pn)
Vilnius
  (geografia, geograficzny) stolica Litwy;

Wincenty /vʲĩnˈʦ̑ɛ̃ntɨ/ (pn)
Vincent
  imię męskie;

Windhuk /ˈvʲĩntxuk/ (pn)
Windhoek
  (geografia, geograficzny) stolica Namibii;

Wisznu /ˈvʲiʃnu/ (pn)
Vishnoe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu

Wisła /ˈvʲiswa/ (pn)
Wijssel, Wijsel
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce;

Wniebowstąpienie (pn)
Hemelvaart
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie upamiętniające wstąpienie do nieba zmartwychwstałego Jezusa Chrystusa, obchodzone corocznie w 40. dniu od Zmartwychwstania Pańskiego (czwartek);

Wniebowzięcie (pn)
Maria-Hemelvaart
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przedmiot wiary chrześcijańskiej dotyczącej wzięcia do nieba z ciałem i duszą Najświętszej Maryi Panny
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie upamiętniające wzięcie Matki Boskiej do nieba;

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (pn)
Waterman
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;

Wogezy (n)
Vogezen
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie we wschodniej Francji;

Wojwodina (pn)
Vojvodina
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie;

Wolarz /ˈvɔlaʃ/ (pn)
Ossenhoeder
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Woroneż (pn)
Voronezj
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, nad rzeką o tej samej nazwie;

Wołga /ˈvɔwɡa/ (pn)
Wolga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wołoszczyzna (pn)
Walachije
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii;

Wołyń /ˈvɔwɨ̃ɲ/ (pn)
Wolynië
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy;

Woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (pn)
Voerman
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wrocław /ˈvrɔʦ̑waf/ (pn)
Wrocław, Wroclaw
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;

Wschodnie Wybrzeże (pn)
oostkust
  (geografia, geograficzny) wybrzeże nad Atlantykiem w Stanach Zjednoczonych

Wspólnota Bahamów (pn)
Gemenebest van de Bahama's
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahamów jako państwa

Wszystkich Świętych (n)
Allerheiligen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święto chrześcijańskie ku czci wszystkich świętych, obchodzone 1 listopada, a także dzień, w którym zwyczajowo odwiedza się groby bliskich zmarłych;

Wuhan /ˈvuxãn/ /ˈwuxãn/ (pn)
Wuhan
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Chinach, położone nad rzeką Jangcy, stolica prowincji Hubei;

Wybrzeże Kości Słoniowej /vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (pn)
Ivoorkust
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Wysoki Sądzie (interjection)
edelachtbare
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) forma zwracania się do sądu

Wyspa Bożego Narodzenia /ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (pn)
Christmaseiland
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Wyspa Księcia Edwarda /ˈvɨspa ˈcɕɛ̇̃ɲʨ̑a ɛdˈvarda/ (pn)
Prins Edwardeiland
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Wyspa Man /ˈvɨspa ˈmãn/ (pn)
Eiland Man
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne od Korony brytyjskiej (dependencja Korony brytyjskiej); jedna z wysp wchodząca w skład archipelagu Wysp Brytyjskich, położona na Morzu Irlandzkim;

Wyspa Wielkanocna (pn)
Paaseiland
  (geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;

Wyspy Brytyjskie /ˈvɨspɨ brɨˈtɨjsʲcɛ/ (pn)
Britse Eilanden
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy;

Wyspy Cooka /ˈvɨspɨ ˈkuka/ (pn)
Cookeilanden
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii;

Wyspy Kanaryjskie /ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/ (pn)
Canarische Eilanden
  (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)

Wyspy Marshalla /ˈvɨspɨ marˈʃala/ (pn)
Marshalleilanden
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro;

Wyspy Normandzkie /ˈvɨspɨ nɔrˈmãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Kanaaleilanden
  (geografia, geograficzny) grupa wysp w kanale La Manche;

Wyspy Owcze /ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ/ (pn)
Faeröer
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium autonomiczne Danii położone w archipelagu Wyspy Owcze (1.1)

Wyspy Salomona /ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/ (pn)
Salomonseilanden
  (administracja) (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca /ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
Sao Tomé en Principe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;

Węgier /ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/ (n)
Hongaar
  człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier

Węgierka /vɛ̃ŋʲˈɟɛrka/ (n)
Hongaarse
  osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier

Węgierska Republika Ludowa (pn)
Volksrepubliek Hongarije
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa państwa węgierskiego w latach 1949–1989;

Węgry /ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Hongarije
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Wężownik /vɛ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (pn)
Slangendrager
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Władywostok /ˌvwadɨˈvɔstɔk/ (pn)
Vladivostok
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Rosji nad Morzem Japońskim;

Włoch /vwɔx/ (n)
Italiaan
  człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch

Włochy /ˈvwɔxɨ/ (pn)
Italië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;

Włoszka /ˈvwɔʃka/ (n)
Italiaanse
  kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch

York (pn)
York
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii;

ZSRR /ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr/ (acronym)
USSR
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Zabulon (pn)
Zebulon
  imię męskie;

Zachariasz /zaˈxarʲjaʃ/ (pn)
Zecharja
  imię męskie;

Zachodni Brzeg /zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk/ (pn)
Westelijke Jordaanoever
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael;

Zachodnie Wybrzeże (pn)
westkust
  (geografia, geograficzny) wybrzeże nad Pacyfikiem w Stanach Zjednoczonych

Zagrzeb /ˈzaɡʒɛp/ (pn)
Zagreb
  (geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;

Zagłębie Ruhry (pn)
Ruhrgebied
  (geografia, geograficzny) region przemysłowy w Niemczech, nad rzeką Ruhrą;

Zalew Wiślany (pn)
Wislahaf
  (geografia, geograficzny) zalew Morza Bałtyckiego, odcięty przez Mierzeję Wiślaną od Zatoki Gdańskiej;

Zambia /ˈzãmbʲja/ (pn)
Zambia
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Zaratusztra /ˌzaraˈtuʃtra/ (pn)
Zarathoestra
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) twórca zaratusztrianizmu;

Zatoka Adeńska (pn)
Golf van Aden
  (geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią;

Zatoka Bengalska /zaˈtɔka bɛ̃ŋˈɡalska/ (pn)
Golf van Bengalen
  (geografia, geograficzny) zatoka nad Oceanem Indyjskim;

Zatoka Biskajska /zaˈtɔka bʲiˈskajska/ (pn)
Golf van Biscaje
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji;

Zatoka Botnicka /zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka/ (pn)
Botnische Golf
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią;

Zatoka Fińska /zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/ (pn)
Finse Golf
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;

Zatoka Genueńska (pn)
Golf van Genua
  (geografia, geograficzny) zatoka na północnym skraju Morza Liguryjskiego;

Zatoka Gwinejska (pn)
Golf van Guinee
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez;

Zatoka Hudsona (pn)
Hudsonbaai
  (geografia, geograficzny) zatoka w Ameryce Północnej, głęboko wcinająca się w kontynent, oblewa północne wybrzeża Kanady;

Zatoka Kalifornijska (pn)
Golf van Californië
  (geografia, geograficzny) zatoka na wschodnim Pacyfiku, rozpościerająca się wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża Meksyku;

Zatoka Meksykańska /zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/ (n)
Golf van Mexico
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;

Zatoka Neapolitańska (pn)
Golf van Napels
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;

Zatoka Perska /zaˈtɔka ˈpɛrska/ (pn)
Perzische Golf
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem;

Zatoka Ryska (pn)
Golf van Riga
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią;

Zatoka Tajlandzka /zaˈtɔka tajˈlãnʦ̑ka/ (pn)
Golf van Thailand
  (geografia, geograficzny) rozległa, płytka zatoka zachodniej części Oceanu Spokojnego, w południowo-zachodniej części Morza Południowochińskiego;

Zatoka Tarencka (pn)
Golf van Tarente
  (geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Włoch, między Półwyspem Salentyńskim i Półwyspem Kalabryjskim;

Zatoka Triesteńska (pn)
Golf van Triëst
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej;

Zegar /ˈzɛɡar/ (pn)
Slingeruurwerk
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Zelandia /zɛˈlãndʲja/ (pn)
Zeeland
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii;
Seeland
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii;

Zesłanie Ducha Świętego (pn)
Pinksteren
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone pięćdziesiąt dni po Wielkanocy, w którym wspomina się zstąpienie Ducha Świętego na Maryję i Apostołów

Zeus /ˈzɛus/ (pn)
Zeus
  (mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 5731;

Ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (pn)
Aarde, aarde
  (astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Ziemia Obiecana /ˈʑɛ̃mʲja ˌɔbʲjɛˈʦ̑ãna/ (pn)
Beloofde Land
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według Biblii terytorium, które Bóg obiecał Abrahamowi i jego potomkom, Kanaan;

Ziemia Święta (pn)
Heilige Land
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsca w Palestynie opisane w Nowym Testamencie, gdzie urodził się, żył i umarł Jezus Chrystus;

Zimbabwe /zʲĩmˈbabvɛ/ (pn)
Zimbabwe
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;

Zjednoczone Emiraty Arabskie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Verenigde Arabische Emiraten
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Zjednoczone Królestwo /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/ (pn)
Verenigd Koninkrijk
  (geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ ˈvʲjɛlʲcɛ̇j brɨˈtãɲji ˌː‿ːrˈlãndʲji puwˈnɔʦ̑nɛj/ (pn)
Verenigd Koninkrijk van Groot-Brittannië en Noord-Ierland
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) nazwa państwa leżącego w Europie Zachodniej składającego się z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej;

Zofia /ˈzɔfʲja/ (pn)
Sofia
  imię żeńskie;

Zurych (pn)
Zürich
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;

Związek Australijski (pn)
Gemenebest Australië
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Australii jako państwa

Związek Niemiecki (pn)
Duitse Bond, Duitse Confederatie
  (historia, historyczny, historycznie) konfederacja państw niemieckich i wolnych miast, utworzona na kongresie wiedeńskim w 1815 roku;

Związek Radziecki /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (pn)
Sovjet-Unie
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix/ (pn)
Unie van Socialistische Sovjet Republieken, Unie van Socialistische Sovjetrepublieken
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;

Zygmuntowski (possessiveAdjective)
Sigismund -
  taki, który należy do Zygmunta

a /a/ (conjunction)
en
  …uzupełniania

a cappella (adj)
a capella
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu;

a cappella (adv)
a capella
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu

a kuku /a‿ˈkuku/ (interjection)
kiekeboe
  (infantylnie) …używana podczas nagłego pojawienia się

a psik /a‿ˈpʲɕik/ (interjection)
hatsjie
  …naśladująca dźwięk wydawany podczas kichania

a- /a/ (prefix)
a-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na zaprzeczenie lub brak jakiejś cechy

a-moll /ˈa‿mɔl/ (n)
a-klein
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku a (w zapisie nutowym bez znaków przykluczowych);

aak /ˈaːk/ (n)
aak
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płasko zbudowany, jednomasztowy żaglowiec, zaokrąglony na obydwu końcach, używany do początków XX w. wyłącznie na kanałach holenderskich i Renie jako środek transportowy;

aam (n)
aam
  dawna niemiecka i holenderska miara objętości cieczy;

ab intra (adv)
insider-
  od wewnątrz

abaja /aˈbaja/ (n)
aba
  (krawiectwo) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wierzchnie okrycie noszone w krajach muzułmańskich;

abaka /aˈbaka/ (n)
abaca
  (włókiennictwo) lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie;

abakus /aˈbakus/ (n)
abacus
  (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;
  przyrząd do liczenia w postaci deski z rowkami na poszczególne rodzaje jednostek liczbowych, używany przez starożytnych Greków i Rzymian, także w zachodniej Europie do XVIII w.; pierwowzór liczydeł;

abandon /aˈbãndɔ̃n/ (n)
achterlating
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (morski) zrzeczenie się na rzecz ubezpieczyciela praw do statku, który stracił swoją wartość handlową;

abandonware (n)
abandonware
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie komputerowe, które nie jest dłużej wspierane ani reklamowane, uważane za porzucone przez jego twórców;

abatacept /ˌabaˈtaʦ̑ɛpt/ (n)
abatacept
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek biologiczny o działaniu immunosupresyjnym, rekombinowane rozpuszczalne białko fuzyjne;

abaza (n)
Abazijns
  język abazyński

abazja /aˈbazʲja/ (n)
abasie
  (medycyna, medyczny) utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego;

abażur /aˈbaʒur/ (n)
kap, lampekap
  osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

abchaski /apˈxasʲci/ (adj)
Abchazisch
  związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców

abchaski /apˈxasʲci/ (n)
Abchazisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Abchazji;

abdest /ˈabdɛst/ (n)
woedoe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nazwa rytualnych obmywań u muzułmanów, bez których nie wolno odprawiać zwykłych pięciu modlitw dziennych;

abdukcja /abˈdukʦ̑ʲja/ (n)
abductie
  (fizjologia, fizjologiczny) odchylenie kończyny od osi ciała;

abdykacja /ˌabdɨˈkaʦ̑ʲja/ (n)
abdicatie
  zrzeczenie się władzy, rezygnacja monarchy z tronu; ; (zobacz) też abdykacja w Encyklopedii staropolskiej

abdykować /ˌabdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
abdiceren
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

aberracja /ˌabɛrˈraʦ̑ʲja/ /ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja/ (n)
aberratie
  (astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;
  (erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;
  (optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne;

abiotyczny /ˌabʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
abiotisch
  nieożywiony

ablacja /abˈlaʦ̑ʲja/ (n)
ablatie
  (astronautyka, astronautyczny) niszczenie materiału powierzchniowego w komorze zapłonowej statku kosmicznego podczas jego wejścia w atmosferę
  (astronautyka, astronautyczny) sposób chłodzenia powierzchni statków kosmicznych, umożliwiający im przekraczanie bariery cieplnej w czasie powrotu na Ziemię
  (astronomia, astronomiczny) niszczenie warstw powierzchniowych meteorytu podczas przejścia przez atmosferę
  (geologia, geologiczny) ablacja deszczowa: spłukiwanie zwietrzeliny skalnej przez spływające po stoku wody opadowe
  (geologia, geologiczny) niszczenie powierzchni lądu albo lodowca wskutek działania czynników zewnętrznych
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie (całkowite lub częściowe) jakiegoś organu, tkanek lub ciała obcego

ablucja /abˈluʦ̑ʲja/ (n)
ablutie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rytualne obmycie;

ablutomania /ˌablutɔ̃ˈmãɲja/ (n)
wasdwang
  (medycyna, medyczny) chorobliwie częste mycie rąk;

abolicjonizm /ˌabɔlʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
abolitionisme
  (historia, historyczny, historycznie) ruch polityczny w Stanach Zjednoczonych, który dążył do zniesienia niewolnictwa;

abominacja /ˌabɔ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
abominatie
  (książkowy) obrzydzenie, wstręt, odraza

abonament /ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt/ (n)
abonnement
  regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);
  regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism

abonent /aˈbɔ̃nɛ̃nt/ (n)
abonnee
  osoba płacąca stałą opłatę, abonament;

abonować /ˌabɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
geabonneerd zijn op, abonneren
  korzystać z abonamentu – usługi otrzymywania produktu w zamian za uiszczanie regularnej opłaty

aboralny /ˌabɔˈralnɨ/ (adj)
aboraal
  (biologia, biologiczny) przeciwgębowy, leżący po przeciwnej stronie ciała w stosunku do oralnego

aborcja /aˈbɔrʦ̑ʲja/ (n)
abortus
  (medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

aborcyjny /ˌabɔrˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
abortus-
  (książkowy) związany z aborcją

abordaż /aˈbɔrdaʃ/ (n)
enteren
  (morski) (historia, historyczny, historycznie) sposób walki morskiej polegający na zetknięciu się dwóch okrętów i prowadzeniu walki wręcz na ich pokładach w celu zdobycia wrogiego okrętu lub jego późniejszego zatopienia;

aborygeński (adj)
inheems
  związany z Aborygenami, dotyczący Aborygenów
  związany z pierwotnymi mieszkańcami danego miejsca

absencja /apˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
(arbeids)verzuim
  nieobecność w danym miejscu, zwłaszcza w pracy

absolucja /ˌapsɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
absolutie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) rozgrzeszenie, zdjęcie klątwy kościelnej, odpuszczenie grzechów;
  (przestarzałe, przestarzały) uwolnienie, wyrok sądowy uwalniający oskarżonego

absolutnie /ˌapsɔˈlutʲɲɛ/ (adv)
absoluut
  całkowicie, niezależnie od niczego, niedopuszczając wyjątków

absolutny /ˌapsɔˈlutnɨ/ (adj)
absoluut
  (filozofia, filozoficzny) istniejący obiektywnie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oparty na zasadach absolutyzmu lub rządzący według tych zasad
  całkowity, zupełny, bezwzględny
  niekwestionowany

absolutyzm /ˌapsɔˈlutɨsm̥/ (n)
absolutisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;

absolwent /apˈsɔlvɛ̃nt/ (n)
afgestudeerde
  osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs;

absorbancja (n)
absorptie
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna, współczynnik pochłaniania światła

absorbat /apˈsɔrbat/ (n)
geabsorbeerde stof
  (chemia, chemiczny) składnik gazowy pochłaniany przez absorbent podczas absorpcji

absorbować /ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑/ (v)
absorberen
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie
  (przenośnie, przenośnia) całkowicie pochłaniać czyjeś myśli, uwagę, czas; zajmować kogoś

absorpcja /apˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
absorptie
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;
  (optyka, optyczny) proces pochłaniania energii fali przez ciało;

abstrahować /ˌapstraˈxɔvaʨ̑/ (v)
abstraheren
  (filozofia, filozoficzny) dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego

abstrakcja /apsˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
abstract kunstwerk, abstractie
  (sztuka) kompozycja barw i kształtów bez widocznego związku z rzeczywistością;
abstractie
  nierealny pogląd
  pojęcie ogólne

abstrakcjonistyczny /ˌapstrakʦ̑ʲjɔ̇̃ɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
abstractionistisch
  (sztuka) związany z abstrakcjonizmem

abstrakcjonizm /ˌapstrakˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
abstracte kunst
  (sztuka) kierunek w sztuce XX wieku, w którym charakterystyczne jest wyeliminowanie wszelkich bezpośrednich odniesień do form lub przedmiotów obserwowanych w naturze;

abstrakcyjny /ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
abstract
  nie mający związku z rzeczywistością

abstynencja /ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
abstinentie
  (medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

abstynent /apsˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
geheelonthouder
  osoba nie pijąca napojów alkoholowych

absurdalny /ˌapsurˈdalnɨ/ (adj)
absurd
  nie podlegający logicznemu wyjaśnieniu
  (potocznie, potoczny) ogromny

abulia /aˈbulʲja/ (n)
willoosheid
  (medycyna, medyczny) chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji

aceton /aˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
aceton
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

acetylen /ˌaʦ̑ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
acetyleen
  (chemia, chemiczny) (zobacz) etyn

acetylocholina (n)
acetylcholine
  (biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik występujący u ludzi i zwierząt, ester kwasu octowego i choliny;

achromatyczny (adj)
achromatisch
  (fizyka, fizyczny) o układzie optycznym: niedający rozczepienia na barwy widmowe

achtersztag (n)
achterstag
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stalowa lina biegnąca od topu masztu do rufy, zapobiegająca wyginaniu się masztu do przodu;

adamaszek /ˌadãˈmaʃɛk/ (n)
damast
  (włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej

adaptacja /ˌadapˈtaʦ̑ʲja/ (n)
adaptatie
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmu do nowych warunków;
  (psychologia, psychologiczny) przystosowanie się do nowej sytuacji
  dostosowanie się organów do sytuacji
  efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1)
  przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka

adapter /aˈdaptɛr/ (n)
grammofoon
  (technologia, technika, techniczny) główka odtwarzająca w gramofonie elektrycznym, zastępująca membranę – wkładka gramofonowa

adekwatny /ˌadɛˈkfatnɨ/ (adj)
adequaat, evenredig, passend
  dokładnie czemuś odpowiadający

adenina (n)
adenine
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe;

adenotomia (n)
adenotomie
  (medycyna, medyczny) chirurgiczny zabieg laryngologiczny polegający na usunięciu lub ścięciu przerośniętego migdałka gardłowego;

adenozynotrójfosforan (n)
adenosinetrifosfaat
  (biochemia, biochemiczny) nukleotyd adeninowy zbudowany z trzech reszt kwasu ortofosforowego, reszty adeninowej i rybozy;

adhan (n)
ezan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny)muzułmańskie wezwanie do modlitwy, wygłaszane m.in. przez muezina z minaretu;

adiabatyczny (adj)
adiabatisch
  (fizyka, fizyczny) taki, który przebiega bez wymiany ciepła z otoczeniem

administracja /ˌadmʲĩɲiˈstraʦ̑ʲja/ (n)
administratie
  kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.
  system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie;

administracyjny /ˌadmʲĩɲistraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
administratief
  związany z administracją i administrowaniem

administrator /ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/ (n)
administrateur
  osoba zarządzająca czymś

admiralicja /ˌadmʲiraˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
admiraalschap
  budynek mieszący admiralicję (1.1)
  korpus admirałów
  władze naczelne marynarki wojennej

admirał /adˈmʲiraw/ (n)
admiraal
  (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych

admitancja (n)
admittantie
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna będąca odwrotnością impedancji, całkowita przewodność elektryczna w obwodach prądu przemiennego;

adobe (n)
leem
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) suszona na słońcu, niewypalana cegła

adopcja /aˈdɔpʦ̑ʲja/ (n)
adoptie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne;

adoptować /ˌadɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
aannemen
  dokonywać / dokonać adopcji

adorant (n)
adorant
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w sztuce sakralnej postać klęcząca u stóp Chrystusa lub Maryi w geście uwielbienia;

adorator /ˌadɔˈratɔr/ (n)
aanbidder
  mężczyzna zabiegający o względy kobiety

adorować /ˌadɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
aanbidden
  uwielbiać kogoś, zachwycać się kimś, otaczać go uwielbieniem

adrenalina /ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/ (n)
adrenaline
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

adres /ˈadrɛs/ (n)
adres
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

adresat /aˈdrɛsat/ (n)
ontvanger
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) osoba, do której ktoś wysyła list, przesyłkę itp.

adresować /ˌadrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
adresseren
  umieszczać adres na liście, przesyłkę

adret (n)
zonzijde
  (geografia, geograficzny) stok góry lub wzgórza będący bardziej nasłoneczniony w stosunku do przeciwnego stoku tego samego wzniesienia bądź pasma górskiego;

adriatycki (adj)
adriatisch
  dotyczący Adriatyku, związany z Adriatykiem (Morzem Adriatyckim)

adwent /ˈadvɛ̃nt/ (n)
advent
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej

adwokat /adˈvɔkat/ (n)
advocaat
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;

adwokat diabła /adˈvɔkad ˈdʲjabwa/ (n)
advocaat van de duivel
  (kościelny) (potocznie, potoczny) duchowny, który w Kościele katolickim podczas procesu beatyfikacyjnego lub kanonizacyjnego, ma za zadanie wyszukiwać przyczyn przeciw wyniesieniu na ołtarze

aeracja /ˌaɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
aëratie
  napowietrzanie;

aerobik /ˌaɛˈrɔbʲik/ (n)
aerobics
  forma ćwiczeń wykonywana w rytm muzyki;

aerobiologia /ˌaɛrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
aerobiologie
  nauka zajmująca się badaniem cząsteczek biologicznych znajdujących się w powietrzu atmosferycznym;

aerodynamiczny /ˌaɛrɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
aerodynamisch
  (fizyka, fizyczny) związany z aerodynamiką

aerodynamika /ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
aerodynamica
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;
  (potocznie, potoczny) własności aerodynamiczne ciała

aerograf (n)
airbrush
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie malarskie rozpylające farbę za pomocą sprężonego powietrza;

aerologia /ˌaɛrɔˈlɔɟja/ (n)
aerologie
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem górnych warstw atmosfery;

aerostat /ˌaɛˈrɔstat/ (n)
ballon
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny lżejszy od powietrza, które sobą wypiera;

aerostatyka (n)
aerostatica
  (fizyka, fizyczny) nauka o równowadze gazów i zanurzonych w nich ciałach stałych

aerożel /ˌaɛˈrɔʒɛl/ (n)
aerogel
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) porowaty, ultralekki materiał będący rodzajem sztywnej piany o wyjątkowo małej gęstości;

afarski (adj)
Afar
  (etnografia, etnograficzny) (geografia, geograficzny) dotyczący Afaru lub jego mieszkańców

afarski (n)
Afar
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Afarze;

afazja /aˈfazʲja/ (n)
afasie
  (medycyna, medyczny) zaburzenia mowy lub rozumienia mowy na skutek uszkodzenia mózgu;

afereza /ˌafɛˈrɛza/ (n)
aferese
  (językoznawstwo, językoznawczy) zanik głoski lub głosek w wyrazie;

affidavit (n)
affidavit
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dobrowolne, urzędowe, pisemne oświadczenie pod przysięgą

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (adj)
Afghaans
  odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistanu

afrikaans (n)
Afrikaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język afrykanerski

afro /ˈafrɔ/ (n)
afrokapsel
  rodzaj fryzury w formie kuli z napuszonych, drobno skręconych loczków;

afro- /ˈafrɔ/
Afro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Afryką

afroamerykański (adj)
Afrikaans-Amerikaans
  dotyczący Afroamerykanów, czarnoskórych mieszkańców Stanów Zjednoczonych

afrodyzjak /ˌafrɔˈdɨzʲjak/ (n)
afrodisiacum
  (medycyna, medyczny) środek (roślina, lek itp.) pobudzający popęd seksualny, wzmagający potencję lub doznania erotyczne;

afrykanerski /ˌafrɨkãˈnɛrsʲci/ (n)
Afrikaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;

afrykanizacja (n)
afrikanisering
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przejmowania przez rdzennych Afrykanów kontroli nad niektórymi obszarami Afryki i wypierania z nich białych

afrykanizować (v)
afrikaniseren
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać afrykańskość, przymuszać kogoś do zostania Afrykaninem, zmieniać coś na afrykańskie

afrykański /ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
Afrikaans
  związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

agat /ˈaɡat/ (n)
agaat
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;

ageizm (n)
leeftijdsdiscriminatie
  (socjologia, socjologiczny) niechęć, prześladowanie lub dyskryminacja kogoś z powodu jego wieku;

agencja /aˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
agentuur
  firma świadcząca różne usługi

agencja reklamowa (n)
reclamebureau
  (ekonomia, ekonomiczny) firma zajmująca się reklamą;

agent /ˈaɡɛ̃nt/ (n)
agent, vertegenwoordiger
  przedstawiciel jakiejś firmy

agitować /ˌaɟiˈtɔvaʨ̑/ (v)
agiteren
  zjednywać zwolenników dla jakiejś sprawy, idei

aglomeracja (n)
agglomeratie
  (urbanistyka, urbanistyczny) zespół miast i osiedli, skupionych na względnie małym obszarze, zazwyczaj wokół dużego miasta lub ośrodka przemysłowego;

aglutynacyjny (adj)
agglutinerend
  (językoznawstwo, językoznawczy) taki, który tworzy wyrazy pochodne przez zlepianie słów, a nie na drodze odmiany

agnat /ˈaɡnat/ (n)
familielid van vaderskant
  (dawniej, dawny) krewny w linii męskiej

agnostycyzm /ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
agnosticisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

agnostyczny /ˌaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
agnostisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z agnostycyzmem lub agnostykami
  (informatyka, informatyczny) niezależny od platformy, na której jest uruchomiony

agnostyk /aˈɡnɔstɨk/ (n)
agnosticus
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu

agogika (n)
agogiek
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielkie odchylenia i zmiany w tempie i rytmie wykonywanego utworu muzycznego, uzasadnione interpretacją muzyczną wykonawcy

agonia /aˈɡɔ̃ɲja/ (n)
agonie
  stan bezpośrednio poprzedzający zgon;
  (przenośnie, przenośnia) pogorszenie się stanu czegoś prowadzące do upadku

agorafobia /ˌaɡɔraˈfɔbʲja/ (n)
agorafobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

agoryzm (n)
agorisme
  bojkot państwa; zwłaszcza motywowany libertarianizmem lewoskrętnym i dążący do anarchistycznej rewolucji

agramatyzm (n)
agrammatisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) (medycyna, medyczny) rodzaj afazji, niezdolność do prawidłowego łączenia wyrazów w zdania;

agregat /aˈɡrɛɡat/ (n)
aggregaat
  (technologia, technika, techniczny) zespół różnych maszyn połączonych ze sobą na stałe w celu wykonywania określonej pracy, stanowiących przez to jedno nowe urządzenie robocze

agresja /aˈɡrɛsʲja/ (n)
agressie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne;
  (psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;

agrest /ˈaɡrɛst/ (n)
kruisbes, klapbes
  (spożywczy) owoc agrestu (1.1)

agresywnie (adv)
agressief
  w sposób agresywny

agronomia /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
agronomie
  (rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;

aha /ˈaxa/ (interjection)
ah
  …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia

ahoj /aˈxɔj/ (interjection)
ahoi
  pozdrowienie, zawołanie, okrzyk mający zwrócić uwagę; słowo używane zwykle wśród marynarzy i żeglarzy

ais (n)
aïs
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk a podwyższony o półton;

ajatollah /ˌajaˈtɔlːax/ (n)
ayatollah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wysoki tytuł znawcy teologii i prawa w szyizmie imamickim;

ajran (n)
ayran
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli;

ajurweda /ˌajurˈvɛda/ (n)
ayurveda
  (medycyna, medyczny) (starożytność) system medycyny indyjskiej rozwinięty w starożytności

ajwar (n)
ajvar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bałkańska pasta przyrządzana z papryki, bakłażanów i pomidorów;

akacja /aˈkaʦ̑ʲja/ (n)
acacia
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju (1.1)

akademia /ˌakaˈdɛ̃mʲja/ (n)
academie
  (edukacja, edukacyjny) szkoła wyższa;
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) instytucja, towarzystwo naukowe

akademicki /ˌakadɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
academisch
  (edukacja, edukacyjny) dotyczący uczelni wyższej, studiów i studentów
  zgodny z określonymi, utartymi wzorami

akademik /ˌakaˈdɛ̃mʲik/ (n)
slaapcel
  (studencki) dom akademicki;

akadyjski (adj)
Akkadisch
  dotyczący Akadu lub/i państwa akadyjskiego

akadyjski (n)
Akkadisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki, używany w Mezopotamii od połowy III tysiąclecia p.n.e. do początków I tysiąclecia n.e.;

akalkulia /ˌakalˈkulʲja/ (n)
acalculie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie zdolności procesów liczenia;

akapit /aˈkapʲit/ (n)
alinea
  fragment tekstu rozpoczynający się od nowego wiersza;

akcent /ˈakʦ̑ɛ̃nt/ (n)
accent
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wyraźniejsze, silniejsze podkreślenie jakiegoś dźwięku lub współbrzmienia;

akceptować /ˌakʦ̑ɛpˈtɔvaʨ̑/ (v)
aanvaarden
  aprobować coś

akcja /ˈakʦ̑ʲja/ (n)
aandeel, actie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);

akcyza /akˈʦ̑ɨza/ (n)
accijns
  (ekonomia, ekonomiczny) rodzaj podatku pośredniego nakładanego na niektóre towary celem ograniczenia ich konsumpcji;

aklamacja /ˌaklãˈmaʦ̑ʲja/ (n)
met algemene instemming
  jednogłośny wybór, uznanie czegoś

aklimatyzacja (n)
aanpassing
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmów roślinnych i zwierzęcych do nowego środowiska;

akmeizm (n)
acmeïsme
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przeciwstawiający się symbolizmowi modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku;

akolada (n)
accolade
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (drukarstwo, drukarski) pionowa linia lub klamra łącząca pięciolinie, na których notuje się partie instrumentów lub głosów jednego utworu wykonywane jednocześnie;

akolita /ˌakɔˈlʲita/ (n)
acoliet
  (kościelny) osoba, której udzielono posługi akolitatu;

akomodacja /ˌakɔ̃mɔˈdaʦ̑ʲja/ (n)
accommodatie
  (medycyna, medyczny) dostosowanie się układu optycznego oka do ostrego widzenia

akompaniament /ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt/ (n)
begeleiding
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii;

akompaniator /ˌakɔ̃mpãˈɲatɔr/ (n)
begeleider
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca akompaniamentu

akompaniować /ˌakɔ̃mpãˈɲɔvaʨ̑/ (v)
begeleiden
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalnie towarzyszyć głównej partii, wykonywać jej tło

akord /ˈakɔrt/ (n)
akkoord
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;

akordeon /ˌakɔrˈdɛɔ̃n/ (n)
accordeon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

akredytacja (n)
accreditatie
  oficjalna zgoda potrzebna dziennikarzom lub dyplomatom do wykonywania swoich zadań w danym miejscu

akredytować (v)
accrediteren
  udzielać akredytacji

akrobata /ˌakrɔˈbata/ (n)
acrobaat
  człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie

akrobatyczny (adj)
acrobatisch
  związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki

akrofobia /ˌakrɔˈfɔbʲja/ (n)
hoogtevrees
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;

akromegalia (n)
acromegalie
  (medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;

akropol /aˈkrɔpɔl/ (n)
akropolis
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: osiedle, część miasta znajdująca się na wzgórzu, górne miasto

akroterion (n)
akroterion
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjny element na szczycie i krańcach frontonu wykonany z terakoty, kamienia lub brązu

aksamit /aˈksãmʲit/ (n)
fluweel
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

aksamitka /ˌaksãˈmʲitka/ (n)
afrikaantje
  (botanika, botaniczny) Tagetes, kwitnąca roślina ozdobna;

aksjologiczny (adj)
aangaande de waardentheorie
  (filozofia, filozoficzny) związany z aksjologią, dotyczący aksjologii

aksjomat /akˈsʲjɔ̃mat/ (n)
axioma
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;

aksjomatyczny /ˌaksʲjɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
axiomatisch
  oparty na aksjomatach

akson /ˈaksɔ̃n/ (n)
axon
  (biologia, biologiczny) nitkowate przedłużenie komórki nerwowej;

akt /akt/ (n)
naakt
  (sztuka) (fotografia) zdjęcie lub obraz nagiej modelki lub modela;
akte
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) część sztuki teatralnej;
  czyn, działanie
  (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędowy lub prawny dokument

akt urodzenia /ˈakt ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
geboorteakte
  akt stanu cywilnego stwierdzający fakt narodzin dziecka;

aktor /akˈtɔʒɨ/ /ˈaktɔr/ (n)
acteur
  osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

aktorka /akˈtɔrka/ (n)
actrice
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

aktualny /ˌaktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
actueel
  dotyczący teraźniejszości

aktuariusz (n)
actuaris
  (ekonomia, ekonomiczny) specjalista z zakresu matematyki finansowej, obliczania ryzyka oraz wyceny projektów finansowych;

aktyn /ˈaktɨ̃n/ (n)
actinium
  (chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

aktywa (n)
activa
  (księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

aktywizm (n)
activisme
  czynna postawa; bycie aktywnym

aktywność /akˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
activiteit
  działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału

aktywny /akˈtɨvnɨ/ (adj)
actief
  biorący w czymś żywy udział, przejawiający inicjatywę; czynny; działający
  (chemia, chemiczny) zdolny do reakcji chemicznej lub przyspieszający ją

akumulacja (n)
accumulatie, opeenhoping
  (książkowy) gromadzenie lub nagromadzenie się czegoś

akumulator /ˌakũmuˈlatɔr/ (n)
accu, accumulator
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)

akumulować (v)
vermeerderen
  dokonywać akumulacji

akupresura /ˌakuprɛˈsura/ (n)
acupressuur
  (medycyna, medyczny) wywodząca się z Chin tradycyjna metoda leczenia polegająca na naciskaniu, masowaniu i opukiwaniu ciała;

akupunktura /ˌakupũŋkˈtura/ (n)
acupunctuur
  (medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;

akustyczny (adj)
akoestisch
  odnoszący się do zjawisk dźwiękowych

akustyka (n)
akoestiek
  (fizyka, fizyczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) warunki wnętrza decydujące o rozchodzeniu się w nim dźwięków
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki, nauka o dźwięku i rozchodzeniu się fal sprężystych w różnych ośrodkach

akwaforta /ˌakfaˈfɔrta/ (n)
ets
  (sztuka) grafika wykonana techniką akwaforty (1.1)
  (sztuka) technika trawienia płyt z naniesionym rysunkiem i wykonywania z nich odbitek;

akwakultura /ˌakfakulˈtura/ (n)
aquacultuur
  (ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego;

akwamaryn /ˌakfãˈmarɨ̃n/ (n)
aquamarijn
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;

akwarela /ˌakfaˈrɛla/ (n)
aquarel
  (sztuka) rozpuszczalna w wodzie farba stosowana w malarstwie

akwarium /aˈkfarʲjũm/ (n)
aquarium
  duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę

akwedukt /aˈkfɛdukt/ (n)
aquaduct
  kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

akwizgranka (n)
Aakse
  mieszkanka Akwizgranu

akwizgrańczyk (n)
Akenaar
  mieszkaniec Akwizgranu; ktoś pochodzący z Akwizgranu

akwizgrański (adj)
Aaks
  związany z Akwizgranem, pochodzący z Akwizgranu

akwizycja (n)
acquisitie
  (handel, handlowy) pozyskiwanie klientów, zbieranie zamówień w imieniu danej firmy

akwizytor /ˌakfʲiˈzɨtɔr/ (n)
acquisiteur
  osoba trudniąca się akwizycją

al dente /ˈal ˈdɛ̃ntɛ/ (adj)
al dente
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półtwardy, nierozgotowany, nie za miękki

alabaster /ˌalaˈbastɛr/ (n)
albast
  (mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;

alabastrowy /ˌalabaˈstrɔvɨ/ (adj)
albasten
  dotyczący alabastru, zrobiony z alabastru
  (książkowy) przypominający alabaster barwą, gładkością i delikatnością

alanina /ˌalãˈɲĩna/ (n)
alanine
  (biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

alarm /ˈalarm/ (n)
alarm
  sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem

alba /ˈalba/ (n)
albe
  długa biała szata liturgiczna księży katolickich;

albatros /alˈbatrɔs/ (n)
albatros
  (ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

albański /alˈbãj̃sʲci/ (adj)
Albanees
  związany z Albanią, dotyczący Albanii

albański /alˈbãj̃sʲci/ (n)
Albanees
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany przez Albańczyków;

albedo /alˈbɛdɔ/ (n)
albedo
  (fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;

albinizm /alˈbʲĩɲism̥/ (n)
albinisme
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;
  (botanika, botaniczny) brak chlorofilu

albinos /alˈbʲĩnɔs/ (n)
albino
  (medycyna, medyczny) człowiek dotknięty albinizmem (niedoborem pigmentu w skórze)

albit /ˈalbʲit/ (n)
albiet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy;

albo /ˈalbɔ/ (conjunction)
of
  …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

album /ˈalbũm/ (n)
album
  zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.

alchemia /alˈxɛ̃mʲja/ (n)
alchemie
  przednaukowa dziedzina wiedzy mająca na celu odkrycie sposobu przemiany metali nieszlachetnych w złoto i wynalezienie leku przedłużającego życie;

alchemik /alˈxɛ̃mʲik/ (n)
alchemist
  osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu

aldosteron /ˌaldɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
aldosteron
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (conjunction)
maar
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego

alef /ˈalɛf/ (n)
alef
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwsza litera alfabetów semickich: m.in. fenickiego, aramejskiego, arabskiego (ا), hebrajskiego (א), syryjskiego (ܐ);

alegoria /ˌalɛˈɡɔrʲja/ (n)
allegorie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

alegoryczny /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
allegorisch
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny

aleja /aˈlɛja/ (n)
laan, weg
  droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

aleksandryt (n)
alexandriet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;

alemański (n)
Alemannisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka (względnie dialektu) używanego w Szwabii, Badenii, Alzacji i niemieckojęzycznej części Szwajcarii

alembik /aˈlɛ̃mbʲik/ (n)
alambiek
  (dawniej, dawny) sprzęt laboratoryjny w postaci szklanego lub metalowego naczynia – zbiornika, zakończonego szyjką, w której osadzano korek lub specjalną głowicę z wychodzącą z niej zagiętą rurką; służy do destylacji; ; (zobacz) też alembik w Encyklopedii staropolskiej

alergen /aˈlɛrɡɛ̃n/ (n)
allergeen
  (medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;

alergia /aˈlɛrʲɟja/ (n)
allergie
  (medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;

alergiczny /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
allergisch
  związany z alergią

alergik /aˈlɛrʲɟik/ (n)
man met een allergie
  osoba uczulona na działanie alergenów

alergologia /ˌalɛrɡɔˈlɔɟja/ (n)
allergologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się badaniem, leczeniem i zapobieganiem alergii;

aleucki (adj)
Aleoetisch
  związany z Aleutami (Wyspami Aleuckimi) lub Aleutami (ludźmi)

alfa /ˈalfa/ (n)
alfa
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;

alfabet /alˈfabɛt/ (n)
alfabet, abc
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;

alfabetyczny /ˌalfabɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
alfabetisch
  ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie
  odnoszący się do alfabetu, związany z alfabetem

alfanumeryczny (adj)
alfanumeriek
  (informatyka, informatyczny) zawierający lub wykorzystujący litery i cyfry

algebra /alˈɡɛbra/ (n)
algebra
  jeden z działów matematyki;

algebraiczny (adj)
algebraïsch
  dotyczący algebry

algierski /alʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
Algerijns
  odnoszący się do państwa Algieria

algijski (adj)
Algisch
  (etnografia, etnograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący autochtonicznych ludów (Indian) północnej części Ameryki Północnej

algorytm /algɔˈrɨtmɨ/ /alˈɡɔrɨtm̥/ (n)
algoritme
  sposób postępowania w określonej sytuacji, przepis;

algorytmiczny (adj)
algoritmisch
  związany z algorytmami, algorytmiką, dotyczący algorytmów, algorytmiki

alibi /aˈlʲibʲi/ (n)
alibi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) niezbity dowód czyjejś nieobecności w miejscu przestępstwa w czasie jego popełnienia;

alienacja /ˌalʲjɛ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
vervreemden
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przeniesienie prawa własności na inną osobę
  (psychologia, psychologiczny) stan osoby, która utraciła więź ze środowiskiem, w którym żyje;

alienować /ˌalʲjɛ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
vervreemden
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przenosić prawo własności na inną osobę

aligator /ˌalʲiˈɡatɔr/ (n)
alligator
  (herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;

alimenty /ˌalʲĩˈmɛ̃ntɨ/ (n)
alimentatie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regularne, obligatoryjne świadczenia, na ogół pieniężne, na rzecz osób fizycznych, do których zobowiązywane są na drodze prawnej inne osoby fizyczne;

aliteracja /ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
alliteratie, stafrijm
  (językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;

alka /ˈalka/ (n)
alk
  (ornitologia, ornitologiczny) Alca torda, ptak morski gnieżdżący się na wybrzeżach Atlantyku;

alkaloid /ˌalkaˈlɔ<sup>j</sup>it/ (n)
alkaloïde
  (chemia, chemiczny) naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot;

alkan /ˈalkãn/ (n)
alkaan
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, łańcuchowy węglowodór nasycony, w którym występują wyłącznie pojedyncze wiązania chemiczne;

alkierz /ˈalʲcɛʃ/ (n)
voorbouw
  (architektura, architektoniczny) wysunięty narożnik budynku z wydzielonym dachem;

alkin /ˈalʲcĩn/ (n)
alkyn
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują przynajmniej jedno potrójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkohol /alˈkɔxɔl/ (n)
alcohol, alcoholische drank
  (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
  (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

alkoholizm /ˌalkɔˈxɔlʲism̥/ (n)
alcoholisme, drankzucht
  (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;

alkoholowy /ˌalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
alcoholisch
  zawierający alkohol; związany z alkoholem

alkowa /alˈkɔva/ (n)
alkoof
  (przestarzałe, przestarzały) (architektura, architektoniczny) wnęka sypialni z łożem małżeńskim, zazwyczaj bez okna; ; (zobacz) też alkowa w Encyklopedii staropolskiej

allatyw (n)
allatief
  (gramatyka) przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający przemieszczanie się desygnatu w kierunku do i do wewnątrz pewnego określonego obiektu;

allel /ˈalːɛl/ (n)
allel
  (biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

alleluja /ˌalːɛˈluja/ (interjection)
hallelujah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w liturgii judaistycznej i chrześcijańskiej: okrzyk radości i triumfu zaczynający lub kończący psalmy i pieśni, szczególnie wielkanocne; wezwanie do złożenia hołdu Bogu; ; (zobacz) też aleluja w Encyklopedii staropolskiej

almanach /alˈmãnax/ (n)
almanak
  rodzaj publikacji;

almandyn (n)
almandien
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3

aloes /aˈlɔɛs/ (n)
aloë
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych;

alokacja /ˌalɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
allocatie, toewijzing
  (ekonomia, ekonomiczny) rozdzielenie środków produkcyjnych lub pieniędzy na różne cele, inne niż dotychczasowe
  planowe rozdysponowanie czegoś;

alotropia /ˌalɔˈtrɔpʲja/ (n)
allotropie
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) zjawisko występowania, w tym samym stanie skupienia, różnych odmian tego samego pierwiastka chemicznego różniących się właściwościami fizycznymi i chemicznymi;

aloza /aˈlɔza/ (n)
elft
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Alosa alosa, planktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek;

alpaka /alˈpaka/ (n)
alpaca
  (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;

alpinista /ˌalpʲĩˈɲista/ (n)
alpinist
  osoba uprawiająca alpinizm;

alpinizm /alˈpʲĩɲism̥/ (n)
alpensport
  (dosłownie) uprawiana w Alpach wspinaczka górska

alt /alt/ (n)
alt-toets
  (informatyka, informatyczny) klawisz znajdujący się po obu stronach spacji służący do zmieniania funkcji klawiszy
alt
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niski głos żeński, męski lub chłopięcy;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) instrument grający w skali altu (1.2)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) linia melodyczna (głos, partia utworu) między sopranem a tenorem
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem

altana /alˈtãna/ (n)
prieel
  lekki, niewielki ogrodowy budynek;

alternator /ˌaltɛrˈnatɔr/ (n)
alternator
  (motoryzacja) prądnica prądu przemiennego;

alternatywa /ˌaltɛrnaˈtɨva/ (n)
alternatief
  (potocznie, potoczny) sytuacja konieczności wyboru między dwiema wykluczającymi się możliwościami
  (logika, logiczny) suma logiczna; zdanie złożone współrzędnie, prawdziwe, gdy jedno ze zdań składowych jest prawdziwe;

alternatywny (adj)
alternatief
  taki, który daje możność wyboru jednej z dwóch wykluczających się możliwości
  taki, który przeciwstawia się temu, co tradycyjne i oficjalnie uznawane

altruista /ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
altruïs
  osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom

altruizm /alˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
altruïsme, onzelfzuchtigheid
  bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;

altówka /alˈtufka/ (n)
altviool
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy instrument muzyczny;

aluzja /aˈluzʲja/ (n)
allusie
  wzmianka mająca wywołać skojarzenie z czymś, o czym się nie chce lub o czym nie można powiedzieć wprost

aluzyjny (adj)
zinspelend
  związany z aluzją; zawierający aluzje lub posługujący się aluzjami; będący aluzją

alzacki /alˈzaʦ̑ʲci/ (adj)
Elzassisch
  związany z Alzacją

amaksofobia (n)
rijangst
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie lękowe polegające na obawie przed jazdą samochodem;

amalgamat (n)
amalgaam
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop rtęci z innym metalem;
  (przenośnie, przenośnia) mieszanina różnych elementów

amator /ãˈmatɔr/ (n)
niet-professioneel
  miłośnik, ktoś oddany czemuś

amazonit /ˌãmaˈzɔ̃ɲit/ (n)
amazoniet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny;

ambasada /ˌãmbaˈsada/ (n)
ambassade
  stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)
  gwara więzienna brzuch, żołądek

ambasador /ˌãmbaˈsadɔr/ (n)
ambassadeur
  (administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej

ambasador dobrej woli (n)
goodwillambassadeur
  (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) honorowa funkcja reprezentacyjna niektórych organizacji międzynarodowych przyznawana osobistościom zaangażowanym w rozwiązywanie globalnych problemów społecznych

ambicja /ãmˈbʲiʦ̑ʲja/ (n)
ambitie
  pragnienie osiągnięcia czegoś trudnego

ambigram /ãmˈbʲiɡrãm/ (n)
ambigram
  grafika utworzona kaligraficznie lub obrazowo w taki sposób, że po obróceniu całości o 180° można odczytać ten sam tekst;

ambitny /ãmˈbʲitnɨ/ (adj)
ambitieus
  taki, który w swoim działaniu kieruje się ambicją

ambiwalencja /ˌãmbʲivaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
ambivalentie
  współistnienie sprzecznych uczuć, postaw lub opinii

ambiwalentny /ˌãmbʲivaˈlɛ̃ntnɨ/ (adj)
ambivalent
  charakteryzujący się sprzecznymi uczuciami, postawami lub opiniami

amblygonit (n)
amblygoniet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy fosforanów, kruchy, przezroczysty, trudno rozpuszcza się w kwasach;

ambona /ãmˈbɔ̃na/ (n)
kansel
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej

ambra /ˈãmbra/ (n)
amber
  woskowata substancja będąca wydzieliną z przewodu pokarmowego kaszalota powstałą prawdopodobnie w wyniku niestrawności lub zaparcia, stosowana w przemyśle perfumeryjnym

ambrazura /ˌãmbraˈzura/ (n)
schietgat
  otwór strzelniczy w miejscu umocnionym, obwarowanym lub opancerzonym;

ambrozja /ãmˈbrɔzʲja/ (n)
ambrosia
  (botanika, botaniczny) Ambrosia L., rodzaj roślin z rodziny astrowatych;
ambrozijn
  (mitologia grecka) pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność;

ambulatoryjny /ˌãmbulatɔˈrɨjnɨ/ (adj)
ambulant
  (medycyna, medyczny) wykonywany w ambulatorium lub dla ambulatorium przeznaczony

ameba /ãˈmɛba/ (n)
amoebe
  (biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

amen /ˈãmɛ̃n/ (interjection)
amen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

ameryk /ãˈmɛrɨk/ (n)
americium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

amerykanizacja /ˌãmɛrɨkãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
amerikanisering
  wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych;

amerykanizm /ˌãmɛrɨˈkãɲism̥/ (n)
amerikanisme
  cechy charakterystyczne dla kultury Stanów Zjednoczonych Ameryki

amerykanizować (v)
amerikanisieren
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać kulturę amerykańską, przeprowadzać amerykanizację

amerykański /ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
Amerikaans
  dotyczący Ameryki (kontynentu)
  dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

amerykański Staffordshire terrier (n)
amerikaanse staffordshire terriër
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy terierów w typie bull;

ametyst /ãˈmɛtɨst/ (n)
amethist
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;

amfetamina /ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/ (n)
amfetamine
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

amfibia /ãw̃ˈfʲibʲja/ (n)
amfibievoertuig
  (motoryzacja) pojazd lądowo-wodny, stosowany głównie przez wojsko lub służby ratownicze

amfiteatr /ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥/ (n)
amfitheater
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej

amfora /ãw̃ˈfɔra/ (n)
amfora
  wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami;

amharski /ãmˈxarsʲci/ (n)
Amhaars, Amharisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język semicki będący językiem oficjalnym Etiopii

aminokwas /ˌãmʲĩˈnɔkfas/ (n)
aminozuur
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;

amnestia /ãmˈnɛstʲja/ (n)
amnestie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

amnezja /ãmˈnɛzʲja/ (n)
amnesie
  (medycyna, medyczny) zanik pamięci

amoniak /ãˈmɔ̃ɲak/ (n)
amoniak, ammoniak
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

amorficzny /ˌãmɔrˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
amorf
  bezkształtny, niemający określonej budowy

amortyzacja (n)
afschrijving
  (ekonomia, ekonomiczny) stopniowa utrata wartości środków trwałych wskutek ich zużywania się oraz koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych

amortyzator /ˌãmɔrtɨˈzatɔr/ (n)
schokdemper
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;

amper /ˈãmpɛr/ (n)
ampère
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

amplituda /ˌãmplʲiˈtuda/ (n)
amplitude
  (fizyka, fizyczny) największe wychylenie cechy, funkcji, charakterystyki okresowo zmiennej;

amputacja /ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
amputatie
  (medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

amputować /ˌãmpuˈtɔvaʨ̑/ (v)
amputeren
  dokonywać amputacji

ampułka /ãmˈpuwka/ (n)
ampul
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;

amulet /ãˈmulɛt/ (n)
amulet
  (ezoteryka) przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;

anabioza (n)
schijndood, anabiose
  (biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;

anachoreta /ˌãnaxɔˈrɛta/ (n)
anachoreet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek pędzący życie w odosobnieniu, w ascezie, oddający się modlitwie i rozmyślaniom

anachroniczny (adj)
anachronistisch
  niezgodny z duchem czasu lub obecnym stanem wiedzy

anachronizm /ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
anachronisme
  błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed;

anagram /ãˈnaɡrãm/ (n)
anagram, letterkeer
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

anakonda /ˌãnaˈkɔ̃nda/ (n)
anaconda
  (herpetologia, herpetologiczny) ziemnowodny wąż zamieszkujący lasy tropikalne, największy dusiciel;

analcym (n)
analciem
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady krzemianów, zaliczany do grupy zeolitów;

analiza /ˌãnaˈlʲiza/ (n)
analyse, ontleding
  badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

analiza matematyczna /ˌãnaˈlʲiza ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑na/ (n)
wiskundige analyse
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący teorię granic, ciągów i funkcji, rachunek różniczkowy i całkowy;

analizator /ˌãnalʲiˈzatɔr/ (n)
analysator
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, które wykonuje analizy

analizować /ˌãnalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
analyseren
  przeprowadzać proces analizy

analogia /ˌãnaˈlɔɟja/ (n)
analogie
  podobieństwo danych rzeczy, sytuacji, zjawisk pod jakichś względem;

analogiczny /ˌãnalɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
analoog
  podobny do czegoś

analogowy (adj)
analoog
  (technologia, technika, techniczny) wykorzystujący technikę analogową

anamneza /ˌãnãmˈnɛza/ (n)
anamnese
  (medycyna, medyczny) wywiad lekarski na temat m.in. historii choroby,

ananas /ãˈnãnas/ (n)
ananas
  (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju ananasów (1.1)

anarchia /ãˈnarxʲja/ (n)
anarchie
  (potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności
  forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;

anarchiczny (adj)
anarchistisch
  związany z anarchią

anarchista /ˌãnarˈxʲista/ (n)
anarchist
  zwolennik anarchizmu

anarchizm /ãˈnarxʲism̥/ (n)
anarchisme
  ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;

anarchokapitalizm (n)
anarchokapitalisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia propagująca anarchokapitalizm (1.1)
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) teoretyczny ustrój polityczny oparty na braku państwa, wymianie własności prywatnej i wolnym rynku

anataz (n)
anataas
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu;

anatema /ˌãnaˈtɛ̃ma/ (n)
banvloek
  (kościelny) klątwa kościelna, wyklęcie, wykluczenie ze społeczności; potępienie poglądów heretyckich;

anatolian /ˌãnaˈtɔlʲjãn/ (n)
Anatolische herder
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy molosów;

anatolijski /ˌãnatɔˈlʲijsʲci/ (adj)
Anatolisch
  dotyczący Anatolii, związany z Anatolią

anatomia /ˌãnaˈtɔ̃mʲja/ (n)
anatomie
  (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych
  (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);

anatomiczny /ˌãnatɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
anatomisch
  związany z anatomią, dotyczący anatomii

anch (n)
ankh
  (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) egipski hieroglif symbolizujący życie;

ancien régime (n)
Ancien Régime
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) absolutystyczny system społeczno-polityczny istniejący we Francji przed rewolucją francuską;

andaluzyt /ˌãndaˈluzɨt/ (n)
andalusiet
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał należący do grupy krzemianów;

andorski /ãnˈdɔrsʲci/ (adj)
Andorrees
  odnoszący się do Andory (państwa)

andradyt (n)
andradiet
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, odmiana granatu;

android /ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
androïde
  robot mający postać człowieka;

androlog /ãnˈdrɔlɔk/ (n)
androloog
  (medycyna, medyczny) lekarz, specjalista andrologii

andrologia /ˌãndrɔˈlɔɟja/ (n)
andrologie
  (medycyna, medyczny) specjalność medyczna zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób męskiego układu płciowego;

androsteron (n)
androsteron
  (biochemia, biochemiczny) męski hormon płciowy

anegdota /ˌãnɛɡˈdɔta/ (n)
anekdote
  krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia

aneks /ˈãnɛks/ (n)
aanhangsel
  dodatek do publikacji

aneksja /ãˈnɛksʲja/ (n)
annexatie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części;

anemiczny (adj)
anemisch
  (medycyna, medyczny) dotyczący anemii, właściwy anemii

anemometr /ˌãnɛ̃ˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
anemometer
  (technologia, technika, techniczny) (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do pomiaru prędkości gazów

anemometria /ˌãnɛ̃mɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
anemometrie
  (meteorologia, meteorologiczny) pomiar kierunku i prędkości wiatru

anestetyk (n)
verdoving
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) środek do znieczulenia ogólnego lub miejscowego;

anestezjolog /ˌãnɛstɛˈzʲjɔlɔk/ (n)
narcotiseur
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) lekarz wykonujący i kontrolujący znieczulenie
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalizujący się w anestezjologii;

anestezjologia (n)
anesthesiologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się przygotowaniem chorego do operacji, przeprowadzaniem i kontrolą znieczulenia;

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
Engels, Engelse
  odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (n)
Engels, Engelse
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;

angina /ãŋʲˈɟĩna/ (n)
angina
  (medycyna, medyczny) ostre zapalenie migdałków podniebiennych i błony śluzowej gardła;

angiografia /ˌãŋʲɟɔˈɡrafʲja/ (n)
vaatbeschrijving
  (medycyna, medyczny) rentgenografia fragmentu układu krwionośnego;

anglezyt (n)
anglesiet
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał krystaliczny z grupy siarczanów, kruchy i przezroczysty; siarczan ołowiu PbSO4

anglicyzm /ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
anglicisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego;

anglikanizm (n)
anglicanisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) gałąź chrześcijaństwa łącząca tradycję protestancką z katolicką, powstała w Anglii w XVI w., uznająca króla za zwierzchnika Kościoła;

anglikański (adj)
anglicaans
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z anglikanizmem

anglofon (n)
Engelssprekende
  (książkowy) osoba mówiąca po angielsku

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (adj)
Angelsaksisch
  związany z językiem anglosaskim (1.1)
  związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii)

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (n)
Angelsaksisch
  poprzednik nowoczesnego języka angielskiego;

angstrem /ˈãŋkstrɛ̃m/ (n)
ångström
  (fizyka, fizyczny) jednostka długości równa jednej dziesięciomiliardowej części metra;

anhedonia /ˌãnxɛˈdɔ̃ɲja/ (n)
anhedonie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) niezdolność do przeżywania przyjemnych uczuć;

ani /ˈãɲi/ (conjunction)
noch
  …poprzedzający każde z połączonych zdań i wskazujący na przeczenie
  …poprzedzający każde z połączonych zdań przeczących
  …poprzedzający ostatnie z połączonych zdań przeczących
  …występujący przed ostatnim członem zdania przeczącego
  …występujący przed wszystkimi członami zdania przeczącego

ani be, ani me, ani kukuryku /ˈãɲi ˈbɛ ˈãɲi ˈmɛ ˈãɲi ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
boe noch bah
  nie chcąc lub nie potrafiąc niczego powiedzieć

ani mru-mru /ˈãɲi ˈmru‿mru/ (idiom)
mondje dicht
  wykrzyknienie mające skłonić do zachowania ciszy lub tajemnicy

anielski /ãˈɲɛlsʲci/ (adj)
engelachtig
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z aniołami

animacja /ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja/ (n)
animatie
  rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu;

anion /ˈãɲjɔ̃n/ (n)
anion
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon;

anioł /ˈãɲɔw/ (n)
engel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek

ankieta /ãŋʲˈcɛta/ (n)
enquête, onderzoek
  (statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza

annały (n)
annalen
  dzieło historiograficzne będące chronologicznym zapisem ważnych dla danego dzieła wydarzeń;

anoda /ãˈnɔda/ (n)
anode
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;

anomalia /ˌãnɔ̃ˈmalʲja/ (n)
anomalie
  incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy

anomalny (adj)
abnormaal
  stanowiący anomalię, wyłamujący się od reguły

anonimizacja /ˌãnɔ̃ɲĩmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
anonimisering
  (informatyka, informatyczny) proces uniemożliwiający odkrycie tożsamości użytkownika sieci komputerowej

anonimowość /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɔɕʨ̑/ (n)
anonimiteit
  cecha tego, kto jest anonimowy;

anonimowy /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ/ (adj)
onbekend, anoniem
  o nieujawnionym nazwisku

anoreksja /ˌãnɔˈrɛksʲja/ (n)
anorexie
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na celowej utracie wagi wywołanej i podtrzymywanej przez chorego, połączonej z zaburzonym postrzeganiem własnego ciała i psychicznym wstrętem do jedzenia;

anorgazmia (n)
anorgasmie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie seksualne polegające na braku odczuwania orgazmu;

anortyt (n)
anorthiet
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;

anosmia (n)
anosmie
  (medycyna, medyczny) utrata węchu, niezdolność wyczuwania zapachów;

antagonizm /ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥/ (n)
antagonismе
  wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób

antarktyczny (adj)
Antarctisch
  (geografia, geograficzny) związany z Antarktyką

antena /ãnˈtɛ̃na/ (n)
antenne
  urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;

antiguański (adj)
Antiguaans
  związany z Antiguą (wyspą na Karaibach)

antleryt (n)
antleriet
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczanów, Cu3(OH)4SO4;

antofyllit (n)
anthofylliet
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

antologia /ˌãntɔˈlɔɟja/ (n)
bloemlezing
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wybór (całości lub fragmentów) utworów literackich powiązanych wspólną cechą, np. ten sam autor, gatunek, krąg kulturowy;

antonim /ãnˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
antoniem
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego

antonomazja (n)
antonomasie
  (językoznawstwo, językoznawczy) zastąpienie nazwy własnej osoby lub przedmiotu inną nazwą;

antresola (n)
tussenverdieping
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie wydzielone z przestrzeni parteru lub piętra budynku, nie stanowiące osobnej kondygnacji;

antropocen (n)
Antropoceen
  (neologizm) (geologia, geologiczny) epoka geologiczna zdominowana przez wpływ człowieka;

antropocentryzm (n)
antropocentrisme
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego
  interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka

antropofagia /ˌãntrɔpɔˈfaɟja/ (n)
antropofagie
  (książkowy) ludzki kanibalizm, ludożerstwo

antropolog /ˌãntrɔˈpɔlɔk/ (n)
antropoloog
  (antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;

antropologia /ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
antropologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;

antropologiczny /ˌãntrɔpɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
antropologisch
  związany z antropologią, dotyczący antropologii

antropometryczny (adj)
antropometrisch
  związany z antropometrią, dotyczący antropometrii

antropozoficzny (adj)
antroposofisch
  związany z antropozofią, dotyczący antropozofii

antwerpijczyk (n)
Antwerpenaar
  mieszkaniec Antwerpii

antwerpijka (n)
Antwerpse
  mieszkanka Antwerpii

antwerpski /ãntˈfɛrpsʲci/ (adj)
Antwerps
  dotyczący Antwerpii, związany z Antwerpią, pochodzący z Antwerpii

antyamerykański (adj)
anti-Amerikaans
  wymierzony przeciwko Ameryce (jako części świata) i Amerykanom, niechętny wobec Ameryki i Amerykanów

antybiogram /ˌãntɨˈbʲjɔɡrãm/ (n)
antibiogram
  (medycyna, medyczny) test określający wpływ antybiotyków na bakterie;

antybiotyczny (adj)
antibiotisch
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mający działanie takie jak antybiotyk, potrafiący niszczyć, hamować namnażanie bakterii

antybiotyk /ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/ (n)
antibioticum
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;

antychryst (n)
antichrist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) eschatologiczny przeciwnik Chrystusa;

antycypacja /ˌãntɨʦ̑ɨˈpaʦ̑ʲja/ (n)
anticipatie
  przewidywanie, zakładanie czegoś jeszcze nieistniejącego

antydemokratyczny (adj)
antidemocratisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sprzeciwiający się demokracji; naruszający jej zasady

antydepresant (n)
antidepressivum
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwdziałający objawom depresji;

antyfaszyzm /ˌãntɨˈfaʃɨsm̥/ (n)
antifascisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa przejawiająca się otwartym sprzeciwem wobec faszyzmu;

antyfona (n)
antifoon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Komplecie krótka pieśń maryjna śpiewana lub odmawiana na końcu godziny kanonicznej;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w Liturgii godzin werset odmawiany przed i po psalmie czy kantyku;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w liturgii mszy świętej jeden z wersetów śpiewanych lub odmawianych na wejście, na ofiarowanie i na komunię;

antygen /ãnˈtɨɡɛ̃n/ (n)
antigeen
  (medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;

antyk /ˈãntɨk/ (n)
antiquiteit
  (potocznie, potoczny) przedmiot stary, zabytkowy

antykoagulant /ˌãntɨkɔaˈɡulãnt/ (n)
anticoagulantia
  (medycyna, medyczny) środek zmniejszający krzepliwość krwi;

antykomunizm /ˌãntɨkɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
anticommunisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wroga postawa wobec komunizmu

antykoncepcja /ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
anticonceptie
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu

antykwariat /ˌãntɨˈkfarʲjat/ (n)
antiquariaat
  sklep z używanymi książkami;

antykwaryczny /ˌãntɨkfaˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiek
  dotyczący antykwariatu i przedmiotów w nim sprzedawanych

antylopa /ˌãntɨˈlɔpa/ (n)
antilope
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy

antymateria /ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/ (n)
antimaterie
  (fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;

antymon /ãnˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
antimoon, antimonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;

antymonit (n)
stibniet
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy siarczków, siarczek antymonu;

antynatalizm (n)
antinatalisme
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko przypisujące negatywną wartość rodzeniu dzieci;

antypapież /ˌãntɨˈpapʲjɛʃ/ (n)
tegenpaus
  (kościelny) osoba powołana na tron papieski nieprawnie, za pontyfikatu legalnego papieża lub w czasie, gdy urząd papieski był nieobsadzony;

antypatia /ˌãntɨˈpatʲja/ (n)
afkeer, antipathie
  niechęć do kogoś

antypsychiatria (n)
antipsychiatrie
  ruch społeczny i intelektualny skierowany przeciwko psychiatrii, jej założeniom i metodom

antysemityzm /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/ (n)
antisemitisme
  nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;

antyseptyczny /ˌãntɨsɛpˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
antiseptisch
  (medycyna, medyczny) zapobiegający rozwojowi drobnoustrojów, bakterii wywołujących choroby

antyteizm /ˌãntɨˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
antitheïsme
  aktywna pozycja przeciwko teizmowi, niechęć lub walka przeciwko religiom teistycznym;

antyteza (n)
antithese
  twierdzenie sprzeczne do innego sądu; coś przeciwnego

anuria (n)
anurie
  (medycyna, medyczny) (zobacz) bezmocz

anyż /ˈãnɨʃ/ (n)
anijs
  (botanika, botaniczny) Pimpinella anisum L., jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;

aorta /aˈɔrta/ (n)
aorta
  (anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;

aoryst /aˈɔrɨst/ (n)
aoristus
  (gramatyka) czas gramatyczny, mający różne znaczenia w zależności od języka, np. w językach indoeuropejskich to czas przeszły, w językach ałtajskich – teraźniejszo-przyszły;

aparat /aˈparat/ (n)
apparaat
  (medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny
  (anatomia, anatomiczny) grupa narządów organizmów żywych spełniających określone zadania

aparat fotograficzny /aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
fototoestel, camera
  (fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;

aparat rentgenowski /aˈparat ˌrɛ̃ndɡɛ̃ˈnɔfsʲci/ (n)
röntgenapparaat
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do prześwietlania promieniowaniem rentgenowskim

aparat słuchowy (n)
gehoorapparaat
  przeznaczone dla osób niedosłyszących douszne urządzenie wzmacniające głośność dźwięków;

aparatczyk (n)
apparatsjik
  (pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej

apartheid /aˈpartxajt/ /aˈpartxɛjt/ (n)
apartheid
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka oddzielnego życia ludzi różnych ras połączona z ograniczeniem praw i dyskryminacją ludności niebiałej, czasem potwierdzona w prawie państwowym

apatia /aˈpatʲja/ (n)
apathie
  (psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;

apatyczny /ˌapaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apathisch
  obojętny na otoczenie; niewrażliwy na to, co się wokół dzieje

apatyt /aˈpatɨt/ (n)
apatiet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

apercepcja /ˌapɛrˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
apperceptie
  (filozofia, filozoficzny) postrzeganie samego siebie, świadomość samego siebie, postrzeganie przez umysł jego własnych stanów;

aperitif /ˌapɛrʲiˈtʲif/ /ˌapɛˈrʲitʲif/ (n)
aperitief
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy podawany przed posiłkiem dla pobudzenia apetytu

apertura /ˌapɛrˈtura/ (n)
apertuur
  (optyka, optyczny) otwór ograniczający wiązkę światła;

apetyt /aˈpɛtɨt/ (n)
eetlust, trek
  chęć jedzenia, łaknienie;

apetyt rośnie w miarę jedzenia /aˈpɛtɨt ˈrɔɕɲɛ ˈv‿mʲjarɛ jɛˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (proverb)
al etende krijgt men honger
  im więcej masz, tym więcej chcesz mieć

aphelium (n)
aphelium
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najdalej od Słońca;

aplauz /ˈaplaws/ (n)
applaus
  oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki

aplikacja /ˌaplʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
applicatie
  (informatyka, informatyczny) konkretny ze względu na oferowaną użytkownikom funkcjonalność element oprogramowania użytkowego, które jest podkategorią oprogramowania;
aanbrengen
  zastosowanie

aplikator /ˌaplʲiˈkatɔr/ (n)
applicator
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd do podawania leku, kosmetyku lub innego środka

aplikować /ˌaplʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
toedienen
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) podawać lub zalecać podawanie, stosowanie leku lub kosmetyku

apodyktyczny /ˌapɔdɨkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apodictisch
  taki, który narzuca swoje zdanie i nie uznaje sprzeciwu wobec niego

apokalipsa /ˌapɔkaˈlʲipsa/ (n)
apocalyps
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) dzień ostateczny

apokaliptyczny (adj)
apocalyptisch
  dotyczący apokalipsy, końca świata

apokopa /ˌapɔˈkɔpa/ (n)
apocope
  (fonetyka, fonetyczny) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie;

apoptoza /ˌapɔˈptɔza/ (n)
apoptose
  (biologia, biologiczny) zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu;

aporia /aˈpɔrʲja/ (n)
onzekerheid
  (filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;

apostazja /ˌapɔˈstazʲja/ (n)
afvalligheid
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porzucenie jakiejś wiary religijnej;

apostille (n)
apostille
  (oficjalnie) (urzędowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) klauzula na dokumencie urzędowym sporządzonym w jednym państwie i umożliwiająca posługiwanie się nim legalnie we wszystkich innych państwach będących aktualnie stroną konwencji haskiej z 1961 r. (tj. konwencji o zniesieniu wymogu legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych)

apostolski /ˌapɔˈstɔlsʲci/ (adj)
apostolisch
  dotyczący apostołów

apostoł /aˈpɔstɔw/ (n)
apostel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z dwunastu najbliższych uczniów Jezusa Chrystusa powołanych przez niego w celu głoszenia jego nauk;
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto rozpowszechnia jakieś idee, zasady, poglądy, nauki

apostrof /aˈpɔstrɔf/ (n)
apostrof, weglatingsteken
  znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;

apostrofa (n)
apostrof
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób

apoteoza /ˌapɔtɛˈɔza/ (n)
apotheose
  wyidealizowanie, wybielenie, przypisywanie, nadawanie istocie bądź rzeczy przymiotów ją idealizujących; przedstawienie jakiejś idei, postaci, wydarzenia w sposób skrajnie subiektywny niepoświęcający żadnej uwagi jakimkolwiek wadom, postrzegający jedynie zalety;

aprobata /ˌaprɔˈbata/ (n)
goedkeuring
  uznanie czegoś za dobre, słuszne, właściwe; akceptacja, zgoda, pochwała

apteka /apˈtɛka/ (n)
apotheek
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;

aptekarz /apˈtɛkaʃ/ (n)
apotheker
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;

aquapark /akˈfapark/ (n)
aquapark, aquapretpark, zwemparadijs
  wodny park rozrywki z kompleksem basenów, zjeżdżalni itp.;

ara /ˈara/ (n)
ara
  (ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);

ara modra /ˈara ˈmɔdra/ (n)
Spix' ara
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta;

arabeska /ˌaraˈbɛska/ (n)
arabesk
  (choreografia, choreograficzny) poza w tańcu inspirowana motywami orientalnymi
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) miniatura na fortepian;
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) ozdobny ornament roślinny wywodzący się z kultury arabskiej;

arabizacja (n)
arabisering
  narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka

arabski /aˈrapsʲci/ (adj)
Arabisch
  dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują

arabski /aˈrapsʲci/ (n)
Arabisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;

arachnofobia /ˌaraxnɔˈfɔbʲja/ (n)
arachnofobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed pająkami;

arachnologia /ˌaraxnɔˈlɔɟja/ (n)
arachnologie
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o pajęczakach;

arachnologiczny (adj)
arachnologisch
  związany z arachnologią, dotyczący arachnologii

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Aragonees
  dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (n)
Aragonees
  (językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński;

arak /ˈarak/ (n)
arak
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabska (głównie libańska) wódka anyżowa;

arbiter /arˈbʲitɛr/ (n)
arbiter
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozjemca, sędzia polubowny powołany aby rozstrzygnąć spór

arbitralny /ˌarbʲiˈtralnɨ/ (adj)
arbitrair
  narzucający swoje zdanie, nielubiący sprzeciwu

arbitraż (n)
arbitrage, arbitratie
  sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów

arbuz /ˈarbus/ (n)
watermeloen
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;

archaiczny /ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
archaïsch
  będący typowym dla dawnych czasów

archaizm (n)
archaïsme
  (językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia

archanioł /arˈxãɲɔw/ (n)
aartsengel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;

archeo- /arˈxɛɔ/
archeo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze starożytnością, prehistorią

archeolog /ˌarxɛˈɔlɔk/ (n)
archeoloog
  naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw

archeologia /ˌarxɛɔˈlɔɟja/ (n)
archeologie, oudheidkunde
  nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;

archeologiczny /ˌarxɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
archeologisch
  związany z archeologią, dotyczący archeologii

archeozoologia /ˌarxɛɔzɔːˈlɔɟja/ (n)
archeozoölogie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka pomocnicza archeologii, zajmująca się badaniem szczątków zwierząt odkrytych w czasie wykopalisk;

archetyp /arˈxɛtɨp/ (n)
archetype
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwowzór postaci
  (psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;

archipelag /ˌarxʲiˈpɛlak/ (n)
archipel, eilandengroep
  (geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;

architekt /arˈxʲitɛkt/ (n)
architect
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury

architektura /ˌarxʲitɛkˈtura/ (n)
architectuur
  (architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;

architraw /arˈxʲitraf/ (n)
architraaf
  (architektura, architektoniczny) główny (najniższy) poziomy człon belkowania antycznego podtrzymujący belki stropu;

archiwizacja (n)
archivering
  zbieranie i porządkowanie, katalogowanie materiałów archiwalnych

archiwum /arˈxʲivũm/ (n)
archief
  uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne
  budynek lub pomieszczenie, w którym mieści się archiwum (1.1)

arcybiskup /ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup/ (n)
aartsbisschop
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);

arcybiskupi (adj)
aartsbisschoppelijk
  dotyczący arcybiskupa, związany z arcybiskupem

arcykapłan (n)
hogepriester
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) najwyższy urząd w świątyni jerozolimskiej, przełożony kapłanów i lewitów;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższy kapłan w bliskowschodnich kultach pogańskich;
  (teologia, teologiczny) w chrześcijaństwie tytuł jedynego pośrednika między Bogiem a ludźmi przysługujący Chrystusowi

arcyksiążę (n)
aartshertog
  austriacki tytuł książęcy
  osoba nosząca tytuł arcyksięcia (1.1)

arcymistrz (n)
grootmeester
  (szachy, pojęcie szachowe) szachista posiadający najwyższy tytuł przyznawany w szachach sportowych;

areligijny (adj)
ongodsdienstig
  obojętny wobec kwestii religii

areometr (n)
areometer
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru gęstości cieczy

areszt /ˈarɛʃt/ (n)
arrest
  tymczasowe pozbawienie wolności;

areszt domowy /ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ/ (n)
huisarrest
  zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery;

aresztowanie /ˌarɛʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
aanhouding
  osadzenie kogoś w areszcie

aresztować /ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
aanhouden
  pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa

argentyński /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
Argentijns
  odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny

argon /ˈarɡɔ̃n/ (n)
argon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;

argument /arˈɡũmɛ̃nt/ (n)
argument
  fakt lub okoliczność przytaczane celem potwierdzenia lub obalenia tezy;

argumentacja (n)
betoog
  uzasadnianie za pomocą argumentów

argumentować (v)
argumenteren
  uzasadniać swoje stanowisko, swój pogląd

aria /ˈarʲja/ (n)
aria
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;

arkebuz /arˈkɛbus/ (n)
haakbus
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa, ręczna, odprzodowa broń palna z zamkiem kołowym, używana przez kawalerię i piechotę w XVI-XVII wieku; także jako broń myśliwska;

arkoza (n)
arkose
  (geologia, geologiczny) okruchowa skała osadowa, odmiana piaskowca bogata w skalenie;

arkusz /ˈarkuʃ/ (n)
blad
  płaski, kwadratowy albo prostokątny fragment jakiegoś materiału, np. papieru, blachy itp.

arkusz kalkulacyjny /ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
rekenblad
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób;

arlekin (n)
harlekijn
  (sztuka) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) komediowy pajac, typ postaci z ludowej komedii włoskiej;

armata /arˈmata/ (n)
kanon
  (wojskowość, wojskowy) działo o długiej lufie;

armator (n)
reder
  osoba fizyczna albo prawna eksploatująca statek

armeński /arˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Armeens
  odnoszący się do Armenii

armia /ˈarmʲja/ (n)
leger, landmacht
  określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;

arogancja /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
aanmatiging
  pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się

arogancki /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
arrogant
  (książkowy) taki, którego cechą jest arogancja
  (książkowy) będący oznaką arogancji

aromaterapia /aˈrɔ̃matɛˈrapʲja/ (n)
aromatherapie
  (medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);

aromatyzować (v)
aromatiseren
  (chemia, chemiczny) nadawać zapachu

arsen /ˈarsɛ̃n/ (n)
arseen, arsenicum
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;

arsenał /arˈsɛ̃naw/ (n)
arsenaal
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) budynek lub pomieszczenie pełniące funkcję składu broni; składnica broni; ; (zobacz) też arsenał w Encyklopedii staropolskiej

arsenopiryt (n)
arsenopyriet
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarkosoli, jego głównym składnikiem jest siarczek żelazowo-arsenowy, zwykle zawiera domieszki złota;

artefakt /arˈtɛfakt/ (n)
artefact
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;

arteria /arˈtɛrʲja/ (n)
arterie
  (anatomia, anatomiczny) tętnica
  ważny szlak komunikacyjny; bardzo ruchliwa droga

artezyjski (adj)
artesisch
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Artezji (Artois), związany z Artezją (Artois), pochodzący z Artezji (Artois)
  (geologia, geologiczny) dotyczący wód podziemnych zdolnych do samoczynnego wypływu, oddzielonych od powierzchni gruntu stropem z warstwy nieprzepuszczalnej;

artropatia (n)
artropathie
  (medycyna, medyczny) ogólne określenie zmian chorobowych w zakresie jednego lub więcej stawów;

artykulacja (n)
articulatie
  (fonetyka, fonetyczny) ruchy narządów mowy podczas wymawianie głoski i samo wymawianie głoski;

artykuł /arˈtɨkuw/ (n)
artikel
  (publikatory) tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość
  (handel, handlowy) rzecz, która jest przedmiotem handlu
  (językoznawstwo, językoznawczy) rodzajnik, przedimek

artykuły gospodarstwa domowego /ˌartɨˈkuwɨ ˌɡɔspɔˈdarstfa ˌdɔ̃mɔˈvɛɡɔ/ (n)
huishoudelijke apparatuur
  urządzenia, sprzęty, narzędzia używane w domu, np. do gotowania, utrzymywania porządku

artyleria /ˌartɨˈlɛrʲja/ (n)
artillerie
  (wojskowość, wojskowy) formacja wojskowa wyposażona w działa o dużym zasięgu, współcześnie także w niektóre rodzaje broni rakietowej; ; (zobacz) też artyleria w Encyklopedii staropolskiej

artysta /arˈtɨsta/ (n)
artiest
  człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją

artystka /arˈtɨstka/ (n)
kunstenares
  kobieta zajmująca się sztuką, tworząca ją

artystyczny /ˌartɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
artistiek
  związany z artyzmem, sztuką, twórczością artysty

aryjski /aˈrɨjsʲci/ (adj)
Arisch
  (etnografia, etnograficzny) należący do Ariów
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w hitleryzmie: nieposiadający żydowskich przodków

arystokracja /ˌarɨstɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
aristocratie
  najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się (najczęściej) ze względu na urodzenie;

arystokrata /ˌarɨstɔˈkrata/ (n)
aristocraat
  osoba należąca do arystokracji

arystokratyczny /ˌarɨstɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aanzienlijk
  związany z arystokracją

arytmetyka /ˌarɨtˈmɛtɨka/ (n)
rekenkunde
  (matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;

arytmia /aˈrɨtmʲja/ (n)
aritmie
  (medycyna, medyczny) nieprawidłowy rytm pracy serca

as /a ɛs/ /as/ (n)
aas
  (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
  osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą

asafetyda /ˌasafɛˈtɨda/ (n)
duivelsdrek
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) indyjska substancja przyprawowa i lecznicza, gumożywica wydzielana z kłączy zapaliczki cuchnącej, Ferula assa-foetida L., zamiennik cebuli i czosnku;

asceta /asˈʦ̑ɛta/ (n)
asceet
  człowiek uprawiający ascezę

ascetyczny (adj)
ascetisch
  właściwy ascezie, umartwianiu się, pełen wyrzeczeń

ascetyzm (n)
ascese
  filozofia i praktyki ascetów

asceza /asˈʦ̑ɛza/ (n)
ascese
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postawa polegająca na wyrzeczeniu się radości życia w celu uzyskania zbawienia w niebie lub oświecenia duchowego

aseksualizm /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
aseksualiteit
  (seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego;

aseksualny /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
aseksueel
  (potocznie, potoczny) pozbawiony seksu, zmysłowości
  (seksuologia, seksuologiczny) obojętny na sprawy płci i seksu, nieodczuwający pociągu seksualnego

aseptyczny (adj)
aseptisch
  (medycyna, medyczny) pozbawiony drobnoustrojów chorobotwórczych

asfalt /ˈasfalt/ (n)
asfalt
  (technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;

asfaltować (v)
asfalteren
  pokrywać powierzchnię asfaltem

asortyment /ˌasɔrˈtɨ̃mɛ̃nt/ (n)
assortiment
  (handel, handlowy) wybór towarów lub usług, który jest proponowany klientom;

aspartam /asˈpartãm/ (n)
aspartaam
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący

aspekt /ˈaspɛkt/ (n)
aanblik
  (gramatyka) cecha czasownika określająca jego dokonanie lub niedokonanie;
  punkt widzenia, kontekst, w którym dana kwestia jest rozpatrywana

aspirować (v)
ambiëren nastreven
  starać się, ubiegać się o coś

aspiryna /ˌaspʲiˈrɨ̃na/ (n)
aspirine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją;

aspołeczny (adj)
asociaal
  obojętny dla spraw społecznych, który wyłącza się z życia społecznego

assel /ˈasːɛl/ (n)
Asselien
  (geologia, geologiczny) pierwszy, najstarszy wiek cisuralu (wczesnego permu), trwający 299 – 294,6 milionów lat temu;

astat /ˈastat/ (n)
astaat, astatium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;

astenosfera /ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/ (n)
asthenosfeer
  (geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;

asteroida /ˌastɛˈrɔjda/ (n)
asteroïde, planetoïde
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce);

asterysk /aˈstɛrɨsk/ (n)
asterisk
  (poligrafia) znak pisarski w kształcie gwiazdki (*), najczęściej pięcio- lub sześcioramiennej, umieszczany w przybliżeniu pomiędzy średnią i górną linią pisma, stosowany m.in. jako znak umowny, symbol odsyłacza do przypisu, wieloznacznik ogólny, separator tekstu oraz jako element ozdobny;

astma /ˈastma/ (n)
astma
  (medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;

astragal /aˈstraɡal/ (n)
sprongbeen
  (anatomia, anatomiczny) kość od wewnętrznej strony stopy między wgłębieniem a kostką;
astragaal
  (architektura, architektoniczny) ornament architektoniczny złożony z naprzemiennie ułożonych pałeczek i krążków;

astrofizyk /ˌastrɔˈfʲizɨk/ (n)
astrofysicus
  specjalista w zakresie astrofizyki

astrofizyka (n)
astrofysica
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;

astrofotografia /ˌastrɔfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
astrofotografie
  dział fotografii zajmujący się utrwalaniem zjawisk i obiektów widocznych na niebie;

astrolabium /ˌastrɔˈlabʲjũm/ (n)
astrolabium
  (astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich

astrolog /aˈstrɔlɔk/ (n)
astroloog
  człowiek zajmujący się astrologią, przepowiadający przyszłość z położenia ciał niebieskich

astrologia /ˌastrɔˈlɔɟja/ (n)
astrologie
  (ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;

astronauta /ˌastrɔ̃ˈnawta/ (n)
astronaut
  (astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej

astronom /aˈstrɔ̃nɔ̃m/ (n)
astronoom, sterrenkundige
  specjalista w zakresie astronomii;

astronomia /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
astronomie, sterrenkunde
  nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

astronomiczny /ˌastrɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
astronomisch
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący astronomii, związany z astronomią
  (przenośnie, przenośnia) niesamowicie duży, wielki

astronomka /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mka/ (n)
sterrenkundige
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie astronomii
  miłośniczka i znawczyni astronomii

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (adj)
Asturisch
  dotyczący Asturii, związany z Asturią

asturyjski /ˌastuˈrɨjsʲci/ (n)
Asturisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodnioromański używany w kilku hiszpańskich prowincjach;

astygmatyzm (n)
astigmatisme
  (medycyna, medyczny) wada wzroku z widzeniem obrazu nieostrego i różnie zniekształconego;
  (optyka, optyczny) wada soczewek, w której promienie padające w dwóch płaszczyznach prostopadłych są ogniskowane w różnych punktach, co daje nieostry i zniekształcony obraz;

asymetryczny /ˌasɨ̃mɛˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
asymmetrisch
  niebędący symetrycznym, niemający symetrii

asymptota /ˌasɨ̃mpˈtɔta/ (n)
asymptoot
  (matematyka, matematyczny) prosta, do której dąży dana krzywa lub wykres danej funkcji;

asyndeton /ˌasɨ̃nˈdɛtɔ̃n/ (n)
asyndeton
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na łączeniu wyrazów bez spójnika;

asyrologia (n)
assyriologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca starożytną kulturę duchową i kulturę materialną ludów Mezopotamii;

asyryjski /ˌasɨˈrɨjsʲci/ (adj)
Assyrisch
  dotyczący Asyrii, związany z Asyrią, pochodzący z Asyrii

asyryjski /ˌasɨˈrɨjsʲci/ (n)
Assyrisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) (starożytność) dialekt asyryjski języka akadyjskiego;
  (językoznawstwo, językoznawczy) język asyryjski;

asystent (n)
assistent
  osoba pomagająca specjaliście przy wykonywanej przez niego pracy

atak /ˈatak/ (n)
aanval
  (medycyna, medyczny) nieprzewidziane pojawienie się objawów chorobowych

atak serca /ˈatak ˈsɛrʦ̑a/ (n)
hartaanval, myocardinfarct
  (medycyna, medyczny) zawał serca (mięśnia sercowego);

atakować /ˌataˈkɔvaʨ̑/ (v)
aanvallen
  prowadzić walkę zainicjowaną przez siebie
  występować w sposób agresywny przeciw komuś lub czemuś
  (sport, sportowy) próbować zdobyć przewagę
  o chorobach: dotyczyć pewnego organu, układu

atawistyczny /ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
atavistisch
  o cechach podobnych jak u odległych przodków

ateista /ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
atheïst
  człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów

ateizm /aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ateïsme, atheïsme
  (filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;

atlantycki /ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
Atlantisch
  (geografia, geograficzny) dotyczący Atlantyku

atlas /ˈatlas/ (n)
atlas
  zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;

atletyczny (adj)
atletisch
  dobrze zbudowany, rozwinięty fizycznie

atmosfera /ˌatmɔˈsfɛra/ (n)
atmosfeer, dampkring
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
  powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
  (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.
atmosfeer
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia

atmosferyczny /ˌatmɔsfɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
atmosferisch
  związany z atmosferą ziemską

atol /ˈatɔl/ (n)
atol
  (geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;

atom /ˈatɔ̃m/ (n)
atoom
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;

atomowy /ˌatɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
atomair
  charakterystyczny dla atomu, odnoszący się do atomu

atonalność (n)
atonaliteit
  cecha utworu, który jest atonalny

atrakcja /aˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
attractie
  (książkowy) coś wyjątkowo interesującego, dostarczającego przyjemności lub rozrywki

atrakcyjny /ˌatrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
aantrekkelijk
  o człowieku: przystojny (w odniesieniu do mężczyzny), ładny (o kobiecie)

atrament /aˈtrãmɛ̃nt/ (n)
inkt
  roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego lub czarnego, używany do pisania lub drukowania;

atrofia /aˈtrɔfʲja/ (n)
atrofie
  (medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów;

atroficzny (adj)
atrofisch
  (medycyna, medyczny) związany z atrofią, dotyczący atrofii

atropina (n)
atropine
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;

atrybut /aˈtrɨbut/ (n)
attribuut
  rzecz lub cecha typowa dla czegoś lub kogoś

attaché (n)
attaché
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (dyplomacja) najniższy stopień członka personelu dyplomatycznego – urzędnik dyplomatyczny przydzielony do poselstwa jako specjalista w danej dziedzinie;

atto- /ˈatːɔ/
atto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary trylion (10-18) razy mniejsze od podstawowych;

atłas /ˈatwas/ (n)
satijn
  (włókiennictwo) gładka i delikatna tkanina, jednostronnie błyszcząca;

audiencja /awˈdʲjɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
audiëntie
  oficjalne spotkanie z kimś na wysokim stanowisku

audiowizualny (adj)
audiovisueel
  dotyczący zarówno wrażeń słuchowych, jak i wzrokowych

audytorium /ˌawdɨˈtɔrʲjũm/ (n)
auditorium
  sala wykładowa, odczytowa;

augment /ˈawɡmɛ̃nt/ (n)
augment
  (językoznawstwo, językoznawczy) samogłoska dodawana na początku czasownika, zaznaczająca formę czasu przeszłego

aukcja /ˈawkʦ̑ʲja/ (n)
veiling
  sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;

aukcja holenderska /ˈawkʦ̑ʲja ˌxɔlɛ̃nˈdɛrska/ (n)
afslag
  aukcja, w której stopniowo obniża się cenę sprzedaży do momentu zgłoszenia pierwszej oferty kupna;

australijski /ˌawstraˈlʲijsʲci/ (adj)
Australisch
  odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami

australopitek (n)
australopithecus
  (paleoantropologia, paleoantropologiczny) istota człowiekopodobna żyjąca ponad 3 mln lat temu;

austriacki /awstrʲˈjaʦ̑ʲci/ (adj)
Oostenrijks
  odnoszący się do Austrii lub Austriaków

austrofaszyzm (n)
Austrofascisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) austriacka odmiana faszyzmu;

autentyczny /ˌawtɛ̃nˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
authentiek
  niebędący kopią, falsyfikatem ani przeróbką
echt
  taki, który jest prawdziwy, zgodny z rzeczywistością

auto /ˈawtɔ/ (n)
auto
  (motoryzacja) pojazd mechaniczny, wyposażony w co najmniej 4 koła, poruszający się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

autobiografia /ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
autobiografie
  własnoręcznie napisany swój życiorys;

autobiograficzny (adj)
autobiografisch
  mający charakter autobiografii, taki w którym autor nawiązuje do wydarzeń ze swego życia

autobus /awˈtɔbus/ (n)
bus, autobus
  (transport, transportowy) (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;

autochtoniczny (adj)
autochtoon
  związany z autochtonami, dotyczący autochtonów

autodafe /ˌawtɔdaˈfɛ/ (n)
autodafe
  (historia, historyczny, historycznie) wprowadzone przez inkwizycję publiczne wyznanie lub zaparcie się wiary przez oskarżonego o herezję;

autoerotyzm (n)
autoseksualiteit
  (seksuologia, seksuologiczny) wzmożone zainteresowanie swoim ciałem, które prowadzi do masturbacji

autograf /awˈtɔɡraf/ (n)
autogram
  własnoręczny podpis

autoironia /ˌawtɔ<sup>j</sup>iˈrɔ̃ɲja/ (n)
zelfspot
  ironia dotycząca samego siebie

autokar /awˈtɔkar/ (n)
reisbus
  (motoryzacja) autobus przeznaczony do długich podróży

autokefaliczny (adj)
autocefaal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwłaszcza w chrześcijaństwie: związany ze statusem autokefalii, mający status autokefalii

autoklaw /awˈtɔklaf/ (n)
autoclaaf
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;

autokracja /ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
autocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną;

automat /awˈtɔ̃mat/ (n)
automaat
  maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka;
  (potocznie, potoczny) pistolet maszynowy
  (potocznie, potoczny) pralka automatyczna
  (środowiskowy) (motoryzacja) samochód z automatyczną skrzynią biegów

automat sprzedający /awˈtɔ̃mat ˌspʃɛdaˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
verkoopautomaat
  automat z drobnymi artykułami do sprzedaży, takimi jak np. napoje, papierosy

automatyczny /ˌawtɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
automatisch
  wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka
  (przenośnie, przenośnia) wykonywany lub powstający bez udziału świadomości i woli
  rozumiejący się sam przez się, spowodowany wcześniejszymi działaniami

automatyzacja (n)
automatisering
  wprowadzanie automatów, ułatwień technicznych poprawiających pracę

automatyzm (n)
automatisme
  wykonywanie czynności nie używając do tego świadomości, bez analizy, bez myślenia

autonomia /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
autonomie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;

autonomiczny /ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
autonoom
  związany z autonomią; taki, który ma autonomię

autoportret /ˌawtɔˈpɔrtrɛt/ (n)
zelfportret
  portret artysty wykonany przez siebie samego;

autopsja /awˈtɔpsʲja/ (n)
autopsie
  sekcja zwłok;

autor /ˈawtɔr/ (n)
auteur
  twórca, wynalazca, założyciel

autorstwo (n)
schrijverschap
  fakt bycia twórcą dzieła

autorytaryzm (n)
autoritarisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych na bezwzględnym posłuchu obywateli

autorytatywny /ˌawtɔrɨtaˈtɨvnɨ/ (adj)
autoritair
  władczy, stanowczy

autorytet /ˌawtɔˈrɨtɛt/ (n)
autoriteit
  wpływ osobisty, powaga, prestiż
  człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi

autostopowicz /ˌawtɔstɔˈpɔvʲiʧ̑/ (n)
lifter
  ktoś, kto podróżuje autostopem

autostrada /ˌawtɔˈstrada/ (n)
autosnelweg, snelweg
  (motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na dwie jezdnie po co najmniej dwa pasy ruchu;

autotrof (n)
autotroof
  (ekologia, ekologiczny) organizm samożywny

autowy (adj)
uit
  (sport, sportowy) związany z autem, opuszczeniem przez piłkę obrębu boiska

autunit (n)
autuniet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady minerałów uranylu, Ca[PO4][UO2]2 • 8 -12H2O;

autystyczny /ˌawtɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
autistisch
  (psychologia, psychologiczny) związany z autyzmem, dotyczący autyzmu

autyzm /ˈawtɨsm̥/ (n)
autisme
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;

awans /ˈavãw̃s/ (n)
bevordering
  powierzenie komuś lub objęcie wyższego stanowiska, nadanie lub otrzymanie wyższej godności

awansować (v)
bevorderen
  przenosić / przenieść na wyższe stanowisko czy stopień

awaria /aˈvarʲja/ (n)
averij
  (technologia, technika, techniczny) uszkodzenie przedmiotu, urządzenia, systemu, sieci uniemożliwiające lub utrudniające ich użytkowanie

awarski (n)
Avaars
  (językoznawstwo, językoznawczy) język awarski, którym posługują się kaukascy Awarowie;

awaryjne lądowanie (n)
noodlanding
  (lotnictwo, lotniczy) procedura przedwczesnego lądowania podejmowana ze względu na zaistnienie warunków zagrażających bezpieczeństwu pasażerów w razie dalszego lotu;

awaryjny /ˌavaˈrɨjnɨ/ (adj)
nood
  stworzony na wypadek awarii

awatar /aˈvatar/ (n)
ava
  (informatyka, informatyczny) personifikacja osoby w cyberprzestrzeni, reprezentacja uczestników światów wirtualnych
  (informatyka, informatyczny) w internecie: obrazek wyświetlany obok nazwy użytkownika
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie: zstąpienie boga, bóstwa lub jego wcielenie (inkarnacja) w doczesnej formie; cielesna manifestacja boga

awers /ˈavɛrs/ (n)
voorzijde
  przednia strona monety, medalu, banknotu, pocztówki, kart do gry itp.;

awestyjski (n)
Avestisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);

awitaminoza /ˌavʲitãmʲĩˈnɔza/ (n)
avitaminose
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany niedoborem jednej lub więcej witamin;

awokado /ˌavɔˈkadɔ/ (n)
avocado, avocadoboom
  (botanika, botaniczny) Persea L., rodzaj wiecznie zielonych drzew o skórzastych liściach, rosnące w strefie tropikalnej;
avocado
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc awokado (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju awokado (1.1)

azalia (n)
azalea
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik

azbest /ˈazbɛst/ (n)
asbest
  (mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;

azerbejdżański /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
Azerbeidzjaans
  odnoszący się do państwa Azerbejdżan

azjatycki /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
Aziatisch
  dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji

azot /ˈazɔt/ (n)
stikstof
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;

azotan /aˈzɔtãn/ (n)
nitraat
  (chemia, chemiczny) sól kwasu azotowego (z grupą NO2 lub NO3)

azotek (n)
nitride
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny azotu z metalem lub półmetalem;

azuryt /aˈzurɨt/ (n)
azuriet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał – zasadowy węglan miedzi;

azyl /ˈazɨl/ (n)
asiel
  miejsce ucieczki, bezpieczne schronienie;
  schronienie udzielane przez państwo osobie prześladowanej przez własny kraj ze względów politycznych;

azymut (n)
azimut
  kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;

ałun /ˈawũn/ (n)
aluin
  (chemia, chemiczny) stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu

ałunit (n)
aluniet
  (mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu;

aż /aʃ/ (conjunction)
totdat
  …wskazujący, do jakiego momentu czasu trwała wcześniej wspomniana czynność

ażur (n)
ajourwerk
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) ozdobny układ otworów w dowolnym materiale

b-moll (n)
bes-klein
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku b (w zapisie nutowym z pięcioma bemolami)

baba /ˈbaba/ (n)
wijf
  (potocznie, potoczny) (rubaszny, rubasznie) lub (pogardliwie, pogardliwy) o kobiecie, żonie, partnerce życiowej

babcia /ˈbapʲʨ̑a/ (n)
grootmoeder, oma
  (zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)

babie lato /ˈbabʲjɛ ˈlatɔ/ (n)
oudewijvenzomer
  wczesnojesienne dni;

babiloński /ˌbabʲiˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Babylonisch
  związany z Babilonią, Babilonem

babka /ˈbapka/ (n)
weegbree
  (botanika, botaniczny) Plantago, rodzaj roślin z rodziny babkowatych;

babka lancetowata (n)
smalle weegbree
  (botanika, botaniczny) Plantago lanceolata L., gatunek byliny z rodziny babkowatych;

bad trip (n)
bad trip
  nieprzyjemne doświadczenie narkotyczne wypełnione lękiem;

badaczka (n)
onderzoekster
  kobieta naukowiec, zgłębiająca jakiś temat, problem

badanie /baˈdãɲɛ/ (n)
onderzoek
  poszukiwanie rozwiązania problemu naukowego
  (medycyna, medyczny) sprawdzenie stanu zdrowia
  szczegółowa obserwacja i analiza

badać /ˈbadaʨ̑/ (v)
onderzoeken
  sprawdzać stan zdrowia pacjenta, poddawać pacjenta oględzinom lekarskim

badminton /badˈmʲĩntɔ̃n/ (n)
badminton
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;

badmintonista (n)
badmintonspeler
  gracz w badmintona

bagaż /ˈbaɡaʃ/ (n)
bagage
  zapakowane przedmioty zabierane w podróż

bagażnik /baˈɡaʒʲɲik/ (n)
bagagedrager
  miejsce na bagaż wydzielone w rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach i innych pojazdach

bagażnik dachowy (n)
imperiaal
  (motoryzacja) metalowa konstrukcja na dachu samochodu służąca do mocowania i transportu rzeczy

bagietka /baˈɟɛtka/ (n)
stokbrood
  (spożywczy) długa, cienka bułka;

bagnet /ˈbaɡnɛt/ (n)
bajonet
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;

bagno /ˈbaɡnɔ/ (n)
moeras
  (ekologia, ekologiczny) obszar trwale podmokły, porośnięty specyficzną roślinnością;

bajadera (n)
bajadère
  hinduska tancerka pełniąca służbę przy świątyni

bajgiel (n)
bagel
  (Lwów, Kraków, Warszawa) żydowskie pieczywo w kształcie bułki z dziurką; słodkawy precel;

bajka /ˈbajka/ (n)
fabel
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór literacki, zwykle wierszowany i żartobliwy, posługujący się alegorią i morałem;

bajos /ˈbajɔs/ (n)
Bajocien
  (geologia, geologiczny) piętro (wiek) jury środkowej;

bajt /bajt/ (n)
byte
  (informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;

bakarat /baˈkarat/ (n)
baccarat
  (termin karciany) hazardowa gra w karty;

bakcyl /ˈbakʦ̑ɨl/ (n)
bacil
  (przestarzałe, przestarzały) zarazek

bakelit /baˈkɛlʲit/ (n)
bakeliet
  (chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu;

bakteria /bakˈtɛrʲja/ (n)
bacterie
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;

bakteriemia /ˌbaktɛrʲˈjɛ̃mʲja/ (n)
bacteriëmie
  (medycyna, medyczny) zakażenie krwi bakteriami, stwierdzone ich wyizolowaniem;

bakteriobójczy /ˌbaktɛrʲjɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
kiemdodend
  (medycyna, medyczny) taki, który powstrzymuje rozwój bakterii, niszczy je

bakteriofag /ˌbaktɛrʲˈjɔfak/ (n)
bacteriofaag
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus atakujący bakterie;

bakteriolog /ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk/ (n)
bacterioloog
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii

bakteriologia /ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
bacteriologie
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;

bakteriologiczny (adj)
bacteriologisch
  związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii

bakteryjny /ˌbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
bacterieel
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie

baktrian /ˈbaktrʲjãn/ (n)
kameel
  (zoologia, zoologiczny) Camelus ferus Przewalski, duży ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych występujący w stanie dzikim na stepach centralnej Azji;

bakłażan /bakˈwaʒãn/ (n)
aubergine
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;
  (spożywczy) warzywo, będące podłużnym, zwykle fioletowoczarnym owocem bakłażana (1.1)

bal /bal/ (n)
bal
  uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;

baldachim /balˈdaxʲĩm/ (n)
baldakijn
  osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny

balearski (adj)
Baleaars
  dotyczący Balearów

balet /ˈbalɛt/ (n)
ballet
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;

balistyczny /ˌbalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ballistisch
  taki, który leci po krzywej balistycznej
  związany z balistyką, dotyczący balistyki

balkon /ˈbalkɔ̃n/ (n)
balkon
  (architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

ballada /balˈːada/ (n)
ballade
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wierszowany utwór opisujący niezwykłe wydarzenia;

balneologia /ˌbalnɛɔˈlɔɟja/ (n)
balneologie
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny uzdrowiskowej zajmująca się badaniem właściwości leczniczych wód podziemnych i borowin oraz ich zastosowaniem w lecznictwie;

balon /ˈbalɔ̃n/ (n)
ballon
  ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;

balsam /ˈbalsãm/ (n)
balsem
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (technologia, technika, techniczny) półpłynna mieszanina wydzielin roślinnych;

bambus /ˈbãmbus/ (n)
bamboe
  (botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;

banalny /bãˈnalnɨ/ (adj)
banaal, gewoontjes
  zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności

banan /ˈbãnãn/ (n)
banaan, pisang
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
  (spożywczy) owoc banana (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty

banda /ˈbãnda/ (n)
gezelschap
  (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) kilkoro ludzi, których łączy np. podobieństwo, zainteresowania, przeżycia, żyjących podobnie

bandaż /ˈbãndaʃ/ (n)
verband
  (medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;

bandera /bãnˈdɛra/ (n)
vaandel
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) flaga określająca przynależność państwową statku wodnego;

bandoneon (n)
bandoneon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

bandyta /bãnˈdɨta/ (n)
bandiet
  człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw

banjo /ˈbãn͇ʤ̑ɔ/ (n)
banjo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem;

bank /bãŋk/ (n)
bank
  (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
  (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów

bank krwi /ˈbãŋk ˈːr̥fʲi/ (n)
bloedbank
  (potocznie, potoczny) zakład opieki zdrowotnej zajmujący się krwiodawstwem i krwiolecznictwem

bank spermy /ˈbãŋk ˈspɛrmɨ/ (n)
spermabank
  (potocznie, potoczny) instytucja lub część placówki medycznej zajmująca się gromadzeniem spermy;

bankier (n)
bankier
  właściciel lub dyrektor banku

bankiet /ˈbãŋcɛt/ (n)
banket
  wystawne, uroczyste przyjęcie

banknot /ˈbãŋknɔt/ (n)
biljet, bankbiljet
  (bankowość, bankowy) odcinek papieru z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, mający określoną wartość pieniężną (nabywczą);

bankomat /bãŋˈkɔ̃mat/ (n)
flappentap, geldautomaat
  urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;

bankrut /ˈbãŋkrut/ (n)
bankroetier
  osoba lub firma, która ogłosiła niewypłacalność

bantu (n)
Bantoe
  (etnografia, etnograficzny) grupa plemion afrykańskich zaliczanych do rasy czarnej, zamieszkujących stepy w środkowej i południowej Afryce;

baobab /baˈɔbap/ (n)
baobab
  (botanika, botaniczny) ogromne, długowieczne drzewo liściaste o bardzo grubym pniu rosnące w Afryce;

baptystyczny (adj)
baptistisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z baptyzmem lub baptystami

baptyzm /ˈbaptɨsm̥/ (n)
baptisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt wyznań chrześcijańskich należących do protestantyzmu;

bar /bar/ (n)
barium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;
bar
  (gastronomia) lokal gastronomiczny, w którym spożywa się ciepłe posiłki lub pije alkohole;
  (fizyka, fizyczny) jedna z jednostek ciśnienia;
  (gastronomia) miejsce w lokalu, przy którym odbiera się lub konsumuje posiłki lub alkohol

baran /ˈbarãn/ (n)
ram
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) głupek, idiota

baranek /baˈrãnɛk/ (n)
lam
  (zoologia, zoologiczny) mały, młody baran
  (potocznie, potoczny) łagodna, miła osoba

baranina /ˌbarãˈɲĩna/ (n)
schaap
  (spożywczy) mięso otrzymywane z owcy lub barana;

barbadoski /ˌbarbaˈdɔsʲci/ (adj)
Barbadaans
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do Barbadosu jako państwa

barbarzyńca /ˌbarbaˈʒɨ̃j̃nʦ̑a/ (n)
barbaar
  ktoś niecywilizowany, prymitywny
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytności człowiek, który nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej;

barbarzyński (adj)
barbaars
  cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem

barbarzyństwo (n)
barbarij
  brak cywilizacji

barbituran (n)
barbituraat
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) związek organiczny o właściwościach nasennych i przeciwdrgawkowych

barchan /ˈbarxãn/ (n)
fustein
  (włókiennictwo) rodzaj grubej tkaniny bawełnianej

barczysty (adj)
breedgeschouderd
  szeroki w barkach

bard /bart/ (n)
bard
  u ludów celtyckich: średniowieczny poeta opiewający boje i bohaterów;

bardzo /ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
meer, meest
  bardziej, najbardziej wyraz pomocniczy, stosowany do tworzenia form stopnia wyższego i najwyższego niektórych przymiotników i przysłówków
heel, erg
  służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo

bariera (n)
barrière, hinderpaal, obstakel
  coś, co utrudnia lub uniemożliwia zajście czegoś
barrière
  przeszkoda, która utrudnia lub uniemożliwia przemieszczanie się

barion (n)
baryon
  (fizyka, fizyczny) fermion o niezerowej liczbie barionowej;

bark /bark/ (n)
schouder
  (anatomia, anatomiczny) część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem;

barkarola /ˌbarkaˈrɔla/ (n)
barcarolle
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) liryczna pieśń gondolierów w Wenecji;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny przypominający barkarolę (1.1)

barkentyna /ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na/ (n)
barkentijn
  żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne;

barok /ˈbarɔk/ (n)
barok
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku;

barologia /ˌbarɔˈlɔɟja/ (n)
barologie
  (dawniej, dawny) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się masą i powiązaną z nią siłą ciążenia

barometr /baˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
barometer, drukmeter
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;

baron /ˈbarɔ̃n/ (n)
baron
  niski tytuł arystokratyczny;

barszcz /barʃʧ̑/ (n)
borsjt
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zakwaszana zupa na wywarze z buraków;

barter /ˈbartɛr/ (n)
ruilhandel
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar;

barwnik /ˈbarvʲɲik/ (n)
kleurstof, verfstof
  substancja służąca do barwienia innych rzeczy

barwny /ˈbarvnɨ/ (adj)
bont, kleurrijk
  (przenośnie, przenośnia) wzbudzający ciekawość
kleurrijk
  o kolorze innym niż biały lub czarny
bont
  posiadający wiele kolorów

barykada /ˌbarɨˈkada/ (n)
barricade
  doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;

baryton /baˈrɨtɔ̃n/ (n)
bariton
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) głos męski niższy od tenoru, wyższy od basu;

bas /bas/ (n)
bas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najniższy głos męski;
  (potocznie, potoczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara basowa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewak o takim głosie

baseball (n)
honkbal
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;

basen /ˈbasɛ̃n/ (n)
bekken
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) region wokół morza lub innego zbiornika wodnego
  sztuczny zbiornik z wodą, służący do celów rekreacyjnych, higienicznych, technicznych lub rytualnych;

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (adj)
Baskisch
  związany z Baskami, dotyczący Basków

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (n)
Baskisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Basków;

bastion /ˈbastʲjɔ̃n/ (n)
bastion
  (wojskowość, wojskowy) stosowany od XVI wieku element fortyfikacji w postaci pięciokątnej budowli ziemnej o wzmocnionych, murowanych ścianach; stanowisko artylerii flankującej dostęp do umocnień;

baszkirski (adj)
Basjkiers
  związany z Baszkirami

baszkirski (n)
Basjkiers
  (językoznawstwo, językoznawczy) język baszkirski;

baszta /ˈbaʃta/ (n)
muurtoren, waltoren
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) podstawowy element fortyfikacji starożytnych i średniowiecznych mający postać wieży umieszczonej na linii murów obronnych, na ich narożach oraz obok bram, od XVI wieku zastępowana przez basteje;

bat /bat/ (n)
baht
  (jednostka monetarna) waluta Tajlandii;

batalion /baˈtalʲjɔ̃n/ (n)
bataljon
  (wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;

batat (n)
zoete aardappel
  (botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;

bateria /baˈtɛrʲja/ (n)
batterij
  (elektryczność) zespół elementów połączonych w jeden układ będący źródłem energii
  (wojskowość, wojskowy) w artylerii: pododdział ogniowy i taktyczny składający się z kilku plutonów, uzbrojony w broń artyleryjską lub rakietową;

batik /ˈbatʲik/ (n)
batikken
  (włókiennictwo) technika barwienia tkaniny polegająca na zanurzeniu jej w barwniku po uprzednim pokryciu woskiem (czasem zawiązaniu sznurkiem) miejsc, które mają pozostać niezabarwione;
  (włókiennictwo) tkanina barwiona tą techniką

baton /ˈbatɔ̃n/ (n)
snoepreep
  (cukiernictwo) niewielki podłużny kawałek czekolady, niekiedy z dodatkami;
Bathonien
  (geologia, geologiczny) piętro (wiek) jury środkowej;

batuta /baˈtuta/ (n)
dirigeerstok
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pałeczka dyrygenta służąca do wyznaczania taktu;

batymetria /ˌbatɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
bathymetrie
  dział hydrometrii zajmujący się pomiarami głębokości cieków i zbiorników wodnych;

batyskaf /baˈtɨskaf/ (n)
bathyscaaf
  statek podwodny do badań na dużych głębokościach;

bawarka /baˈvarka/ (n)
melkthee
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) herbata z mlekiem;

bawarski /baˈvarsʲci/ (adj)
Beiers
  pochodzący z Bawarii, związany z Bawarią

bawełna /baˈvɛwna/ (n)
katoen
  (włókiennictwo) rodzaj materiału (tkaniny, dzianiny) otrzymanego z bawełny (1.1-2), używanego do produkcji ubrań
  (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);
  (botanika, botaniczny) roślina uprawiana w Azji, Afryce, obu Amerykach i w Europie, z której wykonuje się materiał o tej samej nazwie;

bawełniany /ˌbavɛwʲˈɲãnɨ/ (adj)
katoenen
  wykonany z bawełny

bawić /ˈbavʲiʨ̑/ (v)
onderhouden
  zajmować kogoś dostarczając mu rozrywki

bawół /ˈbavuw/ (n)
buffel
  (zoologia, zoologiczny) duże azjatyckie i afrykańskie ssaki podobne do bydła;

baza /ˈbaza/ (n)
basis
  (wojskowość, wojskowy) główny obiekt wojskowy, z którego prowadzone są działania
  podstawa, fundament, ogół elementów istotnych dla powstania i funkcjonowania lub zrozumienia

bazalt /ˈbazalt/ (n)
basalt
  (geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;

bazooka /baˈzuka/ (n)
bazooka
  (potocznie, potoczny) (wojskowość, wojskowy) granatnik przeciwpancerny
  (wojskowość, wojskowy) amerykańska ręczna wyrzutnia niekierowanych przeciwpancernych pocisków rakietowych;

bazylia /baˈzɨlʲja/ (n)
basilicum
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);

bazylika /baˈzɨlʲika/ (n)
basiliek
  (architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego);
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: duża sala w pałacu
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: hala sądowa i targowa na forum
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom

bazyliszek (n)
basilisk
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jaszczurek;
  (mitologia, mitologiczny) stwór występujący w legendach, przedstawiany jako kogut o żabich oczach i ogonie żmii, zabijający wzrokiem i oddechem

bać się /ˈbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
vrezen, duchten
  odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś
  martwić się, niepokoić się

bałtycki /bawˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
Baltisch, Oostzee
  odnoszący się do Bałtyku, związany z Bałtykiem

bałwan /ˈbawvãn/ (n)
sneeuwman, sneeuwpop
  figura człowieka ulepiona ze śniegu;

bańka /ˈbãɲka/ (n)
laatkop
  (medycyna, medyczny) szklane naczynko o kulistym kształcie przystawiane do skóry w celach leczniczych, stosowane w medycynie tradycyjnej
bel
  (potocznie, potoczny) bańka mydlana

bańka mydlana /ˈbãɲka mɨˈdlãna/ (n)
zeepbel
  pęcherzyk powietrza otoczony cienką błoną mydła rozpuszczonego w wodzie;
  (przenośnie, przenośnia) coś ulotnego, nietrwałego, złudnego

bażant /ˈbaʒãnt/ (n)
fazant
  (ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;

beczeć /ˈbɛʧ̑ɛʨ̑/ (v)
blaten
  o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos

beczka /ˈbɛʧ̑ka/ (n)
vat, ton
  cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów;

bednarz /ˈbɛdnaʃ/ (n)
kuiper
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem

befsztyk /ˈbɛfʃtɨk/ (n)
biefstuk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany

begonia /bɛˈɡɔ̃ɲja/ (n)
begonia
  (botanika, botaniczny) Begonia, roślina pochodzenia tropikalnego, hodowana jako roślina doniczkowa lub kwietnikowa ze względu na ozdobne liście i różnobarwne kwiaty;

behawioryzm (n)
behaviorisme
  (psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;

bekać /ˈbɛkaʨ̑/ (v)
boeren
  odbijać się

bekerel (n)
becquerel
  (fizyka, fizyczny) jednostka miary aktywności promieniotwórczej w układzie SI;

belgijski /bɛlʲˈɟijsʲci/ (adj)
Belgisch
  odnoszący się do Belgii lub Belgów

belizeński /ˌbɛlʲiˈzɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Belizaans
  związany z Belize, dotyczący Belize lub jego mieszkańców

belka /ˈbɛlka/ (n)
balk
  (technologia, technika, techniczny) w wagach element łączący szalki i osadzony lub zawieszony punktowo
  (technologia, technika, techniczny) zwykle poziomy element konstrukcyjny przenoszący obciążenie

belona /bɛˈlɔ̃na/ (n)
geep
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Belone belone, gatunek ryby morskiej o długim ciele;

bemol /ˈbɛ̃mɔl/ (n)
mol
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny obniżający nutę o półton;

benedyktyn /ˌbɛ̃nɛˈdɨktɨ̃n/ (n)
Benedictijnen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu założonego przez świętego Benedykta z Nursji

benedyktyński (adj)
benedictijns
  związany z benedyktynami, dotyczący benedyktynów

bentonit /bɛ̃nˈtɔ̃ɲit/ (n)
bentoniet
  (geologia, geologiczny) skała ilasta powstała w wyniku przeobrażenia szkliwa wulkanicznego lub utworów piroklastycznych;

benzen /ˈbɛ̃w̃zɛ̃n/ (n)
benzeen
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;

benzoesan sodu (n)
natriumbenzoaat
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako konserwant żywności;

benzyna /bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/ (n)
benzine
  paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

berek (n)
tikkertje
  dziecięca gra ruchowa, w której jedna osoba musi dogonić i dotknąć dowolną z pozostałych osób

beret /ˈbɛrɛt/ (n)
baret
  (krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

beri-beri (n)
beriberi
  (medycyna, medyczny) awitaminoza, choroba wywoływana ostrym niedoborem witaminy B1;

berkel /ˈbɛrkɛl/ (n)
berkelium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

berlińczyk /bɛrˈlʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Berlijner
  mieszkaniec Berlina

berliński /bɛrˈlʲĩj̃sʲci/ (adj)
Berlijns
  odnoszący się do miasta Berlin

bermudy (n)
bermudashort
  męskie krótkie spodnie pod kolana, luźne, z lekkiej tkaniny, zwykle wzorzyste, noszone na plaży

bermudzki (adj)
Bermudaans
  dotyczący Bermudów

bermyca /bɛrˈmɨʦ̑a/ (n)
berenmuts
  wysoka futrzana czapka;

berneński /bɛrˈnɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Berns
  odnoszący się do miasta Berno

bernikla rdzawoszyja /bɛrʲˈɲikla ˌrʣ̑avɔˈʃɨja/ (n)
roodhalsgans
  (ornitologia, ornitologiczny) Branta ruficollis, gatunek z rodziny kaczkowatych, gnieżdżący się w syberyjskiej tundrze;

beryl /ˈbɛrɨl/ (n)
beryllium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;

berło /ˈbɛrwɔ/ (n)
scepter
  ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;

bestia /ˈbɛstʲja/ (n)
beest
  dzikie, drapieżne zwierzę

bestseller /bɛˈstsɛlɛr/ (n)
bestseller
  dobrze sprzedająca się książka, utwór muzyczny (płyta), filmowy czy inny

beton /ˈbɛtɔ̃n/ (n)
beton
  (budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

betonowy /ˌbɛtɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
betonnen
  wykonany z betonu

bez /bɛs/ (n)
vlier
  (botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;

bez /bɛs/ (preposition)
zonder
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem

bez cienia wątpliwości (adv)
ongetwijfeld
  bez wątpienia, na pewno, z pewnością

bez przerwy (adv)
onophoudelijk
  cały czas, nieprzerwanie

bez wątpienia (adv)
ongetwijfeld
  nie mając wątpliwości

bez- /bɛs/ /bɛz/ (prefix)
-loos
  …służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś

beza /ˈbɛza/ (n)
meringue
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto lub ciastko z białka ubitego z cukrem;

bezalkoholowy /ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
alcoholvrij
  niezawierający, pozbawiony alkoholu

bezanmaszt (n)
bezaansmast
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylny maszt co najmniej dwumasztowca o ożaglowaniu skośnym

bezbarwny /bɛzˈbarvnɨ/ (adj)
kleurloos
  pozbawiony barwy, mający kolor nieokreślony

bezbolesny (adj)
pijnloos
  niepowodujący, niesprawiający bólu

bezbożnik /bɛzˈbɔʒʲɲik/ (n)
atheïst
  (przestarzałe, przestarzały) dziś (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) albo (obraźliwie) osoba negująca istnienie Boga

bezbożny /bɛzˈbɔʒnɨ/ (adj)
atheïstisch
  (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) negujący istnienie boga/Boga
  (pejoratywnie, pejoratywny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niemiły Bogu, sprzeczny z przykazaniami Boga

bezcenny /bɛsˈʦ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
van onschatbare waarde
  mający ogromną wartość

bezchmurny /bɛsˈxmurnɨ/ (adj)
onbewolkt
  charakteryzujący się brakiem chmur

bezcielesny (adj)
vleesloos
  niemający ciała, nieistniejący fizycznie

bezczelny /bɛʃˈʧ̑ɛlnɨ/ (adj)
schaamteloos, brutaal
  cechujący się bezczelnością, zbytnią pewnością siebie, zuchwałością

bezczynność /bɛʃˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
ledigheid
  brak aktywności

bezdech /ˈbɛzdɛx/ (n)
ademstilstand
  (medycyna, medyczny) chorobowy lub wywołany celowo zanik oddechu;

bezdomny /bɛzˈdɔ̃mnɨ/ (adj)
dakloos
  taki, który nie ma domu

bezduszny /bɛzˈduʃnɨ/ (adj)
zielloos
  mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek

bezdzietność /bɛʑˈʥ̑ɛtnɔɕʨ̑/ (n)
kinderloosheid
  nieposiadanie potomstwa;

bezdzietny /bɛʑˈʥ̑ɛtnɨ/ (adj)
kinderloos
  niemający dzieci, potomstwa

bezdźwięczny (adj)
stemloos
  (językoznawstwo, językoznawczy) o spółgłoskach: taka, przy wymawianiu której nie drżą więzadła głosowe
  nie wydający dźwięku (głosu)

bezgorączkowy /ˌbɛzɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
koortsvrij
  (medycyna, medyczny) taki, który objawia się bez gorączki

bezgrzeszny (adj)
zondeloos
  (poetycki, poetycko) bez grzechu, wolny od grzechu, niewinny

bezimienny /ˌbɛzʲĩˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
naamloos
  nie mający imienia czy nazwy

bezinteresowny /ˌbɛzʲĩntɛrɛˈsɔvnɨ/ (adj)
onbaatzuchtig
  taki, który nie oczekuje korzyści ze swoich szlachetnych działań, czynów, dobrych uczynków

bezkarność (n)
straffeloosheid
  uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem

bezkofeinowy /ˌbɛskɔfɛ<sup>j</sup>ĩˈnɔvɨ/ (adj)
cafeïnevrije
  niezawierający kofeiny

bezkompromisowy /ˌbɛskɔ̃mprɔ̃mʲiˈsɔvɨ/ (adj)
compromisloos
  nieidący na kompromisy, nieuznający kompromisów

bezkręgowiec (n)
ongewervelde
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę nie mające szkieletu;

bezkręgowy (adj)
ongewerveld
  (zoologia, zoologiczny) nieposiadający szkieletu

bezlistny /bɛzˈlʲistnɨ/ (adj)
bladerloos
  taki, który nie ma liści

bezludny /bɛzˈludnɨ/ (adj)
verlaten
  taki, gdzie nie ma ludzi; niezamieszkały przez ludzi, niebędący zaludnionym

beznadzieja /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
wanhoop
  stan desperacji, utraty nadziei, rozpacz

beznadziejny /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ/ (adj)
hopeloos, kansloos
  pozbawiony wszelkiej nadziei

bezobjawowy (adj)
asymptomatisch
  (medycyna, medyczny) taki, który nie daje objawów

bezodpływowy (adj)
endoreïsch
  taki, który nie ma odpływu, nie uchodzi z niego żadna rzeka

bezokolicznik /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
infinitief
  (gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

bezosobowy /ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
onpersoonlijk
  taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby

bezołowiowy (adj)
loodvrij
  niezawierający ołowiu

bezpaństwowy (adj)
stateloos
  nie mający przynależności państwowej; nie należący do żadnego z państw

bezpieczeństwo /ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
veiligheid, zekerheid
  stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

bezpiecznie /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
veilig
  w sposób bezpieczny

bezpiecznik /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
zekering
  podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

bezpieczny /bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
veilig
  taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi

bezpośrednio /ˌbɛspɔɕˈrɛdʲɲɔ/ (adv)
direct
  w sposób bezpośredni

bezprecedensowy (adj)
ongekend
  (książkowy) bez precedensu

bezprzewodowy (adj)
draadloos
  (technologia, technika, techniczny) taki, który obywa się bez przewodów elektrycznych

bezpłciowy (adj)
aseksueel
  (biologia, biologiczny) niewykazujący cech płciowych; bez udziału płci

bezpłodny (adj)
onvruchtbaar
  (biologia, biologiczny) taki, który nie może rozmnażać się

bezradność /bɛzˈradnɔɕʨ̑/ (n)
hulpeloosheid
  niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji;

bezrobocie /ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ/ (n)
werkloosheid
  (ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (adj)
werkloos
  bez pracy, bez zajęcia

bezsenność /bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
slapeloosheid
  (fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;

bezsenny /bɛsˈːɛ̃nːɨ/ (adj)
slapeloos
  spędzony bez spania

bezsilny /bɛɕˈːilnɨ/ (adj)
machteloos
  taki, który nie potrafi z czymś się zmagać

bezsporny (adj)
ontegenzeglijk
  taki, który nie budzi wątpliwości

bezstronność (n)
onpartijdigheid
  cecha tego, co jest bezstronne, kto jest bezstronny

bezstronny /bɛsˈːtrɔ̃nːɨ/ (adj)
onpartijdig
  taki, który nie opowiada się po żadnej ze stron (np. konfliktu)

bezszeryfowy (adj)
schreefloos
  (termin typograficzny) o krojach pisma: nie mający szeryfów, czyli ozdobnych zakończeń znaków

bezszwowy (adj)
naadloos
  nie mający szwów, wykonany bez użycia szwów

bezustannie (adv)
aaneen
  bez przerwy, ciągle, nieprzerwanie

bezustanny (adj)
voortdurend
  taki, który trwa ciągle, bez przerwy

bezużyteczny /ˌbɛzuʒɨˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
nutteloos
  taki, z którego nie ma żadnego użytku

bezwartościowy /ˌbɛzvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
waardeloos
  nieposiadający żadnej wartości

bezwietrzny /bɛzˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
bladstil
  charakteryzujący się brakiem wiatru

bezwodny (adj)
watervrij
  (chemia, chemiczny) niezawierający wody w swej strukturze krystalicznej
  pozbawiony wody, wilgoci

bezwstyd (n)
schaamteloosheid
  nieskromność w postępowaniu

bezwładność /bɛzˈvwadnɔɕʨ̑/ (n)
traagheid
  (fizyka, fizyczny) opór ciała materialnego przy przyspieszaniu

bezzałogowy (adj)
onbemand
  (lotnictwo, lotniczy) (astronautyka, astronautyczny) taki, który nie ma załogi

bezzębny /bɛzˈːɛ̃mbnɨ/ (adj)
tandloos, tandeloos
  taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów

bełkot /ˈbɛwkɔt/ (n)
koeterwaals
  (potocznie, potoczny) wypowiedź nie mająca sensu, z której nic konkretnego nie wynika; mowa trawa, pustosłowie

bełt /bɛwt/ (n)
bout
  pocisk kuszy;

beżowy /bɛˈʒɔvɨ/ (adj)
beige
  mający kolor kawy z mlekiem lub piasku

bhutański /buˈtãj̃sʲci/ (adj)
Bhutanees
  odnoszący się do Bhutanu, państwa w Azji

biatlon (n)
biatlon
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania;

biała herbata /ˈbʲjawa xɛrˈbata/ (n)
witte thee
  herbata powstająca z młodych pączków i pochodząca z chińskich prowincji

białaczka /bʲjaˈwaʧ̑ka/ (n)
leukemie
  (medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

białawy /bʲjaˈwavɨ/ (adj)
witachtig
  mający kolor podobny do białego; niezupełnie biały, prawie biały, jasny

białko /ˈbʲjawkɔ/ (n)
eiwit
  (biochemia, biochemiczny) wielocząsteczkowy związek organiczny zbudowany z aminokwasów;

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (adj)
Wit-Russisch
  dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (n)
Wit-Russisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

białorzytka /ˌbʲjawɔˈʒɨtka/ (n)
tapuit
  (ornitologia, ornitologiczny) Oenanthe oenanthe, niewielki ptak wędrowny półkuli północnej zamieszkujący tereny otwarte, często kamieniste;

białozór /bʲjaˈwɔzur/ (n)
giervalk
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco rusticolus, zagrożony wyginięciem duży ptak drapieżny półkuli północnej;

biały /ˈbʲjawɨ/ (adj)
wit, blank
  mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

biały /ˈbʲjawɨ/ (n)
wit
  (antropologia, antropologiczny) człowiek rasy białej

biały fosfor /ˈbʲjawɨ ˈfɔsfɔr/ (n)
witte fosfor
  (chemia, chemiczny) silnie żrąca, biała, lepka, woskowata substancja o właściwościach wysoce toksycznych;

biblijny /bʲiˈblʲijnɨ/ (adj)
bijbels
  pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

bibliofil /bʲiˈblʲjɔfʲil/ (n)
bibliofiel
  miłośnik książek

bibliografia /ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
bibliografie
  wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

bibliomania /ˌbʲiblʲjɔ̃ˈmãɲja/ (n)
bibliomanie
  zamiłowanie albo obsesja posiadania i gromadzenia książek, zwłaszcza rzadkich czy cennych

biblioteka /ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/ (n)
bibliotheek
  (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;
  mebel do przechowywania książek
bibliotheek, boekerij
  instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
  zbiór książek należący do kogoś; pomieszczenie z takim zbiorem

bibliotekarz /ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/ (n)
bibliothecaris
  pracownik biblioteki;

bibuła (n)
vloeipapier
  rodzaj porowatego papieru o właściwościach chłonnych;

biceps (n)
biceps
  (anatomia, anatomiczny) mięsień dwugłowy ramienia;

bicie w przelocie (n)
en passant
  (szachy, pojęcie szachowe) specjalne posunięcie, w którym pion stojący obok bije innego piona bezpośrednio po wykonaniu ruchu o dwa pola z pozycji wyjściowej

bicykl /ˈbʲiʦ̑ɨkl̥/ (n)
hoge bi
  (transport, transportowy) (historia, historyczny, historycznie) dawny rower, zwykle o kołach różnej wielkości;

bicz /bʲiʧ̑/ (n)
zweep
  kilka splecionych ze sobą rzemieni przymocowanych do drewnianej rękojeści

bidet /ˈbʲidɛt/ (n)
bidet
  urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

biec /bʲjɛʦ̑/ (v)
rennen
  szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi

bieda /ˈbʲjɛda/ (n)
armoede
  stan braku środków do życia

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (adj)
arm, behoeftig
  taki, któremu brakuje środków do życia
arm, beklagenswaardig
  ze współczuciem o kimś; poszkodowany

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (n)
arme
  osoba biedna (1.1), uboga

biedronka /bʲjɛˈdrɔ̃nka/ (n)
lieveheersbeestje
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;

bieg /bʲjɛk/ (n)
loop
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety
  poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki

biegacz /ˈbʲjɛɡaʧ̑/ (n)
loper, hardloper
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi

biegun /ˈbʲjɛɡũn/ (n)
pool
  jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
  miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny

biegunka /bʲjɛˈɡũnka/ (n)
diarree, buikloop
  (medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

biegus malutki (n)
kleine strandloper
  (ornitologia, ornitologiczny) Calidris minuta, gatunek niewielkiego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych

biegus zmienny /ˈbʲjɛɡuz ˈːmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
bonte strandloper
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

biegły /ˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
bekwaam
  mający dużą wiedzę lub umiejętności w danej dziedzinie

biel /bʲjɛl/ (n)
blankheid
  biały kolor;
spinthout
  (botanika, botaniczny) zewnętrzna warstwa drewna w pniach i gałęziach, zawierająca żywe komórki i przewodząca wodę;

bielik /ˈbʲjɛlʲik/ (n)
zeearend
  (ornitologia, ornitologiczny) Haliaeetus albicilla, duży drapieżnik zamieszkujący północną Eurazję;

bielizna /bʲjɛˈlʲizna/ (n)
ondergoed
  (krawiectwo) odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka

bielić (v)
bleken
  pokrywać rzeczy metalowe cynową powłoką

bierne palenie /ˈbʲjɛrnɛ paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
passief roken
  zjawisko polegające na mimowolnym wdychaniu szkodliwych dla zdrowia substancji wydzielących się podczas palenia tytoniu (najczęściej papierosów);

biernik /ˈbʲjɛrʲɲik/ (n)
accusatief
  (gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

biernikowy /ˌbʲjɛrʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
accusatief
  (gramatyka) dotyczący biernika

bierny /ˈbʲjɛrnɨ/ (adj)
inert
  (chemia, chemiczny) niebiorący udziału w reakcjach
passief
  (gramatyka) związany ze stroną bierną
passief, lijdzaam
  niewykazujący inicjatywy

bierzmowanie /ˌbʲjɛʒmɔˈvãɲɛ/ (n)
vormsel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim i Cerkwi prawosławnej sakrament potwierdzenia dojrzałości chrześcijańskiej;

bierzmować /bʲjɛʒˈmɔvaʨ̑/ (v)
bevestigen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać sakramentu bierzmowania

bieługa /bʲjɛˈwuɡa/ (n)
beloegasteur
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Huso huso, duża ryba drapieżna;

bieżnia /ˈbʲjɛʒʲɲa/ (n)
atletiekbaan
  (sport, sportowy) specjalny tor do uprawiania biegów lekkoatletycznych;

bieżąca woda (n)
kraanwater
  woda doprowadzana od ujęcia do użytkowników w sposób ciągły przez system rur

bifobia (n)
bifobie
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób biseksualnych

bigoreksja (n)
bigorexia
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) męska odmiana anoreksji; zaburzenie polegające na obsesyjnej dbałości o masę mięśniową bazujące na przekonaniu, że nie jest się wystarczająco muskularnym/że nie ma się wystarczająco dużych mięśni; obsesja na punkcie umięśnionego ciała

bigot /ˈbʲiɡɔt/ (n)
kwezel
  (książkowy) (pogardliwie, pogardliwy) ktoś przesadnie religijny lub gorliwie manifestujący swą religijność

bijekcja (n)
bijectie
  (matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;

bikini /bʲiˈcĩɲi/ (n)
bikini
  dwuczęściowy damski kostium plażowy;

bikorn /ˈbʲikɔrn/ (n)
steek
  dwurożny kapelusz;

bilard /ˈbʲilart/ (n)
biljart
  (sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;

bilet /ˈbʲilɛt/ (n)
ticket, kaart
  dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

biliard /ˈbʲilʲjart/ (n)
biljard
  (matematyka, matematyczny) liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 = 1015;

bilion /ˈbʲilʲjɔ̃n/ (n)
biljoen
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 = 1012;

bilokacja (n)
bilocatie
  (ezoteryka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jednoczesne przebywanie w dwóch odległych od siebie miejscach;

binarny (adj)
binair
  (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) zapisany w dwójkowym systemie liczbowym
  podwójny, złożony z dwóch części

bingo /ˈbʲĩŋɡɔ/ (interjection)
bingo
  okrzyk zwycięstwa, wyrażający zadowolenie z czegoś

bingo /ˈbʲĩŋɡɔ/ (n)
bingo
  rodzaj gry hazardowej

bio- /bʲjɔ/
bio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z życiem, procesami życiowymi

biochemia /bʲjɔˈxɛ̃mʲja/ (n)
biochemie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

biochemiczny (adj)
biochemisch
  (biochemia, biochemiczny) związany z biochemią, rozumiany w zakresie biochemii

biodegradowalny /ˌbʲjɔdɛɡradɔˈvalnɨ/ (adj)
afbreekbaar
  ulegający rozpadowi biologicznemu

biodro /ˈbʲjɔdrɔ/ (n)
heup
  (anatomia, anatomiczny) część ciała, którą stanowią: staw biodrowy, boczna część miednicy i górna zewnętrzna część uda

bioetyka (n)
bio-ethiek
  dział etyki dotyczący analizy dylematów moralnych, które pojawiają się w naukach medycznych i biologicznych

biofizyka (n)
biofysica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina biologii badająca fizyczne podstawy procesów życiowych;

biogeografia /ˌbʲjɔɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
biogeografie
  nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów;

biografia /bʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
biografie
  opis życia i działalności jakiejś osoby;

biograficzny /ˌbʲjɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
biografisch
  związany z biografią, dotyczący biografii

biolog /ˈbʲjɔlɔk/ (n)
bioloog, biologe
  specjalista w zakresie biologii
bioloog
  kobieta biolog (1.1)

biologia /bʲjɔˈlɔɟja/ (n)
biologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

biologia molekularna (n)
moleculaire biologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach

biologiczny /ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
biologisch
  związany z biologią, dotyczący biologii

biom (n)
bioom
  (ekologia, ekologiczny) zespół ekosystemów, tworzący duże i łatwe do rozróżnienia regiony biologiczne na Ziemi

biomasa /bʲjɔ̃ˈmasa/ (n)
biomassa
  materia zawarta w organizmach żywych;
  masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny)

biomedyczny /ˌbʲjɔ̃mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
biomedisch
  związany z biomedycyną, dotyczący biomedycyny

biometryczny (adj)
biometrisch
  związany z biometrią, dotyczący lub służący do pomiarów istot żywych, także do rozpoznawania cech lub tożsamości

bioniczny /bʲjɔ̇̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
bionisch
  związany z bioniką

bionika (n)
bionica
  (biologia, biologiczny) (technologia, technika, techniczny) nauka badająca możliwości wykorzystania w technice (głównie w automatyce, elektronice i mechanice) wiedzy o budowie i funkcjonowaniu żywych organizmów;

bioróżnorodność /ˌbʲjɔruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
biodiversiteit
  zróżnicowanie życia na wszelkich poziomach jego organizacji;

biosfera (n)
biosfeer
  (ekologia, ekologiczny) zespół wszystkich istniejących na Ziemi ekosystemów, największy i najbliższy samowystarczalności układ biologiczny zamieszkiwany przez organizmy żywe

biotop (n)
biotoop
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) obszar o określonych warunkach ekologicznych, będący siedliskiem dla biocenozy lub osobnika

birmański /bʲirˈmãj̃sʲci/ (n)
Birmaans
  język urzędowy Mjanmy (Birmy);

biseksualizm /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
biseksualiteit
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwanie popędu płciowego do osobników obu płci;

biseksualny /ˌbʲisɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
biseksueel
  (seksuologia, seksuologiczny) odczuwający pociąg seksualny do osobników obu płci

biskup /ˈbʲiskup/ (n)
bisschop
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

biskupi /bʲisˈkupʲi/ (adj)
bisschoppelijk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący do biskupa, związany z biskupem

biskupstwo (n)
episcopaat
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) administracyjny okręg kościelny pod jurysdykcją biskupa

bistro /ˈbʲistrɔ/ (n)
bistro
  (książkowy) (gastronomia) niewielka restauracja, winiarnia, bar z zakąskami i napojami alkoholowymi;

bit /bʲit/ (n)
bit
  (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1

bita śmietana /ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
slagroom
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;

bitwa /ˈbʲitfa/ (n)
slag
  (wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

biurko /ˈbʲjurkɔ/ (n)
schrijftafel, schrijfberd
  mebel, który służy do wygodnego pisania i czytania

biuro /ˈbʲjurɔ/ (n)
bureau, kantoor
  budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;

biuro podróży /ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/ (n)
reisbureau
  instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.

biuro rzeczy znalezionych (n)
gevonden voorwerpen
  (turystyka, turystyczny) miejsce, w którym gromadzi się rzeczy znalezione, aby właściciele mogli je odzyskać

biurokracja /ˌbʲjurɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
ambtenarenapparaat
  (potocznie, potoczny) przesadna formalistyka w działalności urzędów, bezduszne przestrzeganie przepisów w załatwianiu spraw urzędowych i interesantów

biurokrata (n)
bureaucraat
  urzędnik ściśle przestrzegający i wymagający przestrzegania kwestii formalnych

biust /bʲjust/ (n)
boezem
  popiersie

biustonosz /bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
bustehouder
  (krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

bizmut /ˈbʲizmut/ (n)
bismut, bismuth
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

biznes /ˈbʲiznɛs/ (n)
businessclass
  interes, przedsięwzięcie przynoszące zysk

biznesowy (adj)
zakelijk, zaken-
  (handel, handlowy) dotyczący biznesu

bić /bʲiʨ̑/ (v)
slaan
  o skrzydłach i rękach machać nimi
  uderzać w jakiś instrument perkusyjny
slaan, kloppen
  uderzać kogoś, zadawać komuś ból
  o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
  w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.

blacha /ˈblaxa/ (n)
blik
  cienki, płaski kawałek metalu;

blacharz (n)
blikslager
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wytwarzający lub naprawiający przedmioty z blachy

blady /ˈbladɨ/ (adj)
bleek
  o barwie skóry ludzkiej pozbawiony rumieńca, opalenizny, mający jasną karnację

blasfemia /blasˈfɛ̃mʲja/ (n)
blasfemie, godslastering
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) bluźnierstwo

blask /blask/ (n)
bravoure
  światło odbite, poblask

blazonowanie /ˌblazɔ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
blazoen
  opis herbu wykonany zgodnie z zasadami heraldyki

bliski /ˈblʲisʲci/ (adj)
nabijgelegen, nabij
  taki, który jest w niewielkiej odległości

blisko /ˈblʲiskɔ/ (adv)
nabij, dichtbij
  w niewielkiej odległości

bliskość /ˈblʲiskɔɕʨ̑/ (n)
nabijheid
  niewielkie oddalenie w przestrzeni, mały dystans między danymi obiektami

blizna /ˈblʲizna/ (n)
litteken, wondteken
  (medycyna, medyczny) ślad po ranie;

bliźni (n)
naaste
  (biblijny) każdy człowiek

bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
tweeling
  każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie

bliźnięta syjamskie /blʲiʑˈɲɛ̃nta sɨˈjãmsʲcɛ/ (n)
siamese tweeling
  (medycyna, medyczny) bliźnięta jednojajowe z wadą rozwojową polegającą na złączeniu ich ciał;

blog /blɔk/ (n)
blog
  (informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;

bloger /ˈblɔɡɛr/ (n)
blogger
  (informatyka, informatyczny) osoba prowadząca bloga

blogosfera (n)
blogosfeer
  (publikatory) (społeczny) ogół blogów traktowanych jako przestrzeń społeczna i publicystyczna autorów oraz ich czytelników;

blok /blɔk/ (n)
blok
  duża, foremna bryła względnie twardego materiału, np. kamienia, betonu, lodu, chałwy

blokada /blɔˈkada/ (n)
blokkade
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system środków zmierzających do izolacji jakiegoś państwa, obiektu, miasta itp. w celu wymuszenia jakichś ustępstw lub kapitulacji

blond /blɔ̃nt/ (adj)
blond
  o włosach jasny, płowy

blurb (n)
flaptekst
  streszczenie lub rekomendacja umieszczana na czwartej stronie okładki książki;

bluszcz /bluʃʧ̑/ (n)
klimop
  (botanika, botaniczny) Hedera, roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

bluszcz pospolity (n)
klimop
  (systematyka) (botanika, botaniczny) Hedera helix L., gatunek wiecznie zielonego pnącza należący do rodziny araliowatych;

bluzka /ˈbluska/ (n)
bloes
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) lekka, górna część damskiej garderoby zakładana przez głowę

bluźnierca (n)
godslasteraar
  ten, kto bluźni; osoba urągająca świętościom

bluźnierstwo /bluʑˈɲɛrstfɔ/ (n)
godslastering
  słowa uwłaczające czemuś, co jest uważane za święte

boa /ˈbɔa/ (n)
boa
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny dusicieli;

bobslej /ˈbɔpslɛj/ (n)
bob
  sanki sportowe wyposażone w kierownicę i hamulec;

bobsleje /bɔpsˈlɛjɛ/ (n)
bobsleeën
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportowa polegająca na zjeżdżaniu bobslejami po sztucznym torze lodowym;

bocian /ˈbɔʨ̑ãn/ (n)
ooievaar, stork
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;
ooievaar
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) bocian biały
  (dawniej, dawny) narzędzie tortur krępujące szyję, ręce i stopy;

bocian biały /ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ/ (n)
ooievaar
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;

bocian czarny /ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ/ (n)
zwarte ooievaar
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;

bocianie gniazdo /bɔˈʨ̑ä̃ɲɛ ˈɟɲazdɔ/ (idiom)
kraaiennest, mars
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (przenośnie, przenośnia) niewielka platforma w górnej części masztu żaglowca; dawniej punkt obserwacyjny

bodziec /ˈbɔʥ̑ɛʦ̑/ (n)
prikkeling
  (medycyna, medyczny) czynnik wywołujący pobudzenie receptorów, pochodzący ze środowiska zewnętrznego lub ze środowiska wewnętrznego;

bogactwo /bɔˈɡaʦ̑tfɔ/ (n)
rijkdom
  majątek, posiadane dobra o dużej wartości
luxe
  w lm: bogactwa → kosztowności, skarby
  wielka ilość, różnorodność

bogacz /ˈbɔɡaʧ̑/ (n)
rijkaard
  osoba bardzo bogata

bogaty /bɔˈɡatɨ/ (adj)
gefortuneerd, rijk
  dający dużą możliwość wyboru
rijk, gefortuneerd
  posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody
  taki, który obfituje w coś

bogini /bɔˈɟĩɲi/ (n)
godin
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) bóstwo płci żeńskiej

bohater /bɔˈxatɛr/ (n)
held
  człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) główna postać utworu
  osoba budząca chwilowe zainteresowanie, chwilowo skupiająca na sobie uwagę otoczenia

bohaterka /ˌbɔxaˈtɛrka/ (n)
heldin
  forma żeńska od: bohater; główna postać wydarzenia
  forma żeńska od: bohater; kobieta odważna
  forma żeńska od: bohater; postać utworu

bohr /bɔxr̥/ (n)
bohrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

bojkot /ˈbɔjkɔt/ (n)
boycot
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

bojkotować (v)
boycotten
  zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu

bojler /ˈbɔjlɛr/ (n)
boiler
  zbiornik do podgrzewania wody

bok /bɔk/ (n)
zijde
  (matematyka, matematyczny) odcinek o końcach w dwóch sąsiednich wierzchołkach wielokąta
  lewa lub prawa strona człowieka, zwierzęcia, przedmiotu

bokeh (n)
bokeh
  (fotografia) efekt wyodrębnienia fotografowanego obiektu poprzez rozmycie tła uzyskiwany dzięki ustawieniu małej głębi ostrości;

boks /bɔks/ (n)
boksen
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;

bokser /ˈbɔksɛr/ (n)
bokser
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający zawodowo boks (pięściarstwo)
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów molosowatych w typie mastifa;

bokserki /bɔˈksɛrʲci/ (n)
boxer
  męskie, luźne majtki z krótkimi nogawkami

boksyt (n)
bauxiet
  (geologia, geologiczny) ilasta skała osadowa składająca się głównie z wodorotlenków glinu, ruda aluminium;

bolesny /bɔˈlɛsnɨ/ (adj)
pijnlijk
  (medycyna, medyczny) taki, który sprawia ból fizyczny

boleć /ˈbɔlɛʨ̑/ (v)
pijn doen, zeer doen
  (medycyna, medyczny) być źródłem bólu

boleściwy /ˌbɔlɛɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
doloreus
  pełen boleści

bolid (n)
bolide
  (astronomia, astronomiczny) meteor o dużej jasności;

boliwijski /ˌbɔlʲiˈvʲijsʲci/ (adj)
Boliviaans
  odnoszący się do Boliwii

boloński /bɔˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Bolognees
  wywodzący się z Bolonii, charakterystyczny dla Bolonii

bolszewik (n)
bolsjewiek
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) początkowo: członek leninowskiej frakcji rosyjskiej partii socjaldemokratycznej; potem ogólniej: członek radzieckiej partii komunistycznej

bolszewizm (n)
bolsjewisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna działania politycznego oraz przejmowania i sprawowania władzy stworzona przez Lenina na bazie marksizmu

bom /bɔ̃m/ (n)
giek
  (marynarka) poziome drzewce na żaglowcu, do którego przymocowany jest dolny lik żagla;

bomba /ˈbɔ̃mba/ (n)
bom
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;

bomba atomowa (n)
atoombom
  (wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami

bombarda /bɔ̃mˈbarda/ (n)
bombarde
  używane w XIV i XV wieku prymitywne działo o dużym kalibrze i krótkiej lufie miotające kamienne lub rzadziej żelazne kule na odległość kilkuset metrów

bombardować /ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑/ (v)
bombarderen
  (wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi

bombowiec /bɔ̃mˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
bommenwerper
  (wojskowość, wojskowy) samolot przystosowany do atakowania celów naziemnych i nawodnych przez zrzucanie na nie bomb;

bonanza /bɔ̃ˈnãw̃za/ (n)
goudader
  bogata żyła złota

bonapartyzm (n)
bonapartisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchistyczna ideologia inspirowana dokonaniami Napoleona I; (także, też) frakcja polityczna dążąca do wskrzeszenia we Francji cesarstwa pod rządami rodziny Napoleona Bonaparte;

bonus /ˈbɔ̃nus/ (n)
bonus
  dodatek, premia

boom (n)
hausse
  (ekonomia, ekonomiczny) szybki wzrost koniunktury gospodarczej

bor /bɔr/ (n)
boor, borium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

borowina /ˌbɔrɔˈvʲĩna/ (n)
fango
  (medycyna, medyczny) stosowany w lecznictwie torf;

borsuk /ˈbɔrsuk/ (n)
das
  (zoologia, zoologiczny) Meles, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

borówka /bɔˈrufka/ (n)
bosbes
  (botanika, botaniczny) krzewinka z rodziny wrzosowatych;

borówka brusznica /bɔˈrufka bruʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
rode bosbes
  (botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym;

boski /ˈbɔsʲci/ (adj)
goddelijk
  właściwy bogu/Bogu, bóstwu, związany z bogiem/Bogiem
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) piękny, wspaniały, cudowny

bosman /ˈbɔsmãn/ (n)
bootsman
  (morski) pracownik zarządzający małym portem lub przystanią;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) osoba odpowiedzialna za żagle, liny i konserwację statku;

bosy /ˈbɔsɨ/ (adj)
barrevoets
  o człowieku: taki, który ma nagie stopy
  o stopach, nogach: takie, które nie mają butów, skarpet, pończoch

bot /bɔt/ (n)
bot
  (informatyka, informatyczny) program wykonujący jakieś czynności za człowieka;

botaniczny /ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
botanisch
  związany z botaniką, dotyczący botaniki

botanik /bɔˈtãɲik/ (n)
botanicus
  specjalista w zakresie botaniki

botanika /bɔˈtãɲika/ (n)
botanie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;

botswański /bɔtsˈfãj̃sʲci/ (adj)
Botswaans
  odnoszący się do państwa Botswana

bouclé (n)
bouclé
  (włókiennictwo) ozdobnie skręcona przędza z pętelkami lub węzełkami;
  (włókiennictwo) teksturowana tkanina lub dzianina z bouclé (1.1) w całości albo tylko ze wstawkami

bozon /ˈbɔzɔ̃n/ (n)
boson
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie;

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (adj)
Bosnisch
  związany z Bośnią lub Bośniakami

bożodrzew gruczołowaty (n)
hemelboom
  (botanika, botaniczny) Ailanthus altissima, gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych, pochodzący z Chin, obecnie rozpowszechniony zarówno w Europie, jak i Ameryce Północnej;

brabancki (adj)
Brabants
  związany z Brabancją, dotyczący Brabancji

bractwo (n)
broederschap
  (żartobliwie) grono znających się osób

brak /brak/ (n)
gebrek
  defekt, wada, usterka
gebrek, gemis
  fakt nieistnienia czegoś

brak miesiączki /ˈbrak mʲjɛ̇ˈɕɔ̃n͇ʧ̑ʲci/ (n)
amenorroe
  (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na zaniku miesiączki z powodów innych niż fizjologiczne;

brakować /braˈkɔvaʨ̑/ (v)
ontbreken
  być w zbyt małej ilości lub liczbie, nie wystarczać

brama /ˈbrãma/ (n)
poort
  (architektura, architektoniczny) ruchome zamknięcie wejścia bądź wjazdu;

bramka /ˈbrãmka/ (n)
doel
  (sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką;
  (sport, sportowy) punkt zdobyty poprzez umieszczenie piłki lub krążka w bramce (1.2)
poort
  (zdrobniale) od: brama

bramkarz /ˈbrãmkaʃ/ (n)
doelman, doelwachter
  (sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;

bransoletka /ˌbrãw̃sɔˈlɛtka/ /ˌbrãw̃zɔˈlɛtka/ (n)
armband
  ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze;

branża /ˈbrãw̃ʒa/ (n)
sector
  gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności

brat /brat/ (n)
broer, broeder
  potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich

bratanica /ˌbratãˈɲiʦ̑a/ (n)
nicht
  córka brata

bratek /ˈbratɛk/ (n)
reuzenviool
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Viola wittrockiana, dwuletnia roślina ozdobna o aksamitnych, różnobarwnych kwiatach, będąca skrzyżowaniem dzikich gatunków fiołka;
  (botanika, botaniczny) Viola tricolor, jednoroczna lub dwuletnia roślina polna o pięciopłatkowych, zwykle fioletowo-żółtych kwiatach

braterski /braˈtɛrsʲci/ (adj)
broederlijk
  odnoszący się do brata, braci

braterstwo /braˈtɛrstfɔ/ (n)
broederschap
  pokrewieństwo między synami jednych rodziców

bratnia dusza /ˈbratʲɲa ˈduʃa/ (idiom)
zielsverwant
  osoba bliska pod jakimś względem

bratobójstwo /ˌbratɔˈbujstfɔ/ (n)
broedermoord
  (książkowy) zabójstwo brata lub innego krewnego, także kogoś, z kim jest się związanym przyjaźnią, przynależnością do jednej grupy itp.

bratowa /braˈtɔva/ (n)
schoonzus, schoonzuster
  żona brata

brawura (n)
dapperheid
  popisywanie się odwagą

brazylianit /ˌbrazɨˈlʲjä̃ɲit/ (n)
brazilianiet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał pegmatytowy;

brazylijski /ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (adj)
Braziliaans
  związany z Brazylią, dotyczący Brazylii lub Brazylijczyków, wywodzący się z Brazylii

brać /braʨ̑/ (v)
nemen
  chwytać coś ręką, unosić coś

breakdance (n)
breakdance
  (choreografia, choreograficzny) jeden ze stylów ulicznego tańca z elementami akrobacji na rękach i ewolucji w parterze; część subkultury hip hopu;

brelok (n)
sleutelhanger
  ozdoba spinająca klucze w jeden pęk

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Bretoens
  związany z Bretanią, dotyczący Bretanii lub Bretończyków

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (n)
Bretoens
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki, którym posługują się Bretończycy;

brew /brɛf/ (n)
wenkbrauw
  (anatomia, anatomiczny) pasmo krótkich włosów nad oczodołem

brewiarz (n)
brevier
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) księga z tekstami do odmawiania Liturgii godzin;

brezent /ˈbrɛzɛ̃nt/ (n)
dekzeil
  gruba, nieprzemakalna tkanina, używana do wyrobu namiotów, plandek, plecaków itp.;

brie (n)
brie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) francuski ser pleśniowy wytwarzany z krowiego mleka, o delikatnej woni pleśni oraz dymu;

briefing /ˈbrʲifʲĩŋk/ (n)
briefing
  odprawa dla dziennikarzy, rodzaj konferencji prasowej, zwykle na jeden temat

brioszka (n)
brioche
  (cukiernictwo) francuskie lekko słodkie pieczywo drożdżowe, pieczone z ciasta bogatego w masło i jaja, o cienkiej jak papier, złocistobrązowej skórce i miękkiej, delikatnej ośródce;

brnąć /brnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
waden
  z trudem pokonywać jakiś teren (wodny, grząski, piaszczysty)

broda /ˈbrɔda/ (n)
baard
  zarost na brodzie (1.1)

brodaty /brɔˈdatɨ/ (adj)
bebaard
  mający zarost na dolnej części twarzy

brodawka (n)
wrat
  (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze

brodawka sutkowa /brɔˈdafka sutˈkɔva/ (n)
tepel
  (anatomia, anatomiczny) brodawka kończąca sutek;

brodziec pławny /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ ˈpwavnɨ/ (n)
poelruiter
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

brodziec śniady /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ʲ ˈɕɲadɨ/ (n)
zwarte ruiter
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa erythropus, gatunek średniego ptaka z rodziny bekasowatych;

brodzić /ˈbrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
flodderen
  chodzić po czymś grząskim

brokat /ˈbrɔkat/ (n)
brokaat
  (włókiennictwo) (krawiectwo) jedwabna tkanina z wypukłym, wzorem, przetykana złotą lub srebrną nicią;
glitter
  połyskliwe drobinki używane m.in. do zdobienia przedmiotów oraz do produkcji kosmetyków upiększających;

brokuł /ˈbrɔkuw/ (n)
broccoli
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z kwiatostanów brokułu (1.1)

brom /brɔ̃m/ (n)
broom
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;

bromatologia (n)
bromatologie
  nauka zajmująca się badaniem żywności;

bromek (n)
bromide
  (chemia, chemiczny) związek bromu jednowartościowego, sól kwasu bromowodorowego;

brona /ˈbrɔ̃na/ (n)
valhek
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) żelazna krata spuszczana z góry w bramach zamkowych;
eg, egge
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;

bronić /ˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
verdedigen
  odpierać atak

bronować /brɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
eggen
  (rolnictwo, rolniczy) spulchniać ziemię za pomocą brony

broszura /brɔˈʃura/ (n)
brochure
  cienka książka, nieoprawiona lub w miękkiej oprawie;

browar /ˈbrɔvar/ (n)
brouwerij
  zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;

broń /brɔ̃ɲ/ (n)
wapen
  (wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;

broń biologiczna /ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
biologisch wapen
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy;

broń palna /ˈbrɔ̃ɲ ˈpalna/ (n)
vuurwapen
  (wojskowość, wojskowy) broń miotająca pociski energią gazów powstałych ze spalania ładunku miotającego;

brud /brut/ (n)
vuil
  każde zanieczyszczenie osiadłe na czymś

brudna bomba (n)
vuile bom
  (wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu;

brudnopis /brudˈnɔpʲis/ (n)
klad
  tekst roboczy

brudny /ˈbrudnɨ/ (adj)
onkuis, vuil
  (potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi
vuil, smerig
  mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud

brudzić (v)
bevuilen
  czynić brudnym, pokrywać brudem

bruk /bruk/ (n)
kinderkopje
  nawierzchnia ulicy lub drogi wyłożona kamieniem naturalnym lub kostką;

brukiew /ˈbrucɛf/ (n)
koolraap
  (botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.;

brukselczyk /bruˈksɛlʧ̑ɨk/ (n)
Brusselaar
  mieszkaniec Brukseli

brukselka /bruˈksɛlka/ (n)
spruitkool, spruitjes
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) odmiana kapusty warzywnej;
Brusselse
  mieszkanka Brukseli

brukselski /bruˈksɛlsʲci/ (adj)
Brussels
  odnoszący się do Brukseli, dotyczący Brukseli, pochodzący z Brukseli

brumaire (n)
brumaire
  nazwa drugiego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

brunatny /brũˈnatnɨ/ (adj)
bruin
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) [[hitlerowski, faszystowski]]
  mający kolor ciemnobrązowy

brunejski /brũˈnɛjsʲci/ (adj)
Bruneis
  odnoszący się do państwa Brunei

brutalny /bruˈtalnɨ/ (adj)
bruut
  bezwzględny, nie liczący się z odczuciami innych
  działający za pomocą siły, agresywny
gewelddadig
  pokazujący brutalność

brutto /ˈbrutːɔ/ (adv)
bruto
  bez potrąceń

bruzda (n)
voor
  (rolnictwo, rolniczy) wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa;

bruzdownica /ˌbruzdɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
muurfrees
  (technologia, technika, techniczny) elektronarzędzie do wykonywania w murach wgłębień pod kable i rury;

brydż /brɨʧ̑/ (n)
bridge
  (termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;

bryg /brɨk/ (n)
brigantijn
  (morski) żaglowiec mający dwa maszty; obydwa maszty niosą ożaglowanie rejowe;

brygada (n)
brigade
  (wojskowość, wojskowy) samodzielna jednostka organizacyjna marynarki wojennej, składająca się z przynajmniej dwóch dywizjonów
  (wojskowość, wojskowy) związek taktyczny złożony z kilku pułków lub batalionów, będący częścią dywizji

brygantyna /ˌbrɨɡãnˈtɨ̃na/ (n)
brigantijn
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek żaglowy z dwoma masztami: przednim z ożaglowaniem rejowym, a tylnym gaflowym;

brykiet /ˈbrɨcɛt/ (n)
briket
  bryła sprasowanego materiału sypkiego z dodatkiem lepiszcza palnego;

brylant /ˈbrɨlãnt/ (n)
briljant
  (jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament;

brylantyna (n)
brillantine
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) środek kosmetyczny do nabłyszczania włosów

brytyjski /brɨˈtɨjsʲci/ (adj)
Brits
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako wyspy

brzana /ˈbʒãna/ (n)
barbeel
  (ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych;

brzeg /bʒɛk/ (n)
kust, oever
  pas lądu ograniczający zbiornik wodny;

brzmienie /ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
geluid
  zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu

brzoskwinia /bʒɔsˈkfʲĩɲa/ (n)
perzik
  (spożywczy) owoc brzoskwini (1.1)
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodziny różowatych;

brzoza /ˈbʒɔza/ (n)
berk
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych, mające białą korę;

brzuch /bʒux/ (n)
buik
  (anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;

brzuchomówca /ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a/ (n)
buikspreker
  (książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu

brzuchomówstwo /ˌbʒuxɔ̃ˈmufstfɔ/ (n)
buikspreken
  (książkowy) zdolność mówienia bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu;

brzydki /ˈbʒɨtʲci/ (adj)
lelijk
  subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych

brzydkie kaczątko /ˈbʒɨtʲcɛ kaˈʧ̑ɔ̃ntkɔ/ (n)
lelijk eendje
  (przenośnie, przenośnia) ktoś brzydki i nielubiany, który nagle przemienia się w osobę niewiarygodnie piękną, o niesamowitym usposobieniu ducha

brzydota /bʒɨˈdɔta/ (n)
lelijkheid
  nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna

brzytwa /ˈbʒɨtfa/ (n)
scheermes
  ostry nóż do usuwania zarostu;

brzytwodziób (n)
schaarbek
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Rynchops;

brzęczyk /ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
zoemer
  (technologia, technika, techniczny) elektryczne urządzenie akustyczne wytwarzające charakterystyczny dźwięk (brzęczenie)

bród /brut/ (n)
voorde, doorwaardbare plaats
  płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

brąz /brɔ̃w̃s/ (n)
brons
  (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
  przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)
bruin
  kolor brązowy – kolor brązu (1.1)

brązowawy /ˌbrɔ̃w̃zɔˈvavɨ/ (adj)
bruinachtig
  mający kolor podobny do brązowego; niezupełnie brązowy, prawie brązowy

brązowy /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
bruin
  mający kolor brązu;

buczyna (n)
beukenbos
  las bukowy

buda /ˈbuda/ (n)
hondenhok
  schronienie dla psa

budapeszteński /ˌbudapɛˈʃtɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Boedapester
  odnoszący się do Budapesztu (stolicy Węgier)

buddyjski /budˈːɨjsʲci/ (adj)
boeddhistisch
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z buddyzmem

buddysta /budˈːɨsta/ (n)
boeddhist
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca buddyzmu

buddyzm /ˈbudːɨsm̥/ (n)
boeddhisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;

budka telefoniczna /ˈbutka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
telefooncel
  (telekomunikacja) niewielka, lekka budowla z aparatem telefonicznym, ustawiona w miejscu publicznym;

budowa /buˈdɔva/ (n)
bouwplaats
  miejsce wykonywania obiektu budowlanego, plac budowy (1.1)
bouw
  wzajemne powiązania i rozmieszczenie części składowych pełnej całości, struktura, kształt, proporcje przedmiotu, ciała, anatomia

budować /buˈdɔvaʨ̑/ (v)
bouwen
  tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje

budownictwo (n)
bouw, bouwkunde
  dział inżynierii zajmujący się wznoszeniem obiektów budowlanych

budowniczy /ˌbudɔvʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
bouwer
  osoba, która zajmuje się budowaniem, wznoszeniem budynków, budowli, infrastruktury

budulec /buˈdulɛʦ̑/ (n)
bouwmateriaal
  (budownictwo) materiał budowlany (szczególnie drewno)

budynek /buˈdɨ̃nɛk/ (n)
gebouw
  (architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej

budyń /ˈbudɨ̃ɲ/ (n)
pudding
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków;

budzik /ˈbuʥ̑ik/ (n)
wekker
  zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory

budżet /ˈbuḍʒɛt/ (n)
begroting
  (ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;

budżetowy /ˌbuḍʒɛˈtɔvɨ/ (adj)
budgettair
  związany z budżetem, dotyczący budżetu

bufor (n)
buffer
  (chemia, chemiczny) roztwór zdolny do utrzymywania względnie stałego pH innego roztworu mieszanego z nim
  (informatyka, informatyczny) obszar pamięci, gdzie tymczasowo przechowuje się dane przesyłane pomiędzy dwoma urządzeniami lub między urządzeniem a aplikacją
  (kolejnictwo) urządzenie służące do łagodzenia siły uderzenia lub wzajemnego nacisku pojazdów szynowych
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś łagodzący konflikt

bujda /ˈbujda/ (n)
sterk verhaal
  coś zmyślonego, nieprawdziwego; bajka, kłamstwo

bujny /ˈbujnɨ/ (adj)
welig
  taki, który się obficie rozrasta
levendig
  z rozmachem

buk /buk/ (n)
beuk
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fagus L., drzewo z rodziny bukowatych;

bukareszteński /ˌbukarɛˈʃtɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Boekarester
  odnoszący się do Bukaresztu (stolicy Rumunii)

bukiet /ˈbucɛt/ (n)
bos
  wiązanka, pęk kwiatów;

bukiew /ˈbucɛf/ (n)
beukennootje
  (botanika, botaniczny) owoc/owoce buka;

bukszpan /ˈbukʃpãn/ (n)
buxus, buksboom
  (botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach;

bukszpryt /ˈbukʃprɨt/ (n)
boegspriet
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niemal poziomy maszt wystający na dziobie żaglowca;

bulaj /ˈbulaj/ (n)
patrijspoort
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okrągłe okienko na statku;

buldog /ˈbuldɔk/ (n)
buldog
  (kynologia, kynologiczny) typ psa mocnej budowy, z krótką kufą pierwotnie wykorzystywanego do walk z bykami, obecnie jako pies stróżujący lub do towarzystwa;

bulgur (n)
boergoel, bulgur, burghul
  (spożywczy) produkt spożywczy produkowany z pszenicy, rodzaj kaszy stosowanej w kuchni tureckiej i bliskowschodniej;

bulimia /buˈlʲĩmʲja/ (n)
boulimie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;

bulodrom (n)
boulodrome
  (sport, sportowy) (urbanistyka, urbanistyczny) placyk albo ich kompleks do gry, w której wykorzystuje się bule, np. w petankę, bocce lub w grę prowansalską;

bulwa /ˈbulva/ (n)
knol
  (botanika, botaniczny) zgrubiała część korzenia lub pędu;

bulwar /ˈbulvar/ (n)
boulevard
  (książkowy) szeroka, zadrzewiona ulica miejska o charakterze spacerowym lub komunikacyjnym

bumerang /bũˈmɛrãŋk/ (n)
boemerang
  płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;

bundowiec (n)
bundist
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek organizacji Bund

bunt /bũnt/ (n)
muiterij
  wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi

buntownik (n)
opstandeling
  osoba buntująca się, uczestnicząca w buncie

burak /ˈburak/ (n)
beetwortel, kroot
  (botanika, botaniczny) Beta L., rodzaj roślin z rodziny komosowatych;

burak cukrowy /ˈburak ʦ̑uˈkrɔvɨ/ (n)
suikerbiet
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) odmiana buraka zwyczajnego, z której otrzymuje się cukier;

burak ćwikłowy (n)
rode biet
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grupa kultywarów podgatunku buraka zwyczajnego; burak o wyraźnie czerwonej barwie, wykorzystywany szeroko w kulinariach, o cennych właściwościach odżywczych;

burdel /ˈburdɛl/ (n)
bordeel, hoerenkast
  (pospolicie) dom publiczny

buriacki (adj)
Boerjatisch
  związany z Buriacją albo Buriatami

buriacki (n)
Boerjatisch
  język buriacki;

burmistrz /ˈburmʲisṭʃ/ (n)
burgemeester
  (administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;

burnus /ˈburnus/ (n)
boernoes
  rodzaj długiego, wierzchniego arabskiego okrycia wełnianego, rodzaj rozszerzonej peleryny z kapturem

bursztyn /ˈburʃtɨ̃n/ (n)
amber
  (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;

bursztynowy /ˌburʃtɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
amberkleurig
  mający kolor złocistożółty, taki jak kolor bursztynu lub przypominający kolor bursztynu

burza /ˈbuʒa/ (n)
onweer
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);

burza mózgów /ˈbuʒa ˈmuzɡuf/ (idiom)
brainstorm
  metoda zespołowego rozwiązywania problemów, polegająca na formułowaniu wszelkich nasuwających się skojarzeń, pomysłów rozwiązania danego problemu, bez ich oceny;

burza piaskowa (n)
zandstorm, stofstorm
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;

burza w szklance wody /ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ/ (n)
storm in een glas water
  zamęt wywołany z błahych powodów

burżuazyjny (adj)
burgerlijk
  (historia, historyczny, historycznie) związany z burżuazją, dotyczący burżuazji

buspas /ˈbuspas/ (n)
busbaan
  pas ruchu dla autobusów

but /but/ (n)
schoen
  część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy;

butan /ˈbutãn/ (n)
butaan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;

butelka /buˈtɛlka/ (n)
fles
  szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców

butelkować (v)
bottelen
  rozlewać płyn z większego naczynia do butelek

butik /ˈbutʲik/ (n)
boetiek
  (handel, handlowy) mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (adj)
Bulgaars
  związany z Bułgarią lub Bułgarami

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (n)
Bulgaars
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Bułgarii;

bułka /ˈbuw.ka/ (n)
broodje, bolletje, kadetje
  wypiek o niewielkich rozmiarach;

bułka z masłem /ˈbuwka ˈz‿maswɛ̃m/ (n)
eitje
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania

bydło /ˈbɨdwɔ/ (n)
vee
  (zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;

byk /bɨk/ (n)
stier, bul
  (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia, łosia itp.

bylica pospolita (n)
bijvoet
  (botanika, botaniczny) Artemisia vulgaris, gatunek rośliny z rodziny astrowatych;

bynajmniej /bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (interjection)
in geen geval
  … stanowiący przeczącą odpowiedź na pytanie: wcale nie, ani trochę, w ogóle, wręcz przeciwnie

bynajmniej /bɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
in geen geval
  … wzmacniająca przeczenie: wcale, w najmniejszym stopniu, w żadnym razie

bywać /ˈbɨvaʨ̑/ (v)
frequenteren
  (książkowy) być często w jakimś miejscu, przebywać gdzieś, brać udział w czymś
bezoeken
  (książkowy) utrzymywać z kimś kontakty towarzyskie, odwiedzać go
gebeuren
  (książkowy) zdarzać się

być /bɨʨ̑/ (v)
zijn
  charakteryzować się jakąś cechą
  należeć do jakiejś organizacji
  pracować jako ktoś, wykonywać jakiś zawód; zajmować się czymś z zainteresowań
  uczestniczyć w czymś
zijn, wezen
  istnieć; trwać
zijn, liggen
  znajdować się w jakimś miejscu

być może
misschien, kan zijn
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

być w siódmym niebie /ˈbɨʨ̑ ˈfʲ‿ɕudmɨ̃mʲ ˈɲɛbʲjɛ/ (idiom)
in de zevende hemel zijn
  być z czegoś bardzo zadowolonym, uradowanym

były /ˈbɨwɨ/ (adj)
gewezen
  taki, który był i przestał istnieć lub przestał pełnić jakąś funkcję, występować w jakiejś roli

bzdura /ˈbzdura/ (n)
flauwekul
  coś nieprawdziwego, niedorzecznego

bzyczeć /ˈbzɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
zoemen
  o lecących owadach: wydawać przeciągły bzyk

bób /bup/ (n)
tuinboon
  (botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach;

bóbr /bupr̥/ (n)
bever
  (zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;

bóg /buk/ /bɔˈgɔvʲɛ/ (n)
god
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

bójka /ˈbujka/ (n)
vechtpartij
  awantura połączona z biciem;

ból /bul/ (n)
pijn, zeer
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
pijn
  (psychologia, psychologiczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne

bączek /ˈbɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
woudaap
  (ornitologia, ornitologiczny) Ixobrychus, ptak brodzący z rodziny czaplowatych;

bąk /bɔ̃ŋk/ (n)
daas
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tabanus, jedna z muchówek;
gyroscoop, tol
  (fizyka, fizyczny) bryła sztywna mająca możliwość obrotu;
roerdomp
  (ornitologia, ornitologiczny) Botaurus, duży ptak wodny wydający buczenie;
hommel
  (potocznie, potoczny) trzmiel lub inny buczący owad
scheet, wind
  (potocznie, potoczny) śmierdzący, gazowy efekt przemiany materii
tol
  rodzaj wirującej, mechanicznej zabawki;

bęben /ˈbɛ̃mbɛ̃n/ (n)
trommel, trom
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;

bękart /ˈbɛ̃ŋkart/ (n)
bastaard
  (pogardliwie, pogardliwy) potomek z nieślubnego związku („z nieprawego łoża”);

błagać /ˈbwaɡaʨ̑/ (v)
bezweren, bidden
  żarliwie, usilnie prosić

błogosławieństwo /ˌbwɔɡɔswaˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
zegen
  (podniośle) życzenie pomyślności, przychylności losu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd, gest powierzenia kogoś, czegoś boskiej opiece

błogosławiony (n)
gezegend
  (kościelny) ktoś zmarły uznany przez kościół lub społeczność za godnego kultu;

błogosławić (v)
zegenen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) udzielać błogosławieństwa

błona bębenkowa /ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
trommelvlies
  (anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;

błona dziewicza /ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a/ (n)
maagdenvlies
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;

błona śluzowa /ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/ (n)
slijmvlies
  (anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;

błotniak /ˈbwɔtʲɲak/ (n)
kiekendief
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Circus;

błotnik /ˈbwɔtʲɲik/ (n)
spatbord
  część pojazdu osłaniająca koło i zabezpieczająca pojazd przed bryzgami wody/błota spod kół

błoto /ˈbwɔtɔ/ (n)
modder
  mieszanina ziemi i wody;

błysk /bwɨsk/ (n)
flits
  nagłe, krótkie światło

błyskawica /ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a/ (n)
bliksem
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi

błyskawicznie /ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
bliksemsnel
  bardzo szybko, prędko

błyszczeć /ˈbwɨʃʧ̑ɛʨ̑/ (v)
blinken, schijnen, schitteren
  jaśnieć blaskiem

błyszczący (adj)
briljant, schitterend
  taki, który się błyszczy

błąd /bwɔ̃nt/ (n)
fout, vergissing
  niezgodność z zasadami, założeniami

błąd ortograficzny /ˈbwɔ̃nt ˌɔrtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
spelfout
  błąd w pisowni – niewłaściwe napisanie wyrazu, niezgodne z przyjętymi dla danego języka normami ortograficznymi;

błąd poznawczy /ˈbwɔ̃nt pɔˈznafʧ̑ɨ/ (n)
cognitieve fout, denkfout, redeneerfout
  (psychologia, psychologiczny) nieracjonalny sposób postrzegania rzeczywistości obejmujący błędy w ocenianiu prawdopodobieństwa, błędy atrybucji, stereotypy i selektywność ludzkiej pamięci;

błędne koło /ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ/ (n)
vicieuze cirkel
  (logika, logiczny) błąd logiczny polegający na wyprowadzeniu wniosku z przesłanki, a następnie uzasadnieniu jej za pomocą tego wniosku;

błędnie /ˈbwɛ̃ndʲɲɛ/ (adv)
valselijk
  w sposób błędny

błędnik (n)
labyrint
  (anatomia, anatomiczny) część wewnętrzna ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

błękitna krew /bwɛ̃ŋʲˈcitna ˈkrɛf/ (idiom)
blauw bloed
  pochodzenie arystokratyczne

cal /ʦ̑al/ (n)
duim
  pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;

call center (n)
callcenter
  wydzielony dział firmy lub specjalistyczna instytucja przystosowana do telefonicznej obsługi klientów;

camera obscura (n)
camera obscura
  (optyka, optyczny) prosty przyrząd optyczny pozwalający uzyskać obraz rzeczywisty, pierwowzór aparatu fotograficznego;

capoeira (n)
capoeira
  (sport, sportowy) brazylijska sztuka walki;

cappuccino (n)
cappuccino
  (spożywczy) włoski napój składający się z kawy z dodatkiem spienionego mleka;

car /ʦ̑ar/ (n)
tsaar
  (historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);

carewicz /ʦ̑aˈrɛvʲiʧ̑/ (n)
tsarevitsj
  (historia, historyczny, historycznie) syn cara

caryca (n)
tsarina
  (historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji
  (historia, historyczny, historycznie) żona cara

casting (n)
auditie
  (środowiskowy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) konkurs mający wyłonić aktora (czasem także zwierzę) do jakiejś roli, prezentera, modelkę itp.;

cała nuta (n)
hele noot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta stanowiąca podstawową wartość rytmiczną;

całka /ˈʦ̑awka/ (n)
integraal
  (matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;

całkiem /ˈʦ̑awʲcɛ̃m/ (adv)
aardig
  w sposób całkowity, zupełny, pełny
nogal
  w sposób wystarczający; dość, dosyć, w miarę

całkowanie (n)
integraalrekening
  (matematyka, matematyczny) wykonywanie operacji matematycznej przy użyciu całek

całkowity /ˌʦ̑awkɔˈvʲitɨ/ (adj)
geheel
  taki, który obejmuje całość; jest pełny, zupełny, kompletny, nie jest ułamkowy, częściowy

całować /ʦ̑aˈwɔvaʨ̑/ (v)
kussen, zoenen
  dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś
  dawać i dostawać pocałunek

całość /ˈʦ̑awɔɕʨ̑/ (n)
geheel
  wszystkie elementy czegoś tworzące razem jakąś samodzielną jednostkę

całun (n)
lijkwade, lijkgewaad
  (kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku;

cały /ˈʦ̑awɨ/ (adj)
heel
  zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni
  jedyny, wyłączny

cały i zdrowy /ˈʦ̑awɨ i‿ˈzdrɔvɨ/ (adj)
veilig en wel
  o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory

cebula /ʦ̑ɛˈbula/ (n)
ui, ajuin
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebuli (1.1)
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;

cebulka (n)
wortel
  (anatomia, anatomiczny) korzeń włosa

cebulowy /ˌʦ̑ɛbuˈlɔvɨ/ (adj)
uien-
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) związany z cebulą warzywną, sporządzony z cebuli, o smaku lub zapachu tej cebuli

cecha /ˈʦ̑ɛxa/ (n)
karakteristiek
  (matematyka, matematyczny) (zobacz) cecha logarytmu
eigenschap
  element opisujący coś lub kogoś, mogący odróżniać to od innych przedmiotów lub osób

cedr /ʦ̑ɛtr̥/ (n)
ceder
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, rosnące w górach krajów śródziemnomorskich;

cedr libański /ˈʦ̑ɛtr̥ lʲiˈbãj̃sʲci/ (n)
libanonceder
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek zimozielonych drzew z rodziny sosnowatych występujących w górach na terenie Libanu, Syrii i Turcji;

cedzak (n)
vergiet
  rodzaj specjalnego sita w formie miski lub garnka z podziurkowanym dnem;

cegielnia /ʦ̑ɛˈɟɛlʲɲa/ (n)
steenbakkerij
  wytwórnia cegły oraz innych materiałów budowlanych z gliny;

ceglany /ʦ̑ɛɡˈlãnɨ/ (adj)
bakstenen
  wykonany z cegły

cegła /ˈʦ̑ɛɡwa/ (n)
baksteen
  (budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;

cel /ʦ̑ɛl/ (n)
doel
  to, co chce się zniszczyć lub trafić za pomocą broni
doel, oogmerk
  to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))

cel uświęca środki /ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci/ (proverb)
het doel heiligt de middelen
  można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel

cela /ˈʦ̑ɛla/ (n)
cel
  pokój więźnia w więzieniu

celestyn /ʦ̑ɛˈlɛstɨ̃n/ (n)
celestien
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan strontu;

cellulitis /ˌʦ̑ɛluˈlʲitʲis/ (n)
cellulitis
  (medycyna, medyczny) zapalenie tkanki łącznej;

celnik /ˈʦ̑ɛlʲɲik/ (n)
douanebeambte, douanier
  osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy

celofan /ʦ̑ɛˈlɔfãn/ (n)
cellofaan
  przezroczyste i wytrzymałe tworzywo sztuczne otrzymywane z celulozy;

celownik /ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik/ (n)
datief
  (gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;
vizier
  urządzenie ułatwiające celowanie z broni;

celownikowy (adj)
datief
  (gramatyka) związany z celownikiem, dotyczący celownika

celtycki /ʦ̑ɛlˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
Keltisch
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Celtami i ich kulturą

celuloza (n)
cellulose
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, budulec tkanek roślinnych;

cement /ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt/ (n)
cement
  hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina)

cena /ˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
prijs
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar

cenić /ˈʦ̑ɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
appreciëren, op prijs stellen
  uznawać walory kogoś/czegoś

cenny /ˈʦ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
waardevol
  mający dużą wartość

cenobita /ˌʦ̑ɛ̃nɔˈbʲita/ (n)
cenobiet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik prowadzący życie wspólnotowe, mieszkaniec cenobium

cenoman /ʦ̑ɛ̃ˈnɔ̃mãn/ (n)
Cenomanien
  (geologia, geologiczny) pierwszy, najstarszy wiek późnej kredy, trwający 99,6 – 93,5 milionów lat temu;

cenotaf /ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf/ (n)
cenotaaf
  (książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;

cent /ʦ̑ɛ̃nt/ (n)
cent
  (jednostka monetarna) moneta zdawkowa, jedna setna m.in. dolara, euro, lita, rupii, randa;

centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (n)
paardmens, centaur
  (mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;

centrala /ʦ̑ɛ̃nˈtrala/ (n)
hoofdkantoor
  główna siedziba jakiejś firmy lub instytucji

centralizacja (n)
centralisatie
  proces skupiania elementów lub prerogatyw w jednym ośrodku

centralny /ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ/ (adj)
centraal
  znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka

centrum /ˈʦ̑ɛ̃ntrũm/ (n)
middelpunt
  miejsce, gdzie coś się koncentruje
  środkowa część czegoś

centrum handlowe (n)
winkelcentrum
  (handel, handlowy) obiekt z licznymi sklepami i punktami usługowymi

centuria /ʦ̑ɛ̃nˈturʲja/ (n)
centurie
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału ludności w starożytnym Rzymie
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) najmniejsza jednostka taktyczna w armii starożytnego Rzymu, część legionu, pierwotnie tworzona z centurii (1.2);

centurion /ʦ̑ɛ̃nˈturʲjɔ̃n/ (n)
centurio
  (starożytność) (wojskowość, wojskowy) niższy oficer, dowódca centurii;

centymetr /ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/ (n)
centimeter
  miara długości; jedna setna metra;

cenzura /ʦ̑ɛ̃w̃ˈzura/ (n)
censuur
  kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań;

cenzurować (v)
censureren
  przeprowadzać cenzurę; kontrolować urzędowo środki masowego przekazu

cep /ʦ̑ɛp/ (n)
dorsvlegel, vlegel
  (historia, historyczny, historycznie) (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze do ręcznego młócenia zboża, składające się z dwóch kijów: dłuższego trzonka (zwanego dzierżakiem lub cepiskiem) i krótszego bijaka połączonych ze sobą rzemienną gązwą;

cer /ʦ̑ɛr/ (n)
cerium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;

cera /ˈʦ̑ɛra/ (n)
teint
  skóra na powierzchni twarzy
  wygląd cery (1.1)

ceramika /ʦ̑ɛˈrãmʲika/ (n)
keramiek
  dziedzina sztuki, rzemiosła i przemysłu; sztuka wyrabiania przedmiotów z wypalonej gliny;

ceremonia /ˌʦ̑ɛrɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
ceremonie
  skonwencjonalizowany rytuał bądź obrzęd;

cerować /ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
stoppen
  wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie

certyfikat /ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat/ (n)
certificaat
  dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia

cesarskie cięcie /ʦ̑ɛˈsarsʲcɛ ˈʨ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
keizersnede
  (medycyna, medyczny) zabieg wydostania płodu z łona matki przez przecięcie jej brzucha;

cesarstwo /ʦ̑ɛˈsarstfɔ/ (n)
rijk
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;

cesarz /ˈʦ̑ɛsaʃ/ (n)
keizer
  najwyższy stopień monarchiczny;

cesarzowa /ˌʦ̑ɛsaˈʒɔva/ (n)
keizerin
  kobieta cesarz
  żona cesarza

cesja (n)
cessie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zrzeczenie się przez osobę prawną lub fizyczną praw do czegoś na rzecz innej osoby

cewka moczowa /ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva/ (n)
urinebuis
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;

cewnik /ˈʦ̑ɛvʲɲik/ (n)
catheder
  (medycyna, medyczny) cienka rurka wprowadzana do narządów w celu dokonania pomiaru, pobrania próbki, odprowadzenia wydzielin czy wprowadzenia leków;

cez /ʦ̑ɛs/ (n)
cesium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;

chaczapuri (n)
chatsjapoeri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy;

chalkopiryt (n)
chalcopyriet
  (mineralogia, mineralogiczny) piryt miedziowy, siarczek miedzi i żelaza;

chanat (n)
kanaat
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo zarządzane przez chana

chaos /ˈxaɔs/ (n)
chaos
  nieporządek, bezład

chaotyczny /ˌxaɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
chaotisch
  będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany

charakter /xaˈraktɛr/ (n)
karakter
  (psychologia, psychologiczny) zespół cech psychicznych danej osoby

charakterystyczny /ˌxaraktɛrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
typisch
  typowy, właściwy dla pewnej osoby, rzeczy lub pewnego zjawiska

chart /xart/ (n)
windhond
  (kynologia, kynologiczny) pies myśliwski charakteryzujący się smukłym, wydłużonym ciałem, delikatną głową z wydłużonym pyskiem, długimi kończynami oraz pojemną klatką piersiową;

chart afrykański /ˈxart ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
azawakh
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa krótkowłosego pochodząca z północnej Afryki;

charyzma /xaˈrɨzma/ (n)
charisma
  cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie;

charyzmatyczny (adj)
charismatisch
  (socjologia, socjologiczny) obdarzony charyzmą, estymą
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obdarzony charyzmatami, związany z charyzmatami

chasydyzm (n)
chassidisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) judaistyczny ruch religijny lub pobożnościowy o charakterze mistycznym;

chata /ˈxata/ (n)
hut
  drewniany budynek mieszkalny na wsi lub w górach

chatroom (n)
chatbox
  (informatyka, informatyczny) wirtualna przestrzeń, gdzie odbywają się rozmowy uczestników czatu na określony temat lub grupujące użytkowników o podobnym profilu

chazan (n)
chazan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (w judaizmie) kantor synagogi, urzędnik synagogalny

chałka /ˈxawka/ (n)
challa
  słodki, pleciony pszenny chleb;

chałwa /ˈxawva/ (n)
halva
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób cukierniczy z karmelu oraz zmiażdżonych nasion oleistych;

chcieć /xʲʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (modal)
willen
  odczuwać chęć zrobienia czegoś

chciwość /ˈxʲʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
giergigheid, hebzucht
  silne, zwykle nieuzasadnione pragnienie posiadania czegoś

chciwy /ˈxʲʨ̑ivɨ/ (adj)
gierig
  taki, który odznacza się chciwością

chcąc nie chcąc (adv)
willens nillens
  (potocznie, potoczny) niezależnie, mimowolnie

cheeseburger (n)
kaasburger
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) hamburger serwowany z plastrem żółtego sera;

chemia /ˈxɛ̃mʲja/ (n)
chemie, scheikunde
  nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;

chemia organiczna /ˈxɛ̃mʲja ˌɔrɡãˈɲiʧ̑na/ (n)
organische chemie
  (chemia, chemiczny) dział chemii zajmujący się związkami organicznymi jak np. węglowodory czy alkohole;

chemiczny /xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
scheikundig, chemisch
  związany z chemią

chemik /ˈxɛ̃mʲik/ (n)
scheikundige, chemicus
  specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią

chemikalia /ˌxɛ̃mʲiˈkalʲja/ (n)
chemicalie
  preparaty, odczynniki i inne substancje chemiczne

chemioterapia /ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
chemotherapie
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;

chemseks (n)
chemseks
  (seksuologia, seksuologiczny) współżycie seksualne podejmowane pod wpływem substancji psychoaktywnych, które zwiększają pożądanie i przyjemność

chi /xʲi/ (n)
chi
  nazwa dwudziestej drugiej litery alfabetu greckiego, χ;

chili (n)
chili
  (botanika, botaniczny) owoc jednej z odmian papryki rocznej o bardzo ostrym smaku;
  przyprawa w proszku ze zmielonej papryki chili (1.1)
  zimny sos z użyciem owoców papryki chili (1.1) lub przyprawy chili (1.2)

chilijski /ʧ̑ʲiˈlʲijsʲci/ (adj)
Chileens, Chileense
  odnoszący się do państwa Chile

chimera /xʲĩˈmɛra/ (n)
chimera
  (biologia, biologiczny) organizm składający się z tkanek o różnych genotypach;
  (przenośnie, przenośnia) coś nierealnego, fantastycznego, wymyślonego

chinina /xʲĩˈɲĩna/ (n)
kinine
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;

chirurg /ˈxʲirurk/ (n)
chirurg
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami

chirurgia /xʲiˈrurʲɟja/ (n)
chirurgie, heelkunde
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;

chirurgia kosmetyczna /xʲiˈrurʲɟja ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑na/ (n)
plastische chirurg
  (medycyna, medyczny) operacyjna korekta naturalnych lub nabytych defektów ciała

chitozan (n)
chitosan
  (biochemia, biochemiczny) substancja organiczna będąca naturalnym polimerem, polisacharyd, pochodna chityny;

chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Mens erger je niet!, mens-erger-je-niet
  gra planszowa dla 2-4 osób;

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (adj)
Chinees, Chinese
  odnoszący się do Chin lub Chińczyków

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (n)
Chinees
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy w Chinach;

chlapać (v)
bespatten
  wywoływać rozproszenie płynu z powstaniem plusku

chleb /xlɛp/ (n)
brood
  pieczywo z mąki, wody, z dodatkiem drożdży lub zakwasu;

chlebak /ˈxlɛbak/ (n)
broodtrommel
  średniej wielkości pojemnik, w którym przechowuje się pieczywo;

chlew /xlɛf/ (n)
varkensstal
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym panuje bałagan i jest brudno
  pomieszczenie lub wydzielone miejsce przeznaczone dla świń;

chlor /xlɔr/ (n)
chloor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;

chlorek /ˈxlɔrɛk/ (n)
chloride
  (chemia, chemiczny) sól kwasu solnego;

chlorek sodu /ˈxlɔrɛk ˈsɔdu/ (n)
natriumchloride
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej;

chloroaceton /ˌxlɔrɔaˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
chlooraceton
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy ketonów, chlorowa pochodna acetonu, trujący lakrymator;

chlorofil /xlɔˈrɔfʲil/ (n)
bladgroen
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor;

chloroform /xlɔˈrɔfɔrm/ (n)
chloroform
  (chemia, chemiczny) chlorowa pochodna metanu, lotna, niepalna ciecz, wykorzystywana jako rozpuszczalnik, a dawniej także jako środek znieczulający;

chloroplast (n)
bladgroenkorrel
  (biochemia, biochemiczny) organellum komórkowe występujące u roślin i glonów eukariotycznych;

chmiel /xmʲjɛl/ (n)
hop
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju chmieli (1.1)

chmura /ˈxmura/ (n)
wolk
  (meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;

chochla /ˈxɔxla/ (n)
pollepel
  duża łyżka służąca do nakładania posiłków, najczęściej zupy;

chociaż /ˈxɔʨ̑aʃ/ (conjunction)
hoewel
  …przyłączający zdanie podrzędne stwierdzające stan faktyczny, z którego można by sądzić, że to, co stwierdza zdanie nadrzędne nie powinno mieć miejsca

chodnik /ˈxɔdʲɲik/ (n)
stoep, trottoir
  wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;

chodzić /ˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
lopen, gaan
  poruszać się za pomocą nóg

choina (n)
hemlockspar
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tsuga Carriere, rodzaj iglastych drzew z rodziny sosnowatych, pochodzących z chłodniejszych obszarów Ameryki Północnej i Azji;

choinka /xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
kerstboom
  choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;

cholecystektomia /ˌxɔlɛʦ̑ɨstɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
cholecystectomie
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia pęcherzyka żółciowego;

cholera /xɔˈlɛra/ (interjection)
verdomme, gatver, godver
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie

cholera /xɔˈlɛra/ (n)
cholera
  (medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;

cholesterol /ˌxɔlɛˈstɛrɔl/ (n)
cholesterol
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;

chomer (n)
homer
  (starożytność) (metrologia, metrologiczny) bliskowschodnia jednostka objętości ciał sypkich i płynów;

chomik /ˈxɔ̃mʲik/ (n)
hamster
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae G. Fischer;

chomąto (n)
gareel
  część uprzęży zaprzęgowej w formie obręczy zakładanej zwierzęciu na szyję;

chop suey (n)
tjaptjoi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) amerykańska potrawa pochodzenia chińskiego, składająca się przeważnie z ryżu, mięsa, grzybów i warzyw w sosie sojowym

choreografia /ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja/ (n)
choreografie
  (choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych

chorizo (n)
chorizo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna hiszpańska lub meksykańska kiełbasa wieprzowa z papryką;

choroba /xɔˈrɔba/ (n)
ziekte, aandoening
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;

choroba Creutzfeldta-Jakoba /xɔˈrɔba ˌkrɔjʦ̑fɛlda‿jaˈkɔba/ (n)
ziekte van Creutzfeldt-Jakob
  (medycyna, medyczny) jedna z chorób mózgu;

choroba Parkinsona /xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/ (n)
ziekte van Parkinson
  (medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;

choroba morska /xɔˈrɔba ˈmɔrska/ (n)
zeeziekte
  (medycyna, medyczny) (morski) choroba lokomocyjna wywoływana kołysaniem statku

choroba popromienna (n)
stralingsziekte
  (medycyna, medyczny) zespół negatywnych skutków w organizmie na skutek nadmiernego radioaktywnego napromieniowania;

choroba psychiczna (n)
geestesziekte
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie w psychice będące źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym;

chorobotwórczość /ˌxɔrɔbɔˈtfurʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
pathogeniteit
  (medycyna, medyczny) zdolność do wywoływania chorób;

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
Kroatisch
  związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (n)
Kroatisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;

chory /ˈxɔrɨ/ (adj)
ziek
  (potocznie, potoczny) dziwaczny, nienormalny
ziek, krank
  dotknięty chorobą

chory /ˈxɔrɨ/ (n)
ziek
  osoba dotknięta chorobą

chorąży /xɔˈrɔ̃w̃ʒɨ/ (n)
vaandrig
  (wojskowość, wojskowy) jeden ze stopni wojskowych; (historia, historyczny, historycznie) również urząd i tytuł szlachecki;

chować głowę w piasek /ˈxɔvaʥ̑ ˈɡwɔvɛ ˈf‿pʲjasɛk/ (v)
de kop in het zand steken
  (przenośnie, przenośnia) uciekać przed czymś, unikać czegoś

chrapanie /xraˈpãɲɛ/ (n)
gesnurk
  o ludziach: hałaśliwe charczenie w czasie snu

chrapać /ˈxrapaʨ̑/ (v)
snurken
  oddychać w trakcie snu charcząc

chrom /xrɔ̃m/ (n)
chroom
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;

chromosfera /ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra/ (n)
chromosfeer
  (astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;

chromosom /xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
chromosom, chromosoom
  (biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;

chroniczny /xrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
chronisch
  (książkowy) trwający bardzo długo

chronić /ˈxrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
beschermen
  bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować

chronologia /ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
chronologie
  następstwo, kolejność zdarzeń

chronologiczny (adj)
chronologisch
  (książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie

chrust /xrust/ (n)
rijshout
  suche gałęzie służące za opał;

chruścik /ˈxruɕʨ̑ik/ (n)
schietmot, kokerjuffer, zijdebijter
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy;

chrystianizacja /ˌxrɨstʲjä̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
kerstening
  (historia, historyczny, historycznie) narzucanie wiary chrześcijańskiej poganom; (także, też) proces dobrowolnego przechodzenia na chrześcijaństwo przez ludy niechrześcijańskie;

chryzopraz /xrɨˈzɔpras/ (n)
chrysopraas
  (mineralogia, mineralogiczny) zielony minerał, odmiana chalcedonu;

chrzan /xʃãn/ (n)
mierik
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z tartego chrzanu (1.4)

chrzcielnica /xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
doopvont
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu;

chrzcić (v)
dopen
  (kościelny) udzielać komuś sakramentu chrztu
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (dawniej, dawny) czynić nad kimś znak inicjujący nową jakość w życiu, zrywający z przeszłością

chrzest /xʃɛst/ (n)
doop, doopsel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;

chrzest równikowy (n)
neptunusritueel
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rytuał na jednostce pływającej dla osób pierwszy raz przepływających przez równik;

chrześcijanin /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn/ (n)
christen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa

chrześcijański /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
christelijk
  związany z chrześcijaństwem lub chrześcijanami

chrześcijaństwo /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ/ (n)
christendom
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;

chrząstka /ˈxʃɔ̃w̃stka/ (n)
kraakbeen
  (anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sprężysty i zbity twór w pokarmie mięsnym, często nie konsumowana

chrząszcz /xʃɔ̃w̃ʃʧ̑/ (n)
kever
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;

chrzęstniak (n)
chondroom
  (medycyna, medyczny) łagodny nowotwór tkanki chrzęstnej;

chudnąć (v)
afslanken
  stawać się chudszym, szczuplejszym

chudy /ˈxudɨ/ (adj)
dun
  o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości
mager
  o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu

chuj /xuj/ (n)
lul
  (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek
  (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) bardzo obraźliwa forma zwrotu do mężczyzny

chusteczka /xuˈstɛʧ̑ka/ (n)
zakdoek
  niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa

chusteczka do nosa (n)
zakdoek
  kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy

chustka /ˈxustka/ (n)
hoofddoek
  okrycie głowy

chwalić /ˈxfalʲiʨ̑/ (v)
loven, prijzen
  mówić lub pisać o czymś lub o kimś dobrze
zich gelukkig prijzen
  być z czegoś zadowolonym
opscheppen
  podkreślać swoje osiągnięcia, zasługi, lub mówić z dumą o posiadanych przedmiotach

chwast /xfast/ (n)
onkruid
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;

chwała /ˈxfawa/ (n)
dankzegging
  chluba
  majestat

chwiejny (adj)
bibberig
  chylący się w różne strony

chwila /ˈxfʲila/ (n)
moment
  bardzo krótki czas
  punkt w czasie

chyba że /ˈxɨba ˈʒɛ/
tenzij
  …wprowadza zdanie podrzędne wyrażające warunek, żeby nie nastąpiło to, o czym mowa w zdaniu nadrzędnym

chytry dwa razy traci (proverb)
goedkoop is duurkoop
  przesadne oszczędzanie może przyczynić się raczej do poniesienia strat niż zysku

chór /xur/ (n)
koor
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
  miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów
  utwór napisany do wykonywania przez chór (1.1)

chów wsobny /ˈxuf ˈːsɔbnɨ/ (n)
inteelt
  (biologia, biologiczny) kojarzenie blisko spokrewnionych osobników;

chętnie /ˈxɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
graag
  z chęcią, z ochotą

chętny /ˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
gretig
  mający chęć zrobienia czegoś

chłodny /ˈxwɔdnɨ/ (adj)
fris
  raczej zimny; rześki

chłoniak (n)
lymfoom
  (medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;

chłopak /ˈxwɔpak/ (n)
vriend
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę
jongen
  dziecko płci męskiej

chłopczyk /ˈxwɔpʧ̑ɨk/ (n)
jongetje
  (zdrobniale) od chłopiec

chłopiec /ˈxwɔpʲjɛʦ̑/ (n)
jongen
  młody człowiek płci męskiej

chłopiec do piłek (n)
ballenjongen
  (sport, sportowy) chłopak zbierający piłki podczas meczu i podający je grającemu

chłopiec na posyłki (n)
loopjongen
  chłopak, który pracuje wykonując doraźne, proste polecenia

chłopstwo (n)
boerenstand
  (historia, historyczny, historycznie) (socjologia, socjologiczny) warstwa społeczna składając się z drobnych rolników;

chłód /xwut/ (n)
frisheid, kilte, koelheid
  dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno

ciasny /ˈʨ̑asnɨ/ (adj)
dicht
  o ubraniu: zbyt mały lub wąski

ciasteczko /ʨ̑aˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
cookie
  (informatyka, informatyczny) zestaw informacji wysyłany przez serwer i przechowywany na komputerze użytkownika, zawierający informacje wykorzystywane później przez serwer;

ciastko /ˈʨ̑astkɔ/ (n)
koekje
  mały, słodki wypiek, często zdobiony kremem, owocami, lukrem;

ciasto /ˈʨ̑astɔ/ (n)
gebak
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka;
deeg, beslag
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;

ciało /ˈʨ̑awɔ/ (n)
lichaam
  (matematyka, matematyczny) zbiór, którego elementy mogą być dodawane, odejmowane, mnożone i dzielone (z wyjątkiem dzielenia przez zero);
lichaam, lijf
  organizm ludzki lub zwierzęcy
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) materia, substancja
  zwłoki człowieka lub zwierzęcia

ciało niebieskie /ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/ (n)
hemellichaam
  (astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;

ciało obce /ˈʨ̑awɔ ˈːpʦ̑ɛ/ (n)
vreemd lichaam
  (medycyna, medyczny) obiekt wprowadzony do organizmu w sposób sztuczny, zwykle utrudniający normalne funkcjonowanie organów

ciało stałe (n)
vast
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) forma ciała skondensowanego, dawniej jeden ze stanów skupienia, substancja zachowująca objętość i kształt;

ciało szkliste (n)
glasachtig lichaam
  (anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;

cicha woda brzegi rwie /ˈʨ̑ixa ˈvɔda ˈbʒɛɟi ˈrvʲjɛ/ (proverb)
stille wateren hebben diepe gronden
  osoba, która wydaje się z pozoru cicha, nieśmiała, mało towarzyska, może się okazać w rzeczywistości zupełnie inna – energiczna, zabawna, towarzyska

cichy /ˈʨ̑ixɨ/ (adj)
stil, geruisloos
  o małej głośności

ciecierzyca /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a/ (n)
kikkererwt
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;

ciecierzyca pospolita /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
kikkererwt
  (botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych;

ciecz /ʨ̑ɛʧ̑/ (n)
vloeistof
  (fizyka, fizyczny) substancja o ciekłym (pośrednim między gazowym a stałym) stanie skupienia

ciecz łzowa /ˈʨ̑ɛʧ̑ ˈwzɔva/ (n)
traanvocht
  (medycyna, medyczny) mieszanina wody, soli i substancji bakteriobójczych nawilżająca i ochraniająca oko;

ciekawostka /ˌʨ̑ɛkaˈvɔstka/ (n)
curiositeit
  szczegół lub informacja budząca zainteresowanie

ciekawość /ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑/ (n)
nieuwsgierigheid
  chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś

ciekawski (adj)
nieuwsgierig
  (potocznie, potoczny) odznaczający się zbytnią ciekawością

ciekawy /ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
nieuwsgierig
  taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat
interessant
  taki, który wzbudza zainteresowanie

ciekły /ˈʨ̑ɛkwɨ/ (adj)
vloeibaar
  (fizyka, fizyczny) mający właściwości cieczy

cielić się (v)
kalven
  (zoologia, zoologiczny) o samicach bydła i niektórych kopytnych roślinożernych rodzić młode, wydawać potomstwo
  (geologia, geologiczny) o lodowcu tracić odrywające się fragmenty, z których powstają góry lodowe

cielę /ˈʨ̑ɛlɛ/ (n)
kalf
  (zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;

cielęcina /ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
kalfsvlees
  (spożywczy) mięso z młodej krowy (cielęcia)

ciemiernik /ʨ̑ɛ̃ˈmʲjɛrʲɲik/ (n)
nieskruid
  (botanika, botaniczny) Helleborus, rodzaj roślin należących do rodziny jaskrowatych;

ciemiernik biały (n)
kerstroos
  (botanika, botaniczny) Helleborus niger, gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych;

ciemna materia (n)
donkere materie
  (astronomia, astronomiczny) hipotetyczna materia nieemitująca i nieodbijająca promieniowania elektromagnetycznego;

ciemnia (n)
doka
  (fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;

ciemnoczerwony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
donkerrood
  mający kolor czerwony o ciemnym odcieniu

ciemnoniebieski /ˌʨ̑ɛ̃mnɔ̃ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
donkerblauw
  mający kolor niebieski o ciemnym odcieniu

ciemnowłosy /ˌʨ̑ɛ̃mnɔˈvwɔsɨ/ (adj)
donkerharig
  mający ciemne włosy

ciemnozielony /ˌʨ̑ɛ̃mnɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
donkergroen
  w kolorze ciemnego odcienia zieleni

ciemny /ˈʨ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
donker, duister
  o kolorze: zbliżony do czarnego

cienki /ˈʨ̑ɛ̃nʲci/ (adj)
dun
  mający niewielki przekrój poprzeczny

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (n)
warmte
  (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;
  uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości
  (fizyka, fizyczny) ilość energii przekazywanej w ten sposób

ciepłota (n)
lichaamswarmte
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) temperatura ciała

ciepły /ˈʨ̑ɛpwɨ/ (adj)
warm
  mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
  o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy
  (przenośnie, przenośnia) miły, przyjemny

cierlik /ˈʨ̑ɛrlʲik/ (n)
cirlgors
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza cirlus, ptak z rodziny trznadlowatych;

ciernik /ˈʨ̑ɛrʲɲik/ (n)
driedoornige stekelbaar
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Gasterosteus aculeatus, mała ryba zamieszkująca słone i słodkie wody na półkuli północnej;

cierpienie /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
lijden
  długotrwały lub silny ból

cierpieć /ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
ondergaan
  (przestarzałe, przestarzały) znosić, tolerować kogoś lub coś
lijden
  odczuwać ból fizyczny lub psychiczny

cierpki /ˈʨ̑ɛrpʲci/ (adj)
wrang
  o smaku: kwaskowaty, gorzkawo-kwaśny; sprawiający, że cierpnie język

cierpkość (n)
bitterheid
  cecha tego, co ma kwaskowaty smak

cierpliwość /ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
geduld
  zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych

cierpliwy /ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
geduldig
  niezrażający się czekaniem

cierń /ʨ̑ɛrʲɲ/ (n)
doorn
  (botanika, botaniczny) ostry wyrostek na pędzie rośliny;

cieszyć /ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑/ (v)
verheugen, blij maken
  dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie
blij zijn, zich verheugen
  być radosnym, mieć radość, zadowolenie z czegoś

cietrzew /ˈʨ̑ɛṭʃɛf/ (n)
korhoen
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;

cień /ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
schaduw
  zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;

cieśla /ˈʨ̑ɛ̇ɕla/ (n)
timmerman
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów

cieśnina /ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna/ (n)
straat, zeestraat, zee-engte
  (geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)

ciocia /ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a/ (n)
tante
  siostra matki

cios /ʨ̑ɔs/ (n)
slagtand
  (zoologia, zoologiczny) siekacz słonia

ciotka /ˈʨ̑ɔtka/ (n)
tante
  siostra matki
  (potocznie, potoczny) żona stryja
  (potocznie, potoczny) żona wuja
  siostra ojca

cipa /ˈʨ̑ipa/ (n)
kut
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy

cis /ʦ̑is/ /ʨ̑is/ (n)
taxus, venijnboom
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (n)
stilte
  brak dźwięku

cisza przed burzą (n)
stilte voor de storm
  pozorny spokój (często nic nie zapowiada gwałtownych wydarzeń, awantury, kłopotów itd.; jeśli jest spokojnie, można się spodziewać najgorszego)

ciągle /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡlɛ/ (adv)
bestendig, continu
  bez przerw, nieustannie

ciągnie swój do swego /ˈʨ̑ɔ̃ŋʲɟɲɛ ˈsfuj dɔ‿ˈsfɛɡɔ/ (proverb)
soort zoekt soort
  jednakowe zjawiska czy osobniki mają tendencję do łączenia się w pary

ciągnąć /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
trekken
  wlec, przesuwać za sobą
  o wietrze, zwłaszcza zimnym i nieprzyjemnym wiać

ciągłość (n)
continuïteit
  cecha tego, co ciągłe

ciągły /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
continu
  nieustanny, ciągle trwający

ciąć /ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
snijden
  dzielić na części ostrym narzędziem

ciąża /ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa/ (n)
zwangerschap
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;

ciąża pozamaciczna (n)
buitenbaarmoederlijke zwangerschap
  (medycyna, medyczny) ciąża, w której zapłodnione jajo płodowe jest umieszczone poza jamą macicy, zazwyczaj w obrębie jajowodu;

cięciwa (n)
koorde
  (geometria) odcinek łączący dwa dowolne punkty krzywej lub powierzchni, który nie ma innych punktów wspólnych z daną krzywą czy powierzchnią;
  linka łącząca końce łuku albo kuszy;

ciężar /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʒar/ (n)
last
  obciążenie, utrudnienie, problem

ciężarek /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarɛk/ (n)
gewicht
  przedmiot pomiarowy, będący wzorcem określonej masy

ciężarny /ʨ̑ɛ̃w̃ˈʒarnɨ/ (adj)
zwanger
  będący w ciąży

ciężarówka /ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka/ (n)
vrachtwagen
  (motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;

ciężka woda (n)
zwaar water
  (chemia, chemiczny) woda zawierająca deuter zamiast zwykłego wodoru;

ciężki /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci/ (adj)
zwaar, zware
  taki, który dużo waży, ma dużą masę

ciśnienie /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
druk
  (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;
  presja, nacisk
bloeddruk, druk
  (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;

ciśnienie krwi /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ ˈkr̥fʲi/ (n)
bloeddruk
  (medycyna, medyczny) parcie krwi na ściany naczyń krwionośnych

clickbait (n)
clickbait
  (publikatory) praktyka przyciągania uwagi odbiorców w mediach elektronicznych za pomocą chwytliwych, przesadzonych bądź emocjonalnych tytułów i grafik, skłaniających do klikania;

cmentarz /ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ/ (n)
kerkhof, begraafplaats
  obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;

cnota /ˈʦ̑nɔta/ (n)
deugd
  dodatnia cecha moralna

cnotliwy /ʦ̑nɔˈtlʲivɨ/ (adj)
kuis
  który zachowuje powściągliwość seksualną; (także, też) świadczący o takiej powściągliwości
deugdzaam
  pełen cnoty, postępujący zgodnie z obowiązującymi zasadami moralnymi

co /ʦ̑ɔ/ (interrogativePronoun)
wat
  …służący do zadawania pytań o orzeczniki

co /ʦ̑ɔ/ (pronoun)
wat
  …wprowadzający zdanie podrzędne zawężające zakres zdania nadrzędnego który, jaki, jak

co do
over
  wskazuje na sprawę w wypowiedzi typu zdanie podrzędnie złożone dopełnieniowe

co dopiero
gezwegen van
  … sygnalizująca, że to, co po niej następuje, jest w sposób oczywisty prawdą, ponieważ prawdą jest to, co powiedziano wcześniej

co dwie głowy, to nie jedna /ˈʦ̑ɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna/ (proverb)
twee hoofden zijn beter dan één
  dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań

co najmniej /ˈʦ̑ɔ ˈnajmʲɲɛ̇j/ (idiom)
minstens, ten minste
  nie mniej niż

co się stało, to się nie odstanie /ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈstawɔ ˈtɔ‿ɕɛ ˌɲɛ‿ɔtˈstãɲɛ/ (proverb)
gedane zaken nemen geen keer
  stwierdzenie, że zaistniałe złe wydarzenia są nieodwracalne; nie można cofnąć lub odwołać tego, co się wydarzyło

co z oczu, to z serca /ˈʦ̑ɔ ˈz‿ɔʧ̑u ˈtɔ ˈs‿ːɛrʦ̑a/ (proverb)
uit het oog, uit het hart
  jeśli się coś (lub kogoś) nieczęsto widzi, łatwo się zapomina

cobbler (n)
fruittaart
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) anglosaski deser z owoców i ciasta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drink alkoholowy z cukrem i sokiem cytrynowym

codziennie /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
dagelijks
  w każdym dniu, co dzień

codzienny /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
dagelijks
  powtarzający się z pewną regularnością każdego dnia

cokolwiek /ʦ̑ɔˈkɔlvʲjɛk/ (pronoun)
het zal wel
  wszystko jedno co; obojętnie który

cokół /ˈʦ̑ɔkuw/ (n)
sokkel
  (sztuka) podstawa pomnika czy rzeźby

copywriter (n)
copywriter
  autor tekstów i sloganów reklamowych;

cos /kɔˈsʲĩnus/ (symbol)
cos
  = (matematyka, matematyczny) cosinus

cotygodniowy /ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
wekelijks
  powtarzający się co tydzień

coś /ʦ̑ɔɕ/ (indefinitePronoun)
iets
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie umie określić

croissant (n)
croissant
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj rogala wypiekanego z francuskiego ciasta;

ctg /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
cot
  = (matematyka, matematyczny) cotangens

cud /ʦ̑ut/ (n)
wonder, mirakel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;

cudotwórca (n)
wonderdoener
  osoba zdolna do czynienia cudów, wywoływania niewytłumaczalnych zjawisk

cudowne dziecko /ʦ̑uˈdɔvnɛ ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (idiom)
wonderknaap
  dziecko nieprzeciętnie zdolne, bardzo rozwinięte na swój wiek

cudzoziemiec /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
vreemdeling
  osoba pochodząca z innego kraju

cudzy /ˈʦ̑uʣ̑ɨ/ (adj)
vreemd
  cudzoziemski
andermans
  należący do kogoś innego

cudzysłów /ʦ̑uˈʣ̑ɨswuf/ (n)
aanhalingsteken
  każdy z pary znaków interpunkcyjnych służących do oznaczania w tekstach początku i końca cytatu oraz znaczeń niedosłownych;

cukier /ˈʦ̑ucɛr/ (n)
suiker
  (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;

cukier puder /ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr/ (n)
poedersuiker
  (spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków;

cukier trzcinowy (n)
rietsuiker
  (spożywczy) cukier spożywczy wyprodukowany z trzciny cukrowej (cukrowca lekarskiego);

cukierek /ʦ̑uˈcɛrɛk/ (n)
bonbon
  (spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

cukiernia /ʦ̑uˈcɛrʲɲa/ (n)
banketbakkerij
  (cukiernictwo) (handel, handlowy) miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)

cukiernica /ˌʦ̑ucɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
suikerpot
  naczynie, w którym podaje się cukier;

cukinia /ʦ̑uˈcĩɲja/ (n)
courgette
  (botanika, botaniczny) odmiana dyni zwyczajnej;

cukrzyca /ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a/ (n)
diabetes, suikerziekte
  (medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;

cukrzyk /ˈʦ̑ukʃɨk/ (n)
suikerdiefje
  (ornitologia, ornitologiczny) Coereba flaveola, mały ptak tropikalny z rodziny cukrzyków;

cuma /ˈʦ̑ũma/ (n)
tros
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) gruba lina do mocowania statków do innych jednostek pływających lub do nabrzeża;

cumować /ʦ̑ũˈmɔvaʨ̑/ (v)
aanleggen
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mocować statek do nabrzeża

curling (n)
curling
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy pchają specjalnymi, spłaszczonymi kamieniami po lodzie;

curry (n)
kerrie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;

cwany (adj)
achterbaks
  umiejący działać sprytnie, przebiegle, wykorzystując każdą okazję, by osiągnąć swój cel

cwał (n)
galop
  (jeździectwo, jeździecki) najszybszy czterotaktowy chód konia;

cyber-
cyber-
  (potocznie, potoczny) pierwszy człon wyrazów złożonych mających związek znaczeniowy z „cyberprzestrzenią” (Internetem)
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze sterowaniem, kontrolą

cyberatak /ˌʦ̑ɨbɛrˈatak/ (n)
cyberaanval
  (kryminologia, kryminologiczny) atak dokonywany za pośrednictwem internetu

cybernauta (n)
cybernaut
  futurystyczny podróżnik po cyberprzestrzeni

cybernetyczny (adj)
cybernetisch
  odnoszący się do cybernetyki, związany z cybernetyką

cybernetyka (n)
cybernetica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;

cyberprzestrzeń /ˌʦ̑ɨbɛrˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
cyberspace
  (przestarzałe, przestarzały) rzekoma przestrzeń w której komunikują się komputery

cyberseks /ʦ̑ɨˈbɛrsɛks/ (n)
cyberseks
  wirtualny stosunek seksualny odbywany za pośrednictwem komputera połączonego z Internetem, podczas którego strony wysyłają do siebie pobudzające seksualnie komunikaty, często jednocześnie masturbując się;

cyborg (n)
cyborg
  organizm, którego procesy życiowe są realizowane lub wspomagane przez urządzenia techniczne;

cyborium (n)
ciborie
  (kościelny) puszka, naczynie do przechowywania hostii oraz komunikantów

cydr /ʦ̑ɨtr̥/ (n)
cider
  (spożywczy) niskoalkoholowy napój jabłkowy ze sfermentowanego, niesłodzonego moszczu;

cyfra /ˈʦ̑ɨfra/ (n)
cijfer
  (matematyka, matematyczny) abstrakcyjny obiekt matematyczny, stanowiący element ciągu, reprezentującego liczbę w danym systemie liczbowym
  symboliczna reprezentacja cyfry (1.1)
cijfer, nummer
  (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

cyfrowy /ʦ̑ɨfˈrɔvɨ/ (adj)
digitaal
  wykorzystujący technikę cyfrową

cygaretka /ˌʦ̑ɨɡaˈrɛtka/ (n)
cigarillo
  cienkie cygaro;

cygaro /ʦ̑ɨˈɡarɔ/ (n)
sigaar
  suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

cyjanek (n)
cyanide
  (chemia, chemiczny) sól kwasu cyjanowodorowego, substancja trująca;

cykada /ʦ̑ɨˈkada/ (n)
cicade
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki;

cykloida /ʦ̑ɨkˈlɔjda/ (n)
cycloïde
  (matematyka, matematyczny) krzywa, jaką opisuje tor punktu, leżącego na obwodzie koła, które toczy się bez poślizgu po prostej;

cyklon /ˈʦ̑ɨklɔ̃n/ (n)
cycloon
  (meteorologia, meteorologiczny) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia;

cykoria /ʦ̑ɨˈkɔrʲja/ (n)
witlof, cichorei
  (botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

cylinder /ʦ̑ɨˈlʲĩndɛr/ (n)
cilinder
  (informatyka, informatyczny) grupa ścieżek o tym samym numerze, znajdujących się na wszystkich talerzach dysku twardego
  (technologia, technika, techniczny) część maszyny tłokowej, w której porusza się tłok;
hogehoed
  sztywny, zwykle wysoki kapelusz męski z wąskim rondem i walcowatą główką;

cylindryczny /ˌʦ̑ɨlʲĩnˈdrɨʧ̑nɨ/ (adj)
cilindervormig
  taki, który ma kształt cylindra

cymbały /ʦ̑ɨ̃mˈbawɨ/ (n)
dulcimer
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) uderzany instrument strunowy;

cyna /ˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
tin
  (chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;

cynamon /ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n/ (n)
kaneel
  suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

cynizm /ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥/ (n)
cynisme
  wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych

cynk /ʦ̑ɨ̃ŋk/ (n)
zink
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;

cynober /ʦ̑ɨ̃ˈnɔbɛr/ (n)
cinnaber
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał stosowany jako czerwony barwnik w malarstwie;
vermiljoen
  jeden z odcieni koloru czerwonego;

cyprofloksacyna /ˌʦ̑ɨprɔflɔksaˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
ciprofloxacine
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemioterapeutyk z grupy fluorochinolonów, pochodna kwasu nalidyksowego;

cyprys /ˈʦ̑ɨprɨs/ (n)
cipres
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., wysmukłe drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych;

cyrk /ʦ̑ɨrk/ (n)
circus
  miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;

cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (n)
passer
  przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

cyrkon /ˈʦ̑ɨrkɔ̃n/ (n)
zirkonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;

cyrylica /ˌʦ̑ɨrɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
cyrillisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich;

cyrylicki (adj)
Cyrillisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) napisany cyrylicą, związany z cyrylicą

cysterna /ʦ̑ɨˈstɛrna/ (n)
cisterne
  (technologia, technika, techniczny) zamknięty zbiornik do magazynowania wody
  duży pojemnik do magazynowania wody

cysters (n)
cisterciënzer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Roberta z Molesme;

cytadela /ˌʦ̑ɨtaˈdɛla/ (n)
citadel
  (wojskowość, wojskowy) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją;

cytat /ˈʦ̑ɨtat/ (n)
citaat
  przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;

cytologia /ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja/ (n)
cytologie
  (biologia, biologiczny) nauka o komórce;

cytoplazma (n)
cytoplasma
  (biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

cytra /ˈʦ̑ɨtra/ (n)
citer
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy o płaskim pudle;

cytryn /ˈʦ̑ɨtrɨ̃n/ (n)
citrien
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny

cytryna /ʦ̑ɨˈtrɨ̃na/ (n)
citroen
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju Citrus, drzewo rodzące kwaśne owoce;

cytrynowy /ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
citroen-
  taki, który jest wykonany z dodatkiem cytryny
  związany z cytryną, dotyczący cytryny

cywil /ˈʦ̑ɨvʲil/ (n)
burger
  (wojskowość, wojskowy) ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej;

cywilizacja /ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
beschaving
  poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;

cywilizować (v)
civiliseren
  szerzyć cywilizację

cywilny /ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (adj)
civiel
  nie należący do wojska

czador /ˈʧ̑adɔr/ (n)
chador
  zasłaniający prawie całe ciało poza twarzą, tradycyjny strój noszony przez kobiety głównie w Iranie, którego noszenie jest jedną z form przestrzegania hidżabu;

czajka /ˈʧ̑ajka/ (n)
kievit
  (ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;

czajniczek /ʧ̑ajˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
theepot
  mały czajnik, np. do zaparzania herbaty

czajnik /ˈʧ̑ajɲik/ (n)
fluitketel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody;

czangsing /ˈʧ̑ãŋksʲĩŋk/ (n)
Changhsingien
  (geologia, geologiczny) drugi, młodszy wiek lopingu (późnego permu), trwający 253,8 – 251 milionów lat temu;

czapka /ˈʧ̑apka/ (n)
pet
  rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;

czapla /ˈʧ̑apla/ (n)
reiger
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae Leach, duży ptak brodzący;

czapla biała (n)
grote zilverreiger
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardea alba Linnaeus, duży ptak o śnieżnobiałym upierzeniu;

czapla siwa (n)
blauwe reiger
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardea cinerea Linnaeus, duży ptak wodnego z rodziny czaplowatych;

czaprak (n)
sjabrak
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj kapy zakładanej na konia pod siodło, chroniącej grzbiet zwierzęcia, krótszej od kropierza, czasem ozdobnej;

czarcie koło (n)
feeëncirkel
  (mikologia, mikologiczny) kolisty wzór powstały wśród traw utworzony przez owocniki grzybów;

czarna dziura /ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura/ (n)
zwart gat
  (astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;

czarna herbata (n)
zwarte thee
  (spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis

czarna magia /ˈʧ̑arna ˈmaɟja/ (n)
zwarte magie
  (ezoteryka) magia wykorzystująca siły zła, mająca na celu uzyskanie złoczynnego skutku;

czarna owca /ˈʧ̑arna ˈɔfʦ̑a/ (n)
zwart schaap
  (przenośnie, przenośnia) osoba przynosząca wstyd, źle widziana w określonym otoczeniu

czarna porzeczka /ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
zwarte bes
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc tego krzewu

czarna skrzynka (n)
zwarte doos
  (lotnictwo, lotniczy) zabezpieczone urządzenie, które rejestruje parametry lotu samolotu;
  (matematyka, matematyczny) teoretyczny model układu, który jest rozpatrywany, gdy absolutnie nic nie wiadomo o jego budowie wewnętrznej

czarna śmierć (n)
zwarte dood
  (historia, historyczny, historycznie) określenie epidemii panującej w m.in. czternastowiecznej Europie, utożsamianej z dżumą;

czarne złoto /ˈʧ̑arnɛ ˈzwɔtɔ/ (n)
zwart goud
  ropa naftowa

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (adj)
Montenegrijns
  dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (n)
Montenegrijns
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Czarnogórze;

czarnowron /ʧ̑arˈnɔvrɔ̃n/ (n)
zwarte kraai
  (ornitologia, ornitologiczny) gatunek średniego ptaka z rodziny krukowatych;

czarnuszka /ʧ̑arˈnuʃka/ (n)
nigelle
  (botanika, botaniczny) Nigella L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

czarny /ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
zwart
  mający najciemniejszy możliwy kolor
  (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie
  (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
  nielegalny

czarny rynek /ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
zwarte markt
  (ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo;

czarodziejka (n)
heks
  (fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary
  (przenośnie, przenośnia) kobieta piękna, oczarowująca, uwodzicielska

czarownica /ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
heks
  w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia

czarownik (n)
tovenaar
  mężczyzna zajmujący się czarami

czarterpartia /ˌʧ̑artɛrˈpartʲja/ (n)
chartepartij
  (morski) zestandaryzowana umowa o morski przewóz ładunku wynajętym w całości lub częściowo statkiem na jedną lub kilka podróży

czary /ˈʧ̑arɨ/ (n)
hekserij
  magiczne obrzędy

czas /ʧ̑as/ (n)
tijd
  wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;
  chwila, moment, pora
  (gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi

czas leczy rany /ˈʧ̑as ˈlɛʧ̑ɨ ˈrãnɨ/ (proverb)
de tijd heelt alle wonden
  po jakimś czasie człowiek lepiej znosi wspomnienie o nieszczęściu, które go spotkało

czas przeszły /ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
verleden tijd
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas przyszły /ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ/ (n)
toekomende tijd
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas teraźniejszy /ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (n)
tegenwoordige tijd
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich;

czas to pieniądz /ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (proverb)
tijd is geld
  czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło

czas wolny (n)
vrije tijd
  wolne od zajęć, pracy

czasochłonny /ˌʧ̑asɔˈxwɔ̃nːɨ/ (adj)
tijdrovend
  wymagający poświęcenia dużo czasu

czasopismo /ˌʧ̑asɔˈpʲismɔ/ (n)
tijdschrift, magazine, periodiek, revue
  druk ukazujący się najczęściej w określonych terminach, pod niezmienionym tytułem, zwykle posiadający numerację ciągłą;

czasoprzestrzeń /ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
ruimte-tijd
  (fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;

czasownik /ʧ̑aˈsɔvʲɲik/ (n)
werkwoord
  (gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany;

czasownik modalny /ʧ̑aˈsɔvʲɲik mɔˈdalnɨ/ (n)
modaal werkwoord
  (gramatyka) czasownik, który określa stosunek mówiącego do czynności

czasownik nieprzechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
onovergankelijk werkwoord
  (gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej

czasownik posiłkowy /ʧ̑aˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ/ (n)
hulpwerkwoord
  (gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony

czasownik przechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
overgankelijk werkwoord
  (gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej

czasownik ułomny (n)
defectief werkwoord
  (gramatyka) czasownik, który nie tworzy pewnych form gramatycznych;

czasownik zwrotny /ʧ̑aˈsɔvʲɲiɡ ˈzvrɔtnɨ/ (n)
wederkerend werkwoord
  (gramatyka) czasownik, który w języku polskim odnosi się do wykonawcy czynności przez zaimek „się”, a w innych językach przez odpowiednią końcówkę lub właściwy zaimek zwrotny

czaszka /ˈʧ̑aʃka/ (n)
schedel
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie;

czaszkowy (adj)
craniaal
  (anatomia, anatomiczny) związany z czaszką, dotyczący czaszki

czat (n)
chat
  (informatyka, informatyczny) internetowa rozmowa w formie pisemnych komunikatów

czcionka /ˈʧ̑ʲʨ̑ɔ̃nka/ (n)
font
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) krój pisma użyty w tekście komputerowym

czcić /ʧ̑ʲʨ̑iʨ̑/ (v)
aanbidden
  oddawać cześć

czeczeński (adj)
Tsjetsjeens
  dotyczący Czeczenii, Czeczenów

czeczeński (n)
Tsjetsjeens
  język czeczeński

czeczotka /ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka/ (n)
barmsijs
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem;

czek /ʧ̑ɛk/ (n)
cheque
  (bankowość, bankowy) dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy;

czekanie /ʧ̑ɛˈkãɲɛ/ (n)
afwachten
  (rzeczownik odczasownikowy) od czekać

czekać /ˈʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
wachten
  zatrzymywać się, pozostawać w jakimś miejscu, aż coś się wydarzy
  przerywać wykonywanie jakiejś czynności

czekolada /ˌʧ̑ɛkɔˈlada/ (n)
chocolade, chocola
  (spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

czekoladowy /ˌʧ̑ɛkɔlaˈdɔvɨ/ (adj)
chocolade-
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący czekolady, zawierający czekoladę, zrobiony z czekolady, przyrządzony z czekoladą
  mający kolor brązowy, taki jak kolor czekolady

czeladnik /ʧ̑ɛˈladʲɲik/ (n)
gezel
  rzemieślnik po zakończonym etapie nauki i zweryfikowaniu kwalifikacji zawodowych przez specjalną komisję, pracujący pod nadzorem majstra

czepek pływacki (n)
badmuts
  (sport, sportowy) elastyczna osłona zakładana na włosy podczas pływania

czepiec /ˈʧ̑ɛpʲjɛʦ̑/ (n)
netmaag
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) jeden z żołądków przeżuwaczy;

czereśnia /ʧ̑ɛˈrɛɕɲa/ (n)
kers
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych;

czernica /ʧ̑ɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kuifeend
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya fuligula, kaczka czernica, eurazjatycki ptak wodny zamieszkujący otwarte zbiorniki wodne o gęsto zarośniętych brzegach;

czernidłak kołpakowaty (n)
geschubde inktzwam
  (mikologia, mikologiczny) Coprinus comatus (O.F.Mull.) Pers., gatunek pospolitego grzyba z rodziny pieczarkowatych, którego starsze i zebrane owocniki rozkładają się na drodze autolizy;

czerstwy /ˈʧ̑ɛrstfɨ/ (adj)
oudbakken
  o chlebie nieświeży, suchy

czerw /ʧ̑ɛrf/ (n)
made
  larwa niektórych gatunków muchówek i błonkówek;

czerwiec /ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑/ (n)
juni
  szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

czerwień /ˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
rood
  kolor czerwony

czerwona dzielnica /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
rosse buurt
  rejon miasta, gdzie prostytutki oferują usługi seksualne

czerwona kartka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ˈkartka/ (n)
rode kaart
  (sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki;

czerwona porzeczka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
aalbes
  (botanika, botaniczny) gatunek porzeczki, krzewu o czerwonych owocach należącego do rodziny agrestowatych;
  owoc tego krzewu

czerwonawy /ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnavɨ/ (adj)
roodachtig
  w kolorze podobnym do czerwonego, o zabarwieniu bliskim czewieni lub częściowo czerwonym

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
rood
  mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komunistyczny, lewicowy

czerwony olbrzym /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
rode reus
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji;

czerń /ʧ̑ɛrʲɲ/ (n)
zwart
  czarny kolor
  czarny strój, zwłaszcza żałobny

czesać /ˈʧ̑ɛsaʨ̑/ (v)
kammen
  (fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (adj)
Tsjechisch
  związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (n)
Tsjechisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Republiki Czeskiej;

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (interjection)
hallo, hoi, dag
  (potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

czirokeski (adj)
Cherokee
  związany z Czirokezami, dotyczący Czirokezów

czkawka /ˈʧ̑kafka/ (n)
hik
  (fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;

czkać /ʧ̑kaʨ̑/ (v)
hikken
  wydawać ustami charakterystyczny dźwięk na skutek skurczów przepony; mieć czkawkę

czop /ʧ̑ɔp/ (n)
spon, stop
  (technologia, technika, techniczny) w bednarstwie: klin służący do zamykania beczki;

czopek /ˈʧ̑ɔpɛk/ (n)
zetpil
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

czosnek /ˈʧ̑ɔsnɛk/ (n)
knoflook, look
  (botanika, botaniczny) roślina lub rośliny z rodzaju czosnek (1.1)
knoflook
  (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego

czołg /ʧ̑ɔwk/ (n)
tank
  (wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;

czoło /ˈʧ̑ɔwɔ/ (n)
voorhoofd
  (anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

czołowy /ʧ̑ɔˈwɔvɨ/ (adj)
frontaal
  frontowy, przedni

czterdzieści /ʧ̑tɛrʲˈʥ̑ɛ̇ɕʨ̑i/ (cardinalNumeral)
veertig
  liczba naturalna następna po 39 i poprzedzająca 41;

czternastokąt (n)
veertienhoek
  (geometria) wielokąt mający czternaście boków i czternaście kątów wewnętrznych

czterojęzyczny /ˌʧ̑tɛrɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
viertalig
  posługujący się czterema językami

czubek /ˈʧ̑ubɛk/ (n)
punt
  szpiczaste, ostre zakończenie czegoś

czujność /ˈʧ̑ujnɔɕʨ̑/ (n)
waaksheid, waakzaamheid
  zwracanie uwagi na to, co dzieje się w najbliższym otoczeniu; wrażliwość na niebezpieczeństwo

czuwak /ˈʧ̑uvak/ (n)
dodemansknop
  (kolejnictwo) urządzenie hamulcowe w pojeździe szynowym, zatrzymujące pociąg w wypadku niedyspozycji lub zaśnięcia maszynisty;

czuwaski (n)
Tsjoevasjisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język czuwaski;

czuwać /ˈʧ̑uvaʨ̑/ (v)
waken
  nie spać
  strzec, pilnować kogoś lub czegoś

czuć /ʧ̑uʨ̑/ (v)
voelen
  odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów
  odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku

czułek (n)
voelspriet
  (zoologia, zoologiczny) wyrostek czuciowy owada lub mięczaka;

czułość /ˈʧ̑uwɔɕʨ̑/ (n)
gevoeligheid
  cecha kogoś, kto jest czuły
  uczuciowość, wrażliwość

czwartek /ˈʧ̑fartɛk/ (n)
donderdag
  czwarty dzień tygodnia

czwartorzęd /ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt/ (n)
Kwartair
  (geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;

czworaczek (n)
vierling
  jedno dziecko z czworga urodzonych podczas tego samego porodu

czworokąt /ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt/ (n)
vierhoek
  (geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;

czworonóg /ʧ̑fɔˈrɔ̃nuk/ (n)
viervoeter
  zwierzę czworonożne

czworościan (n)
viervlak
  (geometria) wielościan o czterech trójkątnych ścianach;

czy /ʧ̑ɨ/ (conjunction)
of
  łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym

czy /ʧ̑ɨ/ (particle)
of
  słowo rozpoczynające pytanie, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”

czyj /ʧ̑ɨj/ (pronoun)
wiens
  używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
  używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy

czyn /ʧ̑ɨ̃n/ (n)
daad
  działanie, postępek, akt;

czynel (n)
klankbekken
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) perkusyjny instrument muzyczny w postaci metalowego talerza;

czynić /ˈʧ̑ɨ̃ɲiʨ̑/ (v)
maken
  robić coś, wykonywać

czynność /ˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
daad, actie
  wykonywanie, robienie czegoś

czynsz /ʧ̑ɨ̃w̃ʃ/ (n)
huur
  terminowa opłata za wynajem

czyrak (n)
etterbuil
  (medycyna, medyczny) ropne zapalenie skóry w okolicy mieszka włosowego;

czystek /ˈʧ̑ɨstɛk/ (n)
cistusroos
  (botanika, botaniczny) Cistus, krzew z rodziny czystkowatych, liczący kilkanaście gatunków występujących w basenie Morza Śródziemnego i na Wyspach Kanaryjskich

czystka /ˈʧ̑ɨstka/ (n)
zuivering
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) usunięcie ze stanowiska niepożądanych lub niewygodnych osób;
  fizyczna likwidacja pewnej grupy etnicznej bądź przeciwników politycznych

czystość /ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
kuisheid
  wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna

czysty /ˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
puur, rein
  bez dodatków, domieszek
kuis
  moralnie bez skazy
schoon, proper
  pozbawiony brudu
rein
  zupełny

czytanie /ʧ̑ɨˈtãɲɛ/ (n)
voorlezen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odczytywanie fragmentów Pisma Świętego podczas mszy świętej i Liturgii godzin
  fragment tekstu Pisma Świętego odczytywany podczas mszy świętej i Liturgii godzin
  zapoznawanie się z treścią tego, co zostało napisane

czytać /ˈʧ̑ɨtaʨ̑/ (v)
lezen
  przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną
voorlezen
  wypowiadać na głos zapisane słowa

czytać między wierszami /ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi/ (v)
tussen de regels door lezen
  domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost

czytelnia /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲa/ (n)
leeszaal
  sala przeznaczona do czytania, zwykle w bibliotece

czytelnik /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲik/ (n)
lezer
  osoba, która czyta książki, gazety itp.
  osoba, która korzysta z biblioteki lub czytelni

czyściec /ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
vagevuur
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

czyścić /ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑/ (v)
reinigen
  usuwać brud, zanieczyszczenia

czółenko /ʧ̑uˈwɛ̃nkɔ/ (n)
schuitje
  (włókiennictwo) (technologia, technika, techniczny) element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici;

cząber /ˈʧ̑ɔ̃mbɛr/ (n)
bonenkruid
  (botanika, botaniczny) Satureja, rodzaj aromatycznych roślin rocznych i wieloletnich o bladoliliowych lub białawych kwiatach i lancetowatych liściach; używanych jako przyprawa i do wyrobu leków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z cząbru ogrodowego

cząstka /ˈʧ̑ɔ̃w̃stka/ (n)
deeltje, partikel
  (fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka;

często /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ/ (adv)
vaak, meestal, dikwijls
  (zobacz) częsty

częstotliwość /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑/ (n)
frequentie
  (fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;

częstość /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔɕʨ̑/ (n)
regelmaat
  cecha tego, co jest częste

częsty /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ/ (adj)
frequent, frequente
  odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami

częściowo /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɔ/ (adv)
gedeeltelijk, deels, ten dele
  w jakiejś części, nie w całości

częściowy /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
gedeeltelijk
  odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś

część /ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
deel
  (mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim
deel, onderdeel
  fragment jakiejś całości

część mowy /ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ/ (n)
woordsoort
  (gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;

członek /ˈʧ̑wɔ̃nɛk/ (n)
lid
  osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia

członkostwo (n)
lidmaatschap
  bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej

człowieczeństwo (n)
mensheid
  (przestarzałe, przestarzały) rodzaj ludzki
  bycie człowiekiem

człowiek /ˈʧ̑wɔvʲjɛk/ (n)
mens
  (antropologia, antropologiczny) Homo sapiens Linnaeus, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
man, mens
  ktoś, jakaś osoba

człowiek człowiekowi wilkiem /ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˌʧ̑wɔvʲjɛˈkɔvʲi ˈvʲilʲcɛ̃m/ (proverb)
de mens is voor de mens een wolf
  ludzie nie są sobie życzliwi

człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi /ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˈsṭʃɛla ˈpãn‿buk ˈːulɛ ˈnɔɕi/ (proverb)
de mens wikt, God beschikt
  zamierzenia, plany nie zawsze udaje się zrealizować

człowiek śniegu (n)
verschrikkelijke sneeuwman
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach

córka /ˈʦ̑urka/ (n)
dochter
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)

cętka /ˈʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
vlek, plek
  mała plamka na tle o jednolitej barwie

cło /ʦ̑wɔ/ (n)
douane
  opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;

d-moll (n)
d-klein
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku d (w zapisie nutowym z jednym bemolem)

dach /dax/ (n)
dak
  górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;

dach nad głową /ˈdax nad‿ˈɡwɔvɔ̃w̃/ (n)
onderdak
  dom, mieszkanie

dachówka /daˈxufka/ (n)
dakpan
  (budownictwo) ceramiczna (niekiedy kamienna lub betonowa) płytka stosowana do pokrywania dachów;

dadaizm /daˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
dadaïsme
  (sztuka) awangardowy kierunek literacko-artystyczny z lat 1916-1924;

dagerotyp (n)
daguerreotype
  (fotografia) fotografia wykonana za pomocą dagerotypii

daktyl /ˈdaktɨl/ (n)
dadel
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca

daktyloskopia (n)
dactyloscopie
  metoda ustalania tożsamości na podstawie odcisku palca i porównania linii papilarnych

dalej /ˈdalɛj/ (adv)
verder
  nie przerywając, ciągle, wciąż

daleki /daˈlɛci/ (adj)
ver
  taki, który jest w dużej odległości

daleko /daˈlɛkɔ/ (adv)
wijd
  na znaczną odległość
ver
  w znacznej odległości

dalekopis (n)
teleprinter
  (telekomunikacja) aparat telegraficzny przesyłający komunikatów w postaci drukowanej

dalia /ˈdalʲja/ (n)
dahlia
  (botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;

dalmatyńczyk /ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
dalmatiër
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;

dama /ˈdãma/ (n)
koningin, dame
  (termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D;
dame
  dystyngowana kobieta

dane /ˈdãnɛ/ (n)
data
  informacje na temat jakiejś osoby
  zbiór informacji przetwarzanych elektronicznie lub składowanych na nośnikach
  wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków

danie /ˈdãɲɛ/ (n)
gerecht
  pojedyncza potrawa składająca się na posiłek

darkroom /ˈdarkrũm/ (n)
darkroom
  specjalne przyciemnione pomieszczenie do przypadkowych schadzek seksualnych w niektórych lokalach rozrywkowych;

darmsztadt /ˈdarm̥ʃtat/ (n)
darmstadtium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;

darowanemu koniowi w zęby się nie zagląda /ˌdarɔvãˈnɛ̃mu kɔ̃ˈɲɔvʲi ˈv‿zɛ̃mbɨ‿ɕɛ ˌɲɛ‿zaˈɡlɔ̃nda/ (proverb)
een gegeven paard moet men niet in de bek kijken
  nie powinno się krytykować czegoś, co otrzymuje się w prezencie

darowizna (n)
gift
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne przekazanie czegoś dobrowolnie i bezpłatnie

darwinizm (n)
darwinisme
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt

darń /darʲɲ/ (n)
graszode
  zwarty splot trawy, czasem wraz z innymi roślinami, silnie związany z wierzchnią warstwą gleby; pocięta na płaty używana jest jako umocnienie skarp, nasypów, mogił;

data /ˈdata/ (n)
datum
  umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;

datek (n)
bijdrage
  pewna kwota przeznaczana na cele publiczne lub dobroczynne

dawać /ˈdavaʨ̑/ (v)
geven
  (zobacz) dać

dawca /ˈdafʦ̑a/ (n)
gever
  (medycyna, medyczny) osoba, od której pochodzi przeszczepiany organ
  ten, który daje

dawka /ˈdafka/ (n)
doos
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) pewna ilość substancji chemicznej lub promieniowania przekazywana do organizmu;

dawno /ˈdavnɔ/ (adv)
lang geleden
  w odległych czasach

dawny /ˈdavnɨ/ (adj)
oud
  mający miejsce dłuższy czas temu; pochodzący z odległych lat; sięgający dalekiej przeszłości

dać /daʨ̑/ (v)
geven
  wręczyć, ofiarować coś (także przenośnie) komuś

de facto /dɛ‿ˈfaktɔ/ (adv)
de facto
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) tak, jak jest rzeczywiście, zgodnie ze stanem faktycznym

deadline (n)
deadline
  nieprzekraczalny, ostateczny termin zrobienia czegoś

debata /dɛˈbata/ (n)
debat
  (książkowy) dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów

debatować /ˌdɛbaˈtɔvaʨ̑/ (v)
debatteren
  prowadzić debatę

debet /ˈdɛbɛt/ (n)
debet
  (bankowość, bankowy) ujemne saldo na koncie;
  (księgowość) lewa strona bilansu (z aktywami lub kosztami);

debiut /ˈdɛbʲjut/ (n)
debuut
  wydarzenie, kiedy ktoś wykonuje po raz pierwszy publicznie jakąś czynność w jakiejś dziedzinie

debiutant (n)
debutant
  ten kto debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji

decybel /dɛˈʦ̑ɨbɛl/ (n)
decibel
  (fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze;

decydować /ˌdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
besluiten
  podejmować decyzję, postanawiać o czymś

decyhenr (n)
decihenry
  (fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) dziesiąta część henra

decymetr (n)
decimeter
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesiątej części metra;

decyzja /dɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
beslissing, besluit
  rozstrzygnięcie dokonywane po namyśle

dedukcja (n)
afleiding
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) wnioskowanie od ogólnych tez do szczegółowych wniosków

defekacja /ˌdɛfɛˈkaʦ̑ʲja/ (n)
defecatie
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalanie kału;

defenestracja /ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
defenestratie
  (książkowy) wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;

deficyt /dɛˈfʲiʦ̑ɨt/ (n)
tekort
  niedobór, brak;

deficytowy /ˌdɛfʲiʦ̑ɨˈtɔvɨ/ (adj)
verlieslatend
  przynoszący większe straty niż zyski

definicja /ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
definitie
  wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;

definiować /ˌdɛfʲĩˈɲɔvaʨ̑/ (v)
definiëren
  objaśniać znaczenie jakiegoś wyrazu, terminu, pojęcia, formułować precyzyjną definicję

deflacja /dɛˈflaʦ̑ʲja/ (n)
deflatie
  (ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki

deflagracja (n)
deflagratie
  (chemia, chemiczny) szybkie spalanie materiału wybuchowego, jednak przebiegające stosunkowo łagodnie w stosunku do detonacji;

defloracja (n)
ontmaagding, defloratie
  (medycyna, medyczny) przerwanie błony dziewiczej

defragmentacja /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
defragmentatie
  (informatyka, informatyczny) proces przenoszenia danych pomiędzy obszarami dysku twardego w celu jego optymalnego wykorzystania;

defragmentować /ˌdɛfraɡmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
defragmenteren
  (informatyka, informatyczny) wykonywać defragmentację

deifikacja /ˌdɛ<sup>j</sup>ifʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
vergoding
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przypisywanie komuś lub czemuś boskich cech i właściwości, uznawanie komuś za boga;

deizm /ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
deïsme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;

deka- /ˈdɛka/
deca-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary dziesięć razy większe od podstawowych;
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z liczbą dziesięć

dekametr (n)
decameter
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa dziesięciu metrom;

dekapitacja /ˌdɛkapʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
onthoofding
  ucięcie głowy;

dekarz /ˈdɛkaʃ/ (n)
dakdekker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonawca pokrycia dachowego;

dekielek /dɛˈcɛlɛk/ (n)
lensklep
  (fotografia) element zakładany na obiektyw, służący do zabezpieczenia szkła obiektywu przed brudem czy zarysowaniem

deklaracja podatkowa /ˌdɛklaˈraʦ̑ʲja ˌpɔdatˈkɔva/ (n)
belastingaangifte
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (księgowość) dokument zawierający informacje o osiągniętych dochodach lub poniesionych stratach;

deklinacja /ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
declinatie
  (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych ciała niebieskiego w układach równikowych;
verbuiging
  (gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby;

dekolonizacja /ˌdɛkɔlɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
dekolonisatie
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces uzyskiwania niezależności państwowej przez terytoria będące koloniami; obalanie systemu kolonialnego, likwidacja kolonializmu;

dekoracja /ˌdɛkɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
decoratie
  element upiększający, ozdabiający dany przedmiot, budynek lub jego wnętrze

dekoracyjny /ˌdɛkɔraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
decoratief
  związany z dekoracją, stanowiący dekorację

dekryminalizacja (n)
decriminalisering
  ograniczenie zakresu i złagodzenie kary ustawowej za określone przestępstwa

delegacja /ˌdɛlɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
delegatie
  wyjazd w sprawach służbowych

delegować (v)
delegeren
  wysyłać jako przedstawiciela celem wykonania określonego zadania

delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (n)
dolfijn
  (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;

delta /ˈdɛlta/ (n)
delta
  (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ;

demagog /dɛ̃ˈmaɡɔk/ (n)
demagoog
  polityk, działacz, który wygłasza hasła nierealne, lecz dające mu szerokie poparcie

demagogia /ˌdɛ̃maˈɡɔɟja/ (n)
demagogie
  oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów;

demagogiczny (adj)
demagogisch
  związany z demagogią; typowy dla demagoga; pokrętnie schlebiający masom

demiurg /ˈdɛ̃mʲjurk/ (n)
demiurg
  (filozofia, filozoficzny) idealna siła stwórcza, której dziełem jest rzeczywistość

demografia /ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/ (n)
demografie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;

demograficzny (adj)
demografisch
  dotyczący demografii

demokracja /ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
democratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli, przy respektowaniu praw mniejszości;

demokrata /ˌdɛ̃mɔˈkrata/ (n)
democraat
  zwolennik demokracji

demokratyczny /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
democratisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją

demokratyzacja /ˌdɛ̃mɔkratɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
democratisering
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przeobrażania systemu politycznego celem rozszerzenia uczestnictwa politycznego obywateli państwa, wprowadzanie zasad rządzenia opartych na współdecydowaniu wszystkich obywateli;

demon /ˈdɛ̃mɔ̃n/ (n)
demon
  (mitologia, mitologiczny) istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;

demonologia /ˌdɛ̃mɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
demonologie
  (teologia, teologiczny) dział teologii zajmujący się demonami

demonstracja /ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstraʦ̑ʲja/ (n)
betoging
  czynność pokazywania czegoś

dendrologia /ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja/ (n)
boomkunde
  (botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;

denga (n)
dengue
  (medycyna, medyczny) ostra wirusowa choroba przenoszona przez komary powodująca m.in. ból głowy, mięśni i stawów oraz charakterystyczną wysypkę;

dentysta /dɛ̃nˈtɨsta/ (n)
tandarts
  (zobacz) stomatolog;

deontologiczny (adj)
deontologisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z deontologią; rozumiany w zakresie deontologii

deponować (v)
deponeren
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przekazywać komuś pieniądze lub przedmioty na przechowanie

deportacja /ˌdɛpɔrˈtaʦ̑ʲja/ (n)
deportatie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydalenie cudzoziemca poza granice danego kraju
  zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt

depresja /dɛˈprɛsʲja/ (n)
depressie
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;
  (ekonomia, ekonomiczny) faza cyklu koniunkturalnego następująca po kryzysie
  (geografia, geograficzny) obszar leżący poniżej poziomu morza;

deptak /ˈdɛptak/ (n)
wandelstraat
  ulica, aleja lub plac tylko dla pieszych

deputowana (n)
afgevaardigde
  członkini parlamentu lub innych władz wybieralnych

deputowany (n)
afgevaardigde
  wybrany członek parlamentu lub innego ciała wybieralnego w głosowaniu

dereń /ˈdɛrɛ̃ɲ/ (n)
kornoelje
  (botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju (1.1), często o jadalnych owocach

derkacz /ˈdɛrkaʧ̑/ (n)
kwartelkoning
  (ornitologia, ornitologiczny) Crex crex, smukły ptak o terkoczącym głosie;

dermatolog /ˌdɛrmaˈtɔlɔk/ (n)
dermatoloog
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznaniem, profilaktyką oraz leczeniem chorób, objawiających się na skórze, paznokciach i włosach

dermatologia /ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/ (n)
dermatologie
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się chorobami skóry i jej przydatków;

derwisz /ˈdɛrvʲiʃ/ (n)
derwisj
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek muzułmańskiego bractwa religijnego o charakterze mistycznym

derywat (n)
afleiding
  wyraz pochodny

deser /ˈdɛsɛr/ (n)
nagerecht, dessert
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym

deska /ˈdɛska/ (n)
plank
  płaski kawałek drewna;

deska do krojenia (n)
snijplank
  deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia i przygotowywania żywności

deska do prasowania (n)
strijkplank
  specjalny podłużny blat do prasowania ubrań, rzeczy z tkaniny

deska rozdzielcza /ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a/ (n)
dashboard
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki;

deska surfingowa (n)
surfplank
  (sport, sportowy) szeroka profilowana deska służąca do uprawiania surfingu

deskorolka /ˌdɛskɔˈrɔlka/ (n)
skateboard
  (sport, sportowy) deska na kółkach, służąca do rekreacji oraz sportu;

despota /dɛsˈpɔta/ (n)
despoot
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę

despotyzm /dɛsˈpɔtɨsm̥/ (n)
despotisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich

destrukcyjny /ˌdɛstrukˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
destructief
  mający własność niszczenia czegoś lub burzenia jego struktury

destylacja /ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
Destillatie, destillatie
  (chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);

deszcz /dɛʃʧ̑/ (n)
regen
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;
  (przenośnie, przenośnia) duża ilość czegoś, co spada lub pojawia się niespodziewanie

deszczomierz /dɛʃˈʧ̑ɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
regenmeter
  (meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych;

deszczowy /dɛʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
regenachtig
  związany z deszczem, odnoszący się do deszczu

deszczówka (n)
regenwater
  (potocznie, potoczny) woda pochodząca z opadów deszczu

detektyw /dɛˈtɛktɨf/ (n)
detective
  człowiek zajmujący się dochodzeniem, śledzeniem, rozwiązywaniem spraw o charakterze kryminalnym jako funkcjonariusz policji lub jako pracownik jakiejś firmy prowadzącej śledztwa

detencja (n)
hechtenis
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe umieszczenie w zamkniętym ośrodku pod nadzorem, np. w szpitalu psychiatrycznym, ośrodku dla uchodźców

detergent /dɛˈtɛrɡɛ̃nt/ (n)
reinigingsmiddel
  (chemia, chemiczny) środek piorący, myjący lub czyszczący; (także, też) substancja chemiczna zawarta w takim środku;

determinizm (n)
determinisme
  (filozofia, filozoficzny) teoria przyczynowo-skutkowa zakładająca, że ciąg określonych zdarzeń nieuchronnie prowadzi do danego skutku, rezultatu

detonator /ˌdɛtɔ̃ˈnatɔr/ (n)
detonator
  ładunek materiału wybuchowego przenoszący detonację ze spłonki do kruszącego materiału wybuchowego;

deuter /ˈdɛwtɛr/ (n)
deuterium
  (chemia, chemiczny) izotop wodoru mający w jądrze jeden proton i jeden neutron;

deuteron /dɛwˈtɛrɔ̃n/ (n)
deuteriumkern
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) jądro atomu deuteru;

deweloper (n)
projectontwikkelaar
  (informatyka, informatyczny) twórca oprogramowania
  (drukarstwo, drukarski) magnetyczny proszek, który transportuje toner na wałek

dezaprobata /ˌdɛzaprɔˈbata/ (n)
afkeuring
  negatywny stosunek do czegoś, negatywna ocena

dezerter (n)
deserteur
  (wojskowość, wojskowy) mężczyzna dokonujący dezercji – ucieczki z wojska

dezinformacja (n)
desinformatie
  wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji;

dezodorant /ˌdɛzɔˈdɔrãnt/ (n)
deo
  (higiena, higieniczny) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu;

dharma (n)
dharma
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: doktryna buddyjska
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: element składowy materii
  (filozofia, filozoficzny) w buddyzmie: ostateczna rzeczywistość, prawda
  (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: podstawowe zasady etyczne
  (filozofia, filozoficzny) w hinduizmie i buddyzmie: prawo karmiczne decydujące o życiu człowieka (prawo przyczyny i skutku);

diabelski młyn /dʲjaˈbɛlsʲci ˈmwɨ̃n/ (n)
reuzenrad
  rodzaj karuzeli mającej postać wielkiego koła obracającego się w płaszczyźnie pionowej

diabeł /ˈdʲjabɛw/ (n)
duivel, drommel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) upadły anioł, kuszący do grzechu;

diabeł tasmański (n)
Tasmaanse duivel
  (zoologia, zoologiczny) Sarcophilus harrisii, gatunek torbacza z rodziny niełazowatych;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku diabłów tasmańskich (1.1)

diablica (n)
duivelin
  (folklor) (mitologia, mitologiczny) żeńska forma diabła
  (przenośnie, przenośnia) zła kobieta

diadem /ˈdʲjadɛ̃m/ (n)
diadeem
  złota lub srebrna opaska na głowę, zakładana przez królów, książęta i duchownych jako oznaka ich władzy;

diagnostyczny /ˌdʲjaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
diagnostisch
  dotyczący diagnostyki, służący do oceny stanu czegoś lub kogoś

diagnozować /ˌdʲjaɡnɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
diagnosticeren
  wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań

diagram /ˈdʲjaɡrãm/ (n)
diagram
  graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

diakon (n)
diaken
  (kościelny) duchowny z najniższym stopniem święceń sakramentalnych;

dialekt /ˈdʲjalɛkt/ (n)
dialect
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

dialektologia (n)
dialectologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o dialektach i gwarach;

dializa (n)
kunstnier
  metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

dialog /ˈdʲjalɔk/ (n)
dialoog
  rozmowa dwóch osób

diament /ˈdʲjãmɛ̃nt/ (n)
diamant
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;

diapozytyw (n)
dia
  (fotografia) slajd, przezrocze

diaspora /dʲjaˈspɔra/ (n)
diaspora
  ogół ludności danego narodu mieszkającej poza swoim macierzystym krajem

dichlorodifenylotrichloroetan (n)
dichloordifenyltrichloorethaan
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) wysokotoksyczny chemiczny związek organiczny z grupy chlorowanych węglowodorów, stosowany jako środek owadobójczy;

diecezja /dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja/ (n)
bisdom, diocees
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

diereza (n)
trema
  (termin typograficzny) diakryt w postaci dwóch kropek umieszczanych nad literą w celu zaznaczenia jej wymowy jako część oddzielnej sylaby;
  (językoznawstwo, językoznawczy) w metryce: zbieżność granicy stopy akcentowej z granicą wyrazu;

dieta /ˈdʲjɛta/ (n)
dieet
  (medycyna, medyczny) sposób odżywiania się

difalia /dʲiˈfalʲja/ (n)
diphallia
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) wada wrodzona polegająca na posiadaniu podwójnego penisa

digamma /dʲiˈɡãmːa/ (n)
digamma
  (językoznawstwo, językoznawczy) litera z archaicznego alfabetu greckiego, oznaczająca głoskę [v] lub [w] oraz liczbę 6

dingo /ˈdʲĩŋɡɔ/ (n)
dingo
  (zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;

dinozaur /dʲĩˈnɔzawr/ (n)
dinosaurus
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

dioda /ˈdʲjɔda/ (n)
diode
  (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

diopsyd (n)
diopsied
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z grupy krzemianów zaliczany do grupy piroksenów, krzemian wapnia i magnezu, CaMg[Si2O6];

dip /dʲip/ (n)
dipsaus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, pikantny sos lub krem do zamaczania przekąsek, podawany na zimno, przygotowany zwykle na bazie jogurtu, śmietany lub majonezu, czasem twarogu;

dla /dla/ (preposition)
voor
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (interrogativePronoun)
waarom
  …używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (pronoun)
waarom
  …używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności

dlatego /dlaˈtɛɡɔ/ (conjunction)
aldus
  …używany w budowie współrzędnego zdania wynikowego

dmuchany zamek (n)
luchtkussen
  mobilne miejsce do zabawy dla dzieci wykonane z nadmuchiwanych elementów i trampolin do skakania

dmuchać /ˈdmuxaʨ̑/ (v)
blazen
  wypuszczać powietrze z ust

dno /dnɔ/ (n)
bodem
  dolna powierzchnia wgłębienia w skorupie ziemskiej, np. koryta rzeki lub wąwozu

do /dɔ/ (preposition)
tot
  …określający końcowy punkt w czasie
naar
  …określający końcowy punkt w przestrzeni
aan
  …określający maksymalną wartość

do góry (adv)
omhoog
  w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię

do góry nogami /dɔ‿ˈɡurɨ nɔˈɡãmʲi/ (adv)
ondersteboven
  dnem, spodnią częścią w kierunku góry, obrócony o 180 stopni w osi równoległej do podstawy

do trzech razy sztuka /dɔ‿ˈṭʃɛx ˈrazɨ ˈʃtuka/ (proverb)
driemaal is scheepsrecht
  trzecia próba czegoś będzie zapewne udana, za trzecim razem może się wreszcie powieść

do usług (interjection)
tot uw dienst
  (oficjalnie) zwrot grzecznościowy podkreślający gotowość do spełnienia czyjejś prośby lub rozkazu
  (oficjalnie) zwrot grzecznościowy stosowany podczas pierwszego spotkania w trakcie przedstawiania się

do widzenia /ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
tot ziens, dag, doei, houdoe
  uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś

do wyboru, do koloru (adv)
te kust en te keur
  bardzo dużo i można wybierać według upodobania

doba /ˈdɔba/ (n)
etmaal
  (jednostka miary) jednostka czasu równa czasowi obrotu Ziemi wokół własnej osi (24 godziny)

doberman /dɔˈbɛrmãn/ (n)
dobermann
  (kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści;

dobosz /ˈdɔbɔʃ/ (n)
trommelaar
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (wojskowość, wojskowy) człowiek grający na bębnie w orkiestrze, szczególnie wojskowej;

dobranoc /dɔˈbrãnɔʦ̑/ (interjection)
goedenacht, welterusten
  pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

dobrobyt /dɔˈbrɔbɨt/ (n)
voorspoed, rijkdom
  dobre warunki materialne

dobroczynność (n)
liefdadigheid
  działalność polegająca na bezinteresownym niesieniu pomocy potrzebującym

dobrowolnie /ˌdɔbrɔˈvɔlʲɲɛ/ (adv)
vrijwillig
  w sposób dobrowolny, pozbawiony przymusu; z własnej woli

dobrowolny /ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/ (adj)
vrijwillig
  wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

dobry /ˈdɔbrɨ/ (adj)
goed
  miły, uczynny, usłużny, szlachetny
  korzystny
  o nastroju wesoły, radosny
  o zdrowiu, zmysłach zdrowy; szczególnie wyostrzony
  pomyślny, udany
  świetny, znakomity w swojej dziedzinie

dobry wieczór /ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur/ (interjection)
goedeavond, goedenavond
  uprzejme powitanie używane wieczorem

dobrymi chęciami jest piekło wybrukowane /dɔˈbrɨ̃mʲi xɛ̃ɲˈʨ̑ãmʲi ˈjɛst ˈpʲjɛkwɔ ˌvɨbrukɔˈvãnɛ/ (proverb)
de weg naar de hel is geplaveid met goede voornemens
  mając dobre intencje można czasem wyrządzić coś złego

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (adv)
goed
  w należyty sposób

doceniać /dɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑/ (v)
appreciëren, op prijs stellen
  dostrzegać wartość kogoś lub czegoś; cenić coś wysoko

dochodzić do siebie (v)
bij bewustzijn komen
  odzyskiwać przytomność
herstellen
  stawać się znowu zdrowym, sprawnym, wypoczętym

dochód /ˈdɔxut/ (n)
inkomsten
  (ekonomia, ekonomiczny) kwota pozostająca do dyspozycji
inkomen, inkomsten
  (księgowość) suma wpływów (przychodów) pomniejszona o koszty ich uzyskania;

dociekliwy (adj)
leergierig
  taki, który chce dowiedzieć się i zrozumieć jak najwięcej

docierać /dɔˈʨ̑ɛraʨ̑/ (v)
bereiken, aankomen
  dostawać się, dochodzić dokądś lub do kogoś z trudem

dodatek /dɔˈdatɛk/ (n)
toevoeging
  coś dodanego, dodatkowego

dodatkowy /ˌdɔdatˈkɔvɨ/ (adj)
aanvullend, bijkomend
  dodany do istniejącej wcześniej reszty
bijkomend
  niekonieczny; taki, którego brak nie zmieniłby ostatecznych wniosków

dodatni /dɔˈdatʲɲi/ (adj)
positief
  dobry lub korzystny

dodawanie /ˌdɔdaˈvãɲɛ/ (n)
optellen
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus);
  (matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu – uogólnienie dodawania (1.1)
  (rzeczownik odczasownikowy) od dodawać

dodawać /dɔˈdavaʨ̑/ (v)
optellen
  (matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować

dodo /ˈdɔdɔ/ (n)
dodo
  (ornitologia, ornitologiczny) wymarły ptak nielot z wyspy Mauritius z gatunku Raphus cucullatus;

dogmat (n)
dogma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół
  twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości

dogmatyczny (adj)
dogmatisch
  oparty na dogmacie, niepodlegający dyskusji

dogodny (adj)
geschikt
  odpowiedni, właściwy, nadający się do czegoś, odpowiadający określonym potrzebom/wymaganiom

dogrywka /dɔˈɡrɨfka/ (n)
verlenging
  (sport, sportowy) czas dodany do spotkania sportowego, gdy wynik meczu nie został rozstrzygnięty we właściwym czasie trwania spotkania

dogłębny (adj)
diepgravend
  sięgający sedna

doić /ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
melken
  (zootechnika, zootechniczny) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy lub innego zwierzęcia hodowlanego
  (potocznie, potoczny) wykorzystywać kogoś finansowo

dojarka (n)
melkmachine
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do mechanicznego dojenia zwierząt

dojazd (n)
toegangsweg
  (motoryzacja) droga dojazdowa
verplaatsing
  czynność dojeżdżania gdzieś

dojeżdżać /dɔˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
naderen
  jadąc, docierać gdzieś lub zbliżać się do kogoś, czegoś
pendelen
  jeździć regularnie do jakiegoś miejsca

dojrzałość (n)
maturiteit
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: dojrzały

dojrzały /dɔjˈʒawɨ/ (adj)
rijp
  o żywych organizmach: taki, który osiągnął dojrzałość; taki, który jest w pełni swego rozwoju

dojrzewanie /ˌdɔjʒɛˈvãɲɛ/ (n)
adolescentie
  okres życia między dzieciństwem a dorosłością;

dokonany /ˌdɔkɔ̃ˈnãnɨ/ (adj)
voltooid
  (gramatyka) opisujący czynność, która się zakończyła

doktor /ˈdɔktɔr/ (n)
doctor
  (potocznie, potoczny) (grzecznościowy) lekarz
  stopień naukowy;

doktorant /dɔkˈtɔrãnt/ (n)
promovendus
  osoba na studiach doktoranckich, ubiegająca się o stopień naukowy doktora

doktorantka /ˌdɔktɔˈrãntka/ (n)
promovenda
  forma żeńska od: doktorant

doktorat (n)
doctorsgraad
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) uzyskany stopień doktora w danej dziedzinie

doktryna /dɔkˈtrɨ̃na/ (n)
doctrine
  podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii

doktrynalny (adj)
doctrinair
  dotyczący doktryny

dokument /dɔˈkũmɛ̃nt/ (n)
document
  materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;

dokumentacja /ˌdɔkũmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
documentatie
  zbiór dokumentów służących do uzasadnienia bądź udowodnienia czegoś

dokąd /ˈdɔkɔ̃nt/ (pronoun)
waarheen
  … pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch

dokładnie /dɔˈkwadʲɲɛ/ (adv)
precies
  w sposób dokładny, precyzyjny, staranny; z dbałością o szczegóły

dokładność /dɔˈkwadnɔɕʨ̑/ (n)
precisie
  cecha tego, co dokładne

dolar /ˈdɔlar/ (n)
dollar
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;

dolegliwość /ˌdɔlɛɡˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
aandoening
  choroba, schorzenie, problem zdrowotny

dolina /dɔˈlʲĩna/ (n)
dal, vallei
  (geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

dolmen /ˈdɔlmɛ̃n/ (n)
hunebed
  (archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;

dolnoniemiecki (n)
Nederduits
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnoniemiecki;

dolnosaksoński (n)
Nedersaksisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnosaksoński;

dolnołużycki /ˌdɔlnɔwuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
Nedersorbisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język dolnołużycki

dom /dɔ̃m/ /ˈdɔmɨ/ (n)
huis, onderkomen
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
huis
  (heraldyka, heraldyczny) ród, rodzina, dynastia
  (urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa
huis, thuis
  pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym

dom dziecka /ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka/ (n)
weeshuis
  placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;

dom publiczny /ˈdɔ̃m puˈblʲiʧ̑nɨ/ (n)
bordeel
  dom, w którym jest uprawiana prostytucja;

domek z kart /ˈdɔ̃mɛk ˈs‿kart/ (n)
kaartenhuis
  (przenośnie, przenośnia) coś, co jest nietrwałe
  budowla z kart do gry, najczęściej mająca kształt piramidki

domena /dɔ̃ˈmɛ̃na/ (n)
domein
  (informatyka, informatyczny) część adresu w internecie;
  (fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek;

domena publiczna /dɔ̃ˈmɛ̃na puˈblʲiʧ̑na/ (n)
publiek domein
  ogół twórczości, która może być wykorzystana przez wszystkich w dowolnym celu ze względu na zrzeczenie się lub wygaśnięcia praw autorskich;

domieszka (n)
bijmengsel, bijvoegsel, toevoegsel
  niewielka ilość czegoś w czymś innym, drobny składnik jakiejś całości

dominacja /ˌdɔ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
overheersing
  (książkowy) przeważanie, panowanie nad czymś

dominikanin /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãɲĩn/ (n)
dominicaan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek katolickiego zakonu męskiego, założonego przez św. Dominika;

domino /dɔ̃ˈmʲĩnɔ/ (n)
domino
  gra towarzyska rozgrywana 28 kamieniami, z których każdy ma na swoich końcach od 0 do 6 kropek;

dominować /ˌdɔ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
domineren
  panować nad czymś, nad kimś
  przeważać nad czymś, nad kimś

domniemany /ˌdɔ̃mʲɲɛ̃ˈmãnɨ/ (adj)
vermeend
  oparty na przypuszczeniu

domofon /dɔ̃ˈmɔfɔ̃n/ (n)
intercom
  urządzenie elektroniczne wykorzystywane w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali;

domokrążca /ˌdɔ̃mɔˈkrɔ̃w̃ʃʦ̑a/ (n)
marskramer
  (przestarzałe, przestarzały) osoba, która odwiedza różnych ludzi, by kupili sprzedawane przez nią towary

domowej roboty /dɔ̃ˈmɔvɛj rɔˈbɔtɨ/ (adj)
huisgemaakt
  wytwarzany w warunkach małego gospodarstwa lub domu

domowy /dɔ̃ˈmɔvɨ/ (adj)
huiselijk
  związany z domem, dotyczący domu

donatyzm (n)
donatisme
  (historia, historyczny, historycznie) (teologia, teologiczny) rygorystyczna herezja wczesnochrześcijańska rozpowszechniona w północnoafrykańskich prowincjach Imperium Rzymskiego, odmawiającą apostatom możliwości powrotu na łono wspólnoty Kościoła;

doniczka /dɔ̃ˈɲiʧ̑ka/ (n)
bloempot
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) naczynie, przeważnie z terakoty, zazwyczaj z otworem w denku służące do hodowania roślin ozdobnych;

donżon /ˈdɔ̃n͇ʒɔ̃n/ (n)
donjon
  (architektura, architektoniczny) wieża lub baszta będąca częścią zamku, przeznaczona do obrony i zamieszkania;

dopamina (n)
dopamine
  (fizjologia, fizjologiczny) neurohormon, ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego;

dopełniacz /dɔˈpɛwʲɲaʧ̑/ (n)
genitief, tweede naamval
  (gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;

dopełnienie /ˌdɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
lijdend voorwerp
  (gramatyka) część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności;

dopiero /dɔˈpʲjɛrɔ/ (interjection)
nog eens, pas
  podkreślenie szczególności

dopiero /dɔˈpʲjɛrɔ/ (particle)
juist, net, pas
  dopiero co → przed chwilą, bardzo niedawno
pas
  zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające
  postawienie warunku
  przy określeniu czasu: o czymś, co ma wydarzyć się późno, później niż oczekiwano

doping /ˈdɔpʲĩŋk/ (n)
doping
  (sport, sportowy) zwiększanie swoich możliwości fizycznych przez stosowanie substancji nielegalnych lub dozwolonych, ale w zbyt dużej ilości

dopuszczalny /ˌdɔpuʃˈʧ̑alnɨ/ (adj)
aannemelijk
  dozwolony, tolerowany w jakiejś sytuacji pod jakimś warunkiem

dopływ /ˈdɔpwɨf/ (n)
aftakking, zijrivier
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora

dorada /dɔˈrada/ (n)
Goudbrasem
  (ichtiologia, ichtiologiczny) srebrzysta ryba morska z pasami na bokach;

doradca (n)
adviseur, raadgever
  osoba udzielająca porad

doradczy (adj)
raadgevend
  udzielający rad

dorastać (v)
opgroeien
  stawać się dorosłym; zbliżać się do pełnoletniości

dorosłość (n)
volwassenheid
  cecha tego, co dorosłe

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (adj)
volwassene, volwassen
  o człowieku lub zwierzęciu: będący w wieku, w którym przeciętny organizm ma zdolność rozrodu, lub starszym

dorosły /dɔˈrɔswɨ/ (n)
volwassene
  dorosła (1.1) osoba

dorsz /dɔrʃ/ (n)
kabeljauw
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;

dorzecze /dɔˈʒɛʧ̑ɛ/ (n)
spaarbekken
  (hydrologia, hydrologiczny) obszar, z którego wszystkie wody spływają do jednej rzeki

doskonale /ˌdɔskɔ̃ˈnalɛ/ (adv)
perfect
  w pełni, całkowicie, absolutnie, perfekcyjnie
  świetnie, w doskonały sposób

doskonałość /ˌdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
voortreffelijkheid
  wyborność, świetność, wybitność, bezbłędność, brak możliwości bycia jeszcze lepszym

doskonały /ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ/ (adj)
perfect, volmaakt, ideaal
  skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć
perfect
  wspaniały, bardzo dobry, najlepszy z możliwych, pozbawiony wad

dostatecznie /ˌdɔstaˈtɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
basta
  w wystarczającym stopniu

dostawa /dɔˈstava/ (n)
levering
  dostarczenie towaru np. do sklepu

dostawać /dɔˈstavaʨ̑/ (v)
krijgen
  stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny

dostawca /dɔˈstafʦ̑a/ (n)
leverancier
  (handel, handlowy) osoba lub instytucja zajmująca się dostarczaniem towarów lub usług dla klientów

dostać kosza (v)
een blauwtje lopen
  otrzymać odmowną odpowiedź po wyrażeniu propozycji matrymonialnej

dostęp /ˈdɔstɛ̃mp/ (n)
toegang
  możliwość dotarcia do jakiegoś miejsca, zasobu lub osoby

dostępność (n)
toegankelijkheid
  łatwość zdobycia czegoś

dostępny /dɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
toegankelijk
  (o miejscu) taki, do którego można dojść lub dotrzeć

dosłownie /dɔˈswɔvʲɲɛ/ (adv)
letterlijk
  w sposób ścisły; dokładnie tak, jak znaczą słowa

dosłowny /dɔˈswɔvnɨ/ (adj)
letterlijk
  znaczący dokładnie to, co wyrażają słowa, bez drugiego znaczenia

dotrzymywać (v)
behouden, houden
  trzymać do określonego czasu

dotyczyć /dɔˈtɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
betreffen
  mieć z czymś związek, odnosić się do czegoś

dotyk /ˈdɔtɨk/ (n)
aanraking
  (fizjologia, fizjologiczny) jeden ze zmysłów umożliwiający odbiór rzeczywistości za pomocą narządów czucia powierzchniowego i głębokiego;

dotykać /dɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
aanraken
  (przenośnie, przenośnia) poruszać jakieś zagadnienie w rozmowie
aanraken, aanroeren
  zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego

dotykowy /ˌdɔtɨˈkɔvɨ/ (adj)
tactiel
  dotyczący dotyku bądź wrażeń związanych z dotykiem

dotąd /ˈdɔtɔ̃nt/ (pronoun)
tot dan
  … wyrażający granicę czasową: aż do teraz, dotychczas

dowcipny (adj)
grappig
  pełen dowcipu
geestig, grappig
  umiejący mówić i pisać żartobliwie i z humorem, lubiący żarty i dowcipy

dowód /ˈdɔvut/ (n)
bewijs
  przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)
  (matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;

dowód osobisty /ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (n)
identiteitskaart
  (administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;

dowódca /dɔˈvutʦ̑a/ (n)
commandant
  (wojskowość, wojskowy) osoba kierująca grupą wojskowych;

dozować /dɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
doseren
  wydzielać coś określonymi porcjami

dozwolony /ˌdɔzvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
geoorloofd, toegestaan, toelaatbaar
  dopuszczalny, akceptowalny, zgodny z obowiązującymi zasadami

doświadczenie /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
ervaring, belevenis
  ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

dość /dɔɕʨ̑/ (indefiniteCardinalNumeral)
genoeg, voldoende
  tyle, ile być powinno, wystarczająco dużo
tamelijk, vrij, redelijk, aardig, best wel
  w pewnym stopniu; w sposób wystarczający, w miarę

dość /dɔɕʨ̑/ (interjection)
basta, afgelopen, klaar
  wykrzyknienie oznaczające zakaz, stanowczą prośbę o zaprzestanie jakiegoś działania

doża (n)
doge
  (historia, historyczny, historycznie) władca Republiki Weneckiej lub Republiki Genui;

dożylny (adj)
intraveneus
  bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę

dożywocie /ˌdɔʒɨˈvɔʨ̑ɛ/ (n)
levenslange gevangenisstraf
  (potocznie, potoczny) kara dożywotniego pozbawienia wolności;

dożywotni /ˌdɔʒɨˈvɔtʲɲi/ (adj)
levenslang
  taki, który potrwa do końca czyjegoś życia

drabina /draˈbʲĩna/ (n)
ladder
  drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;

drag queen (n)
dragqueen
  artysta rewiowy, kabaretowy lub estradowy w kobiecym emploi, w charakterystycznym groteskowym stylu;

dragoman /draˈɡɔ̃mãn/ (n)
drogman
  (przestarzałe, przestarzały) tłumacz, przewodnik i pośrednik między cudzoziemcami a mieszkańcami Bliskiego Wschodu;

dragon /ˈdraɡɔ̃n/ (n)
dragonder
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny

dramat /ˈdrãmat/ (n)
drama
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki;

dramatyczny (adj)
dramatisch
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dotyczący dramatu jako utworu literackiego
  (przenośnie, przenośnia) pełen napięcia, ciężki, poruszający

drapacz chmur /ˈdrapaʧ̑ ˈxmur/ (n)
wolkenkrabber
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek

drapać /ˈdrapaʨ̑/ (v)
krabben
  przeciągać po czymś paznokciami lub pazurami

drapieżnictwo (n)
predatie
  (ekologia, ekologiczny) forma zaspokajania potrzeb pokarmowych przez zjadanie ciała ofiary;

drapieżnik /draˈpʲjɛʒʲɲik/ (n)
roofdier, predator
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar

drapieżny /draˈpʲjɛʒnɨ/ (adj)
roofziek
  o zwierzętach: taki, który żywi się innymi zwierzętami

drastyczny (adj)
drastisch
  o zmianie lub o metodzie: gwałtowny, radykalny
  pełen jaskrawości, wyrazistości, czasem też - brutalności

drażnić /ˈdraʒʲɲiʨ̑/ (v)
irriteren
  irytować, denerwować kogoś; działać komuś na nerwy
  podrażniać, wywoływać podrażnienie (np. skóry)

drednot /ˈdrɛdnɔt/ (n)
slagschip
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancernik o silnej artylerii głównej dużego kalibru, będący przedstawicielem generacji okrętów budowanej na kilka lat przed i po I wojnie światowej;

drenaż (n)
drainage
  (medycyna, medyczny) odprowadzanie z organizmu płynów ustrojowych (np. ropy, krwi, żółci) za pomocą drenów; sączkowanie;
  (technologia, technika, techniczny) osuszanie gleby za pomocą drenów umieszczanych pod powierzchnią ziemi; drenowanie
  (technologia, technika, techniczny) sieć kanałów podziemnych (drenów) służąca do osuszania i regulowania stopnia wilgotności gleby;

drenaż mózgów (n)
braindrain
  (socjologia, socjologiczny) (ekonomia, ekonomiczny) ujemny bilans przepływu osób wysoko wykształconych; zjawisko podejmowania pracy w krajach lepiej uprzemysłowionych przez osoby wysoko wykształcone;

dres /drɛs/ (n)
sportkleding
  (krawiectwo) (sport, sportowy) wygodny strój treningowy (komplet góra i dół) noszony najczęściej przez sportowców

dreszcz /drɛʃʧ̑/ (n)
trilling
  (fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;

dreszczowiec /drɛʃˈʧ̑ɔvʲjɛʦ̑/ (n)
thriller
  rodzaj utworu sensacyjnego, filmu lub powieści mającego wywołać u odbiorcy uczucie grozy; w odróżnieniu od horroru zagrożenie jest realne;

drewniak /ˈdrɛvʲɲak/ (n)
klomp
  but (zwykle klapek) z drewna lub na grubej drewnianej podeszwie

drewniany /drɛvʲˈɲãnɨ/ (adj)
houten
  wykonany z drewna

drewno /ˈdrɛvnɔ/ (n)
hout
  (botanika, botaniczny) tkanka roślinna zbudowana głównie z martwych komórek, przewodząca wodę i sole mineralne z korzeni do liści oraz stanowiąca szkielet podtrzymujący roślinę;
  materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;

drink /drʲĩŋk/ (n)
drank
  (spożywczy) napój złożony z kilku wymieszanych ze sobą alkoholi, alkoholu z sokiem, wodą itp.

drobne /ˈdrɔbnɛ/ (n)
wisselgeld
  (potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety

droga /ˈdrɔɡa/ (n)
weg
  każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;
  sposób dojścia do jakiegoś celu (także przenośnie)

droga ekspresowa /ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva/ (n)
autoweg, expressweg
  droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności;

droga krzyżowa /ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/ (n)
kruisweg
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;

drogeria (n)
drogist
  (handel, handlowy) sklep prowadzący sprzedaż kosmetyków, prostych środków leczniczych i sanitarnych oraz produktów chemicznych do użytku domowego;

drogi /ˈdrɔɟi/ (adj)
dierbaar, beste
  bliski uczuciowo
duur
  posiadający wysoką cenę

dromader /drɔ̃ˈmadɛr/ (n)
dromedaris
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;

dron /drɔ̃n/ (n)
drone
  bezzałogowy aparat latający do zastosowań cywilnych lub militarnych

drop /drɔp/ (n)
grote trap
  (ornitologia, ornitologiczny) Otis tarda, rzadki, chroniony, osiadły ptak europejski, najcięższy z latających;

drops (n)
bolletje
  (spożywczy) cukierek w kształcie płaskiego walca

drozd /drɔst/ (n)
lijster
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;

drozd śpiewak (n)
zanglijster
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus philomelos, gatunek ptaka z rodziny drozdowatych;

droździk /ˈdrɔʑʥ̑ik/ (n)
koperwiek
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus iliacus, gatunek drozda, najmniejszy z europejskich przedstawicieli rodzaju Turdus;

drożdże /ˈdrɔʒʤ̑ɛ/ (n)
gist
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie
  (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;

druga wojna światowa /ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
Tweede Wereldoorlog
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;

drugie śniadanie /ˈdruɟjɛ ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
middageten
  lekki posiłek pomiędzy śniadaniem a obiadem, zwykle jedzony w przerwie od codziennych zajęć, poza domem;

druid /ˈdru<sup>j</sup>it/ (n)
druïde
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny kapłan celtycki;

druk /druk/ (n)
afdruk
  (drukarstwo, drukarski) proces drukowania
  (biurowość, biurowy) często lm druki: pismo, akta, formularz
  (drukarstwo, drukarski) odbitka będąca efektem druku (1.1)

drukarka /druˈkarka/ (n)
printer
  urządzenie służące do drukowania

drukarnia /druˈkarʲɲa/ (n)
drukkerij
  zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje

drukować /druˈkɔvaʨ̑/ (v)
drukken, afdrukken
  dawać coś do druku, publikować
  robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce

drumla /ˈdrũmla/ (n)
mondharp
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki;

drut /drut/ (n)
draad
  (technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy;

drut kolczasty /ˈdrut kɔlˈʧ̑astɨ/ (n)
prikkeldraad
  materiał na ogrodzenia i zasieki w formie skręconych stalowych drutów z wystającymi ostrymi cierniami;

drużba (n)
getuige voor de bruidegom
  mężczyzna towarzyszący panu młodemu podczas ślubu;

drużyna /druˈʒɨ̃na/ (n)
ploeg
  zorganizowana grupa stworzona do wypełniania określonego obowiązku, wykonywania określonego zadania

drwal /drval/ (n)
houthakker
  człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa;

dryblować /drɨˈblɔvaʨ̑/ (v)
dribbelen
  (sport, sportowy) poruszać się w sposób mający na celu zmylenie i ominięcie przeciwnika

dryf /drɨf/ (n)
drift
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) znoszenie jednostki pływającej z kursu pod wpływem wiatru;

drzazga /ˈḍʒazɡa/ (n)
splinter
  niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.)

drzemka /ˈḍʒɛ̃mka/ (n)
dutje
  krótki sen, przespanie się

drzewo /ˈḍʒɛvɔ/ (n)
boom
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca drzewo (1.2);
  (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);

drzewo genealogiczne /ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
stamboom
  graf przedstawiający koligacje rodzinne;

drzewo iglaste /ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ/ (n)
naaldboom
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł

drzwi /ḍʒvʲi/ (n)
deur
  ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór
deur, portier
  zakrycie na podobieństwo drzwi (1.1) każdego otworu, przez który można wejść lub coś wkładać

drób /drup/ (n)
gevogelte, pluimvee
  (zootechnika, zootechniczny) ptactwo hodowlane (kury, gęsi, indyki, kaczki itp.)

dróżka /ˈdruʃka/ (n)
rijstrook
  wąska droga polna, leśna lub ogrodowa

dręczyć /ˈdrɛ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
kwellen
  męczyć, nękać; sprawiać komuś dyskomfort, ból fizyczny lub psychiczny

drżeć /drʒɛʨ̑/ (v)
beven
  trząść się, drgać, dygotać

drżączka (n)
trilgras
  (botanika, botaniczny) Briza L., rodzaj roślin z rodziny wiechlinowatych o sercowatych kłosach, drżących przy najlżejszym podmuchu wiatru;

dualizm (n)
dualisme
  (filozofia, filozoficzny) nurt w filozofii uznający za postawę bytu dwie odrębne substancje
  dwoistość, istnienie obok siebie dwóch oddzielnych nurtów, zjawisk itd.

dubbing /ˈdabʲĩŋk/ (n)
nasynchronisatie
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dialogi przetłumaczone z obcego języka, przygotowane w postprodukcji i zastępujące oryginalną ścieżkę dialogową w filmie, serialu lub grze komputerowej;

dublon (n)
dubloen
  (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta używana w Hiszpanii m.in. w latach 1537–1817;

dubn /dupn̥/ (n)
dubnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;

duch /dux/ (n)
geest
  niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;
  umysł, myśli ludzkie

duchowość /duˈxɔvɔɕʨ̑/ (n)
spiritualiteit
  to, co duchowe, co odnosi się do życia wewnętrznego człowieka

duchowy /duˈxɔvɨ/ (adj)
geestelijk
  odnoszący się do sfery ducha i duchowości

dudek /ˈdudɛk/ (n)
hop
  (ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;

dudy /ˈdudɨ/ (n)
doedelzak
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument muzyczny z grupy aerofonów stroikowych;

dukat /ˈdukat/ (n)
dukaat
  (historia, historyczny, historycznie) złota moneta używana w Europie od XIII do XIX w.;

dulka /ˈdulka/ (n)
dol
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element łodzi wioślarskiej w postaci ruchomego pierścienia metalowego lub widełek, przymocowanych do burty łodzi, służący do utrzymywania wiosła w odpowiedniej pozycji;

duma /ˈdũma/ (n)
doema
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek pieśni epickiej lub liryczno-epickiej wychwalającej bohaterów wojennych, rodzaj elegii;
  izba niższa parlamentu rosyjskiego;
eigendunk
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś będący powodem czyjejś dumy (1.1)
  poczucie osobistej godności
  zbyt wysokie mniemanie o sobie

dumny /ˈdũmnɨ/ (adj)
trots, fier
  pewny siebie, mający poczucie własnej godności
trots
  zadowolony z czegoś, mający dumę, satysfakcję z czegoś lub kogoś

dumny jak paw /ˈdũmnɨ ˈjak ˈpaf/ (adj)
trots als een pauw
  bardzo dumny

dupa /ˈdupa/ (n)
kont
  (wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt

dur brzuszny (n)
paratyfus
  (medycyna, medyczny) ostra, bakteryjna choroba zakaźna wywoływana przez pałeczkę duru brzusznego (Salmonella typhi), przenoszona drogą pokarmową;

dusić /ˈduɕiʨ̑/ (v)
wurgen
  tamować oddychanie, zaciskając gardło lub usta i nos

dusza /ˈduʃa/ (n)
ziel
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, osoba
ziel, geest
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;

duszność (n)
ademnood
  (medycyna, medyczny) subiektywne poczucie ograniczenia oddechu;

duński /ˈdũj̃sʲci/ (adj)
Deens
  odnoszący się do Danii lub Duńczyków

duński /ˈdũj̃sʲci/ (n)
Deens
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Danii;

dużo /ˈduʒɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
veel
  w wielkiej ilości

duży /ˈduʒɨ/ (adj)
groot
  mający znaczne, wielkie rozmiary

dworzec /ˈdvɔʒɛʦ̑/ (n)
station
  miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.);

dwubiegunowy /ˌdvubʲjɛɡũˈnɔvɨ/ (adj)
bipolaire
  taki, który ma dwa bieguny

dwugarbny /dvuˈɡarbnɨ/ (adj)
tweebultig
  mający dwa garby (najczęściej o wielbłądzie)

dwugłowy /dvuˈɡwɔvɨ/ (adj)
tweekoppig
  mający dwie głowy

dwujęzyczny /ˌdvujɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
tweetalig
  o człowieku: mówiący w dwóch językach
  napisany w dwóch językach
  zamieszkany przez ludność, która posługuje się dwoma językami

dwukropek /dvuˈkrɔpɛk/ (n)
dubbelepunt, dubbelpunt
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć

dwukrotnie /dvuˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
tweemaal
  dwa razy

dwuletni /dvuˈlɛtʲɲi/ (adj)
tweejaarlijks
  mający dwa lata
  trwający dwa lata

dwulicowość /ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɔɕʨ̑/ (n)
dubbelhartigheid
  cecha kogoś, kto swoje zachowanie zmienia w zależności od sytuacji i osób, z którymi się styka

dwulicowy /ˌdvulʲiˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
dubbelhartig
  postępujący według zasad podwójnej moralności

dwunastnica /ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
duodenum, twaalfvingerige darm
  (anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;

dwunastokąt (n)
twaalfhoek
  (geometria) wielokąt o dwunastu bokach

dwunożny /dvũˈnɔʒnɨ/ (adj)
tweebenig
  wykonywany dwiema nogami

dwuoczny (adj)
binoculair
  pozwalający na obserwowanie dwojgiem oczu

dwupłat /ˈdvupwat/ (n)
dubbeldekker
  (lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych;

dwuskrzydły (adj)
tweevleugeligen
  mający dwa skrzydła

dwustronny /dvuˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
tweezijdig
  taki, którego można używać z dwóch stron tego czegoś
  taki, w który angażują się dwie strony

dwutlenek (n)
dioxide
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu

dwutlenek węgla /dvuˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
kooldioxide
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny, bezwonny i niepalny gaz, produkt spalania i oddychania, wykorzystywany przez rośliny w procesie fotosyntezy;

dwutygodniowy /ˌdvutɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
tweewekelijks
  ukazujący się raz na dwa tygodnie

dwuznaczny /dvuˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
dubbelzinnig
  zawierający dwa znaczenia, możliwy do interpretowania na dwa różne sposoby

dwuznak /ˈdvuznak/ (n)
digraaf
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak składający się z dwóch składników, najczęściej dwóch liter; jedna głoska oznaczona za pomocą dwóch liter

dwór /dvur/ (n)
hofhouding
  siedziba władcy

dybuk /ˈdɨbuk/ (n)
dibboek
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) w mistycyzmie i folklorze żydowskim dusza zmarłego, która zawładnęła ciałem żywej osoby; zły duch, który wstępuje w żywego człowieka i nadaje mu obcą osobowość;

dyby (n)
schandpaal
  drewniane pęta zamykane na ręce, głowę a niekiedy i nogi skazańca;

dycha /ˈdɨxa/ (n)
tientje
  (zgrubienie) dziesiątka (wszystkie znaczenia), zwykle dziesięć złotych

dychotomia /ˌdɨxɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
dichotomie
  (filozofia, filozoficzny) podział pewnej klasy na dwie, zwykle przeciwstawne, grupy elementów lub zestawienie par przeciwstawnych pojęć

dyftong /ˈdɨftɔ̃ŋk/ (n)
diftong, tweeklank
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek;

dykcja /ˈdɨkʦ̑ʲja/ (n)
dictie
  sposób wymawiania wyrazów i zdań

dyktando (n)
dictee
  (edukacja, edukacyjny) ćwiczenie ortograficzne polegające na zapisywaniu dyktowanej treści

dyktator /dɨkˈtatɔr/ (n)
dictator
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przywódca kraju, który sprawuje władzę w sposób autorytarny, pozaprawny i zwykle brutalny
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik nadzwyczajny w republice rzymskiej, któremu przyznawano czasową władzę absolutną dla zapobieżenia kryzysowi;

dyktatura (n)
dictatuur
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;

dylemat (n)
dilemma
  (logika, logiczny) wnioskowanie, gdzie oprócz dwóch zdań warunkowych trzecią przesłanką jest zdanie alternatywne
  sytuacja wymagająca trudnego wyboru

dyletant /dɨˈlɛtãnt/ (n)
dilettant
  człowiek zajmujący się jakąś dziedziną, nie znając się na niej, bez odpowiedniego przygotowania

dyliżans /dɨˈlʲiʒãw̃s/ (n)
diligence
  czterokołowy, kryty pojazd konny przewozowy;

dym /dɨ̃m/ (n)
rook, walm
  produkty spalania zawieszone w powietrzu

dymić /ˈdɨ̃mʲiʨ̑/ (v)
roken
  wydzielać dym

dymorfizm (n)
dimorfisme
  (biologia, biologiczny) występowanie dwóch różnych form w obrębie jednego gatunku pod względem wyglądu itp.;

dymówka /dɨ̃ˈmufka/ (n)
boerenzwaluw
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo rustica, jaskółka o granatowo-czarnym upierzeniu, rdzawym czole i gardzieli i silnie rozwidlonym ogonie, zamieszkująca gniazda, które lepi wewnątrz budynków;

dynamiczny (adj)
dynamisch
  ruchliwy, zmienny, żywiołowy

dynamika /dɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
dynamica
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się ruchem ciał materialnych pod działaniem sił;

dynamit /dɨ̃ˈnãmʲit/ (n)
dynamiet
  materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;

dynamo /dɨ̃ˈnãmɔ/ (n)
dynamo
  (elektryczność) prądnica, zwykle rowerowa

dynastia /dɨ̃ˈnastʲja/ (n)
dynastie
  ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii

dynastyczny (adj)
dynastiek
  związany z dynastią, dotyczący dynastii

dynia /ˈdɨ̃ɲa/ (n)
pompoen
  (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)

dyplom /ˈdɨplɔ̃m/ (n)
diploma
  dokument stwierdzający czyjś tytuł naukowy bądź zawodowy

dyplomacja (n)
diplomatie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi

dyplomata /ˌdɨplɔ̃ˈmata/ (n)
diplomaat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa

dyplomatyczny /ˌdɨplɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
diplomatiek, diplomatisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyplomacją lub dyplomatą

dyptyk /ˈdɨptɨk/ (n)
diptiek
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwuczęściowy, dwuskrzydłowy ołtarz
  (sztuka) dwuczęściowe malowidło lub płaskorzeźba

dyrektor /dɨˈrɛktɔr/ (n)
directeur
  osoba zarządzająca jakąś instytucją

dyrektywa (n)
richtlijn
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) regulacja prawna, zarządzenie dot. danej kwestii

dyrygent /dɨˈrɨɡɛ̃nt/ (n)
dirigent
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek, który lubi rozkazywać ludziom

dyrygować /ˌdɨrɨˈɡɔvaʨ̑/ (v)
dirigeren
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kierować zespołem muzycznym, podczas wykonywania jakiegoś utworu

dyscyplina /ˌdɨsʦ̑ɨˈplʲĩna/ (n)
(zelf)beheersing
  dział nauki, techniki itp.
  rodzaj uprawianego sportu
  rygorystyczne zasady postępowania

dysertacja /ˌdɨsɛrˈtaʦ̑ʲja/ (n)
dissertatie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa, zwykle pisana w celu otrzymania stopnia naukowego

dysforia /dɨsˈfɔrʲja/ (n)
dysforie
  (psychologia, psychologiczny) zły nastrój występujący w zaburzeniach psychicznych, samopoczucie nacechowane drażliwością, skłonnością do agresji i czynów impulsywnych;

dysforyczny (adj)
dysfoor
  związany z dysforią, dotyczący dysforii

dysk /dɨsk/ (n)
discus
  (sport, sportowy) przyrząd sportowy do rzucania na odległość w kształcie płaskiego, cienkiego koła;

dysk twardy /ˈdɨsk ˈtfardɨ/ (n)
harde schijf
  (informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;

dyskalkulia /ˌdɨskalˈkulʲja/ (n)
dyscalculie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie umiejętności matematycznych;

dyskoteka /ˌdɨskɔˈtɛka/ (n)
discotheek
  lokal, w którym się odbywają dyskoteki (1.1);

dyskrecja (n)
discretie
  zdolność zachowywania tajemnic

dyskretny /dɨsˈkrɛtnɨ/ (adj)
discreet
  zachowujący tajemnice i taktowny

dyskryminacja /ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
discriminatie
  ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym

dyskryminować (v)
discrimineren
  prześladować poszczególne osoby lub grupy lub ograniczać ich prawa ze względu na rasę, narodowość, wyznanie, płeć itp.

dyskurs (n)
betoog
  dyskusja, wymiana zdań

dyskusja /dɨsˈkusʲja/ (n)
discussie, bespreking
  jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;

dyskwalifikacja (n)
diskwalificatie
  (sport, sportowy) pozbawienie kogoś prawa udziału w dalszych etapach rywalizacji ze względu na naruszenie zasad

dysleksja /dɨsˈlɛksʲja/ (n)
dyslexie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;

dysmorfofobia (n)
stoornis van de lichaamsbeleving
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwe, lękowe przekonanie o własnej szpetocie;

dysonans /dɨˈsɔ̃nãw̃s/ (n)
dissonant, dissonantie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięki zagrane razem lub po sobie, lecz nie dające wrażenia harmonijnego współbrzmienia
  (przenośnie, przenośnia) brak zgodności, rozbieżność

dyspensa /dɨsˈpɛ̃w̃sa/ (n)
bedeling
  (kościelny) zwolnienie od przepisów prawa kościelnego;

dysproz /ˈdɨsprɔs/ (n)
dysprosium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;

dystocja barkowa (n)
schouderdystocie
  (medycyna, medyczny) komplikacja położnicza, w której po wyłonieniu się główki płodu dalszy poród jest utrudniony poprzez zahaczenie się barku płodu za łuk łonowy;

dystopia /dɨsˈtɔpʲja/ (n)
antiutopie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (sztuka) utwór fabularny z dziedziny literatury fantastyczno-naukowej, przedstawiający czarną wizję przyszłości;
  wizja rzeczywistości przedstawiona w dystopii (1.1)

dystrybucja /ˌdɨstrɨˈbuʦ̑ʲja/ (n)
distributie
  rozprowadzanie, rozdzielanie

dysydent /dɨˈsɨdɛ̃nt/ (n)
dissident
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odstępca od dogmatów kościelnych, w dawnej Polsce ktoś wyznający religię chrześcijańską inną niż katolicyzm, szczególnie protestant;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana;

dysza /ˈdɨʃa/ (n)
buis
  (technologia, technika, techniczny) część przewodu, w której zwiększa się energia kinetyczna płynu

dyszel /ˈdɨʃɛl/ (n)
dissel
  drąg łączący przednią część wozu, sań, bryczki itp. z zaprzęgiem konnym lub ciągnikiem;

dytyramb (n)
dithyrambe
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) oda albo pieśń pochwalna o charakterze patetycznym, wzniosłym, niekiedy tragicznym, wywodząca się ze starożytnej Grecji;

dywan /ˈdɨvãn/ (n)
tapijt
  gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;

dywergencja /ˌdɨvɛrˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
divergentie
  (matematyka, matematyczny) operator określający dla danego pola wektorowego pole skalarne, na podstawie którego można określić źródła i ujścia pola;
  powstawanie rozbieżności
  rozbieżność, różnorodność

dywersja (n)
afleidingsmanoeuvre
  (wojskowość, wojskowy) tajne działania prowadzone by osłabić nieprzyjaciela

dywidenda /ˌdɨvʲiˈdɛ̃nda/ (n)
dividend
  (ekonomia, ekonomiczny) część rocznego zysku netto spółki akcyjnej dzielona między akcjonariuszy proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich akcji;

dyzenteria (n)
dysenterie
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit, (zobacz) czerwonka

dzban /ʣ̑bãn/ (n)
kruik, kan
  naczynie użytkowe lub dekoracyjne zwykle zwężone u góry, często z jednym uchem;

dzeta /ˈʣ̑ɛta/ (n)
zèta
  nazwa szóstej litery alfabetu greckiego, ζ;

dziabka (n)
schoffel
  (Poznań) motyka

dziadek /ˈʥ̑adɛk/ (n)
grootvader, opa
  ojciec ojca
  ojciec matki
  (potocznie, potoczny) starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku

dziadek do orzechów /ˈʥ̑adɛɡ ˌdɔ‿ːˈʒɛxuf/ (n)
notenkraker
  ręczne narzędzie kuchenne, służące do rozłupywania skorup orzechów;

dziadkowie /ʥ̑atˈkɔvʲjɛ/ (n)
grootouder
  (potocznie, potoczny) rodzice rodziców; babcia i dziadek

działalność /ʥ̑aˈwalnɔɕʨ̑/ (n)
activiteit
  zorganizowany zespół działań, aktywności podjętych w określonym celu i mających jasno określony zakres

działanie /ʥ̑aˈwãɲɛ/ (n)
actie
  zespół ruchów i czynności zmierzających do czegoś, wykonywanie czynności w określonym celu, aktywne dążenie do zmiany czegoś

działać /ˈʥ̑awaʨ̑/ (v)
werken
  aktywnie uczestniczyć, pracować
handelen
  być sprawnym, funkcjonować

działka /ˈʥ̑awka/ (n)
volkstuin
  wyznaczony obszar ziemi przeznaczony pod zabudowę lub uprawę
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (potocznie, potoczny) ogród działkowy

działo /ˈʥ̑awɔ/ (n)
kanon
  (wojskowość, wojskowy) broń palna dużego kalibru, która miotająca pociski na znaczne odległości;

dziecinada /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ĩˈnada/ (n)
kinderachtigheid
  (potocznie, potoczny) zachowanie niepoważne, dziecinny postępek

dzieciobójstwo /ˌʥ̑ɛ̇ʨ̑ɔˈbujstfɔ/ (n)
infanticide
  (książkowy) zabójstwo dziecka, najczęściej własnego;

dziecięcy /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
infantiel
  przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku

dzieciństwo /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ/ (n)
kindertijd, kinderjaren
  okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;

dziecko /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (n)
kind
  potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;
  istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia;

dziedzic /ˈʥ̑ɛ̇ʥ̑iʦ̑/ (n)
erfgenaam
  osoba, która coś po kimś przejmuje

dziedzictwo (n)
erfstuk
  majątek przejęty po kimś

dziedziczenie /ˌʥ̑ɛ̇ʥ̑iˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
erfelijkheid
  (rzeczownik odczasownikowy) od dziedziczyć

dziedziczny (adj)
erf-
  przekazywany przez przodków lub przejęty od nich

dziedziczyć /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
erven
  otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci
  być uprawnionym do takiego otrzymania
  o potomstwie organizmów żywych: przejmować cechy przodka
  (informatyka, informatyczny) mieć takie same uprawnienia jak obiekt nadrzędny (folder, grupa użytkowników)
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym o klasie będącej pochodną innej klasy;

dziedzina /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna/ (n)
domein
  (matematyka, matematyczny) zbiór wszystkich możliwych argumentów danej funkcji;

dziedziniec /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩɲɛʦ̑/ (n)
binnenplaats, binnenhof
  wydzielona, niezadaszona przestrzeń w budynku lub zespole budynków;

dziekan (n)
decaan
  (edukacja, edukacyjny) kierownik wydziału uczelni;

dzielenie /ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
delen, deling
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;

dzielić /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑/ (v)
verdelen, delen
  dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości

dzielić włos na czworo /ˈʥ̑ɛlʲiʥ̑ ˈvwɔs na‿ˈʧ̑fɔrɔ/ (v)
haarkloven
  przesadnie coś analizować, być zbyt drobiazgowym w analizowaniu czegoś

dzielna (n)
deeltal
  (matematyka, matematyczny) liczba dzielona; pierwsza z dwóch liczb na których wykonywa się nieprzemienne działanie dzielenia, w zapisie ułamkowym odpowiada jej licznik

dzielnica /ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
wijk
  wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

dzielnica czerwonych latarni (n)
hoerenbuurt
  dzielnica, w której świadczone są usługi erotyczne;

dzielnik /ˈʥ̑ɛlʲɲik/ (n)
deler
  (matematyka, matematyczny) liczba, przez którą dzielimy inną liczbę;

dziennik /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲːik/ (n)
dagblad
  (drukarstwo, drukarski) gazeta wydawana codziennie

dziennik pokładowy (n)
logboek
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (lotnictwo, lotniczy) podstawowy dokument załogi statku odtwarzający przebieg lotu;

dziennikarski (adj)
journalistiek
  związany z dziennikarstwem, dotyczący dziennikarstwa

dziennikarstwo /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/ (n)
journalistiek
  zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

dziennikarz /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ/ (n)
journalist
  osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

dzienny /ˈʥ̑ɛ̃nːɨ/ (adj)
dagactief
  dotyczący dnia jako części doby; mający miejsce, żyjący, pracujący, przeznaczony do użycia przed zmrokiem

dzierzba /ˈʥ̑ɛʒba/ (n)
klauwier
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak nabijający swoje pożywienie na cierń lub ostrą gałąź;

dzierżawczy (adj)
bezittelijk
  (językoznawstwo, językoznawczy) oznaczający relację przynależności lub posiadania

dziesięcina (n)
tiende deel
  (historia, historyczny, historycznie) obecnie (rzadki, rzadko używany) podatek na rzecz instytucji kościelnych, wynoszący dziesiątą część dochodów;

dziesięciobój (n)
tienkamp
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów;

dziesięciokąt (n)
tienhoek
  (geometria) wielokąt o dziesięciu bokach (kątach wewnętrznych)

dziesięciolecie /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
decennium
  okres dziesięciu lat

dziewczyna /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
dienstmeid
  (przestarzałe, przestarzały) żeńska pomoc domowa
meisje, meid
  młoda, niezamężna kobieta
  partnerka, nieformalna narzeczona

dziewczynka /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
meiske
  dziecko płci żeńskiej

dziewczęcy /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
meisjesachtig
  dotyczący dziewczyny, taki, jak u dziewczyny/dziewczynki

dziewica /ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
maagd
  osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

dziewictwo (n)
maagdelijkheid
  (fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

dziewięciokąt (n)
negenhoek
  (geometria) wielokąt o dziewięciu bokach

dziewięcioletni /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
negenjarig
  mający dziewięć lat
  trwający dziewięć lat

dziewiętnaście /ˌʥ̑ɛvʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
negentien
  liczba 19

dzieło /ˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
werk
  efekt pracy twórczej
  ogólnie – efekt czyichś działań

dzieło sztuki /ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci/ (n)
kunstwerk
  (sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną

dzień /ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
dag
  okres od świtu do zmierzchu
  okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba

dzień dobry /ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ/ (interjection)
goedemorgen
  zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu

dzik /ʥ̑ik/ (n)
everzwijn, wild zwijn
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

dziki /ˈʥ̑ici/ (adj)
wild
  nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach

dziobak /ˈʥ̑ɔbak/ (n)
vogelbekdier
  (zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych;

dzisiaj /ˈʥ̑iɕäj/ (adv)
vandaag
  cały dzień, który jest w tej chwili, dziś

dzisiejszy /ʥ̑iˈɕɛ̇jʃɨ/ (adj)
huidig
  ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach
hedendaags
  taki, który wydarzył się dziś

dziupla /ˈʥ̑upla/ (n)
boomholte
  otwór, pusta komora wewnątrz pnia lub gałęzi drzewa;

dziura /ˈʥ̑ura/ (n)
gat, holletje
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa
gat, gaatje
  otwór powstały wskutek uszkodzenia

dziurkacz biurowy /ˈʥ̑urkaʤ̑ bʲjuˈrɔvɨ/ (n)
buro-perforator, perforator
  (biurowość, biurowy) przyrząd do robienia dziurek na brzegach kartek, które mają być przechowywane w skoroszytach lub segregatorach;

dziwaczny /ʥ̑iˈvaʧ̑nɨ/ (adj)
vreemd
  cechujący się osobliwością, śmiesznością, nietypowością

dziwny /ˈʥ̑ivnɨ/ (adj)
eigenaardig, raar
  charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

dziób /ʥ̑up/ (n)
boeg, voorsteven
  (morski) przednia część kadłuba statku;
snavel, bek
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;

dziąsło /ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ/ (n)
tandvlees
  (anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;

dzięcioł /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw/ (n)
specht
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae

dzięcioł czarny /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ/ (n)
zwarte specht
  (ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;

dzięcioł duży /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈduʒɨ/ (n)
grote bonte specht
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła;

dzięcioł trójpalczasty /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˌtrujpalˈʧ̑astɨ/ (n)
drieteenspecht
  (ornitologia, ornitologiczny) Picoides tridactylus, gatunek średniej wielkości dzięcioła gnieżdżący się w północno-wschodniej części Europy oraz w górskich lasach Europy Środkowej;

dzięcioł zielony /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (n)
groene specht
  (ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce;

dzięciołek /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔwɛk/ (n)
kleine bonte specht
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos minor, najmniejszy gatunek dzięcioła występujący w Polsce;

dzięgiel /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
engelwortel
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju dzięgli (1.1)

dziękczynienie (n)
dankzegging
  uroczyste podziękowanie, hołd wdzięczności

dzięki /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲci/ (preposition)
dankzij
  …służący do powiedzenia, że dana czynność odbywa się z niezbędną pomocą osoby, rzeczy itp., opisanych przez wyrażenie za przyimkiem

dziękować /ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
danken
  (dosłownie) składać podziękowanie

dziękuję /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ/ (interjection)
bedankt, dank u, dank je
  zwrot grzecznościowy wyrażający wdzięczność

dziękuję bardzo /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ/
dank je wel
  …wyrażający wdzięczność

dzwon /ʣ̑vɔ̃n/ (n)
bel, klok
  duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;

dzwonek /ˈʣ̑vɔ̃nɛk/ (n)
bel
  urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze

dzwonek rowerowy /ˈʣ̑vɔ̃nɛk ˌrɔvɛˈrɔvɨ/ (n)
fietsbel
  mechaniczny sygnalizator dźwiękowy przy rowerze;

dzwoniec /ˈʣ̑vɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
groenling
  (ornitologia, ornitologiczny) oliwkowozielony ptak wielkości wróbla;

dzwonić /ˈʣ̑vɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
bellen
  (potocznie, potoczny) (telekomunikacja) telefonować, próbować nawiązać połączenie telefoniczne

dzwonki /ˈʣ̑vɔ̃ŋʲci/ (n)
beiaard
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny, w którym dźwięk wydobywa się przez uderzanie pałeczkami w metalowe płytki;

dzwonnica /ˌʣ̑vɔ̃nˈɲiʦ̑a/ (n)
klokkentoren
  (architektura, architektoniczny) część budynku (najczęściej wieża) lub osobna budowla, konstrukcja przeznaczone do zawieszania dzwonów;

dzwonnik /ˈʣ̑vɔ̃ɲːik/ (n)
klokkenluider
  człowiek mający za zadanie dzwonienie dzwonem kościelnym w dzwonnicy;

détente (n)
detente
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) odprężenie w zimnowojennych stosunkach między mocarstwami;

dąb /dɔ̃mp/ (n)
eik, eikeboom
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju dębów (1.1)
eik, eikenboom
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;

dąb bezszypułkowy (n)
wintereik
  (systematyka) (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus petraea (Matt.) Liebl., gatunek drzewa z rodziny bukowatych;

dąb korkowy /ˈdɔ̃mp kɔrˈkɔvɨ/ (n)
kurkeik
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus suber L., gatunek z rodzaju dębów, wiecznie zielone drzewo strefy śródziemnomorskiej, z którego kory wytwarza się korek;

dąbrowa (n)
eikenbos
  (leśnictwo) las lub zagajnik porośnięty przeważnie dębem

dębowy /dɛ̃mˈbɔvɨ/ (adj)
eiken
  składający się z dębu
  wykonany z drewna lub innej części dębu

dłoń /dwɔ̃ɲ/ (n)
handpalm, palm
  (anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;

długi /ˈdwuɟi/ (adj)
lang
  mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  trwający znaczny czas
  (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
  (żartobliwie) o człowieku: wysoki

długo /ˈdwuɡɔ/ (adv)
lang
  przez, na znaczny czas

długopis /dwuˈɡɔpʲis/ (n)
balpen
  narzędzie do pisania, w którym pisze się wymiennymi wkładami z atramentem lub żelem

długoterminowy (adj)
langdurig
  trwający długo; przewidziany na długi okres lub mający odległy termin realizacji

długowieczność (n)
levensduur
  długie trwanie
  długie życie;

długowłosy /ˌdwuɡɔˈvwɔsɨ/ (adj)
langharig
  (książkowy) mający długie włosy

długość /ˈdwuɡɔɕʨ̑/ (n)
lengte
  (fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;

długość fali /ˈdwuɡɔɕʨ̑ ˈfalʲi/ (n)
golflengte
  (fizyka, fizyczny) odległość między dwoma kolejnymi punktami będącymi w tej samej fazie drgań;

dłuto /ˈdwutɔ/ (n)
beitel
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie, złożone z uchwytu i ostrza, używane m.in. do ręcznej obróbki rzeźbiarskiej, wykonywania otworów, zagłębień, rzeźbienia, przecinania i wygładzania;

dźwig /ʥ̑vʲik/ (n)
lift
  maszyna służąca do przenoszenia ładunku w pionie lub w poziomie

dźwignia /ˈʥ̑vʲiɟɲa/ (n)
hefboom
  (technologia, technika, techniczny) przełącznik zrealizowany za pomocą dającego się przesuwać drążka
  (fizyka, fizyczny) jedna z maszyn prostych, których zadaniem jest uzyskanie działania większej siły przez zastosowanie mniejszej siły;
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) finansowy instrument pochodny polegający na zwielokrotnieniu efektów zmian kursu instrumentu bazowego za pomocą niskiego depozytu, stanowiącego tylko część inwestowanej sumy
  (ekonomia, ekonomiczny) instrument finansowy polegający na zwiększeniu zadłużenia w celu podniesienia zyskowności inwestycji; dzięki wykorzystaniu kapitału obcego, po jego spłaceniu wraz z kosztami, zwiększa się całkowity zysk, mimo pozostawienia wkładu własnego na niezmienionym poziomie
  (sport, sportowy) chwyt w sztukach walki, unieruchamiający przeciwnika przez zmuszenie jego stawów do pracy w nienaturalnych warunkach;

dźwięczny (adj)
stemhebbend
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymawiany przy zsuniętych i drgających więzadłach głosowych

dźwięk /ʥ̑vʲjɛ̃ŋk/ (n)
geluid, klank
  fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;

dżdżownica /ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
aardworm, regenworm
  (zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;

dżem /ʤ̑ɛ̃m/ (n)
jam, confituur
  (spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;

dżentelmen /ʤ̑ɛ̃nˈtɛlmɛ̃n/ (n)
heer
  mężczyzna nienaganny pod względem form towarzyskich, taktowny, honorowy, godny zaufania, kulturalny, dobrze wychowany, uprzejmy, postępujący szlachetnie,

dżihad /ˈʤ̑ʲixat/ (n)
jihad
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (rzadki, rzadko używany) w szerszym znaczeniu, przeniesione z nauk muzułmańskich: podejmowanie wysiłku w celu szerzenia islamu lub/i samodoskonalenia

dżihadysta /ˌʤ̑ʲixaˈdɨsta/ (n)
Jihadistisch
  zwolennik dżihadyzmu, wojownik dżihadu

dżin (n)
djinn
  (mitologia, mitologiczny) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie

dżip /ʤ̑ʲip/ (n)
jeep
  (motoryzacja) samochód marki Jeep;

dżizja (n)
djizja
  (ekonomia, ekonomiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) podatek pogłówny nakładany dawniej na innowierców w krajach muzułmańskich;

dżokej /ˈʤ̑ɔkɛj/ (n)
jockey
  (jeździectwo, jeździecki) jeździec zawodowo startujący w wyścigach konnych

dżonka (n)
jonk
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) drewniany statek handlowy lub rybacki używany w krajach Dalekiego Wschodu;

dżul /ʤ̑ul/ (n)
joule
  (fizyka, fizyczny) jednostka pracy, energii i ciepła w układzie SI, oznaczana J;

dżuma /ˈʤ̑ũma/ (n)
pest, plaag
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;

dżungla /ˈʤ̑ũŋɡla/ (n)
oerwoud, jungle
  wilgotny las tropikalny;

e-moll /ˈɛ‿mɔl/ (n)
e-klein
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku e (w zapisie nutowym z jednym krzyżykiem)

ebonit (n)
eboniet
  tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;

echo /ˈɛxɔ/ (n)
echo, naklank
  (akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;

echolalia /ˌɛxɔˈlalʲja/ (n)
echolalie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych;

edredon /ɛˈdrɛdɔ̃n/ (n)
eidereend
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;

edukacyjny /ˌɛdukaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
onderwijskundig
  (książkowy) dotyczący edukacji, służący uczeniu

edykt (n)
edict
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ustawa królewska
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) w starożytnym Rzymie rozporządzenie urzędowe lub cesarskie

edytor tekstu /ɛˈdɨtɔr ˈtɛkstu/ (n)
tekstverwerker
  (informatyka, informatyczny) program służący do obróbki (edycji) tekstu

edytować /ˌɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
bewerken
  (informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera

efekt cieplarniany /ˈɛfɛktʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
broeikaseffect
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższania temperatury Ziemi powodowane przez gazy cieplarniane;

efekt domina /ˈɛfɛɡd ːɔ̃ˈmʲĩna/ (n)
domino-effect
  (dosłownie) efekt polegający na tym, że po ustawieniu kamieni domina pionowo obok siebie popycha się stojący na końcu kamień, a ten, przewracając się, uderza w kamień sąsiedni, co skutkuje jego przewróceniem i uderzeniem w kamień następny itd..
  (przenośnie, przenośnia) określenie sytuacji, w której jedno zdarzenie uruchamia szereg następujących po sobie, wynikających jedno z drugiego zdarzeń, zazwyczaj gwałtownych, niemożliwych do opanowania

efekt uboczny /ˈɛfɛkt uˈbɔʧ̑nɨ/ (n)
nevenwerking
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu dowolny efekt wyrażenia, który zmienia stan programu
bijwerking
  dodatkowa, niepożądana i inna od oczekiwanej, reakcja organizmu pacjenta na dany lek

efektywność (n)
efficiëntie
  bycie wydajnym; zdolność osiągania dobrego wyniku

efektywny /ˌɛfɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
effectief
  istotny, rzeczywisty
  skuteczny, wydajny

efemeryczny /ˌɛfɛ̃mɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
eendaags
  taki, który szybko przemija

egalitaryzm (n)
egalitarisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego;

egida /ɛˈɟida/ (n)
aegis
  (mitologia grecka) tarcza Zeusa wykuta przez Hefajstosa;
aegide
  (przenośnie, przenośnia) opieka, patronat

egipski /ɛˈɟipsʲci/ (adj)
Egyptisch
  odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu

egipskie ciemności /ɛˈɟipsʲcɛ ʨ̑ɛ̃mˈnɔɕʨ̑i/ (n)
stikdonker
  (przenośnie, przenośnia) bardzo ciemno, nieprzenikniona ciemność

egiptolog /ˌɛɟipˈtɔlɔk/ (n)
Egyptologe
  specjalista w dziedzinie egiptologii

egiptologia /ˌɛɟiptɔˈlɔɟja/ (n)
egyptologie
  (archeologia, archeologiczny) nauka badająca historię i kulturę starożytnego Egiptu;

egiryn (n)
aegirien
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów łańcuchowych, zaliczany do grupy piroksenów, wzór chemiczny NaFe3+(Si2O6);

egocentryczny /ˌɛɡɔʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
egocentrisch
  związany z egocentryzmem, świadczący o traktowaniu siebie jako najważniejszy/centralny punkt świata

egocentryzm (n)
egocentrisme
  (pejoratywnie, pejoratywny) przecenianie swojego znaczenia w świecie, postrzeganie siebie jako ośrodka wszystkiego, odbieranie wszystkich wydarzeń w stosunku do własnej osoby
  (psychologia, psychologiczny) tok rozumowania, który polega na centralnym umiejscowieniu własnej osoby w świecie;

egoistyczny /ˌɛɡɔ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
egoïstisch
  charakterystyczny dla egoisty i egoizmu

egotyzm /ɛˈɡɔtɨsm̥/ (n)
eigenwaan
  (psychologia, psychologiczny) przesadne kierowanie własnej i cudzej uwagi na siebie, zajmowanie się tylko swoją osobą;

egzamin /ɛɡˈzãmʲĩn/ (n)
examen
  (edukacja, edukacyjny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej

egzamin wstępny /ɛɡˈzãmʲĩn ˈfstɛ̃mpnɨ/ (n)
ingangsexamen
  (edukacja, edukacyjny) egzamin organizowany przez instytucję edukacyjną, którego wyniki decydują o przyjęciu na kolejny etap kształcenia

egzaminować /ˌɛɡzãmʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
examineren
  przeprowadzać egzamin, poddawać coś lub kogoś egzaminowi

egzegeta (n)
exegeet
  (teologia, teologiczny) biblista badający teksty biblijne

egzegeza (n)
exegese
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) badanie, wyjaśnianie i komentowanie tekstów;

egzekucja /ˌɛɡzɛˈkuʦ̑ʲja/ (n)
terechtstelling
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przymusowe ściąganie należności, z których zapłaceniem jakaś osoba lub instytucja zalega
  wykonanie wyroku śmierci
doodstraf
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wykonanie wyroku, orzeczenia, decyzji administracyjnej lub uchwały organu kolegialnego

egzemplarz /ɛɡˈzɛ̃mplaʃ/ (n)
exemplaar
  jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów

egzonim /ɛɡˈzɔ̃ɲĩm/ (n)
exoniem
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) zaadaptowana na potrzeby własnego języka nazwa obiektu geograficznego inna od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie dany obiekt geograficzny się znajduje;

egzorcysta (n)
duivelbanner
  (kościelny) osoba uprawniona do odprawienia egzorcyzmu;

egzorcyzm (n)
exorcisme
  (kościelny) obrzęd liturgiczny, który ma usuwać wpływ szatana na osoby, miejsca lub rzeczy;
  (kościelny) modlitwa, która ma usuwać wpływ szatana

egzosfera /ˌɛɡzɔˈsfɛra/ (n)
exosfeer
  (meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi;

egzoteryczny (adj)
bevattelijk
  (książkowy) przeznaczony dla ogółu, dostępny, popularny

egzotyczny /ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
exotisch
  typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie

egzystencjalizm /ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
existentialisme
  (filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej;

egzystencjalny (adj)
existentieel
  (książkowy) dotyczący egzystencji

einstein /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
einsteinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;

ejakulacja /ˌɛjakuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
ejaculatie
  (fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia);

ejakulat (n)
ejaculaat
  (fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku

ekierka /ɛˈcɛrka/ (n)
geodriehoek
  przyrząd kreślarski o kształcie trójkąta prostokątnego

eklektyczny /ˌɛklɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
eclectisch
  będący zlepkiem kilku (często niespójnych) stylów, pojęć, poglądów

eklezjologia (n)
ecclesiologie
  (teologia, teologiczny) teologiczna nauka o Kościele jako wspólnocie ludzi wierzących, teologia Kościoła;

ekliptyka /ɛkˈlʲiptɨka/ (n)
ecliptica
  (astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;

ekohydrologia /ˌɛkɔxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
ecohydrologie
  nauka o wzajemnych oddziaływaniach między roślinnością a cyklem hydrologicznym;

ekolog /ɛˈkɔlɔk/ (n)
ecoloog
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się ekologią

ekologia /ˌɛkɔˈlɔɟja/ (n)
ecologie
  (biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

ekologiczny /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ecologisch
  (biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody

ekonomia /ˌɛkɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
economie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o produkcji, podziale, wymianie i konsumpcji dóbr;

ekonomiczny /ˌɛkɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
economisch
  odnoszący się do gospodarki
  związany z ekonomią lub ekonomiką

ekonomista (n)
econoom
  (ekonomia, ekonomiczny) specjalista w dziedzinie ekonomii
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek odłamu rosyjskiej socjaldemokracji z przełomu XIX i XX wieku

ekosystem /ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/ (n)
ecosysteem
  (ekologia, ekologiczny) fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

ekran /ˈɛkrãn/ (n)
beeldscherm
  część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje
  ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy
  budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp.
  określona część interfejsu graficznego wyświetlona w danej chwili na ekranie urządzenia elektronicznego

ekscentryczny /ˌɛksʦ̑ɛ̃nˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
excentriek
  dziwaczny, odbiegający od normy

ekshumować (v)
opgraven
  wydobywać pochowane zwłoki

eksklawa (n)
exklave
  (administracja) (geografia, geograficzny) część terytorium jednostki administracyjnej położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym;

ekskluzywny /ˌɛkskluˈzɨvnɨ/ (adj)
exclusief
  elegancki lub luksusowy
  odróżniający się od ogółu lub spoza pewnego kręgu
  przeznaczony dla ograniczonej liczby osób

ekskomunika /ˌɛkskɔ̃ˈmũɲika/ (n)
excommunicatie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyłączenie ze wspólnoty Kościoła, najsurowsza kara w Kościele katolickim;

ekslibris (n)
ex libris
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) znak własnościowy wklejany na wewnętrznej okładce książki;

ekspansja /ɛksˈpãw̃sʲja/ (n)
expansie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zajmowanie przez państwo nowych terytoriów
  rozprzestrzenianie się czegoś na jakimś obszarze

ekspansjonizm (n)
expansionisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zaborcza polityka państwa polegająca na dążeniu do zajmowania nowych terytoriów i opanowywania nowych rynków zbytu

ekspert /ˈɛkspɛrt/ (n)
deskundige, expert
  specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu

eksperyment /ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/ (n)
experiment
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) doświadczenie naukowe przeprowadzone w celu zbadania jakiegoś zjawiska;
  pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu

eksperymentować (v)
experimenteren
  przeprowadzać eksperyment, podejmować próby, szukać nowych pomysłów i rozwiązań

eksploatacja (n)
exploitatie, uitbuiting
  (technologia, technika, techniczny) używanie, użytkowanie urządzeń lub maszyn

eksplodować /ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
exploderen, ontploffen
  z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki

eksplozja /ɛksˈplɔzʲja/ (n)
explosie
  rozerwanie się z hukiem;

eksponat /ɛksˈpɔ̃nat/ (n)
tentoonstellingsstuk
  przedmiot wystawiony do oglądania w muzeum, na wystawie, pokazie itp.

ekspresjonistyczny (adj)
expressionistisch
  (sztuka) związany z ekspresjonizmem, dotyczący ekspresjonizmu albo ekspresjonisty

ekspresjonizm /ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
expressionisme
  (sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;

ekspresyjny (adj)
expressief
  odznaczający się siłą wyrazu

ekstradycja (n)
uitlevering
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wydanie innemu państwu osoby, która naruszyła jego prawa

ekstrapolacja /ˌɛkstrapɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
extrapolatie
  (matematyka, matematyczny) wyznaczanie wartości funkcji poza przedziałem, w którym wartości tej funkcji są znane
  prognozowanie przebiegu wydarzeń na podstawie znajomości analogicznych zjawisk

ekstrawagancki /ˌɛkstravaˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
extravagant
  taki, który jest przejawem ekstrawagancji

ekstremalny /ˌɛkstrɛ̃ˈmalnɨ/ (adj)
extreem
  krańcowy, skrajny

ekstremistyczny (adj)
extremistisch
  dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów

ekstremizm /ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/ (n)
extremisme
  wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii

ekstremofil /ˌɛkstrɛ̃ˈmɔfʲil/ (n)
extremofiel
  organizm żyjący w ekstremalnych warunkach;

ekstynkcja /ɛksˈtɨ̃ŋkʦ̑ʲja/ (n)
uitsterven
  (fizyka, fizyczny) miara zmniejszania się intensywności światła przechodzącego przez ośrodek

eksykator /ˌɛksɨˈkatɔr/ (n)
desiccator
  rodzaj naczynia laboratoryjnego, służącego do ochrony przed wilgocią;

ekumena (n)
oecumene
  (geografia, geograficzny) obszar stale zamieszkany i wykorzystywany gospodarczo przez człowieka
  (historia, historyczny, historycznie) obszar znany w starożytności Grekom

ekumeniczny (adj)
oecumenisch
  (książkowy) powszechny, otwarty
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ekumenizmem, dotyczący ekumenizmu

ekwadorski /ˌɛkfaˈdɔrsʲci/ (adj)
Ecuadoriaans
  odnoszący się do państwa Ekwador

elastyczny /ˌɛlaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
elastisch
  (fizyka, fizyczny) giętki, sprężysty
flexibel
  (przenośnie, przenośnia) łatwo się przystosowujący

elbait /ɛlˈba<sup>j</sup>it/ (n)
elbaiet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

elegancja /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
elegantie
  dobry smak w ubiorze i zachowaniu

elegancki /ˌɛlɛˈɡãnʦ̑ʲci/ (adj)
elegant
  dotyczący elegancji; charakteryzujący się elegancją

elegia (n)
elegie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki o treści poważnej, refleksyjny, w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi, poruszający tematykę przemijania, śmierci lub miłości;

elekcja /ɛˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
verkiezing
  proces wyboru na stanowisko lub urząd państwowy

elektrochemia (n)
elektrochemie
  (chemia, chemiczny) dział chemii fizycznej zajmujący się badaniem zależności między zjawiskami elektrycznymi a reakcjami chemicznymi;

elektrochemiczny (adj)
elektrochemisch
  związany z elektrochemią, dotyczący elektrochemii

elektroda /ˌɛlɛkˈtrɔda/ (n)
elektrode
  (fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny;

elektrolityczny (adj)
elektrolytisch
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dotyczący elektrolizy lub elektrolitu, związany z elektrolizą lub z elektrolitem

elektromagnetyczny (adj)
elektromagnetisch
  (fizyka, fizyczny) związany z elektromagnetyzmem

elektromagnetyzm (n)
elektromagnetisme
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się współzależnością zjawisk elektrycznych i magnetycznych

elektron /ɛˈlɛktrɔ̃n/ (n)
elektron
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

elektroniczny /ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
elektronisch
  związany z elektroniką, opierający się na elektronice

elektronika /ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/ (n)
elektronica
  dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

elektroterapia (n)
elektrotherapie
  (medycyna, medyczny) leczenie prądem elektrycznym;

elektrownia /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/ (n)
krachtcentrale, energiecentrale, elektriciteitscentrale
  (elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;

elektryczność /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
elektriciteit, stroom
  (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;
elektriciteit
  (potocznie, potoczny) prąd elektryczny

elektryczny /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
elektrisch
  związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

elektryk /ɛˈlɛktrɨk/ (n)
elektricien
  osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

element /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/ (n)
element
  część składowa
  (matematyka, matematyczny) obiekt należący do rozważanego zbioru lub klasy

elementarz /ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
abecedarium
  (edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania;

elf /ɛlf/ (n)
elf
  istota fantastyczna;

elipsa /ɛˈlʲipsa/ (n)
ellips
  (geometria) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna, polegająca na celowym pominięciu jednego lub kilku wyrazów w zdaniu lub wersie;

elita /ɛˈlʲita/ (n)
elite
  grupa ludzi wyróżniająca się pozytywnie w pewnym środowisku
  wyodrębniona, niekoniecznie sformalizowana, grupa przywódcza, stanowiąca wzór dla reszty społeczeństwa, kierująca jego życiem i określająca lub przynajmniej wpływająca na kierunek jego rozwoju

elizja (n)
elisie
  (językoznawstwo, językoznawczy) opuszczenie wygłoskowej głoski lub sylaby wyrazu przed pierwszą samogłoską następującego po niej wyrazu;

elokwencja (n)
welbespraaktheid
  umiejętność pięknego wysławiania się

elokwentny /ˌɛlɔˈkfɛ̃ntnɨ/ (adj)
eloquent
  mający dar umiejętnego, łatwego wysławiania się

elżbietański (adj)
elizabethaans
  związany z okresem panowania królowej Elżbiety I w Anglii, dotyczący okresu jej panowania

emanować (v)
ontstaan uit
  promieniować, wydzielać coś z siebie

emblemat /ɛ̃mˈblɛ̃mat/ (n)
embleem
  kompozycja plastyczna symbolizująca coś, np. organizację, ideę

embriologia /ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
embryologie
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych;

emerytura /ˌɛ̃mɛrɨˈtura/ (n)
pensioen
  okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;

emigracja /ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
uitwijking
  wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim

emigrować /ˌɛ̃mʲiˈɡrɔvaʨ̑/ (v)
emigreren
  wyjeżdżać z kraju ojczystego w celu osiedlenia się w obcym państwie

emir /ˈɛ̃mʲir/ (n)
emir
  tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich

emirat /ɛ̃ˈmʲirat/ (n)
emiraat
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium podległe władzy emira

emisja /ɛ̃ˈmʲisʲja/ (n)
uitgifte
  (ekonomia, ekonomiczny) puszczanie w obieg znaczków pocztowych, pieniędzy, papierów wartościowych itp.
  (fizyka, fizyczny) wypuszczanie przez ciało cząstek (np. promieniowania, elektronów)
  nadawanie programu telewizyjnego lub radiowego

emocja /ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
emotie
  silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;

empatia /ɛ̃mˈpatʲja/ (n)
empathie
  (psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;

empiryczny /ˌɛ̃mpʲiˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
empirisch
  (filozofia, filozoficzny) poznany w doświadczeniu, oparty na nim

empiryzm /ɛ̃mˈpʲirɨsm̥/ (n)
empirisme
  (filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne;

emu /ˈɛ̃mu/ (n)
emoe
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku emu (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)

emulsja /ɛ̃ˈmulsʲja/ (n)
emulsie
  mieszanina dwóch substancji;

encefalopatia (n)
encefalopathie
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ogólne określenie uszkodzenia mózgu przez czynniki różnego pochodzenia;

encyklopedia /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
encyclopedie
  dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;

endemiczny (adj)
endemisch
  występujący tylko na określonym obszarze

endemit (n)
inboorling
  (biologia, biologiczny) takson występujący tylko na danym obszarze;

endogamia (n)
endogamie
  (biologia, biologiczny) hodowlane kojarzenie zwierząt spokrewnionych przez wspólnych przodków

endokarp (n)
endocarp
  (botanika, botaniczny) wewnętrzna część owocu, powstająca ze skórki okrywającej wewnętrzną stronę owocolistka;

endokrynolog /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃ˈnɔlɔk/ (n)
endocrinoloog
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób gruczołów wydzielania wewnętrznego

endokrynologia /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
endocrinologie
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy

endoskop (n)
endoscoop
  (medycyna, medyczny) wziernik medyczny służący do oglądania wewnętrznych ścian narządów;

endoskopia (n)
endoscopie
  (medycyna, medyczny) oglądanie jam ciała za pomocą wziernika;

energia /ɛ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
energie
  (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;
  entuzjazm, chęć do działania

enklawa /ɛ̃ŋˈklava/ (n)
enclave
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) (geografia, geograficzny) terytorium państwa lub jego część otoczone ze wszystkich stron przez terytorium lądowe innego państwa;

enklityka (n)
encliticum
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz niemający własnego akcentu i tworzący całość akcentową z wyrazem go poprzedzającym;

entalpia /ɛ̃nˈtalpʲja/ (n)
enthalpie
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;

entalpia swobodna /ɛ̃nˈtalpʲja sfɔˈbɔdna/ (n)
vrije energie
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, zwana również funkcją Gibbsa;

ententa /ãnˈtãnta/ (n)
entente
  (historia, historyczny, historycznie) podczas pierwszej wojny światowej: państwa walczące z państwami centralnymi
  (historia, historyczny, historycznie) porozumienie Francji, Rosji i Wielkiej Brytanii utworzone w latach 1904-1907;

entomologia /ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
entomologie
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;

entomologiczny /ˌɛ̃ntɔ̃mɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
entomologisch
  (biologia, biologiczny) związany z entomologią, dotyczący entomologii

entropia /ɛ̃nˈtrɔpʲja/ (n)
entropie
  (fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych;

entuzjastycznie (adv)
enthousiast
  z entuzjazmem, w sposób entuzjastyczny

entuzjazm /ɛ̃nˈtuzʲjasm̥/ (n)
enthousiasme, geestdrift
  stan zachwytu czymś; zapał, radość

enzym /ˈɛ̃w̃zɨ̃m/ (n)
enzym
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;

eon /ˈɛɔ̃n/ (n)
eon
  wiek, era

epi- /ˈɛpʲi/
epi-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: zewnętrzny, poprzedzający coś, następujący po czymś, położony nad czymś

epicentrum (n)
epicentrum
  (geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi

epicki (adj)
episch
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z epiką
  (slangowo) niebywały, najlepszy, bardzo dobry, wspaniały, wyjątkowy; (także, też) imponujący, spektakularny

epidemia /ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja/ (n)
epidemie
  (medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie;

epidemiczny (adj)
epidemisch
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) związany z epidemią, dotyczący epidemii

epidemiolog (n)
epidemiologe, epidemioloog
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zapobieganiem i zwalczaniem epidemii

epidemiologia /ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
epidemiologie
  (edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;

epidemiologiczny (adj)
epidemiologisch
  (medycyna, medyczny) związany z epidemiologią, dotyczący epidemiologii

epidot (n)
epidoot
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu, kruchy, przezroczysty, w zależności od kierunku obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej, Ca2(Fe,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH);

epigenetyczny (adj)
epigenetisch
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) związany z dziedzicznością pozagenową, dotyczący dziedziczności pozagenowej

epigenetyka (n)
epigenetica
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) badanie dziedziczności pozagenowej;

epigrafika (n)
epigrafie
  nauka badająca napisy wykonane na materiałach twardych;

epikleza (n)
Epiklese
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa liturgiczna odmawiana przez prezbitera podczas eucharystii, wzywająca Boga do uświęcenia darów chleba i wina oraz uczestników zgromadzenia;

epistaza (n)
epistasie
  (biologia, biologiczny) (genetyka) jeden z rodzajów współdziałań pomiędzy genami polegający na ścisłym wpływie produktu genu epistatycznego na ekspresję produktów jednego lub więcej genów (zwanych hipostatycznymi);

epistemiczny (adj)
epistemisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z poznawaniem, z wiedzą o czymś

epistemologia (n)
kennistheorie
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się relacjami między poznawaniem, poznaniem a rzeczywistością;

epitafium /ˌɛpʲiˈtafʲjũm/ (n)
grafschrift
  inskrypcja nagrobna;

epitet (n)
attributief
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz określający rzeczownik;
  (potocznie, potoczny) wyzwisko

epizjotomia (n)
episiotomie
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne nacięcie w okolicy krocza stosowane u rodzących kobiet

epizod /ɛˈpʲizɔt/ (n)
episode
  zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne)

epizodyczny (adj)
episodisch
  pojawiający się rzadko i nieregularnie

epoka /ɛˈpɔka/ (n)
tijdperk
  (geologia, geologiczny) formalna jednostka geochronologiczna, mniejsza od okresu i dzieląca się na wieki;

epoka brązu (n)
Bronstijd
  (archeologia, archeologiczny) epoka prehistorii i starożytności, następująca po epoce kamienia i poprzedzająca epokę żelaza;

epoka kamienia (n)
steentijd
  (archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna;

epoka żelaza (n)
ijzertijd
  (archeologia, archeologiczny) epoka dziejów następująca po epoce brązu;

eponim /ɛˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
eponiem
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo utworzone od nazwy własnej;

epsilon /ɛpˈsʲilɔ̃n/ (n)
epsilon
  nazwa piątej litery alfabetu greckiego, ε;

epsomit (n)
epsomiet
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity i szeroko rozpowszechniony minerał z gromady siarczanów, uwodniony siarczan magnezu, MgSO4·7H2O;

era /ˈɛra/ (n)
era
  (historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.

erb /ɛrp/ (n)
erbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;

erekcja /ɛˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
erectie
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;

ergonomia (n)
ergonomie
  nauka zajmująca się dostosowaniem urządzeń, przedmiotów i narzędzi do anatomicznych i psychofizycznych potrzeb użytkowników;

erotyczny /ˌɛrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
erotisch
  dotyczący erotyki, seksu

erozja /ɛˈrɔzʲja/ (n)
erosie
  (geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;

errata /ɛrˈːata/ (n)
errata
  (drukarstwo, drukarski) spis oraz sprostowanie omyłek zauważonych w wydrukowanej już książce, dołączone do niej w postaci wkładki lub wklejki

erudycja /ˌɛruˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
eruditie
  rozległy zasób książkowej wiedzy; gruntowne wykształcenie

erupcja /ɛˈrupʦ̑ʲja/ (n)
uitbarsting
  (geologia, geologiczny) wybuch wulkanu;
  (astronomia, astronomiczny) wybuch gazu na Słońcu

erytrozyna /ˌɛrɨtrɔˈzɨ̃na/ (n)
erythrosine
  (spożywczy) wiśniowoczerwony smołowy barwnik dodawany do niektórych typów żywności (np. do owoców konserwowych, osłonek kiełbas oraz do herbatników), leków, tabletek, past do zębów, zakazany w niektórych krajach;

eschatologia /ˌɛsxatɔˈlɔɟja/ (n)
eschatologie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.

esencja (n)
essentie
  istota, sedno

eskadra (n)
eskader
  (wojskowość, wojskowy) (morski) zespół okrętów jednego lub zbliżonego rodzaju dowodzony przez jednego dowódcę;
  (wojskowość, wojskowy) (lotnictwo, lotniczy) jednostka organizacyjna lotnictwa wojskowego, składająca się z kilku lub kilkunastu, rzadziej kilkudziesięciu samolotów;

eskalacja (n)
escalatie
  stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś

eskapada /ˌɛskaˈpada/ (n)
escapade
  (książkowy) niebezpieczna, wesoła, swawolna, lekkomyślna wyprawa; wycieczka z przygodami

eskimoski /ˌɛsʲcĩˈmɔsʲci/ (adj)
Eskimo
  związany z Eskimosami, dotyczący Eskimosów

eskorta /ɛˈskɔrta/ (n)
gevolg
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub kilka osób towarzyszące komuś po to, żeby się nim opiekować lub mieć nad nim kontrolę
  oddział zbrojny, grupa okrętów lub pojazdów, towarzyszący komuś lub czemuś w drodze jako ochrona lub honorowa asysta

esperanto /ˌɛspɛˈrãntɔ/ (n)
Esperanto
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.;

espresso /ɛsˈprɛsːɔ/ (n)
espresso
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;

establishment (n)
establishment
  (pejoratywnie, pejoratywny) określenie grupy osób sprawujących władzę w Wielkiej Brytanii, uważanych za ekskluzywną i uprzywilejowaną społeczność
  (pejoratywnie, pejoratywny) w szerszym znaczeniu: elita władzy w każdym kraju

ester (n)
ester
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny powstający w wyniku działania kwasu na alkohol lub fenol;

esteta /ɛˈstɛta/ (n)
estheet
  człowiek wrażliwy na piękno, znawca piękna

estetyczny /ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
esthetisch
  zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna

estetyka /ɛˈstɛtɨka/ (n)
esthetica
  ładny, gustowny wygląd czegoś

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Estisch, Ests
  odnoszący się do Estonii lub Estończyków

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (n)
Estisch, Ests
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Estonii;

estragon /ɛˈstraɡɔ̃n/ (n)
dragon
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) bylica draganek

estrogen /ɛˈstrɔɡɛ̃n/ (n)
estrogeen
  (fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy;

estuarium /ˌɛstuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
estuarium
  (geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich;

eta /ˈɛta/ (n)
èta
  nazwa siódmej litery alfabetu greckiego współczesnego i ósmej alfabetu starogreckiego, η;

etan /ˈɛtãn/ (n)
ethaan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;

etanol /ɛˈtãnɔl/ (n)
ethanol
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;

eter /ˈɛtɛr/ (n)
ether
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny, w którym występują wiązania C-O-C;
  (chemia, chemiczny) skrótowe określenie eteru dietylowego;
  w fizyce i filozofii hipotetyczna substancja wypełniająca całą przestrzeń;
  (poetycki, poetycko) powietrze
  (potocznie, potoczny) przestrzeń fal radiowych

etiopski /ɛˈtʲjɔpsʲci/ (adj)
Ethiopisch
  odnoszący się do Etiopii lub do Etiopczyków

etiuda /ɛˈtʲjuda/ (n)
etude
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy;

etniczny /ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
etnisch
  związany z przynależnością do grupy narodowej

etnograficzny (adj)
etnografisch
  związany z etnografią

etnologia (n)
volkenkunde
  (antropologia, antropologiczny) nauka zajmująca się klasyfikacją i opisem ludów oraz kultur

etologia /ˌɛtɔˈlɔɟja/ (n)
ethologie
  (zoologia, zoologiczny) nauka o zachowaniu się zwierząt;

etruski /ɛˈtrusʲci/ (adj)
Etruskisch
  dotyczący Etrurii lub Etrusków

etruski /ɛˈtrusʲci/ (n)
Etruskisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Etrusków;

etruskologia /ˌɛtruskɔˈlɔɟja/ (n)
etruscologie
  nauka zajmująca się kulturą, historią i językiem Etrusków;

etyczny /ɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ethisch
  związany z etyką, dotyczący etyki

etyka /ˈɛtɨka/ (n)
ethiek, zedenkunde
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;

etymologia /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
etymologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów;
  (językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu

etymologia ludowa /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja luˈdɔva/ (n)
volksetymologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) analiza pochodzenia wyrazów oparta na skojarzeniach zamiast na naukowych metodach badawczych;

etymologiczny (adj)
etymologisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany lub odnoszący się do etymologii

etymon /ɛˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
etymon
  (językoznawstwo, językoznawczy) podstawa etymologiczna wyrazu lub związku wyrazowego

eucharystia /ɛw.xa.rɨˈsti.a/ (n)
eucharistie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z sakramentów w chrześcijaństwie;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) porządek celebracji liturgicznej w chrześcijaństwie, inaczej msza;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) postacie eucharystyczne, konsekrowana hostia i wino;

eucharystyczny /ˌɛwxarɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
eucharistisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do eucharystii, związany z eucharystią

eudajmonizm (n)
eudaimonisme
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko etyczne głoszące, że szczęście jest najwyższą wartością i celem życia człowieka

eufemizm /ɛwˈfɛ̃mʲism̥/ (n)
eufemisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, które jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne;

euforia /ɛwˈfɔrʲja/ (n)
euforie
  stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia

eugenika /ɛwˈɡɛ̃ɲika/ (n)
eugenetica
  (biologia, biologiczny) system poglądów dotyczących możliwości selektywnego rozmnażania zwierząt lub ludzi w celu ulepszenia gatunków w oparciu o cechy dziedziczone;

eukaliptus (n)
eucalyptus
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii;

eukariont (n)
eukaryoten
  (biologia, biologiczny) (systematyka) organizm należący do królestwa eukariontów
  (biologia, biologiczny) organizm zbudowany z komórek posiadających jądro komórkowe z chromosomami

eunuch /ˈɛwnux/ (n)
eunuch
  mężczyzna z wyciętymi jądrami;
  (dawniej, dawny) sługa dworski, pokojowiec

eurazjatycki /ˌɛwrazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
Euraziatisch
  związany Eurazją, dotyczący Eurazji, pochodzący z Eurazji

eureka /ɛwˈrɛka/ (interjection)
eureka
  „znalazłem!”, okrzyk radości po dokonaniu jakiegoś odkrycia lub znalezieniu rozwiązania problemu

euro /ˈɛwrɔ/ (n)
euro
  (jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;

euro- /ˈɛwrɔ/
euro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z Europą, Europejczykami lub Unią Europejską

eurocent /ɛwˈrɔʦ̑ɛ̃nt/ (n)
cent
  (potocznie, potoczny) (jednostka monetarna) moneta zdawkowa o wartości jednej setnej (1/100) euro

europ /ˈɛwrɔp/ (n)
europium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;

europejski /ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
Europees
  dotyczący Europy

eutanazja /ˌɛwtãˈnazʲja/ (n)
euthanasie
  (medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;

eutrofizacja (n)
eutrofiëring
  (ekologia, ekologiczny) proces stopniowego wzbogacania zbiornika wodnego w substancje pokarmowe wskutek wzmożonego ich dopływu

ewakuacja /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
evacuatie
  opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;

ewangelia /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja/ (n)
evangelie
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;

ewangeliarz (n)
evangeliarium
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) księga liturgiczna z podzielonymi na perykopy ewangeliami;

ewangelicki (adj)
evangelisch
  związany z ewangelicyzmem

ewolucja /ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
evolutie
  (biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
  proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś

ewolucjonizm /ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
evolutionisme
  (biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;

ewolucyjny (adj)
evolutionair
  związany z ewolucją

ewoluować (v)
evolueren
  przechodzić od stadiów prostszych ku bardziej rozwiniętym

ex situ (adv)
ex situ
  poza swoim pierwotnym, naturalnym położeniem, miejscem

exploit (n)
exploit
  (informatyka, informatyczny) sposób wykorzystania błędu w oprogramowaniu do ataku informatycznego

ezoteryczny /ˌɛzɔtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
esoterisch
  tajemny, sekretny, dostępny wyłącznie dla wtajemniczonych

f-moll (n)
f-klein
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku f (w zapisie nutowym z czterema bemolami)

fabryka /ˈfabrɨka/ (n)
fabriek
  produkcyjny zakład przemysłowy

fabrykant /faˈbrɨkãnt/ (n)
fabrikant
  (przestarzałe, przestarzały) właściciel fabryki

facet /ˈfaʦ̑ɛt/ (n)
kerel
  (potocznie, potoczny) mężczyzna

fagocista (n)
fagottist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie

fagot /ˈfaɡɔt/ (n)
fagot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;

fair play (n)
fair play
  uczciwa rywalizacja w sporcie

fajans /ˈfajãw̃s/ (n)
faience
  (technologia, technika, techniczny) (rzemiosło, rzemieślniczy) materiał ceramiczny wytwarzany z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany;

fajerwerk (n)
vuurwerk
  ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne

fajka /ˈfajka/ (n)
pijp
  przedmiot do palenia tytoniu;

fajny /ˈfajnɨ/ (adj)
cool
  potoczny wyraz o bardzo szerokim pozytywnym znaczeniu dla mówiącego: ciekawy, interesujący, świetny

fakir /ˈfacir/ (n)
fakir
  żebrzący ascetyczny mnich muzułmański;

fakt /fakt/ (n)
feit
  to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;

faktoria (n)
factorij
  (historia, historyczny, historycznie) placówka handlowa w odległej prowincji albo kolonii, w krajach kolonialnych umiejscawiana zwykle na wybrzeżu i ufortyfikowana;

faktura /fakˈtura/ (n)
factuur, rekening
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;

faktyczny /fakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
feitelijk
  oparty na faktach

fakultatywny (adj)
facultatief
  (książkowy) dobrowolny, pozostawiony do wyboru

fala /ˈfala/ (n)
golf
  (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;
baar, golf
  (wojskowość, wojskowy) (socjologia, socjologiczny) zjawisko tworzenia się nielegalnej hierarchii wśród żołnierzy, gdzie żołnierze o krótszym stażu służby są podporządkowani i niejednokrotnie poniżani przez żołnierzy o dłuższym stażu służby;
golf, baar
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody
  (przenośnie, przenośnia) duża grupa przedmiotów, zwierząt, ludzi poruszająca się w jedną stronę; duże, powtarzające się nasycenie czegoś w krótkim okresie

falafel (n)
falafelballetje
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem;

falanga /faˈlãŋɡa/ (n)
falanx
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) zwarty oddział piechoty w starożytnej Grecji;

falanster (n)
leefgemeenschap
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) utopijne osiedle dla spółdzielczej wspólnoty socjalistycznej francuskiego ideologa Charlesa Fouriera;

falliczny (adj)
fallisch
  mający kształt prącia, zwłaszcza w czasie wzwodu

falochron /faˈlɔxrɔ̃n/ (n)
golfbreker
  konstrukcja hydrotechniczna, która służy do ochrony wybrzeża lub portu przed działaniem fal;

falowód /faˈlɔvut/ (n)
golfgeleider
  (technologia, technika, techniczny) kanał do prowadzenia w przestrzeni fal mechanicznych lub elektromagnetycznych wzdłuż określonej drogi;

falsyfikacja /ˌfalsɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
falsifieerbaarheid
  wykazanie fałszywości jakiegoś twierdzenia, błędności hipotezy w trakcie ich weryfikacji

fanatyczny (adj)
fanatiek
  charakteryzujący się fanatyzmem

fanatyzm /fãˈnatɨsm̥/ (n)
fanatisme
  postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

fanfara (n)
fanfare
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótki utwór grany najczęściej na trąbce rozpoczynający uroczystości;

fantastyczny /ˌfãntaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
fantasierijk
  (potocznie, potoczny) wspaniały, cudowny
  fikcyjny, zmyślony

fantastyka naukowa (n)
sciencefiction
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek literacki, filmowy oraz gier komputerowych z fabułą umieszczona w przyszłości lub innej części wszechświata;

fantazja /fãnˈtazʲja/ (n)
fantasie
  wyobraźnia

fantazjować (v)
fantaseren
  wyobrażać sobie wiele rzeczy

fantom /ˈfãntɔ̃m/ (n)
fantoom
  zjawa, przywidzenie

farad /ˈfarat/ (n)
farad
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;

faraon /faˈraɔ̃n/ (n)
farao
  (historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;

farba /ˈfarba/ (n)
verf
  (budownictwo) (sztuka) mieszanina barwników służąca do malowania

farerski /faˈrɛrsʲci/ (n)
Faeröers
  język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;

farma wiatrowa (n)
windmolenpark
  (technologia, technika, techniczny) grupa turbin wiatrowych pracujących wspólnie przy produkcji elektryczności

farmaceutyczny /ˌfarmaʦ̑ɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
farmaceutisch
  związany z farmacją

farmaceutyk /ˌfarmaˈʦ̑ɛwtɨk/ (n)
medicijn
  substancja wyprodukowana przez przemysł farmaceutyczny

farmakokinetyka (n)
farmacokinetiek
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) dział farmakologii badający zmiany stężenia substancji w ustroju, zwłaszcza leków i ich metabolitów, w miarę upływu czasu;

farmakologia /ˌfarmakɔˈlɔɟja/ (n)
farmacologie
  dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków

farmakologiczny /ˌfarmakɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
farmacologisch
  związany z farmakologią, dotyczący farmakologii

farmakoterapia (n)
farmacotherapie
  zastosowanie leków do zwalczenia choroby, leczenie chorób lekami farmaceutycznymi

farsz /farʃ/ (n)
farce
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa umieszczana wewnątrz niektórych potraw (ciast, wydrążonych mięs, ryb, warzyw czy owoców) powstała ze zmieszania siekanych lub zmielonych produktów spożywczych;

fartuch /ˈfartux/ (n)
schort
  ubranie ochronne zakładane na wierzch codziennego stroju mające kształt płaszcza, kurtki lub kawałka materiału zawiązywanego w pasie;

faryzeusz /ˌfarɨˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
farizeeër
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek stronnictwa polityczno-religijnego w starożytnej Judei uznający jedynie prawo pisane (Torę);

fasada /faˈsada/ (n)
façade
  (architektura, architektoniczny) ozdobna, efektowna elewacja budynku;
  (informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy, który służy do ujednolicenia dostępu do złożonego systemu poprzez wystawienie uproszczonego, uporządkowanego interfejsu programistycznego;

fascynujący (adj)
fascinerend
  wzbudzający fascynację; dający nieodpartą chęć poznania; bardzo przyciągający uwagę

faseta (n)
facet
  (anatomia, anatomiczny) płaska powierzchnia kości lub zęba
  (budownictwo) wklęsły narożnik między prostopadłymi ścianami
  (informatyka, informatyczny) jeden z aspektów danych, według których można je filtrować
  (jubilerstwo, jubilerski) ukośnie oszlifowana powierzchnia kamienia szlachetnego

fasola /faˈsɔla/ (n)
boon
  (botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

fasolka szparagowa /faˈsɔlka ˌʃparaˈɡɔva/ (n)
sperzieboon
  (botanika, botaniczny) (spożywczy) odmiana fasoli o jadalnych całych strąkach

fast food (adj)
flitskost
  o jadłodajni: serwująca fast food (1.1)

fast food (n)
flitskost
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe;

faszerowany (adj)
gevuld
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (gastronomia) przekładany, wypełniony nadzieniem

faszystowski /ˌfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
fascistisch
  związany z faszyzmem, właściwy faszyzmowi lub faszystom

faszyzm /ˈfaʃɨsm̥/ (n)
fascisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;

fatalny (adj)
beroerd
  (potocznie, potoczny) bardzo zły
rampzalig
  niosący nieszczęście, pecha
noodlottig
  z góry przeznaczony przez los

fatamorgana (n)
fata morgana
  zjawisko świetlne polegające na powstawaniu pozornych obrazów odległych przedmiotów spowodowane różnicami współczynników załamania światła w warstwach powietrza o różnej temperaturze;

fatwa /ˈfatfa/ (n)
fatwa
  w islamie: opinia teologa muzułmańskiego wyjaśniająca kontrowersję teologiczną, czasem zawierająca konkretne wskazania w indywidualnej sprawie, np. wydająca wyrok śmierci lub zakazująca jakiś praktyk;

fatyczny (adj)
fatisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) służący samemu nawiązaniu lub podtrzymaniu kontaktu między rozmówcami, bez istotnej wymiany informacji

fauna /ˈfawna/ (n)
fauna
  (biologia, biologiczny) ogół zwierząt na danym obszarze, w danym środowisku lub okresie geologicznym;

fauxbourdon (n)
fauxbourdon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) technika kompozytorska, powstała w szkole burgundzkiej, oparta na równoległym prowadzeniu trzech głosów, w której do najniższego (cantus firmus) dopisywano dwa wyższe: środkowy o tercję wyżej i najwyższego o sekstę wyżej;

faworyt (n)
favoriet
  ktoś lubiany, faworyzowany

faza /ˈfaza/ (n)
fase
  miejsce, etap

fał /faw/ (n)
val
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina służąca do podnoszenia czegoś (np. żagla, drzewca);

fałda /ˈfawda/ (n)
plooi
  załamanie tkaniny, skóry itp.

fałsz /fawʃ/ (n)
onwaarheid
  nieprawda

fałszerz (n)
vervalser
  osoba, która coś fałszuje

fałszywy /fawˈʃɨvɨ/ (adj)
vals
  sztuczny, podrobiony

fałszywy przyjaciel /fawˈʃɨvɨ pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (idiom)
valse vriend
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz w jednym języku o podobnym bądź takim samym brzmieniu, co wyraz w innym języku, jednak różniący się od niego znaczeniem;

federacja /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
federatie, bondsstaat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;

federalizacja (n)
federalisering
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) łączenie się państw, stanów, kantonów itp., na zasadach federacji

federalny (adj)
bond
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) dotyczący państwa będącego federacją lub związany z organami i strukturami tej federacji

felga /ˈfɛlɡa/ (n)
velg
  element podwozia samochodu; metalowa obręcz na którą nakłada się oponę

felieton (n)
feuilleton
  (publikatory) krótki utwór publicystyczny;

felietonista (n)
columnist
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) autor felietonu lub ich cyklu

fellatio /fɛlˈːatʲjɔ/ (n)
fellatio
  (seksuologia, seksuologiczny) oralna stymulacja penisa;

feministyczny /ˌfɛ̃mʲĩɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
feministisch
  związany z feminizmem, charakterystyczny dla feminizmu, dotyczący feministów lub feministek

feminizm /fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/ (n)
feminisme
  (książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;

fenek /ˈfɛ̃nɛk/ (n)
fennek
  (zoologia, zoologiczny) mały, pustynny lis o puszystym ogonie i dużych uszach;

fenicki /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲci/ (adj)
Fenicisch
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Fenicjanami lub Fenicją

fenicki /fɛ̃ˈɲiʦ̑ʲci/ (n)
Fenicisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z grupy kananejskiej rodziny języków semickich;

feniks /ˈfɛ̃ɲiks/ (n)
feniks
  (mitologia, mitologiczny) ognisty ptak z legend, symbol słońca, odradzania się i nieśmiertelności;

fenomenologia (n)
fenomenologie
  (filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny, polegający na opisie i oglądzie tego, co bezpośrednio jest dane;

ferm /fɛrm/ (n)
fermium
  (chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;

fermata /fɛrˈmata/ (n)
fermate
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element notacji muzycznej dowolnie przedłużający czas trwania nuty lub pauzy;

fermentacja /ˌfɛrmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
fermentatie
  (biochemia, biochemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy;

fermentować /ˌfɛrmɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
gisten
  ulegać procesowi fermentacji
  powodować fermentację, poddawać fermentacji

fermion /ˈfɛrmʲjɔ̃n/ (n)
fermion
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;

ferrofluid /ˌfɛrːɔˈflu<sup>j</sup>it/ (n)
ferrofluïdum
  substancja magnetyczna w postaci płynu;

fes /fɛs/ (n)
fes
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk f obniżony o półton;

feta /ˈfɛta/ (n)
feta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj greckiego sera (zwykle owczego), o słonym smaku;

fetysz (n)
fetisj
  (przenośnie, przenośnia) obiekt intensywnego zainteresowania lub pożądania intelektualnego
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) magiczny przedmiot będący obiektem kultu, amulet, talizman
  (seksuologia, seksuologiczny) obiekt, sytuacja lub działanie wzmacniające satysfakcję seksualną

fetyszyzm (n)
fetisjisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z form wierzeń religijnych polegająca na kulcie obiektów o domniemanej sile nadprzyrodzonej

feudalizm (n)
feodalisme, leenstelsel
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;

fiasko /ˈfʲjaskɔ/ (n)
fiasco
  nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś

fibromialgia (n)
fibromyalgie
  (medycyna, medyczny) przewlekła, niezapalna choroba reumatyczna tkanek miękkich charakteryzujące się rozległym bólem;

fibrynogen (n)
fibrinogeen
  (biologia, biologiczny) białko osocza krwi wytwarzane w wątrobie, biorące udział w końcowej fazie procesu krzepnięcia;

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (adj)
Fijisch
  odnoszący się do państwa Fidżi

fidżyjski /fʲiˈʤ̑ɨjsʲci/ (n)
Fijisch
  język urzędowy Fidżi,

figa /ˈfʲiɡa/ (n)
vijg
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc figi (1.1)

figowiec /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
vijgeboom
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus carica, figowiec pospolity, roślina rodząca figi
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ficus, rodzaj roślin z rodziny morwowatych;

figowiec sykomora /fʲiˈɡɔvʲjɛʦ̑ ˌsɨkɔ̃ˈmɔra/ (n)
wilde vijgenboom
  (botanika, botaniczny) Ficus sycomorus L., gatunek drzew z rodziny morwowatych występujący w Egipcie, Palestynie, Syrii, Afryce subsaharyjskiej oraz wschodniej i uprawiany w basenie Morza Śródziemnego;

figura szachowa (n)
schaakstuk
  (szachy, pojęcie szachowe) każda bierka używana w grze w szachy, z wyjątkiem piona

fikcja (n)
fictie
  coś nierealnego, zmyślonego albo niemożliwego do wykonania
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystko to co jest wymyślone przez autora, to co nie jest historyczną prawdą

filantrop (n)
filantroop
  człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących

filantropia /ˌfʲilãnˈtrɔpʲja/ (n)
filantropie
  bezinteresowne świadczenie pomocy

filantropijny (adj)
filantropisch
  związany z filantropią

filar /ˈfʲilar/ (n)
pijler
  (górnictwo, górniczy) nietknięta część górotworu, pozostawiona do podparcia stropu
  wieloboczna, pionowa wolno stojąca podpora konstrukcji;

filatelistyka /ˌfʲilatɛˈlʲistɨka/ (n)
filatelie
  hobby polegające na kolekcjonowaniu artefaktów pocztowych;

filc /fʲilʦ̑/ (n)
vilt
  materiał ze zbitej wełny,

filigran /fʲiˈlʲiɡrãn/ (n)
filigraan
  (jubilerstwo, jubilerski) technika złotnicza polegająca na zdobieniu lub wykonywaniu całego przedmiotu z cienkich drucików ułożonych w ażurową siatkę;

filipika /ˌfʲilʲiˈpʲika/ (n)
filippica
  stanowcze, gwałtowne, oponujące mówienie;

filister (n)
Beotiër
  (książkowy) człowiek o ciasnych ambicjach, gustach czy poglądach

filistyński (adj)
Filistijns
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Filistei lub Filistynów; pochodzący z Filistei

filiżanka /ˌfʲilʲiˈʒãnka/ (n)
kopje, beker
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) miara objętości równa pojemności filiżanki (1.1)
kopje, kop
  niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje

film /fʲilm/ (n)
film
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;
  cienka i przejrzysta warstwa jakiejś substancji

film niemy (n)
stomme film
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film bez ścieżki dźwiękowej;

filolog /fʲiˈlɔlɔk/ (n)
filoloog
  specjalista w dziedzinie filologii

filologia /ˌfʲilɔˈlɔɟja/ (n)
filologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;

filologiczny /ˌfʲilɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
filologisch
  (przymiotnik) od: filologia

filosemityzm (n)
filosemitisme
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) postawa polegająca na pozytywnym stosunku do Żydów i kultury żydowskiej;

filozof /fʲiˈlɔzɔf/ (n)
filosoof
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii

filozofia /ˌfʲilɔˈzɔfʲja/ (n)
filosofie, wijsbegeerte
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;

filozoficzny /ˌfʲilɔzɔˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
filosofisch
  związany z filozofią, dotyczący zagadnień filozofii

filozofować (v)
filosoferen
  (filozofia, filozoficzny) uprawiać filozofię

filtr /fʲiltr̥/ (n)
filter
  błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych
  (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości
  (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji

filtrować (v)
filteren
  oczyszczać, przepuszczając przez filtr
  będąc filtrem, zatrzymywać szkodliwe czynniki

finanse (n)
financiën
  ogół spraw związanych z pieniędzmi, kosztami, płaceniem

finansować (v)
financieren
  dostarczać finansów

finansowo (adv)
financieel
  pod względem finansów, pieniędzy

finansowy /ˌfʲĩnãw̃ˈsɔvɨ/ (adj)
financieel, financiële
  dotyczący finansów

finał /ˈfʲĩnaw/ (n)
finale
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostatnia część cyklu sonatowego lub suitowego
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakończenie aktu lub całej opery, przedstawienia
  (sport, sportowy) końcowe zawody między zwycięzcami eliminacji mające na celu wyłonienie ostatecznego zwycięzcy rozgrywek
  koniec, zakończenie

finlandyzacja /ˌfʲĩnlãndɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
finlandisering
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną;

finwal (n)
gewone vinvis
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku płetwal zwyczajny, Balaenoptera physalus;

fiolet (n)
violet
  kolor fioletowy;

fioletowy /ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
violet, paars
  mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka lub w kolorze powstałym przez zmieszanie barwnika czerwonego i niebieskiego;

fiolka /ˈfʲjɔlka/ (n)
fiool
  małe, szklane naczynie z zatyczką;

fiord /fʲjɔrt/ (n)
fjord
  (geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;

fiołek /ˈfʲjɔwɛk/ (n)
viooltje
  (botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;

firma /ˈfʲirma/ (n)
firma
  (potocznie, potoczny) przedsiębiorstwo

firmament /fʲirˈmãmɛ̃nt/ (n)
firmament
  nieboskłon, sklepienie niebieskie, niebo

fiskalny (adj)
fiscaal
  dotyczący podatków, skarbu państwa albo dochodów państwa

fiszbin (n)
balein
  (zoologia, zoologiczny) substancja rogowa na podniebieniu wielorybów

fito- /ˈfʲitɔ/
fyto-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z rośliną, roślinnością

fitopatologia /ˌfʲitɔpatɔˈlɔɟja/ (n)
fytopathologie
  (botanika, botaniczny) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział botaniki, nauka o chorobach roślin i zwalczaniu tychże chorób;

fitoterapeuta (n)
fytotherapeut
  osoba lecząca ziołami i ich pochodnymi

fiut /fʲjut/ (n)
lul
  (pospolicie) członek męski
  (pospolicie) (pogardliwie, pogardliwy) mężczyzna, facet

fizjolog /fʲiˈzʲjɔlɔk/ (n)
fysiologe
  specjalista w dziedzinie fizjologii

fizjologia (n)
fysiologie
  nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów

fizjologiczny (adj)
fysiologisch
  dotyczący działu fizjologii
  odnoszący się do naturalnych czynności organizmu

fizycznie (adv)
lichamelijk
  w sposób odnoszący się do zjawisk fizyki

fizyczny /fʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
fysiek
  dostępny zmysłom
  dotyczący przyrody, ukształtowania powłoki skorupy ziemskiej
  służący do badań w dziedzinie fizyki

fizyk /ˈfʲizɨk/ (n)
fysicus, natuurkundige
  naukowiec zajmujący się fizyką

fizyka /ˈfʲizɨka/ (n)
fysica, natuurkunde
  nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;

fizylier (n)
fuselier
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz piechoty uzbrojony w strzelbę skałkową (fuzję) w armiach XVII-XIX wieku; w okresie napoleońskim żołnierz lekkiej piechoty;

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
Fins
  odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
Fins
  (językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Finów;

flaga /ˈflaɡa/ (n)
vlag, vaandel
  płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu

flaki /ˈflaci/ (n)
pens
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z różnych części żołądka wołowego lub cielęcego pokrojonego w cienkie paski gotowana na wywarze z włoszczyzny;

flamandzki (adj)
Vlaams
  odnoszący się do regionu w północnej części Belgii, Flandrii

flamandzki (n)
Vlaams
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt, etnolekt, język używany we Flandrii; jeden z trzech języków urzędowych w Belgii

flandryjski (adj)
Vlaams
  związany z Flandrią, dotyczący Flandrii

flanela /flãˈnɛla/ (n)
flanel
  (włókiennictwo) miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli;

flanelowy (adj)
flanellen
  wykonany z flaneli

flash mob (n)
flashmob
  jedna z form street artu polegająca na tym, że grupa ludzi spotyka się w umówionym miejscu i wykonuje pewną czynność;

flaszowiec miękkociernisty /flaˈʃɔvʲjɛʦ̑ ˌmʲjɛ̃ŋkːɔʨ̑ɛrʲˈɲistɨ/ (n)
zuurzak
  (botanika, botaniczny) gatunek małego drzewa pochodzącego z Ameryki Środkowej i Antyli;

flecista /flɛˈʨ̑ista/ (n)
fluitist
  muzyk, który gra na flecie

flegmatyczny /ˌflɛɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
flegmatisch
  odznaczający się spokojem, mało pobudliwy, powolny

fleksitarianin (n)
flexitariër
  osoba stosująca dietę z ograniczeniem produktów mięsnych, zasadniczo jarską

fleksja /ˈflɛksʲja/ (n)
flexie
  (gramatyka) odmiana wyrazów

flerow (n)
flerovium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fl i liczbie atomowej 114;

flet /flɛt/ (n)
fluit
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;

flet poprzeczny /ˈflɛt pɔˈpʃɛʧ̑nɨ/ (n)
dwarsfluit
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu z metalu lub drewna, na którym gra się trzymając go w poprzek;

fletnia Pana /ˈflɛtʲɲa ˈpãna/ (n)
panfluit
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;

fleuta (n)
fluit, fluitschip
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) holenderski, XVI-wieczny statek żaglowy;

flirtować (v)
flirten
  uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci

florencki /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲci/ (adj)
Florentijns
  związany z Florencją, dotyczący Florencji

floréal (n)
bloemmaand
  nazwa ósmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

flota /ˈflɔta/ (n)
vloot
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zbiór jednostek pływających;
  (motoryzacja) zbiór pojazdów, np. samochodów, ciężarówek, samolotów

fluor /ˈflu<sup>w</sup>ɔr/ (n)
fluor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;

fluorescencja (n)
fluorescentie
  (fizyka, fizyczny) samorzutne świecenie niektórych substancji pod wpływwem różnych czynników (jak np. światło, promienie katodowe, promieniowanie nadfioletowe, promienie rentgenowskie) trwające dopóty, dopóki działają te czynniki

fobia /ˈfɔbʲja/ (n)
fobie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;

fok /fɔk/ (n)
fok
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jeden z żagli pierwszego masztu;

foka /ˈfɔka/ (n)
rob, zeehond
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;

foksal (n)
vauxhall
  (dawniej, dawny) ogród podmiejski będący miejscem rozrywki

folia /ˈfɔlʲja/ (n)
Aluminiumfolie
  cienkie tworzywo w arkuszach lub rolkach;

folk /fɔlk/ (n)
folk
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyki popularnej wywodzący się z muzyki ludowej;

folklor /ˈfɔlklɔr/ (n)
folklore
  (etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.

fondue (n)
fondue
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szwajcarska i francuska potrawa z roztopionego sera i białego wina podawanego na gorąco, w którym macza się kawałki pieczywa lub warzyw;

fonem /ˈfɔ̃nɛ̃m/ (n)
foneem
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;

fonetyczny (adj)
fonetisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonetyką, dotyczący fonetyki

fonetyka /fɔ̃ˈnɛtɨka/ (n)
fonetiek, klankleer
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;

fonologia /ˌfɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
fonologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o fonemach i relacjach między nimi;

fonologiczny (adj)
fonologisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z fonologią, dotyczący fonologii

fontanna /fɔ̃nˈtãnːa/ (n)
fontein
  dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;

forma /ˈfɔrma/ (n)
manier
  sposób robienia (mówienia, wyrażania) czegoś
vorm
  zewnętrzny kształt

formacja /fɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
formatie
  (geologia, geologiczny) jednostka podstawowa w litostratygrafii
  (wojskowość, wojskowy) samodzielny oddział wojskowy

formalność /fɔrˈmalnɔɕʨ̑/ (n)
formaliteit
  czynność konieczna, ale nieistotna albo bardzo prosta
  czynność wykonywana według przepisów, urzędowo

formalny /fɔrˈmalnɨ/ (adj)
formeel
  dotyczący formy
  zgodny z pewnymi normami i przepisami, wymagany do utrzymania porządku

formatować /ˌfɔrmaˈtɔvaʨ̑/ (v)
formatteren
  (drukarstwo, drukarski) (poligrafia) (informatyka, informatyczny) nadawać czemuś jakiś format, kształt

formikarium (n)
formicarium
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) sztuczne mrowisko;

formoterol /ˌfɔrmɔˈtɛrɔl/ (n)
formoterol
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek przeciwastmatyczny;

formularz /fɔrˈmulaʃ/ (n)
formulier
  blankiet jakiegoś dokumentu do wypełnienia
  (informatyka, informatyczny) fragment strony WWW przeznaczony do wypełniania przez użytkownika danymi lub tekstem

fort /fɔrt/ (n)
vesting
  (wojskowość, wojskowy) budowla obronna

forteca /fɔrˈtɛʦ̑a/ (n)
vesting
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) fortyfikacja obronna, na którą składają się forty i umocnienia;

fortepian /fɔrˈtɛpʲjãn/ (n)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;

fortuna /fɔrˈtũna/ (n)
fortuin
  los, szczególnie ten dobry
  wielkie bogactwo

forum /ˈfɔrũm/ (n)
forum
  miejsce spotkań, publicznych wystąpień, dyskusji
  spotkanie poświęcone dyskusji na dany temat

fosa /ˈfɔsa/ (n)
slotgracht
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) zapora w postaci rowu otaczającego umocnienia;

fosfor /ˈfɔsfɔr/ (n)
fosfor
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;

fosforan (n)
fosfaat
  (chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;

fotel /ˈfɔtɛl/ (n)
fauteuil, leunstoel
  rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;

fotogeniczny (adj)
fotogeniek
  korzystnie wyglądający na zdjęciach

fotograf /fɔˈtɔɡraf/ (n)
fotograaf
  osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;

fotografia /ˌfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
fotografie
  sztuka wykonywania fotografii (1.1);
  nieruchomy obraz rzeczywistości utrwalony aparatem fotograficznym

fotograficzny /ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
fotografisch
  związany z fotografią, fotografowaniem, robieniem zdjęć

foton /ˈfɔtɔ̃n/ (n)
foton
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;

fotopowielacz /ˌfɔtɔpɔˈvʲjɛlaʧ̑/ (n)
fotomultiplier
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie przetwarzające sygnał świetlny na elektryczny oraz wzmacniające ten sygnał;

fotosynteza (n)
fotosynthese
  (biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;

fototropizm /ˌfɔtɔˈtrɔpʲism̥/ (n)
fototropie
  (botanika, botaniczny) zwrócenie się rośliny w kierunku źródła światła lub w przeciwną stronę;

foyer (n)
foyer
  (książkowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) sala lub hol obok sali teatralnej, koncertowej, konferencyjnej itp., gdzie przebywa publiczność lub uczestnicy konferencji w czasie przerw, antraktów;

fragment /ˈfraɡmɛ̃nt/ (n)
bonk
  wyodrębniona część czegoś

fragmentacja /ˌfraɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
fragmentatie
  podział na części, wydzielenie fragmentów

frajda /ˈfrajda/ (n)
pret
  (potocznie, potoczny) radość, uciecha z czegoś

frajer /ˈfrajɛr/ (n)
stommeling
  (potocznie, potoczny) osoba dająca się łatwo nabrać, naiwna; osoba nadmiernie wierna normom moralnym, które przez innych nie są przestrzegane

frak /frak/ (n)
jacquet
  część męskiego stroju wieczorowego, rodzaj marynarki o połach obciętych z przodu i wydłużonych z tyłu;

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
Frans
  odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
Frans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;

francuski pocałunek /frãnˈʦ̑usʲci ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
tongzoen
  namiętny, erotyczny pocałunek, podczas którego języki obojga partnerów dotykają się i wchodzą w kontakt z wnętrzem ich ust;

francuskojęzyczny /frãnˈʦ̑uskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
Franstalig
  posługujący się językiem francuskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem francuskim
  spisany, stworzony w języku francuskim

frank /frãŋk/ (n)
frank
  (jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich

frankijski /frãŋʲˈcijsʲci/ (adj)
Frankisch
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) - średniow. właściwy Frankom, związany z Frankami (germańskim plemieniem)

frans /frãw̃s/ (n)
francium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;

fregata /frɛˈɡata/ (n)
fregatvogel
  (ornitologia, ornitologiczny) szerokoskrzydły, szybujący ptak oceaniczny z rodziny fregatowatych;
fregat
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;

freon (n)
freon
  grupa chloro- i fluoropochodnych węglowodorów alifatycznych;

fresk /frɛsk/ (n)
fresco
  (sztuka) malowidło ścienne wykonane techniką fresku (1.1)
  (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;

fretka /ˈfrɛtka/ (n)
fret
  (zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;

frimaire (n)
frimaire
  nazwa trzeciego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

front /frɔ̃nt/ (n)
front
  (budownictwo) przód budynku
  (wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych;
  przód, przednia część
  (meteorologia, meteorologiczny) strefa między dwiema masami powietrza;
  zgromadzenie partii lub osób pod jednym wspólnym programem

fronton (n)
fronton
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;

fructidor (n)
fructidor
  nazwa dwunastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

fruktoza (n)
fructose
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;

frustracja (n)
frustratie
  (psychologia, psychologiczny) stan nieprzyjemnego napięcia emocjonalnego wynikły z niemożności zaspokojenia jakiejś potrzeby albo osiągnięcia danego celu;

frutarianizm (n)
fruitarisme
  sposób żywienia dopuszczający spożywanie wyłącznie owoców i warzyw, których zerwanie nie powoduje zniszczenia rośliny;

frygijski (adj)
Phrygisch
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Frygią, dotyczący Frygii, pochodzący z Frygii

frytka /ˈfrɨtka/ (n)
frietjes
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki słupek z krojonego ziemniaka usmażony na głębokim tłuszczu;

frytkownica (n)
frituurpan, friteuse
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do smażenia frytek;

fryzjer /ˈfrɨzʲjɛr/ (n)
kapper
  osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem

fryzjerka /frɨˈzʲjɛrka/ (n)
coiffeuse
  forma żeńska od: fryzjer

fryzura /frɨˈzura/ (n)
kapsel, coiffure
  (fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;

fryzyjski (adj)
Fries
  dotyczący Fryzji albo Fryzów (Fryzyjczyków)

fryzyjski (n)
Fries
  (językoznawstwo, językoznawczy) język zachodniogermański, którym posługują się Fryzowie

fuga /ˈfuɡa/ (n)
fuga
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj formy muzycznej;
  (budownictwo) spoina w murze pomiędzy cegłami lub między płytkami ceramicznymi ułożonymi na ścianie lub podłodze

fuj (interjection)
bah
  (potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia

fuksja /ˈfuksʲja/ (n)
fuchsia
  (botanika, botaniczny) Fuchsia L., rodzaj roślin z rodziny wiesiołkowatych o zwisających kwiatach, często biało-czerwonych lub fioletowych;

fundacja /fũnˈdaʦ̑ʲja/ (n)
stichting
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zbierająca pieniądze na cel dobroczynny;

fundament /fũnˈdãmɛ̃nt/ (n)
fundament, fundering
  (budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń;

fundamentalizm (n)
fundamentalisme
  pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji

fundusz /ˈfũnduʃ/ (n)
fonds
  (ekonomia, ekonomiczny) wyodrębniony zasób finansowy przeznaczony na określone cele

funkcja /ˈfũŋkʦ̑ʲja/ (n)
functie
  (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
  przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;
  (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;

funkcja stanu /ˈfũŋkʦ̑ʲja ˈstãnu/ (n)
toestandsfunctie
  (fizyka, fizyczny) funkcja zależna wyłącznie od stanu układu

funkcja wzajemnie jednoznaczna (n)
bijectie
  (matematyka, matematyczny) funkcja w której każdemu elementowi obrazu odpowiada dokładnie jeden element dziedziny;

funkcjonalność /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
functionaliteit
  cecha tego, co jest funkcjonalne
  funkcja, cecha użytkowa programu lub urządzenia

funkcjonować /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
functioneren
  działać, wykonywać czynności w sposób właściwy

funt /fũnt/ (n)
pond
  (jednostka monetarna) waluta niektórych państw

furan (n)
furaan
  (chemia, chemiczny) ciekły, łatwopalny węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C4H4O, mający zapach zbliżony do chloroformu;

furosemid /ˌfurɔˈsɛ̃mʲit/ (n)
furosemide
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek odwadniający i przeciwnadciśnieniowy, diuretyk pętlowy

futerał /fuˈtɛraw/ (n)
foedraal
  ochronne opakowanie do przechowywania przedmiotów, które mogą ulec uszkodzeniu

futro /ˈfutrɔ/ (n)
bont
  (krawiectwo) wyprawiona skórka zwierzęcia pokryta sierścią służąca do produkcji odzieży bądź sama stanowiąca np. ozdobę, okrycie czy dywan
pels, vacht
  (zoologia, zoologiczny) sierść na zwierzęciu

futurolog (n)
futuroloog
  mężczyzna przewidujący przyszłość cywilizacji w oparciu o przesłanki naukowe

futurystyczny /ˌfuturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
futuristisch
  (sztuka) związany z futuryzmem, dotyczący futuryzmu
  taki, który wygląda jakby był wytworem techniki przyszłości

fuzja /ˈfuzʲja/ (n)
fusie
  (fizyka, fizyczny) reakcja, której głównym efektem jest połączenie dwóch jąder atomowych w jedno cięższe

g-moll (n)
g-klein
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gama lub tonacja molowa zaczynająca się od dźwięku g (w zapisie nutowym z dwoma bemolami)

gabinet /ɡaˈbʲĩnɛt/ (n)
studeerkamer
  pokój przeznaczony do pracy umysłowej

gabinet cieni (n)
schaduwkabinet
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skład rządu formowany przez opozycyjną partię, gotowy do przejęcia władzy po wyborach;

gaboński /ɡaˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Gabonees
  odnoszący się do Gabonu, państwa w Afryce

gacek (n)
grootoorvleermuis
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Plecotus, rodzaj wielkouchego nietoperza z podrodziny mroczków;

gad /ɡat/ (n)
reptiel
  (herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;

gadatliwy /ˌɡadaˈtlʲivɨ/ (adj)
spraakzaam, praatgraag
  taki, który dużo i chętnie mówi

gadolin /ɡaˈdɔlʲĩn/ (n)
gadolinium
  (chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;

gadożer /ɡaˈdɔʒɛr/ (n)
slangenarend
  (ornitologia, ornitologiczny) Circaetus gallicus, duży, leśny ptak drapieżny żywiący się płazami i gadami;

gaduła /ɡaˈduwa/ (n)
kletskous
  osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi

gadżet /ˈɡaʤ̑ɛt/ (n)
gadget
  (książkowy) przedmiot, urządzenie będące nowością techniki, zazwyczaj małe, często niepotrzebne, służący z reguły zaimponowaniu innym, rozbawieniu lub reklamie;

gafa (n)
blunder
  nietaktowny postępek, niezręczne odezwanie się

gafel (n)
gaffel
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ukośne drzewce stawiane razem z żaglem gaflowym;

gagat /ˈɡaɡat/ (n)
git
  (mineralogia, mineralogiczny) bitumiczna odmiana węgla brunatnego o zbitej, jednorodnej budowie;

gagauski /ɡaˈɡawsʲci/ (adj)
Gagaoezisch
  dotyczący Gagauzów i Gagauzji, związany z Gagauzami i Gagauzją

gajówka /ɡaˈjufka/ (n)
tuinfluiter
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia borin, mały, niepozorny ptak leśny o melodyjnym głosie;

gal /ɡal/ (n)
gallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;

galaktyczny (adj)
galactisch
  związany z galaktyką, dotyczący galaktyki

galaktyka /ɡaˈlaktɨka/ (n)
sterrenstelsel
  (astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;

galera /ɡaˈlɛra/ (n)
galei
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;

galeria /ɡaˈlɛrʲja/ (n)
galerie
  (sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum
  (sztuka) miejsce, w którym prezentuje się i sprzedaje dzieła sztuki

galicyjski /ˌɡalʲiˈʦ̑ɨjsʲci/ (adj)
Galicisch
  dotyczący Galicji, związany z Galicją, pochodzący z Galicji (części Polski pod zaborami)

galicyzm /ɡaˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
gallicisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka francuskiego;

galijski (adj)
Gallisch
  związany z Galią lub Galami, dotyczący Galii lub Galów

galon /ˈɡalɔ̃n/ (n)
gallon
  (jednostka miary) jednostka objętości używana w krajach anglosaskich;
  naszywka ze złotej lub srebrnej taśmy na mundurach lub liberiach;

galop /ˈɡalɔp/ (n)
galop
  (jeździectwo, jeździecki) szybki, trzytaktowy chód konia;

galwanometr (n)
galvanometer
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru słabego prądu elektrycznego

gama /ˈɡãma/ (n)
gamma
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odpowiedni szereg dźwięków ze skali muzycznej, zaczynający się od dowolnego dźwięku;

gambijski /ɡãmˈbʲijsʲci/ (adj)
Gambiaans
  odnoszący się do Gambii, państwa w Afryce

gambit /ˈɡãmbʲit/ (n)
gambiet
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie, w którym poświęca się jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji;

gameta /ɡãˈmɛta/ (n)
gameet, geslachtscel
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego;

gamma /ˈɡãmːa/ (n)
Gamma
  nazwa trzeciej litery alfabetu greckiego, γ;

gandawski (adj)
Gents
  związany z Gandawą, dotyczący Gandawy

ganek /ˈɡãnɛk/ (n)
portiek
  przybudówka przed wejściem do budynku, składająca się z daszka wspartego na słupach i schodów

gapić się /ˈɡapʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
staren
  (potocznie, potoczny) uporczywie się przyglądać, wpatrywać się

garaż /ˈɡaraʃ/ (n)
garage
  wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;

garb /ɡarp/ (n)
bult
  (medycyna, medyczny) skrzywienie kręgosłupa polegające na jego zaokrągleniu;
bochel, bult
  (zoologia, zoologiczny) wypukłość na grzbiecie wielbłąda, wypełniona tłuszczem

garbarz /ˈɡarbaʃ/ (n)
looier
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik zajmujący się garbowaniem skór

garbowanie (n)
looien
  (rzeczownik odczasownikowy) od garbować

garbus /ˈɡarbus/ (n)
Kever
  (potocznie, potoczny) (motoryzacja) jeden z modeli samochodu marki Volkswagen

gardziel (n)
stemorgaan
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) odpowiednik gardła u zwierząt; rzadziej określenie ludzkiego gardła

gardzić /ˈɡarʲʥ̑iʨ̑/ (v)
minachten
  myśleć o kimś lub postępować z nim z pogardą

gardło /ˈɡardwɔ/ (n)
keel, keelgat
  (anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;

gardłowy (adj)
gutturaal
  (anatomia, anatomiczny) związany z gardłem, dotyczący gardła
  o dźwięku: chrapliwy lub niski

garig /ˈɡarʲik/ (n)
garrigue
  (ekologia, ekologiczny) (botanika, botaniczny) zimozielona formacja roślinna wtórna po wycięciu lasów, występująca w okolicach Morza Śródziemnego

garncarz /ˈɡarn̥ʦ̑aʃ/ (n)
pottenbakker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący garnki i inne naczynia ceramiczne

garnek /ˈɡarnɛk/ (n)
pot
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;

garnitur /ɡarʲˈɲitur/ (n)
kostuum
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;

garota /ɡaˈrɔta/ (n)
Garotte, Garrotte
  broń mająca postać cienkiego paska materiału lub linki do uchwycenia oburącz i zaciśnięcia na szyi ofiary;

garść /ɡarʲɕʨ̑/ (n)
handvol
  ilość mieszcząca się w garści (1.1)

gasić /ˈɡaɕiʨ̑/ (v)
doven
  o wapnie palonym: łączyć z wodą
  przerywać palenie

gastronomia /ˌɡastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
gastronomie
  działalność produkcyjno-usługowa, obejmująca prowadzenie restauracji, barów itp.

gatunek /gaˈtuŋki/ /ɡaˈtũnɛk/ (n)
soort
  (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;
  odmiana czegoś, typ, rodzaj

gaur /ɡawr/ (n)
gaur
  (zoologia, zoologiczny) Bos gaurus, gatunek dużego, ciemnego wołu występującego w południowej Azji;

gawial (n)
gaviaal
  (zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy;

gawron /ˈɡavrɔ̃n/ (n)
roek
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus Linnaeus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;

gay-friendly (adj)
homovriendelijk
  (środowiskowy) marketingowe: taki, który tworzy środowisko przyjazne dla LGBT;

gaz /ɡas/ (n)
gas
  (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
  (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna

gaz cieplarniany /ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
broeikasgas
  gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;

gaz musztardowy /ˈɡas ˌmuʃtarˈdɔvɨ/ (n)
mosterdgas
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) zwyczajowa nazwa iperytu siarkowego

gaz szlachetny /ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
edelgas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny ostatniej, 18 grupy układu okresowego;

gaz ziemny /ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
aardgas
  (geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;

gaza (n)
gaas
  (włókiennictwo) cienka i rzadka tkanina bawełniana

gazela /ɡaˈzɛla/ (n)
gazelle
  (zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;

gazeta /ɡaˈzɛta/ (n)
krant, dagblad
  drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;

gazociąg /ɡaˈzɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
gasleiding
  (technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu gazu;

gałka /ˈɡawka/ (n)
knop
  regulator danych funkcji w urządzeniach mechanicznych, elektrycznych i elektronicznych

gałka muszkatołowa /ˈɡawka ˌmuʃkatɔˈwɔva/ (n)
muskaat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jądro nasiona muszkatołowca korzennego używane jako przyprawa i w przemyśle farmaceutycznym;

gałka oczna (n)
oogappel
  (anatomia, anatomiczny) kulista część oka wypełniająca oczodół

gałąź /ˈɡawɔ̃w̃ɕ/ (n)
tak
  (botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu

gaśnica /ɡaɕˈɲiʦ̑a/ (n)
brandblusser
  (technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;

gdakać /ˈɡdakaʨ̑/ (v)
kakelen
  o kurze: wydawać głos

gdy /ɡdɨ/ (conjunction)
toen
  …rozpoczynający zdanie podrzędne określające czas zajścia czynności ze zdania głównego

gdy kota nie ma, myszy harcują /ˈɡdɨ ˈkɔta ˈɲɛ‿ma ˈmɨʃɨ xarˈʦ̑ujɔ̃w̃/ (proverb)
als de kat van huis is, dansen de muizen op tafel
  kiedy nie ma przez jakiś czas kontroli („kota”) nad podwładnymi lub podopiecznymi („myszami”), to następuje lekceważenie reguł, obowiązków itp.

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (interrogativePronoun)
waar
  służący do tworzenia pytań o lokalizację

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (pronoun)
waar
  …względny, zastępujący określenie miejsca
  gdzieś (miejsce nie określone bliżej)

gdzie indziej /ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
elders
  do innego miejsca
  w innym miejscu

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść /ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑/ (proverb)
er kunnen geen twee kapiteins zijn op een schip
  jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu

gdziekolwiek /ɟʥ̑ɛˈkɔlvʲjɛk/ (indefinitePronoun)
overal
  (wskazuje na) bliżej nieokreślone miejsce

gdzieś /ɟʥ̑ɛ̇ɕ/ (indefinitePronoun)
ergens
  w pewnym miejscu
  (potocznie, potoczny) używany do podkreślenia przybliżonego określania jakiejś wielkości

geek (n)
computerfreak
  (slangowo) człowiek, który dąży do pogłębiania swojej wiedzy i umiejętności w jakiejś dziedzinie (najczęściej informatyce oraz naukach ścisłych) w stopniu daleko wykraczającym poza zwykłe hobby;

gejsza /ˈɡɛjʃa/ (n)
geisha
  w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;

gejzer /ˈɡɛjzɛr/ (n)
geiser
  (geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą;

gekon /ˈɡɛkɔ̃n/ (n)
gekko
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach

geldryjski (adj)
Gelders
  związany z Geldrią, pochodzący z Geldrii

geminata /ˌɡɛ̃mʲĩˈnata/ (n)
geminaat
  (językoznawstwo, językoznawczy) podwojona spółgłoska w wyrazie

gen /ɡɛ̃n/ (n)
gen
  (biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;

gender (n)
gender
  (psychologia, psychologiczny) (gender studies) zespół zachowań, norm i wartości, które są przypisane przez kulturę do każdej z płci; szerzej: zbiór wzorów zachowań, wyobrażeń i oczekiwań społecznych, a także norm, które są związane z płcią biologiczną, wyznaczający funkcje pełnione przez jednostkę w społeczeństwie i kulturze wraz ze statusem tej jednostki i przysługującymi jej prawami;

genealogia (n)
genealogie
  geneza rodu uwzględniająca następstwo pokoleń i koligacje

genealogiczny (adj)
genealogisch
  związany z genealogią

generacja (n)
generatie
  ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku

generał /ɡɛ̃ˈnɛraw/ (n)
generaal
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;

genetyczny /ˌɡɛ̃nɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
genetisch
  (biologia, biologiczny) dotyczący genetyki, związany z genetyką

genetyka /ɡɛ̃ˈnɛtɨka/ (n)
erfelijkheidsleer
  dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;

genewski /ɡɛ̃ˈnɛfsʲci/ (adj)
Geneefs
  dotyczący Genewy, związany z Genewą

geniusz /ˈɡɛ̃ɲjuʃ/ (n)
genie
  osoba wybitna, o nieprzeciętnych zdolnościach
  czyjeś nieprzeciętne zdolności, umiejętności, czyjś wybitny talent

genom /ˈɡɛ̃nɔ̃m/ (n)
genoom
  (biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów;

gentryfikacja /ˌɡɛ̃ntrɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
gentrificatie
  (architektura, architektoniczny) proces renowacji miasta

geocentryczny (adj)
geocentrisch
  (astronomia, astronomiczny) używający Ziemi jako punktu odniesienia

geodeta /ˌɡɛɔˈdɛta/ (n)
geodeet
  osoba zajmująca się geodezją

geodezja /ˌɡɛɔˈdɛzʲja/ (n)
geodesie, landmeetkunde
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi;

geofizyczny (adj)
geofysisch
  dotyczący geofizyki

geofizyka (n)
geofysica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca procesy i zjawiska fizyczne zachodzące kiedykolwiek we wszystkich geosferach kuli ziemskiej

geoglif (n)
geoglief
  (sztuka) dużych rozmiarów wzór utworzony przez ludzi na powierzchni ziemi poprzez usypanie ze skał, ziemi lub innych trwałych elementów krajobrazu;

geograf /ɡɛˈɔɡraf/ (n)
geograaf
  osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii

geografia /ˌɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
geografie, aardrijkskunde
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;

geograficzny /ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
aardrijkskundig, geografisch
  związany z geografią, odnoszący się do geografii

geolog /ɡɛˈɔlɔk/ (n)
geoloog
  (edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalista w dziedzinie geologii

geologia /ˌɡɛɔˈlɔɟja/ (n)
geologie, aardkunde
  nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;

geologiczny /ˌɡɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
geologisch
  związany z geologią

geometria /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
geometrie, meetkunde
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
  (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;

geomorfologia /ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
geomorfologie
  (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;

geopolityka (n)
geopolitiek
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne

gepard /ˈɡɛpart/ (n)
cheeta, jachtluipaard
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;

geriatria /ɡɛrʲˈjatrʲja/ (n)
geriatrie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;

german /ˈɡɛrmãn/ (n)
germanium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;

germanistyka (n)
germanistiek
  (edukacja, edukacyjny) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą niemiecką i językiem niemieckim

germanizm /ɡɛrˈmãɲism̥/ (n)
germanisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka niemieckiego;

germański /ɡɛrˈmãj̃sʲci/ (adj)
Germaans
  dotyczący Germanów lub Germanii

germinal (n)
germinal
  nazwa siódmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

gest /ɡɛst/ (n)
gebaar, handgebaar
  ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi

getto /ˈɡɛtːɔ/ (n)
getto
  (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej

gibon /ˈɟibɔ̃n/ (n)
gibbon
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona

giez /ɟɛs/ (n)
luis in de pels
  (zoologia, zoologiczny) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie;

giełda /ˈɟɛwda/ (n)
beurs
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;

gig /ɟik/ (n)
giek
  (historia, historyczny, historycznie) jednokonny powozik dwukołowy
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (morski) wąska, szybka łódź wiosłowa o ściętej rufie

gigabajt (n)
gigabyte
  (informatyka, informatyczny) jednostka ilości informacji: zapisywanej, przetwarzanej lub przesyłanej; również jednostka pojemności pamięci operacyjnej komputera i nośników danych;

gigantomania (n)
gigantomanie
  mania budowania rzeczy gigantycznych, ponad potrzeby

gil /ɟil/ (n)
goudvink
  (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczaków;
vinkduif
  (ornitologia, ornitologiczny) jedna z ras gołębia o czerwonym upierzeniu, pochodząca z Albanii;

gilotyna /ˌɟilɔˈtɨ̃na/ (n)
guillotine
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy;

gimnastyka /ɟĩmˈnastɨka/ (n)
gymnastiek
  (sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną

ginekolog /ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/ (n)
gynaecoloog
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii

ginekologia /ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja/ (n)
gynaecologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;

ginekologiczny /ˌɟĩnɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
gynaecologisch
  (medycyna, medyczny) związany z ginekologią, dotyczący ginekologii

ginekomastia /ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja/ (n)
gynaecomastie
  (medycyna, medyczny) rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem

gips /ɟips/ (n)
gips
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy siarczanów, dwuwodny siarczan wapnia; także skała osadowa której głównym składnikiem jest dwuwodny siarczan wapnia, dodatkowo może ona zawierać anhydryt, iły, różne węglany;

gitara /ɟiˈtara/ (n)
gitaar
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;

gitara basowa (n)
basgitaar
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy szarpany, najczęściej elektryczny, z progami na gryfie, transponujący o oktawę w dół;

gitara elektryczna /ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na/ (n)
elektrische gitaar
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;

gitarzysta /ˌɟitaˈʒɨsta/ (n)
gitarist, gitaarspeler
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze

glacjologia /ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
glaciologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;

gladiator /ɡlaˈdʲjatɔr/ (n)
gladiator
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami;

glaukofan (n)
glaucofaan
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli;

glin /ɡlʲĩn/ (n)
aluminium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13;

glina /ˈɡlʲĩna/ (n)
klei
  (geologia, geologiczny) skała osadowa i materiał ceramiczny;

gliniany /ɡlʲĩˈɲãnɨ/ (adj)
kleien
  sformowany, ulepiony z gliny

gliniasty (adj)
kleiachtig
  przypominający glinę (np. zwartością, kolorem)
  zawierający dużo gliny

glinobitka (n)
adobe
  (budownictwo) cegła z niewypalonej gliny, często z domieszką, żwiru, piasku lub słomy

globalizacja /ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
mondialisering, globalisering
  proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;

globalna wioska (n)
mondiaal dorp
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) glob ziemski jako wspólne miejsce zamieszkania dzięki mediom elektronicznym;

globalne ocieplenie /ɡlɔˈbalnɛ ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ/ (n)
klimaatopwarming
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższenia średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów;

globalny /ɡlɔˈbalnɨ/ (adj)
globaal
  ogólnoświatowy, obejmujący cały świat

globus /ˈɡlɔbus/ (n)
wereldbol
  kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;

glosariusz (n)
glossarium
  słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy

glosolalia (n)
glossolalie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (ezoteryka) rzekomy dar (np. od boga, szatana, istot pozaziemskich) mówienia językami, których się nie zna, zwykle w chwilach ekstazy religijnej;

glukoza (n)
glucose, druivensuiker
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;

glutaminian sodu (n)
mononatriumglutamaat
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) organiczny związek chemiczny, sól sodowa kwasu glutaminowego, biały proszek dodawany do potraw i konserw w celu uwydatnienia ich właściwości smakowych i zapachowych

gluten /ˈɡlutɛ̃n/ (n)
gluten
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina białek roślinnych, gluteniny i gliadyny, występująca w ziarnach niektórych zbóż;

gmach /ɡmax/ (n)
gebouw
  okazały budynek w którym znajduje się zwykle ważna instytucja

gmina /ˈɡmʲĩna/ (n)
gemeente
  (administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;

gnać /ɡnaʨ̑/ (v)
drijven
  popędzać, zaganiać dokądś zwierzęta, rzadziej ludzi

gnejs /ɡnɛjs/ (n)
gneis
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;

gniazdo /ˈɟɲazdɔ/ (n)
stopcontact
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjnie przystosowany do łączenia urządzeń sieci elektrycznej, telefonicznej itp.;
nest
  (zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;

gnida /ˈɟɲida/ (n)
neet
  jajo wszy;

gniew /ɟɲɛf/ (n)
woede
  uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;

gnić /ɟɲiʨ̑/ (v)
rotten
  ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów

gnomon /ˈɡnɔ̃mɔ̃n/ (n)
gnomon
  prosty zegar słoneczny

gnostycyzm (n)
gnosticisme
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) synkretyczny nurt filozoficzno-religijny wczesnego chrześcijaństwa głoszący dualistyczą koncepcję świata, który łączył elementy religii chrześcijańskiej, filozofii hellenistycznej i z religii pogańskich Azji Mniejszej, Babilonu, Egiptu, Grecji i Syrii oraz motywy z astrologii i judaizmu;

gnu /ɡnu/ (n)
gnoe
  (zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;

gnój /ɡnuj/ (n)
mest
  (rolnictwo, rolniczy) nawóz zwierzęcy; stałe i płynne odchody zwierzęce, zmieszane ze ściółką, używane do nawożenia gleby;

go /ɡɔ/ (n)
go
  (sport, sportowy) rodzaj gry planszowej;

goblin /ˈɡɔblʲĩn/ (n)
aardmannetje
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) człekokształtne brzydkie stworzenie, pełen złośliwości bohater ludowych opowieści;

gocki (adj)
Gothisch
  związany z Gotami, dotyczący Gotów

gocki (n)
Gothisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język wschodniogermański, używany przez germańskie plemię Gotów;

godność /ˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
waardigheid
  poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;

godny /ˈɡɔdnɨ/ (adj)
waardig
  wart, zacny

godzina /ɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
uur
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
  jedna z 24 chwil podczas doby oddzielonych od siebie co godzinę (1.1), począwszy od północy
  (edukacja, edukacyjny) (uczniowskie) (zobacz) godzina lekcyjna

godzina policyjna /ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna/ (n)
spertijd, avondklok
  pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;

godziny szczytu (n)
spits
  (ekonomia, ekonomiczny) (telekomunikacja) okres największego obciążenia sieci np. elektrycznej, telekomunikacyjnej, sieci dróg

godzić /ˈɡɔʥ̑iʨ̑/ (v)
zich verzoenen
  zgadzać się z czymś

godło /ˈɡɔdwɔ/ (n)
embleem
  (heraldyka, heraldyczny) wizerunek przedstawiony na tarczy herbowej;
wapen, wapenschild
  graficzny symbol państwa

gofr /ɡɔfr̥/ (n)
wafel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wafel z ciasta naleśnikowego spożywany na ciepło, często z dodatkami;

gofrownica /ˌɡɔfrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
wafelijzer
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) maszynka do pieczenia gofrów

gol /ɡɔl/ (n)
doel, doelpunt, goal
  (sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób

golarka /ɡɔˈlarka/ (n)
scheerapparaat
  (elektryczność) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) urządzenie elektryczne służące do golenia;

goleń /ˈɡɔlɛ̃ɲ/ (n)
scheen
  (anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą;

golf /ɡɔlf/ (n)
golf
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki;

golić /ˈɡɔlʲiʨ̑/ (v)
scheren
  usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze

gondola /ɡɔ̃nˈdɔla/ (n)
gondel
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;
  (lotnictwo, lotniczy) kosz balonu lub sterowca

gonfalon (n)
gonfalon
  zdobiona chorągiew noszona w orszaku lub procesji

gong /ɡɔ̃ŋk/ (n)
gong
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu;

goniec /ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
loper
  (szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos;

gont (n)
schalie
  (budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych;

googlować /ɡuɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
googelen
  (potocznie, potoczny) wyszukiwać w Internecie za pomocą wyszukiwarki Google

gorczyca /ɡɔrˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
mosterd
  (botanika, botaniczny) Sinapis L., roślina z rodziny kapustowatych;
  (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno gorczycy (1.1) do spożycia lub na siew

gorset /ˈɡɔrsɛt/ (n)
korset
  część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;

goryczka wiosenna (n)
lentegentiaan, voorjaarsgentiaan
  (botanika, botaniczny) Gentiana verna L., gatunek rośliny z rodziny goryczkowatych;

goryl /ˈɡɔrɨl/ (n)
gorilla
  (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;
  (potocznie, potoczny) osobisty ochroniarz, szczególnie jeśli wysoki i mocno zbudowany

gorzelnia /ɡɔˈʒɛlʲɲa/ (n)
distilleerderij
  zakład wytwarzający alkohol etylowy metodą fermentacyjną, na ogół z surowców skrobiowych;

gorzki /ˈɡɔʃʲci/ (adj)
bitter
  taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który jest smutny, bolesny, nieprzyjemny

gorący /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
warm
  (przenośnie, przenośnia) serdeczny
heet
  bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie

gorączka /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
koorts
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) stan uniesienia emocjonalnego
koorts, verhoging, temperatuur
  (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;

gorączka Lassa (n)
Lassakoorts
  (medycyna, medyczny) ostra wirusowa gorączka krwotoczna, występująca w państwach zachodniej Afryki i powodująca wiele przypadków śmierci;

gorączka złota /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta/ (idiom)
goudkoorts
  nagły pęd do poszukiwania złota

gospodarka /ˌɡɔspɔˈdarka/ (n)
economie
  całokształt działalności gospodarczej

gospodarstwo /ˌɡɔspɔˈdarstfɔ/ (n)
huishouden
  inwentarz domowy, mienie, sprzęty znajdujące się w domu
  ogół spraw związanych z rodziną, domem
boerderij
  posiadłość wiejska o charakterze rolniczym obejmująca grunty i zabudowania; także jednostka produkcyjna specjalizująca się w rolnictwie

gospodarstwo domowe (n)
gezin
  (ekonomia, ekonomiczny) wszelkie czynności i przedmioty składające się na prowadzenie domu

gospodarz /ɡɔsˈpɔdaʃ/ (n)
gastheer
  (biologia, biologiczny) organizm żywy, na którym żyje pasożyt;
  osoba przyjmująca gości

gospodyni domowa /ˌɡɔspɔˈdɨ̃ɲi dɔ̃ˈmɔva/ (n)
huisvrouw
  kobieta, która zajmuje się własnym domem i opieką nad dziećmi

gotować /ɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
koken
  przyrządzać ciepłą potrawę
  (o wodzie, potrawie) osiągać temperaturę wrzenia
zich voorbereiden
  (przestarzałe, przestarzały) przygotowywać się do czegoś

gotowy /ɡɔˈtɔvɨ/ (adj)
klaar
  skończony, wykonany

gotówka /ɡɔˈtufka/ (n)
contant geld
  pieniądze w postaci banknotów lub monet

gołoledź /ɡɔˈwɔlɛʨ̑/ (n)
ijzel
  (meteorologia, meteorologiczny) cienka, śliska powłoka tworząca się na powierzchni gruntu, drzew i innych przedmiotów wskutek zamarzania opadów (mżawki lub deszczu);

gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (n)
duif
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;

gołąb skalny (n)
postduif
  (ornitologia, ornitologiczny) Columba livia, gatunek powszechnego, średniej wielkości ptaka z rodziny gołębiowatych

gołąbek /ɡɔˈwɔ̃mbɛk/ (n)
koolrollade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie z ryżu i mielonego mięsa zawiniętego w liście kapusty;

gołębnik /ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik/ (n)
duivenkot
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi

gościna (n)
bezoek
  wizyta, odwiedziny połączone z poczęstunkiem

gościnność (n)
gastvrijheid
  szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom

gościnny /ɡɔɕˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
gastvrij
  chętnie przyjmujący kogoś u siebie, serdeczny i przyjazny dla gości

gość /ɡɔɕʨ̑/ (n)
gast
  osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.

goździk /ˈɡɔʑʥ̑ik/ (n)
anjer
  (botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;
kruidnagel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wysuszony pąk kwiatowy drzewa goździkowego, służący jako przyprawa;

gra /ɡra/ (n)
spel
  zabawa według ustalonych reguł;
  (sport, sportowy) mecz
  granie na instrumencie

gra słów /ˈɡra ˈswuf/ (n)
woordspeling
  budowanie zdań w oparciu o wieloznaczność lub homonimię wyrazów

grab /ɡrap/ (n)
haagbeuk
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;
  drewno grabu (1.1)

grabarz /ˈɡrabaʃ/ (n)
doodgraver, grafdelver
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;

grabie /ˈɡrabʲjɛ/ (n)
hark, riek
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;

grabić /ˈɡrabʲiʨ̑/ (v)
harken
  zgarniać grabiami siano, liście lub zżęte zboże, także wyrównywać powierzchnię ziemi

gracz /ɡraʧ̑/ (n)
speler
  uczestnik gry lub zawodów

grad /ɡrat/ (n)
hagel
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
  (przenośnie, przenośnia) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę

gradient /ˈɡradʲjɛ̃nt/ (n)
gradiënt
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) wektor o kierunku i zwrocie zgodnym z kierunkiem wzrostu funkcji i wartości proporcjonalnej do szybkości wzrostu;
  płynne przejście jednego koloru w drugi

gradobicie /ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
hagelbui
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu

graf /ɡraf/ (n)
graaf
  (matematyka, matematyczny) zbiór wierzchołków, połączonych krawędziami;

grafem (n)
grafeem
  najmniejsza, fundamentalna jednostka pisma;

graffiti /ɡrafˈfʲitʲi/ (n)
graffiti
  (sztuka) obrazy i rysunki artystyczne umieszczone w przestrzeni publicznej, najczęściej na murach, zwykle nielegalnie;

graficzny /ɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
grafisch
  (sztuka) dotyczący grafiki (sztuki)

grafit /ˈɡrafʲit/ (n)
grafiet
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;

grafologia /ˌɡrafɔˈlɔɟja/ (n)
grafologie
  badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;

grafologiczny (adj)
grafologisch
  związany z grafologią, dotyczący grafologii

grafomania (n)
grafomanie
  mania pisania książek, zwłaszcza autobiograficznych

grafoskop /ɡraˈfɔskɔp/ (n)
overheadprojector
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie projekcyjne służące do wyświetlania na ekranie grafiki lub tekstu umieszczonych na folii diapozytywowej (foliogramie);

gram /ɡrãm/ (n)
gram
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma;

gramatyczny /ˌɡrãmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
grammaticaal
  dotyczący gramatyki, związany z gramatyką
  zgodny z regułami gramatyki

gramatyk /ɡrãˈmatɨk/ (n)
grammaticus
  specjalista w dziedzinie gramatyki

gramatyka /ɡrãˈmatɨka/ (n)
grammatica, spraakkunst
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;

gramofon /ɡrãˈmɔfɔ̃n/ (n)
platenspeler
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych;

granat /ˈɡrãnat/ (n)
granaat
  (mineralogia, mineralogiczny) twardy przezroczysty minerał stosowany w jubilerstwie (jako kamień półszlachetny) lub jako materiał ścierny;
granaatappel
  (spożywczy) owoc granatowca

granatnik (n)
granaatwerper
  (wojskowość, wojskowy) broń palna mająca długą lufę, służąca do wystrzeliwania granatów;

granatowiec /ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
granaatappel
  (botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty;

granatowy /ˌɡrãnaˈtɔvɨ/ (adj)
donkerblauw, marineblauw
  mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;

grand /ɡrãnt/ (n)
grande
  tytuł szlachecki pochodzenia hiszpańskiego;

graniastosłup /ˌɡrãɲaˈstɔswup/ (n)
prisma
  (geometria) wielościan, którego wszystkie wierzchołki są położone na dwóch równoległych płaszczyznach i którego wszystkie krawędzie leżące poza tymi podstawami są do siebie równoległe;

granica /ɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
grens
  (administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;

graniczyć /ɡrãˈɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
grenzen aan
  mieć wspólną granicę, sąsiadować
  (w odniesieniu do uczuć, stanu fizycznego lub psychicznego) być bliskim, być podobnym, przypominać

granit /ˈɡrãɲit/ (n)
graniet
  (geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;

granola /ɡrãˈnɔla/ (n)
crunchy
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczone na chrupko płatki owsiane z dodatkiem suszonych owoców i orzechów, jadane z mlekiem lub jogurtem;

granulocyt (n)
granulocyt
  (biologia, biologiczny) leukocyt posiadający ziarnistości w cytoplazmie i segmentowane jądro komórkowe, biorący udział w reakcji odpornościowej organizmu;

grappa /ˈɡrapːa/ (n)
grappa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wódka z winogron (i ich pestek)

grasica (n)
thymus, zwezerik
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;

grasować /ɡraˈsɔvaʨ̑/ (v)
roven
  dokonywać napadów, gwałtów na określonym terenie

gratulacje (n)
gelukwens
  wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby

gratulować /ˌɡratuˈlɔvaʨ̑/ (v)
feliciteren
  składać wyrazy uznania

grawitacja /ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
gravitatie, zwaartekracht, aantrekkingskracht
  (fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;

grawitacyjny /ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
gravitationeel
  (fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji

grawiton (n)
graviton
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;

grać /ɡraʨ̑/ (v)
spelen
  brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp.
  o przedmiocie: wydawać dźwięki
  wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego
  być aktorem odtwarzającym jakąś postać w przedstawieniu lub filmie

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
Grieks
  związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków
  związany z Greckim Kościołem Prawosławnym

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
Grieks
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Greków i po części Cypryjczyków;

grejpfrut /ˈɡrɛjpfrut/ (n)
grapefruit, pompelmoes
  (botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;

grenlandzki /ɡrɛ̃nˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
Groenlands
  od Grenlandia

grobla /ˈɡrɔbla/ (n)
dijk
  wał ziemny zbudowany w celu spiętrzenia wody lub rozdzielenia stawów;

grobowiec /ɡrɔˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
tombe
  okazała budowla lub wydzielone, zazwyczaj ozdobione, miejsce w innej budowli, gdzie pochowany jest zmarły;

groch /ɡrɔx/ (n)
erwt
  (botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

groch cukrowy (n)
peul
  (botanika, botaniczny) odmiana grochu, która nie ma wyściółki pergaminowej w strąkach

grochówka /ɡrɔˈxufka/ (n)
erwtensoep
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa gotowana na bazie grochu, w Polsce tradycyjnie gęsta, z żółtego grochu, na wywarze mięsnym, z ziemniakami, wędzonką i majerankiem;

gromada gwiazd (n)
sterrenhoop
  (astronomia, astronomiczny) zgrupowanie gwiazd związanych wspólnym pochodzeniem;

gromadzić /ɡrɔ̃ˈmaʥ̑iʨ̑/ (v)
accumuleren
  składać, zbierać w jednym miejscu

gromnica /ɡrɔ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kaars
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świeca święcona w dzień Matki Boskiej Gromnicznej, 2 lutego, tradycyjnie zapalana przy umierających, zmarłych oraz podczas niektórych uroczystości kościelnych, jak też podczas burzy dla odwrócenia piorunów; ; (zobacz) też gromnica w Encyklopedii staropolskiej

gromowładny (adj)
bliksemslingerend
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) przydomek Zeusa

grono /ˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
tros
  (potocznie, potoczny) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce

gronostaj /ɡrɔ̃ˈnɔstaj/ (n)
hermelijn
  (zoologia, zoologiczny) Mustela erminea Linnaeus, niewielki drapieżny ssak z rodziny łasicowatych;

gros /ɡrɔ/ /ɡrɔs/ (n)
gros
  (przestarzałe, przestarzały) dwanaście tuzinów; 144 sztuki;

grosz /ɡrɔʃ/ (n)
groot
  (jednostka monetarna) jednostka monetarna w Polsce, obecnie setna część złotego;

groszek /ˈɡrɔʃɛk/ (n)
erwt
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zielone nasiona grochu; także potrawa z tych nasion

grot /ɡrɔt/ (n)
grootzeil
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najważniejszy żagiel na dowolnej jednostce pływającej o napędzie żaglowym;

grota /ˈɡrɔta/ (n)
grot
  (geologia, geologiczny) naturalne zagłębienie w skale, zwykle niezbyt głębokie;

groteskowy /ˌɡrɔtɛˈskɔvɨ/ (adj)
grotesk
  podobny do groteski; taki, jak groteska – karykaturalny, śmieszny

grotmaszt (n)
grote mast
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) główny maszt statku żaglowego;

groźba /ˈɡrɔʑba/ (n)
dreiging
  zagrożenie; coś, co zagraża
dreigement
  zapowiedź kary, zemsty, niebezpieczeństwa itd.

groźny /ˈɡrɔʑnɨ/ (adj)
gevaarlijk
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo dla czyjegoś zdrowia, zagraża bezpieczeństwu

grubodziób /ɡruˈbɔʥ̑up/ (n)
appelvink
  (ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;

grubość (n)
dikte
  wymiar w krótszej osi

gruby /ˈɡrubɨ/ (adj)
dik
  mający dużą grubość, średnicę
dik, vet
  otyły

gruchot (n)
wrak
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) zniszczony, zużyty, stary przedmiot, np. pojazd

gruczolak /ɡruˈʧ̑ɔlak/ (n)
adenoom
  (medycyna, medyczny) nowotwór niezłośliwy tkanek gruczołowych;

gruczolakorak (n)
adenocarcinoom
  (medycyna, medyczny) gruczołowata forma nowotworu

gruczoł /ˈɡruʧ̑ɔw/ (n)
klier
  (anatomia, anatomiczny) narząd wydzielający potrzebne dla organizmu substancje;

gruczoł mlekowy (n)
melkklier
  (anatomia, anatomiczny) zazwyczaj parzyste gruczoły charakterystyczne dla gromady ssaków, wydzielające mleko, które jest pokarmem dla młodych;

grudzień /ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
december
  dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

grunge (n)
grunge
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ostry, dynamiczny podgatunek rocka alternatywnego z mocno zniekształconym, „brudnym” brzmieniem gitar, zapoczątkowany w latach 80. XX w.;

grupa /ˈɡrupa/ (n)
groep
  (chemia, chemiczny) kolumna układu okresowego
  zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze
  zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie

grupa docelowa (n)
doelgroep
  (ekonomia, ekonomiczny) (publikatory) grupa osób, do której zasadniczo skierowany jest komunikat, reklama lub produkt;

grupa funkcyjna (n)
functionele groep
  (chemia, chemiczny) ugrupowanie atomów występujące w cząsteczce związku organicznego, decydujące o podstawowych własnościach chemicznych związku;

grupa krwi (n)
bloedgroep
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych

grusza /ˈɡruʃa/ (n)
perenboom
  (botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;

gruszka /ˈɡruʃka/ (n)
peer
  (spożywczy) owoc gruszy;

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (adj)
Georgisch
  dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (n)
Georgisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Gruzji;

gruźlica /ɡruʑˈlʲiʦ̑a/ (n)
tuberculose, tering
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;

gruźliczy (adj)
tuberculeus
  (medycyna, medyczny) związany z gruźlicą, dotyczący gruźlicy

gryf /ɡrɨf/ (n)
griffioen
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;

gryka /ˈɡrɨka/ (n)
boekweit
  (botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną;

grymas /ˈɡrɨ̃mas/ (n)
grimas
  wykrzywienie twarzy

grypa /ˈɡrɨpa/ (n)
griep
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;

gryzoń /ˈɡrɨzɔ̃ɲ/ (n)
knaagdier
  ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;

gryźć /ɡrɨɕʨ̑/ (v)
bijten
  zatapiać w czymś zęby

grzaniec (n)
gloeiwijn
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grzane wino, często z przyprawami

grzałka /ˈɡʒawka/ (n)
dompelaar
  zanurzane w wodzie, proste kuchenne urządzenie elektryczne do przygotowywania wrzątku

grzbiet /ɡʒbʲjɛt/ (n)
bergkam
  część łańcucha górskiego
rug
  górna lub tylna część podłużnej rzeczy

grzebień /ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
kam
  (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;

grzech /ɡʒɛx/ (n)
zonde
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;

grzechotać (v)
ratelen
  wydawać z siebie grzechot

grzechotka /ɡʒɛˈxɔtka/ (n)
rammelaar
  rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu

grzechotnik /ɡʒɛˈxɔtʲɲik/ (n)
ratelslang
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;

grzeczność /ˈɡʒɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
beleefdheid
  uprzejmy sposób zachowania

grzeczny /ˈɡʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
beleefd, braaf, aardig
  o dziecku: taki, który jest posłuszny, spokojny, miły, dobry
beleefd, aardig, braaf
  taki, który jest dobrze wychowany, jest uprzejmy, układny; taki, który jest dowodem dobrego wychowania, uprzejmości

grzejnik (n)
radiator
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do ogrzewania pomieszczeń

grzesznica /ɡʒɛʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
zondares
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grzeszna osoba płci żeńskiej

grzesznik /ˈɡʒɛʃʲɲik/ (n)
zondaar
  ktoś, kto grzeszy

grzeszny /ˈɡʒɛʃnɨ/ (adj)
zondig
  popełniający grzechy; taki, który czyni rzeczy złe, niewłaściwe, niedobre, niemoralne

grzeszyć /ˈɡʒɛʃɨʨ̑/ (v)
zondigen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny

grzmieć (v)
donderen
  o niebie, zazwyczaj w czasie burzy: wydawać grzmot
bulderen
  mówić głośno i dobitnie
donderen
  wydawać głośne, niskie dźwięki niczym grzmot

grzyb /ɡʒɨp/ /ˈɡʒɨbɨ/ (n)
zwam
  (mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
champignon, zwam
  (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu
zwam, champignon
  owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor

grzybica (n)
mycose
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna wywoływana przez mikroskopijne grzyby;

grzybobójczy /ˌɡʒɨbɔˈbujʧ̑ɨ/ (adj)
schimmeldodend
  taki, który zabija grzyby i zapobiega ich rozwojowi oraz pojawieniu się

grzywa /ˈɡʒɨva/ (n)
maan
  (zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi

grzywka /ˈɡʒɨfka/ (n)
froefroe
  (fryzyjski) włosy przycięte tak, że spadają na czoło

grzywna (n)
bekeuring
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne

grząski (adj)
drassig, zompig
  o gruncie: taki, w którym się zapada, grzęźnie

grzęda /ˈɡʒɛ̃nda/ (n)
bed
  wydzielony pas ziemi uprawnej w ogrodzie

grób /ɡrup/ (n)
graf
  przykryty dół, gdzie jest pochowany zmarły;

guacamole (n)
guacamole
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykański sos przyrządzany na bazie awokado;

guano /ɡuˈ<sup>w</sup>ãnɔ/ /ˈɡwãnɔ/ (n)
guano
  (rolnictwo, rolniczy) suche odchody ptaków morskich lub nietoperzy, stosowane jako nawóz;

gubernator /ˌɡubɛrˈnatɔr/ (n)
gouverneur
  (administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;

gubernatorski (adj)
gouverneurs
  odnoszący się do gubernatora, związany z gubernatorem

gubernia (n)
goebernija
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach okupowanych;

gulasz (n)
goelasj
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj mięsnego ragoût;

guma /ˈɡũma/ (n)
rubber
  rodzaj rozciągliwego tworzywa;

guma do żucia (n)
kauwgom
  (spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;

gumka /ˈɡũmka/ (n)
gom, gum
  (edukacja, edukacyjny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;

guru /ˈɡuru/ (n)
goeroe
  (przenośnie, przenośnia) osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu;

guz /ɡus/ (n)
buil
  zgrubienie pochodzenia naturalnego lub wywołane uderzeniem

guziec /ˈɡuʑɛʦ̑/ (n)
knobbelzwijn
  (zoologia, zoologiczny) Phacochoerus F. Cuvier, przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;

guzik /ˈɡuʑik/ (n)
knoop
  (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;
  (potocznie, potoczny) włącznik, przycisk

gułag /ˈɡuwak/ (n)
goelag
  system obozów pracy przymusowej w ZSRR;

gwarancja /ɡvaˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
garantie
  poręczenie, rękojmia, zapewnienie o czymś

gwardian (n)
gardiaan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony niektórych męskich domów zakonnych;

gwasz (n)
gouache
  (sztuka) kryjąca farba wodna z domieszką kredy, bieli cynkowej lub bieli ołowianej oraz gumą arabską jako spoiwem;
  (sztuka) praca malarska w technice gwaszu (1.2)
  (sztuka) technika malarska wykorzystująca gwasz (1.1)

gwałciciel /ɡvawʲˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
verkrachter
  osoba dopuszczająca się gwałtu

gwałcić /ˈɡvawʲʨ̑iʨ̑/ (v)
verkrachten
  zmuszać do stosunku płciowego
  (książkowy) naruszać siłą zasady lub normy

gwałt /ɡvawt/ (n)
verkrachting
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;

gwałtowny /ɡvawˈtɔvnɨ/ (adj)
gewelddadig
  nagły, szybki
  o człowieku impulsywny, porywczy, burzliwy, żywiołowy, wybuchowy

gwiazda /ˈɡvʲjazda/ (n)
ster
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;
  sławna osobistość w danym środowisku

gwiazda Dawida (n)
Davidsster
  (żydowski) symbol w postaci sześcioramiennej gwiazdy, utworzonej przez dwa zachodzące na siebie trójkąty równoboczne, będący m.in. godłem Izraela;

gwiazdozbiór /ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/ (n)
sterrenbeeld
  (astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;

gwint (n)
schroefdraad
  (technologia, technika, techniczny) wyżłobienie w kształcie spirali na bocznej ściance śruby, wkrętu, żarówki itp. lub wewnętrznej ściance nakrętek

gwintownik /ɡvʲĩnˈtɔvʲɲik/ (n)
draadtap
  narzędzie skrawające wieloostrzowe, służące do nacinania gwintów wewnętrznych;

gwizd (n)
fluittoon
  wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór

gwizdać /ˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
fluiten
  wydawać z siebie gwizd, gwizdanie

gwizdek /ˈɡvʲizdɛk/ (n)
fluitje
  nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;

gwóźdź /ɡvuɕʨ̑/ (n)
hoogtepunt
  (przenośnie, przenośnia) najważniejsza część czegoś
nagel, spijker
  podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;

gzyms /ɡzɨ̃ms/ (n)
deklijst
  (architektura, architektoniczny) pozioma, zwykle profilowana listwa wystająca przed lico muru, która chromi elewację budynku przed ściekającą wodą deszczową;

góra /ˈɡura/ (n)
berg, gebergte
  (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;
berg
  (potocznie, potoczny) duża sterta czegoś

góra lodowa /ˈɡura lɔˈdɔva/ (n)
ijsberg
  olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;

góralek (n)
klipdas
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych

górnictwo (n)
mijnbouw
  dział przemysłu zajmujący się wydobywaniem z ziemi kopalin użytecznych i jej przygotowania do zastosowania w różnych dziedzinach przemysłu;

górnik /ˈɡurʲɲik/ (n)
mijnwerker
  pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin

górnołużycki /ˌɡurnɔwuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
Oppersorbisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język górnołużycki (1.1);

górzysty /ɡuˈʒɨstɨ/ (adj)
bergachtig
  pełen gór, wzniesień, pokryty górami

gówno /ˈɡuvnɔ/ (n)
poep, schijt
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego
  (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał

gąbka /ˈɡɔ̃mpka/ (n)
spons
  (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;
  najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;

gągoł /ˈɡɔ̃ŋɡɔw/ (n)
brilduiker
  (ornitologia, ornitologiczny) gniazdujący w dziuplach gatunek kaczki;

gągołek (n)
buffelkopeend
  (ornitologia, ornitologiczny) Bucephala albeola, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych zamieszkujący kontynent amerykański;

gąsienica /ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
rups
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;

gąsior /ˈɡɔ̃w̃ɕɔr/ (n)
ganzerik
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi

gąsię /ˈɡɔ̃w̃ɕɛ/ (n)
ganzenkuiken
  (zoologia, zoologiczny) pisklę gęsi

gęba /ˈɡɛ̃mba/ (n)
klep
  (potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) usta

gęgawa /ɡɛ̃ŋˈɡava/ (n)
grauwe gans
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser anser, pospolity gatunek gęsi, gniazdujący również w Polsce, przodek gęsi domowej;

gęgać /ˈɡɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
snateren
  o gęsiach: wydawać głos

gęsia skórka /ˈɡɛ̃w̃ɕa ˈskurka/ (n)
kippenvel
  (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) fizjologiczna reakcja skóry na zimno lub emocje objawiająca się wyprostowaniem włosków;

gęstość /ˈɡɛ̃w̃stɔɕʨ̑/ (n)
dichtheid
  cecha gęstych substancji

gęstość zaludnienia /ˈɡɛ̃w̃stɔʑʥ̑ ˌzaludʲˈɲɛ̇̃ɲa/
bevolkingsdichtheid
  (statystyka, statystyczny) miara przyporządkowująca populację do powierzchni, podawana zazwyczaj w liczbie osób na km²;

gęsty /ˈɡɛ̃w̃stɨ/ (adj)
dik
  (o włosach lub sierści) bujny
  taki, który składa się z wielu części (cząstek), umieszczonych blisko siebie

gęś /ɡɛ̃j̃ɕ/ /ɡɛ̃w̃ɕ/ /ɡɛ̃ɕ/ (n)
gans
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa gęsi (1.2), rzadziej gęsi (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona

gęś białoczelna /ˈɡɛ̃w̃ʑ ˌbʲjawɔˈʧ̑ɛlna/ (n)
kolgans
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser albifrons, gatunek gęsi;

gęś krótkodzioba /ˈɡɛ̃w̃ɕ ˌkrutkɔˈʥ̑ɔba/ (n)
kleine rietgans
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser brachyrhynchus, gatunek gęsi;

gęś mała /ˈɡɛ̃w̃ɕ ˈmawa/ (n)
dwerggans
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser erythropus, gatunek gęsi;

gęś zbożowa /ˈɡɛ̃w̃ʑ zbɔˈʒɔva/ (n)
rietgans
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser fabalis, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

gładki /ˈɡwatʲci/ (adj)
glad
  mający powierzchnię bez nierówności, chropowatości

gładkość /ˈɡwatkɔɕʨ̑/ (n)
gladheid
  cecha tego, co jest gładkie

gładzica /ɡwaˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
schol
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pleuronectes platessa, flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego;

głagolica /ˌɡwaɡɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
Glagolitisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) najstarszy alfabet słowiański;

głaskać /ˈɡwaskaʨ̑/ (v)
aaien, strelen
  łagodnie przesuwać dłonią po jakiejś powierzchni

głasnost /ˈɡwasnɔst/ (n)
glasnost
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa;

głaz /ɡwas/ (n)
kei
  (geologia, geologiczny) fragment skały o średnicy większej niż 20 cm, obtoczony wskutek transportu i erozji;

głodny /ˈɡwɔdnɨ/ (adj)
hongerig
  czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny

głos /ɡwɔs/ (n)
stem
  dźwięk wydawany przez istoty żyjące
  decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
  zdanie, osąd, opinia
  zdolność wydawania dźwięku (1.1)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym
  prawo / pozwolenie przemawiania

głosowanie /ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
stemming
  wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś

głosować /ɡwɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
stemmen
  oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania

głowa /ˈɡwɔva/ (n)
hoofd, kop
  (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;
  (przenośnie, przenośnia) jedna osoba lub zwierzę jako jednostka
hoofd
  (przenośnie, przenośnia) osoba przewodnicząca czemuś

głowa państwa (n)
staatshoofd
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba sprawująca najwyższą władzę w kraju

głowa rodziny /ˈɡwɔva rɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
heer des huizes
  (przenośnie, przenośnia) osoba, na której spoczywa główna odpowiedzialność za utrzymanie rodziny; osoba, która podejmuje ważne decyzje w danej rodzinie

głowica /ɡwɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
springkop
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wybuchowy z zapalnikiem przenoszony przez rakietę;

głowienka /ɡwɔˈvʲjɛ̃nka/ (n)
tafeleend
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący;

głowonóg (n)
inktvis
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel gromady morskich mięczaków;

głośnik /ˈɡwɔɕɲik/ (n)
luidspreker
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;

głośny /ˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
luid, hard
  taki, który jest dobrze słyszalny

głuchoniemy /ˌɡwuxɔ̃ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
doofstom
  niesłyszący i jednocześnie nieumiejący mówić

głuchota /ɡwuˈxɔta/ (n)
doofheid
  utrata zdolności słyszenia;

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (adj)
doof, dove
  niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu

głuchy jak pień /ˈɡwuxɨ ˈjak ˈpʲjɛ̇̃ɲ/ (adj)
potdoof
  (przenośnie, przenośnia) całkowicie głuchy, głuchy kompletnie

głupi /ˈɡwupʲi/ (adj)
dom
  bez głębszego znaczenia, pozbawiony sensu
  naiwny, łatwowierny, dający się wykorzystywać
dom, stom
  niemądry, ograniczony intelektualnie

głupi jak but /ˈɡwupʲi ˈjaɡ ˈbut/ (adj)
plank voor het hoofd
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) bardzo, beznadziejnie głupi

głupiec /ˈɡwupʲjɛʦ̑/ (n)
dwaas
  osoba dokonująca nierozsądnych wyborów, niemądra, naiwna i bezmyślna

głupota /ɡwuˈpɔta/ (n)
domheid
  niedostatek rozumu przejawiający się brakiem bystrości, nieumiejętnością rozpoznawania istoty rzeczy, związków przyczynowo-skutkowych, przewidywania i kojarzenia

głuptak /ˈɡwuptak/ (n)
jan-van-gent
  (ornitologia, ornitologiczny) Morus bassanus, głuptak zwyczajny, duży ptak morski z rzędu pełnopłetwych;

głuszec /ˈɡwuʃɛʦ̑/ (n)
auerhoen
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;

głuszek /ˈɡwuʃɛk/ (n)
grijze gors
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza cia, ptak z rodziny trznadlowatych;

głód /ɡwut/ (n)
honger, trek
  (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;

głóg /ɡwuk/ (n)
meidoorn, haagdoorn
  (botanika, botaniczny) Crataegus L., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach;

główny /ˈɡwuvnɨ/ (adj)
hoofd-
  taki, który pełni najważniejszą rolę, jest najistotniejszy

główszczyzna /ɡwufˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
bloedgeld
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniędzy należna rodzinie lub panu feudalnemu za głowę zabitego

głęboki /ɡwɛ̃mˈbɔci/ (adj)
diep
  charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie ma banalnego, powierzchownego znaczenia; jest dociekliwy, zawierający istotę omawianego problemu
  mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia

głęboko /ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/ (adv)
diep
  daleko w głębi

głębokość /ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑/ (n)
diepte
  odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza

gżel /ɡʒɛl/ (n)
Gzhelien
  (geologia, geologiczny) ostatni, najmłodszy wiek pensylwanu (późnego karbonu), trwający 303,9 – 299 milionów lat temu;

habanera /ˌxabãˈnɛra/ (n)
Habanera
  (choreografia, choreograficzny) taniec kubański spopularyzowany w XIX wieku
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do habanery (1.1) lub w jej rytmie

habilitacja (n)
habilitatie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (urzędowy) procedura pozwalająca na uzyskanie stopnia naukowego wyższego niż stopień doktora; po jego zdobyciu można się ubiegać o tytuł profesora;

habit /ˈxabʲit/ (n)
pij, habijt
  ubiór zakonny;

habituacja /ˌxabʲituˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
gewenning
  (fizjologia, fizjologiczny) stopniowe zanikanie reakcji na powtarzający się lub trwający bodziec;

habsburski (adj)
Habsburgese
  związany z Habsburgami, dotyczący dynastii Habsburgów

hacjenda (n)
haciënda
  (rolnictwo, rolniczy) duże gospodarstwo rolne w Hiszpanii lub skolonizowanych niegdyś przez nią krajach Ameryki Łacińskiej;

hackathon (n)
hackathon
  (informatyka, informatyczny) wydarzenie (zwykle rodzaj konkursu), podczas którego programiści stają przed zadaniem rozwiązania określonego problemu, zwykle związanego z zaprojektowaniem i zaprogramowaniem aplikacji na dany temat;

haczyk /ˈxaʧ̑ɨk/ (n)
struikelblok
  trudny do zauważenia podstęp lub problem

hadron /ˈxadrɔ̃n/ (n)
hadron
  (fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków;

hafn /xafn̥/ (n)
hafnium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72

haft /xaft/ (n)
borduren
  dekoracyjny wzór wyszyty na tkaninie;

haggis (n)
haggis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) szkocka potrawa z podrobów baranich, zaszytych w owczym żołądku

hagiograf (n)
hagiograaf
  mężczyzna zajmujący się hagiografią, żywotami świętych i legendami o nich

hagiografia (n)
hagiografie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dział piśmiennictwa religijnego obejmujący przekazy, podania i legendy dotyczących życia świętego;

hagiologia (n)
hagiologie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) hagiografia, zbiór przekazów opisującego żywot świętego

hagioskop (n)
hagioscoop
  (architektura, architektoniczny) (kościelny) element budowli sakralnej w formie wąskiego otworu pozwalającego na oglądanie ołtarza tak, by widzieć najważniejszą część liturgii – podniesienie

hak /xak/ (n)
opstoot
  (sport, sportowy) zagranie wykonane przez ruszenie ręką po łuku
haak
  przyrząd ułatwiający ciągnięcie lin lub obręczy, zawieszenie czegoś itp.

halabarda /ˌxalaˈbarda/ (n)
hellebaard
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;

halibut /xaˈlʲibut/ (n)
heilbot
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Hippoglossus hippoglossus, drapieżna ryba morska z rodziny flądrowatych o szerokim otworze gębowym;

halit (n)
haliet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, chlorek sodu;

halo /ˈxalɔ/ (n)
aureool
  zjawisko optyczne, świetlista otoczka widoczna wokół tarczy słonecznej lub księżycowej;

halucynacja /ˌxaluʦ̑ɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
hallucinatie
  (psychologia, psychologiczny) odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste;

halucynogen (n)
hallucinogeen
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja wywołująca halucynacje

hamak /ˈxãmak/ (n)
hangmat
  podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;

hamburczyk (n)
Hamburger
  mieszkaniec Hamburga; mężczyzna wywodzący się z Hamburga

hamburger /xãmˈburɡɛr/ (n)
hamburger
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;

hamować /xãˈmɔvaʨ̑/ (v)
remmen
  zwalniać lub zatrzymywać pojazd za pomocą hamulca

hamulec /xãˈmulɛʦ̑/ (n)
rem
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;

handel /ˈxãndɛl/ (n)
handel
  proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;

handel ludźmi (n)
mensenhandel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępczy proceder będący formą niewolnictwa polegający na działaniach nakierunkowanych na wyzysk ludzi, niezależnie od płci i wieku, naruszający ich prawo do decydowania o sobie;

handlarz /ˈxãndlaʃ/ (n)
handelaar
  osoba zajmująca się drobnym handlem

handlowy /xãnˈdlɔvɨ/ (adj)
commercieel
  związany z handlem, odnoszący się do handlu

hangar /ˈxãŋɡar/ (n)
hangaar, hangar
  pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);

haniebnie (adv)
schandelijk
  zasługując na hańbę

haplologia /ˌxaplɔˈlɔɟja/ (n)
haplologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) zjawisko fonetyczne polegające na skróceniu wyrazu przez usunięcie jednej z sylab bezpośrednio po sobie następujących, jednakowych lub o jednakowym spółgłoskowym nagłosie;

happening /ˈxɛpɛ̃ɲĩŋk/ (n)
happening
  (sztuka) (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydarzenie artystyczne, w którym zdarzenia łączące lub wykorzystujące elementy rzeczywistości angażują publiczność;

haptyczny /xapˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
haptisch
  (technologia, technika, techniczny) dotykowy – cecha urządzeń komunikujących się, wchodzących w interakcję poprzez dotyk, wibrację, szorstkość itp.

harcerz /ˈxarʦ̑ɛʃ/ (n)
padvinder, scout, verkenner
  (harcerski) członek harcerstwa, polskiej organizacji skautowej

hardliner (n)
hardliner
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieprzejednany zwolennik twardego postępowania w określonej opcji politycznej, przeciwnik reform i kompromisów

hardware (n)
hardware
  (informatyka, informatyczny) (środowiskowy) sprzęt komputerowy, materialna część komputera

harem /ˈxarɛ̃m/ (n)
harem
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)

harfa /ˈxarfa/ (n)
harp
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;

harmonia /xarˈmɔ̃ɲja/ (n)
harmonie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element dzieła muzycznego;
  ład

harmonijny (adj)
harmonieus
  płynny, rytmiczny, melodyjny

harować /xaˈrɔvaʨ̑/ (v)
zwoegen
  ciężko pracować

harpun /ˈxarpũn/ (n)
harpoen
  miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;

has /xas/ (n)
hassium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;

haski /ˈxasʲci/ (adj)
Haags
  odnoszący się do miasta Haga

haszysz /ˈxaʃɨʃ/ (n)
hasj, hasjiesj, hash
  narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;

hasło /ˈxaswɔ/ (n)
wachtwoord
  tajny wyraz lub ciąg znaków

hau /xaw/ (interjection)
waf, woef, kef, blaf
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa

haubica /xawˈbʲiʦ̑a/ (n)
houwitser
  (wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;

hawajski /xaˈvajsʲci/ (adj)
Hawaïaans
  związany z Hawajami, dotyczący Hawajów

hawajski /xaˈvajsʲci/ (n)
Hawaïaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy na Hawajach

hazard /ˈxazart/ (n)
kansspel, gokken, gokspel
  gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;

hazardzista /ˌxazarʲˈʥ̑ista/ (n)
gokker, kansspeler
  człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy

hałas /ˈxawas/ (n)
lawaai
  głośne, uciążliwe dźwięki;

hałaśliwy /ˌxawaɕˈlʲivɨ/ (adj)
driest
  powodujący hałas

heavy metal (n)
heavy metal
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek metalu (muzyki);

heban /ˈxɛbãn/ (n)
ebben
  cenne drewno różnych gatunków drzew (głównie hebanowców) rosnących w strefie międzyzwrotnikowej i podzwrotnikowej;

hebanowy (adj)
ebbenhouten
  wykonany z hebanu, dotyczący hebanu

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (adj)
Hebreeuws
  związany z Hebrajczykami

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (n)
Hebreeuws
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

hedonistyczny (adj)
hedonistisch
  właściwy hedonizmowi lub/i hedonistom

hedonizm (n)
hedonisme, epicurisme
  (filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

hegemonia /ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
hegemonie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

hej /xɛj/ (interjection)
hoi
  zwrócenie czyjejś uwagi

heksametr (n)
hexameter
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) sylabotoniczna akcentuacyjna miara wierszowa

hektar /ˈxɛktar/ (n)
hectare
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);

hektolitr (n)
hectoliter
  (jednostka miary) jednostka objętości równa 100 litrom

hektometr (n)
hectometer
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa stu metrom;

hektyczny /xɛkˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
hectisch
  gorączkowy

hel /xɛl/ (n)
helium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

heliocentryczny (adj)
heliocentrisch
  (astronomia, astronomiczny) związany z heliocentryzmem, dotyczący heliocentryzmu, przyjmujący Słońce za punkt odniesienia

heliopauza /ˌxɛlʲjɔˈpawza/ (n)
heliopauze
  (astronomia, astronomiczny) górna granica heliosfery

helleński (adj)
Helleens
  związany z Helladą i Hellenami, dotyczący Hellady i Hellenów

helsiński /xɛlˈsʲĩj̃sʲci/ (adj)
Helsinkisch
  odnoszący się do miasta Helsinki

hematologia (n)
hematologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się krwią i układem krwiotwórczym;

hematyt (n)
hematiet
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

hemikryptofit (n)
hemikryptofyt
  (botanika, botaniczny) roślina z pąkami zimującymi na lub tuż pod powierzchnią ziemi;

hemo- /ˈxɛ̃mɔ/
hemo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z krwią

hemodynamika (n)
hemodynamiek
  (medycyna, medyczny) dział kardiologii, który zajmuje się badaniem przepływu krwi w sercu i dużych naczyniach krwionośnych

hemofilia (n)
hemofilie, bloederziekte
  (medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

hemofobia (n)
bloedangst
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed krwią

hemoglobina (n)
hemoglobine
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) białko i barwnik erytrocytów nadający krwi czerwony kolor, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu

hemoglobinuria (n)
hemoglobinurie
  (medycyna, medyczny) schorzenie, w którym wolna hemoglobina przedostaje się do moczu;

hemoliza /ˌxɛ̃mɔˈlʲiza/ (n)
hemolyse
  (biologia, biologiczny) przechodzenie hemoglobiny do osocza krwi wywołane zniszczeniem erytrocytów;

henna /ˈxɛ̃nːa/ (n)
henna
  (biochemia, biochemiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czerwonopomarańczowy barwnik otrzymywany z liści lawsonii bezwonnej, używany do farbowania skóry i włosów;

hentai /ˈxɛ̃ntaj/ (n)
hentai
  (sztuka) japońska animacja, komiks lub gra komputerowa zawierająca treści pornograficzne;

heparyna /ˌxɛpaˈrɨ̃na/ (n)
heparine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwzakrzepowy, aktywator antytrombiny;

heraldyczny /ˌxɛralˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
heraldisch
  dotyczący heraldyki

heraldyka (n)
heraldiek, wapenkunde
  nauka o herbach i rodach szlacheckich;

herb /xɛrp/ (n)
wapenschild, wapen
  (heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki;
  (heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe

herbaciarnia /ˌxɛrbaˈʨ̑arʲɲa/ (n)
tearoom
  (gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty

herbata /xɛrˈbata/ (n)
thee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z suszu (1.2);
  susz z pąków lub liści służący do przygotowania herbaty (1.3)
  (botanika, botaniczny) wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis, uprawiana dla herbaty (1.2);
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z innych ziół i owoców

herbicyd /xɛrˈbʲiʦ̑ɨt/ (n)
herbicide
  (biochemia, biochemiczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) pestycyd do zwalczania chwastów;

herezja /xɛˈrɛzʲja/ (n)
ketterij
  (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów
ketterij, heresie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;

herezjarcha (n)
aartsketter
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) założyciel lub przywódca ruchu religijnego uznanego za heretycki przez denominację, z której ruch ten się wydzielił;

hermeneutyczny /ˌxɛrmɛ̃nɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
hermeneutisch
  związany z hermeneutyką, dotyczący hermeneutyki

hermeneutyka (n)
hermeneutiek
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich;

heroina /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
heroïne
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;

herpetologia /ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja/ (n)
herpetologie
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach;

heterodoksja (n)
dwaalleer
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) uznawanie odmiennych poglądów, niezgodnych z obowiązującą doktryną wiary; szerzej: niezgodnych z obowiązującymi zasadami, kanonem;

heterogenny (adj)
heterogeen
  zawierający elementy niejednorodne

heteroseksualizm /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
heteroseksualiteit
  odczuwanie popędu płciowego do osób płci przeciwnej

heteroseksualny /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
heteroseksueel
  odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

hetman /ˈxɛtmãn/ (n)
dame, koningin
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się w każdym kierunku;

hetycki (adj)
Hettitisch
  (starożytność) dotyczący Hetytów, ludu, który około XVII wieku p.n.e. stworzył potężne państwo z centrum w Hattusa w Anatolii

hetycki (n)
Hettitisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język z podrodziny anatolijskiej języków indoeuropejskich;

heurystyczny (adj)
heuristisch
  związany z heurystyką; oparty na heurystyce

heurystyka /xɛwˈrɨstɨka/ (n)
heuristiek
  (logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;

hełm /xɛwm/ (n)
helm
  zwykle usztywnione nakrycie głowy chroniące ją przed urazami;

hełmiatka /xɛwˈmʲjatka/ (n)
krooneend
  (ornitologia, ornitologiczny) Netta rufina, średni ptak wodny z upierzeniem głowy tworzącym puszysty hełm;

hiacynt /ˈxʲjaʦ̑ɨ̃nt/ (n)
hyacint
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana cyrkonu o barwie czerwonopomarańczowej, czerwonej, żółtej lub czerwonobrunatnej;
  (potocznie, potoczny) kwiat hiacynta (1.1)

hidżab /ˈxʲiʤ̑ap/ (n)
hidjab
  rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;

hiena /ˈxʲjɛ̃na/ (n)
hyena
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;

hiena brunatna (n)
bruine hyena, strandwolf
  (zoologia, zoologiczny) Hyaena brunnea Thunberg, drapieżny ssak z podrodziny hien;

hiena cmentarna /ˈxʲjɛ̃na ʦ̑mɛ̃nˈtarna/ (n)
grafrover
  człowiek okradający groby;

hiena pręgowana (n)
gestreepte hyena
  (zoologia, zoologiczny) Hyaena hyaena Linnaeus, drapieżny ssak z podrodziny hien;

hierarchia /xʲjɛˈrarxʲja/ (n)
hiërarchie, rangorde
  układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;

hierarchiczny (adj)
hiërarchisch
  taki, który jest uporządkowany zgodnie z przyjętą hierarchią

hierarchizacja (n)
de hierarcharizatie
  uporządkowanie elementów czegoś według pewnej hierarchii

hieroglif /xʲjɛˈrɔɡlʲif/ (n)
hiëroglief
  starożytne egipskie pismo obrazkowe;

higiena /xʲiˈɟɛ̃na/ (n)
hygiëne
  dbanie o czystość ciała

higieniczny (adj)
hygiënisch
  zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

higroskopijność /ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑/ (n)
hygroscopisch
  podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

hikikomori (n)
hikikomori
  choroba cywilizacyjna polegająca na tym, że jednostka staje się samotnikiem, zazwyczaj pozostającym w izolacji w jednym pokoju przez bardzo długi czas;

hindi /ˈxʲĩndʲi/ (n)
Hindi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii

hinduizm /xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/ (n)
hindoeïsme
  (teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

hiobowa wieść /xʲjɔˈbɔva ˈvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
jobstijding
  zła, tragiczna, okropna, przerażająca wiadomość czy informacja

hip hip hurra (interjection)
hieperdepiep hoera
  okrzyk wyrażający entuzjazm lub euforię

hip-hop /ˈxʲip‿xɔp/ (n)
hip-hop
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) subkultura muzyczna, taneczna i wizualna wywodząca się z afroamerykańskich i portorykańskich społeczności Nowego Jorku
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyki rozrywkowej przypisany kulturze hip-hopu (1.1), który cechuje rytmiczne wypowiadanie czy recytowanie rymujących się słów do wyraźnego akompaniamentu

hiperamonemia (n)
hyperammoniëmie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie metaboliczne objawiające się zwiększonym ponad dopuszczalny poziom stężeniem amoniaku w surowicy krwi;

hiperbola /ˌxʲipɛrˈbɔla/ (n)
hyperbool
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;

hipergamia (n)
hypergamie
  dobieranie przez kobietę partnera życiowego o pozycji społecznej wyższej lub co najmniej podobnej do swojej; dobieranie partnerów tej samej lub wyższej rangi przez samice ssaków

hipergrafia (n)
hypergrafie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na kompulsywnej potrzebie pisania

hiperlipidemia (n)
hyperlipidemie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie metaboliczne polegające na podwyższonych poziomach frakcji cholesterolu lub trójglicerydów w surowicy krwi spowodowane stylem życia (nieprawidłowe odżywianie, nadwaga, siedzący tryb życia) lub predyspozycjami genetycznymi;

hipermarket (n)
hypermarkt
  (handel, handlowy) bardzo duży nowoczesny sklep samoobsługowy oferujący szeroki asortyment towarów codziennego użytku;

hiperonim /ˌxʲipɛrˈɔ̃ɲĩm/ (n)
hyperoniem
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu szerszym od danego i nadrzędnym wobec niego, np. „roślina” w stosunku do słowa „drzewo”;

hipertekst /xʲipɛrˈtɛkst/ (n)
hypertext
  (informatyka, informatyczny) organizacja tekstu komputerowego polegająca na zastosowaniu hiperłączy przenoszących użytkownika do innych informacji;

hipertermia /ˌxʲipɛrˈtɛrmʲja/ (n)
zonnesteek
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) stan nadmiernego wzrostu temperatury organizmu stałocieplnego;

hipnotyzer (n)
hypnotiseur
  człowiek stosujący hipnozę

hipnotyzować (v)
hypnotiseren
  wprowadzać kogoś w hipnozę

hipnoza /xʲipˈnɔza/ (n)
hypnose
  wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen;

hipoalergiczny /ˌxʲipɔalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
hypoallergene
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) o kosmetykach: przeznaczony dla alergików, niewywołujący alergii

hipochondria (n)
hypochondrie
  (medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

hipochondryczny /ˌxʲipɔxɔ̃nˈdrɨʧ̑nɨ/ (adj)
hypochonder
  związany z hipochondrią lub hipochondrykami

hipochondryk /ˌxʲipɔˈxɔ̃ndrɨk/ (n)
hypochonder
  człowiek mający hipochondrię; wmawiający sobie, że jest na coś chory

hipodrom (n)
hippodroom
  (architektura, architektoniczny) (sport, sportowy) starożytny konny tor wyścigowy o kształcie wydłużonego, zaokrąglonego prostokąta

hipoglikemia (n)
hypoglykemie
  (medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

hipokorystyk (n)
hypokorisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz pieszczotliwy;

hipokryta /ˌxʲipɔˈkrɨta/ (n)
huichelaar
  osoba dwulicowa, obłudna, nieszczera, fałszywa

hipokryzja /ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/ (n)
hypocrisie, schijnheiligheid
  (psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;

hipomania /ˌxʲipɔ̃ˈmãɲja/ (n)
hypomanie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie charakteryzujące się wzmożoną aktywnością

hiponim /xʲiˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
hyponiem
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu węższym od danego i podrzędnym wobec niego, np. „drzewo” w stosunku do słowa „roślina”;

hipopotam /ˌxʲipɔˈpɔtãm/ (n)
nijlpaard, hippopotamus
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

hipoteczny (adj)
hypothecair
  związany z hipoteką, dotyczący hipoteki

hipoteka /ˌxʲipɔˈtɛka/ (n)
hypotheek
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;

hipotetyczny (adj)
hypothetisch
  oparty na prawdopodobieństwie, wymagający sprawdzenia

hipoteza /ˌxʲipɔˈtɛza/ (n)
hypothese
  niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;

hipster /ˈxʲipstɛr/ (n)
hipster
  przedstawiciel subkultury miejskiej w Stanach Zjednoczonych, związanej z fascynacją kulturą murzyńską, egzotycznymi religiami i jazzem

hirsutyzm /xʲirˈsutɨsm̥/ (n)
hirsutisme
  (medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet;

histerektomia (n)
baarmoederverwijdering
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) zabieg chirurgicznego usunięcia macicy;

histereza /ˌxʲistɛˈrɛza/ (n)
hysterese
  zjawisko zależności aktualnego stanu układu od stanów w poprzedzających chwilach;

histeryczny (adj)
hysterisch
  właściwy histerii

histogram /xʲiˈstɔɡrãm/ (n)
histogram
  (matematyka, matematyczny) wykres słupkowy ukazujący rozkład empiryczny danej cechy, np. jasności pikseli na fotografii cyfrowej;

histologia (n)
histologie, weefselleer
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

histologiczny (adj)
histologisch
  (biologia, biologiczny) związany z histologią, dotyczący histologii

histopatologia (n)
histopathologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dział patologii zajmujący się badaniem zmian chorobowych w tkankach

historia /xʲiˈstɔrʲja/ (n)
verhaal, geschiedenis
  krótka opowieść, opis jakiegoś wydarzenia
geschiedenis, historie
  nauka zajmująca się badaniem przeszłości;

historiozofia /ˌxʲistɔrʲjɔˈzɔfʲja/ (n)
geschiedfilosofie
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia;

historyczny /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
historisch
  związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość
  o czymś doniosłym, ważnym
  o czymś starym, dawnym

historyk /xʲiˈstɔrɨk/ (n)
historicus
  specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów
  specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (adj)
Spaans
  nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (n)
Spaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) romański język używany m.in. w Hiszpanii;

hiszpańskojęzyczny /xʲiʃˈpãj̃skɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
Spaanstalig
  posługujący się językiem hiszpańskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem hiszpańskim

hit /xʲit/ (n)
hit
  utwór muzyczny (zazwyczaj piosenka) wyjątkowo modny w danym czasie

hobby /ˈxɔbbʲi/ (n)
hobby
  pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie

hodować /xɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
fokken
  zapewniać żywym organizmom (zwierzętom, roślinom, bakteriom) odpowiednie warunki do wzrostu, rozwoju i rozmnażania

hodowca /xɔˈdɔfʦ̑a/ (n)
fokker
  osoba prowadząca hodowlę (zwierząt, roślin)

hojność (n)
vrijgevigheid
  cecha tego, co hojne; cecha tych, którzy są hojni

hokej /ˈxɔkɛj/ (n)
hockey
  (sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;

hokej na lodzie /ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (n)
ijshockey
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku;

hokus-pokus /ˌxɔkuˈs‿pɔkus/ (n)
hocus pocus
  magiczna formuła, którą posługiwano się jako zaklęciem (często w baśniach)

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (adj)
Hollands
  związany z Holandią, dotyczący Holandii (krainy)
Nederlands
  związany z Holandią, dotyczący Holandii (państwa)

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (n)
Nederlands
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny język Holandii;

holm /xɔlm/ (n)
holmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;

hologram (n)
hologram
  (optyka, optyczny) fotografia laserowa zapisana jako dwufalowy obraz interferencyjny, postrzegana jako dwa odrębne obrazy trójwymiarowe

holonim /xɔˈlɔ̃ɲĩm/ (n)
holoniem
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo oznaczające całość złożoną z pewnych części, np. „armia” w stosunku do słowa „dywizja”;

holownik /xɔˈlɔvʲɲik/ (n)
sleepboot
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielki, silny i zwrotny statek przystosowany do ciągnięcia większych jednostek;

homar /ˈxɔ̃mar/ (n)
hommer, zeekreeft
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) danie z homara (1.1)
hommer, kreeft, zeekreeft
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;

homeo-
homeo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: podobny

homeopatia /ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/ (n)
homeopathie
  leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;

homeopatyczny (adj)
homeopathisch
  związany z homeopatią, właściwy homeopatii

homeostaza /ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/ (n)
homeostase
  zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu

homilia (n)
preek
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tekst wygłoszonej homilii (1.1)
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie kazanie mszalne do tekstów biblijnych, które może głosić tylko kapłan lub diakon;

hominid (n)
mensachtige
  (zoologia, zoologiczny) (antropologia, antropologiczny) małpa z rzędu ssaków naczelnych

homo- /ˈxɔ̃mɔ/
homo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, mający znaczenie: taki sam, jednolity

homofobia /ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
homofobie
  silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów, dyskryminacja homoseksualistów;

homonim /xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/ (n)
homoniem
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu

homoseksualista /ˌxɔ̃mɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
homofiel
  (seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna o homoseksualnej orientacji seksualnej;

homoseksualizm /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
homoseksualiteit
  (seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci

homoseksualny /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
homoseksueel
  związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu

hoplita /xɔˈplʲita/ (n)
hopliet
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny żołnierz piechoty starożytnej Grecji walczący w falandze;

horda /ˈxɔrda/ (n)
horde
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wojsko koczowniczych ludów tureckich i mongolskich
  (książkowy) tłum, zgraja, banda

hormon /ˈxɔrmɔ̃n/ (n)
hormoon
  (biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;

hormonalny (adj)
hormonaal
  dotyczący hormonów, opierający się na hormonach

hormonozależny /ˌxɔrmɔ̃nɔzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
hormoonafhankelijk
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zależny od poziomu hormonów w organizmie

horoskop /xɔˈrɔskɔp/ (n)
horoscoop
  opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię

hortensja /xɔrˈtɛ̃w̃sʲja/ (n)
hortensia
  (botanika, botaniczny) Hydrangea L., rodzaj roślin z rodziny hortensjowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat rośliny z rodzaju (1.1)

horyzont /xɔˈrɨzɔ̃nt/ (n)
horizon
  linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;

horyzont zdarzeń (n)
waarnemingshorizon
  (astronomia, astronomiczny) sfera otaczająca czarną dziurę lub tunel czasoprzestrzenny, oddzielająca obserwatora zdarzenia od zdarzeń, o których nie może on nigdy otrzymać żadnych informacji;

horyzontalny /ˌxɔrɨzɔ̃nˈtalnɨ/ (adj)
horizontaal
  taki, który ma poziomy kierunek

hosanna (interjection)
hosanna
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pierwotnie wezwanie do Boga o pomoc, współcześnie wykrzyknik stosowany jako radosna inwokacja;

hospicjum (n)
hospice
  (medycyna, medyczny) zakład świadczący opiekę ludziom nieuleczalnie chorym bądź umierającym;

host /xɔst/ (n)
host
  (informatyka, informatyczny) komputer świadczący usługi w sieci komputerowej

hostel /ˈxɔstɛl/ (n)
herberg
  tani hotel, o niższym standardzie

hostia /ˈxɔstʲja/ (n)
hostie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okrągły opłatek z mąki pszennej używany podczas mszy oraz wystawiany w monstrancji do adoracji;

hotel /ˈxɔtɛl/ (n)
hotel
  (hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;

hrabia /ˈxrabʲja/ (n)
graaf
  tytuł szlachecki;

hrabina /xraˈbʲĩna/ (n)
gravin
  żona hrabiego

hrabiowski (adj)
graaflijk
  odnoszący się do hrabiego

hrabstwo /ˈxrapstfɔ/ (n)
graafschap
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego;
  (urzędowy) jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych

hrywna /ˈxrɨvna/ (n)
grivna
  (jednostka monetarna) waluta Ukrainy;

hubka (n)
tondel
  materiał łatwopalny uzyskiwany z hub, stosowany do rozniecania ognia za pomocą krzesiwa;

hugenot (n)
hugenoot
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek wspólnoty Kościoła francuskich ewangelików reformowanych;

hulajnoga /ˌxulajˈnɔɡa/ (n)
step
  (transport, transportowy) prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi

humanista /ˌxũmãˈɲista/ (n)
humanist
  przedstawiciel humanizmu

humanistyczny (adj)
humanistisch
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z naukami o człowieku w relacjach społecznych

humanizm (n)
humanisme
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie
  postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością

humanoid /ˌxũmãˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
humanoïde
  twór przypominający człowieka

humanoidalny (adj)
humanoïde
  mający cechy ludzkie

humerał (n)
amict
  (kościelny) element stroju liturgicznego w katolicyzmie w formie płóciennej chusty;

humor /ˈxũmɔr/ (n)
humor
  zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości

humorystyczny (adj)
humoristisch
  dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy

huragan /xuˈraɡãn/ (n)
orkaan
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;

hurrapatriotyzm /ˌxurːapaˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
hoerapattriotisme
  patriotyzm naiwny i niemądry w swej formie, często przesadny

hurtowy (adj)
grootschalig
  (handel, handlowy) kupowany i sprzedawany na dużą skalę, po niższej cenie niż w handlu detalicznym

hurysa (n)
hoerí, hoeri
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w islamie: jedna z wiecznie młodych i pięknych dziewic będących dla muzułmanina nagrodą w raju za przykładne życie;

huta /ˈxuta/ (n)
staalfabriek
  zakład metalurgiczny, w którym wytapia się stal, aluminium lub inne metale

hutnictwo (n)
metaalbewerking
  dział przemysłu zajmujący się wytwarzaniem metali i ich stopów, szkła, jak również ich przeróbką plastyczną;

huzar (n)
huzaar
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz jazdy lekkiej;

huśtawka /xuɕˈtafka/ (n)
schommel
  przyrząd do bujania dzieci;

hybryda /xɨ.ˈbrɨ.da/ (n)
hybride
  (biologia, biologiczny) roślina lub zwierzę powstałe ze skrzyżowania osobników należących do dwóch różnych odmian, ras lub gatunków;
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz złożony z elementów pochodzących z dwóch różnych języków;
  (książkowy) coś, co składa się z różnych elementów, często niepasujących do siebie

hydrant /ˈxɨdrãnt/ (n)
brandkraan
  urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych;

hydrauliczny /ˌxɨdrawˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
hydraulisch
  zawierający sprężoną ciecz lub poruszany za jej pomocą

hydraulik /xɨˈdrawlʲik/ (n)
loodgieter
  robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania

hydraulika (n)
hydraulica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się rzeczywistymi układami, w których zachodzi przepływ cieczy i energii;

hydrodynamiczny (adj)
hydrodynamisch
  związany z hydrodynamiką, dotyczący hydrodynamiki

hydroelektryczny (adj)
hydro-elektrisch
  (technologia, technika, techniczny) (elektryczność) dotyczący elektryczności powstałej z energii ze spadku wody

hydrografia /ˌxɨdrɔˈɡrafʲja/ (n)
hydrografie
  (geografia, geograficzny) nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego

hydrologia /ˌxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
hydrologie, waterkunde
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;

hydroponika /ˌxɨdrɔˈpɔ̃ɲika/ (n)
hydrocultuur
  bezglebowa metoda uprawy roślin w roztworach wodnych, z których pobierają one składniki pokarmowe, a ziemia została zastąpiona ceramicznym granulatem służącym jedynie do utrzymania rośliny w pionie;

hydrostatyka /ˌxɨdrɔˈstatɨka/ (n)
hydrostatica
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności;

hymn /xɨ̃mn/ (n)
hymne, lofzang
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;

hę (particle)
hè
  (potocznie, potoczny) …wzmacniająca pytanie

i /i/ (conjunction)
en
  …łączący słowa i zdania równorzędne
  …uwydatniający znaczenie (przy powtórzeniach)

i tak
desondanks
  mimo to, mimo wszystko

i tak dalej (adv)
enzovoort, enzovoorts, et cetera
  wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia

i/lub /i‿ˈlup/ (conjunction)
en/of
  łącznik pomiędzy warunkami, które muszą zajść jednocześnie lub alternatywnie

iberyjski (adj)
Iberisch
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) związany z Iberią na Kaukazie
  (geografia, geograficzny) związany z Iberią, krainą w zachodniej Europie, oddzielonej od niej Pirenejami lub z mieszkańcami tej krainy - Iberami (Iberyjczykami), pochodzący z niej lub wykonywany na sposób taki jak w Iberii

ibis /ˈibʲis/ (n)
ibis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;

ibuprofen (n)
ibuprofen
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy środek przeciwzapalny, przeciwbólowy, przeciwgorączkowy, pochodna kwasu propionowego

ich /ix/ (pronoun)
hun
  3. (osoba) lm

ichtiologia /ˌixtʲjɔˈlɔɟja/ (n)
ichtyologie
  (zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;

id /it/ (n)
Es
  (psychologia, psychologiczny) w psychoanalizie impulsywny komponent osobowości (jeden z trzech komponentów, obok ego i superego)

idea /iˈdɛa/ (n)
idee
  myśl przewodnia;
  pomysł

idealista /ˌidɛaˈlʲista/ (n)
idealist
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik idealizmu
  (przenośnie, przenośnia) lub (ironicznie) marzyciel
  osoba kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami

idealny /ˌidɛˈalnɨ/ (adj)
ideaal
  taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny

ideał (n)
ideaal
  doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień

identyfikacja /ˌidɛ̃ntɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
identificatie
  (książkowy) stwierdzenie czyjejś tożsamości, ustalenie jednakowości czegoś w porównaniu z czymś
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) utożsamianie się osoby bądź grupy z wartościami i stylem innej osoby lub grupy
  (psychologia, psychologiczny) utożsamianie się z kimś, współodczuwanie; przeżywanie przez kogoś czegoś bezpośrednio jego niedotyczącego tak, jak ktoś inny, kogo to dotyczy naprawdę

identyfikować (v)
identificeren
  ustalać kim lub czym coś lub ktoś jest

ideografia (n)
ideografie
  (językoznawstwo, językoznawczy) przedstawianie informacji za pomocą ideogramów

ideogram /ˌidɛˈɔɡrãm/ (n)
ideogram
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;

ideolog (n)
ideoloog
  twórca, teoretyk lub zagorzały propagator określonej ideologii

ideologia /ˌidɛɔˈlɔɟja/ (n)
ideologie
  system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego

ideologiczny /ˌidɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ideologisch
  związany z ideologią, mający cechy ideologii

idiom /ˈidʲjɔ̃m/ (n)
idioom
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni;
  (przestarzałe, przestarzały) (rzadki, rzadko używany) mowa, narzecze

idiomatyczny (adj)
idiomatisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoisty dla konkretnego języka, będący idiomem

idiopatyczny (adj)
idiopathisch
  (medycyna, medyczny) powstający spontanicznie lub mający niejasne albo nieznane podłoże;

idiosynkrazja (n)
idiosyncrasie
  cecha, która wyróżnia kogoś lub coś spośród innych ludzi bądź obiektów

idiota /iˈdʲjɔta/ (n)
idioot
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek głupi, tępak
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) człowiek upośledzony umysłowo w stopniu znacznym

idiotyczny /ˌidʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
idioot
  (pospolicie) nieprzemyślany, bezmyślny, głupi

ido /ˈidɔ/ (n)
Ido
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto;

idol /ˈidɔl/ (n)
afgod
  osoba, którą się podziwia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) figura bóstwa

idy /ˈidɨ/ (n)
iden
  (historia, historyczny, historycznie) w kalendarzu rzymskim trzynasty, a w marcu, maju, lipcu i październiku piętnasty dzień miesiąca;

idylla (n)
idylle
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pogodny liryk opiewający uroki życia na wsi
  (potocznie, potoczny) sielankowe życie

iglica /iɡˈlʲiʦ̑a/ (n)
spits
  (architektura, architektoniczny) długi, wąski stożek zwieńczający wieżę

igloo /ˈiɡlu/ /ˈiɡlɔ/ (n)
iglo
  kopulasty domek z brył ubitego śniegu lub lodu;

ignorancja /ˌiɡnɔˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
onwetendheid, ignorantie
  brak wiedzy na jakiś ważny temat

igrzyska olimpijskie /iˈɡʒɨska ˌɔlʲĩmˈpʲijsʲcɛ/ (n)
Olympische Spelen
  (sport, sportowy) najstarsza międzynarodowa impreza sportowa organizowana co cztery lata w różnych miastach;

igła /ˈiɡwa/ (n)
naald
  (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) liść roślin iglastych
  (technologia, technika, techniczny) element wytwarzający drgania podczas przesuwania się w rowku płyty gramofonowej

ikona /iˈkɔ̃na/ (n)
icoon
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;

ikonografia (n)
iconografie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;
  (książkowy) elementy uważane za charakterystyczne dla przedstawianego podmiotu
  (książkowy) ogół przedstawień wizualnych połączonych ze sobą osobą twórcy lub tematyką

ikonologia (n)
iconologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (sztuka) naukowe interpretowanie obrazów;

ikra /ˈikra/ (n)
kuit
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb

ile /ˈilɛ/ (interrogativePronoun)
hoeveel
  używany do pytania o liczność elementów w zbiorze
  używany do pytania o wielkość

ile /ˈilɛ/ (pronoun)
hoeveel
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś

iloczyn /iˈlɔʧ̑ɨ̃n/ (n)
product
  (matematyka, matematyczny) wynik mnożenia arytmetycznego

iloraz /iˈlɔras/ (n)
quotiënt
  (matematyka, matematyczny) wynik dzielenia

ilościowy (adj)
kwantitatief
  dotyczący ilości

ilość /ˈilɔɕʨ̑/ (n)
hoeveelheid
  liczba określająca objętość lub masę;

iluzja (n)
illusie
  (psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie

imadło /ĩˈmadwɔ/ (n)
bankschroef
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu;

imam /ˈĩmãm/ (n)
imam
  uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;

imbecyl /ĩmˈbɛʦ̑ɨl/ (n)
imbeciel
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupek

imbir /ˈĩmbʲir/ (n)
gember
  (botanika, botaniczny) Zingiber Boehm., rodzaj roślin wieloletnich, pochodzących z Azji i Australii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku

imieniny /ˌĩmʲjɛ̇̃ˈɲĩnɨ/ (n)
naamdag
  dzień patrona określonego imienia; dzień, który jest świętem dla osób o danym imieniu;

imiennik /ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik/ (n)
homoniem
  ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba

imiesłów /ĩˈmʲjɛswuf/ (n)
deelwoord
  (gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

imigracja /ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
immigratie
  napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrant /ĩˈmʲiɡrãnt/ (n)
immigrant
  osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrować (v)
immigreren
  przybywać do obcego kraju w celu osiedlenia

imitować /ˌĩmʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
imiteren
  naśladować coś lub kogoś

imię /ˈĩmʲjɛ/ (n)
naam
  imię (1.1) i nazwisko
naam, voornaam
  indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.), zwierzęcia, rośliny itp.;

immunitet /ˌĩmːũˈɲitɛt/ (n)
immuniteit
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej wyłączenia spod prawa ogólnego, który do czasu uchylenia blokuje odpowiedzialność karną; udzielany bywa zwykle ważnym urzędnikom państwowym, sędziom, dyplomatom, parlamentarzystom

immunologia /ˌĩmːũnɔˈlɔɟja/ (n)
immunologie
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

immunologiczny (adj)
immunologisch
  związany z immunologią, dotyczący immunologii

impala /ĩmˈpala/ (n)
impala
  (zoologia, zoologiczny) Aepyceros melampus, gatunek afrykańskiej antylopy;

impeachment (n)
afzetting
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe;

imperialistyczny (adj)
imperialistisch
  dotyczący imperializmu albo imperialistów; będący wyrazem działań mających na celu podporządkowanie świata

imperializm (n)
imperialisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta o militaryzm, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium

imperialny (adj)
imperiaal
  dotyczący imperium, charakterystyczny dla imperium

imperium /ĩmˈpɛrʲjũm/ (n)
rijk
  wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje

implementacja /ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
implementatie
  (publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie;

imponujący (adj)
indrukwekkend
  wzbudzający uznanie i zachwyt

import /ˈĩmpɔrt/ (n)
import
  (handel, handlowy) (ekonomia, ekonomiczny) przywóz towarów, usług lub kapitału z zagranicy w celu wykorzystania ich na rynku wewnętrznym;
  zaimportowane towary

importować (v)
importeren
  (handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów

impotencja /ˌĩmpɔˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
impotentie
  (medycyna, medyczny) niezdolność mężczyzny do odbycia stosunku płciowego;
  (przenośnie, przenośnia) niezdolność do działania

impresjonizm (n)
impressionisme
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;

impreza /ĩmˈprɛza/ (n)
fuif
  (potocznie, potoczny) zabawa, przyjęcie

improwizować (v)
improviseren
  (przenośnie, przenośnia) wykonywać z jakichkolwiek dostępnych materiałów
  prezentować, wykonywać coś bez przygotowania

impuls /ˈĩmpuls/ (n)
impuls
  (fizyka, fizyczny) zmiana wielkości trwająca w bardzo krótkim czasie
  (przenośnie, przenośnia) podnieta, pobudka do działania

in situ (adv)
in situ
  w swoim pierwotnym, naturalnym położeniu, miejscu

inaczej /ĩˈnaʧ̑ɛj/ (adv)
anders
  w innym przypadku
  w inny sposób, nie tak jak jest; odwrotnie, odmiennie

inauguracja /ˌĩnawɡuˈraʦ̑ʲja/ (n)
inhuldiging
  (podniośle) uroczyste rozpoczęcie lub otwarcie czegoś ((na przykład) działalności, przedsięwzięcia)
  (zwłaszcza) (dawniej, dawny) uroczystość mianowania kogoś na wysokie stanowisko ((na przykład) koronacja)

incydent /ĩnˈʦ̑ɨdɛ̃nt/ (n)
incident
  nagłe, krótkotrwałe, nieoczekiwane, zwykle nieprzyjemne w skutkach wydarzenie

ind /ĩnt/ (n)
indium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;

indeks /ˈĩndɛks/ (n)
index
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) miernik koniunktury giełdowej obrazujący zmiany cen akcji
  (informatyka, informatyczny) dane pozwalające szybko przeszukiwać bazę danych według określonej kolumny lub ich zbioru
  (statystyka, statystyczny) liczba względna charakteryzująca zmiany poziomu zjawiska zachodzące w pewnym czasie

indeksacja (n)
indexering
  (ekonomia, ekonomiczny) zmienianie ceny lub wysokości zobowiązania finansowego w zależności od wzrostu kosztów;
  (informatyka, informatyczny) wprowadzanie opisów do bazy danych ułatwiających przeglądanie i uporządkowanie zbioru

indeterminizm (n)
indeterminisme
  (filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków;

indiański /ĩnˈdʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
Indiaans
  związany z Indianami, dotyczący Indian

indoeuropejski /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
Indo-Europees
  (językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację

indoktrynacja /ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
indoctrinatie
  natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;

indolencja /ˌĩndɔˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
lusteloosheid
  (książkowy) bezradność, bezczynność, brak reakcji na sytuację

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
Indonesisch
  odnoszący się do państwa Indonezja

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (n)
Indonesisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indonezji

indygo (n)
indigo
  kolor ciemnobłękitny

indyjski /ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
Indiaas
  związany z Indiami, dotyczący Indii

indyk /ˈĩndɨk/ (n)
kalkoen
  (ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;

indywidualistyczny (adj)
individualistisch
  związany z indywidualizmem, charakteryzujący się indywidualizmem

indywidualizm (n)
individualisme
  poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów

indywidualność /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑/ (n)
individualiteit
  zbiór cech stanowiących osobowość danego człowieka; specyfika każdej osoby, jej odrębność

indywidualny /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
individueel
  osobny, niezespołowy, pojedynczy, samemu, oddzielny
  właściwy jednostce, typowy dla konkretnej osoby, swoisty

infekcja /ĩnˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
infectie
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;

infekować (v)
infecteren
  (medycyna, medyczny) wywoływać infekcję

inflacja /ĩnˈflaʦ̑ʲja/ (n)
inflatie
  (ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;

informacja /ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
informatie
  poinformowanie o czymś, zakomunikowanie

informatyk /ˌĩnfɔrˈmatɨk/ (n)
informaticus
  człowiek zajmujący się zawodowo informatyką

informatyka /ˌĩnfɔrˈmatɨka/ (n)
informatica
  nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;

informować /ˌĩnfɔrˈmɔvaʨ̑/ (v)
informeren, inlichten
  przekazywać wiadomość i objaśniać

infrastruktura /ˌĩnfrastrukˈtura/ (n)
infrastructuur
  podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;

inhalator (n)
inhalator
  (medycyna, medyczny) sprzęt służący do inhalacji i terapii dróg oddechowych;

inhibitor /ˌĩnxʲiˈbʲitɔr/ (n)
inhibitor
  (chemia, chemiczny) substancja zwalniająca lub hamująca reakcję chemiczną;

inicjatywa (n)
initiatief
  propozycja zrealizowania określonych działań
  skłonność do samodzielnego inicjowania działań
  w grach: pierwszeństwo dające przewagę

iniekcja (n)
inspuiting
  (medycyna, medyczny) zastrzyk

inkantacja /ˌĩŋkãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
bezwering
  (książkowy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzędowe zaklęcie

inklinacja (n)
inclinatie
  (fizyka, fizyczny) nachylenie, kąt nachylenia

inkub /ˈĩŋkup/ (n)
incubus
  (etnografia, etnograficzny) demon, który pod postacią mężczyzny obcuje z kobietą podczas snu

inkubator /ˌĩŋkuˈbatɔr/ (n)
couveuse
  (ekonomia, ekonomiczny) (przenośnie, przenośnia) podmiot inwestujący w nowe przedsiębiorstwa
  (medycyna, medyczny) urządzenie do podtrzymywania procesów życiowych wcześniaków w ściśle kontrolowanych warunkach;

inkunabuł /ˌĩŋkũˈnabuw/ (n)
incunabel
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) książka wydrukowana w Europie przed 1501 rokiem (przed XVI wiekiem);

inkwizycja /ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
inquisitie
  (historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku;

innowacja (n)
innovatie
  proces wprowadzenia czegoś nowego, ulepszania czegoś

innowacyjny (adj)
innovatief
  dający nową jakość; wprowadzający coś zupełnie nowego

inny /ˈĩnːɨ/ (indefinitePronoun)
ander
  nie ten, jakiś odmienny

innymi słowy /ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ/
met andere woorden
  inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach

inochód /ĩˈnɔxut/ (n)
telgang
  (zoologia, zoologiczny) sposób poruszania się niektórych zwierząt czworonożnych (kopytnych i psowatych), polegający na stawianiu jednocześnie raz obu kończyn prawych, raz lewych;

inscenizacja /ˌĩw̃sʦ̑ɛ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
enscenering
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wystawienie utworu dramatycznego na scenie

inspirować (v)
inspireren
  dostarczać natchnienia

instalacja /ˌĩw̃staˈlaʦ̑ʲja/ (n)
installatie
  (sztuka) przestrzenne dzieło sztuki zaaranżowane z przedmiotów;
  (technologia, technika, techniczny) czynność instalowania – montowanie czegoś z części i podzespołów
  (technologia, technika, techniczny) system urządzeń, przewodów tworzący jakąś całość

instalować /ˌĩw̃staˈlɔvaʨ̑/ (v)
installeren
  (informatyka, informatyczny) umieszczać program komputerowy na komputerze tak, aby poprawnie działał
  (technologia, technika, techniczny) montować jakieś urządzenie do pracy w danym miejscu lub warunkach

instrument /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/ (n)
instrument
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny
  (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne;
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd pomiarowy;
middel
  (przenośnie, przenośnia) środek służący realizacji celu

instrument muzyczny (n)
muziekinstrument
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;

instrumentalny (adj)
instrumentaal
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywany za pomocą instrumentów muzycznych, bez udziału śpiewu

instynkt /ˈĩw̃stɨ̃ŋkt/ (n)
instinct
  wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji

instynktowny /ˌĩw̃stɨ̃ŋkˈtɔvnɨ/ (adj)
instinctief
  (przymiotnik) od: instynkt

instytucja /ˌĩw̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
instelling
  zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw

instytucjonalny /ˌĩw̃stɨtuʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
institutioneel
  związany z instytucją, właściwy instytucji, instytucjonalności

instytut /ĩw̃ˈstɨtut/ (n)
instituut
  nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;

insulina /ˌĩw̃suˈlʲĩna/ (n)
insuline
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę;
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny hormon lub jego analog stosowany jako lek w terapii cukrzycy

insynuacja (n)
insinuatie
  osąd, opinia, wypowiedź przypisująca komuś niegodziwe lub nieprawdziwe zamiary, czyny lub myśli, często nie wprost, a z użyciem aluzji

insynuować (v)
insinueren
  sugerować rzeczy niekoniecznie prawdziwe

integracja /ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
integratie
  połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)

intelektualista (n)
geestelijk
  człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe;

intelektualizacja (n)
intellectualisatie
  nabieranie lub nadawanie czemuś cech intelektualnych

intelektualny /ˌĩntɛlɛktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
verstandelijk
  dotyczący intelektu lub intelektualistów

inteligencja /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intelligentie
  sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;

inteligentny /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/ (adj)
intelligent
  odznaczający się inteligencją

interakcja /ˌĩntɛrˈakʦ̑ʲja/ (n)
interactie
  wzajemne oddziaływanie na siebie obiektów (osób, przedmiotów, zjawisk itp.); zetknięcie, spotkanie kilku akcji lub dążeń

intercyza /ˌĩntɛrˈʦ̑ɨza/ (n)
huwelijksvoorwaarden
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kontrakt przedmałżeński/przedślubny, umowa między narzeczonymi lub małżonkami o zachowaniu odrębnych majątków, rezygnacji ze wspólnoty majątkowej

interesujący /ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
interessant
  ciekawy, zajmujący

interfejs /ĩnˈtɛrfɛjs/ (n)
interface
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw poleceń rozpoznawanych przez automat
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw suwaków, pokręteł i przycisków, umieszczonych na tablicy rozdzielczej przyrządu
  (technologia, technika, techniczny) sposób połączenia różnych urządzeń lub modułów programowych, umożliwiający przeniesienie energii lub informacji;

interfejs użytkownika /ĩnˈtɛrfɛjs ˌuʒɨtkɔvʲˈɲika/ (n)
gebruikersinterface
  (informatyka, informatyczny) część oprogramowania odpowiadająca za interakcję między aplikacją i użytkownikiem;

interferencja (n)
interferentie
  (fizyka, fizyczny) zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal;

interferon (n)
interferon
  (biochemia, biochemiczny) rodzaj białka wytwarzanego i uwalnianego przez komórki organizmu w odpowiedzi na pojawienie się patogenów, np. wirusów, bakterii, pasożytów, komórek nowotworowych;

interlingua /ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva/ (n)
Interlingua
  (językoznawstwo, językoznawczy) międzynarodowy sztuczny język pomocniczy;

internacjonalizm (n)
internationalisme
  współpraca, solidarność międzynarodowa

internista /ˌĩntɛrʲˈɲista/ (n)
internist
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób wewnętrznych

internować /ˌĩntɛrˈnɔvaʨ̑/ (v)
interneren
  osadzać w obozach rozbrojone wojska, biorące udział w wojnie, które przekroczyły granicę państwa neutralnego
  pozbawiać wolności osoby uznane za niebezpieczne politycznie

interpelacja (n)
interpellatie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pisemne zapytanie kierowane do członka rządu przez parlamentarzystę

interpretacja /ˌĩntɛrprɛˈtaʦ̑ʲja/ (n)
interpretatie
  wykładnia, wyjaśnienie, tłumaczenie;

interwał /ĩnˈtɛrvaw/ (n)
interval
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między wysokościami dwóch dźwięków;

interwencja /ˌĩntɛrˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
tussenkomst
  wejście pomiędzy, mieszanie się do czegoś, aby osiągnąć zamierzony cel

interwencjonizm /ˌĩntɛrvɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
interventionisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) polityka interwencji w sprawy ekonomiczne własnego państwa

intonacja /ˌĩntɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
intonatie
  (językoznawstwo, językoznawczy) sposób akcentowania wyrazów i zdań;

introligator /ˌĩntrɔlʲiˈɡatɔr/ (n)
boekbinder
  (drukarstwo, drukarski) (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się zawodowo oprawą książek i innych wydawnictw;

intronizacja (n)
intronisatie
  wyniesienie na tron, objęcie władzy królewskiej lub wysokiego stanowiska kościelnego

intruz (n)
indringer
  człowiek niemile widziany w danym miejscu

intryga /ĩnˈtrɨɡa/ (n)
intrige
  chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu

intuicja /ˌĩntuˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲja/ (n)
intuïtie
  (filozofia, filozoficzny) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
  (potocznie, potoczny) zdolność przeczuwania, przewidywania
  (psychologia, psychologiczny) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;

intuicyjność (n)
intuïtiviteit
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest intuicyjne

intuicyjny /ˌĩntu<sup>j</sup>iˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
intuïtief
  wynikający z intuicji, osiągnięty za pomocą intuicji

intymność (n)
intimiteit
  cecha tego, co jest intymne, osobiste; osobisty charakter

intymny /ĩnˈtɨ̃mnɨ/ (adj)
intiem
  mocno osobisty
  związany z erotyką

inwazja /ĩnˈvazʲja/ (n)
invasie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najazd lub wtargnięcie zbrojne na czyjeś terytorium;
  (biologia, biologiczny) gwałtowne rozprzestrzenienie się nowego gatunku na terytorium zajmowane dotąd przez reprezentantów rodzimych populacji;

inwentarz /ĩnˈvɛ̃ntaʃ/ (n)
inventaris
  trwałe składniki majątku danej osoby fizycznej lub prawnej

inwestor /ĩnˈvɛstɔr/ (n)
investeerder
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji

inwestować /ˌĩnvɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
investeren
  dokonywać inwestycji

inwestycja /ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja/ (n)
investering
  (ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;

inwigilacja /ˌĩnvʲiɟiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
bewaking
  tajna obserwacja kogoś lub tajny nadzór nad kimś;

inżynier /ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/ (n)
ingenieur
  człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;

inżynieria /ˌĩn͇ʒɨ̃ˈɲɛrʲja/ (n)
techniek
  nauka wykorzystująca matematykę, technologię i praktyczne doświadczenie do projektowania, produkowania i kontrolowania obiektów bądź procesów służących człowiekowi

iperyt siarkowy /iˈpɛrɨtʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
mosterdgas
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów stosowany jako parzący bojowy środek trujący, gęsta, oleista ciecz o działaniu silnie trującym, po raz pierwszy zastosowany z powodzeniem w 1917 roku pod Iprą w Belgii;

irański /iˈrãj̃sʲci/ (adj)
Iraans
  odnoszący się do państwa Iran

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
Iers
  odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
Iers
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany przez Irlandczyków;

ironia /iˈrɔ̃ɲja/ (n)
ironie
  zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;

ironiczny /ˌirɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
ironisch
  zawierający ukryte szyderstwo, drwiący pod pozorem czegoś innego

irracjonalny /ˌirːaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
irrationeel
  sprzeczny z rozumem, rozsądkiem

iryd /ˈirɨt/ (n)
iridium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77

irytować /ˌirɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
ergeren
  denerwować się, wpadać w irytację

iskra /ˈiskra/ (n)
vonk
  rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości

islam /ˈislãm/ (n)
islam
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;

islamistyka /ˌislãˈmʲistɨka/ (n)
islamologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina nauki zajmująca się badaniami nad islamem;

islamizacja /ˌislãmʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
islamisering
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (socjologia, socjologiczny) proces narzucania islamu albo poddawania się wpływom islamu

islamizm /isˈlãmʲism̥/ (n)
islamisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;

islamofobia /ˌislãmɔˈfɔbʲja/ (n)
islamofobie
  uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;

islamski /isˈlãmsʲci/ (adj)
islamitisch
  związany z islamem, dotyczący islamu

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
Ĳslands, IJslands
  odnoszący się do Islandii lub Islandczyków

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
Ĳslands, IJslands
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Islandii;

istnieć /ˈistʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
bestaan
  być, występować w rzeczywistości

istota /iˈstɔta/ (n)
aard, wezen
  charakter, rodzaj, postać czegoś lub kogoś
wezen
  coś, co jest zasadnicze w jakiejś sprawie; podstawa, sedno danej sprawy
schepsel, wezen
  stworzenie, osoba, żyjący organizm, postać

iteracja /ˌitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
herhaling
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) jednokrotne powtórzenie algorytmu (etap liczenia)
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) metoda obliczania polegająca na wielokrotnym powtarzaniu tego samego algorytmu;

iterb /ˈitɛrp/ (n)
ytterbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;

itr /itr̥/ (n)
yttrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;

iworyjski /ˌivɔˈrɨjsʲci/ (adj)
Ivoriaans
  odnoszący się do państwa Wybrzeże Kości Słoniowej, wywodzący się z Wybrzeża Kości Słoniowej

izba /ˈizba/ (n)
huis
  (urzędowy) jeden z organów parlamentu w niektórych państwach

izba niższa /ˈizba ˈɲiʃːa/ (n)
lagerhuis
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w niektórych krajach organ parlamentu dwuizbowego inicjujący i uchwalający ustawy

izobara /ˌizɔˈbara/ (n)
isobaar
  (meteorologia, meteorologiczny) krzywa łącząca miejsca o jednakowym ciśnieniu atmosferycznym;

izoglosa /ˌizɔˈɡlɔsa/ (n)
isoglosse
  (językoznawstwo, językoznawczy) linia na mapie wyznaczająca zasięg danej cechy językowej

izohieta (n)
isohyeet
  (metrologia, metrologiczny) linia łącząca na mapie punkty o takich samych wartościach sum opadów;

izolator (n)
isolatie
  (elektryczność) przedmiot z materiału nie przewodzącego prądu elektrycznego, łączący a zarazem izolujący części urządzenia będące względem siebie pod napięciem
isolator
  materiał izolujący

izolować (v)
afscheiden
  wydzielać z całości
isoleren
  pokrywać izolacją
afscheiden
  oddzielać od otoczenia, nie dopuszczać do zetknięcia

izotop /iˈzɔtɔp/ (n)
isotoop
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;

izraelski /ˌizraˈɛlsʲci/ (adj)
Israëlisch
  odnoszący się do państwa Izrael

iść /iɕʨ̑/ (v)
lopen, gaan
  poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem
gaan
  udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo

ja /ja/ (n)
ik
  jaźń, jestestwo

ja /ja/ (personalPronoun)
ik, 'k
  pierwsza osoba liczby pojedynczej

jabłko /ˈjap.kɔ/ /ˈjap.w̥kɔ/ (n)
appel
  (spożywczy) owoc jabłoni
  przedmiot w kształcie jabłka (1.1) lub je przypominający

jabłko Adama /ˈjap.kɔ a.ˈdã.ma/ /ˈjapw̥.kɔ a.ˈdã.ma/ (n)
adamsappel
  (przenośnie, przenośnia) (anatomia, anatomiczny) (zobacz) grdyka (u mężczyzn)

jabłoń /ˈjabwɔ̃ɲ/ (n)
appelboom, appelaar
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo, na którym rosną jabłka;

jacht /jaxt/ (n)
jacht
  (sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;

jad /jadɨ/ /jat/ (n)
gif, venijn
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) (zoologia, zoologiczny) substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu;

jadalnia /jaˈdalʲɲa/ (n)
eetkamer
  pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków

jadalny /jaˈdalnɨ/ (adj)
eetbaar
  nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć

jadowity (adj)
venijnig
  zawierający jad

jaglica (n)
trachoom
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka;

jagnić się (v)
lammeren
  (zoologia, zoologiczny) o owcy rodzić młode, wydawać na świat jagnię

jagnię /ˈjäɟɲɛ/ (n)
lam
  (zoologia, zoologiczny) młode owcy;

jagnięcina /ˌjäɟɲɛ̇̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
lamsvlees
  (spożywczy) mięso jagnięce (z młodej owcy)

jagoda /jaˈɡɔda/ (n)
bes
  (botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;

jaguar /jaˈɡu<sup>w</sup>ar/ (n)
jaguar
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;

jaja /ˈjäja/ (n)
ballen
  (potocznie, potoczny) (anatomia, anatomiczny) męskie narządy płciowe – moszna i jądra

jajeczkować (v)
ovuleren
  (fizjologia, fizjologiczny) uwalniać z jajnika dojrzałą, gotową do zapłodnienia komórkę jajową

jajecznica /ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
roerei
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;

jajko /ˈjäjkɔ/ (n)
ei, eendenei, kippenei, slangenei
  (ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce

jajko Kolumba /ˈjäjkɔ kɔˈlũmba/ (idiom)
ei van Columbus
  (książkowy) proste rozwiązanie pozornie trudnego zagadnienia;

jajko sadzone /ˈjäjkɔ saˈʣ̑ɔ̃nɛ/ (n)
spiegelei
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jajko usmażone na patelni bez jego rozmącania, ze ściętym białkiem i półpłynnym żółtkiem

jajnik /ˈjäjɲik/ (n)
eierstok
  (anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;

jajo /ˈjäjɔ/ (n)
ei, eendenei, kippenei, slangenei
  (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
ei
  (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;

jajorodny (adj)
eierleggend
  (zoologia, zoologiczny) odznaczający się rozwojem zarodkowym w jaju poza organizmem matki

jajowaty /ˌjäjɔˈvatɨ/ (adj)
eivormig
  kształtem przypominający ptasie jajo

jajowód /jäˈjɔvut/ (n)
eileider
  (anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;

jak /jak/ (conjunction)
als, hoe
  …wprowadzający porównanie
als
  …łączący zdania wtrącone

jak /jak/ (n)
jak
  (zoologia, zoologiczny) Bos grunniens, ssak z rodziny pustorożców;

jak /jak/ (preposition)
als, hoe
  …wprowadzający porównanie

jak /jak/ (pronoun)
hoe
  …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu
hoe, als
  …używany w pytaniach o sposób lub stan

jak cię widzą, tak cię piszą /ˈjäc‿ʨ̑ɛ ˈvʲiʣ̑ɔ̃w̃ ˈtac‿ʨ̑ɛ ˈpʲiʃɔ̃w̃/ (proverb)
kleren maken de man
  ludzi często ocenia się po ich wyglądzie i zachowaniu

jak się masz /ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
hoe gaat het ermee
  …otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój

jakby /ˈjaɡbɨ/ (conjunction)
alsof
  …określający sytuację, która mogłaby mieć miejsce, biorąc pod uwagę resztę wypowiedzi, ale tak naprawdę jest nieprawdziwa

jaki ojciec, taki syn /ˈjäci ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈtaci ˈsɨ̃n/ (proverb)
zo vader, zo zoon
  syn, kiedy dorośnie, będzie zachowywać się podobnie, jak obecnie jego ojciec

jakiś /ˈjäciɕ/ (indefinitePronoun)
een of ander
  bliżej nieokreślony, bliżej nieznany

jako /ˈjakɔ/ (preposition)
als
  używany do określania roli, stanowiska, znaczenia itp., które sprawuje podmiot

jako że /ˈjakɔ ˈʒɛ/
aangezien, daar, omdat
  skoro; ponieważ; z uwagi na fakt, że

jakoś /ˈjakɔɕ/ (pronoun)
eenderhoe
  w pewien, nie do końca określony, sposób

jakościowy (adj)
kwalitatief
  odnoszący się do jakości, związany z jakością

jakość /ˈjakɔɕʨ̑/ (n)
kwaliteit
  wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu

jakucki /jaˈkuʦ̑ʲci/ (adj)
Jakoetisch
  związany z Jakucją lub Jakutami, dotyczący Jakucji lub Jakutów

jakucki /jaˈkuʦ̑ʲci/ (n)
jakoets
  (językoznawstwo, językoznawczy) język jakucki;

jama brzuszna (n)
buikholte
  (anatomia, anatomiczny) jama tułowia położona pomiędzy klatką piersiową a miednicą;

jamnik /ˈjãmʲɲik/ (n)
dashond, teckel
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;
  (kynologia, kynologiczny) pies rasy jamnik (1.1)

jamraj /ˈjãmraj/ (n)
neusbuideldas
  (zoologia, zoologiczny) niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę;

jamthund /ˈjãmtxũnt/ (n)
Zweedse elandhond
  (kynologia, kynologiczny) rasa psa z grupy szpiców myśliwskich pochodząca z regionu Jämtland w Szwecji;

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Japans
  dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
Japans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Japonii;

jarmułka (n)
jarmoelke
  okrągła czapeczka bez daszka, okrywająca tylko czubek głowy, noszona głównie przez Żydów;

jarmuż /ˈjarmuʃ/ (n)
boerenkool
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. sabellica L., odmiana botaniczna kapusty warzywnej o mocno pomarszczonych liściach;

jarzmo /ˈjaʒmɔ/ (n)
juk
  (przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów
  (zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące spinaniu, zwieraniu czegoś

jarząb mączny (n)
meelbes
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sorbus aria Crantz, gatunek drzewa z rodziny różowatych;

jarząbek /jaˈʒɔ̃mbɛk/ (n)
hazelhoen
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Tetrastes bonasia Linnaeus, gatunek eurazjatyckiego ptaka łownego zamieszkującego gęste starodrzewy;

jarzębina /ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna/ (n)
wilde lijsterbes
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach;
  owoc jarzębiny (1.1)

jaskier /ˈjasʲcɛr/ (n)
boterbloem
  (botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju jaskier (1.1)

jaskinia /jaˈsʲcĩɲa/ (n)
grot
  naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;

jaskółka /jaˈskuwka/ (n)
zwaluw
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;

jasnowidz /jasˈnɔvʲiʦ̑/ (n)
ziener
  (ezoteryka) człowiek, któremu przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasność /ˈjasnɔɕʨ̑/ (n)
helderheid
  światło wysyłane przez źródło światła
  cecha tego, co jest jasne
  delikatny, słabo nasycony odcień
  czystość, dźwięczność głosu
  przejrzystość, zrozumiałość i klarowność

jasny /ˈjasnɨ/ (adj)
helder, duidelijk
  o kolorze: mało intensywny
licht, helder
  pełen światła, słońca, nie zaciemniony

jaspis /ˈjaspʲis/ (n)
jaspis
  (mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną;

jastrząb /ˈjasṭʃɔ̃mp/ (n)
havik
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;

jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (n)
hagedis
  (herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;

jawa /ˈjava/ (n)
realiteit, werkelijkheid
  rzeczywistość

jawajski /jaˈvajsʲci/ (adj)
Javaans
  związany z Jawą, dotyczący Jawy

jaz /jas/ (n)
stuw
  (technologia, technika, techniczny) zapora, tama;

jazda /ˈjazda/ (n)
rit
  przenoszenie się z miejsca na miejsce, przebywanie drogi za pomocą różnych środków lokomocji; poruszanie się, posuwanie się środków lokomocji

jazgarz /ˈjazɡaʃ/ (n)
pos
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny okoniowatych;

jazz /ʤ̑ɛs/ (n)
jazz
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;

jałmużna /jawˈmuʒna/ (n)
aalmoes
  (książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania

jałmużnik (n)
aalmoezenier
  (dawniej, dawny) urzędnik rozdający jałmużnę w imieniu władcy
  osoba rozdająca jałmużnę

jałowiec /jaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
jeneverbes
  (botanika, botaniczny) Juniperus, roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych;

jałówka /jaˈwufka/ (n)
vaars
  (zootechnika, zootechniczny) młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów

jaśmin /ˈjäɕmʲĩn/ (n)
jasmijn
  (botanika, botaniczny) Jasminum L, rodzaj roślin z rodziny oliwkowatych (Oleaceae);

jechać /ˈjɛxaʨ̑/ (v)
rijden
  o człowieku, towarze, zwierzęciu itp.: poruszać się, przemieszczać się przy użyciu pojazdu lub na grzbiecie zwierzęcia
  o pojazdach: poruszać się, przemieszczać się z jednego miejsca na inne

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (cardinalNumeral)
één, een
  liczba 1

jeden za drugim (adv)
de een na de ander
  pojedynczo i bez przerw

jeden za wszystkich, wszyscy za jednego (idiom)
één voor allen, allen voor één
  zawołanie podkreślające solidarność i współodpowiedzialność

jedna jaskółka wiosny nie czyni /ˈjɛdna jaˈskuwka ˈvʲjɔsnɨ ɲɛ‿ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (proverb)
een zwaluw maakt de lente niet
  nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczych faktów

jednak /ˈjɛdnak/ (conjunction)
echter
  …łączy dwa zdania, w których zdanie ze spójnikiem wyraża sytuację, która powstała w wyniku akcji ze zdania bez spójnika, a która nie była oczekiwana przez mówiącego

jednoczesny /ˌjɛdnɔˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
gelijktijdig
  odbywający się, zachodzący w tym samym czasie, w tej samej chwili

jednocześnie /ˌjɛdnɔˈʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
tegelijkertijd
  w tej samej chwili, w jednym czasie

jednoczyć (v)
verenigen
  łączyć do wspólnego działania wokół jakiejś idei
  łączyć się w jedno
  łączyć się z kimś do wspólnego działania wokół jakiejś idei

jednojęzyczny /ˌjɛdnɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
eentalig
  napisany w jednym języku
  posługujący się jednym językiem

jednokomórkowy /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
eencellig
  (biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki

jednomyślność /ˌjɛdnɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
eensgezindheid
  zupełna zgodność zdań, opinii, myśli

jednomyślny (adj)
eensgezind
  bez różnic w przekonaniach

jednonogi /ˌjɛdnɔ̃ˈnɔɟi/ (adj)
eenbenig
  mający jedną nogę

jednooki /ˌjɛdnɔˈːci/ (adj)
eenogi
  taki, który ma jedno oko

jednopłat (n)
eendekker
  (lotnictwo, lotniczy) samolot lub szybowiec mający jedną parę skrzydeł stanowiących jeden płat nośny;

jednoroczny /ˌjɛdnɔˈrɔʧ̑nɨ/ (adj)
eenjarig
  mający lub trwający jeden rok

jednorodny (adj)
gelijk
  mający identyczne cechy

jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
eenhoorn
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;

jednoręki /ˌjɛdnɔˈrɛ̃ŋʲci/ (adj)
eenarmig
  mający jedną rękę

jednoręki bandyta (n)
eenarmige bandiet
  (potocznie, potoczny) automat do gier hazardowych, w którym po wrzuceniu monet i pociągnięciu za dźwignię z boku maszyny na bębnach lub ekranie dobierane są symbole w losowych konfiguracjach, przynosząc wygraną po wylosowaniu określonego układu symboli;

jednostka /jɛdˈnɔstka/ (n)
eenheid
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zapis w którym podawana jest dana wartość

jednostka astronomiczna (n)
astronomische eenheid
  (jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca;

jednostronny (adj)
eenzijdig
  dokonywany przez jedną ze stron

jednosylabowy /ˌjɛdnɔsɨlaˈbɔvɨ/ (adj)
eenlettergrepig
  liczący jedną sylabę, składający się z jednej sylaby

jednoznaczny /ˌjɛdnɔˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
ondubbelzinnig
  niebudzący wątpliwości, pewny, definitywny, zdecydowany

jedwab /ˈjɛdvap/ (n)
zijde, zij
  (włókiennictwo) tkanina z jedwabiu (1.1);
  (włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników;

jedwabnik morwowy (n)
zijdevlinder
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombyx mori, gatunek nocnego motyla z rodziny prządkowatych, wykorzystywanego do pozyskiwania przędzy na jedwab;

jedwabny /jɛdˈvabnɨ/ (adj)
zijden
  dotyczący jedwabiu, związany z jedwabiem
  zrobiony, wyprodukowany z jedwabiu

jedwabny szlak (n)
zijderoute
  (historia, historyczny, historycznie) dawny szlak handlowy łączący Chiny z Europą i Bliskim Wschodem, którym transportowano towary, m.in. jedwabie;

jedyny /jɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
enig
  istniejący tylko w jednym egzemplarzu

jedyny w swoim rodzaju /jɛˈdɨ̃nɨ ˈf‿sfɔ<sup>j</sup>ĩm rɔˈʣ̑aju/ (adj)
uniek in zijn soort
  taki, który jest unikatem

jedzenie /jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
eten
  coś, co można jeść; żywność, pokarm

jego /ˈjɛɡɔ/ (pronoun)
zijn
  3. (osoba) lp, rodzaj męski
  3. (osoba) lp, rodzaj nijaki

jej /jɛ̇j/ (pronoun)
haar
  3. (osoba) lp, rodzaj żeński

jelec /ˈjɛlɛʦ̑/ (n)
serpeling
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Leuciscus, rodzaj ryb słodkowodnych z rodziny karpiowatych

jeleń /ˈjɛlɛ̃ɲ/ (n)
hert
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców;

jelito /jɛˈlʲitɔ/ (n)
darm
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;

jelito cienkie (n)
dunne darm
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym;

jelito grube (n)
dikke darm
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego od ujścia jelita cienkiego do odbytnicy;

jelito ślepe (n)
blindedarm
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy odcinek jelita grubego człowieka

jelitowy /ˌjɛlʲiˈtɔvɨ/ (adj)
intestinaal
  (przymiotnik) od jelito

jelonek /jɛˈlɔ̃nɛk/ (n)
hertenjong
  młody jeleń

jelonek rogacz /jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
vliegend hert
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków;

jemeński /jɛ̃ˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Jemenitisch
  odnoszący się do Jemenu, państwa na Półwyspie Arabskim

jemioła /jɛ̃ˈmʲjɔwa/ (n)
maretak, mistel
  (botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;

jemiołuszka /ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/ (n)
pestvogel
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;

jen /jɛ̃n/ (n)
yen
  (jednostka monetarna) waluta Japonii;

jeniec /ˈjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
krijgsgevangene
  osoba wzięta do niewoli w czasie wojny;

jer /jɛr/ (n)
keep
  (ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków;

jeremiada /ˌjɛrɛ̃ˈmʲjada/ (n)
jeremiade
  biadolenie, lament, skarga

jesienny /jɛ̇ˈɕɛ̃nːɨ/ (adj)
herfstachtig
  mający związek z jesienią, dotyczący jesieni, odbywający się jesienią

jesień /ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
herfst, najaar
  pora roku między latem a zimą;

jesion /ˈjɛ̇ɕɔ̃n/ (n)
es
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., drzewo, rzadziej krzew, występujące na obszarze półkuli północnej, z rodziny oliwkowatych;

jesiotr /ˈjɛ̇ɕɔtr̥/ (n)
steur
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;

jeszcze /ˈjɛʃʧ̑ɛ/ (particle)
nog
  …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle
  …z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej
  w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo
  …podkreślająca odległość (w czasie lub przestrzeni) jakiegoś wydarzenia już

jezdnia /ˈjɛzdʲɲa/ (n)
rijbaan
  część ulicy przeznaczona do ruchu pojazdów

jezioro /jɛ̇ˈʑɔrɔ/ (n)
meer
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;

jezuicki (adj)
jezuïet
  dotyczący zakonu jezuitów albo członka tego zakonu
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) postępujący w sposób przebiegły, przewrotny i obłudny lub świadczący o przebiegłości, przewrotności i obłudzie

jeśli wejdziesz między wrony, musisz krakać jak i one /ˈjɛ̇ɕlʲi ˈvɛjʥ̑ɛʃ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈvrɔ̃nɨ ˈmuɕiʃ ˈkrakaʨ̑ ˈjak i‿ˈɔ̃nɛ/ (proverb)
’s lands wijs, ’s lands eer
  jeśli ktoś wejdzie w jakieś towarzystwo, powinien upodobnić się (dostosować się) do niego, aby nie narazić się na przykrą lub nawet niebezpieczną sytuację

jeść /jɛ̇ɕʨ̑/ (v)
eten
  przyjmować pokarmy

jeść śniadanie /ˈjɛ̇ɕʨ̑ ɕɲaˈdãɲɛ/ (v)
ontbijten
  spożywać posiłek w godzinach porannych

jeździec /ˈjɛ̇ʑʥ̑ɛʦ̑/ (n)
ruiter
  (jeździectwo, jeździecki) osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym;

jeździecki (adj)
ruiter
  związany z jeździectwem, dotyczący jeździectwa

jeździć /ˈjɛ̇ʑʥ̑iʨ̑/ (v)
rijden
  poruszać się na grzbiecie konia
  przenosić się z miejsca na miejsce środkiem lokomocji

jeż /jɛʃ/ (n)
egel
  (zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami

jeżeli /jɛˈʒɛlʲi/ (conjunction)
indien, als
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego

jeżowiec (n)
zee-egel
  (zoologia, zoologiczny) Echinoidea morskie zwierzę należące do szkarłupni;

jeżozwierz /jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/ (n)
stekelvarken
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju jeżozwierzy (1.1)

jeżyna /jɛˈʒɨ̃na/ (n)
braam
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych o pędach okrytych kolcami i czarnych lub czerwonych jadalnych owocach;
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) krzew jeżyny (1.1) o czarnych owocach, m.in. z gatunku jeżyna popielica

jidysz /ˈjidɨʃ/ (n)
Jiddisch, Jiddisj
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Żydów aszkenazyjskich;

jod /jɔt/ (n)
jodium, jood
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;

jodła /ˈjɔdwa/ (n)
spar, zilverspar
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

jodłować /jɔdˈwɔvaʨ̑/ (v)
jodelen
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewać wykorzystując samogłoski a, o dla niskich dźwięków i oraz e, i dla wysokich, z nagłymi przejściami z piersiowego rejestru głosu na falset;

joga /ˈjɔɡa/ (n)
yoga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
  tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych

jogging (n)
jogging
  (sport, sportowy) forma rekreacji lub treningu polegająca na niespiesznym bieganiu, zwykle w miejscu publicznym;

jogin (n)
yogi
  buddyjski lub hinduistyczny asceta uprawiający jogę;

jogurt /ˈjɔɡurt/ (n)
yoghurt, joghurt
  (spożywczy) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;

joint (n)
joint
  (slangowo) rodzaj skręta zawierający marihuanę;

jojoba (n)
jojoba
  (botanika, botaniczny) Simmondsia chinensis, (zobacz) simondsja kalifornijska

jol /jɔl/ (n)
jol
  (marynarka) żaglowiec mający dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne; tylny maszt jest mocno przesunięty do tyłu i niższy od przedniego;

jon /jɔ̃n/ (n)
ion
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);

jonizacja /ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
ionisatie
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony;

jonizować (v)
ioniseren
  (fizyka, fizyczny) powodować jonizację

jonowy (adj)
ionisch
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) związany z jonem lub jonami, dotyczący jonu lub jonów

jordański /jɔrˈdãj̃sʲci/ (adj)
Jordaanse
  (geografia, geograficzny) (administracja) odnoszący się do państwa Jordania

jot /jɔt/ (n)
jee
  nazwa litery J

jowialny (adj)
joviaal, gemoedelijk
  (książkowy) radosny, o życzliwym usposobieniu

joński (adj)
ionisch
  (geografia, geograficzny) dotyczący Morza Jońskiego
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Jonii

jubiler /juˈbʲilɛr/ (n)
juwelier
  osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

jubileusz /ˌjubʲiˈlɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
jubileum
  ważna rocznica jakiegoś wydarzenia, np. rozpoczęcia czyjejś działalności lub powstania, założenia czegoś

jucht /juxt/ (n)
jucht
  rodzaj wyprawionej skóry bydlęcej

judaizm /juˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
jodendom
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;

jugosłowiański /ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
Joegoslavisch
  związany z Jugosławią, dotyczący Jugosławii

jujuba /jüˈjuba/ /ʒuˈʒuba/ (n)
jujube
  (botanika, botaniczny) Ziziphus, ciernisty krzew lub drzewko o żółtych, drobnych kwiatach i często jadalnych owocach;

juk /juk/ (n)
zadeltas
  każda z dwóch sakw przytroczonych do grzbietu konia czy osła

juliański /juˈlʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
juliaans
  autorstwa lub wprowadzony przez Juliusza Cezara
  z czasów Juliusza Cezara

junior /ˈjü̃ɲɔr/ (n)
jongerejaars
  (sport, sportowy) zawodnik, który nie ukończył określonego dla danej dyscypliny wieku, zwykle 19 lat
  młodszy wiekiem członek rodziny
  syn lub młodszy brat / starszy brat, który nosi to samo imię co ojciec

junkier (n)
jonkheer
  (historia, historyczny, historycznie) niższy tytuł szlachecki w Belgii i Holandii, a używany także w części Niemiec dla synów mających wstąpić do armii

junta (n)
junta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w krajach Ameryki Łacińskiej: władza ustanowiona pozakonstytucyjnie przez wojsko, zwykle w drodze zamachu stanu;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa bądź człon nazwy organu kolegialnego w Hiszpanii i Ameryce Łacińskiej (nazwa odnosi się do wielu różnych organów)

jura /ˈjura/ (n)
jura
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

jurta /ˈjurta/ (n)
joert
  (etnografia, etnograficzny) namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii;

jury (n)
jury
  grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie

juta /ˈjuta/ (n)
jute
  (botanika, botaniczny) Corchorus L., roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
  (włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
  (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny

jutro /ˈjutrɔ/ (adv)
morgen
  następnego dnia po obecnym

jutro /ˈjutrɔ/ (n)
morgen
  dzień następny w stosunku do obecnego

już /juʃ/ (particle)
niet meer
  …określająca granicę między przeszłością a przyszłością
reeds, al
  …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń

jąderko (n)
nucleolus
  (biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA;

jądro /ˈjɔ̃ndrɔ/ (n)
testikel, zaadbal, teelbal
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) męski narząd rozrodczy zwierząt i ludzi wytwarzający nasienie;
kern
  (fizyka, fizyczny) centralna część atomu;
  (biologia, biologiczny) jedno z organelli, zawierające materiał genetyczny;
  (informatyka, informatyczny) główna część systemu operacyjnego;

jądrowy /jɔ̃nˈdrɔvɨ/ (adj)
kern
  (fizyka, fizyczny) dotyczący jądra atomowego

jąkać (v)
hakkelen
  (rzadki, rzadko używany) mówić w sposób nieskładny, mało zrozumiały

jąkała /jɔ̃ŋˈkawa/ (n)
stotteraar
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto się jąka
  (potocznie, potoczny) kobieta, która się jąka

jęczeć (v)
kreunen
  o człowieku, zwierzętach: wydawać przeciągły, żałosny dźwięk wyrażający ból, cierpienie

jęczmień /ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
gerst
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Hordeum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
  (spożywczy) ziarno z nasion jęczmienia (1.1)
stijg, strontje
  (potocznie, potoczny) grudka na powiece, powstała wskutek infekcji;

jęk /jɛ̃ŋk/ (n)
kreun
  żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia
  żałosny, przeciągły dźwięk wydawany przez niektóre ptaki, wytwarzany przez maszyny, instrumenty muzyczne, szum wiatru itp.

jętka /ˈjɛ̃ntka/ (n)
eendagsvlieg
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) wodny owad żyjący bardzo krótko;

języczek (n)
huig
  (anatomia, anatomiczny) u ssaków: wyrostek na tylnym brzegu podniebienia miękkiego;

język /ˈjɛ̃w̃zɨk/ (n)
tong, taal
  (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;
taal, spraak
  (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
  część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie
taal, tong
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
tong
  część buta osłaniająca stopę pod sznurówką

język migowy /ˈjɛ̃w̃zɨk mʲiˈɡɔvɨ/ (n)
gebarentaal
  język gestów (tzw. znaków migowych), za pomocą którego rozmawiają głusi

język obcy /ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
vreemde taal
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

język ojczysty /ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
moedertaal
  (językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

język programowania /ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa/ (n)
programmeertaal
  (informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych

językoznawstwo /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ/ (n)
linguïstiek
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku;

kabaret /kaˈbarɛt/ (n)
cabaret
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców (i tym podobne, i temu podobne);

kabel /ˈkabɛl/ (n)
kabel
  (elektryczność) gruby przewód elektryczny lub światłowodowy, zwykle spleciony z kilku odizolowanych żył;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednostka długości równa 185,2 metra, czyli jednej dziesiątej mili morskiej;

kabestan (n)
kaapstander
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie ułatwiające wybieranie lub luzowanie lin pod obciążeniem (np. kotwic);

kabotażowiec /ˌkabɔtaˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
coaster
  statek do kabotażu

kabura (n)
holster
  (wojskowość, wojskowy) futerał, pokrowiec na krótką broń palną, noszony zazwyczaj u pasa, mający zabezpieczenie przed wypadaniem broni;

kac /kaʦ̑/ (n)
kater
  (potocznie, potoczny) występowanie nieprzyjemnych objawów (bólu głowy, pragnienia) na skutek nadmiernego spożycia alkoholu;

kaczka /ˈkaʧ̑ka/ (n)
eend
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso lub potrawa z kaczki (1.1)

kaczka dziennikarska /ˈkaʧ̑ka ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarska/ (n)
canard
  (publikatory) nieprawdziwa, zmyślona informacja prasowa;

kaczka krzyżówka (n)
wilde eend
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

kaczor /ˈkaʧ̑ɔr/ (n)
draak
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki

kadaweryna /ˌkadavɛˈrɨ̃na/ (n)
cadaverine
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy diamin, amina biogenna powstająca w procesie gnilnym białka, należy do tzw. "trupich jadów";

kadencja /kaˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intonatie
  (językoznawstwo, językoznawczy) intonacja opadająca, w polszczyźnie typowa dla zdania oznajmującego;
cadens
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sekwencja akordów mająca charakter zakończenia;
ambtstermijn
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres pełnienia funkcji (urzędu) przez obieralnego urzędnika lub organ;

kadi (n)
kadi
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sędzia muzułmański

kadm /katm̥/ (n)
cadmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;

kadzidło /kaˈʥ̑idwɔ/ (n)
wierook
  przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń

kadłub /ˈkadwup/ (n)
casco
  (potocznie, potoczny) kadłub (1.1) statku

kadź (n)
teil
  duże otwarte zbiorniki używane w różnych procesach technologicznych;

kafar /ˈkafar/ (n)
heistelling
  maszyna do wbijania pali w grunt;

kaftan /ˈkaftãn/ (n)
kaftan
  (krawiectwo) męski ubiór o wschodnim pochodzeniu, sięgający do kolan lub krótszy, z długimi rękawami i zapinany z przodu;

kaftan bezpieczeństwa /ˈkaftãn ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
dwangbuis
  bluza z długimi rękawami wiązanymi na plecach, używana do unieruchomienia osób psychicznie chorych;

kaganiec /kaˈɡãɲɛʦ̑/ (n)
muilkorf, muilband
  siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;

kajak /ˈkajak/ (n)
kajak
  niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;

kajdanki (n)
handboeien
  para połączonych ze sobą obręczy, zamykanych na zatrzask, ograniczających swobodę ruchów;

kajdany (n)
boeien
  metalowe pęta do skuwania kończyn więźniów

kajman /ˈkajmãn/ (n)
kaaiman
  (zoologia, zoologiczny) Caiman, gad z rodziny aligatorów;

kajuta /kaˈjuta/ (n)
kajuit
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) małe zamykane pomieszczenie mieszkalne na statku;

kajzerka /kajˈzɛrka/ (n)
kaiserbroodje
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj bułki z charakterystycznymi nacięciami na wierzchu;

kakadu /kaˈkadu/ (n)
kaketoe
  (ornitologia, ornitologiczny) papuga posiadająca na głowie charakterystyczny czub z piór;

kakao /kaˈkaɔ/ (n)
cacao
  (spożywczy) proszek z nasion kakaowca
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem
  (botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;

kakofonia /ˌkakɔˈfɔ̃ɲja/ (n)
kakofonie
  nieprzyjemne połączenie dźwięków;

kaktus /ˈkaktus/ (n)
cactus
  (botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;

kalabryjski /ˌkalaˈbrɨjsʲci/ (adj)
Calabrisch
  związany z Kalabrią, wywodzący się z Kalabrii

kalafior /kaˈlafʲjɔr/ (n)
bloemkool
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

kalafonia /ˌkalaˈfɔ̃ɲja/ (n)
colofonium
  (technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;

kalarepa /ˌkalaˈrɛpa/ (n)
koolrabi
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) warzywo, jadalna bulwa pędowa kalarepy (1.1)

kalcyt /ˈkalʦ̑ɨt/ (n)
calciet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, składnik skał osadowych;

kaldera /kalˈdɛra/ (n)
caldeira
  (geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;

kaledoński /ˌkalɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Caledonisch
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do Kaledonii
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do Nowej Kaledonii
  (geologia, geologiczny) odnoszący się do orogenezy kaledońskiej

kalejdoskop /ˌkalɛjˈdɔskɔp/ (n)
caleidoscoop
  (optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

kaleka /kaˈlɛka/ (n)
kreupele
  człowiek dotknięty kalectwem
  kobieta dotknięta kalectwem

kalendarz /kaˈlɛ̃ndaʃ/ (n)
kalender
  system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;
  spis dni całego roku z podziałem na tygodnie i miesiące, często w formie publikacji (np. plakat, broszura) z dodatkowymi informacjami (imieniny, święta, wschody i zachody słońca, przepisy itp.);

kalendarz adwentowy (n)
adventskalender
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;

kalendy /kaˈlɛ̃ndɨ/ (n)
kalenden
  (historia, historyczny, historycznie) pierwszy dzień każdego miesiąca w kalendarzu rzymskim;

kalesony /ˌkalɛˈsɔ̃nɨ/ (n)
lange onderbroek
  (krawiectwo) rodzaj bielizny męskiej z długimi nogawkami, zakładanej na chłody pod spodnie;

kalif /ˈkalʲif/ (n)
kalief
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;

kalifat /kaˈlʲifat/ (n)
kalifaat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;

kaliforn /kaˈlʲifɔrn/ (n)
californium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;

kalifornijski /ˌkalʲifɔrʲˈɲijsʲci/ (adj)
Californisch
  związany z Kalifornią, pochodzący z Kalifornii

kaligrafia /ˌkalʲiˈɡrafʲja/ (n)
kalligrafie
  sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;

kalina /kaˈlʲĩna/ (n)
sneeuwbal
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Viburnum L., drzewo lub krzew o białych lub różowych kwiatach i czerwonych, czarnych lub żółtych trujących owocach;

kalkulator /ˌkalkuˈlatɔr/ (n)
zakrekenmachine
  małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;

kalmar /ˈkalmar/ (n)
pijlinktvis
  (zoologia, zoologiczny) Teuthida, gatunek głowonoga;

kaloria /kaˈlɔrʲja/ (n)
calorie
  (fizyka, fizyczny) pozaukładowa jednostka ciepła równa ilości ciepła potrzebnej do podgrzania 1 grama wody o 1 kelwin;

kaloryfer /ˌkalɔˈrɨfɛr/ (n)
radiator
  element grzewczy w postaci połączonych ze sobą równolegle w płaszczyźnie metalowych rur, przez które przepływa gorąca woda lub para wodna

kalwinizm /kalˈvʲĩɲism̥/ (n)
calvinisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich;

kambr /kãmpr̥/ (n)
cambrium
  (geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku;

kambuz /ˈkãmbus/ (n)
kombuis
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kuchnia na statku;

kamea (n)
camee
  (sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;

kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (n)
kameleon
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, który łatwo zmienia poglądy

kamera /kãˈmɛra/ (n)
camera
  urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;

kamerdyner (n)
butler
  starszy lokaj nadzorujący służbę, podawanie do stołu czy prace porządkowe

kamerling /kãˈmɛrlʲĩŋk/ (n)
camerlengo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: kardynał, który od śmierci papieża do czasu wybrania nowego zarządza Kościołem i państwem Watykan;

kamfora /kãw̃ˈfɔra/ (n)
kamfer
  organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;

kamienica /ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
herenhuis
  duży, murowany budynek mieszkalny

kamienica czynszowa (n)
huurhuis
  okazały budynek z wieloma mieszkaniami do wynajęcia

kamieniołom (n)
steengroeve
  (górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

kamienisty /ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲistɨ/ (adj)
steenachtig
  taki, który pokryty jest kamieniami albo zawiera dużo kamieni

kamienny /kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
stenen
  zrobiony, powstały z kamienia, złożony z kamieni

kamień /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
steen
  (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
  (medycyna, medyczny) złóg powstający w organach wewnętrznych, takich jak nerki, woreczek żółciowy, moczowody
ketelsteen, steen
  twardy osad powstający w naczyniach, kotłach itp.;

kamień milowy /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ mʲiˈlɔvɨ/ (n)
mijlpaal
  słupek przy drodze z napisaną na nim odległością do najbliższego miasta;
  (związek frazeologiczny) bardzo ważny, przełomowy moment

kamień młyński (n)
maalsteen, molensteen
  (technologia, technika, techniczny) jeden z dwóch płaskich okrągłych kamieni w młynie żarnowym służących do rozcierania ziarna

kamień nazębny (n)
tandsteen
  (stomatologia, stomatologiczny) twardy osad powstający na powierzchni zębów;

kamień winny (n)
wijnsteen
  (chemia, chemiczny) (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) kwaśny winian potasu;

kamień węgielny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/ (n)
hoeksteen
  (przenośnie, przenośnia) podstawa, najważniejsza część czegoś
  kamień znajdujący się w węgle
  obecnie pierwsza cegła lub inny element budowlany stawiany jako pierwszy podczas budowy, mający znaczenie symboliczne

kamień żółciowy (n)
galsteen
  (medycyna, medyczny) złóg powstały w wyniku odkładania się składników żółci;

kamizelka /ˌkãmʲiˈzɛlka/ (n)
vest
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) ubranie bez rękawów i kołnierza nakładane na tułów, zapinane na guziki

kampania wyborcza (n)
verkiezingscampagne
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ogół środków masowego przekazu (plakaty, reklamy telewizyjne, radiowe, prasowe, wiece, spotkania z wyborcami), jakimi specjaliści od marketingu politycznego promują kandydaturę polityka lub partii;

kampanologia (n)
campanologie
  nauka o tradycyjnych dzwonach wieżowych i kościelnych;

kampus /ˈkãmpus/ (n)
campus
  kompleks budynków i terenów uniwersyteckich

kanadyjka /ˌkãnaˈdɨjka/ (n)
Canadese kano
  łódź wiosłowa, w której wiosłuje się wiosłem o jednym piórze, klęcząc na jednym kolanie twarzą do kierunku płynięcia;

kanadyjski /ˌkãnaˈdɨjsʲci/ (adj)
Canadees
  związany z Kanadą, dotyczący Kanady

kanalia /kãˈnalʲja/ (n)
schoft
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba podła, niegodziwa

kanapa /kãˈnapa/ (n)
bank
  podłużny mebel z oparciem przeznaczony do siedzenia

kanapka /kãˈnapka/ (n)
boterham
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (handel, handlowy) kanapka (1.1) składająca się przynajmniej z dwóch warstw pieczywa kanapka (1.1) przełożona / posmarowana czymś między warstwami
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo posmarowane czymś lub z dodatkiem znajdującym się na nim ;

kanarek /kãˈnarɛk/ (n)
kanarie
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

kanaryjski (adj)
Canarisch
  (geografia, geograficzny) związany z Wyspami Kanaryjskimi

kanał /ˈkãnaw/ (n)
kanaal
  wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków

kanclerz (n)
kanselier
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tytuł szefa rządu w niektórych krajach, np. w Austrii czy Niemczech
  (administracja) tytuł urzędnika zarządzającego pracą kancelarii, sprawami administracyjno-organizacyjnymi

kandela /kãnˈdɛla/ (n)
candela
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd;

kandydat /kãnˈdɨdat/ (n)
kandidaat
  ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś

kandydatura (n)
kandidatuur
  bycie kandydatem do czegoś lub kogoś
  wniosek proponujący kogoś na określone stanowisko czy funkcję

kangur /ˈkãŋɡur/ (n)
kangoeroe
  (zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;

kania /ˈkãɲa/ (n)
wouw
  (ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;

kanibalizm /ˌkãɲiˈbalʲism̥/ (n)
kannibalisme
  (zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;

kanikuła /ˌkãɲiˈkuwa/ (n)
hondsdagen
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: pora roku, w której Słońce znajduje się w gwiazdozbiorze Psa, czyli od 22 czerwca do 23 sierpnia

kanister /kãˈɲistɛr/ (n)
jerrycan
  (motoryzacja) przenośny zbiornik na paliwo z uchwytem umożliwiajacym ręczny transport;

kanon /ˈkãnɔ̃n/ (n)
canon
  (biblijny) zamknięty zbiór ksiąg uznany w Kościele za natchnione;
  (kościelny) modlitwa eucharystyczna, część mszy świętej;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) lista norm, zasad, tekstów o podstawowym znaczeniu
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogólnie przyjęta zasada czy wzorzec (postępowania, estetyki, itp.);
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna z powtarzającym się tematem;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pojedynczy przepis w kodeksie

kanonierka /ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka/ (n)
kanonneerboot
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości

kanonik (n)
kanunnik
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny katolicki uhonorowany członkostwem w kapitule katedralnej lub kolegiackiej;

kanonizacja /ˌkãnɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
heiligverklaring
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej;

kantabryjski (adj)
Cantabrisch
  związany z Kantabrią, dotyczący Kantabrii, pochodzący z Kantabrii

kantabryjski (n)
Cantabrisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język romański używany w Kantabrii

kantar /ˈkãntar/ (n)
halster
  (jeździectwo, jeździecki) rodzaj uproszczonej uzdy bez wędzidła;

kantata /kãnˈtata/ (n)
cantate
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny na głosy solowe;

kanton /ˈkãntɔ̃n/ (n)
kanton
  kraj wchodzący w skład Konfederacji Szwajcarskiej;

kantor /ˈkãntɔr/ (n)
geldwisselkantoor
  miejsce umożliwiające wymianę waluty na inną

kantoński (adj)
Kantonees
  związany z Kantonem, dotyczący Kantonu (miasta w Chinach)

kantoński (n)
Kantonees
  (językoznawstwo, językoznawczy) język kantoński, używany w południowych Chinach, Hongkongu i Makau;

kaolin /kaˈɔlʲĩn/ (n)
kaolien
  (geologia, geologiczny) skała osadowa zawierająca w swym składzie głównie kaolinit, surowiec ceramiczny;

kapar /ˈkapar/ (n)
kappertje
  (botanika, botaniczny) Capparis, drzewo, krzew lub pnącze o pojedynczych liściach i dużych, białych, kremowych lub różowych kwiatach na długich szypułach, rosnące w wielu gatunkach w strefie tropikalnej obu półkul;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) pąk kwiatowy lub młody owoc kaparu ciernistego (Capparis spinosa L.) o pikantnym smaku, używany w sztuce kulinarnej jako przyprawa

kapać /ˈkapaʨ̑/ (v)
druipen
  o cieczy spadać kroplami

kapecytabina (n)
capecitabine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) syntetyczny lek doustny z grupy antymetabolitów, pochodna fluoropirymidyny, stosowany m.in. w chemioterapii raka piersi i okrężnicy

kapelan (n)
kapelaan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny duszpasterzujący w wojsku, więzieniu, szpitalu, żeńskim domu zakonnym albo w prywatnej kaplicy;

kapelusz /kaˈpɛluʃ/ (n)
hoed
  (odzieżownictwo) rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku;

kapelusznik (n)
hoedenmaker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wytwórca kapeluszy

kapeć /ˈkapɛʨ̑/ (n)
pantoffel
  obuwie używane tylko w domu

kapitalista /ˌkapʲitaˈlʲista/ (n)
kapitalist
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem

kapitalizm /ˌkapʲiˈtalʲism̥/ (n)
kapitalisme
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;

kapitan /kaˈpʲitãn/ (n)
kapitein, gezagvoerder
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu
  (sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę
gezagvoerder, kapitein
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;

kapitał /kaˈpʲitaw/ (n)
kapitaal
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) majątek, zasoby (zwykle pieniędzy)
  (przenośnie, przenośnia) niematerialna wartość, zasób do wykorzystania

kapitulacja /ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja/ (n)
overgave
  rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej
capitulatie
  zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi
  warunki poddania się

kapituła (n)
kapittel
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organ kolegialny w Kościele katolickim złożony z duchownych;

kaplica /kaˈplʲiʦ̑a/ (n)
kapel
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem

kappa /ˈkapːa/ (n)
kappa
  nazwa dziesiątej litery alfabetu greckiego, κ;

kapral /ˈkapral/ (n)
korporaal
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;

kapsaicyna (n)
capsaïcine
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;

kapsel /ˈkapsɛl/ (n)
kroonkurk
  metalowa przykrywka obciskana na końcu szklanej butelki;

kapsułka /kapˈsuwka/ (n)
capsule
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny;

kapsyd (n)
capside, eiwitmantel
  (biologia, biologiczny) białkowa osłonka genomu wirusa;

kaptur /ˈkaptur/ (n)
capuchon, kap
  (krawiectwo) część płaszcza, kurtki lub bluzy służąca jako nakrycie głowy;

kapturka /kapˈturka/ (n)
zwartkop
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia atricapilla, gatunek małego ptaka z rodziny pokrzewkowatych;

kapusta /kaˈpusta/ (n)
kool
  (botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;

kapusta kiszona (n)
zuurkool
  (spożywczy) półprodukt spożywczy z szatkowanej kapusty: przyprawionej, zasolonej i poddanej fermentacji z udziałem bakterii mlekowych;

kapłanka /kapˈwãnka/ (n)
priesteres
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która sprawuje posługę religijną

kapłon (n)
kapoen
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany kogut kury domowej;

kara /ˈkara/ (n)
straf
  dolegliwość wymierzona jako sankcja

kara cielesna /ˈkara ʨ̑ɛˈlɛsna/ (n)
lijfstraf
  kara mająca na celu zadanie bólu fizycznego osobie karanej;

kara śmierci /ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
doodstraf
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;

karabin /kaˈrabʲĩn/ (n)
geweer
  (wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;

karabin maszynowy /kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
machinegeweer, mitrailleur
  (wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;

karabinek /ˌkaraˈbʲĩnɛk/ (n)
karabijn
  indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;

karafka /kaˈrafka/ (n)
karaf
  rodzaj butelki z wąską szyjką;

karaibski /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲci/ (adj)
Caraïbisch
  dotyczący Karaibów (obszaru) lub Morza Karaibskiego

karaka /kaˈraka/ (n)
kraak
  (marynarka) typ dawnego statku transportowego;

karalny /kaˈralnɨ/ (adj)
strafbaar
  taki, który podlega karze

karaluch /kaˈralux/ (n)
kakkerlak
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;

karaoke /ˌkaraˈɔkɛ/ (n)
karaoke
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach

karat /ˈkarat/ (n)
karaat
  dawna miara zawartości złota w stopach (czyste złoto miało 24 karaty);
  jubilerska jednostka masy równa 0,2 g, stosowana do mierzenia masy kamieni szlachetnych i pereł;

karate /kaˈratɛ/ (n)
karate
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

karawan (n)
lijkwagen, rouwkoets
  pojazd do przewozu trumny ze zwłokami

karawana /ˌkaraˈvãna/ (n)
karavaan
  wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;

karawanseraj (n)
karavanserai
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) zajazd stanowiący miejsce postoju karawan, mający pomieszczenia dla podróżnych wraz ze składami na towary;

karawela /ˌkaraˈvɛla/ (n)
karveel
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich nadbudówkach na dziobie i rufie, używany od XV do XVII wieku;

karać /ˈkaraʨ̑/ (v)
straffen
  wymierzać karę

karbunkuł /karˈbũŋkuw/ (n)
karbonkel
  (medycyna, medyczny) czyrak mnogi, czyrak gromadny; grupa blisko położonych czyraków (zapaleń ropnych sąsiadujących torebek włosowych i przylegających gruczołów łojowych) zbierająca się w jeden ropień, wywołana przez zakażenie
  (przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) bliżej nieokreślony kamień szlachetny barwy czerwonej (np. rubin, granat)

karcer (n)
isolatie
  (więziennictwo, więzienny) kara przebywania w celi bez pryczy

karczoch /ˈkarʧ̑ɔx/ (n)
artisjok
  (botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

kardamon /karˈdãmɔ̃n/ (n)
kardemom
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kardamon malabarski lub któregoś z innych gatunków należącego do rodzaju Elettaria;

kardio- /ˈkardʲjɔ/
cardio-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z sercem

kardiolog /karˈdʲjɔlɔk/ (n)
cardioloog
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego

kardiologia /ˌkardʲjɔˈlɔɟja/ (n)
cardiologie
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się schorzeniami i wadami układu sercowo-naczyniowego, ich rozpoznawaniem i leczeniem;

kardiologiczny /ˌkardʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
cardiologisch
  związany z kardiologią, dotyczący kardiologii

kardynał /karˈdɨ̃naw/ (n)
kardinaal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;
  (ornitologia, ornitologiczny) Cardinalis cardinalis, ptak z rodziny łuszczaków;

karelski (adj)
Karelisch
  związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów

karetka /kaˈrɛtka/ (n)
ambulance
  (medycyna, medyczny) (motoryzacja) samochód służący do przewozu chorych

kariatyda /ˌkarʲjaˈtɨda/ (n)
kariatide
  (architektura, architektoniczny) podpora architektoniczna w postaci kobiecej spełniająca funkcję kolumny lub pilastra, dźwigająca na głowie belkowanie, balkon czy gzyms;

kariera /karʲˈjɛra/ (n)
carrière
  osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym
  przebieg pracy zawodowej

karimata (n)
slaapmat
  (turystyka, turystyczny) rodzaj lekkiej maty turystycznej wykonanej z pianki, stosowanej jako izolacja między podłożem a śpiworem;

kark /kark/ (n)
nek
  (anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu

karmazyn /karˈmazɨ̃n/ (n)
dieprood
  barwa intensywnie czerwona

karmazynowy (adj)
dieprood
  intensywnie czerwony

karmel /ˈkarmɛl/ (n)
karamel
  (spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa

karmelizacja (n)
karamelisatie
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) proces rozkładu cukru pod wpływem ciepła;

karmin /ˈkarmʲĩn/ (n)
karmijn
  odcień intensywnej, głębokiej czerwieni

karminowy /ˌkarmʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
karmijnen
  mający kolor czerwony, taki jak kolor karminu

karmić /ˈkarmʲiʨ̑/ (v)
voeden
  dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś

karnal /ˈkarnal/ (n)
huif
  kapturek zakładany sokołowi przez sokolnika dla ograniczenia agresywności

karnawał /karˈnavaw/ (n)
carnaval
  okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;

karnizm (n)
carnisme
  (socjologia, socjologiczny) system przekonań, zachowań lub ideologia, która przyzwala człowiekowi na jedzenie określonych zwierząt

karny /ˈkarnɨ/ (adj)
straf-
  dotyczący kary, przewidujący zastosowanie kary, będący karą

karo /ˈkarɔ/ (n)
ruiten
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czerwonym rombem; karta tego koloru;

karoseria /ˌkarɔˈsɛrʲja/ (n)
carrosserie
  wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);

karoten (n)
caroteen
  (biochemia, biochemiczny) jeden ze związków organicznych z grupy węglowodorów nienasyconych stanowiących barwniki fotosyntetyczne o barwach od żółtej do czerwonej i prowitaminy witaminy A, występujące w wielu roślinach, m.in. marchwi;

karp /karp/ (n)
karper
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;

karta /ˈkarta/ (n)
speelkaart
  (termin karciany) (sport, sportowy) (zobacz) karta do gry

karta SIM (n)
simkaart
  (telekomunikacja) stosowana w telekomunikacji, wymienna plastikowa karta elektroniczna z wbudowaną pamięcią i mikroprocesorem;

karta dźwiękowa /ˈkarta ʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
geluidskaart
  (informatyka, informatyczny) karta rozszerzeniowa umożliwiająca generowanie dźwięku przez komputer i głośniki do niej podłączone;

karta graficzna /ˈkarta ɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
grafische kaart
  (informatyka, informatyczny) urządzenie odpowiadające za wyświetlany obraz na monitorze komputera;

karta kredytowa /ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/ (n)
creditcard, kredietkaart
  (bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;

karta pokładowa (n)
boarding pass
  (lotnictwo, lotniczy) rodzaj biletu upoważniającego do wejścia na pokład samolotu bądź statku

karta płatnicza (n)
betaalkaart
  (informatyka, informatyczny) elektroniczny instrument płatniczy;

kartagiński /ˌkartaˈɟĩj̃sʲci/ (adj)
Carthaags
  związany z Kartaginą

kartel /ˈkartɛl/ (n)
kartel
  (ekonomia, ekonomiczny) układ przedsiębiorstw, mający na celu zmonopolizowanie pewnej gałęzi gospodarki;

kartezjański (adj)
cartesisch
  (matematyka, matematyczny) związany z prostokątnym (ortogonalnym) układem współrzędnych
  związany z osobą lub dorobkiem naukowym i filozoficznym Kartezjusza

kartka /ˈkartka/ (n)
blad
  luźny arkusz papieru; też: część składowa książki, zeszytu, czasopisma itp. obejmująca dwie strony

kartkować /kartˈkɔvaʨ̑/ (v)
bladeren
  oglądać pobieżnie książkę, gazetę itp., przewracając kartka po kartce

kartografia /ˌkartɔˈɡrafʲja/ (n)
cartografie
  nauka o tworzeniu map;

kartograficzny /ˌkartɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
cartografisch
  dotyczący kartografii

karton /ˈkartɔ̃n/ (n)
karton
  gruby, sztywny papier
kartonnen doos
  tekturowe pudełko

karuk /ˈkaruk/ (n)
vislijm
  klej otrzymywany z pęcherzy rybnych, odpadków skór, rogów, kości zwierzęcych;

karuzela /ˌkaruˈzɛla/ (n)
carrousel, draaimolen
  urządzenie do zabawy, które się kręci;

karykatura /ˌkarɨkaˈtura/ (n)
karikatuur
  humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;

karzeł /ˈkaʒɛw/ (n)
dwerg
  (medycyna, medyczny) człowiek o niedoborze wzrostu;
  postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu
  (astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego;

kasa /ˈkasa/ (n)
kas
  (potocznie, potoczny) pieniądze
  miejsce przechowywania pieniędzy
  stanowisko do naliczania należności za towar lub usługi, gdzie na miejscu dokonuje się zapłaty / płatności

kasacja /kaˈsaʦ̑ʲja/ (n)
cassatie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odwołanie od orzeczenia sądu niższej instancji skierowane do sądu wyższej instancji;

kaseta (n)
cassette
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, podzespół, moduł lub materiał eksploatacyjny w standardowej, zamkniętej obudowie

kaseton /kaˈsɛtɔ̃n/ (n)
cassette
  (architektura, architektoniczny) modułowe zagłębienie w konstrukcji stropu zazwyczaj zdobione;

kaskada /kaˈskada/ (n)
waterval
  (geografia, geograficzny) rodzaj wodospadu, w którym woda spada z kilku kolejnych progów lub stopni;

kaskader (n)
stuntman
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach

kasta /ˈkasta/ (n)
kaste
  (społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię;

kastet (n)
boksbeugel
  rodzaj dodatkowej broni do walki na pięści w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;

kastrować /kaˈstrɔvaʨ̑/ (v)
castreren
  usuwać mężczyźnie lub samcowi jądra lub w inny sposób pozbawiać zdolności rozrodczych, dokonywać kastracji

kasyno /kaˈsɨ̃nɔ/ (n)
speelhuis
  ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

kasza /ˈkaʃa/ (n)
gort
  (spożywczy) spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania;

kaszalot /kaˈʃalɔt/ (n)
potvis
  (zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus Linnaeus, waleń z rodziny kaszalotowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;

kaszanka /kaˈʃãnka/ (n)
bloedworst
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób wędliniarski z kaszy lub ryżu, krwi oraz niekiedy podrobów;

kaszel /ˈkaʃɛl/ (n)
hoest
  nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;

kaszleć /ˈkaʃlɛʨ̑/ (v)
hoesten
  gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc

kaszmirski /kaʃˈmʲirsʲci/ (adj)
Kasjmiri
  pochodzący z Kaszmiru, właściwy Kaszmirowi, wykonany w Kaszmirze

kaszmirski /kaʃˈmʲirsʲci/ (n)
Kasjmiri
  (językoznawstwo, językoznawczy) język kaszmirski;

kasztan /ˈkaʃtãn/ (n)
kastanje
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc (orzech) kasztana (1.1)

kasztanowiec /ˌkaʃtãˈnɔvʲjɛʦ̑/ (n)
paardenkastanje
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Aesculus L., drzewo lub krzew o dużych, dłoniastych liściach i kolczastych owocach zawierających duże, brązowe nasiona;

kaszubski /kaˈʃupsʲci/ (adj)
Kasjoebisch
  odnoszący się do Kaszub lub Kaszubów

kaszubski /kaˈʃupsʲci/ (n)
Kasjoebisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa języka;

kat /kat/ (n)
beul
  osoba wykonująca wyroki sądowe skazujące na chłostę, tortury lub śmierć;

katafalk /kaˈtafalk/ (n)
katafalk
  podwyższenie, na którym stawia się trumnę podczas nabożeństwa żałobnego;

katakumby /ˌkataˈkũmbɨ/ (n)
catacombe
  cmentarz podziemny w postaci systemu korytarzy;

katalepsja (n)
catalepsie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zespół objawów zaburzeń psychicznych wyrażający się zanikiem wykonywania ruchów dowolnych, zastyganiem chorego w nienaturalnych ułożeniach ciała

katalizator /ˌkatalʲiˈzatɔr/ (n)
katalysator
  (chemia, chemiczny) substancja przyspieszająca przebieg reakcji chemicznej;

katalizować (v)
katalyseren
  (chemia, chemiczny) wywoływać katalizę, poddawać katalizie, ulegać katalizie
  (przenośnie, przenośnia) wywoływać jakieś zmiany lub je przyśpieszać

katalog /kaˈtalɔk/ (n)
folder
  (informatyka, informatyczny) plik interpretowany przez system plików jako lista odwołań do innych plików;
  spis zawartości biblioteki
  usystematyzowany zbiór dokumentów

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Catalaans
  związany z Katalonią

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (n)
Catalaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;

katapulta /ˌkataˈpulta/ (n)
katapult
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;

katar /ˈkatar/ (n)
neusverkoudheid
  (medycyna, medyczny) zapalenie błony śluzowej, zwykle w odniesieniu do nosa;
loopneus
  (potocznie, potoczny) przeziębienie, któremu towarzyszy katar (1.2)
snot
  (potocznie, potoczny) śluz, wydzielina z nosa, skutek kataru (1.2)

katarakta /ˌkataˈrakta/ (n)
cataract
  (geologia, geologiczny) próg skalny na rzece, zbudowany z bardzo twardych skał, powodujący gwałtowny spadek wód;

katarski /kaˈtarsʲci/ (adj)
Qatarees
  odnoszący się do państwa Katar

katarynka (n)
draaiorgel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;

kataster (n)
kadaster
  (geodezja, geodezyjny) wykonywany dla celów podatkowych spis obiektów i oszacowanie przychodów

katastrofa /ˌkataˈstrɔfa/ (n)
ramp, catastrofe
  tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

katastrofalny /ˌkatastrɔˈfalnɨ/ (adj)
catastrofaal
  mający cechy katastrofy, tragiczny

katastrofizm (n)
catastrofisme
  pesymistyczny ogląd na życie budowany na przeświadczeniu o nieuchronności zagłady/klęski i spowodowanego nią kryzysu

katecheza (n)
catechese
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nauczanie zasad wiary chrześcijańskiej;

katechizm (n)
catechismus
  (kościelny) podręcznik do katechezy
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wykład podstawowych zasad doktryny chrześcijańskiej;

katedra /kaˈtɛdra/ (n)
kathedraal
  (kościelny) główny kościół diecezji;

katedralny (adj)
kathedraal
  odnoszący się do katedry, związany z katedrą

kategoria /ˌkatɛˈɡɔrʲja/ (n)
categorie
  każdy z rodzajów, na które podzielona jest zbiorowość według pewnej klasyfikacji

kategorycznie /ˌkatɛɡɔˈrɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
categorisch
  w sposób kategoryczny

katharewusa (n)
Katharevousa
  (językoznawstwo, językoznawczy) greka oczyszczona, sztuczny język grecki stworzony na początku XIX w.;

kation /ˈkatʲjɔ̃n/ (n)
kation
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon;

katiusza (n)
Katjoesja
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) (potocznie, potoczny) zbiorcza nazwa kilku typów radzieckich samobieżnych wyrzutni rakietowych wprowadzonych w czasie drugiej wojny światowej;

katoda /kaˈtɔda/ (n)
kathode
  (elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;

katolicki /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
katholiek
  związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

katolicyzm /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
katholicisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;

katolik /kaˈtɔlʲik/ (n)
katholiek
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek Kościoła katolickiego

katownia (n)
folterkamer
  sala tortur

kaucja /ˈkawʦ̑ʲja/ (n)
borgtocht
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania

kawa /ˈkava/ (n)
koffie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
  (spożywczy) ziarna kawowca, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Coffea L., kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych;

kawaler /kaˈvalɛr/ (n)
vrijgezel
  mężczyzna, który nigdy nie był żonaty

kawalkada /ˌkavalˈkada/ (n)
cavalcade
  grupa jeźdźców albo pojazdów jadących gdzieś razem

kawałek /kaˈvawɛk/ (n)
component, stuk
  (zdrobniale) od: kawał
stuk
  fragment pewnej całości

kawiarka /kaˈvʲjarka/ (n)
moka, mokkapot
  ciśnieniowy czajniczek do parzenia kawy

kawiarnia /kaˈvʲjarʲɲa/ (n)
café, koffieshop
  lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;

kawior /ˈkavʲjɔr/ (n)
kaviaar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

kawitacja (n)
cavitatie
  (fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia;

kawka /ˈkafka/ (n)
kauw
  (ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;

kazachski /kaˈzaxsʲci/ (adj)
Kazachs
  odnoszący się do Kazachów lub Kazachstanu

kazachski /kaˈzaxsʲci/ (n)
Kazachs
  język urzędowy Kazachstanu

kazamata (n)
kazemat
  (wojskowość, wojskowy) w fortyfikacji: budowla o murowanym sklepieniu, chroniącym przed ogniem artyleryjskim, używana jako stanowisko dział lub magazyn

kazanie /kaˈzãɲɛ/ (n)
preek
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadęta mowa umoralniająca

kazać /ˈkazaʨ̑/ (v)
bevelen, opdragen, zeggen
  wydać rozkaz zrobienia czegoś

kazirodztwo (n)
incest, bloedschande
  stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

kaznodzieja (n)
verkondiger, prediker
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;

kazuar /kaˈzu<sup>w</sup>ar/ (n)
kasuaris
  (ornitologia, ornitologiczny) Casuarius, duży, australijski, tasmański i nowogwinejski nielot;

kałamarz /kaˈwãmaʃ/ (n)
inktpot
  niewielki, szczelnie zamykany pojemnik z różnych materiałów, służący do przechowywania atramentu lub tuszu;

kałmucki (adj)
Kalmuks
  (etnografia, etnograficzny) odnoszący się, związany z Kałmukami

kałuża /kaˈwuʒa/ (n)
plas
  płytki dołek wypełniony wodą, błotem

każdy /ˈkaʒdɨ/ (pronoun)
ieder, elk
  odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

kciuk /cʨ̑uk/ (n)
duim
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

keczua (n)
Quechua
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Indian Keczua;

keczup /ˈkɛʧ̑up/ (n)
tomatenketchup
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) sos z pomidorów z przyprawami, stosowany na zimno jako dodatek do potraw;

kefija /kɛˈfʲija/ (n)
keffiyeh
  tradycyjne arabska chusta noszona jako nakrycie głowy;

kelnerka /kɛlˈnɛrka/ (n)
serveerster
  osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy

kelowej /kɛˈlɔvɛj/ (n)
Callovien
  (geologia, geologiczny) piętro (wiek) jury środkowej;

keyboard /ˈcibɔrt/ (n)
keyboard
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) elektryczny lub elektroniczny instrument klawiszowy;

khaki /ˈkaci/ /ˈkxaci/ (adj)
kaki
  (książkowy) płowo-kasztanowo-cynamonowo-ziemisto-żółty; w odcieniu jasnej oliwki i żółtawego brązu;

khaki /ˈkaci/ /ˈkxaci/ (n)
kaki
  (książkowy) kolor płowo-kasztanowo-cynamonowo-ziemisto-żółty

khmerski /ˈkmɛrsʲci/ (adj)
Cambodjaans
  związany z Khmerami z Kambodży

khmerski /ˈkmɛrsʲci/ (n)
Cambodjaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kambodży, używany również w Tajlandii, Wietnamie i Chinach

kibic /ˈcibʲiʦ̑/ (n)
supporter
  osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi;

kibuc /ˈcibuʦ̑/ (n)
kibboets
  izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;

kichać /ˈcixaʨ̑/ (v)
niezen
  gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

kichnięcie (n)
niesen
  gwałtowne wyrzucenie powietrza przez nos z towarzyszącym charakterystycznym odgłosem

kicz /ciʧ̑/ (n)
kitsch
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

kiedy /ˈcɛdɨ/ (pronoun)
wanneer
  …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia

kiedykolwiek /ˌcɛdɨˈkɔlvʲjɛk/ (adv)
ooit
  w dowolnym, nieokreślonym czasie

kiedyś /ˈcɛdɨɕ/ (indefinitePronoun)
ooit
  w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)

kielich /ˈcɛlʲix/ (n)
kelk
  naczynie do picia z czarką na smukłej nóżce;

kieliszek /cɛˈlʲiʃɛk/ (n)
wijnglas
  zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle;

kielnia /ˈcɛlʲɲa/ (n)
troffel
  narzędzie murarskie składające się z płaskiej stalowej płytki i trzonka;

kiepski /ˈcɛpsʲci/ (adj)
slecht, zwak
  (potocznie, potoczny) marny, nędzny, zły

kiermasz /ˈcɛrmaʃ/ (n)
kermis
  (kościelny) uroczystość poświęcenia kościoła;

kierować /cɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
leiden
  wydawać komuś polecenia
  udzielać wskazówek, zawierać wskazówki

kierowca /cɛˈrɔfʦ̑a/ (n)
bestuurder
  osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

kierownica /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
richtlijn
  (matematyka, matematyczny) pewna szczególna prosta związana z każdą krzywą stożkową
stuur
  (motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

kierunek /cɛˈrũnɛk/ (n)
richting
  droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel

kierunkowskaz /ˌcɛrũŋˈkɔfskas/ (n)
richtingaanwijzer, knipperlicht
  (motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się

kieszeń /ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (n)
zak
  (krawiectwo) (odzieżownictwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;

kieszonkowe /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/ (n)
zakgeld
  zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki

kieszonkowiec /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
zakkenroller, gauwdief
  osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi

kieszonkowy /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
in zakformaat
  o małym rozmiarze, mogącym pomieścić się w kieszeni

kieł /cɛw/ (n)
hoektand, vangtand
  (zoologia, zoologiczny) ząb między siekaczami a zębami trzonowymi;

kiełbasa /cɛwˈbasa/ (n)
worst
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

kij /cij/ (n)
stok
  długi patyk;

kij hokejowy (n)
hockeystick
  (sport, sportowy) przyrząd do popychania krążka podczas gry w hokej

kijanka /ciˈjãnka/ (n)
wasklopper
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie w postaci kija, deszczułki lub drewnianej łopatki używane dawniej do prania w rzece lub jeziorze, a także do obijania lnu;
dikkop, dikkopje, kikkervisje
  (zoologia, zoologiczny) larwa płazów bezogonowych prowadząca wodny tryb życia;

kikut /ˈcikut/ (n)
stomp
  (anatomia, anatomiczny) odstająca pozostałość amputowanej kończyny lub część ciała niedostatecznie wykształcona

kilka /ˈcilka/ (indefinitePronoun)
enkel, sommige
  oznaczenie w sposób przybliżony liczby od trzech do dziewięciu w odniesieniu do grupy rzeczowników niemęskoosobowych (kobiet, zwierząt lub rzeczy)

kilo- /ˈcilɔ/
kilo-
  (fizyka, fizyczny) (informatyka, informatyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki miary tysiąc razy większe od podstawowych;

kilof /ˈcilɔf/ (n)
houweel
  (technologia, technika, techniczny) metalowe narzędzie służące do rozdrabniania skał, twardego podłoża, murów itp.;

kilogram /ciˈlɔɡrãm/ (n)
kilogram
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;

kiloherc (n)
kilohertz
  (metrologia, metrologiczny) jednostka częstotliwości równa tysiącowi herców

kilometr /ciˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
kilometer
  jednostka długości równa tysiącowi metrów;

kilometr kwadratowy (n)
vierkante kilometer
  (metrologia, metrologiczny) jednostka pola powierzchni

kilwater /cilˈvatɛr/ (n)
kielzog
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek

kimono /cĩˈmɔ̃nɔ/ (n)
kimono
  (odzieżownictwo) tradycyjny strój japoński;

kinematyka /ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka/ (n)
kinematica
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał;

kino /ˈcĩnɔ/ (n)
bioscoop, cinema
  (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy

kiosk /cɔsk/ (n)
kiosk
  mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

kir /cir/ (n)
lijkkleed
  czarny materiał lub strój symbolizujący żałobę;

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (adj)
Kirgizisch
  odnoszący się do Kirgistanu lub Kirgizów

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (n)
Kirgizisch Kirgizisch, Kirgizisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu;

kiur /cjur/ (n)
curium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;

kiwi /ˈki.vʲi/ (n)
kiwi
  (spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;

kiła /ˈciwa/ (n)
syfilis
  (medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

kiść /ciɕʨ̑/ (n)
tros
  pęk czegoś – owoców, kwiatów, przedmiotów

klacz /klaʧ̑/ (n)
merrie
  (zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;

klaczka (n)
merrieveulen
  (zdrobniale) klacz (młoda klacz)

klakson /ˈklaksɔ̃n/ (n)
claxon, toeter
  (motoryzacja) urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);

klamra (n)
accolade
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) nawias wężykowato wygięty

klapa /ˈklapa/ (n)
revers
  wyłóg płaszcza, fraka lub marynarki

klaps /klaps/ (n)
klap voor de billen
  uderzenie otwartą dłonią w pośladek
klapbord
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) urządzenie wykorzystywane między ujęciami;

klarnecista /ˌklarnɛˈʨ̑ista/ (n)
klarinettiste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na klarnecie

klarnet /ˈklarnɛt/ (n)
klarinet
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;

klasa /ˈklasa/ (n)
klas
  (edukacja, edukacyjny) grupa dzieci w szkole
  pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje
klasse
  dobry styl

klaskać /ˈklaskaʨ̑/ (v)
applaudisseren
  wielokrotnie uderzać dłonią o dłoń, zwykle wyrażając w ten sposób uznanie

klasy (n)
hinkelen
  zabawa dziecięca polegająca na przeskakiwaniu pól narysowanych kredą

klasycyzm (n)
classicisme
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) prąd w sztuce, muzyce, architekturze i literaturze europejskiej zapoczątkowany w renesansie a obecny do końca XVIII w., nawiązujący do wzorców oraz tematów antyku greckiego i rzymskiego;

klasyfikacja /ˌklasɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
classificatie
  systematyczny podział czegoś (przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. według określonej zasady
  zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniej klasy, grupy itp.

klasyfikować (v)
classificeren
  dokonywać klasyfikacji, dzielić osoby, przedmioty, zjawiska na grupy wedle określonej zasady

klasztor /ˈklaʃtɔr/ (n)
klooster
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły

klatka /ˈklatka/ (n)
kooi
  skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

klatka piersiowa /ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/ (n)
borst, romp
  (anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;

klatka schodowa /ˈklatka sxɔˈdɔva/ (n)
trappenhuis
  biegnące przez kilka kondygnacji, wydzielone pomieszczenie przeznaczone na schody;

klaustrofobia /ˌklawstrɔˈfɔbʲja/ (n)
claustrofobie, engtevrees
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem w pomieszczeniu zamkniętym lub ciasnym

klauzula /klawˈzula/ (n)
clausule
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zastrzeżenie lub warunek w dokumencie prawnym;

klawesyn /klaˈvɛsɨ̃n/ (n)
klavecimbel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny;

klawiatura /ˌklavʲjaˈtura/ (n)
toetsenbord, klavier
  część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych

klawisz /ˈklavʲiʃ/ (n)
toets
  element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;

kleik /ˈklɛ<sup>j</sup>ik/ (n)
havergort
  potrawa z rozgotowanego ryżu lub kaszy, podawana głównie chorym lub dzieciom

klej /klɛj/ (n)
lijm
  lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

klej w sztyfcie (n)
plakstift
  klej w owalnym plastikowym pojemniku z obrotowym dozowaniem

klejnot (n)
juweel
  (jubilerstwo, jubilerski) drogocenny kamień lub wyrób jubilerski
  (przenośnie, przenośnia) cenna rzecz lub osoba

klementynka (n)
clementine
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc klementynki (1.1)

kleptokracja (n)
kleptocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy złodziei, osób skorumpowanych;

kleptomania /ˌklɛptɔ̃ˈmãɲja/ (n)
kleptomanie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne, objawiające się jako trudna lub niemożliwa do powstrzymania potrzeba kradzieży, zwykle nie motywowana zyskiem, ani chęcią posiadania;

klerykalny (adj)
klerikaal
  związany z klerykalizmem, charakterystyczny dla klerykalizmu

kleszcz /klɛʃʧ̑/ (n)
teek
  (zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

klient /ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/ (n)
klant
  (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej

klientela /ˌklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nˈtɛla/ (n)
cliëntèle
  ogół klientów jakiejś instytucji, jakiegoś sklepu, punktu usługowego itp.

klif /klʲif/ (n)
klip
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;

klika /ˈklʲika/ (n)
gevolg
  (matematyka, matematyczny) część grafu, w której każdy wierzchołek jest połączony z każdym różnym od niego;
  (socjologia, socjologiczny) grupa ludzi powiązanych wspólnymi interesami i wspierających się wzajemnie, wbrew interesowi szerszej grupy, do której należą;

klimat /ˈklʲĩmat/ (n)
klimaat
  (geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;

klimatologia (n)
klimatologie
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem klimatu

klimatologiczny (adj)
klimatologisch
  związany z klimatologią, dotyczący klimatologii

klimatyzacja /ˌklʲĩmatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
airconditioning
  automatyczny system utrzymywania stałej temperatury i innych warunków klimatycznych w zamkniętym pomieszczeniu;

klimatyzator /ˌklʲĩmatɨˈzatɔr/ (n)
airconditioner
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do klimatyzowania pomieszczeń;

klin /klʲĩn/ (n)
wig
  (fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta;
  kształt tej maszyny

klingoński (adj)
Klingon
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dotyczący Klingonów

klingoński (n)
Klingon
  (językoznawstwo, językoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sztuczny język używany przez przedstawicieli rasy Klingonów z serialu "Star Trek"

kliniczny (adj)
klinisch
  (medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego

klinowy (adj)
spijkerschrift
  w kształcie klina

kliper (n)
klipper
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dziewiętnastowieczny żaglowiec transportowy;

klistron /ˈklʲistrɔ̃n/ (n)
klystron
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wytwarzania mikrofal;

kloc /klɔʦ̑/ (n)
blok
  gruby pniak

klon /klɔ̃n/ (n)
kloon
  (biologia, biologiczny) zbiór komórek lub cały organizm wywodzący się z jednej komórki, identyczny pod względem genetycznym;
esdoorn, ahorn
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

kloszard /ˈklɔʃart/ (n)
clochard
  odziany w łachy żebrak, często bezdomny

klub /klup/ (n)
club, sociëteit
  stowarzyszenie, grupa osób o wspólnych zainteresowaniach

klub nocny (n)
nachtclub
  lokal rozrywkowy otwarty w nocy;

klub sportowy (n)
sportvereniging
  (sport, sportowy) podstawowa jednostka organizacyjna realizująca cele i zadania w zakresie różnych dyscyplin sportu;

klucz /kluʧ̑/ (n)
sluitsteen
  (architektura, architektoniczny) zwornik, element konstrukcyjny w kształcie klina w najwyższym punkcie sklepienia lub łęku;
sleutel
  przyrząd do otwierania zamka;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
  narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
  kod do szyfru;
  podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
  (informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
  (elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego

klucz francuski /ˈkluʧ̑ frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
Engelse sleutel, bahco, bahcosleutel
  (technologia, technika, techniczny) klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu;

kluczowy /kluˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
sleutel
  podstawowy, najważniejszy

klątwa (n)
eed
  (dawniej, dawny) przeklinanie, wykrzykiwanie złych słów
vloek
  życzenie komuś nieszczęścia

kląć /klɔ̃ɲʨ̑/ (v)
vloeken
  używać wyrazów obelżywych lub wulgarnych

kląć jak szewc /ˈklɔ̃ɲʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑/ (v)
vloeken als een ketter
  kląć wulgarnie, używać wyrazów obelżywych, dosadnie komuś wymyślać

klęczeć /ˈklɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑/ (v)
knielen
  mając nogi zgięte w kolanach i opierając kolana na ziemi, trwać w tej pozycji

klękać /ˈklɛ̃ŋkaʨ̑/ (v)
knielen
  zginać kolana, przyjmując pozycję opierającą się na nich

kmin rzymski /ˈkmʲĩn ˈʒɨ̃msʲci/ (n)
komijn
  (botanika, botaniczny) Cuminum cyminum L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny selerowatych, pochodzącej prawdopodobnie ze wschodnich rejonów nad Morzem Śródziemnym;
  (botanika, botaniczny) uprawna roślina z gatunku kminu rzymskiego (1.1)
  (spożywczy) przyprawa z nasion kminu rzymskiego (1.2) w formie ziaren lub zmielonego proszku

kminek /ˈkmʲĩnɛk/ (n)
karwij
  (botanika, botaniczny) Carum, rodzaj roślin z rodziny selerowatych;
komijn
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie

knaga /ˈknaɡa/ (n)
klamp
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) listwa znajdująca się wzdłuż burty łodzi, służąca do osadzania dulek
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) okucie występujące powszechnie na pokładach jednostek pływających lub doków, służące do unieruchamiania różnych lin olinowania ruchomego;

knebel /ˈknɛbɛl/ (n)
knevel
  (książkowy) szmata wepchnięta komuś przemocą do ust, aby uniemożliwić mu wydobycie głosu;

knot /knɔt/ (n)
lemmet
  część świecy lub lampy naftowej w postaci sznurka lub taśmy bawełnianej nasączonej paliwem płynnym

koala /kɔˈala/ (n)
koala, koalabeer
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski;

koalicja /ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
coalitie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji

kobalt /ˈkɔbalt/ (n)
kobalt
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

kobieciarz /kɔˈbʲjɛ̇ʨ̑aʃ/ (n)
rokkenjager
  (potocznie, potoczny) mężczyzna lubiący flirty z kobietami

kobieta /kɔˈbʲjɛta/ (n)
vrouw
  dorosły człowiek płci żeńskiej;

kobra /ˈkɔbra/ (n)
brilslang, cobra
  (herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;

kobuz /ˈkɔbus/ (n)
boomvalk
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco subbuteo, ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;

kobyła /kɔˈbɨwa/ (n)
merrie
  (zoologia, zoologiczny) klacz, samica konia
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kobieta dużego wzrostu, niezgrabna, bez wdzięku

koc /kɔʦ̑/ (n)
deken
  gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

koc elektryczny (n)
verwarmingsdeken, elektrische deken
  okrycie z wkładem grzejnym zasilanym elektrycznie

kochanek /kɔˈxãnɛk/ (n)
minnaar
  mężczyzna utrzymujący stosunki seksualne bez wchodzenia w związek małżeński

kochanka /kɔˈxãnka/ (n)
buitenvrouw
  kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną

kochać /ˈkɔxaʨ̑/ (v)
houden van, liefhebben
  odczuwać miłość do kogoś
liefhebben, houden van
  uwielbiać jakąś rzecz
  uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem
verliefd zijn, vrijen
  być w kimś zakochanym

koci /ˈkɔ.ʨ̑i/ (possessiveAdjective)
katachtig
  należący do kota

kocica (n)
kattin
  (zoologia, zoologiczny) samica kota domowego

kocimiętka (n)
Nepeta
  (botanika, botaniczny) Nepeta, bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg;

kocioł /ˈkɔʨ̑ɔw/ (n)
ketel
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody)
  duże naczynie metalowe z pokrywą;

kocię /ˈkɔʨ̑ɛ/ (n)
kitten
  młody kot

koczkodan /kɔʧ̑ˈkɔdãn/ (n)
meerkat
  (zoologia, zoologiczny) Cercopithecus, niewielka afrykańska małpa;

koczownik (n)
nomade
  (etnografia, etnograficzny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) członek grupy ludzi nieposiadającej stałego miejsca zamieszkania, przemieszczającej się z miejsca na miejsce

kod /kɔt/ (n)
code
  system symboli i ich powiązań o różnym przeznaczeniu, służący do przekazywania informacji;

kod kreskowy /ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/ (n)
barcode, streepjescode
  standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;

kod pocztowy (n)
postcode
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek

kod źródłowy /ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ/ (n)
broncode
  (informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania;

kodeks karny (n)
strafwetboek
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów regulujących odpowiedzialność karną obywateli danego kraju

kodowanie /ˌkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
codering
  (rzeczownik odczasownikowy) od kodować
  kod, sposób zakodowania

kodować (v)
coderen
  szyfrować używając kodu
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe

kodyfikacja (n)
codificatie
  (językoznawstwo, językoznawczy) formalne uregulowanie norm danego języka w wydawnictwach normatywnych;
  ujęcie czegoś w spójny system;

kofeina /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
cafeïne
  (biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;

kogeneracja /ˌkɔɡɛ̃nɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
warmte-krachtkoppeling
  (technologia, technika, techniczny) proces jednoczesnego wytwarzania energii elektrycznej i użytkowej energii cieplnej w elektrociepłowni

kogut /ˈkɔɡut/ (n)
haan
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;

koherentny /ˌkɔxɛˈrɛ̃ntnɨ/ (adj)
coherent
  będący spójną całością

kohorta /kɔˈxɔrta/ (n)
cohort
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w starożytnym Rzymie: oddział wojska stanowiący dziesiątą część legionu;

kojec (n)
box
  zagroda dla małych dzieci do bezpiecznej zabawy;

kojot /ˈkɔjɔt/ (n)
coyote
  (zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;

kok /kɔk/ (n)
haarknot
  (fryzjerstwo, fryzjerski) włosy upięte w węzeł z tyłu głowy

koka /ˈkɔka/ (n)
coca
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Erythroxylum coca Lam., krasnodrzew pospolity, krzew z którego uzyskuje się kokainę

kokaina /ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
cocaïne
  silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny;

kokarda /kɔˈkarda/ (n)
strik
  rodzaj ozdoby, zawiązana wstążka

kokon (n)
cocon
  (zoologia, zoologiczny) powłoka osłaniająca larwy lub jaja niektórych zwierząt;

kokoryczka wielokwiatowa (n)
gewone salomonszege
  (botanika, botaniczny) Polygonatum multiflorum, gatunek byliny z rodzaju kokoryczka, występującej w Europie, Azji i Ameryce Północnej;

kokos /ˈkɔkɔs/ (n)
kokos
  (spożywczy) owoc palmy kokosowej

koks /kɔks/ (n)
cokes
  (technologia, technika, techniczny) stały produkt suchej destylacji węgla;

koktajl /ˈkɔktajl/ (n)
cocktail
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;

koktajl Mołotowa /ˈkɔktajl ˌmɔwɔˈtɔva/ (n)
molotovcocktail
  (potocznie, potoczny) prymitywny granat zapalający wykonany z butelki napełnionej benzyną;

kolaboracja /ˌkɔlabɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
collaboratie
  współpraca z okupantem, wrogiem;

kolacja /kɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
avondeten, diner
  posiłek wieczorny, ostatni posiłek w ciągu dnia

kolano /kɔˈlãnɔ/ (n)
knie
  (anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

kolarstwo /kɔˈlarstfɔ/ (n)
wielersport, wielrennen
  (sport, sportowy) forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych;

kolaż (n)
collage
  (sztuka) kompozycja plastyczna wykonana z kawałków różnych materiałów, fragmentów innych obiektów;

kolchicyna /ˌkɔlxʲiˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
colchicine
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek organiczny z grupy alkaloidów, silnie trująca, otrzymywana z nasion zimowita jesiennego, stosowana w leczeniu napadów zapalenia stawów w przebiegu dny moczanowej i leczeniu rodzinnej gorączki śródziemnomorskiej;

kolcowój pospolity (n)
boksdoorn
  (botanika, botaniczny) Lycium barbarum, pochodzący z Chin gatunek krzewu z rodziny psiankowatych;

kolczatka /kɔlˈʧ̑atka/ (n)
mierenegel
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tachyglossus, żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;

kolczuga /kɔlˈʧ̑uɡa/ (n)
maliënkolder
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancerz rycerski z metalowej plecionki, przypominający koszulę;

kolczyk /ˈkɔlʧ̑ɨk/ (n)
oorbel, oorring
  ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,

kolebka /kɔˈlɛpka/ (n)
bakermat
  kołyska, łóżeczko dla dziecka
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym coś powstało, rozpoczęło się
  pojazd konny rozpowszechniony wśród warstw wyższych zwłaszcza w XVI wieku

kolega /kɔˈlɛɡa/ (n)
collega
  towarzysz pracy, nauki lub zabawy

koleina /ˌkɔlɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
spoor
  ślad, wgłębienie pozostawione przez koła lub płozy pojazdu;

kolej /ˈkɔlɛj/ (n)
rij
  następstwo zdarzeń według ustalonego porządku
spoorweg, spoor
  środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;

kolejarz /kɔˈlɛjaʃ/ (n)
spoorwegman
  pracownik kolei

kolejka /kɔˈlɛjka/ (n)
rij
  uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych;

kolejka górska (n)
achtbaan
  urządzenie rozrywkowe w formie konstrukcji z wysokimi wzniesieniami, stromiznami i ostrymi zakrętami, po której poruszają się wagoniki z pasażerami;

kolejność /kɔˈlɛjnɔɕʨ̑/ (n)
volgorde
  uporządkowanie pozwalające ustalić dla dowolnych dwóch elementów pewnej zbiorowości (haseł, czynności, ludzi, itp.), który z nich jest wcześniejszy, a który późniejszy

kolejowy /ˌkɔlɛˈjɔvɨ/ (adj)
spoorweg
  związany z kolejnictwem (koleją); taki, który dotyczy kolejnictwa, pociągów

kolektomia (n)
colectomie
  (medycyna, medyczny) częściowe lub całkowite chirurgiczne usunięcie jelita grubego;

kolektywizacja (n)
collectivisatie
  nadawanie czemuś formy kolektywnej;

kolektywizm (n)
collectivisme
  (socjologia, socjologiczny) przeciwstawiany indywidualizmowi pogląd akcentujący rolę wspólnot, grup i zbiorowości;

kolendra /kɔˈlɛ̃ndra/ (n)
ketoembar
  (botanika, botaniczny) Coriandrum L., rodzaj roślin z rodziny selerowatych, mających zastosowanie kulinarne;

koliber /kɔˈlʲibɛr/ (n)
kolibrie
  (ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

kolka (n)
koliek
  (medycyna, medyczny) silne, napadowe bóle w jamie brzusznej

kolokacja /ˌkɔlɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
collocatie
  (informatyka, informatyczny) usługa polegająca na odpłatnym udostępnieniu zasobów serwerowni
  (językoznawstwo, językoznawczy) często spotykany związek wyrazów, którego znaczenie wynika ze znaczenia jego składników;

kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (n)
kolonie
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;
  (biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik;

kolonializm /ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/ (n)
kolonialisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;

kolonialny /ˌkɔlɔ̃ˈɲalnɨ/ (adj)
koloniaal
  związany z terytorium kolonii, dotyczący terytorium kolonii

kolonizacja (n)
kolonisatie
  tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych

kolonizować (v)
koloniseren
  przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię

kolonoskopia /ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/ (n)
colonoscopie
  (medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;

kolor /ˈkɔlɔr/ (n)
kleur
  cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;
  (termin karciany) symbol na karcie umieszczony obok jej wartości;

kolorowanka /ˌkɔlɔrɔˈvãnka/ (n)
kleurboek
  książeczka, w której małe dzieci wypełniają kontury kredkami lub farbami;

kolos /ˈkɔlɔs/ (n)
kolos
  (książkowy) olbrzymi posąg

kolumbarium /ˌkɔlũmˈbarʲjũm/ (n)
columbarium
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) rodzaj rzymskiego zbiorowego grobowca w formie budowli z niszami na urny z prochami;
  (współcześnie) (architektura, architektoniczny) cmentarna ściana z miejscami na urny z prochami zmarłych

kolumna /kɔˈlũmna/ (n)
zuil, pijler, kolom
  (architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;
kolom
  (drukarstwo, drukarski) obszar strony ograniczony jej zadrukowaną powierzchnią;
zuil
  pomnik składający się z kolumny (1.1) i umieszczonej na niej figury
column
  stała rubryka w czasopiśmie

kolęda /kɔˈlɛ̃nda/ (n)
kerstlied
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pieśń religijna, tematycznie nawiązująca do Bożego Narodzenia;

koma /ˈkɔ̃ma/ (n)
coma
  (astronomia, astronomiczny) gazowa otoczka jądra komety
  (fizyka, fizyczny) rodzaj aberracji optycznej

komar /ˈkɔ̃mar/ (n)
mug, steekmug
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;

kombajn /ˈkɔ̃mbajn/ (n)
maaidorser
  (rolnictwo, rolniczy) wieloczynnościowa maszyna rolnicza do zmechanizowanego zbierania plonów

kombi /ˈkɔ̃mbʲi/ (n)
stationwagen
  (motoryzacja) samochód z nadwoziem typu kombi (1.1)

kombinacja (n)
combinatie
  łączenie składowych w całość oraz efekt tego działania

kombinerki (n)
combinatietang
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne, rodzaj szczypiec o uniwersalnym zastosowaniu;

komedia /kɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
komedie, blijspel
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;
komedie
  o obłudnym zachowaniu kogoś, kto odgrywa jakąś rolę, aby odnieść korzyści

komentarz /kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
commentaar
  uwaga odnośnie czegoś lub kogoś

komentatorka /ˌkɔ̃mɛ̃ntaˈtɔrka/ (n)
commentatrice
  forma żeńska od: komentator

komentować /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
becommentariëren, commentariëren
  wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi

komercjalizacja /ˌkɔ̃mɛrʦ̑ʲjalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
commercialisatie
  ogół zmian mających na celu oparcie czegoś na zasadach komercyjnych;

komercyjny /ˌkɔ̃mɛrˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
commercieel
  nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań

kometa /kɔ̃ˈmɛta/ (n)
komeet, staartster
  (astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

komiczny /kɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
komisch
  taki, który wywołuje śmiech; jest śmieszny

komik /ˈkɔ̃mʲik/ (n)
humorist
  artysta estradowy zabawiający publiczność śmiesznymi występami

komiks /ˈkɔ̃mʲiks/ (n)
stripverhaal
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię;

komin /ˈkɔ̃mʲĩn/ (n)
schoorsteen
  (budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;

kominek /kɔ̃ˈmʲĩnɛk/ (n)
open haard
  otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia;

kominiarka /ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/ (n)
bivakmuts
  (potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy

kominiarz /kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (n)
schoorsteenveger
  rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

komisarz (n)
commissaris
  urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa

komisja /kɔ̃ˈmʲisʲja/ (n)
commissie
  grupa wydelegowana z większego grona, powołana do sprawowania określonych funkcji, najczęściej do zbadania jakiejś kwestii, kontroli czyjejś działalności;

komitet /ˈkɔ̃mʲitɛt/ (n)
comité
  grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań

komoda /kɔ̃ˈmɔda/ (n)
ladekast
  mebel z szufladami, niski, ok. metr, półtora metra wysoki;

komora /kɔ̃ˈmɔra/ (n)
kamer
  wydzielone pomieszczenie

komora gazowa /kɔ̃ˈmɔra ɡaˈzɔva/ (n)
gaskamer
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez zagazowanie skazańca;

komornik (n)
amman
  (administracja) funkcjonariusz publiczny zajmujący się wykonywaniem rozstrzygnięć o roszczeniach cywilnych w drodze przymusu egzekucyjnego

komoryjski /ˌkɔ̃mɔˈrɨjsʲci/ (adj)
Comorees
  odnoszący się do państwa Komory

kompania /kɔ̃mˈpãɲja/ (n)
compagnie
  kilka osób spędzających wspólnie czas

kompas /ˈkɔ̃mpas/ (n)
kompas
  (geografia, geograficzny) przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

kompensacja /ˌkɔ̃mpɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja/ (n)
compensatie
  (ekonomia, ekonomiczny) wzajemne umorzenie wierzytelności u dwóch osób, które są dla siebie zarówno dłużnikami, jak i wierzycielami
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) przejmowanie funkcji niepełnosprawnego lub utraconego narządu lub czynnika biologicznego

kompetencja /ˌkɔ̃mpɛˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
bekwaamheid
  zakres czyiś uprawnień, władzy, spraw, którymi ktoś zajmuje się
  zakres czyjejś wiedzy

kompetentny (adj)
bevoegd
  uprawniony do decydowania, posiadający kwalifikacje

kompilacja /ˌkɔ̃mpʲiˈlaʦ̑ʲja/ (n)
compilatie
  (informatyka, informatyczny) tłumaczenie przez kompilator kodu źródłowego na równoważny kod wynikowy
  (informatyka, informatyczny) wynik kompilacji (1.3), skompilowany program
  dokonywanie zbioru dzieł (lub ich fragmentów) na jakiś temat
  wynik kompilacji (1.1) (zbiór fragmentów dzieł na jakiś temat)

kompleks /ˈkɔ̃mplɛks/ (n)
complex
  (budownictwo) zespół budowli i urządzeń, które tworzą jakąś całość
  (psychologia, psychologiczny) zespół wyobrażeń lub odczuć tkwiących w psychice człowieka i nieakceptowanych przez niego;
  zespół zjawisk lub cech, które są grupowane w całość

kompleks niższości (n)
minderwaardigheidscomplex
  (psychologia, psychologiczny) poczucie bycia gorszym wywołane odkryciem w sobie jakiejkolwiek niedoskonałości czy ułomności;

kompletny /kɔ̃mˈplɛtnɨ/ (adj)
allesomvattend
  cały, będący w komplecie

komponent (n)
onderdeel
  część składowa, element

komponować /ˌkɔ̃mpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
componeren
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) tworzyć utwór muzyczny

kompost /ˈkɔ̃mpɔst/ (n)
compost
  produkt rozkładu substancji organicznych, najczęściej odpadów, za pomocą mikroorganizmów - bakterii i grzybów, insektów i robaków (dżdżownic)

kompot /ˈkɔ̃mpɔt/ (n)
compote
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki napój z gotowanych owoców;

kompozytor /ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/ (n)
componist, toondichter
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę

kompozytorka /ˌkɔ̃mpɔzɨˈtɔrka/ (n)
componiste
  kobieta tworząca, komponująca muzykę

kompresja /kɔ̃mˈprɛsʲja/ (n)
compressie
  (fizyka, fizyczny) zagęszczenie, sprężenie czegoś, zmniejszenie, redukcja zajmowanej przez coś przestrzeni;
  (informatyka, informatyczny) operacja zakodowania danych w taki sposób aby zajmowały mniej bajtów;

kompromis /kɔ̃mˈprɔ̃mʲis/ (n)
compromis
  sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;

kompromitować /ˌkɔ̃mprɔ̃mʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
blameren
  o człowieku szkodzić czyjejś opinii, narażać na wstyd lub śmieszność

komputer /kɔ̃mˈputɛr/ (n)
computer, rekenaar
  (informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania informacji, które da się zakodować w formie ciągu cyfr;

komputeryzacja (n)
computerisatie
  (informatyka, informatyczny) wprowadzanie używania komputerów do przedsiębiorstw, szkół i urzędów;

komunia /kɔ̃ˈmũɲja/ (n)
communie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sakrament eucharystii;

komunikacja /ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
communicatie
  ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności;

komunista /ˌkɔ̃mũˈɲista/ (n)
communist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu

komunistyczny /ˌkɔ̃mũɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
communistisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z komunizmem, dotyczący komunizmu

komunizm /kɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
communisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;

komórka /kɔ̃ˈmurka/ (n)
cel
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;

komórkowy /ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
cel
  związany z komórką

koncepcja /kɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
concept
  ogólny plan działania, rozwiązania jakiegoś problemu

koncert /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt/ (n)
concert
  występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;

koncertmistrz (n)
concertmeester
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) główny instrumentalista danej grupy instrumentów w orkiestrze symfonicznej, najczęściej pierwszy skrzypek

koncesja (n)
concessie
  (urzędowy) pozwolenie władz administracyjnych na prowadzenie danej działalności gospodarczej

kondensacja /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsaʦ̑ʲja/ (n)
condensatiereactie
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna, w której substraty łączą się ze sobą, tworząc większą od nich cząsteczkę produktu głównego, i jedną lub więcej małych cząsteczek produktu ubocznego

kondensator /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/ (n)
condensator
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;

kondominium /ˌkɔ̃ndɔ̃ˈmʲĩɲũm/ (n)
gemeenschappelijk bestuurd gebied of eigendom
  terytorium podlegające wspólnej władzy przynajmniej dwóch państw;

kondor /ˈkɔ̃ndɔr/ (n)
condor
  (ornitologia, ornitologiczny) wielki drapieżny ptak z rodziny kondorowatych, występujący w Ameryce, przeważnie padlinożerny

kondor kalifornijski (n)
Californische condor
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Gymnogyps californianus Shaw, gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny kondorowatych;

kondor królewski (n)
koningsgier
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kondorów królewskich (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Sarcoramphus papa Linnaeus, gatunek dużego ptaka padlinożernego z rodziny kondorowatych;

konduktor /kɔ̃nˈduktɔr/ (n)
conducteur
  osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.);

kondygnacja /ˌkɔ̃ndɨɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
verdieping, etage
  poziom w budynku

konewka /kɔ̃ˈnɛfka/ (n)
gieter
  pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;

konfederacja /ˌkɔ̃nfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
confederatie
  (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie osób fizycznych lub osób prawnych (również państw) w celu wspólnego działania
  (historia, historyczny, historycznie) w dawnej Polsce związek szlachty zawierany dla osiągnięcia doraźnych celów;

konferencja /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
conference
  zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień

konferencja prasowa /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja praˈsɔva/ (n)
persconferentie
  spotkanie przedstawicieli jakiejś instytucji z dziennikarzami, wysłannikami mediów;

konfesjonał (n)
biechtstoel
  (kościelny) kościelny mebel służący do słuchania spowiedzi;

konfiskata (n)
confiscatie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zajęcie części lub całego majątku osoby prywatnej na rzecz państwa

konfiskować /ˌkɔ̃nfʲiˈskɔvaʨ̑/ (v)
confisqueren
  dokonywać konfiskaty

konfitura /ˌkɔ̃nfʲiˈtura/ (n)
confituur, jam
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoce smażone w syropie cukrowym;

konflikt /ˈkɔ̃nflʲikt/ (n)
conflict
  sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności

konfrontacja (n)
confrontatie
  porównanie ze sobą, zestawiając cechy wspólne i rozbieżne

konfucjanizm (n)
confucianisme
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza;

kongijski /kɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/ (adj)
Congolees
  odnoszący się do państwa Demokratyczna Republika Konga
  odnoszący się do państwa Kongo

kongres /ˈkɔ̃ŋɡrɛs/ (n)
conferentie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja
  najwyższy organ niektórych organizacji
congres
  zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji

koniak /ˈkɔ̃ɲak/ (n)
cognac
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;

koniczyna /ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
klaver
  (botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;
  liść tej rośliny; motyw graficzny przypominający ten liść

koniec /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
einde, uiteinde
  chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
  okoliczności końca (1.2)
  miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
einde, eind
  ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek

koniec świata /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ʲ ˈɕfʲjata/ (n)
einde van de wereld
  chwila, w której zostanie zniszczona Ziemia, zginą wszyscy ludzie; w chrześcijaństwie i innych religiach: Sąd Ostateczny;

koniecznie (adv)
noodzakelijkerwijs
  bezwzględnie, absolutnie

konieczność /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
noodzaak
  coś, czego nie można uniknąć

konieczny /kɔ̃ˈɲɛʧ̑nɨ/ (adj)
noodzakelijk
  taki, który dotyczy konieczności; jest nieunikniony lub niezbędny

konik /ˈkɔ̃ɲik/ (n)
iemand die toegangskaarten meestal duur doorverkoopt
  (potocznie, potoczny) osoba sprzedająca nielegalnie bilety na widowiska, koncerty

konik morski /ˈkɔ̃ɲik ˈmɔrsʲci/ (n)
zeepaardje
  (ichtiologia, ichtiologiczny) tropikalna ryba oceaniczna z rodzaju Hippocampus, przypominająca kształtem konika szachowego;

koniokrad /kɔ̃ˈɲɔkrat/ (n)
paardendief
  złodziej koni

koniugacja /ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
uitwisseling
  (biologia, biologiczny) bezpośrednie przekazywanie DNA z jednej komórki do drugiej.
vervoeging, conjugatie
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;

konkatedra (n)
cokathedraal
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) druga katedra ordynariusza diecezji

konklawe /kɔ̃ŋˈklavɛ/ (n)
conclaaf
  (kościelny) w Kościele katolickim: zgromadzenie wybierające papieża; obrady tego zgromadzenia.

konkluzja /kɔ̃ŋˈkluzʲja/ (n)
conclusie
  (historia, historyczny, historycznie) siedemnasto- lub osiemnastowieczny napis trumienny zawierający ostatnią sentencję mowy pogrzebowej, który był umieszczany na tkaninach, często wraz z portretem i herbem zmarłego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wniosek strony w procesie, żądanie
  wniosek końcowy

konkretnie (adv)
concreet
  w sposób dokładnie określony

konkretny /kɔ̃ŋˈkrɛtnɨ/ (adj)
specifiek
  dobrze określony
  praktyczny, rzeczowy

konkubina /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna/ (n)
concubine
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego

konkubinat /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩnat/ (n)
concubinaat
  związek dwóch osób, podobny do małżeństwa, ale nieformalny z powodu braku rejestracji cywilnej bądź religijnego usankcjonowania;

konkurować (v)
wedijveren
  robić konkurencję, uczestniczyć w konkurencji, ubiegać się o pierwszeństwo

konkurs /ˈkɔ̃ŋkurs/ (n)
wedstrijd
  (sport, sportowy) przedsięwzięcie rozrywkowe, artystyczne lub sportowe pozwalające wyłonić najlepszego uczestnika (lub uczestników), który najczęściej zostaje nagrodzony

konopie /kɔ̃ˈnɔpʲjɛ/ (n)
hennep
  (botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek;

konosament /ˌkɔ̃nɔˈsãmɛ̃nt/ (n)
beurtvaartadres
  (handel, handlowy) (morski) morski list przewozowy, potwierdzający przyjęcie ładunku do przewozu;

konsensus /kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/ (n)
consensus, eensgezindheid
  porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu

konserwacja (n)
onderhoud
  (technologia, technika, techniczny) zabiegi mające na celu utrzymywanie czegoś w dobrym stanie i chronienie tego przed zniszczeniem;

konserwant (n)
conserveermiddel
  (chemia, chemiczny) substancja będąca dodatkiem do żywności albo produktów przemysłowych zapobiegająca niepożądanym zmianom chemicznym, rozwojowi bakterii, grzybów i wirusów oraz przedłużająca termin przydatności produktów;

konserwatysta /ˌkɔ̃w̃sɛrvaˈtɨsta/ (n)
conservatief
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii konserwatywnej lub jej sympatyk

konserwatyzm /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥/ (n)
conservatisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w polityce, popierający konserwatyzm (1.1)
  postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian;

konserwować /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
conserveren
  chronić coś przed zniszczeniem za pomocą odpowiednich środków; utrzymywać we właściwym stanie

konsjerż (n)
conciërge
  dozorca domu, gospodarz domu — szczególnie we Francji

konsorcjum /kɔ̃w̃ˈsɔrʦ̑ʲjũm/ (n)
consortium
  (zarządzanie) związek kilku przedsiębiorstw zawarty w celu dokonania wspólnego przedsięwzięcia;

konspiracja (n)
samenzwering
  tajna, nielegalna działalność przeciwko istniejącej władzy

konsternacja /ˌkɔ̃w̃stɛrˈnaʦ̑ʲja/ (n)
consternatie
  stan osłupienia spowodowany nieoczekiwanym zwrotem sytuacji, w której znajduje się osoba „skonsternowana”; uczucie strachu spowodowane nieprzewidywalnością dalszego przebiegu sytuacji

konstruktor /kɔ̃w̃ˈstruktɔr/ (n)
constructeur
  ktoś zajmujący się konstruowaniem czegoś, np. inżynier projektujący budynki

konstruktywizm (n)
constructivisme
  (sztuka) kierunek w sztuce abstrakcyjnej zapoczątkowany w 1913 roku w Rosji i głoszący syntezę sztuki, nauki i wiedzy technicznej;

konstytucja /ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
constitutie, lichaamsbouw
  (biologia, biologiczny) stan organizmu zwierzęcia uwarunkowany jakością tkanek, czynnością narządów wewnętrznych i regulacyjną działalnością gruczołów dokrewnych;
grondwet, constitutie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;

konstytucyjny /ˌkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
constitutioneel, grondwettelijk
  dotyczący konstytucji
  zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji

konsul /ˈkɔ̃w̃sul/ (n)
consul
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną;
  (historia, historyczny, historycznie) we Francji: tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu w okresie I Republiki;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym;

konsulat /kɔ̃w̃ˈsulat/ (n)
consulaat
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: godność konsula
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: okres, gdy władzę sprawował jeden z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję
  (historia, historyczny, historycznie) we Francji: okres w latach 1799-1804, gdy władzę sprawowali trzej konsulowie;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;

konsultacja /ˌkɔ̃w̃sulˈtaʦ̑ʲja/ (n)
consultatie
  narada specjalistów lub decydentów przed decyzją w jakiejś sprawie
  udzielanie rad i wyjaśnień przez specjalistę lub rzeczoznawcę
  zasięganie opinii u specjalisty lub rzeczoznawcy

konsumować (v)
consumeren
  spożywać, jeść

konsumpcja /kɔ̃w̃ˈsũmpʦ̑ʲja/ (n)
consumptie
  spożywanie, jedzenie
  zużywanie dóbr w celu zaspokojenia określonych potrzeb; kupowanie, nabywanie, używanie, użytkowanie, zużycie, wykorzystanie

konsystencja /ˌkɔ̃w̃sɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
consistentie
  poziom określonych cech fizycznych (gęstość, twardość, lepkość) danej substancji; spoistość

kontakt /ˈkɔ̃ntakt/ (n)
contact
  zetknięcie się

kontekst /ˈkɔ̃ntɛkst/ (n)
context
  (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;

kontemplować /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplɔvaʨ̑/ (v)
beschouwen
  pogrążać się głęboko w myślach

kontener /kɔ̃nˈtɛ̃nɛr/ (n)
container
  (informatyka, informatyczny) struktura danych, której zadaniem jest przechowywanie w zorganizowany sposób zbioru danych;

konto /ˈkɔ̃ntɔ/ (n)
rekening
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;
account
  (informatyka, informatyczny) przypisana danemu użytkownikowi część zasobów serwera lub prawo dostępu do tych zasobów

kontrabas /kɔ̃nˈtrabas/ (n)
contrabas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;

kontrakt /ˈkɔ̃ntrakt/ (n)
contract
  umowa dotycząca jakiegoś przedsięwzięcia lub czyjegoś zatrudnienia

kontrola /kɔ̃nˈtrɔla/ (n)
controle
  sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi

kontroler /kɔ̃nˈtrɔlɛr/ (n)
controller
  osoba kontrolująca, sprawdzająca coś
  (informatyka, informatyczny) program sterujący
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie kontrolujące pracę maszyn

kontrolować /ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
controleren
  sprawdzać, czy coś działa tak, jak powinno, czy jest takie, jak powinno być

kontrowersja (n)
controverse
  niejednoznaczność opinii w jakiejś sprawie, wywołująca dyskusje, sprzeczki

kontrowersyjny /ˌkɔ̃ntrɔvɛrˈsɨjnɨ/ (adj)
omstreden
  wzbudzający kontrowersje, prowokujący spory i dyskusje

kontrreformacja /ˌkɔ̃ntr̥rɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
Contrareformatie
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ruch w Kościele katolickim w XVI i XVII w., skierowany przeciw reformacji i wyznaniom protestanckim, mający na celu także przeprowadzenie odnowy wewnętrznej w Kościele;

kontrrewolucja /ˌkɔ̃ntr̥rɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
contrarevolutie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) działania stanowiące reakcję w stosunku do rewolucji;

kontrwywiad /kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat/ (n)
contraspionage
  instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw;

kontur /ˈkɔ̃ntur/ (n)
omtrek
  linia, zarys kształtu

kontuzja /kɔ̃nˈtuzʲja/ (n)
kneuzing
  (medycyna, medyczny) (sport, sportowy) uraz jakiejś części ciała powodujący jej częściową lub pełną niesprawność

kontynent /kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
continent, werelddeel
  (geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;

kontynuacja (n)
voortzetting
  dalsze trwanie czegoś lub następna część czegoś albo jakiejś działalności

kontynuować /ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
voortzetten, verdergaan
  dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś

konurbacja /ˌkɔ̃nurˈbaʦ̑ʲja/ (n)
conurbatie
  zespół wielu sąsiadujących ze sobą miast, z których żadne nie dominuje nad pozostałymi;

konwalia /kɔ̃nˈvalʲja/ (n)
lelietje-van-dalen, meiklokje
  (botanika, botaniczny) Convallaria L., roślina z rodziny szparagowatych o białych kwiatach i intensywnym zapachu;

konwencja /kɔ̃nˈvɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
overeenkomst
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa międzynarodowa

konwersja (n)
omzetting
  (chemia, chemiczny) proces jednostkowy, który ma na celu zmianę właściwości przekształcanych materiałów w wyniku różnych reakcji chemicznych, przeprowadzanych w aparatach zwanych konwertorami
  (informatyka, informatyczny) zmiana formatu pliku na mogący być odczytany przez inny program komputerowy niż ten, w którym został utworzony
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zmiana wyznania w obrębie religii chrześcijańskiej lub przejście na chrześcijaństwo z innej religii
  przemiana, przekształcenie postaci czegoś

konwertować /ˌkɔ̃nvɛrˈtɔvaʨ̑/ (v)
bekeren
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) dokonywać zmiany warunków pożyczki
  (informatyka, informatyczny) dokonywać zmiany formatu pliku na inny
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zmieniać wyznanie na inne

konwój /ˈkɔ̃nvuj/ (n)
konvooi
  (wojskowość, wojskowy) poruszająca się wspólnie grupa pojazdów lub okrętów, sformowana ze względów logistycznych lub z uwagi na bezpieczeństwo;

konyza kanadyjska /kɔ̃ˈnɨza ˌkãnaˈdɨjska/ (n)
Canadese fijnstraal
  (botanika, botaniczny) gatunek rośliny z rodziny astrowatych pochodzący z Ameryki Północnej i Środkowej i rozprzestrzeniony w innych rejonach świata;

kooperacja /ˌkɔːpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
coöperatie
  współpraca, współdziałanie

koordynacja (n)
coördinatie
  organizowanie i planowanie wspólnych działań

koordynować (v)
coördineren
  kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie

kopacz (n)
graver
  ktoś, kto zajmuje się kopaniem w ziemi, wykopywaniem

kopalnia /kɔˈpalʲɲa/ (n)
mijn
  (górnictwo, górniczy) zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

koparka /kɔˈparka/ (n)
graafmachine
  (maszynoznawstwo) maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu

kopać /ˈkɔpaʨ̑/ (v)
schoppen
  uderzać kogoś / coś nogą
graven
  wydobywać np. ziemię przy pomocy łopaty, innego narzędzia lub maszyny

koper /ˈkɔpɛr/ (n)
dille
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;

koper włoski /ˈkɔpɛr ˈvwɔsʲci/ (n)
venkel
  (botanika, botaniczny) gatunek dwuletniej rośliny z rodziny selerowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku kopru włoskiego (1.1)
  (spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) nasiona kopru włoskiego (1.2)
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna ze zgrubiałych łodyg kopru włoskiego (1.2)

kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (n)
copernicium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;

koperta /kɔˈpɛrta/ (n)
enveloppe, omslag
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

kopia /ˈkɔpʲja/ (n)
lans
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) rodzaj białej broni o długim drzewcu, do walki konno;

kopiec (n)
terp
  (książkowy) lub (architektura, architektoniczny) pomnik w formie takiego wzniesienia

kopiejka /kɔˈpʲjɛ̇jka/ (n)
kopeke
  (jednostka monetarna) drobna jednostka monetarna Rosji, Białorusi, a dawniej także ZSRR, jedna setna rubla;

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (adj)
Koptisch
  (antropologia, antropologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Koptami; dotyczący Kościoła koptyjskiego i jego wyznawców

koptyjski /kɔpˈtɨjsʲci/ (n)
Koptisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) ostatnia faza rozwojowa języka egipskiego, język wywodzący się ze staroegipskiego, należący do rodziny języków afroazjatyckich

kopulacja (n)
copulatie
  (fizjologia, fizjologiczny) cielesne zespolenie się dwóch osobników różnej płci, umożliwiające zapłodnienie

kopulować /ˌkɔpuˈlɔvaʨ̑/ (v)
copuleren
  (fizjologia, fizjologiczny) odbywać stosunek seksualny

kopuła /kɔˈpuwa/ (n)
koepel
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;

kopytny (adj)
gehoefd
  taki, który ma kopyta

kopyto /kɔˈpɨtɔ/ (n)
hoef
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

kora /ˈkɔra/ (n)
schors
  (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką
  (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny

koral /ˈkɔral/ (n)
koraal
  (biologia, biologiczny) koralowiec

koralowiec (n)
koraal
  (zoologia, zoologiczny) osiadłe zwierzę morskie z gromady koralowców;

kord /kɔrt/ (n)
hartsvanger
  (staropolski) krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa;

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
Koreaans
  odnoszący się do Korei lub Koreańczyków

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (n)
Koreaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej;

korek /ˈkɔrɛk/ (n)
kurk, kurken, kurklaag
  (botanika, botaniczny) tkanka roślinna pokrywająca łodygi, bulwy i korzenie dębu korkowego i korkowca
file
  (transport, transportowy) (potocznie, potoczny) zahamowanie w ruchu ulicznym;
elektrische zekering, smeltveiligheid, stop, stoppenkast
  bezpiecznik w instalacji elektrycznej;
afvoerstop, gootsteenstop
  zamknięcie odpływu w zlewie lub wannie
kurk, stop, stopsel
  zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału

korelacja /ˌkɔrɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
correlatie
  (statystyka, statystyczny) zależność zmiennych losowych;
  współzależność między dwoma lub więcej zjawiskami

korelować /ˌkɔrɛˈlɔvaʨ̑/ (v)
correleren
  mieć związek, być powiązanym, współzależeć

korespondencja /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
briefwisseling
  wymiana informacji między ludźmi na papierze (list, pocztówka) lub w postaci elektronicznej (e-mail, czat, komunikatory)

korespondent (n)
correspondent
  ktoś kto koresponduje

korespondować /ˌkɔrɛspɔ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
corresponderen
  prowadzić korespondencję, wymieniać się listami

korkociąg /kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
kurkentrekker
  urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;

kormoran /kɔrˈmɔrãn/ (n)
aalscholver
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;

kornet /ˈkɔrnɛt/ (n)
kornet
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument blaszany, podobny do trąbki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sztywny, biały czepiec na głowie zakonnicy

kornijski (n)
Cornisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy brytańskiej języków celtyckich;

korniszon (n)
augurk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mały ogórek gruntowy poddany marynowaniu w zalewie octowej

koromysło (n)
draagstok
  nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą;

korona /kɔˈrɔ̃na/ (n)
kroon
  atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)
  (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
  (stomatologia, stomatologiczny) metalowe lub porcelanowe wzmocnienie plomby na zębie;
  (jednostka monetarna) waluta w Czechach;
  (botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi;
  (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech
  monarchia

korona cierniowa (n)
doornenkroon
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieniec upleciony z cierni, który według Nowego Testamentu został włożony Jezusowi na głowę przez żołnierzy rzymskich;
  (zoologia, zoologiczny) Acanthaster planci L., rozgwiazda o pokrytych licznymi kolcami jadowymi ramionach;

koronacja (n)
kroning
  akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

koronawirus (n)
coronavirus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus z podrodziny Coronavirinae powodujący infekcje układu oddechowego;

koroniec /kɔˈrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
kroonduif
  (ornitologia, ornitologiczny) Goura, niebieski gołąb z czubkiem z piór;

koronka /kɔˈrɔ̃nka/ (n)
kant
  (włókiennictwo) wyrób będący rodzajem ażurowej plecionki z nici;

koronować (v)
kronen
  przekazywać uroczyście najwyższą władzę poprzez nakładanie korony na głowę przyszłego panującego

korozja (n)
corrosie
  proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem;

korporacja /ˌkɔrpɔˈraʦ̑ʲja/ (n)
corporatie
  bractwo studenckie
  duża firma

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
Corsicaans
  odnoszący się do Korsyki, związany lub wywodzący się z Korsyki

korsykański /ˌkɔrsɨˈkãj̃sʲci/ (n)
Corsicaans
  język używany na Korsyce;

kort /kɔrt/ (n)
baan
  (sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa, badmintona, squasha itp.;

korund /ˈkɔrũnt/ (n)
korund
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu;

korupcja /kɔˈrupʦ̑ʲja/ (n)
corruptie
  nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;

korweta (n)
korvet
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;

korytarz /kɔˈrɨtaʃ/ (n)
gang, corridor
  (budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;

korzeń /ˈkɔʒɛ̃ɲ/ (n)
wortel
  (botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;

korzystać /kɔˈʒɨstaʨ̑/ (v)
profiteren
  uzyskiwać z czegoś korzyści
gebruiken
  używać czegoś

korzystny /kɔˈʒɨstnɨ/ (adj)
gunstig
  sprzyjający
  o cenach: niski

korzyść /ˈkɔʒɨɕʨ̑/ (n)
voordeel
  zysk, pożytek

kos /kɔs/ (n)
merel
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku kosów (1.1)

kosa /ˈkɔsa/ (n)
zeis
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;

kosarz /ˈkɔsaʃ/ (n)
hooiwagen
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pajęczak o bardzo długich odnóżach;

kosmiczny /kɔsˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kosmisch
  odbywający się w kosmosie
  związany z kosmosem, dotyczący kosmosu
  (przenośnie, przenośnia) bardzo duży

kosmodrom /kɔsˈmɔdrɔ̃m/ (n)
ruimtehaven
  (astronautyka, astronautyczny) ośrodek, w którym przeprowadza się starty statków kosmicznych oraz starty i lądowania promów kosmicznych, w którym przygotowuje się i nadzoruje loty kosmiczne;

kosmologia /ˌkɔsmɔˈlɔɟja/ (n)
kosmologie
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;

kosmologiczny (adj)
kosmologisch
  związany z kosmologią, dotyczący kosmologii

kosmonauta /ˌkɔsmɔ̃ˈnawta/ (n)
kosmonaut
  człowiek, który wziął udział w podróży kosmicznej

kosmopolita /ˌkɔsmɔpɔˈlʲita/ (n)
kosmopoliet
  człowiek nieuznający jakiegokolwiek obywatelstwa, a jedynie światowe

kosmyk (n)
weerborstel
  niewielki pukiel włosów

kosowski (adj)
Kosovaars
  odnoszący się do Kosowa

kostka /ˈkɔstka/ (n)
enkel
  (anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;

kostka Rubika /ˈkɔstka ruˈbʲika/ (n)
Rubiks kubus
  zabawka logiczna o kształcie sześcianu;

kostka do gry (n)
dobbelsteen
  niewielki wielościan, najczęściej sześcian, z umieszczonymi na poszczególnych bokach liczbami, wykorzystywany w grach planszowych, fabularnych i hazardowych w celu wygenerowania losowych wyników

kostka lodu (n)
ijsklontje
  lód w kształcie małego sześcianu powstały w wyniku zamrożenia wody w odpowiedniej formie

kostnica /kɔˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
lijkenhuis
  pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;

kostny /ˈkɔstnɨ/ (adj)
benig, knokig
  związany z kością

kosz /kɔʃ/ (n)
vuilnisbak, prullenbak
  pojemnik na odpady
mand, korf
  pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego

koszerny (adj)
koosjer
  taki, który spełnia wymogi żydowskiego prawa w zakresie czystości rytualnej pokarmów, napojów i leków

koszmar /ˈkɔʃmar/ (n)
nachtmerrie
  marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;

koszt /kɔʃt/ (n)
kost
  (ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek

kosztować /kɔˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
kosten
  mieć jakąś cenę w pieniądzu

koszula /kɔˈʃula/ (n)
hemd, overhemd
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;

koszula nocna (n)
nachthemd
  (krawiectwo) jednoczęściowy luźny ubiór w formie tuniki używany do snu;

koszyczek /kɔˈʃɨʧ̑ɛk/ (n)
korfje
  (pszczelarstwo, pszczelarski) zagłębienie na zewnętrznej powierzchni goleni tylnej nogi pszczoły-robotnicy, w którym składany jest pyłek kwiatowy
  mały koszyk

koszyk /ˈkɔʃɨk/ (n)
korf
  mały, pleciony pojemnik służący do noszenia przedmiotów

koszykówka /ˌkɔʃɨˈkufka/ (n)
basketbal
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

kot /kɔt/ (n)
kat
  (zoologia, zoologiczny) Felis silvestris domesticus, zwierzę domowe;

kotek /ˈkɔtɛk/ (n)
katje
  (językoznawstwo, językoznawczy) (zdrobniale) od: kot

kotek cętkowany (n)
viskat
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Prionailurus viverrinus Bennett, gatunek drapieżnych ssaków z rodziny kotowatych, występujących w lasach południowo-wschodniej Azji;

kotka /ˈkɔtka/ (n)
kat
  (zoologia, zoologiczny) samica kota

kotlet /ˈkɔtlɛt/ (n)
kotelet
  mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;

kotwica /kɔtˈfʲiʦ̑a/ (n)
anker
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;

kotwicowisko /ˌkɔtfʲiʦ̑ɔˈvʲiskɔ/ (n)
ankerplaats
  (marynarka) część redy (lub portu), w której można zakotwiczać statki;

kotylion (n)
cotillon
  tradycyjna zbiorowa zabawa taneczna, o XIX-wiecznym francuskim rodowodzie, złożona z kilku samodzielnych tańców i zabaw, niekiedy z wymianą drobnych upominków, podczas której tańczy się walca figurowego, mazurka albo galop, a w której pary dobierają się według przypiętych wcześniej wstążek kotylionów (2.1);

kowadło /kɔˈvadwɔ/ (n)
aanbeeld, aambeeld
  (technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

kowal /ˈkɔval/ (n)
smid, hoefsmid
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;

kowariancja /ˌkɔvarʲˈjãnʦ̑ʲja/ (n)
covariantie
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) iloczyn współczynnika korelacji i odchyleń standardowych korelowanych zmiennych losowych;

kowboj /ˈkɔvbɔj/ (n)
cowboy
  pasterz bydła w Ameryce;

koza /ˈkɔza/ (n)
geit
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozia bródka /ˈkɔʑa ˈbrutka/ (n)
kinbaardje
  zarost w formie spiczastej, nieco podkręconej w górę bródki

kozica /kɔˈʑiʦ̑a/ (n)
gems
  (zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca;

kozieradka (n)
fenegriek
  (botanika, botaniczny) Trigonella, rodzaj aromatycznych roślin z rodziny bobowatych, używanych jako przyprawa i w celach leczniczych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z nasion kozieradki pospolitej (Trigonella foenum-graecum)

koziorożec (n)
steenbok, ibex
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych;

kozioł ofiarny /ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/ (n)
zondebok
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;
  (biblijny) (dosłownie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara z kozła składana Bogu, wg Bibliii, za grzechy ludzi

koziołek /kɔˈʑɔwɛk/ (n)
geitenlam
  (zoologia, zoologiczny) młody lub mały kozioł

kołchoz /ˈkɔwxɔs/ (n)
kolchoz
  spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

kołczan /ˈkɔwʧ̑ãn/ (n)
pijlkoker
  podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach;

kołdra /ˈkɔwdra/ (n)
dekbed
  element pościeli składający się z tkaniny oraz wypełnienia, służący do okrywania ciała podczas snu

kołnierz /ˈkɔwʲɲɛʃ/ (n)
boord
  część ubrania otaczająca szyję;

koło /ˈkɔwɔ/ (n)
wiel, rad
  przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

koło garncarskie /ˈkɔwɔ ɡarn̥ˈʦ̑arsʲcɛ/ (n)
pottenbakkersschijf
  urządzenie do wykonywania przedmiotów i narzędzi z gliny techniką toczenia;

koło ratunkowe /ˈkɔwɔ ˌratũŋˈkɔvɛ/ (n)
reddingsboei
  przyrząd w postaci obręczy z lekkiego materiału, służący do ratowania tonącej osoby;

koło wodne (n)
waterrad
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie przekształcające energię przepływu lub spadku wody w inne użyteczne formy energii;

koło zębate /ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ/ (n)
tandwiel
  (mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów;

kołodziej /kɔˈwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
wagenmaker
  (historia, historyczny, historycznie) (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów;

kołowrotek (n)
spinnewiel
  (mechanika) (włókiennictwo) (dawniej, dawny) urządzenie mechaniczne służące do przędzenia nici;

kołowrót (n)
lier
  (mechanika) drewniana oś z korbą, np. do wyciągania ze studni wiadra z wodą

kołpak (n)
naafdop
  (motoryzacja) wypukła pokrywa osłaniająca np. piastę koła samochodowego od zewnętrznej strony, piastę śmigła w samolocie itp.;

kołysanka /ˌkɔwɨˈsãnka/ (n)
wiegeliedje
  piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły

kołyska /kɔˈwɨska/ (n)
wieg
  sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;

koń /kɔ̃ɲ/ (n)
paard
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;
  (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach

koń mechaniczny /ˈkɔ̃ɲ ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
paardenkracht
  (fizyka, fizyczny) jedna z pozaukładowych jednostek mocy;

koń trojański /ˈkɔ̃ɲ trɔˈjä̃j̃sʲci/ (idiom)
Trojaans paard
  (informatyka, informatyczny) typ szkodliwego oprogramowania, które podszywając się pod przydatne lub ciekawe dla użytkownika aplikacje, dodatkowo implementuje niepożądaną, ukrytą przed użytkownikiem funkcjonalność;
  (przenośnie, przenośnia) o czymś pozornie wyglądającym na przyjacielski podarunek, w rzeczywistości będącym niebezpieczeństwem; ukryte niebezpieczeństwo; spisek, podstęp

kończyć /ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
eindigen, ophouden
  wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca

końcówka /kɔ̃j̃nˈʦ̑ufka/ (n)
terminal
  (informatyka, informatyczny) (przestarzałe, przestarzały) terminal
uitgang
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) końcowy element wyrazu podlegający odmianie
eindje, rest
  (potocznie, potoczny) końcowa część czegoś
laatst
  (potocznie, potoczny) ostatni fragment filmu, spektaklu, rozgrywek sportowych
eindspel
  (szachy, pojęcie szachowe) ostatnia faza partii szachów, gdy w grze pozostało niewiele bierek;

kości zostały rzucone /ˈkɔɕʨ̑i zɔˈstawɨ ʒuˈʦ̑ɔ̃nɛ/ (idiom)
de teerling is geworpen
  (książkowy) stała się rzecz nieodwracalna; zapadła ostateczna decyzja;

kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (n)
kerk, godshuis
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia chrześcijańska;

kościół parafialny (n)
parochiekerk
  (kościelny) (administracja) jedyna lub główna świątynia w danej parafii;

kościół słupowy (n)
staafkerk
  (architektura, architektoniczny) rodzaj skandynawskiego tradycyjnego kościoła drewnianego stawianego w średniowieczu opartego konstrukcyjnie na słupach;

kość /kɔɕʨ̑/ (n)
bot, been
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
dobbelsteen, teerling
  wielościan z oczkami służący do gry;

kość słoniowa /ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva/ (n)
ivoor
  (zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;

koźlę (n)
geitje
  (zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej

kożuch /ˈkɔʒux/ (n)
vel
  wierzchnia, gęstsza lub stężała warstwa jakiegoś płynu

kpić (v)
verschalken
  odnosić się z lekceważeniem, żartować, wyśmiewać, drwić

kra /kra/ (n)
ijsschots
  tafla lodu oddzielona od reszty pokrywy lodowej na rzece, jeziorze itp.; także: o zbiorowisku takich tafli;

krab /krap/ (n)
krab
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;
hogel
  (architektura, architektoniczny) w gotyku ozdoba w kształcie liścia lub pąka

krach /krax/ (n)
beurscrash
  (ekonomia, ekonomiczny) bankructwo, upadek gospodarczy, załamanie ekonomiczne

kradzież /ˈkraʥ̑ɛʃ/ (n)
diefstal
  przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej

kraj /kraj/ (n)
land
  (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
  państwo

kraj związkowy /ˈkraj zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (n)
deelstaat
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa części składowej federacji w Niemczech i Austrii;

krajacz do sera /ˈkrajaʤ̑ dɔ‿ˈsɛra/ (n)
kaasschaaf
  (zobacz) [[krajacz, do, ser]]

krajobraz /kraˈjɔbras/ (n)
landschap
  wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;
  (sztuka) przedstawienie malarskie widoku natury
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) fakty, wydarzenia charakterystyczne dla jakichś zjawisk, tworzące je

krakać /ˈkrakaʨ̑/ (v)
krassen
  (przenośnie, przenośnia) wygłaszać pesymistyczne sądy
  wydawać charakterystyczny dla wron i kruków dźwięk

kraken (n)
kraak
  (mitologia, mitologiczny) legendarny potwór morski zatapiający statki, zwykle przedstawiany jako ogromna ośmiornica;

krakwa /ˈkrakfa/ (n)
krakeend
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas strepera, gatunek kaczki pływającej;

kran /krãn/ (n)
kraan
  rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;

krata /ˈkrata/ (n)
rooster
  (budownictwo) krzyżujące się pręty metalowe lub drewniane; ażurowe zamknięcie otworu (wejściowego, okiennego) lub rodzaj ogrodzenia konkretnej przestrzeni wewnątrz lub na zewnątrz budowli

krater /ˈkratɛr/ (n)
krater
  (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;

krawat /ˈkravat/ (n)
stropdas, das
  (krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;

krawcowa /krafˈʦ̑ɔva/ (n)
kleermaakster
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się krawiectwem

krawiec /ˈkravʲjɛʦ̑/ (n)
kleermaker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin;

krawędź /ˈkravɛ̃ɲʨ̑/ (n)
grens
  (geometria) odcinek będący częścią wspólną dwóch ścian wielościanu lub powierzchni wielościennej;
  (matematyka, matematyczny) połączenie między dwoma wierzchołkami grafu;
  miejsce wyznaczające ostry lub ekstremalny koniec czegoś

krawężnik /kraˈvɛ̃w̃ʒʲɲik/ (n)
stoeprand
  (budownictwo) element budowlany oddzielający chodnik od jezdni i wyznaczający granicę między chodnikiem a jezdnią

kraść /kraɕʨ̑/ (v)
stelen, jatten
  brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela

kreacjonizm /ˌkrɛaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
creationisme
  pogląd, według którego świat i życie powstały w wyniku stworzenia przez istotę wyższą (np. Boga);

kreator (n)
assistent, wizard
  (informatyka, informatyczny) program ułatwiający użytkownikowi wykonanie określonej procedury

kreda /ˈkrɛda/ (n)
krijt, krijtje
  (edukacja, edukacyjny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie
krijt, krijtgesteente
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;
krijt
  (geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1);
  (sport, sportowy) kostka z kredy (1.1) używana do smarowania końcówki kija bilardowego

kredka /ˈkrɛtka/ (n)
kleurpotlood
  ołówek z kolorowym grafitem służący do rysowania lub pisania

kredyt /ˈkrɛdɨt/ (n)
krediet
  (ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie

krem /krɛ̃m/ (n)
crème
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;

krem do opalania /ˈkrɛ̃m ˌdɔ‿ːpaˈlãɲa/ (n)
zonnecrème
  krem do ochrony przed słońcem

kremacja /krɛ̃ˈmaʦ̑ʲja/ (n)
crematie
  spalenie ciała zmarłej osoby

krematorium /ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm/ (n)
crematorium
  budynek, w którym spopiela się zwłoki ludzkie;

kreml (n)
kremlin
  (historia, historyczny, historycznie) gród warowny w dawnej Rusi;

kreska /ˈkrɛska/ (n)
streek
  zwykle cienka i krótka linia, niekoniecznie prosta; (zobacz) kresa

kret /krɛt/ (n)
mol
  (zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

kretowisko /ˌkrɛtɔˈvʲiskɔ/ (n)
molshoop
  teren pokryty kretowiskami (1.1)
  kopczyk ziemi usypany przez kreta

kretyn /ˈkrɛtɨ̃n/ (n)
idioot
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) obraźliwa forma zwrócenia się do mężczyzny
cretin
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem

krew /krɛf/ (n)
bloed
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;
  (przenośnie, przenośnia) pokrewieństwo, linia rodowa

krewetka /krɛˈvɛtka/ (n)
garnaal
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)
  (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;

krewny /ˈkrɛvnɨ/ (n)
bloedverwant
  człowiek mający z kimś wspólnego przodka

krochmal (n)
stijfsel
  (chemia, chemiczny) roztwór wodny skrobii roślinnej
  mączka do usztywniania tkanin, najczęściej ziemniaczana
  (rzadki, rzadko używany) (chemia, chemiczny) węglowodan złożony z merów glukozy, główne źródło energii u człowieka i wielu innych organizmów

krocze (n)
perineum, bilnaad
  (anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

krogulec /krɔˈɡulɛʦ̑/ (n)
sperwer
  (ornitologia, ornitologiczny) zwyczajowa nazwa kilku ptaków drapieżnych średniej wielkości, z rodzaju Accipiter, z rodziny jastrzębiowatych;

kroić /ˈkrɔ.<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
snijden
  oddzielać z czegoś kawałki lub dzielić na części za pomocą noża lub ostrego narzędzia

krok /krɔk/ (n)
stap
  przestawienie nogi, by wykonać ruch

krokiet /ˈkrɔcɛt/ (n)
kroket
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z masy z gotowanych ziemniaków z jajkiem i przyprawami w postaci smażonych kulek lub o walcowatym kształcie

krokiew (n)
dakspant
  (budownictwo) ukośna belka, element wiązara dachowego;

krokodyl /krɔˈkɔdɨl/ (n)
krokodil
  (herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;

krokomierz /krɔˈkɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
stappenteller
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) urządzenie mierzące odległość w krokach lub tylko samą liczbę kroków;

krokosz (n)
saffloer
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku krokosz barwierski;

krokosz barwierski (n)
saffloer
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Carthamus tinctorius L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych, występującej na Bliskim Wschodzie i Indiach, uprawianej już w starożytności jako roślina farbierska i oleista;
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku krokoszów barwierskich (1.1)

krokus /ˈkrɔkus/ (n)
krokus
  (botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną;
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1)

kromka /ˈkrɔ̃mka/ (n)
plakje
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki kawałek chleba odcięty nożem

kronika /ˈkrɔ̃ɲika/ (n)
kroniek
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym;

kropidło (n)
wijwaterkwast
  (kościelny) specjalna miotełka do kropienia wodą, w szczególności wodą święconą;

kropielnica (n)
wijwatervat
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie na wodę święconą zwykle umieszczane przy wejściu

kropierz (n)
paardendekkleed
  (jeździectwo, jeździecki) średniowieczne sukienne okrycie konia z otworami na oczy, dłuższe od czapraka;

kropka /ˈkrɔpka/ (n)
punt
  znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.:
  krótki sygnał w alfabecie Morse'a
  małe wypełnione kółko, plamka

kropla /ˈkrɔpla/ (n)
druppel
  drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;

kropla, która przepełnia czarę /ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ/ (n)
de druppel die de emmer doet overlopen
  dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka.

kroplomierz /krɔˈplɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
druppelaartje
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do odmierzania, dozowania kropli

krosno /ˈkrɔsnɔ/ (n)
weefgetouw
  (włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku;

krowa /ˈkrɔva/ (n)
koe
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) (grubiański, grubiańsko) (obraźliwie) obraźliwe określenie kobiety

krowa, która dużo ryczy, mało mleka daje /ˈkrɔva ˈktura ˈduʒɔ ˈrɨʧ̑ɨ ˈmawɔ ˈmlɛka ˈdajɛ/ (proverb)
blaffende honden bijten niet
  z przechwałek niewiele wynika

krowi placek (n)
koeienvlaai
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) krowie odchody tworzące okrągłą, płaską masę, zwykle na łące lub pastwisku

krtań /kr̥tãɲ/ (n)
strottenhoofd
  (anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;

kruchy /ˈkruxɨ/ (adj)
broos, fragiel
  (przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny, słaby

krucjata /kruˈʦ̑ʲjata/ (n)
kruistocht
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;
  (przenośnie, przenośnia) kampania prowadzona przeciwko komuś lub czemuś

krucyfiks /kruˈʦ̑ɨfʲiks/ (n)
crucifix, kruisbeeld
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa;

kruk /kruk/ (n)
raaf, kraai
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;

kruk zwyczajny (n)
raaf
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kruk zwyczajny (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

kruszyna pospolita /kruˈʃɨ̃na ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
sporkehout
  (botanika, botaniczny) Frangula alnus, gatunek pospolitego w Polsce krzewu z rodziny szakłakowatych;

krużganek /kruʒˈɡãnɛk/ (n)
kloostergang
  (architektura, architektoniczny) korytarz otwarty arkadami na dziedziniec;

krwawienie (n)
bloeding
  tracenie krwi

krwawić /ˈkr̥favʲiʨ̑/ (v)
bloeden
  (medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych

krwawnik (n)
duizendblad
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju krwawników (1.1)

krwawy (adj)
bloederig
  (przenośnie, przenośnia) okrutny, brutalny

krwinka /ˈkr̥fʲĩnka/ (n)
bloedcel
  (biologia, biologiczny) komórka krwi

krwiobieg (n)
bloedbaan
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) (zobacz) układ krwionośny

krwiopijca /kr̥fʲjɔˈpʲijʦ̑a/ (n)
bloeddrinker
  ten, który pije krew

krwioplucie (n)
hemoptoë
  (medycyna, medyczny) odpluwanie wydzieliny zmieszanej z krwią;

krwisty (adj)
halfrauw
  taki, który zawiera krew

krwotok /ˈkr̥fɔtɔk/ (n)
bloeding
  obfita utrata krwi na skutek urazu lub jako objaw choroby;

krykiet /ˈkrɨcɛt/ (n)
cricket
  (sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;

kryl /krɨl/ (n)
krill
  rząd drobnych morskich skorupiaków zamieszkujących morza i oceany na całym świecie, stanowiący istotne źródło pokarmu m.in. wielorybów, ryb, pingwinów;

kryminologia /ˌkrɨ̃mʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
criminologie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o przestępczości (przestępstwach, przestępcy, objawach i przyczynach przestępczości oraz wszelkich związanych z nią zjawiskach);

kryminologiczny /ˌkrɨ̃mʲĩnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
criminologisch
  dotyczący kryminologii, związany z kryminologią

krymskotatarski /ˌkrɨ̃mskɔtaˈtarsʲci/ (adj)
Krims
  odnoszący się do Tatarów krymskich

krypta /ˈkrɨpta/ (n)
crypte
  podziemne pomieszczenie w kościele przeznaczone do przechowywania relikwii lub chowania zmarłych;

kryptografia (n)
cryptografie, geheimschrift
  umiejętność przekształcania tekstu zrozumiałego dla wszystkich w tekst zaszyfrowany; szyfrowanie

krypton /ˈkrɨptɔ̃n/ (n)
krypton
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;

kryptonim (n)
codenaam
  złożenie liter i cyfr albo wyraz, który ukrywa nazwę czegoś lub czyjeś nazwisko

kryptowaluta (n)
cryptogeld
  waluta elektroniczna oparta o mechanizmy kryptograficzne

kryształ /ˈkrɨʃ.taw/ (n)
kristal
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciało stałe o geometrycznie uporządkowanej budowie wewnętrznej;

kryterium (n)
criterium
  obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru

krytyka /ˈkrɨtɨka/ (n)
kritiek
  surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś

krytykować /ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
bekritiseren, kritiseren
  oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady

kryzys /ˈkrɨzɨs/ (n)
crisis
  zła sytuacja (trwająca dłużej)

kryzys wieku średniego (n)
midlifecrisis
  (psychologia, psychologiczny) nazwa okresu w połowie życia człowieka polegająca na przewartościowaniu dotychczasowych priorytetów, (na przykład) dotyczących pracy zawodowej, małżeństwa czy rodziny;

kryć /krɨʨ̑/ (v)
bespringen
  (sport, sportowy) w piłce nożnej, hokeju itp.: pilnować przeciwnika, starając się uniemożliwić mu skuteczną grę, zdobywanie punktów, bramek
  (zoologia, zoologiczny) o zwierzętach: zapładniać
  chować coś, zwykle jakąś część ciała, zasłaniając czymś

krzak /kʃak/ (n)
struik
  (botanika, botaniczny) krzew

krzem /kʃɛ̃m/ (n)
silicium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14;

krzemian /ˈkʃɛ̃mʲjãn/ (n)
silicaat
  (chemia, chemiczny) sól kwasu krzemowego;

krzemień (n)
vuursteen
  (geologia, geologiczny) krzemionkowa, skrytokrystaliczna skała osadowa;

krzepki (adj)
robuust
  silny fizycznie, pełen tężyzny

krzepnąć (v)
stollen
  (fizjologia, fizjologiczny) przechodzić z postaci płynnej krwi w stałą

krzesiwo (n)
vuursteen
  dawne narzędzie do rozniecania ognia;

krzesło /ˈkʃɛswɔ/ (n)
stoel, zetel
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);

krzesło elektryczne /ˈkʃɛswɔ ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
elektrische stoel
  (elektryczność) (technologia, technika, techniczny) (więziennictwo, więzienny) urządzenie do wykonywania wyroków śmierci;

krzyczeć /ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
roepen
  mówić lub wołać bardzo głośno
huilen
  o niemowlęciu: płakać
schreeuwen
  wydawać głośny, nieartykułowany dźwięk, np. z radości, na skutek zadania bólu

krzyk /kʃɨk/ (n)
schreeuw, kreet
  głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki

krzywa /ˈkʃɨva/ (n)
kromme, curve
  (geometria) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;

krzywe zwierciadło /ˈkʃɨvɛ zvʲjɛrʲˈʨ̑adwɔ/ (n)
lachspiegel
  lustro o pofalowanej powierzchni, dające skrzywiony obraz

krzywica (n)
rachitis
  (medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi;

krzywoprzysięstwo /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
meineed
  złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą

krzywy /ˈkʃɨvɨ/ (adj)
krom
  wygięty, powyginany, nieprosty

krzyż /kʃɨʃ/ (n)
kruis
  konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności
  order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)

krzyżowiec (n)
kruisvaarder
  (historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych

krzyżyk /ˈkʃɨʒɨk/ (n)
-kruis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak muzyczny podnoszący nutę o pół tonu;

krzyżówka /kʃɨˈʒufka/ (n)
kruiswoordraadsel, kruiswoordpuzzel
  zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;

krój (n)
snit
  (krawiectwo) styl, wygląd, fason ubrania

król /krul/ (n)
koning
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba najważniejsza w danej dziedzinie
  (szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach;
  (termin karciany) figura w kartach między damą a asem;

królestwo /kruˈlɛstfa/ /kruˈlɛstfɔ/ (n)
rijk, koninkrijk
  (biologia, biologiczny) kategoria systematyczna niższa od domeny i wyższa od typu (w zoologii) albo od gromady (w botanice);
koninkrijk, rijk
  ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;

królewski /kruˈlɛfsʲci/ (adj)
koninklijk
  mający związek z królem lub królową

króliczek /kruˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
lamprei
  kelnerka w nocnym klubie w kostiumie królika
  młody, mały królik
  zabawka lub słodycze w kształcie królika

królik /ˈkrulʲik/ (n)
konijn
  (zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;

królobójca (n)
koningsmoordenaar
  zabójca króla

królowa /kruˈlɔva/ (n)
koningin
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
  (szachy, pojęcie szachowe) (zobacz) hetman
  żona króla
koningin, vorstin
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem

krótki /ˈkrutʲci/ (adj)
kort
  mający małą długość
  trwający niedługo
  zwięzły, wyrażający treść w niewielu słowach

krótkowzroczność /ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
bijziendheid, myopie
  (medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;

krótkowzroczny (adj)
bijziend
  (medycyna, medyczny) cierpiący na krótkowzroczność, widzący nieostro odległe przedmioty

krótkowłosy /ˌkrutkɔˈvwɔsɨ/ (adj)
kortharig
  (książkowy) mający krótkie włosy

krówka /ˈkrufka/ (n)
karamel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj miękkiego cukierka otrzymywanego z mleka i cukru

krążek /ˈkrɔ̃w̃ʒɛk/ (n)
puck
  (sport, sportowy) przedmiot, którym rozgrywa się hokej

krążownik /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (n)
kruiser
  (wojskowość, wojskowy) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;

krążyć /ˈkrɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
cirkelen
  robić okrążenie, obieg

kręcz (n)
stijve nek
  (medycyna, medyczny) bolesny przykurcz mięśni szyjnych powodujący odchylenie głowy i szyi w stronę barku;

kręg (n)
wervel
  (anatomia, anatomiczny) podstawowy element budujący kręgosłup

kręgiel (n)
kegel
  pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle

kręgosłup /krɛ̃ŋˈɡɔswup/ (n)
ruggengraat, wervelkolom
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;

kręgowiec /krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
gewervelde, vertebraat
  (zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;

krętogłów /krɛ̃nˈtɔɡwuf/ (n)
draaihals
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Jynginae, krętogłowy;

ksenofobia /ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
xenofobie, vreemdelingenhaat
  (psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;

ksenofobiczny (adj)
xenofoob
  związany z ksenofobią; stanowiący przejaw ksenofobii

ksenon /ˈksɛ̃nɔ̃n/ (n)
xenon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;

ksero-
xero-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z czynnością kserowania
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek z tym, co suche

ksi /ksʲi/ (n)
ksi
  czternasta litera alfabetu greckiego, ξ;

ksiądz /cɕɔ̃nʦ̑/ (n)
priester
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijański duchowny, posiadający święcenia kapłańskie lub ordynowany na tę funkcję;

książka /ˈcɕɔ̃w̃ʃka/ (n)
boek
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;

książka kucharska /ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/ (n)
kookboek
  książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;

książka telefoniczna /ˈcɕɔ̃w̃ʃka ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
telefoonboek, telefoongids
  spis właścicieli telefonów wraz z numerami telefonów, posortowany zazwyczaj alfabetycznie albo tematycznie;

książkowy /cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (adj)
eigengereid
  odnoszący się do książki, zawarty w książce

książę /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/ (n)
prins
  syn monarchy
hertog
  wysoki tytuł szlachecki
prins, vorst
  władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla;

książęcy (adj)
prinselijk
  odnoszący się do księcia, związany z księciem

księgarnia /cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/ (n)
boekhandel, boekwinkel
  sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;

księgarstwo (n)
boekhandel
  (handel, handlowy) handel książkami

księgi (n)
boekmaag
  (anatomia, anatomiczny) trzeci z przedżołądków przeżuwaczy;

księgowość /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑/ (n)
boekhouding
  (ekonomia, ekonomiczny) (administracja) dział biura, przedsiębiorstwa, instytucji, którego zadaniem jest prowadzenie ksiąg rachunkowych
boekhouding, boekhouden
  (ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa;

księgowy /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɨ/ (adj)
boekhoudings-
  związany z księgowością

księgowy /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɨ/ (n)
boekhouder
  (księgowość) osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem ksiąg rachunkowych

księstwo /ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
hertogdom
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (dux) państwo lub jego część;
vorstendom
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (princeps) państwo lub jego część;

księżna /ˈcɕɛ̃w̃ʒna/ (n)
hertogin
  kobieta, która sprawuje władzę w księstwie

księżniczka /cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
prinses
  córka księcia i/lub księżnej

księży (possessiveAdjective)
pastoors-, priester-, priesterlijk
  należący do księdza

księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
maan
  Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie obiegające planetę, planetę karłowatą, planetoidę itp.;

ksylitol /ksɨˈlʲitɔl/ (n)
xylitol
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności;

ksylofon /ksɨˈlɔfɔ̃n/ (n)
xylofoon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;

kształt /kʃtawt/ (n)
vorm
  zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina

kszyk /kʃɨk/ (n)
snip
  (ornitologia, ornitologiczny) Gallinago gallinago, mały, długodzioby, jasnobrązowy ptak eurazjatycki;

kto /ktɔ/ (indefinitePronoun)
iemand
  (zobacz) ktoś

kto /ktɔ/ (interrogativePronoun)
wie
  …służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

kto /ktɔ/ (pronoun)
wie
  …służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

kto mieczem wojuje, (ten) od miecza ginie /ˈktɔ ˈmʲjɛʧ̑ɛ̃m vɔˈjüjɛ ˈtɛ̃n ɔd‿ˈmʲjɛʧ̑a ˈɟĩɲɛ/ (proverb)
wie leeft bij het zwaard, zal sterven bij het zwaard
  jeśli ktoś próbuje kogoś skrzywdzić, to najczęściej sam zostaje poszkodowany, pokonany takimi samymi metodami

kto pierwszy, ten lepszy (proverb)
wie het eerst komt, het eerst maalt
  pierwszy więcej korzysta; im prędzej ktoś coś zrobi lub gdzieś się znajdzie, tym prędzej osiągnie swój cel

kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada /ˈktɔ pɔtʲ‿ˈcĩm ˈdɔwʲci ˈkɔpʲjɛ ˈsãm ˈvʲ‿ɲɛ ˈfpada/ (proverb)
wie een kuil graaft voor een ander, valt er zelf in
  intrygi zwykle obracają się przeciw intrygantowi

kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje /ˈktɔ ˈrãnɔ ˈfstajɛ ˈtɛ̃mu ˈpãn‿buɡ ˈdajɛ/ (proverb)
De ochtendstond heeft goud in de mond
  ludziom pracowitym dobrze się wiedzie, bo wszystko im sprzyja, nawet sam Bóg

kto się na gorącym sparzył, ten na zimne dmucha /ˈktɔ‿ɕɛ ˌna‿ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ̃m ˈspaʒɨw ˈtɛ̃n ːa‿ˈʑĩmnɛ ˈdmuxa/ (proverb)
door schade en schande wordt men wijs
  po bolesnych doświadczeniach ludzie stają się przesadnie ostrożni

ktoś /ktɔɕ/ (indefinitePronoun)
iemand
  nieokreślona osoba, nieznany człowiek

który /ˈkturɨ/ (pronoun)
welk, welke
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie
die, welke
  …względny, łączący zdanie podrzędne z nadrzędnym, gdy zdanie podrzędne opisuje cechę jednego z rzeczowników (lub wyrazów pełniących funkcję rzeczownika) zdania nadrzędnego

kubański /kuˈbãj̃sʲci/ (adj)
Cubaans
  związany z państwem lub wyspą Kuba, dotyczący Kuby, pochodzący z Kuby

kubek /ˈkubɛk/ (n)
beker, mok, kop
  naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

kubizm /ˈkubʲism̥/ (n)
kubisme
  (sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów;

kuc /kuʦ̑/ (n)
pony
  (zoologia, zoologiczny) koń niewielkich rozmiarów, nie przekraczający 148 cm w kłębie;
  (fryzyjski) włosy zawiązany z tyłu i swobodnie zwisające

kucać /ˈkuʦ̑aʨ̑/ (v)
hurken
  obniżać się opierając ciało na zgiętych nogach

kucharz /ˈkuxaʃ/ (n)
kok
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;

kuchenka /kuˈxɛ̃nka/ (n)
fornuis
  (potocznie, potoczny) sprzęt kuchenny służący do dostarczania ciepła podczas gotowania

kuchnia /ˈkuxʲɲa/ (n)
keuken
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
  sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.
  komplet mebli kuchennych
  piec kuchenny

kucie /ˈkuʨ̑ɛ/ (n)
smederij
  (rzeczownik odczasownikowy) od kuć

kucyk /ˈkuʦ̑ɨk/ (n)
paardenstaart
  (fryzjerstwo, fryzjerski) rodzaj fryzury, w której włosy są związane razem i luźno opadają;

kujon /ˈkujɔ̃n/ (n)
blokker
  (pogardliwie, pogardliwy) osoba, która dużo się uczy, ale bez zrozumienia

kukabura (n)
kookaburra
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Dacelo;

kukurydza /ˌkukuˈrɨʣ̑a/ (n)
mais, maïs
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;
mais
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ziarno kukurydzy (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolba kukurydzy (1.1)

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
kukeleku
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta

kukułka /kuˈkuwka/ (n)
koekoek
  (ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;

kula /ˈkula/ (n)
bol, kogel
  (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest niewiększa od pewnej ustalonej liczby;
  każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
kruk
  (medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie;
kogel, bal
  (wojskowość, wojskowy) pocisk z broni palnej

kulczyk /ˈkulʧ̑ɨk/ (n)
europese kanarie
  (ornitologia, ornitologiczny) Serinus serinus, ptak z rodziny łuszczaków;

kulomb /ˈkulɔ̃mp/ (n)
coulomb
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem C;

kuloodporny (adj)
kogelvrij
  taki, który jest odporny na przebicie kulą z broni palnej

kult /kult/ (n)
cultus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;

kult jednostki (n)
persoonlijkheidscultus
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrytykowana w ustroju socjalistycznym i komunistycznym polityka błędów w przywództwie przez otaczanie swojej osoby oficjalnym uwielbieniem i całkowitym blokowaniem krytyki;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) kult osoby występujący w autokratycznym systemie władzy, prowadzący do idealizowania i wręcz do deifikacji władcy czy przywódcy;

kultura /kulˈtura/ (n)
cultuur
  (biologia, biologiczny) sztuczna hodowla mikroorganizmów, komórek lub tkanek
  umiejętność obcowania z ludźmi
cultuur, teelt
  całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości

kulturoznawstwo (n)
cultuurwetenschappen
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o kulturze

kulturysta (n)
bodybuilder
  (sport, sportowy) mężczyzna uprawiająca kulturystykę

kultywar /kulˈtɨvar/ (n)
cultivar
  (botanika, botaniczny) odmiana uprawna rośliny wybrana z uwagi na szczególne właściwości;

kultywator (n)
cultivator
  drapacz, narzędzie uprawowe do spulchniania roli bez jej odwracania oraz do niszczenia chwastów;

kum /kũm/ (interjection)
kwak
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez żabę

kumkwat /ˈkũmkfat/ (n)
kumquat
  mały, pomarańczowy, słodko-kwaśny owoc tej rośliny

kumpel /ˈkũmpɛl/ (n)
maat
  (potocznie, potoczny) kolega, przyjaciel

kumpir (n)
kumpir
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj fast foodu; duży, pieczony ziemniak z dodatkami, specjalność kuchni tureckiej

kumys /ˈkũmɨs/ (n)
koemis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (etnografia, etnograficzny) napój alkoholowy otrzymywany z mleka klaczy lub oślicy poddanego fermentacji, popularny w Azji;

kuna /ˈkũna/ (n)
marter
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;

kundel /ˈkũndɛl/ (n)
mormel
  pies nie zaliczany do żadnej z ras psów

kungur /ˈkũŋɡur/ (n)
Kungurien
  (geologia, geologiczny) czwarty, najmłodszy wiek cisuralu (wczesnego permu), trwający 275,6 – 270,6 milionów lat temu;

kupiec /ˈkupʲjɛʦ̑/ (n)
zakenman
  ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego

kupić /ˈkupʲiʨ̑/ (v)
aanschaffen
  (zobacz) kupować

kupno /ˈkupnɔ/ (n)
koop
  nabywanie czegoś

kupować /kuˈpɔvaʨ̑/ (v)
kopen
  nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy
klant
  pozyskiwać zawodnika z innego klubu, płacąc pieniędzmi

kupować kota w worku /kuˈpɔvaʨ̑ ˈkɔta ˈv‿ːɔrku/ (v)
een kat in de zak kopen
  kupować bez dokładnego sprawdzenia, bez obejrzenia, bez kontroli, w ciemno

kupryt /ˈkuprɨt/ (n)
cupriet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi;

kura /ˈkura/ (n)
kip, hen
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;

kurczak /ˈkurʧ̑ak/ (n)
kip
  (spożywczy) mięso z kurczaka (1.1)
kip, hoen
  większe kurczę (pisklę kury)

kurczę /ˈkurʧ̑ɛ/ (n)
kuiken
  pisklę kury

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (adj)
Koerdisch, koerdisch
  dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (n)
Koerdisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów

kurek /ˈkurɛk/ (n)
weerhaan
  (etnografia, etnograficzny) łopocząca na dachu atrapa koguta wykorzystywana w zwyczajach ludowych, zabawach strzeleckich
hamer
  (wojskowość, wojskowy) element broni palnej powodujący odpalenie pocisku poprzez uderzenie w iglicę;

kurhan /ˈkurxãn/ (n)
koergan
  (archeologia, archeologiczny) rodzaj mogiły w kształcie kopca;

kurka /ˈkurka/ (n)
hanenkam
  (potocznie, potoczny) (mikologia, mikologiczny) Cantharellus cibarius, pieprznik jadalny, gatunek grzyba jadalnego;

kurkuma /kurˈkũma/ (n)
kurkuma
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi

kurnik /ˈkurʲɲik/ (n)
kippenhok, hoenderhok
  (rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;

kuroliszek (n)
slangdraak
  (etnografia, etnograficzny) legendarna istota wielkości indyka, pokryta pierzem, z nietoperzowatymi skrzydłami i sępim dziobem

kuropatwa /ˌkurɔˈpatfa/ (n)
patrijs
  (ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

kurs /kurs/ (n)
cursus, koers
  (edukacja, edukacyjny) cykl lekcji, tekstów, audycji itp. służący zdobyciu wiedzy na jakiś temat
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) kierunek ruchu statku, także samolotu; trasa takiego ruchu
cursus
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) cena walut, akcji itp.; zmiana tej ceny w czasie

kursor /ˈkursɔr/ (n)
cursor
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej;
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury

kursywa (n)
cursief
  odręczne pismo pochyłe

kurtka /ˈkurtka/ (n)
jas
  (krawiectwo) krótkie okrycie wierzchnie;

kurtyna /kurˈtɨ̃na/ (n)
doek
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) zasłona oddzielająca scenę od widowni

kurtyzana /ˌkurtɨˈzãna/ (n)
courtisane
  (przestarzałe, przestarzały) prostytutka

kurwa /ˈkurva/ (n)
hoer
  (wulgarnie, wulgaryzm) prostytutka

kurz /kuʃ/ (n)
stof
  pył powstały ze sproszkowanych ziarenek piasku, ziemi itp.

kusić /ˈkuɕiʨ̑/ (v)
verleiden
  wystawiać na pokusę

kuskus /ˈkuskus/ (n)
couscous
  tradycyjny produkt spożywczy wywodzący się z krajów Maghrebu łączący cechy makaronu i kaszy;

kustosz /ˈkustɔʃ/ (n)
curator
  (kościelny) zwierzchnik klasztorów stanowiących kustodię

kusza /ˈkuʃa/ (n)
kruisboog
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;

kuszetka (n)
ligplaats
  (kolejnictwo) leżanka w przedziale kolejowym;
slaapwagon
  (kolejnictwo) wagon kolejowy z miejscami do leżenia

kuter /ˈkutɛr/ (n)
kotter
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) typ statku żaglowego mający jeden maszt, oraz kilka żagli przednich – sztaksli;

kuzyn /ˈkuzɨ̃n/ (n)
neef, kozijn
  syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuzynka /kuˈzɨ̃nka/ (n)
nicht
  córka wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuć żelazo, póki gorące /ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ/ (proverb)
het ijzer smeden terwijl het nog heet is
  robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe

kułak (n)
koelak
  (historia, historyczny, historycznie) (pogardliwie, pogardliwy) majętny chłop tępiony przez władzę radziecką;

kuźnia /ˈkuʑɲa/ (n)
smederij
  (technologia, technika, techniczny) wydział fabryki, w którym wykonuje się kucie
  warsztat kowala;
  (architektura, architektoniczny) dom z warsztatem kowala

kwadrat /ˈkfadrat/ (n)
vierkant, kwadraat
  (geometria) figura geometryczna, czworokąt foremny;
vierkant
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego jakiejś liczby;

kwadratowy /ˌkfadraˈtɔvɨ/ (adj)
vierkant, vierkante
  (matematyka, matematyczny) o pierwiastku: drugiego stopnia

kwadratura koła /ˌkfadraˈtura ˈkɔwa/ (n)
kwadratuur van de cirkel
  (geometria) jeden ze starożytnych, nie mających rozwiązania problemów matematyki greckiej, polegający na skonstruowaniu kwadratu, którego pole równe jest polu danego koła, przy użyciu wyłącznie cyrkla i linijki bez podziałki;
  (przenośnie, przenośnia) cel niemożliwy do osiągnięcia, sytuacja bez wyjścia

kwadrylion /kfaˈdrɨlʲjɔ̃n/ (n)
quadriljoen
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 000 000 = 1024;

kwakier (n)
quaker
  członek Religijnego Towarzystwa Przyjaciół (protestanckiej grupy wyznaniowej)

kwantowy laser kaskadowy /kfãnˈtɔvɨ ˈlasɛr ˌkaskaˈdɔvɨ/ (n)
kwantumcascadelaser
  (fizyka, fizyczny) unipolarny laser półprzewodnikowy, emitujący promieniowanie w zakresie średniej i dalekiej podczerwieni;

kwarantanna (n)
quarantaine
  przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią

kwarc /kfarʦ̑/ (n)
kwarts
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach;

kwark /kfark/ (n)
quark
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;

kwartał /ˈkfartaw/ (n)
kwartaal
  trzy miesiące, czwarta część roku

kwartet /ˈkfartɛt/ (n)
kwartet
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół czterech muzyków lub śpiewaków

kwas /kfas/ (n)
zuur
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;

kwas abietynowy /ˈkfas ˌabʲjɛtɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
abiëtinezuur
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów żywicznych, żółte ciało stałe występujące naturalnie w żywicach drzew iglastych;

kwas akrylowy /ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/ (n)
acrylzuur
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;

kwas azelainowy (n)
azelaïnezuur
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny z grupy kwasów dikarboksylowych o działaniu przeciwbakteryjnym, przeciwzapalnym i w mniejszym stopniu złuszczającym;

kwas azotowy /ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/ (n)
salpeterzuur
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3

kwas chlorogenowy /ˈkfas ˌxlɔrɔɡɛ̃ˈnɔvɨ/ (n)
chlorogeenzuur
  (biochemia, biochemiczny) ester kwasu kawowego i kwasu chinowego, naturalny przeciwutleniacz występujący w roślinach, głównie w zielonych liściach i owocach, m.in. kawowca, głogu, w karczochach i pokrzywie;

kwas cytrynowy (n)
citroenzuur
  (chemia, chemiczny) dodatek do żywności stosowany jako naturalna substancja zakwaszająca

kwas deoksyrybonukleinowy (n)
desoxyribonucleïnezuur
  (biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych

kwas foliowy /ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/ (n)
foliumzuur, folaat
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

kwas hialuronowy (n)
hyaluronan
  (biochemia, biochemiczny) związek wiążący wodę w skórze właściwej, glikozoaminoglikan występujący we wszystkich organizmach żywych;

kwas krotonowy /ˈkfas ˌkrɔtɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
crotonzuur
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kwasów karboksylowych;

kwas masłowy (n)
boterzuur
  (biochemia, biochemiczny) kwas tłuszczowy, organiczny związek chemiczny występujący w zjełczałym maśle i nadający lekko gorzki posmak wielu rodzajom serów;

kwas mlekowy /ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/ (n)
melkzuur
  (chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;

kwas octowy /ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (n)
azijnzuur
  (chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH;

kwas retinowy (n)
retinolzuur
  (biochemia, biochemiczny) (zobacz) tretynoina

kwas siarkowy /ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
zwavelzuur
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;

kwas solny (n)
zoutzuur
  (chemia, chemiczny) silnie żrący kwas nieorganiczny, będący m.in. ważnym czynnikiem trawiennym zwierząt, odczynnikiem laboratoryjnym czy środkiem przemysłowym

kwas węglowy /ˈkfaz vɛ̃ŋɡˈlɔvɨ/ (n)
koolzuur
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny z grupy nieorganicznych kwasów tlenowych, słaby kwas występujący jedynie w wodnych roztworach dwutlenku węgla, służący do produkcji napojów gazowanych;

kwasowość (n)
zuurgraad
  (chemia, chemiczny) cecha roztworów elektrolitów, charakteryzujących się przewagą stężenia jonów wodorowych nad stężeniem jonów wodorotlenowych; właściwość zawierania kwasu w swoim składzie

kwatera /kfaˈtɛra/ (n)
accommodatie, logeeradres, onderdak
  mieszkanie lub inne pomieszczenie wynajmowane lub zajęte na pobyt czasowy

kwazar /ˈkfazar/ (n)
quasar
  (astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda;

kwaśny /ˈkfaɕnɨ/ (adj)
zuur
  (dosłownie) mający cierpki smak
  (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu

kwaśny deszcz (n)
zure regen
  (ekologia, ekologiczny) opad atmosferyczny o odczynie pH mniejszym niż 5,6, zawierający m.in. produkty przemiany tlenków azotu, dwutlenku siarki i tlenków węgla;

kwestia /ˈkfɛstʲja/ (n)
kwestie
  motyw postępowania
  problem wymagający rozważenia lub rozwiązania
lijn
  wypowiedź aktora na scenie

kwestionariusz (n)
vragenlijst
  arkusz zawierający szereg pytań dotyczących konkretnego zagadnienia

kwestionować /ˌkfɛstʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
in twijfel trekken
  zaprzeczać czemuś, wątpić w słuszność czegoś

kwiat /kfʲjat/ (n)
bloem
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
  (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa
  (przenośnie, przenośnia) najlepsza część społeczności

kwiatostan /kfʲjaˈtɔstãn/ (n)
bloeigestel
  (botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny;

kwiczeć /ˈkfʲiʧ̑ɛʨ̑/ (v)
knorren
  o świni: wydawać charakterystyczny głos

kwiczoł /ˈkfʲiʧ̑ɔw/ (n)
kramsvogel
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus pilaris, niewielki europejski ptak wędrowny;

kwiecień /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
april, grasmaand, paasmaand, kiemmaand
  czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

kwietyzm (n)
quiëtisme
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt kładący nacisk na kontemplowanie i modlitwę;

kwinta (n)
kwint
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał pięciu tonów między dźwiękami

kwintesencja /ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
kwintessens
  elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy

kwintet (n)
kwintet
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na pięć instrumentów lub pięć głosów
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół pięciu muzyków lub śpiewaków

kwitnąć /ˈkfʲitnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
bloeien
  (botanika, botaniczny) rozwijać i wydawać kwiaty
  (przenośnie, przenośnia) rozwijać się, prosperować

kworum /ˈkfɔrũm/ (n)
quorum
  liczba uczestników niezbędna do obradowania i podejmowania prawomocnych decyzji

kynofobia (n)
canofobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed psami

kynologia /ˌkɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
kynologie
  (zoologia, zoologiczny) nauka o psach;

kółko i krzyżyk /ˈkuwkɔ i‿ˈkʃɨʒɨk/ (n)
boter, kaas en eieren
  popularna gra strategiczna, w której gracze, wykonujący ruchy na zmianę, dążą do objęcia trzech pól planszy w jednej linii przy jednoczesnym uniemożliwieniu tego samego przeciwnikowi;

kąkol /ˈkɔ̃ŋkɔl/ (n)
bolderik
  (botanika, botaniczny) Agrostemma L., roślina z rodziny goździkowatych, pospolity chwast zbożowy o purpurowoliliowych kwiatach;

kąpać /ˈkɔ̃mpaʨ̑/ (v)
baden
  zanurzać kogoś w wodzie w celu umycia go, bądź w celach leczniczych
  zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych

kąpiel /ˈkɔ̃mpʲjɛl/ (n)
bad
  kąpanie kogoś, kąpanie się
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) roztwór przygotowany do zanurzenia w nim czegoś
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) trzymanie czegoś w specjalnie przygotowanym roztworze dla wywołania pożądanej reakcji
  woda przygotowana do kąpania lub woda, do której się wchodzi

kąpielówki /ˌkɔ̃mpʲjɛˈlufʲci/ (n)
zwembroek
  krótkie spodenki męskie zakładane do kąpieli

kąt /kɔ̃nt/ (n)
hoek
  (geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi

kąt prosty /ˈkɔ̃nt ˈprɔstɨ/ (n)
rechte hoek
  (geometria) kąt równy 90 stopni;

kątomierz (n)
gradenboog
  przyrząd kreślarski służący do ustalania miar kątów;

kęs /kɛ̃w̃s/ (n)
hap
  tyle jedzenia, ile zmieści się w ustach

kłamać /ˈkwãmaʨ̑/ (v)
liegen
  świadomie mówić nieprawdę

kłamca /ˈkwãmʦ̑a/ (n)
leugenaar
  mężczyzna lub chłopiec, który kłamie

kłamstwo /ˈkwãmstfɔ/ (n)
leugen
  nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;

kłamstwo ma krótkie nogi /ˈkwãmstfɔ ˈma ˈkrutʲcɛ ˈnɔɟi/ (proverb)
al is de leugen nog zo snel, de waarheid achterhaalt haar wel
  kłamstwo zawsze wyjdzie na jaw

kłaść /kwaɕʨ̑/ (v)
leggen
  pokrywać warstwą
  umieszczać coś w jakimś miejscu
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) przekonywać kogoś do seksu ze sobą
  sprawiać że ktoś się położy, lub pójdzie spać
  zmieniać pozycję przedmiotu na poziomą

kłoda /ˈkwɔda/ (n)
boomstam
  grube drzewo, zdatne na budowę i do wyrobów bednarskich

kłos /kwɔs/ (n)
aar
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;

kłosek /ˈkwɔsɛk/ (n)
aartje
  (botanika, botaniczny) kwiatostan charakterystyczny dla traw

kłus /kwus/ (n)
draf
  (jeździectwo, jeździecki) dwutaktowy chód konia;

kłusować (v)
stropen
  (łowiectwo, łowiecki) nielegalnie polować na zwierzynę lub łowić ryby

kłusownictwo (n)
wildstropen
  (łowiectwo, łowiecki) nielegalne łowienie zwierząt

kłusownik /kwuˈsɔvʲɲik/ (n)
stroper
  (łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta

kłócić /ˈkwuʨ̑iʨ̑/ (v)
ruzie stoken
  doprowadzać do kłótni, niezgody
ruzie maken
  toczyć spór, spierać się

kłódka /ˈkwutka/ (n)
hangslot, slot
  przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;

kłótnia /ˈkwutʲɲa/ (n)
ruzie
  brak zgody, ostra wymiana zdań, awantura

kłąb (n)
schoft
  (zoologia, zoologiczny) miejsce między karkiem i grzbietem u dużych ssaków;

kłącze /ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
wortelstok, rizoom
  (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
rizoom, wortelstok
  (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie

kłębek /ˈkwɛ̃mbɛk/ (n)
kluwen
  przędza (np. nić) zwinięty w kulkę

la /la/ (interjection)
la
  …zastępujący słowa śpiewanej piosenki; ułatwiający powtarzanie znanej melodii

la /la/ (n)
la
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nazwa solmizacyjna dźwięku A (szóstego w gamie C-dur);

labirynt /laˈbʲirɨ̃nt/ (n)
labyrint, doolhof
  (budownictwo) układ krzyżujących się korytarzy i pomieszczeń, w którym trudno znaleźć wyjście;

labiryntowy (adj)
als
  mający formę labiryntu; związany z labiryntem

laborant /laˈbɔrãnt/ (n)
laborant
  pracownik laboratorium

laboratorium /ˌlabɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
laboratorium
  pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych;

lachociąg (n)
kankerlijer
  (wulgarnie, wulgaryzm) osoba wykonująca na mężczyźnie seks oralny

ladyn /ˈladɨ̃n/ (n)
Ladinien
  (geologia, geologiczny) drugi, młodszy wiek środkowego triasu, trwający 237 – 228,7 milionów lat temu;

ladyński (adj)
Ladinisch
  związany z językiem ladyńskim, dotyczący języka ladyńskiego

ladyński (n)
Ladinisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język ladyński;

laguna /laˈɡũna/ (n)
lagune
  (geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;

lahar /ˈlaxar/ (n)
lahar
  (geologia, geologiczny) spływ błotny, w którym biorą udział przesycone wodą produkty erupcji wulkanicznej, przede wszystkim popiół wulkaniczny;

laicyzacja /ˌla<sup>j</sup>iʦ̑ɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
laïcisme
  zeświecczenie różnych poziomów życia społecznego

laik /ˈla<sup>j</sup>ik/ (n)
leek
  ktoś niekompetentny

lak /lak/ (n)
zegelwas
  topliwa mieszanina kalafonii i innych substancji żywicznych, używana do odciskania pieczęci i do uszczelniania;

lakier /ˈlacɛr/ (n)
lak
  (technologia, technika, techniczny) płynny i twardniejący środek do pokrywania powierzchni przedmiotów w celu jej upiększenia lub ochrony

lakier do paznokci /ˈlacɛr ˌdɔ‿pazˈnɔcʨ̑i/ (n)
nagellak
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) lakier do nakładania na paznokcie w celach ozdobnych, pielęgnacyjnych lub leczniczych

lakierować (v)
lakken
  pokrywać, powlekać coś lakierem

laktaza /lakˈtaza/ (n)
lactase
  enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy;

laktoza /lakˈtɔza/ (n)
lactose
  (chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;

lalka /ˈlalka/ (n)
pop
  dziecięca zabawka mająca ludzką postać;

lama /ˈlãma/ (n)
lama
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny;
  jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi

lamassu (n)
stierman
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) starożytny rodzaj bóstwa opiekuńczego, skrzydlaty lew lub byk o ludzkim obliczu ukoronowanym tiarą, którego ogromne posągi parami strzegły bram świątyń i pałaców w starożytnej Mezopotamii;

lambda /ˈlãmbda/ (n)
lambda
  nazwa jedenastej litery alfabetu greckiego, λ;

lambdacyzm (n)
lambdacisme
  (medycyna, medyczny) wada wymowy polegająca na zastępowaniu głoski r głoską l;

lampa /ˈlãmpa/ (n)
lamp
  urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;

lampart /ˈlãmpart/ (n)
luipaard
  (zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;

lancetowaty /ˌlãnʦ̑ɛtɔˈvatɨ/ (adj)
lancetvormig
  kształtem przypominający lancet: podłużny, płaski i spiczasto zakończony

langusta /lãŋˈɡusta/ (n)
langoest
  (zoologia, zoologiczny) duży skorupiak mórz ciepłych poławiany dla celów spożywczych i zaliczany do owoców morza;

lankijski /lãŋʲˈcijsʲci/ (adj)
Sri Lankaans
  odnoszący się do państwa Sri Lanka

lantan /ˈlãntãn/ (n)
lanthanium, lanthaan
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;

laotański /ˌlaɔˈtãj̃sʲci/ (adj)
Laotiaans
  odnoszący się do Laosu lub Laotańczyków

laparoskopia /ˌlaparɔˈskɔpʲja/ (n)
laparoscopie
  (medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej;

lapis lazuli /ˈlapʲis laˈzulʲi/ (n)
lapis lazuli
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o intensywnie niebieskiej barwie

laptop /ˈlaptɔp/ (n)
portátil, laptop
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;

larwa /ˈlarva/ (n)
larve
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;

laryngolog /ˌlarɨ̃ŋˈɡɔlɔk/ (n)
laryngoloog
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób krtani i gardła

laryngologia (n)
laryngologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami gardła i krtani

las /las/ (n)
woud, bos
  gęste zbiorowisko drzew;

las deszczowy (n)
regenwoud
  (ekologia, ekologiczny) formacja roślinna wiecznie zielone lasów na obszarach o rocznej sumie opadów przekraczającej 2000 mm i wysokiej wilgotności;

lasagne (n)
lasagne
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z tego makaronu ułożonego warstwami, na przemian z mięsem mielonym lub innym farszem, beszamelem i sosem pomidorowym, posypana parmezanem
  (spożywczy) włoski makaron o kształcie szerokich pasków;

laser /ˈlasɛr/ (n)
laser
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;

laska /ˈlaska/ (n)
griet
  (potocznie, potoczny) atrakcyjna, ładna dziewczyna

lasówka złotogłowa (n)
ovenvogel
  (ornitologia, ornitologiczny) Seiurus aurocapilla, gatunek niedużego, wędrownego ptaka zasiedlającego lasy liściaste Ameryki

latający spodek /ˌlataˈjɔ̃nʦ̑ɨ ˈspɔdɛk/ (n)
vliegende schotel
  (potocznie, potoczny) (zobacz) UFO

latarka /laˈtarka/ (n)
zaklamp, zaklantaarn
  podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło

latarnia /laˈtarʲɲa/ (n)
straatlantaarn
  lampa przeznaczona do oświetlania otwartej przestrzeni
  (architektura, architektoniczny) cylinder na górnym pierścieniu kopuły z otworami doświetlającymi wnętrze;

latarnia morska /laˈtarʲɲa ˈmɔrska/ (n)
vuurtoren
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;

latarniowiec (n)
lichtschip
  (marynarka) statek, na którym zainstalowano latarnię morską;

latawiec /laˈtavʲjɛʦ̑/ (n)
vlieger
  zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

latać /ˈlataʨ̑/ (v)
vliegen
  umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie

lateks /ˈlatɛks/ (n)
latex
  (chemia, chemiczny) koloidalny roztwór kauczuku w cieczy;

latencja (n)
vertraging
  (informatyka, informatyczny) opóźnienie czasowe podczas przesyłania informacji

lato /ˈlatɔ/ (n)
zomer, zomertijd
  pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;

latryna /laˈtrɨ̃na/ (n)
latrine
  prymitywna toaleta polowa, często w postaci drewnianej lub kamiennej konstrukcji z otworem na odchody, zwykle budowana w miejscach, gdzie nie ma możliwości zbudowania lepszej;

latynizacja (n)
latinisering
  (książkowy) poddawanie wpływowi języka łacińskiego lub cywilizacji łacińskiej; uleganie takiemu wpływowi
  (książkowy) tłumaczenie (najczęściej nazwy własnej lub terminu) na język łaciński, nadawanie wyrazowi postaci językowej łacińskiej

latynizm /laˈtɨ̃ɲism̥/ (n)
latinisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka łacińskiego;

latynoamerykański (adj)
Latijns-Amerikaans
  związany z Ameryką Łacińską, dotyczący Ameryki Łacińskiej

latyński /laˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
Latijns
  związany z Lacjum, Latynami (Latyńczykami)

laubzega (n)
figuurzaag
  (Śląsk Cieszyński) piłka do drewna

lawa /ˈlava/ (n)
lava
  (geologia, geologiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;

lawenda /laˈvɛ̃nda/ (n)
lavendel
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;

laweta /laˈvɛta/ (n)
takelwagen
  (motoryzacja) samochód z platformą do przewożenia samochodów osobowych, często z wyciągarką do wtaczania niesprawnych pojazdów
affuit
  (wojskowość, wojskowy) podstawa armaty służąca jako oparcie dla lufy i przyrządów celowniczych

lawina /laˈvʲĩna/ (n)
lawine
  masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;

lać jak z cebra /ˈlaʨ̑ ˈjak ˈs‿ʦ̑ɛbra/ (v)
pijpenstelen regenen, regenen dat het giet
  (potocznie, potoczny) bardzo mocno padać, o ulewnym deszczu

lecieć /ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
vliegen
  przemieszczać się w powietrzu

lecytyna (n)
lecithine
  (biochemia, biochemiczny) mieszanina lipidów, związek organiczny, który występuje głównie w tkance nerwowej

leczenie /lɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
behandeling
  (rzeczownik odczasownikowy) od leczyć

leczyć /ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (v)
helen
  przywracać do zdrowia; uwalniać od choroby

ledwo /ˈlɛdvɔ/ (adv)
nauwelijks
  … sposobu: z trudem, z ledwością
  … czasu: niedawno, dopiero co

legalizacja /ˌlɛɡalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
legalisatie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadanie mocy prawnej, uznanie czegoś za zgodne z prawem

legalny /lɛˈɡalnɨ/ (adj)
legaal, wettelijk
  produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem
  zgodny z prawem

legenda /lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
legende
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji;

legendarny /ˌlɛɡɛ̃nˈdarnɨ/ (adj)
legendarisch
  fikcyjny, ale taki, który pochodzi z legend
  rzeczywisty, ale tak sławny, że krążą o nim legendy

legia cudzoziemska /ˈlɛɟja ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mska/ (n)
vreemdelingenlegioen
  (wojskowość, wojskowy) w niektórych armiach, oddziały żołnierzy zawodowych składające się w części lub w całości z obcokrajowców;

legion /ˈlɛɟɔ̃n/ (n)
legio
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy;

legwan (n)
leguaan
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny legwanowatych

lej krasowy (n)
zinkgat
  (geologia, geologiczny) okrągłe zagłębienie z podziemnym odpływem powstałe wskutek działalności wody;

lekarka /lɛˈkarka/ (n)
arts
  (potocznie, potoczny) kobieta pracująca jako lekarz

lekarstwo /lɛˈkarstfɔ/ (n)
medicijn
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy

lekarz /ˈlɛkaʃ/ (n)
arts, dokter, geneesheer
  (medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;

lekceważyć /ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑/ (v)
negeren
  nie przywiązywać do czegoś wagi

lekceważący (adj)
oneerbiedig, respectloos
  świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu

lekcja /ˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
les
  (edukacja, edukacyjny) jednostka zajęć dydaktycznych
  (przenośnie, przenośnia) przykre doświadczenie będące przestrogą

lekki /ˈlɛcːi/ (adj)
licht
  o małej wadze, małym ciężarze
  o słabej sile, niskim natężeniu
gemakkelijk, makkelijk
  łatwy, np. do zaakceptowania, przyjęcia, zrobienia

lekkoatleta /ˌlɛkːɔaˈtlɛta/ (n)
atleet
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający lekkoatletykę

lekkoatletyka /ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/ (n)
atletiek
  (sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;

lekkomyślny (adj)
lichtzinnig
  czyniony bez głębszego namysłu
roekeloos
  o osobie: taki, który nie zdaje sobie sprawy z konsekwencji własnych poczynań

lekkość (n)
lichtheid
  cecha tego, co lekkie

leksem /ˈlɛksɛ̃m/ (n)
lexeem
  (językoznawstwo, językoznawczy) zestaw form, jakie może przyjmować dany wyraz, nie tracąc swojego znaczenia;

leksykograf (n)
lexicograaf
  (językoznawstwo, językoznawczy) badacz i znawca leksykografii

leksykografia (n)
lexicografie
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o opracowywaniu i układaniu słowników;
  tworzenie słowników, słownikarstwo
  zbiór słowników jakiegoś języka, regionu, okresu

leksykograficzny (adj)
lexicografisch
  dotyczący leksykografii, właściwy leksykografii

leksykon (n)
lexicon
  publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;

lektura (n)
lectuur
  to, co ktoś czyta lub będzie czytał

lektyka /ˈlɛktɨka/ (n)
draagbaar
  łoże osłonięte baldachimem, ściankami i daszkiem;

lelek kozodój /ˈlɛlɛk ːɔˈzɔduj/ (n)
nachtzwaluw
  (ornitologia, ornitologiczny) Caprimulgus europaeus; gatunek ptaków leśnych z rodziny Caprimulgus, o sztywnych piórach otaczających dziób;

lemiesz /ˈlɛ̃mʲjɛʃ/ (n)
ploegijzer, ploegschaar
  (rolnictwo, rolniczy) dolna część pługa odcinająca skibę;

leming /ˈlɛ̃mʲĩŋk/ (n)
lemming
  (zoologia, zoologiczny) Lemmus lemmus, gatunek ssaków, małych gryzoni występujących w dużych ilościach w tundrze północnej Europy, Azji i Ameryki Północnej;

lemoniada /ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada/ (n)
limonade, kwast
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z cytryn

lemur /ˈlɛ̃mur/ (n)
lemur
  (zoologia, zoologiczny) Lemur, madagaskarska małpiatka o puszystym futrze;

len /lɛ̃n/ (n)
vlas
  (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion
  (włókiennictwo) włókno lnu (1.1)

leninowski /ˌlɛ̃ɲĩˈnɔfsʲci/ (adj)
leninistisch
  związany z Włodzimierzem Leninem albo leninizmem, właściwy dla leninizmu

lenistwo /lɛ̃ˈɲistfɔ/ (n)
luiheid
  odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku

leniuch (n)
luierik
  (potocznie, potoczny) osoba bardzo leniwa (wyrażenie nacechowane emocjonalnie)

leniuchować (v)
luieren, niksen
  (potocznie, potoczny) oddawać się bezczynności

leniwiec /lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑/ (n)
luiaard
  (zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);

leniwy /lɛ̃ˈɲivɨ/ (adj)
lui
  charakteryzujący się lenistwem

lep na muchy (n)
vliegenstrip
  pułapka na muchy w postaci paska nasmarowanego lepką substancją wabiącą;

lepidopterologia /lɛˈpʲidɔˌptɛrɔˈlɔɟja/ (n)
lepidopterologie
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dział entomologii, nauka o motylach;

lepiej /ˈlɛpʲjɛ̇j/ (adv)
beter
  nie powinno się (robić czegoś)

lepiej późno niż wcale /ˈlɛpʲjɛ̇j ˈpuʑnɔ ˈɲiʃ ˈfʦ̑alɛ/ (proverb)
beter laat dan nooit
  sytuacja, w której robi się coś po właściwym czasie, z opóźnieniem, jest lepsza niż niezrobienie tej czynności wcale

lepiej zapobiegać niż leczyć /ˈlɛpʲjɛ̇j ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑ ˈɲiʃ ˈlɛʧ̑ɨʨ̑/ (proverb)
voorkomen is beter dan genezen
  bardziej opłaca się zapobieganie niż naprawianie zaniedbań i błędów

lepkość (n)
viscositeit
  (fizyka, fizyczny) tarcie pomiędzy poruszającymi się względem siebie warstwami cieczy lub plastycznego ciała stałego

leprozorium /ˌlɛprɔˈzɔrʲjũm/ (n)
leprakolonie, leprozerie
  izolowany zakład leczniczy dla chorych na trąd lub kolonia dla trędowatych;

lepszy wróbel w garści niż gołąb na dachu /ˈlɛpʃɨ ˈvrubɛl ˈv‿ɡarʲɕʨ̑i ˈɲiʒ ˈɡɔwɔ̃mp na‿ˈdaxu/ (proverb)
beter één vogel in de hand dan tien in de lucht
  lepsze coś, co jest niedoskonałe, ale pewne, dostępne niż niedostępny ideał

lepton /ˈlɛptɔ̃n/ (n)
lepton
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca fermionem, lecz niebędąca kwarkiem;
  (historia, historyczny, historycznie) moneta miedziana bita w starożytnej Grecji;

lesba (n)
pot
  (pogardliwie, pogardliwy) lesbijka

lesbijka /lɛzˈbʲijka/ (n)
lesbienne
  homoseksualna kobieta;

lesbijski (adj)
lesbisch
  dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom

less /lɛs/ (n)
Limburgse klei
  (geologia, geologiczny) pylasta skała osadowa pochodzenia eolicznego;

leszcz /lɛʃʧ̑/ (n)
brasem
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Abramis brama, eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna;

leszczyna /lɛʃˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
hazelaar
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Corylus L., rodzaj krzewów i drzew o jadalnych owocach, zwanych orzechami laskowymi;

letarg (n)
lethargie
  (medycyna, medyczny) stan pozornej śmierci, polegający na głębokim śnie, w którym zanikają reakcje na bodźce;

letni /ˈlɛtʲɲi/ (adj)
lauw
  o substancji: ciepły, lecz nie gorący

leucyna (n)
leucine
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kodowany aminokwas alifatyczny;

lew /lɛf/ (n)
lev
  (jednostka monetarna) bułgarska jednostka monetarna; 100 stotinek;
leeuw
  (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) samiec lwa (1.1)

lewar (n)
krik
  (technologia, technika, techniczny) (mechanika) rodzaj dźwigni do podnoszenia ciężarów

lewica /lɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
linkerkant, links
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na ogół sił politycznych dążących do zmian polityczno-ustrojowych, społecznych i gospodarczych, przeciwstawiających się tzw. tradycyjnemu porządkowi społecznemu, przeciwieństwo prawicy;

lewitacja (n)
draadloze ophanging
  (fizyka, fizyczny) unoszenie się dzięki oddziaływaniu sił równoważących siłę grawitacji;
  unoszenie się wbrew grawitacji, dzięki zjawiskom paranormalnym;

lewy /ˈlɛvɨ/ (adj)
achterdochtig
  (potocznie, potoczny) o człowieku, interesach: podejrzany
linker, links
  znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka

leśnictwo /lɛɕˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
bosbouw
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) zespół nauk leśnych zajmujący się całokształtem zagadnień związanych z gospodarką leśną

leżeć /ˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
passen
  o ubraniu dobrze się układać na kimś
liggen
  zachowywać pozycję poziomą

liana /ˈlʲjãna/ (n)
liaan
  (botanika, botaniczny) roślina o długim pędzie czepnym, rosnąca głównie w lasach tropikalnych;

libański /lʲiˈbãj̃sʲci/ (adj)
Libanees
  odnoszący się do państwa Liban

liberalizm /ˌlʲibɛˈralʲism̥/ (n)
liberalisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i kierunek polityczny, według którego wolność jest nadrzędną wartością;

liberalny /ˌlʲibɛˈralnɨ/ (adj)
vrijzinnig
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący liberalizmu w polityce i gospodarce
  nieuznający przymusu, tolerancyjny

liberał (n)
liberaal
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik liberalizmu

liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (n)
livrei
  (historia, historyczny, historycznie) uniform używany przez służbę królewską i magnacką, a także urzędników dworskich

libertarianizm (n)
libertarisme
  (filozofia, filozoficzny) doktryna uznająca wolność osobistą i wolność ekonomiczną za najwyższe wartości w polityce;

libido /lʲiˈbʲidɔ/ (n)
libido
  (seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;

libijski /lʲiˈbʲijsʲci/ (adj)
Libisch
  odnoszący się do Libii

licencja /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
licentie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;

liceum /lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
lyceum
  (edukacja, edukacyjny) szkoła średnia ogólnokształcąca lub zawodowa, przygotowująca do studiów uniwersyteckich;

lichenometria (n)
lichenometrie
  metoda szacowania wieku budowli i badania zmian klimatycznych na podstawie porostów;

lichwa /ˈlʲixfa/ (n)
woeker
  (pejoratywnie, pejoratywny) forma stosunków kredytowych między wierzycielem a dłużnikiem, polegająca na pobieraniu wygórowanych procentów za pożyczone pieniądze;

lichwiarski (adj)
woeker-
  (pejoratywnie, pejoratywny) dotyczący lichwy albo lichwiarza

liczba /ˈlʲiʤ̑ba/ (n)
getal, aantal
  (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);
aantal
  grupa o określonej liczebności
aantal, getal
  zapis liczby (1.1)

liczba atomowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva/ (n)
atoomnummer
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;

liczba całkowita /ˈlʲiʤ̑ba ˌʦ̑awkɔˈvʲita/ (n)
geheel getal
  (matematyka, matematyczny) liczba należąca do zbioru liczb naturalnych dodatnich lub zbioru liczb przeciwnych do nich, a także liczba 0;

liczba mnoga /ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa/ (n)
meervoud
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

liczba naturalna (n)
natuurlijk getal
  (matematyka, matematyczny) (rzadki, rzadko używany) liczba z ciągu 1, 2, 3, …
  (matematyka, matematyczny) liczba z ciągu 0, 1, 2, 3, …;

liczba niewymierna /ˈlʲiʤ̑ba ˌɲɛvɨ̃ˈmʲjɛrna/ (n)
irrationaal getal
  (matematyka, matematyczny) liczba rzeczywista niedająca się zapisać w postaci ilorazu liczb całkowitych;

liczba pierwsza /ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa/ (n)
priemgetal
  (matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;

liczba podwójna /ˈlʲiʤ̑ba pɔˈdvujna/ (n)
dualis, tweevoud
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego dokładnie dwa elementy, różna od liczby mnogiej;

liczba pojedyncza /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a/ (n)
enkelvoud
  (gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;

liczba porządkowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔʒɔ̃ntˈkɔva/ (n)
ranggetal
  (matematyka, matematyczny) zwykle w lm: zbiór dobrze uporządkowany, będący kanonicznym reprezentantem pewnej klasy izomorficzności dobrych porządków
  (oficjalnie) liczba naturalna, używana do określenia pozycji w pewnej kolejności

liczba rzeczywista (n)
reëel getal
  (matematyka, matematyczny) liczba wymierna (ułamek) lub dowolna liczba pomiędzy liczbami wymiernymi;

liczba urojona (n)
imaginair getal
  (matematyka, matematyczny) liczba, której kwadrat jest liczbą rzeczywistą niedodatnią

liczba wymierna (n)
rationaal getal
  (matematyka, matematyczny) liczba dająca się przedstawić jako ułamek liczb całkowitych;

liczba zespolona (n)
complex getal
  (matematyka, matematyczny) liczba postaci a+bi, gdzie a i b to liczby rzeczywiste, a i reprezentuje jednostkę urojoną;

liczebnik /lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik/ (n)
telwoord
  (gramatyka) nazwa liczby

liczebnik główny (n)
hoofdtelwoord
  (gramatyka) nazwa liczby całkowitej

liczebnik porządkowy (n)
rangtelwoord
  (gramatyka) nazwa liczby określająca położenie elementu w pewnym szeregu

liczi chińskie /ˈlʲiʧ̑ʲi ˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (n)
lychee
  (botanika, botaniczny) Litchi chinensis, gatunek drzew tropikalnych z rodziny mydleńcowatych, pochodzący z rejonu Kambodży, Wietnamu i Filipin, uprawiany w wielu krajach o ciepłym klimacie

licznik /ˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
teller
  (matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową;

liczny /ˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
talrijk
  (o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek
veel
  (tylko w lm.) występujący w dużej liczbie

liczyć /ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
tellen, berekenen
  określać liczbę elementów składających się na dany zbiór
rekenen
  wykonywać działania matematyczne, przetwarzać dane numeryczne
rekenen op, tellen
  pokładać swoje zaufanie
rekening houden met
  brać pod uwagę, respektować

liga /ˈlʲiɡa/ (n)
liga
  (sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp.
  zrzeszenie osób, organizacji lub państw

ligustr (n)
liguster
  (botanika, botaniczny) Ligustrum L., rodzaj roślin krzewiastych lub drzew z rodziny oliwkowatych, często używanych jako ozdobne;

likantropia (n)
weerwolfsziekte
  urojenie polegające na przekonaniu, że jest się zwierzęciem, zwłaszcza wilkiem

likier /ˈlʲicɛr/ (n)
likeur
  słodki i mocny napój alkoholowy;

likwidacja /ˌlʲikfʲiˈdaʦ̑ʲja/ (n)
liquidatie
  pozbycie się

lilak /ˈlʲilak/ (n)
vlier
  (botanika, botaniczny) Syringa L., rodzaj krzewów lub drzew z rodziny oliwkowatych;

lilia /ˈlʲilʲja/ (n)
lelie
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;

lima /ˈlʲĩma/ (n)
limoenenboom
  (botanika, botaniczny) krzew lub niewielkie drzewo cytrusowe;
  owoc limy (1.1), żółtozielony, podobny do cytryny, ale mniejszy

limba /ˈlʲĩmba/ (n)
alpenden
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z gatunku sosna limba;

limburski /lʲĩmˈbursʲci/ (n)
Limburgs
  (językoznawstwo, językoznawczy) język (dialekt) limburski;

limit /ˈlʲĩmʲit/ (n)
grens
  granica niemożliwa do przekroczenia

limnologia /ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/ (n)
limnologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;

limuzyna (n)
limo
  (motoryzacja) luksusowy samochód;

lin /lʲĩn/ (n)
zeelt
  (ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;

lina /ˈlʲĩna/ (n)
touw, lijn, koord
  elastyczne cięgno z włókna lub drutów;

lingwista /lʲĩŋɡˈvʲista/ (n)
linguïst
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca

linia /ˈlʲĩɲja/ (n)
lijn, regel
  kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka
lijn
  trasa dla środków lokomocji

linie lotnicze (n)
luchtvaartmaatschappij
  (lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego;

linijka /lʲĩˈɲijka/ (n)
liniaal, meetlat
  przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;

liniowy /lʲĩˈɲjɔvɨ/ (adj)
lineair
  mający związek z linią

link /lʲĩŋk/ (n)
link
  (informatyka, informatyczny) odnośnik w dokumencie elektronicznym (np. na stronie WWW) prowadzący do innego dokumentu elektronicznego lub do innego miejsca w tym samym dokumencie

linoleum /ˌlʲĩnɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
linoleum
  (budownictwo) wodoodporny materiał zrobiony z płótna pokrytego masą z utwardzonego oleju lnianego stosowany do wykładania podłóg;

linoskoczek /ˌlʲĩnɔˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
koorddanser
  cyrkowiec wykonujący ćwiczenia gimnastyczne na wysoko zawieszonej linie

lipa /ˈlʲipa/ (n)
linde, lindeboom
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., drzewo liściaste z podrodziny lipowatych;

lipiec /ˈlʲipʲjɛʦ̑/ (n)
juli, hooimaand
  siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

lipień /ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
vlagzalm
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych;

lipodystrofia /ˌlʲipɔdɨˈstrɔfʲja/ (n)
lipodystrofie
  (medycyna, medyczny) zespół zaburzeń charakteryzujących się miejscowym lub uogólnionym zanikiem, nieprawidłowym stanem lub rozmieszczeniem tkanki tłuszczowej;

lir /lʲir/ (n)
lire
  (historia, historyczny, historycznie) (jednostka monetarna) waluta Włoch w latach 1861–2002;

lira /ˈlʲira/ (n)
lier
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy strunowy instrument muzyczny, posiadający trzy lub cztery struny, popularny na Krecie, Dodekanezie, w Tracji i wśród uchodźców z Azji Mniejszej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) starogrecki instrument muzyczny, szarpany posiadający od czterech do dziesięciu strun;

lira korbowa /ˈlʲira kɔrˈbɔva/ (n)
draailier
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny strunowy instrument smyczkowy z korbą i klawiszami;

liryka (n)
lyriek
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj literacki;

lis /lʲis/ (n)
vos
  (zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik o wydłużonym tułowiu, krótkich łapach i długim, puszystym ogonie;

lisi /ˈlʲiɕi/ (adj)
vos
  (przenośnie, przenośnia) chytry, postępujący nieszczerze
  charakterystyczny dla lisa; dotyczący, odnoszący się do lisa

lisica /lʲiˈɕiʦ̑a/ (n)
wijfjesvos
  (zoologia, zoologiczny) samica lisa

list /lʲist/ (n)
brief
  wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  papier, na którym napisano list (1.1)

list otwarty /ˈlʲist ɔtˈfartɨ/ (n)
open brief
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) upubliczniony list z apelem lub deklaracją;

lista /ˈlʲista/ (n)
lijst
  elementy zapisane w kolejności

listek /ˈlʲistɛk/ (n)
blaadje
  (zdrobniale) od: liść
  jedna z blaszek liściowych, część liścia złożonego, osadzona na wspólnej osadce

listonosz /lʲiˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
postbode
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listopad /lʲiˈstɔpat/ (n)
november, nevelmaand, slachtmaand
  jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

listwa przypodłogowa (n)
plint
  (budownictwo) podłużny dekoracyjny element konstrukcyjny, który wykańcza ścianę przy podłodze

lit /lʲit/ (n)
lithium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;

litania (n)
litanie
  (kościelny) dłuższa formuła modlitewna z powtarzającym się wezwaniem;

litera /lʲiˈtɛra/ (n)
letter, karakter
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;

literacki /ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci/ (adj)
literair
  mający związek z literaturą

literatura /ˌlʲitɛraˈtura/ (n)
literatuur, litteratuur
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;

literatura faktu (n)
non-fictie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ogół piśmiennictwa o charakterze dokumentalnym;

literaturoznawstwo /ˌlʲitɛraˈturɔˈznafstfɔ/ (n)
literatuurwetenschap
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą;

literować (v)
spellen
  podawać pisownię wyrazu, wymawiając po kolei poszczególne litery tego słowa

literówka /ˌlʲitɛˈrufka/ (n)
typefout
  błąd w pisaniu polegający na pomyleniu lub opuszczeniu liter w słowie

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (adj)
Litouws
  odnoszący się do Litwy lub Litwinów

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (n)
Litouws
  (językoznawstwo, językoznawczy) bałtyjski język używany przez Litwinów;

litografia /ˌlʲitɔˈɡrafʲja/ (n)
lithografie
  (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;
  (sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1)

litoralny (adj)
kust-
  (biologia, biologiczny) (geografia, geograficzny) związany z litoralem, dotyczący litoralu

litosfera /ˌlʲitɔˈsfɛra/ (n)
lithosfeer
  (geologia, geologiczny) zewnętrzna, najbardziej sztywna sfera kuli ziemskiej;

litość /ˈlʲitɔɕʨ̑/ (n)
erbarmen
  współczucie, miłosierdzie, żal nad kimś

litr /lʲitr̥/ (n)
liter
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;

liturgia /lʲiˈturʲɟja/ (n)
liturgie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;

liturgiczny (adj)
liturgisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii

live (n)
live
  internetowy przekaz lub spotkanie na żywo
  muzyka na żywo

liverpoolski (adj)
liverpools
  odnoszący się do Liverpoolu, związany z Liverpoolem

liwermor (n)
livermorium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lv i liczbie atomowej 116;

lizak /ˈlʲizak/ (n)
lekstok
  (potocznie, potoczny) (kolejnictwo) przyrząd policjanta drogowego lub kolejarza służący do pomocy przy kierowaniu ruchem
lolly
  twardy cukierek na patyku

lizać /ˈlʲizaʨ̑/ (v)
likken
  dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym

lizboński /lʲizˈbɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Lissabons
  odnoszący się do miasta Lizbona

liściasty /lʲiɕˈʨ̑astɨ/ (adj)
bladverliezend
  (botanika, botaniczny) mający liście, złożony z drzew lub krzewów mających liście

liścień /ˈlʲiɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
zaadlob
  (biologia, biologiczny) pierwszy liść rośliny nasiennej;

liść /lʲiɕʨ̑/ (n)
blad
  (botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;

liść laurowy /ˈlʲiɕʨ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
daun salam
  (spożywczy) suszony liść wawrzynu szlachetnego używany jako przyprawa;

lobby /ˈlɔbbʲi/ (n)
lobby
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) grupa nacisku (zwłaszcza w celu zmiany prawa zgodnie z czyimiś interesami)

lobotomia (n)
lobotomie
  (medycyna, medyczny) zabieg neurochirurgiczny, który polega na odcięciu połączeń pomiędzy korą przedczołową oraz innymi strukturami mózgowia;

lockdown (n)
lockdown
  zakaz wyjścia, zakaz opuszczania danej strefy

lodowaty /ˌlɔdɔˈvatɨ/ (adj)
ijskoud
  zimny jak lód, bardzo zimny

lodowiec /lɔˈdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
gletsjer
  (geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;

lodowisko /ˌlɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
ijsbaan
  miejsce przeznaczone do sportowej lub rekreacyjnej jazdy na łyżwach;

lodołamacz /ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑/ (n)
ijsbreker
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;

lody (n)
roomijs, ijs, ijsje
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków

lodówka /lɔˈdufka/ (n)
ijseend
  (ornitologia, ornitologiczny) Clangula hyemalis, gatunek morskiej kaczki;
koelkast
  pojemnik, szafka lub urządzenie izolowane termicznie, umożliwiające przechowywanie czegoś w obniżonej temperaturze;

logarytm /lɔˈɡarɨtm̥/ (n)
logaritme
  (matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;

logiczny /lɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
logisch
  związany z logiką, zgodny z logiką

logika /ˈlɔɟika/ (n)
redeneerkunde, logica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;
logica
  poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych

logistyka (n)
logistiek
  (ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr;
  (wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska;

logo /ˈlɔɡɔ/ (n)
logo
  znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną;

logotyp (n)
logo
  (drukarstwo, drukarski) czcionka lub matryca zawierająca skrót wyrazu lub wyrażenia;
  logo w formie tekstowej zawierające nazwę firmy lub jej akronim;

lokaj (n)
lakei, livreibediende
  człowiek usługujący w bogatym domu lub na dworze panującego

lokal wyborczy (n)
stembureau
  miejsce oddawania głosów w wyborach

lokalny /lɔˈkalnɨ/ (adj)
lokaal
  związany z jakimś rejonem, miejscem, ograniczony do jakiegoś miejsca
  (informatyka, informatyczny) widoczny tylko w obrębie danej procedury lub bloku, tworzona w momencie inicjowania bloku i niszczona w momencie kończenia bloku

lokator /lɔˈkatɔr/ (n)
huurder
  ktoś, kto mieszka w wynajętym mieszkaniu

lokomotywa /ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/ (n)
locomotief
  (kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .

lokówka /lɔˈkufka/ (n)
krultang
  (fryzyjski) (technologia, technika, techniczny) przyrząd elektryczny służący do zakręcenia loków na gorąco

lombard /ˈlɔ̃mbart/ (n)
lommerd
  instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych;

lombardzista (n)
lommerd, pandjesbaas
  (potocznie, potoczny) właściciel lombardu, osoba pożyczająca pod zastaw

londyńczyk /lɔ̃nˈdɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Londenaar
  mieszkaniec Londynu

londyński /lɔ̃nˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
Londens
  pochodzący z Londynu, dotyczący Londynu

lont /lɔ̃nt/ (n)
lont
  (wojskowość, wojskowy) łatwopalna linka przy starej broni artyleryjskiej lub ładunku wybuchowym, służąca do odpalenia go lub oddania strzału z bezpiecznej odległości, poprzez zapalenie końca tej linki i stopniowe przenoszenie się płomienia do zapalnika

lorens /ˈlɔrɛ̃w̃s/ (n)
lawrencium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;

lornetka /lɔrˈnɛtka/ (n)
verrekijker
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych;

los /lɔs/ (n)
lot
  mała kartka pełniąca rolę kuponu, decydująca o wygranej lub przegranej
  fatum, przeznaczenie
  wydarzenia, bieg czyjegoś życia

lot /lɔt/ (n)
vlucht
  przemieszczanie się w powietrzu lub w przestrzeni kosmicznej

loteria /lɔˈtɛrʲja/ (n)
loterij
  gra, której uczestnicy nabywają losy, a o wygranej decyduje losowanie

lotka /ˈlɔtka/ (n)
aileron
  (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element skrzydła statku powietrznego, służący do kontroli jego przechylenia, czyli obrotu wzdłuż osi podłużnej;
pluimbal
  (sport, sportowy) uskrzydlony przedmiot służący do gry w badmintona

lotnictwo /lɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
luchtvaart
  ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi;

lotnik /ˈlɔtʲɲik/ (n)
aviateur
  (lotnictwo, lotniczy) (zawód, zawodowy, zawodowo) człowiek, który lata samolotem lub należy do jego obsługi

lotnisko /lɔtʲˈɲiskɔ/ (n)
luchthaven, vliegveld
  (lotnictwo, lotniczy) wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;

lotniskowiec /ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
vliegdekschip
  (wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;

lotny (adj)
licht ontvlambaar
  (fizyka, fizyczny) występujący w postaci gazowej lub łatwo w nią przechodzący
  łatwo unoszący się w powietrzu

lotos /ˈlɔtɔs/ (n)
lotus
  (botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych;

lub /lup/ (conjunction)
of
  spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa;

lubczyk /ˈlupʧ̑ɨk/ (n)
lavas
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak;

lubić /ˈlubʲiʨ̑/ (v)
leuk vinden, lusten, mogen
  darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (n)
luzerne
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) jednoroczna lub dwuletnia bylina z rodziny bobowatych;

lud /lut/ (n)
volk
  zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem
  warstwa społeczeństwa, której członkowie pracują fizycznie

ludność /ˈludnɔɕʨ̑/ (n)
bevolking
  ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium

ludobójstwo /ˌludɔˈbujstfɔ/ (n)
volkerenmoord
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;

ludowy /luˈdɔvɨ/ (adj)
volk
  pochodzący od ludu

ludożerca /ˌludɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
antropofaag
  człowiek zjadający mięso ludzkie

ludzki /ˈluʦ̑ʲci/ (adj)
menselijk
  cecha charakterystyczna dla poczynań lub dążeń człowieka
  (przenośnie, przenośnia) humanitarny, dobry
  odnoszący się do wytworów rąk lub umysłu człowieka

ludzkość /ˈluʦ̑kɔɕʨ̑/ (n)
mensheid, mensdom
  ród ludzki; ogół, suma ludzi na świecie

luk /luk/ (n)
luik
  otwór w pokładzie statku do ładowni, otwarty ku górze, zamykany pokrywą
bagagevak
  specjalna komora na statku, w samolocie, autobusie itp., do przewozu towarów lub bagażu

luka /ˈluka/ (n)
hiaat
  brak lub niedobór czegoś
  puste miejsce

lukarna (n)
dakraam
  (architektura, architektoniczny) pionowe okienko na dachu, które doświetla poddasze;

lukrecja /luˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
drop, dropje
  (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;
drop
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) wysuszone korzenie lukrecji (1.1) z odłogami lub ich przetwory

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (adj)
Luxemburgs
  odnoszący się do miasta Luksemburg
  odnoszący się do państwa Luksemburg

luksus /ˈluksus/ (n)
luxe
  warunki zapewniające komfortowe życie i zbytek;

luksusowy (adj)
luxueus
  taki, który jest przejawem luksusu, bogatego życia

lulać /ˈlulaʨ̑/ (v)
in slaap wiegen
  (potocznie, potoczny) kołysać dziecko (najczęściej do snu)

lumbago /lũmˈbaɡɔ/ (n)
spit
  (medycyna, medyczny) ból okolicy lędźwiowej, mogący mieć różne przyczyny, m.in. zapalenie korzonków czy urazy i zmiany kręgosłupa;

lunatyk /lũˈnatɨk/ (n)
slaapwandelaar
  (medycyna, medyczny) osoba cierpiąca na lunatyzm

lunch /lãn͇ʧ̑/ (n)
lunch
  posiłek we wczesnej porze obiadowej, głównie podczas przerwy w pracy lub na uczelni

luneta (n)
verrekijker
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do oglądania odległych obiektów, którego elementami są okular i obiektyw;

lupa /ˈlupa/ (n)
loep
  wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu;

lustro /ˈlustrɔ/ (n)
spiegel
  gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;

luteranizm /ˌlutɛˈrãɲism̥/ (n)
lutheranisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra;

luterański (adj)
lutheraans
  związany z luteranizmem

lutet /ˈlutɛt/ (n)
lutetium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;

lutnia /ˈlutʲɲa/ (n)
luit
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;

lutować /luˈtɔvaʨ̑/ (v)
solderen
  (technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem

lutownica /ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
soldeerbout
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania;

luty /ˈlutɨ/ (n)
februari, regenmaand, sprokkelmaand
  drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

luwijski (adj)
Luwisch
  (dosłownie) związany z Luwią lub Luwijczykami, dotyczący Luwii lub Luwijczyków

luwijski (n)
Luwisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język luwijski;

luzem (adv)
los
  o towarach: bez opakowania, pojedynczo

luźno /ˈluʑnɔ/ (adv)
ruim
  w sposób luźny, swobodny

luźny /ˈluʑnɨ/ (adj)
los
  nieprzylegający, swobodny, zapewniający swobodę ruchów (o ubraniach)
  nieumocowany

lwi /lvʲi/ (possessiveAdjective)
leeuwen-
  należący do lwa

lwia część /ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
leeuwendeel
  znaczna, większa część czegoś

lwica /ˈlvʲiʦ̑a/ (n)
leeuwin
  (zoologia, zoologiczny) samica lwa

lód /lut/ (n)
ijs
  stały stan skupienia wody;
  (potocznie, potoczny) lodowisko
  (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę

ląd /lɔ̃nt/ (n)
land
  obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów;

lądowanie /ˌlɔ̃ndɔˈvãɲɛ/ (n)
landing
  (rzeczownik odczasownikowy) od lądować

lądować /lɔ̃nˈdɔvaʨ̑/ (v)
landen
  osiadać na czymś – z powietrza lub wody

lędźwie /ˈlɛ̃ɲʥ̑vʲjɛ/ (n)
lende
  (anatomia, anatomiczny) część pleców między żebrami a miednicą

lęk /lɛ̃ŋk/ (n)
angst
  (psychologia, psychologiczny) strach pojawiający się bez przyczyny;

lękliwy /lɛ̃ŋkˈlʲivɨ/ (adj)
timide, angstig, bangelijk
  (o osobach) skłonny do lęku, dający się łatwo nastraszyć

maca /ˈmaʦ̑a/ (n)
matse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski pszenny placek z przaśnego (niekwaszonego) ciasta, jadany przez Żydów podczas święta Paschy;

macchiato (n)
macchiato
  kawa espresso z odrobiną mleka;

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (adj)
Macedonisch
  odnoszący się do krainy Macedonii w Grecji lub mieszkańców tego regionu
  odnoszący się do państwa Macedonii lub Macedończyków

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (n)
Macedonisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Macedonii;
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wymarły używany przez starożytnych mieszkańców Macedonii;

macerować (v)
weken
  (spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) moczyć jakiś surowiec w jakiejś cieczy w celu rozmiękczenia lub wydzielenia określonego składnika

machać /ˈmaxaʨ̑/ (v)
zwaaien, wuiven
  szybko, wahadłowo ruszać czymś

macica /maˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
baarmoeder
  (anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion;

macierz /ˈmaʨ̑ɛʃ/ (n)
matrix
  (matematyka, matematyczny) prostokątna tablica wielkości należących do pewnego ciała K lub pierścienia;

macierzyństwo /ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃stfɔ/ (n)
materniteit
  bycie matką

macka (n)
tentakel
  (zoologia, zoologiczny) wyrostek ciała niektórych wodnych bezkręgowców, służący do chwytania lub rozpoznawania dotykiem
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) zasięg czyichś groźnych wpływów (zwykle w liczbie mnogiej)

macocha /maˈʦ̑ɔxa/ (n)
stiefmoeder
  żona ojca, ale nie matka;

maczeta /maˈʧ̑ɛta/ (n)
kapmes
  długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach;

maczuga (n)
knuppel
  jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu;

madżong (n)
mahjong
  chińska gra dla czterech graczy;

mafia /ˈmafʲja/ (n)
maffia
  zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce

magazyn /maˈɡazɨ̃n/ (n)
magazijn
  pomieszczenie do przechowywania przedmiotów, zwłaszcza towarów

magenta /maˈɡɛ̃nta/ (n)
magenta
  barwa purpurowa;

maghrebski /maˈɡrɛpsʲci/ (adj)
Maghrebijns
  dotyczący regionu Maghrebu, charakterystyczny dla Maghrebu

magia /ˈmaɟja/ (n)
magie, toverkunst
  (ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;

magiczny /maˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
magisch
  związany z magią

magik /ˈmaɟik/ (n)
goochelaar
  osoba robiąca sztuczki mające sprawiać wrażenie magii

magma /ˈmaɡma/ (n)
magma
  (geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej;

magnes /ˈmaɡnɛs/ (n)
magneet
  przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);

magnetofon /ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
bandopnemer
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;

magnetorecepcja (n)
magnetoceptie
  (biologia, biologiczny) zdolność organizmu do rozpoznawania kierunku pola magnetycznego;

magnetyczny /ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
magnetisch
  (fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes
  taki, który jest przyciągający, działa przyciągająco (również w znaczeniu przenośnym)

magnetyzm (n)
magnetisme
  (fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych;

magnez /ˈmaɡnɛs/ (n)
magnesium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12

magnezyt (n)
magnesiet
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady węglanów, składający się w głównej mierze ze związków magnezu;

magnolia /maɡˈnɔlʲja/ (n)
magnolia
  (botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych;

maharadża (n)
maharadja
  (historia, historyczny, historycznie) niezależny władca w Indiach i na Archipelagu Malajskim

mahoń /ˈmaxɔ̃ɲ/ (n)
mahonie
  (potocznie, potoczny) mebel z mahoniu (1.1)
  drewno otrzymywane z mahoniowca
  kolor czerwonobrunatny
  mahoniowiec

maisz (n)
tersel, tarsel, telsel, tercelet, tessel, tiercelet
  (łowiectwo, łowiecki) (ornitologia, ornitologiczny) młody ptak szkolony do polowań

maj /maj/ (n)
mei, bloeimaand
  piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

majeranek /ˌmajɛˈrãnɛk/ (n)
marjolein
  (botanika, botaniczny) roślina uprawna stosowana w lecznictwie i gastronomii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych pędów majeranku (1.1)

majestat /maˈjɛstat/ (n)
majesteit
  dostojeństwo, powaga lub okazałość jakichś osób, zjawisk lub rzeczy

majestatyczny /ˌmajɛstaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
majestueus
  (książkowy) pełen dostojnej powagi

majonez /maˈjɔ̃nɛs/ (n)
mayonaise
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;

major /ˈmajɔr/ (n)
majoor
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana;

majsterkowicz (n)
handige Harry
  (potocznie, potoczny) osoba lubiąca wytwarzanie lub naprawianie rzeczy za pomocą prostych narzędzi

mak /mak/ (n)
klaproos, maankop
  (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;

makabryczny /ˌmakaˈbrɨʧ̑nɨ/ (adj)
macaber
  wywołujący przerażenie i odrazę, zazwyczaj przez sugestywne ukazanie agonii, śmierci lub rozkładu

makak /ˈmakak/ (n)
makaak
  (zoologia, zoologiczny) Macaca, niewielka, wąskonosa małpa;

makaron /maˈkarɔ̃n/ (n)
deegwaren
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli;

makaronik (n)
bitterkoekje
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj ciastka przyrządzanego z białek jaj, cukru pudru i mielonych migdałów;

makijaż /maˈcijaʃ/ (n)
make-up, opmaak
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czynność nakładania na twarz kosmetyków, sztuka zdobienia twarzy
make-up, schoonheidsmiddelen
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz

makolągwa /ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva/ (n)
kneu
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach;

makrela /maˈkrɛla/ (n)
makreel
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;

makro-
macro-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na duże rozmiary lub dużą skalę tego, co jest nazwane drugim członem

makrosomia (n)
macrosomie
  (medycyna, medyczny) nadmierny rozmiar ciała, nadmierna masa płodu w stosunku do wieku płodowego

maksimum /ˈmaksʲĩmũm/ (n)
maximum
  największy stopień, największa ilość / wartość / wielkość

maksymalny /ˌmaksɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
maximaal
  taki, który osiągnął maksimum; taki, który jest największy (np. w nasileniu)

makulatura /ˌmakulaˈtura/ (n)
oud papier
  (drukarstwo, drukarski) arkusze zużyte podczas druku, arkusze z defektem
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) bezwartościowe, mierne książki

malachit /maˈlaxʲit/ (n)
malachiet
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment;

malajski /maˈlajsʲci/ (adj)
Maleis
  dotyczący Malajów (lub Malezji)

malajski /maˈlajsʲci/ (n)
Maleis
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów

malapropizm (n)
verhaspeling
  (językoznawstwo, językoznawczy) użycie innego słowa czy wyrażenia niż zamierzony, często dające komiczny efekt;

malaria /maˈlarʲja/ (n)
malaria
  (medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej;

malarka /maˈlarka/ (n)
kunstschilderes
  (sztuka) artystka, która maluje obrazy

malarstwo /maˈlarstfɔ/ (n)
schilderkunst
  (sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);

malarz /ˈmalaʃ/ (n)
schilder
  (budownictwo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik, który maluje ściany i inne części budynku
schilder, kunstschilder
  (sztuka) artysta, który maluje obrazy

malawijski /ˌmalaˈvʲijsʲci/ (adj)
Malawisch
  odnoszący się do państwa Malawi

malec /ˈmalɛʦ̑/ (n)
dreumes
  mały chłopiec

malijski /maˈlʲijsʲci/ (adj)
Malinees
  odnoszący się do państwa Mali

malina /maˈlʲĩna/ (n)
framboos
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej

malinka /maˈlʲĩnka/ (n)
zuigplek
  (potocznie, potoczny) ślad na skórze po intensywnym pocałunku;

malinowy /ˌmalʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
frambozen-
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z malin, z dodatkiem owoców malin
  dotyczący malin (krzewów i owoców)
  mający kolor dojrzałego owocu maliny, różowoczerwony

malować /maˈlɔvaʨ̑/ (v)
verven
  (technologia, technika, techniczny) nakładać farbę na jakąś powierzchnię (płótno, papier, tekturę, ścianę), wypełniać coś kolorem
  (fryzjerstwo, fryzjerski) nakładać farbę na włosy
schetsen
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ukazywać coś
schilderen
  (sztuka) tworzyć obraz lub dzieło malarskie
grimeren, schminken
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) nakładać kolorowe kosmetyki na twarz (np.: szminkę na usta, tusz na rzęsy, cienie na powieki, róż na policzki itp.)
zich schminken
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) robić sobie makijaż

malowniczy (adj)
pittoresk, schilderachtig
  pełny walorów malarskich

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (adj)
Maltees
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do państwa Malta
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta

malwa /ˈmalva/ (n)
stokroos
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

mama /ˈmãma/ (n)
mammie
  (potocznie, potoczny) matka

mamba /ˈmãmba/ (n)
mamba
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj jadowitych, afrykańskich węży;

mameluk (n)
mameluk
  (historia, historyczny, historycznie) niewolnik państwowy będący żołnierzem straży przybocznej władców egipskich; później członek warstwy panującej w Egipcie, Syrii i Delhi;

mamka /ˈmãmka/ (n)
min
  kobieta karmiąca piersią cudze dziecko

mamrotać /mãmˈrɔtaʨ̑/ (v)
mompelen
  mówić cicho i niewyraźnie

mamusia /mãˈmuɕa/ (n)
mama
  (zdrobniale) matka

mamut /ˈmãmut/ (n)
mammoet
  (zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius, wymarły ssak z rodziny słoniowatych;

manatki /mãˈnatʲci/ (n)
boeltje
  (potocznie, potoczny) drobiazgi, rzeczy osobiste, pakunki

mandala /mãnˈdala/ (n)
mandala
  motyw artystyczny, zwykle w kształcie okręgu, ze wpisanym kwadratem podzielonym na cztery trójkąty, który symbolizuje kosmos; jest używany w celach religijnych i w magii;

mandaryn (n)
mandarijn
  (historia, historyczny, historycznie) urzędnik w cesarskich Chinach;

mandarynka /ˌmãndaˈrɨ̃nka/ (n)
mandarijn
  (spożywczy) owoc mandarynki (1.1) mniejszy od pomarańczy, o cienkiej skórce

mandaryński (n)
Mandarijn
  (językoznawstwo, językoznawczy) standardowy język chiński;

mandat /ˈmãndat/ (n)
bekeuring
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie;

mandola /mãnˈdɔla/ (n)
mandola
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny, szarpany instrument strunowy;

mandolina /ˌmãndɔˈlʲĩna/ (n)
mandoline
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny;

manekin /mãˈnɛcĩn/ (n)
mannequin
  figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka;

manewr /ˈmãnɛfr̥/ (n)
manoeuvre
  (przenośnie, przenośnia) zręczne posunięcie
  (wojskowość, wojskowy) zaplanowany ruch wojsk w celu osiągnięcia dogodnej pozycji bojowej;
  zwrot pojazdu, przedmiotu lub ciała w celu uzyskania zamierzonej pozycji, wymagający zręcznego kierowania

manga /ˈmãŋɡa/ (n)
manga
  japoński komiks;

mangan /ˈmãŋɡãn/ (n)
mangaan, manganium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;

mango /ˈmãŋɡɔ/ (n)
mango, mangoboom
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)
  (botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych;

mangostan (n)
mangistan
  (botanika, botaniczny) Garcinia L., rodzaj wiecznie zielonych drzew z rodziny kluzjowatych;
  (botanika, botaniczny) Garcinia mangostana L., wiecznie zielone drzewo tropikalne pochodzące z Azji Południowo-Wschodniej;
  (spożywczy) ciemnofioletowy owoc mangostanu (1.2) o soczystym, słodkim i cierpkim miąższu przypominającym w smaku ananas i brzoskwinię

mangusta /mãŋˈɡusta/ (n)
mangoeste
  (zoologia, zoologiczny) mały, kotokształtny drapieżnik afrykański i azjatycki;

mania /ˈmãɲja/ (n)
manie
  silne, niemalże chorobliwe zainteresowanie czymś, zamiłowanie do czegoś

maniery (n)
omgangsvormen
  sposób zachowania

manifest (n)
manifest
  (urzędowy) wykaz ładunku

maniok /ˈmãɲɔk/ (n)
maniok
  (spożywczy) jarzyna z bulw jadalnych gatunków manioku (1.2)

manipulacja /ˌmãɲipuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
manipulatie
  celowe naginanie lub przeinaczanie faktów dla udowodnienia swoich racji lub w celu wywarcia wpływu na czyjeś poglądy, nastroje, reakcje

mankiet /ˈmãŋʲcɛt/ (n)
manchet
  (krawiectwo) pasek materiału kończący rękaw, nogawkę lub skarpetkę

manometr /mãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
manometer
  przyrząd do mierzenia ciśnienia;

mantykora (n)
manticore
  (mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil;

manul (n)
manoel
  (zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych;

manx /mãŋks/ (n)
Manx
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany na Wyspie Man;

maoizm (n)
maoïsme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;

maoryski (adj)
Maori
  związany z Maorysami, dotyczący Maorysów

maoryski (n)
Maori
  (językoznawstwo, językoznawczy) język maoryski;

mapa /ˈmapa/ (n)
kaart, landkaart
  graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;

mapa topograficzna /ˈmapa ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑na/ (n)
topografische kaart
  dokładna mapa terenu, która szczegółowo przedstawia elementy jego powierzchni;

marabut /maˈrabut/ (n)
maraboe
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak padlinożerny z rodzaju Leptoptilos Lesson;

marabut afrykański /maˈrabut ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
Afrikaanse maraboe
  (ornitologia, ornitologiczny) Leptoptilos crumeniferus Lesson, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych;

marathi (n)
Marathi
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z szerzej używanych w Indiach języków, język urzędowy stanu Maharasztra;

maraton /maˈratɔ̃n/ (n)
marathon
  (sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m;

marcepan /marˈʦ̑ɛpãn/ (n)
marsepein
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana do wyrobów cukierniczych;

marchew /ˈmarxɛf/ (n)
wortel
  (botanika, botaniczny) Daucus L., rodzaj roślin z rodzaju selerowatych;

marchia (n)
mark
  (historia, historyczny, historycznie) (administracja) w państwie karolińskim oraz w Świętym Cesarstwie Rzymskim okręg przygraniczny zarządzany przez margrabię;

margaryna /ˌmarɡaˈrɨ̃na/ (n)
margarine
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;

margiel /ˈmarʲɟɛl/ (n)
mergel
  (geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych;

margines (n)
kantlijn
  niezadrukowany brzeg strony, (na przykład) zeszytu;

margrabia /marˈɡrabʲja/ (n)
markgraaf
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu: zwierzchnik marchii

margrabstwo (n)
markgraafschap
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł i urząd margrabiego
  (historia, historyczny, historycznie) ziemie zarządzane przez margrabiego

marihuana /ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
marihuana
  substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych;

marina /maˈrʲĩna/ (n)
jachthaven
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) port dla jachtów;

marionetka /ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka/ (n)
marionet
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków

marka /ˈmarka/ (n)
merk
  (handel, handlowy) znak na produktach danej firmy

markaczka /marˈkaʧ̑ka/ (n)
zwarte zee-eend
  (ornitologia, ornitologiczny) Melanitta nigra, gatunek morskiej kaczki o czarnym upierzeniu;

markasyt (n)
marcasiet
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, dwusiarczek żelaza;

markiz (n)
markies
  tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;

markiza /marʲˈciza/ (n)
luifel
  (architektura, architektoniczny) daszek, najczęściej z płótna, umieszczany nad oknami domów, wystawami sklepów itp.
markiezin
  arystokratka – żona markiza

marksistowski (adj)
marxistisch
  (filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący marksizmu

marksizm /ˈmarʲcɕism̥/ (n)
marxisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;

marlin (n)
zwaardvis
  (potocznie, potoczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny żaglicowatych, Istiophoridae

marmolada /ˌmarmɔˈlada/ (n)
jam
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;

marmur /ˈmarmur/ (n)
marmer
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;

marnieć (v)
verslappen
  tracić wartość, stawać się marnym

marnować /marˈnɔvaʨ̑/ (v)
verspillen
  wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści

marny /ˈmarnɨ/ (adj)
miserabel, nietig
  będący w złym stanie, o niewielkiej wartości

marokański /ˌmarɔˈkãj̃sʲci/ (adj)
Marokkaans
  odnoszący się do Maroka

marsjański /marˈsʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
Mars-
  dotyczący Marsa, związany z Marsem

marsz /marʃ/ (n)
mars
  przemieszczanie się, pochód wojsk;
  rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice;

marszand /ˈmarʃãnt/ (n)
kunsthandelaar
  (książkowy) (sztuka) osoba handlująca dziełami sztuki

marszałek /marˈʃawɛk/ (n)
maarschalk
  (wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;

marszruta /marʃˈruta/ (n)
route
  wyznaczona trasa dojazdu, dojścia, dotarcia do jakiegoś celu

martwa natura /ˈmartfa naˈtura/ (n)
stilleven
  (sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.;

martwić /ˈmartfʲiʨ̑/ (v)
ongerust maken
  wzbudzać niepokój, obawę, smutek
zich ongerust maken, zich zorgen maken
  niepokoić się, smucić się

martwy /ˈmartfɨ/ (adj)
dood
  taki, który umarł

marynarka /ˌmarɨ̃ˈnarka/ (n)
marine, zeemacht
  (wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie

marynarka wojenna /ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
marine
  (wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;

marynarz /maˈrɨ̃naʃ/ (n)
zeeman, matroos
  (marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;
matroos
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień w polskiej marynarce wojennej;

marynata (n)
marinade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanina przypraw suchych lub płynnych przygotowana do nadania produktom spożywczym pewnych walorów smakowych;

marynować (v)
marineren
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zaprawiać w zalewie octowej

marzec /ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
maart
  trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

marzenie /maˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
droom
  ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu
  fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś

marznący deszcz /marzˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈdɛʃʧ̑/ (n)
ijzel
  (meteorologia, meteorologiczny) deszcz, którego krople mają ujemną temperaturę, są przechłodzone i zamarzają błyskawicznie po uderzeniu w ziemię;

marzyć /ˈmaʒɨʨ̑/ (v)
dromen
  myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło

marża (n)
marge
  (handel, handlowy) różnica między ceną sprzedaży a ceną produkcji lub zakupu towaru, umożliwiająca zysk

masa /ˈmasa/ (n)
massa
  (fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii;

masa krytyczna /ˈmasa krɨˈtɨʧ̑na/ (n)
kritische massa
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza ilość materiału rozszczepialnego, niezbędna by mogła nastąpić i utrzymać się jądrowa reakcja łańcuchowa

masa perłowa /ˈmasa pɛrˈwɔva/ (n)
parelmoer
  ozdobny materiał jubilerski i dekoracyjny uzyskiwany z wnętrza muszli mięczaków;

masakra /maˈsakra/ (n)
moordpartij
  umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny;

masaż /ˈmasaʃ/ (n)
massage
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała;

masażystka /ˌmasaˈʒɨstka/ (n)
masseuse
  kobieta wykonująca masaż

maska /ˈmaska/ (n)
masker
  przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;

maskonur /maˈskɔ̃nur/ (n)
papegaaiduiker, alk
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica Linnaeus, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;

maskotka /maˈskɔtka/ (n)
mascotte
  coś, rzadziej ktoś, mające przynieść szczęście

maskować (v)
camoufleren
  (technologia, technika, techniczny) czynić niedostrzegalnym, niewidocznym, używając jakiejś techniki zasłaniania

masochizm /maˈsɔxʲism̥/ (n)
masochisme
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia
  przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom;

masować (v)
masseren
  wykonywać masaż

masowy /maˈsɔvɨ/ (adj)
massaal
  obejmujący, dotyczący dużej liczbę ludzi, zwierząt lub przedmiotów

mastaba /maˈstaba/ (n)
mastaba
  (architektura, architektoniczny) (starożytność) grobowiec egipski w kształcie ściętego ostrosłupa;

mastektomia /ˌmastɛkˈtɔ̃mʲja/ (n)
mastectomie
  (medycyna, medyczny) chirurgiczne usunięcie piersi;

mastodont (n)
mastodont
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) słoniopodobne zwierzę kopalne;

masturbacja /ˌmasturˈbaʦ̑ʲja/ (n)
masturbatie
  (medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm

masturbować /ˌmasturˈbɔvaʨ̑/ (v)
masturberen
  pobudzać narządy płciowe w celu wywołania rozkoszy seksualnej – bez udziału partnera lub z jego wyłącznie biernym udziałem

masyw /ˈmasɨf/ (n)
massief
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę

maszerować (v)
marcheren
  iść miarowym, równym krokiem

maszt /maʃt/ (n)
mast, stok
  (architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie;
mast
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;

maszyna /maˈʃɨ̃na/ (n)
machine
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy

maszyna do pisania /maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/ (n)
schrijfmachine
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;

maszyna do szycia /maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a/ (n)
naaimachine
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;

maszynista /ˌmaʃɨ̃ˈɲista/ (n)
machinist
  (kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg;

masło /ˈmaswɔ/ (n)
boter
  (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;
  (spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych

masło orzechowe /ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ/ (n)
pindakaas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej;

mat /mat/ (n)
mat
  (szachy, pojęcie szachowe) stan gry, w którym król jednej ze stron jest zaszachowany i nie ma żadnego pola, na które mógłby odejść;

mata /ˈmata/ (n)
matje
  (sport, sportowy) miękkie pokrycie podłogi używane podczas ćwiczeń i zawodów sportowych
kleedje, vloerkleedje
  plecionka z trzciny, słomy, trawy morskiej lub innych tworzyw, służący wieszania na ścianie, przykrywania podłóg, blatów, ładunków itp.

matador /maˈtadɔr/ (n)
stierenvechter
  (etnografia, etnograficzny) główny uczestnik korridy, toreador zadający bykowi ostatni cios szpadą;

matematyczny /ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
wiskundig
  związany z matematyką

matematyk /ˌmatɛ̃ˈmatɨk/ (n)
wiskundige, mathematicus
  osoba zajmująca się zawodowo matematyką

matematyka /ˌmatɛ̃ˈmatɨka/ (n)
wiskunde, mathematica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;

materac /maˈtɛraʦ̑/ (n)
matras
  duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;

materia /maˈtɛrʲja/ (n)
materie
  (fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych;

materialista /ˌmatɛrʲjaˈlʲista/ (n)
materialist
  (filozofia, filozoficzny) wyznawca, zwolennik materializmu
  (potocznie, potoczny) człowiek kierujący się w życiu pragnieniem zdobycia korzyści materialnych

materializm /ˌmatɛrʲˈjalʲism̥/ (n)
materialisme
  kierowanie się w życiu względami materialnymi

materialny /ˌmatɛrʲˈjalnɨ/ (adj)
materiële
  dotyczący materii, związany z pojęciem materii
materieel
  związany z dobrami finansowymi, ekonomicznymi

materiał /maˈtɛrʲjaw/ (n)
materiaal, grondstof
  to, z czego są wytwarzane przedmioty

materiał wybuchowy /maˈtɛrʲjaw ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (n)
springstof
  związek chemiczny lub ich mieszanina, zdolna do wybuchu pod wpływem uderzenia lub iskry;

matka /ˈmatka/ (n)
moeder
  rodzic płci żeńskiej;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnica, przełożona klasztoru
  (zoologia, zoologiczny) samica mająca potomstwo

matriarchalny /ˌmatrʲjarˈxalnɨ/ (adj)
matriarchaal
  dotyczący matriarchatu

matriarchat /maˈtrʲjarxat/ (n)
matriarchaat
  (socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety;

matrioszka /maˈtrʲjɔʃka/ (n)
matroesjka
  rosyjska ludowa drewniana zabawka w formie kilku lalek wkładanych jedna w drugą;

mauretański /ˌmawrɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
Mauritaans
  (architektura, architektoniczny) odnoszący się do stylu mauretańskiego
  odnoszący się do Mauretanii, państwa w Afryce

mauzer (n)
Mauser
  (wojskowość, wojskowy) broń palna produkcji albo systemu Mausera; w szczególności karabin powtarzalny lub pistolet

mauzoleum /ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
mausoleum
  (architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;

mazurek /maˈzurɛk/ (n)
ringmus
  (ornitologia, ornitologiczny) Passer montanus, gatunek małego ptaka podobnego do wróbla;

małe piwo (n)
klein bier
  (potocznie, potoczny) coś łatwego i prostego do wykonania

mało /ˈmawɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
weinig, beetje
  niewielka ilość czegoś lub kogoś

małomówny /ˌmawɔ̃ˈmuvnɨ/ (adj)
zwijgzaam
  taki, który mówi mało; nie jest gadatliwy

małopłytkowość (n)
trombocytopenie
  (medycyna, medyczny) zmniejszenie liczby płytek krwi poniżej prawidłowych wartości

małpa /ˈmawpa/ (n)
apenstaartje, at
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) znak @
aap, apin
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;

małpka /ˈmawpka/ (n)
aapje
  (zdrobniale) od: małpa

mały /ˈmawɨ/ (adj)
klein
  mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski
  występujący w niewielkiej ilości lub liczbie (zwykle z domyślną cechą)

mały /ˈmawɨ/ (n)
kleintje
  dziecko, niedorosły

mały ekran /ˈmawɨ ˈɛkrãn/ (n)
kleine scherm
  telewizja

mały palec /ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
pink
  (anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi

małż /mawʃ/ (n)
mossel
  (zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak;

małżeństwo /mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/ (n)
huwelijk
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;

małżeństwo wymuszone (n)
huwelijksdwang
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) związek małżeński, który został zawarty wbrew woli jednej ze stron, zazwyczaj kobiety;

małżonek /mawˈʒɔ̃nɛk/ (n)
gemaal
  mąż (czyjś)
  mąż lub żona (czyiś)

małżowina uszna (n)
oorschelp
  (anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia

maślanka /maɕˈlãnka/ (n)
karnemelk
  (spożywczy) napój mleczny powstały w efekcie oddzielenia tłuszczu od zmaślonej śmietany;

maść /maɕʨ̑/ (n)
zalf
  (medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry;

mażoretka (n)
majorette
  dziewczyna lub kobieta, która w stylizowanym, galowym mundurze uczestniczy w pokazowych przemarszach z elementami musztry i choreografii;

mdły /mdwɨ/ (adj)
flauw
  bez wyrazistego smaku

mebel /ˈmɛbɛl/ (n)
meubel
  ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;

mech /mɛx/ (n)
mos
  (botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach

mechaniczny /ˌmɛxãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
mechanisch
  związany z mechaniką, opierający się na zasadach mechaniki

mechanik /mɛˈxãɲik/ (n)
mecanicien
  osoba, która zajmuje się obsługą oraz naprawą maszyn i urządzeń

mechanika /mɛˈxãɲika/ (n)
mechanica
  (technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów;

mechanika kwantowa (n)
kwantummechanica
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się badaniem zjawisk w skali mikroskopowej oraz nadprzewodnictwa i nadciekłości;

mechanika nieba (n)
hemelmechanica
  (astronomia, astronomiczny) nauka o wzajemnym oddziaływaniu i ruchach ciał niebieskich;

mechanizm /mɛˈxãɲism̥/ (n)
mechanisme
  (technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność

mechatronika /ˌmɛxaˈtrɔ̃ɲika/ (n)
mechatronica
  dział techniki, który łączy w sobie elementy mechaniki, budowy maszyn, elektroniki, automatyki, robotyki oraz informatyki;

mecz /mɛʧ̑/ (n)
wedstrijd
  (sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

meczet /ˈmɛʧ̑ɛt/ (n)
moskee
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;

medal /ˈmɛdal/ (n)
medaille, erepenning
  niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;

medalik /mɛˈdalʲik/ (n)
medaille
  niewielki krążek z metalu do noszenia na szyi

medalion /mɛˈdalʲjɔ̃n/ (n)
medaillon
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdobny wisiorek-pojemniczek, w którym umieszcza się miniaturowy portret lub pamiątkę;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owalny kotlet bez panierki

media /ˈmɛdʲja/ (n)
media
  (publikatory) (zobacz) mass media

mediana /mɛˈdʲjãna/ (n)
mediaan
  (statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);

mediolański /ˌmɛdʲjɔˈlãj̃sʲci/ (adj)
Milanees
  związany z Mediolanem, wywodzący się z Mediolanu

medium społecznościowe (n)
social media
  (społeczny) (socjologia, socjologiczny) serwis internetowy skupiający dużą grupę użytkowników tworzących jego treść i zawierający mechanizmy umożliwiające interakcję między użytkownikami;

meduza /mɛˈduza/ (n)
kwal
  (zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę morskie, którego parasolowate ciało unoszone jest przez toń morską;

medycyna /ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
geneeskunde
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia,

medyczny /mɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
medisch
  (medycyna, medyczny) związany z medycyną, dotyczący medycyny

medyk /ˈmɛdɨk/ (n)
medicijnenstudentje
  (potocznie, potoczny) student medycyny (kierunku lekarskiego)

medykalizacja (n)
medicalisatie
  (socjologia, socjologiczny) (medycyna, medyczny) proces, którego wynikiem jest zawłaszczenie określonych sfer życia społecznego przez przedstawicieli służby zdrowia, przez co stają się domeną medyczną oraz są traktowane wyłącznie w kategoriach problemów zdrowotnych;

medytacja /ˌmɛdɨˈtaʦ̑ʲja/ (n)
meditatie
  w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: praktyki mające na celu samopoznanie, samodoskonalenie;
  pogrążanie się w myślach

medytować /ˌmɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
mediteren
  uprawiać medytację

megafon /mɛˈɡafɔ̃n/ (n)
megafoon
  (technologia, technika, techniczny) głośnik o dużej mocy, instalowany w miejscach publicznych
  (technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie składające się z mikrofonu i głośnika tubowego

megalit /mɛˈɡalʲit/ (n)
megaliet
  duży, nieobrobiony lub częściowo obrobiony kamień, rodzaj prehistorycznej budowli;

meitner /ˈmajtnɛr/ (n)
meitnerium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;

mejoza /mɛˈjɔza/ (n)
meiose
  (biologia, biologiczny) proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej;

meksykański /ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
Mexicaans
  odnoszący się do państwa Meksyk

meksykańskość (n)
mexicaansheid
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) cecha tego, co meksykańskie; meksykański charakter czegoś

melancholia /ˌmɛlãnˈxɔlʲja/ (n)
melancholie
  (psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia

melasa /mɛˈlasa/ (n)
melasse
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;

melatonina /ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna/ (n)
melatonine
  (biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;

melodia /mɛˈlɔdʲja/ (n)
melodie, deun
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;

melodramatyczny (adj)
melodramatisch
  dotyczący melodramatu

melodyczny (adj)
melodisch
  odnoszący się do melodyki

melodyjny (adj)
melodieus, melodisch
  o przyjemnym brzmieniu

meloman /mɛˈlɔ̃mãn/ (n)
melomaan
  miłośnik muzyki (w domyśle: klasycznej)

melon /ˈmɛlɔ̃n/ (n)
meloen
  (spożywczy) jadalny owoc melona (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) (slangowo) (grubiański, grubiańsko) kobieca pierś

melonik /mɛˈlɔ̃ɲik/ (n)
bolhoed
  sztywny, półkolisty kapelusz męski

mem /mɛ̃m/ (n)
meem
  (informatyka, informatyczny) śmieszna idea, obrazek lub animacja, powielana w internecie
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) dająca się powielać i podlegająca ewolucji jednostka kultury;

menażeria /ˌmɛ̃naˈʒɛrʲja/ (n)
menagerie
  (historia, historyczny, historycznie) (zoologia, zoologiczny) niecodzienne gatunki zwierząt w klatkach obwożone w celach pokazowych;

mendelew /mɛ̃nˈdɛlɛf/ (n)
mendelevium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;

mendoweszka /ˌmɛ̃ndɔˈvɛʃka/ (n)
schaamluis
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (medycyna, medyczny) Pthirus pubis, wesz łonowa, menda;

menhir /ˈmɛ̃nxʲir/ (n)
menhir
  (archeologia, archeologiczny) w kulturze celtyckiej: nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry);

mennica (n)
munt
  przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;

menora /mɛ̃ˈnɔra/ (n)
menora
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny;

menstruacja /ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
menstruatie
  (fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;

mentalista (n)
mentalist
  człowiek, który zajmuje się mentalizmem

mentalność (n)
mentaliteit
  właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości

menu (n)
menu
  karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji
  (informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu
  zestaw dań składających się na posiłek

meronim /mɛˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
meroniem
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz oznaczający część pewnej całości, np. „dywizja” w stosunku do słowa „armia”;

merytokracja (n)
meritocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system, w którym władza powierzana jest osobom kompetentnym;

mesjanizm /mɛˈsʲjä̃ɲism̥/ (n)
messianisme
  wiara w nadejście Mesjasza, który zbawi ludzkość

mesjasz (n)
Messias
  (przenośnie, przenośnia) ten, który wybawia

messidor (n)
messidor
  nazwa dziesiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

meta /ˈmɛta/ (n)
eindmeet
  (sport, sportowy) miejsce, które należy osiągnać w zawodach

metaboliczny (adj)
metabool
  (biochemia, biochemiczny) związany z metabolizmem, dotyczący metabolizmu

metabolizm /ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/ (n)
stofwisseling, metabolisme
  (biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;

metafizyczny /ˌmɛtafʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
metafysisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z metafizyką, charakterystyczny dla metafizyki i metafizyków

metafizyka (n)
metafysica
  (filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu

metafora /ˌmɛtaˈfɔra/ (n)
metafoor
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;

metaforyczny (adj)
metaforisch
  dotyczący metafory

metal /ˈmɛtal/ (n)
metaal
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;

metalowy /ˌmɛtaˈlɔvɨ/ (adj)
metalen
  (chemia, chemiczny) związany z metalem, dotyczący metalu, zrobiony z metalu

metalurgia (n)
metallurgie
  nauka o wytwarzaniu i obróbce metali;

metalurgiczny (adj)
metallurgisch
  związany z metalurgią

metamfetamina (n)
methamfetamine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) pochodna amfetaminy o silnym działaniu psychoaktywnym;

metamorficzny (adj)
metamorf
  ulegający przemianie lub powstały w jej wyniku

metamorfoza /ˌmɛtãmɔrˈfɔza/ (n)
gedaanteverwisseling
  przekształcenie się jednej formy, postaci, struktury w inną

metan /ˈmɛtãn/ (n)
methaan
  (chemia, chemiczny) najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;

metastaza (n)
uitzaaiing
  (medycyna, medyczny) przerzut nowotworowy, guz wtórny nowotworu złośliwego

metempsychoza (n)
metempsychose
  reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz

meteor /mɛˈtɛɔr/ (n)
meteoor
  (astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);

meteorolog /ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk/ (n)
meteoroloog, weerkundige
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (meteorologia, meteorologiczny) specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę

meteorologia /ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/ (n)
meteorologie, weerkunde
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;

meteorologiczny /ˌmɛtɛɔrɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
meteorologisch
  związany z meteorologią, dotyczący meteorologii

meteoryt /ˌmɛtɛˈɔrɨt/ (n)
meteoriet
  (astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;

metoda /mɛˈtɔda/ (n)
methode
  sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu

metodologia /ˌmɛtɔdɔˈlɔɟja/ (n)
methodologie
  nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej;

metonimia (n)
metonymia
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;

metr /mɛtr̥/ (n)
meter
  odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;

metr kwadratowy /ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/ (n)
vierkante meter
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;

metr sześcienny (n)
kubieke meter
  (jednostka miary) jednostka objętości równa objętości sześcianu o krawędzi jednego metra;

metro /ˈmɛtrɔ/ (n)
metro, ondergrondse
  (transport, transportowy) podziemna kolej miejska

metronom /mɛˈtrɔ̃nɔ̃m/ (n)
metronoom
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego;

metropolia /ˌmɛtrɔˈpɔlʲja/ (n)
metropool, metropolis
  (administracja) (kościelny) prowincja kościelna zarządzana przez arcybiskupa, składająca się z kilku diecezji;
metropool, wereldstad
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) główne miasto kraju

metroseksualny /ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
metroman
  o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii

metylofenidat (n)
methylfenidaat
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny stosowany jako lek o działaniu stymulującym, inhibitor zwrotnego wychwytu dopaminy i norepinefryny;

mewa /ˈmɛva/ (n)
meeuw
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;

mezosfera /ˌmɛzɔˈsfɛra/ (n)
mesosfeer
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi znajdująca się między stratosferą a termosferą;

mezuza (n)
mezoeza
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobny wąski pojemnik z fragmentem Tory wieszany przez żydów na odrzwiach domu;

mglisty /ˈmɡlʲistɨ/ (adj)
mistig
  pełen mgły

mgła /mɡwa/ (n)
mist, nevel
  zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;

mgławica /mɡwaˈvʲiʦ̑a/ (n)
nevel, nevelvlek
  (astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;

mianowicie /ˌmʲjãnɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (conjunction)
namelijk
  służy wprowadzeniu do uszczegółownienia wcześniejszej wypowiedzi
  służy wprowadzeniu wyliczenia

mianownik /mʲjãˈnɔvʲɲik/ (n)
nominatief, eerste naamval
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;
noemer
  (matematyka, matematyczny) w wyrażeniu ułamkowym: część tego wyrażenia umieszczona pod kreską ułamkową;

mianownikowy (adj)
nominatief
  (gramatyka) związany z mianownikiem, dotyczący mianownika

miara /ˈmʲjara/ (n)
maat
  rozmiar

miasto /ˈmʲjastɔ/ (n)
stad, plaats
  (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;
stad
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) ogół mieszkańców miasta (1.1)
stad, binnenstad, stadskern
  (potocznie, potoczny) centrum, główne miejsce miasta (1.1)

miasto widmo (n)
spookstad
  opuszczony teren zabudowany z niszczejącymi budynkami

miau /mʲjaw/ (interjection)
miauw
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota

miauczeć /ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑/ (v)
miauwen
  (zoologia, zoologiczny) o kocie: wydawać charakterystyczny głos

micela /mʲiˈʦ̑ɛla/ (n)
micel
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) kulista cząstka, zawierająca od kilkudziesięciu do kilkuset cząsteczek;

miech /mʲjɛx/ (n)
blaasbalg
  (technologia, technika, techniczny) proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach

miecz /mʲjɛʧ̑/ (n)
zwaard
  obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem;

miecz Damoklesa /ˈmʲjɛʤ̑ ˌdãmɔkˈlɛsa/ (n)
zwaard van Damocles
  symbol niepewności losu, nawisłej groźby zatruwającej poczucie beztroski i każdą chwilę szczęścia;

miecz świetlny /mʲjɛʧ̑‿ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
lichtzwaard, lichtsabel
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) laserowa biała broń i atrybut rycerzy Jedi w uniwersum „Gwiezdnych wojen”;

mieczyk /ˈmʲjɛʧ̑ɨk/ (n)
gladiool
  (botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze;

miedziany /mʲjɛ̇ˈʥ̑ãnɨ/ (adj)
koperen
  zawierający miedź lub zrobiony z miedzi

miedź /mʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
koper, roodkoper
  (chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;

miejsce /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (n)
plaats
  (sport, sportowy) ranga, pozycja
  miejsce (1.1), niezajęte przez nic, wolne do umieszczenia w nim czegoś
  wyznaczone miejsce (1.1), przeznaczone dla kogoś; krzesło, fotel itp. zarezerwowane dla kogoś
plaats, plek, locatie
  obszar lub punkt w przestrzeni

miejscownik /mʲjɛ̇jsˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
locatief
  (gramatyka) szósty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (o) kim? (o) czym?;

miejscówka (n)
zitplaatsreservering
  bilet uprawniający do zajęcia konkretnego siedzenia w środkach transportu publicznego

miejski /ˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
stads-
  związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)

mielizna /mʲjɛˈlʲizna/ (n)
ondiepte
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;

mienie /ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
bezit
  ogół rzeczy stanowiących czyjąś własność;

mierzalny (adj)
meetbaar
  taki, który daje się zmierzyć

mierzyć /ˈmʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
meten
  liczbowo określać właściwość (np. ilość, długość) czegoś poprzez porównanie z ustalonym wzorcem (np. calem, metrem czy długością własnej stopy); robić pomiar

miesiąc /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑/ (n)
maand
  (jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;

miesiąc miodowy /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ/ (n)
wittebroodsweken
  pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje

mieszanina /ˌmʲjɛʃãˈɲĩna/ (n)
mengsel
  dwie lub więcej substancji, zmieszanych ze sobą
  połączenie różnorodnych rzeczy, osób, pojęć, właściwości (i tym podobne, i temu podobne)

mieszać /ˈmʲjɛʃaʨ̑/ (v)
mengen, mixen
  łączyć składniki podczas mieszania (poruszając lub potrząsając substancją)

mieszczański (adj)
burgerlijk
  (historia, historyczny, historycznie) związany z mieszczaństwem, mieszkańcami miast

mieszczaństwo /mʲjɛʃˈʧ̑ãj̃stfɔ/ (n)
burgerij
  (historia, historyczny, historycznie) stan społeczny wyodrębniony w średniowieczu, złożony z wolnych mieszkańców miast;

mieszkanie /mʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
woning, appartement
  zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;

mieszkaniec /mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑/ (n)
inwoner, bewoner
  osoba, która gdzieś mieszka (żyje)

mieszkanka /mʲjɛˈʃkãnka/ (n)
bewoonster
  kobieta na stałe mieszkająca w jakimś miejscu (regionie, mieście)

mieszkać /ˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
wonen
  przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

mieć /mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
aanhebben
  być w coś ubranym
hebben
  być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
  dążyć do oddania czegoś komuś
  dysponować środkami na wykonanie czegoś
  czuć coś
  czasownik posiłkowy używany do podkreślenia aspektu dokonanego innego czasownika
hebben, moeten
  musieć coś zrobić

mieć nadzieję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (v)
hopen
  wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że

migawka /mʲiˈɡafka/ (n)
sluiter
  część aparatu fotograficznego służąca do odsłaniania na odpowiedni czas a następnie zasłaniania z powrotem materiału światłoczułego;

migać /ˈmʲiɡaʨ̑/ (v)
flikkeren
  świecić przerywanym światłem

migdał /ˈmʲiɡdaw/ (n)
amandel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna pestka owocu migdałowca pokryta brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej;
  (zobacz) migdałowiec

migdałowiec (n)
amandelboom
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) krzew lub nieduży drzewo z rodziny różowatych o owocach z jadalnym nasieniem w środku

migdałowy /ˌmʲiɡdaˈwɔvɨ/ (adj)
amandelkleurig
  zrobiony z migdałów lub z ich znacznym dodatkiem

migotka /mʲiˈɡɔtka/ (n)
knipvlies
  (anatomia, anatomiczny) trzecia powieka, przezroczysty fałd spojówki położony w przyśrodkowym kącie oka występujący u niektórych zwierząt;

migrena /mʲiˈɡrɛ̃na/ (n)
migraine
  (medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;

mijać /ˈmʲijäʨ̑/ (v)
passeren, voorbijgaan
  przechodzić, przejeżdżać obok kogoś, czegoś
voorbijgaan, passeren
  o czasie, zjawiskach: stawać się przeszłością, przemijać, upływać, kończyć się

mikoryza (n)
zwamwortel
  (botanika, botaniczny) (mikologia, mikologiczny) współżycie korzeni lub nasion roślin naczyniowych z grzybami;

mikro- /ˈmʲikrɔ/
micro-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki milion razy mniejsze od podstawowych;
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na bardzo małe rozmiary lub bardzo małą skalę tego, co jest nazwane drugim członem

mikrobiologia /ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
microbiologie
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;

mikrobus (n)
busje
  (motoryzacja) mały autobus dla około dziesięciu osób

mikrofon /mʲiˈkrɔfɔ̃n/ (n)
microfoon
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;

mikrometr (n)
micrometer
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra;
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do mierzenia bardzo małych długości lub grubości

mikroorganizm /ˌmʲikrɔːrˈɡãɲism̥/ (n)
micro-organisme
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) organizm żywy widoczny tylko pod mikroskopem

mikropaleontologia (n)
micropaleontologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina paleontologii zajmująca się małymi skamieniałościami;

mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (n)
microscoop
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;

mikroskop elektronowy (n)
elektronenmicroscoop
  (optyka, optyczny) mikroskop, który dzięki użyciu wiązki elektronów o długości fali mniejszej niż ma światło, pozwala uzyskać powiększenie obrazu powyżej 1500 razy i badać budowę materii nawet na poziomie atomowym

mikroskopijny /ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ/ (adj)
microscopisch
  bardzo mały, w skali mikro

mila /ˈmʲila/ (n)
mijl
  (jednostka miary) jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;

milczeć /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑/ (v)
zwijgen
  nie mówić, nie wydawać głosu

milczący (adj)
stilzwijgend
  przebiegający bez użycia słów

mili- /ˈmʲilʲi/
milli-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary tysiąc razy mniejsze od podstawowych;

miliarder /mʲiˈlʲjardɛr/ (n)
miljardair
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy

milicja /mʲiˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
militie
  formacja wojskowa tworzona z cywilów mających własną broń, zwykle na czas wojny
  w niektórych krajach, w tym w PRL: nazwa policji

miligram /mʲiˈlʲiɡrãm/ (n)
milligram
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka masy równa jednej tysięcznej grama

mililitr (n)
milliliter
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, milionowa część metra sześciennego

milimetr /mʲiˈlʲĩmɛtr̥/ (n)
millimeter
  tysięczna część metra;

milion /ˈmʲilʲjɔ̃n/ (n)
miljoen
  liczba o wartości: 1 000 000 = 106;

milioner /mʲiˈlʲjɔ̃nɛr/ (n)
miljonair
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliony

militaryzacja /ˌmʲilʲitarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
militarisering
  zwiększenie liczby wojska przez państwo

militaryzm (n)
militarisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne

miliwolt /mʲiˈlʲivɔlt/ (n)
millivolt
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) tysięczna część wolta

mimo że
hoewel, alhoewel
  łącząca zdanie przyzwalające, wyrażające rozbieżność pomiędzy tym, co się dzieje w rzeczywistości, a tym, czego się oczekiwało

mina /ˈmʲĩna/ (n)
mijn
  (wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;

minarchizm (n)
minarchisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna zakładająca istnienie państwa o jak najmniejszej roli rządu w życiu społecznym i politycznym obywateli;

minaret /mʲĩˈnarɛt/ (n)
minaret
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;

minbar (n)
preekstoel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kazalnica w meczecie;

mineralny (adj)
mineraal, mineraal-
  nie będący organicznym

mineralogia /ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/ (n)
mineralogie
  (geologia, geologiczny) nauka o minerałach;

minerał /mʲĩˈnɛraw/ (n)
mineraal
  (geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;

minimalizacja /ˌmʲĩɲĩmalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
minimaliseren
  sprowadzenie czegoś do możliwe najmniejszych rozmiarów

minimalizm /ˌmʲĩɲĩˈmalʲism̥/ (n)
minimal art
  ograniczenie do minimum wymagań, potrzeb, dążeń (et cetera)

minimalny /ˌmʲĩɲĩˈmalnɨ/ (adj)
minimaal
  (książkowy) bardzo mały, ograniczony lub zbliżony do minimum

minispódniczka /ˌmʲĩɲispudʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
minirok
  (krawiectwo) spódnica okrywająca jedynie uda lub ich część;

minister /mʲĩˈɲistɛr/ (n)
minister
  urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;

ministerialny (adj)
ministerieel
  (administracja) dotyczący ministerstwa albo ministra, związany z ministerstwem albo ministrem

ministerstwo /ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/ (n)
ministerie
  (administracja) urząd państwowy, którego szefem jest minister;

ministrant /mʲĩˈɲistrãnt/ (n)
misdienaar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chłopiec pełniący funkcję pomocnika katolickiego prezbitera, głównie podczas sprawowania mszy;

mintaj /ˈmʲĩntaj/ (n)
alaskakoolvis
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Theragra chalcogramma, ryba z północnego Pacyfiku, masowo odławiana dla przemysłu spożywczego;

minus /ˈmʲĩnus/ (conjunction)
min
  oprócz, z wyjątkiem

minus /ˈmʲĩnus/ (n)
min
  (termin typograficzny) znak oznaczający odejmowanie lub wartość poniżej zera;

minuskuła /ˌmʲĩnuˈskuwa/ (n)
minuskel
  (termin typograficzny) mała litera;

minuta /mʲĩˈnuta/ (n)
minuut
  (jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia (= jednej sześćdziesiątej); poprawnie minuta kątowa;
  odległość pokonywana w ciągu minuty (1.1)

minutka (n)
minuutje
  (zdrobniale) od: minuta

miodojad (n)
honingeter
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny Meliphagidae;

mion (n)
muon
  (fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego

miotacz /ˈmʲjɔtaʧ̑/ (n)
werper
  (sport, sportowy) zawodnik drużyny baseballa będący na pozycji, z której rzuca piłkę

miotła /ˈmʲjɔtwa/ (n)
bezem
  narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;

mioza (n)
miose
  (medycyna, medyczny) nienaturalne zwężenie źrenicy oka;

miraż /ˈmʲiraʃ/ (n)
luchtspiegeling
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) fatamorgana;
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) coś nieziszczalnego, złudnego; pozory czegoś

mirra /ˈmʲirːa/ (n)
mirre
  (botanika, botaniczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) żywica o przyjemnym zapachu, gorzkim, korzennym smaku otrzymywana z drzew i krzewów z rodzaju balsamowiec;

mirt /mʲirt/ (n)
mirte
  (botanika, botaniczny) Myrtus, krzew wiecznie zielony, o wonnych liściach i białych kwiatach, będący symbolem dziewictwa;

misa /ˈmʲisa/ (n)
kom
  duża miska, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; także zawartość tego naczynia

misja /ˈmʲisʲja/ (n)
missie
  posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców

misjonarz /mʲiˈsʲjɔ̃naʃ/ (n)
missionaris
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny lub osoba świecka uczestnicząca w działalności misyjnej

miska /ˈmʲiska/ (n)
schaal, schotel
  mała misa, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry;

mistrz /mʲisṭʃ/ (n)
kampioen
  osoba najlepsza w czymś

mistrzostwa (n)
kampioenschap
  (sport, sportowy) zawody o tytuł mistrza w jakiejś dyscyplinie

mistrzostwo /mʲiˈsṭʃɔstfɔ/ (n)
kampioenschap
  (sport, sportowy) tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie
  (sport, sportowy) w lm zawody lub rozgrywki o tytuł mistrza

mistycyzm /mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
mystiek
  kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;

mistyczny (adj)
mystiek
  związany z mistyką, mistycyzmem
  charakteryzujący się tajemniczością

mistyka /ˈmʲistɨka/ (n)
mystiek
  duchowość opierająca się na mistycyzmie

mit /mʲit/ (n)
mythe
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;

mitochondrium (n)
mitochondrion, mitochondrium
  (biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe;

mitologia /ˌmʲitɔˈlɔɟja/ (n)
mythologie
  funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
  nauka zajmująca się mitami

mitologiczny /ˌmʲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
mythologisch
  związany z mitologią, dotyczący mitologii

mitoza (n)
mitose
  (biologia, biologiczny) proces podziału jądra komórkowego, w wyniku którego powstają dwie identyczne komórki;

mitra /ˈmʲitra/ (n)
mijter
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego;

mitraita (n)
Mithraïst
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca mitraizmu

mitraizm (n)
mithraïsme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kult solarnego boga Mitry

mityczny /mʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
mythisch
  związany z mitem, mitologią

mizantropia /ˌmʲizãnˈtrɔpʲja/ (n)
mensenhaat
  niechęć do ludzi, do obcowania z nimi;

mizoandria (n)
misandrie
  (psychologia, psychologiczny) patologiczny wstręt do mężczyzn;

mizofobia (n)
smetvrees
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed brudem;

mizofonia /ˌmʲizɔˈfɔ̃ɲa/ (n)
misofonie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) nadwrażliwość na określone dźwięki objawiająca się złością i lękiem;

mizoginia /ˌmʲizɔˈɟĩɲja/ (n)
misogynie
  patologiczne, silne uprzedzenie do kobiet;

miód /mʲjut/ (n)
honing
  (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;

miód pitny /ˈmʲjut ˈpʲitnɨ/ (n)
mede
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny polski napój alkoholowy powstały w wyniku fermentacji brzeczki miodu i przypraw;

miąższ /mʲjɔ̃w̃ʃ/ (n)
vruchtvlees
  miękka, wewnętrzna część owocu lub narządu

mięczak /ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
weekdier
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;

między /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
tussen
  …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami
  …określający przedział czasowy
  …podkreślający pośredni charakter czegoś
  …używany, gdy coś jest dzielone lub jest tego wiele, a części dostaje kilkoro odbiorców
  …zaznaczający możliwość wyboru

między innymi (adv)
onder andere
  fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa

między młotem a kowadłem /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈmwɔtɛ̃m ˌa‿kɔˈvadwɛ̃m/ (adv)
tussen pest en cholera
  (związek frazeologiczny) w sytuacji wyboru między dwiema złymi możliwościami

międzyczas /mʲjɛ̃nˈʣ̑ɨʧ̑as/ (n)
ondertussen
  (sport, sportowy) czas zawodnika na pewnym fragmencie wyścigu

międzynarodowy /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
internationaal
  taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów

międzyplanetarny /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨplãnɛˈtarnɨ/ (adj)
interplanetair
  taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami

międzyrostek /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨˈrɔstɛk/ (n)
interfix
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany między dwoma leksemami, np. morfem między dwoma rdzeniami;

miękki /ˈmʲjɛ̃ŋʲci/ (adj)
week, zacht
  taki, który łatwo ugina się pod naciskiem

mięsak (n)
sarcoom
  (medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki łącznej;

mięsień /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
spier
  (anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu;

mięso /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
vlees
  (spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;

mięso armatnie /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/ (n)
kanonnenvlees, kanonnenvoer
  (związek frazeologiczny) (wojskowość, wojskowy) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie

mięso mielone /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ/ (n)
gehakt
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na pochodzenie)

mięsożerca /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
vleeseter
  (ekologia, ekologiczny) zwierzę lub roślina żywiąca się głównie mięsem

mięsożerny /ˌmʲjɛ̃w̃sɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
carnivoor
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się mięsem

mięta /ˈmʲjɛ̃nta/ (n)
munt
  (botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;

miętowy /mʲjɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
mint
  (rzadki, rzadko używany) związany z miętą, dotyczący mięty
  taki, który ma kolor bladej, chłodnej zieleni

miętus /ˈmʲjɛ̃ntus/ (n)
kwabaal
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lota lota, drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone;

mięśniowy /mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ/ (adj)
musculair, spier
  dotyczący mięśni

miłosierdzie /ˌmʲiwɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
barmhartigheid, genade
  okazywane współczucie, dobroć lub litość

miłosierny /ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
barmhartig
  okazujący dobroć i współczucie cierpiącym

miłosny /mʲiˈwɔsnɨ/ (adj)
amoureuze
  dotyczący miłości, kochania; taki, który jest wynikiem miłości, faktu kochania kogoś

miłość /ˈmʲiwɔɕʨ̑/ (n)
liefde
  uczucie, którym się darzy kochaną osobę;
  osoba, którą się kocha
  silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym
  kontakt fizyczny prowadzący zwykle do stosunku płciowego
  przedmioty, czynności, które sprawiają przyjemność

miłość jest ślepa /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˈjɛstʲ ˈɕlɛpa/ (proverb)
liefde is blind
  osoba kochająca nie widzi wad, błędów osoby, którą kocha

miłość od pierwszego wejrzenia /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa/ (n)
liefde op het eerste gezicht
  zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy

miłość platoniczna /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌplatɔ̃ˈɲiʧ̑na/ (n)
platonische liefde
  miłość pozbawiona zmysłowości, miłość aseksualna

miły /ˈmʲiwɨ/ (adj)
aangenaam
  wywołujący przyjemne uczucie
  uprzejmy, serdeczny

miś /mʲiɕ/ (n)
teddybeer
  zabawka wyobrażająca misia (1.1);

mknąć /m̥knɔ̃ɲʨ̑/ (v)
hollen
  (książkowy) poruszać się bardzo szybko naprzód

mleczarnia (n)
zuivelwinkel, zuivelfabriek
  (zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko

mleczarz /ˈmlɛʧ̑aʃ/ (n)
melkboer
  (potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka

mleczny /ˈmlɛʧ̑nɨ/ (adj)
zuivel-
  (zootechnika, zootechniczny) o zwierzętach hodowanych dla mleka: wydajny, dający dużo mleka
melk-
  dotyczący mleka, otrzymywany, zrobiony z mleka, z dodatkiem mleka

mleko /ˈmlɛkɔ/ (n)
melk
  (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu lub jako sam pokarm

mleko sojowe /ˈmlɛkɔ sɔˈjɔvɛ/ (n)
sojamelk, sojadrank
  tradycyjny chiński napój otrzymywany poprzez namoczenie w wodzie ziaren soi;

mleć /mlɛʨ̑/ (v)
malen
  rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów

mniam /mʲɲãm/ (interjection)
mjam
  służy do wyrażenia, że mówiącemu coś bardzo smakuje bądź ma na to apetyt

mnich /mʲɲix/ (n)
monnik
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek klasztornej wspólnoty religijnej w religiach niechrześcijańskich

mniejszość /ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑/ (n)
minderheid
  mniejsza część jakiejś całości
  (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa ludności różniąca się od większości mieszkańców danego państwa przynależnością narodową, rasową, wyznaniową itp.

mnogi /ˈmnɔɟi/ (adj)
meervoudig
  dotyczący jakiejś zbiorowości, mnogości

mnożenie /mnɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
vermenigvuldigen
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem
  (matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu, uogólnienie mnożenia (1.1)
  (rzeczownik odczasownikowy) od mnożyć

mnożyć /ˈmnɔʒɨʨ̑/ (v)
vermenigvuldigen
  powiększać ilość, liczbę czegoś; pomnażać

mobilizacja /ˌmɔbʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
mobilisatie
  (wojskowość, wojskowy) powołanie rezerwistów do czynnej służby wojskowej

moc /mɔʦ̑/ (n)
vermogen
  (fizyka, fizyczny) ilość pracy w jednostce czasu, wielkość fizyczna wyrażana w watach;

mocz /mɔʧ̑/ (n)
urine
  (fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;

moczary (n)
moeras
  (hydrologia, hydrologiczny) (książkowy) tereny podmokłe

moczowód (n)
urineleider
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;

moda /ˈmɔda/ (n)
mode
  zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa

model /ˈmɔdɛl/ (n)
model
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) (ekonomia, ekonomiczny) matematyczny opis zachowania jakiegoś układu;
  fizycznie istniejący wzór, prototyp jakiegoś obiektu
  kopia czegoś wykonana w mniejszych rozmiarach
  (matematyka, matematyczny) zbiór obiektów matematycznych, spełniających pewne aksjomaty;
  mężczyzna prezentujący stroje na pokazach mody

modem /ˈmɔdɛ̃m/ (n)
modem
  (informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót;

modernizm (n)
modernisme
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) ogół kierunków awangardowych eksponujących rolę indywidualizmu w twórczości, nacechowany symbolizmem i estetyzmem;
  (teologia, teologiczny) katolicki ruch religijny przełomu XIX i XX w. uznający potrzebę dostosowania doktryny do sytuacji w danej epoce dziejów Kościoła;

modliszka /mɔˈdlʲiʃka/ (n)
bidsprinkhaan
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;

modlitwa /mɔˈdlʲitfa/ (n)
gebed
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;

modlić się /ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
bidden
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś

modny /ˈmɔdnɨ/ (adj)
modieus
  będący w modzie, popularny; powszechny przez jakiś czas

modrzew /ˈmɔḍʒɛf/ (n)
lariks, lork
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Larix Mill., drzewo iglaste z rodzaju sosnowatych, o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę;

moduł (n)
module
  wyodrębniony i wymienny zespół funkcjonalny, używany w ramach większej całości

modyfikować /ˌmɔdɨfʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
veranderen
  wprowadzać zmiany

mohel (n)
moheel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski rytualny rzezak;

moher /ˈmɔxɛr/ (n)
mohair
  wełna z kóz angorskich;

moim zdaniem (adv)
volgens mij
  wyrażenie komunikujące, iż dana wypowiedź jest subiektywna; jest osobistą interpretacją danej sytuacji lub zdarzenia

mojito /mɔˈxʲi.tɔ/ (n)
mojito
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kubański alkoholowy drink przygotowany na bazie białego rumu z dodatkiem limonki i mięty;

moknąć (v)
zweten
  stawać się mokrym, zazwyczaj od deszczu

mokradło /mɔˈkradwɔ/ (n)
drasland
  obszar o grząskiej ziemi, częściowo zalany wodą;

mokry /ˈmɔkrɨ/ (adj)
nat
  pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą

mokry sen (n)
nachtejeculatie
  (potocznie, potoczny) sen o treści erotycznej, który często łączy się z polucją

mol /mɔl/ (n)
mol
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;

molekularny (adj)
moleculair
  dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś

molibden /mɔˈlʲibdɛ̃n/ (n)
molybdeen
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;

molibdenit (n)
molybdeniet
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;

molo /ˈmɔlɔ/ (n)
pier, zeehoofd
  pomost spacerowy wychodzący w morze;

moment /ˈmɔ̃mɛ̃nt/ (n)
ogenblik
  krótki odcinek czasu

momo (n)
momo
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj tybetańskiego pierożka mięsnego;

monarcha /mɔ̃ˈnarxa/ (n)
monarch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;

monarchia /mɔ̃ˈnarxʲja/ (n)
monarchie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;

monarchiczny (adj)
monarchaal
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący monarchii, związany z monarchią (formą rządu)

moneta /mɔ̃ˈnɛta/ (n)
munt, muntstuk, geldstuk, specie
  metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
Mongools
  odnoszący się do Mongolii lub Mongołów

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (n)
Mongools
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mongolii;

monitor /mɔ̃ˈɲitɔr/ (n)
beeldscherm
  (technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera
  (marynarka) mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru;

mono-
mono-
  pierwszy człon wyrazów złożonych mający znaczenie: jeden, pojedynczy

monocykl /mɔ̃ˈnɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
eenwieler
  rower z jednym kołem

monodia /mɔ̃ˈnɔdʲja/ (n)
monodie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) solowa melorecytacja w antycznym dramacie greckim, w szczególności monolog o charakterze lamentacyjnym
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek muzyczny wyróżniający się jednolitą linią melodyczną i takimż akompaniamentem

monoftong /mɔ̃ˈnɔftɔ̃ŋk/ (n)
monoftong
  (językoznawstwo, językoznawczy) prosty dźwięk samogłoskowy

monogamia /ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/ (n)
monogamie
  (socjologia, socjologiczny) życie w związku małżeńskim z tylko jednym partnerem

monogamiczny (adj)
monogaam
  (socjologia, socjologiczny) (biologia, biologiczny) związany z monogamią, mający charakter monogamii

monografia /ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
monografie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;

monogram /mɔ̃ˈnɔɡrãm/ (n)
monogram
  ozdobny znak graficzny z połączonych kilku liter;

monokl (n)
monocle
  soczewka zakładana na jedno oko, popularna w XIX wieku

monokultura /ˌmɔ̃nɔkulˈtura/ (n)
monocultuur
  system wieloletniego uprawiania tego samego gatunku roślin na określonym gruncie;

monolog (n)
monoloog
  dłuższa wypowiedź jednej osoby, szczególnie na scenie lub w utworze dramatycznym

monomer /mɔ̃ˈnɔ̃mɛr/ (n)
monomeer
  (chemia, chemiczny) cząsteczka składowa polimeru;

monopol /mɔ̃ˈnɔpɔl/ (n)
monopolie
  (handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;

monoteistyczny /ˌmɔ̃nɔtɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
monotheïstisch
  związany z monoteizmem, właściwy monoteizmowi i / lub monoteistom

monoteizm /ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
monotheïsme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;

monotlenek diwodoru (n)
diwaterstofmonoxide
  (chemia, chemiczny) woda;

monotonny /ˌmɔ̃nɔˈtɔ̃nːɨ/ (adj)
monotoon
  ciągle taki sam, bez urozmaicenia

monotypowy (adj)
monotypisch
  (biologia, biologiczny) (systematyka) związany z monotypem, dotyczący monotypu

monstrancja (n)
monstrans, ostensorium
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej

monsun /ˈmɔ̃w̃sũn/ (n)
moesson
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem, a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;

montaż /ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
assemblage
  (maszynoznawstwo) (technologia, technika, techniczny) czynność, procedura składania, łączenia poszczególnych elementów w całość;

montować /mɔ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
in elkaar zetten
  budować coś z części

mop /mɔp/ (n)
dekzwabber
  zmywak do podłogi na kiju;

mops /mɔps/ (n)
mopshond
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych, łagodnych psów;

morale (n)
moreel
  czyjaś gotowość do wypełniania obowiązków, znoszenia trudów i niebezpieczeństw, także poczucie odpowiedzialności i wiara w sukces, często w odniesieniu do służby wojskowej: duch bojowy i wola walki

moralność /mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
moraal
  zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;

moralny /mɔˈralnɨ/ (adj)
moreel
  dotyczący moralności, opisujący moralność
  postępujący w sposób uczciwy, szlachetny, zgodny z moralnością

morał /ˈmɔraw/ (n)
moraal
  zwięzły, pouczający wniosek podsumowujący

morda /ˈmɔrda/ (n)
tronie
  (potocznie, potoczny) (grubiański, grubiańsko) twarz lub usta człowieka
snuit, muil
  (zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia

morderca /mɔrˈdɛrʦ̑a/ (n)
moordenaar, doder, killer
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo

morela /mɔˈrɛla/ (n)
abrikoos
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoce tego drzewa
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;

morena /mɔˈrɛ̃na/ (n)
morene
  (geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;

morfem /ˈmɔrfɛ̃m/ (n)
morfeem
  (gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;

morfologia /ˌmɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
morfologie
  (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;

morfologiczny (adj)
morfologisch
  (biologia, biologiczny) (językoznawstwo, językoznawczy) (geologia, geologiczny) dotyczący morfologii

moroszka /mɔˈrɔʃka/ (n)
kruipbraam
  (botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc moroszki (1.1)

mors /mɔrs/ (n)
walrus
  (zoologia, zoologiczny) Odobenus rosmarus, gatunek ssaka morskiego;

morszczuk /ˈmɔrʃʧ̑uk/ (n)
heek
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merluccius merluccius, drapieżna ryba morska, poławiana dla smacznego mięsa;

morwa (n)
moerbei
  (botanika, botaniczny) Morus L., rodzaj dużych krzewów lub niewielkich drzew liściastych z rodziny morwowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (spożywczy) jadalny owoc morwy (1.2)

morze /ˈmɔ.ʒɛ/ (n)
zee
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;
  (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś

morświn /ˈmɔrʲɕfʲĩn/ (n)
bruinvis
  (dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;

morświn zwyczajny (n)
bruinvis
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny morświnowatych;

mosiądz /ˈmɔɕɔ̃nʦ̑/ (n)
messing, geelkoper
  stop miedzi z cynkiem;

mosiężny /mɔˈɕɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
geelkoperen
  wykonany z mosiądzu

moskiewski /mɔˈsʲcɛfsʲci/ (adj)
Moskous
  (geografia, geograficzny) związany z miastem Moskwa, dotyczący miasta Moskwy

moskitiera /ˌmɔsʲciˈtʲjɛra/ (n)
klamboe
  zasłona z gęstej siatki chroniąca przed przedostawaniem się owadów (np. do pomieszczeń);

moskow (n)
moscovium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mc i liczbie atomowej 115;

most /mɔst/ (n)
brug
  (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;

most zwodzony (n)
basculebrug
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;

mostek /ˈmɔstɛk/ (n)
borstbeen
  (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;

moszcz /mɔʃʧ̑/ (n)
most
  (spożywczy) młode wino o niewielkiej zawartości alkoholu
  (spożywczy) półprodukt ze świeżo wyciśniętego soku z owoców lub warzyw

moszna /ˈmɔʃna/ (n)
scrotum
  (anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;

motel /ˈmɔtɛl/ (n)
motel
  hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych;

motocykl /mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
motorfiets
  (motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;

motorower /ˌmɔtɔˈrɔvɛr/ (n)
bromfiets, brommer
  (motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;

motorówka /ˌmɔtɔˈrufka/ (n)
motorboot
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mała jednostka pływająca napędzana silnikiem mechanicznym;

motowidło (n)
handhaspel
  (włókiennictwo) przyrząd służący do odmierzania i zwijania w motki nici lub przędzy;

motto /ˈmɔtːɔ/ (n)
motto
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) cytat poprzedzający treść utworu;

motyka /mɔˈtɨka/ (n)
schoffel, hak
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;

motyl /ˈmɔtɨl/ (n)
vlinder, kapel
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rzędu motyli, Lepidoptera;
vlinderslag
  (sport, sportowy) styl pływacki: delfin
spinnaker
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) trójkątny żagiel: spinaker

motyw /ˈmɔtɨf/ (n)
motivatie
  (psychologia, psychologiczny) bodziec skłaniający do działania

motywacja /ˌmɔtɨˈvaʦ̑ʲja/ (n)
motivatie, motivering
  coś, co powoduje podjęcie jakichś działań lub decyzji

motywować (v)
motiveren
  zachęcać do działania

mowa /ˈmɔva/ (n)
spraak
  przemówienie, wypowiedź;
  zdolność mówienia;

mowa jest srebrem, a milczenie złotem /ˈmɔva ˈjɛst ˈsrɛbrɛ̃m ˌa‿mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈzwɔtɛ̃m/ (proverb)
spreken is zilver, zwijgen is goud
  chociaż mowa jest dobra, to czasem lepiej milczeć

mowa nienawiści (n)
haat zaaien
  (socjologia, socjologiczny) (publikatory) wypowiedzi mające na celu znieważenie, wyszydzenie bądź poniżenie jakiejś osoby lub grupy osób;

mowa niezależna /ˈmɔva ˌɲɛzaˈlɛʒna/ (n)
directe rede
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) dosłowne przytoczenie czyichś słów wyodrębnione z narracji cudzysłowem lub myślnikiem;

mowa zależna /ˈmɔva zaˈlɛʒna/ (n)
indirecte rede
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) przytoczenie czyichś słów w formie zdania podrzędnego podporządkowane narracji

mozaika /mɔˈzajka/ (n)
mozaïek
  (sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;

mozzarella (n)
mozzarella
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) biały, miękki, wilgotny ser o łagodnym smaku, dawniej wytwarzany z mleka bawolic, dziś – z mleka krowiego;

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (adj)
Moldavisch
  odnoszący się do Mołdawii

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (n)
Moldavisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mołdawii

moździerz /ˈmɔʑʥ̑ɛʃ/ (n)
mortier
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie kuchenne lub laboratoryjne w postaci ciężkiego naczynia i tłuczka, służące do rozdrabniania czegoś na proszek;
  (wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru;

może /ˈmɔʒɛ/ (particle)
misschien, mogelijk
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

możliwość /mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
mogelijkheid, gelegenheid
  stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)

możliwy /mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
mogelijk
  taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić

można /ˈmɔʒna/ (v)
men mag
  jest dozwolone; pozwala się na coś

mroczny /ˈmrɔʧ̑nɨ/ (adj)
duister
  (przenośnie, przenośnia) przepełniony cierpieniem, pełen tragizmu, smutku, grozy
  pogrążony w mroku

mrowisko /mrɔˈvʲiskɔ/ (n)
mierenhoop, mierennest
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;

mroźny /ˈmrɔʑnɨ/ (adj)
vorstig
  przejmująco zimny

mrugać /ˈmruɡaʨ̑/ (v)
knipperen
  wykonywać szybkie ruchy powiekami

mrówka /ˈmrufka/ (n)
mier
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae

mrówkojad /mrufˈkɔjat/ (n)
miereneter
  (zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;

mrównik /ˈmruvʲɲik/ (n)
aardvarken
  (zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;

mróz /mrus/ (n)
rijm, rijp
  temperatura poniżej 0 stopni Celsjusza;

msza /m̥ʃa/ (n)
mis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna pierwotnie wykonywana podczas mszy (1.1), która ewoluowała w osobnym, czysto artystycznym kierunku;

mszał (n)
misboek, missaal
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najważniejsza księga liturgiczna w Kościele katolickim obrządku rzymskiego, zawierająca teksty stałych i zmiennych części mszy świętej;

mszyca /ˈm̥ʃɨʦ̑a/ (n)
bladluis
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach;

mu /mu/ (interjection)
boe
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez bydło

mucha /ˈmu.xa/ (n)
vlieg
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;

mucha domowa (n)
huisvlieg
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Musca domestica L., gatunek kosmopolitycznego owada z rodziny muchowatych;

muchomor /muˈxɔ̃mɔr/ (n)
giftige paddestoel
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;

muchomor czerwony /muˈxɔ̃mɔr ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (n)
vliegenzwam
  (mikologia, mikologiczny) Amanita muscaria, trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o czerwonym kolorze kapelusza;

muchomor plamisty /muˈxɔ̃mɔr plãˈmʲistɨ/ (n)
Panteramaniet
  (mikologia, mikologiczny) Amanita pantherina, silnie trujący gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brunatnej barwie kapelusza, z białymi cętkami;

muchołówka szara /ˌmuxɔˈwufka ˈʃara/ (n)
grauwe vliegenvanger
  (ornitologia, ornitologiczny) Muscicapa striata, mały ptak z rzędu wróblowatych, którego głównym pożywieniem są muchy i inne owady chwytane w locie;

muczeć (v)
loeien
  o bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos

mudżahedin (n)
moedjahedien
  muzułmański bojownik uczestniczący w ruchu religijnym, społecznym lub wyzwoleńczym;

mufka (n)
mof
  rodzaj futrzanego lub sukiennego tunelu do ocieplania rąk, noszonego przeważnie przez kobiety;

muflon (n)
moeflon
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ovis aries musimon Pallas, podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;

mugol /ˈmuɡɔl/ (n)
dreuzel
  (fantasy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności;

mulcz /mulʧ̑/ (n)
bodembedekking
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) pokrywa ochronna gleby, umieszczana na jej powierzchni głównie w celach ochronnych lub izolacyjnych;

multimilioner (n)
multimiljonair
  mężczyzna, który posiada wielomilionowy majątek

mumia /ˈmũmʲja/ (n)
mummie
  zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;

mundżak (n)
muntjak
  (zoologia, zoologiczny) Muntiacus, gatunek małego, azjatyckiego ssaka parzystokopytnego;

mur /mur/ (n)
muur
  (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku
  (sport, sportowy) w piłce nożnej: zawodnicy ustawieni jeden obok drugiego tak, aby zasłonić drogę do bramki zawodnikowi wykonującemu rzut wolny

mural /ˈmural/ (n)
muurschildering
  (sztuka) malowidło ścienne, najczęściej monumentalne, o charakterze artystycznym lub reklamowym;

murarz /ˈmuraʃ/ (n)
metselaar
  robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów

murena (n)
murene
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba o wężowatym pokroju występująca w morzach ciepłych i gorących;

murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
ghostwriter
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pracująca intensywnie i ciężko bez adekwatnego wynagrodzenia

musaka /muˈsaka/ (n)
moussaka
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zapiekanka z bakłażanów, mielonego mięsa i ziemniaków znana z kuchni bałkańskiej i tureckiej;

musical /ˈmuzʲikal/ /ˈmʲjuzʲikal/ (n)
musical
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) widowisko teatralne lub filmowe, którego akcja zawiera części śpiewane i taniec;

musieć /ˈmuɕɛ̇ʨ̑/ (modal)
moeten
  być zobowiązanym do zrobienia czegoś
  potrzebować zrobić coś

muskowit /muˈskɔvʲit/ (n)
muscoviet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, o silnym perłowym połysku;

muszka /ˈmuʃka/ (n)
vlinderdas
  rodzaj ozdoby noszonej przez mężczyzn zamiast krawata;

muszkiet /ˈmuʃʲcɛt/ (n)
musket
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa czarnoprochowa, odprzodowa, gładkolufowa broń palna wyposażona w lufę kalibru od 18 do 20 milimetrów,

muszkieter (n)
musketier
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet;

musztarda /muˈʃtarda/ (n)
mosterd
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;

musztra (n)
dril
  (wojskowość, wojskowy) trening żołnierski, którego celem jest wyszkolenie żołnierzy w sprawnym wykonywaniu rozkazów;

mutacja /muˈtaʦ̑ʲja/ (n)
mutatie
  (biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych;

mutant (n)
mutant
  (biologia, biologiczny) organizm ze zmutowanym kodem genetycznym

muza /ˈmuza/ (n)
Muse
  (książkowy) kobieta będąca inspiracją, natchnieniem dla artysty
  (mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami;

muzeum /muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
museum
  (turystyka, turystyczny) budynek muzeum (1.1)
  (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;

muzułmanin /ˌmuzuwˈmãɲĩn/ (n)
moslim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu;

muzułmański /ˌmuzuwˈmãj̃sʲci/ (adj)
moslims
  związany z muzułmanami, dotyczący muzułmanów

muzyczny /muˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
muzikaal
  odnoszący się do muzyki, związany z muzyką

muzyk /ˈmuzɨk/ (n)
musicus, muzikant
  osoba, która zajmuje się muzyką;

muzyka /ˈmuzɨka/ (n)
muziek
  kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
  całokształt takich kompozycji
  sztuka układania takich kompozycji

muzykolog (n)
musicoloog
  (edukacja, edukacyjny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) badacz twórczości muzycznej

muzykologia (n)
musicologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;

muł /muw/ (n)
muildier
  (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;

muślin /ˈmuɕlʲĩn/ (n)
mousseline
  (włókiennictwo) cienka, lekka, przejrzysta tkanina jedwabna lub bawełniana o splocie płóciennym, zwykle jednobarwna;

my /mɨ/ (personalPronoun)
we, wij
  pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

mydlić (v)
inzepen
  nacierać zmoczonym mydłem

mydlnica lekarska /mɨdlʲˈɲiʦ̑a lɛˈkarska/ (n)
zeepkruid
  (botanika, botaniczny) Saponaria officinalis, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny goździkowatych i występujący w Europie, Azji i Afryce Północnej;

mydło /ˈmɨdwɔ/ (n)
zeep
  (higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania

mykologia /ˌmɨkɔˈlɔɟja/ (n)
mycologie
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem grzybów;

mysikrólik /ˌmɨɕiˈkrulʲik/ (n)
goudhaantje
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus regulus, mały, eurazjatycki ptak owadożerny;

mysz /mɨʃ/ (n)
muis
  (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;
  (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) małe zwierzę z jednego z gatunków z rodziny myszowatych

myszołów /mɨˈʃɔwuf/ (n)
buizerd
  (ornitologia, ornitologiczny) Buteo, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady;

myć /mɨʨ̑/ (v)
wassen, uitwassen
  czyścić coś za pomocą wody

myśl /mɨɕl̥/ (n)
gedachte
  efekt pracy umysłu
  zbiór powiązanych idei

myśleć /ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
denken
  kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu
  chcieć coś zrobić, mieć zamiar
  mieć zdanie
  skupiać się nad czymś

myśliwiec /mɨɕˈlʲivʲjɛʦ̑/ (n)
gevechtsvliegtuig
  (lotnictwo, lotniczy) (wojskowość, wojskowy) samolot wojskowy przeznaczony do walki z samolotami wroga;

myśliwy /mɨɕˈlʲivɨ/ (n)
jager
  (łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta

móc /muʦ̑/ (modal)
kunnen, mogen
  być w stanie coś wykonać, zrobić
kunnen
  mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się
mogen, kunnen
  mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś

mój /muj/ (pronoun)
mijn
  1. (osoba) lp

mól książkowy /ˈmul cɕɔ̃w̃ʃˈkɔvɨ/ (n)
boekenwurm
  (potocznie, potoczny) owad żyjący w książkach;
  osoba, która czyta bardzo dużo książek, spędza dużo czasu na czytaniu

mówić /ˈmuvʲiʨ̑/ (v)
spreken, zeggen
  (przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie
spreken, praten
  rozmawiać
  posługiwać się jakimś językiem
praten, spreken
  używać mowy

mówić jak ślepy o kolorach (v)
lullen
  mówić o czymś, czego się nie rozumie, nie wie, nie zna

mówić na ty /ˈmuvʲiʨ̑ na‿ˈtɨ/ (v)
tutoyeren
  zwracać się do kogoś używając formy drugiej osoby, nie używać wobec niego formy „pan”, „pani” („państwo”)

mózg /musk/ (n)
hersenen, brein
  (anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;

mózgoczaszka /ˌmuzɡɔˈʧ̑aʃka/ (n)
hersenpan
  (anatomia, anatomiczny) grzbietowa, mająca kształt puszki, część czaszki;

mózgowy /muzˈɡɔvɨ/ (adj)
cerebraal
  (anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem, dotyczący mózgu

móżdżek (n)
kleine hersenen
  (anatomia, anatomiczny) część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni;

mączka /ˈmɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
meel
  sproszkowany surowiec techniczny

mądrość /ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑/ (n)
wijsheid
  umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem

mądry /ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
wijs
  odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie

mąka /ˈmɔ̃ŋka/ (n)
meel, bloem
  (spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;

mąka pszenna (n)
tarwemeel, tarwebloem
  (spożywczy) mąka wytwarzana z drobno zmielonych zieren pszenicy;

mąka żytnia (n)
roggemeel
  (spożywczy) mąka uzyskana z ziarna żyta;

mąż /mɔ̃w̃ʃ/ (n)
man, echtgenoot
  mężczyzna będący w małżeństwie

męczennica /ˌmɛ̃n͇ʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
passiebloem
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.2)

męczennik (n)
martelaar, martelares
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

mędrzec /ˈmɛ̃nḍʒɛʦ̑/ (n)
wijze
  osoba o bardzo dużej wiedzy i doświadczeniu

męka /ˈmɛ̃ŋka/ (n)
kwelling
  wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

męki Tantala /ˈmɛ̃ŋʲci tãnˈtala/ (idiom)
tantaluskwelling
  cierpienia (fizyczne, moralne) wynikłe z niemożności zaspokojenia pragnienia rzeczy nieosiągalnych;

męski /ˈmɛ̃w̃sʲci/ (adj)
mannelijk
  (gramatyka) (zobacz) rodzaj męski
  dotyczący mężczyzny, przeznaczony dla mężczyzny
  (biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom

męskość /ˈmɛ̃w̃skɔɕʨ̑/ (n)
mannelijkheid
  (antropologia, antropologiczny) zbiór cech uważanych za typowe dla mężczyzny;

mężczyzna /mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna/ (n)
man
  dorosły człowiek płci męskiej;

młoda para /ˈmwɔda ˈpara/ (n)
bruidspaar
  małżeństwo w dniu swojego ślubu

młode /ˈmwɔdɛ/ (n)
welp
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, które jeszcze nie osiągnęło dojrzałości płciowej

młodoturek (n)
Jonge Turke
  (historia, historyczny, historycznie) członek nacjonalistycznego i modernistycznego ruchu politycznego istniejącego w Turcji na przełomie XIX i XX wieku, dążącego do obalenia monarchii osmańskiej i przebudowy państwa;

młodość /ˈmwɔdɔɕʨ̑/ (n)
jeugd
  okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (adj)
nieuw
  niedawno wyrosły
jong, jeugdig
  znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (n)
bruidegom
  (potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody

młodzież /ˈmwɔʥ̑ɛʃ/ (n)
jeugd
  młodzi ludzie

młot /mwɔt/ (n)
hamer
  (sport, sportowy) metalowa kula z rączką służąca do rzutów w konkurencji rzut młotem
  (technologia, technika, techniczny) duży, ciężki młotek

młoteczek /mwɔˈtɛʧ̑ɛk/ (n)
hamer
  (anatomia, anatomiczny) jedna z trzech kosteczek słuchowych w uchu środkowym
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element mechanizmu fortepianu i pianina, który uderza w strunę

młotek /ˈmwɔtɛk/ (n)
hamer
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ

młyn /mwɨ̃n/ (n)
molen
  budynek, w którym zboże miele się na mąkę
  maszyna do rozdrabniania lub miażdżenia twardych materiałów

młyn wodny (n)
watermolen
  budowla z urządzeniem do przemiału ziarna na mąkę i kaszę, poruszanym za pomocą koła wodnego lub turbiny wodnej;

młynarz /ˈmwɨ̃naʃ/ (n)
molenaar
  człowiek, który miele mąkę w młynie

młynek do kawy (n)
koffiemolen
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie służące do zmielenia ziaren kawy

młócić (v)
dorsen
  (rolnictwo, rolniczy) łuskać ziarna z kłosów, strąków używając do tego cepów lub maszyn

mściciel /ˈm̥ʲɕʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
wreker
  osoba dokonująca zemsty, mszcząca się

mściwy /ˈm̥ʲɕʨ̑ivɨ/ (adj)
wraakzuchtig
  skłonny do zemsty, niewybaczający

mżawka /ˈmʒafka/ (n)
motregen, drop
  (meteorologia, meteorologiczny) bardzo drobny opad, składający się z kropelek wody o średnicy poniżej 0,5 mm;

na /na/ (preposition)
op, aan
  …opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność, tak że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem

na antenie /ˌna‿ãnˈtɛ̃ɲɛ/ (adv)
rechtstreeks
  (przenośnie, przenośnia) będąc w programie telewizyjnym lub radiowym

na barana /ˌna‿baˈrãna/ (adv)
meeliften
  o noszeniu kogoś na plecach lub na barkach

na czczo /na‿ˈʧ̑ːɔ/ (adv)
nuchter
  przed zjedzeniem czegoś, o pustym żołądku

na dobitkę (adv)
bovendien
  ponadto, dodatkowo, poza tym, prócz tego

na dłuższą metę (idiom)
op den duur
  w dalszej perspektywie czasowej, po upływie dostatecznie długiego czasu

na głos (adv)
hardop
  tak, że wyraźnie słychać

na lewą stronę /na‿ˈlɛvɔ̃w̃ ˈstrɔ̃nɛ/ (adv)
binnenstebuiten
  o ubraniu: w sposób, w którym wewnętrzna część ubrania znajduje się na zewnątrz

na miejscu (adv)
ter plaatse
  blisko, niedaleko, w pobliżu
  tam, dokąd się zmierza, u celu, w prawidłowym (docelowym) położeniu
  tam, gdzie się ktoś / coś znajduje, tam, gdzie się coś wydarzyło

na ostatnich nogach /ˌna‿ɔˈstatʲɲix ˈnɔɡax/ (adv)
op je tandvlees lopen
  resztkami sił, będąc bardzo wyczerpanym

na pamięć /na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (adv)
uit het hoofd
  w taki sposób, aby wiernie zapamiętać

na pewno /na‿ˈpɛvnɔ/ (adv)
zeker
  z całą pewnością, bez wątpliwości

na pierwszy rzut oka /na‿ˈpʲjɛrfʃɨ ˈʒut ˈɔka/
op het eerste gezicht
  o wstępnej, pochopnej ocenie: na oko, pozornie, bez głębszej analizy

na podstawie
op basis van
  wyrażenie zaznaczające, co jest podstawą wykonania danej czynności, dzieła, utworu lub przedmiotu

na pokaz /na‿ˈpɔkas/ (adj)
opzichtig
  czyniony, demonstrowany dla pozoru, dla efektu

na przykład /na‿ˈpʃɨkwat/
bijvoorbeeld
  … poprzedzająca wyliczenie przykładów

na razie /na‿ˈraʑɛ/ (adv)
voorlopig
  tymczasem, póki coś się nie zmieni

na rzecz
ten behoeve van
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

na równi /na‿ˈruvʲɲi/ (adv)
op voet van gelijkheid
  w równym stopniu, tak samo, podobnie, jednakowo

na wszelki wypadek /na‿ˈfʃɛlʲci vɨˈpadɛk/ (adv)
voor het geval dat
  przewidując wszelkie możliwe okoliczności, zabezpieczając się przed czymś niespodziewanym

na własną rękę /na‿ˈvwasnɔ̃w̃ ˈrɛ̃ŋkɛ/ (adv)
op eigen houtje
  samodzielnie, na własną odpowiedzialność

na zawsze (adv)
eeuwig
  bez możliwości zmiany danego stanu

na zdrowie /na‿ˈzdrɔvʲjɛ/ (interjection)
proost, gezondheid
  zwrot używany przed toastem
gezondheid, proost
  zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął

na zewnątrz /na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/
buiten
  w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią

na zewnątrz /na‿ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (adv)
buiten
  poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)
  w kierunku do obszaru poza daną ograniczoną przestrzenią (zwykle budynkiem)

nabiał /ˈnabʲjaw/ (n)
zuivel
  (spożywczy) ogólne określenie mleka i produktów mlecznych oraz jaj;

nabożeństwo (n)
dienst
  (kościelny) obrzęd religijny, niekiedy znacznie rozbudowany, odbywający się najczęściej w świątyni;

nabywca /naˈbɨfʦ̑a/ (n)
koopster
  osoba, która coś nabywa lub nabyła poprzez kupno

nabyć (v)
bekomen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (książkowy) wejść w posiadanie czegoś

nabój /ˈnabuj/ (n)
patroon
  (wojskowość, wojskowy) jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy;

nacięcie krocza (n)
episiotomie
  (medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;

nacjonalistyczny /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
nationalistisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów

nacjonalizm /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
nationalisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;

naczelny (n)
primaat
  (zoologia, zoologiczny) zwykle w lm Primates, przedstawiciel rzędu ssaków charakteryzujących się najlepiej rozwiniętym mózgiem;

naczyniak /naˈʧ̑ɨ̃ɲak/ (n)
angioom
  (medycyna, medyczny) łagodny nowotwór z układu naczyniowego;

naczyniak krwionośny /naˈʧ̑ɨ̃ɲak ːr̥fʲjɔ̃ˈnɔɕnɨ/ (n)
hemangioom
  łagodny nowotwór z naczyń krwionośnych

naczynie /naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ/ (n)
vat
  rodzaj pojemnika używanego, zwykle do przechowywania, przyrządzania lub serwowania jedzenia

naczynie krwionośne (n)
bloedvat
  (anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia

nad /nat/ (preposition)
boven, over
  …położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
over
  …ruch kogoś lub czegoś w kierunku góry omawianego wyrażenia

nadal /ˈnadal/ (adv)
nog steeds, nog
  w dalszym ciągu, dalej, wciąż jeszcze

nadawać /naˈdavaʨ̑/ (v)
uitzenden
  emitować komunikat, wiadomość za pomocą radio, telewizji lub w inny sposób
afgeven
  wyposażać w jakieś cechy
posten, versturen
  zlecać wysłanie za pomocą poczty

nadawca /naˈdafʦ̑a/ (n)
zender
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ktoś wysyłający list, przekaz, przesyłkę
afzender
  ten, kto nadaje komunikat, wiadomość

nadciśnienie (n)
hypertensie
  (medycyna, medyczny) wzrost ciśnienia tętniczego krwi ponad wartości uznawane za normalne

naddźwiękowy /ˌnadʲʥ̑vʲjɛ̃ŋˈkɔvɨ/ (adj)
supersonisch
  poruszający się szybciej niż dźwięk (w powietrzu)

nadepnąć /naˈdɛpnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
trappen
  przygnieść coś stopą; nastąpić na coś

nadgarstek /nadˈɡarstɛk/ (n)
pols
  (anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;

nadgorliwy (adj)
opdringerig
  nadmiernie, przesadnie gorliwy, wykazujący nadmierny zapał

nadir /ˈnadʲir/ (n)
nadir
  (astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;

nadludzki /nadˈluʦ̑ʲci/ (adj)
bovenmenselijk
  taki, który przekracza ludzkie siły i wytrzymałość

nadnercze /nadˈnɛrʧ̑ɛ/ (n)
bijnier
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w sąsiedztwie nerek;

nadprzewodnictwo /ˌnatpʃɛvɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
supergeleiding
  (fizyka, fizyczny) stan materiału polegający na zerowym oporze elektrycznym osiągany w niskiej temperaturze;

nadprzewodnik /ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
supergeleider
  (fizyka, fizyczny) ciało, u którego w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny

nadrząd (n)
superorde
  (biologia, biologiczny) (systematyka) jednostka obejmująca rzędy

nadużycie (n)
misbruik
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie lub czyn niezgodne z prawem

nadwaga /nadˈvaɡa/ (n)
overgewicht
  nadmierna waga czegoś
  (medycyna, medyczny) nadmierna masa ciała, nagromadzenie tkanki tłuszczowej w organizmie przekraczające optymalne ilości zdrowotne;

nadwozie (n)
carrosserie
  część górna pojazdu;

nadwzroczność (n)
verziendheid
  (medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;

nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
hoop, uitzicht
  oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
hoop
  osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia

nadzorca (n)
opzichter
  ktoś, kto nadzoruje coś lub kogoś

nadzór /ˈnadzur/ (n)
toezicht
  sprawowanie dozoru lub opieki, strzeżenie, pilnowanie

nafta /ˈnafta/ (n)
kerosine
  (chemia, chemiczny) ciekła frakcja ropy naftowej będąca mieszaniną węglowodorów, żółtawa, palna ciecz, stosowana dawniej do celów oświetleniowych, obecnie jako paliwo lotnicze, rozpuszczalnik oraz w kosmetyce;

naganiacz /naˈɡãɲaʧ̑/ (n)
drijver
  (środowiskowy) (łowiectwo, łowiecki) osoba naganiająca zwierzynę w kierunku stanowisk myśliwych podczas polowania

naganny (adj)
afkeurenswaardig
  taki, który zasługuje na naganę

nagietek /naˈɟɛtɛk/ (n)
goudsbloem
  (botanika, botaniczny) Calendula, rodzaj roślin z rodziny astrowatych liczący około 20 gatunków;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

nagle /ˈnaɡlɛ/ (adv)
plots
  w nieoczekiwany i gwałtowny sposób

nagość /ˈnaɡɔɕʨ̑/ (n)
naaktheid
  brak ubrania na ciele

nagranie /naˈɡrãɲɛ/ (n)
opname
  zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku

nagrobek /naˈɡrɔbɛk/ (n)
grafsteen
  trwałe oznaczenie miejsca pochówku ciała lub prochów osób, rzadziej zwierząt, w postaci kompozycji architektonicznej;

nagroda /naˈɡrɔda/ (n)
prijs, onderscheiding
  wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę

nagrywarka /ˌnaɡrɨˈvarka/ (n)
brander
  (informatyka, informatyczny) urządzenie służące do zapisywania danych na płytach CD lub DVD;

nagły /ˈnaɡwɨ/ (adj)
plotseling
  taki, który dzieje się nagle, niespodziewanie, raptownie, szybko, znienacka

nagłówek /naˈɡwuvɛk/ (n)
krantenkop, kop
  wyróżniony napis umieszczony nad tekstem

naiwny /naˈ<sup>j</sup>ivnɨ/ (adj)
argeloos
  taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności

najada (n)
najade
  (mitologia grecka) nimfa wód lądowych, wodospadów, potoków, strumieni, źródeł rzek, jezior,

najczęściej /najˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ̇j/ (adv)
gewoonlijk
  zwykle

najstarszy zawód świata /najˈstarʃɨ ˈzavutʲ ˈɕfʲjata/ (idiom)
oudste beroep ter wereld
  (eufemistycznie) prostytucja

najądrze (n)
bijbal
  (anatomia, anatomiczny) narząd płciowy męski wewnętrzny, przylegający od góry do jądra;

nakrętka /naˈkrɛ̃ntka/ (n)
moer
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie

naktuz (n)
kompashuis, nachthuis
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska szafka stanowiąca podstawę kompasu okrętowego;

nakład /ˈnakwat/ (n)
druk
  liczba egzemplarzy wydanej książki, czasopisma

nalegać (v)
aandringen
  mocno lub uparcie domagać się czegoś

nalewać /naˈlɛvaʨ̑/ (v)
uitschenken, uitscheppen
  napełniać cieczą

naleśnik /naˈlɛɕɲik/ (n)
pannenkoek
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;

należeć /naˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
behoren
  być członkiem jakiejś organizacji, społeczności, elementem zbioru
behoren, toebehoren
  być w posiadaniu czyimś

nalot /ˈnalɔt/ (n)
arrestatie
  (potocznie, potoczny) niespodziewana akcja policji lub służb specjalnych polegająca na wkroczeniu do domu lub lokalu w celu przeprowadzenia kontroli, rewizji, aresztowania przestępców itp.

namacalny (adj)
te snijden
  możliwy do wyczucia zmysłem dotyku
  niewątpliwy, oczywisty, pewny

namiot /ˈnãmʲjɔt/ (n)
tent
  (turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;

namiętny /nãˈmʲjɛ̃ntnɨ/ (adj)
hartstochtelijk
  żarliwy, pełen pasji, zamiłowania do czegoś

nandu /ˈnãndu/ (n)
nandoe
  (ornitologia, ornitologiczny) Rhea, szybki i duży nielot przypominający strusia;

nano- /ˈnãnɔ/
nano-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary miliard razy mniejsze od podstawowych
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z małymi rozmiarami lub niskim wzrostem

nanometr /nãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
nanometer
  jednostka długości równa jednej miliardowej metra

napalm /ˈnapalm/ (n)
napalm
  (chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa;

napalony /ˌnapaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
geil
  (potocznie, potoczny) podniecony seksualnie

napar /ˈnapar/ (n)
infusie
  spożywczy, leczniczy lub kosmetyczny płyn otrzymywany po zalaniu ziela (niekiedy owoców, kwiatów) gorącą wodą;

naparstek /naˈparstɛk/ (n)
vingerhoed
  (krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu;

napełniać /naˈpɛwʲɲäʨ̑/ (v)
aanvullen
  sprawiać, że coś staje się pełne
  wywoływać stany emocjonalne

napiwek /naˈpʲivɛk/ (n)
drinkgeld, fooi
  pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;

napięcie /naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
spanning
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) różnica potencjałów pola elektrycznego; (potocznie, potoczny) potencjał takiego pola względem Ziemi lub innego znanego punktu odniesienia
  stan psychiczny, podczas którego ktoś jest zaniepokojony, odczuwa obawę przed nadchodzącą sytuacją

napletek /naˈplɛtɛk/ (n)
voorhuid
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;

napomnienie /ˌnapɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
bevelen
  karcące ostrzeżenie

naprawa /naˈprava/ (n)
reparatie
  doprowadzanie czegoś do właściwego stanu, użyteczności, porządku; usuwanie błędów

naprawdę /naˈpravdɛ/ (particle)
echt
  …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością
  …wyrażająca zdziwienie lub niedowierzanie mówiącego

naprawiać /naˈpravʲjäʨ̑/ (v)
repareren
  likwidować, usuwać uszkodzenia; ponownie doprowadzić coś do użyteczności

naprzeciwko (preposition)
tegenover
  po przeciwnej stronie

napój /ˈnapuj/ (n)
drank
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;

napój gazowany (n)
frisdrank
  (spożywczy) zwykle orzeźwiający napój nasycony dwutlenkiem węgla

napędowy (adj)
propulsief
  związany z napędem, dotyczący napędu

narciarstwo /narʲˈʨ̑arstfɔ/ (n)
skiën
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach;

narciarz /ˈnarʲʨ̑aʃ/ (n)
skiër
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo

narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (n)
narcis
  (botanika, botaniczny) Narcissus L., rodzaj roślin z rodziny amarylkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju narcyz (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat narcyza (1.2)

narcyzm (n)
narcisme
  (psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby

narkolepsja (n)
narcolepsie
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;

narkoman /narˈkɔ̃mãn/ (n)
drugsverslaafde
  osoba uzależniona od narkotyków

narkotyk /narˈkɔtɨk/ (n)
drug, narcoticum
  substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;

narodowość /ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑/ (n)
nationaliteit
  przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;

narodowy /ˌnarɔˈdɔvɨ/ (adj)
nationaal, landelijk
  charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem

narodowy socjalizm /ˌnarɔˈdɔvɨ sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
nationaalsocialisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) nazizm;

narodziny /ˌnarɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
geboorte
  akt przyjścia na świat potomstwa, dziecka

narracja (n)
verhaal
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) sposób wypowiedzi w epickim utworze literackim lub w filmie prezentującej świat przedstawiony;

narta /ˈnarta/ (n)
ski
  (sport, sportowy) długa listwa wygięta z przodu do góry, ze specjalnym wiązaniem służącym do przymocowania do buta (zwykle też specjalnego), przeznaczona do jeżdżenia po śniegu;

naruszać /naˈruʃaʨ̑/ (v)
schenden
  zakłócać porządek, postępować wbrew regułom lub prawu

naruszenie /ˌnaruˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
schending
  (rzeczownik odczasownikowy) od naruszyć

narzeczona /ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
verloofde
  kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona

narzeczony (n)
verloofde
  mężczyzna w okresie narzeczeństwa

narząd płciowy (n)
geslachtsorgaan
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) narząd służący organizmowi do rozrodu

narzędnik /naˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
achtste naamval
  (gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?;

narzędzie /naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (n)
gereedschap
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;

naród /ˈnarut/ (n)
natie
  grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;

nasieniowód (n)
zaadleider
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód wyprowadzający plemniki z jąder

naskórek /naˈskurɛk/ (n)
opperhuid
  najbardziej zewnętrzna warstwa skóry;

nastawa ołtarzowa (n)
altaarstuk
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tylna dekoracja ołtarza kościelnego ustawiana na mensie;

nastawienie /ˌnastaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
attitude
  osobisty stosunek co czegoś

nastrój /ˈnastruj/ (n)
humeur
  (psychologia, psychologiczny) utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny;
  wrażenia emocjonalne charakterystyczne dla danego utworu, filmu czy miejsca

nasturcja /naˈsturʦ̑ʲja/ (n)
klimkers
  (botanika, botaniczny) Tropaeolum, rodzaj roślin z rodziny nasturcjowatych;

następca /naˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
opvolger
  ktoś obejmujący, dziedziczący po kimś jakąś funkcję, posadę, urząd itp.

następny /naˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
volgend
  mający nastąpić, kolejny

nasz /naʃ/ (pronoun)
ons
  1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)

naszyjnik /naˈʃɨjɲik/ (n)
halsketting, halssnoer
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;

natchnienie (n)
inspiratie
  coś, co powoduje twórcze działanie

native speaker (n)
moedertaalspreekster, moedertaalspreker
  osoba posługująca się danym językiem jako językiem ojczystym

native speakerka (n)
moedertaalspreekster
  kobieta korzystająca z konkretnego języka jako języka ojczystego

natomiast /naˈtɔ̃mʲjast/ (conjunction)
daarentegen, anderzijds, echter
  w kontraście do tego, co powiedziano wcześniej

natura /naˈtura/ (n)
aard
  przyroda i wszystko, co w niej zachodzi z wyłączeniem produktów działalności człowieka;

naturalizm /ˌnatuˈralʲism̥/ (n)
naturalisme
  (filozofia, filozoficzny) kierunek usiłujący tłumaczyć wszystkie zjawiska działaniem praw natury;
  (książkowy) uwypuklenie czegoś brutalnego
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek powstały we Francji w XIX w., zakładający jak najwierniejsze ukazywanie życia, podkreślający czynniki biologiczne towarzyszące człowiekowi; ;
  (pedagogika, pedagogiczny) kierunek oparty na założeniu, że pracę wychowawczą należy przystosować do psychologicznej natury dziecka
  (socjologia, socjologiczny) kierunek zakładający, że społeczeństwo jest integralną częścią przyrody, a jej prawa rządzą procesami społecznymi;

naturalnie /ˌnatuˈralʲɲɛ/ (adv)
natuurlijk
  w sposób naturalny, zgodnie z naturą

naturalny /ˌnatuˈralnɨ/ (adj)
natuurlijk
  charakterystyczny dla natury
naturel
  wykonany z surowców występujących w naturze

natychmiast /naˈtɨxmʲjast/ (adv)
meteen, onmiddellijk, dadelijk, ogenblikkelijk
  bardzo szybko, bez zwłoki

nauczyciel /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
leraar, onderwijzer
  osoba zajmująca się nauczaniem;

nauczycielka /ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka/ (n)
Leraar, Lerares
  (edukacja, edukacyjny) kobieta, która zajmuje się nauczaniem

nauka /naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
wetenschap
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;
  proces uczenia (siebie lub kogoś)

naukowiec /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
wetenschapper
  człowiek zajmujący się nauką;

naukowo (adv)
wetenschappelijk
  w sposób naukowy

naukowy /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/ (adj)
wetenschappelijk
  związany z nauką

nautyczny (adj)
nautisch
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) związany z nautyką, dotyczący nautyki

nawa /ˈnava/ (n)
schip
  (architektura, architektoniczny) główna, wydzielona dla wiernych część kościoła pomiędzy kruchtą, przy wejściu, a prezbiterium;

nawet /ˈnavɛt/ (particle)
zelfs
  …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją
  …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru

nawias /ˈnavʲjas/ (n)
haakje
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.;
  (termin typograficzny) każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1)

nawigacja (n)
navigatie
  (astronomia, astronomiczny) (lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) nauka o prowadzeniu statków wodnych lub powietrznych

nawijać (v)
wikkelen
  zwijać coś na coś

nawyk /ˈnavɨk/ (n)
gewoonte
  (psychologia, psychologiczny) nabyta skłonność do mechanicznego wykonywania jakiejś czynności, wynikająca z częstego jej wykonywania, także: sama ta czynność;

nawzajem /naˈvzajɛ̃m/ (adv)
elkaar
  o wykonywaniu czynności przez podmiot zbiorowy każdy tak samo dla innego

nawóz /ˈnavus/ (n)
mest
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;

nazad /ˈnazat/ (adv)
terug
  wstecz, za siebie, w tył
  z powrotem

nazajutrz /naˈzajuṭʃ/ (adv)
's anderendaags, de volgende dag
  (książkowy) na drugi dzień, kolejnego dnia

nazizm /ˈnaʑism̥/ (n)
nazisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;

nazwa /ˈnazva/ (n)
naam
  wyraz lub termin określający coś

nazwa własna /ˈnazva ˈvwasna/ (n)
eigennaam
  (zobacz) rzeczownik własny

nazwisko /naˈzvʲiskɔ/ (n)
achternaam, familienaam
  nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;

nazwisko panieńskie (n)
meisjesnaam, geboortenaam
  nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż

nazywać /naˈzɨvaʨ̑/ (v)
noemen
  określać nazwą, mianem
  nadawać nazwę lub imię

nazywać rzeczy po imieniu /naˈzɨvaʥ̑ ˈʒɛʧ̑ɨ ˌpɔ‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (v)
de dingen bij hun naam noemen
  mówić szczerze, bez ogródek

neandertalczyk /ˌnɛãndɛrˈtalʧ̑ɨk/ (n)
neanderthaler
  (paleoantropologia, paleoantropologiczny) Homo neanderthalensis, wymarły gatunek z rodzaju człowiek (Homo) lub podgatunek człowieka rozumnego;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba nieokrzesana

neapolitański /ˌnɛapɔlʲiˈtãj̃sʲci/ (adj)
Napolitaans
  związany z Neapolem lub neapolitańczykami

negatywny /ˌnɛɡaˈtɨvnɨ/ (adj)
negatie
  niekorzystny dla kogoś, zły, niewłaściwy
  stwierdzający nieistnienie lub brak czegoś (w badaniu, eksperymencie, doświadczeniu)
  wyrażający krytykę, dezaprobatę lub sprzeciw; przeczący

nekrolog /nɛˈkrɔlɔk/ (n)
doodsbrief
  afisz z zawiadomieniem o czyjejś śmierci i terminie pogrzebu
  notatka prasowa lub artykuł poświęcony zmarłej osobie;

nekromancja (n)
dodenbezwering
  (ezoteryka) wróżenie polegające na wywoływaniu duchów zmarłych w celu uzyskania od nich wiedzy o przyszłości;

nektar /ˈnɛktar/ (n)
nectar
  (botanika, botaniczny) (pszczelarstwo, pszczelarski) słodki sok wydzielany przez kwiaty
  (mitologia grecka) napój bogów dający im nieśmiertelność

nektarynka /ˌnɛktaˈrɨ̃nka/ (n)
nectarine
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc nektarynki (1.1)
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Prunus persica var. nucipersica, Prunus persica var. nectarina odmiana brzoskwini zwyczajnej o owocach z gładką skórką;

nekton (n)
nekton
  (ekologia, ekologiczny) zespół organizmów aktywnie pływających w zbiornikach wodnych

neodym /nɛˈɔdɨ̃m/ (n)
neodymium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;

neofaszyzm /ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥/ (n)
neofascisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu;

neoliberalizm (n)
neoliberalisme
  (ekonomia, ekonomiczny) nurt we współczesnej myśli ekonomicznej głoszący zasady liberalizmu gospodarczego i wolnego rynku przy ograniczonej do minimum ingerencji państwa w gospodarkę;

neologizm /ˌnɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
neologisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;

neon /ˈnɛɔ̃n/ (n)
neon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;

neonatologia /ˌnɛɔ̃natɔˈlɔɟja/ (n)
neonatologie
  (medycyna, medyczny) specjalizacja medyczna zajmująca się noworodkami, ich rozwojem, schorzeniami i wadami rozwojowymi;

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (adj)
Nepalees
  odnoszący się do państwa Nepal

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (n)
Nepalees
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Nepalu;

nepotyzm /nɛˈpɔtɨsm̥/ (n)
nepotisme
  obsadzanie podległych sobie stanowisk krewnymi

neptun /ˈnɛptũn/ (n)
neptunium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;

nerd /nɛrt/ (n)
nerd
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pasjonująca się naukami ścisłymi, informatyką, grami komputerowymi itp. kosztem nieprzystosowania do życia społecznego, niezdolności utrzymywania stosunków towarzyskich lub niedbałości o formę fizyczną;

nerka /ˈnɛrka/ (n)
nier
  (anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;

nerkowy /nɛrˈkɔvɨ/ (adj)
renaal
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący nerek

nerw /nɛrf/ (n)
zenuw
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;

nerwica (n)
neurose
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenie czynności ośrodkowego układu nerwowego charakteryzujące się nadmierną jego pobudliwością i wzmożonymi reakcjami na negatywne bodźce zewnętrzne;

nestoriański (adj)
nestoriaans
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dotyczący nestorianizmu

neurochirurg /ˌnɛwrɔˈxʲirurk/ (n)
neurochirurg
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami układu nerwowego

neurochirurgia /ˌnɛwrɔxʲiˈrurʲɟja/ (n)
neurochirurgie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym i diagnostyką części chorób układu nerwowego;

neurologia /ˌnɛwrɔˈlɔɟja/ (n)
neurologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się schorzeniami układu nerwowego;

neurologiczny (adj)
neurologisch
  (medycyna, medyczny) dotyczący neurologii

neuron /ˈnɛwrɔ̃n/ (n)
neuron
  (anatomia, anatomiczny) rodzaj elektrycznie pobudliwej komórki zdolnej do przetwarzania i przewodzenia informacji;

neuropatia /ˌnɛwrɔˈpatʲja/ (n)
neuropathie
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy dotykający nerwy, zaburzający przewodzenie informacji ruchowych i czuciowych wzdłuż włókien nerwowych, wywołujący ból, drętwienie, mrowienie, uczucie palenia i osłabienia kończyn;

neurotyczny /ˌnɛwrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
neurotisch
  mający skłonność do nerwicowych reakcji lub cierpiący na nerwicę

neutralność /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɔɕʨ̑/ (n)
neutraliteit
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami

neutralny /nɛwˈtralnɨ/ /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɨ/ (adj)
onzijdig
  taki, który nie opowiada się za żadną ze stron w sporze, bezstronny

neutrino /nɛwˈtrʲĩnɔ/ (n)
neutrino
  (fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;

neutron /nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/ /ˈnɛwtrɔ̃n/ (n)
neutron
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;

nic /ɲiʦ̑/ (indefinitePronoun)
niets, niks
  …sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu

niderlandzki /ˌɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
Nederlands
  związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów

nie /ɲɛ/ (particle)
niet
  zaprzeczenie orzeczenia, także innych wyrazów
  wyraża zakaz
nee, neen
  zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś

nie ma /ˈɲɛ‿ma/ (v)
geen
  forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie istnieje
  forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie znajduje się w danym miejscu

nie ma dymu bez ognia /ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/ (proverb)
waar rook is, is vuur; geen rook zonder vuur
  nie ma skutku bez przyczyny

nie ma mowy /ˈɲɛ‿ma ˈmɔvɨ/ (interjection)
echt niet
  o czymś zupełnie niemożliwym do zrealizowania; stanowcza odmowa

nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło /ˈɲɛ‿ma ˈtɛɡɔ ˈzwɛɡɔ ˈʦ̑ɔ ˈbɨ na‿ˈdɔbrɛ ɲɛ‿ˈvɨʃwɔ/ (proverb)
achter de wolken schijnt de zon
  każda niepomyślna sytuacja może mieć pozytywny skutek, nawet pozornie negatywne wydarzenia ostatecznie mogą spowodować pozytywne zmiany

nie ma za co (interjection)
graag gedaan
  odpowiedź na „dziękuję”

nie mieć bladego pojęcia /ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʥ̑ blaˈdɛɡɔ pɔˈjɛ̇̃ɲʨ̑a/ (v)
geen flauw idee hebben
  całkowicie nie posiadać wiedzy, informacji na określony temat lub w określonej sprawie

nie mieć wszystkich w domu /ˈɲɛ‿mʲjɛ̇ʨ̑ ˈfʃɨstʲciγ ˈv‿dɔ̃mu/ (idiom)
een vijs kwijt zijn
  (potocznie, potoczny) zachowywać się odmiennie od standardów, irracjonalnie, naiwnie, wbrew czyimś oczekiwaniom, być niespełna rozumu

nie od razu Kraków zbudowano /ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/ (proverb)
Keulen en Aken zijn niet op één dag gebouwd, Rome is niet op één dag gebouwd
  nie osiąga się natychmiast imponujących wyników

nie wszystko złoto, co się świeci /ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i/ (proverb)
het is niet alles goud wat er blinkt
  nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości

nie wywołuj wilka z lasu /ˌɲɛ‿vɨˈvɔwuj ˈvʲilka ˈz‿lasu/ (proverb)
slapende honden wekt men niet
  nie przewiduj pesymistycznie, bo się sprawdzi

nie- /ɲɛ/ (prefix)
on-
  niemożliwość realizacji tego, co oznacza czasownik, od którego pochodzi przymiotnik
  (językoznawstwo, językoznawczy) pierwszy człon przymiotników złożonych oznaczający…
niet
  zazwyczaj zaprzeczenie znaczenia przymiotnika podstawowego; znaczny lub znikomy stopień nasilenia cechy, którą nazywa przymiotnik podstawowy

nieakceptowalny (adj)
onaanvaardbaar
  taki, który jest niemożliwy do zaakceptowania

nieaktualny (adj)
achterhaald
  taki, który nie jest aktualny; przestarzały, stary

niebezpieczeństwo /ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
gevaar
  sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody

niebezpieczny /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
gevaarlijk
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego

niebiański (adj)
hemels
  budzący zachwyt, podziw
  związany z mitycznym niebem, dotyczący tego nieba

niebieskawy /ˌɲɛbʲjɛˈskavɨ/ (adj)
blauwig
  w kolorze podobnym do niebieskiego

niebieski /ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
blauw
  mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;

niebieskooki /ˌɲɛbʲjɛskɔˈːci/ (adj)
blauwogig
  taki, który ma niebieskie oczy

niebinarny (adj)
non-binair
  taki, który nie identyfikuje się z żadną z dwóch podstawowych płci

niebo /ˈɲɛbɔ/ (n)
hemel, lucht
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
hemel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie

nieboszczyk /ɲɛˈbɔʃʧ̑ɨk/ (n)
overledene
  człowiek zmarły

niech żyje /ˈɲɛγ ˈʒɨjɛ/ (interjection)
lang leve
  wiwat na cześć kogoś lub czegoś

niechlujny /ɲɛˈxlujnɨ/ (adj)
slordig
  niestaranny, niedbały, byle jaki

niechętny /ɲɛˈxɛ̃ntnɨ/ (adj)
aarzelend
  nieskory, taki, który nie chcący czegoś zrobić; (także, też) wyrażający niechęć, brak entuzjazmu

niecierpek (n)
balsemien
  (botanika, botaniczny) Impatiens, rodzaj roślin zielnych z rodziny niecierpkowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

niecierpliwość /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
ongeduld
  brak cierpliwości, brak umiejętności czekania na coś

niecierpliwy /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
ongeduldig
  taki, który nie umie długo czekać lub znosić czegoś; taki, który nie ma cierpliwości

niecny (adj)
oneervol
  (książkowy) haniebny, niegodziwy, nikczemny

nieczystość /ɲɛˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
onreinheid
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezachowywanie zaleceń lub przykazań swojej religii odnośnie życia seksualnego

nieczysty (adj)
onzuiver
  niezgodny z nakazami obowiązującej w danym środowisku etyki

nieczytelny (adj)
onleesbaar
  niemożliwy do odczytania, nie dający się przeczytać

niedaleko pada jabłko od jabłoni /ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/ (proverb)
de appel valt niet ver van de boom
  dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach

niedawno /ɲɛˈdavnɔ/ (adv)
onlangs, recentelijk, kort geleden
  w niedalekiej przeszłości

niedbały (adj)
achteloos
  wyrażający lekceważenie
  świadczący o braku staranności

niedobór /ɲɛˈdɔbur/ (n)
tekort
  zbyt mała ilość czegoś

niedokończony (adj)
onaf
  nie doprowadzony do końca, nie mający zakończenia

niedokrwienie /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ischemie
  (medycyna, medyczny) lokalne zaburzenie ukrwienia będące skutkiem ograniczenia lub całkowitego zatrzymania dopływu krwi do tkanki lub narządu;

niedokrwistość /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑/ (n)
bloedarmoede
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;

niedokrwistość złośliwa /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔʑʥ̑ zwɔɕˈlʲiva/ (n)
pernicieuze anemie
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunologiczna, niedokrwistość niedoborowa wywołana zaburzeniem wchłaniania witaminy B12

niedopałek /ˌɲɛdɔˈpawɛk/ (n)
peuk
  niedopalona pozostałość papierosa lub innego przedmiotu

niedoskonałość /ˌɲɛdɔskɔ̃ˈnawɔɕʨ̑/ (n)
schoonheidsfout
  brak doskonałości

niedoskonały (adj)
imperfect
  niepozbawiony wad; posiadający słabe strony

niedostatek /ˌɲɛdɔˈstatɛk/ (n)
gering aantal
  brak środków do życia
schaarste
  zbyt mała ilość

niedostępny /ˌɲɛdɔˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
onverkrijgbaar
  taki, do którego nie ma dostępu, do którego nie każdy może dotrzeć

niedoświadczony (adj)
onervaren
  niemający doświadczenia w określonej dziedzinie

niedożywienie /ˌɲɛdɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
ondervoeding
  nieprawidłowy stan organizmu będący skutkiem trwającego przez dłuższy czas niedoboru składników pokarmowych, wynikający z niedoboru określonych składników odżywczych w pokarmach lub z niewielkiej ilości spożywanych pokarmów

niedziela /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla/ (n)
zondag
  siódmy i ostatni dzień tygodnia;

niedzielny kierowca /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛlnɨ cɛˈrɔfʦ̑a/ (idiom)
zondagsrijder
  (żartobliwie) słaby kierowca, który rzadko jeździ samochodem (zwykle w dni świąteczne)

niedźwiedzi /ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑i/ (adj)
beer
  związany z niedźwiedziem, dotyczący niedźwiedzia

niedźwiedzica /ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
berin
  (zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia

niedźwiedziówka kaja (n)
grote beer
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Arctia caja, gatunek motyla z rodziny mrocznicowatych;

niedźwiedź /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
beer
  (zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);

niedźwiedź brunatny (n)
bruine beer
  (zoologia, zoologiczny) Ursus arctos Linnaeus, duży drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych;

niedźwiedź polarny /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ/ (n)
ijsbeer, poolbeer
  (zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;

nieistotny /ˌɲɛ<sup>j</sup>iˈstɔtnɨ/ (adj)
verwaarloosbaar
  bez znaczenia, pozbawiony treści; nieważny, błahy

niejasny /ɲɛ̇ˈjasnɨ/ (adj)
vaag
  trudny do zrozumienia, mętny, zawiły, budzący wątpliwości
  ciemny, słabo oświetlony

niejednoznaczność (n)
ambiguïteit
  (językoznawstwo, językoznawczy) cecha tego, co niejednoznaczne, mające więcej niż jedno znaczenie
  (książkowy) cecha tego, co niejednoznaczne, ambiwalentne i dwuznaczne

niekompetentny /ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ/ (adj)
onbekwaam
  nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu

nielegalny /ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/ (adj)
illegaal
  niezgodny z prawem

nielogiczny (adj)
onlogisch
  sprzeczny z prawidłami logiki

nieludzki /ɲɛˈluʦ̑ʲci/ (adj)
onmenselijk
  nie taki, jaki powinien cechować człowieka i stosunki między ludźmi

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
Duits
  związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
Duits, de Duits taal
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

niemieckojęzyczny /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑kɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
Duitstalig
  posługujący się językiem niemieckim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem niemieckim
  spisany, stworzony w języku niemieckim

niemniej jednak
nochtans
  …przyłączająca zdanie lub wyrażenie, którego treść nie jest zgodna z tym, co można by wywnioskować z wcześniejszego kontekstu

niemowlę /ɲɛ̃ˈmɔvlɛ/ (n)
zuigeling
  małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić;

niemożliwość (n)
onmogelijkheid
  cecha tego, co niemożliwe

niemożliwy /ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
onmogelijk
  taki, którego nie da się urzeczywistnić

niemuzykalny (adj)
onmuzikaal
  taki, który nie ma zdolności muzycznych

niemy /ˈɲɛ̃mɨ/ (adj)
stom
  taki, który nie może mówić

nienawidzić /ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑/ (v)
haten
  czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś

nienawistny (adj)
hatelijk
  budzący nienawiść
  wyrażający nienawiść

nienawiść /ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑/ (n)
haat
  silna niechęć, awersja, wrogość

nieobecny /ˌɲɛɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
absent, afwezig
  (przenośnie, przenośnia) będący myślami gdzie indziej
afwezig, absent
  taki, którego nie ma tam, gdzie być powinien lub gdzie się go spodziewa

nieoczekiwany /ˌɲɛɔʧ̑ɛciˈvãnɨ/ (adj)
onverwacht
  taki, którego nikt nie oczekiwał, nie spodziewał się

nieodmienny /ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
onverbogen
  (gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same

nieodparty (adj)
onweerstaanbaar
  taki, któremu nie da się oprzeć

nieodpowiedzialność (n)
onverantwoordelijkheid
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest nieodpowiedzialne; cecha tych, którzy są nieodpowiedzialni

nieodpowiedzialny /ˌɲɛɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
onverantwoordelijk
  taki, który nie poczuwa się do odpowiedzialności za swoje czyny, nie przewiduje konsekwencji, na którym nie można polegać

nieodwołalny (adj)
onherroepelijk
  niemogący być odwołanym, cofniętym

nieodwracalny (adj)
onomkeerbaar
  taki, którego nie można usunąć, cofnąć; uniemożliwiający przywrócenie do poprzedniego stanu

nieodłączny (adj)
onscheidbaar
  taki, który zawsze towarzyszy komuś lub czemuś

nieoficjalny (adj)
officieus
  taki, który nie został podany oficjalnie do wiadomości

nieokreślony /ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (adj)
ongedefinieerd, willekeurig
  niejasny, nieprecyzyjny, niezupełnie zdefiniowany, niezupełnie określony

nieokrzesany /ˌɲɛɔkʃɛˈsãnɨ/ (adj)
grof
  nieposiadający ogłady towarzyskiej

nieorganiczny (adj)
anorganisch
  powstający bez konieczności udziału organizmów żywych

nieparzysty /ˌɲɛpaˈʒɨstɨ/ (adj)
oneven
  (matematyka, matematyczny) niedzielący się przez dwa

niepewność /ɲɛˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
onzekerheid
  brak pewności

niepewny /ɲɛˈpɛvnɨ/ (adj)
hachelijk
  ciężki do przewidzenia, niebezpieczny, ryzykowny; taki, który nie jest pewny, oczywisty, jasny

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (adj)
andersvalide
  nieosiągający wystarczających władz fizycznych lub umysłowych wskutek ułomności swego ciała

niepełnosprawny /ˌɲɛpɛwnɔˈspravnɨ/ (n)
andersvalide
  osoba niepełnosprawna (1.1)

niepełny (adj)
inkompleet
  nieobejmujący całości

niepodległość /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
onafhankelijkheid, zelfstandigheid
  niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;

niepodważalny (adj)
onweerlegbaar
  taki, którego nie da się podważyć

niepojęty (adj)
onbegrijpelijk, onbevattelijk
  niedający się pojąć; trudny lub niemożliwy do wyjaśnienia

niepokalany (adj)
vlekkeloos
  w sensie duchowym: nieobarczony winą czy zmazą

niepokojący (adj)
verontrustend
  wzbudzający niepokój; zakłócający spokój

niepokój /ɲɛˈpɔkuj/ (n)
ongerustheid
  stan emocjonalny, który charakteryzuje się napięciem, pobudzeniem psychicznym, brakiem równowagi

niepoprawny (adj)
onverbeterlijk
  taki, który nie zamierza lub nie daje się poprawić

nieporozumienie /ˌɲɛpɔrɔzũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
misverstand
  pomyłka wynikła z niewłaściwego zrozumienia słów, sytuacji

nieporównywalny (adj)
onvergelijkbaar
  nie dający się porównać, zbyt różny/odmienny

nieposłuszeństwo /ˌɲɛpɔswuˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
ongehoorzaamheid
  cecha kogoś, kto jest nieposłuszny; brak posłuszeństwa

nieposłuszny (adj)
ongehoorzaam
  odznaczający się nieposłuszeństwem

niepotrzebny /ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
onnodig
  taki, który nie jest potrzebny

niepowtarzalny (adj)
uniek
  wyjątkowy, nadzwyczajny, jedyny w swoim rodzaju

niepożądany (adj)
ongewenst
  taki, jakiego się unika; odwrotny do zamierzonego

nieprzechodni /ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
intransitief, onovergankelijk
  (gramatyka) o czasowniku: niemający formy strony biernej

nieprzekupny (adj)
onkreukbaar
  niedający się przekupić

nieprzerwany (adj)
continu
  trwający bez przerwy

nieprzetworzony (adj)
onbehandeld
  taki, który nie został przetworzony

nieprzetłumaczalny /ˌɲɛpʃɛtwũmaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
onvertaalbaar
  niemożliwy do przetłumaczenia, nie dający się przetłumaczyć na inny język

nieprzewidywalny /ˌɲɛpʃɛvʲidɨˈvalnɨ/ (adj)
onvoorspelbaar
  taki, którego nie da się przewidzieć

nieprzyjazny /ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ/ (adj)
vijandig, onvriendelijk, bot
  nastawiony niechętnie, wrogo

nieprzyjemność (n)
onaangenaamheid
  nieprzyjemna sytuacja albo rzecz

nieprzytomny /ˌɲɛpʃɨˈtɔ̃mnɨ/ (adj)
bewusteloos
  taki, który stracił przytomność, świadomość

nieprzyzwoitość (n)
onfatsoenlijkheid
  brak przyzwoitości

nieprzyzwoity /ˌɲɛpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
onbetamelijk
  niezgodny z powszechnymi zasadami moralnymi (często w kontekście seksualnym)

nierdzewny (adj)
roestvrij
  nieulegający rdzewieniu, odporny na rdzewienie

nieregularny (adj)
onregelmatig
  pojawiający się, działający, występujący w nierównych odstępach czasu

nierozpoznawalny /ˌɲɛrɔspɔznaˈvalnɨ/ (adj)
onherkenbaar
  taki, który nie daje się rozpoznać

nierozpuszczalny (adj)
onoplosbaar
  taki, którego nie można rozpuścić

nierozsądny (adj)
onverstandig
  bez rozsądku

nierozłączka /ˌɲɛrɔzˈwɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
agapornis
  (ornitologia, ornitologiczny) mała papuga żyjąca w Afryce, zawsze w parze z inną;

nieruchomość /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
immobiliën
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;

nieruchomy /ˌɲɛruˈxɔ̃mɨ/ (adj)
bewegingsloos
  bez ruchu, nie zmieniający pozycji, położenia

nierząd (n)
ontucht
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyny seksualne niezgodne z normami obyczajowymi i moralnymi

nierówność /ɲɛˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
ongelijkheid
  brak równości, nierównowaga lub brak sprawiedliwości

niesamowity /ˌɲɛsãmɔˈvʲitɨ/ (adj)
exceptioneel, uitzonderlijk
  bardzo intensywny, wyróżniający się nasileniem
  wyróżniający się, niezwykły, bardzo nietypowy

nieskazitelnie /ˌɲɛskaʑiˈtɛlʲɲɛ/ (adv)
onberispelijk
  w sposób nieskazitelny

nieskończony /ˌɲɛskɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
oneindig
  niemający końca, niekończący się

nieskuteczny (adj)
ineffectief
  pozbawiący skuteczności, niedziałający

niesmaczny /ɲɛˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
onsmakelijk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) źle smakujący

niespokojny /ˌɲɛspɔˈkɔjnɨ/ (adj)
rusteloos
  nerwowy

niesporczak /ɲɛˈspɔr.t͡ʂak/ (n)
beerdiertje
  (zoologia, zoologiczny) Tardigrada, typ bardzo małych zwierząt bezkręgowych;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę tego typu (1.1)

niesprawiedliwość /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
onrecht
  brak sprawiedliwości
  niesprawiedliwy czyn; przykre, niesprawiedliwe zdarzenie

niesprawiedliwy /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
onrechtvaardig
  taki, który nie jest sprawiedliwy; postępujący wbrew zasadom sprawiedliwości

niestety /ɲɛˈstɛtɨ/ (particle)
helaas, jammer genoeg
  …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

nieszczęścia chodzą parami /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi/ (proverb)
een ongeluk komt nooit alleen
  jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne

nieszczęście /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
ongeluk
  przykre, nieszczęśliwe, pechowe zdarzenie

nieszkodliwy (adj)
ongevaarlijk
  niestanowiący zagrożenia

nieszpułka /ɲɛˈʃpuwka/ (n)
mispel
  (botanika, botaniczny) Mespilus, krzew lub niewielkie drzewko o białych kwiatach i pomarańczowych owocach; w Polsce roślina o charakterze ozdobnym, w cieplejszym klimacie owocodajna
  owoc nieszpułki (1.1) nadający się do jedzenia po przemarznięciu
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Eriobotrya, nieśplik japoński, miszpelnik japoński

niesława (n)
schande
  brak dobrej opinii

niesławny (adj)
berucht
  okryty niesławą, okryty hańbą

niesłyszalny /ˌɲɛswɨˈʃalnɨ/ (adj)
onhoorbaar
  taki, którego nie da się usłyszeć

nietoperz /ɲɛˈtɔpɛʃ/ (n)
vleermuis
  (zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

nietykalny (adj)
onaantastbaar
  taki, którego coś chroni, nie można go tknąć

nieuchwytny (adj)
moeilijk beschrijfbaar
  niedający się uchwycić, ująć
ontastbaar
  trudny do określenia

nieuczciwy /ˌɲɛ<sup>w</sup>uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
oneerlijk
  taki, który nie jest uczciwy; postępujący niewłaściwie lub świadczący o niewłaściwym zachowaniu

nieudolny (adj)
onbekwaam, ongeschikt
  nie potrafiący dobrze czegoś zrobić
ongeschikt
  świadczący o braku radzenia sobie

nieuleczalny /ˌɲɛ<sup>w</sup>ulɛˈʧ̑alnɨ/ (adj)
ongeneeslijk
  (medycyna, medyczny) taki, który jest niemożliwy do wyleczenia

nieunikniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ/ (adj)
onafwendbaar, onvermijdelijk
  taki, którego nie da się uniknąć; taki, który musi zajść

nieustraszony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ustraˈʃɔ̃nɨ/ (adj)
onbevreesd
  dzielny, nie ulegający strachowi

nieuzbrojony (adj)
vapenlös
  niewyposażony w broń lub uzbrojenie

nieważkość (n)
gewichtloosheid
  (fizyka, fizyczny) stan braku lub znikomości siły ciążenia;

niewdzięczność /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
ondankbaarheid
  brak wdzięczności; cecha tego, co jest niewdzięczne; cecha tego, kto jest niewdzięczny

niewdzięczny /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
ondankbaar
  pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności

niewiarygodny /ˌɲɛvʲjarɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
ongelofelijk
  w który trudno uwierzyć, graniczący z nieprawdopodobieństwem

niewidzialność (n)
onzichtbaarheid
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest niewidzialne; cecha tych, którzy są niewidzialni

niewidzialny /ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
onzichtbaar
  niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

niewiedza /ɲɛˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
onwetendheid
  brak dostatecznej wiedzy, niedouczenie

niewielki /ɲɛˈvʲjɛlʲci/ (adj)
klein
  taki, który jest mały w rozmiarze, objętości lub fizycznym nasileniu
  taki, który ma małe znaczenie lub wartość

niewierność /ɲɛˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
ontrouw
  zdrada, bycie niewiernym

niewierny (n)
ongelovige
  (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś innej wiary religijnej

niewinność /ɲɛˈvʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
onschuld
  cecha tego, co niewinne, nie ma w sobie winy; brak popełnienia przestępstwa, grzechu, określonego błędu

niewinny /ɲɛˈvʲĩnːɨ/ (adj)
onschuldig
  taki, który nie popełnił czegoś złego; taki, który nie ma winy

niewola /ɲɛˈvɔla/ (n)
slavernij
  brak wolności, suwerenności; zamknięcie

niewolnictwo /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
slavernij
  (socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

niewolniczy /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
slaafs
  dotyczący niewolnika lub niewolnictwa

niewolnik /ɲɛˈvɔlʲɲik/ (n)
slaaf
  osoba będąca w niewoli

niewrażliwy (adj)
onkwetsbaar
  niepodatny na działanie
gevoelloos, harteloos
  pozbawiony wrażliwości

niewybaczalny /ˌɲɛvɨbaˈʧ̑alnɨ/ (adj)
onvergeeflijk
  taki, którego nie można wybaczyć

niewydolność serca (n)
hartfalen
  (medycyna, medyczny) choroba serca, w sytuacji gdy nie jest ono w stanie pompować krwi tak, by zachować organizm w równowadze metabolicznej

niewygodny (adj)
niet van pas komend
  o narzędziach sprawiający uczucie dyskomfortu, niepasujący

niewykształcony /ˌɲɛvɨkʃtawˈʦ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
ongeschoold
  niemający wykształcenia

niewyobrażalny /ˌɲɛvɨɔbraˈʒalnɨ/ (adj)
onvoorstelbaar
  (książkowy) niedający się wyobrazić

niewystarczający (adj)
ontoereikend
  niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom

niewytłumaczalny (adj)
onverklaarbaar
  nie dający się wytłumaczyć lub wyjaśnić, niemożliwy do wytłumaczenia

niewód /ˈɲɛvut/ (n)
zegen
  (rybołówstwo, rybacki) rodzaj sieci rybackiej;

niewątpliwie /ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ/ (adv)
ongetwijfeld
  od: niewątpliwy; z pewnością, bez wątpienia

niezadowolenie /ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
ontevredenheid
  brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem

niezadowolony /ˌɲɛzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
ontevreden
  odczuwający niezadowolenie

niezależność /ˌɲɛzaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
onafhankelijkheid
  bycie niezależnym od kogoś

niezależny /ˌɲɛzaˈlɛʒnɨ/ (adj)
onpartijdig
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nienależący do żadnej z rywalizujących partii
onafhankelijk, autonoom
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) o państwach: niebędący pod niczyim zwierzchnictwem, decydujący sam o sobie
onafhankelijk, zelfstandig
  samodzielny, niepodporządkowany, niebędący w zależności od nikogo ani niczego

niezapominajka /ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/ (n)
vergeet-me-niet
  (botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju (1.1)

niezapominajka leśna (n)
bosvergeet-mij-nietje
  (botanika, botaniczny) Myosotis sylvatica, gatunek rośliny z rodziny ogórecznikowatych;

niezapomniany (adj)
onvergetelijk
  taki, którego nie można zapomnieć

niezawodny (adj)
betrouwbaar
  taki, który nie zawodzi
  prawidłowo i bezawaryjnie funkcjonujący

niezbyt /ˈɲɛzbɨt/ (adv)
niet al te zeer
  w małym stopniu, tylko trochę

niezdarny /ɲɛˈzdarnɨ/ (adj)
onbeholpen
  będący objawem braku zręcznośći lub sprawności, wykonany nieudolnie
onhandig
  charakteryzujący się brakiem zręczności lub sprawności

niezdecydowanie /ˌɲɛzdɛʦ̑ɨdɔˈvãɲɛ/ (n)
besluiteloosheid
  nieumiejętność podjęcia decyzji

niezdolny (adj)
onbekwaam
  niebędący w stanie; taki, który nie nadaje się; bez predyspozycji

niezdrowy /ɲɛˈzdrɔvɨ/ (adj)
ongezond
  chory lub nie do końca zdrowy
  szkodliwy dla zdrowia

niezgoda /ɲɛˈzɡɔda/ (n)
onenigheid
  brak zgody, harmonii; istnienie konfliktowych sytuacji; waśnie między kimś

niezidentyfikowany obiekt latający (n)
UFO
  obserwowany statek powietrzny o nieustalonym pochodzeniu, domniemany obiekt pozaziemski;

niezmienny /ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
onveranderlijk
  taki, który się prędko nie zmienia; w którym nie zachodzą zmiany

nieznajomy /ˌɲɛznaˈjɔ̃mɨ/ (adj)
onbekend
  taki, który nie jest komuś znany; obcy, nieznany

nieznajomy /ˌɲɛznaˈjɔ̃mɨ/ (n)
onbekend
  osoba nieznana, obca

nieznany /ɲɛˈznãnɨ/ (adj)
onbekend
  ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany
  mało znany

niezniszczalny /ˌɲɛzʲɲiʃˈʧ̑alnɨ/ (adj)
onverwoestbaar
  taki, którego nie da się zniszczyć

nieznośny /ɲɛˈznɔɕnɨ/ (adj)
bij de beesten af
  taki, którego nie da się znieść; bardzo męczący

niezrozumiały /ˌɲɛzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
onbegrijpelijk
  (przenośnie, przenośnia) niedający się zinterpretować, niejasny
  niedający się zrozumieć

niezrównany (adj)
ongeëvenaard
  (książkowy) taki, któremu nie można dorównać

niezwyciężony /ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
onoverwinnelijk
  taki, którego nie da się zwyciężyć

niezwykle /ɲɛˈzvɨklɛ/ (adv)
extreem
  bardzo, silnie, mocno, intensywnie

niezwykłość (n)
ongebruikelijkheid
  cecha tego, co niezwykłe

niezwykły /ɲɛˈzvɨkwɨ/ (adj)
ongebruikelijk, ongewoon
  rzadko spotykany, nietypowy
buitengewoon
  wyróżniający się, wybitny

niełupka /ɲɛˈwupka/ (n)
dopvrucht
  (botanika, botaniczny) suchy, niepękający, jednonasienny owoc, posiadający skórzastą lub zdrewniałą owocnię otaczającą luźno nasienie;

nieśmiałość /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
verlegenheid
  cecha tego, kto jest nieśmiały, wstydliwy, nie ma pewności siebie

nieśmiały /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
verstandig
  niemający pewności siebie, wstydliwy

nieśmiertelność /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
onsterfelijkheid
  koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

nieśmiertelny /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
onsterfelijk
  wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

nieść /ɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
dragen
  zmieniać położenie jakiegoś przedmiotu, idąc i będąc nim obciążonym

nigdy /ˈɲiɡdɨ/ (pronoun)
nooit, nimmer
  w żadnym czasie, momencie, sytuacji

nigdzie /ˈɲiɟʥ̑ɛ/ (adv)
nergens
  w żadnym miejscu

nigeryjski /ˌɲiɡɛˈrɨjsʲci/ (adj)
Nigeriaans
  odnoszący się do państwa Nigeria

nihilistyczny (adj)
nihilistisch
  właściwy nihiliście lub nihilizmowi

nihilizm (n)
(ethisch) nihilisme
  (filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

nijaki /ɲiˈjäci/ (adj)
onzijdig
  (gramatyka) rodzaj nijaki

nikaraguański /ˌɲikaraɡuˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (adj)
Nicaraguaans
  odnoszący się do państwa Nikaragua

nikiel /ˈɲicɛl/ (n)
nikkel
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

nikotyna /ˌɲikɔˈtɨ̃na/ (n)
nicotine
  bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

nikt /ɲikt/ (pronoun)
niemand
  żadna osoba

nimbus /ˈɲĩmbus/ (n)
nimbus
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura deszczowa

nimfa /ˈɲĩw̃fa/ (n)
nimf
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii greckiej i rzymskiej boginka mająca postać pięknej, młodej dziewczyny, będąca uosobieniem sił przyrody
  (zoologia, zoologiczny) ostatnie stadium larwalne niektórych pajęczaków i owadów

nimfomania /ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãɲja/ (n)
nymfomanie
  (medycyna, medyczny) chorobliwie wzmożony popęd płciowy u kobiet;

niniejszym /ɲĩˈɲɛ̇jʃɨ̃m/ (adv)
hierbij
  (urzędowy) tym oto aktem (pismem, wystąpieniem)

niob /ɲɔp/ (n)
niobium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

nirwana /ɲirˈvãna/ (n)
nirwana
  w buddyzmie: oświecenie, wyzwolenie, cel praktyki buddyjskiej;

niski /ˈɲisʲci/ (adj)
laag, kort
  mający mały wymiar w pionie
laag
  mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości
  oceniany ujemnie w sensie moralnym

niskotłuszczowy /ˌɲiskɔtwuʃˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
vetarm
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o niskiej zawartości tłuszczu

nisza (n)
nis
  (architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby
niche
  (geologia, geologiczny) zagłębienie w skale
  coś względnie małego, co jest nieco niżej położone w obrębie większej powierzchni
  niezajęta i mniejsza część jakiejś dziedziny, postaci przejawu życia

niszczarka (n)
versnipperaar
  urządzenie służące do niszczenia dokumentów;

niszczyć /ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
vernietigen
  pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji

nit /ɲit/ (n)
klinknagel
  (technologia, technika, techniczny) metalowy element łączący w połączeniu nitowanym;

niuans /ˈɲu<sup>w</sup>ãw̃s/ (n)
nuance
  drobna, subtelna różnica, ledwo dostrzegalna zmiana; odcień

nivôse (n)
nivôse
  nazwa czwartego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

niwchijski (n)
Nivch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język niwchijski;

nizina /ɲiˈʑĩna/ (n)
laagland
  (geografia, geograficzny) obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m.

nić /ɲiʨ̑/ (n)
draad
  cienkie włókno używane np. do szycia

niż /ɲiʃ/ (conjunction)
dan
  …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

no /nɔ/ (particle)
jep
  (potocznie, potoczny) …oznaczająca przytaknięcie

nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
nobelium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

noc /nɔʦ̑/ (n)
nacht
  okres od zmierzchu do świtu;

nocebo /nɔˈʦ̑ɛbɔ/ (n)
nocebo
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) negatywne, niepożądane objawy zjawiska zwanego placebo, objawy uboczne;

nocleg (n)
overnachting
  spanie nocą poza miejscem zamieszkania

nocna zmiana /ˈnɔʦ̑na ˈzmʲjãna/ (n)
nachtdienst
  grupa pracowników wykonująca swoje obowiązki nocą
  okres czasu pracy przebiegający w nocy

nocnik /ˈnɔʦ̑ʲɲik/ (n)
pispot
  naczynie do wypróżniania się, używane zwłaszcza przez małe dzieci;

nocny /ˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
nacht-
  związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy

nocny marek /ˈnɔʦ̑nɨ ˈmarɛk/ (n)
nachtbraker, nachtuil
  (potocznie, potoczny) ktoś, kto pracuje w nocy; w nocy wykonuje czynności, które zazwyczaj wykonuje się w dzień

nocą /ˈnɔʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
's nachts
  wtedy, gdy trwa noc

noga /ˈnɔɡa/ (n)
been
  (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;
  element budowy mebla

nogawka /nɔˈɡafka/ (n)
broekspijp
  (krawiectwo) część spodni okrywająca nogę

nokaut (n)
knock-out
  (sport, sportowy) w sportach walki: cios powalający przeciwnika i uniemożliwiający dalszy pojedynek;

nominacja (n)
nominatie
  oficjalne powołanie na stanowisko, szczególnie na wysoki urząd państwowy; (także, też) dokument stwierdzający powołanie
  zgłoszenie kandydatury do nagrody lub stanowiska

nonsens /ˈnɔ̃w̃sɛ̃w̃s/ (n)
nonsens
  zupełny brak sensu, niedorzeczność;

norka (n)
nerts
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z każdego z dwóch gatunków z rodziny łasicowatych: norka europejska lub norka amerykańska;

norma /ˈnɔrma/ (n)
norm
  (matematyka, matematyczny) odwzorowanie określane w pierścieniach Euklidesa;
  (matematyka, matematyczny) podgrupa rozważana w teorii grup;
  (matematyka, matematyczny) przekształcenie rozważane w tzw. przestrzeniach unormowanych;
  ogólnie przyjęta zasada;
  typowe zachowanie
  wyznaczona granica pewnej wielkości, której nie powinno się przekraczać

normalizacja (n)
normalisatie
  doprowadzenie czegoś do normalnego stanu
  opracowanie i wprowadzenie norm w zakresie danych czynności

normalność (n)
normaliteit
  cecha tego, co normalne; brak dziwactw

normalny /nɔrˈmalnɨ/ (adj)
normaal
  zgodny z normą, uchodzący za taki, jaki powinien być
  (chemia, chemiczny) odnoszący się do stężenia normalnego, określający stężenie normalne

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
Noors
  odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (n)
Noors
  język urzędowy Norwegii;

nos /nɔs/ (n)
neus
  (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
  dziób samolotu
  koniec buta

nosić /ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
dragen
  o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie
  fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu

nosorożec /ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
neushoorn, rinoceros
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

nosorożec jawajski (n)
Javaanse neushoorn
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros sondaicus Desmarest, ssak z rodziny nosorożcowatych, zagrożony wyginięciem;

nosowy /nɔˈsɔvɨ/ (adj)
nasaal
  (fonetyka, fonetyczny) o głosce, przy wymawianiu której część lub całość wydychanego powietrza przechodzi przez jamę nosową
  (przymiotnik) od nos

nostalgia /nɔˈstalʲɟja/ (n)
nostalgie
  tęsknota, zwłaszcza za krajem ojczystym

nosze (n)
baar
  (medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

notariusz (n)
notaris
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron

notes /ˈnɔtɛs/ (n)
cursusblok
  plik zszytych kartek papieru, zwykle w sztywnej oprawie, który służy do zapisywania osobistych notatek;

nowenna (n)
noveen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w katolicyzmie praktyka dewocyjna polegająca na powtarzaniu dziewięciokrotnie, w tych samych odstępach czasu, zwykle przed większymi uroczystościami kościelnymi, specjalnej modlitwy lub modlitw;

nowokaledoński (adj)
Nieuw-Caledonisch
  związany z Nową Kaledonią, dotyczący Nowej Kaledonii

nowonarodzony (adj)
pasgeboren
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nowo narodzony (wyłącznie o Jezusie jako dziecięciu)

noworodek /ˌnɔvɔˈrɔdɛk/ (n)
boreling
  człowiek lub zwierzę tuż po przyjściu na świat;

nowotwór /nɔˈvɔtfur/ (n)
tumor
  (medycyna, medyczny) choroba rozrostowa ludzi, zwierząt i roślin polegająca na niekontrolowanej proliferacji komórek wywodzących się z danej tkanki;

nowość /ˈnɔvɔɕʨ̑/ (n)
nieuwheid
  cecha czegoś nowego

nowożeniec /ˌnɔvɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
pas getrouwd stel
  mężczyzna świeżo po ślubie

nowożytność (n)
Vroegmoderne Tijd
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;

nowy /ˈnɔvɨ/ (adj)
nieuw
  istniejący od niedawna
  taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego

nozdrze /ˈnɔzḍʒɛ/ (n)
neusgat
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch otworów nosa

nozologia (n)
nosologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się klasyfikowaniem i opisem chorób;

nośnik /ˈnɔɕɲik/ (n)
drager
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie transportujące coś
  coś, co przekazuje, przechowuje, propaguje jakąś treść, informację, ważne wartości
  coś, po czym lub w czym coś przepływa, jest przenoszone lub na czym coś się osadza

nożownik (n)
messenmaker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik produkujący noże

nożyczki /nɔˈʒɨʧ̑ʲci/ (n)
schaar
  małe nożyce;

nożyczki do paznokci (n)
nagelschaar
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) narzędzie służące do obcinania paznokci u rąk i u stóp

nudny /ˈnudnɨ/ (adj)
saai
  wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

nudzić /ˈnuʥ̑iʨ̑/ (v)
vervelen
  powodować nudę

nukleon (n)
nucleon
  (fizyka, fizyczny) proton lub neutron;

nuklid (n)
nuclide
  (fizyka, fizyczny) jądro atomu o określonej liczbie nukleonów;

numer /ˈnũmɛr/ (n)
nummer
  liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru

numerować /ˌnũmɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
nummeren
  nadawać czemuś kolejne numery, oznaczać coś numerami

numeryczny /ˌnũmɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
numeriek
  składający się z liczb lub cyfr

numizmatyk (n)
numismaat
  specjalista w dziedzinie numizmatyki

numizmatyka (n)
muntkunde, numismatiek
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (historia, historyczny, historycznie) nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem monet i medali;

nur /nur/ (n)
duiker
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;

nur czarnoszyi /ˈnur ˌʧ̑arnɔˈʃɨji/ (n)
parelduiker
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia arctica, duży ptak wodny z rodziny nurów, zamieszkuje północną Eurazję;

nurek /ˈnurɛk/ (n)
duiker
  człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych

nurkować /nurˈkɔvaʨ̑/ (v)
duiken
  pływać pod powierzchnią wody

nurogęś /nuˈrɔɡɛ̃w̃ɕ/ (n)
grote zaagbek
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus merganser, tracz nurogęś, gatunek dużego wodnego ptaka z rodziny kaczkowatych, grupy traczy;

nurzyk polarny /ˈnuʒɨk pɔˈlarnɨ/ (n)
kortbekzeekoet
  (ornitologia, ornitologiczny) Uria lomvia, gatunek ptaka z rodziny alk gnieżdżący się na arktycznych wybrzeżach;

nuta /ˈnuta/ (n)
noot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość

nutacja (n)
nutatie
  (botanika, botaniczny) ruch roślin powodowany przez nierówny wzrost ich boków powodujący ich wygięcie
  (fizyka, fizyczny) zjawisko drgania osi obrotu ciała poddanego precesji;

nutria /ˈnutrʲja/ (n)
beverrat
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;

nużyca (n)
schurft
  (weterynaria, weterynaryjny) choroba skóry wywoływana przez nużeńce mogąca dotykać wiele gatunków zwierząt;

nylon /ˈnɨlɔ̃n/ (n)
nylon
  (włókiennictwo) tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch;

nów /nuf/ (n)
nieuwe maan
  (astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

nóż /nuʃ/ (n)
mes
  krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;

nęcić /ˈnɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
lokken
  działać przyciągająco

nędzny /ˈnɛ̃nʣ̑nɨ/ (adj)
ellendig
  niewiele wart, będący w złym stanie; ubogi, zapuszczony

o /ɔ/ (n)
over
  (językoznawstwo, językoznawczy) dwudziesta litera polskiego alfabetu;

o ile
mits
  łączy zdanie nadrzędne z podrzędnym, które wyraża warunek treści

oaza /ɔˈaza/ (n)
oase
  (geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;

oba /ˈɔba/ (collective)
beide, beiden, allebei
  dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego; i jeden, i drugi

obcas /ˈɔpʦ̑as/ (n)
hak
  część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry;

obchodzić się jak z jajkiem (v)
op eieren lopen
  obchodzić się z kimś lub czymś bardzo ostrożnie, ze szczególną delikatnością

obcojęzyczny /ˌɔpʦ̑ɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
anderstalig
  odnoszący się do innego języka
  posługujący się językiem obcym

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (adj)
vreemd
  nienależący do jakiegoś kręgu

obcy /ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
vreemdeling
  ktoś nienależący do danej grupy

obcęgi (n)
tang
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.

obdżektor /ɔbˈʤ̑ɛktɔr/ (n)
dienstweigeraar
  (wojskowość, wojskowy) (filozofia, filozoficzny) osoba odmawiająca odbycia obowiązkowej służby wojskowej z powodów religijnych, moralnych lub etycznych;

obecnie /ɔˈbɛʦ̑ʲɲɛ/ (adv)
momenteel
  teraz, aktualnie, w tym momencie

obecność /ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
aanwezigheid
  bycie, przebywanie gdzieś

obecny /ɔˈbɛʦ̑nɨ/ (adj)
aanwezig, tegenwoordig
  dzisiejszy, teraźniejszy, współczesny
  osobiście przy czymś będący, znajdujący się gdzieś w danej chwili

obejmować /ˌɔbɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
bevatten
  mieścić w sobie
omarmen
  otaczać ramionami

obelisk /ɔˈbɛlʲisk/ (n)
obelisk
  pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;

oberwanie chmury /ˌɔbɛˈrvãɲɛ ˈxmurɨ/ (n)
wolkbreuk
  (potocznie, potoczny) krótkotrwałe, gwałtowne i bardzo obfite opady deszczu

obfitość /ɔpˈfʲitɔɕʨ̑/ (n)
overvloed
  duża, w zupełności wystarczająca ilość czegoś

obfity /ɔpˈfʲitɨ/ (adj)
overvloedig
  występujący w dużej ilości lub w dużym natężeniu, składający się z dużej liczby czegoś

obiad /ˈɔbʲjat/ (n)
middageten, middagmaal
  gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;

obiecywać /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʨ̑/ (v)
beloven
  mówić, że coś się z pewnością zrobi; dawać obietnicę

obiecywać gruszki na wierzbie /ˌɔbʲjɛˈʦ̑ɨvaʥ̑ ˈɡruʃʲci na‿ˈvʲjɛʒbʲjɛ/ (v)
gouden bergen beloven
  składać obietnice bez pokrycia

obiekt /ˈɔbʲjɛkt/ (n)
object
  (informatyka, informatyczny) istniejąca w pamięci komputera reprezentacja klasy lub struktury
  osoba lub przedmiot będące adresatem lub celem wykonywanej czynności
  rzecz fizycznie istniejąca

obiektyw /ɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
objectief
  (technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia

obiektyw szerokokątny /ɔˈbʲjɛktɨf ˌʃɛrɔkɔˈkɔ̃ntnɨ/ (n)
groothoeklens
  (fotografia) obiektyw fotograficzny o krótkiej ogniskowej, obejmujący większe pole widzenia niż obiektyw standardowy, pozwalający na fotografowanie dużych przedmiotów z małych odległości;

obiektywność (n)
objectiviteit
  cecha tego, co jest obiektywne, bezstronność

obiektywny /ˌɔbʲjɛkˈtɨvnɨ/ (adj)
nuchter
  istniejący niezależnie od poznającego podmiotu
objectief
  odznaczający się obiektywizmem, wolny od uprzedzeń

obieraczka /ˌɔbʲjɛˈraʧ̑ka/ (n)
schilmesje
  (potocznie, potoczny) przyrząd służący do obierania warzyw ze skóry

obierać /ɔˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
schillen
  usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp.

obietnica /ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
belofte, toezegging
  wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

objazd /ˈɔbʲjast/ (n)
omleiding
  (motoryzacja) tymczasowa trasa wyznaczona w celu ominięcia miejsca zablokowanego przez roboty drogowe lub wypadek
rondreis
  objeżdżanie, odwiedzanie

objętość /ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
volume, inhoud
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni
volume
  (matematyka, matematyczny) miara przestrzeni

oblegać (v)
belegeren
  (wojskowość, wojskowy) otaczać zbrojnie

obligacja /ˌɔblʲiˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
obligatie
  (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy o charakterze dłużnym dający posiadaczowi prawo do otrzymania świadczenia od emitenta w określonym terminie;

oblężenie /ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
belegering
  (wojskowość, wojskowy) otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia

obojczyk /ɔˈbɔjʧ̑ɨk/ (n)
sleutelbeen
  (anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;

obojętność /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
onverschilligheid
  brak zainteresowania czymś, brak czułości wobec czegoś, kogoś

obojętny /ˌɔbɔˈjɛ̃ntnɨ/ (adj)
onverschillig
  taki, który nie wykazuje zainteresowania czymś, nie jest wrażliwy na coś

obok /ˈɔbɔk/ (preposition)
naast
  w niedużej odległości

obol (n)
obool
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) drobna moneta w starożytnej Grecji;

obora /ɔˈbɔra/ (n)
koestal
  budynek gospodarski dla krów, miejsce ich przebywania

obowiązek /ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
plicht
  nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary

obowiązkowy /ˌɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈskɔvɨ/ (adj)
verplicht
  będący czyimś obowiązkiem

obrabiarka /ˌɔbraˈbʲjarka/ (n)
werktuigmachine
  maszyna do mechanicznej obróbki przedmiotów;

obrabiać /ɔbˈrabʲjäʨ̑/ (v)
bewerken
  nadawać kształt

obraz /ˈɔbras/ (n)
schilderij, beeld
  (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji
beeld
  całościowy opis osoby, przedmiotu lub zagadnienia
  wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia
  scena rozgrywająca się w wyobraźni lub pamięci
afbeelding, beeld
  widok na ekranie urządzenia

obraźliwy /ˌɔbraʑˈlʲivɨ/ (adj)
beledigend
  stanowiący dla kogoś obrazę

obrażać /ɔbˈraʒaʨ̑/ (v)
beledigen
  sprawiać komuś przykrość

obrona /ɔbˈrɔ̃na/ (n)
verdediging, verweer
  przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją
  (wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu;

obrona sycylijska (n)
Siciliaans
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie szachowe rozpoczynające się od ruchów 1. e4 c5;

obrotnik /ɔbˈrɔtʲɲik/ (n)
draaier
  (anatomia, anatomiczny) drugi kręg szyjny;

obrońca /ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
verdediger
  osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp.
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej
  (sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny

obroża /ɔbˈrɔʒa/ (n)
halsband
  taśma albo łańcuszek zapinany na szyi zwierzęcia domowego

obrus /ˈɔbrus/ (n)
tafellaken, tafelkleed
  wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;

obrzezanie /ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/ (n)
besnijdenis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;

obrzęk (n)
oedeem
  (medycyna, medyczny) nagromadzenie się płynu w przestrzeni pozakomórkowej, powodujące zauważalne powiększenie narządu lub części ciała;

obrzęk naczynioruchowy (n)
angio-oedeem
  (medycyna, medyczny) choroba skóry i błon śluzowych charakteryzująca się występowaniem ograniczonych obrzęków;

obrót /ˈɔbrut/ (n)
draaiing
  (geometria) odwzorowanie geometryczne, jedna z izometrii, obok przesunięcia i symetrii;
  (informatyka, informatyczny) działanie, polegające na zmianie pozycji wszystkich bitów w taki sposób, że bit o indeksie i\; po wykonaniu obrotu o n\; miejsc znajduje się na pozycji (i + n)\mod k, gdzie k\; to liczba bitów w danym słowie;
  ruch zmieniający kierunek, w jakim zwrócony jest obiekt materialny

obrączka ślubna (n)
trouwring
  (jubilerstwo, jubilerski) kółko ze szlachetnego metalu, zazwyczaj bez oczka, noszone na palcu na znak zawarcia małżeństwa;

obręcz /ˈɔbrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
hoepel
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w kształcie okręgu;

obsada (n)
bezetting
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) zespół ludzi, który wciela się w role w sztuce, filmie, przedstawieniu baletowym, kabaretowym, operowym itp.

obsceniczny /ˌɔpsʦ̑ɛ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
obsceen, schunnig
  nieprzyzwoity, nieodpowiedni do pokazywania w miejscach publicznych

obserwacja /ˌɔpsɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
observatie
  dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów

obserwatorium /ˌɔpsɛrvaˈtɔrʲjũm/ (n)
observatorium
  miejsce lub budowla do obserwowania czegoś, zwykle placówka naukowa;

obserwować /ˌɔpsɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
observeren
  uważnie, przez dłuższy czas przyglądać się czemuś

obsesja /ɔpˈsɛsʲja/ (n)
bezetenheid, obsessie
  (książkowy) myśl, idea, przekonanie itp. uporczywie kogoś prześladujące, niemożność uwolnienia się od takich myśli lub od wykonywania powtarzających się czynności

obsesyjny (adj)
obsessief
  właściwy obsesji, taki, jak w obsesji

obszar /ˈɔpʃar/ (n)
gebied
  ograniczona część powierzchni, zwykle dużych rozmiarów

oburzenie /ˌɔbuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
verontwaardiging
  silne zdenerwowanie spowodowane czyimś nieodpowiednim, niewłaściwym lub niesprawiedliwym zachowaniem

oburęczny /ˌɔbuˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
tweehandig
  posługujący się z równą sprawnością obiema rękami

obuwie /ɔˈbuvʲjɛ/ (n)
schoeisel
  wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami

obwodnica /ˌɔbvɔdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
ring
  droga poprowadzona wokół obszarów miejskich, umożliwiająca ich ominięcie;

obwód /ˈɔbvut/ (n)
omtrek
  (geometria) długość brzegu figury geometrycznej;

obwód drukowany (n)
printplaat
  (elektronika, elektroniczny) płytka z materiału izolacyjnego z naniesionymi na powierzchni ścieżkami przewodzącymi oraz punktami lutowniczymi do montażu elementów elektronicznych;

obywatel /ˌɔbɨˈvatɛl/ (n)
burger
  członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;

obywatelski /ˌɔbɨvaˈtɛlsʲci/ (adj)
civiel
  związany z obywatelem, właściwy obywatelowi

obywatelstwo /ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/ (n)
staatsburgerschap
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;

obój /ˈɔbuj/ (n)
hobo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;

obóz /ˈɔbus/ (n)
kamp
  wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje

obóz dla uchodźców (n)
vluchtelingenkamp
  tymczasowa osada dla osób, które opuściły swój dom ze względu na wojnę, prześladowania lub klęskę żywiołową;

obóz śmierci (n)
vernietigingskamp
  miejsce zbiorowej eksterminacji ludzi;

obłok /ˈɔbwɔk/ (n)
wolk
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura niewielkich rozmiarów

obłudny /ɔbˈwudnɨ/ (adj)
hypocriet
  fałszywy, nieszczery

obżarstwo /ɔbˈʒarstfɔ/ (n)
vraatzucht
  nadmierne spożywanie pokarmów

ocean /ɔˈʦ̑ɛãn/ (n)
oceaan, wereldzee
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi

oceaniczny (adj)
oceanisch
  dotyczący oceanu, związany z oceanem

oceanografia /ˌɔʦ̑ɛãnɔˈɡrafʲja/ (n)
oceanografie
  nauka o oceanach i morzach;

ocelot /ɔˈʦ̑ɛlɔt/ (n)
ocelot, pardelkat
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju ocelotów (1.1)

ocena /ɔˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
cijfer
  (edukacja, edukacyjny) nota dawana uczniowi lub studentowi

ocet /ˈɔʦ̑ɛt/ (n)
azijn
  (spożywczy) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5-10%, czasem z domieszkami smakowymi lub aromatyzującymi;

ocet winny (n)
wijnazijn
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z wina w procesie fermentacji octowej, w którym stężenie kwasu octowego wynosi zwykle od 6 do 10%

ochlokracja (n)
ochlocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy motłochu, zwyrodniała forma demokracji, w której władza jest sprawowana bez żadnych struktur i zasad prawnych, bezpośrednio przez niezorganizowany i ulegający emocjom tłum;

ochota /ɔˈxɔta/ (n)
zin
  pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś

ochra /ˈɔxra/ (n)
oker
  barwa żółtobrunatna

ochrona /ɔxˈrɔ̃na/ (n)
bescherming
  dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu

ochrona środowiska (n)
milieubescherming
  (ekologia, ekologiczny) ogół działań, których celem jest wykorzystanie zasobów środowiska naturalnego ograniczając jednocześnie negatywne wpływy działalności człowieka;

ochrypły (adj)
schor
  (medycyna, medyczny) taki, który ochrypł

ociekacz (n)
afdruiprek
  (technologia, technika, techniczny) przedmiot do samoczynnego osączania mokrych naczyń i/lub sztućców po ich umyciu

octan /ˈɔktãn/ (n)
acetaat
  (chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego;

oczarowywać (v)
betoveren
  wywoływać u kogo uczucie fascynacji, urzeczenia

oczekiwanie /ˌɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (n)
verwachting
  pragnienie, żądanie

oczekiwać /ˌɔʧ̑ɛˈcivaʨ̑/ (v)
verwachten, afwachten, wachten op
  dłużej czekać
verwachten
  spodziewać się czegoś, liczyć na coś, chcieć czegoś

oczerniać (v)
verguizen
  rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle

oczodół /ɔˈʧ̑ɔduw/ (n)
oogkas
  (anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna;

oczytany (adj)
belezen
  taki, który przeczytał wiele książek

oczywisty /ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
overduidelijk, voor de hand liggend
  taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (interjection)
uiteraard
  wykrzyknik wyrażający aprobatę, potwierdzenie

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
natuurlijk, uiteraard, vanzelfsprekend
  partykuła wyrażająca brak wątpliwości

od /ɔt/ (preposition)
van
  …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot
  …tworzący konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś

od czasu do czasu /ɔt‿ˈʧ̑asu dɔ‿ˈʧ̑asu/ (adv)
van tijd tot tijd
  co jakiś czas, niezbyt regularnie lub niezbyt często

od groma /ɔd‿ˈɡrɔ̃ma/
bij de vleet
  (potocznie, potoczny) bardzo dużo, mnóstwo

oda /ˈɔda/ (n)
lofdicht
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) patetyczny utwór liryczny sławiący wybitną osobę, doniosłe wydarzenie lub wzniosłe idee;

odaliska /ˌɔdaˈlʲiska/ (n)
odalisk
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) biała niewolnica lub konkubina w haremie sułtańskim

odbicie /ɔdˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
weerspiegeling
  obraz w lustrze lub innej błyszczącej powierzchni

odbijacz /ɔdˈbʲijaʧ̑/ (n)
stootkussen
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) elastyczny przedmiot mocowany na nabrzeżu lub na burcie statku w celu ochrony burty przed uszkodzeniem wskutek tarcia i zgniotu;

odbiór /ˈɔdbʲjur/ (n)
ontvangst
  (elektronika, elektroniczny) wychwycenie sygnału radiowego lub telewizyjnego
  (fizjologia, fizjologiczny) odczuwanie sygnałów ze zmysłów

odbudowa /ˌɔdbuˈdɔva/ (n)
restauratie
  odnowienie, wzniesienie czegoś, co zostało zniszczone

odbyt /ˈɔdbɨt/ (n)
anus, aars
  (anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;

odbytnica /ˌɔdbɨtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
endeldarm
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek jelita grubego ssaków;

odbywać /ɔdˈbɨvaʨ̑/ (v)
hebben, maken
  robić coś lub brać udział w wykonywaniu czegoś; uczestniczyć w czymś
plaatsvinden, plaatshebben
  mieć miejsce, dziać się, dokonywać się

odchody połogowe (n)
kraamvloed
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina wydzielająca się z pochwy po porodzie

odcień /ˈɔtʲʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
tint
  odmiana koloru, która różni się od niego intensywnością lub domieszką innego koloru

odcinek /ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
lijnstuk
  (geometria) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami;

odcisk /ˈɔtʲʨ̑isk/ (n)
deuk
  odbicie kształtu jakiegoś obiektu, przedmiotu w innym

odcisk palca /ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a/ (n)
vingerafdruk
  wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby

odczasownikowy (adj)
werkwoordelijk
  (gramatyka) utworzony od czasownika, pochodzący od czasownika

oddechowy (adj)
respiratoir
  (fizjologia, fizjologiczny) dotyczący oddechu i oddychania

oddychać /ɔdˈːɨxaʨ̑/ (v)
ademen, ademhalen
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska

oddział /ˈɔdʲʥ̑aw/ (n)
ploeg
  grupa ludzi jako część pewnej formacji

odejmowanie /ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ/ (n)
aftrekken
  (matematyka, matematyczny) jedno z czterech podstawowych działań arytmetycznych, działanie odwrotne do dodawania;
  (rzeczownik odczasownikowy) od odejmować

odgałęzienie (n)
aftakking
  część odchodząca w bok od trzonu

odjeżdżać /ɔdʲˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
wegrijden, vertrekken
  jadąc, oddalać się

odkrycie /ɔtˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
ontdekking
  napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej

odkurzacz /ɔtˈkuʒaʧ̑/ (n)
stofzuiger
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;

odlatywać (v)
wegvliegen
  lecąc, oddalać się od jakiegoś miejsca

odległość /ɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
afstand
  długość krzywej (w domyśle: odcinka) pomiędzy dwoma punktami

odlotowy /ˌɔdlɔˈtɔvɨ/ (adj)
cool, gaaf, space, tof, vet
  (slangowo) wspaniały, rewelacyjny

odma opłucnowa (n)
klaplong
  (medycyna, medyczny) obecność powietrza lub innych gazów w jamie opłucnej;

odmiana /ɔdˈmʲjãna/ (n)
verbuiging
  (językoznawstwo, językoznawczy) zmiana formy wyrazu w zależności od przypadku, osoby itp.

odmienny /ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
verschillend, ongelijk
  różny

odmowa /ɔdˈmɔva/ (n)
weigering
  niewyrażenie zgody

odnieść /ˈɔdʲɲɛ̇ɕʨ̑/ (v)
teruggeven
  przynieść coś z powrotem; dostarczyć coś, aby to oddać

odnośnie do /ɔdˈnɔɕɲɛ ˈdɔ/
ten opzichte van
  (urzędowy) w stosunku do czegoś / kogoś, względem czegoś / kogoś, w porównaniu z czymś, wobec czegoś / kogoś

odontologia (n)
tandheelkunde
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (stomatologia, stomatologiczny) nauka badająca budowę, rozwój, fizjologię i patologię zębów

odpoczynek /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
rust
  przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił

odpoczywać /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑/ (v)
rusten
  przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił

odporność /ɔtˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
immuniteit
  (medycyna, medyczny) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami

odpowiadać /ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
overeenstemmen met
  być równoważnym czemuś
  być zgodnym z czymś
verantwoordelijk zijn op, verantwoorden
  być za coś odpowiedzialnym
antwoorden op, beantwoorden
  odpowiadać (1.1) na pytania nauczyciela w celu oceny wiedzy
beantwoorden aan, overeenstemmen met, vervullen
  spełniać jakieś warunki, oczekiwania
beantwoorden, antwoorden op
  udzielać odpowiedzi
  odpisywać (np. na list)

odpowiedni /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲi/ (adj)
geschikt
  spełniający wymagane warunki

odpowiednio /ˌɔtpɔˈvʲjɛdʲɲɔ/ (adv)
respectievelijk
  (książkowy) w tej samej kolejności

odpowiedzialność /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑/ (n)
verantwoordelijkheid, aansprakelijkheid
  obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś

odpowiedzialny /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
aansprakelijk, verantwoordelijk
  będący przyczyną
  kierujący czymś
  mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje
  poważnie traktujący swoje obowiązki
  przeznaczony do pewnej czynności

odpowiedź /ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
antwoord
  reakcja na pytanie

odprawa /ɔtˈprava/ (n)
check-in
  załatwienie formalności związanych z wyjazdem osób, wysłaniem towarów lub odlotem samolotu lub odejściem jednostki pływającej

odpukać w niemalowane drewno /ɔtˈpukaʥ̑ ˌvʲ‿ɲɛ̃malɔˈvãnɛ ˈdrɛvnɔ/ (idiom)
hout vasthouden
  pukać w niemalowane drewno, aby nie zapeszyć, by słowami (przypuszczeniami) nie zniszczyć dobrej passy

odpychający (adj)
afstotelijk
  taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie

odpływ /ˈɔtpwɨf/ (n)
eb, laagtij
  (hydrologia, hydrologiczny) niski stan wody w akwenie morskim wynikający ze zjawiska pływów

odra /ˈɔdra/ (n)
mazelen
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;

odrzucać /ɔḍˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
afslaan
  wykonywać czynność świadczącą o nieakceptowaniu czegoś

odręczny /ɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
handgeschreven
  napisany własnoręcznie

odsprzedaż (n)
wederverkoop
  sprzedaż czegoś uprzednio kupionego lub nabytego, zwykle w celu osiągnięcia zysku

odszkodowanie /ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
schadevergoeding, compensatie, vergoeding, schadeloosstelling, indemnisatie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;

odtrutka /ɔtˈːrutka/ (n)
tegengif
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny;

odtwarzacz (n)
player
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie odtwarzające dźwięk lub obraz i dźwięk

odtąd /ˈɔtːɔ̃nt/ (pronoun)
sindsdien
  od tej chwili, od teraz

odwaga /ɔdˈvaɡa/ (n)
moed
  zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa

odważnie /ɔdˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
dapper
  w sposób odważny, z odwagą, śmiałością

odważny /ɔdˈvaʒnɨ/ (adj)
moedig, dapper
  taki, który ma odwagę

odwet (n)
vergelding
  odwzajemnienie za zło

odwiedzać /ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑/ (v)
bezoeken
  składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś

odwracalny (adj)
omkeerbaar
  taki, który daje się odwrócić, zdolny do powrotu do stanu pierwotnego

odwrotność /ɔdˈvrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
omgekeerde
  (matematyka, matematyczny) liczba, która pomnożona przez daną niezerową liczbę daje jeden;

odwłok /ˈɔdvwɔk/ (n)
abdomen
  (zoologia, zoologiczny) tylny odcinek ciała stawonogów

odzież /ˈɔʥ̑ɛʃ/ (n)
kleding
  ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca

odżywianie /ˌɔḍʒɨˈvʲjä̃ɲɛ/ (n)
eten
  (rzeczownik odczasownikowy) od odżywiać

odżywka do włosów (n)
hairconditioner
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) produkt kosmetyczny nakładany na włosy najczęściej po ich umyciu w celach pielęgnacyjnych

ofensywny (adj)
offensief
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) wyrażający ofensywę

oferta /ɔˈfɛrta/ (n)
voorstel
  (potocznie, potoczny) to, co się komuś oferuje

offline (adj)
offline
  (informatyka, informatyczny) niezwiązany z siecią internetową, odbywający się poza siecią internetową

offline (adv)
offline
  (informatyka, informatyczny) poza Internetem

offset /ˈɔfsɛt/ (n)
offsetdruk
  (drukarstwo, drukarski) technika druku płaskiego;

ofiara /ɔˈfʲjara/ (n)
slachtoffer
  osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
  osoba, która ucierpiała wskutek wypadku

oficer /ɔˈfʲiʦ̑ɛr/ (n)
officier
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;

oficjalnie /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalʲɲɛ/ (adv)
officieel
  w sposób oficjalny

oficjalny /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
officieel
  zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący

oficjum (n)
dienst
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obowiązkowa modlitwa liturgiczna odmawiana przez duchownych i osoby konsekrowane

ogar /ˈɔɡar/ (n)
bloedhond
  gończy pies myśliwski

ogier /ˈɔɟɛr/ (n)
hengst
  (zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;

ogień /ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
vuur
  płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;

ognie świętego Elma /ˈɔɟɲɛ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ ˈɛlma/ (n)
sint-elmsvuur
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) zjawisko tworzenia się światła w otoczeniu ostro zakończonych przedmiotów pod wpływem silnego pola elektrycznego;

ognisko /ɔɟˈɲiskɔ/ (n)
brandpunt, focus
  (optyka, optyczny) punkt na zewnątrz soczewki lub zwierciadła, w którym skupiają się przechodzące przez nią promienie;
kampvuur, vreugdevuur
  ułożony, płonący stos drewna

ogniskowa /ˌɔɟɲiˈskɔva/ (n)
brandpuntsafstand
  (fizyka, fizyczny) (fotografia) odległość ogniska układu optycznego od soczewki lub zwierciadła;

ogniwo /ɔɟˈɲivɔ/ (n)
batterij
  (technologia, technika, techniczny) źródło prądu elektrycznego działającego na zasadzie reakcji chemicznej, cieplnej lub promieniowania elektromagnetycznego
link
  kółko w łańcuchu

ogon /ˈɔɡɔ̃n/ (n)
staart
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
  końcowa część jakiegoś przedmiotu

ogonek /ɔˈɡɔ̃nɛk/ (n)
ogonek
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak diakrytyczny w postaci ogonka (1.2) umieszczany pod literą

ogr /ɔkr̥/ (n)
oger
  legendarne stworzenie;

ograniczony /ˌɔɡrãɲiˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
begrensd
  taki, który ma jasno określone granice, mieszczący się w określonym zakresie (najczęściej niewielkim)

ogrodnictwo /ˌɔɡrɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
tuinbouw
  dział rolnictwa zajmujący się takimi uprawami
  (rolnictwo, rolniczy) uprawa drzew owocowych, roślin ozdobnych i warzyw
  (potocznie, potoczny) dział uczelni rolniczej zajmujący się takimi uprawami

ogrodniczka /ˌɔɡrɔdʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
hovenierster
  kobieta, dziewczyna pracująca w ogrodzie

ogrodniczki (n)
tuinbroek
  (potocznie, potoczny) (krawiectwo) rodzaj spodni z charakterystycznym karczkiem z przodu i szalkami;

ogrodnik /ɔˈɡrɔdʲɲik/ (n)
hovenier
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) osoba zajmująca się ogrodem

ogromny /ɔˈɡrɔ̃mnɨ/ (adj)
immens
  mający bardzo duży rozmiar

ogrzewanie /ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ/ (n)
verwarming
  czynność dostarczania ciepła
  urządzenie lub instalacja, która zapewnia ciepło

ogrzewać /ɔˈɡʒɛvaʨ̑/ (v)
opwarmen
  zwiększać temperaturę czegoś, dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym

ogród /ˈɔɡrut/ (n)
tuin, gaard
  miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;

ogród botaniczny /ˈɔɡrud ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (n)
botanische tuin
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) ogród, w którym jest hodowane dla celów naukowych rośliny różnych stref klimatycznych i środowisk, zwykle dostępny dla zwiedzających;

ogród zoologiczny /ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
dierentuin
  teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata;

ogólny /ɔˈɡulnɨ/ (adj)
algemeen
  nieuwzględniający szczegółów
  zbierający w całość
  powszechny, często występujący

ogórecznik lekarski /ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci/ (n)
bernagie
  (botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej;

ogórek /ɔˈɡurɛk/ (n)
komkommer, augurk
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;
komkommer
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Cucumis sativus L., owoc ogórka siewnego

ohar /ˈɔxar/ (n)
bergeend
  (ornitologia, ornitologiczny) Tadorna tadorna, wędrowny, eurazjatycki ptak wodny;

ojciec /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
vader, papa
  mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);
vader
  założyciel, pierwszy przedstawiciel;

ojcostwo /ɔjˈʦ̑ɔstfɔ/ (n)
vaderschap
  bycie ojcem

ojcowski /ɔjˈʦ̑ɔfsʲci/ (adj)
vaderlijk
  dotyczący ojca
  właściwy ojcu

ojczym /ˈɔjʧ̑ɨ̃m/ (n)
stiefvader
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

ojczyzna /ɔjˈʧ̑ɨzna/ (n)
vaderland
  kraj, w którym ktoś się urodził;

okap /ˈɔkap/ (n)
spalk
  (architektura, architektoniczny) dolna krawędź dachu, która wystaje poza obrys budynku;

okapi /ɔˈkapʲi/ (n)
okapi
  (zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach;

okaryna /ˌɔkaˈrɨ̃na/ (n)
ocarina
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie;

okazja czyni złodzieja /ɔˈkazʲja ˈʧ̑ɨ̃ɲi zwɔˈʥ̑ɛ̇ja/ (proverb)
gelegenheid maakt de dief
  możliwość szybkiego, nieoczekiwanego wzbogacenia się jest pokusą do kradzieży

okienko /ɔˈcɛ̃nkɔ/ (n)
loket
  miejsce, stoisko w urzędach lub biurach, przy którym są obsługiwani klienci

okiennica /ˌɔcɛ̇̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
luik
  rozchylane na boki zamknięcie okna w postaci skrzydła, służące do zabezpieczania lub zacieniania okna od zewnątrz;

okno /ˈɔkna/ /ˈɔknɔ/ (n)
venster, raam
  (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
  (przenośnie, przenośnia) (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra
raam, venster
  oszklony otwór w ścianie

oko /ˈɔkɔ/ (n)
oog, kijker
  (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;
oog
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) krążek tłuszczu na powierzchni płynu
  (meteorologia, meteorologiczny) centrum cyklonu tropikalnego
  w grze go, niezajęty punkt lub punkty otoczone przez kamienie tego samego koloru;

oko cyklonu /ˈɔkɔ ʦ̑ɨkˈlɔ̃nu/ (n)
oog van de storm
  centrum burzliwych, niebezpiecznych wydarzeń
  obszar ciszy w centrum cyklonu;

oko za oko, ząb za ząb /ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/ (proverb)
oog om oog, tand om tand
  zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;

oko złożone (n)
facetoog
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) rodzaj oka występujący u owadów, wijów i niektórych skorupiaków, składające się z tysięcy drobnych omatidiów;

okoliczność /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
omstandigheid
  coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia

okostna /ɔˈkɔstna/ (n)
beenvlies
  (anatomia, anatomiczny) błona otaczająca i ochraniająca kości;

około /ɔˈkɔwɔ/ (particle)
ongeveer, circa
  … wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu

około /ɔˈkɔwɔ/ (preposition)
ongeveer, circa
  … wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu

okołorostek /ˌɔkɔwɔˈrɔstɛk/ (n)
circumfix
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy otaczający leksem, np. morfem otaczający rdzeń;

okoń /ˈɔkɔ̃ɲ/ (n)
baars
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis Linnaeus, słodkowodna ryba drapieżna;

okrakiem /ɔˈkracɛ̃m/ (adv)
schrijlings
  obejmując coś rozstawionymi nogami

okres /ˈɔkrɛs/ (n)
menstruatie
  (potocznie, potoczny) (fizjologia, fizjologiczny) u kobiety: część cyklu menstruacyjnego, która wiąże się z krwawieniem
periode
  przedział czasu, czas trwania czegoś
  (fizyka, fizyczny) czas, po którym jakieś zjawisko się powtarza; czas trwania jakiegoś zjawiska, po którym się ono powtórzy;

określać /ɔˈkrɛɕlaʨ̑/ (v)
vaststellen
  definiować, ustalać cechy czegoś

określony /ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (adj)
bepaald
  zdefiniowany, pewien, sprecyzowany

okropny /ɔˈkrɔpnɨ/ (adj)
verschrikkelijk
  wywołujący strach, odrzucający

okruch /ˈɔkrux/ (n)
kruimel
  (przenośnie, przenośnia) (o zjawiskach, stanach, uczuciach, informacji) bardzo mała ilość czegoś, pozostałość po czymś
  mały, odkruszony kawałek czegoś

okrucieństwo /ˌɔkruˈʨ̑ɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
gruweldaad
  skłonność do zadawania cierpień ludziom i zwierzętom;

okrutny /ɔˈkrutnɨ/ (adj)
wreed
  nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem

okrzemka /ɔˈkʃɛ̃mka/ (n)
diatomee
  jednokomórkowy glon z typu chryzofitów;

okrągły /ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
rond
  mający kształt okręgu, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich

okrążenie (n)
ronde
  droga, trasa, którą ktoś przebył dookoła czegoś

okręg /ˈɔkrɛ̃ŋk/ (n)
gebied
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach, zwykle odpowiadająca polskiemu powiatowi; obszar geograficzny o takiej wielkości

okręt podwodny (n)
onderzeeër, duikboot, onderzeeboot
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;

okręt wojenny (n)
oorlogsschip
  (marynarka) uzbrojony statek wchodzący w skład sił zbrojnych państwa;

okrężnica (n)
karteldarm
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższa część jelita grubego

okrężny (adj)
omslachtig
  dążący do celu nie wprost

oksymoron /ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n/ (n)
oxymoron
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych;

oksytocyna /ˌɔksɨtɔˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
oxytocine
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu;

oktan /ˈɔktãn/ (n)
octaan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników benzyny;

oktawa /ɔkˈtava/ (n)
octaaf
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ósmy stopień skali (gamy) muzycznej
  przedział czasu równy ośmiu dniom; również ostatni dzień tego okresu

oktobas (n)
octobas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy przypominający ogromny kontrabas i grający od niego o oktawę niżej;

okular /ɔˈkular/ (n)
oculair
  (optyka, optyczny) rodzaj soczewki optycznej – w układzie optycznym ta, która znajduje się przy oku patrzącego;

okulary /ˌɔkuˈlarɨ/ (n)
bril
  przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;

okulary przeciwsłoneczne /ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ/ (n)
zonnebril
  (optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;

okulista /ˌɔkuˈlʲista/ (n)
oogarts
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób oczu

okulistyczny (adj)
oogheelkundig
  (medycyna, medyczny) związany z okulistyką, dotyczący okulistyki

okultyzm (n)
occultisme
  doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk;

okup /ˈɔkup/ (n)
losgeld
  pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników

okupacja /ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja/ (n)
bezetting
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium

okupować /ˌɔkuˈpɔvaʨ̑/ (v)
bezetten
  zbrojnie zajmować terytorium innego państwa

okład (n)
kompres
  (medycyna, medyczny) opatrunek

okładka /ɔˈkwatka/ (n)
kaft
  wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu

olbrzym /ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
reus
  człowiek o wyjątkowo dużym wzroście i sile

olcha /ˈɔlxa/ (n)
els
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Alnus Mill., drzewo z rodziny brzozowatych, rosnące na terenach podmokłych;

olej /ˈɔlɛj/ (n)
olie
  (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo
  (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar

olej palmowy (n)
palmolie
  (spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego;

olej rycynowy (n)
castorolie, ricinusolie, wonderolie
  olej pozyskiwany z nasion rącznika pospolitego, mający zastosowanie w medycynie i kosmetyce;

olej ryżowy (n)
rijstolie
  (spożywczy) olej spożywczy uzyskiwany z plew ryżu;

olej słonecznikowy /ˈɔlɛj ˌswɔ̃nɛʧ̑ʲɲiˈkɔvɨ/ (n)
zonnebloemolie
  olej wytwarzany z nasion słonecznika;

olejek eteryczny /ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (n)
etherische olie
  mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie;

olenek /ɔˈlɛ̃nɛk/ (n)
Olenekien
  (geologia, geologiczny) drugi, młodszy wiek wczesnego triasu, trwający 249,7 – 245,9 milionów lat temu;

oligarcha (n)
oligarch
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek oligarchii

oligarchia /ˌɔlʲiˈɡarxʲja/ (n)
oligarchie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli;

oligarchiczny (adj)
oligarchisch
  związany z oligarchią, oligarchami; dotyczący oligarchii, oligarchów; rządzony przez oligarchię, oligarchów

oligomer /ˌɔlʲiˈɡɔ̃mɛr/ (n)
oligomeer
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny utworzony z niewielkiej liczby powtarzających się merów;

oligopol /ˌɔlʲiˈɡɔpɔl/ (n)
oligopolie
  (ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw;

olimpiada /ˌɔlʲĩmˈpʲjada/ (n)
olympiade
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: odstęp czasu między dwoma następującymi po sobie igrzyskami, trwający zazwyczaj cztery lata;
  (sport, sportowy) igrzyska olimpijskie
  zawody, rozgrywki, konkursy o wysokiej randze lub dużym znaczeniu

oliwka /ɔˈlʲifka/ (n)
olijfboom, olijf
  (botanika, botaniczny) Olea, rodzaj drzew z rodziny oliwkowatych, wykorzystywane również jako rośliny uprawne;
olijf
  (spożywczy) owoc oliwki (1.1)

olstro /ˈɔlstrɔ/ (n)
holster
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) sztywny skórzany futerał na pistolet kawalerzysty;

olszyna /ɔlˈʃɨ̃na/ (n)
elzenbos
  las olchowy (olszowy) porastający żyzne, bagienne siedliska, o wysokim poziomie wody stojącej;

om /ɔ̃m/ (n)
ohm
  (jednostka miary) (elektryczność) jednostka oporu elektrycznego;

ombudsman (n)
ombudsman
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) niezależny urzędnik powoływany przez parlament, do którego obywatele mogą odwoływać się w sprawach naruszania praw i wolności po wyczerpaniu innych możliwości prawnych;

omdlenie /ɔ̃ˈmdlɛ̃ɲɛ/ (n)
syncope
  (medycyna, medyczny) chwilowa utrata przytomności spowodowana zmniejszeniem dopływu krwi do mózgu na skutek wyczerpania, wykrwawienia, bólu, niedoboru tlenu itp.;

omega /ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
omega
  (językoznawstwo, językoznawczy) dwudziesta czwarta litera alfabetu greckiego, ω;

omijać /ɔ̃ˈmʲijäʨ̑/ (v)
schuwen
  okrążyć coś, żeby do tego nie podejść, nie zbliżać się; przejść obok czegoś nie zatrzymując się

omikron /ɔ̃ˈmʲikrɔ̃n/ (n)
omikron
  nazwa piętnastej litery alfabetu greckiego, ο;

omlet /ˈɔ̃mlɛt/ (n)
omelet
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;

omnibus /ɔ̃mʲˈɲibus/ (n)
bus
  (motoryzacja) dawny wieloosobowy pojazd;

omocznia /ɔ̃ˈmɔʧ̑ʲɲa/ (n)
allantoïs
  (biologia, biologiczny) jedna z błon płodowych;

on /ɔ̃n/ (personalPronoun)
hij
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

ona /ˈɔ̃na/ (personalPronoun)
zij, ze
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

onager /ɔ̃ˈnaɡɛr/ (n)
onager
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj starożytnej i średniowiecznej katapulty;
  (zoologia, zoologiczny) Equus onager, zagrożony wyginięciem dziki azjatycki ssak kopytny;

onanizm /ɔ̃ˈnãɲism̥/ (n)
onanie
  (seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;

one /ˈɔ̃nɛ/ (personalPronoun)
zij
  3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego

oni /ˈɔ̃ɲi/ (personalPronoun)
zij
  trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

onkolog /ɔ̃ŋˈkɔlɔk/ (n)
oncoloog
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób nowotworowych

onkologia /ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja/ (n)
oncologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami

onkologiczny /ˌɔ̃ŋkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
oncologisch
  (medycyna, medyczny) związany z onkologią, dotyczący onkologii

onomastyka /ˌɔ̃nɔ̃ˈmastɨka/ (n)
naamkunde
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się badaniem nazw własnych (osobowych i geograficznych);

onomatopeja /ˌɔ̃nɔ̃matɔˈpɛja/ (n)
onomatopee
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wyraz dźwiękonaśladowczy;

ontologia /ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
ontologie
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;
  (informatyka, informatyczny) formalna reprezentacja pewnej dziedziny wiedzy, na którą składa się zapis zbioru konceptów i relacji między nimi;

ontologiczny /ˌɔ̃ntɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
met betrekking tot het zijnde
  (przymiotnik) od ontologia

onyks (n)
onyx
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, odmiana chalcedonu o równoległym ułożeniu warstewek, na przemian białej i czarnej lub ciemnobrunatnej;

oologia /ˌɔːˈlɔɟja/ (n)
oölogie
  (ornitologia, ornitologiczny) dział ornitologii zajmujący się jajami, w szczególności ptasimi – ich budową, ubarwieniem, wielkością, kształtem i zmiennością

opacki (adj)
abbatiaal
  związany z opatem lub opactwem

opactwo /ɔˈpaʦ̑tfɔ/ (n)
abdij
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;

opad /ˈɔpat/ (n)
neerslag
  (meteorologia, meteorologiczny) spadająca na ziemię woda w postaci ciekłej lub stałej;

opakowanie /ˌɔpakɔˈvãɲɛ/ (n)
verpakking
  (rzeczownik odczasownikowy) od opakować

opal /ˈɔpal/ (n)
opaal
  (mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;

opalenizna /ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/ (n)
bruine kleur
  ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;

opanowanie /ˌɔpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
beheersing
  spokój, panowanie nad swoimi emocjami

opanowany (adj)
kalm, beheerst
  taki, który panuje nad swoim zachowaniem

oparcie /ɔˈparʲʨ̑ɛ/ (n)
rugleuning
  część mebla służąca do podtrzymywania pleców

opat /ˈɔpat/ (n)
abt
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa

opatka (n)
abdis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożona monasteru mniszek

opatrzność /ɔˈpaṭʃnɔɕʨ̑/ (n)
voorzienigheid
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) opieka Boga

opcja /ˈɔpʦ̑ʲja/ (n)
optie
  jedna z możliwości do wyboru
  (finanse, finansowy) instrument pochodny w formie prawa do kupna lub sprzedaży określonej ilości danej waluty w ustalonym czasie i cenie;

opera /ˈɔpɛra/ (n)
opera
  budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);
  utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;

operacja /ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
operatie
  (medycyna, medyczny) zabieg chirurgiczny;
  działania skierowane na wykonanie określonego zadania

operator /ˌɔpɛˈratɔr/ (n)
bediener
  człowiek obsługujący maszynę lub urządzenie
  (matematyka, matematyczny) funkcja; najczęściej określenie funkcji przekształcającej funkcję w funkcję

opieka /ɔˈpʲjɛka/ (n)
curatele
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nadzór prawny nad osobą małoletnią

opieka zdrowotna /ɔˈpʲjɛka zdrɔˈvɔtna/ (n)
gezondheidszorg
  ogół środków, których celem ma być zapobieganie chorobom i leczenie ich;

opiekować się /ˌɔpʲjɛˈkɔvaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
behartigen
  sprawować opiekę nad kimś lub czymś; chronić coś / kogoś

opiekun klienta (n)
accountmanager
  osoba odpowiedzialna za bezpośredni kontakt z klientem – w agencji reklamowej, banku itp.;

opierać /ɔˈpʲjɛraʨ̑/ (v)
weerstaan
  przeciwstawiać się, stawiać opór

opinia /ɔˈpʲĩɲja/ (n)
visie
  sąd, zdanie na jakiś temat

opinia publiczna /ɔˈpʲĩɲja puˈblʲiʧ̑na/ (n)
publieke opinie
  reakcja zbiorowości ludzkich na działania polityczne i społeczne; wyrażany publicznie stan świadomości owych zbiorowości;

opis /ˈɔpʲis/ (n)
beschrijving
  określenie podstawowych cech czegoś

opisowy (adj)
beschrijvend
  mający charakter opisu

opium /ˈɔpʲjũm/ (n)
opium
  wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek;

opiłek /ɔˈpʲiwɛk/ (n)
splinter
  mały kawałek metalu powstający podczas piłowania za pomocą pilnika lub piły

opodatkowanie (n)
belastingheffing
  (ekonomia, ekonomiczny) nałożenie podatku lub podatków

opona /ɔˈpɔ̃na/ (n)
band
  (motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;

oponiak (n)
meningeoom
  (medycyna, medyczny) niezłośliwy nowotwór opon mózgowo-rdzeniowych;

oportunista /ˌɔpɔrtũˈɲista/ (n)
opportunist
  (książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści

oportunistyczny (adj)
opportunistisch
  (medycyna, medyczny) związany z zakażeniem u osobników z obniżoną odpornością
  związany z oportunizmem, charakteryzujący się oportunizmem

opowiadanie /ˌɔpɔvʲjaˈdãɲɛ/ (n)
vertelling
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór epicki
  coś, co zostało opowiedziane

opowiadać /ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
vertellen, verhalen
  mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować

opowieść /ɔˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
verhaaltje
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór narracyjny o bogatej fabule i gawędziarskiej narracji, zwykle dłuższy od opowiadania i noweli, krótszy od powieści
  opowiadana historia

opozycja /ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
oppositie
  przeciwstawienie, przeciwdziałanie

oprogramowanie /ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
software, programmatuur
  (informatyka, informatyczny) ogół programów komputerowych

opryszczka (n)
koortslip, herpes
  (medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;

oprócz /ˈɔpruʧ̑/ (preposition)
behalve
  oznaczający, że coś nie znajduje się w jakimś zbiorze, poza, z wyłączeniem, nie licząc

optyk /ˈɔptɨk/ (n)
opticien
  rzemieślnik wykonujący soczewki i okulary
  sprzedawca okularów
  naukowiec fizyk, specjalista w dziedzinie optyki

optyka (n)
optica
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle

optymista /ˌɔptɨ̃ˈmʲista/ (n)
optimist
  człowiek przeniknięty skłonnością do dostrzegania dobrych stron życia

optymistyczny /ˌɔptɨ̃mʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
optimistisch
  pełen optymizmu, właściwy optymiście; dostrzegający pozytywne strony czegoś, wierzący w powodzenie

opuncja /ɔˈpũnʦ̑ʲja/ (n)
cactusvijg
  (botanika, botaniczny) Opuntia, roślina z rodziny kaktusowatych o okazałych kwiatach i zielonych soczystych pędach i często jadalnych owocach;

opuszczony (adj)
in de steek gelaten
  taki, którego opuszczono
  zniszczony wskutek zaniedbania

opuszka (n)
vingertop
  (anatomia, anatomiczny) końcowa, zaokrąglona część palca

opór /ˈɔpur/ (n)
weerstand
  (fizyka, fizyczny) siła bierna pojawiająca się w trakcie wprawiania ciała w ruch lub spowodowana ruchem tego ciała, skierowana w stronę przeciwną od kierunku ruchu
  akt przeciwstawiania się cudzej przemocy, woli, rozkazom itp.
  w lm przeszkody, utrudnienia

opóźnienie /ˌɔpuʑˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
vertraging
  odsunięcie zdarzenia w czasie

opóźniony (adj)
vertraagd
  będący nie na czas

opętanie (n)
bezetenheid
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stan bycia owładniętym przez demona;

opętany /ˌɔpɛ̃nˈtãnɨ/ (n)
bezeten
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, której ciałem zawładnął zły duch

opłakiwać /ˌɔpwaˈcivaʨ̑/ (v)
beklagen
  płakać, doznawać bólu, wyrażać go po utracie kogoś lub czegoś

opłata /ɔˈpwata/ (n)
bijdrage
  kwota płacona za usługę, świadczenie

opłucna (n)
borstvlies
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza okrywająca płuca i wyściełająca wnętrze klatki piersiowej;

oracja (n)
redevoering
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kwieciste przemówienie;
  typ modlitwy wieńczącej część liturgii lub nabożeństwa;

orangutan /ˌɔrãŋˈɡutãn/ (n)
orang-oetan
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;

oranżada /ˌɔrãw̃ˈʒada/ (n)
appelsienlimonade
  napój o smaku pomarańczowym, również jego surogat

oraz /ˈɔras/ (conjunction)
alsmede
  …łączący słowa i zdania równorzędne, wskazując je jako występujące równocześnie

orać /ˈɔraʨ̑/ (v)
ploegen
  (rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem

orbita /ɔrˈbʲita/ (n)
baan
  (astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;

orbital /ɔrˈbʲital/ (n)
orbitaal
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) obszar pokazujący na najbardziej prawdopodobne położenie elektronu w atomie bądź cząsteczce
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) rozwiązanie równania Schrödingera opisujące zachowanie elektronu w atomie bądź cząsteczce

orbitalny (adj)
orbitaal
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący orbity, powiązany z orbitą, znajdujący się na orbicie

orchidea /ˌɔrxʲiˈdɛa/ (n)
orchidee
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk;

ordalia /ɔrˈdalʲja/ (n)
beproeving
  (historia, historyczny, historycznie) Sąd Boży;

ordynator /ˌɔrdɨ̃ˈnatɔr/ (n)
directeur-geneesheer, geneesheer-directeur
  (medycyna, medyczny) lekarz, który kieruje oddziałem szpitala
  (medycyna, medyczny) lekarka, która kieruje oddziałem szpitala

organ /ˈɔrɡãn/ (n)
orgaan
  część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja powoływana w celu sprawowania władzy lub nadzoru czegoś;

organiczny /ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
organisch
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący

organista /ˌɔrɡãˈɲista/ (n)
organist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na organach;

organizacja /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
organisatie
  grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów
  sposób przygotowywania czegoś, planowania

organizacja pozarządowa /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔva/ (n)
niet-gouvernementele organisatie
  stowarzyszenie zrzeszające osoby fizyczne lub osoby prawne, które jest niezależne od władz państwowych i nie działa dla zysku;

organizm /ɔrˈɡãɲism̥/ (n)
organisme
  (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;
  (medycyna, medyczny) cielesny ustrój człowieka
  (przenośnie, przenośnia) pewna całość złożona ze współpracujących ze sobą elementów

organizować /ˌɔrɡãɲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
organiseren
  porządkować, zbierać, zakładać coś; układać coś w pewną całość podległą określonym normom

organy (n)
orgel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

orgazm /ˈɔrɡasm̥/ (n)
orgasme, klaarkomen
  (seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

orgia /ˈɔrʲɟja/ (n)
orgie
  (potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia

orientacja (n)
oriënteringsvermogen
  określone poglądy polityczne lub preferencje seksualne
  rozeznanie w sytuacji, jakimś zagadnieniu oraz umiejętność ich oceny
  umiejętność rozpoznawania określonych miejsc i kierunków w terenie
  ustawienie, pozycja względem jakiegoś punktu odniesienia

orientacja seksualna (n)
seksuele geaardheid
  (psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci

orientalistyka /ˌɔrʲjɛ̃ntaˈlʲistɨka/ (n)
oriëntalistiek
  (edukacja, edukacyjny) nauka o kulturach Orientu;

orientować (v)
oriënteren, richten
  nadawać określone położenie, kierunek
informeren, wegwijs maken
  pomagać w rozeznaniu w czymś
bekend zijn
  mieć rozeznanie w czymś
zich richten
  podporządkowywać swoje działania pewnym celom
zich oriënteren
  wybierać daną orientację

origami /ˌɔrʲiˈɡãmʲi/ (n)
origami
  (sztuka) technika artystycznego składania papieru, pochodząca z Chin, rozwinięta w Japonii;

orija (n)
Oriya
  (językoznawstwo, językoznawczy) język indoaryjski używany w indyjskim stanie Orisa;

ork /ɔrk/ (n)
ork
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą;

orka /ˈɔrka/ (n)
ploegen
  (rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwy gleby;
orka, zwaardwalvis
  (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca L., drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;

orkiestra /ɔrʲˈcɛstra/ (n)
orkest
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne

orlica (n)
adelaarsvaren
  (botanika, botaniczny) paproć z rodzaju Pteridium;

orlik /ˈɔrlʲik/ (n)
akelei
  (botanika, botaniczny) Aquilegia, roślina zielna o dużych, różnobarwnych kwiatach;

orlik krzykliwy (n)
schreeuwarend
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila pomarina, ptak drapieżny z podrodziny orłów należący do polskiej ornitofauny;

ormiański /ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/ (n)
Armeens
  język urzędowy Armenii;

ornat (n)
kazuifel
  (kościelny) wierzchnia szata liturgiczna prezbiterów;

ornitolog /ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/ (n)
ornitholoog
  (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii
  (biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ornitologii

ornitologia /ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/ (n)
ornithologie, vogelkunde
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;

ornitologiczny /ˌɔrʲɲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ornithologisch
  (biologia, biologiczny) związany z ornitologią, dotyczący ornitologii

orogeneza /ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
gebergtevorming
  (geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych;

ortodonta (n)
orthodontist
  (stomatologia, stomatologiczny) stomatolog, specjalista w zakresie ortodoncji (leczenia wad zgryzu)

ortografia /ˌɔrtɔˈɡrafʲja/ (n)
spelling, orthografie
  zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka

ortopeda /ˌɔrtɔˈpɛda/ (n)
orthopedist
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w dziedzinie ortopedii

ortopedyczny /ˌɔrtɔpɛˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
orthopedisch
  związany z ortopedią lub ortopedami

orwellowski (adj)
Orwelliaans
  dotyczący życia i twórczości George'a Orwella, charakterystyczny, typowy dla Orwella lub jego twórczości, taki jak u Orwella

oryks (n)
oryx
  (zoologia, zoologiczny) afrykańska antylopa o krępej budowie i długich rogach;

orzech /ˈɔʒɛx/ (n)
noot
  suchy owoc o zdrewniałej łupinie;

orzech laskowy (n)
hazelnoot
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) jadalny owoc leszczyny

orzech włoski (n)
walnoot
  (spożywczy) jadalne nasiono z drzewa orzecha włoskiego (1.2)
  (botanika, botaniczny) drzewo z gatunku orzech włoski (1.1)

orzeczenie /ˌɔʒɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
gezegde
  (językoznawstwo, językoznawczy) część zdania informująca o czynności lub stanie podmiotu

orzecznikowy (adj)
predicatief
  (gramatyka) związany z orzecznikiem, dotyczący orzecznika

orzeszek piniowy (n)
pijnboompit
  (spożywczy) jadalne drobne nasiono niektórych gatunków sosny, w szczególności sosny pinii;

orzeł /ˈɔʒɛw/ (n)
arend, adelaar
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;
adelaar, arend
  (przenośnie, przenośnia) zdolna, bystra osoba

orzeł cesarski (n)
keizerarend
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila heliaca Savigny, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący stepy strefy umiarkowanej od południowo-wschodniej Europy po Bajkał oraz od Bliskiego Wschodu po Azję Środkową;

orzeł przedni (n)
steenarend
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila chrysaetos Linnaeus, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych;

orzeł stepowy (n)
steppearend
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila nipalensis Hodgson, duży wędrowny ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych, zamieszkujący stepy południowo-wschodniej Europy i Azji;

osa /ˈɔsa/ (n)
wesp
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

osada /ɔˈsada/ (n)
nederzetting
  niewielkie, odosobnione skupisko zabudowań mieszkalnych

oset /ˈɔsɛt/ (n)
distel
  (botanika, botaniczny) Carduus, rodzaj roślin z rodziny astrowatych;

osetyjski /ˌɔsɛˈtɨjsʲci/ (adj)
Ossetisch
  (przymiotnik) od Osetia, Osetyjczyk

osełka (n)
slijpsteen
  narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi

osiadły (adj)
sedentair
  (biologia, biologiczny) mający stałe miejsce życia, nieprzemieszczający się gdzie indziej

osiedle /ɔˈɕɛdlɛ/ (n)
nieuwbouwwijk
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

osierdzie /ɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
pericard
  (anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce;

osika /ɔˈɕika/ (n)
ratelpopulier, esp
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

osioł /ˈɔɕɔw/ (n)
ezel
  (zoologia, zoologiczny) Equus asinus Linnaeus, zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
  (potocznie, potoczny) głupi człowiek
  (potocznie, potoczny) uparty człowiek

osiągać /ɔˈɕɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
bereiken
  docierać do określonego miejsca
  uzyskiwać pewną minimalną lub maksymalną wartość jakiejś cechy

osiągnięcie /ˌɔɕɔ̃ŋʲɟˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
prestatie
  coś, co zostało osiągnięte

oskarżać /ɔˈskarʒaʨ̑/ (v)
aanklagen
  obwiniać kogoś o coś
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wnosić oskarżenie (do sądu)

oskarżenie /ˌɔskarˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
beschuldiging
  zarzut dokonania czynu nagannego lub niezgodnego z prawem

osm /ɔsm̥/ (n)
osmium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;

osnowa /ɔsˈnɔva/ (n)
schering
  (włókiennictwo) sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici wątku; także same nici tworzące ten układ;

osoba /ɔˈsɔba/ (n)
persoon
  pojedynczy człowiek, ktoś
  (gramatyka) pojęcie używane do określenia formy czasownika, w zależności od wykonawcy czynności
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) podmiot czynności prawnych
  bohater dramatu

osoba prawna /ɔˈsɔba ˈpravna/ (n)
rechtspersoon
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) jednostka organizacyjna powołana do określonych celów, którą przepis prawny uznaje za samodzielny podmiot prawa cywilnego;

osobistość /ˌɔsɔˈbʲistɔɕʨ̑/ (n)
persoonlijkheid
  osoba wybitna, ważna i wpływowa

osobiście /ˌɔsɔˈbʲiɕʨ̑ɛ/ (adv)
in het vlees
  we własnej osobie, samemu, bez pośrednictwa

osobliwość (n)
singulariteit
  osoba lub rzecz niezwykła, oryginalna

osobliwy (adj)
apart
  nietypowy, oryginalny, dziwaczny, inny niż reszta

osobnik /ɔˈsɔbʲɲik/ (n)
individu
  (biologia, biologiczny) jednostkowy okaz gatunku;

osobowość /ˌɔsɔˈbɔvɔɕʨ̑/ (n)
persoonlijkheid
  (psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi;

osocze (n)
plasma
  (biologia, biologiczny) zasadniczy płynny składnik krwi, w którym zawieszone są krwinki

ospa wietrzna (n)
waterpokken, windpokken
  (medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;

ostaniec /ɔˈstãɲɛʦ̑/ (n)
uitloper
  (geologia, geologiczny) odosobnione wzniesienie będące pozostałością dawnej powierzchni zniszczonej w wyniku wietrzenia, erozji i denudacji;

ostatni /ɔˈstatʲɲi/ (adj)
laatst
  znajdujący się na końcu listy, kolejności

ostentacja /ˌɔstɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
aanstellerij
  (książkowy) demonstracyjny, manifestacyjny sposób zachowania się, mający na celu zwrócenie czyjejś uwagi, na pokaz

ostentacyjny /ˌɔstɛ̃ntaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
protserig
  (książkowy) robiony na pokaz, w sposób mający zwrócić czyjąś uwagę

osteopatia (n)
osteopathie
  metoda medycyny alternatywnej zajmująca się leczeniem zespołów bólowych układu mięśniowo-szkieletowego

osteoporoza /ˌɔstɛɔpɔˈrɔza/ (n)
botontkalking
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania;

ostracyzm /ɔˈstraʦ̑ɨsm̥/ (n)
ostracisme
  wykluczenie, bojkot kogoś z danej grupy lub z danego środowiska

ostroga (n)
spoor
  (jeździectwo, jeździecki) ostro zakończony metalowy kabłąk przypinany do butów, wspomagający działanie łydki;

ostrokrzew /ɔˈstrɔkʃɛf/ (n)
hulst
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach;

ostrosłup /ɔˈstrɔswup/ (n)
piramide
  (geometria) bryła o wielokącie w podstawie i trójkątnych ścianach zbiegających się w jednym punkcie;

ostrożnie /ɔˈstrɔʒʲɲɛ/ (adv)
voorzichtig
  w sposób ostrożny, uważny

ostrożny /ɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
voorzichtig
  postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności

ostry /ˈɔstrɨ/ (adj)
scherp
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący
  (matematyka, matematyczny) o kącie; o czymś, co ma kształt kąta: mniejszy niż 90°
  o zmysłach: silny, o dużych możliwościach odbioru
scherp, puntig
  taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie

ostryga /ɔˈstrɨɡa/ (n)
oester
  (zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;

ostrygojad /ˌɔstrɨˈɡɔjat/ (n)
scholekster
  (ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;

ostrzał /ˈɔsṭʃaw/ (n)
beschieting
  (wojskowość, wojskowy) strzelanie do kogoś, prowadzenie ognia skierowanego na jakiś cel; ostrzeliwanie

ostrze /ˈɔsṭʃɛ/ (n)
blad
  część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu

ostrzeżenie /ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
waarschuwing
  akt ostrzegania; przestroga przed czymś

ostrzyć /ˈɔsṭʃɨʨ̑/ (v)
scherpen, wetten
  czynić ostrym (krawędź czegoś)

osuwisko /ˌɔsuˈvʲiskɔ/ (n)
aardverschuiving
  (geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania;

oswojony /ˌɔsfɔˈjɔ̃nɨ/ (adj)
tam
  o dzikim zwierzęciu: takie, które straciło dzikość

oszacowanie (n)
schatting
  wynik szacowania

oszczep /ˈɔʃʧ̑ɛp/ (n)
speer
  (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;
  (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;

oszczędność /ɔʃˈʧ̑ɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
zuinigheid
  cecha osoby, która ogranicza swoje wydatki

oszczędny (adj)
zuinig
  nietrwoniący pieniędzy, majątku

oszczędzać /ɔʃˈʧ̑ɛ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
sparen
  zużywać w niewielkiej ilości

oszukańczy /ˌɔʃuˈkãj̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
frauduleus
  opierający się na oszustwie, nieuczciwości

oszukiwać /ˌɔʃuˈcivaʨ̑/ (v)
bedriegen
  doprowadzać kogoś do niekorzystnego rozporządzenia jego mieniem przez podanie nieprawdy lub ukrycie nieznanych mu faktów
  mówić komuś nieprawdę, kłamać
  celowo i potajemnie nie przestrzegać reguł podczas gry celem uzyskania lepszego wyniku; oszukiwać (1.1) partnerów gry

oszust /ˈɔʃust/ (n)
zwendelaar
  ten, kto oszukuje

osłaniać (v)
afschermen
  okrywać coś czymś, odgradzać od czegoś, czynić coś niewidocznym
  swoim położeniem uniemożliwiać zaatakowanie kogoś albo zabezpieczać kogoś lub coś przed czymś szkodliwym, niebezpiecznym

osłomuł /ɔsˈwɔ̃muw/ (n)
muilezel
  (zootechnika, zootechniczny) mieszaniec ogiera konia i klaczy osła, bezpłodny;

otaczać /ɔˈtaʧ̑aʨ̑/ (v)
insluiten
  rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczny stan)
  zajmować ze wszystkich stron tereny wokół określonego miejsca, okrążać (ruch)

otocjon /ɔˈtɔʦ̑ʲjɔ̃n/ (n)
grootoorvos
  (zoologia, zoologiczny) ssak afrykański przypominający psa i lisa, z charakterystycznymi długimi uszami;

otoczenie /ˌɔtɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
buitenwacht
  łącznie to, co znajduje się blisko ze wszystkich stron

otrzewna (n)
buikvlies
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;

otrzymywać /ˌɔṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
ontvangen
  dostawać, być odbiorcą
  uzyskiwać, osiągać, wyprodukować coś z czegoś

otręby /ɔˈtrɛ̃mbɨ/ (n)
zemel
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) łuski nasion i zarodki ziarna pozostałe po jego zmieleniu, używane jako cenna pasza treściwa lub dodawane do potraw;

otwarty /ɔtˈfartɨ/ (adj)
open
  (informatyka, informatyczny) mający dostępny kod źródłowy
  niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony
  o problemie, kwestii: do tej pory nierozwiązany, wciąż podlegający dyskusji;
  o sklepie: czynny, działający
  ogólnie dostępny, nieobłożony ograniczeniami

otwierać /ɔtˈfʲjɛraʨ̑/ (v)
openen, opendoen
  powodować, że coś przestaje być zamknięte

otwór /ˈɔtfur/ (n)
gat, opening
  dziura lub wgłębienie

otyłość /ɔˈtɨwɔɕʨ̑/ (n)
obesitas
  (medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;

otyły /ɔˈtɨwɨ/ (adj)
diklijvig
  o człowieku lub zwierzęciu: ważący o wiele za dużo; o dużej nadwadze

owacja /ɔˈvaʦ̑ʲja/ (n)
ovatie
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: przyznawana przez senat nagroda dla zwycięskiego wodza w postaci uroczystego wjazdu do Rzymu, mająca status niższy niż triumf;
  ostentacyjne i publiczne wyrażenie komuś uznania lub czci, w szczególności burzą braw

owad /ˈɔvat/ (n)
insect
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;

owadożerca /ˌɔvadɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
insecteneter
  zwierzę lub roślina żywiąca się owadami

owadożerny /ˌɔvadɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
insectenetend
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owadami

owal /ˈɔval/ (n)
ovaal
  (geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę;

owalen /ɔˈvalɛ̃n/ (n)
ovaleen
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, policykliczny węglowodór aromatyczny;

owalny /ɔˈvalnɨ/ (adj)
eivormig
  (geometria) mający kształt owalu
  przypominający kształtem owal

owca /ˈɔfʦ̑a/ (n)
schaap, ooi
  (zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;

owczarnia (n)
schaapskooi
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie gospodarskie dla owiec;

owczarz (n)
schaapherder
  hodowca owiec

owieczka /ɔˈvʲjɛʧ̑ka/ (n)
schapen
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: owca
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek chrześcijańskiej wspólnoty religijnej
  młoda owca

owies /ˈɔvʲjɛs/ (n)
haver
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Avena L., roślina zbożowa należąca do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;

owijać w bawełnę /ɔˈvʲijäʥ̑ v‿baˈvɛwnɛ/ (idiom)
om de hete brij dansen
  mówić z użyciem aluzji, unikać bezpośredniego przedstawienia sprawy

owoc /ˈɔvɔʦ̑/ (n)
vrucht, fruit
  (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;
  (przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań
fruit
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsisty i słodki owoc (1.1) lub owocostan różnych roślin, który można spożywać na surowo

owoce morza /ɔˈvɔʦ̑ɛ ˈmɔʒa/ (n)
zeevruchten
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) jadalne skorupiaki, mięczaki morskie i małże

owocny /ɔˈvɔʦ̑nɨ/ (adj)
vruchtbaar
  dający rezultaty, przynoszący korzyści

owocożerny (adj)
vruchteneter
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się owocami

owsianka /ɔfʲˈɕãnka/ (n)
havermoutpap
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie;

owulacja (n)
ovulatie
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;

ozdabiać /ɔzˈdabʲjäʨ̑/ (v)
decoreren
  czynić coś ładniejszym lub strojniejszym

ozdobny /ɔˈzdɔbnɨ/ (adj)
ornamenteel
  stanowiący ozdobę; o cechach właściwych ozdobie

oznaczać /ɔzˈnaʧ̑aʨ̑/ (v)
betekenen
  wyrażać określoną treść

oznaczenie (n)
benaming
  etykietka

ozon /ˈɔzɔ̃n/ (n)
ozon
  (chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;

ołowiany /ˌɔwɔˈvʲjãnɨ/ (adj)
loden
  (przenośnie, przenośnia) taki, który ma cechy podobne do ołowiu, np. barwę, ciężar

ołowica (n)
loodvergiftiging
  (medycyna, medyczny) zatrucie ołowiem

ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (n)
altaar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;

ołów /ˈɔwuf/ (n)
lood
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;

ołówek /ɔˈwuvɛk/ (n)
potlood
  przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;

oś /ɔɕ/ (n)
as
  centralna linia danego układu
  (matematyka, matematyczny) prosta, na której wyróżniono zwrot i punkt O zwany zerowym oraz ustalono odcinek jednostkowy;
  (technologia, technika, techniczny) element mechanizmu lub maszyny, służący utrzymaniu w określonym położeniu osadzonych na osi (1.1) wirujących elementów;

ośla łączka /ˈɔɕla ˈwɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
babypiste
  (turystyka, turystyczny) łagodny stok narciarski przeznaczony dla dzieci i początkujących narciarzy;

ośli /ˈɔɕlʲi/ (possessiveAdjective)
ezelachtig
  należący do osła

oślica /ɔɕˈlʲiʦ̑a/ (n)
ezelin
  (zoologia, zoologiczny) samica osła

ośmiokąt (n)
achthoek
  (matematyka, matematyczny) figura geometryczna mająca osiem kątów;

ośmiokątny (adj)
achthoekig
  taki, który ma osiem kątów; mający kształt ośmiokąta

ośmiornica /ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a/ (n)
octopus, inktvis
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;

ość /ɔɕʨ̑/ (n)
graat
  (ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;

ożenić /ɔˈʒɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
in de echt verbinden
  zawrzeć związek małżeński z kobietą

pacha /ˈpaxa/ (n)
oksel
  (anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym;

pachnący /paxˈnɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
geurig, riekend
  taki, który wydziela łatwo wyczuwalny zapach, najczęściej przyjemny

pachwina /paxˈfʲĩna/ (n)
lies
  (anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda

pacjent /ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt/ (n)
patiënt
  osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;

pacyfikacja /ˌpaʦ̑ɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
pacificatie
  tłumienie buntu, powstania, strajku itp., zwykle przy użyciu siły zbrojnej;

pacyfizm (n)
pacifisme
  pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen

paczka /ˈpaʧ̑ka/ (n)
pak
  (handel, handlowy) zawartość małego opakowania
pakket
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa nie mieszcząca się lub nie nadająca się do wysłania listem;

padaczka /paˈdaʧ̑ka/ (n)
epilepsie
  (medycyna, medyczny) choroba cechująca się napadami padaczkowymi będącymi efektem przejściowych zaburzeń czynności mózgu, polegających na nadmiernych i gwałtownych, samorzutnych wyładowaniach bioelektrycznych w komórkach nerwowych;

padalec /paˈdalɛʦ̑/ (n)
hazelworm
  (zoologia, zoologiczny) Anguis, rodzaj beznogiej jaszczurki;

padać /ˈpadaʨ̑/ (v)
regenen
  (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)
vallen
  w sposób gwałtowny zmieniać pozycję z pionowej na poziomą
  zlatywać, lecieć w dół
  ginąć gwałtowną śmiercią
  o terytorium: ulegać przed siłami nieprzyjaciela
  o zwierzętach: zdychać
  z podmiotem nieżywotnym nastąpić, wybrać cel, zostać wylosowanym

padlina /paˈdlʲĩna/ (n)
kreng, aas
  zwierzęce zwłoki

padlinożerca /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
aaseter
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się padliną

padlinożerny /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
aasvretend
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się padliną

paella (n)
paella
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jednogarnkowa potrawa z ryżu z szafranem i z dodatkami np. mięsa królika, kurczaka, owoców morza, ślimaków, grzybów, fasoli, pomidorów i innych warzyw, przygotowywana na specjalnej patelni z dwoma uchwytami, specjalność kuchni hiszpańskiej;

pager /ˈpɛjʤ̑ɛr/ (n)
bieper
  (technologia, technika, techniczny) elektroniczne urządzenie używane do komunikowania się poprzez krótkie informacje odczytywane z wyświetlacza;

pagoda /paˈɡɔda/ (n)
pagode
  (budownictwo) azjatycka budowla o wielu kondygnacjach zaznaczonych z zewnątrz wystającymi daszkami
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia buddyjska o architekturze pagody (1.1)

pagórek /paˈɡurɛk/ (n)
heuvel
  niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów

pagórkowaty /ˌpaɡurkɔˈvatɨ/ (adj)
heuvelachtig
  nierówny; taki, który jest pokryty pagórkami

pajac /ˈpajaʦ̑/ (n)
trekpop
  figurka z drewna lub tektury, o komicznym wyglądzie, zwykle z ruchomymi kończynami poruszanymi za pomocą sznurka

pająk /ˈpajɔ̃ŋk/ (n)
spin
  (zoologia, zoologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;

pajęczak (n)
spinachtige
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę bezkręgowe z sześcioma nogami i odwłokiem

pajęczyna /ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
spinnenweb
  sieć tkana przez pająka

pakistański /ˌpaciˈstãj̃sʲci/ (adj)
Pakistaans
  związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu

pakowacz (n)
pakker, verpakker
  mężczyzna, który trudni się pakowaniem;

pakować /paˈkɔvaʨ̑/ (v)
inpakken
  umieszczać rzeczy razem w paczce, bagażu, plecaku
inpakken, pakken
  umieszczać przed podróżą swoje rzeczy w torbach, walizkach itp.

pakuły /paˈkuwɨ/ (n)
heede
  (technologia, technika, techniczny) włókno konopne lub lniane do uszczelniania połączeń hydraulicznych i jako wyściółka tapicerska;

palacz /ˈpalaʧ̑/ (n)
roker
  osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo

palankin (n)
palankijn
  ozdobna lektyka z dachem i firankami

palczatka cytrynowa /palˈʧ̑atka ˌʦ̑ɨtrɨ̃ˈnɔva/ (n)
citroengras
  (botanika, botaniczny) Cymbopogon citratus, gatunek trawy z rodziny wiechlinowatych o szerokim zastosowaniu;

palec /ˈpalɛʦ̑/ (n)
vinger
  część rękawiczki przykrywająca palce (1.1)
vinger, teen
  u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy

palec wskazujący /ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
wijsvinger
  (anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;

palenie /paˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
roken
  zwyczaj palenia papierosów, tytoniu

paleoantropolog (n)
paleoantropoloog
  (antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) badacz zajmujący się opisaniem ewolucji człowieka

paleoantropologia /ˌpalɛɔãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
paleoantropologie
  (antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) nauka o ewolucji człowieka;

paleografia /ˌpalɛɔˈɡrafʲja/ (n)
paleografie
  badanie dziejów pisma i rozwoju narzędzi piśmienniczych;

paleontolog /ˌpalɛɔ̃ˈntɔlɔk/ (n)
paleontoloog
  (biologia, biologiczny) naukowiec zajmujący się badaniem organizmów kopalnych

paleontologia /ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
paleontologie
  (biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych;

paleontologiczny (adj)
paleontologisch
  (biologia, biologiczny) związany z paleontologią, dotyczący paleontologii

paleoproterozoik /paˈlɛɔˌprɔtɛrɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Paleoproterozoïcum
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

paleozoik /ˌpalɛɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
Paleozoïcum
  (geologia, geologiczny) era w dziejach Ziemi;

palestyński /ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci/ (adj)
Palestijns
  związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców

paleta /paˈlɛta/ (n)
palet
  specjalna owalna deseczka służąca artyście-malarzowi do mieszania farb;

paliczek /paˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
kootje
  (anatomia, anatomiczny) mała kość palców stopy i dłoni;

palilalia (n)
palilalie
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) objaw chorobowy polegający na mimowolnym powtarzaniu własnych słów, lub sylab;

palimpsest /paˈlʲĩmpsɛst/ (n)
palimpsest
  (historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst;

palindrom /paˈlʲĩndrɔ̃m/ (n)
palindroom
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);

paliusz (n)
pallium
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) element liturgicznego stroju metropolity;

paliwo /paˈlʲivɔ/ (n)
brandstof
  substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach

palić /ˈpalʲiʨ̑/ (v)
roken
  wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo

palić za sobą mosty /ˈpalʲiʥ̑ za‿ˈsɔbɔ̃w̃ ˈmɔstɨ/ (v)
je schepen achter je verbranden
  (książkowy) uniemożliwiać sobie drogę powrotu, wycofanie się z czegoś, zrywać z kimś, z czymś nieodwołalnie

pallad /ˈpalːat/ (n)
palladium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;

palladianizm /ˌpalːaˈdʲjä̃ɲism̥/ (n)
palladianisme
  (sztuka) klasycyzujący styl w architekturze zapoczątkowany przez włoskiego artystę Andrea Palladio i oparty na jego koncepcjach;

palma /ˈpalma/ (n)
palmboom, palm
  (botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie;

paluch /ˈpalux/ (n)
grote teen
  (anatomia, anatomiczny) duży palec u nogi;

pamflet /ˈpãw̃flɛt/ (n)
pamflet
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji

pamiątka /pãˈmʲjɔ̃ntka/ (n)
aandenken
  drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę

pamiętać /pãˈmʲjɛ̃ntaʨ̑/ (v)
herinneren
  przechowywać informacje w pamięci i potrafić je odtwarzać

pamiętny (adj)
gedenkwaardig
  taki, który długo się pamięta; godny zapamiętania; zapadający w pamięć

pamięć /ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
geheugen
  zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;
  (informatyka, informatyczny) podzespół lub urządzenie przechowujące dane;

pan /pãn/ (n)
heer, meester
  feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
meester, heer
  pracodawca dla służby
  właściciel niewolników
heer
  z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy
meneer, U, heer
  zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

pan młody /ˈpãn ˈmwɔdɨ/ (n)
bruidegom
  mężczyzna w dniu swojego ślubu

panaceum /ˌpãnaˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
panacee
  (książkowy) lek (środek) na wszystko; superlekarstwo

panamski /pãˈnãmsʲci/ (adj)
Panamees
  odnoszący się do państwa Panama

pancernik /pãnˈʦ̑ɛrʲɲik/ (n)
gordeldier
  (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;
slagschip
  (marynarka) (wojskowość, wojskowy) silnie opancerzony okręt, wyposażony w działa bardzo dużego kalibru;

pancerz /ˈpãnʦ̑ɛʃ/ (n)
pantser
  (zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze;

panczenlama (n)
Panchen lama
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny tybetański, najwyższy obok dalajlamy;

panda /ˈpãnda/ (n)
panda
  (zoologia, zoologiczny) panda mała
  (zoologia, zoologiczny) panda wielka

panda wielka (n)
panda
  (zoologia, zoologiczny) Ailuropoda melanoleuca David, drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych występujący w Azji;

pandeizm /pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
pandeïsme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;

pandemia /pãnˈdɛ̃mʲja/ (n)
pandemie
  (medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)

pandemonium /ˌpãndɛ̃ˈmɔ̃ɲũm/ (n)
heksenketel
  (książkowy) przerażająca sytuacja, wydarzenie, miejsce

panegiryk /ˌpãnɛˈɟirɨk/ (n)
lofrede
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) uroczysty tekst pochwalny, sławiący konkretną osobę, czyn;

panel /ˈpãnɛl/ (n)
forum
  (budownictwo) ozdobna płyta z tworzywa lub kompozytu pokrywająca powierzchnię
  (technologia, technika, techniczny) płaski, modułowy element konstrukcyjny
  (technologia, technika, techniczny) tablica z elementami sterowniczymi, gniazdami
  publiczna dyskusja z udziałem wielu dyskutantów, przedstawicieli z różnych środowisk

pangermanizm (n)
pangermanisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nacjonalistyczna doktryna polityczna postulująca zjednoczenie wszystkich ludów germańskich

pangram /ˈpãŋɡrãm/ (n)
pangram
  (językoznawstwo, językoznawczy) zdanie, w którym zostały użyte wszystkie litery alfabetu;

pani /ˈpãɲi/ (n)
mevrouw
  zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

panierować (v)
paneren
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) obtaczać mięso, rybę, grzyby lub warzywa w panierce

panieństwo (n)
maagdelijkheid
  bycie panną

panika /ˈpãɲika/ (n)
paniek
  nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)

panikować (v)
in paniek raken
  wpadać w panikę

panna /ˈpãnːa/ (n)
juffrouw
  kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)
  dziewczyna, młoda kobieta

panna cotta (n)
panna cotta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) delikatny deser kuchni włoskiej zrobiony ze śmietany podgrzanej z żelatyną i różnymi dodatkami;

panorama /ˌpãnɔˈrãma/ (n)
panorama
  rozległy, szeroki widok

panowanie /ˌpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
regering
  okres władzy danego monarchy
  (rzeczownik odczasownikowy) od panować

panpsychizm (n)
panpsychisme
  (filozofia, filozoficzny) pogląd, który głosi, iż wszystkie obiekty materialne obdarzone są właściwościami psychicznymi

panseksualizm (n)
panseksualiteit
  (filozofia, filozoficzny) (seksuologia, seksuologiczny) postrzeganie wszelkich zjawisk w świecie przez pryzmat seksualny

panslawizm /pãw̃ˈslavʲism̥/ (n)
panslavisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;

panteizm /pãnˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
pantheïsme
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, że Bogiem jest wszechświat, ubóstwienie natury;

pantera mglista (n)
nevelpanter
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Neofelis nebulosa Griffith, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w południowo-wschodniej Azji;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku pantera mglista (1.1)

pantera śnieżna /pãnˈtɛra ˈɕɲɛʒna/ (n)
sneeuwpanter
  (zoologia, zoologiczny) Panthera uncia Schreber, drapieżny ssak z rodziny kotowatych, występujący na terenach Azji Środkowej;

pantograf /pãnˈtɔɡraf/ (n)
pentograaf
  przyrząd kreślarski do wykonywania powiększeń lub pomniejszeń;
  przyrząd służący do pobierania prądu z napowietrznej sieci trakcyjnej przez pojazdy szynowe;

pantomima /ˌpãntɔ̃ˈmʲĩma/ (n)
pantomime
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest tylko za pomocą ruchu;

pantoprazol (n)
pantoprazol
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, lek gastryczny z grupy inhibitorów pompy protonowej;

papier /ˈpapʲjɛr/ (n)
papier
  wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;
  (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument

papier milimetrowy (n)
millimeterpapier
  arkusz papieru kreślarskiego z naniesioną siatką milimetrową

papier toaletowy /ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/ (n)
toiletpapier
  chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;

papier wartościowy /ˈpapʲjɛr ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
waardepapier
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) dokument lub zapis w systemie informatycznym, który poświadcza prawo posiadacza do własności lub innych praw majątkowych;

papieros /paˈpʲjɛrɔs/ (n)
sigaret
  wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;

papieski /paˈpʲjɛsʲci/ (adj)
pauselijk
  związany z papieżem lub papiestwem, dotyczący papieża lub papiestwa

papież /ˈpapʲjɛʃ/ (n)
paus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;

papieżyca (n)
pausin
  legendarna kobieta wyświęcona na papieża

papirologia (n)
papyrologie
  nauka, która zajmuje się badaniem i odczytywaniem rękopisów;

paplać /ˈpaplaʨ̑/ (v)
babbelen
  (potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach

paproć /ˈpaprɔʨ̑/ (n)
varen
  (botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z kladu monilofitów;

papryka /ˈpaprɨka/ (n)
paprika
  (spożywczy) czerwona, sypka przyprawa sporządzona z owocu papryki (1.1)
Spaanse peper
  (spożywczy) jarzyna z owocu papryki (1.1);

papuga /paˈpuɡa/ (n)
papegaai, na-aper
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
papegaai
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny papug (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty

papużka /paˈpuʃka/ (n)
parkiet
  (zdrobniale) od: papuga

papużka falista /paˈpuʃka faˈlʲista/ (n)
grasparkiet
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;

para /ˈpara/ (n)
waterdamp, stoom
  (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;

para wodna /ˈpara ˈvɔdna/ (n)
waterdamp
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) woda w gazowym stanie skupienia;

parabola /ˌparaˈbɔla/ (n)
parabool
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej;

parada /paˈrada/ (n)
parade
  (wojskowość, wojskowy) uroczysty przegląd wojsk połączony z defiladą;
  efektowny przemarsz z udziałem wielu osób;
  (sport, sportowy) w szermierce, boksie: odparcie ciosu lub uderzenie w odpowiedzi na cios przeciwnika

paradoks /paˈradɔks/ (n)
paradox
  rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy
  zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią

paradoksalny /ˌparadɔˈksalnɨ/ (adj)
paradoxaal
  sprzeczny z tym, co jest lub wydaje się oczywiste, będący paradoksem lub mający cechy paradoksu, osobliwy, absurdalny

paradygmat /ˌparaˈdɨɡmat/ (n)
paradigma
  (filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
  (językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu;

paradygmatyczny /ˌparadɨɡmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
paradigmatisch
  dotyczący paradygmatu, właściwy paradygmatowi

parafia /paˈrafʲja/ (n)
parochie
  (kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;

parafialny (adj)
parochiaal, parochie-
  (kościelny) związany z parafią, należący do parafii

parafianin /ˌparaˈfʲjä̃ɲĩn/ (n)
kerkboek
  (kościelny) członek wspólnoty parafialnej

parafilia (n)
parafilie
  (seksuologia, seksuologiczny) (medycyna, medyczny) zboczenie lub zaburzenie seksualne

parafraza (n)
parafrase
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie tej samej treści innymi środkami wyrazowymi

paragraf /paˈraɡraf/ (n)
paragraaf
  podstawowa jednostka redakcyjna tekstu prawnego (z wyjątkiem ustaw nieokreślanych mianem kodeksów), oznaczana w tekście symbolem §;

paraliżować (v)
lamleggen
  utrudniać swobodne funkcjonowanie czegoś

paramilitarny /ˌparãmʲilʲiˈtarnɨ/ (adj)
paramilitair
  zorganizowany na wzór wojskowy

paranoja (n)
paranoia
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu;

parapet /paˈrapɛt/ (n)
vensterbank
  fragment deski lub innego tworzywa umieszczony poziomo tuż pod oknem na zewnątrz lub wewnątrz pomieszczenia

parapetówka /ˌparapɛˈtufka/ (n)
inwijdingsfeest
  (potocznie, potoczny) impreza z okazji wprowadzenia się do nowego domu/mieszkania

paraplegia /ˌparaˈplɛɟja/ (n)
dwarslaesie
  (medycyna, medyczny) porażenie dwóch kończyn spowodowane urazem rdzenia kręgowego na różnych poziomach lub mózgu;

parapsychologia /ˌparapsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
parapsychologie
  dziedzina badań zajmująca się zjawiskami psychicznymi, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę

parapsychologiczny (adj)
parapsychologisch
  (psychologia, psychologiczny) związany z parapsychologią, dotyczący parapsychologii

parasol /paˈrasɔl/ (n)
parasol
  przyrząd jak parasol (1.1) do ochrony przed słońcem
paraplu, regenscherm
  przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem

parawan (n)
kamerscherm
  rozstawialna segmentowa ścianka wydzielająca część pomieszczenia;

parazytologia /ˌparazɨtɔˈlɔɟja/ (n)
parasitologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dział biologii zajmujący się pasożytami;

parcela (n)
perceel
  działka gruntu utworzona poprzez wydzielenie jej z większego obszaru

parch /parx/ (n)
ringworm
  (medycyna, medyczny) grzybicza choroba owłosionej skóry głowy;

pardon (interjection)
pardon
  (potocznie, potoczny) przepraszam

pardwa /ˈpardva/ (n)
neeuwhoen
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;

pardwa białosterna (n)
witstaartsneeuwhoen
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus leucura, gatunek ptaka z rodziny kurowatych, występujący w Ameryce Północnej;

pardwa górska /ˈpardva ˈɡurska/ (n)
alpensneeuwhoen
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa mszarna /ˈpardva ˈm̥ʃarna/ (n)
moerassneeuwhoen
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pareidolia (n)
pareidolie
  (psychologia, psychologiczny) błąd poznawczy polegający na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych szczegółach;

parestezja (n)
paresthesie
  (medycyna, medyczny) przykre wrażenie czuciowe, zwykle odbierane jako mrowienie, drętwienie lub zmiany temperatury skóry, będące objawem uszkodzeniem układu nerwowego;

park /park/ (n)
park
  (turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;

park narodowy /ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
nationaal park
  obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;

parking /ˈparʲcĩŋk/ (n)
parkeerplaats
  plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;

parlament /parˈlãmɛ̃nt/ (n)
parlement
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;
  gmach, w którym obraduje parlament (1.1)

parlamentarny /ˌparlãmɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
parlementair
  dotyczący parlamentu, związany z parlamentem

parmezan /parˈmɛzãn/ (n)
parmezaan
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoski twardy ser podpuszczkowy, dojrzewający kilka lat, utarty dodawany do potraw jako przyprawa;

parobek (n)
boerenknecht
  (historia, historyczny, historycznie) najemny pracownik rolny;

parodia /paˈrɔdʲja/ (n)
parodie
  celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;

parodiować (v)
parodiëren
  dokonywać parodii czegoś

paronim /paˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
paroniem
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz kojarzący się z innym ze względu na podobieństwo brzmienia, ale odmienny pod względem znaczeniowym;

parowiec (n)
stoomboot
  (przestarzałe, przestarzały) statek z napędem parowym;

parowóz /paˈrɔvus/ (n)
stoomlocomotief
  (kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy

pars pro toto (n)
pars pro toto
  figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś przez nazwę jego części;

parsować (v)
ontleden
  (informatyka, informatyczny) dokonywać analizy składniowej ciągu znaków w celu ustalenia jej struktury

parter /ˈpartɛr/ (n)
begane grond, benedenverdieping
  kondygnacja budynku położona tuż nad ziemią

partia /ˈpartʲja/ (n)
partij
  (zobacz) partia polityczna
  (przestarzałe, przestarzały) kandydat na męża; kandydatka na żonę
  (przestarzałe, przestarzały) stronnictwo, ugrupowanie, grupa osób powiązanych ze sobą w jakiś sposób

partia hiszpańska (n)
Spaans
  (szachy, pojęcie szachowe) debiut szachowy rozpoczynający się od ruchów 1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Gb5;

partia polityczna /ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
politieke partij
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;

partnerstwo (n)
maatschap
  równe traktowanie siebie nawzajem, bycie partnerami

partykuła /ˌpartɨˈkuwa/ (n)
partikel
  (językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;

partytura /ˌpartɨˈtura/ (n)
partituur
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szczegółowy zapis nutowy całości utworu muzycznego z założenia przeznaczony do wykonywania przez wiele instrumentów, uporządkowanych według powszechnie przyjętej kolejności jedna partia pod drugą;

partyzant /parˈtɨzãnt/ (n)
partizaan
  (wojskowość, wojskowy) uczestnik konspiracyjnej walki zbrojnej na tyłach nieprzyjaciela; żołnierz oddziału partyzanckiego

paryski /paˈrɨsʲci/ (adj)
Parijs
  związany z Paryżem, dotyczący Paryża

paryżanin /ˌparɨˈʒãɲĩn/ (n)
Parijzenaar
  mieszkaniec Paryża

parzysty /paˈʒɨstɨ/ (adj)
even
  (matematyka, matematyczny) podzielny przez dwa;

parę /ˈparɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
een paar
  kilka; niewielka liczba czegoś

pas /pas/ (n)
gordel, riem
  część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się;

pas bezpieczeństwa (n)
autogordel
  pas, który zabezpiecza przed urazem w razie wypadku;

pas cnoty /ˈpas ˈʦ̑nɔtɨ/ (n)
kuisheidsgordel
  (historia, historyczny, historycznie) specjalny metalowy lub skórzany pas, który mąż mocował wokół bioder i pachwin żony, aby uniemożliwić jej stosunek seksualny z drugim mężczyzną podczas swojej nieobecności;

pasat /ˈpasat/ (n)
passaat
  (meteorologia, meteorologiczny) (geografia, geograficzny) stały, ciepły wiatr wiejący w strefie międzyzwrotnikowej w kierunku równika;

pasażer /paˈsaʒɛr/ (n)
passagier
  osoba podróżująca, ale nie kierująca pojazdem

pasek /ˈpasɛk/ (n)
ceintuur
  lekki i wąski pas na biodrach lub w talii noszony w celach ozdobnych lub dla przytrzymania odzieży, także do noszenia zegarka, bagażu itp.

pasek narzędzi /ˈpasɛk naˈʒɛ̃ɲʥ̑i/ (n)
knoppenbalk
  (informatyka, informatyczny) pasek interfejsu graficznego programu, na którym znajdują się ikony narzędzi programu

paserstwo (n)
heling
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przestępstwo polegające na skupie, przechowywaniu lub sprzedaży rzeczy kradzionych;

pasieka /paˈɕɛka/ (n)
bijenschans
  (pszczelarstwo, pszczelarski) teren z ustawionymi ulami;

pasierb /ˈpaɕɛrp/ (n)
stiefzoon
  syn męża lub żony pochodzący z wcześniejszego małżeństwa

pasierbica /ˌpaɕɛrˈbʲiʦ̑a/ (n)
stiefdochter
  córka małżonka z innego małżeństwa

pasja /ˈpasʲja/ (n)
hartstocht
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) utwór artystyczny lub przedstawienie religijne opisujący mękę Jezusa Chrystusa
bevlogenheid
  silne zainteresowania, zamiłowanie

pasjonujący /ˌpasʲjɔ̃nuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
betoverend
  szczególnie ciekawy, wyjątkowo interesujący

paskal /ˈpaskal/ (n)
pascal
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI;

pasmanteria /ˌpasmãnˈtɛrʲja/ (n)
fournituren
  sklep z odzieżowymi elementami wykończeniowymi
  wyroby włókiennicze służące do obszywania i wykańczania odzieży (frędzle, wstążki, lamówki, tasiemki)

pasmo /ˈpasmɔ/ (n)
band
  (fizyka, fizyczny) przedział (częstotliwości, energii, czasu)

pasożyt /paˈsɔʒɨt/ (n)
parasiet
  (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba wykorzystująca innych dla osiągnięcia własnych korzyści

pasożytniczy (adj)
parasitair
  (biologia, biologiczny) dotyczący pasożytów

pasożytować (v)
parasiteren
  (biologia, biologiczny) żyć kosztem innego organizmu, nie uśmiercając go gwałtownie lub wcale

pasta do zębów /ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
tandpasta
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;

pasternak (n)
pastinaak
  (botanika, botaniczny) Pastinaca L., roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń tej rośliny

pasterski (adj)
pastoraal
  (kościelny) (przenośnie, przenośnia) leżący w gestii biskupa lub episkopatu, odnoszący się do ich posługi
  dotyczący pasterstwa, związany z pasterstwem

pasteryzacja /ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
pasteuriseren
  (spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie;

pasterz /ˈpastɛʃ/ (n)
herder
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przenośnie, przenośnia) duchowy lub religijny opiekun
  (zootechnika, zootechniczny) osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu

pastisz /ˈpastʲiʃ/ (n)
pastiche
  (książkowy) dzieło sztuki, którego autor świadomie naśladuje styl innego autora, innej szkoły lub epoki;

pastor /ˈpastɔr/ (n)
pastoor
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny protestancki;

pastorał (n)
bisschopsstaf
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ozdobna zakrzywiona laska noszona podczas liturgii przez biskupów, opatów i infułatów uprzywilejowanych jako atrybut ich urzędu;

pastuch (n)
herder
  człowiek wypasający hodowlane zwierzęta domowe

pastwisko /paˈstfʲiskɔ/ (n)
weide
  (rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt

pastylka /paˈstɨlka/ (n)
pastille
  lek w postaci małego krążka

pasza /ˈpaʃa/ (n)
voer
  (zootechnika, zootechniczny) pożywienie przeznaczone dla zwierząt gospodarskich; karma;

paszczak (n)
uilnachtzwaluw
  (ornitologia, ornitologiczny) owadożerny ptak z rodziny paszczaków prowadzący nocny tryb życia

paszkot /ˈpaʃkɔt/ (n)
grote lijster
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus viscivorus, średniej wielkości ptak z rodziny drozdowatych;

paszport /ˈpaʃpɔrt/ (n)
paspoort, pas
  dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;

pasztet /ˈpaʃtɛt/ (n)
paté
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się mieli i zwykle zapieka
puinhoop
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kłopotliwa sytuacja

pasztet strasburski /ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/ (n)
ganzenlever, eendenlever, foie gras
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;

paszto /ˈpaʃtɔ/ (n)
Pasjtoe
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Pasztunów;

pat /pat/ (n)
pat
  (szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której gracz, na którego przypada posunięcie, nie może wykonać ruchu, a jego król nie jest szachowany;

patelnia /paˈtɛlʲɲa/ (n)
pan, koekenpan
  naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;

patent /ˈpatɛ̃nt/ (n)
patent
  dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku;

patolog (n)
patholoog
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista w zakresie patologii

patologia /ˌpatɔˈlɔɟja/ (n)
pathologie
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka badająca przyczyny, mechanizmy i skutki chorób
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) zaburzenia w funkcjonowaniu organizmu

patologiczny /ˌpatɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
pathologisch
  (medycyna, medyczny) odbiegający od stanu fizjologicznego lub zmieniony pod wpływem choroby
  (przenośnie, przenośnia) o uczuciach i reakcjach: cechujący się przesadą, skrajnością
  (socjologia, socjologiczny) odbiegający od społecznie przyjętej normy

patriarcha /paˈtrʲjarxa/ (n)
aartsvader
  (biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych
  (przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie

patriarchat (n)
patriarchaat
  godność i władza patriarchy
  dominująca rola mężczyzny, zwłaszcza ojca, w rodzinie

patriotyczny /ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
patriottisch
  taki, którego cechuje patriotyzm
  związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu

patriotyzm /paˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
patriottisme
  miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;

patrol /ˈpatrɔl/ (n)
patrouille
  (harcerski) kilkuosobowa grupa harcerzy, nieformalny zastęp harcerski utworzony ad hoc
  (wojskowość, wojskowy) grupa rozpoznania, ubezpieczenia i kontroli;
  (wojskowość, wojskowy) zadanie dokonywania rekonesansu
  obchód pilnowanego terenu

patrologia (n)
patrologie
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teologia, teologiczny) nauka zajmująca się życiem i twórczością Ojców Kościoła oraz piśmiennictwem starochrześcijańskim;

patrolować (v)
patrouilleren
  wykonywać obchód kontrolowanego terenu

patrzeć /ˈpaṭʃɛʨ̑/ (v)
kijken
  kierować wzrok na coś lub na kogoś

patrzeć przez palce (v)
door de vingers zien
  udawać, że się czegoś nie widzi, być pobłażliwym, tolerować coś

patrzeć przez różowe okulary /ˈpaṭʃɛʨ̑ ˌpʃɛz‿ruˈʒɔvɛ ˌɔkuˈlarɨ/ (v)
kijken met een rose bril
  być optymistą, zapomnieć o problemach; widzieć tylko pozytywne strony (aspekty)

patyczek do uszu (n)
wattenstaafje
  plastikowy patyczek zakończony watą przeznaczony do higieny uszu

patyna /paˈtɨ̃na/ (n)
patina
  rdza na miedzi i jej stopach (brąz, mosiądz) w postaci zielonego nalotu;

pauza /ˈpawza/ (n)
heel kastlijntje
  (termin typograficzny) znak interpunkcyjny; pozioma kreska długości jednego firetu;

paw /paf/ (n)
pauw
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju pawi (1.1)

pawian /ˈpavʲjãn/ (n)
baviaan
  (zoologia, zoologiczny) Papio, małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;

paywall (n)
betaalmuur
  (informatyka, informatyczny) (handel, handlowy) mechanizm ograniczenia dostępności treści na WWW do osób, które wykupią dostęp;

paznokieć /pazˈnɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
nagel
  (anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;

pazur /ˈpazur/ (n)
nagel
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) długi paznokieć
klauw
  (zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;

pałac /ˈpawaʦ̑/ (n)
paleis
  (architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka

pałeczka /paˈwɛʧ̑ka/ (n)
eetstokje
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (zobacz) pałeczki
stokje
  (sport, sportowy) cylindryczny przedmiot przekazywany przez zawodników podczas sztafety lekkoatletycznej

pałkarz (n)
slagman
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) członek bojówki używający pałki

państwo /ˈpãj̃stfɔ/ (n)
staat
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;

pańszczyzna /pãj̃ˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
lijfeigenschap
  (historia, historyczny, historycznie) bezpłatna i przymusowa praca chłopów na rzecz właściciela ziemskiego w zamian za nadział gruntu;

paź /paɕ/ (n)
page
  (historia, historyczny, historycznie) chłopiec ze szlacheckiej rodziny, który stanowi czyjąś osobistą służbę na dworze magnackim lub królewskim;

październik /paʑˈʥ̑ɛrʲɲik/ (n)
oktober, wijnmaand
  dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

pchli targ /ˈpxlʲi ˈtark/ (n)
rommelmarkt, vlooienmarkt
  (handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów;

pchnięcie kulą /ˈpxʲɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃/ (n)
kogelstoten
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m;

pchła /pxwa/ (n)
vlo
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;

pech /pɛx/ (n)
pech, ongeluk
  niepomyślny zbieg okoliczności

pedagog /pɛˈdaɡɔk/ (n)
pedagoog
  nauczyciel, wychowawca

pedagogiczny (adj)
pedagogisch
  związany z pedagogiką, wychowawczy

pedagogika /ˌpɛdaˈɡɔɟika/ (n)
opvoedkunde
  nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania;

pedantyczny /ˌpɛdãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
preuts
  skrajnie, nadmiernie dokładny

pedał /ˈpɛdaw/ (n)
pedaal
  (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;
flikker
  (slangowo) (obraźliwie) określenie geja, niekiedy rozszerzane na mężczyzn postrzeganych jako homoseksualiści

pediatra /pɛˈdʲjatra/ (n)
kinderarts
  (medycyna, medyczny) lekarz dziecięcy

pediatria /pɛˈdʲjatrʲja/ (n)
pediatrie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;

pedofil /pɛˈdɔfʲil/ (n)
pedofiel
  (seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci

pedofilia /ˌpɛdɔˈfʲilʲja/ (n)
pedofilie
  (seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;

pejoratywny /ˌpɛjɔraˈtɨvnɨ/ (adj)
denigrerend
  mający negatywny, ujemny (obraźliwy, zniechęcający) wydźwięk

pejzaż /ˈpɛjzaʃ/ (n)
landschap
  (sztuka) obraz, którego tematem jest krajobraz

pelargonia /ˌpɛlarˈɡɔ̃ɲja/ (n)
geranium
  (botanika, botaniczny) Pelargonium, popularna roślina doniczkowa

peleryna /ˌpɛlɛˈrɨ̃na/ (n)
cape
  wierzchnie okrycie bez rękawów, zarzucone na ramiona, niekiedy krótsze, tylko do łokci;

peleton /pɛˈlɛtɔ̃n/ (n)
peloton
  (sport, sportowy) najliczniejsza zwarta grupa kolarzy jadących w wyścigu;

pelikan /pɛˈlʲikãn/ (n)
pelikaan
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;

pendrive (n)
USB-sleutel
  (informatyka, informatyczny) niewielkie urządzenie przenośne podłączane do komputera poprzez port USB, zawierające pamięć trwałą;

pendżabski /pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci/ (adj)
Punjabi
  związany z Pendżabem, wywodzący się z Pendżabu

pendżabski /pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci/ (n)
Punjabi
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoaryjski język używany przez 28 milionów osób zamieszkujących historyczną krainę Pendżab na pograniczu indyjsko-pakistańskim

penis /ˈpɛ̃ɲis/ (n)
penis
  (anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;

peniuar /pɛ̃ˈɲu<sup>w</sup>ar/ (n)
peignoir
  (książkowy) delikatny, zwiewny kobiecy strój domowy nakładany rano lub wieczorem, zwykle na nocną bieliznę, używany od XIX w.;

pensjonat /pɛ̃w̃ˈsʲjɔ̃nat/ (n)
pension
  (książkowy) dom mieszkalny, najczęściej w miejscowościach wypoczynkowych, z pokojami do czasowego wynajęcia, często zapewniający całodzienne wyżywienie;

pentagram /pɛ̃nˈtaɡrãm/ (n)
pentagram
  (geometria) pięciokąt gwiaździsty;

pentekostalizm (n)
Pinksterbeweging
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt chrześcijaństwa wyrosły i zakorzeniony w ewangelikalnym protestantyzmie, charakteryzujący się uprzywilejowaną rolą Ducha Świętego;

pentimento (n)
pentimento
  (sztuka) poprawka lub zmiana wykonana przez artystę w czasie malowania obrazu, której ślady są widoczne na ostatecznej wersji;

pepsyna (n)
pepsine
  (biochemia, biochemiczny) czynna postać pepsynogenu, enzym trawienny występujący w soku żołądkowym;

per capita /ˈpɛr ˈkapʲita/
per hoofd
  (statystyka, statystyczny) (ekonomia, ekonomiczny) na głowę (przy przeliczaniu czegoś na osoby)

perfekcja /pɛrˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
perfectie
  doskonałość, cecha tego, co jest perfekcyjne

perfekcjonizm /ˌpɛrfɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
perfectionisme
  dążenie do doskonałości

perfekcyjny (adj)
perfect
  odznaczający się perfekcją, dopracowany w każdym detalu

perfumy /pɛrˈfũmɨ/ (n)
parfum
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk

pergamin (n)
perkament
  niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania

pergola /pɛrˈɡɔla/ (n)
pergola
  (architektura, architektoniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) budowla ogrodowa w postaci dwóch rzędów podpór i umieszczonej na nich poziomej ażurowej konstrukcji, po której pną się rośliny;

peri-
peri-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na obszar lub tematykę wokół tego, co określa drugi człon złożenia

perkoz /ˈpɛrkɔs/ (n)
fuut
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak śródlądowy zmieniający upierzenie stosownie do pory roku;

perkusista /ˌpɛrkuˈɕista/ (n)
drummer
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji

perliczka /pɛrˈlʲiʧ̑ka/ (n)
parelhoen
  (ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic;

permanencja (n)
bestendigheid
  cecha osób, rzeczy i zjawisk niezmiennych w czasie

peron /ˈpɛrɔ̃n/ (n)
perron
  (kolejnictwo) wydzielona część stacji kolejowej, przeznaczona dla pasażerów, umożliwiająca im wsiadanie do pociągu i wysiadanie z niego

peronizm /pɛˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
peronisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system polityczny zbudowany przez Juana Peróna w Argentynie, w połowie XX wieku, dążący do zbudowania ustroju pośredniego między amerykańskim kapitalizmem a radzieckim komunizmem;

perski /ˈpɛrsʲci/ (adj)
Perzisch
  dotyczący Persji, pochodzący z Persji

perski /ˈpɛrsʲci/ (n)
Perzisch
  język urzędowy Iranu, Afganistanu i Tadżykistanu;

personalizacja /ˌpɛrsɔ̃nalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
personalisatie
  dostosowywanie przedmiotu do czyichś upodobań

personel /pɛrˈsɔ̃nɛl/ (n)
personeel
  zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji

perspektywa /ˌpɛrspɛkˈtɨva/ (n)
beeld
  (informatyka, informatyczny) widok bazodanowy
  (przenośnie, przenośnia) sposób interpretacji czegoś, punkt widzenia
  daleki widok
vooruitzicht
  perspektywy widoki na przyszłość, wizje świetlanej przyszłości

perszeron (n)
percheron
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj konia pociągowego;

peruka /pɛˈruka/ (n)
pruik
  cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;

peruwiański /ˌpɛruˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
Peruaans
  odnoszący się do państwa Peru

perwersja (n)
perversie
  (psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy

peryhelium /ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/ (n)
perihelium
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;

peryskop /pɛˈrɨskɔp/ (n)
periscoop
  urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony;

perła /ˈpɛrwa/ (n)
parel
  (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;

pestka /ˈpɛstka/ (n)
pit
  (botanika, botaniczny) wewnętrzna część owocu typu pestkowca, zbudowana z twardego endokarpu obrastającego prawdziwe nasiono
  (spożywczy) każde nasiono, zwykle niejadalne, w owocu przeznaczonym do konsumpcji

pesto (n)
pesto
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos z utartych orzechów i świeżych jarzyn z oliwą, w klasycznej wersji z orzeszków piniowych i bazylii;

pestycyd /pɛˈstɨʦ̑ɨt/ (n)
pesticide
  (chemia, chemiczny) (rolnictwo, rolniczy) substancja syntetyczna lub naturalna stosowana do zwalczania organizmów szkodliwych lub niepożądanych, używana głównie do ochrony roślin uprawnych, lasów, zbiorników wodnych;

pesymizm /pɛˈsɨ̃mʲism̥/ (n)
pessimisme
  tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy;

petarda (n)
rotje
  nieduży ładunek wybuchowy dający efekty świetlne i/lub akustyczne

petryfikacja (n)
verstening
  (geologia, geologiczny) proces przemiany materii organicznej lub osadów w kamień, skałę

petycja /pɛˈtɨʦ̑ʲja/ (n)
petitie
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pismo zawierające zbiorową prośbę, kierowane najczęściej do organów władzy;

pewien /ˈpɛvʲjɛ̃n/ (pronoun)
een
  określający rzecz znaną mówiącemu, lecz nieujawnianą czy nieokreślaną dokładnie w danej wypowiedzi; niejaki, jakiś

pewność /ˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
zekerheid
  całkowite przekonanie o czymś

pewność siebie (n)
zelfvertrouwen
  (psychologia, psychologiczny) wiara w swoją wartość, we własne możliwości

pewny /ˈpɛvnɨ/ (adj)
betrouwbaar
  godny zaufania, sprawdzony
veilig
  gwarantujący bezpieczeństwo, bezpieczny
zeker
  nie ulegający wątpliwości; taki, który niewątpliwie nastąpi

pewny siebie (adj)
zelfverzekerd
  przekonany o swojej wartości lub swoich możliwościach

pełnia /ˈpɛwʲɲa/ (n)
volle maan
  (astronomia, astronomiczny) faza księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez słońce w taki sposób, że z ziemi widać wyłącznie jego jasną część

pełnoletni (adj)
meerderjarig
  mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny

pełnomocnictwo /ˌpɛwnɔ̃mɔʦ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
volmacht
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do działania w czyimś imieniu, wydane przez tę osobę
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument potwierdzający czyjeś prawo do działania w imieniu kogoś innego

pełnomocnik (n)
gemachtigde
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu

pełnoziarnisty /ˌpɛwnɔʑarʲˈɲistɨ/ (adj)
volkoren-
  (spożywczy) zawierający niełuskane ziarna zbóż

pełny /ˈpɛwnɨ/ (adj)
vol
  wypełniony w największym możliwym stopniu
  taki, w którym nic nie brakuje
  o największej możliwej wartości lub natężeniu
  zawierający obfitość rzeczy, dóbr (dobra) lub mnóstwo ludzi

pełzać (v)
kruipen
  o ludziach poruszać się wolno, dotykając nieomal brzuchem podłoża lub na czworaka
  o zwierzętach posuwać się powoli, przylegając spodem do podłoża
  (pejoratywnie, pejoratywny) zachowywać się w sposób szczególnie uległy

pi /pʲi/ (n)
pi
  (matematyka, matematyczny) stała matematyczna, równa stosunkowi długości okręgu do jego średnicy;

pi razy oko /ˈpʲi ˈrazɨ ˈɔkɔ/ (adv)
met een natte vinger
  (potocznie, potoczny) w przybliżeniu, około

piana /ˈpʲjãna/ (n)
schuim
  masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu

pianie /ˈpʲjä̃ɲɛ/ (n)
hanengekraai
  głos wydawany przez koguta

pianino /pʲjä̃ˈɲĩnɔ/ (n)
piano
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;

pianista /pʲjä̃ˈɲista/ (n)
pianist
  osoba, która gra na pianinie lub fortepianie

pianka /ˈpʲjãnka/ (n)
marshmallow
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodki, spieniony deser, np. z produktów mlecznych i jajek

pianka do golenia (n)
scheerschuim
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) substancja z pęcherzykami powietrza rozsmarowywana na skórze podczas golenia w celu zapobieżenia podrażnieniu;

piano nobile (n)
bel-etage
  (architektura, architektoniczny) kondygnacja z reprezentacyjnymi pomieszczeniami, zwykle na pierwszym piętrze okazałego budynku (pałac, willa);

piarg (n)
puin
  (geografia, geograficzny) osypisko skalne;

piasek /ˈpʲjasɛk/ (n)
zand, zavel
  luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;

piaskowiec /pʲjaˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
zandsteen
  (geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem;

piaskownica /ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
zandbak
  (gry i zabawy) wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;

piasta /ˈpʲjasta/ (n)
naaf
  (technologia, technika, techniczny) część koła, w którą mocuje się oś;

piaszczysty /pʲjaʃˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
zanderig
  usypany z piasku, pełen piasku

piać /pʲjäʨ̑/ (v)
kraaien
  (ornitologia, ornitologiczny) o kogucie wydawać charakterystyczny koguci głos

piec /pʲjɛʦ̑/ (n)
oven
  budowla lub konstrukcja przeznaczona do spalania

piec /pʲjɛʦ̑/ (v)
bakken
  poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody

piechota /pʲjɛˈxɔta/ (n)
infanterie, voetvolk
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;

piechur (n)
infanterist
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz piechoty

piecuszek /pʲjɛˈʦ̑uʃɛk/ (n)
fitis
  (ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie;

pieczarka /pʲjɛˈʧ̑arka/ (n)
champignon
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny owocnik pieczarki (1.1), surowiec kulinarny

pieczeń /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
gebraad
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)

pieczony (adj)
gebraden, gebakken
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia

pieczęć /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲʨ̑/ (n)
lakzegel
  znak rozpoznawczy osoby prawnej lub fizycznej, wyciskany za pomocą stempla (tłoka); nadaje moc prawną pismu lub dokumentowi, stanowi świadectwo wiarygodności
  środek zabezpieczający nienaruszalność zamkniętego pisma lub przedmiotu

pieg /pʲjɛk/ (n)
sproet
  mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);

piegowaty /ˌpʲjɛɡɔˈvatɨ/ (adj)
sproeterig
  pokryty piegami

piegża /ˈpʲjɛɡʒa/ (n)
braamsluiper
  (ornitologia, ornitologiczny) Sylvia curruca, niewielki ptak eurazjatycki wijący gniazda wewnątrz ciernistych krzewów lub żywopłotów;

piekarnia /pʲjɛˈkarʲɲa/ (n)
bakkerij, bakkerswinkel
  miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki
  sklep, w którym sprzedaje się wyroby piekarnicze

piekarz /ˈpʲjɛkaʃ/ (n)
bakker
  człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekielny /pʲjɛ̇ˈcɛlnɨ/ (adj)
hels
  (przenośnie, przenośnia) o dużej intensywności, cholerny
  dotyczący piekła, związany z piekłem, taki, jak w piekle

piekło /ˈpʲjɛkwɔ/ (n)
hel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień

pielgrzym (n)
pelgrim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba, która odbywa wędrówkę do miejsca kultu

pieluszka /pʲjɛˈluʃka/ (n)
luier
  kawałek płótna do przewijania niemowląt
  (potocznie, potoczny) jednorazowy artykuł higieniczny łączący funkcję pieluszki (1.1) z majtkami

pielęgniarka /ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/ (n)
verpleegster
  kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;

pielęgniarstwo (n)
verpleging
  profesja polegająca na opiekowaniu się chorymi

pielęgnować /ˌpʲjɛlɛ̃ŋɡˈnɔvaʨ̑/ (v)
verplegen
  dbać o chorych, pomagać w leczeniu chorych

pieniądz /pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ/ /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (n)
geld
  (bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;

pieniądze /pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ/ (n)
geld
  lm od: pieniądz

pieprz /pʲjɛpʃ/ (n)
peper
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion pieprzu (1.1)

pieprzniczka /pʲjɛˈpʃʲɲiʧ̑ka/ (n)
pepervaatje, peperbus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) małe naczynie stołowe lub pojemnik do przechowywania pieprzu

pieprzyć /ˈpʲjɛpʃɨʨ̑/ (v)
naaien
  (wulgarnie, wulgaryzm) (potocznie, potoczny) uprawiać seks

pierdolić /pʲjɛr.ˈdɔ.lʲiʨ̑/ (v)
naaien, neuken
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać seks ze sobą nawzajem

pierdzieć /ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
aambeien föhnen
  (wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne

piernik /ˈpʲjɛrʲɲik/ (n)
peperkoek
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;

pierwiastek /pʲjɛrˈvʲjastɛk/ (n)
element
  (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;
wortel
  (matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej;
  (matematyka, matematyczny) miejsce zerowe funkcji;

pierwiastek chemiczny /pʲjɛrˈvʲjastɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
chemisch element
  zbiór wszystkich atomów posiadających jednakową liczbę protonów w jądrze;

pierwiosnek /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk/ (n)
tjiftjaf
  (ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) pierwiosnek zwyczajny

pierworodny /ˌpʲjɛrvɔˈrɔdnɨ/ (adj)
eersteling
  urodzony jako pierwszy z potomstwa

pierwsza pomoc /ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
EHBO, Eerste Hulp Bij Ongelukken
  (medycyna, medyczny) pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;

pierwsza wojna światowa /ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
Eerste Wereldoorlog
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918;

pierwszeństwo /pʲjɛrfˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
voorrang
  prawo do czegoś przed innymi; prawo bycia pierwszym, zrobienia czegoś na początku; przewaga, wyższość nad czymś lub nad kimś

pierwszorzędny /ˌpʲjɛrfʃɔˈʒɛ̃ndnɨ/ (adj)
eersteklas
  najlepszej jakości

pierwszy /ˈpʲjɛrfʃɨ/ (adj)
beste
  (matematyka, matematyczny) niemający nietrywialnych dzielników
eerst
  najważniejszy

pierze /ˈpʲjɛʒɛ/ (n)
gevederte
  (ornitologia, ornitologiczny) w ogólności, pióra i puch pokrywające ptaka

pieróg /ˈpʲjɛruk/ (n)
knoedel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawałek rozwałkowanego cienko ciasta nadzianego farszem mięsnym, serowym, warzywnym lub owocowym; gotowany, czasem też smażony na głębokim tłuszczu lub opiekany po ugotowaniu;

pierś /pʲjɛrʲɕ/ (n)
borst
  (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia
  (anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka;

pierścień /ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
ring
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem;
  (matematyka, matematyczny) rodzaj struktury algebraicznej;
  krąg naokoło czegoś

pierścionek /pʲjɛrʲɕˈʨ̑ɔ̃nɛk/ (n)
ring
  rodzaj ozdoby na palec, wykonanej zazwyczaj z metalu szlachetnego z oczkiem

pies /pʲjɛs/ (n)
hond
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;

pies do towarzystwa /ˈpʲjɛz ˌdɔ‿tɔvaˈʒɨstfa/ (n)
gezelschapshond
  najczęściej mały pies o łagodnym charakterze trzymany jako pupil, towarzysz człowieka

pies gończy /ˈpʲjɛz ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨ/ (n)
speurhond
  (kynologia, kynologiczny) pies wykorzystywany głównie do tropienia i pogoni za zwierzyną, posługujący się przede wszystkim węchem

pies pasterski /ˈpʲjɛs paˈstɛrsʲci/ (n)
herdershond
  (kynologia, kynologiczny) pies pilnujący stada zwierząt i chroniący je przed drapieżnikami;

pies policyjny /ˈpʲjɛs ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
politiehond
  pies wyszkolony do pracy z policją, m.in. wykrywający narkotyki, broń, materiały wybuchowe lub zaginione osoby

pies przewodnik /ˈpʲjɛs pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
geleidehond
  pies szkolony w celu pomocy osobom niewidomym lub niesłyszącym

pies towarzyszący /ˈpʲjɛs ˌtɔvaʒɨˈʃɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
assistentiehond
  pies specjalnie przeszkolony do pomocy niepełnosprawnym;

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (n)
voetganger
  osoba, która porusza się na własnych nogach

pietruszka /pʲjɛˈtruʃka/ (n)
peterselie
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;

pień /pʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
stam, boomstam
  zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi

pieścić (v)
aaien, liefkozen
  tulić, głaskać okazując czułość

pieśń /pʲjɛ̇ɕɲ̊/ (n)
lied
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;

pigment /ˈpʲiɡmɛ̃nt/ (n)
pigment
  (biologia, biologiczny) substancja barwiąca wytwarzana przez komórki i tkanki organizmów żywych, która nadaje im kolor
  (technologia, technika, techniczny) sproszkowana, kryjąca substancja barwiąca, nierozpuszczalna w wodzie i olejach, używana do sporządzania farb

pigułka /pʲiˈɡuwka/ (n)
pil
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mała porcja lekarstwa w zwartej postaci i zwykle o obłym kształcie

pigwa /ˈpʲiɡva/ (n)
kwee, kweepeer
  (botanika, botaniczny) Cydonia, krzew lub drzewko o dużych, białych lub różowych kwiatach i aromatycznych owocach;
kweepeer, kwee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (adj)
beschonken, dronken, zat
  pod wpływem alkoholu

pijawka /pʲiˈjafka/ (n)
bloedzuiger
  (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto czerpie korzyści z innych

pijaństwo (n)
dronkenschap
  nietrzeźwość, stan upojenia alkoholowego

pik /pʲik/ (n)
schoppen
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarnym listkiem w kształcie serca; karta tego koloru;

pika /ˈpʲika/ (n)
piek, spies
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń drzewcowa piechoty, używana przede wszystkim przeciwko kawalerii;

pikantny /pʲiˈkãntnɨ/ (adj)
gekruid
  ostry w smaku, mający dużo drażniących język przypraw

piknik /ˈpʲicɲik/ (n)
picknick
  rodzaj wypoczynku na łonie natury z z jedzeniem zabranym ze sobą;

piksel /ˈpʲiksɛl/ (n)
pixel
  (informatyka, informatyczny) najmniejszy jednolity element obrazu wyświetlanego na ekranie, drukowanego lub uzyskiwanego za pomocą urządzeń przetwarzania obrazu (aparat cyfrowy, skaner);

piktogram /pʲikˈtɔɡrãm/ (n)
pictogram
  pojęcie przedstawione obrazem;

pilaster /pʲiˈlastɛr/ (n)
pilaster
  (architektura, architektoniczny) filar ustawiony przy ścianie lub częściowo w nią wtopiony, nieznacznie występujący przed lico ściany;

pilaw /ˈpʲilaf/ (n)
pilaff
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ryżu, ostrych przypraw i mięsa, najczęściej baraniego, pochodząca z Bliskiego Wschodu;

pilnik /ˈpʲilʲɲik/ (n)
vijl
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna;

pilnować /pʲilˈnɔvaʨ̑/ (v)
opletten
  sprawować nadzór; strzec czegoś lub kogoś

pilny /ˈpʲilnɨ/ (adj)
dringend
  wymagający pośpiechu, szybkiego działania

pilot /ˈpʲilɔt/ (n)
piloot
  (lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem

pinakoteka /ˌpʲĩnakɔˈtɛka/ (n)
pinacotheek
  galeria, zbiór obrazów i dzieł sztuki

pinczer średni /ˈpʲĩn͇ʧ̑ɛrʲ ˈɕrɛdʲɲi/ (n)
Duitse pincher
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów z grupy pinczerów pochodząca z Niemiec;

pinezka /pʲĩˈnɛska/ (n)
duimspijker
  krótka szpilka z płaską lub kulistą główką;

pingwin /ˈpʲĩŋɡvʲĩn/ (n)
pinguïn
  (ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;

pingwin peruwiański (n)
humboldtpinguïn
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku pingwin peruwiański (1.1)

pionek /ˈpʲjɔ̃nɛk/ (n)
pion
  (szachy, pojęcie szachowe) najsłabsza bierka;
  (przenośnie, przenośnia) ktoś nieważny, wykorzystywany przez innego człowieka i nieświadomie wypełniający jego wolę

pionier /ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr/ (n)
pionier
  ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje

pionowy /pʲjɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
verticaal
  prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo

piorun /ˈpʲjɔrũn/ (n)
bliksem
  (meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;

piorunochron /ˌpʲjɔrũˈnɔxrɔ̃n/ (n)
bliksemafleider
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie instalowane na budynkach lub obok nich, aby chronić je przed bezpośrednim uderzeniem pioruna ;

piosenka /pʲjɔˈsɛ̃nka/ (n)
lied, liedje
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;

piosenkarka /ˌpʲjɔsɛ̃ŋˈkarka/ (n)
zangeres
  artystka, która śpiewa piosenki

piosenkarz /pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/ (n)
zanger
  osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;

piołun /ˈpʲjɔwũn/ (n)
alsem
  (botanika, botaniczny) bylica piołun

pipeta /pʲiˈpɛta/ (n)
pipet
  (laboratoryjny, związany z laboratorium) (chemia, chemiczny) wąsko zakończona rurka, zwykle szklana, służąca do przenoszenia lub odmierzania niewielkiej ilości cieczy;

piractwo /pʲiˈraʦ̑tfɔ/ (n)
kaping
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt dobrowolnego udziału w korzystaniu ze statku morskiego lub powietrznego, jeżeli jego sprawca wiedział o okolicznościach nadających takiemu statkowi charakter pirackiego statku morskiego lub powietrznego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt podżegania do popełnienia piractwa (1.1-2) lub wszelki akt celowego ułatwiania popełnienia takich czynów
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki bezprawny akt gwałtu, zatrzymania lub grabieży popełniony dla celów osobistych przez załogę lub pasażerów prywatnego statku lub samolotu na pełnym morzu lub w miejscu niepodlegającym jurysdykcji żadnego państwa wymierzony przeciwko innemu statkowi morskiemu lub powietrznemu albo przeciwko osobom lub mieniu na pokładzie takiego statku

piramida /ˌpʲirãˈmʲida/ (n)
piramide
  (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;
  (architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej
  (geometria) ostrosłup o podstawie kwadratu i trójkątach równoramiennych tworzących jego boki;

piramidalny /ˌpʲirãmʲiˈdalnɨ/ (adj)
piramidaal
  podobny do piramidy, mający kształt ostrosłupa

pirania /pʲiˈrãɲja/ (n)
piranha
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki;

pirargyryt (n)
pyrargyriet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarkosoli, antymonowa siarkosól srebra;

pirat /ˈpʲirat/ (n)
piraat
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;

pirenejski /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjsʲci/ (adj)
Pyrenees
  związany z Pirenejami, dotyczący Pirenejów

pirol /ˈpʲirɔl/ (n)
pyrrool
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny o wzorze C4H5N;

piroman /pʲiˈrɔ̃mãn/ (n)
pyromaan
  (psychologia, psychologiczny) ktoś dotknięty piromanią

piromania /ˌpʲirɔ̃ˈmãɲja/ (n)
pyromanie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa żądza podpalania lub bawienia się ogniem;

pirotechnika (n)
pyrotechniek
  dział chemii i techniki zajmujący się sporządzaniem wyrobów służących do wywoływania efektów świetlnych i akustycznych;

piryt /ˈpʲirɨt/ (n)
pyriet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza;

pisarka /pʲiˈsarka/ (n)
schrijfster
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma żeńska od: pisarz

pisarz /ˈpʲisaʃ/ (n)
schrijver, auteur
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;

pisać /ˈpʲisaʨ̑/ (v)
schrijven
  umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
  tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma
  tworzyć, określać regułę pisowni; stosować taką regułę

pisemny /pʲiˈsɛ̃mnɨ/ (adj)
geschreven
  odbywający się na piśmie, wyrażony na piśmie

pisklę /ˈpʲisklɛ/ (n)
kuiken
  (ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka;

pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
schrift
  zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;
  sposób pisania

pisownia /pʲiˈsɔvʲɲa/ (n)
schrijfwijze
  zasady dotyczące poprawnego pisania wyrazów

pistacja /pʲiˈstaʦ̑ʲja/ (n)
pistache
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny nanerczowatych;
pistache, pistachenoot
  owoc drzewa pistacjowego

pistolet /pʲiˈstɔlɛt/ (n)
pistool
  ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;

pistolet maszynowy /pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
machinepistool, pistoolmitrailleur
  indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami,

pisuar /pʲiˈsu<sup>w</sup>ar/ (n)
urinoir
  muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco

piszczałka /pʲiʃˈʧ̑awka/ (n)
orgelpijp
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część składowa wielu instrumentów muzycznych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy dęty instrument muzyczny w postaci długiej, wąskiej rurki z otworami z boku

pitagorejski (adj)
pythagorisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z pitagoreizmem – nauką, poglądami głoszonymi przez Pitagorasa

pitaja (n)
pitaja
  (spożywczy) jadalny owoc kaktusów z rodzajów Hylocereus i Stenocereus, o różowej, czerwonej lub żółtej skórce;

pitny /ˈpʲitnɨ/ (adj)
drinkbaar
  nieszkodliwy i zdatny do picia

piuska /ˈpʲjuska/ (n)
kalot
  płaska, okrągła czapka, wykonana z tkaniny; pierwotnie służyła do przykrycia tonsury;

piwnica /pʲivʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kelder
  podziemne piętro budynku

piwo /ˈpʲivɔ/ (n)
bier
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;

piwowar /pʲiˈvɔvar/ (n)
brouwer
  osoba zajmująca się warzeniem piwa

pizda /ˈpʲizda/ (n)
doos
  (wulgarnie, wulgaryzm) (anatomia, anatomiczny) pochwa lub srom; żeński narząd płciowy

pizza /ˈpʲiʦ̑ːa/ (n)
pizza
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;

pizzeria /pʲiʦ̑ˈːɛrʲja/ (n)
pizzeria
  (gastronomia) restauracja, w której pizza jest głównym daniem;

piórnik /ˈpʲjurʲɲik/ (n)
etui
  zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;

pióro /ˈpʲjurɔ/ (n)
veer, pluim
  (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;
pen, veer
  przyrząd do pisania

piórolotek pięciopiór (n)
sneeuwwitte vedermot
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Pterophorus pentadactyla, gatunek motyli z rodziny piórolotkowatych;

piąta kolumna /ˈpʲjɔ̃nta kɔˈlũmna/ (n)
vijfde colonne
  (potocznie, potoczny) dywersanci, sabotażyści, prowokatorzy, szpiedzy, wrogowie wewnętrzni;

piąte koło u wozu /ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu/ (n)
't vijfde wiel
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana

piątek /ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
vrijdag
  piąty dzień tygodnia

pić /pʲiʨ̑/ (v)
drinken
  spożywać płyny
  pić (1.1) alkohol, również nałogowo

pić jak szewc /ˈpʲiʨ̑ ˈjak ˈʃɛfʦ̑/ (idiom)
drinken als een tempelier
  pić dużo alkoholu, pić nałogowo, być pijakiem

pięciobój /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔbuj/ (n)
vijfkamp
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, która składa się z pięciu części;

pięciokąt /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
vijfhoek, pentagoon
  (geometria) wielokąt mający pięć boków;

pięciolinia (n)
balk
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element graficzny składający się z pięciu równoległych linii, który służy do zapisu muzyki;

piękno /ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/ (n)
schoonheid
  zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;

piękność /ˈpʲjɛ̃ŋknɔɕʨ̑/ (n)
juweeltje
  piękna kobieta

piękny /ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
mooi
  taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt

pięta /ˈpʲjɛ̃nta/ (n)
hiel, hak
  (anatomia, anatomiczny) tylna część stopy

piętnastoletni /ˌpʲjɛtnastɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
vijftienjarig
  mający piętnaście lat
  trwający piętnaście lat

piętnaście /pʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
vijftien
  liczba 15

piętro /ˈpʲjɛ̃ntrɔ/ (n)
verdieping, etage
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej

pięściak /ˈpʲjɛ̃w̃ɕʨ̑ak/ (n)
vuistbijl
  (archeologia, archeologiczny) paleolityczne narzędzie przeważnie z krzemienia lub twardej skały mające kształt migdałowaty, sercowaty lub owalny;

pięść /pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
vuist
  zaciśnięta dłoń

piła /ˈpʲiwa/ (n)
zaag
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie tnące z zębatym ostrzem;

piłka /ˈpʲiwka/ (n)
bal
  (sport, sportowy) gumowy lub wykonany z innych materiałów przedmiot o kształcie kulistym lub zbliżonym do kuli o różnym rozmiarze i sprężystości, zazwyczaj pusty w środku lub wypełniony powietrzem, służący do zabaw bądź gier sportowych

piłka nożna /ˈpʲiwka ˈnɔʒna/ (n)
voetbal
  (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;
  (sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę nożną (1.1)

piłka ręczna /ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na/ (n)
handbal
  (sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;

piłka siatkowa (n)
volleybal
  (sport, sportowy) piłka używana do gry w piłkę siatkową (1.1)

piłkarzyki /ˌpʲiwkaˈʒɨci/ (n)
tafelvoetbal
  gra zręcznościowa przypominająca futbol, rozgrywana w specjalnej skrzynce z figurkami piłkarzy na ruchomych prętach;

piłować (v)
zagen
  rżnąć, przecinać coś piłą lub piłką

piżama /pʲiˈʒãma/ (n)
pyjama
  strój, który zakłada się, idąc spać;

piżama party (n)
slaapfeestje
  przyjęcie nocne z uczestniczącymi w piżamach

piżmak /ˈpʲiʒmak/ (n)
muskusrat
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;

piżmo (n)
muskus
  (zootechnika, zootechniczny) wydzielina z gruczołów okołoodbytniczych piżmowca syberyjskiego;

plac /plaʦ̑/ (n)
plaats, plein
  wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;

plac zabaw /ˈplaʣ̑ ˈzabaf/ (n)
speeltuin
  niewielki teren, często ogrodzony, specjalnie urządzony dla dzieci do zabawy;

placek /ˈplaʦ̑ɛk/ (n)
koek, taart, vlaai
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski, zwykle okrągły wypiek, często słodki, z dodatkami
koekje
  niewielki, pieczony lub smażony krążek np. z mąki lub ziemniaków

plagiat /ˈplaɟjat/ (n)
plagiaat
  skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa;
  utwór, praca naukowa będąca efektem plagiatu (1.1)

plajta /ˈplajta/ (n)
bankroet, failliet
  (potocznie, potoczny) bankructwo

plama /ˈplãma/ (n)
vlek
  brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś

plan /plãn/ (n)
plan
  to, co chcemy zrobić

plandeka (n)
dekzeil
  nieprzemakalna płachta do nakrywania czegoś

planeta /plãˈnɛta/ (n)
planeet
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;

planeta karłowata /plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata/ (n)
dwergplaneet
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą;

planetarium /ˌplãnɛˈtarʲjũm/ (n)
planetarium
  (astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;

planetoida /ˌplãnɛˈtɔjda/ (n)
planetoïde
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach – od kilku metrów do czasem ponad 1000 km, obiegające gwiazdę centralną;

plantacja /plãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
plantage
  obszar zajęty pod uprawę na wielką skalę jednej rośliny o znaczeniu przemysłowym

plastelina /ˌplastɛˈlʲĩna/ (n)
plasticine
  zwykle barwiona, odporna na wysychanie masa plastyczna, do zabawy dla dzieci;

plaster /ˈplastɛr/ (n)
pleister
  (medycyna, medyczny) kawałek materiału pokryty substancją samoprzylepną, stosowany na rany

plastik /ˈplastʲik/ (n)
kunststof
  (potocznie, potoczny) tworzywo sztuczne
  rodzaj materiału wybuchowego;

plastikowy /ˌplastʲiˈkɔvɨ/ (adj)
plastic
  wykonany z dowolnego rodzaju plastiku

platan /ˈplatãn/ (n)
plataan
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Platanus, wysokie drzewo o dużych, pachnących liściach i kwiatach zebranych w kuliste główki, z rodziny platanowatych;

platyna /plaˈtɨ̃na/ (n)
platina
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;

playboy (n)
casanova
  hedonista prowadzący łatwe życie, także oddający się uciechom seksualnym

plazma /ˈplazma/ (n)
plasma
  (fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek;

plaża /ˈplaʒa/ (n)
strand
  (turystyka, turystyczny) brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;

plebania /plɛˈbãɲja/ (n)
pastorie, pastorij
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przykościelny budynek przeznaczony na mieszkanie dla proboszcza, często mieszczący również urząd parafialny

plebiscyt /plɛˈbʲisʦ̑ɨt/ (n)
plebisciet
  (publikatory) powszechne głosowanie określonej publiczności w celu wybrania najlepszej ich zdaniem osoby lub rzeczy

plecak /ˈplɛʦ̑ak/ (n)
rugzak
  rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;

plecy /ˈplɛʦ̑ɨ/ (n)
rug
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;
  tylna część ubrania okrywająca plecy (1.1)

plejstocen /plɛjˈstɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
Pleistoceen
  (geologia, geologiczny) starsza epoka czwartorzędu;

plemię /ˈplɛ̃mʲjɔna/ /ˈplɛ̃mʲjɛ/ (n)
stam
  forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;

pleonastyczny (adj)
pleonastisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z pleonazmem, dotyczący pleonazmu

pleonazm /plɛˈɔ̃nasm̥/ (n)
pleonasme
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

pleść /plɛɕʨ̑/ (v)
vlechten
  łączyć wzdłuż podłużne materiały (wiklinę, sznurki), przeplatając je ze sobą

pleśń (n)
schimmel, meeldauw
  gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych

plik /plʲik/ (n)
bestand, file
  (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;
dossier, ordener, ordner
  pęk papierów (dokumentów, banknotów)

pliszka /ˈplʲiʃka/ (n)
kwikstaart
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należacy do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae;

pliszka górska (n)
grote gele kwikstaart
  (ornitologia, ornitologiczny) Motacilla cinerea, gatunek drobnego ptaka z rzędu wróblowatych;

plon /plɔ̃n/ (n)
oogst
  (przenośnie, przenośnia) konsekwencja, wynik, zysk, który jest wynikiem jakiegoś działania
oogst, opbrengst
  zysk z roślin uprawnych: ziaren, warzyw, owoców

plotka /ˈplɔtka/ (n)
geroddel
  pogłoska, często nieprawdziwa i szkodliwa dla czyjejś reputacji; wiadomość powtarzana z ust do ust, która traci swoje pierwsze, prawdziwe znaczenie

plus /plus/ (n)
meerwaarde
  (matematyka, matematyczny) znak w postaci krzyżyka oznaczający dodawanie lub wartość powyżej zera

plusk /plusk/ (interjection)
plons
  wykrzyknik naśladujący plusk (1.1)

plusk /plusk/ (n)
plons
  odgłos wydawany przy zderzeniu wody lub innej płynnej substancji (np. błota) i twardego przedmiotu

pluskać /ˈpluskaʨ̑/ (v)
spetteren
  o cieczy: chlapać, wydając odgłos

pluskwa /ˈpluskfa/ (n)
bedwants, wandluis
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius;

pluskwiak /ˈpluskfʲjak/ (n)
wants
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) uskrzydlony owad będący pasożytem roślin i zwierząt, występujący na całym świecie w wielu, zróżnicowanych morfologicznie gatunkach;

plusz (n)
pluche
  (włókiennictwo) rodzaj miękkiej, puszystej tkaniny z okrywą włókienną

pluszowy miś /pluˈʃɔvɨ ˈmʲiɕ/ (n)
teddybeer
  zabawka w kształcie misia wykonana z pluszu

plutokracja (n)
plutocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi

pluton /ˈplutɔ̃n/ (n)
plutonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;

pluviôse (n)
pluviôse
  nazwa piątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

pluwiometr (n)
regenmeter
  (meteorologia, meteorologiczny) (metrologia, metrologiczny) aparat do pomiaru opadów deszczowych

pluć /pluʨ̑/ (v)
spuwen
  wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę
  (przenośnie, przenośnia) gardzić czymś w sposób czynny

plwocina /pl̥fɔˈʨ̑ĩna/ (n)
sputum
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna, śluzowata treść wydzielona podczas wypluwania

plątanina /ˌplɔ̃ntãˈɲĩna/ (n)
wirwar
  jeden lub wiele podłużnych elementów bezładnie skierowanych tak, że na pierwszy rzut oka trudno określić ich początek, koniec lub przebieg

po /pɔ/ (preposition)
na
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem jest materią, wzdłuż której odbył się ruch
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności

po czym /ˈpɔ‿ʧ̑ɨ̃m/
waarop
  a następnie, później zaś

po drodze (adv)
onderweg
  o miejscu tak, że bezproblemowe jest dotarcie do określonego miejsca na trasie między dwoma innymi punktami

po moim trupie /pɔ‿ˈmɔ<sup>j</sup>ĩm ˈtrupʲjɛ/ (interjection)
over mijn lijk
  nigdy na to nie pozwolę, nigdy na to się nie zgodzę, sprzeciwiam się absolutnie

po pierwsze /pɔ‿ˈpʲjɛrfʃɛ/ (adv)
om te beginnen
  przy wyliczaniu jako początek, jako pierwszy element listy przedmiotów, zagadnień, zjawisk itp.

po prostu /pɔ‿ˈprɔstu/ (adv)
gewoon, eenvoudigweg
  bezpośrednio, otwarcie, w sposób prosty, nie komplikując niepotrzebnie

pobieżny (adj)
oppervlakkig
  wykonany na szybko, bez wnikania w szczegóły, bez zgłębiania treści

pobocze /pɔˈbɔʧ̑ɛ/ (n)
berm
  skraj drogi; jej część przeznaczona do ruchu pieszych, niektórych pojazdów oraz do postojów

pobożne życzenie /pɔˈbɔʒnɛ ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (idiom)
vrome wens
  marzenie, pragnienie, życzenie, którego nie da się zrealizować, urzeczywistnić

pobożny /pɔˈbɔʒnɨ/ (adj)
vroom
  taki, który żyje zgodnie z zasadami religii

pobyt /ˈpɔbɨt/ (n)
oponthoud, verblijf
  przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś

pobór (n)
dienstplicht
  (administracja) (wojskowość, wojskowy) powołanie grupy mężczyzn do służby wojskowej;

pocałunek /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
kus, zoen
  serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

pochlebca (n)
vleier
  człowiek pochlebiający komu

pochlebstwo (n)
vleierij
  nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się

pochmurny /pɔˈxmurnɨ/ (adj)
bewolkt
  pokryty chmurami, mroczny wskutek pokrycia chmurami

pochodnia /pɔˈxɔdʲɲa/ (n)
fakkel
  smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

pochodzenie /ˌpɔxɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
afkomst, oorsprong
  wywodzenie się z czegoś

pochodzić /pɔˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
afstammen
  mieć coś za miejsce swojego pochodzenia, za źródło, przyczynę, wywodzić się skądś

pochwa /ˈpɔxfa/ (n)
vagina, schede
  (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;
schede
  futerał na broń białą;

pochwalać (v)
goedkeuren, goedvinden
  uznawać za dobre, słuszne, właściwe

pochwała /pɔxˈfawa/ (n)
lof
  pochwalenie kogoś lub czegoś

pochyłość /pɔˈxɨwɔɕʨ̑/ (n)
helling
  powierzchnia ukośna względem poziomu

pociecha /pɔˈʨ̑ɛxa/ (n)
troost
  to, co pociesza; pokrzepiające słowa, wsparcie

pocieszyciel (n)
trooster
  ten, który daje pocieszenie

pocisk manewrujący /ˈpɔʨ̑isk ˌmãnɛvruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
kruisvluchtwapen
  (wojskowość, wojskowy) bezpilotowa, sterowalna lub programowalna maszyna przemieszczająca się drogą powietrzną, a przeznaczona do przenoszenia ładunku wybuchowego;

pociąg /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
trein
  (transport, transportowy) (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;

pociągać (v)
aantrekken
  być dla kogoś interesującym, intrygującym, również seksualnie atrakcyjnym

pocić się /ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
zweten
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku

poczekalnia /ˌpɔʧ̑ɛˈkalʲɲa/ (n)
wachtzaal, wachtkamer
  miejsce dla osób, które czekają

poczta /ˈpɔʧ̑ta/ (n)
post, postkantoor
  budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)
post
  instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
  korespondencja, listy

poczta pantoflowa /ˈpɔʧ̑ta ˌpãntɔˈflɔva/ (n)
tamtam
  (związek frazeologiczny) nieformalny kanał przekazywania informacji; plotki

pocztówka /pɔʧ̑ˈtufka/ (n)
briefkaart
  karta służąca do korespondencji, zwykle z fotografią lub obrazkiem po jednej stronie, wysyłana pocztą, bez koperty;

poczucie /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
gevoel
  świadomość czegoś, zdawanie sobie sprawy z czegoś; zdolność odbierania, odczuwania, rozumienia czegoś

poczucie humoru /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ xũˈmɔru/ (n)
gevoel voor humor
  umiejętność dostrzegania rzeczy śmiesznych, zabawnych, wrażliwość na komizm czegoś

poczwarka /pɔʧ̑ˈfarka/ (n)
pop
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym;

poczwórny (adj)
viervoud
  cztery razy większy
  powtórzony cztery razy

poczytalny (adj)
toerekenbaar
  świadomy dokonywanych przez siebie czynów

początek /pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk/ (n)
begin, aanvang
  to, od czego się coś zaczyna

początkowo /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
aanvankelijk
  na początku, wstępnie

początkowy /ˌpɔʧ̑ɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
aanvankelijk
  stanowiący początek czegoś, występujący lub odbywający się na początku czegoś

począwszy od
vanaf
  …tworząca konstrukcje opisujące początek omawianego wydarzenia lub miejsce początku czegoś

poczęcie /pɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
bevruchting
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) zajście kobiety w ciążę

pod /pɔt/ (preposition)
onder
  …wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia
  …wskazujący ruch kogoś lub czegoś w kierunku dołu omawianego wyrażenia

pod względem
betreffende
  …wskazuje na sens, kryterium

podanie /pɔˈdãɲɛ/ (n)
pass
  (sport, sportowy) przekazanie piłki w grach zespołowych

podatek /pɔˈdatɛk/ (n)
belasting, taks
  powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy

podatek kościelny /pɔˈdatɛk ːɔɕˈʨ̑ɛlnɨ/ (n)
kerkbelasting
  (ekonomia, ekonomiczny) podatek pobierany na rzecz kościoła, np. w formie odpisu;

podatnik /pɔˈdatʲɲik/ (n)
belastingbetaler
  osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki

podatność (n)
vatbaarheid
  cecha tego, co podatne

podatny (adj)
beïnvloedbaar
  (technologia, technika, techniczny) łatwo podlegający obróbce, wpływowi fizycznemu
vatbaar
  ulegający z łatwością czemuś

podbrzusze /pɔdˈbʒuʃɛ/ (n)
onderbuik
  (anatomia, anatomiczny) u człowieka: część ciała poniżej brzucha

podbródek /pɔdˈbrudɛk/ (n)
kin
  (anatomia, anatomiczny) dolna część twarzy poniżej warg

podbój /ˈpɔdbuj/ (n)
verovering
  wkroczenie i opanowanie terenów zajmowanych przez kogoś innego

podcast (n)
podcast
  (publikatory) (informatyka, informatyczny) audycja dźwiękowa lub wideo dostarczana za pomocą RSS;

podchmielony (adj)
aangeschoten
  (potocznie, potoczny) lekko pijany

podczas /ˈpɔṭʧ̑as/ (preposition)
tijdens
  …służący do wyrażenia zdarzenia, równolegle z którym dzieje się (lub odbyła się) czynność, a które trwało przez cały czas wykonywania czynności

podczaszy (n)
schenker
  (historia, historyczny, historycznie) nadworny urzędnik książęcy lub królewski próbujący napoje przed podaniem księciu lub królowi

podczerwień /pɔṭˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
infrarood
  (optyka, optyczny) zakres promieniowania elektromagnetycznego o długości fali zawierającej się pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi;

podczerwony /ˌpɔṭʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
infrarood
  (optyka, optyczny) o promieniowaniu elektromagnetycznym: mający długość fali z zakresu pomiędzy światłem widzialnym a falami radiowymi

poddasze /pɔdˈːaʃɛ/ (n)
zolder
  (budownictwo) przestrzeń znajdująca się bezpośrednio pod stromym dachem, wykorzystywana jako strych lub do celów mieszkalnych

podejrzany /ˌpɔdɛjˈʒãnɨ/ (n)
verdachte
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto jest posądzony o popełnienie przestępstwa, komu w wyniku śledztwa przedstawiono zarzuty

podejrzenie /ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
verdenking
  posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy

podejrzewać /ˌpɔdɛjˈʒɛvaʨ̑/ (v)
verdenken
  przypuszczać

podejrzliwy (adj)
argwanend
  skłonny do podejrzeń lub zdradzający takie nastawienie

podejście /pɔˈdɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
aanpak
  sposób traktowania kogoś lub czegoś, stosunek do kogoś lub czegoś

podeszwa /pɔˈdɛʃfa/ (n)
schoenzool
  (potocznie, potoczny) spodnia część stopy
  dolna część buta chroniąca stopę przed różnymi urazami

podgatunek (n)
ondersoort
  (systematyka) (biologia, biologiczny) (subspecies), jednostka taksonomiczna;

podgorzałka /ˌpɔdɡɔˈʒawka/ (n)
witoogeend
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya nyroca, brązowy ptak wodny zamieszkujący wyspowo Eurazję;

podgrzybek brunatny (n)
kastanjeboleet
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Imleria badia, gatunek gatunek grzybów z rodziny borowikowatych;

podium /ˈpɔdʲjũm/ (n)
podium
  podwyższenie w sali albo na świeżym powietrzu przeznaczone dla mówców, na występy artystyczne;

podklasa (n)
onderklasse
  (systematyka) kategoria systematyczna niższa od klasy

podkolanówka /ˌpɔtkɔlãˈnufka/ (n)
kniekous
  długa skarpetka sięgająca do kolana

podkoszulek /ˌpɔtkɔˈʃulɛk/ (n)
onderhemd
  krótka trykotowa lub bawełniana koszulka, noszona bezpośrednio na ciele;

podkowa /pɔtˈkɔva/ (n)
hoefijzer
  metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

podkradać /pɔtˈkradaʨ̑/ (v)
jatten
  kraść komuś część czegoś, kraść coś stale w niewielkich ilościach, po trochu

podkładka (n)
leertje
  (technologia, technika, techniczny) element pomocniczy, płytka pomiędzy oddzielnymi materiałami, wprowadzona celem wzmocnienia, zabezpieczenia lub wyrównania konstrukcji

podkładka pod mysz (n)
muismat
  (informatyka, informatyczny) mały materiałowy lub plastikowy dywanik używany pod myszkę komputerową

podlizywać się (v)
slijmen
  (potocznie, potoczny) zabiegając o czyjeś względy, pochlebić komuś, kto stoi wyżej w jakiejś hierarchii

podmiejski /pɔdˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
voorstedelijk
  znajdujący się na przedmieściu

podmiot /ˈpɔdmʲjɔt/ (n)
onderwerp
  (gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś

podmorski (adj)
onderzees
  leżący pod powierzchnią morza; przeznaczony do działania pod powierzchnią morza; dziejący się pod powierzchnią morza

podmuch /ˈpɔdmux/ (n)
adem
  strumień powietrza

podniebienie /ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
gehemelte, verhemelte
  (anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;

podnosić /pɔdˈnɔɕiʨ̑/ (v)
heffen
  unieść, wziąć coś do góry
  ustawiać coś do pionu

podnóżek (n)
voetenplank
  mebel lub element jakiegoś układu, na którym można wygodnie oprzeć nogi, zmniejszając ich obciążenie

podobać się /pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
bevallen
  odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym

podobieństwo /ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
gelijkenis
  zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami

podobno /pɔˈdɔbnɔ/
naar het schijnt, naar verluidt
  wyraz komunikujący, że mówiący dystansuje się od wyrażanego sądu, nie jest pewien co do jego prawdziwości; jak mówią, jak się zdaje

podobny /pɔˈdɔbnɨ/ (adj)
gelijkend
  wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd
  (geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury;

podoficer (n)
onderofficier
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień co najmniej kaprala, a niższy niż podporucznika;

podpalacz (n)
brandstichter
  człowiek umyślnie wzniecający pożar

podpalenie /ˌpɔtpaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
brandstichting
  umyślne podłożenie ognia mające na celu wywołanie pożaru;

podpis /ˈpɔtpʲis/ (n)
handtekening
  własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

podpisywać /ˌpɔtpʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
ondertekenen
  składać swój podpis na dokumencie – np. jako akceptację, uwiarygodnienie, poświadczenie
  pisać swoje imię i nazwisko

podpowiadać /ˌpɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
voorzeggen
  dyskretnie udzielać komuś potrzebnej informacji, której ta osoba nie pamięta lub nie wie

podrodzina (n)
onderfamilie
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) subfamilia, takson (grupa taksonomiczna) pośredni pomiędzy rodziną a rodzajem;

podrząd (n)
onderorde
  (biologia, biologiczny) (systematyka) kategoria systematyczna niższa od rzędu; grupa powstała z podzielenia rzędu na niższe;

podrzędny /pɔḍˈʒɛ̃ndnɨ/ (adj)
ondergeschikt
  (gramatyka) występujący w związku zależności jako element podporządkowany elementowi nadrzędnemu

podróż /ˈpɔdruʃ/ (n)
reis
  długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego

podróżniczek /ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
blauwborst
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;

podróżnik /pɔdˈruʒʲɲik/ (n)
reiziger
  ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często)

podróżny /pɔdˈruʒnɨ/ (adj)
reis
  związany z podróżą, dotyczący podróży

podróżny /pɔdˈruʒnɨ/ (n)
reiziger
  osoba, która podróżuje lub udaje się w podróż

podróżować /ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑/ (v)
reizen
  przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca

podręcznik /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
handboek
  książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;

podręczny /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
hand
  łatwo dostępny, możliwy do użycia w każdej chwili lub każdych okolicznościach

podskórny (adj)
onderhuids
  umiejscowiony pod skórą

podstawowy /ˌpɔtstaˈvɔvɨ/ (adj)
basis
  główny, elementarny

podstęp /ˈpɔtstɛ̃mp/ (n)
list
  przemyślane działanie mające na celu oszukanie kogoś

podsłuchiwać (v)
afluisteren
  słuchać czyjejś rozmowy

podtrzymywać /ˌpɔtṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
dragen
  trzymać kogoś lub coś, nie dać komuś, czemuś upaść, być podporą czegoś

poduszeczka /ˌpɔduˈʃɛʧ̑ka/ (n)
speldenkussen
  miniaturowa poduszka do wbijania igieł lub szpilek

poduszka /pɔˈduʃka/ (n)
kussen, hoofdkussen, oorkussen
  worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;

poduszka powietrzna /pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
airbag
  (motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;

poduszkowiec /ˌpɔduˈʃkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
hovercraft
  pojazd wodno-lądowy unoszący się nad podłożem na poduszce powietrznej;

podwiązka /pɔdˈvʲjɔ̃w̃ska/ (n)
jarretel, jarretelle
  opaska lub taśma elastyczna podtrzymująca pończochę, skarpetkę;

podwodny /pɔdˈvɔdnɨ/ (adj)
onderwater
  będący pod powierzchnią wody; odbywający się pod wodą, w całkowitym zanurzeniu

podwozie /pɔdˈvɔʑɛ/ (n)
landingsgestel
  (lotnictwo, lotniczy) dolna część samolotu umożliwiająca jego postój oraz toczenie się po ziemi;

podwójnie (adv)
dubbel
  dwa razy tyle

podwójny /pɔˈdvujnɨ/ (adj)
dubbel
  składający się z dwóch jednakowych lub podobnych części

podwójny podbródek (n)
onderkin
  warstwy tłuszczu zbierające się na szyi, poniżej właściwego podbródka człowieka, które formując się tworzą wypukłość przypominajacą podbródek

podwórze /pɔdˈvuʒɛ/ (n)
erf
  plac obok domu, najczęściej otoczony ogrodzeniem i zabudowaniami

podwładny /pɔdˈvwadnɨ/ (adj)
ondergeschikte
  podlegający komuś, pozostający pod czyjąś władzą

podwładny /pɔdˈvwadnɨ/ (n)
ondergeschikte
  osoba podległa komuś, czyjś pracownik

podzbiór (n)
deelverzameling
  zbiór w obrębie innego zbioru

podział /ˈpɔʥ̑aw/ (n)
deling
  podzielenie czegoś na dwie lub więcej części

podzielny (adj)
deelbaar
  (matematyka, matematyczny) taki, który daje się podzielić bez reszty przez konkretną liczbę

podziemny /pɔdʲˈʑɛ̃mnɨ/ (adj)
ondergronds
  znajdujący się pod powierzchnią ziemi

podziw /ˈpɔʥ̑if/ (n)
bewondering
  zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem

podziwiać /pɔˈʥ̑ivʲjäʨ̑/ (v)
bewonderen
  darzyć podziwem

podziękowanie /ˌpɔʥ̑ɛ̃ŋkɔˈvãɲɛ/ (n)
dank
  (rzeczownik odczasownikowy) od podziękować

podłoga /pɔdˈwɔɡa/ (n)
vloer
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

podłokietnik (n)
armleuning
  (książkowy) oparcie pod łokcie, np. u fotela;

podły /ˈpɔdwɨ/ (adj)
lelijk
  pozbawiony skrupułów, postępujący nieuczciwie w sposób świadomy, celowy, popełniający czyny haniebne, zasługujący na potępienie i pogardę

podświadomość (n)
onderbewustzijn
  (psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości;

podświadomy (adj)
onderbewust
  taki, który odbywa się bez udziału świadomości

podżegać (v)
aanzetten
  wzniecać negatywne uczucie lub czyny wobec kogo lub czego

poeta /pɔˈɛta/ (n)
dichter
  literat piszący wiersze, tworzący poezję

poetka /pɔˈɛtka/ (n)
dichteres
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze

poetycki /ˌpɔɛˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
dichterlijk
  związany z poezją

poezja /pɔˈɛzʲja/ (n)
poëzie, dichtkunst
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką

poganin /pɔˈɡãɲĩn/ (n)
heiden
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)

pogarda /pɔˈɡarda/ (n)
ongenoegen
  uczucie niechęci, poczucie wyższości wobec kogoś lub czegoś

pogardliwy /ˌpɔɡarˈdlʲivɨ/ (adj)
laatdunkend
  wyrażający pogardę

pogawędka /ˌpɔɡaˈvɛ̃ntka/ (n)
gebabbel
  krótka, lekka rozmowa

pogański /pɔˈɡãj̃sʲci/ (adj)
heidens
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z pogaństwem

pogaństwo /pɔˈɡãj̃stfɔ/ (n)
heidendom
  często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych

pogoda /pɔˈɡɔda/ (n)
weer
  chwilowy stan atmosfery

pogotowie /ˌpɔɡɔˈtɔvʲjɛ/ (n)
ambulance, ziekenwagen
  (potocznie, potoczny) karetka
spoedgevallendienst
  instytucja pomagająca w krytycznej sytuacji

pogrom /ˈpɔɡrɔ̃m/ (n)
pogrom
  masowe zabójstwo ludności należącej do tej samej grupy np. narodowościowej, etnicznej, religijnej

pogrzeb /ˈpɔɡʒɛp/ (n)
begrafenis, begrafenisplechtigheid, uitvaart
  uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi

pogłoska /pɔˈɡwɔska/ (n)
testimonium de auditu
  rozpowszechniana wiadomość, której autentyczność jest niepewna, niesprawdzona

poimek /pɔˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
achtergeplaatst voorzetsel
  (gramatyka) nieodmienna część mowy, łącząca się z wyrazem (występująca po nim) i zmieniająca jego sens, występująca m.in. w językach ugrofińskich;

pojazd /ˈpɔjast/ (n)
voertuig
  maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;

pojedynek (n)
duel, tweegevecht
  dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów

pojemnik /pɔˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
vat, bak
  zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje

pojemność /pɔˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
capaciteit
  parametr zbiornika lub naczynia określający, ile cieczy, gazu lub materiałów sypkich może się w nim zmieścić

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (adv)
overmorgen
  za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym

pokazać język /pɔˈkazaʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨk/ (v)
de tong uitsteken
  (dosłownie) wykonać minę wyciągając język z ust
  (przenośnie, przenośnia) zadrwić z kogoś

pokazywać /ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
tonen
  dawać możliwość zobaczenia czegoś
  wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś
  demonstrować, dawać komuś możliwość nauczenia się poprzez wykonywanie danej czynności
  wskazywać w jakimś kierunku

poker /ˈpɔkɛr/ (n)
poker
  (termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników;

pokojowy /ˌpɔkɔˈjɔvɨ/ (adj)
vreedzaam
  dotyczący porozumienia lub zgody

pokolenie /ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
generatie
  członkowie rodziny, będący mniej więcej w tym samym wieku i pełniący te same funkcje (dziadkowie, rodzice, dzieci)
  grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku
  grupa ludzi żyjących w tych samych czasach, będących świadkami podobnych wydarzeń

pokora /pɔˈkɔra/ (n)
nederigheid, deemoed
  świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom

pokorny (adj)
nederig
  nie wywyższający się, skromny

pokos (n)
zwad
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) pas, wał skoszonej roślinności, zwykle trawy lub zboża;

pokrewieństwo /ˌpɔkrɛˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
verwantschap
  relacja łącząca osoby posiadające wspólnego przodka

pokrewny /pɔˈkrɛvnɨ/ (adj)
bloedverwant
  wykazujący podobieństwo do kogoś lub czegoś pod jakimś względem

pokrywać /pɔˈkrɨvaʨ̑/ (v)
bedekken
  nanosić coś na coś

pokrzywa /pɔˈkʃɨva/ (n)
brandnetel, netel
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju pokrzywa (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami

pokuta /pɔˈkuta/ (n)
boet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przyjęta dobrowolnie lub narzucona kara za grzechy;

pokutować /ˌpɔkuˈtɔvaʨ̑/ (v)
boeten
  odprawiać pokutę

pokój /ˈpɔkuj/ (n)
kamer
  (budownictwo) część mieszkania, izba
vrede, peis
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
rust, vrede
  (przestarzałe, przestarzały) spokój

pokój dwuosobowy (n)
tweepersoonskamer
  pokój przeznaczony dla dwóch osób, najczęściej z jednym łóżkiem

pokład /ˈpɔkwat/ (n)
dek
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) każde poziome pokrycie kadłuba statku;

polana /pɔˈlãna/ (n)
laar
  pozbawione drzew miejsce w lesie;

pole /ˈpɔlɛ/ (n)
veld, akker
  część ziemi przeznaczona pod uprawę;
veld
  dziedzina
  (fizyka, fizyczny) obszar działania sił;

pole bitwy /ˈpɔlɛ ˈbʲitfɨ/ (n)
slagveld
  miejsce, w którym odbyła/odbywa się bitwa, walka lub starcie

pole elektryczne /ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
elektrisch veld
  (fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła;

pole grawitacyjne (n)
gravitatieveld
  (fizyka, fizyczny) pole wytwarzane przez obiekty posiadające masę;

pole karne (n)
strafschopgebied
  (sport, sportowy) część boiska piłki nożnej położona przy bramce, oznaczona białymi liniami (większa niż pole bramkowe, które obejmuje), gdzie drużyna broniąca za określone przewinienia może zostać ukarana według specjalnych zasad

pole magnetyczne (n)
magnetisch veld
  (fizyka, fizyczny) stan przestrzeni z siłami oddziałującymi na ładunki elektryczne i ciała w niej się znajdujące;

polecać /pɔˈlɛʦ̑aʨ̑/ (v)
aanbevelen
  przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle

polegać /pɔˈlɛɡaʨ̑/ (v)
rekenen op
  na kimś ufać komuś, być pewnym jego zachowania

polemika /pɔˈlɛ̃mʲika/ (n)
polemiek
  dyskusja na temat sporny dla obu stron dyskusji

poli-
poly-
  (ekologia, ekologiczny) pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wąski, lecz względnie wysoki zakres tolerancji na dany czynnik
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na wielość, mnogość czegoś

poliamoria /ˌpɔlʲi<sup>j</sup>ãˈmɔrʲja/ (n)
polyamorie
  (socjologia, socjologiczny) zaangażowanie w związek miłosny z więcej niż jedną osobą jednocześnie za zgodą i wiedzą wszystkich osób tworzących dany związek;

polibazyt (n)
polybasiet
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli;

policja /pɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
politie
  instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;
  (potocznie, potoczny) grupa policjantów

policja drogowa (n)
verkeerspolitie
  (administracja) formacja policyjna zajmująca się nadzorem nad ruchem na drogach publicznych

policjant /pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt/ (n)
politieagent
  funkcjonariusz policji

policjantka /ˌpɔlʲiˈʦ̑ʲjãntka/ (n)
politievrouw
  kobieta, która pracuje w policji

policzalny (adj)
telbaar
  taki, który daje się policzyć

policzek /pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
wang, kaak
  (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa

polietylen (n)
polyetheen
  (chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny otrzymywany przez polimeryzację etenu;

poligamia /ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/ (n)
polygamie
  (socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami

poligamiczny (adj)
polygaam
  (socjologia, socjologiczny) (zoologia, zoologiczny) dotyczący poligamii

poliglota /ˌpɔlʲiˈɡlɔta/ (n)
polyglot
  osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami

polimer (n)
polymeer
  (chemia, chemiczny) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów;

polimorfizm (n)
polymorfisme
  (biologia, biologiczny) zjawisko szczególnego zróżnicowania budowy osobników i przystosowania do pełnienia określonych ról w społeczeństwie;
  (chemia, chemiczny) zjawisko występowania różnych odmian krystalograficznych tej samej substancji chemicznej. Występuje ono wtedy, gdy ta sama substancja może występować w dwóch lub nawet kilku formach krystalicznych;
  (informatyka, informatyczny) mechanizmy pozwalające programiście używać wartości, zmiennych i podprogramów na kilka różnych sposobów;

polineuropatia (n)
polyneuropathie
  (medycyna, medyczny) zespół objawów wynikłych z uszkodzenia wielu nerwów obwodowych

polinezyjski (adj)
Polynesisch
  (geografia, geograficzny) dotyczący Polinezji

poliptyk (n)
polyptiek
  (sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku;

polis /ˈpɔlʲis/ (n)
polis
  (historia, historyczny, historycznie) typ organizacji państwa w starożytnej Grecji, który obejmował ośrodek miejski wraz z przyległymi obszarami;

poliszynel /ˌpɔlʲiˈʃɨ̃nɛl/ (n)
poesjenel
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) typ komicznej postaci z francuskiego commedia dell'arte – z garbem, w charakterystycznej czarnej masce z haczykowatym nosem;

politeistyczny /ˌpɔlʲitɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
polytheïstisch
  związany z politeizmem, właściwy politeizmowi i/lub politeistom

politeizm /ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
polytheïsme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;

politologia /ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja/ (n)
politicologie
  nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką;

politura (n)
politoer
  spirytusowy roztwór szelaku używany w meblarstwie do wykańczania powierzchni drewna; .

politycznie (adv)
staatkundig
  w sposób dotyczący polityki

polityczny /ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
politiek
  dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce

polityk /pɔˈlʲitɨk/ (n)
politicus
  osoba zajmująca się polityką

polityka /pɔˈlʲitɨka/ (n)
politiek, beleid
  całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;
beleid
  system odgórnie wprowadzonych zasad

polka /ˈpɔlka/ (n)
polka
  (choreografia, choreograficzny) czeski taniec ludowy w metrum 2/4;

polon /ˈpɔlɔ̃n/ (n)
polonium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

polowanie /ˌpɔlɔˈvãɲɛ/ (n)
jacht
  (łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny
  (przenośnie, przenośnia) zorganizowany pościg za określonymi ludźmi w celu ich ujęcia lub zabicia

polowanie na czarownice /ˌpɔlɔˈvãɲɛ ˌna‿ʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑ɛ/ (idiom)
heksenjacht
  (przenośnie, przenośnia) szukanie kogoś, na kogo można zrzucić odpowiedzialność za coś i ukarać go

polować /pɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
jagen
  brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

polski /ˈpɔlsʲci/ (adj)
Pools
  odnoszący się do Polski lub Polaków
  odnoszący się do polszczyzny

polski /ˈpɔlsʲci/ (n)
Pools
  (językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;

polskojęzyczny /ˌpɔlskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
Poolstalig
  posługujący się językiem polskim
  spisany, stworzony w języku polskim
  taki, którego członkowie posługują się językiem polskim

poltergeist (n)
klopgeest
  niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu

polędwica /ˌpɔlɛ̃ndˈvʲiʦ̑a/ (n)
carré
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z grzbietu zwierzęcia

pomagać /pɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
helpen
  ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej

pomarańcza /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
appelsien, sinaasappel
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1);
sinaasappel, appelsien
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce

pomarańczowy /ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
oranje
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie
  mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;

pomiar /ˈpɔ̃mʲjar/ (n)
meting
  (metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;

pomidor /pɔ̃ˈmʲidɔr/ (n)
tomaat
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)
  (botanika, botaniczny) Lycopersicon Mill., sekcja roślin z rodzaju psianka;

pomiędzy /pɔ̃ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
tussenin
  (zobacz) między

pomnik /ˈpɔ̃mʲɲik/ (n)
grafmonument
  (potocznie, potoczny) nagrobek
monument
  rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;

pomoc /ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
hulp, assistentie
  ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

pomocnictwo (n)
medeplichtig
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umyślne przestępstwo lub wykroczenie polegające na ułatwieniu innej osobie popełnienia czynu zabronionego;

pompa /ˈpɔ̃mpa/ (n)
pomp
  (mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;
  (ironicznie) bardzo wystawne przyjęcie, uroczystość

pompa ciepła /ˈpɔ̃mpa ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
warmtepomp
  (fizyka, fizyczny) teoretyczna maszyna cieplna, która wymusza przepływ ciepła z obszaru o niższej temperaturze do obszaru o temperaturze wyższej;

pomurnik /pɔ̃ˈmurʲɲik/ (n)
rotskruiper
  (ornitologia, ornitologiczny) Tichodroma muraria, niewielki ptak z rodziny kowalikowatych;

pomysłowość /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɔɕʨ̑/ (n)
ingeniositeit
  dodatnia cecha intelektu charakteryzująca się zdolnością do tworzenia nowych pomysłów, projektów i koncepcji, byciu pomysłowym i pełnym inwencji twórczej

pomysłowy /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
ingenieus
  mający wiele pomysłów

pomyłka /pɔ̃ˈmɨwka/ (n)
fout
  błąd w rozumowaniu lub w postępowaniu

pomyślność /pɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
bloei
  sprzyjający los, korzystny bieg wydarzeń

ponad /ˈpɔ̃nat/ (preposition)
boven
  …tworzący konstrukcję opisującą położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
meer dan
  …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości

ponadprzeciętny (adj)
bovengemiddeld
  większy lub lepszy od przeciętnego

poncz (n)
punch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników;

poniedziałek /ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (n)
maandag
  pierwszy dzień tygodnia;

ponieważ /pɔ̃ˈɲɛvaʃ/ (conjunction)
omdat, aangezien, daar
  …wyrażający przyczynę czegoś z takiego powodu, że…

ponton /ˈpɔ̃ntɔ̃n/ (n)
ponton
  (technologia, technika, techniczny) szczelna konstrukcja utrzymująca się na wodzie;
  (technologia, technika, techniczny) zatapialny zbiornik służący np. do wydobywania wraków;

pontyfik (n)
hogepriester
  (przenośnie, przenośnia) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) papież lub inny wyższy duchowny
  (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłan w starożytnym Rzymie, który należał do kolegium czuwającego nad formalną stroną kultu religijnego;

pontyfikat /ˌpɔ̃ntɨˈfʲikat/ (n)
pontificaat
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) urząd sprawowany przez pontyfika w starożytnym Rzymie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) okres sprawowania władzy przez papieża lub biskupa;

ponury /pɔ̃ˈnurɨ/ (adj)
duister, somber, triest
  pełen smutku, przygnębienia

popielica (n)
relmuis
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju popielic (1.1)

popielniczka /ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
asbak
  otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;

popielnik (n)
asla
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik pod komorą paleniskową pieca lub kotła;

popiersie /pɔˈpʲjɛrʲɕɛ/ (n)
buste
  (sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;

popiół /ˈpɔpʲjuw/ (n)
as, asse
  szary proszek pozostający po spaleniu czegoś

popołudnie /ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
namiddag, middag
  okres pomiędzy południem a wieczorem

poprawność polityczna /pɔˈpravnɔɕʨ̑ ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
politieke correctheid
  (socjologia, socjologiczny) norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy;

poprawny /pɔˈpravnɨ/ (adj)
correct
  zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę

poprzeczka /pɔˈpʃɛʧ̑ka/ (n)
doellat
  (sport, sportowy) belka układana na stojakach do skoków wzwyż i skoków o tyczce
  (sport, sportowy) poprzeczna belka łącząca górne końce pionowych słupków bramki

poprzednio /pɔˈpʃɛdʲɲɔ/ (adv)
tevoren
  przed określonym czasem

populacja /ˌpɔpuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
bevolking
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka ekologiczna oznaczająca wszystkie osobniki danego gatunku żyjące na danym terenie w tym samym czasie
  (socjologia, socjologiczny) ogół ludzi żyjących w tym samym czasie na danym terenie
  (statystyka, statystyczny) zbiór jednostek na temat których wyciągane są wnioski poprzez analizę próby statystycznej

popularność /ˌpɔpuˈlarnɔɕʨ̑/ (n)
populariteit, geliefdheid
  bycie powszechnie znanym i lubianym, ogólne uznanie i rozgłos

popularny /ˌpɔpuˈlarnɨ/ (adj)
populair
  taki, który jest powszechnie używany; znany ogółowi społeczeństwa, cieszący się uznaniem; ceniony

populizm /pɔˈpulʲism̥/ (n)
populisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) popieranie idei politycznych i ekonomicznych, które są w danym momencie najbardziej popularne w celu łatwego zdobycia poparcia bez zwracania uwagi na rzeczywistą możliwość zrealizowania obietnic, zwłaszcza pod kątem finansowym;

popyt /ˈpɔpɨt/ (n)
navraag
  (ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie

por /pɔr/ (n)
prei, porrei
  (botanika, botaniczny) Allium porrum L., roślina dwuletnia z rodziny amarylkowatych, uprawiana w celach konsumpcyjnych;

pora /ˈpɔra/ (n)
tijd
  pewien okres, czas trwania czegoś
  stosowny moment, właściwa chwila na jakąś czynność

pora roku /ˈpɔra ˈrɔku/ (n)
jaargetijde, seizoen
  okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;

porada /pɔˈrada/ (n)
raad, advies
  wskazówka, zalecenie komuś czegoś

porażenie (n)
schok
  (medycyna, medyczny) zaburzenie pracy układu nerwowego dające liczne objawy ubytkowe

porażka /pɔˈraʃka/ (n)
nederlaag
  przegrana bitwa

porcelana /ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna/ (n)
porselein
  materiał ceramiczny służący do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;

pornografia /ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/ (n)
pornografie
  wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;

pornograficzny /ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
pornografisch
  związany z pornografią, dotyczący pornografii

pornokracja (n)
pornocratie
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie czasów, w których kobiety rozpustne, kurtyzany wywierały znaczny wpływ na sprawy publiczne;

poronienie /ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
miskraam
  (fizjologia, fizjologiczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;

porowatość (n)
poreusheid
  cecha tego, co jest porowate, co ma pory

porowaty (adj)
poreus
  posiadający małe otwory (pory) na powierzchni

poroże (n)
gewei
  (łowiectwo, łowiecki) oba rogi samca jeleniowatych

port /pɔrt/ (n)
haven
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;

portal /ˈpɔrtal/ (n)
portaal
  (architektura, architektoniczny) ozdobne obramowanie otworu drzwiowego;
  (informatyka, informatyczny) rozbudowany internetowy serwis informacyjny – ogólny lub poświęcony wąskiej tematyce;

portfel /ˈpɔrtfɛl/ (n)
portefeuille
  (finanse, finansowy) ogół papierów wartościowych i innych aktywów posiadanych przez daną osobę fizyczną lub prawną
portefeuille, portemonnee, beurs
  najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja)

portier /ˈpɔrtʲjɛr/ (n)
portier, conciërge
  (urzędowy) osoba pełniąca służbę przy wejściu do budynku (instytucji, hotelu, itp.)

portmonetka (n)
portemonnee
  mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon

porto /ˈpɔrtɔ/ (n)
port, porto
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) wzmacniane wino portugalskie;

portret /ˈpɔrtrɛt/ (n)
portret
  (sztuka) dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób
  (przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)

portret pamięciowy /ˈpɔrtrɛt ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
compositiefoto
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) portret osoby wykonany według wskazówek świadka, który tę osobę widział; używany zwłaszcza do odtwarzania wyglądu nieznanych sprawców przestępstw;

portretować /ˌpɔrtrɛˈtɔvaʨ̑/ (v)
portretteren
  sporządzać portret (plastyczny lub literacki) osoby lub grupy osób

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (adj)
Portugees
  odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (n)
Portugees
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Portugalii;

portugalskojęzyczny /ˌpɔrtuˈɡalskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
Portugeestalig
  posługujący się językiem portugalskim
  spisany, stworzony w języku portugalskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem portugalskim

portyk (n)
portiek
  (architektura, architektoniczny) przednia część budowli przed wejściem głównym, z rzędem kolumn;

porucznik /pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
luitenant, eerste luitenant
  (wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;

poruszać /pɔˈruʃaʨ̑/ (v)
bewegen
  wprawiać coś w ruch

porwanie /pɔˈrvãɲɛ/ (n)
gijzeling
  działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu)

poryw (n)
rukwind
  nagły, mocny ruch czy uderzenie siły natury

porywacz /pɔˈrɨvaʧ̑/ (n)
kaper
  człowiek, który uprowadził środek transportu z pasażerami

porywać /pɔˈrɨvaʨ̑/ (v)
ontvoeren
  uprowadzać kogoś lub coś wbrew czyjejś woli

porywać się z motyką na słońce (v)
te veel hooi op je vork nemen
  zabierać się za coś, czego nie jest się w stanie zrobić

porzeczka /pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
aalbes
  (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) owoc porzeczki (1.1)

porządek /pɔˈʒɔ̃ndɛk/ (n)
orde
  stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu

porządek dziobania (n)
pikorde
  (przenośnie, przenośnia) (socjologia, socjologiczny) hierarchia społeczna w określonej grupie, która określa prawdopodobieństwo doświadczenia agresji ze strony członków grupy;

poród /ˈpɔrut/ (n)
bevalling
  (fizjologia, fizjologiczny) (ginekologia, ginekologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;

porównanie /ˌpɔruvˈnãɲɛ/ (n)
vergelijking
  (rzeczownik odczasownikowy) od porównać
  konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego;

porównawczy (adj)
vergelijkend
  opierający się na porównaniu

porównywalny (adj)
vergelijkbaar
  na tyle podobny do czegoś, że można go z tym porównać, zestawić

porównywać /ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑/ (v)
vergelijken
  zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic

poręczyciel (n)
borg
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ktoś, kto poręcza czyjeś wierzytelności

posag /ˈpɔsak/ (n)
bruidschat
  rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż

poselstwo (n)
bericht, boodschap
  misja powierzona posłowi lub grupie posłów

poseł /ˈpɔsɛw/ (n)
afgevaardigde
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek Sejmu lub innego parlamentu;

posiadacz /pɔˈɕadaʧ̑/ (n)
bezitter
  ktoś, kto coś ma, posiada

posiadanie /ˌpɔɕaˈdãɲɛ/ (n)
bezit
  (rzeczownik odczasownikowy) od posiadać

posiadać /pɔˈɕadaʨ̑/ (v)
bezitten, hebben
  (książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości

posiadłość /pɔˈɕadwɔɕʨ̑/ (n)
goed
  teren i zabudowania należące do kogoś

posiłek /pɔˈɕiwɛk/ (n)
maaltijd
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się

posmak (n)
nasmaak
  wrażenie dziwności smaku pokarmu lub napoju

posrebrzać /pɔˈsrɛbʒaʨ̑/ (v)
verzilveren
  pokrywać coś warstwą srebra

post /pɔst/ (n)
vasten
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dobrowolna rezygnacja ze spożywania niektórych lub wszystkich pokarmów i z rozrywek;
vasten, vastentijd
  czas obowiązywania postu (1.1)
post
  (informatyka, informatyczny) wiadomość na grupie dyskusyjnej lub forum

postanowienie /ˌpɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
beslissing
  coś, co zostało postanowione; decyzja, konkretny zamiar

postać /ˈpɔstaʨ̑/ (n)
personage
  bohater utworu literackiego, filmu
figuur
  określenie istoty, wyglądu, sylwetki

postprodukcja (n)
post-productie
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) etap produkcji filmu między filmowaniem, a premierą, w którym przetwarza się surowy materiał filmowy dodając efekty komputerowe, ścieżkę dźwiękową, napisy itp.

postulować /ˌpɔstuˈlɔvaʨ̑/ (v)
postuleren
  proponować lub domagać się czegoś

postęp /ˈpɔstɛ̃mp/ (n)
vooruitgang
  rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu

postępowanie /ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲɛ/ (n)
procedure
  określony prawem uporządkowany ciąg czynności urzędowych organu wykonującego zadania publiczne (sądu, administracji, prawodawcy)

poszukiwacz /ˌpɔʃuˈcivaʧ̑/ (n)
zoeker
  osoba, która czegoś poszukuje

posłowie /pɔˈswɔvʲjɛ/ (n)
nawoord
  uwagi od wydawcy lub autora umieszczane na końcu książki;

posłuszeństwo (n)
gehoorzaamheid
  postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów

posłuszny /pɔˈswuʃnɨ/ (adj)
gehoorzaam
  spełniający bez protestu polecenia

pot /pɔt/ (n)
zweet
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;

potajemnie /ˌpɔtaˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
stiekem
  ukrywając coś przed kimś, bez wiedzy innych, w tajemnicy

potas /ˈpɔtas/ (n)
kalium, potas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;

potaż /ˈpɔtaʃ/ (n)
potas
  (chemia, chemiczny) węglan potasu, (K2CO3);

potem /ˈpɔtɛ̃m/ (adv)
na
  później, w chwili następnej

potencjalnie (adv)
potentieel
  w sposób potencjalny, mogąc wystąpić lub pojawić się w określonych warunkach

potencjalny /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
potentieel
  możliwy do zrealizowania, osiągnięcia

potencjometr /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjɔ̃mɛtr̥/ (n)
potentiometer
  (technologia, technika, techniczny) opornik z możliwością zmiany (poprzez zmianę położenia styku na ścieżce oporowej) rezystancji przez użytkownika;

potok /ˈpɔtɔk/ (n)
beek
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) ciek wodny o wartkim nurcie, płynący skalnym lub kamienistym korytem o dużym spadku;

potomek /pɔˈtɔ̃mɛk/ (n)
afstammeling
  (książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk)

potomstwo /pɔˈtɔ̃mstfɔ/ (n)
kroost
  (książkowy) dzieci w stosunku do rodziców

potop /ˈpɔtɔp/ (n)
zondvloed
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielka powódź opisana w Starym Testamencie (Rdz 6-8), jako kara zesłana przez Boga

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (n)
behoefte
  cel jakiegoś działania
behoefte, nood, noodzaak
  uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś

potrzeba jest matką wynalazków /pɔˈṭʃɛba ˈjɛst ˈmatkɔ̃w̃ ˌvɨ̃naˈlaskuf/ (proverb)
noodzaak is de moeder van uitvinding
  to sytuacja skłania do wprowadzania innowacji i ułatwiania sobie życia

potrzebować /ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑/ (v)
nodig hebben, behoeven
  mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu

potrójny /pɔˈtrujnɨ/ (adj)
drievoudig
  składający się z trzech jednakowych lub podobnych części

potwierdzenie /ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
bevestiging
  pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają

potwierdzić /pɔˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
bevestigen
  stwierdzić prawdziwość (autentyczność, istnienie) czegoś, dać potwierdzenie

potwór /ˈpɔtfur/ (n)
monster
  straszny stwór

potyczka /pɔˈtɨʧ̑ka/ (n)
schermutseling
  niewielkie starcie, walka drobnych oddziałów zbrojnych

potylica /ˌpɔtɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
achterhoofd
  (anatomia, anatomiczny) kość potyliczna, kość czaszki, w której znajduje się otwór łączący jamę mózgoczaszki z kanałem kręgowym kręgosłupa;

potyliczny (adj)
occipitaal
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący potylicy

potęga /pɔˈtɛ̃ŋɡa/ (n)
macht
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania;
  coś potężnego

poufały (adj)
familiair
  taki, który jest wyrazem zażyłości, bliskich stosunków

poufny /pɔˈ<sup>w</sup>ufnɨ/ (adj)
vertrouwelijk
  tajny, powierzony w sekrecie

powabnica piaskowa (n)
juweelwesp, zandgoudwesp
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Hedychrum nobile, gatunek owadów z rodzaju Hedychrum

powaga /pɔˈvaɡa/ (n)
ernst
  znaczenie, ważność jakichś spraw lub wydarzeń
  zrównoważony, opanowany sposób bycia, nieuleganie emocjom

poważnie /pɔˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
in ernst
  w sposób poważny

poważny /pɔˈvaʒnɨ/ (adj)
ernstig, serieus
  budzący obawy, groźny dla życia; (także, też) skomplikowany, obarczony dużym ryzykiem
  o człowieku, sytuacji, opinii itp.: charakteryzujący się powagą
serieus, ernstig
  mający uznanie u innych osób
  odpowiedzialny, godny zaufania
serieus
  mający zasadnicze znaczenie
  o literaturze, filmie poruszający trudny temat

powiedzenie /ˌpɔvʲjɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
gezegde
  przysłowie, maksyma, popularne zdanie

powiedzieć /pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
zeggen
  wyrazić coś słowami, oznajmić

powieka /pɔˈvʲjɛka/ (n)
ooglid
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;

powierzchnia /pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/ /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/ (n)
oppervlakte
  określony obszar, o ograniczonych rozmiarach
  wierzchnia warstwa masy jakiejkolwiek substancji, cieczy
oppervlakte, oppervlak
  zewnętrzna strona

powierzchownie /ˌpɔvʲjɛʃˈxɔvʲɲɛ/ (adv)
oppervlakkig
  w sposób powierzchowny

powierzchowny (adj)
oppervlakkig
  taki, który opiera się na płytkiej, pobieżnej obserwacji, który nie wnika w istotę rzeczy

powieszenie /ˌpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
verhangen
  jeden ze sposobów wykonywania kary śmierci;

powietrze /pɔˈvʲjɛṭʃɛ/ (n)
lucht
  mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;
  w związkach z przyimkami miejsce ponad ziemią

powieścidło (n)
ontspanningsboek
  (zgrubienie) (pogardliwie, pogardliwy) płytka powieść, bez wartości artystycznej

powieściopisarka /pɔˈvʲjɛ̇ɕʨ̑ɔpʲiˈsarka/ (n)
romanschrijfster
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze powieści

powieść /ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
roman
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;

powitanie /ˌpɔvʲiˈtãɲɛ/ (n)
begroeting
  forma zwrotu grzecznościowego lub gest wykonywany podczas witania się z inną osobą;

powiększać /pɔˈvʲjɛ̃ŋkʃaʨ̑/ (v)
vergroten
  powodować, że obraz czegoś staje się większy pod względem rozmiarów

powodować /ˌpɔvɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
veroorzaken
  być powodem czegoś, przyczyną

powodzenia /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
succes
  wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia

powojenny (adj)
naoorlogs
  taki, który dzieje się po wojnie

powoli /pɔˈvɔlʲi/ (adv)
langzaam
  wolno, z małą prędkością

powolność (n)
langzaamheid, traagheid
  cecha bycia powolnym; właściwość rozwijania się nieśpiesznie

powrót /ˈpɔvrut/ (n)
come-back
  ponowne przybycie do tego samego miejsca

powstanie /pɔˈfstãɲɛ/ (n)
opstand
  zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;

powstanie warszawskie /pɔˈfstãɲɛ varˈʃafsʲcɛ/ (n)
Opstand van Warschau
  (historia, historyczny, historycznie) działania zbrojne podjęte przez żołnierzy Armii Krajowej na terenie Warszawy i w jej okolicach od 1 sierpnia 1944 roku;

powszechnie /pɔˈfʃɛxʲɲɛ/ (adv)
algemeen, wijdverspreid
  w sposób powszechny

powtarzać /pɔˈftaʒaʨ̑/ (v)
herhalen
  mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił

powyżej /pɔˈvɨʒɛj/ (preposition)
boven
  znajdujący się wyżej czegoś, umieszczony nad czymś

powód /ˈpɔvut/ (n)
reden
  coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego

powódź /ˈpɔvuʨ̑/ (n)
overstroming, vloed
  (meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;

powój /ˈpɔvuj/ (n)
winde
  (botanika, botaniczny) Convolvulus, liczący około 250 gatunków rodzaj roślin z rodziny powojowatych;

powściągliwy (adj)
terughoudend
  potrafiący zachować opanowanie, mający umiar

pozamałżeński /ˌpɔzãmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
buitenechtelijk
  odbywający się poza związkiem małżeńskim danej osoby, (także, też) będący rezultatem takiego działania

pozasądowy (adj)
buitengerechtelijk
  odbywający się bez udziału sądu

pozaziemski (adj)
buitenaards
  pochodzący spoza Ziemi

pozer /ˈpɔzɛr/ (n)
poseur
  (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś nieudolnie charakteryzujący się na coś lub kogoś; imitator wzbudzający zażenowanie

poziom /ˈpɔʑɔ̃m/ (n)
hoogte
  etap gry komputerowej
  położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny
  stan zaawansowania czegoś, faza rozwoju
  stopień wykształcenia osoby, stan czyjejś kultury, wiedzy
  wartość jakiejś mierzalnej wielkości

poziom morza /ˈpɔʑɔ̃m ˈːɔʒa/ (n)
zeeniveau, zeespiegel
  (geografia, geograficzny) umowny punkt wyjścia do pomiarów wysokości lub głębokości;

poziomka /pɔˈʑɔ̃mka/ (n)
aardbei
  (botanika, botaniczny) Fragaria, roślina o jadalnych, czerwonych owocach podobnych do truskawek, tylko mniejszych, rosnąca dziko, przeważnie w lasach, także uprawiana w ogrodach;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc poziomki (1.1)

poziomo (adv)
horizontaal
  równolegle do podłoża

poziomy /pɔˈʑɔ̃mɨ/ (adj)
horizontaal
  prostopadły do kierunku siły grawitacji

poznać /ˈpɔznaʨ̑/ (v)
kennismaken
  zdobyć wiedzę o czymś zwłaszcza poprzez bezpośrednie doświadczenie

pozornie (adv)
ogenschijnlijk, schijnbaar
  sprawiając wrażenie prawdziwego

pozorny /pɔˈzɔrnɨ/ (adj)
klaarblijkelijk
  nieprawdziwy, ale sprawiający wrażenie prawdziwego

pozostawać /ˌpɔzɔˈstavaʨ̑/ (v)
blijven
  zostać w jakimś miejscu, nie ruszać się skądś
  być częścią czegoś; pozostałością, resztą po czymś lub kimś
  być dalej takim samym, bez zmian; nie zmieniać się

pozować /pɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
poseren
  przyjmować nieruchomą pozycję do zdjęcia lub obrazu

pozwalać /pɔˈzvalaʨ̑/ (v)
toelaten
  zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić
  umożliwiać, sprawiać, że coś staje się możliwe, wykonalne

pozycja misjonarska (n)
missionarishouding
  (seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim;

pozyton (n)
positron
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca antycząstką elektronu;

pozytywizm (n)
positivisme
  (filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny powstały we Francji w XIX wieku, rozumiejący naukę jako badanie faktów, a odrzucający wszelką metafizykę z myślenia naukowego
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (socjologia, socjologiczny) prąd umysłowy, literacki i społeczny w Polsce w latach 1863–1890, krytykujący romantyzm, propagujący zdobycze nauki i kult pracy

pozytywnie (adv)
positief
  w sposób pozytywny

pozytywny /ˌpɔzɨˈtɨvnɨ/ (adj)
positief
  przynoszący korzyści
  z potwierdzoną obecnością w badaniu

pozłacać (v)
vergulden
  pokrywać warstwą złota lub malować na złoty kolor

połabski (n)
Polabisch
  język połabski;

połowa /pɔˈwɔva/ (n)
helft
  jedna z dwóch równych części całości

położenie /ˌpɔwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
plaats
  miejsce znajdowania się czegoś

położnica (n)
kraamvrouw
  kobieta w okresie połogu

położnictwo (n)
verloskunde
  (medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu

południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
zuiden, zuid
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
middag, noen
  chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;

południk /pɔˈwudʲɲik/ (n)
meridiaan
  (geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;

południowo-wschodni /ˌpɔwudʲɲɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
zuidoostelijk
  będący na południowym wschodzie

południowo-zachodni /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔ zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
zuidwestelijk
  będący na południowym zachodzie

południowoafrykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
Zuid-Afrikaans
  odnoszący się do Republiki Południowej Afryki

południowoamerykański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
Zuid-Amerikaans
  dotyczący Ameryki Południowej

południowoeuropejski (adj)
Zuid-Europees
  odnoszący się do Europy Południowej, związany z Europą Południową

południowokoreański /ˌpɔwudʲˈɲɔvɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
Zuid-Koreaans
  odnoszący się do Korei Południowej, państwa na Półwyspie Koreańskim

południowy /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (adj)
zuidelijk, zuid
  (geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)

południowy wschód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/ (n)
zuidoost, zuidoosten
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim

południowy zachód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/ (n)
zuidwesten
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim

połykać (v)
inslikken
  przesuwać pokarm do żołądka w sposób fizjologiczny

połóg /ˈpɔwuk/ (n)
kraambed
  (medycyna, medyczny) okres po porodzie;

połączenie /ˌpɔwɔ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
verbinding, aansluiting
  (rzeczownik odczasownikowy) od połączyć
aansluiting
  łączność pomiędzy jakimiś miejscami utrzymywana za pomocą publicznych środków lokomocji

pończocha /pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa/ (n)
kous
  obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;

pościel /ˈpɔɕʨ̑ɛl/ (n)
beddengoed
  wyposażenie łóżka rozkładane do spania – poduszki, prześcieradło, przykrycie

pościg (n)
achtervolging
  (przenośnie, przenośnia) przesadne staranie się, by coś zdobyć
  ściganie kogo lub czego

pościć /ˈpɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
vasten
  przestrzegać postu nakazanego przez religię

pośladek /pɔˈɕladɛk/ (n)
bil
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;

pośmiertny (adj)
postuum
  zrobiony po czyjejś śmierci; zachodzący po śmierci

pośredni /pɔˈɕrɛdʲɲi/ (adj)
indirect
  nie odnoszący się do czegoś wprost; nie dotyczący czegoś bezpośrednio

pośredniczyć (v)
bemiddelen
  (ekonomia, ekonomiczny) załatwiać transakcje handlowe

pośrednik (n)
tussenhandelaar
  osoba pośrednicząca, załatwiająca sprawy między jakimiś osobami

poświęcać /pɔˈɕfʲjɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
toewijzen
  oddawać czemuś uwagę, kierować uwagę na coś, wyrażać zainteresowanie

poświęcenie /ˌpɔɕfʲjɛ̃nˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
toewijding
  skierowanie na coś uwagi, wyrażenie zainteresowania czymś

pożar /ˈpɔʒar/ (n)
brand, vuurzee
  niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;

pożegnanie (n)
afscheid, afscheidsgroet
  (rzeczownik odczasownikowy) od pożegnać

pożyczać /pɔˈʒɨʧ̑aʨ̑/ (v)
lenen
  brać coś od kogoś na pewien czas za jego zgodą
lenen, uitlenen
  dawać coś komuś na pewien czas

pożyczka /pɔˈʒɨʧ̑ka/ (n)
lening
  danie komuś albo wzięcie od kogoś na pewien czas pieniędzy lub innych dóbr pod warunkiem ich zwrotu w określonym terminie; (także, też) to, co zostało pożyczone;

pożywienie /ˌpɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
voedsel
  jedzenie, pokarm, strawa

pożywny /pɔˈʒɨvnɨ/ (adj)
voedzaam
  posilny, wzmacniający, sycący

pożądanie /ˌpɔʒɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
begeerte
  pociąg fizyczny; pragnienie obcowania seksualnego z kimś

pożądać /pɔˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
begeren
  bardzo silnie czegoś pragnąć, chcieć
  czuć silny pociąg fizyczny do kogoś; czuć pożądanie

prababcia /praˈbapʲʨ̑a/ (n)
overgrootmoeder
  matka dziadka lub babci

praca /ˈpraʦ̑a/ (n)
werk
  artykuł, tekst lub dzieło plastyczne
werking
  funkcjonowanie czegoś
werk, baan
  miejsce pracy (1.1); funkcja pełniona w takim miejscu
werk, arbeid
  wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;
  (fizyka, fizyczny) energia potrzebna do przesunięcia ciała o danych parametrach z jednego punktu pola do drugiego;

praca domowa /ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva/ (n)
huiswerk
  (edukacja, edukacyjny) praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu

pracodawca /ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
werkgever
  osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników;

pracować /praˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
werken, arbeiden
  wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

pracowity /ˌpraʦ̑ɔˈvʲitɨ/ (adj)
vlijtig, hardwerkend
  taki, który jest skłonny do długiej pracy; taki, który umie/lubi dużo pracować; charakteryzujący się pracowitością

pracownia /praˈʦ̑ɔvʲɲa/ (n)
werkplek
  (edukacja, edukacyjny) szkolna sala lekcyjna wyposażona w urządzenia potrzebne do nauki jakiegoś przedmiotu

pracownica /ˌpraʦ̑ɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
arbeidster
  kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy

pracownik /praˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
werker
  osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę;

pracownik seksualny (n)
sekswerker
  mężczyzna, który świadczy płatne usługi seksualne (określenie neutralne, niedeprecjonujące)

pradziadek /praˈʥ̑adɛk/ (n)
overgrootvader
  ojciec dziadka lub babci

pragmatyczny (adj)
pragmatisch
  wynikający z pragmatyzmu, oparty na przekonaniu, że podejmowane czynności powinny być praktyczne, dawać korzyść

pragnienie /praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
dorst
  (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;

praindoeuropejski /ˌpra<sup>j</sup>ĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
Proto-Indo-Europees
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoeuropejski pierwotny, odnoszący się do pierwotnego okresu wspólnoty indoeuropejskiej

prairial (n)
prairial
  nazwa dziewiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

prajęzyk (n)
vooroudertaal
  język, z którego wywodzą się inne języki;

prakseologia /ˌpraksɛɔˈlɔɟja/ (n)
praxeologie
  nauka dotycząca norm i reguł sprawnego i efektywnego działania;

praktycznie (adv)
praktisch
  blisko stanu rzeczywistego

praktyczny /prakˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
praktisch
  związany z praktyką, przeznaczony do zastosowania w praktyce

praktyka /ˈpraktɨka/ (n)
praktijk
  świadoma i celowa działalność ludzka
  doświadczenie zdobyte dzięki działalności ludzkiej
  okres szkolenia lub nabywania wprawy w jakimś zawodzie
  wykonywanie zawodu

praktykant (n)
stagiair
  ktoś, kto odbywa praktykę zawodową

pralka /ˈpralka/ (n)
wasmachine
  (technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;

pralnia /ˈpralʲɲa/ (n)
wasserij
  miejsce, w którym pierze się odzież

pranie /ˈprãɲɛ/ (n)
was
  porcja ubrań przygotowanych do prania (1.1) lub już wypranych

prapradziad /praˈpraʥ̑at/ (n)
betovergrootvader
  ojciec pradziada

prasa /ˈprasa/ (n)
pers
  (publikatory) ogół czasopism
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji, wykonania odbitki;
  (publikatory) (ekonomia, ekonomiczny) ogół przedsiębiorstw i osób związanych z redagowaniem i wydawaniem czasopism;

praski /ˈprasʲci/ (adj)
Praagse
  związany z Pragą, dotyczący Pragi (stolicy Czech)

prasowanie /ˌprasɔˈvãɲɛ/ (n)
strijken
  wygładzanie ubrania za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.

prasować /praˈsɔvaʨ̑/ (v)
strijken
  wygładzać tkaninę za pomocą rozgrzanego żelazka, prasowalnicy itp.

prawa człowieka /ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (n)
rechten van de mens
  niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności;

prawa zwierząt /ˈprava ˈzvʲjɛʒɔ̃nt/ (n)
dierenrechten
  idea, zgodnie z którą zwierzęta mają fundamentalne interesy, które powinny być uszanowane tak samo, jak w przypadku podstawowych, analogicznych interesów ludzi;

prawda /ˈpravda/ (n)
waarheid
  treść zgodna z rzeczywistością;

prawdopodobieństwo /ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
waarschijnlijkheid
  (matematyka, matematyczny) ogólne określenie pojęć matematycznych, służących do określenia prawdopodobieństwa (1.1);
  szansa, że coś się wydarzy

prawdopodobnie /ˌpravdɔpɔˈdɔbʲɲɛ/ (adv)
waarschijnlijk
  przypuszczalnie, być może

prawdopodobny /ˌpravdɔpɔˈdɔbnɨ/ (adj)
waarschijnlijk
  przypuszczalnie prawdziwy; taki, o którym można sądzić, że jest prawdziwy

prawdziwy /pravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
echt, waar
  rzeczywisty
  typowy dla naszych wyobrażeń
  naturalny
echt
  zgodny z prawdą

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie /pravʲˈʥ̑ivɨx pʃɨˈjäʨ̑uw pɔˈznajɛ‿ɕɛ ˈv‿bʲjɛ̇ʥ̑ɛ/ (proverb)
in nood leert men zijn vrienden kennen
  szczery przyjaciel nie opuszcza kogoś, gdy ten ma kłopoty; w nieszczęściu, niepowodzeniu okazuje się, kto jest prawdziwym przyjacielem

prawica /praˈvʲiʦ̑a/ (n)
rechterkant
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siła polityczna o programie, odwołującym się do tradycji, autorytetów, religii i istniejącej hierarchii społecznej

prawidłowy /ˌpravʲidˈwɔvɨ/ (adj)
correct
  bezbłędny, poprawny (zgodny z prawdą)
  zgodny z przyjętymi prawidłami lub założeniami
  dobrze uformowany, foremny
  słuszny, odpowiedni, właściwy (pasujący do danej sytuacji)

prawie /ˈpravʲjɛ/ (particle)
bijna
  …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

prawnik /ˈpravʲɲik/ (n)
jurist
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca wykształcenie prawnicze

prawnuczka /praˈvnuʧ̑ka/ (n)
achterkleindochter
  córka wnuka lub wnuczki

prawny /ˈpravnɨ/ (adj)
juridisch
  taki, który zajmuje się prawem jako nauką; jest stosowany w tej dziedzinie
  taki, który dotyczy prawa, wywodzi się z prawa, jest z nim zgodny

prawo /ˈpravɔ/ (n)
recht
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej, zezwolenie na coś;
wet, recht
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;
rechts, recht
  w wyrażeniach przyimkowych: prawa strona

prawo jazdy /ˈpravɔ ˈjazdɨ/ (n)
rijbewijs
  (motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;

prawo karne /ˈpravɔ ˈkarnɛ/ (n)
strafrecht
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół norm prawnych zawierających zakazy i nakazy, których naruszenie jest karalne;

prawo międzynarodowe /ˈpravɔ ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɛ/ (n)
volkenrecht
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór norm regulujących stosunki pomiędzy państwami, a także z innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych;

prawo niepisane /ˈpravɔ ˌɲɛpʲiˈsãnɛ/ (n)
ongeschreven regel
  prawo zwyczajowe

prawo publiczne /ˈpravɔ puˈblʲiʧ̑nɛ/ (n)
publiekrecht
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gałąź prawa zawierająca normy prawne, których zadaniem jest ochrona interesu publicznego;

praworządny (adj)
gezagsgetrouw
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępujący lub rządzony zgodnie z prawem; (także, też) świadczący o zgodności z zasadami prawa

prawosławie /ˌpravɔˈswavʲjɛ/ (n)
orthodoxie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ortodoksyjne wyznanie chrześcijańskie, które powstało w wyniku podziału chrześcijaństwa w 1054 roku (schizmy wielkiej);

prawosławny /ˌpravɔˈswavnɨ/ (adj)
orthodox
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do prawosławia, należący do prawosławia

prawosławny /ˌpravɔˈswavnɨ/ (n)
orthodox
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca prawosławia

prawoznawstwo (n)
rechtswetenschap
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ogół wiedzy o prawie

prawość /ˈpravɔɕʨ̑/ (n)
rechtlijnigheid
  cecha tego, kto jest prawy

prawy /ˈpravɨ/ (adj)
rechter, rechts
  znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce

prawybory (n)
voorverkiezing
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wstępne wybory, które odbywają się na niewielkim obszarze kraju i są organizowane w ramach kampanii wyborczej jako rodzaj sondażu

prazeodym /ˌprazɛˈɔdɨ̃m/ (n)
praseodymium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;

prałat /ˈprawat/ (n)
kerkvorst
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyższy dostojnik w Kościele katolickim;

prażyć /ˈpraʒɨʨ̑/ (v)
roosteren
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać żywność działaniu wysokiej temperatury bez użycia tłuszczu

preambuła (n)
inleiding, voorwoord
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uroczysty wstęp do aktu prawnego;

prebenda /prɛˈbɛ̃nda/ (n)
prebende
  (przestarzałe, przestarzały) (kościelny) część dochodów, które duchowni otrzymują jako wynagrodzenie za pełnione obowiązki;

precel (n)
pretzel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj obwarzanka o charakterystycznym kształcie zbliżonym do ósemki;

precesja /prɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
precessie
  (fizyka, fizyczny) zjawisko jednostajnej zmiany kierunku osi obrotu wirującego ciała;

prefekt /ˈprɛfɛkt/ (n)
prefect
  (administracja) urzędnik administracyjny w m.in. Francji, lub Księstwie Warszawskim;
  (historia, historyczny, historycznie) wysoki urzędnik (m.in. naczelnik prowincji, policji miejskiej) w starożytnym Rzymie;
  kardynał stojący na czele kongregacji
  przełożony w seminariach duchownych
  uczący religii w szkole

preferować /ˌprɛfɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
prefereren
  dawać komuś/czemuś pierwszeństwo, preferencje

prefiks /ˈprɛfʲiks/ (n)
prefix, voorvoegsel
  (językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;

pregabalina (n)
pregabaline
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek stosowany w leczeniu padaczki, bólu neuropatycznego i zaburzeń lękowych; pochodna kwasu gamma-aminomasłowego

prehistoria /ˌprɛxʲiˈstɔrʲja/ (n)
prehistorie
  okres dziejów od pojawienia się człowieka do powstania pisma;

prehistoryczny (adj)
prehistorisch
  związany z prehistorią, dotyczący prehistorii

prekariat /prɛˈkarʲjat/ (n)
precariaat
  (ekonomia, ekonomiczny) (socjologia, socjologiczny) określenie tzw. nowej klasy społecznej, powstałej w wyniku kryzysu ekonomicznego – ludzie bez perspektyw życiowych: seryjni stażyści, pracownicy tymczasowi, młodzi bezrobotni lub pracujący poniżej swojego wykształcenia;

premia (n)
premie
  dodatkowe wynagrodzenie pracownika, będące nagrodą za jego pracę
  w niektórych grach: dodatkowe punkty lub inna nagroda za wykonanie zadania niebędącego celem gry

premier /ˈprɛ̃mʲjɛr/ (n)
eerste minister, minister-president
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;

premiera /prɛ̃ˈmʲjɛra/ (n)
première
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) pierwsze publiczne przedstawienie utworu, zwłaszcza scenicznego lub filmu; uroczystość związana z tym przedstawieniem

prenumerować (v)
geabonneerd zijn op
  otrzymywać jakąś publikację regularnie przez określony czas

preparat /prɛˈparat/ (n)
preparaat
  obiekt biologiczny zakonserwowany celem badań lub dydaktyki
  substancja lub mieszanina związków przygotowana do konkretnego zastosowania

preria (n)
prairie
  (geografia, geograficzny) równinne stepy w centralnej części Ameryki Północnej;

prestiż /ˈprɛstʲiʃ/ (n)
prestige
  (socjologia, socjologiczny) znaczenie, poważanie, jakim ktoś lub coś cieszy się w swoim otoczeniu;

prestiżowy (adj)
prestigieus
  charakteryzujący się prestiżem

prezbiteriański (adj)
presbyteriaans
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z prezbiterianizmem, prezbiterianami

prezbiterium /ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm/ (n)
hoogkoor
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej;

prezent /ˈprɛzɛ̃nt/ (n)
cadeau, geschenk
  rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii

prezentacja /ˌprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
voorstelling, voordracht
  wystawienie czegoś na pewnym forum

prezerwatywa /ˌprɛzɛrvaˈtɨva/ (n)
condoom
  (seksuologia, seksuologiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;

prezes /ˈprɛzɛs/ (n)
voorzitter
  osoba przewodząca jakiejś instytucji, organizacji lub jakiemuś stowarzyszeniu

prezydencki (adj)
presidentieel
  dotyczący prezydenta lub prezydentury

prezydent /ˈprɛzɨdɛ̃nt/ (n)
president
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;

prezydentura /ˌprɛzɨdɛ̃nˈtura/ (n)
presidentschap, voorzitterschap
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) okres, gdy ktoś jest prezydentem
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd, tytuł lub funkcja prezydenta

prima aprilis /ˈprʲĩma ːˈprʲilʲis/ (n)
één april
  dzień żartów obchodzony pierwszego kwietnia w wielu krajach, w tym w Polsce;

primogenitura /ˌprʲĩmɔɡɛ̃ɲiˈtura/ (n)
eerstgeboorterecht
  dziedziczenie przez najstarszego w rodzie;

priorytet /prʲjɔˈrɨtɛt/ (n)
voorrang
  pierwszeństwo przysługujące czemuś

priorytetowo (adv)
met prioriteit, prioritair
  uznając pierwszeństwo

priorytetowy (adj)
prioritair
  mający pierwszeństwo

pro forma /ˈprɔ ˈfɔrma/ (idiom)
voor de vorm
  dla pozoru

problem /ˈprɔblɛ̃m/ (n)
probleem
  coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia

problematyczny /ˌprɔblɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
problematisch
  budzący zastrzeżenia lub niepewny

proboszcz /ˈprɔbɔʃʧ̑/ (n)
pastoor
  (kościelny) ksiądz zarządzający parafią;

probówka (n)
proefbuis
  (chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów;

proca /ˈprɔʦ̑a/ (n)
slinger
  broń, z której po zamachnięciu się można wystrzeliwać kamienie lub inne pociski;

procedura /ˌprɔʦ̑ɛˈdura/ (n)
procedure
  określone reguły postępowania w jakiejś sprawie

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (numeralFraction)
procent
  (matematyka, matematyczny) setna część całości;

proces /ˈprɔʦ̑ɛs/ (n)
proces
  uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie
  (informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu

procesja /prɔˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
processie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wiernych w pochodzie, często ze śpiewem eksponująca przedmioty kultu;

procesor /prɔˈʦ̑ɛsɔr/ (n)
processor
  (informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów;

proch /prɔx/ (n)
kruit
  proch strzelniczy
  rozdrobniona, sypka substancja

prochy /ˈprɔxɨ/ (n)
as
  stałe produkty rozkładu lub spopielenia zwłok

produkcja /prɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
productie, fabricatie, vervaardiging
  uporządkowana działalność prowadząca do wytwarzania określonych rzeczy, produktów

produkcyjny (adj)
productief
  związany z produkcją, dotyczący produkcji

produkt /ˈprɔdukt/ (n)
reactieproduct
  (chemia, chemiczny) substancja powstała w wyniku reakcji chemicznej
  (matematyka, matematyczny) uogólnienie iloczynu kartezjańskiego;
  rezultat pracy twórczej
  rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa
  w marketingu: wszystko, co można zaoferować na rynku;

produkt krajowy brutto /ˈprɔdukt kraˈjɔvɨ ˈbrutːɔ/ (n)
bruto nationaal product
  (ekonomia, ekonomiczny) suma wartości dóbr i usług finalnych wytworzonych na terytorium danego kraju w danym okresie, najczęściej rocznym;

produktywność (n)
vruchtbaar
  (ekonomia, ekonomiczny) wielkość efektu produkcyjnego uzyskanego z danych nakładów, wyrażona za pomocą wartości ułamka, w którym licznik zawiera wielkość produkcji, a mianownik – wielkość poniesionych na nią nakładów;

profesjonalny (adj)
professioneel
  (o uprawiającym jakąś dziedzinę) będący specjalistą, wykonujący swój zawód fachowo (np. personel)
  (o uprawianej dziedzinie) uprawiany fachowo jako zawód (np. teatr)

profesor /prɔˈfɛsɔr/ (n)
professor, hoogleraar
  (edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;

profilaktyczny (adj)
prophylactisch
  (medycyna, medyczny) dotyczący profilaktyki i zapobiegania chorobom

prognoza /prɔˈɡnɔza/ (n)
prognose
  przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach

prognoza pogody (n)
weersvoorspelling
  (meteorologia, meteorologiczny) przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie

program /ˈprɔɡrãm/ (n)
programma
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań
  plan działań
  odrębna audycja nadawana przez telewizję lub radio

program komputerowy (n)
computerprogramma
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu konkretnych zadań;

program telewizyjny (n)
televisieprogramma
  (telewizja, telewizyjny) telewizyjna produkcja audiowizualna, podstawowa jednostka ramówek stacji telewizyjnych;

programowanie /ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
programmeren
  (informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;
  (rzeczownik odczasownikowy) od programować

programować /ˌprɔɡrãˈmɔvaʨ̑/ (v)
programmeren
  (informatyka, informatyczny) tworzyć programy komputerowe

progresja (n)
voortgang
  (ekonomia, ekonomiczny) wzrastanie jakiegoś współczynnika
  osiągnięcie następnego stadium rozwoju

progresywny (adj)
progressief
  nastawiony na rozwój lub w trakcie rozwoju, wzrostu

projekcja /prɔˈjɛkʦ̑ʲja/ (n)
projectie
  (psychologia, psychologiczny) narcystyczny mechanizm obronny polegający na przypisywaniu innym własnych poglądów, zachowań lub cech, najczęściej negatywnych; rzutowanie własnych cech i przypisywanie swoich motywacji drugiej osobie;
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pokaz filmu

projekt /ˈprɔjɛkt/ (n)
project
  (zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu

prokaina (n)
procaïne
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny związek organiczny, miejscowy anestetyk stosowany między innymi w stomatologii;

prokrastynacja (n)
procrastinatie
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwa tendencja do nieustannego odkładania pewnych czynności na później;

prokreacja (n)
(geslachtelijke) voortplanting
  (biologia, biologiczny) płodzenie i rodzenie potomstwa

prokurator /ˌprɔkuˈratɔr/ (n)
officier van justitie, procureur
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;

proletariat /ˌprɔlɛˈtarʲjat/ (n)
proletariaat
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo;
  (socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna
  (socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją

proletariusz /ˌprɔ.lɛ.ˈtar.ʲjuʃ/ (n)
proletariër
  (historia, historyczny, historycznie) pierwotnie członek grupy społecznej w Republice Rzymskiej, utożsamiany z ostatnią na zgromadzeniu ludowym, najbiedniejszą klasą majątkową obywateli;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek proletariatu, klasy społecznej składającej się z robotników najemnych, zwłaszcza tych zatrudnionych w przemyśle; najuboższej warstwy społeczeństwa;

proliferacja /ˌprɔlʲifɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
proliferatie
  rozrost, szerzenie się

prolog /ˈprɔlɔk/ (n)
proloog
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję;

prom /prɔ̃m/ (n)
veerpont, pont, pontveer, veer
  statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;

promet /ˈprɔ̃mɛt/ (n)
promethium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;

promieniowanie /ˌprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲɔˈvãɲɛ/ (n)
straling
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek lub fal wysyłanych przez ciało;

promień /ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
straal
  (geometria) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;
  wiązka światła wychodząca ze źródła światła;
  (fizyka, fizyczny) strumień cząstek emitowanych przez ciała

promil (n)
promille
  (matematyka, matematyczny) jedna tysięczna część jakiejś wielkości

promiskuityzm (n)
promiscuïteit
  (seksuologia, seksuologiczny) dążenie do kontaktów seksualnych bez więzi uczuciowych;
  (zoologia, zoologiczny) strategia rozrodcza polegająca na braku wybiórczości w kontaktach seksualnych

promocja /prɔ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
promotie
  ocena kwalifikująca ucznia do przejścia do następnej klasy

propaganda /ˌprɔpaˈɡãnda/ (n)
propaganda
  działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;

propan /ˈprɔpãn/ (n)
propaan
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG;

proponować /ˌprɔpɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
voorstellen
  zgłaszać, wysuwać, zachwalać propozycję (ofertę, pomysł, projekt)

proporcjonalny (adj)
evenredig
  mający lub wyrażający określony stosunek do jakiejś wielkości

propozycja /ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
voorstel
  coś, co się komuś proponuje

propriocepcja /ˌprɔprʲjɔˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
proprioceptie
  (fizjologia, fizjologiczny) zmysł orientacji ułożenia części własnego ciała

prorok /ˈprɔrɔk/ (n)
profeet, ziener
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;

prorokini /ˌprɔrɔˈcĩɲi/ (n)
profetes
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczna przywódczyni religijna, której przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolność przepowiadania przyszłości

prosić /ˈprɔɕiʨ̑/ (v)
vragen
  zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś

proso /ˈprɔsɔ/ (n)
gierst
  (botanika, botaniczny) Panicum miliaceum, roślina zbożowa;

prosta /ˈprɔsta/ (n)
lijn
  (geometria) (matematyka, matematyczny) nieposiadająca końców krzywa, która dla każdych dwóch swoich punktów zawiera w całości najkrótszą drogę pomiędzy nimi;

prostata /prɔˈstata/ (n)
prostaat
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia;

prosto /ˈprɔstɔ/ (adv)
recht, rechtop
  równo pionowo, bez przekrzywień i pochylania się
gewoonweg, eenvoudig, eenvoudigweg, gewoon
  w nieskomplikowany sposób
rechtdoor, recht
  w prostej linii

prosto spod igły /ˈprɔstɔ spɔd‿ˈiɡwɨ/ (idiom)
gloednieuw
  o przedmiocie, często o ubraniu: nowy, niedawno uszyty, wyprodukowany

prostokąt /prɔˈstɔkɔ̃nt/ (n)
rechthoek
  (geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;

prostokątny /ˌprɔstɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
rechthoekig
  mający kształt prostokąta

prostopadłościan /ˌprɔstɔpadˈwɔɕʨ̑ãn/ (n)
balk
  (geometria) wielościan wypukły, którego wszystkie ściany są prostokątami;

prostopadły /ˌprɔstɔˈpadwɨ/ (adj)
haaks, loodrecht
  tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty

prostota /prɔˈstɔta/ (n)
eenvoud
  ogół cech charakterystycznych dla czegoś nieskomplikowanego, niezawiłego

prostować (v)
rechten
  nadawać czemuś nierównemu kształt prosty

prostownik (n)
gelijkrichter
  (elektronika, elektroniczny) układ lub element elektroniczny zamieniający prąd przemienny na prąd o stałym kierunku (w idealnym przypadku prąd stały);

prosty /ˈprɔstɨ/ (adj)
recht
  niemający zakrzywień, prowadzący w jednym kierunku
  równy

prostytucja /ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
prostitutie
  proceder sprzedaży usług seksualnych;

prostytutka /ˌprɔstɨˈtutka/ (n)
prostituee
  (książkowy) kobieta świadcząca usługi seksualne

proszek /ˈprɔʃɛk/ (n)
poeder
  substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek

proszek do pieczenia (n)
bakpoeder
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;

proszę /ˈprɔʃɛ/
alsjeblieft
  zwrot używany zamiast trybu rozkazującego
  potwierdzenie wykonania prośby
  zapytanie, gdy się nie dosłyszało lub jakoby przesłyszało (prośba o powtórzenie)
  zwrot używany zamiast wołacza, wraz z rzeczownikiem w dopełniaczu przy skierowaniu wypowiedzi do kogoś

protagonista /ˌprɔtaɡɔ̃ˈɲista/ (n)
hoofdrolspeler, hoofdfiguur
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: pierwszy aktor, prowadzący dialog z chórem, a w późniejszym okresie także z innymi aktorami
  bojownik, przywódca, prowodyr w walce o jakąś sprawę
  najwybitniejszy aktor w zespole
  odtwórca głównej roli

protaktyn /prɔˈtaktɨ̃n/ (n)
protactinium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;

protekcjonistyczny (adj)
protectionistisch
  (ekonomia, ekonomiczny) związany z protekcjonizmem; realizujący politykę protekcjonizmu

protekcjonizm /ˌprɔtɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
protectionisme
  (ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary;

protel (n)
aardwolf
  (zoologia, zoologiczny) Proteles cristata, drapieżnik lądowy;

protest /ˈprɔtɛst/ (n)
protest
  demonstracyjny sprzeciw wobec czegoś

protestant /prɔˈtɛstãnt/ (n)
protestant
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich

protestantyzm /ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥/ (n)
protestantisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku;

protokół /prɔˈtɔkuw/ (n)
notulen
  sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał;

proton /ˈprɔtɔ̃n/ (n)
proton
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

prototyp /prɔˈtɔtɨp/ (n)
prototype
  (technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji;

proustyt (n)
proustiet
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady siarkosoli, arsenowa sól srebra;

prowadzenie /ˌprɔvaˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
begeleiding
  (rzeczownik odczasownikowy) od prowadzić

prowadzić /prɔˈvaʥ̑iʨ̑/ (v)
leiden
  (sport, sportowy) także (przenośnie, przenośnia) być pierwszym w trakcie wyścigu
leiden, voeren, gaan
  być czyimś przewodnikiem, kierować kogoś do jakiegoś miejsca
leiden, voeren
  kierować czymś, być inicjatorem, organizatorem czegoś; wykonywać coś
besturen, rijden
  kierować jakimś pojazdem (w domyśle: samochodem)
veroorzaken
  tworzyć skutek czegoś

prowincja /prɔˈvʲĩnʦ̑ʲja/ (n)
provincie
  (administracja) jednostka administracyjna w niektórych krajach
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kościelna jednostka administracyjna pod zarządem metropolity lub arcybiskupa;
  (kościelny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zakonna jednostka administracyjna pod jurysdykcją przełożonego prowincjalengo;
  obszar kraju oddalony od stolicy i większych miast

prowokacja /ˌprɔvɔˈkaʦ̑ʲja/ (n)
provocatie
  podstępne czyny, których celem jest nakłonienie kogoś do określonego działania
  podstępny czyn tajnych agentów, podszywających się pod członków jakiejś organizacji w celu wyrządzenia jej szkody

prowokator /ˌprɔvɔˈkatɔr/ (n)
agent provocateur
  osoba dokonująca prowokacji
  tajny agent działający w jakiejś organizacji, który jej szkodzi

prowokować /ˌprɔvɔˈkɔvaʨ̑/ (v)
provoceren
  wywoływać
  podburzać do czegoś

proza /ˈprɔza/ (n)
ondicht
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) mowa niewiązana, bez stałych jednostek rytmicznych ani podziału na wersy; (także, też) ogół utworów pisanych mową niewiązaną

prozodia /prɔˈzɔdʲja/ (n)
prosodie
  (językoznawstwo, językoznawczy) brzmieniowe właściwości mowy nakładające się na głoskowy, sylabiczny i wyrazowy ciąg wypowiedzi

prozopagnozja /ˌprɔzɔpaɡˈnɔzʲja/ (n)
prosopagnosie
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) niezdolność do rozpoznawania twarzy;

pruderyjny (adj)
preuts
  przesadnie wstydliwy

pruski /ˈprusʲci/ (adj)
Pruisisch
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do Prus lub ich mieszkańców

prymas /ˈprɨ̃mas/ (n)
primaat
  (kościelny) tytuł honorowy niektórych arcybiskupów katolickich oraz anglikańskich;

prymatolog /ˌprɨ̃maˈtɔlɔk/ (n)
primatologe
  (zoologia, zoologiczny) zoolog - specjalista w dziedzinie prymatologii
  (zoologia, zoologiczny) specjalistka w dziedzinie prymatologii

prymatologia /ˌprɨ̃matɔˈlɔɟja/ (n)
primatologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się badaniem zarówno współczesnych, jak też wymarłych ssaków naczelnych, oprócz człowieka;

prymitywny /ˌprɨ̃mʲiˈtɨvnɨ/ (adj)
onafgewerkt
  (pejoratywnie, pejoratywny) odznaczającym się niskim poziomem kultury

prymka (n)
pruimtabak
  (przestarzałe, przestarzały) porcja sprasowanego tytoniu przeznaczonego do żucia

prysznic /ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
douche, stortbad
  aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;

prywatność (n)
afzondering
  życie, sprawy prywatne, osobiste, prawo do życia intymnego, chronionego przed ingerencją obcych;

prywatny /prɨˈvatnɨ/ (adj)
privaat
  będący czyjąś osobistą własnością

prywatyzacja /ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
privatisering
  (ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego;

przebaczenie /ˌpʃɛbaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vergiffenis, vergeving
  odpuszczenie czyichś win

przebiegać /pʃɛˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
hardlopen, lopen, rennen
  przebywać daną drogę biegiem

przebiśnieg /pʃɛˈbʲiɕɲɛk/ (n)
sneeuwklokje
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku śnieżyczka przebiśnieg, Galanthus nivalis L.

przechodni /pʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
overgankelijk, transitief
  (gramatyka) o czasowniku: posiadający formy strony biernej

przechodzień /pʃɛˈxɔʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
omstander
  osoba idąca ulicą lub chodnikiem

przeciek /ˈpʃɛʨ̑ɛk/ (n)
lek
  (przenośnie, przenośnia) niekontrolowane, nielegalne przedostanie się poufnych informacji do mediów lub opinii publicznej
  wypływ cieczy lub uchodzenie gazu z miejsca, w którym powstała nieszczelność

przeciekać (v)
lekken
  cieknąc, przenikać przez coś
  przepuszczać ciecz z powodu nieszczelności
  wydostawać się mimo zakazu; być nieoficjalnie ujawnianym

przecinek /pʃɛˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
komma
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;
  w niektórych krajach: znak separatora dziesiętnego

przeciw /ˈpʃɛʨ̑if/ (preposition)
tegen
  … używany do określenia celu czynności lub stanów związanych z walką lub grą z wyrażeniem stojącym za przyimkiem
  … używany do określenia celu działania czegoś

przeciwciało /ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ/ (n)
antilichaam
  (medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;

przeciwdziałać (v)
tegengaan
  przeciwstawiać jakieś działanie innemu działaniu

przeciwgorączkowy /ˌpʃɛʨ̑ivɡɔrɔ̃n͇ʧ̑ˈkɔvɨ/ (adj)
koortswerend
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw gorączce, używany przy leczeniu gorączki, zapobiegający gorączce

przeciwieństwo /ˌpʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
tegendeel
  odwrotność (czegoś), odmienność w porównaniu z czymś innym

przeciwległy /ˌpʃɛʨ̑ivˈlɛɡwɨ/ (adj)
tegenovergesteld
  znajdujący się, leżący po przeciwnej stronie czegoś

przeciwny /pʃɛˈʨ̑ivnɨ/ (adj)
oneens, tegengesteld
  znajdujący się naprzeciw czegoś

przeciwprostokątna (n)
hypotenusa, schuine zijde
  (geometria) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego

przeciwutleniacz /ˌpʃɛʨ̑ivuˈtlɛ̃ɲaʧ̑/ (n)
antioxidant
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny chroniący przed utlenianiem inne związki albo pierwiastki;

przeciwwaga (n)
contragewicht
  (technologia, technika, techniczny) ciężar zastosowany dla zrównoważenia innego;

przeciwwskazanie (n)
tegenindicatie
  okoliczność będąca przeszkodą w zrobieniu czegoś

przeciwzapalny /ˌpʃɛʨ̑ivzaˈpalnɨ/ (adj)
ontstekingsremmend
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) działający przeciw zapaleniom, używany przy leczeniu zapaleń, zapobiegający zapaleniom

przeciąg /ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
tocht
  strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami

przeciągać /pʃɛˈʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
trekken
  zmieniać położenie czegoś, ciągnąc to

przeczucie /pʃɛˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
voorgevoel
  przewidzenie w oparciu o uczucia lub intuicje, a nie w oparciu o przesłanki racjonalne

przed /pʃɛt/ (preposition)
voor
  …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
  …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem
eerder dan
  …służący do opisania ruchu w kierunku miejsca znajdującego się przed (1.1) kimś lub czymś

przedawkowanie (n)
overdosis
  zażycie zbyt dużej dawki, zazwyczaj w odniesieniu do leków lub narkotyków

przedchrześcijański /ˌpʃɛtxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
voorchristelijk
  poprzedzający chrześcijaństwo, następujący przed pojawieniem się chrześcijaństwa

przeddzień /ˈpʃɛdʲʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
vooravond
  (książkowy) dzień poprzedni, dzień poprzedzający

przede wszystkim /ˌpʃɛdɛ‿ˈfʃɨstʲcĩm/ (adv)
meestal
  o czym mówiący chce przekazać w pierwszej kolejności, co jest dla niego najistotniejsze

przedmałżeński /ˌpʃɛdmawˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
voorhuwelijks
  następujący (zawierany, odbywany, wykonywany) przed zawarciem małżeństwa

przedmieście /pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
buitenwijk
  (urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem;

przedmiot /ˈpʃɛdmʲjɔt/ (n)
voorwerp, ding
  rzecz, obiekt nieożywiony

przedostatni /ˌpʃɛdɔˈstatʲɲi/ (adj)
een-na-laatst
  będący przed ostatnim elementem, drugi od końca

przedpokój /pʃɛtˈpɔkuj/ (n)
gang, hal
  pomieszczenie w mieszkaniu, z którego można dostać się do pozostałych pomieszczeń

przedpotopowy /ˌpʃɛtpɔtɔˈpɔvɨ/ (adj)
antediluviaal
  (potocznie, potoczny) pochodzący z bardzo odległej epoki
  (żartobliwie) przestarzały, staroświecki
  pochodzący sprzed potopu, mający miejsce przed potopem

przedpołudnie /ˌpʃɛtpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
voormiddag
  okres pomiędzy rankiem a południem

przedramię /pʃɛdˈrãmʲjɛ/ (n)
onderarm
  (anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka

przedsiębiorca /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
ondernemer
  (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;

przedsiębiorczy (adj)
ondernemend
  zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny

przedsiębiorczyni (n)
onderneemster
  (ekonomia, ekonomiczny) kobieta prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo

przedsiębiorstwo /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/ (n)
bedrijf, onderneming
  samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;

przedstawiać /pʃɛtˈstavʲjäʨ̑/ (v)
presenteren
  podawać co do wiadomości, dawać do obejrzenia, do wglądu
voorstellen
  zapoznawać kogoś z kimś, prezentować komuś kogoś

przedstawiciel /ˌpʃɛtstaˈvʲiʨ̑ɛl/ (n)
vertegenwoordiger
  osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś
  typowy członek danej grupy, typowy okaz danej kategorii

przedstawienie /ˌpʃɛtstaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
voorstelling
  występ wykonywany na scenie przed publicznością, widowisko

przedszkole /pʃɛṭˈʃkɔlɛ/ (n)
kleuterschool, fröbelschool
  (edukacja, edukacyjny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;

przedtakt (n)
opmaat
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niepełny takt na początku utworu muzycznego

przedwczesny /pʃɛtˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
prematuur, voorbarig
  pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie

przedwcześnie /pʃɛtˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
vroegtijdig
  zbyt wcześnie, za wcześnie, przed właściwym czasem, przed określonym terminem

przedwczoraj /pʃɛtˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
eergisteren, voorgisteren
  dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj

przedział /ˈpʃɛʥ̑aw/ (n)
compartiment, coupé
  (kolejnictwo) jedno z pomieszczeń dla pasażerów, na które podzielony jest wagon;

przedłużacz (n)
verlengsnoer
  (elektryczność) wyposażone w długi kabel urządzenie zawierające jedno lub więcej gniazd elektrycznych, służące do przedłużania zasięgu między siecią elektryczną a czerpiącymi z niej urządzeniami;

przegapić /pʃɛˈɡapʲiʨ̑/ (v)
missen, over het hoofd zien
  aspekt dokonany od: przegapiać

przeglądać /pʃɛˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
doorbladeren
  oglądać coś pobieżnie wertując

przegroda nosowa /pʃɛˈɡrɔda nɔˈsɔva/ (n)
neustussenschot
  (anatomia, anatomiczny) przegroda dzieląca jamę nosową na dwie części;

przegrywać /pʃɛˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
verliezen
  okazywać się słabszym, odnosić porażkę, doznawać niepowodzenia, zostawać pokonanym w jakiejś rywalizacji

przejazd /ˈpʃɛjast/ (n)
overweg
  miejsce, gdzie można przejechać w poprzek jakąś trasę, drogę, zwłaszcza tor kolejowy

przejeżdżać /pʃɛˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
oversteken
  dostawać się na drugą stronę czegoś jadąc, przekraczać coś w czasie jazdy

przejrzały (adj)
overrijp
  o roślinach i ich owocach: zbyt dojrzały, nadpsuty

przejęzyczenie /ˌpʃɛjɛ̃w̃zɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
verspreking
  (językoznawstwo, językoznawczy) mimowolny błąd językowy na poziomie wytwarzania wypowiedzi, np. w wyniku roztargnienia, przez nieuwagę;

przejście dla pieszych (n)
voetgangersoversteekplaats, zebrapad, zebra
  miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;

przejście podziemne (n)
voetgangerstunnel
  budowla zapewniająca możliwość przejścia pod szlakiem komunikacyjnym;

przejściowy (adj)
tussentijds
  mający charakter tymczasowy, prowizoryczny

przekaźnik /pʃɛˈkaʑɲik/ (n)
relais
  (elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.;

przekleństwo /pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ/ (n)
krachtterm
  wulgaryzm lub obelga używana w celu wyrażenia gniewu lub obrażenia kogoś

przekomarzać się /ˌpʃɛkɔ̃ˈmaʒaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
plagen
  spierać się z kimś, najczęściej żartobliwie

przekonywać /ˌpʃɛkɔ̃ˈnɨvaʨ̑/ (v)
overtuigen
  zmieniać czyjś stosunek do czegoś przez wykazywanie pewnych racji, dowodzenie słuszności

przekrój /ˈpʃɛkruj/ (n)
dwarsdoorsnede, dwarsdoorsnee
  abstrakcyjny rysunek techniczny pokazujący przekrój (1.1) przedmiotu, urządzenia lub budowli według pewnej określonej płaszczyzny lub płaszczyzn
doorsnede, doorsnee
  widok przedmiotu powstały w wyniku przecięcia

przekupywać (v)
omkopen
  zjednywać sobie kogo, dając mu coś wartościowego

przekwitanie (n)
menopauze
  (fizjologia, fizjologiczny) okres, w którym czynności narządów rozrodczych kobiety stopniowo zanikają

przekąska /pʃɛˈkɔ̃w̃ska/ (n)
tussendoortje
  niewielka porcja jedzenia, spożywana między regularnymi posiłkami dla zaspokojenia głodu lub ze względów smakowych;

przekład (n)
overbrenging
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło, tekst przetłumaczony z innego języka

przelot pospolity /ˈpʃɛlɔt ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (n)
wondklaver
  (botanika, botaniczny) Anthyllis vulneraria L., gatunek rośliny z rodziny bobowatych występujący w Europie, Azji Mniejszej i Afryce Północnej;

przeludnienie /ˌpʃɛludʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
overbevolking
  sytuacja, w której liczba ludności przekracza znacząco pojemność środowiska

przemakalny (adj)
doordringbaar
  przepuszczający wodę

przemawiać /pʃɛ̃ˈmavʲjäʨ̑/ (v)
aanspreken
  (przestarzałe, przestarzały) ujmować się za kimś
toespreken
  wygłaszać mowę do grupy ludzi

przemianować (v)
hernoemen
  zmienić nazwę czegoś

przemoc /ˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
geweld
  zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

przemoc domowa (n)
huiselijk geweld
  (socjologia, socjologiczny) zjawisko społeczne zachodzące, gdy członek rodziny (mąż, żona (i tym podobne, i temu podobne)) próbuje zdominować fizycznie lub psychicznie drugiego członka rodziny;

przemysł /ˈpʃɛ̃mɨsw̥/ (n)
industrie, nijverheid
  dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;

przemysłowy /ˌpʃɛ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
industrieel
  dotyczący przemysłu, będący efektem przemysłu, stosowany w przemyśle

przemyt (n)
smokkelen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (kryminologia, kryminologiczny) proceder przewozu przez granicę państwa zakazanych przedmiotów lub osób albo przewózu z pominięciem jego kontroli i opłat;

przemyślany (adj)
doordacht
  taki, który powstał w wyniku rozważań

przenajświętszy (adj)
gewijd
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najbardziej święty

przenośny /pʃɛ̃ˈnɔɕnɨ/ (adj)
figuurlijk
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażony za pomocą metafory, będący przenośnią; niedosłowny
draagbaar
  pozwalający się przenosić z miejsca na miejsce; ruchomy

przeor (n)
prior
  (kościelny) zastępca opata

przepadać (v)
falen
  nie osiągać celu
verdwijnen
  stawać się niełatwym do odnalezienia, niewidocznym
gek zijn op
  bardzo lubić

przepaska /pʃɛˈpaska/ (n)
lendendoek
  (zobacz) przepaska biodrowa

przepaska biodrowa /pʃɛˈpaska bʲjɔˈdrɔva/ (n)
lendendoek
  skąpe odzienie zakładane w pasie, w formie paska z tkaniny, chusty lub sznurka

przepis /ˈpʃɛpʲis/ (n)
recept
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób przygotowania potrawy

przepiórka /pʃɛˈpʲjurka/ (n)
kwartel, kwakkel
  (ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;

przepona /pʃɛˈpɔ̃na/ (n)
middenrif, diafragma
  (anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów

przepraszam /pʃɛˈpraʃãm/ (interjection)
excuseer
  uprzejme zwrócenie na siebie uwagi
  wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność

przeprowadzka /ˌpʃɛprɔˈvaʦ̑ka/ (n)
verhuizing
  zmiana miejsca zamieszkania lub siedziby

przepuklina (n)
breuk, hernia
  (medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną

przepust /ˈpʃɛpust/ (n)
duiker
  rura przepuszczająca strumień lub wodę deszczową pod drogą, nasypem;

przepychacz /pʃɛˈpɨxaʧ̑/ (n)
ontstopper
  prosty przyrząd służący do mechanicznego przywracania drożności odpływom urządzeń sanitarnych;

przepływ /ˈpʃɛpwɨf/ (n)
debiet
  (przenośnie, przenośnia) przemieszczanie się jednego miejsca do drugiego
  przemieszczanie się cieczy lub gazu z jednego miejsca do drugiego;

przerażający (adj)
angstaanjagend
  taki, który budzi grozę, strach

przerwa /ˈpʃɛrva/ (n)
pauze
  czas, w którym wykonywanie jakiejś czynności zostaje zaprzestane na pewien okres; zatrzymanie działania czegoś
  czas wolny między godzinami pracy, nauki w szkole

przerzutka (n)
derailleur, versnelling
  mechanizm rowerowy umożliwiający zmianę biegu;

przesada /pʃɛˈsada/ (n)
overdrijving
  wyolbrzymione przedstawianie czegoś, pojmowanie czegoś z nadmierną afektacją, nienaturalność

przesadny /pʃɛˈsadnɨ/ (adj)
overdrijver
  taki, który przesadza, charakteryzuje się przesadą

przesadzać /pʃɛˈsaʣ̑aʨ̑/ (v)
overdrijven
  przedstawiać coś poważniejszym, większym, niż jest w rzeczywistości

przesiadać się /pʃɛˈɕadaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
overstappen
  zmieniać pojazd, środek lokomocji

przesiadka (n)
overstap
  przesiadanie się z jednego środka transportu do drugiego

przesilenie (n)
zonnewende
  (astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;

przesmyk /ˈpʃɛsmɨk/ (n)
landengte, istmus
  (geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;

przestarzały /ˌpʃɛstaˈʒawɨ/ (adj)
gedateerd
  taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju

przestawka /pʃɛˈstafka/ (n)
metathese
  (językoznawstwo, językoznawczy) przestawienie głosek lub sylab w wyrazie;

przestraszyć /pʃɛˈstraʃɨʨ̑/ (v)
beangstigen
  wzbudzić w kimś strach, wywołać w kimś przerażenie, obawę

przestronny /pʃɛˈstrɔ̃nːɨ/ (adj)
ruim
  taki, który ma dużo wolnego miejsca, wolnej przestrzeni

przestrzegać /pʃɛˈsṭʃɛɡaʨ̑/ (v)
waarschuwen
  ostrzegać kogoś przed czymś
gehoorzamen
  stosować się do czegoś, być w zgodzie z jakimś przepisem

przestrzenny (adj)
ruim
  dotyczący przestrzeni

przestrzeń /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
ruimte
  (fizyka, fizyczny) miejsce, w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
  określony obszar
  (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
  (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;

przestrzeń kosmiczna /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
ruimte
  przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery

przestępstwo /pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
misdaad
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;

przesunięcie ku czerwieni (n)
roodverschuiving
  (fizyka, fizyczny) (astronomia, astronomiczny) przesunięcie widma promieniowania elektromagnetycznego emitowanego przez ciało niebieskie w stronę większych długości fal na skutek efektu Dopplera, oddziaływania pola grawitacyjnego lub rozszerzania się wszechświata;

przeszkadzać /pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑/ (v)
storen
  sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo

przeszkoda /pʃɛˈʃkɔda/ (n)
horde, hindernis
  (sport, sportowy) płot, rów lub inne utrudnienie na trasie biegu
obstakel, hindernis
  coś, co przeszkadza, utrudnia

przeszłość /ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑/ (n)
verleden
  wszystko to, co już się wydarzyło;

przeszły /ˈpʃɛʃwɨ/ (adj)
voorleden
  (gramatyka) odnoszący się do czasu przeszłego
  taki, który już minął

przesąd /ˈpʃɛsɔ̃nt/ (n)
bijgeloof
  wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;
  praktyki wynikające z przesądu (1.1)

przesądny /pʃɛˈsɔ̃ndnɨ/ (adj)
bijgelovig
  wierzący w przesądy; też: będący objawem przesądów

przesłanka /pʃɛˈswãnka/ (n)
voorwaarde
  okoliczność sprzyjająca realizacji, urzeczywistnienia czegoś

przesłuchanie (n)
ondervraging
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czynność w procesie, która ujawnia wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadka lub opinie biegłego
auditie
  spotkanie, na którym sprawdza się wiedzę i umiejętności kandydata ubiegającego się o coś albo w celu wyłonienia zwycięzcy jakiegoś konkursu

przesłuchiwać (v)
verhoren
  wypytywać kogo w czasie śledztwa

przetacznik (n)
ereprijs
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

przewaga /pʃɛˈvaɡa/ (n)
voordeel
  górowanie pod jakimś względem nad czymś lub nad kimś

przeważający (adj)
overwegend, overheersend, dominerend
  będący w większej ilości lub liczbie

przeważnie /pʃɛˈvaʒʲɲɛ/ (adv)
overwegend
  w przeważającej części

przewidywalny (adj)
voorspelbaar
  taki, który daje się przewidzieć

przewidywać /ˌpʃɛvʲiˈdɨvaʨ̑/ (v)
voorzien
  prognozować przyszłe zdarzenia

przewlekły /pʃɛˈvlɛkwɨ/ (adj)
langdurig
  (książkowy) trwający długo, ciągnący się, przewlekający się za długo
chronisch
  (medycyna, medyczny) o chorobie: mający długotrwały przebieg

przewodnicząca (n)
voorzitster
  kobieta przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodniczący /ˌpʃɛvɔdʲɲiˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
voorzitter
  osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodnik /pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
geleider
  (fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny;

przewodzić /pʃɛˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
geleiden
  (fizyka, fizyczny) być przewodnikiem prądu, ciepła, drgań akustycznych

przewozić /pʃɛˈvɔʑiʨ̑/ (v)
overbrengen
  wioząc kogoś lub coś, dostarczać do miejsca przeznaczenia

przewrotka /pʃɛˈvrɔtka/ (n)
omhaal
  (sport, sportowy) kopnięcie piłki z jednoczesnym wykonaniem przewrotu całym ciałem;

przewyższać /pʃɛˈvɨʃːaʨ̑/ (v)
overtreffen
  prześcigać kogoś, być lepszym

przez /pʃɛs/ (preposition)
door
  …drogi lub przeszkody, jaką się przebywa podczas wykonywania danej czynności
  …narzędzia użytego do wykonania czynności
  …operacji dzielenia (w matematyce)

przeziębienie /ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
verkoudheid
  (medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu

przeznaczenie /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
bedoeling, doel
  cel, dla którego służy dana rzecz
lot, noodlot, bestemming
  nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać

przezroczystość (n)
doorzichtigheid
  cecha tego, co jest przezroczyste

przezroczysty /ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
doorschijnend
  prześwitujący
doorzichtig, transparant
  taki, który przepuszcza światło

przełom /ˈpʃɛwɔ̃m/ (n)
doorbraak
  (książkowy) nagła, zasadnicza zmiana, zwrotny moment w czymś

przełowienie (n)
overbevissing
  (ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) ekstensywna, nadmierna i niekontrolowana eksploatacja łowisk, która doprowadza populacje poławianych gatunków zwierząt wodnych poniżej poziomu bezpiecznego dla ich odtworzenia;

przełyk /ˈpʃɛwɨk/ (n)
slokdarm
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,

przełęcz /ˈpʃɛwɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
passage
  (geografia, geograficzny) obniżenie grzbietu górskiego, wyraźnie oddzielające dwa sąsiednie szczyty

prześcieradło /ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ/ (n)
laken
  prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;

prześladowanie /ˌpʃɛɕladɔˈvãɲɛ/ (n)
vervolging
  powtarzające się przykrości, szykany przeciwko osobom o innych poglądach, wierze itp.

prześladować (v)
vervolgen
  nieustannie niepokoić
  wyrządzać krzywdy, stale czynić przeszkody czy szykany

przeżuwacz /pʃɛˈʒuvaʧ̑/ (n)
herkauwer
  (zoologia, zoologiczny) ssak z uzębieniem i żołądkiem przystosowanym do przeżuwania roślin;

przeżycie /pʃɛˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
belevenis
  (rzeczownik odczasownikowy) od przeżyć

przeżyć /ˈpʃɛʒɨʨ̑/ (v)
beleven
  doświadczyć czegoś
overleven
  pozostać przy życiu

przodek /ˈpʃɔdɛk/ (n)
voorvader
  ktoś, od kogo ktoś pochodzi

prztyczek /ˈpʃtɨʧ̑ɛk/ (n)
knip
  lekkie uderzenie końcem palca wskazującego, opartego wcześniej o kciuk

przy /pʃɨ/ (preposition)
naast
  …opisujący miejsce, niedaleko którego odbywa się czynność

przy tym
nog ... ook
  wprowadza informację uzupełniającą

przybliżony (adj)
benaderend
  bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością

przychodzić /pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
komen
  przybywać dokądś
  o listach, wiadomościach: dochodzić do adresata
  o czasie, zjawisku: następować

przycisk /ˈpʃɨʨ̑isk/ (n)
knop
  (informatyka, informatyczny) pole na ekranie, które reaguje na wskazanie, kliknięcie, wybór itp.
  część urządzenia elektrycznego, która przyciśnięta, steruje obwodem

przyczepa (n)
aanhangwagen
  (motoryzacja) platforma na kołach przystosowana do ciągnięcia jej przez inny pojazd

przyczyna /pʃɨˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
oorzaak, reden
  powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko

przyczółek (n)
bruggenhoofd
  (wojskowość, wojskowy) teren broniony za przeszkodą wodną;

przydawka /pʃɨˈdafka/ (n)
modificeerder
  (gramatyka) część zdania, będąca określeniem rzeczownika;

przygoda /pʃɨˈɡɔda/ (n)
avontuur
  niecodzienne, niezwykłe zdarzenie

przygotowanie /ˌpʃɨɡɔtɔˈvãɲɛ/ (n)
voorbereiding
  ((także, też) w lm) ogół czynności wykonanych z myślą o czymś, co ma nastąpić

przygotowawczy (adj)
voorbereidend
  służący przygotowaniu do czegoś

przyimek /pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
voorzetsel
  (gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;

przyjaciel /pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
vriend
  osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach
  (eufemistycznie) mężczyzna będący z kimś w związku erotycznym

przyjacielski /ˌpʃɨjäˈʨ̑ɛlsʲci/ (adj)
amicaal
  serdeczny, życzliwy, przyjazny

przyjaciółka /ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka/ (n)
vriendin
  kobieta zaprzyjaźniona z kimś

przyjazny /pʃɨˈjaznɨ/ (adj)
vriendelijk
  taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia

przyjaźń /ˈpʃɨjäɕɲ̊/ (n)
vriendschap
  dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;

przyjechać /pʃɨˈjɛxaʨ̑/ (v)
aankomen, arriveren
  o człowieku: przybyć za pomocą pojazdu na kołach
  o pojeździe na kołach: przybyć

przyjemność /pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
plezier, genoegen
  cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące

przyjemny /pʃɨˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
aangenaam
  sprawiający przyjemność, dodatnie wrażenie

przyjmować /pʃɨjˈmɔvaʨ̑/ (v)
aannemen
  odbierać coś (rzecz, informację)

przyjęcie /pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
receptie
  uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji
  reakcja na coś lub na kogoś

przykazanie /ˌpʃɨkaˈzãɲɛ/ (n)
gebod
  kategoryczne polecenie, nakaz

przykrość /ˈpʃɨkrɔɕʨ̑/ (n)
droefheid
  niemiłe, nieprzyjemne uczucie, zdarzenie, wrażenie lub odczucie spowodowane negatywnymi bodźcami

przykład /ˈpʃɨkwat/ (n)
voorbeeld
  fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem

przymierzalnia /ˌpʃɨ̃mʲjɛˈʒalʲɲa/ (n)
kleedhokje
  pomieszczenie w sklepie służące do przymierzania garderoby

przymierze (n)
verbond
  porozumienie pomiędzy stronami

przymiotnik /pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/ (n)
bijvoeglijk naamwoord, adjectief
  (gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;

przymus /ˈpʃɨ̃mus/ (n)
dwang
  presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś

przynajmniej /pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
althans
  najmniejszy akceptowalny zakres
  nie mniej niż

przynosić /pʃɨ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
brengen
  trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce
  o pechu lub szczęściu ściągać, przyciągać
  odnośnie pieniędzy dawać, powodować (zyski / straty)

przynęta (n)
aas
  (wędkarstwo) (łowiectwo, łowiecki) pokarm, który umieszcza się w sieciach, na wędkach lub w pułapkach aby wabić zwierzynę łowną, ryby, ptaki;

przypadek /pʃɨˈpadɛk/ (n)
naamval, casus
  (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;
geval
  losowe, nieplanowane wydarzenie

przypadkowo /ˌpʃɨpatˈkɔvɔ/ (adv)
toevallig
  wskutek przypadku lub zbiegu okoliczności

przypadkowy /ˌpʃɨpatˈkɔvɨ/ (adj)
toevallig
  będący wynikiem przypadku

przypominać /ˌpʃɨpɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
herinneren
  przywodzić coś na myśl, przywoływać wspomnienie o czymś

przypomnienie (n)
geheugensteuntje
  zwrócenie uwagi na coś

przyprawa /pʃɨˈprava/ (n)
specerij, kruid
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;

przyprawiać rogi /pʃɨˈpravʲjäʨ̑ ˈrɔɟi/ (v)
coguolar
  (potocznie, potoczny) o żonie: zdradzać męża; o mężu: zdradzać żonę

przyprostokątna (n)
rechthoekszijde
  (geometria) w trójkącie prostokątnym jedno z dwóch ramion wyznaczających kąt prosty;

przypuszczalnie (adv)
waarschijnlijk
  prawdopodobnie, być może

przypuszczać /pʃɨˈpuʃʧ̑aʨ̑/ (v)
aannemen, veronderstellen
  uważać coś, domyślać się czegoś bez dostatecznych podstaw, bez pewności

przypuszczenie (n)
aanname
  to, co przypuszczamy, czego się domyślamy

przypływ (n)
hoog tij, vloed
  (hydrologia, hydrologiczny) podniesienie się poziomu wód morskich związane z wpływem grawitacji Księżyca i Słońca

przyroda /pʃɨˈrɔda/ (n)
natuur
  świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;

przyrostek /pʃɨˈrɔstɛk/ (n)
achtervoegsel
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;

przyrznia (n)
verstekbak
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd ułatwiający ręczne przycinanie desek, listew pod odpowiednim kątem

przysadka mózgowa /pʃɨˈsatka muzˈɡɔva/ (n)
hypofyse
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów;

przysięga /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/ (n)
eed, bezwering
  uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego;

przysięgać /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
zweren, een eed afleggen
  silnie deklarować, mocno obiecywać

przyspieszeniomierz (n)
versnellingsmeter
  (metrologia, metrologiczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru przyspieszeń liniowych lub kątowych;

przyssawka /pʃɨˈsːafka/ (n)
zuignap
  miękka miseczka przysysająca się do podłoża po naciśnięciu

przystanek /pʃɨˈstãnɛk/ (n)
halte
  miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

przystanek autobusowy /pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (n)
bushalte
  przystanek, na którym zatrzymują się autobusy

przystanek tramwajowy (n)
tramhalte
  miejsce, przy którym można wsiąść lub wysiąść z tramwaju

przystań /ˈpʃɨstãɲ/ (n)
toevluchtsoord
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym można znaleźć bezpieczeństwo i spokój
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) miejsce cumowania niewielkich jednostek pływających: łodzi, jachtów, kutrów;

przystojny /pʃɨˈstɔjnɨ/ (adj)
knap, aantrekkelijk
  taki, który cechuje się przyjemną powierzchownością i dobrą postawą, wywołuje przyjemne odczucia estetyczne

przyszłość /ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑/ (n)
toekomst
  czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;

przyszły /ˈpʃɨʃwɨ/ (adj)
toekomstig
  ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości

przysłona /pʃɨˈswɔ̃na/ (n)
diafragma
  (optyka, optyczny) (fotografia) układ regulujący wielkość otworu, przez który światło wpada do aparatu fotograficznego, kamery lub przyrządu optycznego

przysłowie /pʃɨˈswɔvʲjɛ/ (n)
gezegde, spreekwoord
  zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;

przysłówek /pʃɨˈswuvɛk/ (n)
bijwoord, adverbium
  (gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;

przysłówkowy (adj)
bijwoordelijk
  (gramatyka) o funkcji przysłówka

przytulić /pʃɨˈtulʲiʨ̑/ (v)
knuffelen
  okazać czułość poprzez przybliżenie do siebie i objęcie się

przytulny (adj)
gezellig
  dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa

przywilej /pʃɨˈvʲilɛj/ (n)
privilege
  (książkowy) szczególne uprawnienie, prawo korzystania ze szczególnych względów w jakimś zakresie;

przywiązanie /ˌpʃɨvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
gehechtheid
  oddanie, uczucie, sentyment, skłonność, więź

przywódca /pʃɨˈvutʦ̑a/ (n)
leider
  osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy

przywództwo (n)
leiderschap
  przewodzenie kimś lub czymś

przyziemny (adj)
alledaags
  dotyczący zwykłych spraw, codziennych potrzeb

przyzwoitość (n)
beleefdheid
  przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych

przyzwoity /ˌpʃɨzvɔˈ<sup>j</sup>itɨ/ (adj)
fatsoenlijk
  dość dobry, wystarczająco dobry, spełniający oczekiwania
  porządny, dobrze się prowadzący, zachowujący się dobrze, porządnie, właściwie
  właściwy, stosowny

przyśpieszać /pʃɨɕˈpʲjɛʃaʨ̑/ (v)
versnellen
  zwiększać prędkość
  sprawiać, że coś dzieje się szybciej

przyśpieszenie /ˌpʃɨɕpʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
versnelling
  (fizyka, fizyczny) zmiana prędkości w jednostce czasu;

prząść (v)
spinnen
  (włókiennictwo) przerabiać kłąb włókna na przędzę
  o pająku, jedwabniku: wytwarzać pajęczynę, nitkę jedwabną

próba /ˈpruba/ (n)
repetitie
  ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu

próbka /ˈprupka/ (n)
specimen
  mała porcja czegoś przeznaczona do badań

próbować /pruˈbɔvaʨ̑/ (v)
oefenen, repeteren
  odbywać próbę sztuki, sceny, występu
proeven
  sprawdzać smak potrawy lub napoju
proberen, trachten
  starać się coś zrobić

próchnica (n)
humus
  (geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów;
cariës
  (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;

próg /pruk/ (n)
drempel
  listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny

próżnia /ˈpruʒʲɲa/ (n)
vacuüm
  (fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);

próżność /ˈpruʒnɔɕʨ̑/ (n)
ijdelheid
  cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje

próżny /ˈpruʒnɨ/ (adj)
ijdel
  mający o sobie przesadnie dobre zdanie, lubiący żeby go podziwiać i schlebiać mu

prąd /prɔ̃nt/ (n)
stroming, stroom
  (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) energia elektryczna

pręcik /ˈprɛ̃ɲʨ̑ik/ (n)
meeldraad
  (botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;

prędki /ˈprɛ̃ntʲci/ (adj)
snel
  szybki, odznaczający się dużą szybkością

prędkość /ˈprɛ̃ntkɔɕʨ̑/ (n)
snelheid
  tempo zachodzenia jakiegoś zjawiska, w tym również szybkość poruszania, przemieszczania się jakiegoś obiektu
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa wyrażająca zmianę wektora położenia w jednostce czasu;

prędkość kątowa (n)
hoeksnelheid
  (fizyka, fizyczny) wielkość wektorowa określająca kąt obrotu ciała w jednostce czasu;

prędzej czy później /ˈprɛ̃nʣ̑ɛj ˈʧ̑ɨ ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
vroeg of laat
  w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy)

pręt /prɛ̃nt/ (n)
el
  drążek, tyczka, witka
  wyrób hutniczy znacznie bardziej dłuższy niż gruby i szeroki

psalm /psalm/ (n)
psalm
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;

psałterz (n)
psalter
  zbiór psalmów

pseudoefedryna (n)
pseudo-efedrine
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) chemiczny związek organiczny, pochodna fenyloetyloaminy, syntetyczny analog efedryny, substancja stosowana w zapaleniach górnych dróg oddechowych;

pseudokod (n)
pseudocode
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu algorytmu w sposób czytelny dla człowieka, zwykle z zachowaniem struktury właściwej językom programowania;

pseudonauka /ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
pseudowetenschap
  zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki;

pseudonim /psɛwˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
pseudoniem
  (książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;

pseudowyraz (n)
pseudowoord
  (językoznawstwo, językoznawczy) twór językowy pozbawiony treści, choć często poprawnie zbudowany, zgodnie z regułami danego języka

psi /psʲi/ /pʲɕi/ (adj)
honds
  dotyczący psa, określający psa, używany przy psie
  charakterystyczny dla psa, mający cechy psa

psi /psʲi/ /pʲɕi/ (n)
psi
  dwudziesta trzecia litera alfabetu greckiego, ψ;

psia pogoda (n)
hondenweer
  (związek frazeologiczny) brzydka pogoda

psianka /ˈpʲɕãnka/ (n)
nachtschade
  (botanika, botaniczny) Solanum, roślina zielna lub krzew z rodziny psiankowatych mający kwiaty białe, żółte, fioletowe lub niebieskie i zawierający solaninę;

pstrąg /pstrɔ̃ŋk/ (n)
forel
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;

psuć /psuʨ̑/ (v)
verstoren
  sprawiać, że przestaje być właściwe

psy szczekają, karawana idzie dalej /ˈpsɨ ʃʧ̑ɛˈkajɔ̃w̃ ˌkaraˈvãna ˈiʥ̑ɛ ˈdalɛj/ (proverb)
de honden blaffen maar de karavan gaat door
  można krytykować pewne rzeczy, ale i tak nie ma się na nie wpływu

psychastenia (n)
psychasthenie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne objawiające się m.in. lękami, natręctami i niepokojem

psychiatra /psɨˈxʲjatra/ (n)
psychiater
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych

psychiatria /psɨˈxʲjatrʲja/ (n)
psychiatrie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;

psychiatryczny (adj)
psychiatrisch
  związany z psychiatrią, dotyczący psychiatrii

psychodeliczny (adj)
psychedelisch
  będący przejawem lub powodujący stan psychodeliczny (1.1-2)

psychofizjologia (n)
psychofysiologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka z pogranicza psychologii i fizjologii, zajmująca się związkiem między procesami psychicznymi i fizjologicznymi;

psycholog /psɨˈxɔlɔk/ (n)
psycholoog
  (psychologia, psychologiczny) specjalista w dziedzinie psychologii
psychologe
  (psychologia, psychologiczny) specjalistka w dziedzinie psychologii

psychologia /ˌpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
psychologie, zielkunde
  nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;

psychologiczny /ˌpsɨxɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
psychologisch
  dotyczący psychologii

psychopatia (n)
psychopathie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie osobowości charakteryzujące się trwałym wzorcem lekceważenia i łamania norm społecznych oraz praw innych ludzi;

psychopomp /psɨˈxɔpɔ̃mp/ (n)
psychopompos
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota (anioł, bóstwo, duch, zwierzę) odprowadzająca lub przenosząca dusze zmarłych do świata pozagrobowego;

psychosomatyczny (adj)
psychosomatisch
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący relacji psychicznych i cielesnych w organizmie; wynikający z oddziaływań psychiki na ciało

psychoterapeutyczny (adj)
psychotherapeutisch
  dotyczący psychoterapii

psychoterapia (n)
psychotherapie
  (psychologia, psychologiczny) leczenie metodą bez użycia leków przy zastosowaniu np. perswazji czy sugestii;

psychotyczny (adj)
psychotisch
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) właściwy psychozie, charakteryzujący się psychozą

psychoza /psɨˈxɔza/ (n)
psychose
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;

psychoza poporodowa (n)
kraambedpsychose
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) epizody psychozy, występujące nie później niż w 8. tygodniu po porodzie;

pszczelarstwo /pʃʧ̑ɛˈlarstfɔ/ (n)
bijenteelt
  (rolnictwo, rolniczy) hodowla pszczół;

pszczelarz /ˈpʃʧ̑ɛlaʃ/ (n)
imker
  (pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych

pszczoła /ˈpʃʧ̑ɔwa/ (n)
bij, honingbij
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;

pszenica /pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
tarwe
  (rolnictwo, rolniczy) ziarno pszenicy (1.1)
tarwe, weit
  Triticum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;

ptak /ptak/ (n)
vogel
  (ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;

ptasia grypa /ˈptaɕa ˈɡrɨpa/ (n)
vogelgriep, vogelpest, aviaire influenza
  (weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;

ptaszek /ˈptaʃɛk/ (n)
vogel, vogeltje
  (zdrobniale) od ptak

ptasznik (n)
vogelspin
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pająk z rodziny ptasznikowatych, Theraphosidae

publiczny /puˈblʲiʧ̑nɨ/ (adj)
openbaar
  taki, który dotyczy ogółu ludzi, społeczności; służy ludziom, jest stworzony dla ludzi

publikacja /ˌpublʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
publicatie
  tekst ((na przykład) książka, artykuł) wydane drukiem

publikować /ˌpublʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
aandienen
  ogłaszać coś poprzez teksty wydane drukiem, podawać jakąś informację do ogólnej wiadomości, obwieszczać

puch /pux/ (n)
dons
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj delikatnego pierza

puchacz /ˈpuxaʧ̑/ (n)
oehoe
  (ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;

puchar /ˈpuxar/ (n)
beker
  (sport, sportowy) trofeum przyznawane jako nagroda;
  naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;

pud (n)
poed
  (jednostka miary) dawna rosyjska jednostka masy równa 40 ówczesnym funtom (16,38kg);

pudel /ˈpudɛl/ (n)
poedel
  (kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy;

pudło /ˈpudwɔ/ (n)
buis
  duże pudełko

puentylizm (n)
pointillisme
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

puf /puf/ (n)
poef
  niski, miękki mebel służący do siedzenia lub za podnóżek

puk-puk (interjection)
klop klop
  onomatopeja naśladująca odgłos pukania, zwykle do drzwi

puklerz (n)
beukelaar
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) wypukła tarcza używana przez piechotę i jezdnych;

pulchny (adj)
mollig
  mający wydatne kształty i miękki z powodu dużej zawartości tkanki tłuszczowej

pulsar /ˈpulsar/ (n)
pulsar
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne;

pulsoksymetr /ˌpulsɔˈksɨ̃mɛtr̥/ (n)
pulsoxymeter
  (technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) urządzenie elektroniczne służące do bezinwazyjnego pomiaru saturacji krwi;

puma /ˈpũma/ (n)
poema
  (zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;

pumeks /ˈpũmɛks/ (n)
puimsteen
  (geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy;

punkt /pũŋkt/ (n)
punt
  (geometria) najmniejszy, bezwymiarowy obiekt geometryczny;

punkt bazowy (n)
basispunt
  (finanse, finansowy) jedna setna punktu procentowego

punkt widokowy (n)
uitkijkpunt
  (turystyka, turystyczny) wzniesione miejsce w terenie, z którego roztacza się atrakcyjny, szeroki widok na okolicę;

punkt widzenia /ˈpũŋɡd vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (n)
standpunt
  stanowisko, z którego rozpatruje się jakąś sprawę; sposób oceniania i wyjaśniania jakichś zagadnień

punkt wyjścia /ˈpũŋɡd ˈvɨjɕʨ̑a/ (n)
uitgangspunt, beginpunt
  początkowe położenie, stan inicjujący jakiś proces, podłoże zmiany, źródło wydarzeń

punktualność /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɔɕʨ̑/ (n)
stiptheid
  wykonywanie czegoś w ściśle określonym czasie; umiejętność nie spóźniania się

punktualny /ˌpũŋktuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
stipt
  przybywający o określonej godzinie, nie spóźniający się; przestrzegający punktualności

purga /ˈpurɡa/ (n)
sneeuwstorm
  (meteorologia, meteorologiczny) silny i gwałtowny północno-wschodni wiatr wiejący na Syberii, połączony z zamiecią śnieżną

purpurowy /ˌpurpuˈrɔvɨ/ (adj)
purper
  mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury

purysta /puˈrɨsta/ (n)
purist
  osoba pedantycznie dbająca o czystość języka

puryzm (n)
purisme
  (językoznawstwo, językoznawczy) postawa wobec języka charakteryzująca się koncentracją na ideałach różnie pojmowanej „czystości” językowej;

purée (n)
puree
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ziemniaków, innych warzyw lub owoców – ugotowanych, przetartych lub zgniecionych na papkę;

pushback (n)
pushback
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) opresyjna i bezprawna praktyka wypychania osób próbujących przekroczyć granicę państwa z powrotem do punktu wyjścia

pustka (n)
leegte
  pusta, niewypełniona przestrzeń

pustoszyć /puˈstɔʃɨʨ̑/ (v)
verwoesten
  pozbawiać jakiś obszar lub pomieszczenie dóbr, zwykle używając przemocy

pustułka /puˈstuwka/ (n)
torenvalk
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;

pusty /ˈpustɨ/ (adj)
leeg
  niezawierający niczego

pustynia /puˈstɨ̃ɲa/ (n)
woestijn, woestenij
  (geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;

pustynnienie (n)
verwoestijning, woestijnvorming
  (geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;

puszcza /ˈpuʃʧ̑a/ (n)
wildernis
  (dawniej, dawny) pustkowie
oerbos
  dziki, pierwotny las o dużej powierzchni;

puszczyk /ˈpuʃʧ̑ɨk/ (n)
bosuil
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix aluco, najczęściej spotykana europejska sowa o donośnym hukaniu;

puszka /ˈpuʃka/ (n)
blik
  metalowy, zamykany pojemnik – na żywność, napoje, farby itp.;

puzon (n)
trombone
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;

pułapka /puˈwapka/ (n)
val
  kłopotliwa sytuacja, z której trudno wybrnąć
  urządzenie do chwytania myszy, ptaków, innych zwierząt
  zasadzka, podstęp

pułk (n)
regiment
  (wojskowość, wojskowy) duża jednostka wojskowa większa od batalionu i mniejsza od brygady lub dywizji;

pułkownik /puwˈkɔvʲɲik/ (n)
kolonel
  (wojskowość, wojskowy) wyższy stopień oficerski niższy od generała;

pycha /ˈpɨxa/ (n)
hoogmoed
  nadmierne przekonanie o własnej doskonałości

pyrrusowe zwycięstwo /ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (idiom)
pyrrhusoverwinning
  zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;

pysk /pɨsk/ (n)
snuit
  (zoologia, zoologiczny) przednia część głowy zwierzęcia, część trzewioczaszki
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) (grubiański, grubiańsko) o twarzy człowieka (policzkach, wargach itp.)

pytanie /pɨˈtãɲɛ/ (n)
vraag
  wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji
  zagadnienie, problem

pytanie retoryczne /pɨˈtãɲɛ ˌrɛtɔˈrɨʧ̑nɛ/ (n)
retorische vraag
  (językoznawstwo, językoznawczy) pytanie, na które nie oczekuje się odpowiedzi — stosowane by wyrazić powątpiewanie;

pytać /ˈpɨtaʨ̑/ (v)
vragen
  wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi

pyton /ˈpɨtɔ̃n/ (n)
python
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny pytonów

pyłek /ˈpɨwɛk/ (n)
pollen
  (botanika, botaniczny) męskie gamety u roślin;

pójdźka (n)
steenuil
  (ornitologia, ornitologiczny) nazwa ptaków z rodzaju Athene, z rodziny puszczykowatych;

pół /puw/ (numeralFraction)
half
  jedna z dwóch równych części całości

półbóg /ˈpuwbuk/ (n)
halfgod
  (mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika

półfinał (n)
halve finale
  etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale

półka /ˈpuwka/ (n)
plank, schap
  osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów

półkole (n)
halve cirkel
  (geometria) półokrąg, łuk stanowiący połowę obwodu koła;

półksiężyc /puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
maansikkel, wassenaar
  (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);

półkula /puwˈkula/ (n)
halfrond, hemisfeer
  (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;
  (geometria) połowa kuli;
  (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;

półmrok /ˈpuwmrɔk/ (n)
halfdonker
  częściowa ciemność, gdy barwy przestają być dostrzegalne

północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
middernacht
  godzina 24:00
noorden
  kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;

północno-wschodni /ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
noordoostelijk
  (geografia, geograficzny) (administracja) położony, znajdujący się na północnym wschodzie
  (meteorologia, meteorologiczny) (geografia, geograficzny) nadchodzący z północnego wschodu

północno-zachodni /ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
noordwesteljk
  (geografia, geograficzny) będący na północnym zachodzie

północnoafrykański /ˌpuwnɔʦ̑nɔafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
Noord-Afrikaans
  dotyczący Afryki Północnej, dziejący się w Afryce Północnej

północnoamerykański (adj)
Noord-Amerikaans
  związany z Ameryką Północną, dotyczący Ameryki Północnej

północnoeuropejski (adj)
Noord-Europees
  odnoszący się do Europy Północnej, związany z Europą Północną

północnokoreański /puwˈnɔʦ̑nɔˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
Noord-Koreaans
  odnoszący się do Korei Północnej

północny /puwˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
noordelijk
  (geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku

północny wschód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut/ (n)
noordoosten
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim

północny zachód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut/ (n)
noordwesten
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim

półnuta (n)
halve noot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nuta trwająca połowę całej nuty;

półpasiec /puwˈpaɕɛʦ̑/ (n)
gordelroos, zona
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie nerwu, które objawia się bolesnymi wykwitami występującymi na skórze;

półpauza (n)
half kastlijntje
  (termin typograficzny) znak interpunkcyjny; pozioma kreska długości połowy firetu;

półprzewodnik /ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
halfgeleider
  (fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;

półton /ˈpuwtɔ̃n/ (n)
halve toon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejsza odległość między dwoma dźwiękami we współczesnym zachodnim systemie tonalnym;

półtora /puwˈtɔra/ (numeralFraction)
anderhalf
  jeden/jedno i pół

półwysep /puwˈvɨsɛp/ (n)
schiereiland
  (geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

półświatek (n)
boevenwereld
  (socjologia, socjologiczny) ludzie z marginesu społecznego

później /ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
later
  stopień wyższy od późno

późno /ˈpuʑnɔ/ (adv)
laat
  pod koniec jakiegoś czasu lub okresu

późny /ˈpuʑnɨ/ (adj)
laat
  będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów
  następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa

pączek /ˈpɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
berlinerbol
  (cukiernictwo) (spożywczy) wypiek przypominający kształtem kulę, smażony w głębokim tłuszczu, często lukrowany lub posypywany cukrem;

pęcherz (n)
blaas
  (anatomia, anatomiczny) zbiornik moczu u kręgowców

pęcherz moczowy (n)
urineblaas
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu

pęcherzyk żółciowy (n)
galblaas
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci;

pęd /pɛ̃nt/ (n)
impuls
  (fizyka, fizyczny) prędkość pomnożona przez masę;

pędrak /ˈpɛ̃ndrak/ (n)
engerling
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) typ oligopodialnej larwy owada w przeobrażeniu zupełnym, żyjącej w glebie, w kale zwierząt roślinożernych lub w próchnie;

pędzel /ˈpɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
penseel, kwast
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;

pędzel do golenia (n)
scheerkwast
  (higiena, higieniczny) (fryzjerstwo, fryzjerski) pędzel używany do wyrabiania i nakładania pianki podczas golenia

pękać ze śmiechu /ˈpɛ̃ŋkaʥ̑ zɛ‿ˈɕmʲjɛxu/ (v)
in lachen uitbarsten
  śmiać się bardzo gwałtownie

pęknięcie /pɛ̃ŋʲcˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
barst
  przerwanie ciągłości jakiejś powierzchni

pępek /ˈpɛ̃mpɛk/ (n)
navel
  (anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;

pępowina (n)
navelstreng
  (anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze

pęseta (n)
pincet
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś

pętla /ˈpɛ̃ntla/ (n)
strop
  związany na powrót sznur lub drut

płaca /ˈpwaʦ̑a/ (n)
loon
  zarobek, wynagrodzenie za pracę

płacić /ˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
betalen
  (potocznie, potoczny) ponosić konsekwencje
betalen, dokken, storten, uitbetalen, uitkeren, voldoen
  dawać (przekazywać) pieniądze za coś

płacz /pwaʧ̑/ (n)
gehuil
  wylewanie łez;

płakać /ˈpwakaʨ̑/ (v)
huilen, wenen
  wylewać łzy, ronić łzy

płaski /ˈpwasʲci/ (adj)
plat
  nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień
  (przenośnie, przenośnia) niewyszukany, powierzchowny, banalny

płaskorzeźba /ˌpwaskɔˈʒɛʑba/ (n)
bas-reliëf
  (sztuka) kompozycja rzeźbiarska na płaskim materiale, wykonana z pozostawieniem na niej tła

płaszcz /pwaʃʧ̑/ (n)
jas
  (anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków;
jas, mantel
  (krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;

płaszczka /ˈpwaʃʧ̑ka/ (n)
rog
  (ichtiologia, ichtiologiczny) silnie spłaszczona ryba żyjąca przy dnie morskim;

płaszczyzna /pwaˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
vlak
  (geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa;

płat /pwat/ (n)
kwab
  (anatomia, anatomiczny) płaska wyodrębniona część narządu wewnętrznego

płatek /ˈpwatɛk/ (n)
kroonblad, bloemblad
  (botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:

płaz /pwas/ (n)
amfibie
  (herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady kręgowców ziemnowodnych;

płetwa /ˈpwɛtfa/ (n)
vin
  (zoologia, zoologiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;

płetwal błękitny (n)
blauwe vinvis
  (zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal, będącego największym współczesnym zwierzęciem;

płetwonurek /ˌpwɛtfɔ̃ˈnurɛk/ (n)
kikvorsman
  nurek z lekkim osprzętem i płetwami, które umożliwiają swobodne poruszanie się pod wodą

płeć /pwɛʨ̑/ (n)
geslacht, sekse
  cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;

płodność /ˈpwɔdnɔɕʨ̑/ (n)
vruchtbaarheid
  (biologia, biologiczny) naturalna zdolność do posiadania potomstwa, zdolność do zajścia w ciążę

płodny (adj)
vruchtbaar
  (książkowy) o twórcy: tworzący dużo dzieł
  mający liczne potomstwo
  (książkowy) o gruncie: dający obfite plony
  zdolny do płodzenia potomstwa

płodzić (v)
verwekker
  powodować powstanie istoty żywej poprzez akt zapłodnienia

płomień /ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
vlam, laai
  język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;

płomykówka (n)
kerkuil
  (ornitologia, ornitologiczny) Tyto alba, średniej wielkości ptak z rodziny płomykówkowatych

płonąć /ˈpwɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
branden
  być trawionym przez ogień
  silnie świecić, błyszczeć, jaśnieć

płot /pwɔt/ (n)
omheining
  ogrodzenie domu lub gospodarstwa;

płoć /pwɔʨ̑/ (n)
voorn
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Rutilus rutilus, niewielka srebrzysta ryba eurazjatycka;

płucny (adj)
pulmonaal
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący płuca, związany z płucami, znajdujący się w płucach, będący częścią płuc

płuco /ˈpwuʦ̑ɔ/ (n)
long
  (anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;

pług /pwuk/ (n)
ploeg
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;

płyn /pwɨ̃n/ (n)
vloeistof
  (fizyka, fizyczny) ciecz lub gaz;
  substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona

płyn Lugola (n)
lugol
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wodny roztwór czystego jodu w jodku potasu, do zastosowań leczniczych lub laboratoryjnych;

płyn do mycia naczyń (n)
afwasmiddel
  (chemia, chemiczny) płynny środek czyszczący używany podczas zmywania naczyń

płynny /ˈpwɨ̃nːɨ/ (adj)
vloeibaar, vloeistof
  będący płynem

płynąć /ˈpwɨ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
stromen, vloeien
  o cieczy: poruszać się w jakimś kierunku
zwemmen, varen
  poruszać się w wodzie lub na jej powierzchni, także za pomocą łodzi

płyta /ˈpwɨta/ (n)
plaat
  (technologia, technika, techniczny) płaski, stosunkowo sztywny przedmiot o grubości małej w porównaniu do długości i szerokości
  element konstrukcyjny, którego grubość jest mała w porównaniu do długości i szerokości, obciążony równolegle do mniejszego wymiaru

płyta główna /ˈpwɨta ˈɡwuvna/ (n)
moederbord
  (elektronika, elektroniczny) najważniejsza część urządzenia (w szczególności komputera) pozwalająca na komunikację wszystkich urządzeń do niej podłączonych;

płytki /ˈpwɨtʲci/ (adj)
ondiep, plat
  taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki

pływać /ˈpwɨvaʨ̑/ (v)
zwemmen
  poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie

płód /pwut/ (n)
foetus
  (biologia, biologiczny) zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju

płótno /ˈpwutnɔ/ (n)
doek
  (sztuka) tkanina rozpięta na ramie i zagruntowana, przeznaczona do malowania obrazów
canvas, linnen
  tkanina o najprosztszym splocie (płóciennym), najczęściej z surowej lub bielonej przędzy;

quad /kwɔt/ (n)
quad
  (motoryzacja) pojazd terenowy podobny do motocykla na czterech kołach;

quiz /kwiz/ (n)
quiz
  rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;

rabant (n)
reefband
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (zobacz) refbant

rabarbar /raˈbarbar/ (n)
rabarber
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;

rabin /ˈrabʲĩn/ (n)
rabbijn
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

rabować /raˈbɔvaʨ̑/ (v)
roven
  bezprawnie zabierać coś przy użyciu przemocy

rachatłukum /ˌraxatˈwukũm/ (n)
turks fruit
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, podawany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem;

rachunek /raˈxũnɛk/ (n)
rekening
  spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową

rachunek całkowy /raˈxũnɛk ʦ̑awˈkɔvɨ/ (n)
integraalrekening
  (matematyka, matematyczny) dział analizy matematycznej poświęcony własnościom, technice obliczania i zastosowaniom całek;

racja /ˈraʦ̑ʲja/ (n)
rantsoen
  określona ilość substancji

racjonalista /ˌraʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
rationalist
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik racjonalizmu w filozofii
  człowiek, który w swoim postępowaniu kieruje się rozumem, nie emocjami

racjonalność /ˌraʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
rationaliteit
  cecha tego, co racjonalne

raczyć /ˈraʧ̑ɨʨ̑/ (v)
verwaardigen
  łaskawie zechcieć coś zrobić, być łaskawym coś zrobić (często (ironicznie))

rad /rat/ (n)
radium
  (chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;

rada /ˈrada/ (n)
raad
  grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
  zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem
  wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji

radar /ˈradar/ (n)
radar
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie emitujące fale elektromagnetyczne określonej długości i odbierające te fale odbite od obiektów i na tej podstawie określające położenie tych obiektów;

radian /ˈradʲjãn/ (n)
radiaal
  (matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary łukowej kąta płaskiego, określona w taki sposób, że jeden radian to taki kąt środkowy, którego ramiona wycinają na okręgu łuk o długości równej promieniowi tego okręgu;

radio /ˈradʲjɔ/ (n)
radio
  instytucja nadająca audycje za pomocą fal elektromagnetycznych
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do odbioru takich audycji;

radioaktywność (n)
radioactiviteit
  (fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma

radioaktywny /ˌradʲjɔakˈtɨvnɨ/ (adj)
radioactief
  związany z radioaktywnością

radiolog (n)
radioloog
  lekarz zajmujący się radiologią

radiometr (n)
radiometer
  (fizyka, fizyczny) przyrząd do wykrywania promieniowania elektromagnetycznego i określania jego intensywności;

radioteleskop (n)
radiotelescoop
  (astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;

radioterapia /ˌradʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
bestraling
  (medycyna, medyczny) leczenie za pomocą promieniowania jonizującego;

radiowóz /raˈdʲjɔvus/ (n)
politieauto
  (motoryzacja) samochód policyjny;

radon /ˈradɔ̃n/ (n)
radon
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;

radość /ˈradɔɕʨ̑/ (n)
vreugde
  uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

radykalizm (n)
radicalisme
  postawa polegająca na bezkompromisowym dążeniu do zmian postrzeganych za jedyne słuszne

radykalny /ˌradɨˈkalnɨ/ (adj)
radicaal
  który jest skutkiem zdecydowanych, bezkompromisowych działań

radzić /ˈraʥ̑iʨ̑/ (v)
adviseren
  udzielać komuś rady
rondkomen
  na bieżąco pokonywać trudności

radło (n)
eergetouw
  (rolnictwo, rolniczy) najprostsze i najstarsze narzędzie do spulchniania gleby bez odwracania skiby

rafa /ˈrafa/ (n)
rif
  zwykle podwodna przeszkoda wapienna powstała ze szkieletów organizmów morskich;

rafineria /ˌrafʲĩˈnɛrʲja/ (n)
raffinaderij
  zakład przemysłowy przeprowadzający oczyszczanie jakiegoś surowca

rafinować /ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
raffineren
  poddawać procesowi rafinacji

raj /raj/ (n)
paradijs
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;

raj podatkowy /ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (n)
belastingparadijs
  (potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;

rajstopy /rajˈstɔpɨ/ (n)
panty
  rodzaj damskiej garderoby noszonej na nogach i dolnej części tułowia;

rak /rak/ (n)
kanker
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego;
kreeft, rivierkreeft
  (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;

rakieta /raˈcɛta/ (n)
racket
  (sport, sportowy) narzędzie służące do gry, odbijania piłki tenisowej
raket
  pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;

rakieta śnieżna (n)
sneeuwschoen
  nakładka na but pozwalająca chodzić po śniegu bez zapadania się;

rakotwórczy (adj)
kankerverwekkend
  (medycyna, medyczny) przyczyniający się do powstawania raka

rama /ˈrãma/ (n)
kader
  oprawa obrazu, lustra lub szyby

rambutan /rãmˈbutãn/ (n)
ramboetan
  (botanika, botaniczny) Nephelium lappaceum, drzewo owocowe o owłosionych owocach;
  owoc rambutanu (1.1)

ramię /ˈrãmʲjɛ/ (n)
schouder
  (anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego
arm
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym
  (potocznie, potoczny) cała kończyna górna
  w przyrodzie, technice – wszystko o kształcie przypominającym wyciągniętą rękę

rana /ˈrãna/ (n)
wonde, kwetsuur, verwonding
  (medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;

randka /ˈrãntka/ (n)
date
  umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu

raniuszek /rãˈɲuʃɛk/ (n)
staartmees
  (ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;

ranny /ˈrãnːɨ/ (adj)
gewond
  taki, który ma ranę

rano /ˈrãnɔ/ (n)
morgen
  wczesna pora dnia

ransomware (n)
gijzelsoftware
  (informatyka, informatyczny) rodzaj szkodliwego oprogramowania, które blokuje system komputerowy lub szyfruje zapisane w nim dane, a następnie żąda od ofiary okupu za przywrócenie dostępu;

raper /ˈrapɛr/ (n)
rapper
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca muzyki rap

raróg /ˈraruk/ (n)
sakervalk
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku raróg zwyczajny, Falco cherrug

rasa /ˈrasa/ (n)
ras
  (zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;

rasistowski /ˌraɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
racistisch
  związany z rasistą lub rasizmem; mający treść nawiązującą do rasizmu

rasizm /ˈraɕism̥/ (n)
racisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;

rata /ˈrata/ (n)
termijn
  (finanse, finansowy) część długu, którą trzeba zapłacić w określonym terminie

ratownik /raˈtɔvʲɲik/ (n)
redder
  osoba niosąca pomoc w nagłej sytuacji
badmeester
  osoba pilnująca bezpieczeństwa na kąpielisku

ratunek /raˈtũnɛk/ (n)
redding
  pomoc w niebezpieczeństwie
  uniknięcie niebezpieczeństwa

ratusz /ˈratuʃ/ (n)
raadhuis, stadhuis
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;

ratyfikacja (n)
ratificatie, bekrachtiging
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez uprawniony do tego organ państwowy

ratyfikować (v)
ratificeren, bekrachtigen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzać umowę międzynarodową przez organ państwowy

raz /'razɨ/ /ras/ (n)
keer, maal
  pojedyncza realizacja czynności
  jednostka jakiejś wielkości

razem /ˈrazɛ̃m/ (adv)
aaneen, samen
  (o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie

rdest ptasi /ˈrdɛst ˈptaɕi/ (n)
gewoon varkensgras
  (botanika, botaniczny) Polygonum aviculare L., gatunek rośliny z rodziny rdestowatych o właściwościach leczniczych;

rdza /rʣ̑a/ (n)
roest
  warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;

rdzewieć /ˈrʣ̑ɛvʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
oxideren
  (technologia, technika, techniczny) o metalu: niszczeć poprzez utlenianie się

rdzeń /rʣ̑ɛ̃ɲ/ (n)
radix
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny morfem wyrazu, który pozostaje po oddzieleniu od niego wszystkich afiksów;

rdzeń kręgowy (n)
ruggenmerg
  (anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała;

re- /rɛ/ (prefix)
her-
  znowu, ponownie

reakcja /rɛˈakʦ̑ʲja/ (n)
reactie
  (chemia, chemiczny) proces polegający na przejściu jednych substancji w inne;
  (fizyka, fizyczny) jedna z sił wywieranych przez ciała zgodnie z trzecią zasadą dynamiki
  (fizyka, fizyczny) proces, przemiana
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) opór wobec zmian
  odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
  zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce

reaktor /rɛˈaktɔr/ (n)
reactor
  (chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;

real /ˈrɛal/ (n)
real
  (jednostka monetarna) brazylijska waluta;

realgar (n)
realgaar
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu;

realistyczny (adj)
realistisch
  oparty na trzeźwym patrzeniu na świat
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) odnoszący się do realizmu

realizm (n)
realisme
  postawa opierająca się na trzeźwej ocenie rzeczywistości

realizować /ˌrɛalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
realiseren
  wcielać w życie, urzeczywistniać coś

realny /rɛˈalnɨ/ (adj)
reëel
  (ekonomia, ekonomiczny) odniesiony do wzrostu cen

rebetiko (n)
rebetika
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (etnografia, etnograficzny) gatunek tradycyjnej wokalnej muzyki greckiej, z buzuki jako instrumentem wiodącym, a będącej miksem muzyki bizantyjskiej, zachodniej i orientalnej, zapoczątkowanej w XIX w. przez ludzi z biedoty miejskiej i marginesu społecznego;

recepcja /rɛˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
receptie
  (hotelarstwo) biuro przy wejściu, które obsługuje osoby wchodzące
  (książkowy) (sztuka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odbiór, przyjęcie dzieła, utworu, kierunku w sztuce

recepta /rɛˈʦ̑ɛpta/ (n)
recept
  (medycyna, medyczny) pisemne zlecenie wydania leku

recesja /rɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
recessie
  (ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego

recytatyw /ˌrɛʦ̑ɨˈtatɨf/ (n)
recitatief
  deklamacyjna część opery, oratorium, itp., przypominająca mowę

recytować (v)
reciteren
  wygłaszać z pamięci utwór literacki

reda /ˈrɛda/ (n)
rede
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wydzielony akwen przedportowy dla oczekujących na wpłynięcie statków;

redakcja (n)
redactie
  czynność poprawiania, korygowania tekstu pod względem merytorycznym i stylistycznym
  praca osoby kierującej zespołem, który opracowuje i wydaje czasopismo, dzieło zbiorowe

redaktor /rɛˈdaktɔr/ (n)
redacteur
  pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych

reelekcja (n)
herkiezing
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ponowny wybór kogoś na stanowisko wybieralne

refektarz /rɛˈfɛktaʃ/ (n)
eetzaal
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie klasztorne przeznaczone do spożywania posiłków;

referendum /ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/ (n)
referendum
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;

refleksja (n)
bedenking
  (psychologia, psychologiczny) głębsze zastanowienie się

reflektor /rɛfˈlɛktɔr/ (n)
koplamp
  (technologia, technika, techniczny) lampa z reflektorem (1.1) dająca kierunkowy strumień światła

reforma /rɛˈfɔrma/ (n)
hervorming
  zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy;

reformacja /ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
hervorming
  (historia, historyczny, historycznie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ruch religijno-polityczno-społeczny w XVI wieku zapoczątkowany w Niemczech przez Marcina Lutra, dążący do wprowadzenia reform w Kościele katolickim;

reformować (v)
hervormen, reformeren
  dokonywać reformy

refować /rɛˈfɔvaʨ̑/ (v)
reffen
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zmniejszać powierzchnię ożaglowania bez użycia dodatkowych żagli przez częściowe zwijanie lub składanie dolnej części żagla i umocowanie jej za pomocą linek

refrakcja /rɛfˈrakʦ̑ʲja/ (n)
refractie
  (fizyka, fizyczny) odchylenie kierunku rozchodzenia się fali związana ze zmianą jej prędkości przy przejściu do innego ośrodka;

refren /ˈrɛfrɛ̃n/ (n)
refrein
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst

regaty /rɛˈɡatɨ/ (n)
regatta
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyścig łodzi lub statków;

regencja (n)
regentschap
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władza sprawowana przez regenta, regentkę

regent /ˈrɛɡɛ̃nt/ (n)
regent
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ktoś, kto sprawuje władzę za nieobecnego lub młodocianego monarchę;

region /ˈrɛɟɔ̃n/ (n)
gebied
  (książkowy) wydzielony, stosunkowo jednorodny obszar odróżniający się od terenów przyległych określonymi cechami naturalnymi lub nabytymi

regionalny /ˌrɛɟɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
gewestelijk
  (przymiotnik) od region

regresywny /ˌrɛɡrɛˈsɨvnɨ/ (adj)
dalend
  mający tendencję do cofania się, wsteczny, niepostępowy

regulaminowy (adj)
voorgeschreven
  dotyczący regulaminu

regularnie /ˌrɛɡuˈlarʲɲɛ/ (adv)
geregeld, regelmatig
  w sposób regularny

regularny /ˌrɛɡuˈlarnɨ/ (adj)
regelmatig
  (gramatyka) posiadający typową odmianę
  powtarzający się w stałych odstępach czasu lub przestrzeni

reguła /rɛˈɡuwa/ (n)
regel
  zasada, według której należy postępować

rehabilitacja /ˌrɛxabʲilʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
rehabilitatie
  (książkowy) przywrócenie dobrego imienia, dobrej opinii, oczyszczenie z zarzutów
  (medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia;
zuivering
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) unieważnienie wyroku i przywrócenie osobie skazanej niesłusznie utraconych przez nią praw;

reja (n)
ra
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) poziome drzewce żaglowca;

rejestr /ˈrɛjɛstr̥/ (n)
registergeheugen
  spis danych, wykaz, lista

rejestracja /ˌrɛjɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
registratie
  wpisywanie kogoś lub czegoś do rejestru

rejs (n)
reis
  (morski) podróż statku na danej trasie, od portu początkowego do końcowego

rekin /ˈrɛcĩn/ (n)
haai
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;

reklama /rɛkˈlãma/ (n)
advertentie
  informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;

rekolekcje (n)
retraite
  w katolicyzmie nauki połączone z eucharystią, mające na celu umocnienie wiary i odnowę moralną;

rekomendacja /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja/ (n)
aanbeveling
  (książkowy) pozytywna opinia o kimś, pisemna bądź ustna

rekompensata (n)
compensatie
  wyrównanie poniesionych strat czy szkód

rekonstrukcja (n)
verbouw, verbouwing
  odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana

rekord (n)
record
  najlepszy wynik;

rektascensja /ˌrɛktaˈsʦ̑ɛ̃w̃sʲja/ (n)
rechte klimming
  (astronomia, astronomiczny) jedna ze współrzędnych w układzie współrzędnych równikowych równonocnych;

rekwizyt /rɛˈkfʲizɨt/ (n)
rekwisiet
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przedmiot sceniczny używany podczas przedstawienia teatralnego lub filmu, którym aktor manipuluje w czasie gry;

relacja /rɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
relatie
  nazwa lub rodzaj pokrewieństwa, powinowactwa
  zależność między dwoma bądź większą liczbą elementów

relief /ˈrɛlʲjɛf/ (n)
reliëf
  płaskorzeźba;

religia /rɛˈlʲiɟja/ (n)
religie, godsdienst
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;

religijność /ˌrɛlʲiˈɟijnɔɕʨ̑/ (n)
religiositeit
  życie zgodnie z zasadami religii

religijny /ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
religieus
  postępujący zgodnie z zasadami religii
  dotyczący religii, opisujący religię

relikwia (n)
reliek
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;

relikwiarz /rɛˈlʲikfʲjaʃ/ (n)
reliekhouder
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przedmiot kultu służący do przechowywania relikwii, zazwyczaj bogato zdobiony;

reling (n)
reling
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) barierka, która biegnie wokół pokładu statku;

remake (n)
remake
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nowa wersja filmu nakręconego przed laty;

remedium (n)
remedie
  (książkowy) sposób na polepszenie sytuacji

remis /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
gelijke stand
  wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta

remiz /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
buidelmees
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak budujący zwisające gniazda;

remiza /rɛ̃ˈmʲiza/ (n)
brandweerkazerne
  budynek straży pożarnej, magazyn sprzętu przeciwpożarowego;

remont /ˈrɛ̃mɔ̃nt/ (n)
renovatie
  doprowadzenie do stanu użyteczności

ren /rɛ̃n/ (n)
renium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;

renifer /rɛ̃ˈɲifɛr/ (n)
rendier
  (zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;

renomowany (adj)
befaamd
  mający renomę, szeroko rozpowszechnioną dobrą opinię, cieszący się uznaniem

renowacja /ˌrɛ̃nɔˈvaʦ̑ʲja/ (n)
renovatie
  odnowienie, odświeżenie, restauracja

rentowny /rɛ̃nˈtɔvnɨ/ (adj)
exploitabel
  przynoszący zysk

repertuar /ˌrɛpɛrˈtu<sup>w</sup>ar/ (n)
repertoire
  zestaw utworów grany w danej instytucji (teatrze, filharmonii itp.) w określonym czasie

reportaż (n)
reportage
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (publikatory) gatunek prozy publicystycznej będący opisem zdarzeń znanych autorowi z własnej obserwacji;

represja /rɛˈprɛsʲja/ (n)
onderdrukking
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma odwetu lub nacisku

reprezentacja /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
vertegenwoordiging
  grupa osób, które występują w czyimś imieniu

reprezentatywny /ˌrɛprɛzɛ̃ntaˈtɨvnɨ/ (adj)
representatief
  oddający charakterystyczne właściwości populacji, z której pochodzi

reprezentować /ˌrɛprɛzɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
representeren
  występować w czyimś imieniu, być czyimś przedstawicielem
  wyrażać coś

reprodukcja /ˌrɛprɔˈdukʦ̑ʲja/ (n)
reproductie
  (ekonomia, ekonomiczny) ciągłe odtwarzanie środków produkcji w celu jej kontynuacji
  (sztuka) kopia oryginału wykonana maszynowo
  odtworzenie
  rozmnażanie w celach hodowlanych

reprymenda /ˌrɛprɨ̃ˈmɛ̃nda/ (n)
reprimande
  nagana, upomnienie, admonicja

reprywatyzacja (n)
reprivatisering
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) zwrot mienia przejętego wcześniej przez państwo na rzecz byłych właścicieli lub ich spadkobierców; (także, też) zrekompensowanie tego mienia w formie pieniężnej albo w naturze;

republika /rɛˈpublʲika/ (n)
republiek
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;

republika bananowa /rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva/ (n)
bananenrepubliek
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) słabe i niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone w niedemokratyczny sposób, zazwyczaj przez dyktatora lub reżim wojskowy;

republikanizm (n)
republikanisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pogląd, który uznaje republikę za najlepszą formę rządu

reputacja /ˌrɛpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
reputatie
  opinia o kimś, dobre imię

respekt /ˈrɛspɛkt/ (n)
respect
  szacunek, poważanie

respirator (n)
beademingsapparaat
  (technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) urządzenie służące do mechanicznej wentylacji płuc chorego z zaburzeniami oddychania albo niezdolnego do samodzielnego oddychania;
beademingsmachine
  (technologia, technika, techniczny) maska z filtrem chroniąca układ oddechowy przed pyłem, gazami itp.;

responsorium (n)
responsorie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczna krótka formuła modlitewna, w której wykonuje się naprzemienny śpiew lub recytację wersetów;

restauracja /ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja/ (n)
restaurant
  (gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie;

reszta /ˈrɛʃta/ (n)
rest
  elementy, które zostały
  (informatyka, informatyczny) przy dzieleniu liczb: liczba, która dodana do zaokrąglonego w stronę zera wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną;
  (matematyka, matematyczny) przy dzieleniu liczb całkowitych: liczba, która dodana do zaokrąglonego w dół wyniku dzielenia, pomnożonego przez dzielnik daje dzielną;
wisselgeld
  przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać

retoryczny (adj)
retorisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący retoryki, związany z retoryką

retoryka (n)
retorica, redekunde
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako retoryka (1.1)

retroaktywny (adj)
terugwerkend
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) taki, który obowiązuje z datą wsteczną, działa wstecz

retsina (n)
retsina
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki;

reumatologia /ˌrɛwmatɔˈlɔɟja/ (n)
reumatologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami reumatycznymi kości i stawów;

reumatyzm /rɛwˈmatɨsm̥/ (n)
reumatiek
  (medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;

rewia (n)
revue
  widowisko rozrywkowe o bogatej oprawie scenograficznej

rewolucja /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
revolutie
  gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;
  (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany

rewolucja francuska /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja frãnˈʦ̑uska/ (n)
Franse Revolutie
  (historia, historyczny, historycznie) rewolucyjny okres we Francji w latach 1789-1799, w którym doszło do głębokich zmian polityczno-społecznych;

rewolucjonista /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
revolutionair
  uczestnik lub zwolennik rewolucji

rewolucyjny /ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
baanbrekend
  dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami

rewolwer /rɛˈvɔlvɛr/ (n)
revolver
  ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben;

rezerwa (n)
reserve
  zapas czegoś
  (wojskowość, wojskowy) oddział lub oddziały wojskowe pozostawione w odwodzie
  powściągliwość, brak serdeczności, chłód w sposobie bycia

rezerwacja /ˌrɛzɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
reservatie
  czynność rezerwowania czegoś
  dowód zarezerwowania czegoś

rezerwat przyrody (n)
natuurreservaat
  (ekologia, ekologiczny) obszarowa forma ochrony przyrody w Polsce;

rezerwować /ˌrɛzɛrˈvɔvaʨ̑/ (v)
boeken
  zapewnić z wyprzedzeniem określone miejsce w określonym czasie

rezultat /rɛˈzultat/ (n)
resultaat
  wynik, skutek, efekt jakiegoś działania lub braku działania

rezus (n)
resusaap
  (zoologia, zoologiczny) Macaca mulatta, gatunek małpy zamieszkującej obszar od Afganistanu po Chiny;

rezygnować /ˌrɛzɨɡˈnɔvaʨ̑/ (v)
eraan geven, opgeven
  odstępować od czegoś, zrzec się czegoś z własnej woli

reński (adj)
rijns
  związany z Renem, dotyczący Renu

reżim (n)
regime
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) sposób sprawowania władzy przy pomocy ucisku i przemocy

reżyser /rɛˈʒɨsɛr/ (n)
regisseur
  realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;

reżyserka (n)
directrice
  kobieta uprawiająca zawód reżysera

rial /rʲjal/ (n)
rial
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów arabskich;

riksza /ˈrʲikʃa/ (n)
riksja
  dwukołowy pojazd ciągnięty przez człowieka

ring /rʲĩŋk/ (n)
ring
  (sport, sportowy) kwadratowa konstrukcja, otoczona linami, służąca jako miejsce rozgrywania pojedynków niektórych dyscyplin walki wręcz, np. bokserskich;

riposta /rʲiˈpɔsta/ (n)
scherp antwoord
  szybka, cięta i trafna odpowiedź

road (n)
Roadien
  (geologia, geologiczny) pierwszy, najstarszy wiek gwadalupu (środkowego permu), trwający 270,6 – 268 milionów lat temu;

robak /ˈrɔbak/ (n)
worm
  (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;
  (informatyka, informatyczny) powielający się samoistnie program komputerowy, który wykonuje niepożądane działania;

robić /ˈrɔbʲiʨ̑/ (v)
maken, doen
  wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
doen
  zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan

robić sobie jaja (v)
voor de gek houden
  (potocznie, potoczny) żartować, naśmiewać się, nabijać się

robić z igły widły /ˈrɔbʲiʥ̑ ˈz‿iɡwɨ ˈvʲidwɨ/ (v)
van een mug een olifant maken, van een muis een olifant maken
  (potocznie, potoczny) wyolbrzymiać coś, przesadzać

robot /ˈrɔbɔt/ (n)
robot
  (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie

robotnik /rɔˈbɔtʲɲik/ (n)
arbeider, werkman
  pracownik wykonujący pracę fizyczną

rock /rɔk/ (n)
rock
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;

rocznica /rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
jaardag
  dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu;

rocznik (n)
jaarboek
  czasopismo ukazujące się raz na rok

rod /rɔt/ (n)
rhodium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;

rodonit /rɔˈdɔ̃ɲit/ (n)
rhodoniet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o różowej barwie, używany jako materiał okładzinowy lub w jubilerstwie;

rodowód (n)
stamboom
  dokument potwierdzający przynależność zwierzęcia i jego przodków do określonej rasy
afkomst
  dzieje rodu, wewnętrzne powiązania i graficzne przedstawienie go
  początek, z którego coś lub ktoś się wywodzi

rodzaj /ˈrɔʣ̑aj/ (n)
soort, geslacht
  (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;
geslacht, sekse
  (gramatyka) cecha rzeczownika wpływająca na jego końcówkę podczas deklinacji oraz na końcówki i formy innych części mowy, występujących obok danego rzeczownika np. w zdaniu;
aard, type, soort, geslacht, ras, karakter
  typ, odmiana, gatunek

rodzaj nijaki /ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci/ (n)
neutrum
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzajnik /rɔˈʣ̑ajɲik/ (n)
lidwoord, artikel
  (gramatyka) wyraz precyzujący znaczenie rzeczownika lub wyrażenia występującego w roli rzeczownika;

rodzajnik nieokreślony /rɔˈʣ̑ajɲic ˌɲɛɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
lidwoord van onbepaaldheid
  (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach wieloznacznych (np. nie odnoszących się do konkretnego przedmiotu lub osoby)

rodzajnik określony /rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
bepaald lidwoord
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych

rodzeństwo /rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
brus
  brat (bracia), siostra (siostry);

rodzic /ˈrɔʥ̑iʦ̑/ (n)
ouder
  pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka

rodzice /rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ/ (n)
ouders
  ojciec i matka

rodzicielski (adj)
ouderlijk
  związany z rodzicielstwem

rodzina /rɔˈʥ̑ĩna/ (n)
familie
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;
gezin, familie
  rodzice wraz z ich dziećmi

rodzina językowa /rɔˈʥ̑ĩna ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔva/ (n)
taalfamilie
  grupa języków, co do których zakłada się lub istnieją bezpośrednie dowody, że wywodzą się one od wspólnego prajęzyka;

rodzina nuklearna (n)
kerngezin
  (socjologia, socjologiczny) rodzina składająca się z rodziców i dzieci;

rodzić /ˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
vrucht dragen
  (botanika, botaniczny) o roślinach, ziemi: wydawać plon
baren, bevallen
  (fizjologia, fizjologiczny) u ssaków: wydawać potomstwo na świat
voortbrengen, produceren
  (potocznie, potoczny) dawać owoce, efekty, skutek
ontstaan, ontluiken
  (przenośnie, przenośnia) powstawać, brać początek
geboren worden
  przychodzić na świat

rodzynek /rɔˈʣ̑ɨ̃nɛk/ (n)
rozijn, krent
  suszone winogrono

roentgen /ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/ (n)
roentgenium, röntgenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;

rogacz /ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
hoorndrager
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (żartobliwie) lub (pogardliwie, pogardliwy) zdradzany mąż

rogal /ˈrɔɡal/ (n)
croissant
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczywo w kształcie półksiężyca;

rogówka (n)
hoornvlies
  (anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej;

rohypnol (n)
rohypnol
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) flunitrazepam, lek o silnym działaniu uspokajającym;

rok /rɔk/ (n)
jaar
  czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;

rok przestępny /ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/ (n)
schrikkeljaar
  (astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;

rok świetlny /ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
lichtjaar
  (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku;

rola /ˈrɔla/ (n)
rol
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora
  funkcja, odpowiedzialność

rolada /rɔˈlada/ (n)
rollade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczony kawałek zwiniętego w rulon mięsa z nadzieniem

rolka /ˈrɔlka/ (n)
rol, rolletje
  szpula, tuba z czymś na nią nawiniętym
  zwinięty papier

rolmops /ˈrɔlmɔps/ (n)
rolmops
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zawijany, marynowany płat śledziowy;

rolnictwo /rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
landbouw, agricultuur
  (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;

rolnik /ˈrɔlʲɲik/ (n)
boer, landbouwer, agrariër
  osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym

romaji (n)
romaji
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis języka japońskiego pismem łacińskim, transkrypcja na alfabet łaciński;

romans /ˈrɔ̃mãw̃s/ (n)
affaire
  związek miłosny osób niebędących parą małżeńską

romansz /ˈrɔ̃mãw̃ʃ/ (n)
Reto-Romaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język obejmujący pięć grup dialektów retoromańskich używanych w szwajcarskim kantonie Gryzonia;

romantyczny /ˌrɔ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
romantisch
  (potocznie, potoczny) taki, który jest tajemniczy, wrażliwy, uczuciowy, poetyczny, marzycielski
  związany z romantyzmem jako epoką literacką (i kierunkiem w sztuce), charakteryzujący romantyzm

romantyzm /rɔ̃ˈmãntɨsm̥/ (n)
romantiek
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) epoka w historii sztuki i literatury, trwająca od lat 90. XVIII wieku do lat 40. XIX wieku, charakteryzująca się zainteresowaniem sferą indywidualnych uczuć, kulturą ludową i historią, zaprzeczająca racjonalizmowi, głosząca swobodę twórczą i odrzucająca sztywne kanony klasycyzmu;

romański (adj)
Romaans
  wywodzący się ze starożytnej kultury rzymskiej lub z nią związany

romb /rɔ̃mp/ (n)
ruit
  (geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;

rondo /ˈrɔ̃ndɔ/ (n)
rotonde
  (motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;

rooibos (n)
rooibos
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) uprawny krzew Aspalathus linearis, aspalatu prostego
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z suszu (1.2)
  (spożywczy) fernentowany susz z ziela krzewu (1.1) wykorzystywany do sporządzania napoju z jego naparu;

ropa /ˈrɔpa/ (n)
etter
  (medycyna, medyczny) wydzielina o żółtawym zabarwieniu wydobywająca się z zainfekowanej rany;

ropa naftowa /ˈrɔpa naˈftɔva/ (n)
aardolie, petroleum
  (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;

ropieć (v)
etteren, lekken, zweren
  (medycyna, medyczny) wydzielać ropę

ropień /ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
abces
  zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne

ropniak (n)
empyeem
  (medycyna, medyczny) patologiczne nagromadzenie ropy w jamie ciała;

ropowica /ˌrɔpɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
flegmone
  (medycyna, medyczny) zapalenie ropne w obrębie luźnej tkanki łącznej jakiejś okolicy ciała

ropucha /rɔˈpuxa/ (n)
pad
  (herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;

rosa /ˈrɔsa/ (n)
dauw
  krople wody osadzające się na ziemi i roślinach

rosiczka (n)
zonnedauw
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

rosnąć /ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
groeien
  o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
  powiększać swoje rozmiary, skalę

rosomak /rɔˈsɔ̃mak/ (n)
veelvraat
  (zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;

rostbef /ˈrɔzdbɛf/ (n)
roastbeef
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczeń z rostbefu (1.1), zazwyczaj nie do końca przepieczona

rosyjska ruletka /rɔˈsɨjska ruˈlɛtka/ (n)
Russische roulette
  (przenośnie, przenośnia) postępowanie o wysokim stopniu ryzyka, w którym o powodzeniu decyduje przypadek, a stawką jest życie lub cały majątek
Russisch roulette
  rodzaj gry polegającej na przykładaniu do własnej głowy, na zmianę z przeciwnikiem, lufy rewolweru zawierającego jedną kulę i naciskaniu spustu po wcześniejszym zakręceniu obrotowym magazynkiem (bębenkiem) broni;

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (adj)
Russisch
  dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (n)
Russisch
  (potocznie, potoczny) (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Rosji;

rosyjskojęzyczny /rɔˈsɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
Russischtalig
  posługujący się językiem rosyjskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem rosyjskim

roszada /rɔˈʃada/ (n)
rokade
  (szachy, pojęcie szachowe) ruch, w którym jednocześnie uczestniczą król i jedna z wież tego samego koloru;

roszczenie (n)
aanspraak
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo do żądania od określonej osoby określonego świadczenia lub zaniechania działania;

rosół /ˈrɔsuw/ (n)
bouillon
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klarowna zupa na wywarze z kości i mięsa zazwyczaj z dodatkiem warzyw;

rotawirus (n)
rotavirus
  (medycyna, medyczny) wirus z rodziny reowirusów, będący najczęstszą przyczyną biegunki wśród niemowląt i dzieci;

rotmistrz /ˈrɔtmʲisṭʃ/ (n)
ritmeester
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski w kawalerii, będący odpowiednikiem rangi kapitana;

rottweiler (n)
rottweiler
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosych psów o silnym ciele wywodząca się z Germanii;

rower /ˈrɔvɛr/ (n)
fiets, rijwiel
  (transport, transportowy) jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;

rozbieg /ˈrɔzbʲjɛk/ (n)
aanloop
  (sport, sportowy) krótki bieg przed próbą sportową albo ćwiczeniem gimnastycznym

rozbieżność /rɔzˈbʲjɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
discrepantie
  różnica, nieścisłość, brak spójności/zgodności

rozbitek /rɔzˈbʲitɛk/ (n)
schipbreukeling
  osoba ocalała z katastrofy statku;
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kogo spotkała katastrofa życiowa

rozbić /ˈrɔzbʲiʨ̑/ (v)
breken
  uderzeniem, uderzeniami rozłupać coś na części, na kawałki
breken, opbreken
  rozpaść się na kawałki

rozbrzmiewać (v)
opklinken
  dawać się słyszeć; wydawać dźwięki

rozchodnik (n)
sedum
  (botanika, botaniczny) Sedum, rodzaj rośliny z rodziny gruboszowatych, do którego należy od ~280 do ~470 gatunków występujących głównie na półkuli północnej;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju rozchodnik (1.1)

rozchodnik biały (n)
wit vetkruid
  (botanika, botaniczny) Sedum album gatunek rośliny z rodziny gruboszowatych naturalnie występujący w północnej Afryce, południowej, środkowej i zachodniej Europie oraz zachodniej Azji;

rozchodnik ostry (n)
muurpeper
  (botanika, botaniczny) Sedum acre L. gatunek rośliny z rodziny gruboszowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku rozchodnik ostry (1.1)

rozcieńczać (v)
verdunnen
  (chemia, chemiczny) zmniejszać stężenie roztworu, dodając rozpuszczalnik

rozczarowanie /ˌrɔʃʧ̑arɔˈvãɲɛ/ (n)
teleurstelling
  niespełnienie oczekiwań

rozczarowany (adj)
teleurgesteld
  taki, którego życzenia, nadzieje, oczekiwania nie spełniły się

rozdział /ˈrɔʑʥ̑aw/ (n)
hoofdstuk, kapittel
  (drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis

rozdzielczość (n)
beeldkwaliteit
  (informatyka, informatyczny) (poligrafia) miara dokładności obrazowania

rozedma (n)
emfyseem
  (medycyna, medyczny) choroba płuc polegająca na zmniejszeniu ilości pęcherzyków płucnych przez nieprawidłowe powiększanie się ich skutkujące ich niszczeniem;

rozejm (n)
wapenstilstand
  czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami

rozejść się po kościach (v)
op zijn pootjes terechtkomen
  zakończyć się bez przykrych konsekwencji

rozgwiazda /rɔzˈɡvʲjazda/ (n)
zeester, zeesterren
  (zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;

rozkaz /ˈrɔskas/ (n)
bevel, order
  polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

rozkazywać (v)
bevelen
  wydawać kategoryczne polecenia

rozkwit /ˈrɔskfʲit/ (n)
bloesem
  (botanika, botaniczny) rozwijanie się pączka w kwiat
  (przenośnie, przenośnia) pełnia rozwoju czegoś

rozkład /ˈrɔskwat/ (n)
dienstregeling, schema
  tablica zawierająca informacje o rozkładzie (1.1)

rozkład jazdy /ˈrɔskwatʲ ˈjazdɨ/ (n)
tijdschema
  lista z godzinami odjazdów i przyjazdów jakichś środków transportu w danym miejscu;

rozkładać /rɔsˈkwadaʨ̑/ (v)
spreiden
  kłaść zbiór jakichś rzeczy na większej przestrzeni

rozległy /rɔzˈlɛɡwɨ/ (adj)
uitgebreid
  posiadający znaczny zakres, zasięg

rozmaryn /rɔzˈmarɨ̃n/ (n)
rozemarijn
  (botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;

rozmawiać /rɔzˈmavʲjäʨ̑/ (v)
spreken
  wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów

rozmiar /ˈrɔzmʲjar/ (n)
grootte
  wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)

rozmowa /rɔzˈmɔva/ (n)
gesprek
  ustna wymiana zdań

rozmówki /rɔzˈmufʲci/ (n)
taalgids
  niewielka książeczka zawierająca podstawowe zwroty używane w typowych sytuacjach, pomocna w nauce języka obcego lub w porozumiewaniu się za granicą; także: dialogi zawarte w takiej książeczce

rozpaczać (v)
wanhopen
  pogrążać się w rozpaczy, bardzo nad czymś ubolewać, cierpieć

rozpieszczać (v)
vertroetelen
  traktować zbyt pobłażliwie

rozpoczęcie /ˌrɔspɔˈʧ̑ɛ̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
begin, aanvang, start
  moment w którym coś się rozpoczyna

rozporek /rɔsˈpɔrɛk/ (n)
gulp
  (krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach

rozporządzenie /ˌrɔspɔʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
verordening
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny, stanowiący źródła powszechnie obowiązującego prawa, wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia ustawowego i w celu wykonania ustawy;

rozpowszechniony (adj)
wijdverspreid
  występujący powszechnie, często, na dużą skalę

rozprawa /rɔsˈprava/ (n)
rechtzaak
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) proces sądowy

rozpusta (n)
losbandigheid
  brak moralności w sferze seksualnej

rozpuszczalnik /rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik/ (n)
oplosmiddel
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał

rozrzutny (adj)
spilzuchtig
  wydający pieniądze lub zużywający jakieś dobra ponad miarę i bez potrzeby; (także, też) będący objawem czyjegoś marnotrawstwa

rozstęp (n)
striae
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) powstałe w wyniku nadmiernego rozciągania się skóry i zerwania sieci włókien kolagenowych wrzecionowate pasmo występujące najczęściej na skórze ud, brzucha, pośladków i piersi/klatki piersiowej lub ramion;

rozszerzenie (n)
uitbreiding
  (informatyka, informatyczny) przyrostek nazwy pliku, zwykle trzyliterowy, wskazujący jego rodzaj;
  (technologia, technika, techniczny) moduł pozwalający na zwiększenie funkcjonalności urządzenia

rozsądny /rɔsˈːɔ̃ndnɨ/ (adj)
redelijk, rationeel, verstandig
  taki, który charakteryzuje się rozsądkiem; postępuje lub myśli rozsądnie; jest rozważny

roztargnienie (n)
verstrooidheid
  nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne

roztargniony /ˌrɔstarʲɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
afwezig
  nieuważny, charakteryzujący się nieuwagą, roztargnieniem; taki, który nie może się skoncentrować

roztocz (n)
mijt
  (arachnologia, arachnologiczny) drobny pajęczak z głowotułowiem zlanym z odwłokiem z podtypu szczękoczułkowców;

roztropny (adj)
beredeneerd
  kierujący się rozsądkiem, a nie postępujący pochopnie

roztrzepany (adj)
verstrooid
  skłonny do nieuwagi i chaotyczności

roztwór /ˈrɔstfur/ (n)
oplossing
  (chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;

rozum /ˈrɔzũm/ (n)
rede, verstand
  zdolność ludzkiego umysłu do operowania pojęciami abstrakcyjnymi lub zdolność analitycznego myślenia;

rozumieć /rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
begrijpen, snappen
  pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń
verstaan
  usłyszeć co zostało powiedziane

rozumny /rɔˈzũmnɨ/ (adj)
verstandig, zinnig
  taki, który ma wiedzę i rozsądek; (także, też) świadczący o posiadaniu wiedzy, rozsądku i zdolności racjonalnego myślenia

rozumować (v)
redeneren
  (psychologia, psychologiczny) rozpatrywać w myślach, wyciągając w tym czasie wnioski

rozważać /rɔzˈvaʒaʨ̑/ (v)
afwegen
  (handel, handlowy) dzielić coś na części, ważąc je
bedenken
  (książkowy) zastanawiać się, rozpatrywać jakąś kwestię, wnikliwie analizując

rozważny /rɔzˈvaʒnɨ/ (adj)
voorkomend
  postępujący ostrożnie, z namysłem, rozwagą

rozwidlenie /ˌrɔzvʲiˈdlɛ̃ɲɛ/ (n)
splitsing
  miejsce, w którym coś się rozdziela na odnogi

rozwijać /rɔzˈvʲijäʨ̑/ (v)
ontwikkelen
  kształtować w kimś pewną cechę, umiejętność
  rozbudowywać
  zwiększać zasób istniejącej wiedzy
uitweiden
  mówić więcej na jakiś temat
bereiken, ontwikkelen
  o prędkości: osiągać
uitrollen
  prowadzić długotrwałą operację o rosnącej skali
  rozprostowywać coś zwiniętego
uitpakken
  rozpakowywać, odwijając opakowanie
zich afwikkelen
  rozprostowywać się

rozwiązanie /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
oplossing
  (matematyka, matematyczny) wynik

rozwiązywać /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
oplossen
  dochodzić do wyniku zadania, testu
  szukać odpowiedzi na zagadkę
  szukać sposobu usunięcia problemu
ontbinden
  likwidować instytucję lub organizację
  likwidować zgromadzenie
ontknopen
  likwidować pęta wiążące kogoś
losmaken, ontknopen
  likwidować węzeł lub splątanie

rozwód /ˈrɔzvut/ (n)
echtscheiding
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;

rozwój /ˈrɔzvuj/ (n)
ontwikkeling
  proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu
  następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy
  proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami

rozłam (n)
afsplitsing
  utrata jedności

rozłożyć (v)
spreiden
  postawić coś złożonego w swej okazałości

roślina /rɔɕˈlʲĩna/ (n)
plant
  (botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;

roślinność /rɔɕˈlʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
vegetatie
  wszystkie rośliny danego terenu

roślinny /rɔɕˈlʲĩnːɨ/ (adj)
plantaardig
  taki, który jest rośliną lub jej częścią, składa się z roślin; jest charakterystyczny dla rośliny

roślinożerca /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
herbivoor, planteneter
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami

roślinożerny /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrnɨ/ (adj)
plantenetend
  (zoologia, zoologiczny) taki, który odżywia się roślinami; którego głównym pożywieniem są rośliny

rożen /ˈrɔʒɛ̃n/ (n)
spit
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pręt z metalu do opiekania mięsa nad ogniem

rożeniec /rɔˈʒɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
pijlstaart
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas acuta, duży ptak wodny gniazdujący na lądzie;

rtęć /r̥tɛ̃ɲʨ̑/ (n)
kwik, kwikzilver
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80;

rubel /ˈrubɛl/ (n)
roebel
  (jednostka monetarna) waluta Rosji i niektórych krajów dawniej wchodzących w skład ZSRR, wcześniej używana w Cesarstwie Rosyjskim;

rubid /ˈrubʲit/ (n)
rubidium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;

rubin /ˈrubʲĩn/ (n)
robijn
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;

ruch /rux/ (n)
beweging, ontwikkeling, verandering
  (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
  gest, ruszenie częścią ciała
beweging, organisatie, stroming
  grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego

ruchomy /ruˈxɔ̃mɨ/ (adj)
beweegbaar, bewegend, mobiel
  poruszający się

ruchomy chodnik /ruˈxɔ̃mɨ ˈxɔdʲɲik/ (n)
loopband
  urządzenie do poziomego transportu ludzi;

ruda /ˈruda/ (n)
erts
  (geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali

rudzik /ˈruʥ̑ik/ (n)
roodborstje
  (ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;

rufa /ˈrufa/ (n)
achtersteven
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;

rugby /ˈraɡbɨ/ /ˈruɡbɨ/ (n)
rugby
  (sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki;

ruina /ruˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
bouwval
  mocno zniszczona, opuszczona konstrukcja, zwykle budowla

rukola /ruˈkɔla/ (n)
raketsla
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) rokietta siewna, roślina warzywna i przyprawowa

rulon (n)
rol
  cylindryczny zwój z czegoś płaskiego
  walec z umieszczonych obok siebie monet czy innych okrągłych rzeczy

rum /rũm/ (n)
rum
  (spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;

rumianek /rũˈmʲjãnɛk/ (n)
kamille
  (botanika, botaniczny) Matricaria L., roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce;

rumowisko (n)
puin
  (geologia, geologiczny) nagromadzenie odłamków skalnych powstałych w wyniku oddziaływania zjawisk atmosferycznych na skały
  (geologia, geologiczny) odłamki skalne przenoszone nurtem rzeki
  nagromadzenie odłamków i fragmentów muru po zawaleniu się budynku

rumpel (n)
helmstok
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) najprostsze urządzenie sterowe służące do poruszania sterem jednostki pływającej, w postaci dźwigni przymocowanej do płetwy sterowej

rumsztyk (n)
lendebiefstuk
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) stek z mięsa wołowego;

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (adj)
Roemeens
  pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (n)
Roemeens
  (językoznawstwo, językoznawczy) urzędowy język Rumunii;

rupia /ˈrupʲja/ (n)
roepie
  (jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach;

rura /ˈrura/ (n)
pijp, buis
  przewód do transportu płynów;
paal
  słupek do tańca go-go lub akrobacji sportowych

rurociąg /ruˈrɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
pijpleiding
  (technologia, technika, techniczny) system połączonych rur wraz z niezbędnym osprzętem wykorzystywany do transportu substancji na duże odległości;

rusałka /ruˈsawka/ (n)
zeemeermin
  (mitologia słowiańska) demoniczna istota o kobiecej postaci występująca w mitologii słowiańskiej;

rusofobia /ˌrusɔˈfɔbʲja/ (n)
russofobie
  (socjologia, socjologiczny) niechęć do Rosji, Rosjan i tego, co rosyjskie

ruszać /ˈruʃaʨ̑/ (v)
bewegen
  wprawiać w ruch lub utrzymywać w ruchu, powodować wykonanie ruchu

rusztowanie /ˌruʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
stelling
  (technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli;

ruszyć z kopyta /ˈruʃɨʨ̑ s‿kɔˈpɨta/ (v)
direct aan de slag gaan
  przystąpić do czegoś od razu, coś zaczęło się natychmiast

ruta /ˈruta/ (n)
ruit
  (botanika, botaniczny) Ruta, rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna

ruten /ˈrutɛ̃n/ (n)
ruthenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;

rutherford (n)
rutherfordium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;

ryba /ˈrɨba/ (n)
vis
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;
  (spożywczy) mięso ryb (1.1) będące surowcem spożywczym i daniem;

rybak /ˈrɨbak/ (n)
visser
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;

rybie oko /ˈrɨbʲjɛ ˈɔkɔ/ (n)
fisheye
  (fotografia) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) obiektyw fotograficzny o krótkiej ogniskowej i szerokim polu widzenia, 180-220°;

rybitwa /rɨˈbʲitfa/ (n)
stern
  (ornitologia, ornitologiczny) przypominający mewę ptak zamieszkujący brzegi zbiorników wodnych;

rybitwa białowąsa (n)
witwangstern
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Chlidonias hybrida, gatunek ptaka z rodziny mewowatych

rybosom (n)
ribosoom
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) organellum zbudowane z kwasu rybonukleinowego i białek, służące do produkcji białek w procesie translacji;

rybołów /rɨˈbɔwuf/ (n)
visarend
  (ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru;

rybołówstwo (n)
visserij
  gałąź gospodarki obejmująca łowienie i hodowlę ryb;

rycerski /rɨˈʦ̑ɛrsʲci/ (adj)
ridderlijk
  związany z rycerzem i rycerstwem

rycerz /ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
ridder
  (historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;

rycina /rɨˈʨ̑ĩna/ (n)
gravure
  (sztuka) (drukarstwo, drukarski) ilustracja w książce, dawniej wykonywana ręcznie technikami graficznymi

rydwan /ˈrɨdvãn/ (n)
strijdwagen
  dwukołowy wóz bojowy zaprzężony w dwa lub cztery konie

ryj /rɨj/ (n)
snoet
  (zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt

ryjówka (n)
spitsmuis
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodzaju ryjówek (1.1)

rykoszet /rɨˈkɔʃɛt/ (n)
ricochet
  (fizyka, fizyczny) odbicie się lecącego przedmiotu od jakiejś przeszkody, powodujące gwałtowną zmianę trajektorii lotu, lub ten odbijający się przedmiot;

rym /rɨ̃m/ (n)
rijm
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) para dwóch słów na końcu wersu utworu pisanego wierszem o identycznych lub podobnie brzmiących końcówkach

rymować /rɨ̃ˈmɔvaʨ̑/ (v)
rijmen
  tworzyć rymy

rynek /ˈrɨ̃nɛk/ (n)
markt
  (ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze;
  wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów;
  centralne miejsce w mieście, gdzie dawniej był rynek (1.1)

rynna /ˈrɨ̃nːa/ (n)
dakgoot
  (budownictwo) rura, do której spływają wody zgromadzone na dachu podczas deszczu:

rysik (n)
stylus
  (informatyka, informatyczny) narzędzie kształtem zwykle przypominające długopis, służące do obsługiwania urządzeń wyposażonych w ekran dotykowy;

rysować /rɨˈsɔvaʨ̑/ (v)
tekenen
  tworzyć rysunek, szkic za pomocą ołówka, kredki, węgla, kredy lub innego twardego narzędzia
krassen
  robić rysy na jakiejś twardej powierzchni

rysownik /rɨˈsɔvʲɲik/ (n)
tekenaar
  ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych

rysunek /rɨˈsũnɛk/ (n)
tekening
  to, co zostało narysowane;

rytm /rɨtm̥/ (n)
ritme
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu;
  określony porządek powtarzający się okresowo

rytuał /rɨˈtu<sup>w</sup>aw/ (n)
ritueel, kerkgebruik, ritus
  (antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;

rywalizacja /ˌrɨvalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
rivaliteit
  (sport, sportowy) zawody, zmagania sportowe, rozgrywka
  ubieganie się o pierwszeństwo, o zdobycie czegoś; konkurowanie

rywalizować (v)
concurreren, meedingen, wedijveren
  ubiegać się o pierwszeństwo lub o zdobycie czegoś

ryza /ˈrɨza/ (n)
riem
  (poligrafia) jednostka miary ilości papieru równa zwykle 500 arkuszom;

ryzosfera (n)
rizosfeer
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) przestrzeń obejmująca glebę w zasięgu korzeni roślin wraz z zasiedlającymi ją organizmami;

ryzyko /ˈrɨzɨkɔ/ (n)
risico
  możliwość, prawdopodobieństwo, że coś się nie uda

ryś /rɨɕ/ (n)
lynx, los
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;

ryś rudy (n)
rode lynx
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lynx rufus Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Północnej;
  (zoologia, zoologiczny) kot z gatunku rysi rudych (1.1)

ryż /rɨʃ/ (n)
rijst
  (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
  (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)

rzadki /ˈʒatʲci/ (adj)
zeldzaam
  zachodzący rzadko

rzadko /ˈʒatkɔ/ (adv)
zelden
  prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami

rzadkość /ˈʒatkɔɕʨ̑/ (n)
zeldzaamheid
  coś, co jest rzadkie, nietypowe, zdarza się/występuje rzadko

rzecz /ʒɛʧ̑/ (n)
ding
  wytwór materialny, przedmiot

rzeczniczka (n)
woordvoerster
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) kobieta występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję

rzecznik (n)
woordvoerder
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (urzędowy) osoba występująca, przemawiająca w czyimś imieniu, reprezentująca publicznie jakiegoś wysokiego rangą urzędnika lub instytucję;

rzeczownik /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik/ (n)
zelfstandig naamwoord, substantief
  (gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;

rzeczywistość /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɔɕʨ̑/ (n)
werkelijkheid, realiteit
  prawda, prawdziwość; coś, co wydarzyło się (istnieje) naprawdę; obiektywnie
werkelijkheid
  realistyczność, świat realny

rzeka /ˈʒɛka/ (n)
rivier, stroom
  (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;

rzekomy (adj)
verondersteld
  niebędący takim, za jakiego się go uważa

rzemieślnik /ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/ (n)
ambachtsman, vakman
  osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)

rzemiosło /ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/ (n)
ambracht
  drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności

rzepa (n)
knolraap
  (botanika, botaniczny) roślina z podgatunku rzepy (1.1)

rzepak /ˈʒɛpak/ (n)
koolzaad
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina oleista o jasnożółtych kwiatach, uprawiana także na paszę zieloną;

rzepka (n)
knieschijf, patella
  (anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka

rzeszowy (adj)
rijk -s-
  związany z rzeszą, dotyczący rzeszy (np.: Rzeszy Niemieckiej lub Monarchii Austro-Węgierskiej)

rzeź /ʒɛɕ/ (n)
bloedbad
  brutalne morderstwo (najczęściej dokonywane na dużej ilości istnień)

rzeźba /ˈʒɛʑba/ (n)
beeld, beeldhouwwerk, standbeeld
  (sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów;
beeld, beeldhouwwerk
  (sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną

rzeźbiarz /ˈʒɛʑbʲjaʃ/ (n)
beeldhouwer
  (sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki

rzeźnia /ˈʒɛʑɲa/ (n)
abattoir
  miejsce, gdzie zabija się zwierzęta dla celów spożywczych, sprawia tusze i dzieli mięso;

rzeźnik /ˈʒɛʑɲik/ (n)
slager
  człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) nieudolny chirurg
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) kat, oprawca

rzeżucha /ʒɛˈʒuxa/ (n)
waterkers
  (botanika, botaniczny) niejadalna roślina zielna z rodziny kapustowatych (Cardamine L.);

rzeżączka /ʒɛˈʒɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
gonorroe
  (medycyna, medyczny) zakaźna choroba weneryczna;

rzodkiewka /ʒɔtʲˈcɛfka/ (n)
radijs
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina o jadalnych, cenionych smakowo bulwach;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bulwa rzodkiewki (1.1)

rzucać /ˈʒuʦ̑aʨ̑/ (v)
gooien
  wywoływać chwilowy lot przedmiotu

rzucać perły przed wieprze /ˈʒuʦ̑aʨ̑ ˈpɛrwɨ pʃɛd‿ˈvʲjɛpʃɛ/ (v)
paarlen voor de zwijnen gooien
  ofiarowywać, dawać komuś coś dobrego, szlachetnego, podczas gdy odbiorca nie docenia tego daru lub nie jest jego godzien

rzut dyskiem /ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m/ (n)
discuswerpen
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość;

rzut karny /ˈʒut ˈkarnɨ/ (n)
strafschop, penalty
  (sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

rzut młotem /ˈʒut ˈmwɔtɛ̃m/ (n)
hamerslingeren
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na rzucaniu kulą przymocowaną do stalowej linki zakończonej uchwytem;

rzut oszczepem /ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m/ (n)
speerwerpen
  (sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;

rzut rożny /ˈʒut ˈrɔʒnɨ/ (n)
hoekschop
  (sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska;

rzygacz /ˈʒɨɡaʧ̑/ (n)
waterspuwer
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjne zakończenie rynny lub odprowadzenia wody z dachu w postaci figurki lub głowy zwierzęcia, człowieka, potwora itp.;

rzygać /ˈʒɨɡaʨ̑/ (v)
kotsen, braken
  (grubiański, grubiańsko) wymiotować

rzymski /ˈʒɨ̃msʲci/ (adj)
Romeins
  odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
  odnoszący się do państwa Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu

rząd /ʒɔ̃nt/ (n)
regering
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;

rząd marionetkowy /ˈʒɔ̃nt ˌmarʲjɔ̃nɛtˈkɔvɨ/ (n)
marionettenregering, vazalstaat
  (publikatory) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rząd sterowany przez inną grupę ludzi niż tych, którzy oficjalnie znajdują się u steru władzy;

rządowy /ʒɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
gouvernementeel
  związany z rządem, wywodzący się z rządu

rządy (n)
bestuur
  sprawowanie władzy, władanie

rządzić /ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
aanvoeren
  kierować czymś, zarządzać
regeren, heersen
  sprawować władzę, panować

rzęsa /ˈʒɛ̃w̃sa/ (n)
wimper, ooghaar
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;

róg /ruk/ (n)
hoorn
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego;
hoek
  miejsce styku dwóch ulic

róg alpejski /ˈruk alˈpɛjsʲci/ (n)
alpenhoorn
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument dęty przypominający trombitę;

rój /ruj/ (n)
zwerm
  duża grupa latających owadów lub (rzadziej) małych ptaków

rów /ruf/ (n)
sloot
  podłużny dół wykopany w ziemi

równanie /ruvˈnãɲɛ/ (n)
vergelijking
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości

również /ˈruvʲɲɛʃ/ (particle)
ook, eveneens, tevens
  …używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych też, także

równik /ˈruvʲɲik/ (n)
evenaar, equator
  (astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;

równik niebieski (n)
hemelevenaar
  (astronomia, astronomiczny) okrąg wielki zawarty w płaszczyźnie prostopadłej do osi obrotu sfery niebieskiej;

równina /ruvʲˈɲĩna/ (n)
vlakte
  (geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;

równoboczny (adj)
gelijkzijdig
  (geometria) mający wszystkie boki równe

równoczesny (adj)
gelijktijdig
  odbywający się w tym samym czasie

równoległobok /ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk/ (n)
parallellogram
  (geometria) płaska, zamknięta figura geometryczna o dwóch parach równoległych boków;

równoległościan (n)
parallellepipedum
  (geometria) wielościan o trzech parach równoległych przeciwległych ścian (zbudowany z sześciu równoległoboków);

równoległy /ˌruvnɔˈlɛɡwɨ/ (adj)
evenwijdig, parallel
  jednakowo odległy od czegoś na całej swej długości

równoleżnik (n)
breedtegraad
  (geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;

równonoc /ruvˈnɔ̃nɔʦ̑/ (n)
equinox
  (astronomia, astronomiczny) moment przejścia Słońca przez punkt, w którym ekliptyka przecina równik niebieski; długość dnia i nocy jest wówczas jednakowa;

równonocny (adj)
equinoctiaal
  (astronomia, astronomiczny) związany z równonocą, dotyczący równonocy

równoramienny (adj)
gelijkbenig
  (matematyka, matematyczny) mający ramiona równej długości

równouprawnienie (n)
gelijkberechtiging
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) równość wobec prawa, możliwość korzystania z jednakowych praw

równowaga /ˌruvnɔˈvaɡa/ (n)
evenwicht
  stabilny stan jakiegoś układu

równoważny (adj)
equivalent, gelijkwaardig
  mający równe znaczenie, równą wartość

równoważyć (v)
in evenwicht brengen, in evenwicht houden
  utrzymywać w równowadze
elkaar in evenwicht houden, tegen elkaar opwegen
  utrzymywać się w równowadze z czym innym

równość /ˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
gelijkheid
  (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
  cecha tego co jest równe, wyrównane, takie samo pod jakmiś względem (np. wielkości, wysokości)
gelijkheid, gelijkberechtiging
  brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)

równy /ˈruvnɨ/ (adj)
gelijk
  posiadający gładką powierzchnię
  posiadający identyczną wartość

róż /ruʃ/ (n)
roze
  kolor różowy

róża /ˈruʒa/ (n)
roos, rozenstruik
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;

róża alpejska (n)
Alpenroos
  (botanika, botaniczny) Rosa pendulina, gatunek krzewu należący do rodziny różowatych;

róża wiatrów /ˈruʒa ˈvʲjatruf/ (n)
windroos
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) graficzne przedstawienie kierunków świata na mapach (głównie morskich)

różaniec /ruˈʒãɲɛʦ̑/ (n)
rozenkrans
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw lub praktyk medytacyjnych w różnych religiach
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności;

różdżka /ˈruʃʧ̑ka/ (n)
toverstaf
  (mitologia, mitologiczny) podłużny, drewniany przedmiot służący w baśniach i legendach do „rzucania czarów”; również rekwizyt iluzjonisty

różnica /ruʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
verschil, onderscheid
  (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
verschil
  to, czym się coś od czegoś różni

różniczka /ruʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
differentiaal
  (matematyka, matematyczny) przyrost zmiennej, względem której wyznacza się pochodną;

różnorodność /ˌruʒnɔˈrɔdnɔɕʨ̑/ (n)
verscheidenheid
  cecha tego, co jest różnorodne

różny /ˈruʒnɨ/ (adj)
verschillend
  charakteryzujący się odmiennością pewnych cech

różowy /ruˈʒɔvɨ/ (adj)
roze
  mający kolor pośredni między białym a czerwonym;

różyczka /ruˈʒɨʧ̑ka/ (n)
rodehond, rubella
  (medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;

rąbać /ˈrɔ̃mbaʨ̑/ (v)
hakken
  ścinać przy pomocy siekiery, topora lub maczety

rącznik pospolity /ˈrɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik ˌpɔspɔˈlʲitɨ/ (n)
wonderboom
  (botanika, botaniczny) Ricinus communis L., roślina z rodziny wilczomleczowatych pochodząca z Afryki;

ręce do góry /ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
handen omhoog
  kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania

ręcznie /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
handmatig
  o wykonywaniu jakiejś pracy, czynności przez człowieka: bez użycia maszyn, automatów; czasem bez użycia narzędzi; za pomocą własnych sił

ręcznik /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
handdoek
  gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała

ręczny /ˈrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
handmatig
  o narzędziach, przyrządach: uruchamiany za pomocą rąk, nieautomatyczny

ręka /rɔŋk/ /ˈrɛ̃ŋka/ (n)
hand
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców;

ręka rękę myje
de ene hand wast de andere
  sytuacja, w której osoby z jednego środowiska wzajemnie chronią swoje interesy, niekoniecznie w sposób uczciwy

rękaw /ˈrɛ̃ŋkaf/ (n)
mouw
  (krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce

rękawica /ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a/ (n)
handschoen
  odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp.

rękodzielnik /ˌrɛ̃ŋkɔˈʥ̑ɛlʲɲik/ (n)
handwerker
  osoba, która wytwarza ręcznie jakieś przedmioty, uprawia rękodzielnictwo

rżenie /ˈrʒɛ̃ɲɛ/ (n)
gehinnik
  odgłos konia wydawany paszczą

rżeć /rʒɛʨ̑/ (v)
hinniken
  o koniu: wydawać charakterystyczny głos

sabat /ˈsabat/ (n)
heksensabbat
  (ludowy) tajemny zlot czarownic

sabotaż /saˈbɔtaʃ/ (n)
sabotage
  umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;

sabotować /ˌsabɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
saboteren
  stosować sabotaż

sacharyd (n)
sacharide
  (biochemia, biochemiczny) (zobacz) węglowodan

sad /sat/ (n)
boomgaard
  ogród, w którym rosną drzewa i krzewy owocowe;

sadhu (n)
sadhoe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) hinduski wędrowny asceta;

sadysta (n)
sadist
  człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadystyczny (adj)
sadistisch
  (seksuologia, seksuologiczny) przejawiający skłonność do sadyzmu w sferze erotyki
  cechujący się sadyzmem, okrucieństwem

sadyzm (n)
sadisme
  (medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera

sadza /ˈsaʣ̑a/ (n)
roet
  stały, pylisty produkt niepełnego spalania zawierający głównie bezpostaciowy węgiel;

sadzić /ˈsaʥ̑iʨ̑/ (v)
planten, poten
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) umieszczać w ziemi bulwę lub sadzonkę tak, żeby przyjęła się i rosła

safari /saˈfarʲi/ (n)
safari
  afrykańska wyprawa, której celem jest polowanie na zwierzęta;

saharyjski /ˌsaxaˈrɨjsʲci/ (adj)
Saharaans
  odnoszący się do Sahary, związany z Saharą

sajgonka /sajˈɡɔ̃nka/ (n)
loempia
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ryżowy naleśnik nadziewany warzywami i innymi składnikami;

sake /ˈsakɛ/ (n)
sake
  (spożywczy) japoński ryżowy napój alkoholowy, podawany tradycyjnie na gorąco;

sakmar /ˈsakmar/ (n)
Sakmarien
  (geologia, geologiczny) drugi wiek cisuralu (wczesnego permu), trwający 294,6 – 284,4 milionów lat temu;

sakrament /saˈkrãmɛ̃nt/ (n)
sacrament
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;

sakramentarz (n)
sacramentarium
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dawna księga liturgiczna w użyciu przed powstaniem mszału;

saksofon /saˈksɔfɔ̃n/ (n)
saxofoon
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;

saksofonista /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista/ (n)
saxofoonspeler
  muzyk, który gra na saksofonie

sala /ˈsala/ (n)
zaal
  przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową;

salamandra /ˌsalãˈmãndra/ (n)
salamander
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;

salamandra plamista (n)
vuursalamander
  (herpetologia, herpetologiczny) Salamandra salamandra Linnaeus, jaszczurka o krępym ciele i czarnym ubarwieniu z żółtymi plamami, z wilgotną i błyszczącą skórą;

salami /saˈlãmʲi/ (n)
salami
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego;

salceson /salˈʦ̑ɛsɔ̃n/ (n)
hoofdkaas
  (spożywczy) rodzaj auszpiku lub gotowanej wędliny produkowanej z głowizny, podrobów i nóżek zawiniętych w żołądek lub pęcherz;

saletra (n)
salpeter
  (chemia, chemiczny) azotan mający znaczenie techniczne

salina /saˈlʲĩna/ (n)
zoutpan
  zakład przemysłowy produkujący sól poprzez odparowanie wody z solanki pochodzącej z mórz lub słonych jezior ewentualnie podziemnych złóż lub źródeł mineralnych;

salmiak /ˈsalmʲjak/ (n)
salmiak
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) chlorek amonu, sól kwasu solnego i amoniaku

salon /ˈsalɔ̃n/ (n)
salon
  główny, dzienny pokój w mieszkaniu

salwa /ˈsalva/ (n)
salvo
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie na komendę z wielu karabinów, armat lub dział

salwadorski /ˌsalvaˈdɔrsʲci/ (adj)
Salvadoraans
  odnoszący się do państwa Salwador

sam /sãm/ (pronoun)
alleen
  bez nikogo / niczego innego, będący jedyny

samar /ˈsãmar/ (n)
samarium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;

samarytański (adj)
Samaritaans
  związany z Samarytanami albo Samarią

samba /ˈsãmba/ (n)
samba
  (choreografia, choreograficzny) szybki taniec brazylijski;

samica /sãˈmʲiʦ̑a/ (n)
wijfjesdier
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej

samiec /ˈsãmʲjɛʦ̑/ (n)
mannetje
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej

samobójca /ˌsãmɔˈbujʦ̑a/ (n)
zelfmoordenaar
  osoba próbująca zabić samą siebie

samobójstwo /ˌsãmɔˈbujstfɔ/ (n)
zelfmoord, zelfdoding
  zabicie samego siebie;

samochwalstwo (n)
eigen lof
  (książkowy) zachwalanie siebie

samochód /sãˈmɔxut/ (n)
auto, wagen
  (motoryzacja) (transport, transportowy) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

samodzielnie /ˌsãmɔˈʥ̑ɛlʲɲɛ/ (adv)
alleen
  samotnie, bez innych

samodzielność (n)
zelfstandigheid
  niezależność, uniezależnienie

samodzielny /ˌsãmɔˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
autonoom, onafhankelijk, zelfstandig
  oddzielny, wyłączony z reszty
zelfstandig
  radzący sobie bez cudzej pomocy

samogłoska /ˌsãmɔˈɡwɔska/ (n)
klinker, klinkerklank
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;

samokrytyczny (adj)
zelfkritisch
  zdolny do krytycznej oceny samego siebie

samoleczenie (n)
automedicatie
  samodzielne leczenie samego siebie

samolot /sãˈmɔlɔt/ (n)
vliegtuig
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;

samoobrona (n)
zelfverdediging
  (książkowy) obrona samego siebie

samoobsługa (n)
zelfbediening
  w sklepach, barach itp.: obsługiwanie samego siebie

samospalenie /ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
zelfverbranding
  samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu;

samostanowienie /ˌsãmɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
zelfbeschikking
  decydowanie o własnym losie

samotnie /sãˈmɔtʲɲɛ/ (adv)
alleen
  w odosobnieniu, w samotności, bez towarzystwa

samotność /sãˈmɔtnɔɕʨ̑/ (n)
eenzaamheid
  uczucie braku bliskich osób
  życie w odosobnieniu, z dala od innych ludzi

samowar /sãˈmɔvar/ (n)
samowar
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;

samowystarczalny (adj)
zelfvoorzienend
  mogący sam zaspokoić wszystkie swe potrzeby

samowyzwalacz (n)
zelfontspanner
  (fotografia) mechanizm lub funkcjonalność oprogramowania aparatu fotograficznego pozwalająca na wyzwolenie spustu samoczynnie po określonym czasie;

samozwańczy (adj)
zelfverklaard
  dotyczący samozwańców, właściwy samozwańcom, będący samozwańcem

samum /ˈsãmũm/ (n)
samoem
  (meteorologia, meteorologiczny) gwałtowny, suchy i gorący południowy wiatr wiejący na pustyniach Afryki Północnej i Półwyspu Arabskiego oraz w ich sąsiedztwie;

samuraj /sãˈmuraj/ (n)
samoerai
  (historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;

sandacz /ˈsãndaʧ̑/ (n)
snoekbaars
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich;

sandał /ˈsãndaw/ (n)
sandelhout
  (botanika, botaniczny) (zobacz) sandałowiec
  (potocznie, potoczny) aromatyczne drewno z drzewa sandałowca
sandaal
  rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;

sandałowiec /ˌsãndaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
sandelhout
  (botanika, botaniczny) Santalum, wiecznie zielone drzewo z rodziny sandałowcowatych, występujące od Malezji po Australię i Hawaje

saneczkarstwo /ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ/ (n)
rodelen
  (sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego;

sangria /ˈsãŋɡrʲja/ (n)
sangria
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny hiszpański chłodny napój o krwistoczerwonej barwie, przygotowywany z wina i owoców wzmacnianych mocniejszym alkoholem;

sangwina /sãŋɡˈvʲĩna/ (n)
roodkrijt
  miękka, czerwono-brązowa kredka używana do szkicowania lub rysowania;

sanidyn (n)
sanidien
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy krzemianów, KAlSi3O8;

sanie /ˈsãɲɛ/ (n)
slee, slede, ar, arrenslee
  pojazd na płozach, zaprzęgnięty najczęściej w zwierzęta pociągowe;

sanitariusz /ˌsãɲiˈtarʲjuʃ/ (n)
verpleeghulp
  (medycyna, medyczny) pracownik medyczny sprawujący czynności pomocnicze podczas opieki nad chorymi;
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, którego zadaniem jest udzielanie pierwszej pomocy rannym żołnierzom podczas działań wojennych

sankcja (n)
sanctie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa

sanki /ˈsãnʲci/ (n)
slee
  małe sanie do zaprzęgu

sanktuarium /ˌsãŋktuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
heiligdom
  (przenośnie, przenośnia) miejsce szczególnie ważne, bogate w pewien walor
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) otoczony czcią obiekt religijny będący miejscem przechowywania świętych przedmiotów lub relikwii oraz sprawowania kultu;

sanskryt /ˈsãw̃skrɨt/ (n)
Sanskriet
  (językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;

sardoniczny (adj)
sardonisch
  (książkowy) ironiczny, złośliwy

sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
sardien
  (ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;

sardyński /sarˈdɨ̃j̃sʲci/ (adj)
Sardisch
  charakterystyczny dla Sardynii, związany z Sardynią, wywodzący się z Sardynii

sarkastyczny /ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sarcastisch
  złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu

sarkazm /ˈsarkasm̥/ (n)
sarcasme
  złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia

sarkofag /sarˈkɔfak/ (n)
sarcofaag
  zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;

sarkopenia /ˌsarkɔˈpɛ̃ɲa/ (n)
sarcopenia
  (medycyna, medyczny) zanik masy mięśniowej wraz ze spadkiem siły mięśni

sarna /ˈsarna/ (n)
ree
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego;

satanizm (n)
satanisme
  kult szatana

satelita /ˌsatɛˈlʲita/ (n)
satelliet
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
  (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;
satelliet, satellietstaat
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;

satrapa (n)
satraap
  (starożytność) w Persji: zarządca prowincji;

satrapia (n)
satrapie
  (starożytność) okręg administracyjny w starożytnym Iranie;

saturacja (n)
verzadiging
  (chemia, chemiczny) proces nasycania cieczy gazem

satyr (n)
sater
  (mitologia grecka) grecki bożek płodności o koźlich nogach;
  (przenośnie, przenośnia) rozpustny mężczyzna

satyra /saˈtɨra/ (n)
satire
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;

sauna /ˈsawna/ (n)
sauna
  rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;

saunamistrz (n)
saunameester
  osoba dbająca o gości sauny, stwarzająca im komfortowe warunki relaksu i prowadząca seanse saunowe

sawanna (n)
savanne
  (geografia, geograficzny) forma zbiorowiska roślinności trawiastej z z rzadka rosnącymi drzewami i krzewami;

sałata /saˈwata/ (n)
sla
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca), wiele gatunków jadalnych;
  warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo

sałata lodowa (n)
ijsbergsla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (botanika, botaniczny) pospolita nazwa sałaty kruchej, tj. odmiany sałaty siewnej

sałatka /saˈwatka/ (n)
salade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa podawana na zimno, z zazwyczaj drobno pokrojonych składników, głównie warzyw (ugotowanych lub surowych), owoców, jaj, ryb itp.;

sałatka ziemniaczana (n)
aardappelsalade
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sałatka przyrządzana w wielu wariantach, której głównym składnikiem są ugotowane, pokrojone ziemniaki;

scena /ˈsʦ̑ɛ̃na/ (n)
scène
  (przenośnie, przenośnia) publiczna awantura, kłótnia
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótki fragment sztuki teatralnej lub filmu, dotyczący określonej sytuacji;
  (przenośnie, przenośnia) środowisko muzyczne, polityczne
toneel
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;

scenariusz /sʦ̑ɛ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
scenario
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) materiał literacki będący podstawą fabuły filmu, przedstawienia teatralnego, programu telewizyjnego itp.;

sceptycyzm /sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
scepticisme
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;

schistosomatoza (n)
schistosomiasis
  (medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny;

schizma (n)
schisma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) formalny rozdział między wyznawcami jednej religii;

schizofrenia /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
schizofrenie
  (medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;

schlebiać (v)
vleien, flatteren
  chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś

schody /ˈsxɔdɨ/ (n)
trap
  konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;

schody ruchome /ˈsxɔdɨ ruˈxɔ̃mɛ/ (n)
roltrap
  urządzenie do ukośnego transportu ludzi między piętrami;

schodzić na psy /ˈsxɔʥ̑iʨ̑ na‿ˈpsɨ/ (idiom)
naar de filistijnen gaan
  psuć się, zmieniać się na gorsze

scholastyka (n)
scholastiek
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) nauka uprawiana na średniowiecznych uniwersytetach;

schowek /ˈsxɔvɛk/ (n)
klembord
  (informatyka, informatyczny) pamięć zarządzana przez system operacyjny, która umożliwia kopiowanie i wklejanie danych w programie albo między programami

schronienie /sxrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
toevluchtsoord, asiel
  bezpieczne miejsce, w którym można się ukryć, schować

schronisko /sxrɔ̃ˈɲiskɔ/ (n)
toevluchtsoord
  budynek zapewniający miejsce odpoczynku, schronienia, bazę noclegową i gastronomiczną;
  placówka przeznaczona dla porzuconych zwierząt domowych;

scjentyzm (n)
sciëntisme
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny uznający jedynie nauki przyrodnicze i eksperymentalne za zdolne do poznania i opisania rzeczywistości;

scyzoryk /sʦ̑ɨˈzɔrɨk/ (n)
zakmes
  składany, krótki nóż, z jednym lub kilkoma ostrzami;

seaborg /ˈsʲibɔrk/ (n)
seaborgium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;

secesja (n)
afscheiding
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oddzielenie się, wyodrębnienie się nowej frakcji politycznej, nowego bytu państwowego;
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) jeden ze stylów w sztuce i kulturze przełomu XIX i XX wieku, przybierający wiele form, a będący wyrazem odejścia od tradycyjnych i akademickich kanonów artystycznych, charakteryzujący się zamiłowaniem do stylizacji, swobodnej kompozycji, giętkich i płynnych linii i asymetrii;

sedno /ˈsɛdnɔ/ (n)
kern
  (książkowy) istota czegoś

segregacja rasowa /ˌsɛɡrɛˈɡaʦ̑ʲja raˈsɔva/ (n)
rassenscheiding, rassensegregatie
  sformalizowana, zinstytucjonalizowana forma dyskryminacji oparta na kryterium rasy, polegająca na oddzieleniu jednej rasy od drugiej

segregator /ˌsɛɡrɛˈɡatɔr/ (n)
boekband
  (biurowość, biurowy) teka służąca do archiwizowania i porządkowania pism urzędowych;

sejf /sɛjf/ (n)
kluis, safe, brandkast
  zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy

sejm /sɛjm/ (n)
dag
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa parlamentu albo jednej z izb parlamentu

sejsmograf (n)
seismograaf
  (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) urządzenie zapisujące parametry drgań skorupy ziemskiej;

sejsmogram (n)
seismogram
  (geologia, geologiczny) zapis pomiarów wykonanych sejsmografem (sejsmometrem);

sejsmolog (n)
seismologe
  (geologia, geologiczny) naukowiec zajmujący się sejsmologią

sejsmologia /ˌsɛjsmɔˈlɔɟja/ (n)
seismologie
  nauka o trzęsieniach ziemi;

sekcja /ˈsɛkʦ̑ʲja/ (n)
afdeling
  (technologia, technika, techniczny) element składowy, część urządzenia mająca określony zakres działania
  (wojskowość, wojskowy) część plutonu
  dział urzędu, organizacji, towarzystwa, związku itp.

sekretariat /ˌsɛkrɛˈtarʲjat/ (n)
secretariaat
  dział danej instytucji, firmy bądź organizacji, który zajmuje się obsługą bieżących spraw, zwłaszcza w kontakcie z interesantami;

sekretarz /sɛˈkrɛtaʃ/ (n)
secretaresse
  (ornitologia, ornitologiczny) Sagittarius serpentarius, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny sekretarzy;

seks /sɛks/ (n)
seks
  (potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami

seksbomba /sɛɡzˈbɔ̃mba/ (n)
sexbom
  (potocznie, potoczny) bardzo atrakcyjna fizycznie kobieta, o silnie działającej na zmysły, prowokującej urodzie;

seksistowski /ˌsɛcɕiˈstɔfsʲci/ (adj)
seksistisch
  związany z seksizmem, dotyczący seksizmu; dyskryminujący osoby płci przeciwnej

seksizm /ˈsɛcɕism̥/ (n)
seksisme
  dyskryminacja ze względu na płeć;

seksować /sɛˈksɔvaʨ̑/ (v)
bepalen
  określać płeć zwierząt, głównie piskląt hodowlanych

seksta (n)
sext
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) odległość między dźwiękami równa ośmiu lub dziewięciu półtonom;

sekstet (n)
sextet
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na sześć instrumentów lub sześć głosów;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół sześciu muzyków lub śpiewaków;

seksturystyka /ˌsɛkstuˈrɨstɨka/ (n)
sekstoerisme
  turystyka, której celem jest wchodzenie w niezobowiązujące relacje seksualne z przedstawicielami danej społeczności lokalnej

seksualność (n)
seksualiteit
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;

seksualny /ˌsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
seksueel
  dotyczący seksu i popędu płciowego

seksuologia /ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/ (n)
seksuologie
  nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;

sekta /ˈsɛkta/ (n)
sekte
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam jakiejś religii

sekunda /sɛˈkũnda/ (n)
seconde
  (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/3600 stopnia
  (potocznie, potoczny) krótka chwila

sekundant /sɛˈkũndãnt/ (n)
secondant
  (historia, historyczny, historycznie) pośrednik i świadek jednego z pojedynkujących się, negocjator warunków pojedynku, pilnujący by starcie odbywało się zgodnie z zasadami honorowymi

sekwoja /sɛˈkfɔja/ (n)
sequoia
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Sequoia, monotypowy rodzaj drzew z rodziny cyprysowatych;

seledyn (n)
celadon
  blada, delikatna zieleń

selen /ˈsɛlɛ̃n/ (n)
seleen, selenium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;

selenologia /ˌsɛlɛ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
selenologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (astronomia, astronomiczny) nauka o Księżycu

seler /ˈsɛlɛr/ (n)
selderij, selderie, selder
  (botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;

selfie (n)
selfie, zelfje
  (slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;

semantyczny /ˌsɛ̃mãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
semantisch
  (informatyka, informatyczny) związany ze znaczeniem instrukcji, wyrażeń języka programowania
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany ze znaczeniem wyrażeń językowych

semantyka /sɛ̃ˈmãntɨka/ (n)
semantiek
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych

semestr /ˈsɛ̃mɛstr̥/ (n)
semester
  połowa roku akademickiego lub szkolnego;

semicki /sɛ̃ˈmʲiʦ̑ʲci/ (adj)
Semitisch
  odnoszący się do Semitów, związany z Semitami, dotyczący Semitów

seminarium /ˌsɛ̃mʲĩˈnarʲjũm/ (n)
seminarie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (studencki) dom formacyjny, w którym przygotowują się kandydaci na duchownych
  (studencki) (edukacja, edukacyjny) zajęcia dydaktyczne dla studentów uczelni niepolitechnicznych

seminarium duchowne (n)
seminarie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakład naukowo-wychowawczy przygotowujący kandydatów na duchownych;

semolina /ˌsɛ̃mɔˈlʲĩna/ (n)
griesmeel
  (spożywczy) mąka otrzymywana z pszenicy twardej (pszenicy durum);

sen /sɛ̃n/ (n)
slaap
  (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
droom
  doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste

senat /ˈsɛ̃nat/ (n)
senaat
  (historia, historyczny, historycznie) organ władzy w systemie politycznym starożytnego Rzymu;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;

senator /sɛ̃ˈnatɔr/ (n)
senator
  członek izby wyższej parlamentu (senatu)

senegalski /ˌsɛ̃nɛˈɡalsʲci/ (adj)
Senegalees
  odnoszący się do państwa Senegal

senność /ˈsɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
slaperigheid
  potrzeba snu, pragnienie zaśnięcia

senny /ˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
slaperig
  taki, który chce spać; jest śpiący
  dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu

sens /sɛ̃w̃s/ (n)
zin
  sposób rozumienia czegoś
  wymowa, istota, znaczenie jakiegoś przekazu

sensacyjny (adj)
opzienbarend
  wywołujący sensację

sentymentalny /ˌsɛ̃ntɨ̃mɛ̃nˈtalnɨ/ (adj)
emotioneel
  przesadnie uczuciowy; (także, też) świadczący o przesadnej uczuciowości

separatystyczny /ˌsɛparatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
separatistisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z separatyzmem lub/i separatystami; właściwy separatyzmowi

separatyzm /ˌsɛpaˈratɨsm̥/ (n)
separatisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;

seplenić /sɛˈplɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
lispenen
  błędnie wymawiać spółgłoski szczelinowe zębowe i dziąsłowe

sequel (n)
vervolg
  dalszy ciąg jakiegoś dzieła, najczęściej filmu lub książki;

ser /sɛr/ (n)
kaas
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;

serafin (n)
seraf, serafijn
  (teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (adj)
Servisch
  związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (n)
Servisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;

serce /ˈsɛrʦ̑ɛ/ (n)
hart
  (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) miejsce, gdzie są czyjeś uczucia, często miłości

sercowaty (adj)
hartvormig
  przypominający kształtem serce

serdecznie /sɛrˈdɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
hartelijk
  w sposób serdeczny, z uprzejmością, życzliwością; otwarcie

serdeczny /sɛrˈdɛʧ̑nɨ/ (adj)
hartelijk
  taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć

serek /ˈsɛrɛk/ (n)
V-hals
  (krawiectwo) dekolt w kształcie trójkąta

serenada (n)
serenade
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń śpiewana pod oknem ukochanej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o charakterze lirycznym;

serfować /sɛrˈfɔvaʨ̑/ (v)
surfen
  (informatyka, informatyczny) przeglądać strony internetowe
  (sport, sportowy) pływać na desce surfingowej

seria /ˈsɛrʲja/ (n)
serie, reeks, resem
  elementy lub wydarzenia następujące po sobie
reeks, resem, serie
  szereg jednakowych elementów

sernik /ˈsɛrʲɲik/ (n)
kaastaart
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) słodkie ciasto, w którym jednym ze składników jest biały ser;

serotonina (n)
serotonine
  (biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik regulujący ciśnienie krwi i działanie ośrodkowego układu nerwowego;

serwatka (n)
wei
  (spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;

serwer /ˈsɛrvɛr/ (n)
server
  (informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;

serwetka (n)
servet
  kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia

serwetnik (n)
servethouder
  pojemnik służący do przechowywania papierowych serwetek

serwis /ˈsɛrvʲis/ (n)
servies
  komplet naczyń stołowych;
service
  obsługa w zakresie napraw i konserwacji czegoś
  (sport, sportowy) odbicie piłki na pole przeciwnika w momencie rozpoczęcia lub wznowienia gry (w siatkówce, tenisie, badmintonie, ping-pongu itp.)

seryjny /sɛˈrɨjnɨ/ (adj)
serie-. serieel
  następujący w serii, jeden po drugim
serie-, serieel
  produkowany masowo, zazwyczaj wg tego samego wzoru

sesterc (n)
sestertie
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) ważna rzymska moneta rozmienna i obrachunkowa, czwarta część denara;

set /sɛt/ (n)
set
  gra karciana polegająca na znajdywaniu trójek kart
  partia gry w siatkówkę, siatkówkę plażową, tenisa

sezam /ˈsɛzãm/ (n)
sesam
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)
  (spożywczy) nasiona (ziarna) rośliny z rodzaju (1.1)

sezon /ˈsɛzɔ̃n/ (n)
seizoen
  (telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza

sezon ogórkowy (n)
komkommertijd
  (publikatory) okres w porze letniej, gdy w mediach dominują błahe tematy i zmyślone newsy;

sfaleryt (n)
zinkblende
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;

sfera /ˈsfɛra/ (n)
bol, sfeer
  (matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli;

sferoidalny (adj)
kogelvormig
  w kształcie sferoidy

sfinks /sfʲĩŋks/ (n)
sfinx
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;

shinto (n)
shintoïsme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii;

shoarma (n)
shoarma
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bliskowschodnia potrawa, której podstawą są okrawki pieczonego na pionowych rusztach mięsa, serwowane na talerzu lub zawinięte w pieczywo;

siadać /ˈɕadaʨ̑/ (v)
gaan zitten
  zajmować miejsce do siedzenia, przechodzić do siedzenia

siano /ˈɕãnɔ/ (n)
hooi
  (rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;

sianokosy /ˌɕãnɔˈkɔsɨ/ (n)
hooioogst
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie łąki i suszenie traw w celu uzyskania siana;

siarczan /ˈɕarʧ̑ãn/ (n)
sulfaat
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkowego;

siarczyn /ˈɕarʧ̑ɨ̃n/ (n)
sulfiet
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, sól lub ester kwasu siarkawego;

siarka /ˈɕarka/ (n)
zwavel
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;

siarkowodór /ˌɕarkɔˈvɔdur/ (n)
Waterstofsulfide, zwavelwaterstof
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru

siatkówka /ɕatˈkufka/ (n)
netvlies, retina
  (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
volleybal
  (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;

siatkówka plażowa /ɕatˈkufka plaˈʒɔva/ (n)
beachvolleybal
  (sport, sportowy) odmiana siatkówki rozgrywana w zespołach dwuosobowych na piaszczystym boisku;

siać /ɕäʨ̑/ (v)
zaaien
  rzucać nasiona w glebę

siedem grzechów głównych (n)
zeven hoofdzonden, hoofdzonde
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) lista ciężkich grzechów Kościoła katolickiego;

siedemnastokąt (n)
zeventienhoek
  (geometria) wielokąt o siedemnastu bokach

siedlisko (n)
habitat
  (ekologia, ekologiczny) całokształt warunków przyrodniczych stanowiących miejsce życia określonych organizmów;

siedmiobój /ɕɛdˈmʲjɔbuj/ (n)
zevenkamp
  (sport, sportowy) dyscyplina lekkoatletyczna, składająca się z siedmiu konkurencji

siedmiokąt /ɕɛdˈmʲjɔkɔ̃nt/ (n)
heptagoon
  (geometria) wielokąt o siedmiu bokach;

siedzieć /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
zitten
  spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach
  (potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności
  (potocznie, potoczny) przebywać w jakimś miejscu

siedzący (adj)
sedentair
  taki, który wymaga siedzenia

siekacz (n)
snijtand
  (stomatologia, stomatologiczny) (anatomia, anatomiczny) przedni ząb służący do odgryzania kęsów pokarmu

siekać /ˈɕɛkaʨ̑/ (v)
hakken
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drobno kroić

siekiera /ɕɛ̇ˈcɛra/ (n)
bijl
  ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska

sielawa (n)
kleine marene
  Coregonus albula, gatunek ryby łososiokształtnej z rodziny łososiowatych;

siemię lniane /ˈɕɛ̃mʲjɛ ˈlʲɲãnɛ/ (n)
lijnzaad
  (spożywczy) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) nasiona lnu zwyczajnego

sierota /ɕɛˈrɔta/ (n)
wees
  dziecko, któremu umarło przynajmniej jedno z rodziców
  (termin typograficzny) błąd polegający na pozostawieniu pojedynczego wiersza na dole kolumny składanego tekstu

sierp /ɕɛrp/ (n)
sikkel, zichel
  (rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;

sierp i młot /ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt/ (n)
hamer en sikkel
  (historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów;

sierpień /ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
augustus, oogstmaand
  ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;

sierść /ɕɛrʲɕʨ̑/ (n)
vacht
  (zoologia, zoologiczny) owłosienie ssaków;

sierżant /ˈɕɛrʒãnt/ (n)
sergeant
  stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;

siewca (n)
zaaier
  (rolnictwo, rolniczy) osoba siejąca ziarno w polu

siewka złota /ˈɕɛfka ˈzwɔta/ (n)
goudplevier
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis apricaria Linnaeus, gatunek średniej wielkości ptaka występującego w północno-zachodniej Eurazji;

sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (n)
netwerk
  (potocznie, potoczny) sieć (1.3) komputerowa, Internet
  połączone ze sobą urządzenia, współpracujące ze sobą; grupa osób współpracujących przy czymś
keten
  grupa instytucji, przedsiębiorstw, sklepów itp. pełniących tę samą funkcję
net
  pajęczyna
  siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;
  w go: sposób łapania kamieni polegający na odcięciu im jednym ruchem wszystkich dróg ucieczki;

sigma /ˈsʲiɡma/ (n)
sigma
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa osiemnastej litery alfabetu greckiego, σ;

sikhizm /ˈsʲikxʲism̥/ (n)
sikhisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia powstała w XV wieku w Indiach;

sikora /ɕiˈkɔra/ (n)
mees
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych;

sikora bogatka /ɕiˈkɔra bɔˈɡatka/ (n)
koolmees
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu;

silikon (n)
silicone
  (chemia, chemiczny) niepalny, syntetyczny związek polimerowy zawierający połączone atomy krzemu i węgla (w postaci grup alkilowych lub arylowych), cechujący się odpornością chemiczną, termiczną i na promieniowanie UV;

silnia /ˈɕilʲɲa/ (n)
faculteit
  (matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;

silnik /ˈɕilʲɲik/ (n)
motor
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;

silnik turbośmigłowy /ˈɕilʲɲik ˌturbɔɕmʲiɡˈwɔvɨ/ (n)
turboprop
  (mechanika) (lotnictwo, lotniczy) rodzaj napędu statku powietrznego (samolotu, śmigłowca), wykorzystujący turbinę gazową do poruszania zewnętrznego śmigła napędowego

silny /ˈɕilnɨ/ (adj)
sterk
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)

silos /ˈsʲilɔs/ (n)
silo
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik do przechowywania materiałów sypkich, np. ziarna, materiałów budowlanych;
  (wojskowość, wojskowy) podziemna komora startowa rakiet balistycznych;

sin /ˈsʲĩnus/ (symbol)
sin
  = (matematyka, matematyczny) sinus

singapurski /ˌsʲĩŋɡaˈpursʲci/ (adj)
Singaporees
  związany z Singapurem, dotyczący Singapuru

singleton /sʲĩŋɡˈlɛtɔ̃n/ (n)
bloot
  (informatyka, informatyczny) klasa posiadająca tylko jeden egzemplarz obiektu
  (termin karciany) pojedyncza karta w kolorze, singel

singulare tantum (n)
singulare tantum
  (gramatyka) rzeczownik występujący jedynie w liczbie pojedynczej;

sinologia /ˌsʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
sinologie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o Chinach;

sinus /ˈsʲĩnus/ (n)
sinus
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca stosunek długości przyprostokątnej leżącej naprzeciw danego kąta do długości przeciwprostokątnej;

siodło /ˈɕɔdwɔ/ (n)
zadel, zaal
  (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;

siorbać /ˈɕɔrbaʨ̑/ (v)
slorpen
  (potocznie, potoczny) pijąc coś lub jedząc półpłynną potrawę, wydawać odgłos podobny do mlaśnięcia

siostra /ˈɕɔstra/ (n)
zus, zuster
  pielęgniarka
  (podniośle) kobieta bliska komuś pod względem wiary, poglądów, pochodzenia itp.
  jedna z dwóch połów rozłupanej na dwie części kłody
zuster, zus
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
  zakonnica

siostrzenica /ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
nicht
  córka siostry

siostrzeniec /ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
neef
  syn siostry

sirocco /sʲiˈrɔkɔ/ (n)
sirocco
  suchy i gorący wiatr wiejący w basenie Morza Śródziemnego;

sistrum (n)
sistrum
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (historia, historyczny, historycznie) starożytny obrzędowy instrument muzyczny związany z kultem bogini Izydy;

sito /ˈɕitɔ/ (n)
zeef
  narzędzie do przesiewania, zwłaszcza gdy duże lub w ogólnym znaczeniu;

sitowie (n)
bies
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju sitowie (1.1)

siusiak /ˈɕüɕak/ (n)
piemel
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) (infantylnie) członek męski

siwy /ˈɕivɨ/ (adj)
grijs
  (fryzjerstwo, fryzjerski) o włosach: mający naturalny białoszary kolor, najczęściej ze starości

się /ɕɛ/ (pronoun)
zich, zichzelf
  …używany w stronie zwrotnej – konstrukcji, w której wykonawca lub wykonawcy czynności jednocześnie doznają jej skutków

siła /ˈɕiwa/ (n)
kracht
  energia, zdolność do wysiłku
  (fizyka, fizyczny) wektorowa miara oddziaływań fizycznych między ciałami;
  zdolność oddziaływania, wywierania wpływu

siła odśrodkowa (n)
middelpuntvliedende kracht
  (fizyka, fizyczny) siła w ruchu obrotowym, skierowana na zewnątrz od osi obrotu;

siła robocza (n)
werkkracht
  (ekonomia, ekonomiczny) ogół pracowników, robotników, którzy są lub mogą zostać zatrudnieni

siła wyższa /ˈɕiwa ˈvɨʃːa/ (n)
overmacht
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdarzenie, którego nie można przewidzieć lub w żaden sposób mu zapobiec;

siły zbrojne (n)
leger
  (wojskowość, wojskowy) całe wojsko danego państwa

skakanka /skaˈkãnka/ (n)
touwtjespringen
  rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy;

skakać /ˈskakaʨ̑/ (v)
springen
  przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi)
  zmieniać się w sposób nieciągły

skala /ˈskala/ (n)
schaal
  (książkowy) wielkość, zakres czegoś
  (matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu
  (metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos;
  (psychologia, psychologiczny) w wielokryterialnym teście psychometrycznym każda z niezależnych ocen różnych aspektów zjawiska uzyskiwanych w jednym badaniu
  (technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych;
  zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym)

skalar /ˈskalar/ (n)
scalar
  (fizyka, fizyczny) każda wielkość fizyczna wyrażona przez pojedynczą liczbę i mająca wymiar fizyczny;
  (matematyka, matematyczny) w algebrze liniowej to element ustalonego ciała, nad którym zbudowany jest dowolny moduł;

skaleń /ˈskalɛ̃ɲ/ (n)
veldspaat
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał skałotwórczy, glinokrzemian potasu, sodu albo wapnia;

skalisty (adj)
rotsig
  pokryty skałami
  utworzony ze skał

skalnica (n)
steenbreek
  (botanika, botaniczny) Saxifraga L., drobna roślina z rodziny skalnicowatych;

skalpel /ˈskalpɛl/ (n)
scalpeermes
  (medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;

skamieniałość /ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑/ (n)
fossiel
  (geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej;

skand /skãnt/ (n)
scandium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;

skandynawski /ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci/ (adj)
Scandinavisch
  związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii

skaner /ˈskãnɛr/ (n)
scanner
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do przebiegowego odczytywania: obrazu, kodu kreskowego lub magnetycznego, fal radiowych itp. do formy elektronicznej;

skarb /skarp/ (n)
schat
  zbiór bardzo wartościowych rzeczy
  coś niezwykle wartościowego, drogocennego

skarbiec /ˈskarbʲjɛʦ̑/ (n)
schatkamer
  odpowiednio zabezpieczony magazyn na drogocenne rzeczy;

skarbonka (n)
spaarpot
  specjalny pojemnik z wąskim otworem, przeznaczony do zbierania drobnych pieniędzy, zwłaszcza przez dzieci;

skarpeta /skarˈpɛta/ (n)
sok
  okrycie (ubiór) stopy

skarpetka /skarˈpɛtka/ (n)
sokje
  (potocznie, potoczny) biała sierść na końcówkach łap niektórych zwierząt (najczęściej u psów i kotów)
sok, sokje
  (zdrobniale) od skarpeta

skaut /skawt/ (n)
padvinder, scout
  (harcerski) członek młodzieżowej organizacji skautowej lub harcerskiej

skauting (n)
scouting
  (książkowy) system wychowania młodzieży oraz ruch młodzieżowy, zapoczątkowany w latach 1907–1908 przez Roberta Baden-Powella w Wielkiej Brytanii, ujęty w formę organizacji i rozpowszechniony w wielu krajach

skazaniec (n)
veroordeelde
  człowiek skazany na śmierć czy inną ciężką karę

skała /ˈskawa/ (n)
rots, gesteente
  (geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;
rots, klip
  zbudowana (w widoczny sposób) z litej skały (1.1) forma krajobrazu, zwłaszcza góra, urwisko, znacznej wielkości kamień lub blok

skecz (n)
sketch
  krótka, zabawna scenka stanowiąca zamkniętą całość

skierowanie /ˌsʲcɛrɔˈvãɲɛ/ (n)
verwijzing
  rodzaj pisemnego polecenia przyjęcia kogoś przez określoną placówkę

skin (n)
skin
  członek subkultury skinhead

sklep /sklɛp/ (n)
winkel
  (handel, handlowy) pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary

sklep monopolowy /ˈsklɛp ˌmɔ̃nɔpɔˈlɔvɨ/ (n)
slijterij
  sklep, w którym głównie sprzedawany jest głównie alkohol

sklep rybny /ˈsklɛp ˈrɨbnɨ/ (n)
vishandelaar
  sklep, w którym sprzedaje się ryby i owoce morza

sklepienie /sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
gewelf
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;

skoczek /ˈskɔʧ̑ɛk/ (n)
paard
  (szachy, pojęcie szachowe) figura, zwykle w kształcie konia, poruszająca się o 2 pola w linii prostej i 1 pole w bok w jednym ruchu;

skocznia (n)
springschans
  (sport, sportowy) w narciarstwie obiekt do oddawania skoków;

skok /skɔk/ (n)
sprong
  chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry

skok o tyczce /ˈskɔk ɔ‿ˈtɨʧ̑ʦ̑ɛ/ (n)
polsstokhoogspringen
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik oddaje skok nad poprzeczką przy pomocy tyczki;

skoki narciarskie (n)
schansspringen
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy rywalizują o wykonanie najdłuższego skoku na nartach;

skop /skɔp/ (n)
hamel
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany baran

skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (n)
schorpioen
  (zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;

skorupa /skɔˈrupa/ (n)
schelp
  twarda powłoka, pokrywająca coś z wierzchu
  (zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.

skorupa ziemska /skɔˈrupa ˈʑɛ̃mska/ (n)
aardkorst
  (geologia, geologiczny) zewnętrzna powłoka kuli ziemskiej, część litosfery;

skorupiak /skɔˈrupʲjak/ (n)
schaaldier
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp

skowronek /skɔvˈrɔ̃nɛk/ (n)
leeuwerik
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;

skrajna prawica /ˈskrajna praˈvʲiʦ̑a/ (n)
extreemrechts
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) termin określający osoby, ugrupowania głoszące idee prawicowe charakteryzujące się skrajnym programem lub radykalnymi metodami działania;

skrajny /ˈskrajnɨ/ (adj)
extreem
  będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci

skrobia (n)
zetmeel
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;

skromność /ˈskrɔ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
bescheidenheid
  cecha kogoś, kto nie wywyższa się i nie dba o rozgłos i uznanie innych

skromny /ˈskrɔ̃mnɨ/ (adj)
bescheiden, ingetogen
  niemający potrzeby wyróżniania się
bescheiden
  niewielki
sober
  w prostym stylu, pozbawionym ozdób

skroń /skrɔ̃ɲ/ (n)
slaap
  (anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;

skrucha /ˈskruxa/ (n)
penitentie
  żal za popełnione błędy, krzywdy

skryptorium (n)
schrijfzaal
  (historia, historyczny, historycznie) pomieszczenie klasztorne lub zamkowe, w którym przepisywano księgi i dokumenty

skrytka pocztowa /ˈskrɨtka pɔʧ̑ˈtɔva/ (n)
postbus
  skrzynka na listy zainstalowana na poczcie;

skrzele /ˈskʃɛlɛ/ (n)
kieuw
  (anatomia, anatomiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd wymiany gazowej występujący u wielu zwierząt wodnych, umożliwiający pobieranie do organizmu tlenu rozpuszczonego w wodzie;

skrzydło /ˈskʃɨdwɔ/ (n)
vleugel
  górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
  część samolotu tworząca siłę nośną;
  część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
  boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
  (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;
  (sport, sportowy) prawa lub lewa część boiska, obszaru gry lub planszy

skrzydłowy /skʃɨdˈwɔvɨ/ (adj)
vleugelspeler
  piłka nożna: taki, który dzieje się w bocznej części boiska piłkarskiego

skrzydłowy /skʃɨdˈwɔvɨ/ (n)
vleugelspeler
  (sport, sportowy) piłkarz, zawodnik, który gra na bocznej części boiska

skrzynia biegów /ˈskʃɨ̃ɲa ˈbʲjɛɡuf/ (n)
versnellingsbak
  (motoryzacja) (mechanika) mechanizm umożliwiający zmianę przełożenia mocy wytwarzanej przez silnik napędzający pojazd lub inną maszynę;

skrzynka /ˈskʃɨ̃nka/ (n)
krat
  mała skrzynia
  metalowy, pocztowy pojemnik na korespondencję

skrzynka pocztowa (n)
brievenbus
  pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;

skrzyp /skʃɨp/ (n)
paardenstaart
  Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych;

skrzypce /ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (n)
viool
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;

skrzypek /ˈskʃɨpɛk/ (n)
violist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach

skrzypieć (v)
piepen
  wydawać swoisty dźwięk, jaki powstaje przy tarciu niegładkich i suchych powierzchni

skrzyżowanie /ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
kruising
  (rzeczownik odczasownikowy) od skrzyżować
kruispunt
  miejsce połączenia dwóch dróg;

skrót /skrut/ (n)
afkorting
  (językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;

skręcać /ˈskrɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
draaien
  zmieniać kierunek poruszania się

skunks /skũŋks/ (n)
stinkdier
  (zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;

skurcz /skurʧ̑/ (n)
kramp
  (fizjologia, fizjologiczny) skrócenie się mięśni pod wpływem bodźca;

skurwysyn /skurˈvɨsɨ̃n/ (n)
hoerenjong, hoerenzoon
  (wulgarnie, wulgaryzm) obraźliwie do mężczyzny lub o mężczyźnie

skuteczność /skuˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
doeltreffendheid
  cecha tego, co jest skuteczne; cecha tych, którzy są skuteczni

skuteczny /skuˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
effectief
  taki, który charakteryzuje się skutecznością, daje pożądane rezultaty, wyniki; taki, który wywołuje pożądany efekt

skutek /ˈskutɛk/ (n)
gevolg
  wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja

skutek prawny /ˈskutɛk ˈpravnɨ/ (n)
rechtsgevolg
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) następstwo prawne, regulowane przez określone normy prawne, pojawiające się po zaistniałym fakcie prawnym;

skuter /ˈskutɛr/ (n)
scooter
  (motoryzacja) jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu;

skóra /ˈskura/ (n)
huid, vel
  (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
leer, leder
  surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;

skórzany /skuˈʒãnɨ/ (adj)
leren, lederen
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonany ze skóry, obity skórą

skąd /skɔ̃nt/ (pronoun)
vanwaar
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
  …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch

skąpy /ˈskɔ̃mpɨ/ (adj)
gierig
  (pejoratywnie, pejoratywny) niechętnie oddający swoje dobra, pieniądze

składać /ˈskwadaʨ̑/ (v)
verzamelen
  gromadzić coś, zbierać
opvouwen
  zginać, załamywać coś, robiąc to mniejszym
bestaan uit
  mieć coś za swoje części

składnia /ˈskwadʲɲa/ (n)
syntaxis
  (informatyka, informatyczny) zestaw reguł określających budowę poprawnych wyrażeń w języku programowania
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział lingwistyki badający reguły konstrukcji zdań;
syntaxis, zinsbouw
  (językoznawstwo, językoznawczy) funkcja wyrazu w zdaniu
syntaxis, zinsleer
  (językoznawstwo, językoznawczy) zestaw reguł rządzących budową zdań w danym języku

składnik /ˈskwadʲɲik/ (n)
ingrediënt
  część składowa czegoś

skłonność /ˈskwɔ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
neiging
  potencjalna, niekiedy ujawniająca się cecha
  upodobanie do czegoś

slalom /ˈslalɔ̃m/ (n)
slalom
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami

slipy /ˈslʲipɨ/ (n)
slip
  męskie, obcisłe majtki;

slumlord (n)
huisjesmelke
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba, która wynajmuje komuś dom lub mieszkanie znajdujące się w biednej dzielnicy i złym stanie technicznym, często pobierając niesprawiedliwie wysoki czynsz

slums (n)
krottenwijk
  (urbanistyka, urbanistyczny) dzielnica nędzy w wielkim mieście;

slup /slup/ (n)
sloep
  żaglowiec mający jeden maszt, oraz dwa żagle - grot i fok;

smacznego /smaʧ̑ˈnɛɡɔ/ (interjection)
eet smakelijk, smakelijk eten
  zwyczajowe życzenie przyjemności z jedzenia

smaczny /ˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
smakelijk, lekker
  mający dobry smak; dobrze smakujący

smak /smak/ (n)
smaak
  zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna;

smakosz (n)
lekkerbek
  ktoś lubiący wykwintne dania

smakować /smaˈkɔvaʨ̑/ (v)
smaken
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku

smalec /ˈsmalɛʦ̑/ (n)
reuzel
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) białawy tłuszcz zwierzęcy o półstałej konsystencji, uzyskiwany z sadła lub słoniny, używany do smażenia lub jako dodatek do pieczywa;

smar /smar/ (n)
gel
  (technologia, technika, techniczny) substancja zmniejszająca tarcie między powierzchniami przedmiotów

smardz /smarʦ̑/ (n)
morielje
  (biologia, biologiczny) rodzaj grzybów

smarkacz /ˈsmarkaʧ̑/ (n)
snotneus
  (obraźliwie) osoba, która zachowuje się niedojrzale, dziecinnie
  (pogardliwie, pogardliwy) dziecko, mały chłopiec

smarowidło /ˌsmarɔˈvʲidwɔ/ (n)
pasta
  (potocznie, potoczny) substancja do smarowania lub wcierania

smartfon /ˈsmartfɔ̃n/ (n)
smartphone
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu;

smażyć /ˈsmaʒɨʨ̑/ (v)
bakken
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia

smerf /smɛrf/ (n)
Smurf, smurf
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;

smoczek /ˈsmɔʧ̑ɛk/ (n)
fopspeen, speen
  miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;

smog /smɔk/ (n)
smog
  (ekologia, ekologiczny) zanieczyszczenie powietrza zalegające nad terenami miejskimi;

smok /smɔk/ (n)
draak
  (mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;

smoking /ˈsmɔcĩŋk/ (n)
smoking
  męski strój wieczorowy bardziej elegancki od garnituru, mniej oficjalny niż frak;

smoothie (n)
smoothie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zmiksowany, zimny napój na bazie świeżych lub mrożonych owoców (rzadziej warzyw) z dodatkiem kostek lodu o gęstej, gładkiej konsystencji

smoła /ˈsmɔwa/ (n)
teer
  mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;

smród /sm̥rut/ (n)
stank
  przykry zapach

smukły /ˈsmukwɨ/ (adj)
slank
  taki, którego budowa lub sylwetka charakteryzuje się smukłością

smutek /ˈsmutɛk/ (n)
verdriet
  stan uczuć, gdy ktoś jest smutny

smutno (adv)
droevig
  ze smutkiem; nie powodując radości, ale przygnębienie, zadumę, żal

smutny /ˈsmutnɨ/ (adj)
verdrietig, triest
  odczuwający smutek, pogrążony w smutku

smycz /smɨʧ̑/ (n)
hondenlijn
  taśmowy, materiałowy lub skórzany pasek zakończony z jednej strony uchwytem (rączką), a z drugiej karabińczykiem podczepianym do obroży lub szelek zwierzęcia domowego (najczęściej psa) podczas wyprowadzania na spacer;

smyczek /ˈsmɨʧ̑ɛk/ (n)
strijkstok
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element instrumentu smyczkowego w kształcie różdżki lub łuku, który służy do ręcznego wzbudzania wibracji strun;

snob /snɔp/ (n)
snob
  osoba, która próbuje zachowywać się tak, jak ktoś z wyższej klasy

snop /snɔp/ (n)
garf, schoof
  (rolnictwo, rolniczy) wiązka ułożonych równolegle i związanych źdźbeł zbóż, traw;

sobie /ˈsɔbʲjɛ/ (pronoun)
zichzelf
  …wskazujący na podmiot jako jednocześnie wykonawcę i odbiorcę czynności, używany z czasownikami rządzącymi celownikiem i miejscownikiem
zich
  …z niektórymi czasownikami tworzący stronę zwrotną

sobota /sɔˈbɔta/ (n)
zaterdag
  szósty dzień tygodnia;

sobowtór /sɔˈbɔftur/ (n)
dubbelganger
  osoba wyglądająca bardzo podobnie do innej;

soból /ˈsɔbul/ (n)
sabelmarter, sabeldier
  (zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;

socjalista /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
socialist
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik socjalizmu

socjalistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
socialistisch
  związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu

socjalizm /sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
socialisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);

socjalny (adj)
sociaal
  związany z zaspokojeniem potrzeb bytowych członków społeczeństwa

socjolekt (n)
sociolect
  (językoznawstwo, językoznawczy) dialekt o zasięgu środowiskowym;

socjolingwistyka /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
sociolinguïstiek
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;

socjolog /sɔˈʦ̑ʲjɔlɔk/ (n)
socioloog
  (edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii

socjologia /ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
sociologie
  nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;

socjologiczny /ˌsɔʦ̑ʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
sociologisch
  związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii

socynianin /ˌsɔʦ̑ɨ̃ˈɲä̃ɲĩn/ (n)
Sociniaan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca socynianizmu

soczewica /ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
linze
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

soczewka /sɔˈʧ̑ɛfka/ (n)
kristallens, lens
  (anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne;
lens
  (optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne;

soczysty /sɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
sappig
  zawierający dużo soku, pełen soku

sojusznik /sɔˈjuʃʲɲik/ (n)
bondgenoot
  państwo lub osoba, która zobowiązuje się do współpracy i udzielania pomocy

sok /sɔk/ (n)
sap
  napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;

sokolnictwo (n)
valkerij
  (łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy

sokolnik /sɔˈkɔlʲɲik/ (n)
valkenier
  osoba zajmująca się hodowlą i układaniem ptaków drapieżnych do polowania oraz polowaniem z nimi

sokół /ˈsɔkuw/ (n)
valk
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;

sokół wędrowny (n)
slechtvalk
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco peregrinus, duży ptak drapieżny z podrodziny sokołów spotykany na niemal wszystkich kontynentach (poza Antarktydą), rzadki w Polsce;

sola /ˈsɔla/ (n)
tong, zeetong
  (ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie;

solanka (n)
loogkruid
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna zupa chłopska z terenów Ukrainy i Rosji;

solenizant /ˌsɔlɛ̃ˈɲizãnt/ (n)
jarige
  (książkowy) osoba, która obchodzi swoje imieniny lub urodziny

solenizantka /ˌsɔlɛ̃ɲiˈzãntka/ (n)
Jarige Jet
  kobieta, która obchodzi swoje urodziny lub imieniny

solenoid /ˌsɔlɛ̃ˈnɔ<sup>j</sup>it/ (n)
solenoïde
  (fizyka, fizyczny) każda cewka indukcyjna bez rdzenia;

solidarność /ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑/ (n)
solidariteit
  poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń

solidarny (adj)
solidair
  wykazujący się solidarnością

solipsyzm (n)
solipsisme
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny, według którego istnieje tylko osoba przyznająca się do niego, zaś cała rzeczywistość jest wyłącznie częścią jej umysłu;

solić /ˈsɔlʲiʨ̑/ (v)
zouten
  przyprawiać potrawy solą

solniczka /sɔlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
zoutvat
  niewielki pojemnik w formie miseczki lub pudełka, przeznaczony specjalnie do przechowywania soli
zoutvaatje
  niewielki zamknięty pojemnik do przechowywania soli, z otworkami, przez które posypuje się solą potrawy;

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (adj)
Somalisch
  odnoszący się do państwa Somalia

sonata /sɔ̃ˈnata/ (n)
sonate
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części;

sonatina /ˌsɔ̃naˈtʲĩna/ (n)
sonatine
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) krótka, prosta sonata;

sondaż (n)
peiling
  badanie opinii publicznej

sonet /ˈsɔ̃nɛt/ (n)
sonnet
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;

sopel /ˈsɔpɛl/ (n)
ijspegel, ijskegel
  podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;

sopran /ˈsɔprãn/ (n)
sopraan
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy;
  (potocznie, potoczny) osoba z takim głosem

sopranistka /ˌsɔprãˈɲistka/ (n)
sopraan
  kobieta, która śpiewa sopranem

sorgo /ˈsɔrɡɔ/ (n)
sorgo
  (botanika, botaniczny) Sorghum, roślina trawiasta pochodząca z Afryki, licznie uprawiana w biednych krajach jako zboże;

sos /sɔs/ (n)
saus
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;

sos sojowy /ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ/ (n)
sojasaus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej

sos teriyaki /ˈsɔs tɛrʲjˈːäci/ (n)
teriyakisaus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos o słodkawo-winnym smaku stosowany głównie w kuchni japońskiej, np. jako marynata do mięs lub ryb, produkowany z sosu sojowego, cukru, wina ryżowego i przypraw (m.in. imbiru)

sosjerka /sɔˈsʲjɛrka/ (n)
juskom
  (gastronomia) naczynie z dzióbkiem lub dwoma, przeznaczone do podawania sosu;

sosna /ˈsɔsna/ (n)
den, pijnboom
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus L., drzewo lub krzew iglasty z rodziny sosnowatych;

soteriologia /ˌsɔtɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
soteriologie
  (teologia, teologiczny) nauka o zbawieniu;

soul (n)
soul
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z gatunków muzycznych;

sowa /ˈsɔva/ (n)
uil
  (ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;

sowa jarzębata /ˈsɔva ˌjaʒɛ̃mˈbata/ (n)
sperweruil
  (ornitologia, ornitologiczny) Surnia ulula, gatunek sowy występujący na północy Eurazji i Ameryki Północnej;

sowa śnieżna /ˈsɔva ˈɕɲɛʒna/ (n)
sneeuwuil
  (ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;

sowietyzacja /ˌsɔvʲjɛtɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
sovjetisering
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) narzucanie radzieckiego systemu politycznego przez Związek Radziecki krajom od niego zależnym

spacer /ˈspaʦ̑ɛr/ (n)
wandeling
  niespieszne chodzenie bez konkretnego celu, dla przyjemności

spacja /ˈspaʦ̑ʲja/ (n)
spatiebalk
  (informatyka, informatyczny) klawisz służący do wstawiania spacji (1.1)
spatie
  (poligrafia) odstęp między wydrukowanymi lub wyświetlonymi wyrazami

spadająca gwiazda (n)
vallende ster
  (finanse, finansowy) w giełdowej analizie technicznej: świeca z małym korpusem i długim górnym cieniem
  (przestarzałe, przestarzały) (poetycki, poetycko) meteor

spadać /ˈspadaʨ̑/ (v)
opdonderen, oprotten
  (potocznie, potoczny) odchodzić, odczepiać się, zostawić kogoś w spokoju
vallen
  lecieć bezwładnie w dół
  uderzać, trafiać
verlagen, verminderen
  zmniejszać się

spadek /ˈspadɛk/ (n)
erfdeel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby;

spadochron /spaˈdɔxrɔ̃n/ (n)
parachute, valscherm
  urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał

spadochroniarz /ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ/ (n)
parachutist
  (lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem

spaghetti /spaˈɡɛttʲi/ (n)
spaghetti
  (spożywczy) włoski, długi, cienki makaron;

spalić /ˈspalʲiʨ̑/ (v)
aanbranden
  poddać coś działaniu ognia, zniszczyć ogniem

spalony (n)
buitenspel
  (sport, sportowy) sytuacja, podczas której zawodnik drużyny atakującej w momencie podania znajduje się bliżej bramki niż wszyscy zawodnicy drużyny przeciwnej

spam /spãm/ (n)
spam
  (informatyka, informatyczny) niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne;

spaniel /ˈspãɲɛl/ (n)
spaniël
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów myśliwskich lub pokojowych o falistej sierści i długich wiszących uszach

spartański /sparˈtãj̃sʲci/ (adj)
Spartaans
  dotyczący Sparty, związany ze Spartą

spawacz /ˈspavaʧ̑/ (n)
lasser
  robotnik zajmujący się spawaniem

spawać /ˈspavaʨ̑/ (v)
lassen
  (technologia, technika, techniczny) łączyć coś techniką spawania

spać /spaʨ̑/ (v)
slapen
  (eufemistycznie) mieć stosunek płciowy
slapen, maffen
  (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości

specjalista /ˌspɛʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
specialist
  osoba, która się w czymś specjalizuje, ma gruntowną, dużą wiedzę w jakiejś dziedzinie
  lekarz, który zajmuje się określonym działem medycyny; który ukończył dodatkowe studia podyplomowe

specjalność /spɛˈʦ̑ʲjalnɔɕʨ̑/ (n)
specialiteit
  czynność lub wyrób wykonywane z wyjątkową biegłością
afdeling
  dziedzina, która jest przedmiotem czyjejś pracy zawodowej

specjalny /spɛˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
speciaal
  odnoszący się do wybranego przedmiotu, zagadnienia lub osoby
  mający szczególne, wyjątkowe właściwości

specyfika (n)
specificiteit
  zespół cech wyróżniających

specyfikacja (n)
specificatie
  (handel, handlowy) szczegółowy spis informacji zawarty w dokumencie dołączanym do towaru

spekulować (v)
speculeren
  (handel, handlowy) (bankowość, bankowy) kupować coś i sprzedawać drożej w celu zarobkowym

speleolog (n)
speleologe
  osoba eksplorująca jaskinie

speleologia /ˌspɛlɛɔˈlɔɟja/ (n)
speleologie
  (geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach;

sperma /ˈspɛrma/ (n)
sperma
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;

spinacz /ˈspʲĩnaʧ̑/ (n)
paperclip
  wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;

spirala /spʲiˈrala/ (n)
spiraal
  (matematyka, matematyczny) krzywa płaska, która okrążając wielokrotnie punkt, jednocześnie oddala się od niego

spirulina /ˌspʲiruˈlʲĩna/ (n)
spirulina
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (spożywczy) preparat z sinic z rodzaju Arthrospira w formie proszku lub tabletek stosowany jako suplement diety;

spis treści /ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i/ (n)
inhoudsopgave
  lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

spisek /ˈspʲisɛk/ (n)
complot
  tajne porozumienie pomiędzy grupą osób (spiskowców), mających wspólny cel

splenektomia (n)
splenectomie
  (medycyna, medyczny) zabieg całkowitego lub częściowego usunięcia śledziony;

spluwaczka (n)
kwispedoor
  naczynie przeznaczone do spluwania do niego;

spodek /ˈspɔdɛk/ (n)
schotel
  mały talerzyk używany jako podstawka pod filiżankę lub szklankę

spodnie /ˈspɔdʲɲɛ/ (n)
broek, pantalon
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;

spojówka /spɔˈjufka/ (n)
bindvlies, conjunctiva
  (anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek i przednią część białkówki;

spokojny /spɔˈkɔjnɨ/ (adj)
rustig, kalm
  niedoznający i niepokazujący silnych uczuć

spokój /ˈspɔkuj/ (n)
rust
  równowaga psychiczna; brak gniewu, zdenerwowania

spolegliwy /ˌspɔlɛɡˈlʲivɨ/ (adj)
inschikkelijk
  (potocznie, potoczny) skłonny do kompromisu, uległy

sponsor /ˈspɔ̃w̃sɔr/ (n)
sponsor
  osoba, która finansuje jakieś przedsięwzięcie, wydarzenie kulturalne itp.

sponsorować /ˌspɔ̃w̃sɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
sponsoren
  (książkowy) finansować jakieś przedsięwzięcie

spontanicznie /ˌspɔ̃ntãˈɲiʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
spontaan
  w sposób spontaniczny, bez głębszego przemyślenia, odruchowo, emocjonalnie

spontaniczny (adj)
spontaan
  działający odruchowo, bez innych wpływów

sporadyczny /ˌspɔraˈdɨʧ̑nɨ/ (adj)
sporadisch
  pojawiający się lub występujący rzadko, od czasu do czasu

sporofit (n)
sporofyt
  (botanika, botaniczny) diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów;

sport /spɔrt/ (n)
sport
  forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa;

sportowiec /spɔrˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
sporter
  (sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport

sportsmenka (n)
sportvrouw, sportster
  (sport, sportowy) zawodniczka sportowa

sposób /ˈspɔsup/ (n)
manier
  metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu
  styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.

spotkanie /spɔtˈkãɲɛ/ (n)
bijeenkomst
  umówione lub przypadkowe zobaczenie kogoś, zetknięcie się z kimś (z czymś)

spotykać /spɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
ontmoeten
  napotykać kogoś, widywać

spowiadać (v)
biechten
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawać grzechy w spowiedzi

spowiednik /spɔˈvʲjɛdʲɲik/ (n)
biechtvader
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny wysłuchujący spowiedzi;

spowiedź /ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
biecht, bekentenis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia

społeczeństwo /ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
maatschappij, samenleving
  (socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;

społeczność /spɔˈwɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
gemeenschap
  ludzie skupieni w środowisku zawodowym lub społecznym;

społeczny /spɔˈwɛʧ̑nɨ/ (adj)
maatschappelijk
  dotyczący społeczeństwa, realizowany przez społeczeństwo, związany ze społeczeństwem

spragniony /spraɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
dorstig
  (fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody
dorsten
  chcący czegoś

sprawa /ˈsprava/ (n)
proces, rechtszaak
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie prokuratorskie, sądowe lub administracyjne

sprawczość (n)
kracht
  (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) zdolność jednostki do skutecznego oddziaływania na otoczenie

sprawdzać /ˈspravʣ̑aʨ̑/ (v)
checken, controleren, verifiëren
  kontrolować, weryfikować; upewniać się, że coś jest prawidłowe

sprawdzian /ˈspravʲʥ̑ãn/ (n)
examen
  (edukacja, edukacyjny) zestaw zadań przeznaczonych do rozwiązania przez uczniów, studentów, kursantów itp. w celu zweryfikowania ich wiedzy i umiejętności w jakimś zakresie
  kryterium, sposób sprawdzenia czegoś, test

sprawiedliwość /ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
gerechtigheid, justitie
  trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;

sprawiedliwy /ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
rechtvaardig
  o wyroku, prawie itp.: zgodny ze sprawiedliwością
  o człowieku: kierujący się zasadami sprawiedliwości

sprawność /ˈspravnɔɕʨ̑/ (n)
rendement
  szybka i solidne wykonywanie jakichś czynności, zręczne działanie

sprawny /ˈspravnɨ/ (adj)
efficiënt
  o człowieku dobrze wykonujący jakieś czynności
  o instytucji dobrze zorganizowany

sprawozdanie /ˌspravɔˈzdãɲɛ/ (n)
verslag
  ustny bądź pisemny raport z jakiegoś wydarzenia lub działalności

sprint /sprɨ̃nt/ /sprʲĩnt/ (n)
sprint
  (potocznie, potoczny) szybki bieg
  (sport, sportowy) bieg na krótkich dystansach (grupa dyscyplin sportowych);

sprzeciw /ˈspʃɛʨ̑if/ (n)
bezwaar
  aktywne wyrażenie braku zgody na coś

sprzeczny /ˈspʃɛʧ̑nɨ/ (adj)
tegenstrijdig
  niezgodny z czymś, przeciwstawny czemuś, różny, odmienny

sprzedawać /spʃɛˈdavaʨ̑/ (v)
verkopen, vervreemden
  dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze

sprzedawca /spʃɛˈdafʦ̑a/ (n)
verkoper
  (handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedaż /ˈspʃɛdaʃ/ (n)
verkoop
  (ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar

sprzeniewierzyć /ˌspʃɛ̃ɲɛˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
verduisteren
  przywłaszczyć powierzone sobie cudze mienie

sprzątaczka /spʃɔ̃nˈtaʧ̑ka/ (n)
huishoudster
  kobieta zawodowo zajmująca się sprzątaniem, zwłaszcza pomieszczeń

sprzątać /ˈspʃɔ̃ntaʨ̑/ (v)
wegwerken
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) jeść szybko, łapczywie
opruimen, uit de weg ruimen
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) zabijać, mordować
opruimen, afruimen
  doprowadzać coś do porządku, usuwać bałagan

sprzęgło /ˈspʃɛ̃ŋɡwɔ/ (n)
koppeling
  (mechanika) mechanizm pozwalający na przenoszenie ruchu z jednej osi na drugą;

sprzęt /spʃɛ̃nt/ (n)
gereedschap, werktuig
  przedmiot, zazwyczaj urządzenie, używany w określonym celu
uitrusting, benodigdheden, gereedschap, gerei
  zestaw przedmiotów używanych do wykonywania jakiejś czynności

sprężyna /sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/ (n)
veer
  (technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;

spycharka /spɨˈxarka/ (n)
laadschop
  (budownictwo) (maszynoznawstwo) pojazd budowlany poruszający się na gąsienicach służący do wyrównywania terenu przez pchanie ziemi

spódnica /spudʲˈɲiʦ̑a/ (n)
rok
  (krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;

spójnik /ˈspujɲik/ (n)
voegwoord
  (gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;

spór /spur/ (n)
controverse
  różnica zdań, stanowisk, interesów

spółgłoska /spuwˈɡwɔska/ (n)
medeklinker
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;

spółka akcyjna /ˈspuwka ːkˈʦ̑ɨjna/ (n)
naamloze vennootschap
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki kapitałowej;

spółka jawna (n)
vennootschap onder firma
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;

spółka komandytowa (n)
commanditaire vennootschap
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;

spółka zależna /ˈspuwka zaˈlɛʒna/ (n)
dochterbedrijf
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka, której minimum 50 procent akcji lub udziałów jest własnością innej spółki lub innego podmiotu

spóźnienie (n)
achterstand
  przybycie po ustalonym czasie

spędzać /ˈspɛ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
verbrengen
  być w towarzystwie kogoś
  przebywać w jakimś miejscu dłuższy czas
  wykonywać jakąś czynność, poświęcać się czemuś

spłuczka (n)
waterspoeling
  (technologia, technika, techniczny) rezerwuar z wodą do spłukiwania muszli klozetowej wraz z syfonem

spłukany (adj)
blut
  (potocznie, potoczny) bez pieniędzy, w stanie bankructwa

squash (n)
squash
  (sport, sportowy) rodzaj gry polegającej na odbijaniu piłki o ścianę tak, by utrudnić ponowne odbicie piłki przez przeciwnika;

squat (n)
kraakpand
  opuszczony budynek lub pomieszczenie, zamieszkane przez dzikich lokatorów;

srać /sraʨ̑/ (v)
schijten
  (wulgarnie, wulgaryzm) (pejoratywnie, pejoratywny) (anatomia, anatomiczny) wypróżniać się przez otwór odbytniczy

srebrny /ˈsrɛbrnɨ/ (adj)
zilver
  przypominający kolor srebra

srebro /ˈsrɛbrɔ/ (n)
zilver
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;

sroka /ˈsrɔka/ (n)
ekster
  (ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;

srokosz /ˈsrɔkɔʃ/ (n)
klapekster
  (ornitologia, ornitologiczny) Lanius excubitor, popielatoczarny ptak występujący na półkuli północnej;

srom /srɔ̃m/ (n)
vulva
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe;

ssak /sːak/ (n)
zoogdier
  (zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;

ssaki (n)
zoogdier
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Mammalia, gromada zwierząt należących do kręgowców;

ssać /sːaʨ̑/ (v)
zuigen
  pić wyciągając z czegoś płyn ustami

stabilność /staˈbʲilnɔɕʨ̑/ (n)
stabiliteit
  cecha tego, co stabilne

stabilny /staˈbʲilnɨ/ (adj)
stabiel
  (o konstrukcjach lub przedmiotach) utrzymujący stałą pozycję
  niezmieniający się przez dłuższy czas
  łatwo powracający do równowagi po wcześniejszym jej zakłóceniu

stacja benzynowa /ˈstaʦ̑ʲja ˌbɛ̃w̃zɨ̃ˈnɔva/ (n)
benzinestation, tankstation
  zakład sprzedający benzynę i inne paliwa dla samochodów;

stacja kolejowa (n)
spoorwegstation
  (kolejnictwo) miejsce przyjazdu, postoju i odjazdu pociągów, zwykle wyposażone w perony i budynki, w których mieszczą się kasy, poczekalnie, przechowalnie bagażu itp.;

stacja kosmiczna /ˈstaʦ̑ʲja kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
ruimtestation
  sztuczny satelita, na którego pokładzie możliwy jest długi pobyt astronautów;

stadion /ˈstadʲjɔ̃n/ (n)
stadion
  (sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych;

stado /ˈstadɔ/ (n)
kudde, zwerm
  (zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej;

stagflacja /stakfˈlaʦ̑ʲja/ (n)
stagflatie
  (ekonomia, ekonomiczny) występowanie wysokiej inflacji w warunkach stagnacji gospodarczej;

stagnacja /staɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
stagnatie
  wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie

stajenny (n)
staljongen
  pracownik zajmujący się końmi i stajnią

stajnia /ˈstajɲa/ (n)
stal
  (zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni;

stal /stal/ (n)
staal
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;

stalagmit /staˈlaɡmʲit/ (n)
druipsteen
  (geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze;

stalinizm /staˈlʲĩɲism̥/ (n)
stalinisme
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina;

stalker (n)
stalker
  (kryminologia, kryminologiczny) osoba prześladująca swoją ofiarę poprzez śledzenie jej i utrudnianie życia

stalówka /staˈlufka/ (n)
penpunt
  końcowa, robocza część pióra;

stamtąd /ˈstãmtɔ̃nt/ (pronoun)
daarvandaan
  z tamtego miejsca, z tamtej lokalizacji, z miejsca oddalonego od nas

stan /stãn/ (n)
staat
  (administracja) odrębna jednostka administracyjna niektórych państw federacyjnych;
toestand, staat
  sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój

stan cywilny /ˈstãn ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (n)
burgerlijke staat
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zespół cech określających osobę fizyczną w świetle obowiązujących norm prawa cywilnego;

stan nadzwyczajny (n)
noodtoestand
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) szczególny reżim prawny, który służy odwróceniu lub umniejszeniu skutków szczególnych zagrożeń, jeżeli zwykłe środki konstytucyjne są niewystarczające;

stan wojenny /ˈstãn vɔˈjɛ̃nːɨ/ (n)
krijgswet
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek zewnętrznych zagrożeń państwa;

standard /ˈstãndart/ (n)
maatstaf
  (językoznawstwo, językoznawczy) standard literacki, język standardowy;
  powszechne kryterium określające poziom usług lub towarów spełniających podstawowe wymagania;

standardowy /ˌstãndarˈdɔvɨ/ (adj)
standaard
  (językoznawstwo, językoznawczy) mieszczący się w normach mowy ogólnonarodowej
  zgodny z określonym standardem, normą (i tym podobne, i temu podobne)

stanowisko /ˌstãnɔˈvʲiskɔ/ (n)
stellingname
  pozycja w hierarchii zawodowej
  punkt widzenia, sposób rozumienia czegoś

stanąć dęba /ˈstãnɔ̃ɲʥ̑ ˈdɛ̃mba/ (v)
steigeren
  o zwierzęciu czworonożnym, np. koniu wspiąć się na tylne kończyny

stara miłość nie rdzewieje /ˈstara ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɲɛ‿rʣ̑ɛˈvʲjɛ̇jɛ/ (proverb)
oude liefde roest niet
  miłość, zwłaszcza przeżyta w młodości, nie przemija z upływem czasu

stara panna (n)
ongehuwde vrouw
  niemłoda kobieta, która nie wyszła za mąż

stara śpiewka (n)
weeral 't zelfde liedje
  (związek frazeologiczny) (ironicznie) stary, oklepany frazes

starczowzroczność (n)
ouderdomsverziendheid
  (medycyna, medyczny) wada wzroku polegająca na niewyraźnym widzeniu na bliskie odległości spowodowanym zmniejszoną zdolnością akomodacji oka, zwykle wynikającą ze starzenia się;

staroangielski /ˌstarɔãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
Oudengels
  używany, powstały, dziejący się w dawnej Anglii; pochodzący, wywodzący się z dawnej Anglii

starofrancuski /ˌstarɔfrãnˈʦ̑usʲci/ (n)
Oudfrans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskiej używany w średniowieczu w północnej części dzisiejszej Francji, a także części Szwajcarii i Belgii;

staromodny (adj)
ouderwets
  odpowiadający dawnej modzie, obecnie niemodny

staronordyjski (n)
Oudnoords
  (językoznawstwo, językoznawczy) język staronordyjski;

starosaksoński (adj)
Oudsaksisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący języka starosaksońskiego (1.1)

staroszwedzki /ˌstarɔˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
Oudzweeds
  język używany w dawnej Szwecji w okresie między XIII a XVI wiekiem

staroświecki (adj)
ouderwets
  wywodzący się ze starych czasów, obecnie niemodny, niepopularny

starość /ˈstarɔɕʨ̑/ (n)
ouderdom
  stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;

starożytność /ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑/ (n)
oudheid, antiquiteit
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku;
ouderdom
  dawne, zamierzchłe czasy

starożytny /ˌstarɔˈʒɨtnɨ/ (adj)
oud
  związany ze starożytnością, dotyczący starożytności

start /start/ (n)
startlijn
  chwila, w której coś zaczyna się
  miejsce, w którym coś zaczyna się

stary /ˈstarɨ/ (adj)
oud, bejaard
  mający wiele lat, niemłody
oud
  nieaktualny, nieważny
  o żywności, pokarmie: nieświeży, nienadający się do spożycia

starzenie /staˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
veroudering
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) zmiana właściwości materiału z upływem czasu;

starzeć się /ˈstaʒɛʨ̑‿ɕɛ/ (v)
oud worden
  o zwierzętach i ludziach: stawać się starszym, starym

statek /ˈstatɛk/ (n)
schip, vaartuig
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną
schip
  każde urządzenie do takiego przewozu dowolną drogą inną niż ląd;

statek kosmiczny (n)
ruimteschip, ruimtevaartuig
  (astronautyka, astronautyczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi

statek pożarniczy (n)
blusboot
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) specjalna ratownicza jednostka pływająca przeznaczona do gaszenia pożarów na statkach oraz na obszarze portu lub stoczni;

status /ˈstatus/ (n)
status
  położenie, pozycja (np. społeczna)

statut /ˈstatut/ (n)
statuut
  (administracja) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny stanowiący zbiór przepisów dotyczących podmiotu prawa publicznego lub prywatnego;

statystycznie /ˌstatɨˈstɨʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
statistisch gezien
  w sposób związany ze statystyką

statystyczny /ˌstatɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
statistisch
  odnoszący się do statystyki (nauki)

statystyka /staˈtɨstɨka/ (n)
statistiek
  nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
  wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów

staw /staf/ (n)
gewricht
  (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;
vijver
  (hydrologia, hydrologiczny) niewielki zbiornik wody stojącej sztucznego lub naturalnego pochodzenia;

staw krzyżowo-biodrowy /ˈstaf ˌkʃɨʒɔvɔ‿bʲjɔˈdrɔvɨ/ (n)
sacro-iliacale gewrichten
  (anatomia, anatomiczny) staw o niewielkiej ruchomości utworzony przez kość krzyżową i kość biodrową

staw łokciowy /ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
elleboog
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem;

stawać na własne nogi /ˈstavaʨ̑ na‿ˈvwasnɛ ˈnɔɟi/ (v)
op eigen benen staan
  osiągać niezależność (najczęściej materialną, finansową)

stawonóg /staˈvɔ̃nuk/ (n)
geleedpotige
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów;

stać /staʨ̑/ (v)
staan
  o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach
  o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych
  (potocznie, potoczny) o penisie: być w stanie erekcji (często z podmiotem domyślnym)
  o mechanizmie, silniku: nie pracować, nie działać
  znajdować się w jakimś miejscu

stała /ˈstawa/ (n)
constante
  symbol, któremu przyporządkowana jest pewna zdefiniowana wartość;

stały /ˈstawɨ/ (adj)
solide
  (fizyka, fizyczny) o stanie skupienia: taki, w którym cząsteczki, atomy i jony nie wykazują ruchu postępowego, choć mogą wibrować
bestendig
  ciągły

stek /stɛk/ (n)
steak
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;

stekowiec (n)
cloacadier
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, w którego budowie anatomicznej przewody moczowe i płciowe uchodzą do steku

stela (n)
stele
  (archeologia, archeologiczny) (sztuka) w starożytności wolno stojąca płyta upamiętniająca czyny władcy

stempel /ˈstɛ̃mpɛl/ (n)
handstempel
  przyrząd, który służy do odbijania wzoru lub tekstu;

stenografia /ˌstɛ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
stenografie
  sposób pisania za pomocą umownych symboli, konwencji i skrótów, pozwalający notować w tempie ludzkiej mowy;

ster /stɛr/ (n)
roer
  (lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) urządzenie służące do nadania i utrzymania kierunku ruchu statku wodnego lub powietrznego;

sterburta (n)
stuurboord
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) prawa burta statku patrząc z rufy na dziób

stereotyp /ˌstɛrɛˈɔtɨp/ (n)
stereotype
  (socjologia, socjologiczny) uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych;

sternik (n)
stuurman
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) stopień żeglarski niższy od stopnia kapitana i żeglarz posiadający ów stopień

sterowiec /stɛˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
luchtschip
  (lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd;

sterylizacja (n)
sterilisatie
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) niszczenie drobnoustrojów i ich zarodników za pomocą czynników fizycznych i chemicznych przeprowadzane w celach antyseptycznych, do konserwacji produktów żywnościowych itp.;
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) pozbawianie płodności (zwykle podczas zabiegu chirurgicznego) przy jednoczesnym zachowaniu czynności hormonalnej gruczołów płciowych

sterylizować (v)
steriliseren
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) niszczyć mikroorganizmy i ich spory

stewardesa /ˌstʲju<sup>w</sup>arˈdɛsa/ (n)
stewardess
  (lotnictwo, lotniczy) członkini załogi samolotu obsługująca pasażerów;

stoa /ˈstɔa/ (n)
stoa
  (architektura, architektoniczny) starogrecka wydłużona hala kolumnowa, którą zamykała z tyłu ściana, często zdobiona malowidłami;

stochastyczny (adj)
stochastiek
  (matematyka, matematyczny) (statystyka, statystyczny) nie wykazujący żadnej określonej tendencji, nie zmierzający do określonego celu, taki, którym rządzi przypadek

stocznia /ˈstɔʧ̑ʲɲa/ (n)
scheepswerf
  zakład przemysłowy zajmujący się budową, remontowaniem, przebudowywaniem lub likwidacją statków wodnych;

stodoła /stɔˈdɔwa/ (n)
schuur
  (architektura, architektoniczny) (rolnictwo, rolniczy) budynek gospodarczy do przechowywania plonów w stanie suchym np. siano, zboże itp.

stok /stɔk/ (n)
helling
  (geografia, geograficzny) (sport, sportowy) każda nachylona powierzchnia rozpościerająca się między kulminacją wzniesienia a jego podnóżem

stokrotka /stɔˈkrɔtka/ (n)
madeliefje
  (botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

stokłosa (n)
dravik
  (botanika, botaniczny) bromus L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych;

stolarz /ˈstɔlaʃ/ (n)
schrijnwerker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem;

stolica /stɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
hoofdstad
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;

stonka /ˈstɔ̃nka/ (n)
coloradokever
  (zoologia, zoologiczny) chrząszcz z rodziny stonkowatych, zwłaszcza stonka ziemniaczana (Leptinotarsa decemlineata)

stopa /ˈstɔpa/ (n)
voet
  (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
  jednostka długości, używana w niektórych krajach;
  podstawa czegoś (np. ozdobnej nogi stołu)
  poziom, jakość czegoś

stopień /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
graad
  (fizyka, fizyczny) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka miary temperatury
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych;
trap
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka umożliwiająca porównywanie wielkości stopnia (1.8) cechy między kilkoma obiektami
  każda z części schodów uniesiona do góry
rang, categorie
  czyjeś miejsce w pewnej hierarchii zawodowej lub organizacyjnej, zwykle w służbach mundurowych
titel
  ocena postępów naukowych wyrażona jako liczba lub jako jeden z uporządkowanych terminów

stopień najwyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ/ (n)
overtreffende trap
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy

stopień wyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ/ (n)
vergrotende trap
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś

stopniowo /stɔpʲˈɲɔvɔ/ (adv)
langzamerhand
  nie od razu, lecz po trochu, krok za krokiem

stopniowy /stɔpʲˈɲɔvɨ/ (adj)
geleidelijk
  (książkowy) mający powolny przebieg, zachodzący etapami

stos /stɔs/ (n)
stapelgeheugen
  (informatyka, informatyczny) jedna ze struktur danych, w której analogicznie do stosu (1.1) kartek, dostęp jest możliwy tylko przez dokładanie lub pobieranie z wierzchu;
  większa ilość przedmiotów ułożonych jeden na drugim
brandstapel
  drewno ułożone do spalenia czegoś lub kogoś; miejsce, na którym dokonuje się ceremonii kremacji ciała zmarłego

stosowany (adj)
aangewend
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) mający służyć potrzebom praktycznym

stosowny /stɔˈsɔvnɨ/ (adj)
gepast
  (książkowy) najlepszy w danej sytuacji, pasujący, nadający się, odpowiadający niej

stosunek /stɔˈsũnɛk/ (n)
verhouding
  (matematyka, matematyczny) iloraz dwóch wielkości, liczb
houding
  sposób odnoszenia się do kogoś
geslachtsverkeer, geslachtsdaad
  współżycie seksualne, akt płciowy, stosunek płciowy
verhouding, relatie
  zależność między różnymi elementami

stosunek płciowy /stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (n)
geslachtsgemeenschap
  (fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;

stosunkowo (adv)
relatief, tamelijk
  w stosunku do czego lub kogo

stołówka /stɔˈwufka/ (n)
cafetaria
  miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy

stożek /ˈstɔʒɛk/ (n)
kegel
  (geometria) rodzaj bryły powstałej przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;

stożkowy /stɔʃˈkɔvɨ/ (adj)
conisch
  taki, który ma kształt stożka

strach /strax/ (n)
angst, vrees
  (psychologia, psychologiczny) uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne
vogelverschrikker
  (rolnictwo, rolniczy) kukła uformowana ze starych ubrań, służąca do odstraszania ptaków na polach

stracić twarz /ˈstraʨ̑iʨ̑ ˈtfaʃ/ (v)
het gezicht verliezen
  stracić honor, mieć powody do wstydu

strajk /strajk/ (n)
staking
  dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;

strajk włoski /ˈstrajɡ ˈvwɔsʲci/ (n)
stiptheidsactie
  strajk polegający na skrajnie skrupulatnym wykonywaniu obowiązków służbowych przez pracowników

strajkować /strajˈkɔvaʨ̑/ (v)
staken
  uczestniczyć w strajku

straszny /ˈstraʃnɨ/ (adj)
verschrikkelijk
  (potocznie, potoczny) taki, który jest bardzo intensywny, duży
  okropny, nieprzyjemny
  taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny

straszyć (v)
angst aanjagen
  wzbudzać strach, lęk w kimś

strata /ˈstrata/ (n)
verlies
  ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma

strateg /ˈstratɛk/ (n)
strateeg
  znawca strategii, osoba tworząca plany wojenne i kierująca operacjami wojskowymi
  (historia, historyczny, historycznie) w cesarstwie bizantyjskim dowódca okręgu wojskowo-administracyjnego;
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji wysoki rangą dowódca w armii lub flocie;
  osoba potrafiąca dobrze zaplanować i pokierować skomplikowanymi akcjami

strategia /straˈtɛɟja/ (n)
strategie
  ogólny plan działań, szerszy od taktyki

strategicznie (adv)
strategisch
  w sposób dotyczący strategii; pod względem strategii

strategiczny (adj)
strategisch
  zgodny z określoną strategią

stratosfera (n)
stratosfeer
  (geofizyka) druga (nad troposferą) warstwa atmosfery, w której ma miejsce inwersja temperatury;

stratowulkan (n)
stratovulkaan
  (geologia, geologiczny) wzniesienie powstałe w wyniku zgromadzenia się na przemian magmy i innych materiałów wydobywających się z wnętrza wulkanu;

straż /straʃ/ (n)
wacht
  pilnowanie, strzeżenie kogoś lub czegoś przed niebezpieczeństwem

straż pożarna /ˈstraʃ pɔˈʒarna/ (n)
brandweer
  wyspecjalizowana formacja, zawodowa lub ochotnicza, zajmująca się zwalczaniem pożarów, klęsk żywiołowych oraz innych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego, mienia lub środowiska;

straż przybrzeżna (n)
kustwacht
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) morska formacja policyjna lub wojskowa odpowiadająca za nadzorowanie granic

strażacki (adj)
brandweer-
  związany ze strażą pożarną, dotyczący straży pożarnej

strażak /ˈstraʒak/ (n)
brandweerman, brandweer
  osoba szkolona do walki z ogniem;

strażnica (n)
wachttoren
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) (architektura, architektoniczny) budynek, niekiedy wysoki, w którym pełni się straż;

strażnik /ˈstraʒʲɲik/ (n)
bewaker
  osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób

strefa /ˈstrɛfa/ (n)
zone
  przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia

strefa Złotowłosej (n)
Goudlokjesgebied
  (astronomia, astronomiczny) strefa warunków kosmicznych, które sprzyjają powstaniu życia

stres /strɛs/ (n)
stress
  (psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;

streszczać /ˈstrɛʃʧ̑aʨ̑/ (v)
excerperen
  skracać jakąś wypowiedź lub tekst, zachowując najważniejsze jej elementy, przedstawiać w skondensowanej formie

streszczenie /strɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
samenvatting
  wyciąg, skrót

stringi /ˈstrʲĩŋʲɟi/ (n)
string
  (krawiectwo) rodzaj majtek, których tylną część stanowi bardzo wąski pasek materiału;

strit /strʲit/ (n)
straat
  (termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera

stroboskop (n)
stroboscoop
  (technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu

stroik /ˈstrɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
riet
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) cienka listwa z trzciny lub metalowa blaszka służąca do wprowadzania w drganie słupa powietrza w środku rezonatora lub piszczałki w niektórych instrumentach

stroić /ˈstrɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
afstemmen
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) nadawać instrumentom muzycznym odpowiednie brzmienie poprzez regulację naciągu strun
  doprowadzać do stanu gotowości czy najlepszego porządku

stromy /ˈstrɔ̃mɨ/ (adj)
steil
  nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża

strona /ˈstrɔ̃na/ (n)
pagina
  jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.
zijde, kant
  umowna część czegoś, znajdująca się przy brzegu, krawędzi tego czegoś

strona bierna /ˈstrɔ̃na ˈbʲjɛrna/ (n)
lijdende vorm, passief
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest obiektem czynności, określonej przez orzeczenie;

strona czynna /ˈstrɔ̃na ˈʧ̑ɨ̃nːa/ (n)
actief, activum
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest wykonawcą czynności;

strona internetowa /ˈstrɔ̃na ˌĩntɛrnɛˈtɔva/ (n)
webpagina
  (informatyka, informatyczny) pojedynczy dokument lub prezentacja opublikowana w Internecie przez WWW;

stront /strɔ̃nt/ (n)
strontium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;

strudel /ˈstrudɛl/ (n)
strudel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto francuskie zawijane z jabłkami lub nadzieniem z sera bądź maku, pieczone w rondlu z dużą ilością masła;

strug /struk/ (n)
schaaf
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie stolarskie z wysuwanym ostrzem, używane do wyrównywania, wygładzania powierzchni drewna

struktura /strukˈtura/ (n)
structuur
  stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość

strukturalny (adj)
structureel
  dotyczący struktury

strumień /ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
straal
  ciecz lejąca się wąskim pasmem

struna /ˈstrũna/ (n)
snaar
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;

struna głosowa (n)
stemband
  (anatomia, anatomiczny) drgający element krtani, parzysty organ który wytwarza dźwięki

strup /strup/ (n)
roofje
  (medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny;

strusia polityka (n)
struisvogelpolitiek
  (związek frazeologiczny) sytuacja, w której ktoś unika rozwiązywania problemów udając, że ich nie dostrzega; unikanie podjęcia decyzji

struś /struɕ/ (n)
struisvogel, struis
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;

strych /strɨx/ (n)
zolder
  (architektura, architektoniczny) pomieszczenie w niektórych budynkach, znajdujące się pod samym dachem;

strychnina /strɨxʲˈɲĩna/ (n)
strychnine
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby;

strzał /sṭʃaw/ (n)
schot
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni

strzała /ˈsṭʃawa/ (n)
pijl
  pocisk przeznaczony do łuku;

strzałka /ˈsṭʃawka/ (n)
pijl
  linia z grotem, symbol wskazujący kierunek

strzałkowy (adj)
sagittaal
  (anatomia, anatomiczny) biegnący od przodu ku tyłowi
  związany ze strzałką, mający postać strzałki

strzec /sṭʃɛʦ̑/ (v)
bewaken
  mieć pod opieką, pilnować, dozorować, opiekować się kimś lub czymś
oppassen
  unikać czegoś, pilnować się, uważać

strzelanina (n)
schietpartij, vuurgevecht
  strzały z broni palnej padające jeden za drugim

strzelać /ˈsṭʃɛlaʨ̑/ (v)
schieten
  oddawać strzał z broni
  (fotografia) wykonywać zdjęcie

strzelba /ˈsṭʃɛlba/ (n)
buks
  długa, palna broń myśliwska;

strzelba potokowa (n)
elrits
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Phoxinus phoxinus Linnaeus, ryba rzeczna o wrzecionowatym ciele, żyjąca stadnie w płytkich wodach;

strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (n)
schutter
  (sport, sportowy) zawodnik specjalizujący się w strzelaniu z ręcznej broni palnej
  osoba umiejąca się posługiwać bronią palną, łukiem lub inną bronią miotającą

strzelnica /sṭʃɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
schietbaan
  (wojskowość, wojskowy) miejsce ćwiczeń w strzelaniu do celu

strzemię /ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/ (n)
stijgbeugel
  (hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;

strzyc (v)
scheren
  obcinać futro zwierząt na wełnę
knippen
  skracać włosy, brodę lub sierść

strzykawka (n)
injectiespuit
  (medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;

strzykwa (n)
zeekomkommer
  (zoologia, zoologiczny) Holothuroidea, zwierzę morskie z gromady zaliczanej do szkarłupni;

strzyżyk (n)
winterkoninkje
  (ornitologia, ornitologiczny) mały wędrowny ptak z rodziny strzyżyków, podobny do wróbla, zamieszkujący Amerykę Północną i Eurazję

strzęp /sṭʃɛ̃mp/ (n)
flard
  poszarpana resztka czegoś

strój /struj/ (n)
klederdracht
  określony rodzaj ubioru

strój kąpielowy (n)
zwempak
  skąpe odzienie do publicznego zażywania kąpieli wodnych i słonecznych;

stróż /struʃ/ (n)
bewaker
  osoba pilnująca np. budynku

strąk /strɔ̃ŋk/ (n)
peul
  (botanika, botaniczny) suchy, pękający owoc charakterystyczny dla roślin z rodziny motylkowych;

student /ˈstudɛ̃nt/ (n)
student
  osoba, która studiuje na wyższej uczelni;

studentka /stuˈdɛ̃ntka/ (n)
studente
  forma żeńska od: student

studio /ˈstudʲjɔ/ (n)
studio
  pomieszczenie przeznaczone do nagrań dźwiękowych, audycji radiowych, telewizyjnych lub filmowych itp.

studiować /stuˈdʲjɔvaʨ̑/ (v)
studeren
  uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach

studnia /ˈstudʲɲa/ (n)
put, bron
  głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;

stulejka /stuˈlɛjka/ (n)
voorhuidsvernauwing
  (medycyna, medyczny) wrodzone zwężenie napletka uniemożliwiające jego ściągnięcie poza żołądź prącia;

stuła (n)
stola
  (kościelny) szata liturgiczna prezbiterów w formie wstęgi sukna;

stwardnienie rozsiane /stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ/ (n)
multiple sclerose
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego;

stwarzać (v)
creëren
  powoływać do istnienia

stwierdzać (v)
vaststellen, constateren
  dochodzić do wniosku
bevestigen
  mówić z przekonaniem

stworzenie /stfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
schepping
  (rzeczownik odczasownikowy) od stworzyć
schepsel
  zwierzę lub człowiek

stwórca (n)
schepper
  ktoś, kto coś stworzył (zwykle coś z niczego)
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przydomek boga, któremu przypisuje się stworzenie wszechświata lub ludzi;

styczeń /ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
januari, lauwmaand
  pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

styczna (n)
raaklijn
  (geometria) linia prosta mająca jeden punkt wspólny z krzywą lub powierzchnią, nieprzecinająca jej w tym punkcie;

stycznik /ˈstɨʧ̑ʲɲik/ (n)
contactor
  (elektryczność) urządzenie elektromechaniczne do zamykania i przerywania obwodów elektrycznych średniej mocy;

styl /stɨl/ (n)
stijl
  (informatyka, informatyczny) wygląd elementu strony HTML, nadawany za pomocą CSS
  (sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej
  rodzaj starożytnego przyrządu do pisania, rylec
  sposób czyjegoś postępowania, zachowania
  sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania;
  zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp.

stylistyczny (adj)
stilistisch
  związany ze stylistyką, dotyczący stylistyki

stylistyka (n)
stijlleer
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) dział nauki zajmujący się opisem i analizą stylów językowych

stylowy (adj)
stijlvol
  taki, który jest w dobrym stylu

stymulacja (n)
aansporing
  pobudzanie do aktywności, rozwoju

stynka /ˈstɨ̃nka/ (n)
spiering
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Osmerus eperlanus, mała ryba o dużych łuskach;

stypa (n)
avondwake
  (etnografia, etnograficzny) (gastronomia) poczęstunek organizowany po pogrzebie;

stypendium /stɨˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
beurs, studiebeurs
  pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe

styraks (n)
benzoë
  żywica pozyskiwana z drzew z rodzaju styrak (Styrax L.)

styropian (n)
piepschuim
  (technologia, technika, techniczny) polistyren o mikroporowatej strukturze, najczęściej w formie kształtek, bloków lub płyt, wykorzystywany jako materiał do izolacji cieplnej, dźwiękowej i elektrycznej;

stół /stuw/ (n)
tafel
  (branża meblarka, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;

stąd /stɔ̃nt/ (pronoun)
van hier
  wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz
  z tego powodu

stępka /ˈstɛ̃mpka/ (n)
kiel
  (marynarka) (technologia, technika, techniczny) główna, podłużna belka konstrukcyjna umieszczona w osi na dnie kadłuba statku wodnego;

stężenie (n)
concentratie
  (chemia, chemiczny) zawartość substancji w mieszaninie odniesiona do jednostki objętości lub masy;

suahili /ˌsu<sup>w</sup>aˈxʲilʲi/ (n)
Swahili
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany we wschodniej części Afryki;

subkontynent /ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
subcontinent
  (geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część;

subkultura (n)
subcultuur
  (socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;

sublimacja (n)
vervluchtigen
  (fizyka, fizyczny) zmiana stanu skupienia ze stałego na gazowy, z pominięciem fazy ciekłej;

subsaharyjski (adj)
Sub-Saharaans
  odnoszący się do terenów Afryki na południe od Sahary, związany z tymi terenami

subskrybować (v)
geabonneerd zijn op
  skorzystać, korzystać z subskrypcji

substancja /supˈstãnʦ̑ʲja/ (n)
substantie, stof
  (chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)

subtelny /supˈtɛlnɨ/ (adj)
subtiel
  o niewielkim natężeniu, nieznaczny
  odznaczający się delikatnością (o człowieku)
  taktowny

suchar /ˈsuxar/ (n)
beschuit
  (spożywczy) specjalnie wysuszony kawałek pieczywa, przygotowany do dłuższego przechowywania

suchy /ˈsuxɨ/ (adj)
droog
  nie wilgotny; pozbawiony wilgoci

sudeckoniemiecki (adj)
sudetenduits
  związany z Niemcami sudeckimi lub z Krajem Sudetów, dotyczący Niemców sudeckich lub Kraju Sudetów

sudoku /suˈdɔku/ (n)
sudoku
  japońska łamigłówka, w której zadaniem jest uzupełnienie diagramu tak, aby w każdej kolumnie, każdym wierszu oraz każdym mniejszym kwadracie znalazło się po jednej cyfrze od 1 do 9;

sufit /ˈsufʲit/ (n)
plafond
  (budownictwo) górna ściana pomieszczenia

sufizm /ˈsufʲism̥/ (n)
soefisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm;

sugerować /ˌsuɡɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
suggereren
  podsuwać komuś nie wprost jakieś rozwiązanie

sugilit /suˈɟilʲit/ (n)
sugiliet
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) rzadki minerał z gromady krzemianów, przyjmujący barwy w odcieniach różu i fioletu, wykorzystywany w jubilerstwie;

suhak (n)
saïga
  (zoologia, zoologiczny) kopytny z rodzaju suhaków (1.1)

suka /ˈsuka/ (n)
teef
  (zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego

sukces /ˈsukʦ̑ɛs/ (n)
succes
  korzystny wynik

sukienka /suˈcɛ̃nka/ (n)
jurk
  (krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;

suknia /ˈsucɲa/ (n)
jurk
  (krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;

sukurs /ˈsukurs/ (n)
assistentie
  (przestarzałe, przestarzały) odsiecz, pomoc, posiłki, wsparcie

sum /sũm/ (n)
meerval
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;

suma /ˈsũma/ (n)
som
  (matematyka, matematyczny) wynik dodawania
  pewna ilość pieniędzy

sumak /ˈsũmak/ (n)
sumak
  (botanika, botaniczny) Rhus, rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych i obejmujący ok. 250 gatunków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z sumaka (1.1) o kwaśnym smaku

sumeryjski (n)
Sumerisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sumeryjski;

sumienie /sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
geweten
  wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło

sumienny (adj)
gewetensvol
  skrupulatnie wywiązujący się z podjętych obowiązków

sumo /ˈsũmɔ/ (n)
sumo
  (sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;

sundajski (adj)
Soendanees
  związany z Sundajczykami, dotyczący Sundajczyków

sundajski (n)
Soendanees
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sundajski;

superbohater /ˌsupɛrbɔˈxatɛr/ (n)
superheld
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pozytywny bohater literacki, filmowy lub komiksowy posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami;

supergromada (n)
supercluster
  (astronomia, astronomiczny) zgrupowanie ogromnej liczby grup i gromad galaktyk;

superksiężyc (n)
supermaan
  (potocznie, potoczny) (astronomia, astronomiczny) księżyc w pełni, obserwowany w syzygijnym perygeum;

superlatyw (n)
superlatief
  (gramatyka) najwyższy stopień przymiotnika i przysłówka

supermarket /ˌsupɛrˈmarkɛt/ (n)
supermarkt
  (handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;

supermodelka (n)
supermodel
  bardzo znana modelka

supernowa /ˌsupɛrˈnɔva/ (n)
supernova
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda, której jasność gwałtownie wzrosła na skutek wybuchowego odrzucenia przez nią swoich zewnętrznych warstw;

sura /ˈsura/ (n)
soera
  w islamie: rozdział Koranu;

surdut /ˈsurdut/ (n)
redingote
  (krawiectwo) wizytowy ubiór męski z ciemnego materiału; długa, dwurzędowa marynarka;

surfing (n)
surfen
  (sport, sportowy) ślizganie się na specjalnie przystosowanej do tego desce unoszącej się na fali morskiej

surfować (v)
surfen
  (sport, sportowy) uprawiać surfing

surogacja (n)
draagmoederschap
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) udostępnianie przez kobietę własnego łona zapłodnionej in vitro komórce jajowej innej kobiety lub utrzymanie dziecka w fazie prenatalnej i urodzenie go dla innych osób
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zastępowanie jednego składnika majątku innym

surowica (n)
serum
  (biologia, biologiczny) przesącz osocza krwi

surowiec /suˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
grondstof
  substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle

surowo (adv)
streng
  bezwzględnie wymagająco

surowość /suˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
strengheid
  cecha tego, co jest surowe

surowy /suˈrɔvɨ/ (adj)
ruw, rauw
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który nie jest ugotowany, usmażony lub upieczony

surrealistyczny /ˌsurːɛalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
bovenwerkelijk
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) związany z surrealizmem, wywodzący się z surrealizmu

surrealizm /ˌsurːɛˈalʲism̥/ (n)
surrealisme
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;

surykatka /ˌsurɨˈkatka/ (n)
stokstaartje
  (zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;

surówka /suˈrufka/ (n)
salade, rauwkost
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzana z surowych warzyw lub owoców;

suseł /ˈsusɛw/ (n)
aardeekhoorn
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Spermophilus F. Cuvier, rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek, występujący w Eurazji;

sushi /ˈsuʃʲi/ (n)
sushi
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek;

susza /ˈsuʃa/ (n)
droogte
  długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;

suszarka /suˈʃarka/ (n)
droger
  urządzenie elektryczne do suszenia strumieniem powietrza

suszarka do włosów /suˈʃarka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
föhn
  (fryzjerstwo, fryzjerski) urządzenie elektryczne służące do suszenia włosów

suszony (adj)
gedroogd
  taki, który przeszedł proces suszenia

suszyć /ˈsuʃɨʨ̑/ (v)
drogen
  powodować, że coś staje się suchsze przez odparowanie wody

sutener /suˈtɛ̃nɛr/ (n)
pooier
  człowiek czerpiący zysk z nierządu innych osób

suterena /ˌsutɛˈrɛ̃na/ (n)
souterrain
  część budynku znajdująca się pod parterem, często poniżej poziomu terenu, przystosowana do celów mieszkalnych

suwak logarytmiczny (n)
rekenliniaal
  przyrząd do mnemotechnicznego obliczania wartości logarytmów i szybkiego otrzymywania przybliżonych wyników różnych działań arytmetycznych;

suwenir /suˈvɛ̃ɲir/ (n)
souvenir
  (przestarzałe, przestarzały) drobny pamiątkowy upominek

suwerenność /ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
soevereiniteit
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji

suwmiarka /suvˈmʲjarka/ (n)
schuifmaat
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru drobnych długości;

sułtan (n)
sultan
  tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;

sułtanat /suwˈtãnat/ (n)
sultanaat
  państwo rządzone przez sułtana;

sułtański (adj)
sultan
  związany z sułtanem, dotyczący sułtana

swastyka /ˈsfastɨka/ (n)
hakenkruis
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;

swańska sól (n)
svanetische kruidenzout
  (spożywczy) tradycyjna przyprawa kuchni gruzińskiej o korzennym smaku, będąca mieszanką soli kamiennej, ziół i suszonych jarzyn

sweter /ˈsfɛtɛr/ (n)
trui
  (odzieżownictwo) grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce

swój /sfuj/ (pronoun)
eigen
  należący do wykonawcy czynności

swędzić /ˈsfɛ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
jeuken
  dawać odczucie nieprzyjemnego podrażnienia, wywołującego chęć drapania

syberyjski /ˌsɨbɛˈrɨjsʲci/ (adj)
Siberisch
  (przymiotnik) od Syberia

sycylijski /ˌsɨʦ̑ɨˈlʲijsʲci/ (adj)
Siciliaans
  od Sycylia

syczeć /ˈsɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
blazen
  emitować dźwięk przypominający głoskę s
  mówić ze złością, z pasją

sygnalizować (v)
signaleren
  przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały

sygnał /ˈsɨɡnaw/ (n)
signaal
  znak informacyjny lub ostrzegawczy

syjonizm /sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
zionisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;

sylaba /sɨˈlaba/ (n)
lettergreep
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;

sylf /sɨlf/ (n)
sylfe
  (mitologia, mitologiczny) duch powietrza ze średniowiecznych wierzeń ludowych, z którym mógł się przyjaźnić człowiek, który zachował czystość duszy;

sylogizm (n)
syllogisme
  (logika, logiczny) wnioskowanie z dwóch przesłanek, które łączy jedno wspólne pojęcie;

sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (n)
oudjaar
  dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku

symbioza (n)
symbiose
  (biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści

symbol /ˈsɨ̃mbɔl/ (n)
symbool
  (sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost;
symbool, zinnebeeld
  znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu

symbolicznie (adv)
symbolisch
  w sposób symboliczny

symboliczny /ˌsɨ̃mbɔˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
symbolisch
  o niewielkiej wartości materialnej, niewielkim znaczeniu
  taki, w którym występują symbole
  związany z symbolem, będący symbolem – znakiem umownym pełniącym inne, zastępcze funkcje

symbolizować /ˌsɨ̃mbɔlʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
symboliseren
  stanowić symbol czegoś, reprezentować coś za pomocą symbolu

symetria /sɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
symmetrie
  (matematyka, matematyczny) określenie endomorfizmu przestrzeni euklidesowych;

symetryczny (adj)
symmetrisch
  odznaczający się symetrią, zbudowany lub ułożony według zasad symetrii

symfonia /sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/ (n)
symfonie
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;

symfoniczny (adj)
symfonisch
  związany z symfonią, dotyczący symfonii

symonia (n)
simonie
  (historia, historyczny, historycznie) praktyka sprzedawania i kupowania godności, urzędów i dóbr w czasach średniowiecza;

sympatia /sɨ̃mˈpatʲja/ (n)
sympathie
  życzliwy lub przyjazny stosunek do kogoś

sympatyczny /ˌsɨ̃mpaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
innemend
  wzbudzający sympatię; miły, życzliwy

sympozjum /sɨ̃mˈpɔzʲjũm/ (n)
symposium
  spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki

symptom /ˈsɨ̃mptɔ̃m/ (n)
symptoom
  oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle ujemnego;

symulant /sɨ̃ˈmulãnt/ (n)
simulant
  osoba, która coś udaje, symuluje, zwłaszcza chorobę

syn /sɨ̃n/ (n)
zoon
  dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);

syn marnotrawny /ˈsɨ̃n ˌmarnɔˈtravnɨ/ (n)
verloren zoon
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto zawinił lub zbłądził, ale w końcu się opamiętał;

synagoga /ˌsɨ̃naˈɡɔɡa/ (n)
synagoge
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw;

synapsa /sɨ̃ˈnapsa/ (n)
synaps
  (biologia, biologiczny) połączenie między aksonem komórki nerwowej a inną komórką, gdzie następuje przekazanie pobudzenia z jednej komórki do drugiej;

syndrom (n)
syndroom
  zespół cech charakterystycznych dla określonego, zwykle negatywnego, zjawiska w dziedzinie nauk ścisłych lub humanistycznych

syndrom grupowego myślenia /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌɡrupɔˈvɛɡɔ mɨɕˈlɛ̃ɲa/ (n)
groepsdenken
  (psychologia, psychologiczny) uleganie ograniczającej sugestii i naciskowi grupy, której jest się członkiem

syndrom miodowego miesiąca /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ˌmʲjɔdɔˈvɛɡɔ mʲjɛ̇ˈɕɔ̃nʦ̑a/ (n)
wittebroodsweken syndroom
  (medycyna, medyczny) zapalenie pęcherza moczowego u kobiety spowodowane częstszym współżyciem płciowym, dotykające głównie młode kobiety dopiero rozpoczynające życie seksualne

syndrom sztokholmski /ˈsɨ̃ndrɔ̃m ʃtɔkˈxɔlm̥sʲci/ (n)
stockholmsyndroom
  stan psychiczny, który pojawia się u ofiar porwania lub u zakładników, przejawiający się odczuwaniem sympatii i solidarności z osobami je przetrzymującymi;

syndykalizm (n)
syndicalisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w ruchu robotniczym, zakładający prymat celów ekonomicznych nad politycznymi w walce o prawa proletariatu;

synekura /ˌsɨ̃nɛˈkura/ (n)
sinecure
  dobrze płatna posada, która nie wymaga od zatrudnionego większego wysiłku

synergia /sɨ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
synergie
  (książkowy) współdziałanie różnych czynników w celu osiągnięcia większego efektu niż suma efektów spowodowanych przez każde z tych czynników działających osobno; także zestawienie tych czynników

synkretyzm (n)
syncretisme
  łączenie w jedną całość różnych elementów

synod /ˈsɨ̃nɔt/ (n)
synode
  (administracja) (kościelny) w prawosławiu: stała rada biskupów
  (administracja) (kościelny) zebranie przedstawicieli duchowieństwa i świeckich w kościołach chrześcijańskich

synogarlica (n)
lachduif
  (ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia risoria, gatunek ptaka z rodziny gołębiowatych

synonim /sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
synoniem
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik

synowa /sɨ̃ˈnɔva/ (n)
schoondochter
  żona syna

syntagma /sɨ̃nˈtaɡma/ (n)
zinsdeel
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań;

syntetyczny /ˌsɨ̃ntɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
synthetisch
  taki, który jest sztucznie osiągany poprzez syntezę
  taki, który łączy w całość dane elementy, ogarnia coś całościowo; uogólniający

synteza (n)
synthese
  połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia

sypialnia /sɨˈpʲjalʲɲa/ (n)
slaapkamer
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania

syrena /sɨˈrɛ̃na/ (n)
sirene
  (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;
  urządzenie alarmowe wytwarzające sygnał dźwiękowy;
  (zoologia, zoologiczny) roślinożerny ssak morski; syreny tworzą rząd;

syrop /ˈsɨrɔp/ (n)
siroop
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roztwór leku w wodzie gęstością i smakiem przypominający syrop (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, bardzo słodki i lepki roztwór cukru, zagęszczony sok

syrop klonowy /ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
ahornsiroop, edoornsiroop
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego;

syryjski /sɨˈrɨjsʲci/ (adj)
Syrisch
  odnoszący się do państwa Syria

system /ˈsɨstɛ̃m/ (n)
systeem
  układ urządzeń współpracujących ze sobą;

system liczbowy (n)
talstelsel, getallenstelsel, getallensysteem
  (matematyka, matematyczny) zbiór reguł jednolitego zapisu i nazewnictwa liczb;

system operacyjny /ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
besturingssysteem
  (informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;

system plików /ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/ (n)
bestandssysteem
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;

sytuacja /ˌsɨtuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
situatie
  zespół okoliczności, stan, w którym ktoś lub coś się znajduje lub coś się dzieje

syty (adj)
verzadigd
  taki, który zaspokoił głód, najadł się

szabat /ˈʃabat/ (n)
sabbat
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (żydowski) ostatni (siódmy) dzień każdego tygodnia, obchodzony jako dzień święty;

szabla /ˈʃabla/ (n)
sabel
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) jednosieczna broń z wygiętą klingą;

szablodziób /ʃaˈblɔʥ̑up/ (n)
kluut
  (ornitologia, ornitologiczny) Recurvirostra avosetta, ptak przybrzeżny o charakterystycznym czarnym i cienkim dziobie zagiętym w górę;

szablon /ˈʃablɔ̃n/ (n)
sjabloon
  forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty

szach /ʃax/ (interjection)
schaak
  (szachy, pojęcie szachowe) słowo wypowiadane przez gracza, gdy dał on szacha (1.1) przeciwnikowi

szach /ʃax/ (n)
schaak
  (szachy, pojęcie szachowe) zagrożenie króla biciem;
sjah
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) tytuł monarchy w Persji a następnie w Iranie;

szachownica /ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
schaakbord
  (szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;

szachy /ˈʃaxɨ/ (n)
schaakspel, schaak, schaken
  (szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;

szacować (v)
schatten
  podawać wartość lub wielkość w przybliżeniu

szacunek /ʃaˈʦ̑ũnɛk/ (n)
achting
  (ekonomia, ekonomiczny) zliczenie wartości materialnej czegoś
respect
  cześć, poważanie dla kogoś lub czegoś

szadź /ʃaʨ̑/ (n)
rijm, rijp
  (meteorologia, meteorologiczny) kryształki lodu powstałe na otoczeniu w wyniku resublimacji pary wodnej;

szafa /ˈʃafa/ (n)
kast
  mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;

szafir /ˈʃafʲir/ (n)
saffier
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;

szafirek armeński (n)
druifhyacint
  (botanika, botaniczny) Muscari armeniacum, gatunek rośliny cebulowej z rodziny szparagowatych;

szafirowy (adj)
saffierblauw
  zrobiony z szafiru, dotyczący szafiru

szafot /ˈʃafɔt/ (n)
schavot
  (historia, historyczny, historycznie) rodzaj podwyższenia, na którym wykonywano publiczne egzekucje;

szafran /ˈʃafrãn/ (n)
saffraan
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa otrzymywana z wysuszonych pręcików lub słupków krokusów

szagryn /ˈʃaɡrɨ̃n/ (n)
verdriet
  skóra cielęca, kozia lub owcza z licem groszkowanym, używana do wyrobu galanterii kaletniczej;

szahada /ʃaˈxada/ (n)
shahadah
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmańskie wyznanie wiary, jeden z pięciu filarów większości odłamów islamu

szajka (n)
band
  zorganizowana grupa przestępcza

szakal /ˈʃakal/ (n)
jakhals
  (zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny do wilka, lecz od niego mniejszy;

szakal złocisty (n)
goudjakhals
  (zoologia, zoologiczny) Canis aureus, gatunek ssaka z rodziny psowatych;

szal /ʃal/ (n)
sjaal, omslagdoek
  prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion

szaleniec /ʃaˈlɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
waaghals
  (przenośnie, przenośnia) osoba, która nie panuje nad swoimi namiętnościami, nie zwraca uwagi na niebezpieczeństwo

szaleństwo /ʃaˈlɛ̃j̃stfɔ/ (n)
dwaasheid
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna
  stan umysłu człowieka, który nad sobą nie panuje
krankzinnigheid
  postępowanie, zachowanie kategorycznie wykraczające poza przyjęte, przeciętne normy

szalik /ˈʃalʲik/ (n)
sjaal
  pas materiału służący do owijania szyi

szalom (interjection)
sjalom
  pozdrowienie żydowskie

szalony /ʃaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
gek
  niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny
  chory umysłowo
  nieszablonowy, dziwny
  charakterystyczny dla osób szalonych w sensie (1.1) lub (1.2)
  niekontrolowany, intensywny, gwałtowny, niepohamowany
  szybki (np. pościg, ruch)

szalotka /ʃaˈlɔtka/ (n)
sjalot
  (botanika, botaniczny) Allium ascalonicum L., gatunek byliny z rodziny czosnkowatych;
eslook
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebulek tej rośliny

szaman /ˈʃãmãn/ (n)
sjamaan
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu;

szamanizm /ʃãˈmãɲism̥/ (n)
sjamanisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów;

szambo /ˈʃãmbɔ/ (n)
beerput
  (technologia, technika, techniczny) zbiornik, do którego trafiają fekalia

szampan /ˈʃãmpãn/ (n)
champagne
  białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;

szampon /ˈʃãmpɔ̃n/ (n)
shampoo
  płynny środek do mycia włosów lub sierści;

szanować /ʃãˈnɔvaʨ̑/ (v)
achten
  mieć szacunek do kogoś lub czegoś, darzyć kogoś lub coś szacunkiem; odnosić się, zwracać się do kogoś z szacunkiem

szansa /ˈʃãw̃sa/ (n)
kans
  prawdopodobieństwo, możliwość powodzenia w jakiejś sprawie, osiągnięcia sukcesu lub zaistnienia jakichś pożądanych okoliczności

szanta (n)
shanty
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dawna rytmiczna pieśń pracujących żeglarzy lub stylizowana na nią współczesna piosenka żeglarska

szantaż /ˈʃãntaʃ/ (n)
afpersing
  wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)

szantażować /ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
chanteren
  stosować szantaż wobec kogoś

szara eminencja /ˈʃara ˌɛ̃mʲĩˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
grijze eminentie
  (związek frazeologiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba zakulisowo sprawująca władzę lub skrycie i anonimowo wpływająca na podejmowanie istotnych decyzji, zarazem nie pełniąca funkcji adekwatnych do tych czynności

szarawy /ʃaˈravɨ/ (adj)
grijsachtig
  w kolorze podobnym do szarego

szarańcza /ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
sprinkhaan
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający konika polnego, szkodnik upraw;

szariat /ˈʃarʲjat/ (n)
sharia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) prawo muzułmańskie;

szarlatan (n)
charlatan
  oszust wykorzystujący łatwowierność ludzi, który zwodzi ich swoimi rzekomymi umiejętnościami i kwalifikacjami oraz ciągnie z tego zyski

szary /ˈʃarɨ/ (adj)
grijs
  w kolorze pośrednim między czarnym a białym

szarłat zwisły (n)
kattenstaartamarant
  (botanika, botaniczny) Amaranthus caudatus, gatunek rośliny z rodziny szarłatowatych;

szarża /ˈʃarʒa/ (n)
charge
  (wojskowość, wojskowy) gwałtowne natarcie kawalerii

szaszłyk /ˈʃaʃwɨk/ (n)
sjasliek
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana;

szatnia /ˈʃatʲɲa/ (n)
garderobe, vestiaire, kleedkamer
  pomieszczenie w teatrze, szkole, lokalu gastronomicznym itp., gdzie pozostawia się wierzchnie okrycia

szałamaja /ˌʃawãˈmaja/ (n)
schalmei
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument muzyczny wydający przenikliwe dźwięki, rodzaj piszczałki z bocznymi otworami; pochodzący z Azji;

szałwia /ˈʃawvʲja/ (n)
salie
  (botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;

szczaw /ʃʧ̑af/ (n)
zuring, veldzuring
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;

szczebel /ˈʃʧ̑ɛbɛl/ (n)
sport
  poprzeczny drążek lub pręt w drabinie

szczególnie /ʃʧ̑ɛˈɡulʲɲɛ/ (adv)
speciaal
  zwłaszcza

szczególny /ʃʧ̑ɛˈɡulnɨ/ (adj)
bijzonder, speciaal
  taki, który charakteryzuje się czymś wyróżniającym, jest wyjątkowy ze względu na jakąś cechę
  taki, który ma dla kogoś wyjątkowe znaczenie

szczegółowy /ˌʃʧ̑ɛɡuˈwɔvɨ/ (adj)
gedetailleerd
  mający cechy szczegółu; dokładny

szczekać /ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
blaffen
  (zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos

szczekuszka /ʃʧ̑ɛˈkuʃka/ (n)
fluithaas
  (zoologia, zoologiczny) Ochotona, niewielki, skoczny ssak;

szczelina /ʃʧ̑ɛˈlʲĩna/ (n)
spleet
  wąski, podłużny otwór

szczelinomierz /ˌʃʧ̑ɛlʲĩˈnɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
voelermaat
  (metrologia, metrologiczny) przyrząd do pomiaru szerokości szczelin;

szczelny (adj)
waterbestendig
  taki, który nie przepuszcza czego lub kogo; doskonale dopasowany

szczenię /ˈʃʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
puppy, welp
  (zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych

szczepienie /ʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
inenting
  (medycyna, medyczny) podanie szczepionki w formie zastrzyku
  (rzeczownik odczasownikowy) od szczepić, nazwa czynności

szczepionka /ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka/ (n)
vaccin, entstof
  (medycyna, medyczny) preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;

szczepić /ˈʃʧ̑ɛpʲiʨ̑/ (v)
inenten
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) podawać szczepionkę

szczerość /ˈʃʧ̑ɛrɔɕʨ̑/ (n)
oprechtheid
  cecha tego, kto jest szczery

szczery /ˈʃʧ̑ɛrɨ/ (adj)
oprecht, eerlijk
  dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje

szczodrość (n)
vrijgevigheid
  (książkowy) cecha tego, co szczodre; cecha tych, którzy są szczodrzy

szczodry /ˈʃʧ̑ɔdrɨ/ (adj)
vrijgevig, gul
  hojny, dający coś obficie

szczoteczka do zębów /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
tandenborstel
  mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;

szczotka /ˈʃʧ̑ɔtka/ (n)
borstel
  narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia

szczotka do włosów /ˈʃʧ̑ɔtka dɔ‿ˈvwɔsuf/ (n)
haarborstel
  (fryzyjski) przedmiot służący do czesania, modelowania włosów

szczudłak /ˈʃʧ̑udwak/ (n)
steltloper
  (ornitologia, ornitologiczny) Himantopus himantopus, średniej wielkości ptak o bardzo długich nogach, należący do rzędu siewkowych;

szczupak /ˈʃʧ̑upak/ (n)
snoek
  (ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;

szczupły /ˈʃʧ̑upwɨ/ (adj)
slank
  mający smukły kształt, mało tłuszczu

szczur /ʃʧ̑ur/ (n)
rat, bruine rat, rioolrat, zwarte rat
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;

szczur lądowy (n)
landrot, zoetwatermatroos
  (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) osoba nieobeznana z morzem, nieumiejąca żeglować

szczygieł /ˈʃʧ̑ɨɟɛw/ (n)
distelvink, putter
  (ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;

szczypać (v)
knijpen
  ściskać krótko i boleśnie czyjąś skórę

szczypta /ˈʃʧ̑ɨpta/ (n)
snufje
  (przenośnie, przenośnia) niewielka ilość jakiejś niematerialnej cechy
  niewielka ilość jakiejś substancji sypkiej, taka jaką można ująć końcami palców

szczyt /ʃʧ̑ɨt/ (n)
gevel
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zamknięcie elewacji pomiędzy dwoma połaciami dachu
piek
  (przenośnie, przenośnia) godziny największego nasilenia ruchu lub poboru energii
top, topbijeenkomst
  (przenośnie, przenośnia) obrady ważnych osób
top
  najwyższy punkt góry

szczęka /ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
kaak
  kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby

szczęście /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
geluk
  powodzenie w jakichś działaniach, pomyślny zbieg okoliczności
geluk, blijheid
  uczucie radości i zadowolenia

szczęście w nieszczęściu (n)
een verhulde zegen
  szczęśliwy przypadek, który sprawił, że nieszczęście nie było tak groźne, jak się wydawało

szczęśliwego Nowego Roku /ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/ (interjection)
Gelukkig Nieuwjaar gelukkig nieuwjaar
  …używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku

szczęśliwej drogi (interjection)
goede reis
  życzenie dobrego i bezpiecznego podróżowania

szczęśliwie (adv)
gelukkig
  na szczęście
  ze szczęściem, zaznając szczęścia, z powodzeniem

szczęśliwy /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
gelukkig, blij
  odczuwający szczęście
  przynoszący szczęście
  korzystny

szef /ʃɛf/ (n)
chef
  osoba kierująca grupą ludzi, zespołem

szejk (n)
sheik
  (etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej

szekel /ˈʃɛkɛl/ (n)
sjekel
  (jednostka monetarna) waluta Izraela;

szekla (n)
sluiting
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) element metalowy do łączenia części takielunku;

szelest /ˈʃɛlɛst/ (n)
geritsel
  onomatopeja, cichy dźwięk towarzyszący poruszaniu się liści, kartek papieru, sztywnych tkanin itp.

szelężnik /ʃɛˈlɛ̃w̃ʒʲɲik/ (n)
ratelaar
  (botanika, botaniczny) Rhinanthus, rodzaj roślin zielnych z rodziny zarazowatych;

szept (n)
gefluister, fluistering
  bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska

szeptać /ˈʃɛptaʨ̑/ (v)
fluisteren
  mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)

szereg /ˈʃɛrɛk/ (n)
reeks
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie będące sumą skończonej lub nieskończonej liczby składników
serie
  ciąg osób lub przedmiotów ustawionych obok siebie w linii prostej

szermierka /ʃɛrˈmʲjɛrka/ (n)
schermen
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
  sztuka władania białą bronią

szermierz /ˈʃɛrmʲjɛʃ/ (n)
schermer
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający szermierkę
  człowiek władający lekką białą bronią

szeroki /ʃɛˈrɔci/ (adj)
breed, wijd
  mający określony wymiar poprzeczny

szerokość /ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑/ (n)
breedtegraad
  (geografia, geograficzny) (zobacz) szerokość geograficzna
breedte
  poprzeczny wymiar obiektu

szerszeń /ˈʃɛrʃɛ̃ɲ/ (n)
hoornaar
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny;

szeryf /ˈʃɛrɨf/ (n)
sheriff
  w Anglii: urzędnik w hrabstwie należącym do króla, pełniący funkcję administratora;
  w USA: policjant lub urzędnik nadzorujący aparat policyjny na terenie hrabstwa;

szesnastka /ʃɛsˈnastka/ (n)
zestiende noot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/16 całej nuty;

szesnastkowy (adj)
hexadecimaal
  (matematyka, matematyczny) związany z liczbą szesnaście, dotyczący liczby szesnaście

szew /ʃɛf/ (n)
hechting
  (anatomia, anatomiczny) nieruchome połączenie kości przy pomocy bardzo krótkich włókien łącznotkankowych;
  (medycyna, medyczny) operacyjne zszycie tkanek miękkich;
naad
  miejsce zszycia dwóch fragmentów tkaniny

szewc /ʃɛfʦ̑/ (n)
schoenmaker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;

szewc bez butów chodzi /ˈʃɛvʣ̑ bɛz‿ˈbutuf ˈxɔʥ̑i/ (proverb)
de beste stuurlui staan aan wal
  sytuacja, gdy brak komuś rzeczy, które sam wytwarza (bądź ma z nimi częsty kontakt)

szezlong /ˈʃɛzlɔ̃ŋk/ (n)
chaise longue
  kanapa o długim wąskim siedzeniu z jednym lub dwoma oparciami, na której można odpoczywać w pozycji półleżącej;

sześcian /ˈʃɛɕʨ̑ãn/ (n)
kubus
  (matematyka, matematyczny) (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;

sześcienny (adj)
kubiek
  (matematyka, matematyczny) odpowiadający sześcianowi

sześciokąt /ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
zeshoek
  (geometria) wielokąt mający sześć boków;

sześciokątny /ˌʃɛɕʨ̑ɔˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
hexagonaal
  mający sześć kątów
  zbliżony kształtem do sześciokąta

szisza /ˈʃʲiʃa/ (n)
waterpijp
  rodzaj fajki wodnej popularnej w krajach arabskich;

szkalować (v)
lasteren
  rozgłaszać fałszywe informacje; rzucać oszczerstwa

szkaplerz /ˈʃkaplɛʃ/ (n)
scapulier
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) część stroju zakonnego, prostokątny płat sukna z otworem, nakładany przez głowę na habit
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwa małe kawałki sukna z wyszytym imieniem Matki Boskiej lub Chrystusa, połączone tasiemkami, noszone na piersiach, pod ubraniem, przez członków bractw religijnych lub osoby świeckie

szkic /ʃʲciʦ̑/ (n)
schets
  wykonany ołówkiem delikatny zaczątek obrazu, planu architektonicznego budynku
  (przenośnie, przenośnia) zarys, konspekt, plan pracy
  rysunek przedstawiający jakieś wydarzenie, mapka z zaznaczonymi ważnymi miejscami, akcjami/działaniami (np. przemieszczanie się wojsk, ruch pojazdów)

szkicować (v)
schetsen
  przedstawiać szkic jako wstępny projekt, ogólny plan, zarys czego
  (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku

szkielet /ˈʃʲcɛlɛt/ (n)
skelet
  (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;

szkier /ʃʲcɛr/ (n)
scheer
  (geografia, geograficzny) skalista wysepka o powierzchni wygładzonej przez lodowiec;

szklanka /ˈʃklãnka/ (n)
glas
  szklane naczynie, z którego się pije;

szklarnia /ˈʃklarʲɲa/ (n)
kas
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin;

szklarz (n)
glazenmaker
  rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów

szkocki /ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (adj)
Schots
  odnoszący się do Szkocji; związany ze Szkocją, ze Szkotami

szkoda /ˈʃkɔda/ (v)
jammer
  być żal, być przykro

szkoda całkowita (n)
total loss
  (lotnictwo, lotniczy) (motoryzacja) całkowite uszkodzenie pojazdu lub samolotu kwalifikujące go do kasacji

szkodliwy /ʃkɔˈdlʲivɨ/ (adj)
schadelijk
  przynoszący szkodę, zagrożenie, niebezpieczeństwo

szkodnik /ˈʃkɔdʲɲik/ (n)
ongedierte
  zwierzę wyrządzające szkody gospodarcze;

szkolny /ˈʃkɔlnɨ/ (adj)
schools
  związany ze szkołą, odnoszący się do szkoły

szkorbut (n)
scheurbuik
  (medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;

szkoła /ˈʃkɔwa/ (n)
school
  (edukacja, edukacyjny) instytucja edukacyjna;

szkoła podstawowa /ˈʃkɔwa ˌpɔtstaˈvɔva/ (n)
basisschool
  (edukacja, edukacyjny) szkoła, w której dzieci zaczynają obowiązkową naukę;

szkoła średnia /ˈʃkɔwa ˈɕrɛdʲɲa/ (n)
middelbare school
  (edukacja, edukacyjny) szkoła ogólnokształcąca, techniczna lub zawodowa

szkuner /ˈʃkũnɛr/ (n)
schoener
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;

szkwał (n)
bui
  silny powiew wiatru nad akwenem

szkło /ʃkwɔ/ (n)
glas
  twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;

szlachar /ˈʃlaxar/ (n)
middelste zaagbek
  (ornitologia, ornitologiczny) Mergus serrator, wędrowny ptak wodny półkuli północnej z charakterystycznym czubem na głowie;

szlachcic /ˈʃlaxʲʨ̑iʦ̑/ (n)
adellijke
  członek szlachty

szlachetny /ʃlaˈxɛtnɨ/ (adj)
edel
  taki, który postępuje dobrze, uczciwie, w sposób wspaniałomyślny, prawy, sprawiedliwy, bezinteresowny
  taki, który odznacza się wysoką jakością

szlachta /ˈʃlaxta/ (n)
adel
  (historia, historyczny, historycznie) ludzie należący do tego stanu
  (historia, historyczny, historycznie) warstwa społeczna wywodząca się z rycerstwa;

szlafmyca (n)
slaapmuts
  (dawniej, dawny) miękka czapka męska nakładana do spania; używana też jako poranne nakrycie głowy

szlafrok /ˈʃlafrɔk/ (n)
peignoir
  (krawiectwo) domowy ubiór przypominający lekki płaszcz bez zapięć

szlak /ʃlak/ (n)
pad
  (turystyka, turystyczny) znakowana ścieżka do uprawiania turystyki pieszej, rowerowej, narciarskiej itp.;
route
  określona droga podróży lądem, morzem lub w inny sposób

szlifować /ʃlʲiˈfɔvaʨ̑/ (v)
oppoetsen
  (technologia, technika, techniczny) nadawać gładkość, dokładne wymiary oraz połysk obrabianym przedmiotom z metalu, szkła, drewna przy pomocy narzędzi ściernych, ścierać, wygładzać, polerować

szmaragd /ˈʃmarakt/ (n)
smaragd
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;

szmata /ˈʃmata/ (n)
lap, lor, vod, klodde
  kawałek tkaniny, zwykle brudnej

szmergiel (n)
amaril
  (mineralogia, mineralogiczny) twarda skała stosowana jako materiał ścierny;

szminka /ˈʃmʲĩnka/ (n)
lippenstift
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust

sznur /ʃnur/ (n)
touw
  splot wielu włókien w jedno grubsze cięgno;

sznurek /ˈʃnurɛk/ (n)
draad
  cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur

sznurowadło /ˌʃnurɔˈvadwɔ/ (n)
schoenveter
  taśma używana do wiązania (sznurowania) butów;

sznycel /ˈʃnɨʦ̑ɛl/ (n)
schnitzel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kotlet z bitych i panierowanych plastrów mięsa, najczęściej z cielęciny

szofar /ˈʃɔfar/ (n)
sjofar
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rytualny instrument muzyczny wykonany z rogu zwierzęcia koszernego, najczęściej baraniego, używany podczas niektórych świąt żydowskich;

szop /ʃɔp/ (n)
wasbeer
  (zoologia, zoologiczny) Procyon, rodzaj ssaka z rodziny szopowatych;

szop pracz /ˈʃɔp ˈːraʧ̑/ (n)
wasbeer
  (zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;

szopa /ˈʃɔpa/ (n)
loods
  lekki, drewniany budynek gospodarczy lub magazynowy

szorować /ʃɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
schrobben
  trąc czymś, czyścić jakąś powierzchnię

szorty /ˈʃɔrtɨ/ (n)
shorts
  krótkie spodnie o sportowym kroju

szot (n)
shoot
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina służąca do ustawiania żagla pod właściwym kątem do kierunku wiatru

szowinista (n)
chauvinistisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik szowinizmu

szowinizm /ʃɔˈvʲĩɲism̥/ (n)
chauvinisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów;
  (socjologia, socjologiczny) postawa charakteryzująca się nietolerancją i przyznawaniem uprzywilejowanej pozycji własnej płci, rasie czy grupie społecznej

szowinizm gatunkowy /ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ/ (n)
speciesisme
  (neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków;

szpada (n)
degen
  (dawniej, dawny) broń boczna kłująca

szpadel /ˈʃpadɛl/ (n)
spade
  narzędzie obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania, z metalową częścią roboczą

szpak /ʃpak/ (n)
spreeuw
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;

szparag /ˈʃparak/ (n)
asperge
  (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego

szpic fiński /ˈʃpʲiʦ̑ ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
Finse keeshond, Finse spits
  (kynologia, kynologiczny) rasa niedużych energicznych psów o intensywnie rudym umaszczeniu z grupy szpiców myśliwskich pochodzących z Finlandii;

szpic japoński /ˈʃpʲiʦ̑ʲ jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
Japanse spits
  (kynologia, kynologiczny) rasa małych psów do towarzystwa z Japonii;

szpieg /ʃpʲjɛk/ (n)
spion
  osoba zajmująca się szpiegostwem;

szpiegostwo (n)
spionage
  praca szpiega, ogół działań mających na celu zdobycie i przekazanie władzom obcego państwa tajemnice państwowe lub wojskowe

szpiegować (v)
bespieden, bespioneren
  (potocznie, potoczny) działać jak szpieg; śledzić kogoś i donosić na niego
spioneren, spieden
  działać jako szpieg; przekazywać innym podmiotom tajemnice państwowe lub wojskowe

szpik /ʃpʲik/ (n)
merg
  (biologia, biologiczny) miękka, silnie ukrwiona, mająca gąbczastą konsystencję tkanka znajdująca się wewnątrz kości;

szpilka /ˈʃpʲilka/ (n)
speld
  (krawiectwo) mały, cieniutki pręt zakończony główką z metalu lub kolorowego plastiku, służący do mocowania np. tkaniny

szpinak /ˈʃpʲĩnak/ (n)
spinazie
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach
  (spożywczy) jarzyna z liści szpinaku (1.3)

szpital /ˈʃpʲital/ (n)
ziekenhuis, gasthuis
  (medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;

szpital psychiatryczny (n)
psychiatrisch ziekenhuis
  (medycyna, medyczny) kliniczna instytucja medyczna, która zajmuje się leczeniem chorób psychicznych

szprycha /ˈʃprɨxa/ (n)
spaak
  (technologia, technika, techniczny) pręt łączący piastę koła z jego obręczą

szrapnel /ˈʃrapnɛl/ (n)
granaatscherven
  (wojskowość, wojskowy) pocisk artyleryjski zawierający metalowe odłamki, które rozpryskują się podczas wybuchu zapalnika czasowego;

szron /ʃrɔ̃n/ (n)
rijm
  warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach;

sztaba (n)
blok
  (jubilerstwo, jubilerski) bryła metalu szlachetnego o prostokątnej podstawie

sztaluga (n)
schildersezel, ezel
  (sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;

sztandar /ˈʃtãndar/ (n)
standaard
  chorągiew, która jest symbolem organizacji, związku lub narodu

sztruks (n)
ribfluweel
  (włókiennictwo) prążkowana tkanina bawełniana, rzadziej wełniana;

sztuczna inteligencja (n)
kunstmatige intelligentie
  (technologia, technika, techniczny) (informatyka, informatyczny) inteligencja wykazywana przez urządzenia sztuczne;

sztuczny /ˈʃtuʧ̑nɨ/ (adj)
kunstmatig
  imitujący coś naturalnego, wytworzony przez człowieka

sztuka /ˈʃtuka/ (n)
kunst
  (sztuka) twórczość artystyczna
  umiejętność wymagająca szczególnych zdolności

sztuka walki (n)
gevechtskunst
  (sport, sportowy) umiejętność walki wręcz, niekiedy bronią białą, zdobywana poprzez trening;

sztuki piękne /ˈʃtuci ˈpʲjɛ̃ŋknɛ/ (n)
schone kunsten
  termin obejmujący dziedziny twórczości artystycznej: sztuki plastyczne, literaturę i muzykę

szturchać (v)
porren
  delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący

szturmowiec (n)
stoottroeper, stormtroeper
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz wojsk szturmowych

sztućce /ˈʃtuʨ̑ʦ̑ɛ/ (n)
bestek
  komplet sztućców

sztylet /ˈʃtɨlɛt/ (n)
dolk
  krótka broń biała o cienkim ostrzu;

sztywny /ˈʃtɨvnɨ/ (adj)
rigide
  (potocznie, potoczny) nieżywy
  (przenośnie, przenośnia) nieumiejący się bawić lub wyluzować
  niepoddający się wyginaniu, odporny na zginanie, zmiany

szubienica /ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
galg
  konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;

szuflada /ʃufˈlada/ (n)
lade, la
  wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;

szukać /ˈʃukaʨ̑/ (v)
zoeken
  podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć

szum /ʃũm/ (n)
ruis
  przeciągły, jednostajny szmer; hałas, zakłócający odbiór;

szumówka (n)
schuimspaan
  rodzaj łyżki cedzakowej do zbierania szumowin

szwa (n)
doffe e
  (fonetyka, fonetyczny) średnio centralna samogłoska zaznaczana w międzynarodowym alfabecie fonetycznym symbolem [ə];

szwabski /ˈʃfapsʲci/ (adj)
Zwabisch
  dotyczący Szwabii, związany ze Szwabią

szwaczka /ˈʃfaʧ̑ka/ (n)
naaister
  kobieta zawodowo szyjąca w szwalni

szwagier /ˈʃfaɟɛr/ (n)
zwager, schoonbroer
  brat żony
  mąż siostry

szwagierka /ʃfaˈɟɛrka/ (n)
schoonzus, schoonzuster
  siostra żony lub męża
  żona szwagra

szwajcarski /ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (adj)
Zwitsers
  związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
Zweeds
  związany ze Szwecją lub Szwedami, dotyczący Szwecji lub Szwedów

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
Zweeds
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Szwecji;

szyb /ʃɨp/ (n)
schacht
  (górnictwo, górniczy) szyb (1.1) wraz z instalacją naziemną, niezbędną do prowadzenia wydobycia lub innych podziemnych prac

szyberdach /ʃɨˈbɛrdax/ (n)
open dak
  (motoryzacja) rodzaj okna zainstalowanego w dachu samochodu;

szybki /ˈʃɨpʲci/ (adj)
snel, vlug
  poruszający, odbywający się z dużą prędkością

szybko /ˈʃɨpkɔ/ (adv)
snel
  z dużą prędkością

szybkość /ˈʃɨpkɔɕʨ̑/ (n)
snelheid
  cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko

szybolet (n)
sjibbolet
  hasło rozpoznawcze ułożone tak, by zawierało zgłoski, których nie potrafi poprawnie wypowiedzieć cudzoziemiec;

szybowiec /ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
zweefvliegtuig
  (lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;

szyderczy (adj)
honend, spottend
  wyrażający kpinę, szyderstwo

szyderstwo /ʃɨˈdɛrstfɔ/ (n)
hoon
  złośliwy, dotkliwy żart, drwina, kpina, urąganie

szydełkować /ˌʃɨdɛwˈkɔvaʨ̑/ (v)
haken
  (rękodzieło, rękodzielniczy) wytwarzać wyroby tekstylne używając szydełka, robić na szydełku

szydło /ˈʃɨdwɔ/ (n)
els, priem
  ostry kolec na trzonku;

szyita /ʃɨˈ<sup>j</sup>ita/ (n)
sjiiet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca szyizmu, szyickiego nurtu w islamie

szyja /ˈʃɨja/ (n)
nek
  (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem

szyjka macicy /ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ/ (n)
baarmoederhals
  (anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy;

szyjny (adj)
jugulair
  związany z szyją, dotyczący szyi

szympans /ˈʃɨ̃mpãw̃s/ (n)
chimpansee
  (zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;

szyna /ˈʃɨ̃na/ (n)
spalk
  (medycyna, medyczny) urządzenie do wsparcia lub usztywnienia kończyny albo kręgosłupa
rail
  (technologia, technika, techniczny) specjalnie wyprofilowana sztaba przeznaczona do poruszania się po niej pojazdów na kołach;

szynka /ˈʃɨ̃nka/ (n)
ham
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia
ham, hesp
  (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;

szynszyla /ʃɨ̃w̃ˈʃɨla/ (n)
chinchilla
  (zoologia, zoologiczny) Chinchilla, gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała;

szypułka /ʃɨˈpuwka/ (n)
bloemsteel
  (botanika, botaniczny) łodyżka, na której osadzony jest owoc lub kwiat;

szyszka /ˈʃɨʃka/ (n)
kegelvrucht, dennenappel
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;

szyszynka /ʃɨˈʃɨ̃nka/ (n)
epifyse
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w mózgu;

szyć /ʃɨʨ̑/ (v)
naaien
  robić ubrania
  łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici

szósty zmysł /ˈʃustɨ ˈzmɨsw̥/ (n)
zesde zintuig
  wyjątkowa intuicja, przeczucie, wrażliwość i umiejętność przewidywania sytuacji

sód /sut/ (n)
natrium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;

sójka /ˈsujka/ (n)
gaai, Vlaamse gaai
  (ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;

sójka kanadyjska (n)
Canadese taigagaai
  (ornitologia, ornitologiczny) Perisoreus canadensis Linnaeus, średniej wielkości ptak z rodziny krukowatych występujący w tajdze Ameryki Północnej;

sól /sul/ (n)
zout
  (spożywczy) chlorek sodu
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;

sówka /ˈsufka/ (n)
uilskuiken
  mała lub młoda sowa

sąd /sɔ̃nt/ (n)
rechtbank
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) instytucja, która zajmuje się rozstrzyganiem sporów albo orzekaniem o winie lub niewinności zgodnie z obowiązującym prawem

sądowy /sɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
gerechtelijk
  związany z sądem (instytucją)

sądzić /ˈsɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
rechtspreken
  oceniać, jak należy zakwalifikować określony stan rzeczy z punktu widzenia prawa

sąsiad /ˈsɔ̃w̃ɕat/ (n)
buurman
  ogólnie ktoś, kto ma działkę itp. obok innej albo siedzi obok kogoś w teatrze, szkole itp.
buurman, buur
  osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiadka /sɔ̃w̃ˈɕatka/ (n)
buurvrouw
  osoba płci żeńskiej, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiadować /ˌsɔ̃w̃ɕaˈdɔvaʨ̑/ (v)
grenzen aan
  być położonym obok czegoś

sąsiedztwo /sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑tfɔ/ (n)
buurt
  osoby mieszkające nieopodal
  to, co znajduje się w pobliżu

sążeń /ˈsɔ̃w̃ʒɛ̃ɲ/ (n)
vadem
  (historia, historyczny, historycznie) (metrologia, metrologiczny) jednostka długości, używana do pocz. XX w., równa odległości między dłońmi rozpostartych ramion mężczyzny, czyli około 1,7 m;

sędzia /ˈsɛ̃ɲʥ̑a/ (n)
rechter
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;

sędzina /sɛ̃ɲˈʥ̑ĩna/ (n)
rechter
  (potocznie, potoczny) kobieta, która wydaje wyroki w sądzie

sędziować (v)
oordelen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pełnić funkcję sędziego w sądzie

sękaty /sɛ̃ŋˈkatɨ/ (adj)
knoestig
  pokryty sękami

sęp /sɛ̃mp/ (n)
gier
  (ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;

słabeusz (n)
watje
  (lekceważąco, lekceważący) ktoś słaby fizycznie

słabość /ˈswabɔɕʨ̑/ (n)
zwakte
  odczucie osłabienia, braku sił fizycznych lub psychicznych

słaby /ˈswabɨ/ (adj)
zwak
  posiadający niewielką siłę fizyczną
  uległy, nie posiadający silnej woli, psychiki

sława /ˈswava/ (n)
roem, beroemdheid
  wielki rozgłos

sławny /ˈswavnɨ/ (adj)
beroemd
  taki, który ma sławę, rozgłos; jest znany wielu osobom

słodki /ˈswɔtʲci/ (adj)
zoet
  mający smak cukru
  wywołujący miłe uczucie
  o wodzie: niezawierający soli

słodownia (n)
mouterij
  wydział produkcyjny w browarze lub gorzelni
  zakład lub pomieszczenie, w którym wytwarza się słód

słodycz /ˈswɔdɨʧ̑/ (n)
zoetheid
  słodki smak

słodzik /ˈswɔʥ̑ik/ (n)
zoetstof
  (spożywczy) słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru;

słodzić /ˈswɔʥ̑iʨ̑/ (v)
zoeten
  czynić coś słodkim przez dodanie cukru, miodu lub innej słodkiej substancji; nadawać czemuś słodki smak

słoma /ˈswɔ̃ma/ (n)
stro
  (rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

słomiana wdowa /swɔ̃ˈmʲjãna ˈvdɔva/ (n)
groene weduwe, onbestorven weduwe
  żona, której małżonek wyjechał dokądś na pewien czas

słomka /ˈswɔ̃mka/ (n)
rietje
  kawałek słomy lub rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów
  źdźbło słomy

słonecznik /swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik/ (n)
zonnebloem
  (botanika, botaniczny) Helianthus, rodzaj roślin;
  (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny, Helianthus annuus – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;

słoneczny /swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (adj)
zonnig
  pełen słońca

słonina /swɔ̃ˈɲĩna/ (n)
spek
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

słonka /ˈswɔ̃nka/ (n)
houtsnip
  (ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny;

słony /ˈswɔ̃nɨ/ (adj)
zout
  mający smak soli

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
Slowaaks
  związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków
  charakterystyczny dla Słowacji lub Słowaków

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (n)
Slowaaks, Slovaaks
  (językoznawstwo, językoznawczy) język słowacki;

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Sloveens
  odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

słowiański /swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
Slavisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

słowik /ˈswɔvʲik/ (n)
nachtegaal
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewającego z rodziny muchołówek;

słowik rdzawy /ˈswɔvʲik ˈrʣ̑avɨ/ (n)
nachtegaal
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia megarhynchos, gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek występującego w południowo-zachodniej Polsce;

słowik szary /ˈswɔvʲik ˈʃarɨ/ (n)
noordse nachtegaal
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia luscinia, gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek, mieszkającego na Półwyspie Skandynawskim, Europie wschodniej i zachodniej Syberii;

słownictwo /swɔvʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
woordenschat, vocabulaire, lexicon
  (językoznawstwo, językoznawczy) zasób słów składających się na jakiś język (lub dialekt, gwarę); ogół wyrazów
vocabulaire
  terminy określające jakąś specjalność; zbiór wyrazów używanych przez danego człowieka, środowisko lub w danym regionie

słownik /ˈswɔvʲɲik/ (n)
woordenboek
  spis słów z tłumaczeniami na inny język
woordenboek, dictionaire
  zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;

słownikarz (n)
lexicograaf, woordenboekmaker
  (językoznawstwo, językoznawczy) specjalista układający słowniki

słowność (n)
betrouwbaarheid
  cecha tych, którzy są słowni, dotrzymujący danego słowa, złożonej obietnicy

słowo /ˈswɔvɔ/ (n)
woord
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;
  obietnica, przyrzeczenie

słowo honoru /ˈswɔvɔ xɔ̃ˈnɔru/ (n)
woord van eer
  wyrażenie wymawiane przy składaniu obietnicy; przy zaręczaniu czegoś swoim dobrym imieniem, honorem

słowotok /swɔˈvɔtɔk/ (n)
logorrhea
  (medycyna, medyczny) zaburzenie w komunikacji objawiające się bezładną, szybką mową;

słoń /swɔ̃ɲ/ (n)
olifant
  (zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (n)
zon
  Słońce widziane jako tarcza na niebie
  (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie
  (przenośnie, przenośnia) światło wysyłane przez słońce (1.1); blask słoneczny

słuch /swux/ (n)
gehoor
  jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

słuch absolutny /ˈswux ˌapsɔˈlutnɨ/ (n)
absoluut gehoor
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zdolność rozróżniania bezwzględnej wysokości dźwięku;

słuchawka /swuˈxafka/ (n)
hoorn
  element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie;

słuchawki /swuˈxafʲci/ (n)
hoofdtelefoon
  (technologia, technika, techniczny) zestaw głośników służący do indywidualnego odbioru dźwięku, najczęściej umieszczany w bezpośredniej bliskości ucha, a nawet wewnątrz ucha

słuchać /ˈswuxaʨ̑/ (v)
luisteren, toehoren
  odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
luisteren
  świadomie odbierać czyjąś mowę

sługa /ˈswuɡa/ (n)
bediende
  (dawniej, dawny) osoba, która usługuje

słup /swup/ (n)
kolom
  wysoki, pionowy element konstrukcyjny;

słup ogłoszeniowy (n)
peperbus
  budowla w kształcie szerokiej, krótkiej kolumny służąca do prezentowania ogłoszeń, afiszy lub reklam w publicznych miejscach;

słupek /ˈswupɛk/ (n)
stamper
  (botanika, botaniczny) żeński organ płciowy u roślin okrytonasiennych;
poller
  (zdrobniale) od: słup

służalczy (adj)
kruiperig, serviel
  poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym

służba /ˈswuʒba/ (n)
van dienst
  działanie dla jakiejś idei
dienst
  służenie komuś

służba zdrowia (n)
zorgstelsel
  (medycyna, medyczny) (administracja) system instytucji i przepisów zajmujących się opieką zdrowotną obywateli;

służbowy /swuʒˈbɔvɨ/ (adj)
professioneel, werkgerelateerd
  (przymiotnik) od służba

służebność (n)
dienstbaarheid
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczone prawo rzeczowe na nieruchomości;

służyć /ˈswuʒɨʨ̑/ (v)
dienen
  być czyimś sługą

słyszalny (adj)
hoorbaar
  możliwy do usłyszenia, dający się usłyszeć

słyszeć /ˈswɨʃɛʨ̑/ (v)
horen
  (fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

słód (n)
mout
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;

ta /ta/ (pronoun)
deze, de
  zaimek wskazujący, rodzaj żeński

tabakiera (n)
tabak vak
  (książkowy) pudełeczko na tabakę;

tabela /taˈbɛla/ (n)
tabel
  uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach

tabernakulum /ˌtabɛrnaˈkulũm/ (n)
tabernakel
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) szafka umieszczona na ołtarzu w kościele katolickim, przeznaczona do przechowywania hostii

tablet /ˈtablɛt/ (n)
tablet
  (informatyka, informatyczny) przenośny komputer osobisty z ekranem dotykowym zastępującym klawiaturę;

tabletka /taˈblɛtka/ (n)
tablet
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) porcja sprasowanego proszku, najczęściej leku, zwykle w postaci małego krążka

tablica /taˈblʲiʦ̑a/ (n)
schoolbord, bord
  (edukacja, edukacyjny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska)

tablica rejestracyjna /taˈblʲiʦ̑a ˌrɛjɛstraˈʦ̑ɨjna/ (n)
kentekenplaat, nummerplaat
  tablica zawierająca unikalny numer umożliwiający identyfikację pojazdu;

tablice logarytmiczne /taˈblʲiʦ̑ɛ ˌlɔɡarɨtˈmʲiʧ̑nɛ/ (n)
logaritmetafel
  (matematyka, matematyczny) (technologia, technika, techniczny) zbiór przybliżonych mantys lub pełnych wartości logarytmów o określonej podstawie, wydany w formie książkowej

tabliczka czekolady /taˈblʲiʧ̑ka ˌʧ̑ɛkɔˈladɨ/ (n)
chocoladereep
  prostokątny kawałek czekolady, najczęściej w oddzielnym opakowaniu

tabliczka mnożenia /taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa/ (n)
tafel van vermenigvuldiging
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;

tabloid /taˈblɔ<sup>j</sup>it/ (n)
boulevardblad
  gazeta zawierająca dużo kolorowych ilustracji i niewielką ilość treści o sensacyjnym charakterze;

tabu /ˈtabu/ (n)
taboe
  głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy;

taca /ˈtaʦ̑a/ (n)
dienblad
  duży, płaski przedmiot służący do noszenia na nim naczyń, potraw itp.;

tachykardia /ˌtaxɨˈkardʲja/ (n)
tachycardie
  (medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca

tacos (n)
taco
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykańska przekąska z kukurydzianej tortilli z farszem, głównie z wołowiny, fasoli i pomidorów;

taczka /ˈtaʧ̑ka/ (n)
kruiwagen
  mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (adj)
Tadzjieks
  odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (n)
Tadzjieks
  język urzędowy Tadżykistanu;

taekwondo /tɛˈkwɔ̃ndɔ/ (n)
taekwondo
  (sport, sportowy) olimpijska dyscyplina sportowa powstała z połączenia tradycyjnej starokoreańskiej sztuki walki i karate

tafta /ˈtafta/ (n)
taf
  (włókiennictwo) gęsta, nieco sztywna, szeleszcząca tkanina jedwabna

tahitański (adj)
Tahitiaans
  związany z Tahiti lub Tahitańczykami, dotyczący Tahiti (wyspy na Oceanie Spokojnym)

tajemnica /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
geheim
  wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta

tajemnica poliszynela /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a ˌpɔlʲiʃɨ̃ˈnɛla/ (n)
publiek geheim
  rzekoma tajemnica, wiadomość o której wszyscy od dawna wiedzą;

tajemniczy /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
geheimzinnig, mysterieus
  zagadkowy i trudny do zrozumienia

tajfun /ˈtajfũn/ (n)
tyfoon, taifoen
  (meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;

tajga /ˈtajɡa/ (n)
taiga
  borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji;

tajny /ˈtajnɨ/ (adj)
geheim
  ukryty i nieprzeznaczony dla wszystkich

tajwański /tajˈvãj̃sʲci/ (adj)
Taiwanees
  dotyczący Tajwanu, pochodzący z Tajwanu, odnoszący się do Tajwanu

tak /tak/ (adv)
zo
  w ten sposób
  używany do podkreślania cechy przysłówka
  używany do podkreślania cechy przymiotnika

tak /tak/ (particle)
ja
  wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

tak sobie /ˈtak ˈsɔbʲjɛ/ (adv)
zozo
  przeciętnie, zwyczajnie; ani dobrze, ani źle

tak zwany /ˈtaɡ ˈzvãnɨ/ (adj)
zogenaamd
  …używana przy wprowadzaniu nowego terminu lub gdy jest on nie do końca znany

taki /ˈtaci/ (pronoun)
zulk
  …do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym
  …podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności
zulk, zulk een
  …do wzmocnienia przymiotnika
zo, zulk
  …do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu

takielunek (n)
takelage
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) system lin na żaglowcu oraz ruchomy osprzęt służący do ich obsługi

takson /ˈtaksɔ̃n/ (n)
taxon
  (biologia, biologiczny) jednostka w systematyce biologicznej grupująca organizmy o określonym zestawie cech np.: pies domowy, róża, głowonogi

taksonomia (n)
taxonomie
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;

taksydermia (n)
taxidermie
  rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;

taksówka /taˈksufka/ (n)
taxi
  samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;

takt /takt/ (n)
maat
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najmniejszy odcinek tekstu muzycznego zawartego między dwiema kreskami, zwanymi kreskami taktowymi;
  wyczucie jak należy się zachowywać w danej sytuacji wymagającej opanowania i delikatności;

taktowny /takˈtɔvnɨ/ (adj)
tactvol
  odznaczający się taktem, uprzejmy, kulturalny

taktyczny /takˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
tactisch
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) związany z taktyką

taktyka /ˈtaktɨka/ (n)
tactiek
  (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;
  sposób działania według wcześniej przemyślanego planu

tal /tal/ (n)
thallium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;

talar /ˈtalar/ (n)
daalder
  (jednostka monetarna) duża moneta srebrna, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata;

talasemia /ˌtalaˈsɛ̃mʲja/ (n)
thalassemie
  (medycyna, medyczny) choroba krwi polegająca na zaburzeniach syntezy hemoglobiny;

talerz /ˈtalɛʃ/ (n)
bord
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu element perkusji;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu samodzielny instrument;
bord, dienblad
  płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;

talia /ˈtalʲja/ (n)
taille
  (anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder

talib /ˈtalʲip/ (n)
talibanstrijder
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek fundamentalistycznego ugrupowania islamskiego, które powstało w 1994 w Afganistanie;

talizman /taˈlʲizmãn/ (n)
talisman
  (ezoteryka) przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi;

talk /talk/ (n)
talkpoeder
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) biały puder mineralny używany jako kosmetyk do pielęgnacji skóry

talmudyczny (adj)
Talmoedisch
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z Talmudem, zawarty w Talmudzie

tam /tãm/ (pronoun)
daar, ginder
  …wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący

tamilski (adj)
Tamil
  dotyczący Tamilów

tamilski (n)
Tamil
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z rodziny drawidyjskiej, którym posługują się Tamilowie zamieszkujący południowoindyjski stan Tamilnadu (60 mln) oraz wyspę Cejlon (4 mln);

tamować (v)
hinderen
  powstrzymywać upływ krwi
  utrudniać swobodny ruch (zwykle przemieszczanie) lub działanie

tampon /ˈtãmpɔ̃n/ (n)
tampon
  (higiena, higieniczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji;

tancerka /tãnˈʦ̑ɛrka/ (n)
danseres
  (choreografia, choreograficzny) kobieta, której profesją jest taniec

tandem /ˈtãndɛ̃m/ (n)
tandem
  (sport, sportowy) rower dla dwóch osób

tandetny /tãnˈdɛtnɨ/ (adj)
goedkoop
  o przedmiocie: kiepski, o niskiej wartości, wykonany z materiałów o niskiej jakości

tangens /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (n)
tangens
  (matematyka, matematyczny) funkcja wyrażająca dla argumentów α z przedziału 0 ≤ α < π/2 stosunek długości przyprostokątnej naprzeciw danego kąta do długości przyprostokątnej przyległej do kąta;

tango /ˈtãŋɡɔ/ (n)
tango
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;

tani /ˈtãɲi/ (adj)
goedkoop
  mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych
  niewiele wart
  oferujący towary po niskich cenach

taniec /ˈtãɲɛʦ̑/ (n)
dans
  (choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

taniec na rurze /ˈtãɲɛʦ̑ na‿ˈruʒɛ/ (n)
paaldansen
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tańca wykonywanego na pionowo zamocowanej rurze;

tanina (n)
tannine
  (biochemia, biochemiczny) naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego;

tantal /ˈtãntal/ (n)
tantaal, tantalium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;

tanzanit /tãw̃ˈzãɲit/ (n)
tanzaniet
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu

taon (n)
taudeeltje
  (fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, mająca ujemny ładunek elektryczny;

tapenada /ˌtapɛ̃ˈnada/ (n)
tapenade
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) prowansalska pasta, której głównymi składnikami są oliwki, kapary i oliwa;

tapeta /taˈpɛta/ (n)
behang, behangpapier
  (budownictwo) kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;
bureaubladachtergrond
  (informatyka, informatyczny) grafika umieszczona jako tło roboczego obszaru pulpitu komputera;

tapioka (n)
tapioca
  (spożywczy) mąka, białe granulki lub płatki skrobiowe otrzymane z manioku;

tapir /ˈtapʲir/ (n)
tapir
  (zoologia, zoologiczny) Tapirus, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi;

tara /ˈtara/ (n)
tarra
  (handel, handlowy) waga opakowania

tarantula /ˌtarãnˈtula/ (n)
tarantula
  (zoologia, zoologiczny) Lycosa tarantula, drapieżny gatunek pająka;

taras /ˈtaras/ (n)
terras
  (architektura, architektoniczny) otwarta przestrzeń użytkowa budynku;

tarcie /ˈtarʲʨ̑ɛ/ (n)
wrijving
  (fizyka, fizyczny) rozpraszanie energii wskutek dotykania się dwóch ciał podczas ich względnego ruchu

tarcza /ˈtarʧ̑a/ (n)
schild
  (wojskowość, wojskowy) obronna część uzbrojenia
  (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych
  (heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1)

tarcza sterująca /ˈtarʧ̑a ˌstɛruˈjɔ̃nʦ̑a/ (n)
tuimelschijf
  (mechanika) (lotnictwo, lotniczy) element sterujący, odpowiedzialny za zmianę kąta natarcia łopat wirnika w śmigłowcach;

tarczyca (n)
schildklier
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

targi /ˈtarʲɟi/ (n)
beurs
  (handel, handlowy) rodzaj ekspozycji towarów na arenie krajowej lub międzynarodowej, na której wystawiane są wytwory różnych dziedzin przemysłu, której celem jest zawieranie transakcji handlowych

targować (v)
afdingen
  (handel, handlowy) prowadzić pertraktacje handlowe w celu uzyskania najdogodniejszej ceny
  (potocznie, potoczny) prowadzić spór

tarka /ˈtarka/ (n)
rasp
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie

tarnina /tarʲˈɲĩna/ (n)
sleedoorn
  (botanika, botaniczny) Prunus spinosa L., ciernisty krzew, dziki gatunek śliwy o drobnych, białych kwiatach i granatowych owocach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc tarniny (1.1) o cierpkim smaku stosowany w ziołolecznictwie i używany na przetwory

tarta /ˈtarta/ (n)
taart
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) niewysokie ciasto na kruchym spodzie, na którym kładzie się nadzienie słodkie (owoce lub konfitury) lub słone (rybę, warzywa, wędlinę itp.);

tartak /ˈtartak/ (n)
houtzagerij
  zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę

tartinka (n)
boterham
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pojedyncza kanapka, na jednej kromce lub krakersie;

tartrazyna /ˌtartraˈzɨ̃na/ (n)
tartrazine
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;

taryfa (n)
tarief
  (ekonomia, ekonomiczny) oficjalny wykaz zawierający stawki różnego typu opłat, podatków lub cen produktów

tasiemiec /taˈɕɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
lintworm
  (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) płaziniec o ciele pozbawionym przewodu pokarmowego oraz narządów zmysłów, pasożytujący w ciele kręgowców;

tasza /ˈtaʃa/ (n)
snotolf
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska poławiana w celach spożywczych;

taszlich (n)
tasjliech
  (etnografia, etnograficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski obrzęd symbolicznego oczyszczenia z grzechów polegający na wyrzuceniu w nurt drobin wytrząśniętych z kieszeni i modlitwie;

tata /ˈtata/ (n)
pappa
  (potocznie, potoczny) ojciec

tatarski /taˈtarsʲci/ (adj)
Tataars
  związany z Tatarami

tatarski /taˈtarsʲci/ (n)
Tataars
  (potocznie, potoczny) język tatarski

tatuaż /taˈtu<sup>w</sup>aʃ/ (n)
tatoeage
  trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele poprzez wprowadzenie barwnika w skórę;

tatuować /ˌtatuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
tatoeëren
  wykonywać tatuaż

tatuś /ˈtatuɕ/ (n)
pappa
  (zdrobniale) tata

tau /taw/ (n)
tau
  (językoznawstwo, językoznawczy) starogrecka nazwa dziewiętnastej litery alfabetu greckiego, τ;

tautologia /ˌtawtɔˈlɔɟja/ (n)
tautologie
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna;

tańczyć /ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
dansen
  (choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

taśma /ˈtaɕma/ (n)
band
  długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.

taśma izolacyjna (n)
isolatie band
  (technologia, technika, techniczny) taśma służąca do izolowania przewodów elektrycznych;

taśma perforowana /ˈtaɕma ˌpɛrfɔrɔˈvãna/ (n)
ponsband
  (informatyka, informatyczny) (historia, historyczny, historycznie) nośnik danych na taśmie, na której informacje kodowano odpowiednim układem otworów;

tażin (n)
tajine
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna marokańska potrawa przygotowana w takim naczyniu, zwykle składająca się z mięsa i warzyw, czasem samych warzyw
  arabskie naczynie z gliny posiadające wysoką, stożkowatą pokrywę, służące do duszenia mięs nad rozżarzonym węglem lub drewnem, rozpowszechnione w kuchniach Maghrebu, zwłaszcza w Maroku;

tchawica /txaˈvʲiʦ̑a/ (n)
luchtpijp, trachea
  (anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;

tchórz /txuʃ/ (n)
lafaard
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) człowiek bojaźliwy, strachliwy

tchórzliwy /txuʒˈlʲivɨ/ (adj)
laf
  taki jak u tchórza; lękliwy, bojący się coś zrobić

tchórzostwo /txuˈʒɔstfɔ/ (n)
lafheid
  cecha właściwa tchórzowi; lękliwość, brak odwagi

teatr /ˈtɛatr̥/ (n)
schouwburg, toneel, theater
  (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);
schouwburg
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której ludzie zachowują się w dziwny, niespotykany, niecodzienny sposób
theater, schouwburg
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);

teatralny /ˌtɛaˈtralnɨ/ (adj)
theatraal
  związany z teatrem, odnoszący się do teatru
  obliczony na wywołanie efektu u obserwatora

tebański (adj)
Thebaans
  odnoszący się do Teb, związany z Tebami (greckimi lub egipskimi)

technet /ˈtɛxnɛt/ (n)
technetium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;

technicznie (adv)
technisch
  w sposób odnoszący się do techniki

techniczny /tɛxʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
technisch
  odnoszący się do techniki, związany z techniką

technika /ˈtɛxʲɲika/ (n)
techniek
  sposób wytwarzania, produkcji
  dziedzina działalności, obejmująca wytwarzanie zjawisk i przedmiotów nie występujących naturalnie w przyrodzie;

techno /ˈtɛxnɔ/ (n)
techno
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek tanecznej muzyki elektronicznej;

technokracja /ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
technocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy

technokratyczny /ˌtɛxnɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
technocratisch
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z technokracją lub technokratą

technolog /tɛxˈnɔlɔk/ (n)
technoloog
  specjalista w zakresie technologii – procesu wytwarzania, obróbki, uprawy lub hodowli czegoś

technologia /ˌtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
technologie
  dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania

technologiczny /ˌtɛxnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
technologisch
  związany z technologią, dotyczący technologii

teczka /ˈtɛʧ̑ka/ (n)
aktentas
  prostokątna torba z uchwytem

tego kwiatu jest pół światu /ˈtɛɡɔ ˈkfʲjatu ˈjɛst ˈpuwʲ ˈɕfʲjatu/ (proverb)
geen hand vol, maar een land vol
  jest wielu ludzi dookoła, znajdziesz jeszcze kogoś dla siebie (mówione zwykle na pocieszenie komuś, kto dostał kosza)

teizm /ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
theïsme
  wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;

tekst /tɛkst/ (n)
tekst
  ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

tektoniczny /ˌtɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
tektonisch
  (geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki

tektonika (n)
tektoniek
  (geologia, geologiczny) nauka o budowie skorupy ziemskiej oraz o procesach wpływających na nią,

teledysk (n)
videoclip
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) film ilustrujący pojedynczy utwór muzyczny

telefaks (n)
telefax
  (telekomunikacja) faks

telefon /tɛˈlɛfɔ̃n/ (n)
telefoon
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;

telefon komórkowy /tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (n)
mobiele telefoon
  (telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;

telefoniczny /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
telefoon-
  wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu

telefonować /ˌtɛlɛfɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
telefoneren
  rozmawiać z kimś przez telefon

telegraf (n)
telegraaf
  urządzenie do przekazywania informacji, przeważnie tekstowych, na odległość;

telegraficzny /ˌtɛlɛɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
telegrafisch
  dotyczący telegrafu, związany z telegrafem

telekomunikacja (n)
telecommunicatie
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość

telekonwerter (n)
teleconverter
  (fotografia) zespół soczewek montowany przed lub za obiektywem aparatu fotograficznego, w celu powiększenia centrum kadru;

teleologiczny (adj)
teleologisch
  (filozofia, filozoficzny) związany z teleologią, dotyczący teleologii

telepatia (n)
telepathie
  (ezoteryka) rzekoma zdolność do porozumiewania się, przekazując myśli na odległość;

teleportacja (n)
teleportatie
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;

teleprompter (n)
teleprompter
  (telewizja, telewizyjny) urządzenie do pokazywania lektorowi w studio tekstu do czytania;

teleskop /tɛˈlɛskɔp/ (n)
telescoop
  (optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;

telewidz (n)
kijker
  widz programu telewizyjnego; oglądający telewizję

telewizja /ˌtɛlɛˈvʲizʲja/ (n)
televisie
  metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

telewizor /ˌtɛlɛˈvʲizɔr/ (n)
televisie
  urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;

tellur /ˈtɛlːur/ (n)
telluur
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 52; kruchy, srebrzystobiały półmetal o właściwościach trujących;

telugu (n)
Telugu
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy południowowschodniej rodziny języków drawidyjskich;

temat /ˈtɛ̃mat/ (n)
onderwerp, thema
  główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

tematyczny /ˌtɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
thematisch
  związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie

temperament /ˌtɛ̃mpɛˈrãmɛ̃nt/ (n)
temperament
  (psychologia, psychologiczny) charakter człowieka, jego usposobienie, stopień pobudliwości, sposób reagowania itp.

temperatura /ˌtɛ̃mpɛraˈtura/ (n)
temperatuur
  (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
  wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali
  (potocznie, potoczny) gorączka

temperatura pokojowa /ˌtɛ̃mpɛraˈtura ˌpɔkɔˈjɔva/ (n)
kamertemperatuur
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) temperatura około dwudziestu pięciu stopni Celsjusza;

temperówka /ˌtɛ̃mpɛˈrufka/ (n)
potloodslijper, puntenslijper
  oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;

templariusz /tɛ̃mˈplarʲjuʃ/ (n)
tempelier
  (historia, historyczny, historycznie) (kościelny) członek średniowiecznego rycerskiego Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona;

tempo /ˈtɛ̃mpɔ/ (n)
tempo
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szybkość utworu muzycznego
  prędkość wykonywania jakiejś czynności, zwykle powtarzanej

tempomat (n)
cruisecontrol
  (motoryzacja) automatyczny system utrzymywania stałej prędkości samochodu na drodze

ten /tɛ̃n/ (pronoun)
deze, de
  …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego

ten sam /ˈtɛ̃n ˈsãm/ (adj)
datzelfde, dezelfde, hetzelfde
  taki, który jest identyczny z obiektem, o którym mowa lub dokładnie ten obiekt

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni /ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/ (proverb)
wie het laatst lacht, lacht het best
  nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały

tendencyjny /ˌtɛ̃ndɛ̃nˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
tendentieus
  stronniczy

tender /ˈtɛ̃ndɛr/ (n)
tender
  (kolejnictwo) wagon specjalnej konstrukcji połączony z parowozem do przewozu węgla;

tenes (n)
tennessine
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ts i liczbie atomowej 117;

tenis /ˈtɛ̃ɲis/ (n)
tennis
  (sport, sportowy) gra rozgrywana na korcie, polegająca na odbijaniu rakietą piłki na pole przeciwnika;

tenis stołowy /ˈtɛ̃ɲis ːtɔˈwɔvɨ/ (n)
tafeltennis
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu paletkami plastikowej piłeczki na stole przedzielonym rozpiętą na nim siatką;

teodolit /ˌtɛɔˈdɔlʲit/ (n)
theodoliet
  (geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;

teodycea (n)
theodicee
  (filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) koncepcja dążąca do uzgodnienia sprzeczności pomiędzy wiarą w dobro i wszechmoc bożą a istnieniem zła i nieszczęść na świecie;

teofania /ˌtɛɔˈfãɲja/ (n)
theofanie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pojedynczy akt objawienia się Boga w świecie; ukazanie się Boga w nadzwyczajnym znaku;

teokracja (n)
theocratie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój państwowy w którym najwyższa władza należy do samego boga, a dalej do jego przedstawicieli (duchowieństwa), którzy wchodzą w skład rządu albo podporządkowują go sobie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo o ustroju (1.1)

teolog (n)
theoloog
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) specjalista w dziedzinie teologii

teologia /ˌtɛɔˈlɔɟja/ (n)
theologie
  (potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie (1.1)
  (teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów);

teologiczny /ˌtɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
theologisch
  (teologia, teologiczny) związany z teologią

teoremat (n)
theorema
  (logika, logiczny) twierdzenie pochodne, który występuje w obrębie systemu dedukcyjnego i jest wyprowadzone za pomocą wnioskowania dedukcyjnego z aksjomatów tego systemu

teoretycznie (adv)
theoretisch
  w sposób teoretyczny

teoretyczny /ˌtɛɔrɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
theoretisch
  niesprawdzony w praktyce, oparty tylko na teorii

teoria /tɛˈɔrʲja/ (n)
theorie
  system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;

teoria strun (n)
snaartheorie
  (fizyka, fizyczny) teoria, według której podstawowym budulcem materii nie są cząstki w postaci punktu, lecz struny;

teoria względności (n)
relativiteitstheorie
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki współczesnej zajmujący się podstawowymi właściwościami przebiegu procesów w czasie i przestrzeni;

terapeuta /ˌtɛraˈpɛwta/ (n)
therapeut
  (medycyna, medyczny) specjalista od prowadzenia jakiejś terapii;

terapia /tɛˈrapʲja/ (n)
therapie
  (medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, leczenie

teraz /ˈtɛras/ (adv)
nu
  w tej chwili, obecnie

teraźniejszość (n)
heden
  czas obecny; to, co dzieje się teraz

terb /tɛrp/ (n)
terbium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;

tercja /ˈtɛrʦ̑ʲja/ (n)
terts
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał o wielkości 3 lub 4 półtonów;

teren /ˈtɛrɛ̃n/ (n)
terrein
  pewien określony obszar ziemi

terier /ˈtɛrʲjɛr/ (n)
terriër
  (kynologia, kynologiczny) typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców;

terkot (n)
geroezemoes
  (lekceważąco, lekceważący) monotonne szybkie mówienie

terminologia /ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
terminologie
  zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości

terminologiczny (adj)
terminologisch
  dotyczący terminologii

termistor /tɛrˈmʲistɔr/ (n)
thermistor
  (elektronika, elektroniczny) typ opornika, w którym opór zmienia się w znaczący sposób wraz ze zmianą temperatury, a znajomość tej zależności pozwala na użycie go jako czujnika temperatury;

termit /ˈtɛrmʲit/ (n)
termiet
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;
thermiet
  (technologia, technika, techniczny) mieszanina glinu z tlenkami metali stosowana w pirotechnice i spawalnictwie;

termodynamiczny /ˌtɛrmɔdɨ̃nãˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
thermodynamisch
  (fizyka, fizyczny) związany z termodynamiką

termodynamika /ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
thermodynamica
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;

termofor /tɛrˈmɔfɔr/ (n)
bedkruik
  gumowy worek, służący do miejscowego ogrzewania lub ochładzania ciała;

termometr /tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
thermometer, warmtemeter
  przyrząd do pomiaru temperatury;

terpentyna (n)
terpentijn
  (chemia, chemiczny) łatwopalna ciecz o intensywnym zapachu, będąca mieszaniną terpenów; składnik żywic drzew i krzewów iglastych;

terrarium /tɛrˈːarʲjũm/ (n)
terrarium
  zbiornik lub pomieszczenie przeznaczone do hodowli lądowych płazów, gadów lub pajęczaków;

terrorysta /ˌtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
terrorist
  człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący

terrorystyczny /ˌtɛrːɔrɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
terroristisch
  dotyczący terroru, terrorystów lub terroryzmu

terroryzm /tɛrˈːɔrɨsm̥/ (n)
terrorisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;

terytorialny /ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɨ/ (adj)
territoriaal
  dotyczący danego terytorium

terytorium /ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/ (n)
territorium, grondgebied
  określenie dotyczące danego obszaru ziemskiego;

test ciążowy /ˈtɛstʲ ʨ̑ɔ̃w̃ˈʒɔvɨ/ (n)
zwangerschapstest
  (medycyna, medyczny) test wykrywający gonadotropinę kosmówkową, której pojawienie się świadczy o zagnieżdżeniu się jaja płodowego w błonie śluzowej macicy;
  (medycyna, medyczny) przedmiot służący do wykonania (1.1)

testament /tɛˈstãmɛ̃nt/ (n)
testament
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

testosteron /ˌtɛstɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
testosteron
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) męski hormon płciowy, wytwarzany przez jądra, otrzymywany także syntetycznie, stosowany domięśniowo jako lek przy schorzeniach na tle niedomogi płciowej u mężczyzn, jak również przy niektórych chorobach kobiecych oraz nowotworowych;

testować /tɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
testen
  badać z wykorzystaniem testu
  sprawdzać

tetralogia (n)
tetralogie
  (historia, historyczny, historycznie) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) w starożytnej Grecji: przedstawienie teatralne składające się z czterech utworów jednego autora wystawianych jeden po drugim;
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór literacki składający się z czterech części

tetraplegia /ˌtɛtraˈplɛɟja/ (n)
tetraplegie
  (medycyna, medyczny) paraliż czterokończynowy;

tetrapylon /ˌtɛtraˈpɨlɔ̃n/ (n)
tetrapylon
  (architektura, architektoniczny) (historia, historyczny, historycznie) monumentalna brama o czterech wejściach, stawiana w starożytności na skrzyżowaniach dróg lub na forach

tetum /ˈtɛtũm/ (n)
Tetun
  (językoznawstwo, językoznawczy) jeden z języków urzędowych w Timorze Wschodnim, obok portugalskiego;

teurgia (n)
theürgie
  (ezoteryka) rytuał zmuszający bogów lub bóstwa do działania zgodnie z wolą odprawiającego dany rytuał lub jego zleceniodawcy;

teza (n)
these
  twierdzenie dla którego przedstawia się uzasadnienie

teściowa /tɛɕˈʨ̑ɔva/ (n)
schoonmoeder
  matka żony lub męża

teść /tɛɕʨ̑/ (n)
schoonvader
  ojciec żony lub męża

tg /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
tan
  = (matematyka, matematyczny) tangens

theremin (n)
theremin
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument elektroniczny, wytwarzający dźwięk o różnej wysokości i sile w zależności od odległości dłoni muzyka od dwóch umieszczonych na tym instrumencie anten;

thermidor (n)
thermidor
  nazwa jedenastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym (okres 19 lipcem a 17 sierpniem);

think tank (n)
denktank
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja non-profit, zajmująca się analizami i doradztwem w kwestiach społecznych;

tilbury (n)
tilbury
  (historia, historyczny, historycznie) lekki powóz dwukołowy, zwykle jednokonny używany w Anglii, popularny również we Włoszech i w Portugalii

tiul (n)
tule
  (włókiennictwo) tkana z trzech nitek, bardzo lekka, przejrzysta tkanina – bawełniana, jedwabna lub nylonowa;

tkactwo (n)
weven
  (włókiennictwo) dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem;

tkacz /tkaʧ̑/ (n)
wever
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek zajmujący się wyrobem tkanin
  (ornitologia, ornitologiczny) Philetairus socius, rodzaj ptaka z rodziny wróblowatych;

tkaczka /ˈtkaʧ̑ka/ (n)
weefster
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta, która pracuje przy wyrobie tkanin

tkanina /tkãˈɲĩna/ (n)
weefsel
  (włókiennictwo) płaski wyrób włókienniczy ze splecionych nitek wątku i osnowy;

tkanka /ˈtkãnka/ (n)
weefsel
  (biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;

tkanka tłuszczowa /ˈtkãnka twuʃˈʧ̑ɔva/ (n)
vetweefsel
  (biologia, biologiczny) (anatomia, anatomiczny) tkanka łączna zlokalizowana głównie w warstwie podskórnej, zbudowana w większości z komórek tłuszczowych (adipocytów) o wnętrzu wypełnionym kroplą tłuszczu;

tkanka łączna (n)
bindweefsel
  (anatomia, anatomiczny) tkanka wypełniająca przestrzeń między innymi tkankami i je spajająca;

tkać /tkaʨ̑/ (v)
weven
  sporządzać tkaninę

tlen /tlɛ̃n/ (n)
zuurstof
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;

tlenek /ˈtlɛ̃nɛk/ (n)
oxide
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;

tlenek węgla /ˈtlɛ̃nɛɡ ˈvɛ̃ŋɡla/ (n)
koolstofmonoxide
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, bezbarwny i bezwonny gaz o silnych właściwościach toksycznych;

tlenowy /tlɛ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
zuurstof
  związany z tlenem, dotyczący tlenu

to /tɔ/ (conjunction)
dan
  …oznaczający wynikanie lub przyzwolenie

to /tɔ/ (particle)
dan
  …podkreślająca ekspresywność wypowiedzi

to /tɔ/ (pronoun)
dit, het
  …wskazujący, rodzaj nijaki
het, dat
  …występujący w funkcji podmiotu

toaleta /ˌtɔaˈlɛta/ (n)
toilet
  ubikacja w miejscu publicznym

toast /ˈtɔast/ (n)
heildronk, toost
  (książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu

tocharski (adj)
tochaars
  związany z Tocharami, dotyczący Tocharów

tocharski (n)
tochaars
  (językoznawstwo, językoznawczy) język tocharski

toczyć /ˈtɔʧ̑ɨʨ̑/ (v)
rollen
  formować jakąś masę w kulkę
  przesuwać obracając po ziemi
  przesuwać się, obracając się po ziemi (bezwładnie)

toffi /ˈtɔffʲi/ (n)
toffee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciągnący się cukierek mleczny
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa przypominająca tofi (1.1), stosowana jako nadzienie do ciast

tofu /ˈtɔfu/ (n)
tofoe
  (spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;

togijski /tɔˈɟijsʲci/ (adj)
Togolees
  odnoszący się do państwa Togo

tojad /ˈtɔjat/ (n)
monnikskap
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin wieloletnich z rodziny jaskrowatych;

tokarka /tɔˈkarka/ (n)
draaibank
  (technologia, technika, techniczny) obrabiarka skrawająca, służąca do toczenia wałków, tulei, pierścieni;

tokarz /ˈtɔkaʃ/ (n)
draaier
  (technologia, technika, techniczny) robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce

toki pona (n)
Toki Pona
  sztuczny język zaprezentowany w roku 2001;

tokijski /tɔˈcijsʲci/ (adj)
Tokioos
  odnoszący się do miasta Tokio

toksyczny /tɔˈksɨʧ̑nɨ/ (adj)
toxisch
  (książkowy) mający właściwości trujące

toksykolog (n)
toxicoloog
  specjalista w dziedzinie toksykologii

toksykologia /ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/ (n)
toxicologie
  (biochemia, biochemiczny) (toksykologia) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;

toksykologiczny (adj)
toxicologisch
  (medycyna, medyczny) związany z toksykologią, dotyczący toksykologii

toksykomania (n)
toxicomanie
  (medycyna, medyczny) okresowe lub systematyczne świadome narażanie swojego organizmu na szkodliwe działanie różnych substancji: narkotyków, leków, rozpuszczalników, używek i innych potencjalnie szkodliwych substancji

toksyna /tɔˈksɨ̃na/ (n)
toxine
  substancja chemiczna o właściwościach trujących

tolerancja /ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
tolerantie
  czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;

tolerancyjny /ˌtɔlɛrãnˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
tolerant
  szanujący czyjeś poglądy, wierzenia, upodobania, czyjeś postępowanie, różniące się od własnych

tolerować /ˌtɔlɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
aanzien
  odnosić się z pobłażaniem do nagannych zachowań lub zjawisk

toluen (n)
tolueen
  (chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C7H8, bezbarwna, łatwopalna ciecz używana często jako rozpuszczalnik;

ton /tɔ̃n/ (n)
toon
  (książkowy) charakter wypowiedzi
  dźwięk odpowiadający określonej częstotliwości drgań akustycznych;
noot
  charakter brzmienia dźwięku

tona /ˈtɔ̃na/ (n)
ton
  jednostka masy równa 1000 kilogramów

tonacja /tɔ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
toonaard
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) konkretna gama durowa lub molowa, w której wykonywany jest dany utwór muzyczny
  (językoznawstwo, językoznawczy) zabarwienie uczuciowe wypowiedzi

tonfa /ˈtɔ̃nfa/ (n)
tonfa
  sztywna pałka z poprzeczną rękojeścią używana w policji i walce wręcz;

tongijski /tɔ̃ŋʲˈɟijsʲci/ (adj)
Tongaans
  odnoszący się do państwa Tonga

tonik /ˈtɔ̃ɲik/ (n)
tonic
  (spożywczy) bezbarwny napój gazowany o gorzkawym smaku, przygotowywany z dodatkiem chininy;

tonsillektomia (n)
tonsillectomie
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia migdałków podniebiennych;

tonący brzytwy się chwyta /tɔ̃ˈnɔ̃nʦ̑ɨ ˈbʒɨtfɨ‿ɕɛ ˈxfɨta/ (proverb)
nood breekt wet
  człowiek w kłopotach próbuje wszelkich rozwiązań

tonąć /ˈtɔ̃nɔ̃ɲʨ̑/ (v)
zinken
  o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać
  zanurzać się pod wodę, znikając w niej

top /tɔp/ (n)
bovenkleding
  (potocznie, potoczny) krótka damska bluzka, nierozpinana, zwykle dopasowana, bez rękawów lub z krótkimi rękawkami i bez kołnierzyka

topaz /ˈtɔpas/ (n)
topaas
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;

topografia /ˌtɔpɔˈɡrafʲja/ (n)
topografie
  dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;

topograficzny /ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
topografisch
  związany z topografią, dotyczący topografii

topola /tɔˈpɔla/ (n)
populier
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., wysokie drzewo należące do rodziny wierzbowatych, mające sercowate liście i wiatropylne kwiaty;

topologia /ˌtɔpɔˈlɔɟja/ (n)
topologie
  (matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty;

toponim /tɔˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
toponiem
  (geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.);

topór /ˈtɔpur/ (n)
bijl
  narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;

tor /tɔr/ (n)
thorium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;
tor
  (geologia, geologiczny) samotna skała, skalica;
spoor
  konstrukcja naziemna na stacji kolejowej, zbudowana z szyn, podkładów itp., umieszczona przy peronie, przeznaczona do ruchu pociągów oraz ich zatrzymywania się;

torba /ˈtɔrba/ (n)
tas
  worek wykonany z wytrzymałego materiału przeznaczony do noszenia rzeczy
  giętkie opakowanie do przenoszenia rzeczy z uszami lub paskiem

torbacz (n)
buideldier
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel ssaków, u których w wyniku ewolucji wykształciła się torba lęgowa

torbiel rzekoma (n)
pseudocyste
  (medycyna, medyczny) nienowotworowa przestrzeń jamista wypełniona płynem;

torebka /tɔˈrɛpka/ (n)
doosvrucht
  (botanika, botaniczny) pękający owoc suchy podzielony w środku na komory
handtas
  mniejsza torba do przechowywania osobistych drobiazgów wykonana z wytrzymałych materiałów noszona najczęściej przez kobiety na ramieniu lub w dłoni

torf /tɔrf/ (n)
turf
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;

torfowisko wysokie /ˌtɔrfɔˈvʲiskɔ vɨˈsɔcɛ/ (n)
hoogveen
  (geografia, geograficzny) teren podmokły porośnięty mchami, torfowcami itp., zasilany głównie przez opady, o odczynie kwaśnym;

tornado /tɔrˈnadɔ/ (n)
tornado
  (meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna;

tornister /tɔrʲˈɲistɛr/ (n)
ransel
  (edukacja, edukacyjny) rodzaj usztywnianego plecaka noszonego przez uczniów klas młodszych

torpeda /tɔrˈpɛda/ (n)
torpedo
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu;

torpedować (v)
torpederen
  (przenośnie, przenośnia) utrudniać, uniemożliwiać wykonanie czegoś
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) niszczyć, zatapiać okręt torpedą

tort /tɔrt/ (n)
taart
  (cukiernictwo) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem;

tortura /tɔrˈtura/ (n)
foltering
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort
marteling
  świadome zadawanie komuś (więźniowi, jeńcowi) ogromnego bólu fizycznego za pomocą określonych metod i narzędzi, najczęściej po to, aby wymusić na nim zeznania bądź aby wydobyć z niego informacje;

torturować /ˌtɔrtuˈrɔvaʨ̑/ (v)
folteren
  zadawać komuś tortury, świadomie zadawać komuś ogromny ból fizyczny za pomocą okrutnych metod, najczęściej w celu wymuszenia zeznań, informacji

toster /ˈtɔstɛr/ (n)
broodrooster
  urządzenie do pieczenia tostów

totalitarny /ˌtɔtalʲiˈtarnɨ/ (adj)
totalitaer
  odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm

totalitaryzm /ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/ (n)
totalitarisme
  system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;

totem /ˈtɔtɛ̃m/ (n)
totem
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią;

totemizm (n)
totemisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) zespół wierzeń religijnych u ludów pierwotnych opierający się na kulcie totemu

towar /ˈtɔvar/ (n)
waar
  coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;

towarzyski /ˌtɔvaˈʒɨsʲci/ (adj)
gezellig, maatschappelijk
  będący formą rozrywki grupy osób
sociabel
  dobrze czujący się w obecności innych osób

towarzysz /tɔˈvaʒɨʃ/ (n)
makker
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek partii, organizacji robotniczej
begeleider
  ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas

towarzysz broni (n)
wapenbroeder
  (wojskowość, wojskowy) osoba, która wspólnie z kimś walczy lub walczyła

towarzyszyć /ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑/ (v)
begeleiden
  być, pozostawać przy kimś, asystować komuś
  występować razem z jakimś zjawiskiem

tożsamość /tɔʃˈsãmɔɕʨ̑/ (n)
identiteit
  cechy, właściwości, dane konkretnej osoby, pozwalające określić, stwierdzić, zidentyfikować tę osobę
gelijkheid, overeenkomst
  identyczność, brak różnic

tracić /ˈtraʨ̑iʨ̑/ (v)
verliezen
  przestawać posiadać jakąś rzecz
  stawać się mniej wartościowym

tradycja /traˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
traditie
  przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;

tradycyjnie /ˌtradɨˈʦ̑ɨjɲɛ/ (adv)
traditioneel
  zgodnie z tradycją

tradycyjny /ˌtradɨˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
traditioneel
  wywodzący się z tradycji; stanowiący element tradycji, zwyczaju; wykonany w sposób nakazany tradycją

tragedia /traˈɡɛdʲja/ (n)
tragedie, treurspel
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;
tragedie
  ogromne nieszczęście budzące rozpacz

tragiczny /traˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
tragisch
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dotyczący tragedii (utworu)
  pełen smutku, nieszczęścia lub rozpaczy

tragikomedia /ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
tragikomedie
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;

trajektoria (n)
trajectorie
  (fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni

traktat /ˈtraktat/ (n)
scriptie
  tekst naukowy w formie rozbudowanej rozprawy, zazwyczaj bardzo obszernej;

traktor /ˈtraktɔr/ (n)
tractor, trekker
  (rolnictwo, rolniczy) pojazd przeznaczony do przemieszczania pojazdów, maszyn i urządzeń pozbawionych własnego silnika, do napędzania takich maszyn i urządzeń;

traktowanie /ˌtraktɔˈvãɲɛ/ (n)
behandeling
  (rzeczownik odczasownikowy) od traktować

tramp /trãmp/ (n)
dakloze
  wędrowiec, włóczykij, obieżyświat

trampolina (n)
springplank
  (sport, sportowy) sprężysta deska umożliwiająca wysokie wybicie się w górę przy skokach do wody

tramwaj /ˈtrãw̃vaj/ (n)
tram
  pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

tran (n)
traan
  (chemia, chemiczny) (zoologia, zoologiczny) płynny tłuszcz pozyskiwany z tkanki tłuszczowej zwierząt morskich;

transatlantycki (adj)
trans-Atlantisch
  odbywający kursy przez Atlantyk, przechodzący przez Atlantyk

transfobia (n)
transfobie
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób transpłciowych (transseksualnych, transwestytycznych, transgenderowych);

transformator /ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/ (n)
transformator
  (elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;

transgenderowy (adj)
transgender
  związany z transgenderyzmem, wykazujący tendencje do odbiegania od tradycyjnej roli płciowej

transgenderyzm (n)
transgenderisme
  forma tożsamości płciowej polegająca na psychicznej identyfikacji osoby z płcią biologicznie odmienną, połączona z dążeniem do zmiany płci zgodnie z tym poczuciem

transgeniczny (adj)
transgeen
  (biologia, biologiczny) określający organizm, którego genom zawiera gen wprowadzony od innego organizmu tego samego lub innego gatunku

transkontynentalny (adj)
transcontinentaal
  przemierzający, przebiegający przez cały kontynent albo kursujący między kontynentami

transkrypcja /trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja/ (n)
transcriptie
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos
  zapisywanie tekstu w innym systemie pisma

transliteracja /ˌtrãw̃slʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
transliteratie
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis tekstu z użyciem liter innego alfabetu niż alfabet właściwy dla danego języka;

transoceaniczny (adj)
overzees
  przemierzający, przepływający, wiodący przez ocean

transport /ˈtrãw̃spɔrt/ (n)
transport, vervoer
  ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;

transportować (v)
transporteren
  przewozić coś lub kogoś z jednego miejsca na drugie przy pomocy środków transportu

transpłciowy (adj)
transgender
  związany z transpłciowością, dotyczący transpłciowości

transseksualny (adj)
transseksueel
  związany z transseksualizmem, dotyczący transseksualizmu

transsubstancjacja (n)
transsubstantiatie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w teologii katolickiej to przemiana substancji: chleba i wina w ciało i krew Chrystusa podczas eucharystii;

tranzystor /trãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
transistor
  (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) mały, przenośny odbiornik radiowy

tranzyt (n)
overgang
  przewóz, przesyłanie, przejazd osób lub rzeczy przez obszar jakiegoś państwa w drodze do innego państwa

trap /trap/ (n)
valreep
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przenośna kładka do wchodzenia na statek

traper (n)
pelsjager
  (łowiectwo, łowiecki) północnoamerykański myśliwy stosujący pułapki na zwierzęta futerkowe;

trapez /ˈtrapɛs/ (n)
trapezium
  (geometria) czworokąt, który posiada dwa równoległe boki;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w postaci drążka zawieszonego poziomo na linach;

trasa /ˈtrasa/ (n)
route, traject
  określona droga wyznaczona do przejechania
route, traject, weg
  szlak, droga, arteria

traszka /ˈtraʃka/ (n)
salamander
  (herpetologia, herpetologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;

tratwa /ˈtratfa/ (n)
vlot
  rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;

traumatologia /ˌtrawmatɔˈlɔɟja/ (n)
traumatologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się operacyjnym leczeniem obrażeń ciała spowodowanych urazami;

traumatyczny /ˌtrawmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
traumatisch
  (medycyna, medyczny) związany z traumą – uszkodzeniem organizmu
  (psychologia, psychologiczny) związany z traumą, ciężkim przeżyciem

trawa /ˈtrava/ (n)
gras
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;

trawersować /ˌtravɛrˈsɔvaʨ̑/ (v)
doorkruisen
  o szlaku: biec w poprzek zbocza
  pokonywać zbocze w poprzek

trawertyn (n)
travertijn
  (mineralogia, mineralogiczny) porowata skała osadowa, odmiana aragonitu;

trawienie /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
spijsvertering, vertering
  (fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

trawieniec /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
leb
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) gruczołowa część żołądka przeżuwaczy, o gruszkowatym kształcie, tworząca czwarty przedział;

trawić /ˈtravʲiʨ̑/ (v)
verteren
  rozkładać spożyty pokarm na prostsze części

trawnik /ˈtravʲɲik/ (n)
gazon, grasveld
  poletko trawy o charakterze ozdobnym;

trawożerny (adj)
graminivoor
  (zoologia, zoologiczny) żywiący się trawą

trebusz /ˈtrɛbuʃ/ (n)
slingerarm
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo;

trele-morele /ˌtrɛlɛ‿mɔˈrɛlɛ/ (n)
gebrabbel
  (potocznie, potoczny) zmyślone, nieprawdziwe opowieści

trema (n)
plankenkoorts
  (psychologia, psychologiczny) strach lub zdenerwowanie przed występem publicznym (scenicznym);

tren /trɛ̃n/ (n)
sleep
  (książkowy) ogon, wydłużona część sukni lub płaszcza ciągnąca się z tyłu po ziemi; element ubioru uroczystego, ceremonialnego;

trend /trɛ̃nt/ (n)
rage
  (finanse, finansowy) systematyczny wzrost lub spadek wartości instrumentu finansowego w czasie
  (statystyka, statystyczny) monotoniczny składnik w modelu zależności badanej cechy statystycznej od czasu;
  istniejący w danym momencie kierunek rozwoju w jakiejś dziedzinie;

trener /ˈtrɛ̃nɛr/ (n)
trainer, coach
  (sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;

trenerka /trɛ̃ˈnɛrka/ (n)
trainster
  forma żeńska od: trener

trenować (v)
coachen
  podnosić czyjeś umiejętności

tretynoina (n)
tretinoïne
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, metabolit retinolu (witaminy A), wykazujący działanie złuszczające, hamuje rogowacenie naskórka i przemianę tkanki prawidłowej w tkankę zmienioną chorobowo;

trichotillomania (n)
trichotillomanie
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na niemożności powstrzymania się od wyrywania włosów;

triera (n)
triëre, trireem
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, później wzbogacona o żagiel;

trimaran /trʲĩˈmarãn/ (n)
trimaran
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (marynarka) łódź żaglowa lub statek o trzech równoległych, połączonych ze sobą kadłubach;

trio /ˈtrʲi<sup>j</sup>ɔ/ (n)
trio
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) trzyosobowy zespół muzyczny: wokalny lub instrumentalny

triskaidekafobia /ˌtrʲiska<sup>j</sup>idɛkaˈfɔbʲja/ (n)
triskaidekafobie
  obawa przed liczbą 13; wiara, że trzynastka przynosi pecha;

triumwirat /trʲjũw̃ˈvʲirat/ (n)
driemanschap
  trójka osób, które rządzą razem;

trochę /ˈtrɔxɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
een deel
  w niewielkiej ilości

trociny /trɔˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
zaagsel
  drobne odpady po obróbce drewna;

trockizm (n)
trotskisme
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;

trojański (adj)
Trojaans
  związany z Troją, dotyczący Troi

trolejbus /trɔˈlɛjbus/ (n)
trolleybus
  drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;

troll /trɔl/ (n)
trol
  (mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi
  (przenośnie, przenośnia) (informatyka, informatyczny) w środowisku użytkowników Internetu: osoba zamieszczająca na publicznym forum napastliwe, kontrowersyjne, ośmieszające innych wypowiedzi, których celem jest wywołanie dyskusji i skupienie uwagi na autorze

troll patentowy /ˈtrɔl ˌpatɛ̃nˈtɔvɨ/ (idiom)
patenttrol
  (pejoratywnie, pejoratywny) podmiot, zwykle firma, która nabywa patent dotyczący jakiegoś rozwiązania, ale nie zamierza stosować go w praktyce, czekając aż ktoś inny to zrobi, by go pozwać za rzekome utracone korzyści i zyskać na odszkodowaniu

tron /trɔ̃n/ (n)
troon
  fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych;
  (przenośnie, przenośnia) stanowisko monarchy w danym kraju

troska /ˈtrɔska/ (n)
zorg, aandacht
  chęć pomocy komuś; dbałość o czyjeś dobro

troskliwość (n)
liefdevolle zorg
  bycie troskliwym w opiece lub zajmowaniu się czymś

troskliwy /trɔsˈklʲivɨ/ (adj)
voorkomend
  wyrażający troskę, zmartwienie, niepokój

troszczyć się /ˈtrɔʃʧ̑ɨʨ̑‿ɕɛ/ (v)
zorgen
  wykazywać troskę o kogoś lub coś

trubadur (n)
troubadour
  (historia, historyczny, historycznie) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak;

trucizna /truˈʨ̑izna/ (n)
gif
  (toksykologia) substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

trud /trut/ (n)
gezwoeg
  ciężka praca, duży wysiłek

trudność /ˈtrudnɔɕʨ̑/ (n)
moeilijkheid
  coś, co jest trudne
  przeszkoda, coś, co utrudnia osiągnięcie celu
  właściwość rzeczy trudnych

trudny /ˈtrudnɨ/ (adj)
moeilijk
  taki, którego wykonanie wymaga wysiłku
  niełatwy do zrozumienia

trufla /ˈtrufla/ (n)
truffel
  (mikologia, mikologiczny) grzyb jadalny wytwarzający podziemne owocniki;

truizm /ˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
gemeenplaats
  wypowiedź prawdziwa, ale taka, że jej treść jest wszystkim znana; banał, coś oczywistego

trujący /truˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
giftig
  taki, który truje, szkodzi zdrowiu, powodujący zatrucie lub śmierć

trumna /ˈtrũmna/ (n)
doodskist, kist
  zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

trup /trup/ (n)
lijk
  ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia

truskawka /truˈskafka/ (n)
aardbei, aardbezie
  (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)

truskawkowy /ˌtruskafˈkɔvɨ/ (adj)
aardbeien-
  przyrządzony z truskawek, z dodatkiem truskawek

truteń /ˈtrutɛ̃ɲ/ (n)
dar
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;

truć (v)
vergiftigen
  powodować objawy choroby lub śmierć poprzez działanie trucizny

trwać /tr̥faʨ̑/ (v)
duren
  istnieć lub odbywać się przez jakiś czas
  pozostawać w niezmienionej sytuacji albo pozycji

tryb /trɨp/ (n)
wijs
  (językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia;
modus
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) molowa lub durowa wersja akordu, tonacji, lub gamy
  procedura lub ustalony wariant jej wykonania

tryb przypuszczający /ˈtrɨp ˌːʃɨpuʃʧ̑aˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
voorwaardelijke wijs
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający przypuszczenie, wątpliwość, niezdecydowanie;

tryb rozkazujący /ˈtrɨp ˌrɔskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
gebiedende wijs
  (gramatyka) jeden z trybów czasownika wyrażający rozkaz, życzenie, prośbę lub przyzwolenie;

tryb samolotowy (n)
vliegtuigstand
  (telekomunikacja) tryb pracy telefonu komórkowego, w którym przestaje on wysyłać i odbierać sygnały radiowe;

trybula /trɨˈbula/ (n)
kervel
  (botanika, botaniczny) Anthriscus, rodzaj roślin należący do rodziny selerowatych, o wiotkich, pierzastych liściach przypominających nać pietruszki, o zapachu anyżku;

trygonometria (n)
goniometrie
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;

tryk /trɨk/ (n)
ram
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy gotowy do rozpłodu

tryktrak /ˈtrɨktrak/ (n)
backgammon
  rodzaj gry planszowej dla dwóch graczy;

tryliard /ˈtrɨlʲjart/ (n)
triljard
  liczba o wartości 1 000 000 000 000 000 000 000 = 1021;

trylion /ˈtrɨlʲjɔ̃n/ (n)
triljoen
  liczba o wartości: 1 000 000 000 000 000 000 = 1018;

trylogia (n)
trilogie
  cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów

tryptyk /ˈtrɨptɨk/ (n)
triptiek
  (sztuka) dzieło (malarskie, literackie, rzeźbiarskie, filmowe itp.) składające się z trzech części;
  trójdzielna nastawa ołtarzowa

trzcina /ˈṭʃʲʨ̑ĩna/ (n)
riet
  (botanika, botaniczny) roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach;

trzcina cukrowa (n)
suikerriet
  (rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;

trzciniak zwyczajny (n)
grote karekiet
  (ornitologia, ornitologiczny) Acrocephalus arundinaceus Linnaeus, niewielki ptak wędrowny z rodziny trzciniaków;

trzepaczka /ṭʃɛˈpaʧ̑ka/ (n)
garde
  narzędzie do ubijania piany z białek jaj lub śmietany;

trzepaczka do dywanów (n)
mattenklopper
  ręczne narzędzie do trzepania dywanów na trzepaku;

trzepotać (v)
wapperen
  poruszać czymś szybko, rytmicznie, wywołując charakterystyczne dźwięki
  poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer
  poruszać się szybko, rytmicznie na wietrze, wydając charakterystyczny szmer

trzeszczeć (v)
krassen
  wydawać odgłos przypominający trzask lub skrzypienie

trzewikodziób /ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up/ (n)
schoenbekooievaar
  (ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;

trzeć /ṭʃɛʨ̑/ (v)
wrijven
  naciskając, pocierać
  pocierać sobą o coś

trzeźwy /ˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
bedachtzaam, nuchter
  kierujący się rozumem, rozsądkiem
nuchter, sober
  niepijany

trzmiel /ṭʃmʲjɛl/ (n)
hommel
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus Latreille, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

trzmielina (n)
kardinaalsmuts
  (botanika, botaniczny) Euonymus L., rodzaj roślin krzewiastych, drzew lub pnączy z rodziny dławiszowatych;

trzmielojad /ṭʃmʲjɛˈlɔjat/ (n)
wespendief
  (ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;

trznadel /ˈṭʃnadɛl/ (n)
geelgors
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak śpiewający, nieco większy od wróbla, o żółtym i rdzawobrązowym upierzeniu

trznadel zwyczajny /ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
geelgors
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;

trzonowiec (n)
kies
  (anatomia, anatomiczny) tylny ząb służący do miażdżenia pokarmu;

trzustka /ˈṭʃustka/ (n)
alvleesklier, pancreas
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;

trzymać /ˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
houden
  chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać

trzymać kciuki /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈcʨ̑üci/ (v)
duimen
  życzyć komuś powodzenia, czasem zaciskając przy tym palce

trzynastokąt (n)
dertienhoek
  (geometria) wielokąt o trzynastu bokach

trzęsienie ziemi /ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
aardbeving, aardschok
  (geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;

trójdzielny /trujˈʥ̑ɛlnɨ/ (adj)
driedelig
  dzielący się na trzy części, składający się z trzech części, taki, w którym można wyróżnić trzy części

trójjedyny /ˌtrujːɛˈdɨ̃nɨ/ (adj)
drie-enig
  (środowiskowy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden w trzech osobach

trójkolorowy /ˌtrujkɔlɔˈrɔvɨ/ (adj)
driekleur
  mający trzy kolory

trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (n)
driehoek, triangel
  (geometria) wielokąt mający trzy boki;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką;

trójkątny /trujˈkɔ̃ntnɨ/ (adj)
driehoekig
  dotyczący trójkąta (figury geometrycznej)
  mający kształt podobny do trójkąta (figury geometrycznej)

trójskok /ˈtrujskɔk/ (n)
driesprong
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;

trójwartościowy (adj)
driewaardig
  (chemia, chemiczny) wykorzystujący trzy elektrony do utworzenia wiązania chemicznego

trójwymiarowy /ˌtrujvɨ̃mʲjaˈrɔvɨ/ (adj)
driedimensionaal
  mający trzy wymiary (najczęściej: długość, szerokość i wysokość)

trójznak (n)
trigraaf
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna głoska oznaczona za pomocą trzech liter

trójząb /ˈtrujzɔ̃mp/ (n)
drietand
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;

trąba /ˈtrɔ̃mba/ (n)
slurf
  (zoologia, zoologiczny) wydłużony i umięśniony narząd chwytny u niektórych zwierząt (np. słonia);

trąba powietrzna (n)
wervelwind
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwający się wir powietrza w kształcie leja o dużej sile niszczącej;

trąbka /ˈtrɔ̃mpka/ (n)
trompet
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

trąd /trɔ̃nt/ (n)
lepra
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;

trądzik /ˈtrɔ̃ɲʥ̑ik/ (n)
acne
  (medycyna, medyczny) schorzenie skóry wywołane przez łojotok

trębacz (n)
trompetter
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na trąbce

trędowaty /ˌtrɛ̃ndɔˈvatɨ/ (n)
leproos
  (medycyna, medyczny) osoba chora na trąd

tsunami /tsũˈnãmʲi/ (n)
vloedgolf
  (geologia, geologiczny) fale morskie wywołane ruchami tektonicznymi;

tu /tu/ (pronoun)
hier
  …miejsce, w którym znajduje się mówiący

tuba /ˈtuba/ (n)
tuba
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, basowy lub kontrabasowy;

tuf /tuf/ (n)
tufsteen
  (geologia, geologiczny) rodzaj skały osadowej, składającej się z materiału piroklastycznego;

tukan /ˈtukãn/ (n)
toekan
  (ornitologia, ornitologiczny) barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie, z rodzaju Ramphastos, w podrodzinie tukanów;

tul /tul/ (n)
thulium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69;

tulipan /tuˈlʲipãn/ (n)
tulp
  (botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;

tumult /ˈtũmult/ (n)
tumult
  sytuacja zamętu

tundra /ˈtũndra/ (n)
toendra
  (geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;

tunel /ˈtũnɛl/ (n)
tunnel
  (budownictwo) budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;
  (informatyka, informatyczny) połączenie się ze zdalnym komputerem przez połączenie się z pośrednim komputerem, z którego dopiero następuje docelowe połączenie;

tunezyjski /ˌtũnɛˈzɨjsʲci/ (adj)
Tunesisch
  odnoszący się do państwa Tunezja

tunguski (adj)
Toengoezisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami tunguskimi
  związany z Tunguzami, dotyczący Tunguzów

tur /tur/ (n)
oeros
  (zoologia, zoologiczny) Bos primigenius, wymarły gatunek ssaka z rodziny wołowatych;

turban /ˈturbãn/ (n)
tulband
  męskie nakrycie głowy w postaci zwoju noszone w krajach orientalnych;

turbina /turˈbʲĩna/ (n)
turbine
  (technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy;

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
Turks
  odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (n)
Turks
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turcji;

turkawka /turˈkafka/ (n)
tortelduif
  (ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia turtur, średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia;

turkijski (adj)
Turks
  odnoszący się do grupy ludów zamieszkujących tereny od Syberii po Europę Wschodnią (m.in. Rosję, Kazachstan, Uzbekistan, Kirgizję, Turkmenię, Azerbejdżan, Turcję), dotyczący ich kultur, dziejów, języków itp.;

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Turkmeens
  odnoszący się do Turkmenów lub do Turkmenistanu

turkmeński /turkˈmɛ̃j̃sʲci/ (n)
Turkmeens
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turkmenistanu;

turkus /ˈturkus/ (n)
turkoois
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej;
  barwa, zielony odcień cyjanu;

turkusowy /ˌturkuˈsɔvɨ/ (adj)
turkoois
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem
  (książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu

turniej (n)
toernooi
  (sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe;

turysta /tuˈrɨsta/ (n)
toerist
  osoba uprawiająca turystykę

turystyczny /ˌturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
toeristisch
  związany z turystyką lub turystami

turystyka /tuˈrɨstɨka/ (n)
toerisme
  wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;

tusz do rzęs /ˈtuʒ dɔ‿ˈʒɛ̃w̃s/ (n)
mascara
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk służący do podkreślenia rzęs, dopełniający makijaż oka

tutor /ˈtutɔr/ (n)
mentor
  opiekun studentów na wyższych uczelniach, adiunkt kierujący indywidualnie ich pracą

tuwalski /tuˈvalsʲci/ (adj)
Tuvaluaans
  odnoszący się do państwa Tuvalu

tuwiński (n)
Toevaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy

tuzin /ˈtuʑĩn/ (n)
dozijn
  (jednostka miary) 12 sztuk

tuńczyk /ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tonijn
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;

tuż /tuʃ/ (adv)
bijna, nagenoeg, pal, vlak, vrijwel, zo goed als
  prawie, blisko

twardość (n)
hardheid
  (rzeczownik odprzymiotnikowy) od: twardy

twardy /ˈtfardɨ/ (adj)
hard
  nie miękki, nieuginający się pod naciskiem
  o koniecznościach, warunkach (i tym podobne, i temu podobne) wymagający wyrzeczeń lub trudu
  o człowieku odporny, niepoddający się przeciwnościom i emocjom

twardziel /ˈtfarʲʥ̑ɛl/ (n)
kernhout
  (leśnictwo) wewnętrzna, fizjologicznie nieczynna strefa w pniu drzewa

twarz /tfaʃ/ (n)
gezicht, gelaat, aangezicht
  przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy

twaróg /ˈtfaruk/ (n)
kwark
  (spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego

twierdza /ˈtfʲjɛrʣ̑a/ (n)
vesting
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;

twierdzenie /tfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
stelling
  zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś

twierdzić /ˈtfʲjɛrʲʥ̑iʨ̑/ (v)
beweren
  zapewniać o czymś ((zobacz) twierdzenie)

tworzyć /ˈtfɔʒɨʨ̑/ (v)
creëren
  budować, konstruować coś nowego (również z niczego); przyczyniać się do powstania czegoś (także pojęć niematerialnych)

twój /tfuj/ (pronoun)
jouw
  2. (osoba) lp

twórczy /ˈtfurʧ̑ɨ/ (adj)
creatief
  taki, który ma zdolność tworzenia, tworzy lub prowadzi do tworzenia

ty /tɨ/ (personalPronoun)
jij, je
  (gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
Tibetaans
  odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (n)
Tibetaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;

tydzień /ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
week
  okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
  każdy okres siedmiu dni

tygiel /ˈtɨɟɛl/ (n)
smeltkroes
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym zachodzi wiele zmian społecznych, w którym mieszają się narodowości, wyznania itd.

tygodnik /tɨˈɡɔdʲɲik/ (n)
weekblad
  czasopismo ukazujące się co tydzień

tygodniowy (adj)
wekelijks
  zdarzający się, ukazujący się co tydzień; przypadający raz na tydzień

tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (n)
tijger
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;

tygrysica /ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a/ (n)
tijgerin
  (zoologia, zoologiczny) samica tygrysa

tykać /ˈtɨkaʨ̑/ (v)
tikken
  o zegarze: wydawać krótki odgłos przy przesunięciu wskazówki

tykwa (n)
fleskalebas
  (botanika, botaniczny) butelkowaty owoc używany do wytwarzania naczyń na obszarach tropikalnych
kalebas
  (botanika, botaniczny) roślina o dyniowatych owocach, uprawiana w tropikach

tylda /ˈtɨlda/ (n)
tilde
  (termin typograficzny) znak diakrytyczny w postaci poziomego wężyka stawianego nad literą
  (termin typograficzny) znak w tekście w postaci poziomego wężyka, którym zastępuje się opuszczony dla oszczędności miejsca wyraz lub jego część

tylko /ˈtɨlkɔ/ (particle)
slechts, alleen
  oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie

tym /tɨ̃m/ (adv)
des te
  im … tym – wskazuje zwiększanie się jednej cechy wraz ze wzrostem drugiej lub proporcjonalną zależność jednej zmiany względem drugiej
  …wskazujący na większy stopień intensywności cechy lub stanu rzeczy w podanych okolicznościach

tym razem /ˈtɨ̃m ˈrazɛ̃m/ (adv)
ditmaal
  w tym wypadku, obecnie, teraz

tymczasem /tɨ̃mˈʧ̑asɛ̃m/ (adv)
tot die tijd
  do tego czasu, o którym była mowa
intussen
  w tym samym czasie, o którym była mowa

tymczasem /tɨ̃mˈʧ̑asɛ̃m/ (particle)
echter, evenwel
  sygnalizuje treść niezgodną z oczekiwaniami wyrażonymi w pierwszej części zdania
daarentegen
  sygnalizuje treść przeciwstawną do tego, co było powiedziane przed chwilą

tymczasowy /ˌtɨ̃mʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
voorlopig
  taki, który trwa tylko jakiś czas

tymianek /tɨ̃ˈmʲjãnɛk/ (n)
tijm
  (botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa;

tympanon /tɨ̃mˈpãnɔ̃n/ (n)
timpaan
  (architektura, architektoniczny) gładkie lub wypełnione płaskorzeźbą pole wewnątrz frontonu;
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub ostrołukowe pole między nadprożem a łukiem portalu

tynk (n)
pleisterwerk, stuc
  (budownictwo) powłoka odpowiednio przygotowanej zaprawy budowlanej nałożonej na surową powierzchnię ściany, filaru, sufitu, itp.
pleisterwerk
  (przenośnie, przenośnia) (ironicznie) zbyt gruby, przesadny makijaż

tynkarz /ˈtɨ̃ŋkaʃ/ (n)
stukadoor
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (budownictwo) murarz będący specjalistą w zakresie tynkowania

tynktura /tɨ̃ŋkˈtura/ (n)
kleur
  (heraldyka, heraldyczny) barwa używana w heraldyce do wypełniania pól i godeł;

typ /tɨp/ (n)
type
  rodzaj, wzorzec

typografia /ˌtɨpɔˈɡrafʲja/ (n)
typografie
  technika druku wypukłego, drukarstwo;

typowy /tɨˈpɔvɨ/ (adj)
typisch
  będący charakterystyczną cechą określonego typu
  będący reprezentantem jakiegoś typu, najlepiej oddającym jego specyfikę
  często spotykany

tyran /ˈtɨrãn/ (n)
tiran
  (historia, historyczny, historycznie) udzielny władca starożytnej polis greckiej, dochodzący do władzy zazwyczaj na drodze przewrotu albo otrzymując swoje władztwo z zewnątrz, z rzadka przez dziedziczenie;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek okrutny, nieliczący się ze zdaniem innych, narzucający swą wolę

tyrania (n)
tyrannie
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze

tyrański (adj)
tiranniek
  właściwy tyranowi, bezwzględny, związany z narzucanie, swojej woli innym

tyrs /tɨrs/ (n)
thyrsus
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) laska opleciona winoroślą i bluszczem oraz zakończona szyszką sosny pinii; atrybut Dionizosa (Bachusa), menad (bachantek) i satyrów; symbol płodności;

tyrystor (n)
thyristor
  przyrząd półprzewodnikowy stosowany w układach prostowniczych, przekaźnikowych i przełączających;

tysiąc /ˈtɨɕɔ̃nʦ̑/ (n)
duizend
  lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo

tysiąckrotnie (adv)
duizendmaal
  niezliczoną ilość razy

tysiąclecie /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
millennium
  tysiąc lat
  rocznica założenia lub wydarzenia, od którego minęło tysiąc lat

tytan /ˈtɨtãn/ (n)
titanium, titaan
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;

tytoń /ˈtɨtɔ̃ɲ/ (n)
tabak, tabaksplant
  suszone liście tytoniu (1.1);
  (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;

tytularny (adj)
nominaal
  posiadający prawo do używania danego tytułu, ale bez pełnienia funkcji związanej z tym tytułem

tytuł /ˈtɨtuw/ (n)
titel
  napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
  zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja

tył /tɨw/ (n)
achterkant
  część czegoś najdalej od przodu

tyłek /ˈtɨwɛk/ (n)
bil
  (potocznie, potoczny) pośladki

tęcza /ˈtɛ̃n͇ʧ̑a/ (n)
regenboog
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;

tęczowy /tɛ̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
regenboog-
  taki, który ma kolory tęczy
  związany z tęczą, dotyczący tęczy

tęczówka /tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka/ (n)
iris, regenboogvlies
  (anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;

tępy /ˈtɛ̃mpɨ/ (adj)
bot
  nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny

tęsknić /ˈtɛ̃w̃sʲkɲiʨ̑/ (v)
missen, verlangen
  odczuwać tęsknotę; odczuwać brak czegoś dobrego, co wcześniej się miało; czuć nostalgię

tęsknota /tɛ̃w̃sˈknɔta/ (n)
begeren
  uczucie żalu, smutku wywołane rozłąką z kimś, brakiem lub utratą kogoś albo czegoś

tętniak /ˈtɛ̃ntʲɲak/ (n)
aneurysma
  (medycyna, medyczny) ograniczone poszerzenia światła tętnicy;

tężec (n)
tetanus, klem
  (medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca

tło /twɔ/ (n)
achtergrond
  dalszy widok np. obrazu, dalszy plan

tłok /twɔk/ (n)
piston
  (technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię;

tłuczek /ˈtwuʧ̑ɛk/ (n)
stamper
  narzędzie służące do rozgniatania, rozbijania czegoś, w celu uzyskania cieńszej warstwy, drobniejszych kawałków lub jednolitej masy

tłuczek do ziemniaków /ˈtwuʧ̑ɛɡ ˌdɔ‿ʑɛ̃mʲˈɲakuf/ (n)
aardappelstamper
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) narzędzie do ręcznego rozgniatania ziemniaków po ugotowaniu

tłum /twũm/ (n)
menigte
  duża grupa ludzi zebrana w jednym miejscu

tłumacz /ˈtwũmaʧ̑/ (n)
vertaler, tolk
  osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;

tłumaczenie /ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vertaling
  jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku
  (rzeczownik odczasownikowy) od tłumaczyć – przekładanie na inny język

tłumaczka /twũˈmaʧ̑ka/ (n)
vertaalster
  kobieta przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny

tłumaczyć /twũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
uitleggen
  wyjaśniać, objaśniać coś, przekazywać zasadę działania czegoś
zich verontschuldigen
  wyjaśniać, podawać powód, dla którego postąpiło się w dany sposób
vertalen, overzetten
  wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy
vertalen
  pracować jako tłumacz, być tłumaczem

tłumik (n)
demper
  (technologia, technika, techniczny) (wojskowość, wojskowy) urządzenie zakładane na lufę broni palnej tłumiące odgłos wystrzału;
  (motoryzacja) podzespół motoryzacyjny służące do tłumienia hałasu wydobywania się spalin z rury wydechowej

tłumić /ˈtwũmʲiʨ̑/ (v)
onderdrukken
  (o buncie, powstaniu, rebelii) zwalczać, usiłować doprowadzić do poddania się (kapitulacji) powstańców / rebeliantów
  (o emocjach, uczuciach, odczuciach) powstrzymywać, hamować, nie dawać upustu; starać się nie okazywać uczuć

tłusty czwartek /ˈtwustɨ ˈʧ̑fartɛk/ (n)
vastenavond
  (etnografia, etnograficzny) ostatni czwartek karnawału, w którym zwyczajowo urządza się zabawy, przyjęcia i częstuje pączkami;

tłuszcz /twuʃʧ̑/ (n)
vet
  (spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym;

ubezpieczać (v)
verzekeren
  zawierać umowę o odszkodowanie w losowym przypadku

ubezpieczenie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
verzekering
  zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne

ubezpieczenie na życie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ na‿ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
levensverzekering
  (urzędowy) zapewnienie wypłaty odpowiedniej sumy osobie wskazanej, w razie śmierci osoby objętej tym ubezpieczeniem;

ubiegły /uˈbʲjɛɡwɨ/ (adj)
afgelopen
  zeszły, miniony, poprzedni, ostatni

ubierać /uˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
kleden, aankleden, omkleden, staan
  zakładać, wkładać ubranie lub obuwie

ubiór /ˈubʲjur/ (n)
outfit
  elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie

ubocze (n)
buitenwijken
  spokojne miejsce pozbawione ruchu i zgiełku, oddalone od skupisk ludzkich i szlaków komunikacyjnych

ubogi /uˈbɔɟi/ (adj)
arm
  posiadający mało dóbr materialnych

ubranie /uˈbrãɲɛ/ (n)
kleding
  (rzeczownik odczasownikowy) od ubrać

ubytek /uˈbɨtɛk/ (n)
gaatje
  (stomatologia, stomatologiczny) fragment zęba zaatakowany próchnicą

ubój (n)
slacht
  zabijanie zdrowych zwierząt hodowlanych dla mięsa

ucho /ˈuxɔ/ (n)
oor
  (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
  małżowina uszna

ucho igielne (n)
naaldoog
  (krawiectwo) wąski otworek w igle służący do nawlekania nici

ucho wewnętrzne /ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ/ (n)
binnenoor
  (anatomia, anatomiczny) część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

ucho środkowe /ˈuxɔ ɕrɔtˈkɔvɛ/ (n)
middenoor
  (anatomia, anatomiczny) część ucha, w której znajdują się kosteczki słuchowe i trąbka Eustachiusza;

uchodźca /uˈxɔʨ̑ʦ̑a/ (n)
vluchteling
  osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;

uchwalać (v)
aanvaarden
  podejmować uchwałę; postanawiać coś w wyniku obrad zbiorowych

uchwyt /ˈuxfɨt/ (n)
grip
  (technologia, technika, techniczny) część służąca do umocowania czegoś
deurknop
  część przedmiotu służąca do chwytania go ręką

ucieczka /uˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
vlucht
  szybkie uciekanie skądś lub przed czymś

uciekać /uˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
vluchten, weglopen, ontsnappen
  pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)

uciążliwy /ˌuʨ̑ɔ̃w̃ʒˈlʲivɨ/ (adj)
lastig
  taki, którego wykonanie sprawia kłopot, trudności, wymaga dużego wysiłku

uczciwość /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɔɕʨ̑/ (n)
eerlijkheid
  uczciwe zachowanie

uczciwy /uʧ̑ʲˈʨ̑ivɨ/ (adj)
eerlijk
  (o człowieku) szanujący własność innych ludzi, nie oszukujący (również w użyciu rzeczownikowym)

uczestniczyć /ˌuʧ̑ɛˈstʲɲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
deelnemen
  brać udział

uczestnik /uˈʧ̑ɛstʲɲik/ (n)
deelnemer
  osoba biorąca w czymś udział

uczeń /ˈuʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
scholier, leerling, student
  (edukacja, edukacyjny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;

uczony /uˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
geleerd
  poparty lub nacechowany wiedzą
  gruntownie wykształcony w swojej dziedzinie

uczony /uˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (n)
geleerd
  osoba zajmująca się naukowo jakąś dziedziną wiedzy i będąca w niej autorytetem

uczucie /uˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
gevoel
  stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu

uczynek /uˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
daad
  zachowanie się, postąpienie w jakiś sposób

uczyć /ˈuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
leren
  przekazywać komuś wiedzę

udany /uˈdanɨ/ (adj)
gelukt
  zakończony powodzeniem; niezakończony klęską, niepowodzeniem, fiaskiem

udaremniać (v)
verijdelen, dwarsbomen, frustreren, dwarszitten
  sprawiać, że coś staje się daremne; nie dopuszczać do czegoś

udawany (adj)
gespeeld, geveinsd, nep
  stwarzający pozór czegoś

udawać /uˈdavaʨ̑/ (v)
doen alsof, voorwenden
  postępować nieszczerze, podawać się za kogoś innego

uderzenie /ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
slag
  (rzeczownik odczasownikowy) od uderzyć

udmurcki (adj)
oedmoerts
  odnoszący się do Udmurcji lub Udmurców

udmurcki (n)
oedmoerts
  (językoznawstwo, językoznawczy) język udmurcki

udo /ˈudɔ/ (n)
dij, bovenbeen
  (anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;

udowadniać (v)
bewijzen
  wykazywać prawdziwość czegoś lub jej brak, przedstawiając dowody

udziec /ˈuʥ̑ɛʦ̑/ (n)
been
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) udo dużego zwierzęcia przeznaczone do spożycia

ufać /ˈufaʨ̑/ (v)
vertrouwen
  być przekonanym, że ktoś nie oszuka i nie zrobi niczego złego

ugrofiński /ˌuɡrɔˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
Fins-Oegrisch
  dotyczący Ugrofinów

ugryjski (adj)
Oegrisch
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami ugryjskimi: chantyjskim, wogulskim i węgierskim

ugryźć się w język /ˈuɡrɨɕʨ̑‿ɕɛ ˈvʲ‿jɛ̃w̃zɨk/ (v)
met kromme tenen zitten
  (przenośnie, przenośnia) powstrzymać się w ostatniej chwili od powiedzenia czegoś

ugór /ˈuɡur/ (n)
braak
  (rolnictwo, rolniczy) pole nieuprawiane przez pewien czas;

ujawniać (v)
onthullen
  podawać do wiadomości
  pokazywać coś, co dotąd było niejawne

ujednoznacznienie /ˌujɛdnɔznaʧ̑ʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
desambiguatie
  (językoznawstwo, językoznawczy) uściślenie znaczenia słowa

ujemny /uˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
negatief
  (matematyka, matematyczny) (ekonomia, ekonomiczny) mniejszy od zera

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (adj)
Oeigoers
  dotyczący Ujgurów albo Ujgurii

ujgurski /ujˈɡursʲci/ (n)
Oeigoers
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski używany przez około 10 milionów Ujgurów, głównie w Regionie Autonomicznym Sinciang w zachodnich Chinach

ujmować (v)
grijpen
  chwytać ręką lub narzędziem
formuleren
  przedstawiać co w dany sposób
aanhouden
  zatrzymywać osobę postępującą niezgodnie z prawem

ujmujący (adj)
innemend
  budzący sympatię

ujrzeć /ˈujʒɛʨ̑/ (v)
aanschouwen
  zobaczyć

ujęcie /uˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
opname, shot
  fragment filmu nakręcony bez wyłączania kamery

ujście /ˈujɕʨ̑ɛ/ (n)
monding
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, w którym ciek wodny wpada do większego cieku lub akwenu

ukamienowanie /ˌukãmʲjɛ̃nɔˈvãɲɛ/ (n)
steniging
  forma kary śmierci polegająca na obrzucaniu skazanego kamieniami do momentu zabicia;

ukaranie (n)
bestraffing
  (rzeczownik odczasownikowy) od ukarać

ukaz /ˈukas/ (n)
oekaze
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w dawnej i obecnej Rosji dekret, edykt lub akt prawny wyższego rzędu wydawany przez cara lub prezydenta, a w czasach istnienia ZSRR przez najwyższe organy państwowe

ukleja /ukˈlɛja/ (n)
alver
  (ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych;

ukończyć /uˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
voltooien
  sprawić, że coś zostaje zrobione w całości

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (adj)
Oekraïens
  odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (n)
Oekraïens
  (językoznawstwo, językoznawczy) wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;

ukryty /uˈkrɨtɨ/ (adj)
obscuur
  taki, o którym nikt nie wie, którego ktoś nie chce ujawnić

ukrywać /uˈkrɨvaʨ̑/ (v)
verbergen
  schować, umieścić w zasłoniętym, niewidocznym miejscu, umieścić w zamknięciu; skrywać przed wzrokiem ludzkim
  nie podawać wszystkich informacji, przemilczać coś o ważnego

ukrzyżowanie /ˌukʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
kruisiging
  zadanie śmierci poprzez przybicie do krzyża

ukwiał (n)
zeeanemoon
  (zoologia, zoologiczny) Actiniaria, bezszkieletowe zwierzę z rzędu ukwiałów, prowadzące osiadłych lub półosiadłych tryb życia;

układ nerwowy (n)
zenuwgestel
  (anatomia, anatomiczny) zbiór wyspecjalizowanych komórek, pozostających ze sobą w złożonych relacjach funkcjonalnych i strukturalnych, odpowiadający za sterowanie aktywnością organizmu;

układ okresowy /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (n)
periodiek systeem
  zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;

układ okresowy pierwiastków /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/ (n)
periodiek systeem
  (chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;

układ przywspółczulny (n)
parasympathisch zenuwstelsel
  (anatomia, anatomiczny) podukład autonomicznego układu nerwowego;

ul /ul/ (n)
bijenkorf, bijennest
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;

ulewa /uˈlɛva/ (n)
stortbui, wolkbreuk
  deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody

ulga /ˈulɡa/ (n)
bevoordeling
  (ekonomia, ekonomiczny) zmniejszenie podatków, opłat
verlichting
  poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu

ulica /uˈlʲiʦ̑a/ (n)
straat
  (urbanistyka, urbanistyczny) droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;

uliczka /uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
steeg
  krótka lub wąska ulica

ulotka /uˈlɔtka/ (n)
vlugschrift
  niewielka publikacja zawierająca przekaz reklamowy, społeczny lub polityczny

ulotny /uˈlɔtnɨ/ (adj)
vluchtig
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) szybko się kończący, przemijający, niemożliwy do zachowania, krótkotrwały

ultimatum /ˌultʲĩˈmatũm/ (n)
ultimatum
  oświadczenie zawierające żądanie określonego zachowania, poparte groźbą zastosowania środków przymusu w razie niespełnienia żądań przed ściśle określonym terminem;

ultradźwięk (n)
ultrageluid
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);

ultrafioletowy /ˌultrafʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
ultraviolet
  (fizyka, fizyczny) dotyczący ultrafioletu, świecący ultrafioletem

ultramaryna (n)
ultramarijn
  (chemia, chemiczny) niebieski pigment o charakterystycznym odcieniu, uzyskiwany dawniej z lapis lazuli;
  odcień niebieskiego taki jak ultramaryna (1.1)

ultrasonografia (n)
echografie
  (technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) metoda obrazowania organów wewnętrznych przy pomocy ultradźwięków;

ulubiony /ˌuluˈbʲjɔ̃nɨ/ (adj)
favoriet
  najbardziej lubiany

umiak /ˈũmʲjak/ (n)
huidboot, umiak
  duża eskimoska łódź wiosłowo-żaglowa

umiarkowany /ˌũmʲjarkɔˈvãnɨ/ (adj)
gematigd
  taki, który nie jest ani zbyt duży, ani zbyt mały

umiejętność /ˌũmʲjɛ̇ˈjɛ̃ntnɔɕʨ̑/ (n)
bedrevenheid
  biegłość w danym temacie, praktyczna zdolność do robienia czegoś

umierać /ũˈmʲjɛraʨ̑/ (v)
sterven
  kończyć swoje życie, przestawać żyć

umieć /ˈũmʲjɛ̇ʨ̑/ (modal)
kunnen
  potrafić coś zrobić; wiedzieć, jak coś zrobić

umlaut /ˈũmlawt/ (n)
umlaut
  (językoznawstwo, językoznawczy) przegłos
  znak przegłosu – dwie kropki nad literą

umowa /ũˈmɔva/ (n)
overeenkomst
  wzajemne zobowiązanie dwóch lub więcej osób do zrobienia czegoś lub zachowywania się w określony sposób; arkusz lub inny zapis takiego zobowiązania;

umożliwiać /ˌũmɔʒˈlʲivʲjäʨ̑/ (v)
mogelijk maken
  dawać, tworzyć jakąś możliwość zrobienia czegoś

umrzeć /ˈũmʒɛʨ̑/ (v)
doodgaan
  skończyć życie

umywalka /ˌũmɨˈvalka/ (n)
wastafel, wasbak
  urządzenie sanitarne z bieżącą wodą i naczyniem, przeznaczone do higieny osobistej;

umyślnie /ũˈmɨɕl̥ʲɲɛ/ (adv)
opzettelijk, bewust, expres, met opzet
  w sposób umyślny; specjalnie, zgodnie z zamiarem

uncja (n)
ons
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;

uniewinnianie (n)
vrijspraak
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzekanie przez sąd, że ktoś jest niewinny, uwalnianie go od zarzutów

unikać /ũˈɲikaʨ̑/ (v)
vermijden
  starać się nie mieć kontaktu z czymś, trzymać się z daleka od czegoś

uniwersalny /ˌũɲivɛrˈsalnɨ/ (adj)
universeel
  obejmujący całość

uniwersytet /ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/ (n)
universiteit
  (edukacja, edukacyjny) wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych

ununbium /ũˈnũnbʲjũm/ (n)
ununbium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik

ununhexium /ˌũnũnˈxɛksʲjũm/ (n)
ununhexium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) liwermor

ununoctium /ˌũnũnˈɔktʲjũm/ (n)
ununoctium
  (przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 118 (symbol Uuo), nazwanego ostatecznie oganesson (symbol Og);

ununpentium /ˌũnũnˈpɛ̃ntʲjũm/ (n)
ununpentium
  (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 115 (symbol Uup), nazwanego ostatecznie moskow (symbol Mc);

ununquadium /ˌũnũŋˈkwadʲjũm/ (n)
ununquadium
  (chemia, chemiczny) (zobacz) flerow

ununseptium /ˌũnũnˈsɛptʲjũm/ (n)
ununseptium
  (chemia, chemiczny) wstępna nazwa pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 117 (symbol Uus), nazwanego ostatecznie tenes (symbol Ts);

ununtrium /ũˈnũntrʲjũm/ (n)
ununtrium
  (przestarzałe, przestarzały) (chemia, chemiczny) wstępna nazwa radioaktywnego pierwiastka chemicznego o liczbie atomowej 113, oznaczanego obecnie Nh;

upadek /uˈpadɛk/ (n)
ondergang
  spadnięcie

uparty /uˈpartɨ/ (adj)
koppig, halsstarrig
  (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś

upał /ˈupaw/ (n)
hittegolf
  (meteorologia, meteorologiczny) okres wysokich temperatur;

upcykling (n)
upcycling
  ponowne wykorzystanie odpadów do zrobienia czegoś użytecznego i bardziej wartościowego od samego surowca;

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu (v)
twee vliegen in één klap slaan
  załatwić dwie sprawy jednocześnie

upiec dwie pieczenie przy jednym ogniu (idiom)
twee vliegen in één klap slaan
  załatwić dwie sprawy przy jednej okazji, odnieść podwójną korzyść

upodobanie (n)
voorkeur
  zainteresowanie, skłonność, sympatia do kogoś lub czegoś

upokorzenie (n)
vernedering
  wywołane przez kogoś odczucie urażonej ambicji, poniżenia oraz wstydu

upośledzenie /ˌupɔɕlɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
handicap
  stan ograniczenia w funkcjonowaniu jakiegoś narządu, organu ciała lub jego czynności

upragniony (adj)
begeerd
  oczekiwany z dużym pragnieniem

uprawa /uˈprava/ (n)
teelt
  zespół zabiegów potrzebnych do zasiewu lub sadzenia

uprawiać /uˈpravʲjäʨ̑/ (v)
telen
  zajmować się uprawą rośliny lub ziemi

uprawniony (adj)
gerechtvaardigd
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający podstawy prawne
gerechtigd
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mający prawo do czegoś

uproszczenie /ˌuprɔʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vereenvoudiging
  (rzeczownik odczasownikowy) od uprościć

uprowadzać (v)
kidnappen
  zmuszać kogoś do pójścia ze sobą lub porywać środek lokomocji

uprzedzenie /ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vooroordeel
  nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś

uprzejmość /uˈpʃɛjmɔɕʨ̑/ (n)
beleefdheid
  uprzejmy zwrot grzecznościowy, uprzejmy uczynek, gest, przysługa
vriendelijkheid, hulpvaardigheid
  uprzejmy, grzeczny i życzliwy stosunek do ludzi

uprzejmy /uˈpʃɛjmɨ/ (adj)
beleefd
  zachowujący się zgodnie z zasadami dobrego wychowania

uprząż (n)
gareel
  (technologia, technika, techniczny) zespół lin, pasów, itp., umożliwiający sprężyste połączenie kogoś, czegoś
tuig
  (zootechnika, zootechniczny) pasy zakładane na konia, dzięki którym możliwe jest użycie zwierzęcia do pracy w zaprzęgu

upuszczać (v)
laten vallen
  pozwalać wypaść z rąk

uran /ˈurãn/ (n)
uranium, uraan
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;

uran zubożony (n)
verarmd uranium
  (chemia, chemiczny) uran, składający się głównie z izotopu uranu o liczbie masowej 238 i zawierający małomniej izotopu U-235 niż w naturalnym uranie;

uraz /ˈuras/ (n)
trauma
  uszkodzenie ciała

uraza /uˈraza/ (n)
rancune
  niechęć, żal do kogoś

urdu /ˈurdu/ (n)
Urdu
  (językoznawstwo, językoznawczy) język indoeuropejski używany przez ponad 50 milionów ludzi na subkontynencie indyjskim, język urzędowy w Pakistanie;

urlop /ˈurlɔp/ (n)
verlof
  dni wolne od pracy przysługujące pracownikowi;

urlop macierzyński (n)
moederschapsrust
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urlop płatny przysługujący kobiecie, będącej w trakcie zatrudnienia, w związku z urodzeniem dziecka

urlop ojcowski /ˈurlɔp ɔjˈʦ̑ɔfsʲci/ (n)
vaderschapsverlof
  (potocznie, potoczny) urlop, z którego korzysta ojciec noworodka lub niemowlęcia w celu sprawowania nad nim opieki
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urlop udzielany ojcu dziecka w wymiarze do 2 tygodni, przysługujący do ukończenia przez dziecko 12 miesiąca życia albo urlop udzielany ojcu dziecka przysposobionego

urna /ˈurna/ (n)
urn
  pojemnik (zazwyczaj w kształcie wazy) do przechowywania prochów zmarłych po ich kremacji;

uroczy /uˈrɔʧ̑ɨ/ (adj)
charmant
  pełen uroku, atrakcyjny, pociągający, czarujący

uroczystość /ˌurɔˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
gedachtenis
  uroczyste obchodzenie jakiegoś święta, wydarzenia itp.

uroczysty /ˌurɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
plechtig
  obchodzony w sposób podniosły, odznaczający się okazałością

urodzenie /ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
geboorte
  (rzeczownik odczasownikowy) od urodzić

urodziny /ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
verjaardag
  rocznica dnia narodzin

urodzić /uˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
baren
  aspekt dokonany od: rodzić

urok /ˈurɔk/ (n)
charme
  (książkowy) to, co wywiera przyjemne wrażenie

urolog /uˈrɔlɔk/ (n)
urologe
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób układu moczowo-płciowego

urologia /ˌurɔˈlɔɟja/ (n)
urologie, Urologie
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się fizjologią i schorzeniami układu moczowo-płciowego;

urwis (n)
bengel, deugniet, rotjongen
  chłopiec lubiący płatać figle

urwisko /urˈvʲiskɔ/ (n)
afgrond
  stroma ściana skalna
  przepaść

urządzenie /ˌuʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
apparaat, werktuig
  mechanizm służący do wykonywania określonych zadań / czynności

urzędnik /uˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
ambtenaar
  osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;

usilny (adj)
dringend
  taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku

uskok /ˈuskɔk/ (n)
breuk
  (geologia, geologiczny) pęknięcie mas skalnych, wzdłuż którego nastąpiło ich przesunięcie względem siebie;

uspokajać /ˌuspɔˈkajäʨ̑/ (v)
kalmeren
  przywracać spokój, utulać, łagodzić, usuwać obawy, zdenerwowanie

usta /ˈusta/ (n)
lip, mond
  (anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;

ustawa /uˈstava/ (n)
wet
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny o charakterze powszechnie obowiązującym, najczęściej obecnie uchwalany przez parlament (w niektórych państwach zatwierdzany później przez organ władzy wykonawczej);

ustnik /ˈustʲɲik/ (n)
mondstuk
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) część instrumentu dętego w postaci rurki trzymanej w ustach lub przykładanej do nich w celu wdmuchania powietrza;
  część aparatu służącego nurkowi do oddychania
  część papierosa lub fajki trzymana w ustach podczas palenia

ustny /ˈustnɨ/ (adj)
mondeling
  dotyczący ust, związany z ustami
mondelijk
  wyrażony, przekazany za pomocą ust

ustępliwy /ˌustɛ̃mˈplʲivɨ/ (adj)
toegeeflijk
  o człowieku, instytucji itp.: taki, który jest skłonny do ustępstw

ustępstwo /uˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
concessie
  rezygnacja z własnych żądań na rzecz drugiej strony

usunięcie /ˌusũˈɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
verwijdering
  (rzeczownik odczasownikowy) od usunąć

usuwać /uˈsuvaʨ̑/ (v)
verwijderen
  sprawiać, że coś nie znajduje się już w miejscu, w którym było
  (informatyka, informatyczny) kasować dane z dysku itp.

uszanka /uˈʃãnka/ (n)
oesjanka
  (odzieżownictwo) (potocznie, potoczny) ciepła czapka z klapami chroniącymi uszy od mrozu;

usługa /uˈswuɡa/ (n)
dienst
  okazana pomoc
  działalność gospodarcza służąca zaspokajaniu potrzeb ludzi

utalentowany (adj)
getalenteerd
  (książkowy) obdarzony talentem

utopia /uˈtɔpʲja/ (n)
utopie
  nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego

utopizm (n)
utopisme
  utopijne poglądy, plany i marzenia

utrudniać /uˈtrudʲɲäʨ̑/ (v)
belemmeren
  sprawiać trudność, czynić coś trudniejszym

utrzymanie /ˌuṭʃɨ̃ˈmãɲɛ/ (n)
levensonderhoud
  środki, pieniądze niezbędne do życia

utykać (v)
hinken
  chodzić niepłynnie z przyczyn chorobowych

uwaga /uˈvaɡa/ (interjection)
aandacht
  uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1)

uwaga /uˈvaɡa/ (n)
kritiek
  pouczenie, upomnienie; krytyka czyjegoś zachowania
aandacht
  skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą
opmerking
  spostrzeżenie, komentarz lub wypowiedź dotycząca czegoś

uważać /uˈvaʒaʨ̑/ (v)
vinden
  sądzić coś o kimś lub czymś
opletten
  zwracać szczególną uwagę na coś; być ostrożnym

uważny /uˈvaʒnɨ/ (adj)
aandachtig
  charakteryzujący się uwagą, rozwagą, ostrożnością; taki, który czuwa, uważa

uwertura /ˌuvɛrˈtura/ (n)
ouverture
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu;

uwielbiać /uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑/ (v)
bewonderen
  bardzo coś/kogoś lubić
  otaczać kogoś miłością

uwodzić /uˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
in verzoeking brengen
  porywać, ujmować kogoś czymś; czarować, oczarować kogoś; (potocznie, potoczny) podrywać kogoś

uwzględniać (v)
rekening houden
  brać pod uwagę

uzależnienie /ˌuzalɛʒʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
verslaving
  (psychologia, psychologiczny) chroniczna potrzeba dostarczania określonych, na ogół szkodliwych bodźców do organizmu człowieka, zwykle sprzeczna z jego wolą i intelektem

uzasadniać /ˌuzaˈsadʲɲäʨ̑/ (v)
rechtvaardigen
  podawać argumenty, powody lub dowody na słuszność lub prawdziwość czegoś

uzasadnienie /ˌuzasadʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
onderbouwing
  zbiór argumentów, powodów, motywów i dowodów wyjaśniających jakieś działanie

uzasadniony (adj)
legitiem
  oparty na słusznych podstawach, mający obiektywne uzasadnienie

uzbecki /uzˈbɛʦ̑ʲci/ (adj)
Oezbeeks
  odnoszący się do Uzbekistanu lub jego obywateli (Uzbekistańczyków)
  odnoszący się do Uzbeków

uzbecki /uzˈbɛʦ̑ʲci/ (n)
Oezbeeks
  język urzędowy Uzbekistanu;

uzbrojony po zęby (adj)
tot de tanden gewapend
  (żartobliwie) wyposażony w znaczną ilość broni

uzdrawiać (v)
genezen, helen
  czynić kogoś zdrowym

uzdrowiciel wiarą (n)
gebedsgenezer, gebedsgenezeres
  ten, który używa środków duchowych (takich jak modlitwa, nakładanie rąk), aby leczyć innych

uzupełniać /ˌuzuˈpɛwʲɲäʨ̑/ (v)
aanvullen, vervolledigen
  czynić coś kompletnym, dodawać czego brakuje

uzurpator /ˌuzurˈpatɔr/ (n)
machtsovernemer
  człowiek, który bezprawnie przywłaszcza sobie tytuł, władzę albo cudze prawa do czegoś

uzurpować /ˌuzurˈpɔvaʨ̑/ (v)
toe-eigenen
  bezprawnie, samowolnie zagarniać, przywłaszczać

ułamek /uˈwãmɛk/ (n)
breuk
  (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)
  fragment całości

ułan /ˈuwãn/ (n)
ulaan
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej

ułomny (adj)
gehandicapt
  posiadający wady budowy ciała
defectief
  zawierający braki, niedoskonałości

ułomny (n)
gehandicapt
  człowiek z wadami budowy

uśmiech /ˈuɕmʲjɛx/ (n)
glimlach, lach
  zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;

uśmiechać się /uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
glimlachen
  wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy

użycie /uˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
gebruik
  skorzystanie z czegoś, zastosowanie, posłużenie się czymś

użyteczność /ˌuʒɨˈtɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
bruikbaarheid
  (informatyka, informatyczny) miara wydajności, efektywności i satysfakcji użytkownika w odniesieniu do interaktywnych urządzeń, aplikacji oraz stron internetowych;
  cecha czegoś, co przynosi pożytek, zaspokaja czyjeś potrzeby

użyteczny /ˌuʒɨˈtɛʧ̑nɨ/ (adj)
handig
  przynoszący pożytek, przydatny

użytkowanie /ˌuʒɨtkɔˈvãɲɛ/ (n)
vruchtgebruik
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczone prawo rzeczowe;

użytkowniczka (n)
gebruikster
  kobieta, która używa czegoś, użytkuje coś

użytkownik /ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/ (n)
gebruiker
  osoba, która używa czegoś, użytkuje coś

użytkowy (adj)
bruikbaar, gebruiks-
  przeznaczony do użytku, dający się użytkować

używać /uˈʒɨvaʨ̑/ (v)
gebruiken
  korzystać z czegoś do zrobienia czegoś

van /vãn/ (n)
bestelbus
  typ nadwozia samochodu osobowego do przewozu większej ilości osób;

vendémiaire (n)
vendémiaire
  nazwa pierwszego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

ventôse (n)
ventôse
  nazwa szóstego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

vibrato /vʲiˈbratɔ/ (n)
vibrato
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) określenie wykonawcze wibracji dźwięku lub głosu;

vlog /vlɔk/ (n)
vlog
  blog złożony z zapisów wideo, najczęściej krótkich filmików, w których autor wypowiada się na aktualne tematy lub opowiada o wydarzeniach ze swojego życia

w /f/ /v/ /vu/ (preposition)
in
  …określający wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.)

w biały dzień /ˈv‿bʲjawɨ ˈʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (adv)
op klaarlichte dag
  nie kryjąc się z niczym, jawnie, otwarcie

w ciąży (adj)
zwanger
  (fizjologia, fizjologiczny) taka, która została ciężarną

w cztery oczy /ˈf‿ʧ̑tɛrɨ ˈɔʧ̑ɨ/ (adv)
onder vier ogen
  na osobności, bez udziału osób trzecich

w dół (adv)
bergaf
  w kierunku tego, co znajduje się niżej; coraz niżej

w imieniu /v‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/
in de naam van
  w czyimś upoważnieniu

w istocie
in wezen
  … wyrażenie mające na celu podkreślić istotę poruszanego tematu

w mgnieniu oka /ˈv‿mʲɟɲɛ̇̃ɲu ˈɔka/ (adv)
in een oogwenk
  (potocznie, potoczny) bardzo szybko

w ogóle /v‿ɔˈɡulɛ/ /ˈv‿ɔɡulɛ/ (adv)
in het algemeen
  ogólnie, w sumie, podsumowując
helemaal
  z przeczeniem: zupełnie, nic a nic

w pierwszej kolejności /ˈf‿pʲjɛrfʃɛj ˌkɔlɛjˈnɔɕʨ̑i/ (idiom)
allereerst
  najpierw

w przeciwieństwie do /ˌf‿pʃɛʨ̑iˈvʲjɛ̇̃j̃stfʲjɛ ˈdɔ/
in tegendeel tot
  przeciwnie w porównaniu do czegoś, inaczej niż coś

w przybliżeniu (adv)
ongeveer
  blisko, ale niedokładnie tak

wabić (v)
aantrekken, lokken
  działać przyciągająco

wacha /ˈva.xa/ (n)
wahoo
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acanthocybium solandri, gatunek ryby morskiej, zaliczanej do rodziny makrelowatych

wachlarz /ˈvaxlaʃ/ (n)
waaier
  ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto;
  (przenośnie, przenośnia) skala, rozpiętość, różnorodność

wachta (n)
wacht
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) grupa marynarzy pełniących służbę
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) służba pełniona przez marynarza na statku

wacik /ˈvaʨ̑ik/ (n)
watje, prop
  (potocznie, potoczny) kulisty bądź spłaszczony kawałek waty służący m.in. do dezynfekcji lub demakijażu

wada /ˈvada/ (n)
nadeel
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) nieprawidłowa budowa lub złe funkcjonowanie jakiegoś narządu w organizmie żywej istoty
defect
  cecha obniżająca wartość przedmiotu
zwakte
  ujemna cecha charakteru

waga /ˈvaɡa/ (n)
weegschaal
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do pomiaru ciężaru;

wagabunda /ˌvaɡaˈbũnda/ (n)
vagebond
  (książkowy) człowiek lubiący się włóczyć

wagarowicz (n)
spijbelaar
  (edukacja, edukacyjny) uczeń chodzący na wagary, opuszczający lekcje

wagary /vaˈɡarɨ/ (n)
spijbelen schoolverzuim
  nieuzasadniona jedno- lub wielokrotna celowa nieobecność ucznia na obowiązkowych zajęciach w szkole;

wagon /ˈvaɡɔ̃n/ (n)
wagon
  (kolejnictwo) pojazd szynowy, zazwyczaj bez własnego napędu, przeznaczony do przewozu pasażerów lub towarów;

wagon sypialny (n)
slaapwagen
  (kolejnictwo) wagon pociągu dalekobieżnego o wyposażeniu właściwym dla sypialni

wahadło (n)
slinger
  ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała

wahanie /vaˈxãɲɛ/ (n)
aarzeling
  brak zdecydowania

wakacje /vaˈkaʦ̑ʲjɛ/ (n)
vakantie
  okres wolny od zajęć szkolnych / pracy / obowiązków;

wakat /ˈvakat/ (n)
vacature
  wolna posada, nieobsadzone stanowisko

walabia (n)
wallaby
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Wallabia Trouessart, rodzaj torbacza z podrodziny kangurów;

walc /valʦ̑/ (n)
wals
  (choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1);

walczyć /ˈvalʧ̑ɨʨ̑/ (v)
strijden, vechten
  toczyć walkę, uczestniczyć w walce

walec /ˈvalɛʦ̑/ (n)
wals
  pojazd budowlany, z szerokim kołem na przedniej osi, służący do wyrównywania nawierzchni;

walet /ˈvalɛt/ (n)
boer
  (termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);

walijski /vaˈlʲijsʲci/ (adj)
Welsh
  związany z Walią, dotyczący Walii

walijski /vaˈlʲijsʲci/ (n)
Welsh
  (językoznawstwo, językoznawczy) język walijski (1.1); język z grupy języków celtyckich, którym posługuje się ponad 600 tys. mieszkańców Walii;

walizka /vaˈlʲiska/ (n)
koffer, valies
  rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;

walka /ˈvalka/ (n)
strijd, gevecht
  siłowe lub zbrojne rozstrzyganie konfliktu

walkiria (n)
walkure
  (mitologia germańska) każda z pomniejszych bogiń nordyckich, córek Odyna, przedstawianych jako piękne dziewice-wojowniczki dosiadające skrzydlatych koni lub wilkow;

walkman /ˈwɔkmɛ̃n/ (n)
walkman
  (elektronika, elektroniczny) mały, przenośny magnetofon kasetowy lub radiomagnetofon wyposażony w słuchawki;

waloński (adj)
Waals
  związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów

waloński (n)
Waals
  (językoznawstwo, językoznawczy) język waloński;

waluta /vaˈluta/ (n)
munteenheid
  (bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;
courant
  wymienialny środek płatniczy

wampir /ˈvãmpʲir/ (n)
vampier
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;
  (zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków;

wampirzyca (n)
vampirella
  kobieta-wampir

wanad /ˈvãnat/ (n)
vanadium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;

wandal /ˈvãndal/ (n)
vandaal
  osoba bezsensownie i bezmyślnie niszcząca rzeczy, wartości kulturalne, dzieła sztuki

wanderlust (n)
reiskoorts
  zamiłowanie do włóczęgi, tęsknota za podróżami, pociąg do podróżowania

wanilia /vãˈɲilʲja/ (n)
vanille
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;

wanilina (n)
vanilline
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;

wanna /ˈvãnːa/ (n)
badkuip, bad
  duże naczynie do kąpieli

wanta /ˈvãnta/ (n)
want
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lina podtrzymująca i usztywniająca maszt w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny symetrii kadłuba jachtu;

wapień /ˈvapʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
kalksteen
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia;

wapiti (n)
wapiti
  (zoologia, zoologiczny) Cervus canadensis, duży, północnoamerykański jeleń;

wapno (n)
kalk
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;

wapń /vapʲɲ̊/ (n)
calcium
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;

waran /ˈvarãn/ (n)
varaan
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj dużej jaszczurki

waran z Komodo (n)
komodovaraan
  (herpetologia, herpetologiczny) Varanus komodoensis Ouwens, drapieżny gad z rodziny waranów zamieszkujący wyspy Archipelagu Sundajskiego;

warcaby (n)
damspel
  gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy identycznymi bierkami na planszy;

warchlak /ˈvarxlak/ (n)
biggetje
  młode świni domowej w pierwszym roku życia

warczeć (v)
grommen
  o stworzeniach wydawać gardłowe, niskie dźwięki ostrzegawcze jako forma gniewu, chęci ataku

warga /ˈvarɡa/ (n)
lip
  (anatomia, anatomiczny) parzysty fałd skórny ograniczający usta;

wargowy (adj)
labiaal
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący warg, ust
  (fonetyka, fonetyczny) związany z artykulacją ustami

wariancja /varʲˈjãnʦ̑ʲja/ (n)
variantie
  (statystyka, statystyczny) miara zmienności, odzwierciedlająca zróżnicowanie zbiorowości; jest kwadratem odchylenia standardowego;

warkocz /ˈvarkɔʧ̑/ (n)
haarvlecht
  (fryzjerstwo, fryzjerski) splot zazwyczaj z trzech pasm włosów
  (poetycki, poetycko) coś długiego i wąskiego, wiszącego, ciągnącego się lub płożącego się
  coś zaplecionego tak jak warkocz (1.1)

warstwa /ˈvarstfa/ (n)
laag
  każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn
  grupa społeczna wyróżniona ze względu na pewną hierarchię;

warszawski /varˈʃafsʲci/ (adj)
Warschauer
  związany z Warszawą, pochodzący z Warszawy

warsztat /ˈvarʃtat/ (n)
werkplaats
  (motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi
  (rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej

wart /vart/ (adj)
waard
  posiadający pewną wartość

wartość /ˈvartɔɕʨ̑/ (n)
waarde
  określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny
  kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa
  zwykle lm zasada moralna, przekonanie
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego

warunek /vaˈrũnɛk/ (n)
voorwaarde
  ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe

waryscyt /vaˈrɨsʦ̑ɨt/ (n)
varisciet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

warzywo /vaˈʒɨvɔ/ (n)
groente
  roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm

warzyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
brouwen
  przygotowywać piwo

warzęcha (n)
lepelaar
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Platalea;

wasal /ˈvasal/ (n)
vazal
  (historia, historyczny, historycznie) w feudalizmie: szlachcic, który złożył przysięgę innemu szlachcicowi (seniorowi), zobowiązując się do wierności, pomocy różnego rodzaju, a w zamian korzystając z jego ochrony;

wat /vat/ (n)
watt
  (fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;

wata /ˈvata/ (n)
watten
  masa cienkich włókien używana w celach kosmetycznych, technicznych, krawieckich i jako opatrunek;

wata cukrowa /ˈvata ʦ̑uˈkrɔva/ (n)
suikerspin
  (spożywczy) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;

wawrzyn /ˈvavʒɨ̃n/ (n)
laurier
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew, Laurus L., z rodziny wawrzynowatych;

wazelina (n)
vaseline
  (chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;

wazon /ˈvazɔ̃n/ (n)
vaas
  ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów

wałach /ˈvawax/ (n)
ruin
  (jeździectwo, jeździecki) (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany samiec konia o wyciszonym temperamencie;

wałek /ˈvawɛk/ (n)
roller
  przedmiot przypominający cylinder

wałek do ciasta /ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta/ (n)
deegroller
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;

ważka /ˈvaʃka/ (n)
libelle, libel
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważek (Odonata Fabricius), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;

ważny /ˈvaʒnɨ/ (adj)
belangrijk
  mający duże znaczenie
geldig
  mający moc prawną, obowiązujący

ważyć /ˈvaʒɨʨ̑/ (v)
wegen
  określać czyjś ciężar za pomocą wagi
  mieć jakiś ciężar, masę

wbrew /vbrɛf/ (preposition)
in weerwil van
  sprzecznie z czymś, na przekór komuś lub czemuś

wchodzić /ˈfxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
toetreden
  stawać się członkiem czegoś
beklimmen, klimmen
  wspinać się, iść w górę
binnengaan
  wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.

wczesny /ˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
vroeg
  taki, który jest u swojego początku
  występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory

wcześniactwo /fʧ̑ɛɕˈɲaʦ̑tfɔ/ (n)
vroeggeboorte
  (medycyna, medyczny) urodzenie dziecka między 22. a 37. tygodniem ciąży

wcześniak /ˈfʧ̑ɛɕɲak/ (n)
prematuurtje
  dziecko urodzone w wyniku przedwczesnego porodu

wcześnie /ˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
vroeg
  podczas początkowego etapu trwania czegoś

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
gisteren, gister
  w dniu poprzedzającym dzisiejszy

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (n)
gisteren
  dzień poprzedni w stosunku do dzisiejszego

wczorajszy /fʧ̑ɔˈrajʃɨ/ (adj)
gister-
  taki, który był wczoraj, dotyczy poprzedniego dnia; z dnia poprzedniego

wdech (n)
inademen
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wprowadzania powietrza do układu oddechowego

wdowa /ˈvdɔva/ (n)
weduwe
  kobieta, której ostatni mąż nie żyje;

wdowiec /ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
weduwnaar
  mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje

wdychać /ˈvdɨxaʨ̑/ (v)
inademen
  wciągać powietrze/wyziewy nosem lub ustami do płuc

wdzięczność /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
dankbaarheid
  uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa

wdzięczny /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
dankbaar
  pełen wdzięczności

weber /ˈvɛbɛr/ (n)
weber
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka pochodna układu SI, w której podawany jest strumień indukcji magnetycznej;

według /ˈvɛdwuk/ (preposition)
volgens
  …oznaczający, że coś odbywa się zgodnie z jakąś instrukcją, planem, poleceniem
  …wyrażający autora czegoś

weekend (n)
weekeinde, weekend
  sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia

weganin /vɛˈɡãɲĩn/ (n)
veganist
  człowiek przestrzegający zasad weganizmu, niejedzący żadnych pokarmów pochodzenia zwierzęcego

weganizm /vɛˈɡãɲism̥/ (n)
veganisme
  styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzaną odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);

wegański /vɛˈɡãj̃sʲci/ (adj)
veganistisch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bez mięsa, ryb i innych produktów pochodzenia zwierzęcego (tj. nabiału, tłuszczów zwierzęcych, jajek, owoców morza, miodu)
  związany z weganizmem, dotyczący weganizmu

wegetarianin /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/ (n)
vegetariër
  człowiek, który nie je mięsa

wegetarianizm /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
vegetarisme
  sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;

wegetariański /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
vegetarisch
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o jedzeniu: pozbawiony mięsa i niektórych albo wszystkich produktów pochodzenia zwierzęcego
  związany z wegetarianizmem, dotyczący wegetarianizmu

wehikuł czasu /vɛˈxʲikuw ˈʧ̑asu/ (n)
tijdmachine
  fikcyjna maszyna umożliwiająca podróże w czasie;

wejście /ˈvɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
ingang
  miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć

weksylologia /ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/ (n)
vexillologie
  nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;

wektor /ˈvɛktɔr/ (n)
vector
  (biologia, biologiczny) organizm lub cząsteczka zdolna do przeniesienia fragmentu DNA do komórki biorcy;
  (geometria) (fizyka, fizyczny) obiekt będący wielkością określoną przez wartość liczbową (moduł), zwrot i kierunek, ale bez punktu zaczepienia;
  (geometria) (fizyka, fizyczny) para punktów, przedstawiana geometrycznie w postaci odcinka ze strzałką;
  (informatyka, informatyczny) sposób, w jaki można zainfekować urządzenie
  (informatyka, informatyczny) tablica jednowymiarowa;
  (matematyka, matematyczny) w szerszym znaczeniu: element przestrzeni liniowej, czyli obiekt, który może być skalowany i dodawany;
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) organizm przenoszący pasożyta lub drobnoustrój zakaźny;

welin /ˈvɛlʲĩn/ (n)
velijn
  dobrej jakości cienki pergamin z cielęcej skóry;
velijnpapier
  drogi, miękki, gładki i cienki papier używany w XIX wieku do korespondencji i rysunków

welomobil (n)
velomobiel
  (transport, transportowy) trzy lub czterokołowy rower rozbudowany o opływową kabinę, niekiedy wspomagany silnikiem

wena /ˈvɛ̃na/ (n)
ingeving
  (książkowy) zapał twórczy, natchnienie, zdolność, łatwość tworzenia

wenecjanka /ˌvɛ̃nɛˈʦ̑ʲjãnka/ (n)
Venetiaanse
  mieszkanka Wenecji

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (adj)
Venetiaans
  odnoszący się do Wenecji, związany z Wenecją, wywodzący się z Wenecji

wenecki /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲci/ (n)
Venetiaans
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół dialektów używanych w północno-wschodnich Włoszech;

wenezuelski /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛlsʲci/ (adj)
Venezolaans
  odnoszący się do Wenezueli lub Wenezuelczyków

wenlafaksyna (n)
venlafaxine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek przeciwdepresyjny i przeciwlękowy z grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny, wzór sumaryczny: C17H27NO2

wentylacja (n)
ventilatie
  (technologia, technika, techniczny) wymiana powietrza w pomieszczeniach lub maszynach

wentylator /ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr/ (n)
ventilator
  (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;

weranda /vɛˈrãnda/ (n)
veranda
  (architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach

werbel /ˈvɛrbɛl/ (n)
snarentrom
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bęben posiadający struny pod spodnią membraną dla uzyskania charakterystycznego dźwięku;

werbena (n)
ijzerhard
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

werbować (v)
aanbrengen
  namawiać kogo do udziału w czymś

wermut (n)
vermout
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wino wzmacniane aromatyzowane ziołami i korzeniami;

wernisaż (n)
vernissage
  (sztuka) uroczyste otwarcie wystawy dzieł sztuki

wers /vɛrs/ (n)
regel
  podstawowa jednostka wersyfikacyjna, najczęściej złożona z jednej linijki tekstu

wersja /ˈvɛrsʲja/ (n)
versie
  jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś

wertować /vɛrˈtɔvaʨ̑/ (v)
bladeren, doorbladeren
  szukać czegoś, przeglądając jakieś strony, kartki

weryfikować /ˌvɛrɨfʲiˈkɔvaʨ̑/ (v)
verifiëren
  sprawdzać, potwierdzać lub wypróbowywać prawdziwość, prawidłowość, słuszność lub autentyczność czegoś

wesoło /vɛˈsɔwɔ/ (adv)
vrolijk
  w pogodnym nastroju

wesoły /vɛˈsɔwɨ/ (adj)
vrolijk, lustig
  taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny

westalka (n)
vestaalse maagd
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłanka Westy, rzymskiej bogini ogniska domowego;

western /ˈwɛstɛrn/ (n)
western
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie;

wesz /vɛʃ/ (n)
luis
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;

wet za wet /ˈvɛd za‿ˈvɛt/ (idiom)
oog om oog, tand om tand
  (książkowy) wzajemnie, w ten sam sposób (zwykle złem za zło)

weteran /vɛˈtɛrãn/ (n)
veteraan
  (wojskowość, wojskowy) stary, zasłużony w boju żołnierz

weterynarz /ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/ (n)
dierenarts
  (weterynaria, weterynaryjny) lekarz leczący zwierzęta;

weto /ˈvɛtɔ/ (n)
veto
  protest lub sprzeciw wobec czegoś;

wewnątrz /ˈvɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
binnen
  w środku jakiegoś wnętrza, w jakimś pomieszczeniu

wewnątrzmaciczny /ˌvɛvnɔ̃nṭʃmaˈʨ̑iʧ̑nɨ/ (adj)
binnenbaarmoederlijk
  dziejący się wewnątrz macicy, dotyczący wnętrza macicy, obowiązujący wewnątrz macicy

wewnętrzny /vɛvˈnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
intern
  taki, który znajduje się wewnątrz czegoś, w środku

wezuwian /vɛˈzuvʲjãn/ (n)
vesuvianiet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

wezwanie /vɛzˈvãɲɛ/ (n)
aanmaning
  apel, odezwa
oproep
  pisemny, urzędowy nakaz, pismo wzywające do stawienia się lub dopełnienia formalności itp.

wezyr /ˈvɛzɨr/ (n)
vizier
  najważniejszy urzędnik na dworze kalifów;

wełna /ˈvɛwna/ (n)
wol
  sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)
  sztuczny surowiec przypominający wełnę (1.1)

whisky (n)
whisky
  (spożywczy) mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;

wiadomość /vʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
bericht
  coś, co przekazuje informację
boodschap
  nowina, informacja

wiadro /ˈvʲjadrɔ/ (n)
emmer
  walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;

wiadukt /ˈvʲjadukt/ (n)
viaduct
  (urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);

wiano /ˈvʲjãnɔ/ (n)
buidsprijs
  (historia, historyczny, historycznie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) suma zapisywana żonie przez męża, równa sumie posagu;
  (przestarzałe, przestarzały) posag, wyprawa panny młodej

wiara /ˈvʲjara/ (n)
geloof
  (książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń dogmatycznych opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; religia, wyznanie
  przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych

wiarygodność /ˌvʲjarɨˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
geloofwaardigheid
  cecha tego, co wiarygodne, rzetelne, prawdziwe

wiata /ˈvʲjata/ (n)
baldakijn
  budowla niekiedy ze ściankami, z zadaszeniem opartym na słupach, nad peronami, parkingami, przystankami;

wiatr /vʲjatr̥/ (n)
wind
  (meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;

wiatr słoneczny (n)
zonnewind
  (astronomia, astronomiczny) wydobywający się ze Słońca strumień plazmy;

wiatraczek /vʲjaˈtraʧ̑ɛk/ (n)
windmolentje
  zabawka przypominająca kształtem skrzydła wiatraka lub poruszająca się tak jak one;

wiatrak /ˈvʲjatrak/ (n)
windmolen
  (budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;

wiatrowskaz /vʲjaˈtrɔfskas/ (n)
windwijzer
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;

wiatyk (n)
viaticum
  (kościelny) komunia dawana wiernemu w niebezpieczeństwie śmierci;

wiać /vʲjäʨ̑/ (v)
waaien
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwać się (o wietrze, o masach powietrza)

wibracja (n)
trilling, vibratie
  drganie o dużej częstotliwości

wibrator (n)
vibrator
  (seksuologia, seksuologiczny) wibrujące akcesorium imitujące męski członek, wykorzystywane do stymulacji narządów płciowych;

wibrować /vʲiˈbrɔvaʨ̑/ (v)
trillen
  drgać bardzo szybko, falować
  o głosie, dźwięku: zmieniać się rytmicznie; brzmieć raz wyżej, raz niżej
  wprawiać coś w drgania wibratorem

wicehrabia (n)
burggraaf
  arystokrata noszący tytuł niższy niż tytuł hrabiego

wicehrabina (n)
burggravin
  arystokratka nosząca tytuł niższy niż tytuł hrabiny

wicekról (n)
onderkoning
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł wysokiej rangi urzędnika, będącego najczęściej bezpośrednim przedstawicielem monarchy w podległym królestwie;

wiceprezydent (n)
vicepresident
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zastępca prezydenta

widelec /vʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
vork
  ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;
  (środowiskowy) (technologia, technika, techniczny) element konstrukcji roweru, na którym mocuje się oś koła;

wideo (n)
video
  (technologia, technika, techniczny) technika elektroniczna bazująca na sekwencji nieruchomych obrazów, które mogą być nagrywane, przetwarzane, transmitowane, a następnie odtwarzane, dając złudzenie ruchu;
filmpje, video
  sekwencja obrazów zarejestrowana na nośniku danych

widełki (n)
haak
  miejsce w telefonie gdzie odkłada się słuchawkę

widmo /ˈvʲidmɔ/ (n)
spectrum
  (fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ;
  (matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ;
  niematerialna postać lub złudzenie takiej postaci;
  perspektywa czegoś złego mogącego nastąpić w przyszłości

widok /ˈvʲidɔk/ (n)
uitzicht
  widziana przestrzeń, krajobraz

widowisko /ˌvʲidɔˈvʲiskɔ/ (n)
spektakel, schouwspel
  impreza artystyczna lub rozrywkowa, która jest przeznaczona do oglądania przez publiczność

widz /vʲiʦ̑/ (n)
toeschouwer
  osoba oglądająca film, przedstawienie, pokaz, koncert lub inne widowisko

widzieć /ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
zien
  odbierać bodźce wzrokowe
  spotykać się
  mieć dany pogląd na coś/kogoś

widły /ˈvʲidwɨ/ (n)
riek, hooivork
  narzędzie składające się z trzech lub czterech długich zębów osadzonych na drzewcu;

wiec (n)
vetsje
  (historia, historyczny, historycznie) ogólne zebranie członków plemienia, mieszkańców grodu lub osady;

wiecha (n)
pluim
  (botanika, botaniczny) typ kwiatostanu, w którym na osi pędu wykształcają się odgałęzienia drugiego i trzeciego rzędu, a na nich kwiaty;

wieczna lampka /ˈvʲjɛʧ̑na ˈlãmpka/ (n)
godslamp
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czerwone światełko w kościele wskazujące miejsce przechowywania Najświętszego Sakramentu

wieczna zmarzlina (n)
permafrost
  (ekologia, ekologiczny) stale zamarznięta głębsza warstwa gleby

wieczne pióro (n)
vulpen
  przyrząd do pisania ze zbiorniczkiem na atrament wewnątrz obsadki;

wiecznie /ˈvʲjɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
eeuwig
  bez ograniczenia w czasie
  nieustannie, ciągle, bez przerwy

wieczność /ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
eeuwigheid
  (książkowy) nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;
eeuw
  bardzo długi czas

wieczny /ˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
eeuwig
  trwający wieczność; dotyczący wieczności

wieczór /ˈvʲjɛʧ̑ur/ (n)
avond
  część doby między zachodem słońca a nocą

wieczór kawalerski /ˈvʲjɛʧ̑ur ˌkavaˈlɛrsʲci/ (n)
vrijgezellenavond
  zwyczajowa zabawa urządzana w przeddzień ślubu przez pana młodego, dla męskiego grona przyjaciół;

wiedeński /vʲjɛˈdɛ̃j̃sʲci/ (adj)
Weens
  odnoszący się do Wiednia, związany z Wiedniem

wiedza /ˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
kennis, weten
  ogół posiadanych wiadomości

wiedzieć /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
weten
  mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś

wiedźmin /ˈvʲjɛ̇ʥ̑mʲĩn/ (n)
hekser
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) człowiek poddany kontrolowanej mutacji, by jako najemnik zabijać potwory

wiek /vʲjɛk/ (n)
leeftijd, ouderdom
  czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
eeuw
  sto lat;
  pewna charakterystyczna epoka

wielbłąd /ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/ (n)
kameel
  (zoologia, zoologiczny) Camelus Linnaeus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;

wielbłądnik (n)
kameeldrijver
  poganiacz wielbłądów

wiele /ˈvʲjɛlɛ/ (adv)
ruim
  dużo, w dużym stopniu, zakresie

wiele /ˈvʲjɛlɛ/ (indefinitePronoun)
veel
  duża ilość, duża liczba czegoś lub kogoś

wielki /ˈvʲjɛlʲci/ (adj)
groot
  o nadzwyczaj dużych rozmiarach
  bardzo ważny, znaczący
  o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
  o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu

wielkie księstwo (n)
groothertogdom
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez wielkiego księcia (magnus dux) państwo lub jego część;

wielkoduszność (n)
grootmoedigheid
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest wielkoduszne; cecha tych, którzy są wielkoduszni

wielkoduszny /ˌvʲjɛlkɔˈduʃnɨ/ (adj)
grootmoedig
  taki, który charakteryzuje się wielkimi zaletami ducha, zwłaszcza szlachetnością i wyrozumiałością

wielojęzyczność (n)
meertaligheid
  (językoznawstwo, językoznawczy) cecha tego, co wielojęzyczne

wielojęzyczny /ˌvʲjɛlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
meertalig
  napisany w wielu językach
  posługujący się wieloma językami

wielokomórkowy /ˌvʲjɛlɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
meercellig
  (biologia, biologiczny) składający się z wielu komórek

wielokrotnie /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
meermaals
  wiele razy

wielokrotność /ˌvʲjɛlɔˈkrɔtnɔɕʨ̑/ (n)
veelvoud
  (matematyka, matematyczny) iloczyn danej liczby i dowolnej dodatniej liczby naturalnej;

wielokulturowość /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
multiculturalisme, multiculturaliteit
  (socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy

wielokulturowy /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɨ/ (adj)
multicultureel
  dotyczący wielokulturowości, cechujący się występowaniem grup społecznych o różnym pochodzeniu, z różnych kultur

wielokąt /vʲjɛˈlɔkɔ̃nt/ (n)
veelhoek
  (geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą;

wieloletni /ˌvʲjɛlɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
jarenlang, veeljarig
  trwający lub mający wiele lat

wielomian /vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn/ (n)
polynoom, veelterm
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym;

wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (n)
walvis
  (zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia;

wielorybnictwo /ˌvʲjɛlɔrɨbʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
walvisjacht
  polowanie na walenie w celu pozyskania olbrotu, fiszbinu czy ambry;

wielosił (n)
jakobsladder
  (botanika, botaniczny) Polemonium L., rodzaj roślin z rodziny wielosiłowatych o pierzasto podzielonych liściach i dzwonkowatych kwiatach;

wielościan /vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn/ (n)
polyeder
  (geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;

wieniec /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
krans
  wiązanka w kształcie kręgu upleciona z kwiatów, liści, gałązek lub kłosów
  kolisty przedmiot albo kilka przedmiotów nawleczonych na coś, związanych lub splecionych, kilka osób lub zwierząt ustawionych na kształt koła

wieniec laurowy /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
lauwerkrans
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
  symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);

wieprzowina /ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/ (n)
varkensvlees
  (spożywczy) mięso ze świni;

wiercić /ˈvʲjɛrʲʨ̑iʨ̑/ (v)
boren
  wykonywać otwór przy użyciu wiertarki

wierność /ˈvʲjɛrnɔɕʨ̑/ (n)
trouw
  bycie wiernym, stałym, oddanym komuś lub czemuś

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (adj)
trouw
  o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły
  wykazujący się wiernością, lojalnością

wiersz /vʲjɛrʃ/ (n)
gedicht
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki, często rymowany

wiertarka /vʲjɛrˈtarka/ (n)
boormachine
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wiercenia lub pogłębiania otworów;

wierzba /ˈvʲjɛʒba/ (n)
wilg
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;

wierzba biała (n)
schietwilg
  (botanika, botaniczny) Salix alba, gatunek drzewa z rodziny wierzbowatych;

wierzba pięciopręcikowa (n)
laurierwilg
  (botanika, botaniczny) Salix pentandra, gatunek krzewu lub drzewa z rodziny wierzbowatych;

wierzba płacząca /ˈvʲjɛʒba pwaˈʧ̑ɔ̃nʦ̑a/ (n)
treurwilg
  (botanika, botaniczny) Salix alba L. (Tristis), odmiana wierzby białej o zwisających gałęziach;

wierzchowiec /vʲjɛʃˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
rijpaard
  (jeździectwo, jeździecki) koń do jazdy wierzchem, w siodle

wierzchołek /vʲjɛʃˈxɔwɛk/ (n)
top
  (geografia, geograficzny) szczyt góry
  (geometria) punkt łączący sąsiednie boki wielokąta lub co najmniej trzy ściany wielościanu;

wierzchołek góry lodowej /vʲjɛʃˈxɔwɛɡ ˈːurɨ lɔˈdɔvɛj/ (n)
topje van de ijsberg
  (publikatory) o wykrytej aferze, która stanowi fragment szerszego, lecz nieujawnionego jeszcze negatywnego zjawiska

wierzyciel /vʲjɛˈʒɨʨ̑ɛl/ (n)
schuldeiser, crediteur
  (potocznie, potoczny) osoba lub instytucja, od której pożyczone zostały pieniądze
schuldeiser
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, która może żądać spełnienia świadczenia od innej osoby, z którą łączy ją stosunek zobowiązaniowy;

wierzyć /ˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
geloven, vertrouwen
  ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
geloven
  uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
  wyznawać religię

wiesiołek /vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk/ (n)
teunisbloem
  (botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach;

wieszak /ˈvʲjɛʃak/ (n)
kleerhanger
  przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;

wieszać (v)
behangen
  umieszczać coś w taki sposób, że punkt zaczepienia znajduje się ponad jego środkiem ciężkości
  zabijać kogoś poprzez zawiązanie na jego szyi pętli zaciskającej się pod jego ciężarem

wieszczek (n)
alpenkauw
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhocorax graculus, gatunek średniego ptaka osiadłego z rodziny krukowatych;

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (adj)
Vietnamees
  odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków

wietrzny /ˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
winderig
  odznaczający się silnymi podmuchami wiatru

wiewiórka /vʲjɛˈvʲjurka/ (n)
eekhoorn, eekhoorntje
  (zoologia, zoologiczny) : (1.1) (zoologia, zoologiczny) sciurus, nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;

wieńcowy (adj)
coronair
  (anatomia, anatomiczny) odnoszący się do naczyń odżywiających serce

wieś /vʲjɛ̇ɕ/ (n)
dorp
  jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;

wieśniak /ˈvʲjɛ̇ɕɲak/ (n)
boer
  człowiek mieszkający na wsi

wieża /ˈvʲjɛʒa/ (n)
toren
  (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;

wieża Babel /ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/ (n)
toren van Babel
  (biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;

wieża Eiffla /ˈvʲjɛʒa ˈajfla/ (n)
Eiffeltoren
  (architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu;

wieża ciśnień /ˈvʲjɛʒa ˈʨ̑iɕɲɛ̇̃ɲ/ (n)
watertoren
  (technologia, technika, techniczny) budynek w formie wieży, ze zbiornikiem wody na szczycie, który służy do stabilizowania ciśnienia wody w sieci wodociągowej;

wieżowiec /vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
wolkenkrabber, torenflat, torengebouw
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;

wihajster /vʲiˈxajstɛr/ (n)
dinges
  (potocznie, potoczny) przedmiot, czasem fragment innego przedmiotu, o nieznanej lub nieistotnej w chwili wypowiedzi nazwie

wiking /ˈvʲicĩŋk/ (n)
viking
  (historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.;

wikipedysta /ˌvʲicipɛˈdɨsta/ (n)
Wikipediaan
  internauta tworzący i edytujący Wikipedię

wikt i opierunek /ˈvʲikt ˌi‿ɔpʲjɛˈrũnɛk/ (n)
kost en inwoning
  posiłki i zakwaterowanie

wiktoriański (adj)
victoriaans
  związany z epoką panowania królowej Wiktorii Hanowerskiej

wilczyca /vʲilˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
wolvin
  (zoologia, zoologiczny) samica wilka

wilga /ˈvʲilɡa/ (n)
wielewaal
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);

wilgotność (n)
vochtigheid
  stan wyższego nasycenia czegoś wodą

wilgotny /vʲilˈɡɔtnɨ/ (adj)
vochtig
  trochę mokry

wilk /vʲilk/ (n)
wolf
  (zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;

wilk morski /ˈvʲilk ˈmɔrsʲci/ (n)
zeerob
  (przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz

wilk w owczej skórze /ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ/ (n)
wolf in schaapskleren
  (związek frazeologiczny) ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego

wilkołak /vʲilˈkɔwak/ (n)
weerwolf
  (folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka

willa /ˈvʲilːa/ (n)
villa
  podmiejska lub wiejska rezydencja bogatego człowieka;

wina /ˈvʲĩna/ (n)
schuld
  czyn niezgodny z normami postępowania

winda /ˈvʲĩnda/ /ˈvʲĩndɨ/ (n)
lift
  (technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;

winiarnia (n)
wijnbar
  (handel, handlowy) lokal, gdzie serwuje i sprzedaje się wino
wijnmakerij
  wytwórnia wina

winiarz (n)
wijnboer
  (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba produkująca wino

winnica /vʲĩɲˈːiʦ̑a/ (n)
wijngaard, wijnberg
  (rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli;

winny /ˈvʲĩnːɨ/ (adj)
schuldig
  taki, który jest obarczony winą, będący sprawcą czegoś złego

wino /ˈvʲĩnɔ/ (n)
wijn
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;

wino lodowe (n)
ijswijn
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) słodkie i ekstraktywne wino, wytwarzane z winogron zamarzniętych na krzewie i wyciskanych jeszcze przed rozmarznięciem;

winobranie /ˌvʲĩnɔˈbrãɲɛ/ (n)
druivenoogst
  zbiór owoców winorośli

winogrono /ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
druif, wijndruif
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc winorośli

winorośl /vʲĩˈnɔrɔɕl̥/ (n)
wijnrank
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiście.

wio /vʲjɔ/ (interjection)
hortsik
  komenda do jazdy w przód dla konia w zaprzęgu

wiolonczela /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla/ (n)
cello, violoncel
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;

wiolonczelista /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲista/ (n)
cellist
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na wiolonczeli

wiolonczelistka /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲistka/ (n)
celliste
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na wiolonczeli

wiorsta (n)
werst
  (jednostka miary) dawna rosyjska jednostka długości, równa około 1067 metrów

wiosenne porządki (n)
voorjaarsschoonmaak
  sprzątanie po zimie

wiosenny /vʲjɔˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
lente-
  mający związek z wiosną, dotyczący wiosny, mający miejsce wiosną

wiosna /ˈvʲjɔsna/ (n)
lente, voorjaar
  pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;

wiosło /ˈvʲjɔswɔ/ (n)
riem, roeiriem
  spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;

wiosłować (v)
roeien
  (sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku

wioślarka /vʲjɔ̇ɕˈlarka/ (n)
watervlo
  (zoologia, zoologiczny) drobny skorupiak słodkowodny mający dwuczęściową skorupkę i rozwiniętą drugą parą czułków służących do pływania;

wioślarstwo /vʲjɔ̇ɕˈlarstfɔ/ (n)
roeien
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca wyścigi sportowych łodzi wiosłowych;

wirtualny /ˌvʲirtuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
virtueel
  (informatyka, informatyczny) wykreowany przez komputer, odbywający się na ekranie komputera, telewizora
  możliwy do zaistnienia w rzeczywistości, ale pozorny

wirus /ˈvʲirus/ (n)
virus
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząstka zakaźna, infekująca organizmy żywe, niezdolna do namnażania się poza komórką, sama niemająca struktury komórkowej;
  (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;

wirusolog (n)
viroloog
  (medycyna, medyczny) specjalista w dziedzinie wirusologii

wirusologia /ˌvʲirusɔˈlɔɟja/ (n)
virologie
  (biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;

wisielczy humor (n)
galgenhumor
  zdolność dostrzegania zabawnych stron bardzo złej lub trudnej sytuacji, często pozwalająca komuś przetrwać trudne chwile

wisienka na torcie (n)
kers op de taart
  coś, co jest dodatkiem do czegoś dobrego i sprawia, że jest to jeszcze lepsze

wisieć /ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑/ (v)
hangen
  być przymocowanym do czegoś od góry
  znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią
  dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
  umierać na szubienicy

wist /vʲist/ (n)
wiezen
  (termin karciany) rodzaj gry w karty;

witamina /ˌvʲitãˈmʲĩna/ (n)
vitamine
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;

witać /ˈvʲitaʨ̑/ (v)
begroeten
  pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś

witlinek /vʲiˈtlʲĩnɛk/ (n)
wijting
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merlangius merlangus, ryba atlatycka;

witraż /ˈvʲitraʃ/ (n)
gebrandschilderd glas
  (sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;

wiwarium (n)
vivarium
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie do przetrzymywania drobnych zwierząt lub roślin w warunkach maksymalnie zbliżonych do naturalnych;

wiwianit /vʲiˈvʲjä̃ɲit/ (n)
vivianiet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

wiza /ˈvʲiza/ (n)
visum
  (urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;

wizerunek /ˌvʲizɛˈrũnɛk/ (n)
afbeelding, beeldenaar, beeltenis
  pierwowzór, odbicie, obraz
image, imago
  sposób, w jaki dana osoba jest przedstawiana i postrzegana

wizja (n)
visioen
  obraz, plan czegoś stworzony w czyjejś wyobraźni
  widzenie, przywidzenie

wizualny (adj)
visueel
  dostrzegalny wzrokiem

wizyta /vʲiˈzɨta/ (n)
bezoek
  pobyt u kogoś jako gość w celach towarzyskich lub oficjalnych

wizytówka /ˌvʲizɨˈtufka/ (n)
visitekaartje
  mały kartonik z zapisanymi na nim danymi osobowymi lub firmowymi

wiąz /vʲjɔ̃w̃s/ (n)
iep, olm
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., drzewo lub krzew strefy umiarkowanej, należące do rodziny wiązowatych;

wiązadło /vʲjɔ̃w̃ˈzadwɔ/ (n)
ligament
  (anatomia, anatomiczny) błona lub pasmo wytrzymałej tkanki łącznej łączące kości między sobą lub wzmacniające ruchome połączenia między kośćmi (stawy)

wiązanie kowalencyjne /vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ ˌkɔvalɛ̃nˈʦ̑ɨjnɛ/ (n)
covalente binding
  (chemia, chemiczny) rodzaj wiązania chemicznego;

wiązać /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
knopen
  splatać, tworząc węzeł

wiązać koniec z końcem /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑ ˈkɔ̃ɲɛʦ̑ ˈs‿kɔ̃j̃nʦ̑ɛ̃m/ (v)
de eindjes aan elkaar knopen
  dawać radę finansowo

wiązówka błotna (n)
moerasspirea
  (botanika, botaniczny) Filipendula ulmaria L., gatunek leczniczej i ozdobnej byliny z rodziny różowatych;

więc /vʲjɛ̃nʦ̑/ (conjunction)
daarom, dus
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których zdanie za spójnikiem opisuje czynność, która nastąpiła, ponieważ odbyła się czynność opisana w zdaniu przed spójnikiem

więdnąć /ˈvʲjɛ̃ndnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
verschrompelen
  o roślinach: tracić wodę w komórkach, wiotczeć, usychać

większościowy (adj)
meerderheids-
  związany z większością, dotyczący większości

większość /ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑/ (n)
meerderheid, merendeel
  większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa

więzadło (n)
ligament
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) tkanka łączna włóknista łącząca ze sobą kości w stawach lub inne ruchomo połączone narządy

więzienie /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
gevangenis
  miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności

więzień /ˈvʲjɛ̃w̃ʑɛ̇̃ɲ/ (n)
gevangene
  człowiek pozbawiony wolności, np. odbywający karę w więzieniu, zamknięty w areszcie, obozie lub innym miejscu odosobnienia

więź (n)
band
  stan posiadania czegoś wspólnego
  to, co łączy jednostki ze sobą

wiśnia /ˈvʲiɕɲa/ (n)
kers
  (spożywczy) owoce wiśni (1.1)
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cerasus Mill., rodzaj roślin należący do rodziny różowatych;

wiśniowy /vʲiɕˈɲɔvɨ/ (adj)
kers
  mający kolor dojrzałych owoców wiśni

wjazd (n)
toegang, ingang
  fakt wjechania dokądś, przybycia do jakiegoś miejsca
oprit
  miejsce, przez które można dokądś wjechać

wjeżdżać (v)
binnenrijden
  jadąc, dostawać się dokądś
aanrijden
  jadąc, wpadać na jakiś obiekt

wklęsły (adj)
concaaf, hol
  taki, który ma zagłębienie lub odcinkowe obniżenie

wkrótce /ˈfkrutʦ̑ɛ/ (adv)
spoedig, gauw, binnenkort
  w niedługim czasie, w najbliższym czasie

wkład /fkwat/ (n)
bijdrage
  to, co się wkłada w jakąś działalność (np. pieniądze)

wniosek /ˈvʲɲɔsɛk/ (n)
verzoek
  pomysł, propozycja, projekt złożony do dyskusji i podjęcia decyzji o jego przyjęciu lub odrzuceniu
conclusie
  wynik, rezultat przemyślenia czegoś; twierdzenie, przekonanie będące wynikiem rozumowania, rozmyślania

wnuczka /ˈvnuʧ̑ka/ (n)
kleindochter
  córka syna lub córki

wnuk /vnuk/ (n)
kleinzoon
  syn córki lub syna

wnętrze /ˈvnɛ̃nṭʃɛ/ (n)
interieur
  przestrzeń, znajdująca się w środku czegoś

woalka /vɔˈalka/ (n)
sluier
  przezroczysta zasłona na twarz stanowiąca przybranie damskiego kapelusza;

woda /ˈvɔda/ (n)
water
  bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H₂O;

woda kolońska /ˈvɔda kɔˈlɔ̃j̃ska/ (n)
eau de cologne
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj wody toaletowej o zapachu cytrusowo-ziołowym;

woda królewska /ˈvɔda kruˈlɛfska/ (n)
koningswater
  (chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne;

woda mineralna /ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
mineraalwater
  naturalna woda lecznicza;

woda szara (n)
grijswater
  (ochrona środowiska) nieprzemysłowa woda ściekowa powstająca w procesach domowych, takich jak mycie naczyń, kąpiel i pranie, nadająca się w ograniczonym zakresie do wtórnego wykorzystania;

woda święcona (n)
wijwater
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) woda pobłogosławiona przez biskupa, księdza lub diakona, przeznaczona do udzielania chrztu lub błogosławieństwa osób, miejsc lub rzeczy;

wodewil /vɔˈdɛvʲil/ (n)
vaudeville
  (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko komediowe lub farsowe z muzyką, piosenkami, pantomimą i baletem, z przewagą tekstu mówionego nad śpiewanym;

wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (n)
waterral
  (ornitologia, ornitologiczny) Rallus aquaticus, żyjący na mokradłach ptak o upierzeniu oliwkowobrązowym z plamami;

wodnisty (adj)
waterig
  zawierający zbyt dużo wody

wodny /ˈvɔdnɨ/ (adj)
aquatisch
  (sport, sportowy) odbywający się w wodzie
  żyjący w wodzie lub na wodzie

wodogłowie (n)
hydrocephalus
  (medycyna, medyczny) nadmierne nagromadzenie płynów w układzie komorowym mózgu;

wodolot /vɔˈdɔlɔt/ (n)
draagvleugelboot
  jednostka pływająca charakteryzująca się zainstalowanymi pod kadłubem płatami nośnymi, które powodują wynurzanie się kadłuba z wody wraz ze wzrostem prędkości jednostki;

wodomierz /vɔˈdɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
watermeter
  (technologia, technika, techniczny) miernik pokazujący ilość zużytej wody;

wodorotlenek (n)
hydroxyde
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

wodospad /vɔˈdɔspat/ (n)
waterval
  swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki

wodowstręt (n)
watervrees
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) jeden z poważnych objawów wścieklizny objawiający się bolesnymi skurczami krtani podczas picia wody, a nawet na jej widok

wodór /ˈvɔdur/ (n)
waterstof
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;

wojenny /vɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
oorlogs-
  związany z wojną, odnoszący się do wojny

województwo /ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ/ (n)
woiwodschap
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;

wojna /ˈvɔjna/ (n)
oorlog, krijg
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;

wojna domowa /ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/ (n)
burgeroorlog
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;

wojna religijna /ˈvɔjna ˌrɛlʲiˈɟijna/ (n)
heilige oorlog
  konflikt, wojna motywowana przyczynami religijnymi;

wojna trojańska /ˈvɔjna trɔˈjä̃j̃ska/ (n)
Trojaanse oorlog
  (mitologia grecka) wojna Achajów z Trojanami;

wojowniczy (adj)
vechtlustig
  skłonny do walki

wojownik /vɔˈjɔvʲɲik/ (n)
krijger
  ten, który walczy

wojsko /ˈvɔjskɔ/ (n)
leger
  zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (adj)
militair
  związany z wojskiem, dotyczący wojska

wok /vɔk/ /wɔk/ (n)
wok
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) głęboka patelnia w kształcie misy używana w kuchniach azjatyckich;

wola /ˈvɔla/ (n)
wil
  zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem

wole (n)
krop
  (medycyna, medyczny) patologia tarczycy, np. powiększenie gruczołu lub lokalizacja narządu za mostkiem
keelzak
  (zoologia, zoologiczny) rozszerzenie przełyku służące do przechowywania i przenoszenia pokarmu

woleć /ˈvɔlɛʨ̑/ (modal)
verkiezen, prefereren
  bardziej lubić lub chcieć coś od czegoś innego

wolfram /ˈvɔlfrãm/ (n)
wolfraam
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;

wolna miłość (n)
vrije liefde
  postawa hołdująca nieskrępowanemu życiu seksualnemu bez zobowiązań, w opozycji do tradycyjnego małżeństwa i monogamii, kojarzona z ruchem hipisowskim;

wolne oprogramowanie /ˈvɔlnɛ ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
vrije software
  oprogramowanie, które może być uruchamiane, kopiowane, rozpowszechniane, analizowane oraz zmieniane i poprawiane przez użytkowników;

wolnomularz /ˌvɔlnɔ̃ˈmulaʃ/ (n)
vrijmetselaar
  członek stowarzyszenia wolnomularskiego

wolnomyśliciel (n)
vrijdenker
  mężczyzna głoszący wolnomyślność

wolność /ˈvɔlnɔɕʨ̑/ (n)
vrijheid
  (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie

wolny /ˈvɔlnɨ/ (adj)
vrij
  mogący postępować zgodnie z własną wolą
  niezajęty przez coś
  nieobciążony czymś niekorzystnym
  niebędący w związku, nieposiadający partnera / partnerki
langzaam, traag
  odbywający się bez pośpiechu

wolt /vɔlt/ (n)
volt
  (fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej;

woluta /vɔˈluta/ (n)
voluut
  ozdobny ornament lub detal architektoniczny, czy rzeźbiarski w kształcie spirali albo zwoju;

wombat /ˈvɔ̃mbat/ (n)
wombat
  (zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści;

word (n)
Wordien
  (geologia, geologiczny) drugi wiek gwadalupu (środkowego permu), trwający 268 – 265,8 milionów lat temu;

worek /ˈvɔrɛk/ (n)
zak
  miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;

wosk /vɔsk/ (n)
was
  plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;

wosk pszczeli (n)
bijenwas
  (pszczelarstwo, pszczelarski) wydzielina gruczołów woskowych pszczół służąca do budowania plastrów;

woskowina /ˌvɔskɔˈvʲĩna/ (n)
oorsmeer
  (fizjologia, fizjologiczny) żółtawa, woskowata substancja wydzielana w przewodzie słuchowym zewnętrznym człowieka i wielu innych ssaków;

wotum nieufności /ˈvɔtũmʲ ˌɲɛ<sup>w</sup>ufˈnɔɕʨ̑i/ (n)
motie van wantrouwen
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) uchwała wyrażająca niezadowolenie z działań ministra, rządu, zarządu spółki etc.;

wotywny (adj)
votief
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiarowywany jako wotum

wow (interjection)
wauw
  …(potocznie, potoczny) wyrażający zachwyt, uznanie itp.

wozić /ˈvɔʑiʨ̑/ (v)
vervoeren
  przemieszczać coś przy pomocy jakiegoś pojazdu

wołacz /ˈvɔwaʧ̑/ (n)
vocatief
  (gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

wołowina /ˌvɔwɔˈvʲĩna/ (n)
rundvlees, bief
  (spożywczy) mięso z wołu lub krowy;

woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (n)
koetsier
  osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie;

wpaść z deszczu pod rynnę /ˈfpaʑʥ̑ ˈz‿dɛʃʧ̑u pɔd‿ˈrɨ̃nːɛ/ (v)
van de regen in de drup komen
  (przenośnie, przenośnia) znaleźć się w sytuacji jeszcze gorszej niż poprzednia

wpis (n)
notitie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rejestracja w księdze urzędowej
  umieszczenie zapisu w jakimś tekście

wprawdzie /ˈfpravʲʥ̑ɛ/
wel
  składnik spójnika złożonego łączącego zdania lub wyrażenia, oznaczającego, że treść jednego z nich jest zastrzeżeniem w stosunku do tego, co wynika z treści drugiego zdania

wprost /fprɔst/ (adv)
direct
  bezpośrednio

wpłata (n)
inleg
  wpłacenie pieniędzy

wpływ /fpwɨf/ (n)
invloed
  dostawanie się cieczy, substancji do jakiegoś zbiornika, pomieszczenia
  presja, oddziaływanie na coś lub kogoś

wpływać /ˈfpwɨvaʨ̑/ (v)
beïnvloeden
  sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ

wpływowy /fpwɨˈvɔvɨ/ (adj)
invloedrijk
  mający duży wpływ, autorytet

wracać /ˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
terugkeren
  przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio

wrak /vrak/ (n)
wrak
  resztki uszkodzonego statku lub samolotu;
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku schorowanym, niedołężnym, wyczerpanym fizycznie lub psychicznie

wrażenie /vraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
indruk
  reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;

wrażliwy /vraʒˈlʲivɨ/ (adj)
gevoelig
  taki, który ma wrażliwość, łatwo reaguje na bodźce zmysłowe

wrodzona łamliwość kości (n)
brozebottenziekte
  (medycyna, medyczny) uwarunkowana genetycznie choroba objawiająca się nadmierną kruchością kości;

wrodzony /vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
aangeboren
  właściwy istocie żywej od urodzenia

wrogi /ˈvrɔɟi/ (adj)
vijandig
  właściwy wrogowi/nieprzyjacielowi, wrogo nastawiony; nieprzyjazny, nieżyczliwy

wrogość /ˈvrɔɡɔɕʨ̑/ (n)
vijandigheid
  nieprzyjazny stosunek do kogoś lub czegoś

wrona /ˈvrɔ̃na/ (n)
kraai
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny krukowatych;

wrona siwa (n)
bonte kraai
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku wrona siwa (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corone Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

wrotycz /ˈvrɔtɨʧ̑/ (n)
boerenwormkruid
  (botanika, botaniczny) Tanacetum L., roślina z rodziny astrowatych o dużych, pierzastych liściach i kwiatach zebranych w koszyczki;

wrzeciono /vʒɛˈʨ̑ɔ̃nɔ/ (n)
spintol
  (włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy;

wrzesień /ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/ (n)
september, herfstmaand, gerstmaand, vruchtmaand
  dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

wrzos /vʒɔs/ (n)
heide
  (botanika, botaniczny) wrzos zwyczajny - Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych liściach i małych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca późnym latem i wczesną jesienią;

wrzosowisko /ˌvʒɔsɔˈvʲiskɔ/ (n)
heide
  bezleśna formacja zimozielonych krzewinek, w której dominują wrzosy;

wrzód /vʒut/ (n)
zweer
  (medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;

wróbel /ˈvrubɛl/ (n)
mus, huismus
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;

wróg /vruk/ (n)
vijand
  nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami
  państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska

wróżba (n)
voorspelling
  przepowiadanie przyszłości wraz z obrzędami towarzyszącymi temu

wróżbiarz /ˈvruʒbʲjaʃ/ (n)
wichelaar, waarzegger
  (ezoteryka) człowiek przepowiadający przyszłość

wróżka /ˈvruʃka/ (n)
fee
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;

wręcz /vrɛ̃n͇ʧ̑/ (particle)
gewoonweg
  …podkreślająca znaczenie wyrazu lub natężenie cechy

wręczać /ˈvrɛ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
toewijzen
  dawać coś komuś, najczęściej do rąk własnych, zwykle w sposób uroczysty lub oficjalny

wschodni /ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
oostelijk
  mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód

wschodnioafrykański (adj)
Oost-Afrikaans
  odnoszący się do Afryki Wschodniej, związany z Afryką Wschodnią

wschodnioeuropejski (adj)
Oost-Europees
  dotyczący Europy Wschodniej, wywodzący się z Europy Wschodniej

wschodnioniemiecki (adj)
Oost-Duits
  (geografia, geograficzny) dotyczący wschodnich Niemiec; taki jak we wschodnich Niemczech
  dotyczący Niemieckiej Republiki Demokratycznej (NRD)

wschodniosłowiański /ˌfsxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
Oost-Slavisch
  odnoszący się do Słowian wschodnich (Rosjan, Białorusinów, Ukraińców, Rusinów), związany ze Słowianami wschodnimi, dotyczący wschodniej Słowiańszczyzny

wschodniotimorski /ˌfsxɔdʲɲɔtʲĩˈmɔrsʲci/ (adj)
Oost-Timorees
  odnoszący się do Timoru Wschodniego

wschodzić /ˈfsxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
opkomen
  wychodzić zza horyzontu, zjawiać się na niebie (głównie o ciałach niebieskich)

wschód /fsxut/ (n)
oost, oosten
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

wschód słońca (n)
ochtendgloren
  zjawisko wyłaniania się słońca zza horyzontu

wsiadać /ˈfʲɕadaʨ̑/ (v)
instappen
  wchodzić do środka lokomocji

wskazywać /fskaˈzɨvaʨ̑/ (v)
aanduiden
  pokazywać gdzie się ktoś lub coś znajduje

wskazówka /fskaˈzufka/ (n)
wijzer
  element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;

wskaźnik /ˈfskaʑɲik/ (n)
pointer
  (informatyka, informatyczny) adres w pamięci
  długi i cienki przedmiot do wskazywania

wspierać /ˈfspʲjɛraʨ̑/ (v)
steunen
  dawać komuś wsparcie, pomoc, opiekę

wspomnienie /fspɔ̃mʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
aandenken
  obraz przeszłości w pamięci

wspólnota /fspulˈnɔta/ (n)
gemeenschap
  grupa ludzi / państw związanych podobnymi poglądami / dążeniami

wspólny /ˈfspulnɨ/ (adj)
gemeenschappelijk
  należący lub używany przez kilka osób

współ-
mede-
  pierwszy człon wyrazów złożonych, wskazujący na wspólną z kimś cechę, na wspólne działanie itp.

współautor /fspuwˈawtɔr/ (n)
coauteur
  jeden z dwóch lub więcej autorów tego samego dzieła

współczesny /fspuwˈʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
eigentijds
  istniejący obecnie, teraz, aktualnie, teraźniejszy
hedendaags
  taki, który istnieje lub ma miejsce w tym samym czasie z innym

współczucie /fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
medelijden
  zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym

współczuć /ˈfspuwʧ̑uʨ̑/ (v)
beklagen, betreuren, meeleven
  czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą

współczynnik (n)
coëfficiënt
  (matematyka, matematyczny) wartość stanowiąca mnożnik jakiejś wielkości lub wyrażenia matematycznego
  jeden z czynników oddziałujących

współczynnik załamania /fspuwˈʧ̑ɨ̃ɲːiɡ ˌzawãˈmãɲa/ (n)
brekingsindex
  (fizyka, fizyczny) stosunek prędkości fazowej w ośrodku odniesienia do prędkości fazowej w opisywanym ośrodku;

współpraca /fspuwˈpraʦ̑a/ (n)
samenwerking, medewerking
  wspólne działanie kilku podmiotów

współpracować /ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
samenwerken
  pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu

współpracownik /ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
medewerker
  osoba lub inny podmiot pracujący wspólnie z inną osobą lub podmiotem

wstawać /ˈfstavaʨ̑/ (v)
opstaan
  zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej
  wychodzić z posłania po śnie lub odpoczynku

wstrzemięźliwy (adj)
gematigd
  zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego

wstrząs /fsṭʃɔ̃w̃s/ (n)
schok
  (medycyna, medyczny) zaburzenia czynności organizmu występujące jako reakcja na ciężkie urazy, następstwo operacji itp.;
  silne, gwałtowne drgnięcie

wstyd /fstɨt/ (n)
schaamte
  (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;

wstydzić się /ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
zich schamen
  odczuwać zawstydzenie, być onieśmielonym, speszonym w danej sytuacji

wstążka /ˈfstɔ̃w̃ʃka/ (n)
lint
  ozdobny, wąski pasek tkaniny

wstęp /fstɛ̃mp/ (n)
inleiding
  w tytułach książek i nazwach wykładów: podstawowe zagadnienia
toegang
  wejście dokądś

wstępny /ˈfstɛ̃mpnɨ/ (adj)
voorbereidend
  robiony na początku (wstępie)

wstężnica (n)
snoerworm
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę należące do typu Nemertea;

wszechmoc (n)
almacht
  przymiot tego, kto posiada nieograniczoną moc

wszechmocny /fʃɛxˈmɔʦ̑nɨ/ (adj)
almachtig
  mający nieograniczoną moc, mogący wszystko

wszechobecność /ˌfʃɛxɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
alomtegenwoordigheid
  obecność, występowanie wszędzie; cecha tego co wszechobecne

wszechobecny (adj)
alomtegenwoordig
  obecny wszędzie, występujący wszędzie

wszechświat /ˈfʃɛxʲɕfʲjat/ (n)
heelal, universum
  cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;

wszyscy /ˈfʃɨsʦ̑ɨ/ (indefinitePronoun)
iedereen
  ogół ludzi z danego zbioru

wszystek /ˈfʃɨstɛk/ (pronoun)
al
  taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu /ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/ (proverb)
alle wegen leiden naar Rome
  do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby

wszystko /ˈfʃɨstkɔ/ (indefinitePronoun)
alles
  ogół rzeczy i spraw

wszędzie /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (adv)
overal, alom
  w każdym miejscu
  do każdego miejsca

wtedy /ˈftɛdɨ/ (pronoun)
toen, dan
  w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie

wtorek /ˈftɔrɛk/ (n)
dinsdag
  drugi dzień tygodnia

wtorkowy /ftɔrˈkɔvɨ/ (adj)
dinsdags
  właściwy wtorkowi; dziejący się we wtorek

wtyczka /ˈftɨʧ̑ka/ (n)
stekker
  (elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;

wucziaping (n)
Wuchiapingien
  (geologia, geologiczny) pierwszy, starszy wiek lopingu (późnego permu), trwający 260,4 – 253,8 milionów lat temu;

wujek /ˈvujɛk/ (n)
oom, nonkel
  brat matki

wulgarny /vulˈɡarnɨ/ (adj)
vulgair
  zachowujący się w sposób ordynarny, nieprzyzwoity, grubiański

wulkan /ˈvulkãn/ (n)
vulkaan
  (geologia, geologiczny) miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;
  forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)

wulkaniczny /ˌvulkãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
vulkanisch
  związany z wulkanami i ich aktywnością

wulwodynia (n)
vulvodynie
  (medycyna, medyczny) zaburzenie w genitaliach żeńskich polegające na chronicznym bólu lub dyskomforcie;

wuwuzela (n)
vuvuzela
  (sport, sportowy) afrykański aerofon ustnikowy używany przez kibiców piłki nożnej do robienia hałasu;

wy /vɨ/ (personalPronoun)
jullie, u
  druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy

wybaczalny (adj)
vergeeflijk
  który można wybaczyć

wybaczać /vɨˈbaʧ̑aʨ̑/ (v)
vergeven
  dawać przebaczenie, odpuszczać winę

wybielacz /vɨˈbʲjɛlaʧ̑/ (n)
Javel, bleek
  (chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów;

wybierać /vɨˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
kiezen, verkiezen
  dokonywać wyboru
verkiezen
  powoływać kogoś na jakieś stanowisko poprzez głosowanie

wybitny /vɨˈbʲitnɨ/ (adj)
markant
  wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

wyblinka (n)
mastworp
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) węzeł mocujący cieńszą linę do grubszej albo do drążka;

wyborca /vɨˈbɔrʦ̑a/ (n)
kiezer
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu lub wyborach

wyborczy /vɨˈbɔrʧ̑ɨ/ (adj)
kies-
  taki, który dotyczy wyborów i wyborców; związany z wyborami i wyborcami

wybory /vɨˈbɔrɨ/ (n)
verkiezing
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) proces, w którym obywatele wybierają spośród zgłoszonych kandydatów swoich przedstawicieli do organów władzy;

wybredny /vɨˈbrɛdnɨ/ (adj)
veeleisend
  taki, który jest kapryśny, trudny do zaspokojenia, zadowolenia; taki, któremu trudno zaspokoić, dogodzić

wybryk (n)
buitensporigheid, exces, kattenkwaad
  zaskakujący postępek, odbiegający od przyjętych norm postępowania

wybrzeże /vɨˈbʒɛʒɛ/ (n)
kust
  (geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;

wybuch /ˈvɨbux/ (n)
explosie
  rozerwanie się czegoś pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej lub jądrowej

wybuchowy /ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (adj)
explosief
  taki, który może wybuchnąć wskutek określonej reakcji chemicznej

wybór /ˈvɨbur/ (n)
keuze
  wybranie jednej z wielu możliwości

wychodzić /vɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
uitgaan
  (zobacz) wyjść (aspekt dokonany)
  być skierowanym na coś

wychowanie /ˌvɨxɔˈvãɲɛ/ (n)
opvoeding
  całokształt działań służących ukształtowaniu człowieka pod względem moralnym, umysłowym i fizycznym; przygotowywanie kogoś do życia w społeczeństwie
  kultura, ogłada, zdolność do właściwego zachowania

wychowawczy (adj)
educatief
  dotyczący wychowania i nauczania

wychwalać /vɨˈxfalaʨ̑/ (v)
prijzen
  bardzo chwalić, nie szczędzić pochwał

wycie /ˈvɨʨ̑ɛ/ (n)
gehuil
  (rzeczownik odczasownikowy) od wyć

wycieczka /vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
uitstapje
  wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych

wycieraczka /ˌvɨʨ̑ɛˈraʧ̑ka/ (n)
ruitenwisser
  (motoryzacja) (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element wyposażenia pojazdów, oczyszczający szybę z nieczystości ograniczających widoczność;
deurmat
  mata leżąca przed wejściem do budynku lub na granicy pomieszczeń służąca do czyszczenia butów;

wycinanka (n)
schaarsnede
  (potocznie, potoczny) praca plastyczna wykonana z kawałków papieru

wyciskacz łez (n)
tranentrekker
  naładowana emocjonalnie, rzewna i wzruszająca książka lub film (najczęściej melodramat, dramat, film romantyczny lub katastroficzny), pod wpływem których czytelnik lub widz płacze

wyciąg krzesełkowy /ˈvɨʨ̑ɔ̃ŋk ˌːʃɛsɛwˈkɔvɨ/ (n)
stoeltjeslift, zetellift
  rodzaj wyciągu linowego popularny w górach, przewożący pasażerów na otwartych siedziskach;

wyczerpanie /ˌvɨʧ̑ɛrˈpãɲɛ/ (n)
oververmoeidheid
  duże zmęczenie, wycieńczenie

wyczerpujący (adj)
volledig
  dostarczający wszystkich lub bardzo szczegółowych informacji
uitputtend
  powodujący wyczerpanie, przynoszący utratę sił

wyczyn /ˈvɨʧ̑ɨ̃n/ (n)
prestatie
  dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego

wydajność (n)
produktiviteit
  cecha tego, co wydajne

wydajny (adj)
efficiënt
  opłacalny, przynoszący zyski lub mniejsze straty albo zużycie, np. prądu elektrycznego

wydalenie (n)
uitwijzing
  (fizjologia, fizjologiczny) usunięcie na zewnątrz szkodliwych i niepotrzebnych substancji czy bezużytecznych tkanek
  usunięcie, pozbycie się kogoś z jakiejś zbiorowości

wydarzenie /ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
gebeurtenis, evenement
  to, co się stało

wydarzyć się /vɨˈdaʒɨʨ̑‿ɕɛ/ (v)
gebeuren
  wystąpić jako rzeczywiste zjawisko

wydawać /vɨˈdavaʨ̑/ (v)
uitgeven
  publikować coś
uitgeven, besteden
  wydatkować pieniądze w celu zakupu czegoś

wydawnictwo /ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
uitgeverij
  firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki

wydech (n)
uitademing
  (fizjologia, fizjologiczny) akt wydalenia powietrza z układu oddechowego na zewnątrz ustroju

wydma /ˈvɨdma/ (n)
duin
  piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;

wydra /ˈvɨdra/ (n)
otter
  (zoologia, zoologiczny) Lutrinae, ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści;

wygląd /ˈvɨɡlɔ̃nt/ (n)
aanblik
  grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu

wyglądać /vɨˈɡlɔ̃ndaʨ̑/ (v)
als
  mieć dany wygląd

wygnaniec (n)
banneling
  ktoś skazany na wygnanie, wypędzony

wygodny /vɨˈɡɔdnɨ/ (adj)
comfortabel
  charakteryzujący się wygodą, dający wygodę

wygrywać /vɨˈɡrɨvaʨ̑/ (v)
winnen
  grając w coś, zdobyć wygraną
  zdobyć pierwsze miejsce w jakiejś rywalizacji, pokonać przeciwników, odnieść zwycięstwo

wyjazd /ˈvɨjast/ (n)
vertrek
  fakt wyjechania skądś, opuszczenia jakiegoś miejsca
uitrit
  miejsce, w którym można skądś wyjechać

wyjaśniać /vɨˈjäɕɲäʨ̑/ (v)
uitleggen
  czynić coś zrozumiałym

wyjaśnienie /ˌvɨjäɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
verklaring, uitleg, toelichting
  przedstawienie, omówienie istoty problemu bądź zagadnienia; wytłumaczenie, uczynienie zrozumiałym

wyjebany /ˌvɨjɛˈbãnɨ/ (adj)
fuckinggoed, kankergeweldig, kankergoed
  (wulgarnie, wulgaryzm) super, świetny
kankermoe
  (wulgarnie, wulgaryzm) zmęczony

wyjec /ˈvɨjɛʦ̑/ (n)
brulaap
  (zoologia, zoologiczny) Alouatta, południowoamerykańska małpa o donośnym głosie;

wyjeżdżać /vɨˈjɛʒʤ̑aʨ̑/ (v)
vertrekken, buitenrijden, wegrijden
  opuszczać jakieś miejsce, przemieszczać się, udać się w inne miejsce

wyjątek /vɨˈjɔ̃ntɛk/ (n)
uitzondering
  coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu: obiekt używany do przerwania normalnego działania programu i przeniesienia informacji o błędzie do innego miejsca programu

wyjątkowo /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɔ/ (adv)
buitengewoon
  niekiedy, nieczęsto, bardzo rzadko
  w sposób szczególny, nadzwyczajny

wyjątkowy /ˌvɨjɔ̃ntˈkɔvɨ/ (adj)
speciaal, uniek, enig
  wyróżniający się czymś nieprzeciętnym; taki, który jest wyjątkiem

wyjście /ˈvɨjɕʨ̑ɛ/ (n)
uitgang
  droga lub otwór, którym się wychodzi

wyka (n)
wikke
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin zielnych należący do rodziny bobowatych;

wykałaczka /ˌvɨkaˈwaʧ̑ka/ (n)
tandenstoker
  cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;

wykonalność /ˌvɨkɔ̃ˈnalnɔɕʨ̑/ (n)
haalbaarheid
  cecha tego, co jest wykonalne, co da się wykonać

wykopaliska /ˌvɨkɔpaˈlʲiska/ (n)
opgraving
  prace archelogiczne mające prowadzić do wydobycia spod ziemi produktów ludzkiej działalności będących pozostałościami z dawnych wieków

wykorzystywać /ˌvɨkɔʒɨˈstɨvaʨ̑/ (v)
gebruiken
  mieć korzyść z czegoś lub kogoś, zrobić użytek z czegoś
exploiteren, misbruiken
  mieć zysk z cudzego wysiłku, pracy, a także cech danej osoby

wykrywacz kłamstw /vɨˈkrɨvaʧ̑ ˈkwãmstf/ (n)
leugendetector
  (potocznie, potoczny) wariograf, poligraf

wykrzyknik /vɨˈkʃɨcɲik/ (n)
tussenwerpsel
  (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
uitroepteken
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;

wykształcenie /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
opvoeding
  poziom wiedzy nabytej na drodze nauki

wykusz /ˈvɨkuʃ/ (n)
erker
  (architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;

wykład /ˈvɨkwat/ (n)
lezing, college
  dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat

wylać dziecko z kąpielą /ˈvɨlaʥ̑ ˈːɛʦ̑kɔ s‿kɔ̃mˈpʲjɛlɔ̃w̃/ (v)
het kind met het badwater weggooien
  (związek frazeologiczny) chcąc przeciwdziałać złu, niechcący zatracić także pozytywny aspekt jakiejś sprawy

wymaganie /ˌvɨ̃maˈɡãɲɛ/ (n)
eis
  wymóg, żądanie, stanowcza potrzeba

wymarły /vɨ̃ˈmarwɨ/ (adj)
uitgestorven
  taki, który już wymarł, wyginął

wymiana /vɨ̃ˈmʲjãna/ (n)
uitwisseling
  otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego

wymiar /ˈvɨ̃mʲjar/ (n)
afmeting
  (matematyka, matematyczny) minimalna liczba współrzędnych, którymi da się opisać położenie punktu w przestrzeni;

wymiennik ciepła /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲːic ˈʨ̑ɛpwa/ (n)
warmtewisselaar
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do wymiany ciepła;

wymierny (adj)
rationeel
  dający się określić co do wartości lub znaczenia; możliwy do wymierzenia

wymiociny /ˌvɨ̃mʲjɔ̇ˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
braaksel
  to, czym się wymiotuje

wymiotować /ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
braken
  (fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka

wymioty /vɨ̃ˈmʲjɔtɨ/ (n)
braaksel
  gwałtowny wyrzut treści pokarmowej na zewnątrz z żołądka poprzez przełyk i jamę ustną;
  wymiociny, to co zostało zwymiotowane

wymię /ˈvɨ̃mʲjɛ/ (n)
uier
  (zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych;

wymowa /vɨ̃ˈmɔva/ (n)
uitspraak
  (fonetyka, fonetyczny) sposób artykulacji dźwięków mowy;

wymówka (n)
pretext
  wykrętne usprawiedliwienie

wynagrodzenie /ˌvɨ̃naɡrɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
loon
  pensja, wypłata

wynajmować /ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑/ (v)
huren
  korzystać z czyjejś własności w zamian za opłatę

wynalazek /ˌvɨ̃naˈlazɛk/ (n)
uitvinding
  coś, co wynaleziono;

wynaleźć (v)
uitvinden
  odkryć lub opracować coś, co wcześniej było nieznane

wynik /ˈvɨ̃ɲik/ (n)
resultaat
  rezultat, skutek

wynikać /vɨ̃ˈɲikaʨ̑/ (v)
resulteren
  być wynikiem, konsekwencją, skutkiem, rezultatem czegoś; stawać się następstwem; mieć w czymś początek

wyobraźnia /ˌvɨɔˈbraʑɲa/ (n)
verbeelding
  zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;

wyobrażać /ˌvɨɔˈbraʒaʨ̑/ (v)
zich voorstellen
  tworzyć obraz czegoś nieznanego w swojej wyobraźni, umyśle (zwykle przez porównanie z czymś znanym)

wypadek /vɨˈpadɛk/ (n)
ongeval, ongeluk
  nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał

wypalać /vɨˈpalaʨ̑/ (v)
bakken
  otrzymywać coś z jakiegoś surowca, prażąc go w ogniu

wypoczynek /ˌvɨpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
herstel
  regeneracja i odzyskiwanie sił w czasie wolnym od pracy

wypowiedź /vɨpɔˈvʲɛʥi/ /vɨˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
verklaring
  coś, co zostało powiedziane, wypowiedziane lub napisane

wyprzedaż /vɨˈpʃɛdaʃ/ (n)
solden
  (handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu

wypukły /vɨˈpukwɨ/ (adj)
bol
  łukowato wygięty i wystający ponad powierzchnię czegoś

wyrak /ˈvɨrak/ (n)
spookdiertje
  (zoologia, zoologiczny) wyłącznie drapieżny ssak naczelny;

wyrastać (v)
ontgroeien
  rosnąc, utracić pewne cechy, upodobania

wyrażenie /ˌvɨraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
uitdrukking
  (językoznawstwo, językoznawczy) zespół wyrazów mających ze sobą związek składniowy

wyrok /ˈvɨrɔk/ (n)
vonnis, oordeel
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) orzeczenie sądu rozstrzygające merytorycznie sprawę będącą przedmiotem postępowania sądowego;

wyrozumiały (adj)
begripvol
  podchodzący ze zrozumieniem do czyjegoś niewłaściwego postępowania i skłonny wybaczać

wyruszać /vɨˈruʃaʨ̑/ (v)
vertrekken
  ruszać w drogę

wyrwa (n)
bres
  (książkowy) dziura, wyłom

wysiadać /vɨˈɕadaʨ̑/ (v)
uitstappen
  opuszczać pojazd, łódź lub samolot

wysiadywać /ˌvɨɕaˈdɨvaʨ̑/ (v)
broeden
  (zoologia, zoologiczny) ogrzewać jaja przed wylęgiem

wysiłek /vɨˈɕiwɛk/ (n)
inspanning
  wytężenie sił lub dołożenie starań w celu zdobycia, osiągnięcia czegoś

wysoki /vɨˈsɔci/ (adj)
hoog
  mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy
  mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)
  o dźwięku: mający dużą częstotliwość
  znajdujący się na dużej wysokości (wysoko)
lang, hoog, groot
  mający duży wymiar pionowy

wysokie napięcie /vɨˈsɔcɛ naˈpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
hoogspanning
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) napięcie elektryczne powyżej 1000 V (= tysiąca woltów); w elektroenergetyce: od 110 kV (= stu dziesięciu kilowoltów)

wysokość /vɨˈsɔkɔɕʨ̑/ (n)
hoogte
  wymiar pionowy czegoś lub kogoś
  odległość od pewnego odnośnika, np. gruntu

wyspa /ˈvɨspa/ (n)
eiland
  (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

wystarczający (adj)
voldoende
  dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom

wystawa /vɨˈstava/ (n)
tentoonstelling
  zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz

wystawać /vɨˈstavaʨ̑/ (v)
uitsteken
  być częściowo widocznym spoza lub z wnętrza czegoś

występować /ˌvɨstɛ̃mˈpɔvaʨ̑/ (v)
voorkomen
  o gatunkach: zamieszkiwać dany obszar
optreden
  odgrywać rolę (w teatrze, filmie)
aftreden
  opuszczać jakąś organizację, partię

wysypka (n)
huiduitslag
  (medycyna, medyczny) wykwity skórne lub na błonach śluzowych będące objawem jakiejś choroby;

wysyłać /vɨˈsɨwaʨ̑/ (v)
uitzenden
  nadawać, wydawać z siebie; emitować
sturen, zenden
  przekazywać komuś coś za pośrednictwem innych osób lub urządzeń technicznych
  polecać komuś udanie się dokądś w jakimś celu

wysłannik /vɨˈswãɲːik/ (n)
gezant
  osoba wysłana dokądś w określonym celu

wytrwać (v)
doorzetten
  dotrwać do końca, do określonego czasu w danych warunkach

wytrwałość /vɨˈtr̥fawɔɕʨ̑/ (n)
doorzettingsvermogen
  konsekwencja, upór, zdecydowanie w działaniu lub dążeniu do czegoś

wytrzeszcz /ˈvɨṭʃɛʃʧ̑/ (n)
exoftalmus
  nadmierne, chorobliwe wysunięcie gałek ocznych;

wyważać otwarte drzwi (v)
een open deur intrappen
  wymyślać niepotrzebnie to, co zostało już wymyślone lub dowiedzione

wywiad /ˈvɨvʲjat/ (n)
interview, vraaggesprek
  rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom

wywłaszczenie /ˌvɨvwaʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
onteigening
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pozbawienie kogoś prawa własności na mocy ustawy, przeważnie za odszkodowaniem
  sprawienie, że coś przestaje być czyjąś własnością

wyznacznik /vɨˈznaʧ̑ʲɲik/ (n)
determinant
  (matematyka, matematyczny) jedna z funkcji w algebrze; wyróżnik, za pomocą którego prosto i krótko formułuje się reguły dotyczące istnienia i liczby rozwiązań układu algebraicznych równań liniowych;
  to, co wyznacza coś lub wskazuje na coś

wyznanie /vɨˈznãɲɛ/ (n)
gezindte
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa religijna wewnątrz większego prądu religijnego;

wyznawca /vɨˈznafʦ̑a/ (n)
belijder
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto kultywuje jakąś religię, wyznaje ją;

wyzwanie /vɨˈzvãɲɛ/ (n)
uitdaging
  trudne zadanie, sytuacja sugerująca chęć zmierzenia się z nią

wyzwoleniec (n)
vrijgelatene
  (historia, historyczny, historycznie) były niewolnik, oficjalnie obdarowany wolnością przez swojego właściciela

wyć /vɨʨ̑/ (v)
huilen
  o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach): wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć

wyłącznie /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
uitsluitend
  wyłączając wszystko inne, wszystkich innych

wyłącznik /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
schakelaar
  (elektryczność) (potocznie, potoczny) przycisk z łącznikiem umożliwiający przerwanie obwodu zawierającego jakieś urządzenie
  (elektryczność) łącznik umożliwiający przerwanie obwodu elektrycznego przy prądzie zwarcia

wyścig w workach /ˈvɨɕʨ̑iɡ ˈv‿ːɔrkax/ (n)
zaklopen
  (sport, sportowy) rodzaj zabawy ruchowej polegającej na ściganiu się na krótkim dystansie skacząc z nogami w dużym worku

wyśmiewać (v)
belachelijk
  ośmieszać, wytykając braki, słabości, wady

wyświetlacz /vɨˈɕfʲjɛtlaʧ̑/ (n)
beeldscherm
  tablica informacyjna lub moduł urządzenia elektronicznego, który świecąc podaje informacje

wyżyna /vɨˈʒɨ̃na/ (n)
hoogland
  (geografia, geograficzny) obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 metrów;

wzajemnie /vzaˈjɛ̃mʲɲɛ/ (adv)
wederzijds
  jeden drugiego, jeden drugiemu

wzajemny /vzaˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
wederzijds, onderling, reciproque
  dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony

wzdręga /ˈvzdrɛ̃ŋɡa/ (n)
ruisvoorn
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius erythrophthalmus, ryba z rodziny karpiowatych;

wzdręga grecka /ˈvzdrɛ̃ŋɡa ˈɡrɛʦ̑ka/ (n)
griekse ruisvoorn
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Scardinius graecus, endemiczny gatunek ryby z rodziny karpiowatych z jeziora Iliki w centralnej Grecji;

wzdłuż /vzdwuʃ/ (preposition)
langs
  …informujący o położeniu czegoś lub o odbywaniu się jakiejś czynności równolegle do długości danego obiektu

wzdłuż i wszerz /ˈvzdwuʃ i‿ˈfʃɛʃ/ (adv)
wijd en zijd
  wszędzie, gdzie tylko możliwe; w każdym miejscu; we wszystkie strony

wzgórze /ˈvzɡuʒɛ/ (n)
thalamus
  (medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim;

wziąć /vʲʑɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
nemen
  chwycić ręką
  skorzystać z czegoś
  (potocznie, potoczny) wskazuje na niespodziewaną czynność wyrażoną innym czasownikiem, często z dodatkowym znaczeniem nieprzejmowania się opinią innych osób
  (potocznie, potoczny) wzmacnia tryb rozkazujący

wziąć byka za rogi (v)
de koe bij de horens vatten
  podjąć się czegoś ważnego bez wahania się, bez zastanowienia

wzmianka /ˈvzmʲjãnka/ (n)
vermelding
  krótka informacja o czymś, napomknięcie

wzrost /vzrɔst/ (n)
groei
  zwiększanie się jakiejś wartości

wzruszający (adj)
roerend
  wywołujący wzruszenie; powodujący rozrzewnienie

wzruszenie (n)
aandoening, ontroering
  (psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim

wzruszyć ramionami /ˈvzruʃɨʨ̑ ˌrãmʲjɔ̃ˈnãmʲi/ (idiom)
schokschouderen
  unieść ramiona na znak obojętności, niewiedzy lub pogardy

wzór /vzur/ (n)
patroon, dessin
  kolorystyczny motyw (najczęściej z powtarzających się elementów) nadrukowany, namalowany lub wyhaftowany na jakiejś powierzchni lub materiale (ubraniu, kartce)
rolmodel, voorbeeld
  osoba godna naśladowania
formule
  sekwencja symboli (liter, cyfr, znaków) dotyczący prawa matematycznego, fizycznego lub chemicznego

wódka /ˈvutka/ (n)
wodka
  (spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;

wóz /vus/ (n)
wagen
  ciągnięty przez konie lub inne zwierzęta pociągowe pojazd używany do podróżowania lub transportu, rzadko też jako mieszkanie

wóz albo przewóz (idiom)
erop of eronder
  wyrażenie używane w trudnej sytuacji, gdy mając do wyboru dwie możliwości trzeba podjąć ostateczną decyzję

wózek /ˈvuzɛk/ (n)
kar, karretje
  mały pojazd kołowy;

wózek dziecięcy (n)
kinderwagen
  ręcznie pchany pojazd do przewożenia małego dziecka;

wózek inwalidzki /ˈvuzɛk ˌĩnvaˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
rolstoel
  wózek poruszany siłą rąk lub prowadzony przez opiekuna, na którym siedzi osoba niemogąca się poruszać na nogach ze względu na niepełnosprawność, chorobę, uraz itd.;

wózek sklepowy /ˈvuzɛk sklɛˈpɔvɨ/ (n)
winkelwagentje, winkelwagen
  (handel, handlowy) specjalny wózek na duże zakupy w supermarkecie;

wózek widłowy /ˈvuzɛɡ vʲidˈwɔvɨ/ (n)
vorkheftruck
  (motoryzacja) niewielki pojazd do przeładunku towarów, wyposażony w podnośnik widłowy;

wół /vuw/ (n)
os
  (zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego;

wąchać /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑/ (v)
ruiken
  badać zapach nozdrzami

wąkrota zwyczajna /vɔ̃ŋˈkrɔta zvɨˈʧ̑ajna/ (n)
gewone waternavel
  (botanika, botaniczny) Hydrocotyle vulgaris, gatunek rośliny wieloletniej z rodziny araliowatych występująca w prawie całej Europie;

wąsatka (n)
baardman
  (ornitologia, ornitologiczny) Panurus biarmicus, niewielki ptak przypominający sikorę;

wąski /ˈvɔ̃w̃sʲci/ (adj)
nauw, smal
  mający niewielką szerokość

wąsko /ˈvɔ̃w̃skɔ/ (adv)
nipt
  (przysłówek) od: wąski

wątek /ˈvɔ̃ntɛk/ (n)
onderwerp
  (informatyka, informatyczny) jednostka wykonawcza w obrębie jednego procesu, będąca kolejnym ciągiem instrukcji wykonywanym w obrębie tych samych danych (w tej samej przestrzeni adresowej);
  w powieści, filmie lub innym utworze fabularnym - wydarzenia dotyczące jednej postaci, składające się na akcję;
inslag
  sposób ułożenia nici w tkaninie, w które wplata się nici osnowy; także same nici tworzące ten układ

wątpić /ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
twijfelen
  nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość

wątpliwość /vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
twijfel
  brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś

wątpliwy /vɔ̃ntˈplʲivɨ/ (adj)
dubieus
  taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności

wątroba /vɔ̃nˈtrɔba/ (n)
lever
  (anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;

wątrobianka /ˌvɔ̃ntrɔˈbʲjãnka/ (n)
leverworst
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (potocznie, potoczny) kiszka wątrobiana

wątrobowy /ˌvɔ̃ntrɔˈbɔvɨ/ (adj)
hepatisch
  (przymiotnik) od wątroba

wątły (adj)
ijdel
  słabej budowy

wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (n)
slang, serpent
  (herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;
slang
  (przenośnie, przenośnia) ktoś podły i podstępny

węch /vɛ̃w̃x/ (n)
reukzin
  zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia;

węchowy (adj)
olfactorisch
  związany ze zmysłem węchu, odczuwalny węchem

wędka /ˈvɛ̃ntka/ (n)
hengel
  sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka;

wędliniarnia (n)
varkensslagerij
  (handel, handlowy) sklep z wędlinami

wędrować /vɛ̃nˈdrɔvaʨ̑/ (v)
lopen
  przebywać długą drogę skądś dokądś

wędrowiec (n)
trekker, wandelaar
  ktoś, kto wędruje, porusza się pieszo

wędrowny /vɛ̃nˈdrɔvnɨ/ (adj)
aristotelisch
  odbywający wędrówkę; zmieniający miejsce pobytu; przenoszący się z miejsca na miejsce

wędrówka /vɛ̃nˈdrufka/ (n)
wandeling, trektocht
  piesze przemieszczanie się połączone z odwiedzaniem kolejnych miejsc

wędzarnia (n)
rookhuis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pomieszczenie lub urządzenie do wędzenia

wędzić (v)
roken
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) konserwować żywność przy użyciu odpowiedniego dymu

węgiel /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
koolstof
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
kool, steenkool
  (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;

węgiel brunatny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ/ (n)
bruinkool
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu;

węgiel drzewny (n)
houtskool
  (chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi;

węgiel kamienny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
steenkool
  (geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70 % pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu;

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
Hongaars
  związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów

węgierskojęzyczny /vɛ̃ŋʲˈɟɛrskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
Hongaarstalig
  posługujący się językiem węgierskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem węgierskim
  udostępniany, spisany, utrwalony lub stworzony w języku węgierskim

węglowiec /vɛ̃ŋɡˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
kolenschip
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) masowiec do transportu węgla;

węglowodan /ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/ (n)
koolhydraat
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;

węglowodór (n)
koolwaterstof
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;

węgorz /ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/ (n)
paling, aal
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;

węgorzyca /ˌvɛ̃ŋɡɔˈʒɨʦ̑a/ (n)
puitaal
  (ichtiologia, ichtiologiczny) gatunek ryby okoniokształtnej z rodziny węgorzycowatych

węzeł /ˈvɛ̃w̃zɛw/ (n)
knoop
  (marynarka) (metrologia, metrologiczny) (nawigacja) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w nawigacji używana do określania prędkości statków i prądów morskich, zaś w meteorologii - prędkości wiatrów;
  połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
  (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;
knooppunt
  ośrodek, w którym krzyżują się ważne szlaki komunikacyjne

węzeł chłonny /ˈvɛ̃w̃zɛw ˈxwɔ̃nːɨ/ (n)
lymfeknoop
  (anatomia, anatomiczny) występująca licznie struktura leżące na przebiegu naczyń limfatycznych, filtrująca limfę oraz wytwarzająca przeciwciała;

węzeł gordyjski /ˈvɛ̃w̃zɛw ɡɔrˈdɨjsʲci/ (n)
gordiaanse knoop
  (związek frazeologiczny) zagadka (problem) trudna do rozwiązania; skomplikowany problem

władca /ˈvwatʦ̑a/ (n)
heerser
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika

władza /ˈvwaʣ̑a/ (n)
macht
  relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą

własność /ˈvwasnɔɕʨ̑/ (n)
eigendom
  prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej;
  rzecz posiadana przez kogoś

własny /ˈvwasnɨ/ (adj)
eigen
  będący w czyimś wyłącznym posiadaniu

właz /vwas/ (n)
mangat
  otwór do wchodzenia, szczególnie na statkach

właściciel /vwaɕˈʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
eigenaar
  osoba, do której coś należy, która jest w posiadaniu danej rzeczy; ten, kto ma coś na własność

właściwie /vwaɕˈʨ̑ivʲjɛ/ (particle)
eigenlijk
  partykuła, komunikująca zmianę treści w stosunku do wcześniejszych wypowiedzi

właściwy /vwaɕˈʨ̑ivɨ/ (adj)
juist
  taki, który jest odpowiedni, spełnia określone warunki

włochaty (adj)
harig
  pokryty sierścią, włosami, włoskami lub kudłami

włos /vwɔs/ (n)
haar
  (anatomia, anatomiczny) nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;

włoski /ˈvwɔsʲci/ (adj)
Italiaans, Italiaanse
  związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

włoski /ˈvwɔsʲci/ (n)
Italiaans, Italiaanse
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;

włosy /ˈvwɔsɨ/ (n)
haar
  owłosienie głowy ludzkiej

włócznia /ˈvwuʧ̑ʲɲa/ (n)
speer
  ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej

włócznik (n)
zwaardvis
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec

włóczęga /vwuˈʧ̑ɛ̃ŋɡa/ (n)
zwerver
  osoba podróżująca po świecie, szukająca schronienia u innych

włókniak (n)
fibroom
  (medycyna, medyczny) nowotwór łagodny

włókno /ˈvwuknɔ/ (n)
vezel
  jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój;

włączać /ˈvwɔ̃n͇ʧ̑aʨ̑/ (v)
aandoen
  uruchamiać jakieś urządzenie; przyłączać urządzenie do sieci elektrycznej

włącznie (particle)
..tot en met ..
  … oznaczająca, że pewien element wskazany w zdaniu jako graniczny również należy do przedstawianej całości

wściekać (v)
boos maken, kwaad maken
  doprowadzać kogoś do wściekłości
boos zijn, kwaad zijn
  odczuwać i często okazywać niepohamowaną złość

wścieklizna /fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna/ (n)
hondsdolheid, rabiës
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;

wściekły /ˈfʲɕʨ̑ɛkwɨ/ (adj)
dol
  o zwierzęciu: chory na wściekliznę

yeti /ˈjɛtʲi/ (n)
yeti
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) duża, dwunożna istota, podobna do człowieka, o gęstym futrze, żyjąca rzekomo w Himalajach;

z /s/ /z/ /zet/ (n)
met
  (językoznawstwo, językoznawczy) trzydziesta litera polskiego alfabetu;

z /s/ /z/ /zet/ (preposition)
met
  …opisujący związek
  …wskazujący zawartość
  …wskazujący towarzystwo
uit
  …wskazujący okres
  …wskazujący przyczynę
  …wskazujący składnik, materiał
  …wskazujący źródło
uit, van
  …wskazujący punkt początku ruchu

z kolei (adv)
dan weer, op zijn beurt
  jako następstwo zdarzeń
achter elkaar, op rij
  następując w kolejności

z podniesionym czołem /ˌs‿pɔdʲɲɛ̇ˈɕɔ̃nɨ̃m ˈʧ̑ɔwɛ̃m/ (adv)
met opgeheven hoofd
  dumnie, zachowując godność

z poważaniem /ˌs‿pɔvaˈʒãɲɛ̃m/ (idiom)
hoogachtend
  formuła grzecznościowa zamieszczana na końcu listu skierowanego do urzędu lub mniej znanej nadawcy osobie

z powodu /s‿pɔˈvɔdu/
vanwege
  wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności

z powrotem /s‿pɔˈvrɔtɛ̃m/ (adv)
terug
  ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem

z przodu (adv)
voor ons
  będąc przed czymś lub kimś

z tyłu (adv)
achteraan
  od przeciwnej strony niż przód

z tyłu liceum, z przodu muzeum /ˈs‿tɨwu lʲiˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm ˈs‿pʃɔdu muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (idiom)
van achteren lyceum, van voren museum
  (potocznie, potoczny) (ironicznie) osoba wyraźnie niemłoda starająca się odmłodzić swój wygląd

z wiatrem /ˈz‿vʲjatrɛ̃m/ (adv)
voor de wind
  w kierunku, w którym wieje wiatr

za /za/ (adv)
te
  zbyt, zbytnio

za /za/ (preposition)
in plaats van, voor
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku określonym przez wyrażenie za przyimkiem
achter
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których omawiany element znajduje się dalej w stosunku do wyrażenia za przyimkiem
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku dalszym w stosunku do wyrażenia za przyimkiem

za granicą /ˌza‿ɡrãˈɲiʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
in het buitenland
  poza granicami kraju

za kratkami /ˌza‿kratˈkãmʲi/ (idiom)
achter de tralies
  (potocznie, potoczny) w więzieniu, w areszcie

za wszelką cenę (idiom)
coûte que coûte
  bez względu na wszystko, tak aby osiągnąć cel, nie bacząc na poniesione wysiłki i straty

zaangażowanie /ˌzaãŋɡaʒɔˈvãɲɛ/ (n)
betrokkenheid
  postawa osoby, która się w coś angażuje

zaangażowany (adj)
geëngageerd
  mający udział w tworzeniu czegoś, oddany sprawie

zaawansowany (adj)
gevorderd
  będący w dalszej fazie rozwoju

zabawa /zaˈbava/ (n)
spel
  ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia

zabawka /zaˈbafka/ (n)
speelgoed
  rzecz służąca do zabawy;

zabijać /zaˈbʲijäʨ̑/ (v)
doden, doodmaken
  pozbawiać życia

zabić /ˈzabʲiʨ̑/ (v)
doden
  aspekt dokonany od: zabijać

zabraniać /zaˈbrãɲäʨ̑/ (v)
verbieden
  nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś

zabronić /zaˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
verbieden
  aspekt dokonany od: zabraniać

zaburzenie /ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
stoornis
  nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy

zabójca /zaˈbujʦ̑a/ (n)
doder
  ktoś, kto zabił lub zabija

zabójstwo /zaˈbujstfɔ/ (n)
doodslag
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) morderstwo;

zabójstwo honorowe (n)
eermoord
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zabójstwo popełniane przez bliską osobę z rodziny ofiary motywowane chęcią „zmycia hańby”, spowodowanej uznawanym za rzekomo niewłaściwe zachowanie członka tejże rodziny;

zachmurzony (adj)
bewolkt
  (meteorologia, meteorologiczny) pokryty chmurami

zachodni /zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
westers
  mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód
  dotyczący Europy Zachodniej i Ameryki Północnej, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym

zachodnioeuropejski (adj)
West-Europees
  odnoszący się do Europy Zachodniej, związany z Europą Zachodnią

zachodnioniemiecki (adj)
West-Duits
  (geografia, geograficzny) związany z zachodnią częścią Niemiec, tam położony

zachodniosłowiański /ˌzaxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
West-Slavisch
  odnoszący się do Słowian zachodnich (Polaków, Czechów, Słowaków, Łużyczan i Kaszubów), związany ze Słowianami zachodnimi, dotyczący zachodniej Słowiańszczyzny

zachodzić /zaˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
ondergaan
  o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą

zachorowalność (n)
morbiditeit
  liczba zachorowań na daną chorobę, częstotliwość zachorowań

zachorować /ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
ziek worden
  stać się chorym, popaść w chorobę

zachowanie /ˌzaxɔˈvãɲɛ/ (n)
gedrag
  sposób bycia, postępowania, działania; reakcja na bodźce, sytuacje;

zachowywać /ˌzaxɔˈvɨvaʨ̑/ (v)
bewaren
  ochraniać coś przed czymś lub przed kimś
zich gedragen
  postępować w jakiś sposób

zachwycający (adj)
betoverend, prachtig
  wywołujący zachwyt

zachwycać /zaˈxfɨʦ̑aʨ̑/ (v)
begeesteren, enthousiast maken
  wprawiać kogoś w stan zachwytu; być powodem/obiektem czyjegoś zachwytu

zachwyt /ˈzaxfɨt/ (n)
bewondering, enthousiasme
  podziw często wyrażony miną, gestem, słowem

zachód /ˈzaxut/ (n)
westen
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;

zachód księżyca (n)
maansondergang, ondergang van de maan
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko chowania się księżyca za horyzont

zachód słońca /ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
zonsondergang
  zjawisko chowania się słońca za horyzont

zachęcać /zaˈxɛ̃nʦ̑aʨ̑/ (v)
aanmoedigen, bemoedigen
  próbować wzbudzić w kimś chęć do czegoś

zachłanny /zaˈxwãnːɨ/ (adj)
gulzig, hebzuchtig
  pragnący więcej niż potrzebuje

zaciskarka (n)
kabelschoentang
  (informatyka, informatyczny) (elektryczność) urządzenie służące do zaprasowywania, zaciskania końcówek lub złączek w przewodach elektrycznych

zaczepiać (v)
aanklampen
  zatrzymywać kogoś, podejmując relację

zaczynać /zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
beginnen, starten
  przystępować do wykonywania jakiejś czynności

zadanie /zaˈdãɲɛ/ (n)
taak, opdracht
  coś, co należy wykonać

zadawać /zaˈdavaʨ̑/ (v)
opdragen
  nakazywać komuś coś robić

zadowalający (adj)
bevredigend
  wystarczająco dobry

zadowolenie /ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
genoegen
  uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy

zadowolony /ˌzadɔvɔˈlɔ̃nɨ/ (adj)
tevreden
  taki, który cieszy się, czerpie zadowolenie, satysfakcję z czegoś; radosny

zadziwiać (v)
verbazen
  powodować podziw lub zdumienie

zagadka /zaˈɡatka/ (n)
raadsel
  gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni;
raadsel, enigma
  intrygująca tajemnica, trudna do wyjaśnienia
raadsel, puzzel
  łamigłówka, w której z jednych informacji należy wywnioskować inne

zagadkowy /ˌzaɡatˈkɔvɨ/ (adj)
raadselachtig
  tajemniczy, pełen sekretów

zaganiacz szczebiotliwy /zaˈɡãɲaʧ̑ ˌʃʧ̑ɛbʲjɔˈtlʲivɨ/ (n)
orpheusspotvogel
  (ornitologia, ornitologiczny) Hippolais polyglotta, gatunek ptaka zamieszkującego południowo-zachodnią część Europy i północno-zachodnie krańce Afryki, który zatalatuje do Polski, gdzie jest objęty ścisłą ochroną gatunkową;

zagranica /ˌzaɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
buitenland
  terytorium położone poza terytorium państwa, o którym mowa

zagraniczny /ˌzaɡrãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
buitenlands
  odbywający się za granicą, mający związek z zagranicą, pochodzący z zagranicy

zagrożenie /ˌzaɡrɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
bedreiging
  coś, co jest niebezpieczne

zagrożony (adj)
bedreigd
  taki, któremu coś grozi

zagubiony (adj)
kwijt
  taki, który nie wie, co czynić dalej, jak postępować w niejasnych dlań okolicznościach

zaimek /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
voornaamwoord
  (gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;

zaimek dzierżawczy /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ/ (n)
bezittelijk voornaamwoord
  (gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy

zaimek pytajny (n)
vragend voornaamwoord
  (gramatyka) zaimek tworzący pytanie

zainteresowanie /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ/ (n)
interesse
  zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (adj)
geïnteresseerd
  taki, którego dotyczy lub obchodzi poruszana sprawa

zainteresowany /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãnɨ/ (n)
geïnteresseerd
  osoba, której dotyczy lub którą obchodzi poruszana sprawa

zair (n)
zaïre
  (jednostka monetarna) dawna waluta Zairu;

zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (n)
haas
  (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny ssak polny z długimi uszami;

zajączek /zaˈjɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
haasje
  mały lub młody zając
  (zdrobniale) od: zając

zajęcie /zaˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
bezigheid
  praca, robota, czynność, zajmowanie się czymś

zajęty /zaˈjɛ̃ntɨ/ (adj)
bezig
  taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność

zakasać rękawy /zaˈkasaʨ̑ rɛ̃ŋˈkavɨ/ (v)
de mouwen opstropen
  (związek frazeologiczny) zabrać się energicznie do robienia czegoś

zakaz /ˈzakas/ (n)
verbod
  zabronienie czegoś komuś

zakazany owoc /ˌzakaˈzãnɨ ˈɔvɔʦ̑/ (n)
verboden vrucht
  (związek frazeologiczny) coś zakazanego, zabronionego; kontakt z tym jest miły, lecz grozi poważnymi konsekwencjami

zakazywać /ˌzakaˈzɨvaʨ̑/ (v)
verbieden
  zabraniać, ustanawiać regułę niewykonywania określonych czynności

zakażenie /ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
infectie
  (medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu

zakochany /ˌzakɔˈxãnɨ/ (adj)
verliefd
  taki, który zakochał się w kimś; odczuwający zakochanie

zakon /ˈzakɔ̃n/ (n)
orde
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) organizacja religijna osób duchownych lub świeckich związanych ślubami, działająca według ścisłych reguł, realizująca określone przez Kościół cele religijne, gospodarcze, polityczne lub militarne;

zakonnik /zaˈkɔ̃ɲːik/ (n)
monnik
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;

zakopać topór wojenny /zaˈkɔpaʨ̑ ˈtɔpur vɔˈjɛ̃nːɨ/ (v)
de strijdbijl begraven
  przestać o coś z kimś walczyć

zakreślacz /zaˈkrɛɕlaʧ̑/ (n)
markeerstift
  gruby pisak o jaskrawym, prześwitującym kolorze służący do zaznaczania tekstu

zakrystia /zaˈkrɨstʲja/ (n)
sacristie
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych;

zakrystian (n)
koster
  ten, kto ma nadzór nad zakrystią, kościelny;

zakrzep (n)
trombose
  (medycyna, medyczny) czop zbitej krwi wewnątrz naczynia krwionośnego, który zatyka je częściowo albo całkowicie

zakrzepica (n)
trombose
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na powstawaniu w żyłach zakrzepów blokujących przepływ krwi

zakręt /ˈzakrɛ̃nt/ (n)
bocht
  odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg

zakup /ˈzakup/ (n)
aankoop
  czynność kupowania czegoś w sklepie lub w Internecie

zakurzony (adj)
stoffig
  pokryty kurzem; z widoczną warstwą, warstewką kurzu

zakwaterowanie (n)
accommodatie, huisvesting
  (turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne

zakąska /zaˈkɔ̃w̃ska/ (n)
bittergarnituur
  potrawa, niewielkie danie podawane przed głównym posiłkiem lub do wódki

zakład /ˈzakwat/ (n)
weddenschap
  umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność

zakładać /zaˈkwadaʨ̑/ (v)
aantrekken
  ubierać się w coś, ozdabiać się czymś

zakładka /zaˈkwatka/ (n)
bladwijzer
  kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie

zakładnik /zaˈkwadʲɲik/ (n)
gijzelaar
  osoba przetrzymywana w celu wymuszenia jakiś korzyści;

zakłócenie /ˌzakwuˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
onderbreking
  niepożądany sygnał zaburzający pracę czegoś

zalać (v)
inunderen
  lejąc płyn przykryć nim coś, pogrążyć w nim, wypełnić nim coś

zaleta /zaˈlɛta/ (n)
voordeel
  cecha podwyższająca wartość przedmiotu
deugd
  dodatnia cecha charakteru

zalew (n)
haf
  (hydrologia, hydrologiczny) zatoka o wąskim wylocie, oddzielona od morza mierzeją

zależeć /zaˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
afhangen
  być uwarunkowanym

zależność /zaˈlɛʒnɔɕʨ̑/ (n)
afhankelijkheid
  uzależnienie, bycie zależnym, niesamodzielnym

zalotka /zaˈlɔtka/ (n)
wimperkruller
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) przyrząd kosmetyczny służący do podkręcania rzęs, kształtem podobny do małych nożyczek, które zamiast ostrz mają zaciskaną na rzęsach końcówkę;

zamach /ˈzãmax/ (n)
aanslag
  targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie

zamach stanu /ˈzãmax ˈstãnu/ (n)
staatsgreep
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nagłe przejęcie władzy w państwie przez jednostkę lub grupę osób wbrew obowiązującemu prawu, często z użyciem siły;

zamachowiec /ˌzãmaˈxɔvʲjɛʦ̑/ (n)
moordenaar
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba dokonująca zamachu

zambijski /zãmˈbʲijsʲci/ (adj)
Zambiaans
  odnoszący się do Zambii, państwa w Afryce

zamek /ˈzãmɛk/ (n)
slot, kasteel, burcht
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;
slot
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;

zamek błyskawiczny /ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (n)
ritssluiting, rits
  (krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;

zamiar /ˈzãmʲjar/ (n)
opzet
  chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje

zamiast /ˈzãmʲjast/ (conjunction)
in plaats daarvan
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamiast /ˈzãmʲjast/ (preposition)
in plaats daarvan
  słowo wprowadzające zamiennik do słowa lub stanu wspomnianego uprzednio

zamierzać /zãˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
bedoelen
  planować coś, mieć intencję coś zrobić

zamieszki /zãˈmʲjɛʃʲci/ (n)
beroering
  demonstracje, uliczne manifestacje i starcia wyrażające bunt przeciwko władzy;

zamknięty /zãˈmʲcɲɛ̃ntɨ/ (adj)
afgesloten
  bez dostępu, odizolowany

zamknąć /ˈzãmknɔ̃ɲʨ̑/ (v)
sluiten
  sprawić, że coś przestaje być otwarte, np. okno

zamorski /zãˈmɔrsʲci/ (adj)
overzees
  taki, który znajduje się lub pochodzi z terenów leżących za morzem

zamożny /zãˈmɔʒnɨ/ (adj)
welgesteld
  dysponujący dużym majątkiem

zamrażarka /ˌzãmraˈʒarka/ (n)
vriezer
  urządzenie do zamrażania produktów spożywczych

zamówienie /ˌzãmuˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
bestelling
  ustne lub pisemne polecenie dostarczenia lub wykonania czegoś

zamówić /zãˈmuvʲiʨ̑/ (v)
bestellen
  zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp.

zanieczyszczać (v)
verontreinigen, contamineren
  czynić nieczystym

zanieczyszczenie /ˌzãɲɛʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
milieuverontreiniging
  stan bycia zanieczyszczonym
smetstof
  substancja lub przedmiot, który zanieczyszcza

zaniedbywać /ˌzãɲɛdˈbɨvaʨ̑/ (v)
verwaarlozen
  nie troszczyć się

zanim /ˈzãɲĩm/ (conjunction)
voor
  przed jakimś wydarzeniem

zaopatrzenie /ˌzaɔpaˈṭʃɛ̃ɲɛ/ (n)
aanschaf
  dostarczenie komuś potrzebnych mu rzeczy

zapach /ˈzapax/ (n)
geur
  węchowe wrażenie zmysłowe;

zapadka (n)
pal
  (technologia, technika, techniczny) drobny element jakiegoś mechanizmu powodujący blokadę ruchu czegoś

zapadnia (n)
valluik
  mechanicznie opuszczana lub podnoszona część podłoża

zapalenie /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
ontsteking
  (medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie;

zapalenie mózgu (n)
hersenontsteking
  (medycyna, medyczny) zakażenie ośrodkowego układu nerwowego najczęściej spowodowane infekcją wirusową, rzadziej bakteryjną;

zapalenie osierdzia (n)
hartvliesontsteking
  (medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia;

zapalenie oskrzeli /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/ (n)
bronchitis
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;

zapalenie pęcherza moczowego (n)
blaasontsteking
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej pęcherza moczowego

zapalenie płuc /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑/ (n)
longontsteking
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;

zapalić /zaˈpalʲiʨ̑/ (v)
aansteken
  wzniecić ogień
  sprawić, że coś zaczyna się świecić, zaczyna dawać światło

zapalniczka /ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
aansteker
  mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;

zapasy /zaˈpasɨ/ (n)
worsteling
  (sport, sportowy) konkurencja polegający na fizycznym zmaganiu się dwóch zawodników lub zawodniczek;

zapałka /zaˈpawka/ (n)
lucifer
  cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;

zapaść /ˈzapaɕʨ̑/ (n)
ineenstorting
  (medycyna, medyczny) stan ostrej niewydolności krążenia połączony z nagłym spadkiem ciśnienia krwi

zapiekanka /ˌzapʲjɛˈkãnka/ (n)
ovenschotel
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie zapiekane w piekarniku, składającego się z różnych składników;

zapinać /zaˈpʲĩnaʨ̑/ (v)
dichtknopen, vastmaken
  łączyć dwa brzegi tkaniny przy pomocy guzików, haftek, zatrzasków, zamka błyskawicznego itp.

zapis /ˈzapʲis/ (n)
verslag
  trwały ślad powstały na skutek rejestracji lub zapisania

zapis nutowy (n)
notenbalk
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umowny układ znaków graficznych służący do utrwalania utworów muzycznych i przekazywania ich innym

zapisywać /ˌzapʲiˈsɨvaʨ̑/ (v)
aantekenen
  (informatyka, informatyczny) zachowywać dane w pamięci

zaplecze (n)
basis
  pomocniczy zespół osób lub środków

zapobiegać /ˌzapɔˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
verhinderen
  nie dopuszczać (do czegoś), nie pozwalać (na coś), zabezpieczać się (przed czymś)

zapominalski (adj)
vergeetachtig
  taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie

zapominać /ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
vergeten
  tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś
  gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)

zapomnieć /zaˈpɔ̃mʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
vergeten
  aspekt dokonany od: zapominać

zapotrzebowanie (n)
aanvraag
  druk, dokument z wyszczególnionymi potrzebami, np. w zakresie zakupów

zapowiedź /zaˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
bekendmaking, kennisgeving
  ogłaszanie tego, co ma stać się lub nadejść

zapożyczenie /ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
leenwoord
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego;

zapraszać /zaˈpraʃaʨ̑/ (v)
uitnodigen
  proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny
  zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś

zaprawa (n)
mortel, specie
  (budownictwo) półpłynny, krzepliwy lepik mineralny służący w budownictwie za spoinę lub okładzinę;

zaproszenie /ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
uitnodiging, invitatie
  informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia
uitnodiging
  kartka papieru wyrażająca taką informację

zapłata /zaˈpwata/ (n)
betaling
  należność za coś
  zapłacenie należnych pieniędzy

zapłodnienie /ˌzapwɔdʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
bevruchting
  (biologia, biologiczny) dokonanie połączenia komórki jajowej z plemnikiem;

zarabiać /zaˈrabʲjäʨ̑/ (v)
verdienen
  dostawać regularnie pieniądze za wykonywaną pracę

zaratusztrianizm /ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
zoroastrisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych;

zaraz /ˈzaras/ (particle)
op het punt staan (om) te
  w krótkim czasie

zaraźliwy (adj)
besmettelijk
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) łatwo szerzący się między organizmami

zardzewiały (adj)
roestig
  zniszczony przez rdzę

zarodek /zaˈrɔdɛk/ (n)
embryo
  (biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty
  (botanika, botaniczny) zawiązek rośliny rozwijający się w nasieniu

zarodnik /zaˈrɔdʲɲik/ (n)
spoor
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do bezpłciowego rozmnażania się roślin zarodnikowych i grzybów;

zarost /ˈzarɔst/ (n)
gezichtsbeharing
  owłosienie w dolnej części twarzy

zarozumiały /ˌzarɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
verwaand, arrogant
  mający zbyt wysokie mniemanie o sobie, nadmiernie wychwalający swoją osobę

zarzut /ˈzaʒut/ (n)
verwijt, bezwaar, tegenwerping
  słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania

zarządzanie /ˌzaʒɔ̃nˈʣ̑ãɲɛ/ (n)
administratie
  sprawowanie nad czymś zarządu

zarządzać /zaˈʒɔ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
beheren, managen
  kierować czymś (instytucją, zasobami), decydować o losie czegoś
bevelen, gelasten, verordenen
  wydawać polecenia, rozkazywać

zaręczyny (n)
verloving
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) obrzęd wyrażenia woli bycia razem w małżeństwie;

zasada /zaˈsada/ (n)
alkali, base
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
principe, beginsel, regel, maatstaf
  reguła rządząca czymś

zasadzka /zaˈsaʦ̑ka/ (n)
hinderlaag
  pułapka przygotowana w celu schwytania lub wyrządzenia komuś zła, krzywdy

zasiedzenie (n)
verkrijgende verjaring
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nabycie w wyniku upływu czasu prawa własności do rzeczy przez osobę użytkującą daną rzecz, a niebędącą jej właścicielem;

zasiek /ˈzaɕɛk/ (n)
prikkeldraadversperring
  (wojskowość, wojskowy) zapora lub ogrodzenie z drutu kolczastego, zwykle prowizoryczne

zasilacz /zaˈɕilaʧ̑/ (n)
voeding
  urządzenie, które dostarcza energię elektryczną o określonych parametrach do innego urządzenia

zasięg /ˈzaɕɛ̃ŋk/ (n)
bereik
  obszar występowania lub działania jakiegoś zjawiska albo czyjegoś wpływu

zaskoczenie /ˌzaskɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
verbazing
  zdziwienie wywołane przez coś czego się nie spodziewamy, czego nie oczekujemy, z czym się nie liczymy

zaskroniec /zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
ringslang
  (zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;

zaskórnik /zaˈskurʲɲik/ (n)
mee-eter, comedo
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) utworzona z łoju i obumarłych komórek naskórka grudka zatykająca por w skórze

zasmażka /zaˈsmaʃka/ (n)
roux
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zagęszczacz do zup, sosów otrzymywany przez zasmażenie mąki z tłuszczem;

zastaw (n)
pand
  (ekonomia, ekonomiczny) czasowe posiadanie przedmiotu stanowiącego zabezpieczenie spłaty długu; także: oddanie czegoś jako zabezpieczenie długu
  (ekonomia, ekonomiczny) rzecz, pieniądz stanowiąca zabezpieczenie spłaty długu

zastawiać (v)
blokkeren, versperren
  uniemożliwiać dostęp do czegoś poprzez stawianie siebie lub czegoś

zastawka (n)
klep
  (anatomia, anatomiczny) błoniasty fałd zapobiegający cofaniu się płynu
  (technologia, technika, techniczny) (melioratywnie, melioratywny) urządzenie do regulacji ilości, poziomu wody

zastrzyk /ˈzasṭʃɨk/ (n)
injectie
  (medycyna, medyczny) zabieg bezpośredniego wprowadzenie do organizmu leku za pomocą igły

zasób /ˈzasup/ (n)
bron
  posiadane doświadczenie, wiedza, umiejętności
  (informatyka, informatyczny) obiekt lub inne dobro do którego proces może mieć przez pewien czas wyłączny dostęp
  pewien zbiór rzeczy nagromadzonych w celu wykorzystania w przyszłości

zasób naturalny (n)
grondstof
  (ekonomia, ekonomiczny) twór organiczny ((na przykład) ekosystem) i nieorganiczny ((na przykład) woda, minerał), który jest wykorzystywany przez człowieka w celach produkcyjnych i konsumpcyjnych;

zasłona /zaˈswɔ̃na/ (n)
gordijn
  tkanina ograniczająca ilość światła wpadającego do pomieszczenia;

zasłona dymna (n)
rookgordijn
  (przenośnie, przenośnia) pozorowane działanie dla odwrócenia uwagi od czegoś istotnego
  (wojskowość, wojskowy) chmura dymu służąca do ukrycia własnych działań i dezorientacji przeciwnika;

zasługa /zaˈswuɡa/ (n)
verdienste
  godny docenienia, wartościowy rezultat czyjegoś działania

zatoczka (n)
inham
  mała zatoka

zatoka /zaˈtɔka/ (n)
baai, bocht
  (geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;

zator (n)
embolie
  (medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep

zatrucie (n)
vergiftiging
  (medycyna, medyczny) (toksykologia) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu

zatrucie pokarmowe (n)
voedselvergiftiging
  (medycyna, medyczny) dolegliwość występująca po zjedzeniu pokarmu zarażonego wirusami lub bakteriami ((na przykład) salmonellą, gronkowcem);

zatrudnienie /ˌzatrudʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
tewerkstelling
  (rzeczownik odczasownikowy) od zatrudnić

zatrzymanie /ˌzaṭʃɨ̃ˈmãɲɛ/ (n)
stilstand
  pozbawienie kogoś wolności

zatrzymywać /ˌzaṭʃɨ̃ˈmɨvaʨ̑/ (v)
oppakken, vastzetten
  aresztować
staken, stoppen
  przerywać jakiś proces, maszynę, robienie czegoś
stilzetten, stoppen, stopzetten
  unieruchamiać coś
houden
  zachować coś dla siebie
stoppen
  stawać w miejscu

zaufanie /ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/ (n)
vertrouwen
  przeświadczenie, że można komuś ufać

zaułek /zaˈ<sup>w</sup>uwɛk/ (n)
dwarsstraat
  niedługa, wąska uliczka, znajdująca się zwykle między budynkami, niemająca wylotu

zawartość /zaˈvartɔɕʨ̑/ (n)
inhoud
  ilość jakiegoś składnika w czymś

zawał serca /ˈzavaw ˈsɛrʦ̑a/ (n)
hartaanval
  (medycyna, medyczny) (zobacz) zawał mięśnia sercowego;

zawias (n)
scharnier
  (technologia, technika, techniczny) połączenie ruchome złożone z dwóch części złączonych przegubowo, do mocowania wiek, włazów, skrzydeł drzwi i okien

zawierać /zaˈvʲjɛraʨ̑/ (v)
bevatten, inhouden
  mieć coś wewnątrz siebie, mieć coś za składnik siebie, składać się

zawietrzna /zaˈvʲjɛṭʃna/ (n)
lij
  (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) burta przeciwna do tej, na którą wieje wiatr

zawietrzny /zaˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
benedenwinds
  (geografia, geograficzny) / (morski) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) znajdujący się po przeciwnej stronie niż ta, na którą wieje wiatr

zawilec gajowy (n)
bosanemoon
  (botanika, botaniczny) Anemone nemorosa L., bylina z rodziny jaskrowatych kwitnąca na biało;

zawiniątko (n)
bundel
  niewielki pakunek owinięty papierem lub suknem

zawodowy /ˌzavɔˈdɔvɨ/ (adj)
professioneel
  taki, który wykonuje określone zajęcie, traktując jako swój zawód

zawodzić /zaˈvɔʥ̑iʨ̑/ (v)
ontgoochelen, teleurstellen
  robić rzeczy, które nie są oczekiwane, nie działać sprawnie, nie spełniać się

zawroty głowy /zaˈvrɔtɨ ˈɡwɔvɨ/ (n)
duizeligheid, draaierigheid
  (medycyna, medyczny) nieprzyjemne, subiektywne odczucie wirowania lub braku równowagi;

zawstydzony /ˌzafstɨˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
beschaamd
  odczuwający zawstydzenie, wstyd

zawsze /ˈzafʃɛ/ (pronoun)
altijd, steeds
  w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy

zawód /ˈzavut/ (n)
beroep
  czynność, którą ktoś wykonuje, by zdobyć pieniądze

zawór /ˈzavur/ (n)
klep
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamykania otworów;

zawór bezpieczeństwa /ˈzavur ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfa/ (n)
veiligheidsventiel
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu stosowany w celach ochronnych,

zawór motylkowy /ˈzavur ˌmɔtɨlˈkɔvɨ/ (n)
vlinderklep
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj zaworu

zazdrosny /zazˈdrɔsnɨ/ (adj)
jaloers
  taki, który boi się o coś własnego; podejrzliwy wobec wierności osoby, z którą jest w związku

zazdrościć (v)
benijden
  odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny

zazdrość /ˈzazdrɔɕʨ̑/ (n)
afgunst
  podejrzenie, że ukochana osoba mogłaby nie być wierna

zazdrość o członek (n)
penisnijd
  (psychologia, psychologiczny) termin psychoanalityczny będący żeńskim odpowiednikiem kompleksu kastracyjnego;

zaćmienie /zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
verduistering, eclips
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;

założyciel (n)
oprichter
  ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek

załącznik /zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
aanhangsel, appendix, bijlage
  dokument uzupełniający treść innego dokumentu lub dzieła książkowego, część addendum
attachment, bijlage
  plik dołączony do wiadomości e-mail

zaś /zaɕ/ (conjunction)
terwijl
  natomiast

zaświaty /zaˈɕfʲjatɨ/ (n)
dodenrijk
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce poza światem realnym, gdzie przebywają zmarli

zażenowanie (n)
verlegenheid
  poczucie zakłopotania i wstydu

zbawienie /zbaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
groet
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boski akt wybawienia ludzi od wiecznego potępienia;
  uratowanie w trudnej sytuacji

zbiorczy (adj)
samengesteld
  taki, w którym coś się zbiera

zbiornik /ˈzbʲjɔrʲɲik/ (n)
tank
  przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów

zbiór /zbʲjur/ (n)
verzameling
  zbiór (1.1) wszystkich przedmiotów o jakiejś cesze należących do kogoś
  (matematyka, matematyczny) kolekcja niepowtarzających się elementów;
  grupa, pewna liczba czegoś traktowana jako jedna całość

zboże /ˈzbɔʒɛ/ (n)
graan
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna

zbrodnia /ˈzbrɔdʲɲa/ (n)
misdaad
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) bardzo ciężkie przestępstwo;
  (potocznie, potoczny) czyn moralnie naganny, który spotyka się ze szczególnym potępieniem społecznym

zbrodnia wojenna /ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
oorlogsmisdaad
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów;

zbrodniarz (n)
crimineel
  człowiek, który popełnił zbrodnię

zbroja /ˈzbrɔja/ (n)
pantser
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;

zbyt /zbɨt/ (adv)
te
  nadmiernie, w nadmiarze, za bardzo, przesadnie

zdanie /ˈzdãɲɛ/ (n)
zin
  (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)
opinie
  opinia

zdanie podrzędne /ˈzdãɲɛ pɔḍˈʒɛ̃ndnɛ/ (n)
bijzin
  (gramatyka) w zdaniu złożonym: zdanie określające zdanie nadrzędne

zdanie złożone /ˈzdãɲɛ zwɔˈʒɔ̃nɛ/ (n)
gecoördineerde zin
  (gramatyka) zdanie dające się podzielić na co najmniej dwa wypowiedzenia (zdania pojedyncze lub równoważniki zdania)

zdecydować /ˌzdɛʦ̑ɨˈdɔvaʨ̑/ (v)
besluiten
  podjąć decyzję

zdejmować /zdɛjˈmɔvaʨ̑/ (v)
uittrekken
  ściągać ubranie, buty

zderzak /ˈzdɛʒak/ (n)
bumper
  (motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;

zderzenie /zdɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
botsing, schok, bots
  gwałtowne uderzenie się poruszających się obiektów

zdesperowany /ˌzdɛspɛrɔˈvãnɨ/ (adj)
desperaat
  taki, który stracił nadzieję na coś, jest ogarnięty desperacją

zdobić /ˈzdɔbʲiʨ̑/ (v)
sieren
  służyć jako ozdoba
decoreren, verfraaien, versieren
  upiększać coś, dodawać elementy dekoracyjne

zdobywca /zdɔˈbɨfʦ̑a/ (n)
veroveraar
  ten, który zdobył, opanował coś (przemocą, w walce)

zdolność /ˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
capaciteit
  naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś
  umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności

zdolny /ˈzdɔlnɨ/ (adj)
bekwaam, kundig, in staat
  będący w stanie wykonać określoną czynność

zdrada /ˈzdrada/ (n)
verraad
  działanie na szkodę narodu lub kraju

zdrada stanu /ˈzdrada ˈstãnu/ (n)
hoogverraad
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przestępstwo wymierzone przeciw najistotniejszym interesom państwa, jego bezpieczeństwu lub ustrojowi;

zdradzać /ˈzdraʣ̑aʨ̑/ (v)
verklappen, verraden
  o sekrecie, tajemnicy: wyjawiać, mówić komuś, często niepowołanemu
uitleggen
  przedstawiać coś komuś
bedriegen
  złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku
verraden
  łamać dane komuś słowo, obietnicę; wykonywać coś, co może być traktowane jako złamanie takiej obietnicy; także porzucać swoje ideały

zdrajca /ˈzdrajʦ̑a/ (n)
verrader
  ktoś, kto zdradza swój naród, kraj, plemię, społeczność, itp.
  ktoś, kto porzuca wyznawane ideały, wartości

zdrobnienie /zdrɔbʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
diminutief, verkleinwoord
  (gramatyka) oznaczenie przedmiotu mniejszego w stosunku do poprzedniego, oznaczać może pieszczotliwy lub pogardliwy stosunek mówiącego do obiektu;

zdrowie /ˈzdrɔvʲjɛ/ (n)
gezondheid, welzijn
  stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)

zdrowy /ˈzdrɔvɨ/ (adj)
gezond
  taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze
  dobry dla zdrowia

zdrowy rozsądek (n)
gezond verstand
  rzeczowe myślenie

zdumienie /zdũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
verwondering
  (rzeczownik odczasownikowy) od zdumieć, stan zaskoczenia

zdumiewający (adj)
verbijsterend, verbluffend, verbazend
  taki, który budzi zdumienie

zdążyć /ˈzdɔ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
bijhouden
  dotrzymać komuś kroku
het redden, op tijd komen, op tijd zijn
  przybyć na umówioną godzinę
het redden, op tijd afkrijgen
  skończyć jakąś pracę, zadanie w określonym czasie

ze względu na /zɛ‿ˈvzɡlɛ̃ndu ˈna/
vanwege, wegens
  z uwagi na, biorąc pod uwagę

zebra /ˈzɛbra/ (n)
zebra
  (zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;

zecer /ˈzɛʦ̑ɛr/ (n)
letterzetter
  (przestarzałe, przestarzały) pracownik drukarni zajmujący się składaniem publikacji za pomocą czcionek, obecnie archaizm leksykalny;

zefir /ˈzɛfʲir/ (n)
briesje
  (meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) (także (środowiskowy) (rybołówstwo, rybacki)) łagodny i ciepły wiatr

zegar /ˈzɛɡar/ (n)
klok, uurwerk
  przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;

zegar słoneczny /ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (n)
zonnewijzer
  zegar określający czas na podstawie pozycji słońca;

zegarek /zɛˈɡarɛk/ (n)
horloge, polshorloge
  niewielkich rozmiarów zegar

zegarmistrz /zɛˈɡarmʲisṭʃ/ (n)
horlogemaker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków;

zejman (n)
zeeman
  człowiek morza, żeglarz, marynarz starszego rocznika

zelota /zɛˈlɔta/ (n)
zeloot
  (książkowy) gorliwy, fanatyczny entuzjasta, wyznawca jakiejś idei lub religii
  (historia, historyczny, historycznie) członek żydowskiego ugrupowania religijno-politycznego z I w. n.e., którego celem była czynna walka z okupacją rzymską w Palestynie;

zemsta /ˈzɛ̃msta/ (n)
wraak
  odwet za krzywdy

zenit /ˈzɛ̃ɲit/ (n)
zenit
  (astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;

zero /ˈzɛrɔ/ (n)
nul
  liczba 0;

zerwać /ˈzɛrvaʨ̑/ (v)
uit elkaar gaan
  (potocznie, potoczny) skończyć związek z kimś

zespół /ˈzɛspuw/ (n)
band
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) grupa muzyków występująca razem na scenie
team, ploeg
  grupa osób realizująca wspólny cel;

zespół Alporta (n)
syndroom van Alport
  (medycyna, medyczny) rzadkie postępujące schorzenie genetyczne nerek powodujące m.in. krwiomocz, głuchotę i zmiany w obrębie narządu wzroku;

zespół Aspergera (n)
aspergersyndroom
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) łagodne zaburzenie rozwoju ze spektrum autyzmu, którego głównym objawem jest trudność w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji międzyludzkich;

zespół Downa (n)
downsyndroom
  (medycyna, medyczny) zespół wad wrodzonych spowodowany obecnością dodatkowego chromosomu 21;

zespół Guillaina-Barrégo (n)
syndroom van Guillain-Barré
  (medycyna, medyczny) ostry, zapalny stan chorobowy dotyczący nerwów o nieznanej etiologii;

zespół Sjögrena (n)
syndroom van Sjögren
  (medycyna, medyczny) choroba autoimmunizacyjna z powstawaniem nacieków limfocytarnych w obrębie gruczołów wydzielania zewnętrznego, charakteryzująca się suchością śluzówek, zwłaszcza jamy ustnej i spojówek;

zestaw /ˈzɛstaf/ (n)
set
  całość, zbiór składający się z różnych elementów, przedmiotów

zeszyt /ˈzɛʃɨt/ (n)
schrift
  (edukacja, edukacyjny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;

zeszły /ˈzɛʃwɨ/ (adj)
vorig
  taki, który minął, odbył się już i należy do przeszłości; poprzedni, przed tym, który jest teraz (najczęściej w odniesieniu do czasu)

zet /zɛt/ (n)
zet
  nazwa litery „z”, trzydziestej litery polskiego alfabetu

zewnątrz /ˈzɛvnɔ̃nṭʃ/ (preposition)
buiten
  (przestarzałe, przestarzały) poza obrębem, obszarem jakiejś powierzchni terenu, obiektu, środowiska

zewnętrzny /zɛˈvnɛ̃nṭʃnɨ/ (adj)
buitenlands
  taki, który odnosi się do innych krajów
uiterlijk
  taki, który odnosi się do wyglądu człowieka, jego urody, itp.
uitwendig, buiten-, buitenste
  taki, który znajduje się poza czymś (poza obrębem); taki, który widać na zewnątrz

zez /zɛs/ (n)
scheelzien
  (medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;

zeznanie /zɛˈznãɲɛ/ (n)
getuigenis
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) oficjalne wyjaśnienia złożone w sądzie lub przed innymi władzami

zezowaty (adj)
scheel
  taki, który ma zeza

zezwolenie /ˌzɛzvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
autorisatie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument poświadczający oficjalną zgodę
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) oficjalna zgoda

zgadzać /ˈzɡaʣ̑aʨ̑/ (v)
stroken
  być zgodnym z czymś, mieć podobną opinię

zgaga /ˈzɡaɡa/ (n)
maagzuur
  (medycyna, medyczny) uczucie pieczenia w przełyku

zgnilec amerykański /ˈzʲɟɲilɛʦ̑ ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
Amerikaans vuilbroed
  (weterynaria, weterynaryjny) (pszczelarstwo, pszczelarski) choroba bakteryjna czerwiu pszczelego;

zgoda /ˈzɡɔda/ (n)
akkoord
  pozwolenie, aprobata, zgodzenie się
verzoening
  stan pozbawiony konfliktów czy kłótni, pojednanie

zgoda /ˈzɡɔda/ (particle)
akkoord
  odpowiedź potwierdzająca, wyrażająca przyzwolenie

zgodność /ˈzɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
naleving
  cecha tego, co jest z czymś zgodne, nie jest sprzeczne

zgromadzenie /ˌzɡrɔ̃maˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vergadering
  zespół ludzi reprezentujących daną społeczność i stanowiących jakąś władzę, przedstawicielstwo

zgrubienie /zɡruˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
vergrootwoord
  (gramatyka) wyraz utworzony za pomocą odpowiedniego formantu oznaczającego rzecz albo osobę większą od nazywanej wyrazem podstawowym;

zgryźliwy /zɡrɨʑˈlʲivɨ/ (adj)
bijtend, kribbig
  świadczący o zgryźliwości

zgrzebło (n)
roskam
  (zootechnika, zootechniczny) metalowy przyrząd do czyszczenia zwierząt (zwłaszcza zwierząt gospodarskich) i usuwania sierści ze szczotki do czesania zwierząt;

zgubny /ˈzɡubnɨ/ (adj)
schadelijk
  prowadzący do zguby

ziarnko do ziarnka, a zbierze się miarka /ˈʑarn̥kɔ dɔ‿ˈʑarn̥ka ː‿ˈzbʲjɛʒɛ‿ɕɛ ˈmʲjarka/ (proverb)
vele kleintjes maken een grote
  oszczędzając cierpliwie nawet małe ilości można dużo uzbierać

ziarno /ˈʑarnɔ/ (n)
graankorrel
  (botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion;
  (fotografia) niepożądane drobne punkty obrazu na fotografii;
  cząstka czegoś

zielarz /ˈʑɛlaʃ/ (n)
herborist
  specjalista w dziedzinie zielarstwa, leczący za pomocą ziół

ziele angielskie (n)
lontai
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce korzennika lekarskiego stosowane jako przyprawa;

zieleń /ˈʑɛlɛ̃ɲ/ (n)
groen
  kolor zielony
  ubranie w kolorze zielonym
  zielone części roślin
  zielony barwnik

zielona herbata /ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/ (n)
groene thee
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania

zielony /ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
groen, onervaren
  mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
groen
  o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały

ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (n)
aarde, bodem
  gleba
bodem
  grunt, podłoże (także w budynku)

ziemia niczyja (n)
niemandsland
  (geografia, geograficzny) obszar niezamieszkały, nie należący do nikogo; w czasach kolonialnych – obszar niepodbity

ziemniak /ˈʑɛ̃mʲɲak/ (n)
aardappel
  (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)

ziewać /ˈʑɛvaʨ̑/ (v)
geeuwen, gapen
  szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia

ziggurat /zʲikˈːurat/ /zʲiˈɡurat/ (n)
ziggoerat
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) starożytna bliskowschodnia budowla sakralna,

zima /ˈʑĩ.ma/ (n)
winter
  najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;

zimna wojna /ˈʑĩmna ˈvɔjna/ (n)
Koude Oorlog
  (historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;

zimne ognie /ˈʑĩmnɛ ˈɔɟɲɛ/ (n)
flikkersterretje
  niewielkie fajerwerki do użytku domowego w formie pręcika, na którym spala się substancja wytwarzająca snop iskier;

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (n)
kou
  odczuwalna subiektywnie niska temperatura

zimny /ˈʑĩmnɨ/ (adj)
koud
  mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna

zimorodek /ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/ (n)
ijsvogel
  (ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;

zimować (v)
winteren
  spędzać zimę w określonym miejscu

zimowy /ʑĩˈmɔvɨ/ (adj)
winter-
  typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie

zimozielony /ˌʑĩmɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
groenblijvend
  (botanika, botaniczny) (odnośnie rośliny) mający liście zimą

zięba /ˈʑɛ̃mba/ (n)
vink, boekvink
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;

zięć /ʑɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
schoonzoon
  mąż córki

zjawa /ˈzʲjava/ (n)
verschijning
  duch osoby zmarłej

zjawisko /zʲjaˈvʲiskɔ/ (n)
fenomeen, verschijnsel
  naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;

zjazd /zʲjast/ (n)
afrit
  droga pozwalająca zjechać z głównej trasy
bijeenkomst
  przybycie w jedno miejsce wielu osób z różnych stron

zjednoczony (adj)
verenigd
  połączony dla wspólnej sprawy

zjeżdżalnia /zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa/ (n)
glijbaan
  urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;

zlecenie (n)
opdracht
  polecenie lub zamówienie wykonania danej czynności lub usługi

zlecenie stałe (n)
domiciliëring
  (handel, handlowy) złożone bankowi polecenie wykonywania przelewów z własnego konta na inne wskazane konto, zwykle w określonych odstępach czasowych;

zlew /zlɛf/ (n)
gootsteen
  naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową

zmarszczka /ˈzmarʃʧ̑ka/ (n)
rimpel
  (anatomia, anatomiczny) podłużne zagłębienie skóry powstające w wyniku starzenia się lub ruchów mimicznych

zmartwienie /zmartˈfʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
zorg
  coś, co martwi, nurtuje, niepokoi

zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (n)
opstanding
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;

zmiana /ˈzmʲjãna/ (n)
verandering
  przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną

zmieniać /ˈzmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
veranderen, wijzigen
  nadawać komuś lub czemuś inne właściwości

zmienna /ˈzmʲjɛ̃nːa/ (n)
variabel
  (matematyka, matematyczny) wielkość, która może przyjmować różne wartości;

zmienny /ˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
variabel
  niestały w poglądach, uczuciach (w odniesieniu do człowieka)
  ulegający zmianom

zmierzch /zmʲjɛʃx/ (n)
schemering
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się;

zmrocznik gładysz (n)
groot avondrood
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Deilephila elpenor, gatunek motyla z rodziny zawisakowatych;

zmuszać /ˈzmuʃaʨ̑/ (v)
dwingen
  nakłaniać kogoś do zrobienia czegoś; kazać komuś coś zrobić, wywierać nacisk/presję na kogoś
zich dwingen
  przekonywać, skłaniać siebie do zrobienia czegoś, mimo że nie ma się chęci, przekonania

zmysł /zmɨsw̥/ (n)
zintuig
  zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;

zmysłowość (n)
sensualiteit
  cecha tego, co zmysłowe, erotyczne, ponętne

zmęczenie /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vermoeidheid, moeheid
  stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem

zmęczony /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
moe, vermoeid
  odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek

znaczek pocztowy /ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
postzegel
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);

znaczenie /znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
betekenis
  to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje
  wartość, ważność czegoś, waga

znacznie /ˈznaʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
aanzienlijk
  dużo, w dużym stopniu, bardzo

znaczny /ˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
merkwaardig
  (książkowy) istotny, duży, ważny

znaczyć /ˈznaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
betekenen
  mieć znaczenie, sens

znad /znat/ (preposition)
van boven
  z miejsca powyżej czegoś

znajda (n)
vondeling
  dziecko, które zostało znalezione

znajdować /znajˈdɔvaʨ̑/ (v)
zich bevinden
  być w jakimś miejscu

znak /znak/ (n)
teken
  kształt, któremu przypisuje się określone znaczenie
  dźwięk, spojrzenie, gest itp. służący do przekazania informacji

znak drogowy /ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ/ (n)
verkeersbord
  (motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg;

znak wodny /ˈznaɡ ˈvɔdnɨ/ (n)
watermerk
  obraz na papierze widzialny pod światło, uzyskiwany w trakcie jego produkcji;

znak zodiaku /ˈznaɡ zɔˈdʲjaku/ (n)
zodiacteken
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) każda z dwunastu części zodiaku, nosząca nazwę gwiazdozbioru zodiakalnego, który leżał w jej obrębie ok. 2000 lat temu;
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) symbol oznaczający znak zodiaku (1.1)

znakomity /ˌznakɔ̃ˈmʲitɨ/ (adj)
eersteklas
  bardzo dobry, doskonały, świetny

znalezisko /ˌznalɛˈʑiskɔ/ (n)
vondst
  rzecz znaleziona, która budzi szczególne zainteresowanie

znany /ˈznãnɨ/ (adj)
bekend
  taki, który jest rozpoznawany przez wiele osób

znać /znaʨ̑/ (modal)
kennen
  mieć informacje na czyjś temat, być komuś w przeszłości przedstawionym
kennen, kunnen
  mieć informacje na temat czegoś, mieć z tym do czynienia w przeszłości

znać jak własną kieszeń /ˈznaʨ̑ ˈjaɡ ˈvwasnɔ̃w̃ ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (v)
kennen als z'n broekzak
  znać coś bardzo dobrze, bardzo dokładnie

zniczek /ˈzʲɲiʧ̑ɛk/ (n)
vuurgoudhaantje
  (ornitologia, ornitologiczny) Regulus ignicapilla, mały ptak z rodziny mysikrólikowatych;

zniżka /ˈzʲɲiʃka/ (n)
korting
  obniżenie ceny

znowu /ˈznɔvu/ (adv)
weer, opnieuw
  jeszcze raz, ponownie, na nowo, znów, powtórnie, apiać

znudzony /znuˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
verveeld
  odczuwający nudę; taki, który stracił zainteresowanie czymś

znęcać się /ˈznɛ̃nʦ̑aʨ̑‿ɕɛ/ (v)
mishandelen
  robić krzywdę (najczęściej fizyczną), zadawać ból; męczyć, maltretować

zobaczyć /zɔˈbaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
zien
  dostrzec, zauważyć, ujrzeć coś
kijken
  obejrzeć

zobowiązanie /ˌzɔbɔvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
verplichting
  powinność

zobowiązać /ˌzɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
verplichten
  (książkowy) nałożyć na kogoś obowiązek wykonania jakiejś czynności

zodiakalny /ˌzɔdʲjaˈkalnɨ/ (adj)
zodiakaal
  (przymiotnik) od zodiak

zoisyt /zɔˈ<sup>j</sup>isɨt/ (n)
zoisiet
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych;

zombi /ˈzɔ̃mbʲi/ (n)
zombie
  (etnografia, etnograficzny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) popkulturowa fikcyjna postać z horrorów – żywy trup, zmarły ożywiony np. dzięki magii;

zoo /ˈzɔː/ (n)
dierentuin, zoo, dierenpark, diergaarde
  ogród zoologiczny

zoo- /ˈzɔː/
zoö-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy ze zwierzętami

zoofobia /ˌzɔːˈfɔbʲja/ (n)
zoöfobie
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed zwierzętami;

zoogeografia /ˌzɔːɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
zoögeografie
  nauka o rozmieszczeniu gatunków zwierząt na kuli ziemskiej

zoolog /zɔˈːlɔk/ (n)
zoöloog
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się zoologią

zoologia /ˌzɔːˈlɔɟja/ (n)
dierkunde, zoölogie
  (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;

zoonoza /ˌzɔɔ̃ˈnɔza/ (n)
zoönose
  (weterynaria, weterynaryjny) (medycyna, medyczny) choroba zakaźna lub pasożytnicza zwierząt, mogąca wtórnie wystąpić u człowieka;

zooplankton /ˌzɔːˈplãŋktɔ̃n/ (n)
zoöplankton
  (zoologia, zoologiczny) ogół organizmów zwierzęcych wchodzących w skład planktonu;

zorza polarna /ˈzɔʒa pɔˈlarna/ (n)
Aurora
  zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych;

zostawać /zɔˈstavaʨ̑/ (v)
overblijven
  być pozostałością po czymś, czego już nie ma
blijven
  nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca
worden
  stawać się kimś/czymś

zostawiać /zɔˈstavʲjäʨ̑/ (v)
laten hangen, laten liggen, laten staan
  kłaść, opuszczać coś w jakimś miejscu i odchodzić, nie biorąc tego ze sobą
achterlaten, laten, in de steek laten, verlaten
  odchodzić od kogoś, porzucać go (najczęściej w aspekcie dokonanym)
nalaten
  przeznaczać coś dla kogoś po swojej śmierci (najczęściej w aspekcie dokonanym)
laten vallen
  rezygnować z podjęcia lub kontynuacji działania
overlaten
  zdawać się na kogoś, delegować jakieś zadanie

zrażać /ˈzraʒaʨ̑/ (v)
ontmoedigen, moedeloos maken
  zniechęcać
de moed verliezen, moedeloos worden
  zniechęcać się

zrozumiały /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
begrijpelijk
  dający się zrozumieć, możliwy do zrozumienia
  dający się wytłumaczyć, możliwy do wytłumaczenia

zrozumiały sam przez się /ˌzrɔzũˈmʲjawɨ ˈsãm ˈpʃɛsʲ‿ɕɛ/ (adj)
vanzelfsprekend
  niebudzący wątpliwości

zrzucić maskę /ˈzʒuʨ̑iʨ̑ ˈmaskɛ/ (v)
ontmaskeren
  pokazać się takim, jakim się naprawdę jest; przestać udawać, pokazać swoje prawdziwe cechy, charakter

zrzęda (n)
brompot, knorrepot, lastpak, lastpost, nurks
  (potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania

zrównoważony rozwój (n)
duurzame ontwikkeling
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ochrona środowiska) proces przemian zapewniający zaspokajanie potrzeb obecnego pokolenia bez umniejszania szans rozwojowych przyszłych generacji, m.in. dzięki zintegrowanym działaniom w zakresie rozwoju gospodarczego, społecznego i w zakresie środowiska;

zręczny /ˈzrɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
handig
  zwinny

zszywacz /ˈsʃɨvaʧ̑/ (n)
nietmachine, nietapparaat
  (biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek papieru za pomocą metalowych zszywek;

zszywka /ˈsʃɨfka/ (n)
niet
  (biurowość, biurowy) cienki kawałek metalu, odpowiednio zagięty, służący do łączenia kartek przy użyciu zszywacza

zupa /ˈzupa/ (n)
soep
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;

zurwanizm (n)
zurvanisme
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna monistyczna, forma perskiej religii mazdaizmu, opozycyjna wobec zoroastryzmu

zużywać /zuˈʒɨvaʨ̑/ (v)
uitputten
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) wyczerpywać czyjeś siły
verbruiken
  wyczerpywać zasób czegoś, zmniejszać tego ilość przez używanie

zwalniać /ˈzvalʲɲäʨ̑/ (v)
ontslaan
  (o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska

zważywszy na
aangezien
  (książkowy) nadawca mówi, co bierze pod uwagę, rozpatrując to, o czym mowa

zwiastun /ˈzvʲjastũn/ (n)
bode, boodschapper
  osoba, która przynosi wieść o czymś, zwiastuje, oznajmia coś
filmtrailer, trailer
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) krótka zapowiedź filmu
voorbode
  coś, co zapowiada nadejście jakiegoś zjawiska lub wydarzenia

zwichnąć (v)
ontwrichten
  (medycyna, medyczny) wywołać uszkodzenie stawu poprzez przemieszczenie względem siebie nasad kości tworzących staw

zwieracz /ˈzvʲjɛraʧ̑/ (n)
sluitspier
  (anatomia, anatomiczny) mięsień okrężny tworzący pierścień mięśniowy zamykający naturalne otwory ciała lub ujścia niektórych narządów;

zwierzę /ˈzvʲjɛʒɛ/ /ˈzvʲjɛʒɛnta/ (n)
dier, beest
  (biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;

zwierzę domowe /ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/ (n)
huisdier
  zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;

zwierzęcy /zvʲjɛˈʒɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
dierlijk
  związany ze zwierzęciem, pochodzący, otrzymywany ze zwierzęcia

zwinność (n)
wendbaarheid
  cecha bycia bardzo sprawnym

związek /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
samenleving
  powiązanie między osobami, partnerstwo; (także, też) osoby w jakiś sposób powiązane
bond
  sformalizowane porozumienie ludzi, organizacji, krajów, miast lub regionów;
connectie, correlatie, relatie, schakel, verband
  wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami

związek zawodowy /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ/ (n)
vakbond
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych;

związkowy /zvʲjɔ̃w̃sˈkɔvɨ/ (adj)
syndicaal
  dotyczący związku zawodowego

związywać /zvʲjɔ̃w̃ˈzɨvaʨ̑/ (v)
binden
  trwale łączyć końce sznurka, liny itp.
  tworzyć połączenie emocjonalne, ekonomiczne, itd.

zwięzły /ˈzvʲjɛ̃w̃zwɨ/ (adj)
beknopt
  zawierający dużo treści w niewielkiej liczbie słów

zwodzić (v)
misleiden
  wprowadzać w błąd

zwrot /zvrɔt/ (n)
teruggave
  spłacenie, pobranie (sumy pieniężnej, kosztów)

zwrotnica /zvrɔtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
wissel
  urządzenie służące do zmiany toru pojazdów szynowych

zwrotnik /ˈzvrɔtʲɲik/ (n)
keerkring
  (geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);

zwrotnik Koziorożca (n)
Steenbokskeerkring
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli południowej;

zwrotnik Raka (n)
Kreeftskeerkring
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli północnej;

zwrotny (adj)
wederkerend
  (gramatyka) wskazujący, że wykonawca czynności sam jej podlega

zwycięstwo /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (n)
overwinning, zege
  sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji

zwycięzca /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
winnaar
  ten, który zwyciężył, wygrał

zwyciężyć /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
overwinnen
  (zobacz) zwyciężać

zwyczaj /ˈzvɨʧ̑aj/ (n)
gewoonte
  indywidualny sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach, charakterystyczne dla danej osoby
gebruik
  sposób zachowywania się lub czynności wykonywane w określonych sytuacjach według pewnego wzoru określonego przez kulturę

zwyczajny /zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (adj)
gewoon, gangbaar, gebruikelijk
  taki, który niczym się nie wyróżnia, jest przeciętny, zwykły

zwykle /ˈzvɨklɛ/ (adv)
gewoonlijk
  zazwyczaj, prawie zawsze, bardzo często

zwykły /ˈzvɨkwɨ/ (adj)
gewoon, gewoonlijk
  niewyróżniający się niczym

zwój /zvuj/ (n)
spiraal
  coś zwiniętego w kłębek, rulon

zwłoki /ˈzvwɔci/ (n)
lijk
  ciało martwego człowieka;

zygota (n)
zygote
  (biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;

zysk /zɨsk/ (n)
winst
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży

zyskać /ˈzɨskaʨ̑/ (v)
bekomen
  osiągnąć z czegoś zysk

ząb /zɔ̃mp/ (n)
tand
  (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu

ząb mądrości (n)
verstandskies
  (przenośnie, przenośnia) (stomatologia, stomatologiczny) zwyczajowe określenie trzecich zębów trzonowych u człowieka;

zębowa wróżka /zɛ̃mˈbɔva ˈvruʃka/ (n)
tandenfee
  baśniowa postać w kulturze anglosaskiej obdarowująca dzieci w zamian za pozostawione przez nie mleczne zęby;

złamać /ˈzwãmaʨ̑/ (v)
breken
  działaniem fizycznym (wcześniej zginając, naciskając lub uderzając) rozdzielić coś na kilka (zwykle na dwie) części

złamać serce /ˈzwãmaʨ̑ ˈsɛrʦ̑ɛ/ (v)
hart breken
  skrzywdzić kogoś, porzucić kogoś, zrobić komuś przykrość

złe oko (n)
boze oog
  (związek frazeologiczny) według wierzeń ludowych złe spojrzenie przynoszące nieszczęście, rzucające urok;

zło /zwɔ/ (n)
kwaad
  coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie;

złodziej /ˈzwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
dief
  osoba, która potajemnie i bezprawnie zabiera rzeczy bez zgody ich właściciela

złom /zwɔ̃m/ (n)
schroot
  zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny

złota rybka (n)
goudvis
  (ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;

złotnik /ˈzwɔtʲɲik/ (n)
goudsmid, zilversmid
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złoto /ˈzwɔtɔ/ (n)
goud
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
  stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
  (sport, sportowy) złoty medal
  (jubilerstwo, jubilerski) wyrób ze złota (1.2)

złotousty /ˌzwɔtɔˈ<sup>w</sup>ustɨ/ (adj)
bespraakt
  (książkowy) posiadający talent oratorski, będący świetnym mówcą

złoty /ˈzwɔtɨ/ (adj)
goud, goudkleurig
  (jubilerstwo, jubilerski) wykonany ze złota
gouden
  mający kolor i połysk złota

złoty spadochron (n)
gouden handdruk
  (przenośnie, przenośnia) (środowiskowy) umowa zawierana z osobą na wysokim stanowisku, zapewniająca jej bardzo wysoką odprawę na wypadek odwołania z pełnionej funkcji;

złoty środek /ˈzwɔtɨ ˈɕrɔdɛk/ (n)
gulden middenweg
  (związek frazeologiczny) kompromisowe rozwiązanie zadowalające skrajne stanowiska

złowieszczy (adj)
onheilspellend
  zapowiadający coś złego

złowrogi /zwɔvˈrɔɟi/ (adj)
kwaadwillig
  mający wrogie zamiary

złościć (v)
ergeren, irriteren
  doprowadzać do złości
boos worden, zich boos maken, zich ergeren
  wpadać w złość

złośliwy /zwɔɕˈlʲivɨ/ (adj)
kwaadaardig
  nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość
  o chorobie, schorzeniu: mający przebieg groźny dla organizmu, zagrażający życiu

złość /zwɔɕʨ̑/ (n)
woede
  silne uczucie rozdrażnienia, gniewu, wrogości w stosunku do kogoś;

złożenie /zwɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
samenstelling
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, który powstał poprzez połączenie co najmniej dwóch rdzeni bądź ich derywatów;

złożoność (n)
ingewikkeldheid
  cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów

złudzenie /zwuˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
illusie
  błędne odczucie, będące skutkiem zniekształcenia wrażeń zmysłowych

zły /zwɨ/ (adj)
slecht, kwaad
  niekorzystny
  niesmaczny
  niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)
  kiepski, nieznający się
  niewygodny, nieprzyjemny, nieudany
  o zdrowiu, zmysłach słaby
  niegrzeczny, nieposłuszny
slecht
  niepasujący, nieodpowiedni

złącze /ˈzwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
connector
  (elektronika, elektroniczny) zespół złożony z wtyku i gniazdka;
  element łączący
verbinding
  miejsce połączenia, złączenia, kontaktu

à propos /a‿prɔˈpɔ/
overigens, à propos
  …wprowadzająca nowy temat, który nasunął się mówiącemu pod wpływem wcześniejszej wypowiedzi

ósemka /uˈsɛ̃mka/ (n)
achtste noot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/8 całej nuty;

ćma /ʨ̑ma/ (n)
mot, nachtvlinder
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;

ćwiartka (n)
kwart
  jedna z czterech równych części czegoś

ćwiczenie /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
oefening
  czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka

ćwiczenie czyni mistrza /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ ˈʧ̑ɨ̃ɲi ˈmʲisṭʃa/ (proverb)
oefening baart kunst
  im bardziej coś ćwiczysz, tym jesteś w tym lepszy

ćwiczyć /ˈʨ̑fʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
oefening
  (edukacja, edukacyjny) wykonywać określoną czynność w celu poprawienia danej umiejętności

ćwierć /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑/ (n)
kwart, vierde, vierendeel
  jedna czwarta, 25%

ćwierćnuta /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta/ (n)
kwartnoot
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty;

Łaba /ˈwaba/ (pn)
Elbe
  (geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy;

Łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (pn)
Zwaan
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy;

Łazarz /ˈwazaʃ/ (pn)
Lazarus
  (biblijny) postać biblijna
  imię męskie;

Łotwa /ˈwɔtfa/ (pn)
Letland
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Łotysz /ˈwɔtɨʃ/ (n)
Let
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy

Łotyszka /wɔˈtɨʃka/ (n)
Letse
  kobieta narodowości łotewskiej

Łucja /ˈwuʦ̑ʲja/ (pn)
Lucia
  imię żeńskie;

Ługańska Republika Ludowa (pn)
Volksrepubliek Loegansk
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) marionetkowe samozwańcze państwo działające na terenie obwodu ługańskiego Ukrainy;

Łukasz /ˈwukaʃ/ (pn)
Lukas
  imię męskie;

Łódź /wuʨ̑/ (pn)
Łódź
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w centralnej Polsce;

łabędzi śpiew /waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf/ (n)
zwanenzang
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności

łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (n)
zwaan
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;

łabędź czarny (n)
zwarte zwaan
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus atratus, gatunek łabędzia o czarnym upierzeniu;

łabędź krzykliwy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ kʃɨkˈlʲivɨ/ (n)
wilde zwaan
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus cygnus, gatunek ptaka z podrodziny gęsi (Anserinae);

łabędź niemy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
knobbelzwaan
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

łacina /waˈʨ̑ĩna/ (n)
Latijn
  (językoznawstwo, językoznawczy) język starożytnych Rzymian;

łacina kościelna (n)
christelijk Latijn
  (językoznawstwo, językoznawczy) język łaciński używany w liturgii Kościoła

łaciński /waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
Latijn, Latijns
  właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

ładny /ˈwadnɨ/ (adj)
mooi
  odznaczający się urodą

ładunek /waˈdũnɛk/ (n)
last
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca skalę oddziaływania;
vracht
  towar umieszczony w czymś, zwykle do transportu;

łagodny /waˈɡɔdnɨ/ (adj)
mild
  charakteryzujący się łagodnością, spokojem, brakiem gniewu lub niepokoju
  o smaku: słaby, taki, który nie jest pikantny; jest delikatny

łagodzić /waˈɡɔʥ̑iʨ̑/ (v)
milderen
  czynić łagodnym, mniej surowym, mniej gwałtownym

łamaniec językowy /wãˈmãɲɛʦ̑ʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (idiom)
tongbreker
  trudna do wymówienia fraza; (zobacz) też łamańce językowe w Wikicytatach

łamać /ˈwãmaʨ̑/ (v)
breken
  o rzeczach mało elastycznych: rozdzielać coś na kawałki naciskając, zginając
  nie stosować się do czegoś

łamigłówka (n)
hersenbreker
  (przenośnie, przenośnia) problem życiowy niełatwy do rozwiązania
raadsel
  zadanie logiczne do rozwiązania poprzez kombinacje

łamistrajk /wãˈmʲistrajk/ (n)
stakingsbreker
  (potocznie, potoczny) osoba pracująca w czasie strajku

łania /ˈwãɲa/ (n)
hinde
  (zoologia, zoologiczny) samica jelenia lub daniela

łapa /ˈwapa/ (n)
poot
  noga zwierzęcia niemającego kopyt

łapówka /waˈpufka/ (n)
smeergeld, steekpenning
  wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści

łasica /waˈɕiʦ̑a/ (n)
wezel
  (zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;

łasić się /ˈwaɕiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
kwispelen
  o zwierzętach: ocierać się pieszczotliwie

łaska /ˈwaska/ (n)
genade
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dar udzielany człowiekowi przez Boga, a którego przyznanie nie jest związane z żadną zasługą

łata /ˈwata/ (n)
lap
  fragment materiału przyszyty do tkaniny, aby zasłonić dziurę w tej tkaninie
  (informatyka, informatyczny) plik zawierający poprawki do kodu programu, bazujący na różnicach pomiędzy kodem poprawionym a poprawianym

łatwo /ˈwatfɔ/ (adv)
makkelijk
  w sposób łatwy, bez trudności, bez trudu lub wysiłku

łatwowierny (adj)
goedgelovig
  taki, który ma skłonność do uznawania za prawdziwe niesprawdzonych informacji

łatwość /ˈwatfɔɕʨ̑/ (n)
gemakkelijkheid
  cecha tego, co jest łatwe, brak trudności

łatwy /ˈwatfɨ/ (adj)
gemakkelijk
  nie wymagający wysiłku, trudu, nie stawiający przeszkód

ława /ˈwava/ (n)
salontafel
  niski stolik, zwykle podłużny

ławka /ˈwafka/ (n)
bank
  twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;

łazienka /waˈʑɛ̃nka/ (n)
badkamer
  (architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;

łańcuch /ˈwãj̃nʦ̑ux/ (n)
ketting, keten
  szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;

łańcuch pokarmowy /ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ/ (n)
voedselketen
  (ekologia, ekologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego;

łańcuchowy (adj)
ketting-
  związany z szeregiem powiązanych ze sobą ogniw; dotyczący łańcucha

łeb /wɛp/ (n)
kop
  (przenośnie, przenośnia) (pospolicie) głowa człowieka

łeb w łeb (adv)
nek aan nek
  osiągając rezultaty takie same, jak ktoś inny
  w taki sposób, że poruszające się z tą samą prędkością obiekty się nie wyprzedają

łechtaczka /wɛxˈtaʧ̑ka/ (n)
clitoris, kittelaar
  (anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;

łochynia /wɔˈxɨ̃ɲa/ (n)
rijsbes
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z gatunku Vaccinium uliginosum L., borówka bagienna

łodyga /wɔˈdɨɡa/ (n)
stengel
  (biologia, biologiczny) nadziemna część rośliny naczyniowej;

łojotokowe zapalenie skóry (n)
seborroïsch eczeem
  (medycyna, medyczny) rodzaj przewlekłej choroby skóry;

łokieć /ˈwɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
elleboog
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem

łom /wɔ̃m/ (n)
breekijzer, koevoet
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;

łopata /wɔˈpata/ (n)
schep
  narzędzie zazwyczaj obsługiwane dwoma rękami, służące do kopania lub nabierania sypkich materiałów;

łopatka /wɔˈpatka/ (n)
schouderblad
  (anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;

łososiowy /ˌwɔsɔˈɕɔvɨ/ (adj)
zalmkleur
  (książkowy) mający kolor pomarańczoworóżowy, taki jak kolor mięsa łososia

łosoś /ˈwɔsɔɕ/ (n)
zalm
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso łososia (1.1)

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (adj)
Lets
  odnoszący się do Łotwy

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (n)
Lets
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Łotwy;

łotr /wɔtr̥/ (n)
schurk
  (pejoratywnie, pejoratywny) ktoś popełniający czyny haniebne, niegodziwe

łoś /wɔɕ/ (n)
eland
  (zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;

łoże śmierci /ˈwɔʒɛ ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
sterfbed
  łóżko, łoże, w którym leży umierający lub w którym ktoś umarł

łożysko /wɔˈʒɨskɔ/ (n)
moederkoek
  (anatomia, anatomiczny) przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który łączy zarodek ze ścianą macicy i umożliwia wymianę między matką a płodem;
lager
  (technologia, technika, techniczny) część urządzenia technicznego podtrzymująca (łożyskująca) inną jego część (łożyskowaną) w sposób umożliwiający jej względny ruch obrotowy;

łubin (n)
lupine
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju (1.1)

łucznictwo /wuʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
boogschieten
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której strzela się z łuku do tarczy

łuczniczka /wuʧ̑ʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
boogschutster
  forma żeńska od: łucznik; kobieta strzelająca z łuku

ług /wuk/ (n)
loog
  (chemia, chemiczny) (potocznie, potoczny) wodny roztwór silnej zasady nieorganicznej;

łuk /wuk/ (n)
boog
  (sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii;
  (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
  (matematyka, matematyczny) różniczkowalny odcinek krzywej
  (fizyka, fizyczny) widoczny przepływ prądu elektrycznego między dwoma elektrodami;
  każdy kształt przypominający łuk (1.1)

łup /wup/ (n)
buit
  zdobycz wojenna lub pochodząca z rabunku, grabieży

łupek /ˈwupɛk/ (n)
lei
  (geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość;
  (budownictwo) materiał budowlany, głównie na pokrycie dachu, z łupka (1.1)

łupież /ˈwupʲjɛʃ/ (n)
roos
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;

łupina /wuˈpʲĩna/ (n)
omhulsel
  skórka albo zdrewniała powłoka okrywająca owoc, korzeń jadalny lub nasiono

łuska /ˈwuska/ (n)
schub
  (zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt

łuskać (v)
peulen
  wydobywać z łuski

łuszczyca /wuʃˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
psoriasis
  (medycyna, medyczny) przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów;

łut /wut/ (n)
lood
  dawna jednostka miary masy, równa 1/16 grzywny lub 1/32 funta;

łużycki /wuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
Sorbisch
  język słowiański, którym mówi się na Łużycach;

łydka /ˈwɨtka/ (n)
kuit
  (anatomia, anatomiczny) tylna część nogi człowieka, między kolanem a stopą;

łyk /wɨk/ (n)
slok, teug
  przełknięcie, łyknięcie pewnej ilości płynu

łysienie /wɨˈɕɛ̇̃ɲɛ/ (n)
kaalheid
  (medycyna, medyczny) utrata znacznej ilości włosów poprzez ich stopniowe wypadanie

łysieć /ˈwɨɕɛ̇ʨ̑/ (v)
kaal worden
  o ludziach: tracić włosy na głowie, stawać się łysym

łyska /ˈwɨska/ (n)
meerkoet
  (ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;

łysy /ˈwɨsɨ/ (adj)
kaal, kaalhoofdig
  całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie

łyżeczka /wɨˈʒɛʧ̑ka/ (n)
theelepel
  mała łyżka

łyżka /ˈwɨʃka/ (n)
lepel
  sztuciec służący do jedzenia

łyżka do butów /ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/ (n)
schoenlepel
  proste narzędzie ułatwiające zakładanie butów;

łyżwa /ˈwɨʒva/ (n)
schaats
  (sport, sportowy) stalowa, wąska płoza przymocowana do wysokiego, sztywnego buta, służąca do jazdy po lodzie;

łyżwiarstwo /wɨʒˈvʲjarstfɔ/ (n)
schaatsen
  (sport, sportowy) zbiór dyscyplin sportowych, w których zawodnik porusza się po lodzie za pomocą łyżew;

łyżwiarstwo figurowe (n)
kunstschaatsen, kunstrijden
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na jeździe na łyżwach oraz wykonywaniu elementów choreograficznych i akrobatycznych, takich jak: skoki, piruety, podnoszenia (w jeździe w parach) itp.

łyżwiarz /ˈwɨʒvʲjaʃ/ (n)
schaatser
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na łyżwach, także zawodnik wyczynowo uprawiający łyżwiarstwo;

łza /wza/ (n)
traan
  (fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;

łzawić /ˈwzavʲiʨ̑/ (v)
wateren
  o oczach: wydzielać nadmiernie łzy

łódź /wuʨ̑/ (n)
boot
  mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;

łój (n)
talg
  (technologia, technika, techniczny) (spożywczy) tłuszcz zwierzęcy o twardej konsystencji

łóżko /ˈwuʃkɔ/ (n)
bed, sponde
  mebel przeznaczony do spania;

łóżko piętrowe (n)
stapelbed
  rodzaj łóżka z dwoma (lub więcej) poziomami do spania;

łączyć /ˈwɔ̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
verbinden
  spajać elementy za pomocą środków technicznych
  (potocznie, potoczny) umożliwiać rozmowę telefoniczną

łąka /ˈwɔ̃ŋka/ (n)
weide, wei
  teren gęsto porośnięty trawami;

łękotka /wɛ̃ŋˈkɔtka/ (n)
meniscus
  (anatomia, anatomiczny) chrząstka wchodząca w skład stawu kolanowego;

Śląsk /ɕlɔ̃w̃sk/ (pn)
Silezië
  (geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;

Śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (pn)
Sneeuwwitje
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm;

Środa Popielcowa /ˈɕrɔda ˌpɔpʲjɛlˈʦ̑ɔva/ (n)
Aswoensdag
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu katolickim pierwszy dzień Wielkiego Postu, w którym głowy wiernych posypuje się popiołem;

Święty Hufiec /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈxufʲjɛʦ̑/ (pn)
Heilige Schare
  (historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.;

Święty Mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Sint-Nicolaas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z najpopularniejszych chrześcijańskich świętych; biskup Myry w Azji Mniejszej; patron dzieci, kancelistów parafialnych, piekarzy, podróżnych, żeglarzy, uczonych i studentów; w dniu, lub w wigilię, jego święta (6 grudnia) istnieje zwyczaj obdarowywania podarunkami;

Święty Zastęp /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ ˈzastɛ̃mp/ (pn)
Heilige Schare
  (historia, historyczny, historycznie) słynny z waleczności tebański oddział wojowników składający się z homoseksualnych kochanków, sformowany w 378 r. p.n.e.;

ściana /ˈɕʨ̑ãna/ (n)
wand, muur
  (budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;

ściana komórkowa (n)
celwand
  (biologia, biologiczny) struktura otaczająca cytoplast komórek organizmów;

ściany mają uszy /ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/ (proverb)
de muren hebben oren
  mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany

ścieg /ɕʨ̑ɛk/ (n)
steek
  sposób przewlekania nitki przy szyciu lub haftowaniu

ściek /ɕʨ̑ɛk/ (n)
afvalwater
  zanieczyszczona woda

ścieki /ˈɕʨ̑ɛ̇ci/ (n)
afvalwater
  płynne odpady

ścierwo /ˈɕʨ̑ɛrvɔ/ (n)
kreng
  martwe, rozkładające się ciało zwierzęcia

ścieżka /ˈɕʨ̑ɛʃka/ (n)
pad
  wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych
  (informatyka, informatyczny) opis lokalizacji pliku na dysku komputera;

ścigać (v)
achtervolgen
  gonić kogoś, biec za kimś, aby go dogonić

ściółka /ˈɕʨ̑uwka/ (n)
strooisel
  materiał na posłanie dla zwierząt

ściąga /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡa/ (n)
spiekbriefje
  notatka nielegalnie posiadana na egzaminie, sprawdzianie itp., zawierająca odpowiedź na wymagane pytanie bądź pewien zakres materiału;

ściągać /ˈɕʨ̑ɔ̃ŋɡaʨ̑/ (v)
downloaden
  (potocznie, potoczny) pobierać pliki z internetu

ścięgno /ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
pees
  (anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;

ścięgno Achillesa (n)
achillespees
  (anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową

ślad /ɕlat/ (n)
spoor
  oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś
  (matematyka, matematyczny) suma elementów na głównej przekątnej macierzy kwadratowej;

śledziona /ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na/ (n)
milt
  (anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;

śledź /ɕlɛʨ̑/ (n)
haring
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;
tentharing
  metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu

ślepa uliczka /ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
doodlopende straat
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) sytuacja bez wyjścia
  uliczka niemająca wylotu

ślepota /ɕlɛˈpɔta/ (n)
blindheid
  (medycyna, medyczny) utrata wzroku, niewidzenie

ślepota śnieżna (n)
sneeuwblindheid
  (medycyna, medyczny) schorzenie, kojarzone głównie z himalaistami, polegające na ostrym zapaleniu spojówek i nabłonka rogówki wywołane ekspozycją na promieniowanie ultrafioletowe;

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (adj)
blind
  taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok
  taki, który nie ma narządu wzroku

ślimaczek (n)
slakje
  (zdrobniale) od: ślimak

ślimak /ˈɕlʲĩmak/ (n)
slak, huisjesslak
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;
slak, slakkenhuis
  (anatomia, anatomiczny) część ucha wewnętrznego ssaków;

ślina /ˈɕlʲĩna/ (n)
speeksel
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;

śliski /ˈɕlʲisʲci/ (adj)
glad, glibberig
  mający gładką powierzchnię nie dającą prawie zupełnie tarcia z innymi ciałami

śliwa /ˈɕlʲiva/ (n)
pruim
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo owocowe;
  (spożywczy) duży, dorodny owoc śliwy (1.1)
  (technologia, technika, techniczny) drewno śliwy (1.1)

śliwka /ˈɕlʲifka/ (n)
pruim
  (spożywczy) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie

śliwowica /ˌɕlʲivɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
slivovitsj
  (spożywczy) wytrawna wódka na bazie sfermentowanych śliwek;

ślub /ɕlup/ (n)
bruiloft
  akt zawarcia małżeństwa;

ślusarz /ˈɕlusaʃ/ (n)
slotenmaker
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe

śluz /ɕlus/ (n)
slijm
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) bezbarwna, ciągnąca się wydzielina gruczołów śluzowych

śluza (n)
sluis
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, które umożliwia przemieszczanie czegoś między ośrodkami o odmiennych właściwościach, zwykle fizycznych;

śląski /ˈɕlɔ̃w̃sʲci/ (adj)
Silezisch
  związany ze Śląskiem, dotyczący Śląska, pochodzący ze Śląska

śmiać się /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
lachen
  wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem

śmiałość /ˈɕmʲjawɔɕʨ̑/ (n)
brutaliteit
  cecha śmiałego czynu

śmiały /ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
moedig, dapper
  (książkowy) odważny, lubiący podejmować ryzyko

śmiałym szczęście sprzyja /ˈɕmʲjawɨ̃m ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ ˈspʃɨja/ (proverb)
de brutalen hebben de halve wereld
  zachęta do podjęcia ryzyka

śmiech /ɕmʲjɛx/ (n)
lach, gelach
  charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło

śmieciarka /ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑arka/ (n)
vuilniswagen
  (motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów;

śmierdziel /ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛl/ (n)
stinker
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) człowiek, który cuchnie i odrażająco wygląda

śmierdzieć /ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
stinken
  wydzielać nieprzyjemny zapach

śmierdzący /ɕmʲjɛrˈʣ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
stinkend
  taki, który śmierdzi, cuchnie

śmiertelnie (adv)
dodelijk
  w sposób powodujący śmierć lub prowadzący do niej
  do granic wytrzymałości

śmiertelnik (n)
sterveling
  (książkowy) istota śmiertelna, jaką jest człowiek

śmiertelność /ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
mortaliteit
  podleganie śmierci; cecha tego, co zawsze kiedyś umiera
  stosunek liczby zgonów do liczby ludności bądź do liczby zachorowań na daną chorobę

śmiertelny /ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
dodelijk
  taki, który zabija, przynoszący śmierć (realnie lub potencjalnie)

śmierć /ɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
dood, overlijden
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;
dood
  (mitologia, mitologiczny) (etnografia, etnograficzny) (sztuka) personifikacja śmierci (1.1), często przedstawiana jako szkielet z kosą

śmiesznie (adv)
komisch, grappig
  wywołując śmiech, wesołość

śmieszny /ˈɕmʲjɛʃnɨ/ (adj)
komisch
  wywołujący śmiech

śmietana /ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
room
  (spożywczy) ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietanka /ɕmʲjɛˈtãnka/ (n)
room
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska
  (spożywczy) nieukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmieć /ɕmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
afval
  coś do wyrzucenia, odpadek

śmigłowiec (n)
helikopter
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi

śniadanie /ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
ontbijt
  poranny posiłek;

śnieg /ɕɲɛk/ (n)
sneeuw
  (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora

śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (n)
sneeuwbal
  kulka ulepiona ze śniegu, zwykle używana do zabawy, rzucania w kogoś;

śnieżki /ˈɕɲɛʃʲci/ (n)
sneeuwballengevecht
  zabawa we wzajemne obrzucanie się śniegiem

śnieżnobiały /ˌɕɲɛʒnɔˈbʲjawɨ/ (adj)
hagelwit
  (książkowy) biały jak śnieg, bardzo biały

śnieżyć /ˈɕɲɛʒɨʨ̑/ (v)
sneeuwen
  padać (o śniegu)

śnić /ɕɲiʨ̑/ (v)
dromen
  widzieć sen podczas spania
  (przenośnie, przenośnia) marzyć o czymś; myśleć nielogicznie lub nierozsądnie

śpieszyć /ˈɕpʲjɛʃɨʨ̑/ (v)
haasten
  (książkowy) zdążać dokądś szybko
zich haasten
  robić coś szybko, chcieć z czymś zdążyć

śpiew /ɕpʲjɛf/ (n)
zang
  dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;

śpiewać /ˈɕpʲjɛvaʨ̑/ (v)
zingen
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać melodię głosem

śpioch /ɕpʲjɔx/ (n)
slaapkop
  człowiek lubiący dużo, długo spać

śpiwór /ˈɕpʲivur/ (n)
slaapzak
  (turystyka, turystyczny) worek do spania;

śpiący /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
slaperig
  taki, któremu chce się spać

śpiączka (n)
coma
  (medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce;

średni /ˈɕrɛdʲɲi/ (adj)
gemiddelde
  (matematyka, matematyczny) stanowiący wynik dzielenia sumy składników przez ich liczbę lub będący oszacowaniem tej wielkości
  będący pośrodku między czymś małym a dużym (np. pod względem masy, siły, natężenia); nie najmniejszy i nie największy
gemiddeld
  przeciętny, taki sobie

średnia (n)
gemiddelde
  (matematyka, matematyczny) (potocznie, potoczny) średnia arytmetyczna, wynik dzielenia sumy danych składników przez ich liczbę;

średnica /ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
diameter, middellijn
  (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;
diameter
  długość średnicy (1.1)

średnik /ˈɕrɛdʲɲik/ (n)
puntkomma, kommapunt
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;

średnio-wysoko-niemiecki /ˈɕrɛdʲɲɔ vɨˈsɔkɔ ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
Middelhoogduits
  historyczna forma języka niemieckiego (język średnio-wysoko-niemiecki);

średnioangielski (n)
Middelengels
  (językoznawstwo, językoznawczy) język średnioangielski;

średniowiecze /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ/ (n)
Middeleeuwen
  epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;

średniowieczny /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
middeleeuws
  pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza

środa /ˈɕrɔda/ (n)
woensdag
  trzeci dzień tygodnia;

środek /ˈɕrɔdɛk/ (n)
midden
  miejsce jednakowo oddalone od krawędzi

środek antykoncepcyjny (n)
voorbehoedmiddel
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) jedna z metod lub farmaceutyków służących zapobieganiu ciąży

środek transportu (n)
vervoermiddel
  jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie

środkowoamerykański (adj)
Centraal-Amerikaans
  związany z Ameryką Środkową, dotyczący Ameryki Środkowej

środowisko /ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
milieu, omgeving
  (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie

śruba /ˈɕruba/ (n)
schroef
  (technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie;
  (sport, sportowy) w skokach do wody: skok z obrotem wzdłuż pionowej osi ciała

śrubokręt /ɕruˈbɔkrɛ̃nt/ (n)
schroevendraaier
  (technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów

śrut /ɕrut/ (n)
hagel
  ołowiane kulki

śródlądowy /ˌɕrudlɔ̃nˈdɔvɨ/ (adj)
binnen
  znajdujący się w środku lądu

śródmieście /ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
zakelijkstad
  centrum; główna, centralna część miasta

śródziemnomorski /ˌɕrudʲʑɛ̃mnɔ̃ˈmɔrsʲci/ (adj)
mediterraan
  (geografia, geograficzny) związany z Morzem Śródziemnym lub jego basenem

świadczenie /ɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
subsidie
  (urzędowy) zobowiązanie przekazywania lub wykonywania czegoś na czyjąś rzecz

świadek /ˈɕfʲjadɛk/ (n)
getuige
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego;
  osoba, która widziała coś na własne oczy
  (przenośnie, przenośnia) podobnie jak świadek (1.1), ale również w odniesieniu do rzeczy

świadomość /ɕfʲjaˈdɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
bewustzijn
  zdawanie sobie sprawy z czegoś;

świadomy /ɕfʲjaˈdɔ̃mɨ/ (adj)
bewust
  mający rozbudowaną świadomość; uświadomiony
  taki, który ma świadomość czegoś, uzmysławia sobie coś, zdaje sobie sprawę z czegoś

świat /ɕfʲjat/ (n)
wereld
  (przenośnie, przenośnia) planeta
  przestrzeń, w której się żyje
wereld, aarde
  cała Ziemia

światopogląd /ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
wereldbeeld, wereldbeschouwing
  zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie;

światowy /ɕfʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
wereldwijd
  odnoszący się do całego świata

światło /ˈɕfʲjatwɔ/ (n)
licht, schijn
  (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;
licht
  przedmiot będący źródłem światła (1.1)

światłowstręt /ɕfʲjatˈwɔfstrɛ̃nt/ (n)
fotofobie
  (medycyna, medyczny) przewrażliwienie oczu na światło spowodowane podrażnieniem lub schorzeniem oczu (spojówek, tęczówek);

światłowód /ɕfʲjatˈwɔvut/ (n)
glasvezel
  (technologia, technika, techniczny) włókno, w którym następuje propagacja światła; falowód dla światła;

świeca /ˈɕfʲjɛʦ̑a/ (n)
kaars
  przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot, chemiczne źródło światła;

świeca zapłonowa (n)
bougie
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element zapłonu silnika benzynowego;

świecić /ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑/ (v)
schijnen
  emitować, produkować światło

świerk /ɕfʲjɛrk/ (n)
spar
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;

świerszcz /ɕfʲjɛrʃʧ̑/ (n)
krekel
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki;

świerzb /ɕfʲjɛʃp/ (n)
schurft
  (medycyna, medyczny) pasożytnicza choroba skóry powodowana przez roztocza świerzbowce;

świetlik /ˈɕfʲjɛtlʲik/ (n)
glimworm
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych;
kalf
  (architektura, architektoniczny) element dachu budynku, który doświetla pomieszczenie;
ogentroost
  (botanika, botaniczny) Euphrasia L., roślina z rodziny zarazowatych o białych kwiatach, stosowana w lecznictwie przy chorobach oczu;

świetlik lekarski /ˈɕfʲjɛtlʲik lɛˈkarsʲci/ (n)
beklierde ogentroost
  (botanika, botaniczny) Euphrasia rostkoviana, pospolita w Polsce i występująca w całej Europie jednoroczna roślina lecznicza

świetnie /ˈɕfʲjɛtʲɲɛ/ (adv)
schitterend
  bardzo dobrze

świeżość /ˈɕfʲjɛʒɔɕʨ̑/ (n)
frisheid
  cecha tego, co jest świeże

świeży /ˈɕfʲjɛʒɨ/ (adj)
fris
  o powietrzu, zapachu, smaku itp.: rześki, ożywczy, przyjemnie chłodny, orzeźwiający
vers
  o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu

świnia /ˈɕfʲĩɲa/ /ˈɕfʲĩɲɛ/ (n)
zwijn, varken
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o osobie nikczemnej, podłej
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
  (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes;
  (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)
zwijn
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) w połączeniu z określeniem jakiejś zbiorowości – ogólny epitet wyrażający pogardę
varken, zwijn
  (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;

świnka /ˈɕfʲĩnka/ (n)
bof
  (medycyna, medyczny) jedna z chorób zakaźnych, nagminne zapalenie przyusznic

świnka morska /ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska/ (n)
cavia, guinees biggetje
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku (1.1)

świstak /ˈɕfʲistak/ (n)
marmot
  (zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;

świstun /ˈɕfʲistũn/ (n)
smient
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas penelope, gatunek kaczki, z grupy kaczek właściwych (pływających);

świtać (v)
dagen
  o dniu zaczynać się

świątynia /ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/ (n)
tempel, bedehuis
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;

święto /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/ (n)
feestdag
  dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni

świętość /ˈɕfʲjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
heiligheid
  coś otaczane szczególnym kultem i czcią

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (adj)
heilig
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu;

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (n)
heilig
  mężczyzna święty w znaczeniu (1.1)

święty mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (n)
Kerstman, Sinterklaas
  człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;

źdźbło /ʑʥ̑bwɔ/ (n)
blad
  (potocznie, potoczny) liść trawy lub zboża

źle /ʑlɛ/ (adv)
slecht
  niemoralnie
  nieprzyjemnie
minnetjes
  w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami

źrebić się /ˈʑrɛbʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
veulenen
  (zoologia, zoologiczny) w odniesieniu do klaczy, oślicy lub zebry: rodzić młode

źrebię /ˈʑrɛbʲjɛ/ (n)
veulen
  (zoologia, zoologiczny) młode koniowatych, np. konia, osła lub zebry – bez względu na płeć;

źrenica /ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
pupil
  (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;
  (optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej

źródło /ˈʑrudwɔ/ (n)
welput, bron
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;
bron
  to, co stanowi początek czegoś
  często w lm przedmiot, dokument, znalezisko, relacja ustna itp. dostarczające informacji o czymś i będące podstawą do dalszych badań
  przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp.

Żar-Ptak (n)
vuurvogel
  (mitologia, mitologiczny) ptak (często paw) ognisty występujący w baśniach rosyjskich; utożsamiany z mitologicznym rarogiem

Żmudź (pn)
Samogitië
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;

Żyd /ʒɨt/ (n)
Jood
  (etnografia, etnograficzny) członek narodu najliczniej zamieszkującego państwo Izrael;

Żyrafa /ʒɨˈrafa/ (pn)
Giraffe
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Żyzny Półksiężyc /ˈʒɨznɨ puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
Vruchtbare Sikkel
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) określenie pasa żyznych ziem przypominającego kształtem półksiężyc i ciągnącego się od Egiptu poprzez Palestynę, Syrię, po tereny dawnej Mezopotamii;

żaba /ˈʒaba/ (n)
kikker, kikvors
  (herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

żabot (n)
jabot
  (krawiectwo) (dawniej, dawny) falbana z cienkiego materiału przypinana do ubrania jako ozdobnik pod szyją;

żaden /ˈʒadɛ̃n/ (pronoun)
geen, niemand
  …informujący o braku kogoś lub czegoś

żagiel /ˈʒaɟɛl/ (n)
zeil
  (marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

żaglowiec /ʒaɡˈlɔvʲjɛʦ̑/ (n)
zeilschip
  (marynarka) statek z żaglami, napędzany siłą wiatru;

żaglówka /ʒaɡˈlufka/ (n)
zeilboot
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) niewielka łódź żaglowa;

żal /ʒal/ (n)
verdriet
  negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;

żaluzja /ʒaˈluzʲja/ (n)
luxaflex
  osłona przeciwsłoneczna zasłaniająca okno lub drzwi, składająca się z równoległych poziomych lub pionowych listewek, pasów materiału, tworzywa sztucznego lub blachy, regulowanych tak, aby wpuszczać pożądaną ilość światła;

żandarm /ˈʒãndarm/ (n)
gendarme
  funkcjonariusz żandarmerii, policji wojskowej
  funkcjonariusz żandarmerii, francuskiej formacji policyjnej utrzymującej porządek na terenach wiejskich i małych miasteczkach

żar /ʒar/ (n)
sintel
  tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa

żargon /ˈʒarɡɔ̃n/ (n)
jargon
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;

żarna /ˈʒarna/ (n)
handmolen
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) urządzenie do ręcznego mielenia zboża, złożone z dwóch kamieni, jednego nad drugim, z których górny jest ruchomy względem dolnego; ; (zobacz) też żarna w Encyklopedii staropolskiej

żart /ʒart/ (n)
grap
  coś, co zostało powiedziane lub zrobione dla rozrywki, tak, aby kogoś rozśmieszyć

żartobliwy /ˌʒartɔˈblʲivɨ/ (adj)
grappend
  często żartujący

żartować /ʒarˈtɔvaʨ̑/ (v)
grappen
  mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

żarówka /ʒaˈrufka/ (n)
gloeilamp
  (elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

żarłok /ˈʒarwɔk/ (n)
gulzigaard
  (potocznie, potoczny) osoba, która je dużo i często łapczywie

żałoba /ʒaˈwɔba/ (n)
rouw
  smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

żałosny /ʒaˈwɔsnɨ/ (adj)
sneu
  wzbudzający politowanie lub pogardę

żałować /ʒaˈwɔvaʨ̑/ (v)
berouwen
  ubolewać nad popełnionym występkiem, złamaniem zasad

że /ʒɛ/ (conjunction)
dat
  …rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym

żebrak /ˈʒɛbrak/ (n)
bedelaar
  ten, kto żebrze

żebrać /ˈʒɛbraʨ̑/ (v)
bedelen
  prosić o jałmużnę, prosić o wsparcie

żebro /ˈʒɛbrɔ/ (n)
rib
  (anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;

żeglarstwo (n)
zeilen, zeilsport
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;

żeglować /ʒɛɡˈlɔvaʨ̑/ (v)
zeilen
  przemieszczać się po wodzie środkiem transportu posiadającym żagle

żeglowny (adj)
bevaarbaar
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zdatny do żeglugi; taki, przez który można przepłynąć statkiem

żegluga /ʒɛɡˈluɡa/ (n)
vaart
  (marynarka) transport wodny

żel /ʒɛl/ (n)
gel, gelei
  (chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu;

żel pod prysznic /ˈʒɛl pɔt‿ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
douchegel
  mydło w płynie przeznaczone do używania podczas kąpieli pod prysznicem

żelatyna /ˌʒɛlaˈtɨ̃na/ (n)
gelatine
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych;

żelazko /ʒɛˈlaskɔ/ (n)
strijkijzer
  urządzenie służące do ręcznego prasowania;

żelazna kurtyna (n)
ijzeren gordijn
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowna granica ideologiczno-polityczna, oddzielająca komunistyczne państwa bloku wschodniego od państw zachodu;

żelazny /ʒɛˈlaznɨ/ (adj)
ijzeren
  wykonany z żelaza lub zawierający żelazo
  (przenośnie, przenośnia) wytrzymały fizycznie, psychicznie, odporny, mocny, silny, twardy jak żelazo
  dotyczący żelaza

żelazo /ʒɛˈlazɔ/ (n)
ijzer
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) metaliczny pierwiastek chemiczny o symbolu Fe i liczbie atomowej 26;
  (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)

żelazomangan /ˌʒɛlazɔ̃ˈmãŋɡãn/ (n)
ferromangaan
  (chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością manganu

żelbet /ˈʒɛlbɛt/ (acronym)
gewapend beton
  = (budownictwo) żelazobeton;

żeliwo /ʒɛˈlʲivɔ/ (n)
gietijzer
  (hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;

żerować (v)
vuil ophalen
  (biologia, biologiczny) zdobywać i spożywać pokarm

żeton /ˈʒɛtɔ̃n/ (n)
fiche
  krążek zastępujący pieniądze m.in. w grach hazardowych;

żeń-szeń /ˈʒɛ̃ɲ‿ʃɛ̃ɲ/ (n)
ginseng
  (botanika, botaniczny) azjatycka bylina zielna uprawiana ze względu na korzenie wykorzystywane w medycynie, kosmetyce oraz jako przyprawa;

żeński /ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
vrouwelijk
  odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety

żmija /ˈʒmʲija/ (n)
adder
  (herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;

żmudzki (adj)
Samogitisch
  dotyczący regionu Żmudź

żniwa /ˈʒʲɲiva/ (n)
oogst
  (rolnictwo, rolniczy) koszenie i zbiórka zboża i niektórych innych roślin uprawnych;
oogsttijd
  pora roku, kiedy wykonuje się te prace

żona /ˈʒɔ̃na/ (n)
vrouw, echtgenote
  kobieta będąca w związku małżeńskim z inną osobą

żonaty /ʒɔ̃ˈnatɨ/ (adj)
gehuwd
  zwykle o mężczyźnie: mający żonę

żongler /ˈʒɔ̃ŋɡlɛr/ (n)
jongleur
  artysta cyrkowy żonglujący różnymi przedmiotami;

żonglować (v)
jongleren
  szybko, na przemian i cyklicznie podrzucać kilka przedmiotów

żonkil /ˈʒɔ̃ŋʲcil/ (n)
jonquille
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Narcissus jonquilla, gatunek narcyza o charakterystycznych żółtych kwiatach;

żołd /ʒɔwt/ (n)
overschot
  pensja, pieniądze dawane żołnierzowi za jego służbę;

żołna (n)
bijeneter
  (ornitologia, ornitologiczny) Meropidae, ptak z rzędu kraskowych

żołnierz /ˈʒɔwɲɛʒɛ/ /ˈʒɔwʲɲɛʃ/ (n)
soldaat
  (wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej

żołądek /ʒɔˈwɔ̃ndɛk/ (n)
maag
  (anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;

żołądkowy (adj)
gastrisch
  związany z żołądkiem, dotyczący żołądka

żołądź /ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑/ (n)
eikel
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;
  (anatomia, anatomiczny) zwieńczenie prącia;

żrący (adj)
corrosief
  (chemia, chemiczny) taki, który ma właściwość silnego rozpuszczania wielu substancji organicznych lub reagowania z nimi i „przeżerania się”

żuaw /ˈʒu<sup>w</sup>af/ (n)
zouaaf
  (historia, historyczny, historycznie) żołnierz oddziału żuawów (1.2)
zouaven
  lm żuawi → (historia, historyczny, historycznie) nazwa formacji lekkiej piechoty francuskiej, występująca później także w innych rejonach;

żubr /ʒupr̥/ (n)
wisent
  (zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;

żuchwa /ˈʒuxfa/ (n)
onderkaak
  (anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;

żujka (n)
spijsbal
  (gwara, gwarowe) (zoologia, zoologiczny) odłykany i przeżuwany pokarm u zwierząt z podrzędu przeżuwaczy

żuraw /ˈʒuraf/ (n)
kraanvogel, kraan
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza należący do podrodziny żurawi;
hijskraan, kraan
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie dźwignicowe z kolumną i wysięgnikiem służące do podnoszenia i przenoszenia ciężarów na niewielkie odległości;

żurawina /ˌʒuraˈvʲĩna/ (n)
veenbes
  (botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;

żuć /ʒuʨ̑/ (v)
kauwen
  rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć

żużel /ˈʒuʒɛl/ (n)
slak
  (hutnictwo, hutniczy) masa powstająca przy wytapianiu metali;

żwacz /ʒvaʧ̑/ (n)
pens
  (zoologia, zoologiczny) jeden z przedżołądków u przeżuwaczy;

żwawy /ˈʒvavɨ/ (adj)
kwiek, levendig
  pełen werwy i temperamentu

żwir /ʒvʲir/ /ˈʒvʲirɨ/ (n)
grind, gruis
  okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;

żwirowiec łąkowy (n)
vorkstaartplevier
  (ornitologia, ornitologiczny) Glareola pratincola, gatunek średniego ptaka z rodziny żwirowcowatych

życica /ʒɨˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
raaigras
  (botanika, botaniczny) Lolium L., roślina trawiasta z rodziny wiechlinowatych;

życie /ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
leven
  (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;

życzenie /ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
wens
  pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować
  w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji)

życzliwość /ʒɨʧ̑ˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
vriendelijkheid
  przyjazny stosunek do innych

życzliwy /ʒɨʧ̑ˈlʲivɨ/ (adj)
welwillend
  przychylnie nastawiony do innych ludzi

życzyć /ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
wensen
  składać życzenia
  źle komuś życzyć: pragnąć czyjegoś nieszczęścia, bólu, cierpienia
  pragnąć czyjegoś szczęścia

żyd /ʒɨt/ (n)
jood
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (adj)
joods, Joods
  związany z Żydami, ich religią, kulturą
joods
  związany z żydami

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (n)
Jiddisch, Jiddisj
  (język) jidysz
joods
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy języków używanych przez diasporę żydowską;

żyletka /ʒɨˈlɛtka/ (n)
scheermesje
  stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;

żyrafa /ʒɨˈrafa/ (n)
giraf, giraffe
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją, żyjące na afrykańskich sawannach;

żyrandol /ʒɨˈrãndɔl/ (n)
kroonluchter
  ozdobna, najczęściej wieloramienna, lampa wisząca pod sufitem

żyro /ˈʒɨrɔ/ (n)
giro
  (handel, handlowy) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) poręczenie zobowiązania przez żyranta;

żyroskop /ʒɨˈrɔskɔp/ (n)
gyroscoop
  (fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu;

żyto /ˈʒɨtɔ/ (n)
rogge
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Secale L., zbożowa roślina jednoroczna, dwuletnia lub wieloletnia z rodziny wiechlinowatych;
  (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno żyta (1.1)

żywica /ʒɨˈvʲiʦ̑a/ (n)
hars
  (biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;

żywiciel (n)
gastheer
  (biologia, biologiczny) organizm żywiący pasożyta

żywioł /ˈʒɨvʲjɔw/ (n)
element
  (filozofia, filozoficzny) jeden z elementów tworzących świat materialny: ogień, woda, ziemia, powietrze

żywokost /ʒɨˈvɔkɔst/ (n)
smeerwortel
  (botanika, botaniczny) Symphytum L., bylina z rodziny ogórecznikowatych o zwisających kwiatach z promienistą, rurkowato-dzwonkowatą koroną, rosnąca w wilgotnych lasach, łąkach i zaroślach;

żywopłot /ʒɨˈvɔpwɔt/ (n)
heg, haag
  płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;

żywy /ˈʒɨvɨ/ (adj)
levendig
  pełen życia, energiczny
levend
  przejawiający oznaki życia
  będący w użyciu
  jasny, jaskrawy, niestonowany
  żwawy, szybki

żyzny /ˈʒɨznɨ/ (adj)
vruchtbaar
  (rolnictwo, rolniczy) posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów
  (rolnictwo, rolniczy) dający wysokie plony

żyć /ʒɨʨ̑/ (v)
leven
  bytować w jakichś warunkach
  istnieć w sposób właściwy organizmom żywym
  obcować z kimś
  trwać

żyć na wysokiej stopie /ˈʒɨʨ̑ ˌna‿vɨˈsɔcɛ̇j ˈstɔpʲjɛ/ (v)
op grote voet leven
  żyć luksusowo, wystawnie

żyła /ˈʒɨwa/ (n)
ader
  (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;
  (geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach;
  (technologia, technika, techniczny) jedna z części przewodzących kabla elektrycznego;
krent
  (potocznie, potoczny) człowiek skąpy

żółta febra (n)
gele koorts
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra, tropikalna choroba zakaźna ludzi i innych naczelnych wywoływana przez flawiwirusa, a przenoszona przez komary, która może objawiać się m.in. gorączką i żółtaczką

żółta kartka /ˈʒuwta ˈkartka/ (n)
gele kaart
  (sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);

żółtaczka /ʒuwˈtaʧ̑ka/ (n)
geelzucht
  (medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;

żółtawy /ʒuwˈtavɨ/ (adj)
geelachtig, gelig
  lekko zabarwiony na żółto, podobny do koloru żółtego; niezupełnie żółty, prawie żółty

żółtko /ˈʒuwtkɔ/ (n)
dooier, eidooier
  (zoologia, zoologiczny) substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka;

żółty /ˈʒuwtɨ/ (adj)
geel
  mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;

żółty związek zawodowy (n)
gele vakbond
  (społeczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) fasadowa organizacja pracownicza, która nie dba o interesy pracowników, a w sporach często staje po stronie pracodawcy lub rządu

żółw /ʒuwf/ (n)
schildpad
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;
  (informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo;

żółw lamparci /ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i/ (n)
panterschildpad
  (zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates

żółw morski /ˈʒuwf ˈmɔrsʲci/ (n)
zeeschildpad
  (zoologia, zoologiczny) żółw, którego środowiskiem naturalnym jest morze

żółć /ʒuwʲʨ̑/ (n)
gal
  (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;

żądać /ˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
eisen
  domagać się czegoś kategorycznie

żądło /ˈʒɔ̃ndwɔ/ (n)
angel
  (zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;

żłób (n)
kribbe
  (rolnictwo, rolniczy) skrzynia na paszę dla bydła i koni