język polski-lietuvių kalba FreeDict+WikDict dictionary
edition published: 2024-10-10
language: pl; lt
availability: Licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 Unported license (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0/legalcode)

awy /ˈavɨ/ (suffix)
okas
  …modyfikujący znaczenie przymiotnika, wskazujący na istnienie słabszej relacji znaczeniowej (nieco, trochę, podobny do)

centryzm /ˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥/ (suffix)
centrizmas
  przyrostek tworzący wyrazy wskazujące, że to, co nazywa pierwszy człon złożenia, jest centrum jakiegoś systemu poglądów

drom /drɔ̃m/ (suffix)
dromas
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z drogą, torem, biegiem, wyścigiem

fobia /ˈfɔbʲja/ (suffix)
fobija
  ostatni człon wyrazów złożonych oznaczających nieuzasadniony lęk przed czymś lub przed kimś albo wstręt do czegoś lub kogoś

grafia (suffix)
grafija
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z pisaniem, zapisem, ilustracją

logia /ˈlɔɟja/ (suffix)
logija
  ostatni człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z nauką

naście /ˈnaɕʨ̑ɛ/ (suffix)
lika
  tworzący liczebniki główne od 11 do 19 włącznie

skop /skɔp/ (suffix)
skopas
  ostatni człon wyrazów złożonych będących nazwami przyrządów służących do obserwacji i badania

ABS /a‿bɛ‿ˈːs/ (acronym)
ABS
  (motoryzacja) układ przeciwpoślizgowy;

AIDS /ɛjts/ (n)
AIDS
  (medycyna, medyczny) nabyty zespół niewydolności immunologicznej;

Aarhus (pn)
Orhusas
  (geografia, geograficzny) miasto w Danii;

Aaron /aˈːrɔ̃n/ (pn)
Aaronas
  (biblijny) postać biblijna, brat Mojżesza;
  imię męskie;

Abadan /aˈbadãn/ (pn)
Abadanas
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Iranie;

Abaza /aˈbaza/ (pn)
Abaza
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej w Republice Chakasji, położone w śródgórskiej kotlinie w górnym biegu rzeki Abakan;

Abchaz /ˈapxas/ (n)
abchazas
  mieszkaniec Abchazji;

Abchazja /apˈxazʲja/ (pn)
Abchazija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (administracja) formalnie republika autonomiczna wchodząca w skład Gruzji;

Abchazka /apˈxaska/ (n)
abchazė
  mieszkanka Abchazji

Abelard /aˈbɛlart/ (pn)
Abelardas
  imię męskie;

Aberdeen (pn)
Aberdynas
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Szkocji (Wielka Brytania);

Abidżan /abʲˈiʤ̑ãn/ /ˈabʲiʤ̑ãn/ (pn)
Abidžanas
  (geografia, geograficzny) miasto, siedziba rządu Wybrzeża Kości Słoniowej;

Abisynia /ˌabʲiˈsɨ̃ɲja/ (pn)
Abisinija
  (geografia, geograficzny) (dawniej, dawny) Etiopia;

Abisyńczyk /ˌabʲiˈsɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
abisinas
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec Abisynii

Aborygen /ˌabɔˈrɨɡɛ̃n/ (n)
Aborigenas
  (antropologia, antropologiczny) pierwotny mieszkaniec Australii;

Abraham /abˈraxãm/ (pn)
Abraomas
  (biblijny) postać biblijna, protoplasta i patriarcha narodu izraelskiego;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Abruzja /abˈruzʲja/ (pn)
Abrucai
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w centralnych Włoszech nad Morzem Adriatyckim;

Abu Zabi /ˈabu ˈzabʲi/ (pn)
Abu Dabis
  (geografia, geograficzny) stolica Zjednoczonych Emiratów Arabskich;

Acapulco /ˌakaˈpulkɔ/ (pn)
Akapulkas
  (geografia, geograficzny) Acapulco de Juárez, miasto w Meksyku;

Achalciche (pn)
Achalcichė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Gruzji, stolica i największe miasto regionu Samcche-Dżawachetia;

Achtuba (pn)
Achtuba
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewa odnoga dolnej Wołgi, od której oddziela się nad Wołgogradem; uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Ada /ˈada/ (pn)
Ada
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 523;
  (zdrobniale) Adelajda, Adela, Adelina, Adriana, Adrianna
  imię żeńskie;

Adam /ˈadãm/ (pn)
Adomas
  (biblijny) według Księgi Rodzaju imię pierwszego człowieka na Ziemi oraz protoplasty rodu ludzkiego;
Adomas, Adamas
  imię męskie;

Adelajda /ˌadɛˈlajda/ (pn)
Adelaidė
  (geografia, geograficzny) miasto w Australii;

Adolf /ˈadɔlf/ (pn)
Adolfas
  imię męskie;

Adonis /aˈdɔ̃ɲis/ (pn)
Adonis
  (mitologia grecka) urodziwa postać mitologiczna, ukochany Afrodyty;

Adria /ˈadrʲja/ (pn)
Adrija
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech w Wenecji Euganejskiej, położone między dolnym Padem i Adygą; w starożytności ważny port morski;

Adrian /ˈadrʲjãn/ (pn)
Adriana
  imię męskie;

Adriatyk /aˈdrʲjatɨk/ (pn)
Adrijos jūra
  (zobacz) Morze Adriatyckie

Adyga (pn)
Adidžė
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnych Włoszech uchodząca do Zatoki Weneckiej;

Adygeja (pn)
Adygėja
  autonomiczna republika w składzie Federacji Rosyjskiej, leżąca na południu jej europejskiej części; stolicą jest Majkop

Adygejsk (pn)
Adygeiskas
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w Adygei;

Adżaria (pn)
Adžarija
  (geografia, geograficzny) (administracja) republika autonomiczna w Gruzji, leżąca nad Morzem Czarnym;

Afganistan /ˌavɡãˈɲistãn/ (pn)
Afganistanas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej ze stolicą w Kabulu;

Afganka /avˈɡãŋka/ (n)
afganė
  obywatelka Afganistanu

Afgańczyk /avˈɡãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
afganas, afganistanietis
  obywatel Afganistanu

Afroamerykanin /ˌafrɔãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
Afroamerikietis
  (eufemistycznie) (etnografia, etnograficzny) czarnoskóry Amerykanin pochodzenia subsaharyjskiego

Afryka /ˈafrɨka/ (pn)
Afrika
  (geografia, geograficzny) trzeci pod względem wielkości kontynent na Ziemi;

Afryka Południowa (pn)
Pietų Afrika
  (geografia, geograficzny) region Afryki obejmujący południową część tego kontynentu;

Agan (pn)
Aganas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, na Nizinie Zachodniosyberyjskiej, lewy dopływ rzeki Tromjogan;

Agata /aˈɡata/ (pn)
Agota
  imię żeńskie;

Agaton (pn)
Agatas
  imię męskie;

Agnieszka /aɟˈɲɛʃka/ (pn)
Agnė
  imię żeńskie;

Agryz (pn)
Agryzas
  (geografia, geograficzny) miasto rejonowe w Rosji, w Tatarstanie, na brzegu rzeki Iż;

Ahwaz (pn)
Ahvazas
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-zachodnim Iranie, port nad rzeką Karun, ośrodek administracyjny ostanu Chuzestan;

Aisne (pn)
Esnas
  (geografia, geograficzny) (administracja) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka we Francji, lewy dopływ rzeki Oise;

Ajschylos /ajsˈxɨlɔs/ (pn)
Aischilas
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny dramatopisarz grecki;

Akadia /aˈkadʲja/ (pn)
Akadija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawna kolonia francuska w Ameryce Północnej;

Akra /ˈakra/ (pn)
Akra
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Ghany;

Aksu (pn)
Aksu
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, nad rzeką Aksu He;

Akwizgran /aˈkfʲizɡrãn/ (pn)
Achenas
  (geografia, geograficzny) niemieckie miasto na prawach powiatu w kraju związkowym Nadrenia Północna-Westfalia, bezpośrednio przy granicy z Belgią i Holandią;

Al-Hilla (pn)
Hila
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, nad rzeką Szatt al-Hilla;

Aladyn /aˈladɨ̃n/ (pn)
Aladinas
  imię bohatera jednej z opowieści „Baśni z tysiąca i jednej nocy”;

Alaska /aˈlaska/ (pn)
Aliaska
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Albania /alˈbãɲja/ (pn)
Albanija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy, ze stolicą w Tiranie;

Albanka /alˈbãŋka/ (n)
albanė
  kobieta narodowości albańskiej, obywatelka Albanii, mieszkanka Albanii

Albańczyk /alˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
albanas
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości albańskiej, obywatel Albanii, mieszkaniec Albanii

Albert /ˈalbɛrt/ (pn)
Albertas
  imię męskie;

Aldebaran /ˌaldɛˈbarãn/ (pn)
Aldebaranas
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Byka; jedna z gwiazd podwójnych, czerwonych olbrzymów i najjaśniejszych gwiazd na niebie;

Alej (pn)
Alėjus
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu, przepływa przez Kraj Ałtajski;

Alejsk (pn)
Aleiskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Ałtajskim, centrum administracyjne rejonu alejskiego;

Aleksander /ˌalɛˈksãndɛr/ (pn)
Aleksandras
  imię męskie;

Aleksandria /ˌalɛˈksãndrʲja/ (pn)
Aleksandrija
  (geografia, geograficzny) miasto w Egipcie leżące nad brzegiem Morza Śródziemnego;

Aleksandrowicz (pn)
Aleksandravičius
  (historia, historyczny, historycznie) syn Aleksandra

Alençon (pn)
Alansonas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w Normandii;

Aleppo /aˈlɛpːɔ/ (pn)
Alepas
  (geografia, geograficzny) największe miasto Syrii, położone w północno-zachodniej części kraju, około 50 km na południe od granicy z Turcją, w połowie drogi między Eufratem a wybrzeżem Morza Śródziemnego;

Alghero (pn)
Algeras
  (geografia, geograficzny) miejscowość i gmina na Sardynii, w prowincji Sassari;

Algier /ˈalʲɟɛr/ (pn)
Alžyras
  (geografia, geograficzny) stolica Algierii;

Algieria /alʲˈɟɛrʲja/ (pn)
Alžyras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północnej Afryce ze stolicą w Algierze;

Algierska Republika Ludowo-Demokratyczna (pn)
Alžyro Liaudies Demokratinė Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Algierii

Alpy /ˈalpɨ/ (pn)
Alpės
  (geografia, geograficzny) najwyższy łańcuch górski Europy, ciągnący się łukiem od wybrzeża Morza Śródziemnego po dolinę Dunaju w okolicach Wiednia;

Alpy Górnej Prowansji (pn)
Aukštutinio Provanso Alpės
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Nadmorskie (pn)
Pajūrio Alpės
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alpy Wysokie (pn)
Aukštutinės Alpės
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Alzacja /alˈzaʦ̑ʲja/ (pn)
Elzasas
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna Francji, położony w północno-wschodniej części kraju nad Renem;

Amazonka /ˌãmaˈzɔ̃nka/ (pn)
Amazonė
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Południowej;

Ameryka /ãˈmɛrɨka/ (pn)
Amerika
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) Stany Zjednoczone Ameryki

Ameryka Południowa /ãˈmɛrɨka ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Pietų Amerika
  (geografia, geograficzny) kontynent na półkuli zachodniej;

Ameryka Północna /ãˈmɛrɨka puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Šiaurės Amerika
  (geografia, geograficzny) kontynent położony na półkulach: północnej i zachodniej;

Ameryka Łacińska /ãˈmɛrɨka waˈʨ̑ĩj̃ska/ (pn)
Lotynų Amerika
  (geografia, geograficzny) kraje Ameryki Południowej i Środkowej, w których używa się języka hiszpańskiego, portugalskiego lub francuskiego;

Ameryka Środkowa /ãˈmɛrɨka ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Centrinė Amerika
  (geografia, geograficzny) obszar, formalnie zaliczany do Ameryki Północnej, położony na połączeniu obu Ameryk, który obejmuje również wyspy mórz śródlądowych: Morza Karaibskiego i Zatoki Meksykańskiej;

Amerykanin /ˌãmɛrɨˈkãɲĩn/ (n)
amerikietis
  mieszkaniec Ameryki – kontynentu
  mieszkaniec Stanów Zjednoczonych

Amerykanka /ˌãmɛrɨˈkãnka/ (n)
amerikietė
  obywatelka Stanów Zjednoczonych

Amga (pn)
Amga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Ałdanu;

Amiens (pn)
Amjenas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Francji, nad Sommą; ośrodek administracyjny regionu Pikardia i departamentu Somma;

Amman /ˈãmːãn/ (pn)
Amanas
  (geografia, geograficzny) stolica Jordanii;

Amon /ˈãmɔ̃n/ (pn)
Amonas
  bóg egipski;
  imię męskie;

Amsterdam /ãmˈstɛrdãm/ (pn)
Amsterdamas
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Holandii;

Amu-daria /ˌãmu‿ˈdarʲja/ (pn)
Amudarja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji Środkowej, powstaje z połączenia rzek Wachsz i Pandż, uchodzi do Jeziora Aralskiego;

Amur /ˈãmur/ (pn)
Amūras
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Azji;

An-Nadżaf (pn)
Nadžafas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iraku, w pobliżu rzeki Eufrat;

Anabar (pn)
Anabaras
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji, uchodząca w postaci estuarium do Zatoki Anabarskiej na Morzu Łaptiewów;

Anapa (pn)
Anapa
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, port nad Morzem Czarnym;

Anatolia /ˌãnaˈtɔlʲja/ (pn)
Anatolija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna i region współczesnej Turcji obejmujący półwysep Azji Mniejszej;

Andaluzja /ˌãndaˈluzʲja/ (pn)
Andalūzija
  (geografia, geograficzny) kraina w południowej Hiszpanii

Andiżan (pn)
Andižanas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, przy granicy z Kirgistanem, siedziba administracyjna wilajetu;

Andora /ãnˈdɔra/ (pn)
Andora
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielkie państwo w Europie między Francją a Hiszpanią;

Andromacha (pn)
Andromachė
  (mitologia grecka) postać z mitów i literatury starogreckiej, córka króla Eetiona, żona Hektora, matka Astyanaksa; archetyp matki i żony cierpiącej jako ofiara wojny;

Andromeda /ˌãndrɔ̃ˈmɛda/ (pn)
Andromeda
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;
  imię żeńskie;

Andrzej /ˈãnḍʒɛj/ (pn)
Andrius
  imię męskie;

Andy /ˈãndɨ/ (pn)
Andai
  (geografia, geograficzny) góry w Ameryce Południowej;

Angara (pn)
Angara
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Jeniseju, wypływa z jeziora Bajkał;

Angarsk (pn)
Angarskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie irkuckim, nad Angarą;

Angers (pn)
Anžė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji leżące w Kraju Loary;

Angielka /ãŋʲˈɟɛlka/ (n)
anglė
  kobieta narodowości angielskiej

Anglia /ˈãŋɡlʲja/ (pn)
Anglija
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzno-historyczna w Wielkiej Brytanii
  (potocznie, potoczny) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej;

Anglik /ˈãŋɡlʲik/ (n)
anglas
  mężczyzna narodowości angielskiej

Angola /ãŋˈɡɔla/ (pn)
Angola
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Anguilla (pn)
Angilija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Morzu Karaibskim;

Anioł Stróż /ˈãɲɔw ˈstruʃ/ (n)
Angelas Sargas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich indywidualnie przydzielony anioł czuwający nad człowiekiem od chwili jego narodzin;

Ankara /ãŋˈkara/ (pn)
Ankara
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Turcji;

Anna /ˈãnːa/ (pn)
Ona
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Antananarywa /ˌãntãnãnaˈrɨva/ (pn)
Antananaryvas
  (geografia, geograficzny) stolica Madagaskaru;

Antares /ãnˈtarɛs/ (pn)
Antaris
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda w gwiazdozbiorze Skorpiona;

Antarktyda /ˌãntarkˈtɨda/ (pn)
Antarktida
  (geografia, geograficzny) kontynent, na którym znajduje się biegun południowy;

Antigua i Barbuda /ˌãntʲiˈɡu<sup>w</sup>a ˌi‿barˈbuda/ (pn)
Antigva ir Barbuda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Morzu Karaibskim ze stolicą w Saint John's;

Antoni /ãnˈtɔ̃ɲi/ (pn)
Antanas
  imię męskie;

Antonina /ˌãntɔ̃ˈɲĩna/ (pn)
Antanina
  imię żeńskie;

Antwerpia /ãntˈfɛrpʲja/ (pn)
Antverpenas
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Antychryst (pn)
Antikristas
  (wariant) (biblijny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) antychryst

Antyle Holenderskie /ãnˈtɨlɛ ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲcɛ/ (pn)
Nyderlandų Antilai
  (geografia, geograficzny) holenderskie terytorium autonomiczne;

Anzelm /ˈãw̃zɛlm/ (pn)
Anzelmas
  imię męskie;

Anżero-Sudżeńsk (pn)
Anžero Sudženskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim;

Aosta /aˈɔsta/ (pn)
Aosta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, stolica najmniejszego włoskiego regionu Doliny Aosty;

Apeniny /ˌapɛ̃ˈɲĩnɨ/ (pn)
Apeninai
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski we Włoszech;

Apulia (pn)
Apulija
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w południowych Włoszech;

Arab /ˈarap/ (n)
arabas
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości arabskiej;

Arabia /aˈrabʲja/ (pn)
Arabija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina zazwyczaj utożsamiana z Półwyspem Arabskim, lecz początkowo obejmująca obszar Azji leżący na południowy zachód od Mezopotamii, obejmując poza półwyspem również część Lewantu;

Arabia Saudyjska /aˈrabʲja sawˈdɨjska/ (pn)
Saudo Arabija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim ze stolicą w Rijadzie;

Arabka /aˈrapka/ (n)
arabė
  kobieta pochodzenia arabskiego, wywodząca się z jednego z krajów świata arabskiego

Arabska Republika Egiptu (pn)
Egipto Arabų respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Egiptu

Arad (pn)
Aradas
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Rumunii, w regionie Kriszana;

Aragonia /ˌaraˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Aragonas
  (geografia, geograficzny) (administracja) region autonomiczny w północnej Hiszpanii

Aragwi (pn)
Aragvis
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodniej Gruzji, lewy dopływ Kury;

Arak (pn)
Arakas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, u podnóża gór Zagros;

Araks (pn)
Araksas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Turcji, Armenii, Iranie i Azerbejdżanie, prawostronny dopływ Kury;

Archangielsk /arˈxãŋʲɟɛlsk/ (pn)
Archangelskas
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej części europejskiej Rosji;

Archimedes /ˌarxʲĩˈmɛdɛs/ (pn)
Archimedas
  (historia, historyczny, historycznie) grecki matematyk;

Ardeny (pn)
Ardėnai
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament, położony w regionie Grand Est;

Ares /ˈarɛs/ (pn)
Arėjas
  (mitologia grecka) bóg wojny;

Argentyna /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃na/ (pn)
Argentina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Argentynka /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃ŋka/ (n)
argentinietė
  obywatelka Argentyny

Argentyńczyk /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
argentinietis
  obywatel Argentyny

Argonauta (n)
Argonautas
  (mitologia grecka) każdy z uczestników wyprawy po złote runo pod wodzą Jazona na statku Argo;

Ariadna /arʲˈjadna/ (pn)
Ariadnė
  imię żeńskie;

Ariel /ˈarʲjɛl/ (pn)
Arielis
  imię męskie;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  (biblijny) stara nazwa Jerozolimy; obecnie miasto w Izraelu

Arkadia /arˈkadʲja/ (pn)
Arkadija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na Półwyspie Peloponeskim

Arkansas /arˈkãw̃zas/ /ˈarkãw̃sɔ/ (pn)
Arkanzasas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Arktyka /ˈarktɨka/ (pn)
Arktika, Arktis
  (geografia, geograficzny) obszar Ziemi otaczający biegun północny;

Armawir (pn)
Armaviras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, nad Kubaniem;

Armenia /arˈmɛ̃ɲja/ (pn)
Armėnija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Armia Czerwona (pn)
Raudonoji armija
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) nazwa sił zbrojnych Rosji sowieckiej i ZSRR od 1918 do 1946;

Armoryka (pn)
Aremorika
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na terenie starożytnej Galii, obejmująca tereny między Loarą i Sekwaną;

Artemida /ˌartɛ̃ˈmʲida/ (pn)
Artemidė
  (mitologia grecka) bogini łowów i przyrody, łączona z Selene, Hekate i Persefoną oraz utożsamiana z rzymską Dianą;

Artezja (pn)
Artua
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (rzadki, rzadko używany) Artois, kraina historyczna w północnej Francji, z głównym ośrodkiem w Arras;

Artiom (pn)
Artiomas
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Nadmorskim, położone niedaleko Władywostoku;

Aruba /aˈruba/ (pn)
Aruba
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Holandii w Ameryce Środkowej;

Arystoteles /ˌarɨstɔˈtɛlɛs/ (pn)
Aristotelis
  (historia, historyczny, historycznie) filozof grecki,

Arzamas (pn)
Arzamasas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji w obwodzie niżnonowogrodzkim;

Asbiest (pn)
Asbestas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, położone na Uralu;

Asmara /asˈmara/ (pn)
Asmera
  (geografia, geograficzny) stolica Erytrei;

Astana /aˈstãna/ (pn)
Astana
  (historia, historyczny, historycznie) stolica Kazachstanu;

Astrachań /aˈstraxãɲ/ (pn)
Astrachanė
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części europejskiej Rosji, położone nad Wołgą, stolica obwodu;

Asturia (pn)
Astūrija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina geograficzna położona w północnej Hiszpanii nad Zatoką Biskajską, w średniowieczu niezależne królestwo

Asyria /aˈsɨrʲja/ (pn)
Asirijos imperija, Asirija
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w północnej Mezopotamii;

Asyż /ˈasɨʃ/ (pn)
Asyžius
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Umbrii;

Aszchabad /aʃˈxabat/ (pn)
Ašchabadas
  (geografia, geograficzny) stolica Turkmenistanu;

Atena /aˈtɛ̃na/ (pn)
Atėnė
  (mitologia grecka) bogini mądrości, wojny sprawiedliwej i rękodzieła, utożsamiana z rzymską Minerwą;
  imię żeńskie; imię mitologiczne

Ateny /aˈtɛ̃nɨ/ (pn)
Atėnai
  (geografia, geograficzny) stolica współczesnej Grecji;

Atlanta /aˈtlãnta/ (pn)
Atlanta
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica i jednocześnie najludniejsze miasto amerykańskiego stanu Georgia;

Atrek (pn)
Atrekas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-wschodnim Iranie i południowo-zachodnim Turkmenistanie;

Attyka (pn)
Atika
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w środkowej Grecji leżąca na Półwyspie Attyckim z Atenami jako głównym ośrodkiem;

Augsburg /ˈawɡzburk/ (pn)
Augsburgas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w Bawarii, historyczna stolica Szwabii;

Augustów /awˈɡustuf/ (pn)
Augustavas
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Polsce;

Auksztota (pn)
Aukštaitija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) kraina historyczna i region etnograficzny na Litwie w dorzeczu górnego Niemna, kolebka państwa litewskiego;

Auschwitz (pn)
Aušvicas
  = (historia, historyczny, historycznie) KL Auschwitz, niemiecki nazistowski obóz koncentracyjny na przedmieściu Oświęcimia

Austerlitz (pn)
Austerlicas
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Sławków w Czechach

Austin (pn)
Ostinas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej części Stanów Zjednoczonych, stolica stanu Teksas;

Australia /awˈstralʲja/ (pn)
Australija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo obejmujące prawie cały kontynent australijski;
  (geografia, geograficzny) najmniejszy kontynent na Ziemi;

Australia Zachodnia (pn)
Vakarų Australija
  (geografia, geograficzny) (administracja) największy stan Australii, zajmuje zachodnią część kontynentu;

Australijczyk /ˌawstraˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
australas
  mieszkaniec, obywatel Australii

Australijka /ˌawstraˈlʲijka/ (n)
australė
  mieszkanka, obywatelka Australii

Austria /ˈawstrʲja/ (pn)
Austrija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Austriaczka /awstrʲˈjaʧ̑ka/ (n)
austrė
  mieszkanka lub obywatelka Austrii

Austriak /ˈawstrʲjak/ (n)
austras
  mieszkaniec lub obywatel Austrii

Austro-Węgry /ˌawstrɔ‿ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Austrija-Vengrija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) państwo w Europie od 1867 do 1918 r. pod panowaniem Habsburgów, ze stolicami w Wiedniu i Budapeszcie;

Awinion /aˈvʲĩɲɔ̃n/ (pn)
Avinjonas
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Francji nad Rodanem;

Azerbejdżan /ˌazɛrˈbɛjʤ̑ãn/ (pn)
Azerbaidžanas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Baku;

Azja /ˈazʲja/ (pn)
Azija
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi;

Azja Mniejsza /ˈazʲja ˈmʲɲɛ̇jʃa/ (pn)
Mažoji Azija
  (geografia, geograficzny) półwysep w zachodniej Azji, tworzący pomost lądowy łączący ten kontynent z Europą;

Azja Południowa (pn)
Pietų Azija
  (geografia, geograficzny) region Azji

Azja Południowo-Wschodnia (n)
Pietryčių Azija
  (geografia, geograficzny) region Azji składający się z Półwyspu Indochińskiego i Archipelagu Malajskiego z wyspami filipińskimi, obejmujący Birmę, Tajlandię, Kambodżę, Laos, Wietnam, Malezję, Singapur, Indonezję, Timor Wschodni, Brunei i Filipiny;

Azja Zachodnia (pn)
Vakarų Azija
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azja Środkowa (pn)
Vidurinė Azija
  (geografia, geograficzny) region Azji wyróżniany w geografii historycznej i politycznej;

Azjata /aˈzʲjata/ (n)
azijietis
  mieszkaniec kontynentu azjatyckiego

Azjatka /aˈzʲjatka/ (n)
azijietė
  mieszkanka Azji

Azory /aˈzɔrɨ/ (pn)
Azorai
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Atlantyckim, region autonomiczny Portugalii;

Ałapajewsk (pn)
Alapajevskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu, położone nad rzeką Nejwą;

Ałatyr (pn)
Alatyris
  (geografia, geograficzny) rzeka w Federacji Rosyjskiej, w obwodzie niżnonowogrodzkim, Mordowii i Czuwaszji, lewy dopływ Sury;

Ałmaty (pn)
Alma Ata
  (geografia, geograficzny) największe miasto Kazachstanu, do 1997 stolica kraju;

BWP (n)
PKM
  = (wojskowość, wojskowy) bojowy wóz piechoty;

Babel (pn)
Babelis
  (biblijny) biblijna wieża opisana w Księdze Rodzaju

Babilon /baˈbʲilɔ̃n/ (pn)
Babilonas
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytne miasto położone w Mezopotamii, dawna stolica Babilonii, obecnie teren Iraku;

Babilonia /ˌbabʲiˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Babilonija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo semickie w Mezopotamii, na terenie obecnego Iraku;

Babol (pn)
Babolis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, w ostanie Mazandaran;

Bachmut (pn)
Bachmutas
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie donieckim;

Badenia (pn)
Badenas
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej części Niemiec, począwszy od średniowiecza margrabstwo, księstwo a wreszcie wielkie księstwo;

Badenia-Wirtembergia /ˌbadɛ̃ɲa‿vʲirtɛ̃mˈbɛrʲɟja/ (pn)
Badenas-Viurtembergas
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy w południowej części Niemiec;

Bagdad /ˈbaɡdat/ (pn)
Bagdadas
  (geografia, geograficzny) stolica Iraku;

Baghlan (pn)
Baglanas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodnim Afganistanie;

Bahamy /baˈxãmɨ/ (pn)
Bahamos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo wyspiarskie w Ameryce Północnej;

Bahrajn /ˈbaxrajn/ (pn)
Bahreinas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Manamie;

Bairiki /ˌba<sup>j</sup>iˈrʲici/ (pn)
Bairikis
  (geografia, geograficzny) stolica Kiribati;

Bajkał /ˈbajkaw/ (pn)
Baikalo ežeras
  (geografia, geograficzny) jezioro w Azji, najstarsze i najgłębsze na świecie;

Baktria (pn)
Baktrija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna nazwa krainy położonej obecnie w północnym Afganistanie między Amu-Darią a Hindukuszem;

Baku /ˈbaku/ (pn)
Baku
  (geografia, geograficzny) stolica Azerbejdżanu;

Baków (pn)
Bakeu
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Bacău, miasto w Rumunii;

Bali (pn)
Balis
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Małych Wysp Sundajskich;

Bamako /bãˈmakɔ/ (pn)
Bamakas
  (geografia, geograficzny) stolica Mali;

Bamberg (pn)
Bambergas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Bawarii;

Bamian (pn)
Bamijanas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Afganistanie, w górach Hindukusz;

Bandżul /ˈbãn͇ʤ̑ul/ (pn)
Bandžulis
  (geografia, geograficzny) stolica Gambii;

Bangalur (pn)
Bengalūras
  (geografia, geograficzny) Bangaluru, miasto w południowych Indiach (oficjalna nazwa do 2006 roku);

Bangi /ˈbãŋʲɟi/ (pn)
Bangis
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Republiki Środkowoafrykańskiej;

Bangkok /ˈbãŋkːɔk/ (pn)
Bankokas
  (geografia, geograficzny) stolica Tajlandii;

Bangladesz /bãŋɡˈladɛʃ/ (pn)
Bangladešas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Dhace;

Banówka (pn)
Bonava
  (geografia, geograficzny) niewielka rzeka w północnej Polsce i w Rosji (obwód kaliningradzki), uchodzi do Zalewu Wiślanego;

Baran /ˈbarãn/ (pn)
Avinas
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) pierwszy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 marca do 19 (20) kwietnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Barbados /barˈbadɔs/ (pn)
Barbadosas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Bridgetown;

Barbara /barˈbara/ (pn)
Barbora
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 234;
  imię żeńskie;

Barcelona /ˌbarʦ̑ɛˈlɔ̃na/ (pn)
Barselona
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Katalonii;

Barcja (pn)
Barta
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, na wschodnim brzegu Łyny, zamieszkiwana w średniowieczu przez Bartów;

Bartoszyce /ˌbartɔˈʃɨʦ̑ɛ/ (pn)
Barštynas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim;

Bartłomiej /bartˈwɔ̃mʲjɛ̇j/ (pn)
Baltramiejus
  imię męskie;

Basen Paryski (pn)
Paryžiaus baseinas
  (geografia, geograficzny) rozległa nizinna kraina w północnej części Francji;

Basra (pn)
Basra
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Iraku, położone nad rzeką Szatt al-Arab;

Bastia (pn)
Bastja
  (geografia, geograficzny) (administracja) główne miasto handlowe i przemysłowe na Korsyce we Francji;

Bawaria /baˈvarʲja/ (pn)
Bavarija
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w południowej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Monachium;

Bazylea /ˌbazɨˈlɛa/ (pn)
Bazelis
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto w Szwajcarii;

Bałaszow (pn)
Balašovas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Rosji, w obwodzie saratowskim, położone nad rzeką Chopior;

Bałaszycha (pn)
Balašicha
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, położone na wschód od Moskwy;

Bałkany /bawˈkãnɨ/ (pn)
Balkanai
  (geografia, geograficzny) region Europy, obejmujący w przybliżeniu obszar Półwyspu Bałkańskiego;

Bałtyjsk (pn)
Baltijskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port morski w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim, leżące po obu stronach Cieśniny Piławskiej;

Bałtyka /bawˈtɨka/ (pn)
Baltika
  (geologia, geologiczny) kraton stanowiący do końca ordowiku samodzielny kontynent;

Beata /bɛˈata/ (pn)
Beata
  imię żeńskie;

Beatrycze /ˌbɛaˈtrɨʧ̑ɛ/ (pn)
Beatričė
  imię żeńskie;

Beduin /bɛˈdu<sup>j</sup>ĩn/ (n)
beduinas
  (etnografia, etnograficzny) członek koczowniczych lub półkoczowniczych plemion krajów arabskich;

Bejrut /ˈbɛjrut/ (pn)
Beirutas
  (geografia, geograficzny) miasto w Azji, na Bliskim Wschodzie, stolica Libanu;

Belg /bɛlk/ (n)
belgas
  obywatel Belgii

Belgia /ˈbɛlʲɟja/ (n)
Belgija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Zachodniej ze stolicą w Brukseli;

Belgijka /bɛlʲˈɟijka/ (n)
belgė
  obywatelka Belgii

Belgrad /ˈbɛlɡrat/ (pn)
Belgradas
  (geografia, geograficzny) stolica Serbii;

Belize /bɛˈlʲizɛ/ (pn)
Belizas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej ze stolicą w Belmopanie;

Beludżystan (pn)
Beludžistanas
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-zachodnim Pakistanie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Azji;

Belzebub (pn)
Belzebubas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: demon, władca piekieł i złych duchów;

Benedykt /bɛ̃ˈnɛdɨkt/ (pn)
Benediktas
  imię męskie;

Beneluks /bɛ̃ˈnɛluks/ (pn)
Beniliuksas
  (geografia, geograficzny) region w Europie Zachodniej, składający się z trzech sąsiadujących ze sobą monarchii: Belgii, Holandii i Luksemburga;

Bengal /ˈbɛ̃ŋɡal/ (pn)
Bengalija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Południowej, w Indiach i Bangladeszu, we wschodniej części Niziny Hindustańskiej, nad Zatoką Bengalską;

Beniamin /bɛ̃ˈɲjãmʲĩn/ (pn)
Benjaminas
  imię męskie;

Benin /ˈbɛ̃ɲĩn/ (pn)
Beninas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Berezyna (pn)
Berezinas
  (geografia, geograficzny) miasto na Białorusi w obwodzie mińskim;

Berlin /ˈbɛrlʲĩn/ (pn)
Berlynas
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Niemiec;

Berlin Zachodni /ˈbɛrlʲĩn zaˈxɔdʲɲi/ (n)
Vakarų Berlynas
  (historia, historyczny, historycznie) enklawa na obszarze NRD istniejąca w latach 1949–1990, położona w zachodniej części Berlina;

Bermudy /bɛrˈmudɨ/ (pn)
Bermudai
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Wielkiej Brytanii na Bermudach (1.2);

Berno /ˈbɛrnɔ/ (pn)
Bernas
  (geografia, geograficzny) stolica Szwajcarii;
  (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;

Besarabia (pn)
Besarabija
  (geografia, geograficzny) kraina położona między Dniestrem a Prutem, obecnie podzielona między Mołdawię i Ukrainę;

Beskidy (pn)
Beskidai
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w Karpatach zewnętrznych;

Betelgeza (pn)
Betelgeizė
  (astronomia, astronomiczny) czerwony nadolbrzym w Orionie;

Betlejem /bɛˈtlɛjɛ̃m/ (pn)
Betliejus
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej części Palestyny;

Bhutan /ˈbutãn/ (pn)
Butanas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Thimphu;

Bianka /ˈbʲjãŋka/ (pn)
Bianka
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Urana;
  imię żeńskie;

Białorusin /ˌbʲjawɔˈruɕĩn/ (n)
baltarusis
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości białoruskiej, obywatel Białorusi, mieszkaniec Białorusi

Białorusinka /ˌbʲjawɔruˈɕĩŋka/ (n)
baltarusė
  kobieta lub dziewczyna narodowości białoruskiej, obywatelka Białorusi, mieszkanka Białorusi

Białoruś /bʲjaˈwɔruɕ/ (pn)
Baltarusija, Gudija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Biały Dom (pn)
Baltieji rūmai
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) siedziba prezydenta Stanów Zjednoczonych w Waszyngtonie;

Białystok /bʲjaˈwɨstɔk/ (pn)
Balstogė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodniej Polsce;

Biblia /ˈbʲiblʲja/ (n)
Biblija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór ksiąg, spisanych pierwotnie po hebrajsku, aramejsku i grecku, uznawany przez żydów i chrześcijan za natchnione przez Boga;

Biebrza (pn)
Bebras
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodniej Polsce, prawy dopływ Narwi;

Bielsk Podlaski /ˈbʲjɛlsk pɔdˈlasʲci/ (pn)
Belskas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Biełaja (pn)
Belaja
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Baszkirii, lewy dopływ Kamy w dorzeczu Wołgi;

Biełogorsk (pn)
Belogorskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie amurskim, nad Tomem;

Biełorieck (pn)
Beloreckas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Republice Baszkirii, w Rosji;

Biełowo (pn)
Belovas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie kemerowskim;

Birma /ˈbʲirma/ (pn)
Birma
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Biszkek /ˈbʲiʃkɛk/ (pn)
Biškekas
  (geografia, geograficzny) stolica Kirgistanu;

Bitynia (pn)
Bitinija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Mniejszej, prowincja rzymska;

Bizancjum /bʲiˈzãnʦ̑ʲjũm/ (pn)
Bizantija
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto nad cieśniną Bosfor, nad zatoką Złotego Rogu; później Konstantynopol; obecnie Stambuł;

Bizerta (pn)
Bizerta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Tunezji, port nad Morzem Śródziemnym;

Bliski Wschód /ˈblʲisʲci ˈfsxut/ (pn)
Artimieji Rytai
  (geografia, geograficzny) obszar na styku Europy, Afryki i południowo-zachodniej Azji;

Bliźnięta /blʲiʑˈɲɛ̃nta/ (pn)
Dvyniai
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) trzeci znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) maja do 20 (21) czerwca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Bochum /ˈbɔxũm/ (pn)
Bochumas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu położone w zachodniej części Niemiec;

Bogota /bɔˈɡɔta/ (pn)
Bogota
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Kolumbii;

Boliwariańska Republika Wenezueli (pn)
Venesuelos Bolivaro Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Wenezueli

Boliwia /bɔˈlʲivʲja/ (pn)
Bolivija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Ameryki Południowej, ze stolicą w Sucre;

Bolonia /bɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Bolonija
  (geografia, geograficzny) miasto położone między Padem a Apeninami w północnych Włoszech;

Bolton (pn)
Boltonas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Wielkiej Brytanii, w Anglii;

Bolzano (pn)
Bocenas
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech w regionie Trydent-Górna Adyga;

Bonawentura /ˌbɔ̃navɛ̃nˈtura/ (pn)
Bonaventūras
  imię męskie;

Bordżomi (pn)
Boržomis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto uzdrowiskowe w Gruzji, w regionie Samcche-Dżawachetia;

Borneo /bɔrˈnɛɔ/ (pn)
Borneo
  (geografia, geograficzny) wyspa w Archipelagu Malajskim;

Borysoglebsk (pn)
Borisoglebskas
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Rosji, w obwodzie woroneskim;

Bosfor /ˈbɔsfɔr/ (pn)
Bosforas, Bosforo sąsiauris
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Czarne z morzem Marmara, oddzielająca Europę od Azji;

Bosra (pn)
Bosra
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Syrii;

Boston /ˈbɔstɔ̃n/ (pn)
Bostonas
  (geografia, geograficzny) nazwa kilku miast, miejscowości (i tym podobne, i temu podobne);

Botswana /bɔtsˈfãna/ (pn)
Botsvana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Bośnia /ˈbɔɕɲa/ (pn)
Bosnija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie;

Bośnia i Hercegowina /ˈbɔɕɲa ˌi‿xɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Bosnija ir Hercegovina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Bośniaczka /bɔɕˈɲaʧ̑ka/ (n)
bosnė
  mieszkanka Bośni

Bośniak /ˈbɔɕɲak/ (n)
bosnis
  mieszkaniec Bośni, obywatel Bośni i Hercegowiny

Boże Narodzenie /ˈbɔʒɛ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (pn)
Kalėdos
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto obchodzone 25 i 26 grudnia, w którym wspomina się narodzenie Jezusa Chrystusa;

Brabancja Północna (pn)
Šiaurės Brabantas
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja na południu Holandii ze stolicą w ’s-Hertogenbosch;

Bracław (pn)
Braclavas
  (geografia, geograficzny) osiedle typu miejskiego na Ukrainie, w obwodzie winnickim, w rejonie niemirowskim, na prawym brzegu rzeki Boh;

Brandenburg /ˈbrãndɛ̃nburk/ (pn)
Brandenburgas
  (geografia, geograficzny) (skrót, skrótowiec, skrótowo) Brandenburg an der Havel, miasto w Niemczech w kraju związkowym Brandenburgia, położone nad rzeką Hawelą;

Brandenburgia (pn)
Brandenburgas
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północno-wschodniej części Republiki Federalnej Niemiec ze stolicą w Poczdamie;

Brasília (pn)
Brazilija
  (geografia, geograficzny) stolica Brazylii;

Bratysława /ˌbratɨˈswava/ (pn)
Bratislava
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Słowacji;

Brazylia /braˈzɨlʲja/ (pn)
Brazilija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Brazylijczyk /ˌbrazɨˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
brazilas
  obywatel Brazylii

Brazylijka /ˌbrazɨˈlʲijka/ (n)
brazilė
  obywatelka Brazylii

Brazzaville (pn)
Brazavilis
  (geografia, geograficzny) stolica Konga;

Brema /ˈbrɛ̃ma/ (pn)
Brėmenas
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Niemczech nad Wezerą;

Brest /brɛst/ (pn)
Brestas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, w regionie Bretania;

Bretania /brɛˈtãɲja/ (pn)
Bretanė
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region w północno-zachodniej Francji;

Briańsk (pn)
Brianskas
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, nad Desną, stolica obwodu briańskiego

Bristol /ˈbrʲistɔl/ (pn)
Bristolis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Anglii;

Bruksela /bruˈksɛla/ (pn)
Briuselis
  (geografia, geograficzny) stolica Belgii;

Brunei /brũˈnɛji/ (pn)
Brunėjus
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Brunon /ˈbrũnɔ̃n/ (pn)
Brunonas
  imię męskie;

Brunszwik (n)
Braunšveigas
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Dolna Saksonia;

Brygida /brɨˈɟida/ (pn)
Brigita
  imię żeńskie;

Brytania (pn)
Britanija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) prowincja rzymska obejmująca dzisiejszą Wielką Brytanię, krainę zamieszkiwaną przez Brytów
  (rzadki, rzadko używany) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określenie na Wielką Brytanię lub całe Imperium Brytyjskie

Brzeg /bʒɛk/ (pn)
Bžegas
  (geografia, geograficzny) miasto powiatowe w Polsce, w województwie opolskim;

Brześć (pn)
Brasta
  (geografia, geograficzny) miasto na Białorusi, przy granicy z Polską;

Budapeszt /buˈdapɛʃt/ (pn)
Budapeštas
  (geografia, geograficzny) (administracja) (urzędowy) stolica Węgier;

Budda /ˈbudːa/ (n)
Buda
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) założyciel buddyzmu;

Budziszyn /buˈʥ̑iʃɨ̃n/ (pn)
Budishinas
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Bukareszt /buˈkarɛʃt/ (pn)
Bukareštas
  (geografia, geograficzny) stolica Rumunii;

Bund /bũnt/ (pn)
Bundas
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrótowa nazwa Powszechnego Żydowskiego Związku Robotniczego na Litwie, w Polsce i Rosji;

Burgenland /burˈɡɛ̃nlãnt/ (pn)
Burgenlandas
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej wysunięty na wschód kraj związkowy Austrii;

Burgundia /burˈɡũndʲja/ (pn)
Burgundija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i region administracyjny położony w centralnej Francji;

Burkina Faso /burʲˈcĩna ˈfasɔ/ (pn)
Burkina Fasas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce;

Burundi /buˈrũndʲi/ (pn)
Burundis
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Buszehr (pn)
Bušehras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, nad Zatoką Perską;

Bułgar /ˈbuwɡar/ (n)
bulgaras
  człowiek narodowości bułgarskiej, obywatel Bułgarii, mieszkaniec Bułgarii

Bułgaria /buwˈɡarʲja/ (pn)
Bulgarija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Sofii;

Bułgarka /buwˈɡarka/ (n)
bulgarė
  kobieta lub dziewczyna narodowości bułgarskiej, obywatelka Bułgarii, mieszkanka Bułgarii

Byblos (pn)
Biblas
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowym Libanie na wybrzeżu Morza Śródziemnego, centrum administracyjne dystryktu Dżubajl;

Bydgoszcz /ˈbɨdɡɔʃʧ̑/ (pn)
Bydgoščius
  (geografia, geograficzny) (administracja) duże miasto w Polsce, stolica województwa kujawsko-pomorskiego;

Byk /bɨk/ (pn)
Tauras, Jautis
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) drugi znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) kwietnia do 20 (21) maja
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią i zimą;

Była Jugosłowiańska Republika Macedonii /ˈbɨwa ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃ska rɛˈpublʲika ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲji/ (pn)
Buvusia Jugoslavijos Respublika Makedonija
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Republiki Macedonii używana do 12 lutego 2019 r. przez ONZ

Bzyp (pn)
Bzybė
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka w Abchazji, uchodzi do Morza Czarnego;

Bóg /buk/ (n)
Dievas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej;

Błagojewgrad (pn)
Blagojevgradas
  (geografia, geograficzny) miasto i uzdrowisko w południowo-zachodniej Bułgarii;

Błagowieszczeńsk (pn)
Blagoveščenskas
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, nad Amurem;

Cambrai (pn)
Kambrė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Hauts-de-France;

Cambridge (pn)
Kembridžas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto uniwersyteckie w Wielkiej Brytanii, w Anglii Wschodniej;

Canberra (pn)
Kanbera
  (geografia, geograficzny) stolica Australii;

Caracas /kaˈrakas/ (pn)
Karakasas
  (geografia, geograficzny) stolica Wenezueli;

Casablanca (pn)
Kasablanka
  (geografia, geograficzny) największe miasto Maroka;

Cchinwali (pn)
Cchinvalis
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto i de facto stolica nieuznawanego państwa Osetii Południowej, de iure zaś miasto w Gruzji;

Cefeusz /ʦ̑ɛˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Cefėjas
  (mitologia grecka) król Etiopii, syn Belosa oraz mąż Kasjopei i ojciec Andromedy, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Cefeusza (2.1);
  (mitologia grecka) król Tegei, syn Aleosa; jeden z Argonautów;
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny cały rok;

Celebes /ʦ̑ɛˈlɛbɛs/ (pn)
Sulavesis
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa na Oceanie Spokojnym wchodząca w skład Archipelagu Malajskiego;

Cerber /ˈʦ̑ɛrbɛr/ (pn)
Cerberis
  (mitologia grecka) trzygłowy pies o wężowym ogonie, strzegący bram Hadesu;

Ceres /ˈʦ̑ɛrɛs/ (pn)
Cerera
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 1, z pasa głównego planetoid, do 2006 r. zaliczana do planetoid, odkryta w 1801 r.;
  (mitologia rzymska) bogini urodzaju i wegetacji, utożsamiana z grecką Demeter;

Cetynia (pn)
Cetinė
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Czarnogórze, kolebka państwowości czarnogórskiej;

Cezar (n)
Cezaris
  (historia, historyczny, historycznie) przydomek rodowy Juliusza Cezara

ChRL /xa‿ɛr‿ˈɛl/ (acronym)
KLR
  = (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Chińska Republika Ludowa

Chanka (pn)
Chanka
  (geografia, geograficzny) jezioro przepływowe w dalekowschodniej części Azji, położone na pograniczu Rosji i Chin, na północ od Władywostoku;

Chantajka (pn)
Chantaika
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju

Chanty-Mansyjsk /ˈxãntɨ ˈmãw̃sɨjsk/ (pn)
Chanty Mansijskas
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Chanty-Mansyjskiego Okręgu Autonomicznego – Jugry;

Charków /ˈxarkuf/ (pn)
Charkovas
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Ukrainy;

Charon /ˈxarɔ̃n/ (pn)
Charonas
  (mitologia, mitologiczny) przewoźnik dusz zmarłych występujący w mitologii greckiej i etruskiej;
  (astronomia, astronomiczny) naturalny satelita Plutona;

Chartum /ˈxartũm/ (pn)
Chartumas
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu;

Cheronea /ˌxɛrɔ̃ˈnɛa/ (pn)
Chaironėja
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) greckie miasto w zachodniej Beocji;

Chersoń (pn)
Chersonas
  (geografia, geograficzny) miasto na południu Ukrainy, nad Dnieprem, stolica obwodu chersońskiego;

Chewsuretia (pn)
Chevsuretija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna i geograficzna położona w północno-wschodniej Gruzji;

Chiang Mai (pn)
Čiangmajus
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Tajlandii;

Chicago (pn)
Čikaga
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Chile /ˈʧ̑ʲilɛ/ (pn)
Čilė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Chimera /xʲĩˈmɛra/ (pn)
Chimera
  (mitologia grecka) fantastyczny stwór z mitologii greckiej, zwykle opisywany jako ziejący ogniem potwór z głową lwa, tułowiem kozy i ogonem węża;

Chiny /ˈxʲĩnɨ/ (pn)
Kinija
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Chiwa (pn)
Chiva
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto nad rzeką Amu-darią w wilajecie chorezmijskim Uzbekistanu w Azji Środkowej;

Chiłok (pn)
Chilokas
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Selengi;

Chińczyk /ˈxʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
kinas
  obywatel Chin
  osoba narodowości chińskiej;

Chińska Republika Ludowa /ˈxʲĩj̃ska rɛˈpublʲika luˈdɔva/ (pn)
Kinijos Liaudies Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Chin;

Chodżent (pn)
Chudžandas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Tadżykistanie, stolica wilajetu sogdyjskiego, położone nad Syr-darią;

Chopior (pn)
Chopioras
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Donu;

Chorezm (pn)
Chorezmas
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna kraina nad dolną Amu-darią, obejmująca obszar dzisiejszego Uzbekistanu, Turkmenistanu i Kazachstanu;

Chorog (pn)
Chorogas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Tadżykistanie, położone u ujścia rzeki Ghunt do rzeki Pandż;

Chorwacja /xɔrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
Kroatija, Chorvatija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej części Europy ze stolicą w Zagrzebiu;

Chorwat /ˈxɔrvat/ (n)
kroatas
  człowiek narodowości chorwackiej, obywatel Chorwacji, mieszkaniec Chorwacji

Chorwatka /xɔrˈvatka/ (n)
kroatė
  kobieta lub dziewczyna narodowości chorwackiej, obywatelka Chorwacji, mieszkanka Chorwacji

Chorzów /ˈxɔʒuf/ (pn)
Chožuvas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowej Polsce, w województwie śląskim;

Chronos (pn)
Chronas
  (mitologia grecka) bóstwo pogańskie, bóg czasu;

Chrystus /ˈxrɨstus/ (pn)
Kristus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł, przydomek Jezusa z Nazaretu;

Cieszyn /ˈʨ̑ɛʃɨ̃n/ (pn)
Ciešynas
  (geografia, geograficzny) miasto powiatowe w południowej Polsce, w województwie śląskim;

Cieśnina Beringa (pn)
Beringo sąsiauris
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Azją a Ameryką Północną, łącząca Morze Czukockie z Morzem Beringa;

Cieśnina Kaletańska (pn)
Doverio sąsiauris
  (geografia, geograficzny) cieśnina stanowiąca najwęższą część kanału La Manche, po obu jej stronach znajdują się miasta Dover i Calais;

Cieśnina Koreańska (pn)
Korėjos sąsiauris
  (geografia, geograficzny) cieśnina łącząca Morze Wschodniochińskie i Morze Żółte z Morzem Japońskim;

Cisa (pn)
Tisa
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Europie, lewostronny dopływ Dunaju;

Compiègne (pn)
Kompjenė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, miejsce podpisania zawieszeń broni w dwóch wojnach światowych;

Cygan /ˈʦ̑ɨɡãn/ (n)
čigonas
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości cygańskiej (romskiej);

Cyklady (pn)
Kiklados
  (geografia, geograficzny) archipelag znajdujący się w południowo-zachodniej części Morza Egejskiego, u południowo-wschodnich wybrzeży Grecji;

Cypr /ʦ̑ɨpr̥/ (pn)
Kipras
  (geografia, geograficzny) duża wyspa położona we wschodniej części Morza Śródziemnego;
  (geografia, geograficzny) europejskie państwo na wyspie Cypr (1.1), ze stolicą w Nikozji;

Cypr Północny /ˈʦ̑ɨpr̥ puwˈnɔʦ̑nɨ/ (pn)
Šiaurės Kipras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) samozwańcze państwo leżące w północnej części wyspy Cypr na Morzu Śródziemnym;

Cypryjczyk /ʦ̑ɨˈprɨjʧ̑ɨk/ (n)
kiprietis
  obywatel Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cypryjka /ʦ̑ɨˈprɨjka/ (pn)
kiprietė
  obywatelka Cypru (Republiki Cypryjskiej)

Cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (pn)
Skriestuvas
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów na niebie południowym;

Czad /ʧ̑at/ (pn)
Čadas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Ndżamenie;

Czarnobyl (pn)
Černobylis
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie w obwodzie kijowskim, rejonie iwankowskim;

Czarnogóra /ˌʧ̑arnɔˈɡura/ (n)
Juodkalnija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Podgoricy;

Czarny Keresz (pn)
Juodasis Krišas
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Rumunii i we wschodnich Węgrzech, wspólnie z Białym Kereszem tworzy Keresz;

Czarysz (pn)
Čaryšas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Obu;

Czech /ʧ̑ɛx/ (n)
čekas
  (etnografia, etnograficzny) osoba narodowości czeskiej, obywatel Czech (Republiki Czeskiej), mieszkaniec Czech;

Czechosłowacja /ˌʧ̑ɛxɔswɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Čekoslovakija
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo istniejące w latach 1918–1938 i 1945–1992, w Europie Środkowej;

Czechy /ˈʧ̑ɛxɨ/ (pn)
Čekija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Pradze;

Czeczenia /ʧ̑ɛˈʧ̑ɛ̃ɲja/ (pn)
Čečėnija
  (geografia, geograficzny) republika na Kaukazie wchodząca w skład Federacji Rosyjskiej;

Czelabińsk /ʧ̑ɛˈlabʲĩj̃sk/ (pn)
Čeliabinskas
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na południowym Uralu, stolica obwodu czelabińskiego;

Czepca (pn)
Čepca
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, przepływa przez terytorium Udmurcji i obwodu kirowskiego; główny lewy dopływ Wiatki;

Czerniachowsk (pn)
Įsrūtis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji;

Czerwony Krzyż /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈkʃɨʃ/ (pn)
Raudonasis Kryžius, Raudonojo Kryžiaus
  (potocznie, potoczny) potoczne określenie organizacji humanitarnej Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża lub każdego ze stowarzyszeń krajowych tej organizacji;

Czeszka /ˈʧ̑ɛʃka/ (n)
čekė
  osoba płci żeńskiej narodowości czeskiej, obywatelka Czech, mieszkanka Czech

Czesław /ˈʧ̑ɛswaf/ (pn)
Česlovas
  imię męskie;

Czo Oju (pn)
Čo Oju
  (geografia, geograficzny) szczyt w Himalajach;

Czomolungma (pn)
Džomolungma
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach

Czona (pn)
Čona
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji; w obwodzie irkuckim i Jakucji; prawy dopływ Wiluja;

Czukcza (pn)
čiukčis, čiukčė
  (etnografia, etnograficzny) rdzenny mieszkaniec Czukotki;

Czumysz (pn)
Čumyšas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Obu;

Czuna (pn)
Čiuna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji w obwodzie irkuckim, wraz z Biriusą tworzy Tasiejewę;

Czusowaja (pn)
Čiusovaja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, uchodzi do Zbiornika Kamskiego;

Częstochowa /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈxɔva/ (pn)
Čenstakava
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Polski;

DNA /dɛ‿ɛ̃n‿ˈa/ (acronym)
DNR
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) kwas deoksyrybonukleinowy, biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych;

DVD /dʲi‿vʲi‿ˈdʲi/ (acronym)
DVD
  = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → (potocznie, potoczny) urządzenie służące do odtwarzania lub nagrywania DVD (1.1)
  = (angielski) Digital Versatile Disc lub Digital Video Disc → cyfrowy dysk ogólnego przeznaczenia;

Dacja (pn)
Dakija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Europie południowo-wschodniej;

Dafne /ˈdafnɛ/ (pn)
Dafnė
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitów greckich, nimfa, która adorowana przez Apolla zamieniła się w drzewo laurowe;

Dagestan /daˈɡɛstãn/ (n)
Dagestanas
  (geografia, geograficzny) republika autonomiczna wchodząca w skład Rosji;

Dakar /ˈdakar/ (pn)
Dakaras
  (geografia, geograficzny) stolica Senegalu;

Dalmacja /dalˈmaʦ̑ʲja/ (pn)
Dalmatija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na wschodnim wybrzeżu Adriatyku, na obszarze dzisiejszej Chorwacji, Bośni i Hercegowiny oraz Czarnogóry;

Damaszek /dãˈmaʃɛk/ (pn)
Damaskas
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Syrii;

Damazy (pn)
Damasas
  imię męskie;

Dania /ˈdãɲja/ (pn)
Danija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kopenhadze;

Daniel /ˈdãɲɛl/ (pn)
Danielius, Danielis
  imię męskie;

Danuta /dãˈnuta/ (pn)
Danutė
  imię żeńskie;

Dardanele /ˌdardãˈnɛlɛ/ (n)
Dardanelai
  (geografia, geograficzny) cieśnina między Półwyspem Bałkańskim a Azją Mniejszą;

Dardżyling (pn)
Dardžilingas
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Indiach, w stanie Bengal Zachodni w Himalajach;

Dariusz /ˈdarʲjuʃ/ (pn)
Darius
  imię męskie;

Darmstadt (pn)
Darmštatas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Hesji;

Daszoguz (pn)
Dašoguzas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Turkmenistanie przy granicy z Uzbekistanem;

Dawid /ˈdavʲit/ (pn)
Dovydas
  imię męskie;

Dejma (pn)
Deimena
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji (obwód kaliningradzki) uchodząca do Zalewu Kurońskiego, ramię Pregoły;

Delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (pn)
Delfinas
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór na niebie w pobliżu równika;

Delta Rodanu (pn)
Ronos delta
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Prowansja-Alpy-Lazurowe Wybrzeże;

Dema (pn)
Dioma
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i obwodzie orenburskim, uchodzi do Biełej w dorzeczu Wołgi;

Demeter /dɛ̃ˈmɛtɛr/ (pn)
Demetra
  (mitologia grecka) bogini ziemi uprawnej, urodzaju, zboża i rolnictwa, utożsamiana z rzymską Ceres;

Demokratyczna Republika Konga /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Kongo Demokratinė Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Kinszasie;

Demokratyczna Republika Wysp Świętego Tomasza i Książęcej /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na rɛˈpublʲika ˈvɨspʲ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑ɛj/ (pn)
San Tomė ir Prinsipės Demokratinė Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pełna, oficjalna nazwa Wysp Świętego Tomasza i Książęcej – państwa w Afryce

Demokratyczno-Socjalistyczna Republika Sri Lanki (pn)
Šri Lankos demokratinė socialistinė respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Sri Lanki jako państwa

Dezful (pn)
Dezfulis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnim Iranie, w ostanie Chuzestan;

Dhaka (pn)
Daka
  (geografia, geograficzny) stolica Bangladeszu;

Diemjanka (pn)
Demjanka
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Irtysza;

Dijon (pn)
Dižonas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i gmina we Francji, w regionie Burgundia, którego jest historyczną stolicą;

Diogenes /dʲjɔˈɡɛ̃nɛs/ (pn)
Diogenas
  (filozofia, filozoficzny) starożytny grecki filozof o przydomku Pies, pochodzący z Synopy, głosiciel ubóstwa i powrotu do natury, prekursor cyników;
  imię męskie;

Dioma (pn)
Dioma
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Baszkortostanie i obwodzie orenburskim, uchodzi do Biełej w dorzeczu Wołgi;

Dionizos /dʲjɔ̇̃ˈɲizɔs/ (pn)
Dionisas
  (mitologia grecka) bóg latorośli winnej, wina, mistycznego szału, ekstazy, wesołości, sił witalnych natury i form scenicznych, utożsamiany z rzymskim Liberem;

Dionizy /dʲjɔ̇̃ˈɲizɨ/ (pn)
Dionizas
  imię męskie;

Dniepr /dʲɲɛpr̥/ (pn)
Dniepras
  (geografia, geograficzny) rzeka uchodząca do Morza Czarnego, przepływająca przez Rosję, Białoruś i Ukrainię;

Dodekanez (pn)
Dodekanesas
  (geografia, geograficzny) grecki archipelag w południowej części Morza Egejskiego, u wybrzeży Turcji;

Dolna Austria (pn)
Žemutinė Austrija
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy w północnej Austrii;

Dolna Normandia (pn)
Žemutinė Normandija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny w północnej Francji;

Dolna Saksonia (pn)
Žemutinė Saksonija
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w północno-zachodnich Niemczech, ze stolicą w Hanowerze;

Dominik /dɔ̃ˈmʲĩɲik/ (pn)
Dominykas
  imię męskie;

Dominika /ˌdɔ̃mʲĩˈɲika/ (pn)
Dominika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie Dominika (1.2), ze stolicą w Roseau;

Dominikana /ˌdɔ̃mʲĩɲiˈkãna/ (pn)
Dominikos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Donald /ˈdɔ̃nalt/ (pn)
Donaldas
  imię męskie;

Donat (pn)
Donatas
  imię męskie;

Donbas (pn)
Donbasas
  (geografia, geograficzny) Donieckie Zagłębie Węglowe

Doniec (pn)
Donecas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji i na Ukrainie, prawy dopływ Donu;

Donieck /ˈdɔ̃ɲɛʦ̑k/ (pn)
Doneckas
  (geografia, geograficzny) miasto na wschodzie Ukrainy;

Dorota /dɔˈrɔta/ (pn)
Dorotėja
  imię żeńskie;

Dortmund /ˈdɔrtmũnt/ (pn)
Dortmundas
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, największy ośrodek Zagłębia Ruhry;

Drezno /ˈdrɛznɔ/ (pn)
Dresdenas
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnich Niemczech;

Droga Mleczna /ˈdrɔɡa ˈmlɛʧ̑na/ (pn)
Paukščių Takas
  (astronomia, astronomiczny) pas ze skupiskiem gwiazd widoczny na nocnym niebie

Drohiczyn /drɔˈxʲiʧ̑ɨ̃n/ (pn)
Drohičinas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce na Podlasiu;

Drwęca (pn)
Druvinčia
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Polsce, prawy dopływ dolnej Wisły;

Dryświata (pn)
Drūkša
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Białorusi w obwodzie witebskim, mająca swe źródło w jeziorze Dryświaty i uchodząca do Dzisny;

Dubaj /ˈdubaj/ (pn)
Dubajus
  (geografia, geograficzny) jeden z siedmiu emiratów tworzących Zjednoczone Emiraty Arabskie;
  (geografia, geograficzny) stolica Dubaju (1.1);

Dublin /ˈdublʲĩn/ (pn)
Dublinas
  (geografia, geograficzny) stolica Irlandii;

Dubrownik /duˈbrɔvʲɲik/ (pn)
Dubrovnikas
  (geografia, geograficzny) portowe miasto na południu Chorwacji, nad Adriatykiem;

Duch Święty /ˈduxʲ ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (pn)
Šventoji Dvasia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: trzecia osoba Trójcy Świętej;

Dudinka (pn)
Dudinka
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji, ośrodek administracyjny dawnego Tajmyrskiego (Dołgańsko-Nienieckiego) Okręgu Autonomicznego, w Kraju Krasnojarskim, nad Dudinką (1.2) i Jenisejem;

Dudypta (pn)
Dudypta
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Piasiny;

Duisburg (pn)
Duisburgas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej części Niemiec, w Zagłębiu Ruhry;

Dunaj /ˈdũnaj/ (pn)
Dunojus
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Dunajec /dũˈnajɛʦ̑/ (pn)
Dunajecas
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Polsce, prawobrzeżny dopływ Wisły;

Dunka /ˈdũŋka/ (n)
danė
  kobieta lub dziewczyna narodowości duńskiej lub obywatelka Danii

Duszanbe /duˈʃãnbɛ/ (pn)
Dušanbė
  (geografia, geograficzny) stolica Tadżykistanu;

Duńczyk /ˈdũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
danas
  człowiek narodowości duńskiej, obywatel Danii, mieszkaniec Danii

Dyneburg (pn)
Daugpilis
  (geografia, geograficzny) miasto na Łotwie, w południowo-wschodniej części kraju, nad Dźwiną;

Dzielnica Łacińska (pn)
Lotynų kvartalas
  (geografia, geograficzny) (administracja) uniwersytecka dzielnica Paryża;

Dzisna (pn)
Dysna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Litwie i Białorusi, lewy dopływ Dźwiny, wypływa z jeziora Dzisna na Litwie;

Dzitwa (pn)
Ditva
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Litwie oraz na Białorusi w rejonach werenowskim i lidzkim, prawy dopływ Niemna;

Dzukia (pn)
Dainava, Dzūkija
  (geografia, geograficzny) jeden z regionów etnograficznych Litwy w południowej części kraju, a także na Białorusi i w niewielkiej części w Polsce, znajdują się tutaj największe miasta litewskie jak Wilno czy Kowno;

Dźwina (pn)
Dauguva
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Rosję, Białoruś i Łotwę, uchodząca do Zatoki Ryskiej;

Dżakarta /ʤ̑aˈkarta/ (pn)
Džakarta
  (geografia, geograficzny) stolica Indonezji;

Dżalalabad (pn)
Džalalabadas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Afganistanie, nad rzeką Kabul;

Dżibuti /ʤ̑ʲiˈbutʲi/ (pn)
Džibutis
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Dżibuti (1.1);

Dżuba (pn)
Džuba
  (geografia, geograficzny) stolica Sudanu Południowego;

Dżudda (pn)
Džida
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej, w prowincji Mekka, nad Morzem Czerwonym;

Dżyzak (pn)
Džizakas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, stolica wilajetu dżyzackiego;

EBOR /ˈɛbɔr/ (acronym)
ERPB
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju;

EBOiR /ɛbɔˈir/ (acronym)
ERPB
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju;

EPL (acronym)
ELP
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Europejska Partia Ludowa;

ESBC /ˌɛ‿ːz‿bɛ‿ˈʦ̑ɛ/ (acronym)
ECBS
  = (ekonomia, ekonomiczny) Europejski System Banków Centralnych;

Eden /ˈɛdɛ̃n/ (pn)
Edenas
  (biblijny) raj, ogród rajski;

Edward /ˈɛdvart/ (pn)
Eduardas
  imię męskie;

Edynburg /ɛˈdɨ̃nburk/ (pn)
Edinburgas
  (geografia, geograficzny) stolica Szkocji,

Efez (pn)
Efesas
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytne miasto w Azji Mniejszej;

Egipcjanin /ˌɛɟipˈʦ̑ʲjä̃ɲĩn/ (n)
egiptietis
  mieszkaniec Egiptu

Egipt /ˈɛɟipt/ (pn)
Egiptas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce i częściowo w Azji, ze stolicą w Kairze;

Ejszyszki (pn)
Eišiškės
  (geografia, geograficzny) miasto na Litwie w rejonie solecznickim;

Ekwador /ɛˈkfadɔr/ (pn)
Ekvadoras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Quito;

Elbrus /ˈɛlbrus/ (pn)
Elbrusas
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Kaukazu;

Elgi (pn)
Elgis
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Indygirki;

Elizjum (pn)
Eliziejus
  (mitologia grecka) raj, miejsce pośmiertnej egzystencji przeznaczone dla ludzi dobrych;

Elżbieta /ɛlʒˈbʲjɛta/ (pn)
Elzbieta
  imię żeńskie;

Emilia /ɛ̃ˈmʲilʲja/ (pn)
Emilia, Emilija, Emilė
  imię żeńskie;

Eneasz (pn)
Enėjas
  (mitologia grecka) (mitologia rzymska) syn Anchizesa, bohater wojny trojańskiej, jego dalecy potomkowie Romulus i Remus mieli założyć Rzym;

Epir (pn)
Epyras
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina położona w północno-zachodniej części Grecji i południowej Albanii, nad Morzem Jońskim;

Erato /ɛˈratɔ/ (pn)
Erata
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 62, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1860 r.;
  (mitologia grecka) driada i wieszczka z Arkadii; kapłanka Pana;
  (mitologia grecka) muza poezji miłosnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Eris /ˈɛrʲis/ (pn)
Eridė
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie niezgody, kłótni, sporu i rywalizacji oraz towarzyszka Aresa na polu bitwy, utożsamiana z rzymską Dyskordią;

Eros /ˈɛrɔs/ (pn)
Erotas
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie miłości oraz namiętności cielesnej, utożsamiany z rzymskim Kupidynem (Amorem);
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 433;

Erwin /ˈɛrvʲĩn/ (pn)
Ervins
  imię męskie;

Eryk /ˈɛrɨk/ (pn)
Erikas
  imię męskie;

Erytrea /ˌɛrɨˈtrɛa/ (pn)
Eritrėja
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Asmarze;

Erywań /ɛˈrɨvãɲ/ (pn)
Jerevanas
  (geografia, geograficzny) stolica Armenii;

Essen (pn)
Esenas
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone w środku Zagłębia Ruhry;

Essex (pn)
Eseksas
  (geografia, geograficzny) hrabstwo ceremonialne i niemetropolitalne we wschodniej Anglii;

Estera /ɛˈstɛra/ (pn)
Estera
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Estonia /ɛˈstɔ̃ɲja/ (pn)
Estija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Estonka /ɛˈstɔ̃ŋka/ (n)
estė
  kobieta lub dziewczyna narodowości estońskiej, obywatelka Estonii

Estończyk /ɛˈstɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
estas
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości estońskiej, obywatel Estonii, mieszkaniec Estonii

Etiopczyk /ɛˈtʲjɔpʧ̑ɨk/ (n)
etiopas
  obywatel Etiopii

Etiopia /ɛˈtʲjɔpʲja/ (pn)
Etiopija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Etruria /ɛˈtrurʲja/ (pn)
Etrūrija
  (starożytność) (geografia, geograficzny) starożytna kraina w środkowej Italii nad Morzem Tyrreńskim, zasiedlona przez Etrusków w I tys. p.n.e., podbita przez Rzymian w III w. p.n.e.;

Eufrat /ˈɛwfrat/ (pn)
Eufratas
  (geografia, geograficzny) rzeka w Azji, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak;

Eugeniusz /ɛwˈɡɛ̃ɲuʃ/ (pn)
Eugenijus
  imię męskie;

Euklides /ɛwˈklʲidɛs/ (pn)
Euklidas
  grecki matematyk;

Eupatoria (pn)
Eupatorija
  (geografia, geograficzny) miasto na Krymie, port nad Morzem Czarnym;

Eurazja /ɛwˈrazʲja/ (n)
Eurazija
  (geografia, geograficzny) największy kontynent na Ziemi, podzielony umownie na Europę i Azję;

Europa /ɛwˈrɔpa/ (pn)
Europa
  (geografia, geograficzny) część świata położona na półkuli północnej, stanowiąca razem z Azją kontynent zwany Eurazją;
  (mitologia grecka) królewna tyryjska i królowa kreteńska, córka Agenora i kochanka Zeusa oraz matka Minosa, Radamantysa i Sarpedona;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Jowisza;

Europa Wschodnia (n)
Rytų Europa
  (geografia, geograficzny) różnie definiowany region znajdujący się na wschód od Europy Środkowej, graniczący z Azją;

Europa Zachodnia /ɛwˈrɔpa zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
Vakarų Europa
  (geografia, geograficzny) nazwa stosowana dla określenia państw zachodniej części Europy, ze względu na ich przynależność geograficzną, historyczną i kulturową;

Europa Środkowa /ɛwˈrɔpa ɕrɔtˈkɔva/ (pn)
Centrinė Europa
  (geografia, geograficzny) region w centralnej Europie;

Europejczyk /ˌɛwrɔˈpɛjʧ̑ɨk/ (n)
europietis
  mieszkaniec Europy

Europejka /ˌɛwrɔˈpɛjka/ (n)
europietė
  mieszkanka Europy

Euterpe /ɛwˈtɛrpɛ/ (pn)
Euterpė
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 27, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1853 r.;
  (mitologia grecka) muza poezji lirycznej i gry na aulosie, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Ewa /ˈɛva/ (pn)
Ieva
  (biblijny) biblijne imię pierwszej kobiety oraz protoplastki rodu ludzkiego;
  imię żeńskie;

Ewaryst (pn)
Evaristas
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Ezaw (pn)
Ezavas
  (biblijny) imię męskie

Ezdrasz /ˈɛzdraʃ/ (pn)
Ezra
  imię męskie;

Ezechiel /ɛˈzɛxʲjɛl/ (pn)
Ezechielis
  imię męskie;

Ezop /ˈɛzɔp/ (pn)
Ezopas
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) grecki bajkopisarz urodzony w VI w. p.n.e., pochodzący z miasta Mistra w Azji Mniejszej;

Ełk /ɛwk/ (pn)
Lukas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Facebook (pn)
Facebook
  (informatyka, informatyczny) (socjologia, socjologiczny) internetowy serwis społecznościowy;

Faustyna /fawˈstɨ̃na/ (pn)
Faustina
  imię żeńskie;

Federacja Rosyjska /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja rɔˈsɨjska/ (pn)
Rusijos Federacija
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Rosji

Federacyjna Republika Brazylii /ˌfɛdɛraˈʦ̑ɨjna rɛˈpublʲika braˈzɨlʲji/ (pn)
Brazilijos Federacinė Respublika
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Brazylii, państwa w Ameryce Południowej

Federalna Demokratyczna Republika Etiopii (pn)
Etiopijos Federacinė Demokratinė Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Etiopii

Ferdynand /fɛrˈdɨ̃nãnt/ (pn)
Ferdinandas
  imię męskie;

Fergana (pn)
Fergana
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu fergańskiego;

Ferrara (pn)
Ferara
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania;

Fez /fɛs/ (pn)
Fesas
  (geografia, geograficzny) miasto w Maroku;

Fidżi /ˈfʲiʤ̑ʲi/ (pn)
Fidžis
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Filadelfia /ˌfʲilaˈdɛlfʲja/ (pn)
Filadelfija
  (geografia, geograficzny) miasto na północno-wschodnim wybrzeżu USA, w stanie Pensylwania;

Filemon /fʲiˈlɛ̃mɔ̃n/ (pn)
Filemonas
  imię męskie;

Filip /ˈfʲilʲip/ (pn)
Pilypas
  imię męskie;

Filipiny /ˌfʲilʲiˈpʲĩnɨ/ (pn)
Filipinai
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji;

Fin /fʲĩn/ (n)
suomis
  człowiek narodowości fińskiej, obywatel Finlandii, mieszkaniec Finlandii

Finka /ˈfʲĩnka/ (n)
suomė
  (etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości fińskiej lub obywatelka Finlandii

Finlandia /fʲĩnˈlãndʲja/ (pn)
Suomija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Helsinkach;

Fionia (pn)
Fiunas
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii, położona między Półwyspem Jutlandzkim a Zelandią;

Flandria /ˈflãndrʲja/ (pn)
Flandrija
  (geografia, geograficzny) (administracja) region Belgii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we Francji, Belgii i Holandii

Florencja /flɔˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Florencija
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech;

Floryda /flɔˈrɨda/ (n)
Florida
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Ameryki Północnej;

Fobos /ˈfɔbɔs/ (pn)
Fobas
  (astronomia, astronomiczny) większy i bliższy z dwóch księżyców Marsa;

Franciszek /frãɲˈʨ̑iʃɛk/ (pn)
Pranciškus
  imię męskie;

Francja /ˈfrãnʦ̑ʲja/ (n)
Prancūzija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Europie, ze stolicą w Paryżu;

Francuz /ˈfrãnʦ̑us/ (n)
prancūzas
  człowiek narodowości francuskiej, obywatel Francji, mieszkaniec Francji

Francuzka /frãnˈʦ̑uska/ (n)
prancūzė
  kobieta lub dziewczyna narodowości francuskiej, obywatelka Francji

Freetown (pn)
Fritaunas
  (geografia, geograficzny) stolica Sierra Leone;

Fryderyk /frɨˈdɛrɨk/ (pn)
Frydrichas
  imię męskie;

Frygia (pn)
Frygija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina w zachodniej części Azji Mniejszej ze stolicą w Gordionie, niezależne królestwo a później prowincja rzymska;

Fryzja (pn)
Fryzija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-zachodniej Europie, położona wzdłuż wybrzeży Morza Północnego, obecnie w granicach Niemiec, Danii i Holandii;

Fulda (pn)
Fulda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe w Niemczech, w kraju związkowym Hesja, położone nad rzeką Fuldą (1.2);

Gabon /ˈɡabɔ̃n/ (pn)
Gabonas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gaborone /ˌɡabɔˈrɔ̃nɛ/ (pn)
Gaboronas
  (geografia, geograficzny) stolica Botswany;

Gabriel /ˈɡabrʲjɛl/ (pn)
Gabrielius
  imię męskie;

Gagauzja (pn)
Gagaūzija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) obszar autonomiczny, położony w południowej części Mołdawii;

Gagra (pn)
Gagra
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, u stóp Kaukazu;

Galia /ˈɡalʲja/ (pn)
Galija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Europie Zachodniej zamieszkiwana przez plemiona celtyckie

Galicja /ɡaˈlʲiʦ̑ʲja/ (pn)
Galicija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) ziemie dawnej Rzeczypospolitej, które znalazły się w latach 1772–1918 pod zaborem austriackim;

Galilea /ˌɡalʲiˈlɛa/ (pn)
Galilėja
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) kraina historyczna na obszarze Palestyny i północnego Izraela, pomiędzy Morzem Śródziemnym a rzeką Jordan;

Galindia (pn)
Galinda
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej części Prus, zamieszkana przez plemię Galindów;

Gambia /ˈɡãmbʲja/ (pn)
Gambija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Gandawa /ɡãnˈdava/ (pn)
Gentas
  (geografia, geograficzny) miasto w Belgii;

Gandża (pn)
Gendžė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Azerbejdżanie, położone na północnych stokach Małego Kaukazu;

Ganges /ˈɡãŋɡɛs/ (pn)
Ganga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Indiach;

Gargantua (pn)
Gargantiua
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię olbrzyma z fantastyczno-satyrycznej epopei powieściowej François Rabelais; gigantyczny, rubaszny żarłok i opój o dobrotliwym usposobieniu;

Garonna /ɡaˈrɔ̃nːa/ (pn)
Garona
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodniej Francji;

Gaskonia (pn)
Gaskonija
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-zachodniej Francji;

Gawia (pn)
Gauja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na południowej Litwie i zachodniej Białorusi, prawy dopływ Niemna;

Gaza /ˈɡaza/ (pn)
Gaza
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Gdańsk /ɡdãj̃sk/ (pn)
Gdanskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Polsce, stolica województwa pomorskiego;

Gdynia /ˈɡdɨ̃ɲa/ (pn)
Gdynia
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce;

Geldria (pn)
Gelderlandas
  (geografia, geograficzny) (administracja) największa prowincja Holandii, jej stolicą jest Arnhem;

Gelendżyk (pn)
Gelendžikas
  miasto w Rosji, w Kraju Krasnodarskim, popularny kurort na kaukaskim wybrzeżu Morza Czarnego;

Genewa /ɡɛ̃ˈnɛva/ (pn)
Ženeva
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;
  (administracja) (geografia, geograficzny) kanton w Szwajcarii;

Genowefa /ˌɡɛ̃nɔˈvɛfa/ (pn)
Genoveva
  imię żeńskie;

Genua /ɡɛ̃ˈnu<sup>w</sup>a/ (pn)
Genuja
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, stolica regionu Liguria;

Georgia (pn)
Džordžija
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części USA, ze stolicą w Atlancie;

Gertruda /ɡɛrˈtruda/ (pn)
Gertrūda
  imię żeńskie;

Ghana /ˈɡãna/ (pn)
Gana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Akrze;

Gibraltar /ɟiˈbraltar/ (pn)
Gibraltaras
  (geografia, geograficzny) skalisty półwysep na południowym wybrzeżu Półwyspu Iberyjskiego

Gniezno /ˈɟɲɛznɔ/ (pn)
Gnieznas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim;

Goa (pn)
Goa
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodnim wybrzeżu Półwyspu Indyjskiego, nad Morzem Arabskim;

Gomora (pn)
Gomora
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) biblijne miasto kananejskie w pobliżu Morza Martwego;

Gori (pn)
Goris
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Wewnętrzna Kartlia;

Gorycja (pn)
Goricija
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w regionie Friuli-Wenecja Julijska;

Graz (pn)
Gracas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, stolica kraju związkowego Styria, położone nad rzeką Murą, u podnóża Alp Styryjskich;

Grażyna /ɡraˈʒɨ̃na/ (pn)
Gražina
  imię żeńskie;

Grecja /ˈɡrɛʦ̑ʲja/ (pn)
Graikija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie, ze stolicą w Atenach;

Greczynka /ɡrɛˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
graikė
  osoba płci żeńskiej narodowości greckiej, obywatelka Grecji, mieszkanka Grecji

Greifswald (pn)
Greifsvaldas
  (geografia, geograficzny) (administracja) hanzeatyckie miasto powiatowe i uniwersyteckie w Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie;

Grek /ɡrɛk/ (n)
graikas
  człowiek narodowości greckiej, obywatel Grecji, mieszkaniec Grecji

Grenada /ɡrɛ̃ˈnada/ (pn)
Grenada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Grenadyny (pn)
Grenadinai
  (geografia, geograficzny) grupa wysp karaibskich położonych między wyspami Saint Vincent i Grenadą;

Grenlandczyk (n)
grenlandas
  mieszkaniec Grenlandii

Grenlandia /ɡrɛ̃nˈlãndʲja/ (pn)
Grenlandija
  (geografia, geograficzny) ogromna arktyczna wyspa na północnym Atlantyku;

Grenoble (pn)
Grenoblis
  (geografia, geograficzny) miejscowość w południowo-wschodniej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Grodno /ˈɡrɔdnɔ/ (n)
Gardinas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Białorusi;

Gruzin /ˈɡruʑĩn/ (n)
gruzinas
  osoba narodowości gruzińskiej lub obywatel Gruzji

Gruzinka /ɡruˈʑĩŋka/ (n)
gruzinė
  kobieta lub dziewczyna narodowości gruzińskiej lub obywatelka Gruzji

Gruzja /ˈɡruzʲja/ (pn)
Gruzija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na Kaukazie, ze stolicą w Tbilisi;

Grzegorz /ˈɡʒɛɡɔʃ/ (pn)
Grigalius
  imię męskie;

Guam /ˈɡu<sup>w</sup>ãm/ (pn)
Guamas
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Gudauta (pn)
Gudauta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone na wybrzeżu Morza Czarnego;

Guernsey (pn)
Gernsis
  (geografia, geograficzny) wyspa w Europie;

Gujana /ɡuˈjãna/ (pn)
Gajana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Georgetown;

Gujana Brytyjska (pn)
Britų Gviana
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawna posiadłość brytyjska w Ameryce Południowej;

Gujana Francuska /ɡuˈjãna frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Prancūzų Gviana
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) francuskie terytorium zależne o statusie departamentu zamorskiego, położone w północno-wschodniej części Ameryki Południowej, nad Oceanem Atlantyckim;

Guria (pn)
Gurija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji

Gusiew (pn)
Gumbinė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji;

Gwadelupa /ˌɡvadɛˈlupa/ (pn)
Gvadelupa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) departament i region zamorski Francji w archipelagu Małych Antyli ze stolicą w Basse-Terre;

Gwatemala /ˌɡvatɛ̃ˈmala/ (pn)
Gvatemala
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Ameryce Środkowej;

Gwiazda Betlejemska (pn)
Betliejaus žvaigždė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) nazwa jasnego obiektu astronomicznego, który według Biblii doprowadził Trzech Króli do miejsca narodzin Jezusa Chrystusa w Betlejem;

Gwinea /ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Gvinėja
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;
  (geografia, geograficzny) kraina w Afryce, położona głównie nad Zatoką Gwinejską, ciągnie się od masywu Futa Dżalon po krańce pustyni Namib;

Gwinea Bissau /ɡvʲĩˈnɛa ˈbʲisːaw/ (pn)
Bisau Gvinėja
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Afryce ze stolicą w Bissau;

Gwinea Równikowa /ɡvʲĩˈnɛa ˌruvʲɲiˈkɔva/ (pn)
Pusiaujo Gvinėja
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Górna Normandia (pn)
Aukštutinė Normandija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) dawny region administracyjny położony na północy Francji;

Górna Wolta (pn)
Aukštutinė Volta
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa Burkiny Faso do 1984 r.

Górny Śląsk (pn)
Aukštutinė Silezija
  (geografia, geograficzny) część Śląska należąca obecnie do Polski i Czech;

Górski Karabach /ˈɡursʲci kaˈrabax/ (pn)
Kalnų Karabachas
  (geografia, geograficzny) terytorium w Azji, na obszarze Kaukazu, będące przedmiotem sporu między Armenią i Azerbejdżanem;

Góry Skaliste /ˈɡurɨ skaˈlʲistɛ/ (pn)
Uoliniai kalnai
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w Ameryce Północnej;

Göteborg (pn)
Geteborgas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodniej Szwecji, położone nad cieśniną Kattegat;

HIV /xʲif/ (acronym)
ŽIV
  (medycyna, medyczny) wirus wywołujący AIDS;

Habakuk (pn)
Habakuko knyga
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;

Hades /ˈxadɛs/ (pn)
Hadas
  (mitologia grecka) bóg zmarłych i świata pozagrobowego, utożsamiany z rzymskim Plutonem;

Haga /ˈxaɡa/ (pn)
Haga
  (geografia, geograficzny) miasto w Holandii;

Hagåtña (pn)
Aganija
  (geografia, geograficzny) stolica Guamu, amerykańskiego terytorium zależnego położonego na Pacyfiku;

Haiti /xaˈ<sup>j</sup>itʲi/ (pn)
Haitis
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej w archipelagu Antyli;

Hajfong (pn)
Haifongas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej części Wietnamu, w delcie Rzeki Czerwonej, nad Zatoką Tonkińską;

Halicz (pn)
Haličas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie iwanofrankiwskim nad Dniestrem;

Halloween (n)
Helovinas
  święto duchów obchodzone 31 października (w wigilię Wszystkich Świętych) w krajach anglosaskich;

Hama (pn)
Hama
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Syrii;

Hamadan (pn)
Hamadanas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie;

Hamburg /ˈxãmburk/ (pn)
Hamburgas
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech;

Hami /ˈxãmʲi/ (pn)
Kumulas
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, w Kotlinie Hami;

Hamlet /ˈxãmlɛt/ (pn)
Hamletas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) tytułowy bohater dramatu Szekspira;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa gminy w USA, w hrabstwie Renville, w stanie Dakota Północna
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa kilku miejscowości w USA

Hanoi /ˈxãnɔj/ (pn)
Hanojus
  (geografia, geograficzny) stolica Wietnamu;

Hanower (pn)
Hanoveris
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, stolica Dolnej Saksonii;

Harare /xaˈrarɛ/ (pn)
Hararė
  (geografia, geograficzny) stolica Zimbabwe;

Harbin (pn)
Charbinas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chinach, położone w Mandżurii;

Hawaje /xaˈvajɛ/ (pn)
Havajai
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Oceanie Spokojnym;

Hawela (pn)
Hafelis
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, prawy dopływ Łaby;

Hawr (pn)
Havras
  (geografia, geograficzny) duże miasto portowe w północnej Francji, w Normandii;

Hefajstos /xɛˈfajstɔs/ (pn)
Hefaistas
  (mitologia grecka) bóg ognia, wulkanów, kowalstwa, metali i metalurgii, utożsamiany z rzymskim Wulkanem;

Hektor /ˈxɛktɔr/ (pn)
Hektoras
  (mitologia grecka) królewicz i najdzielniejszy bohater trojański, syn Priama
  imię męskie;

Helena /xɛˈlɛ̃na/ (pn)
Elena
  (mitologia grecka) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) królowa spartańska i najpiękniejsza kobieta na świecie; córka Zeusa i Ledy, siostra Polideukesa (Polluksa), Kastora i Klitajmestry oraz żona Menelaosa i ukochana Parysa;
Elenė
  (oficjalnie) (urzędowy) imię żeńskie;

Helsinki /xɛlˈsʲĩnʲci/ (pn)
Helsinkis
  (geografia, geograficzny) stolica Finlandii;

Henryk /ˈxɛ̃nrɨk/ (pn)
Henrikas
  imię męskie;

Hera /ˈxɛra/ (pn)
Hera
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 103;
  (mitologia grecka) bogini małżeństw, wierności małżeńskiej, kobiet zamężnych i wdów, utożsamiana z rzymską Junoną;

Herat (pn)
Heratas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Afganistanie, w prowincji Herat;

Herceg-Bośnia /xɛrʦ̑ɛɡˈbɔɕɲa/ (pn)
Herceg-Bosnija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie na Półwyspie Bałkańskim ze stolicą w Sarajewie;

Hercegowina /ˌxɛrʦ̑ɛɡɔˈvʲĩna/ (pn)
Hercegovina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w południowej Europie; część składowa państwa Bośnia i Hercegowina;

Hermes /ˈxɛrmɛs/ (pn)
Hermis
  (mitologia grecka) bóg dróg, podróżnych, wędrowców, kupców, złodziei, pasterzy i wynalazców, utożsamiany z rzymskim Merkurym;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida podwójna o numerze katalogowym 69230, odkryta w 1937 r.;

Hesja /ˈxɛsʲja/ (n)
Hesenas
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy i kraina historyczna w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Wiesbaden;

Hestia /ˈxɛstʲja/ (pn)
Hestija
  (mitologia grecka) bogini ogniska domowego oraz świętego i wiecznego ognia, utożsamiana z rzymską Westą, symbol domu i rodziny;

Hiady /ˈxʲjadɨ/ (pn)
Hiadės
  (astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Hidżaz (pn)
Chidžazas
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodniej części Półwyspu Arabskiego, nad Morzem Czerwonym, z głównymi ośrodkami w Mekce, Medynie i Dżuddzie;

Hieronim /xʲjɛˈrɔ̃ɲĩm/ (pn)
Jeronimas
  imię męskie;

Himalaje /ˌxʲĩmaˈlajɛ/ (pn)
Himalajai
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski położony w południowej Azji, najwyższy na Ziemi;

Hims (pn)
Homsas
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Syrii w dolinie rzeki Orontes;

Hindukusz /xʲĩnˈdukuʃ/ (pn)
Hindukušas
  (geografia, geograficzny) pasmo górskie w środkowej części Azji leżące w północno-zachodnim Pakistanie oraz środkowym i wschodnim Afganistanie;

Hiob /xʲjɔp/ (pn)
Jobas
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) postać biblijna;

Hisar (pn)
Gisaras
  (geografia, geograficzny) (administracja) osiedle typu miejskiego w Tadżykistanie;

Hiszpan /ˈxʲiʃpãn/ (n)
ispanas
  człowiek narodowości hiszpańskiej, obywatel Hiszpanii, mieszkaniec Hiszpanii

Hiszpania /xʲiʃˈpãɲja/ (pn)
Ispanija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie położone na Półwyspie Iberyjskim ze stolicą w Madrycie;

Hiszpanka /xʲiʃˈpãnka/ (n)
ispanė
  kobieta lub dziewczyna narodowości hiszpańskiej, obywatelka Hiszpanii, mieszkanka Hiszpanii

Hiuma /ˈxʲjũma/ (n)
Hyjuma
  (geografia, geograficzny) estońska wyspa na Morzu Bałtyckim;

Hohhot (pn)
Hohotas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnych Chinach, ośrodek administracyjny regionu autonomicznego Mongolii Wewnętrznej;

Hokkaido (n)
Hokaidas
  (geografia, geograficzny) wyspa nad Oceanem Spokojnym, druga pod względem wielkości wyspa Japonii;

Holandia /xɔˈlãndʲja/ (pn)
Olandija
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Królestwa Niderlandów;
Olandija, Nyderlandai
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Holandia Południowa (pn)
Pietų Olandija
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii, ze stolicą w Hadze, położona wzdłuż wybrzeża Morza Północnego;

Holandia Północna (pn)
Šiaurės Olandija
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-zachodniej Holandii ze stolicą w Haarlem;

Hollywood (pn)
Holivudas
  (geografia, geograficzny) dzielnica Los Angeles, ośrodek amerykańskiej kinematografii;

Holsztyn (pn)
Holšteinas
  (geografia, geograficzny) kraina położona u nasady Półwyspu Jutlandzkiego, obecnie w całości w Niemczech;

Homer /ˈxɔ̃mɛr/ (pn)
Homeras
  (starożytność) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny grecki epik, pieśniarz i poeta, autor „Iliady” i „Odysei”;

Honduras /xɔ̃nˈduras/ (pn)
Hondūras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Hongkong /ˈxɔ̃ŋkːɔ̃ŋk/ (pn)
Honkongas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalny region administracyjny w Chinach nad Morzem Południowochińskim;

Horacy /xɔˈraʦ̑ɨ/ (pn)
Horacijus
  imię męskie;

Horus /ˈxɔrus/ (pn)
Horas
  (mitologia egipska) staroegipski bóg nieba, opiekun monarchii egipskiej;

Houston (pn)
Hiustonas
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto stanu Teksas, w Stanach Zjednoczonych;

Huculszczyzna (pn)
Huculščina
  (geografia, geograficzny) kraina położona na obszarze Karpat Wschodnich, w większości na Ukrainie, w małej tylko części w Rumunii;

Humań (pn)
Umanė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Ukrainie;

Hydra /ˈxɨdra/ (pn)
Hidra
  (mitologia grecka) wielogłowy wąż wodny, spłodzony przez Tyfona i Echidnę;

Hypnos /ˈxɨpnɔs/ (pn)
Hipnas
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie snu utożsamiany z rzymskim Somnusem;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 14827;

Ibiza /iˈbʲiza/ (pn)
Ibisa
  (geografia, geograficzny) (urbanistyka, urbanistyczny) miasto, stolica wyspy Ibiza (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, w archipelagu Balearów;

Idaho (pn)
Aidahas
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Ignacy /iɡˈnaʦ̑ɨ/ (pn)
Ignacas
  imię męskie;

Ikiel (pn)
Ikelis
  (geografia, geograficzny) rzeka w Mołdawii, prawy dopływ Dniestru

Ilek (pn)
Ilekas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i w Rosji zauralskiej, lewy dopływ Uralu;

Ilia (pn)
Ilija
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Białorusi, lewy dopływ Wilii w dorzeczu Niemna;

Illinois (pn)
Ilinojus
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA położony na środkowym zachodzie kraju, ze stolicą w Springfield;

Imeretia (pn)
Imeretija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w zachodniej Gruzji

Imperium Osmańskie (pn)
Osmanų imperija
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo istniejące od końca XIII wieku do 1922 roku na terenie północno-wschodniej Europy, Afryki Północnej i Azji Zachodniej;

Indie /ˈĩndʲjɛ/ (pn)
Indija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Indonezja /ˌĩndɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Indonezija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Azji ze stolicą w Dżakarcie;

Indonezyjczyk /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjʧ̑ɨk/ (n)
indonezietis
  obywatel Indonezji

Indonezyjka /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjka/ (n)
indonezietė
  obywatelka Indonezji

Indus /ˈĩndus/ (pn)
Indas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Azji przepływająca przez Chiny, Indie i Pakistan;

Inflanty /ĩnˈflãntɨ/ (pn)
Infliantai
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna nad Dźwiną i Zatoką Ryską;

Ingoda (pn)
Ingoda
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji na Zabajkalu, która po połączeniu z Ononem tworzy Szyłkę;

Inguri (pn)
Inguris
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Gruzji, płynąca przez Swanetię i Nizinę Kolchidzką, uchodzi do Morza Czarnego;

Innsbruck (pn)
Insbrukas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Austrii, stolica kraju związkowego Tyrol, położone w dolinie rzeki Inn;

Internet /ĩnˈtɛrnɛt/ (pn)
internetas
  (informatyka, informatyczny) międzynarodowa sieć komputerowa, międzysieć;

Io /ˈi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
Ijo
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 85;
  (mitologia grecka) kapłanka Hery w Argos, córka Inachosa, jedna z kochanek Zeusa;
  (astronomia, astronomiczny) trzeci co do wielkości księżyc Jowisza;

Iowa (pn)
Ajova
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Irak /ˈirak/ (pn)
Irakas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji ze stolicą w Bagdadzie;

Iran /ˈirãn/ (pn)
Iranas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Irbil (pn)
Erbilis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku;

Irena /iˈrɛ̃na/ (pn)
Irena
  imię żeńskie;

Ireneusz /ˌirɛ̃ˈnɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Irenėjus
  imię męskie;

Irkuck (pn)
Irkutskas
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, na Syberii, położone nad rzeką Irkut;

Irkut (pn)
Irkutas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Angary;

Irlandczyk /irˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
airis
  osoba narodowości irlandzkiej, obywatel Irlandii; (także, też) mieszkaniec Irlandii Północnej

Irlandia /irˈlãndʲja/ (pn)
Airija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Irlandia Północna /irˈlãndʲja puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Šiaurės Airija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część składowa Wielkiej Brytanii;

Irlandka /irˈlãntka/ (n)
airė
  kobieta narodowości irlandzkiej, obywatelka Irlandii; (także, też) mieszkanka Irlandii Północnej

Islamabad /ˌislãˈmabat/ (pn)
Islamabadas
  (geografia, geograficzny) stolica Pakistanu;

Islamska Republika Afganistanu (pn)
Afganistano Islamo Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Afganistanu jako państwa;

Islamska Republika Iranu (pn)
Irano Islamo Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iranu jako państwa

Islamska Republika Mauretańska /isˈlãmska rɛˈpublʲika ˌmawrɛˈtãj̃ska/ (pn)
Mauritanijos Islamo Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Mauretanii

Islamska Republika Pakistanu (pn)
Pakistano Islamo Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Pakistanu jako państwa

Islandczyk /isˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
islandas
  człowiek narodowości islandzkiej, obywatel Islandii, mieszkaniec Islandii

Islandia /isˈlãndʲja/ (pn)
Islandija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, ze stolicą w Reykjaviku, obejmujące Islandię (1.1) i otaczające ją mniejsze wyspy;

Islandka /isˈlãntka/ (n)
islandė
  kobieta lub dziewczyna narodowości islandzkiej, obywatelka Islandii

Iszym (pn)
Išimas
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnym Kazachstanie i w Rosji zauralskiej, lewy dopływ Irtysza;

Itaka /iˈtaka/ (pn)
Itakė
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka wyspa na Morzu Jońskim, u zachodnich wybrzeży Peloponezu;

Izaak /iˈzaːk/ (pn)
Izaõkas
  (biblijny) postać biblijna, jeden z izraelskich patriarchów;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Izajasz /iˈzajaʃ/ (pn)
Izaija
  (biblijny) postać biblijna, jeden z proroków starotestamentowych; metonimicznie również jego dzieło;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie, jedno z imion biblijnych;

Izara (pn)
Izaras
  (geografia, geograficzny) rzeka w Austrii i Niemczech, prawy dopływ Dunaju, przepływa przez Monachium;

Izmir (pn)
Izmiras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w zachodniej Turcji nad Zatoką Izmirską;

Izrael /izˈraɛl/ (pn)
Izraelis
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego, zamieszkałe w większości przez Żydów;
  (podniośle) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawcy judaizmu
  imię męskie;

Izraelczyk /ˌizraˈɛlʧ̑ɨk/ (n)
izraelietis
  obywatel lub mieszkaniec współczesnego państwa Izrael

Izraelka /ˌizraˈɛlka/ (n)
izraelietė
  obywatelka Izraela

Iłukszta (pn)
Alūksta
  (geografia, geograficzny) miasto w południowo-wschodniej części Łotwy, w Semigalii, nad rzeką Iłuksztą;

Iżewsk (pn)
Iževskas
  (geografia, geograficzny) miasto w europejskiej części Federacji Rosyjskiej, stolica Udmurcji, położona nad rzeką Iż, dopływem Kamy;

Iżma (pn)
Ižma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca w Rosji przez terytorium Republiki Komi, lewy dopływ Peczory;

Iżora (pn)
Ižora
  (geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji, lewy dopływ Newy;

Jadwiga /jadˈvʲiɡa/ (pn)
Jadvyga
  imię żeńskie;

Jagiellończyk (pn)
Jogailaitis
  (historia, historyczny, historycznie) przedstawiciel dynastii Jagiellonów

Jagiełło /jäˈɟɛwːɔ/ (pn)
Jogaila
  (historia, historyczny, historycznie) imię króla Polski i wielkiego księcia Litwy;

Jakub /ˈjakup/ (pn)
Jokūbas
  imię męskie;

Jakuck /ˈjakuʦ̑k/ (pn)
Jakutskas
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w północno-wschodniej Syberii, stolica Jakucji;

Jamajka /jãˈmajka/ (pn)
Jamaika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo położone na Jamajce (1.1)
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Karaibskim;

Jamusukro /ˌjãmuˈsukrɔ/ (pn)
Jamusukras
  (geografia, geograficzny) stolica Wybrzeża Kości Słoniowej;

Jan /jãn/ (pn)
Jonas
  imię męskie;

Jan Kowalski (n)
Vardenis Pavardenis
  ktoś typowy, przeciętny, anonimowy obywatel

Jangcy (pn)
Jangdzė
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka Chin i Azji;

Janus /ˈjãnus/ (pn)
Janas
  (mitologia, mitologiczny) staroitalski bóg o dwóch twarzach;
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Saturna;

Japonia /jaˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Japonija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Japonka /jaˈpɔ̃nka/ (n)
japonė
  kobieta lub dziewczyna narodowości japońskiej, obywatelka, mieszkanka Japonii

Japończyk /jaˈpɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
japonas
  osoba narodowości japońskiej, obywatel, mieszkaniec Japonii

Jarkend-daria (pn)
Jarkendas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, źródłowy odcinek rzeki Tarym;

Jarmuk (pn)
Jarmukas
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, dopływ Jordanu, rzeka graniczna między Syrią i Jordanią oraz Izraelem i Jordanią;

Jarosław /jaˈrɔswaf/ (pn)
Jaroslavas
  imię męskie;
Jaroslavlis
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, położone nad górną Wołgą;

Jasiołda (pn)
Jaselda
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Białorusi, lewy dopływ Prypeci;

Jawa /ˈjava/ (pn)
Java
  (geografia, geograficzny) wyspa z Dżakartą (stolicą Indonezji);

Jawaryn (pn)
Dėras
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Győr, miasto w północno-zachodnich Węgrzech;

Jaworzno /jaˈvɔʒnɔ/ (pn)
Javožnas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie śląskim;

Jazd (pn)
Jezdas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie;

Jaćwież /ˈjäʨ̑fʲjɛʃ/ (pn)
Dainava, Jotva
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina Jaćwingów położona w okresie średniowiecza między rzekami takimi jak: Biebrza, Niemen, Szeszupa oraz obszarami pomiędzy jeziorami Mamry i Śniardwy a rzeką Łęg;

Jałomica (pn)
Jalomica
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Rumunii, lewy dopływ Dunaju;

Jałta /ˈjawta/ (pn)
Jalta
  (geografia, geograficzny) miasto leżące w południowej części Półwyspu Krymskiego, na brzegu Morza Czarnego;

Jehowa (pn)
Jehova
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) imię Boga Biblii

Jekaterynburg (pn)
Jekaterinburgas
  (geografia, geograficzny) miasto w azjatyckiej części Rosji położone u stóp Uralu, nad rzeką Iset, stolica obwodu swierdłowskiego;

Jelec (pn)
Jelecas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie lipieckim;

Jemen /ˈjɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Jemenas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Sanie;

Jena /ˈjɛ̃na/ (pn)
Jėna
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w środkowych Niemczech, w kraju związkowym Turyngia, nad rzeką Soławą;

Jenisej /jɛ̇̃ˈɲisɛj/ (pn)
Jenisejus
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Jenisejsk (pn)
Jeniseiskas
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, nad Jenisejem;

Jeremiasz /jɛˈrɛ̃mʲjaʃ/ (pn)
Jeremijo knyga, Jeremijas
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jerozolima /ˌjɛrɔzɔˈlʲĩma/ /ˌjɛrɔˈzɔlʲĩma/ (pn)
Jeruzalė
  (geografia, geograficzny) miasto o prawnie niewyjaśnionym statusie z większą częścią w Izraelu i wschodnią częścią na Terytoriach Palestyńskich, ośrodek kultu religijnego chrześcijan, żydów i muzułmanów;

Jerycho /jɛˈrɨxɔ/ (pn)
Jerichas
  (geografia, geograficzny) (biblijny) miasto w Judei, we wschodniej części Palestyny, znajdujące się pod administracją Autonomii Palestyńskiej;

Jerzy /ˈjɛʒɨ/ (pn)
Jurgis
  imię męskie;

Jessentuki (pn)
Jesentukai
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji, w Kraju Stawropolskim, na przedgórzu Wielkiego Kaukazu;

Jezioro Aralskie /jɛ̇ˈʑɔrɔ aˈralsʲcɛ/ (pn)
Aralo jūra
  (geografia, geograficzny) zanikające, bezodpływowe, słone jezioro w Kazachstanie i Uzbekistanie;

Jezioro Bodeńskie (pn)
Bodeno ežeras
  (geografia, geograficzny) jezioro (a właściwie zespół dwóch jezior i odcinka Renu) u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii;

Jezioro Czterech Kantonów (pn)
Keturių Kantonų ežeras
  (geografia, geograficzny) jezioro w środkowej części Szwajcarii, nad jego brzegami wznosi się miasto Lucerna;

Jezioro Genewskie (pn)
Ženevos ežeras
  (geografia, geograficzny) jezioro w Szwajcarii i Francji, nad jego brzegami znajduje się miasto Genewa;

Jezioro Zuryskie (pn)
Ciuricho ežeras
  (geografia, geograficzny) jezioro polodowcowe w Szwajcarii, położone w północno-wschodniej części kraju;

Jezus /ˈjɛzus/ (pn)
Jėzus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) centralna postać chrześcijaństwa;

Jezus Chrystus /ˈjɛzus ˈxrɨstus/ (pn)
Jėzus Kristus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie imię Syna Bożego;

Jełgawa (pn)
Jelgava
  (geografia, geograficzny) miasto na Łotwie, w środkowej części kraju;

Joanna /jɔˈãnːa/ (pn)
Joana
  imię żeńskie;

Joel /ˈjɔɛl/ (pn)
Joelis
  (biblijny) Księga Joela;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Jonasz /ˈjɔ̃naʃ/ (pn)
Jonas, Jonos knyga
  imię męskie;

Jordan /ˈjɔrdãn/ (pn)
Jordanas
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, wypływa z Libanu, przepływa przez Jezioro Tyberiadzkie i uchodzi do Morza Martwego;

Jordania /jɔrˈdãɲa/ (pn)
Jordanija
  (geografia, geograficzny) państwo w Azji, na Bliskim Wschodzie ze stolicą w Ammanie;

Jordańskie Królestwo Haszymidzkie (pn)
Jordanijos Hašimitų Karalystė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Jordanii jako państwa

Jowisz /ˈjɔvʲiʃ/ (pn)
Jupiteris
  (mitologia rzymska) bóg światłości, pogodnego nieba, piorunów, błyskawic i nienaruszalności przysięgi, utożsamiany z greckim Zeusem; najwyższy bóg panteonu rzymskiego;
  (astronomia, astronomiczny) piąta według oddalenia od Słońca i największa planeta Układu Słonecznego;

Jozafat (pn)
Juozapatas
  imię męskie;

Jozue /jɔˈzu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Jozuė
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Juda /ˈjuda/ (pn)
Judas
  imię męskie; imię biblijne;
  (administracja) (historia, historyczny, historycznie) starożytne państwo na Bliskim Wschodzie;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Judea, nazwa krainy;

Judasz (pn)
Judas
  (biblijny) (zobacz) Judasz Iskariota;

Judea /juˈdɛa/ (pn)
Judėja
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na Bliskim Wschodzie, prowincja rzymska;

Jug (pn)
Jugas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji po połączeniu z Suchoną tworzy Dwinę;

Jugosławia /ˌjuɡɔˈswavʲja/ (pn)
Jugoslavija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) nieistniejące państwo w Europie Południowej na Półwyspie Bałkańskim;

Julia /ˈjulʲja/ (pn)
Julija
  imię żeńskie;

Juliusz /ˈjulʲjuʃ/ (pn)
Julijus
  imię męskie;

Justyn (pn)
Justas
  imię męskie;

Józef /ˈjuzɛf/ (pn)
Juozapas
  imię męskie;

Kaaba (pn)
Kaaba
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia w Mekce, najważniejsze miejsce kultu w islamie;

Kabul /ˈkabul/ (pn)
Kabulas
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Afganistanu;

Kabylia /kaˈbɨlʲja/ (pn)
Kabilija
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w północno-zachodniej Algierii

Kachetia (pn)
Kachetija
  (administracja) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna we wschodniej Gruzji ze stolicą w Telawi;

Kaczor Donald /ˈkaʧ̑ɔr ˈdɔ̃nalt/ (pn)
Antulis Donaldas
  bohater filmów animowanych;

Kadyks /ˈkadɨks/ (pn)
Kadisas
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Kaguł (pn)
Kahulis
  (geografia, geograficzny) miasto w Mołdawii, w dolinie Prutu;

Kair /ˈka<sup>j</sup>ir/ (pn)
Kairas
  (geografia, geograficzny) stolica Egiptu;

Kajrakkum (pn)
Kairakumas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Tadżykistanie, w wilajecie sogdyjskim;

Kalabria /kaˈlabrʲja/ (n)
Kalabrija
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w południowych Włoszech;

Kalifornia /ˌkalʲiˈfɔrʲɲja/ (pn)
Kalifornija
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na zachodzie Stanów Zjednoczonych;

Kaliningrad (pn)
Karaliaučius
  (geografia, geograficzny) (administracja) Królewiec, miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku;

Kaliopa /kaˈlʲjɔpa/ (pn)
Kaliopė
  (mitologia grecka) muza poezji epicznej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Kalisz /ˈkalʲiʃ/ (pn)
Kališas
  (geografia, geograficzny) (administracja) duże miasto w Polsce, w południowo-wschodniej Wielkopolsce;

Kalmar /ˈkalmar/ (pn)
Kalmaras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Szwecji, nad Cieśniną Kalmarską;

Kama (pn)
Kama
  (geografia, geograficzny) (administracja) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi;

Kambodża /kãmˈbɔʤ̑a/ (pn)
Kambodža
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Południowo-Wschodniej ze stolicą w Phnom Penh;

Kamczatka /kãmˈʧ̑atka/ (pn)
Kamčiatka
  (geografia, geograficzny) półwysep w północno-wschodniej części Azji;

Kamerun /kãˈmɛrũn/ (pn)
Kamerūnas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kamieniec Podolski (pn)
Kamenecas-Podolės
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe na Ukrainie, położone w obwodzie chmielnickim nad Smotryczem;

Kamila /kãˈmʲila/ (pn)
Kamilė
  imię żeńskie;

Kampania /kãmˈpãɲja/ (pn)
Kampanija
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowych Włoszech;

Kampucza (pn)
Kampučija
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) nazwa Kambodży w latach 1976–1989;

Kan (pn)
Kanas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Jeniseju;

Kanaan (pn)
Kanaanas
  (biblijny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) ziemia obiecana patriarsze Abrahamowi i jego potomstwu;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina na wschodnim wybrzeżu Morza Śródziemnego;
  (biblijny) imię biblijne

Kanada /kãˈnada/ (pn)
Kanada
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Kanadyjczyk /ˌkãnaˈdɨjʧ̑ɨk/ (n)
kanadietis
  obywatel Kanady

Kanadyjka /ˌkãnaˈdɨjka/ (n)
kanadietė
  mieszkanka Kanady

Kandahar /kãnˈdaxar/ (pn)
Kandaharas
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Afganistanie, położone nad rzeką Helmand;

Kapadocja (pn)
Kapadokija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w tureckiej Anatolii;

Kapsztad /ˈkapʃtat/ (pn)
Keiptaunas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Republice Południowej Afryki;

Kara-daria (pn)
Karadarja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, po połączeniu z Narynem tworzy Syr-darię;

Karaczi /kaˈraʧ̑ʲi/ (pn)
Karačis
  (geografia, geograficzny) największe miasto Pakistanu, położone w południowej części kraju;

Karadż (pn)
Karadžas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, po południowej stronie gór Elburs;

Karaiby /ˌkaraˈ<sup>j</sup>ibɨ/ (pn)
Karibų jūros regionas
  (geografia, geograficzny) rejon pomiędzy kontynentami Ameryk;

Karakałpacja (pn)
Karakalpakija
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczna republika w granicach Uzbekistanu, położona w zachodniej części kraju i mająca stolicę w Nukusie;

Karbala (pn)
Kerbela
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej części Iraku, w pobliżu Eufratu;

Karelia /kaˈrɛlʲja/ (pn)
Karelija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Europie, na obszarze między Morzem Bałtyckim a Morzem Białym, na pograniczu Rosji i Finlandii;

Karia (n)
Karija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina na południowo-zachodnim wybrzeżu Azji Mniejszej;

Karol /ˈkarɔl/ (pn)
Karolis
  imię męskie;

Karolina Południowa (pn)
Pietų Karolina
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karolina Północna (pn)
Šiaurės Karolina
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w południowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych;

Karpaty /karˈpatɨ/ (pn)
Karpatai
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w środkowej Europie;

Karszy (pn)
Karšis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Uzbekistanie, nad Kaszka-darią, ośrodek administracyjny wilajetu kaszkadaryjskiego;

Kartagina /ˌkartaˈɟĩna/ (pn)
Kartagina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo położone na północnym wybrzeżu Afryki, w pobliżu dzisiejszego Tunisu

Kartlia (pn)
Kartlija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczna kraina we wschodniej Gruzji;

Karyntia (pn)
Karintija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna leżąca na obszarze obecnej Austrii i Słowenii

Kastylia (n)
Kastilija
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w środkowej Hiszpanii;

Kaszan (pn)
Kašanas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie w ostanie Isfahan;

Kaszgar (pn)
Kašgaras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto zachodnich Chinach, w regionie autonomicznym Sinciang, na zachodnim skraju Kotliny Kaszgarskiej, nad rzeką Kaszgar (1.2);

Kaszka-daria (pn)
Kaškadarja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodnim Uzbekistanie;

Kaszmir /ˈkaʃmʲir/ (pn)
Kašmyras
  (geografia, geograficzny) region na subkontynencie indyjskim

Kaszuby (pn)
Kašubija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Polsce;

Katalonia /ˌkataˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Katalonija
  (geografia, geograficzny) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii;

Katania (pn)
Katanija
  (geografia, geograficzny) miasto portowe we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii nad Zatoką Katańską, znajduje się u podnóża Etny;

Katar /ˈkatar/ (pn)
Kataras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, położone we wschodniej części Półwyspu Arabskiego;

Katarzyna /ˌkataˈʒɨ̃na/ (pn)
Kotryna, Katarina, Katre, Katryna, Katryne
  imię żeńskie;

Katmandu /katˈmãndu/ (pn)
Katmandu
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Nepalu;

Katowice /ˌkatɔˈvʲiʦ̑ɛ/ (pn)
Katovicai
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, stolica województwa śląskiego;

Katyń /ˈkatɨ̃ɲ/ (pn)
Katynė
  (geografia, geograficzny) wieś w Rosji, w obwodzie smoleńskim;

Kaukaz /ˈkawkas/ (pn)
Kaukazas
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region na pograniczu Europy i Azji;

Kazach /ˈkazax/ (n)
kazachas
  osoba narodowości kazachskiej;

Kazachstan /kaˈzaxstãn/ (pn)
Kazachstanas, Kazachija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na pograniczu Europy i Azji, ze stolicą w Astanie;

Kazaszka /kaˈzaʃka/ (n)
kazachė
  obywatelka Kazachstanu

Kazań /ˈkazãɲ/ (pn)
Kazanė
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica Tatarstanu;

Kazimierz /kaˈʑĩmʲjɛʃ/ (pn)
Kazimieras
  imię męskie;

Kazwin (pn)
Kazvinas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie;

Kałmucja (pn)
Kalmukija
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z republik wchodzących w skład Federacji Rosyjskiej;

Kem (pn)
Kemė
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w Republice Karelii, uchodzi do Morza Białego;

Kenia /ˈkɛ̃ɲja/ (pn)
Kenija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Kent /kɛ̃nt/ (pn)
Kentas
  (geografia, geograficzny) nazwa wielu hrabstw, miejscowości, gmin oraz innych toponimów w krajach anglojęzycznych;

Kercz (pn)
Kerčė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na wschodzie Półwyspu Krymskiego, nad Cieśniną Kerczeńską;

Keresz (pn)
Kerešas
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodnich Węgrzech, lewy dopływ Cisy;

Kerman (pn)
Kermanas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie, stolica ostanu o tej samej nazwie;

Kermanszah (pn)
Kermanšahas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Iranie, stolica ostanu;

Kiejstut (n)
Kęstutis
  imię męskie;

Kielce /ˈcɛlʦ̑ɛ/ (pn)
Kelcai
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, stolica województwa świętokrzyskiego;

Kijów /ˈcijuf/ (pn)
Kijevas, Kyjivas
  (geografia, geograficzny) miasto nad Dnieprem, stolica Ukrainy;

Kil /cil/ (pn)
Laivo Kilis
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Kineszma (pn)
Kinešma
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie iwanowskim, nad Wołgą;

Kinszasa /cĩw̃ˈʃasa/ (pn)
Kinšasa
  (geografia, geograficzny) stolica Demokratycznej Republiki Konga;

Kioto (pn)
Kiotas
  (geografia, geograficzny) japońskie miasto na Honsiu, dawna stolica Japonii;

Kirenia (pn)
Kirenija
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na Cyprze, nad Morzem Śródziemnym;

Kirgistan /cirʲˈɟistãn/ (pn)
Kirgizija, Kirgizstanas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Kirgiz /ˈcirʲɟis/ (n)
kirgizas
  człowiek narodowości kirgiskiej, mieszkaniec lub obywatel Kirgistanu

Kiribati /ˌcirʲiˈbatʲi/ (pn)
Kiribatis
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo na Oceanie Spokojnym;

Kirkuk (pn)
Kirkukas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, w Kurdystanie;

Kiszyniów /ciˈʃɨ̃ɲuf/ (pn)
Kišiniovas
  (geografia, geograficzny) stolica Mołdawii;

Kisłowodzk (pn)
Kislovodskas
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w Kraju Stawropolskim;

Klaudiusz /ˈklawdʲjuʃ/ (pn)
Klaudijus
  imię męskie;

Klaźma (pn)
Kliazma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki w dorzeczu Wołgi;

Klio /ˈklʲi<sup>j</sup>ɔ/ (pn)
Klėjo
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 84, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1865 r.;
  (geografia, geograficzny) grecka wieś w północnej części Lesbos
  (mitologia grecka) jedna z nereid, córka Nereusa i Doris
  (mitologia grecka) muza historii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
  imię żeńskie

Kobuleti (pn)
Kobuletis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Gruzji, w Adżarii, nad Morzem Czarnym;

Kodori (pn)
Kodoris
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Gruzji uchodząca do Morza Czarnego;

Kokand (pn)
Kokandas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w wilajecie fergańskim, we wschodnim Uzbekistanie, w południowo-zachodniej części Kotliny Fergańskiej;

Kolchida (pn)
Kolchidė
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na wschodnim wybrzeżu Morza Czarnego, na terenie obecnej Gruzji;

Koldynga (pn)
Koldingas
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Kolding, miasto w Danii, w południowej Jutlandii;

Kolombo /kɔˈlɔ̃mbɔ/ (pn)
Kolombas
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (pn)
Kelnas
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodnich Niemczech, położone nad Renem;

Kolorado (pn)
Koloradas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Kolumbia /kɔˈlũmbʲja/ (pn)
Kolumbija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Kolumbia Brytyjska /kɔˈlũmbʲja brɨˈtɨjska/ (pn)
Britų Kolumbija
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Kom (pn)
Kumas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Iranie, w ostanie Kom;

Komisja Europejska /kɔ̃ˈmʲisʲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (n)
Europos Komisija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organ wykonawczy Unii Europejskiej;

Komory /kɔ̃ˈmɔrɨ/ (pn)
Komorai
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Komsomoł (n)
komjaunimas
  (potocznie, potoczny) (historia, historyczny, historycznie) komunistyczna organizacja młodzieży w Związku Radzieckim, działająca w latach 1918-1991;

Konakry /kɔ̃ˈnakrɨ/ (pn)
Konakris
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei;

Koncze-daria (pn)
Končedarja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, w regionie Sinciang, na skraju Kotliny Kaszgarskiej;

Konda (pn)
Konda
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, lewy dopływ Irtysza;

Konfederacja Szwajcarska (pn)
Šveicarijos Konfederacija
  (oficjalnie) (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Szwajcarii jako państwa;

Konfucjusz (pn)
Konfucijus
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) chiński filozof;

Konstancja /kɔ̃w̃ˈstãnʦ̑ʲja/ (pn)
Konstancas
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Konstantyn /kɔ̃w̃ˈstãntɨ̃n/ (pn)
Konstantinas
  imię męskie;

Kopciuszek (pn)
Pelenė
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przydomek głównej bohaterki popularnej baśni;

Kopenhaga /ˌkɔpɛ̃nˈxaɡa/ (pn)
Kopenhaga
  (geografia, geograficzny) stolica Danii;

Koran /ˈkɔrãn/ (pn)
Koranas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga islamu;

Korea /kɔˈrɛa/ (pn)
Korėja
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) dawne zjednoczone państwo w Azji, obecnie Korea Północna i Korea Południowa oraz (potocznie, potoczny) Półwysep Koreański;
  (potocznie, potoczny) Korea Północna lub Korea Południowa

Korea Południowa /kɔˈrɛa ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Pietų Korėja
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Korea Północna /kɔˈrɛa puwˈnɔʦ̑na/ (pn)
Šiaurės Korėja
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Koreańska Republika Ludowo-Demokratyczna /ˌkɔrɛˈãj̃ska rɛˈpublʲika ˌludɔvɔ‿dɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Korėjos Liaudies Demokratinė Respublika
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Północnej;

Kornwalia (pn)
Kornvalis
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna położona na Półwyspie Kornwalijskim;

Korona Południowa /kɔˈrɔ̃na ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Pietų Vainikas
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów znajdujący się na południowej półkuli nieba;

Korsyka /kɔrˈsɨka/ (pn)
Korsika
  (geografia, geograficzny) wyspa na Morzu Śródziemnym, część Francji;

Korynt (pn)
Korintas
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, na półwyspie Peloponez;
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo

Kosowe Pole (pn)
Kosovo Polė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Kosowie, położone na południowy zachód od Prisztiny, w kotlinie Kosowe Pole (1.2);

Kosowo /kɔˈsɔvɔ/ (pn)
Kosovas
  (geografia, geograficzny) częściowo uznawane państwo w Europie ze stolicą w Prisztinie;

Kostaryka /ˌkɔstaˈrɨka/ (pn)
Kosta Rika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Kotor (pn)
Kotoras
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowo-zachodniej części Czarnogóry;

Kotuj (pn)
Kotujis
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, po połączeniu z Chetą tworzy Chatangę;

Koulun (pn)
Kaulunas
  (geografia, geograficzny) (administracja) obszar miejski w Hongkongu;

Kowno (pn)
Kaunas
  (geografia, geograficzny) drugie najważniejsze miasto Litwy, położone w środkowej Litwie u zbiegu Niemna i Wilii;

Kowrow (pn)
Kovrovas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone w obwodzie włodzimierskim, nad Klaźmą;

Kozak /ˈkɔzak/ (n)
kazokas
  (historia, historyczny, historycznie) członek wspólnoty zamieszkującej stepy na południowych pograniczach dawnej Rzeczpospolitej i Rosji;

Koziorożec /ˌkɔʑɔˈrɔʒɛʦ̑/ (pn)
Ožiaragis
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziesiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 grudnia do 20 stycznia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;

Koła (pn)
Kola
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w obwodzie murmańskim, na Półwyspie Kolskim, uchodzi do Zatoki Kolskiej Morza Barentsa w odległości;

Kościan /ˈkɔɕʨ̑ãn/ (pn)
Koscianas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Kościół katolicki /ˈkɔɕʨ̑uw ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (n)
Katalikų Bažnyčia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, tradycji katolickiej mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych, na którego czele stoi papież;

Kraków /ˈkrakuf/ (pn)
Krokuva
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie małopolskim, dawna stolica Polski;

Krasnodar (pn)
Krasnodaras
  (geografia, geograficzny) miasto europejskiej części Rosji, port nad rzeką Kubań, siedziba administracyjna Kraju Krasnodarskiego;

Krasnojarsk /krasˈnɔjarsk/ (pn)
Krasnojarskas
  (geografia, geograficzny) miasto w Federacji Rosyjskiej na Syberii, stolica Kraju Krasnojarskiego;

Krasnoturjinsk (pn)
Krasnoturjinskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie swierdłowskim, na Uralu;

Kreml (pn)
Kremlius
  (architektura, architektoniczny) kreml w Moskwie, Kreml moskiewski
  (publikatory) (przenośnie, przenośnia) najwyższe władze państwowe Rosji, a wcześniej ZSRR

Kreta /ˈkrɛta/ (pn)
Kreta
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Śródziemnym;

Kriszana (pn)
Krišana
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Rumunii i wschodnich Węgrzech;

Krotoszyn /krɔˈtɔʃɨ̃n/ (pn)
Krotošynas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie wielkopolskim;

Krym /krɨ̃m/ (pn)
Krymas
  (geografia, geograficzny) półwysep na Morzu Czarnym, połączony z lądem tylko wąskim Przesmykiem Perekopskim; terytorium sporne między Ukrainą a Rosją;

Kryspin /ˈkrɨspʲĩn/ (pn)
Krispinas
  imię męskie;

Krystian /ˈkrɨstʲjãn/ (pn)
Kristijonas
  imię męskie;

Krzysztof /ˈkʃɨʃtɔf/ (pn)
Kristaps, Kristupas
  imię męskie;

Krzyż Południa /ˈkʃɨʃ pɔˈwudʲɲa/ (pn)
Pietų Kryžius
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów;

Królestwo Arabii Saudyjskiej (pn)
Saudo Arabijos Karalystė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Arabii Saudyjskiej jako państwa;

Królestwo Bahrajnu (pn)
Bahreino Karalystė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahrajnu jako państwa;

Królestwo Belgii (pn)
Belgijos Karalystė
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Belgii

Królestwo Danii (pn)
Danijos Karalystė
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa państwa duńskiego, tworzonego przez Danię właściwą, Grenlandię oraz Wyspy Owcze;

Królestwo Hiszpanii (pn)
Ispanijos Karalystė
  (urzędowy) oficjalna nazwa Hiszpanii

Królestwo Kambodży (pn)
Kambodžos Karalystė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kambodży jako państwa

Królestwo Marokańskie (pn)
Maroko Karalystė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Maroka jako państwa

Królestwo Norwegii (pn)
Norvegijos karalystė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Norwegii jako państwa;

Królestwo Szwecji /kruˈlɛstfɔ ˈʃfɛʦ̑ʲji/ (pn)
Švedijos karalystė
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie północnej

Królestwo Tajlandii (pn)
Tailando Karalystė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Tajlandii jako państwa

Królewiec (pn)
Karaliaučius
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Federacji Rosyjskiej, położone u ujścia Pregoły do Bałtyku;

Kserkses (pn)
Kserksas
  (historia, historyczny, historycznie) imię męskie, noszone przez kilku starożytnych mezopotamskich i lewantyńskich władców

Księstwo Andory (pn)
Andoros kunigaikštystė
  (geografia, geograficzny) (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Andory jako państwa

Księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (pn)
Mėnulis
  (astronomia, astronomiczny) jedyny naturalny satelita Ziemi, drugi po Słońcu najjaśniejszy obiekt na niebie;

Ku Klux Klan (n)
Kukluksklanas
  (historia, historyczny, historycznie) (społeczny) działające w różnych latach amerykańskie rasistowskie organizacje terrorystyczne;

Kuala Lumpur (pn)
Kvala Lumpūras
  (geografia, geograficzny) stolica Malezji;

Kuba /ˈkuba/ (pn)
Kuba
  (geografia, geograficzny) największa wyspa na Karaibach;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo leżące na Kubie (1.1) i sąsiednich wyspach;

Kubańczyk /kuˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Kubietiškas
  obywatel Kuby

Kubuś Puchatek /ˈkubuɕ puˈxatɛk/ (n)
Mikė Pūkuotukas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) postać misia z książek i filmów stworzona przez Alana Alexandra Milne'a;

Kudymkar (pn)
Kudymkaras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Rosji europejskiej, w Kraju Permskim;

Kujawy /kuˈjavɨ/ (pn)
Kujavija
  (geografia, geograficzny) kraina w środkowej Polsce;

Kulab (pn)
Kulobas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Tadżykistanie;

Kuma (pn)
Kuma
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji płynąca we wschodniej części Przedkaukazia;

Kunduz (pn)
Kundūzas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-wschodniej części Afganistanu;

Kura (pn)
Kura
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez Turcję, Gruzję i Azerbejdżan, uchodzi małą deltą do Morza Kaspijskiego;

Kurdystan (pn)
Kurdistanas
  (geografia, geograficzny) górzysta kraina w południowo-zachodniej Azji zamieszkana przez Kurdów;

Kurlandia (pn)
Kuršas
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej części Łotwy na półwyspie nad Bałtykiem;

Kursk (pn)
Kurskas
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Rosji, stolica obwodu kurskiego, miejsce wielkiej bitwy pancernej w 1943 roku;

Kurytyba (pn)
Kuritiba
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Brazylii, położone w południowo-wschodniej części kraju, w stanie Parana;

Kuwejt /ˈkuvɛjt/ (pn)
Kuveitas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;
  (geografia, geograficzny) stolica Kuwejtu (1.1);

Kłajpeda (pn)
Klaipėda
  (geografia, geograficzny) miasto na wybrzeżu Morza Bałtyckiego, w zachodniej części Litwy, u ujścia rzeki Dangi do Zalewu Kurońskiego;

La Manche (pn)
Lamanšas
  (geografia, geograficzny) kanał morski oddzielający Wielką Brytanię od Francji;

Labrador /laˈbradɔr/ (pn)
labradoro retriveris
  (geografia, geograficzny) kanadyjski półwysep;
  (geografia, geograficzny) region obejmujący Labrador (1.1);

Lacjum /ˈlaʦ̑ʲjũm/ (pn)
Lacijus
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Rzymie;

Lahaur (pn)
Lahoras
  (geografia, geograficzny) miasto we wschodnim Pakistanie, stolica prowincji Pendżab;

Laos /ˈlaɔs/ (pn)
Laosas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Laotańczyk /ˌlaɔˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
laosietis
  obywatel Laosu

Laotańska Republika Ludowo-Demokratyczna (pn)
Laoso Liaudies Demokratinė Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Laosu jako państwa

Laponia /laˈpɔ̃ɲja/ (pn)
Laplandija
  (geografia, geograficzny) region Europy obejmujący północne tereny Norwegii, Szwecji, Finlandii oraz Półwysep Kolski w Rosji;

Larnaka (pn)
Larnaka
  (geografia, geograficzny) miasto portowe na południowo-wschodnim wybrzeżu Cypru;

Latakia (pn)
Latakija
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Lech /lɛx/ (pn)
Lechas
  imię męskie;

Lejda (pn)
Leidenas
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa u wybrzeża Morza Północnego;

Leningrad /lɛ̃ˈɲĩŋɡrat/ (pn)
Leningradas
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa Petersburga w latach 1924–1991

Lenkoran (pn)
Lenkoranė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Azerbejdżanie, na Nizinie Lenkorańskiej, port nad Morzem Kaspijskim;

Leopold /lɛˈɔpɔlt/ (pn)
Leopoldas
  imię męskie;

Lesotho /lɛˈsɔtɔ/ (pn)
Lesotas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Lew /lɛf/ (pn)
Liūtas
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) piąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 lipca do 22 (23) sierpnia;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą i wiosną;

Lhasa /ˈlasa/ (pn)
Lasa
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, stolica Tybetańskiego Regionu Autonomicznego;

Liban /ˈlʲibãn/ (pn)
Libanas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej Azji ze stolicą w Bejrucie;

Libańczyk /lʲiˈbãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
libanietis
  obywatel Libanu

Liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (pn)
Liberija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Libia /ˈlʲibʲja/ (pn)
Libija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Liechtenstein /ˈlixtɛnʂtajn/ (pn)
Lichtenšteinas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo w Europie między Szwajcarią a Austrią;

Liguria /lʲiˈɡurʲja/ (pn)
Ligūrija
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w zachodnich Włoszech;

Lilongwe (pn)
Lilongvė
  (geografia, geograficzny) stolica Malawi;

Lima /ˈlʲĩma/ (pn)
Lima
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Peru;

Limassol (pn)
Limasolis
  (geografia, geograficzny) (administracja) drugie co do wielkości miasto Cypru, położone na południowym wybrzeżu wyspy nad Morzem Śródziemnym;

Limburgia (pn)
Limburgo
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w południowo-wschodniej Holandii;
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja w północno-wschodniej Belgii;
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodnich Niderlandach, obecnie podzielona między Belgię i Holandię;

Linz (pn)
Lincas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Austrii, siedziba kraju związkowego Górna Austria;

Lipawa (pn)
Liepoja
  (geografia, geograficzny) miasto portowe na Łotwie, w Kurlandii, nad Morzem Bałtyckim;

Lipieck (pn)
Lipeckas
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad rzeką Woroneż;

Lipsk /lʲipsk/ (pn)
Leipcigas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Niemczech, w Saksonii;

Lisek /ˈlʲisɛk/ (pn)
Laputė
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Litwa /ˈlʲitfa/ (pn)
Lietuva
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Wilnie;

Litwa Mniejsza (pn)
Mažoji Lietuva
  (geografia, geograficzny) litewski region etnograficzny, znajdujący się w większości na terenie Rosji a częściowo także i w obecnej Litwie i Polsce;

Litwin /ˈlʲitfʲĩn/ (n)
lietuvis
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości litewskiej, obywatel Litwy, mieszkaniec Litwy

Liverpool (pn)
Liverpulis
  (geografia, geograficzny) miasto w Wielkiej Brytanii;

Lizbona /lʲizˈbɔ̃na/ (pn)
Lisabona
  (geografia, geograficzny) stolica Portugalii, miasto położone przy ujściu Tagu do Oceanu Atlantyckiego;

Loara /lɔˈara/ (pn)
Luara
  (geografia, geograficzny) najdłuższa rzeka Francji, uchodząca do Oceanu Atlantyckiego;
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Lombardia /lɔ̃mˈbardʲja/ (pn)
Lombardija
  (geografia, geograficzny) (administracja) region w północnych Włoszech ze stolicą w Mediolanie;

Londyn /ˈlɔ̃ndɨ̃n/ (pn)
Londonas
  (geografia, geograficzny) stolica Wielkiej Brytanii;

Los Angeles (pn)
Los Andželas
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Kalifornia;

Lotaryngia /ˌlɔtaˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Lotaringija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region w północno-wschodniej Francji;

Lozanna /lɔˈzãnːa/ (pn)
Lozana
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii;

Lubeka (pn)
Liubekas
  (geografia, geograficzny) miasto hanzeatyckie, w północnych Niemczech, w kraju związkowym Szlezwik-Holsztyn;

Lublana /luˈblãna/ (pn)
Liubliana
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Słowenii;

Lublin /ˈlublʲĩn/ (pn)
Liublinas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Lubelszczyzny i województwa lubelskiego;

Lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (pn)
Liucerna
  (geografia, geograficzny) (administracja) kanton w Szwajcarii, którego stolicą jest Lucerna (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w Szwajcarii nad Jeziorem Czterech Kantonów;

Lucyfer (pn)
Liuciferis
  (biblijny) imię nadane w Wulgacie jednemu z upadłych aniołów;
  (mitologia rzymska) bóstwo, personifikacja Gwiazdy Porannej, odpowiednik greckiego Fosforosa
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Ludowa Republika Bangladeszu (pn)
Bangladešo Liaudies Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bangladeszu jako państwa;

Ludwik /ˈludvʲik/ (pn)
Liudvikas
  imię męskie;

Luizjana (pn)
Luiziana
  (geografia, geograficzny) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki;

Luksemburczyk /ˌluksɛ̃mˈburʧ̑ɨk/ (n)
liuksemburgietis
  obywatel Luksemburga

Luksemburg /luˈksɛ̃mburk/ (pn)
Liuksemburgas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Luksemburga (1.1);

Luksemburka /ˌluksɛ̃mˈburka/ (n)
liuksemburgietė
  obywatelka Luksemburga

Lusaka /luˈsaka/ (pn)
Lusaka
  (geografia, geograficzny) stolica Zambii;

Luzon (pn)
Lusonas
  (geografia, geograficzny) największa wyspa w archipelagu Filipiny, leżąca w jego północnej części;

Lwów /lvuf/ (pn)
Lvovas, Lvivas
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Lyon /lʲjɔ̃n/ (pn)
Lionas
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji nad Rodanem i Saoną;

L’Aquila (pn)
L’Akvila
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Włoszech, położone na północny wschód od Rzymu, u podnóża Apeninu Abruzyjskiego;

MFW /ɛ̃m‿ɛv‿ˈːu/ (acronym)
TVF
  = (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Międzynarodowy Fundusz Walutowy;

MTK /ɛ̃m‿tɛ‿ˈka/ (acronym)
TBT
  = (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) Międzynarodowy Trybunał Karny;

Macedonia /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Makedonija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Macedonia Północna (pn)
Šiaurės Makedonija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo w Europie Południowej;

Macedonka /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃ŋka/ (n)
makedonė
  kobieta lub dziewczyna narodowości macedońskiej, obywatelka Macedonii

Macedończyk /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
makedonas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) człowiek narodowości macedońskiej, obywatel Republiki Macedonii, mieszkaniec Republiki Macedonii;
  (historia, historyczny, historycznie) mieszkaniec starożytnej Macedonii

Madagaskar /ˌmadaˈɡaskar/ (pn)
Madagaskaras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Madryt /ˈmadrɨt/ (pn)
Madridas
  (geografia, geograficzny) stolica Hiszpanii;

Magdalenka (pn)
Magdeliava
  (geografia, geograficzny) wieś na Litwie, w rejonie solecznickim;

Magdeburg /maɡˈdɛburk/ (pn)
Magdeburgas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, leżąca nad Łabą stolica kraju związkowego Saksonia-Anhalt;

Maghreb /ˈmaɡrɛp/ (n)
Magribas
  (geografia, geograficzny) region północno-zachodniej Afryki od Atlantyku po granicę z Egiptem;

Mahomet /maˈxɔ̃mɛt/ (pn)
Mahometas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) arabski prorok, twórca islamu;

Majorka (pn)
Maljorka
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Balearów na Morzu Śródziemnym;

Majotta /maˈjɔtːa/ (n)
Majotas
  (geografia, geograficzny) wyspa francuska na Oceanie Indyjskim;

Makarska (pn)
Makarska
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Chorwacji nad Morzem Adriatyckim;

Makau /ˈmakaw/ (pn)
Makao
  (geografia, geograficzny) (administracja) specjalny region administracyjny Chińskiej Republiki Ludowej;

Maksymian (pn)
Maksimianas
  imię męskie;

Malabo /maˈlabɔ/ (pn)
Malabas
  (geografia, geograficzny) stolica Gwinei Równikowej;

Malachiasz (pn)
Malachijo knyga
  (biblijny) imię męskie;

Malawi /maˈlavʲi/ (pn)
Malavis
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Male /ˈmalɛ/ (pn)
Malė
  (geografia, geograficzny) stolica Malediwów;

Malediwy /ˌmalɛˈdʲivɨ/ (pn)
Maldyvai
  (geografia, geograficzny) państwo i archipelag na Oceanie Indyjskim;

Malezja /maˈlɛzʲja/ (pn)
Malaizija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Mali /ˈmalʲi/ (pn)
Malis
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Bamako;

Malmö /ˈmalmɛ/ (pn)
Malmė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Szwecji i port morski położony nad cieśniną Öresund;

Malta /ˈmalta/ (pn)
Malta
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Maltańczyk /malˈtãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
maltietis
  obywatel Malty

Mama /ˈmãma/ (pn)
Mama
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w obwodzie irkuckim; lewy dopływ Witimu;

Mamaja (pn)
Mamaja
  (geografia, geograficzny) miejscowość wypoczynkowa w Rumunii, położona nad Morzem Czarnym, administracyjnie stanowiąca część Konstancy;

Manama /mãˈnãma/ (pn)
Menama
  (geografia, geograficzny) stolica Bahrajnu;

Manchester (pn)
Mančesteris
  (geografia, geograficzny) miasto w Wielkiej Brytanii, ważny ośrodek przemysłowy;

Mandżuria /mãn͇ˈʤ̑urʲja/ (pn)
Mandžiūrija
  (geografia, geograficzny) kraina na północnym wschodzie Chin;

Manila /mãˈɲila/ (pn)
Manila
  (geografia, geograficzny) stolica Filipin;

Manitoba /ˌmãɲiˈtɔba/ (pn)
Manitoba
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Mannheim (pn)
Manheimas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-zachodnich Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Mantua (pn)
Mantuja
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina we Włoszech, w Lombardii; stolica prowincji Mantua (1.2);

Marcelin (pn)
Marcelinas
  imię męskie

Marcha (pn)
Marcha
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Wiluja;

Marche (pn)
Markė
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w środkowych Włoszech ze stolicą w Ankonie;

Marcin /ˈmarʲʨ̑ĩn/ (pn)
Martynas
  imię męskie;

Marek /ˈmarɛk/ (pn)
Morkus
  imię męskie;

Maria /ˈmarʲja/ (pn)
Marija
  imię żeńskie;

Mariany Północne /marʲˈjãnɨ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Šiaurės Marianų salos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne USA na Oceanii;

Maribor (pn)
Mariboras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Słowenii, położone na północnym wschodzie kraju, nad Drawą;

Marica (pn)
Marica
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Półwyspie Bałkańskim, w Bułgarii, w Grecji i w Turcji, uchodzi do Morza Egejskiego;

Marna /ˈmarna/ (pn)
Marna
  (geografia, geograficzny) rzeka we Francji, prawy dopływ Sekwany;

Marneuli (pn)
Marneulis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Gruzji, w regionie Dolna Kartlia;

Marokanka /ˌmarɔˈkãŋka/ (n)
marokietė
  obywatelka Maroka

Marokańczyk /ˌmarɔˈkãj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
marokietis
  obywatel Maroka

Maroko /maˈrɔkɔ/ (pn)
Marokas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce Północnej;

Marrakesz /marˈːakɛʃ/ (pn)
Marakešas
  (geografia, geograficzny) duże miasto na południu Maroka;

Mars /mars/ (pn)
Marsas
  (mitologia rzymska) bóg wojny, utożsamiany z greckim Aresem;
  (astronomia, astronomiczny) czwarta według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Marsylia /marˈsɨlʲja/ (pn)
Marselis
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w południowej części Francji;

Marta /ˈmarta/ (pn)
Morta
  imię żeńskie;

Martyna (pn)
Martyna
  imię żeńskie;

Martynika /ˌmartɨ̃ˈɲika/ (pn)
Martinika
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych w Małych Antylach

Marycha (pn)
Seina
  (geografia, geograficzny) rzeka na pograniczu polsko-litewskim, lewobrzeżny dopływ Czarnej Hańczy III;

Maryja /maˈrɨja/ (pn)
Marija
  (teologia, teologiczny) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) Matka Boża;

Maskat /ˈmaskat/ (pn)
Maskatas
  (geografia, geograficzny) stolica Omanu;

Massachusetts (pn)
Masačusetsas
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów USA, położony w północno-wschodniej części, na wybrzeżu Oceanu Atlantyckiego, ze stolicą w Bostonie;

Mateusz /maˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Matas
  imię męskie;

Mauretania /ˌmawrɛˈtãɲja/ (pn)
Mauritanija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Nawakszut;

Mauritius /mawˈrʲitʲjus/ (pn)
Mauricijus
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Indyjskim;

Mazar-i Szarif (pn)
Mazari Šarifas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Afganistanie;

Mazowsze /maˈzɔfʃɛ/ (pn)
Mazovija
  (geografia, geograficzny) kraina w centralno-wschodniej Polsce;

Małgorzata /ˌmawɡɔˈʒata/ (pn)
Margarita
  imię żeńskie;

Małopolska /ˌmawɔˈpɔlska/ (pn)
Mazpolija
  (geografia, geograficzny) kraina na południu Polski;

Mały Zab (pn)
Mažasis Zabas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Iranu i Iraku, lewy dopływ Tygrysu;

Mccheta (pn)
Mccheta
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Mccheta-Mtianetia;

Mccheta-Mtianetia (pn)
Mccheta-Mtianetija
  (administracja) (geografia, geograficzny) region administracyjny w północnej Gruzji, ze stolicą w Mcchecie;

Medea /mɛˈdɛa/ (pn)
Medėja
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze 212, okrążająca Słońce w głównym pasie asteroid;
  (mitologia, mitologiczny) postać z mitologii greckiej, księżniczka kolchidzka i czarodziejka, żona Jazona, dzieciobójczyni;

Media /ˈmɛdʲja/ (pn)
Medija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na terenie dzisiejszego Iranu oraz dawne państwo na jej terenie;

Mediolan /mɛˈdʲjɔlãn/ (pn)
Milanas
  (geografia, geograficzny) miasto w północnych Włoszech będące stolicą Lombardii;

Meduza (pn)
Medūza
  (mitologia grecka) jedna z gorgon z mitologii grecka, potwór o kobiecej postaci i wężowych włosach, którego spojrzenie miało zabijać;

Megrelia (pn)
Megrelija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w zachodniej Gruzji, nad Morzem Czarnym;

Megrelia-Górna Swanetia (pn)
Samegrelas-Zemo Svanetija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji;

Mekka (pn)
Meka
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej części Arabii Saudyjskiej;

Meklemburgia-Pomorze Przednie (pn)
Meklenburgas-Pomeranija
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy Niemiec, położony w ich północno-wschodniej części, obejmuje historyczną Meklemburgię i Pomorze Przednie;

Mekong /ˈmɛkɔ̃ŋk/ (pn)
Mekongas
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Azji;

Meksyk /ˈmɛksɨk/ (pn)
Meksika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Meksykanin /ˌmɛksɨˈkãɲĩn/ (n)
meksikietis
  obywatel Meksyku

Melanezja /ˌmɛlãˈnɛzʲja/ (pn)
Melanezija
  (geografia, geograficzny) zachodnia część Oceanii;

Men /mɛ̃n/ (pn)
Mainas
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowych Niemczech;

Merkury /mɛrˈkurɨ/ (pn)
Merkurijus
  (mitologia rzymska) bóg handlu, zysku, kupiectwa, złodziei oraz celników, utożsamiany z greckim Hermesem;
Merkurijus, Vaivora
  (astronomia, astronomiczny) pierwsza według oddalenia od Słońca i najmniejsza planeta Układu Słonecznego, widoczna gołym okiem;

Mesjasz (pn)
Mesijas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) chrześcijaństwo Chrystus (jeden z tytułów Jezusa)

Mesyna (pn)
Mesina
  (geografia, geograficzny) miastowe Włoszech położone w północno-wschodniej części Sycylii, nad Cieśniną Mesyńską;

Mezopotamia /ˌmɛzɔpɔˈtãmʲja/ (pn)
Mesopotamija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) starożytna kraina na Bliskim Wschodzie leżąca w dorzeczu rzek: Tygrysu i Eufratu;

Miami /maˈjãmʲi/ (pn)
Majamis
  (geografia, geograficzny) duże miasto na Florydzie;

Miass (pn)
Miasas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji prawy dopływ Isetu, przepływa przez Baszkirię oraz obwody czelabiński i kurgański;

Michał /ˈmʲixaw/ (pn)
Mikolas, Mykolas
  imię męskie;

Micheasz (pn)
Michėja
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie

Michigan (pn)
Mičiganas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan Stanów Zjednoczonych Ameryki, leżący na Środkowym Zachodzie, w regionie Wielkich Jezior;

Mieczysław /mʲjɛˈʧ̑ɨswaf/ (pn)
Mečislovas
  imię męskie;

Miedwiedica (pn)
Medvedica
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) lewy dopływ Donu mający swe źródła w obwodzie saratowskim;

Mierzeja Helska (pn)
Helo nerija
  (geografia, geograficzny) piaszczysty półwysep w północnej Polsce nad Bałtykiem;

Mieszko /ˈmʲjɛʃkɔ/ (pn)
Mieško
  imię męskie;

Mikołaj /mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Mikalojus
  imię męskie;

Mikronezja /ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲja/ (pn)
Mikronezija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym, część Mikronezji (1.2);
  (geografia, geograficzny) środkowa część Oceanii, na Oceanie Spokojnym;

Mingeczaur (pn)
Mingečevyras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowym Azerbejdżanie;

Minorka (pn)
Menorca
  (geografia, geograficzny) wyspa hiszpańska na Morzu Śródziemnym, druga co do wielkości w archipelagu Balearów;

Missisipi /ˌmʲisʲiˈsʲipʲi/ (pn)
Misisipė
  (geografia, geograficzny) stan w południowej części Stanów Zjednoczonych;

Missouri /mʲiˈzurʲi/ (pn)
Misūris
  (administracja) (geografia, geograficzny) jeden ze stanów w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Ameryce Północnej, prawy dopływ Missisipi;

Międzyrzec Podlaski /mʲjɛ̃nˈʣ̑ɨʒɛʦ̑ pɔdˈlasʲci/ (pn)
Palenkės Mendzižecas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

Mińsk /mʲĩj̃sk/ (pn)
Minskas
  (geografia, geograficzny) stolica Białorusi;

Mogadiszu /ˌmɔɡaˈdʲiʃu/ (pn)
Mogadišas
  (geografia, geograficzny) stolica Somalii;

Mohikanin (n)
mohikanas
  (etnografia, etnograficzny) członek indiańskiego plemienia z Ameryki Północnej;

Mohylew (pn)
Mogiliovas
  (geografia, geograficzny) miasto na Białorusi, siedziba administracyjna rejonu mohylewskiego;

Mojżesz /ˈmɔjʒɛʃ/ (pn)
Mozė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) starotestamentowy prorok, wódz narodu izraelskiego;
  imię męskie;

Moksza (pn)
Mokša
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Oki;

Momos (pn)
Momas
  (mitologia grecka) bóg drwin i ironii, uosobienie sarkazmu, żartów i kpin;

Monachium /mɔ̃ˈnaxʲjũm/ (pn)
Miunchenas
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica Bawarii;

Monako /mɔ̃ˈnakɔ/ (pn)
Monakas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) małe państwo na południu Europy, nad Morzem Śródziemnym;

Mongolia /mɔ̃ŋˈɡɔlʲja/ (pn)
Mongolija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji Środkowej;

Mongoł /ˈmɔ̃ŋɡɔw/ (n)
mongolas
  obywatel Mongolii, członek nacji mongolskiej

Monika /mɔ̃ˈɲika/ (pn)
Monika
  imię żeńskie;

Montana /mɔ̃nˈtãna/ (pn)
Montana
  (geografia, geograficzny) (administracja) obwód administracyjny w Bułgarii
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w USA ze stolicą w Helena;
  (geografia, geograficzny) miasto w Bułgarii

Montpellier (pn)
Monpeljė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Francji, w regionie Oksytania;

Montreal /mɔ̃nˈtrɛal/ (pn)
Monrealis
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie, w prowincji Quebec;

Montserrat (pn)
Montseratas
  (geografia, geograficzny) masyw górski w Katalonii;
  (geografia, geograficzny) wyspa w Ameryce Środkowej, w archipelagu Małych Antyli;
  klasztor benedyktynów w masywie górskim Montserrat (1.1) w Katalonii;

Moorea (pn)
Murea
  (geografia, geograficzny) wyspa wulkaniczna wchodząca w skład Polinezji Francuskiej;

Morawa Południowa (pn)
Pietų Morava
  (geografia, geograficzny) rzeka w Serbii, łącząc się z Morawą Zachodnią w środkowej Serbii, tworzy Morawę;

Morawa Zachodnia (pn)
Vakarų Morava
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Serbii, łącząc się z Morawą Południową tworzy Morawę;

Morawy /mɔˈravɨ/ (pn)
Moravija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Czechach, w dorzeczu Morawy i górnej Odry;

Morfeusz /mɔrˈfɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Morfėjus
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie marzeń sennych o ludzkich kształtach;

Morskie Oko (pn)
Morske Okas
  (geografia, geograficzny) największe jezioro Tatr;

Morze Adriatyckie /ˈmɔʒɛ ˌadrʲjaˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Adrijos jūra
  (geografia, geograficzny) basen morski pomiędzy Półwyspem Apeniński a Półwyspem Bałkańskim, północne odgałęzienie Morza Śródziemnego;

Morze Arabskie /ˈmɔʒɛ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Arabijos jūra
  (geografia, geograficzny) otwarte morze w północnej części Oceanu Indyjskiego;

Morze Azowskie /ˈmɔʒɛ aˈzɔfsʲcɛ/ (pn)
Azovo jūra
  (geografia, geograficzny) część Morza Czarnego znajdująca się u wybrzeży Ukrainy oraz Rosji;

Morze Baffina (pn)
Bafino jūra
  (geografia, geograficzny) morze w Arktyce leżące pomiędzy Grenlandią na wschodzie, Ziemią Baffina na zachodzie, Wyspą Ellesmere’a na północy;

Morze Barentsa /ˈmɔʒɛ baˈrɛ̃ntsa/ (pn)
Barenco jūra
  (geografia, geograficzny) morze w Oceanie Arktycznym;

Morze Bałtyckie /ˈmɔʒɛ bawˈtɨʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Baltijos jūra
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone na szelfie kontynentalnym w północnej Europie;

Morze Beringa (pn)
Beringo jūra
  (geografia, geograficzny) obszar wodny położony w północnej części Oceanu Spokojnego, wyznaczany przez Aleuty, Alaskę i wschodnią Syberię;

Morze Białe /ˈmɔʒɛ ˈbʲjawɛ/ (pn)
Baltoji jūra
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Półwyspem Kolskim a wybrzeżem północnej Rosji;

Morze Celtyckie (pn)
Keltų jūra
  (geografia, geograficzny) morze otwarte w północno-wschodniej części Oceanu Atlantyckiego, pomiędzy Irlandią a Półwyspem Kornwalijskim;

Morze Czarne /ˈmɔʒɛ ˈʧ̑arnɛ/ (pn)
Juodoji jūra
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze na granicy Azji i Europy;

Morze Czerwone /ˈmɔʒɛ ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɛ/ (pn)
Raudonoji jūra
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Afryką, a Półwyspem Arabskim;

Morze Czukockie (pn)
Čiukčių jūra
  (geografia, geograficzny) część Oceanu Arktycznego leżąca za północnym kołem podbiegunowym, pomiędzy wybrzeżem Alaski a Syberią;

Morze Egejskie /ˈmɔʒɛ ːˈɡɛjsʲcɛ/ (pn)
Egėjo jūra
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego;

Morze Filipińskie (pn)
Filipinų jūra
  (geografia, geograficzny) morze otwarte w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Irlandzkie /ˈmɔʒɛ irˈlãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Airijos jūra
  (geografia, geograficzny) morze śródlądowe między Irlandią i Wielką Brytanią;

Morze Japońskie (pn)
Japonijos jūra
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Spokojnego, położone między Japonią, Koreą i Rosją;

Morze Jońskie /ˈmɔʒɛ ˈjɔ̇̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Jonijos jūra
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego położona między południowo-zachodnią częścią Półwyspu Bałkańskiego a południowo-wschodnim wybrzeżem Półwyspu Apenińskiego;

Morze Karaibskie /ˈmɔʒɛ ˌkaraˈ<sup>j</sup>ipsʲcɛ/ (pn)
Karibų jūra
  (geografia, geograficzny) morze położone na północ od Ameryki Południowej, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Kaspijskie /ˈmɔʒɛ kasˈpʲijsʲcɛ/ (pn)
Kaspijos jūra
  (geografia, geograficzny) bezodpływowe słone jezioro w Azji i Europie;

Morze Koralowe /ˈmɔʒɛ ˌkɔraˈlɔvɛ/ (pn)
Koralų jūra
  (geografia, geograficzny) morze na Oceanie Spokojnym;

Morze Martwe /ˈmɔʒɛ ˈmartfɛ/ (pn)
Negyvoji jūra
  (geografia, geograficzny) słone jezioro znajdujące się na pograniczu Izraela, Autonomii Palestyńskiej i Jordanii;

Morze Norweskie /ˈmɔʒɛ nɔrˈvɛsʲcɛ/ (pn)
Norvegijos jūra
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne położone na północny zachód od wybrzeży Norwegii, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Ochockie /ˈmɔʒɛ ɔˈxɔʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Ochotsko jūra
  (geografia, geograficzny) morze w północno-zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Południowochińskie /ˈmɔʒɛ ˌpɔwudʲɲɔvɔˈxʲĩj̃sʲcɛ/ (pn)
Pietų Kinijos jūra
  (geografia, geograficzny) morze przybrzeżne w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Morze Północne /ˈmɔʒɛ puwˈnɔʦ̑nɛ/ (pn)
Šiaurės jūra
  (geografia, geograficzny) morze przy północnych brzegach Europy, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Tyrreńskie /ˈmɔʒɛ tɨrˈːɛ̃j̃sʲcɛ/ (pn)
Tirėnų jūra
  (geografia, geograficzny) część Morza Śródziemnego pomiędzy Korsyką, Sardynią, Sycylią a Półwyspem Apenińskim;

Morze Wschodniosyberyjskie (pn)
Rytų Sibiro jūra
  (geografia, geograficzny) morze Oceanu Arktycznego, położone u wybrzeży wschodniej Syberii, pomiędzy Wyspami Nowosyberyjskimi a Wyspą Wrangla;

Morze Łaptiewów (pn)
Laptevų jūra
  (geografia, geograficzny) morze stanowiące część Oceanu Arktycznego, położone u północnych wybrzeży Azji, pomiędzy półwyspem Tajmyr a archipelagiem Wysp Nowosyberyjskich;

Morze Śródziemne /ˈmɔʒɛ ɕrudʲˈʑɛ̃mnɛ/ (pn)
Viduržemio jūra
  (geografia, geograficzny) śródlądowe morze położone między Europą, Afryką i Azją, część Oceanu Atlantyckiego;

Morze Żółte /ˈmɔʒɛ ˈʒuwtɛ/ (pn)
Geltonoji jūra
  (geografia, geograficzny) odnoga Oceanu Spokojnego między Koreą a wybrzeżem chińskim;

Moskwa /ˈmɔskfa/ (pn)
Maskva
  (geografia, geograficzny) stolica Rosji;

Mosul (pn)
Mosulas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iraku, nad Tygrysem;

Mount Everest (pn)
Everestas
  (geografia, geograficzny) najwyższy szczyt Ziemi, ośmiotysięcznik położony w Himalajach;

Moza /ˈmɔza/ (pn)
Masas
  (geografia, geograficzny) rzeka w Europie;

Mozambik /mɔˈzãmbʲik/ (pn)
Mozambikas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Mozela (pn)
Mozelis
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Francję, Niemcy i Luksemburg, lewy dopływ Renu;

Mołdawia /mɔwˈdavʲja/ (pn)
Moldavija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Wschodniej ze stolicą w Kiszyniowie;

Mołdawianin /ˌmɔwdaˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
moldavas
  obywatel Mołdawii

Mołdawianka /ˌmɔwdaˈvʲjãŋka/ (n)
moldavė
  obywatelka Mołdawii

Mołoga (pn)
Mologa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi mający swe źródła na wzgórzach Wałdaj w obwodzie twerskim;

Msta (pn)
Msta
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Rosji, na terenie obwodów nowogrodzkiego i twerskiego, uchodzi do jeziora Ilmen;

Mulda (pn)
Muldė
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, lewostronny dopływ Łaby;

Muna (pn)
Muna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Leny;

Murmańsk /ˈmurmãj̃sk/ (pn)
Murmanskas
  (geografia, geograficzny) miasto na północnym zachodzie Federacji Rosyjskiej, stolica obwodu murmańskiego;

Murom (pn)
Muromas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Rosji, w obwodzie włodzimierskim, nad Oką;

Murzyn /ˈmuʒɨ̃n/ (n)
negras
  (etnografia, etnograficzny) niekiedy uważane za (obraźliwie) człowiek czarnoskóry

Murzynka /muˈʒɨ̃nka/ (n)
negrė
  (etnografia, etnograficzny) niekiedy uważane za (obraźliwie) ciemnoskóra kobieta

Musza (pn)
Mūša
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej części Litwy i na Łotwie;

Myanmar (pn)
Mianmaras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (zobacz) Mjanma

Mykeny /mɨˈkɛ̃nɨ/ (pn)
Mikėnai
  (starożytność) starożytna grecka polis w północno-wschodniej części Peloponezu;

Myszka Miki /ˈmɨʃka ˈmʲici/ (pn)
Peliukas Mikis
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) nazwa jednego z głównych bohaterów animowanych bajek Walta Disneya;

Myślibórz /mɨɕˈlʲibuʃ/ (pn)
Myslibužas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce;

NATO /ˈnatɔ/ (acronym)
NATO
  Organizacja Traktatu Północnoatlantyckiego;

Nablus /ˈnablus/ (pn)
Nablusas
  (geografia, geograficzny) miasto w Autonomii Palestyńskiej;

Nachiczewan (pn)
Nachičevanė
  (geografia, geograficzny) miasto w południowym Azerbejdżanie;

Naddniestrze /nadˈdʲɲɛsṭʃɛ/ (pn)
Padniestrė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) region autonomiczny Mołdawii;

Nadrenia (pn)
Reino kraštas
  (geografia, geograficzny) luźno zdefiniowana kraina obejmująca ziemie wokół północnego i środkowego odcinka niemieckiego Renu;

Nadrenia Północna-Westfalia (pn)
Šiaurės Reinas-Vestfalija
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraj związkowy Niemiec, leżący w ich zachodniej części;

Nadrenia-Palatynat /ˌnadrɛ̃ɲa‿palaˈtɨ̃nat/ (pn)
Reino kraštas-Pfalcas
  (geografia, geograficzny) kraj związkowy Republiki Federalnej Niemiec;

Nadrowia (pn)
Nadruva
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczna kraina pruska znajdująca się na wschód od rzeki Dejmy;

Nadym (pn)
Nadymas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w zachodniej Syberii, wpada do Zatoki Obskiej;

Nagoja (pn)
Nagoja
  (geografia, geograficzny) (administracja) japońskie miasto w południowej części wyspy Honsiu;

Nairobi /ˌna<sup>j</sup>iˈrɔbʲi/ (pn)
Nairobis
  (geografia, geograficzny) stolica Kenii;

Nalczyk (pn)
Nalčikas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, stolica Republiki Kabardyjsko-Bałkarskiej;

Namangan (pn)
Namanganas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Uzbekistanie, w Kotlinie Fergańskiej, siedziba administracyjna wilajetu namangańskiego;

Namibia /nãˈmʲibʲja/ (pn)
Namibija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Namur (pn)
Namiūras
  (geografia, geograficzny) (administracja) belgijski region z ośrodkiem administracyjnym w Namurze (1.1);
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Belgii, stolica Walonii;

Nankin /ˈnãŋʲcĩn/ (pn)
Nankinas
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, port nad dolną Jangcy, dawna stolica;

Nanning (pn)
Naningas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowych Chinach, ośrodek administracyjny regionu autonomicznego Kuangsi;

Nantes (pn)
Nantas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Francji, port nad Loarą, historyczna stolica Bretanii;

Narew /ˈnarɛf/ (pn)
Narevas
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-wschodniej Polsce, prawy dopływ Wisły;

Narwa (pn)
Narva
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej Estonii, na granicy z Rosją, nad rzeką Narwą (1.2);

Naryn (pn)
Narynas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Kirgistanie i Uzbekistanie, po połączeniu z Kara-darią tworzy Syr-darię;

Natangia (pn)
Notanga
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, obejmująca w ziemie między Łyną a Pregołą, zamieszkana przez plemię Natangów;

Nauru /naˈ<sup>w</sup>uru/ (pn)
Nauru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii na wyspie Nauru (1.1);

Nawakszut /naˈvakʃut/ (pn)
Nuakšotas
  (geografia, geograficzny) stolica Mauretanii;

Nawarra /naˈvarːa/ (pn)
Navara
  (geografia, geograficzny) (administracja) wspólnota autonomiczna w Hiszpanii
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad Zatoką Biskajską, niegdyś samodzielne królestwo, obecnie podzielona między Francję i Hiszpanię;

Naypyidaw (pn)
Neipidas
  (geografia, geograficzny) stolica Mjanmy;

Nazaret /naˈzarɛt/ (pn)
Nazaretas
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Izraelu;

Ndżamena /n͇ʤ̑ãˈmɛ̃na/ (pn)
Ndžamena
  (geografia, geograficzny) stolica Czadu;

Neapol /nɛˈapɔl/ (pn)
Neapolis
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Włoszech położone nad Zatoką Neapolitańską; stolica Kampanii;

Neckar (pn)
Nekaras
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-zachodnich Niemczech, prawy dopływ Renu;

Negew (pn)
Negevas
  (geografia, geograficzny) wyżynna pustynia na południu Izraela;

Nehemiasz (pn)
Nehemija
  (biblijny) imię męskie

Nepal /ˈnɛpal/ (pn)
Nepalas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Neptun /ˈnɛptũn/ (pn)
Neptūnas
  (mitologia rzymska) bóg morza, rybaków i żeglarzy, utożsamiany z greckim Posejdonem;
  (astronomia, astronomiczny) ósma według oddalenia od Słońca (najdalsza) planeta Układu Słonecznego;

Nevers (pn)
Neveras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w Burgundii, nad Loarą;

Niagara /ɲaˈɡara/ (pn)
Niagaros krioklys
  (geografia, geograficzny) wodospad na rzece Niagara (1.1);

Nicea /ɲiˈʦ̑ɛa/ (pn)
Nica
  (geografia, geograficzny) portowe miasto w południowo-wschodniej Francji nad Morzem Śródziemnym;

Niderlandy /ˌɲidɛrˈlãndɨ/ (pn)
Nyderlandai
  (geografia, geograficzny) (książkowy) (rzadki, rzadko używany) Holandia

Niemcy /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ/ (pn)
Vokietija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Niemcy Wschodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ ˈfsxɔdʲɲɛ/ (pn)
Rytų Vokietija
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Niemiecka Republika Demokratyczna, państwo istniejące w latach 1949-1990

Niemcy Zachodnie /ˈɲɛ̃mʦ̑ɨ zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
Vakarų Vokietija
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Federalna Niemiec w latach 1949-1990;

Niemen /ˈɲɛ̃mɛ̃n/ (pn)
Nemunas
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez Białoruś, Litwę i Rosję;

Niemenek (pn)
Nemunėlis
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Litwie i południowej Łotwie;

Niemiec /ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
vokietis
  człowiek narodowości niemieckiej

Niemiecka Republika Demokratyczna /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ka rɛˈpublʲika ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑na/ (pn)
Vokietijos Demokratinė Respublika
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne niemieckie państwo socjalistyczne w Europie Środkowej ze stolicą w Berlinie;

Niemka /ˈɲɛ̃mka/ (n)
vokietė
  kobieta lub dziewczyna narodowości niemieckiej, obywatelka Niemiec

Nierl (pn)
Nerlė
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnej Rosji przeduralskiej, prawy dopływ Wołgi;

Niger /ˈɲiɡɛr/ (pn)
Nigeris
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Niameyu;

Nigeria /ɲiˈɡɛrʲja/ (pn)
Nigerija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Abudży;

Nigeryjczyk /ˌɲiɡɛˈrɨjʧ̑ɨk/ (n)
nigerietis
  obywatel Nigerii

Nigeryjka /ˌɲiɡɛˈrɨjka/ (n)
nigerietė
  obywatelka Nigerii

Nijoła (pn)
Nijolė
  imię żeńskie

Nikaragua /ˌɲikaraˈɡu<sup>w</sup>a/ (pn)
Nikaragva
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Nike (pn)
Nikė
  (mitologia grecka) bogini zwycięstwa;

Nikozja /ɲiˈkɔzʲja/ (pn)
Nikosija
  (geografia, geograficzny) stolica Cypru;

Nil /ɲil/ (pn)
Nilas
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek na Ziemi, w środkowej i północno-wschodniej Afryce, przecinająca wszystkie strefy klimatyczne kontynentu;

Niue /ˈɲu<sup>w</sup>ɛ/ (pn)
Niujė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na wyspie Niue (1.1) ze stolicą w Alofi;
  (geografia, geograficzny) polinezyjska wyspa w Oceanii

Nix /ɲiks/ (pn)
Niktė
  (astronomia, astronomiczny) jeden z księżyców Plutona;

Niżny Nowogród (pn)
Nižnij Novgorodas
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w Rosji, nad Wołgą, u ujścia Oki, stolica Nadwołżańskiego Okręgu Federalnego;

Noe /ˈnɔɛ/ (pn)
Nojus
  (biblijny) postać starotestamentowa, budowniczy arki w czasach potopu;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Nogińsk (pn)
Noginskas
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie moskiewskim, nad Klaźmą;

Normandia /nɔrˈmãndʲja/ (pn)
Normandija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północnej Francji;

Norweg /ˈnɔrvɛk/ (n)
norvegas
  człowiek narodowości norweskiej, obywatel Norwegii, mieszkaniec Norwegii

Norwegia /nɔrˈvɛɟja/ (pn)
Norvegija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Oslo;

Norweżka /nɔrˈvɛʃka/ (n)
norvegė
  kobieta lub dziewczyna narodowości norweskiej lub obywatelka Norwegii

Norymberga /ˌnɔrɨ̃mˈbɛrɡa/ (pn)
Niurnbergas
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, położone we Frankonii, w kraju związkowym Bawaria;

Nowa Fundlandia /ˈnɔva fũnˈdlãndʲja/ (pn)
Niufaundlandas
  (geografia, geograficzny) duża wyspa na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej, która stanowi część kanadyjskiej prowincji Nowa Fundlandia i Labrador;

Nowa Gwinea /ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Naujoji Gvinėja
  (geografia, geograficzny) wyspa Oceanii;

Nowa Kaledonia /ˈnɔva ˌkalɛˈdɔ̃ɲja/ (pn)
Naujoji Kaledonija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium zależne Francji ze stolicą w Numei, położone w Oceanii;

Nowa Południowa Walia (pn)
Naujasis Pietų Velsas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Australii;

Nowa Szkocja /ˈnɔva ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Naujoji Škotija
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowa Zelandia /ˈnɔva zɛˈlãndʲja/ (pn)
Naujoji Zelandija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Nowe Delhi /ˈnɔvɛ ˈdɛlʲi/ (pn)
Naujasis Delis
  (geografia, geograficzny) stolica Indii;

Nowogródek (pn)
Naugardukas
  (geografia, geograficzny) miasto na Białorusi, w obwodzie grodzieńskim;

Noworosja (n)
Naujoji Rusija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna nad brzegami Morza Czarnego, ciągnąca się od Dniestru po Doniec, wyłoniła się jako nowa gubernia stworzona z ziem zabranych przez Rosję Turcji w XVIII w.;

Noworosyjsk (pn)
Novorosijskas
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Kraju Krasnodarskim, w Rosji, nad Morzem Czarnym;

Nowosybirsk /ˌnɔvɔˈsɨbʲirsk/ (pn)
Novosibirskas
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji położone na środkowej Syberii, nad Obem;

Nowy Aton (pn)
Naujasis Atonas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone na wybrzeżu Morza Czarnego;

Nowy Brunszwik /ˈnɔvɨ ˈbrũw̃ʃfʲik/ (pn)
Naujasis Bransvikas
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Nowy Jork /ˈnɔvɨ ˈjɔrk/ (pn)
Niujorkas
  (geografia, geograficzny) (administracja) największe miasto Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na północnym wschodzie Stanów Zjednoczonych;

Nowy Orlean /ˈnɔvɨ ɔrˈlɛãn/ (pn)
Naujasis Orleanas
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych;

Nowy Rok /ˈnɔvɨ ˈrɔk/ (n)
Naujieji metai
  święto obchodzone pierwszego stycznia w kalendarzu gregoriańskim

Nowy Testament /ˈnɔvɨ tɛˈstãmɛ̃nt/ (pn)
Naujasis Testamentas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) część Biblii złożona z 27 ksiąg opisujących wydarzenia z życia Jezusa i pierwotnego Kościoła;

Nowy Urengoj (pn)
Naujasis Urengojus
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w Jamalsko-Nienieckim Okręgu Autonomicznym;

Nowy Świat /ˈnɔvɨ ˈɕfʲjat/ (pn)
Naujasis pasaulis
  (geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Ameryki Północnej, Ameryki Południowej i Australii;

Nubia /ˈnubʲja/ (pn)
Nubija
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna znajdująca się w północno-wschodniej Afryce, w południowym Egipcie i północnym Sudanie;

Nukus (pn)
Nukusas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodnim Uzbekistanie, na prawym brzegu Amu-darii, na zachodnim skraju pustyni Kyzył-kum;

Numidia /nũˈmʲidʲja/ (pn)
Numidija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) historyczne królestwo Berberów w północnej Afryce, obejmujące tereny dzisiejszej Algierii i części Tunezji;

Nunavut (pn)
Nunavutas
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Nyks /nɨks/ (pn)
Niktė
  (mitologia grecka) bogini i uosobienie nocy;

Nysa Kłodzka (pn)
Klodzko Nisa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-zachodniej Polsce;

OB (acronym)
ENG
  = (medycyna, medyczny) odczyn Biernackiego ((rzadki, rzadko używany) opad Biernackiego);

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (adj)
gerai
  (potocznie, potoczny) w porządku, dobry

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (adv)
gerai
  (potocznie, potoczny) w porządku, dobrze

OK /ɔ‿ˈkɛj/ (interjection)
gerai
  (potocznie, potoczny) oznaczający zgodę

ONZ /ɔ‿ɛ̃n‿ˈzɛt/ (acronym)
JTO
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Organizacja Narodów Zjednoczonych

Ob /ɔp/ (pn)
Obė
  (geografia, geograficzny) rzeka w azjatyckiej części Rosji;

Ocean Arktyczny /ɔˈʦ̑ɛãn arkˈtɨʧ̑nɨ/ (pn)
Arkties vandenynas
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi;

Ocean Atlantycki /ɔˈʦ̑ɛãn ˌatlãnˈtɨʦ̑ʲci/ (pn)
Atlanto vandenynas
  (geografia, geograficzny) jeden z oceanów Ziemi położony pomiędzy Amerykami a Europą i Afryką;

Ocean Indyjski /ɔˈʦ̑ɛãn ĩnˈdɨjsʲci/ (pn)
Indijos vandenynas
  (geografia, geograficzny) trzeci co do wielkości ocean Ziemi;

Ocean Spokojny /ɔˈʦ̑ɛãn spɔˈkɔjnɨ/ (pn)
Ramusis vandenynas
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) największy oraz najgłębszy ocean na Ziemi;

Oceania /ˌɔʦ̑ɛˈãɲja/ (n)
Okeanija
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na Pacyfiku, uznawanych czasem za osobny kontynent;

Oczamczyra (pn)
Očamčyra
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Czarnym, położone na wybrzeżu Abchazji;

Odessa (pn)
Odesa
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, położone nad Morzem Czarnym;

Odra /ˈɔdra/ (pn)
Oderis
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, Polsce i Niemczech;

Ofelia /ɔˈfɛlʲja/ (pn)
Ofelija
  imię żeńskie;

Ohio /ɔˈxajɔ/ (n)
Ohajas
  (geografia, geograficzny) rzeka w USA przepływająca przez Ohio (1.1);

Ohio /ɔˈxajɔ/ (pn)
Ohajas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w środkowo-wschodniej części Stanów Zjednoczonych ze stolicą w Columbus;

Ohrza (pn)
Ohržė
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) lewy dopływ Łaby, przepływa przez Bawarię (Niemcy) oraz Czechy;

Oise (pn)
Uaza
  (geografia, geograficzny) (geografia, geograficzny) departament w północnej Francji;
  (geografia, geograficzny) rzeka w Belgii i północnej Francji, prawy dopływ Sekwany;

Ojcze nasz /ˈɔjʧ̑ɛ ˈnaʃ/ (pn)
Tėve mūsų
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) modlitwa chrześcijańska zaczynająca się od słów „Ojcze nasz”;

Okinawa (pn)
Okinava
  (geografia, geograficzny) największa wyspa archipelagu Riukiu na Oceanie Spokojnym;

Oklahoma /ˌɔklaˈxɔ̃ma/ (pn)
Oklahoma
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych Ameryki leżący w środku południowej części kraju;

Oksford /ˈɔksfɔrt/ (pn)
Oksfordas
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Anglii, stolica hrabstwa Oxfordshire;

Oksytania (pn)
Oksitanija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna obejmująca obszary, gdzie używano języka oksytańskiego;
  (geografia, geograficzny) (administracja) region administracyjny w południowej Francji, jego stolicą jest Tuluza;

Olaf /ˈɔlaf/ (pn)
Olafas
  imię męskie;

Olgierd /ˈɔlʲɟɛrt/ (pn)
Algirdas
  imię męskie;

Olimpia /ɔˈlʲĩmpʲja/ (pn)
Olimpija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) współczesne i starożytne miasto w Grecji na Półwyspie Peloponeskim;

Olita /ɔˈlʲita/ (pn)
Alytus
  (geografia, geograficzny) miasto na Litwie nad Niemnem;

Olsztyn /ˈɔlʃtɨ̃n/ (pn)
Olštynas
  (geografia, geograficzny) największe miasto i stolica województwa warmińsko-mazurskiego;

Olza (pn)
Olsa
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach i Polsce;

Oman /ˈɔ̃mãn/ (pn)
Omanas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji, na Półwyspie Arabskim, ze stolicą w Maskacie;

Omołoj (pn)
Omolojus
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Jakucji, uchodzi do Morza Łaptiewów;

Omołon (pn)
Omolonas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w obwodzie magadańskim, Czukockim Okręgu Autonomicznym i Jakucji; prawy i zarazem najdłuższy dopływ Kołymy;

Omsk (pn)
Omskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w azjatyckiej części Rosji, przy ujściu Omu do Irtysza;

Onega (pn)
Onega
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w północnej Rosji, w obwodzie archangielskim, położone u ujścia Onegi (1.3) do Zatoki Oneskiej;

Onon (pn)
Ononas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka we wschodniej Mongolii i Rosji, po połączeniu z Ingodą tworzy Szyłkę;

Ontario /ɔ̃nˈtarʲjɔ/ (pn)
Ontarijas
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Ameryce Północnej, na granicy Stanów Zjednoczonych i Kanady;

Opole /ɔˈpɔlɛ/ (pn)
Opolė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie na południowej Polsce;

Or (pn)
Orė
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie i wschodniej Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Uralu w zlewisku Morza Kaspijskiego;

Orenburg (pn)
Orenburgas
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, nad rzeką Ural, na granicy dwóch kontynentów: Europy i Azji;

Organizacja Narodów Zjednoczonych /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja naˈrɔduv ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɨx/ (pn)
Jungtinių Tautų Organizacija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja międzynarodowa, której celem jest zapewnienie pokoju i bezpieczeństwa międzynarodowego, rozwój współpracy między narodami oraz popieranie przestrzegania praw człowieka;

Orinoko (n)
Orinokas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Ameryce Południowej w Wenezueli i Kolumbii;

Orion /ˈɔrʲjɔ̃n/ (pn)
Orionas
  (mitologia grecka) olbrzym i myśliwy beocki; kochanek Eos, po śmierci przeniesiony na firmament jako gwiazdozbiór Oriona (2.1);
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór równikowy;

Orlando (pn)
Orlandas
  (geografia, geograficzny) toponim, nazwa kilku miast w USA

Ormianin /ɔrˈmʲjä̃ɲĩn/ (pn)
armėnas
  osoba narodowości ormiańskiej

Ormianka (n)
armėnė
  (etnografia, etnograficzny) kobieta narodowości ormiańskiej

Orzeł /ˈɔʒɛw/ (pn)
Erelis
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba równikowego; zawiera jasną gwiazdę – Altaira; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w lipcu;

Osaka /ɔˈsaka/ (pn)
Osaka
  (geografia, geograficzny) miasto w Japonii leżące w południowo-zachodniej części wyspy Honsiu, w regionie Kinki;

Osetia Południowa /ɔˈsɛtʲja ˌpɔwudʲˈɲɔva/ (pn)
Pietų Osetija
  (geografia, geograficzny) część Gruzji, która ogłosiła niepodległość;

Osijek (pn)
Osijekas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Chorwacji, w historycznej krainie Slawonii, nad rzeką Drawą;

Oslo /ˈɔslɔ/ (pn)
Oslas
  (geografia, geograficzny) stolica Norwegii;

Ostatnia Wieczerza /ɔˈstatʲɲa vʲjɛˈʧ̑ɛʒa/ (pn)
Paskutinė vakarienė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w tradycji chrześcijańskiej wieczerza paschalna, którą Chrystus spożył ze swymi apostołami w przeddzień ukrzyżowania;

Ostrowiec Świętokrzyski (n)
Švento Kryžiaus Ostrovecas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie świętokrzyskim;

Ottawa /ɔtˈːava/ (pn)
Otava
  (geografia, geograficzny) stolica Kanady;

Otwock (pn)
Otvockas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie otwockim;

Outremer (pn)
Outremeras
  (dosłownie) zamorze; tereny zajęty przez krzyżowców w wyniku I wyprawy krzyżowej;

Owernia /ɔˈvɛrʲɲja/ (pn)
Overnė
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) region w środkowej Francji;

Ozeasz (pn)
Ozėjo knyga
  (biblijny) Księga Ozeasza;
  (rzadki, rzadko używany) imię męskie;

Ozurgeti (pn)
Ozurgetis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, stolica regionu Guria;

Ozyrys /ɔˈzɨrɨs/ (pn)
Ozyris
  (mitologia egipska) staroegipski bóg śmierci i odrodzonego życia, wielki sędzia zmarłych;
  (astronomia, astronomiczny) planeta spoza Układu Słonecznego;

Oława (pn)
Alovė
  (geografia, geograficzny) miasto na Litwie;

Ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (pn)
Aukuras
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Oświęcim /ɔɕˈfʲjɛ̇̃ɲʨ̑ĩm/ (pn)
Osvencimas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce w województwie małopolskim;

PKB /pɛ‿ka‿ˈbɛ/ (acronym)
BVP
  = produkt krajowy brutto;

POChP /ˌpɛ‿ɔ‿xa‿ˈpɛ/ (acronym)
LOPL
  = (medycyna, medyczny) przewlekła obturacyjna choroba płuc;

PRL /pɛ‿ːr‿ˈɛl/ (acronym)
LLR
  = (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Polska Rzeczpospolita Ludowa;

Pad /pat/ (pn)
Po
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północnych Włoszech;

Padwa /ˈpadva/ (pn)
Paduja
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech;

Pafos (pn)
Pafosas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południowo-zachodnim wybrzeżu Cypru;

Paisley (pn)
Peislis
  (geografia, geograficzny) miasto w Szkocji, w zespole miejskim Glasgow;

Pakistan /paˈcistãn/ (pn)
Pakistanas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Palau /ˈpalaw/ (pn)
Palau
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z wyspiarskich państw położonych w Oceanii;

Palemon (pn)
Palemonas
  historyczne imię męskie;

Palermo /paˈlɛrmɔ/ (pn)
Palermas
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, na Sycylii;

Palestyna /ˌpalɛˈstɨ̃na/ (pn)
Palestina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) azjatycka kraina na wschodnim brzegu Morza Śródziemnego;

Palestynka /ˌpalɛˈstɨ̃ŋka/ (n)
palestinietė
  mieszkanka Palestyny

Palestyńczyk /ˌpalɛˈstɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
palestinietis
  mieszkaniec Palestyny

Palma de Mallorca (pn)
Maljorkos Palma
  (geografia, geograficzny) główne miasto Majorki, stolica Balearów;

Palmyra (pn)
Palmyra, Tadmoras
  (geografia, geograficzny) miasto w Syrii, w północnej części Pustyni Syryjskiej;

Pan /pãn/ (pn)
Viešpats
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) bóg w religii monoteistycznej, zwłaszcza w chrześcijaństwie

Pan Bóg nierychliwy, ale sprawiedliwy /ˈpãn‿buc ˌɲɛrɨxˈlʲivɨ ˈalɛ ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (proverb)
Dievas kantrus, bet nemaršus
  sprawiedliwość boska czasami jest powolna, ale jest zapewniona

Panama /pãˈnãma/ (pn)
Panama
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Pandora /pãnˈdɔra/ (n)
Pandora
  (mitologia grecka) pierwsza kobieta na Ziemi, zesłana przez Zeusa jako kara dla ludzi, otworzywszy swój prezent ślubny otrzymany od bogów, uwolnić miała wszelkie nieszczęścia nękające odtąd ludzkość;

Pangea /pãŋˈɡɛa/ (pn)
Pangėja
  (geologia, geologiczny) superkontynent, który powstał w permie i rozpadł się w jurze;

Panna /ˈpãnːa/ (pn)
Mergelė
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) szósty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 (24) sierpnia do 22 września;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny wiosną;

Panonia /pãˈnɔ̃ɲja/ (pn)
Panonija
  (starożytność) (geografia, geograficzny) prowincja rzymska położona między Sawą a Dunajem;

Papua-Nowa Gwinea /paˈpu<sup>w</sup>a ˈnɔva ɡvʲĩˈnɛa/ (pn)
Papua Naujoji Gvinėja
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii ze stolicą w Port Moresby;

Paragwaj /paˈraɡvaj/ (pn)
Paragvajus
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Paramaribo /ˌparãmaˈrʲibɔ/ (pn)
Paramaribas
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Surinamu;

Parlament Europejski /parˈlãmɛ̃nt ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (n)
Europos Parlamentas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jednoizbowy parlament reprezentujący obywateli Unii Europejskiej;

Parma /ˈparma/ (pn)
Parma
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północnych Włoszech, w regionie Emilia-Romania; stolica prowincji Parma (1.2);

Partia (pn)
Partai
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina historyczna, położona w dzisiejszym północno-wschodnim Iranie i Turkmenistanie, na południowy wschód od Morza Kaspijskiego;

Parys /ˈparɨs/ (pn)
Paris
  (mitologia grecka) królewicz trojański, syn Priama i Hekuby, sędzia w sporze o jabłko niezgody, ukochany Heleny;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 3317;

Paryż /ˈparɨʃ/ (pn)
Paryžius
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Francji, położone nad Sekwaną, w północnej części kraju;

Patagonia /ˌpataˈɡɔ̃ɲja/ (pn)
Patagonija
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna w południowej części Ameryki Południowej;

Patryk /ˈpatrɨk/ (pn)
Patrikas
  imię męskie;

Paweł /ˈpavɛw/ (pn)
Paulius
  imię męskie;

Państwo Islamskie (pn)
Islamo valstybė
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) quasi-państwowy byt militarny i polityczny powołany w 2014 r. przez salaficką organizację terrorystyczną jako samozwańczy kalifat na terytorium Iraku i Syrii;

Państwo Izrael /ˈpãj̃stfɔ izˈraɛl/ (pn)
Izraelio Valstybė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Izraela jako państwa

Państwo Watykańskie (pn)
Vatikano Miesto Valstybė
  (geografia, geograficzny) miasto-państwo w Europie Południowej;

Pegaz /ˈpɛɡas/ (pn)
Pegasas
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;
  (mitologia grecka) koń skrzydlaty; emblemat natchnienia poetyckiego;

Pekin /ˈpɛcĩn/ (pn)
Pekinas
  (geografia, geograficzny) stolica Chin;

Peloponez /ˌpɛlɔˈpɔ̃nɛs/ (pn)
Peloponesas
  (geografia, geograficzny) półwysep w Grecji między Morzem Jońskim a Morzem Egejskim;

Pendżab (pn)
Pandžabas
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Azji;
  (geografia, geograficzny) prowincja w Pakistanie;
  (geografia, geograficzny) stan w północno-zachodnich Indiach;

Penelopa (pn)
Penelopė
  (mitologia grecka) imię mitycznej królowej Itaki, żony Odysa;

Pensylwania /ˌpɛ̃w̃sɨlˈvãɲja/ (pn)
Pensilvanija
  (geografia, geograficzny) stan w Stanach Zjednoczonych;

Perpignan (pn)
Perpinjanas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji na wybrzeżu Morza Śródziemnego, ośrodek administracyjny departamentu Pireneje Wschodnie;

Persefona (pn)
Persefonė
  (mitologia grecka) bogini grecka, małżonka Hadesa, władczyni świata podziemnego i opiekunka dusz zmarłych;

Perseusz /pɛrˈsɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Persėjas
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny latem, jesienią i zimą;

Persja /ˈpɛrsʲja/ (pn)
Persija
  (historia, historyczny, historycznie) dawna nazwa Iranu;

Peru /ˈpɛru/ (pn)
Peru
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Limie;

Peszawar (pn)
Pešavaras
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Pakistanie;

Petroszany (pn)
Petrošanis
  (geografia, geograficzny) miasto w Rumunii, w historycznym Siedmiogrodzie;

Phnom Penh (pn)
Pnompenis
  (geografia, geograficzny) stolica Kambodży;

Piasina (pn)
Piasina
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, uchodzi do Morza Karskiego;

Piatigorsk (pn)
Piatigorskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, w Kraju Stawropolskim, na Przedkaukaziu;

Picunda (pn)
Picunda
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Abchazji, położone nad Morzem Czarnym, przy ujściu rzeki Bzyp;

Piemont /ˈpʲjɛ̃mɔ̃nt/ (pn)
Pjemontas
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w północno-zachodnich Włoszech, ze stolicą w Turynie;

Pieniny (pn)
Pieninai
  (geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji;

Pietropawłowsk (pn)
Petropavlas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Kazachstanie, położone nad Iszymem;

Pikardia /pʲiˈkardʲja/ (pn)
Pikardija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna we Francji, położona w północnej części kraju nad kanałem La Manche;

Pinokio (pn)
Pinocchio
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) bohater powieści Carla Collodiego;

Piotr /pʲjɔtr̥/ (pn)
Petras
  imię męskie;

Pireneje /ˌpʲirɛ̃ˈnɛjɛ/ (pn)
Pirėnai
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski w południowo-zachodniej Europie;

Pireus /ˈpʲirɛws/ (pn)
Pirėjas
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji;

Pisa /ˈpʲisa/ (pn)
Pisa
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim, dopływ Węgorapy;

Pismo Święte (n)
Šventasis Raštas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) Biblia

Pitagoras /ˌpʲitaˈɡɔras/ (pn)
Pitagoras
  (filozofia, filozoficzny) (matematyka, matematyczny) grecki matematyk i filozof;

Pittsburgh (pn)
Pitsburgas
  (geografia, geograficzny) duże miasto w Stanach Zjednoczonych, w stanie Pensylwania, stolica hrabstwa Allegheny;

Pius /pʲjus/ (pn)
Pijus
  imię męskie;

Piza (pn)
Piza
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, w Toskanii, stolica prowincji Piza (1.2);

Piława (pn)
Piliava
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) Bałtyjsk (nazwa oficjalna do 1946 roku, obecnie egzonim wariantowy)

Pińsk (pn)
Pinskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port rzeczny na Białorusi, na Polesiu, nad rzeką Piną, u jej ujścia do Prypeci

Pjongjang /ˈpʲjɔ̃ŋʲɟjãŋk/ (pn)
Pchenjanas
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Północnej;

Platon /ˈplatɔ̃n/ (pn)
Platonas
  (historia, historyczny, historycznie) grecki filozof;

Plejady /plɛˈjadɨ/ (pn)
Plejadės
  (astronomia, astronomiczny) otwarta gromada gwiazd w gwiazdozbiorze Byka;

Pluton /ˈplutɔ̃n/ (pn)
Plutonas
  (mitologia rzymska) bóg świata zmarłych, utożsamiany z greckim Hadesem;
  (astronomia, astronomiczny) planeta karłowata o numerze katalogowym 134340, należąca do Pasa Kuipera, do 2006 r. zaliczana do planet Układu Słonecznego;

Podgorica /ˌpɔdɡɔˈrʲiʦ̑a/ (pn)
Podgorica
  (geografia, geograficzny) stolica Czarnogóry;

Podhale /pɔtˈxalɛ/ (pn)
Podhalė
  (etnografia, etnograficzny) (geografia, geograficzny) region etnograficzny na południu Polski u północnego podnóża Tatr;

Podlasie /pɔdˈlaɕɛ/ (n)
Palenkė
  (geografia, geograficzny) kraina na wschodzie Polski;

Podole /pɔdˈɔlɛ/ (pn)
Podolė
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna na obszarze dzisiejszej zachodniej Ukrainy oraz w Republice Mołdawii na lewym brzegu Dniestru;

Polak /ˈpɔlak/ (n)
lenkas
  (etnografia, etnograficzny) obywatel Polski, mieszkaniec Polski, osoba narodowości polskiej;

Pole Marsowe (pn)
Marso laukas
  (geografia, geograficzny) poświęcone Marsowi miejsce w starożytnym Rzymie wykorzystywane do zebrań publicznych, pierwotnie niezabudowane; położone było poza murami miejskimi, w zakolu Tybru, na zachód od Kapitolu;

Polesie (pn)
Polesė
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna i historyczna na Białorusi, Ukrainie oraz we wschodniej Polsce;

Polinezja /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja/ (pn)
Polinezija
  (geografia, geograficzny) część Oceanii;

Polinezja Francuska /ˌpɔlʲĩˈnɛzʲja frãnˈʦ̑uska/ (pn)
Prancūzijos Polinezija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Polka /ˈpɔlka/ (n)
lenkė
  obywatelka Polski, przedstawicielka narodu polskiego

Polska /ˈpɔlska/ (pn)
Lenkija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej ze stolicą w Warszawie;

Pomezania (pn)
Pamedė, Pomezanija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w Prusach, na prawym brzegu Wisły i Nogatu, zamieszkana przez Pomezanów;

Pomorze /pɔ̃ˈmɔʒɛ/ (pn)
Pomeranija, Pomeranijos
  (geografia, geograficzny) region w północnej części Polski i Niemiec nad Morzem Bałtyckim;

Pompeje (pn)
Pompėja
  (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone we włoskiej Kampanii u stóp Wezuwiusza, zniszczone jego wybuchem w 79 r. n.e.;

Poncjan (pn)
Pontianas
  imię męskie

Ponoj (pn)
Ponojus
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) najdłuższa rzeka na Półwyspie Kolskim, uchodzi do Morza Białego, położona w całości w Rosji;

Pont (pn)
Pontas
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej części Azji Mniejszej, nad Morzem Czarnym, w starożytności niezależne królestwo, następnie prowincja rzymska;

Popiel (pn)
Papilys
  (geografia, geograficzny) miejscowość w północno-wschodniej Litwie nad rzeką Rowieją;

Popigaj (pn)
Popigajus
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w Kraju Krasnojarskim, uchodzi do estuarium Chatangi;

Port-au-Prince (pn)
Port o Prensas
  (geografia, geograficzny) stolica Haiti;

Portoryko /ˌpɔrtɔˈrɨkɔ/ (pn)
Puerto Rikas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium nieinkorporowane Stanów Zjednoczonych Ameryki w Ameryce Środkowej ze stolicą w San Juan, położone na wyspie Portoryko (1.1) i kilku sąsiednich;

Portugalczyk /ˌpɔrtuˈɡalʧ̑ɨk/ (n)
portugalas
  człowiek narodowości portugalskiej, obywatel Portugalii, mieszkaniec Portugalii

Portugalia /ˌpɔrtuˈɡalʲja/ (pn)
Portugalija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, w zachodniej części Półwyspu Iberyjskiego;

Portugalka /ˌpɔrtuˈɡalka/ (n)
portugalė
  kobieta narodowości portugalskiej

Poti (pn)
Potis
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto w Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia;

Powołże (pn)
Pavolgys
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodniej części Rosji europejskiej, rozciągająca się po obu stronach Wołgi w jej środkowym i dolnym biegu;

Poznań /ˈpɔznãɲ/ (pn)
Poznanė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica Wielkopolski;

Połtawa (pn)
Poltava
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowo-wschodniej części Ukrainy, nad rzeką Worsklą, stolica obwodu i rejonu połtawskiego;

Praga /ˈpraɡa/ (pn)
Praha
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Czech;

Prawdinsk (pn)
Romuva
  (geografia, geograficzny) miasto w obwodzie kaliningradzkim w Rosji, położone nad rzeką Łyną;

Pregoła (pn)
Prieglius
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie królewieckim, przepływająca przez Królewiec i uchodząca do Zalewu Wiślanego;

Prekmurje (pn)
Prekmurjė
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) niewielki region historyczny w dzisiejszej Słowenii;

Pretoria /prɛˈtɔrʲja/ (pn)
Pretorija
  (geografia, geograficzny) stolica Republiki Południowej Afryki;

Prisztina (pn)
Priština
  (geografia, geograficzny) stolica i największe miasto Kosowa, położone w północno-wschodniej części kraju;

Prokrustowe łoże (n)
Prokrusto lova
  (mitologia grecka) narzędzie tortur mitycznego attyckiego rozbójnika w formie łoża, na którym dopasowywał ofiarę rozciągając jej ciało lub skracając członki
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, w której coś jest gwałtem dostosowywane do jakiegoś sztywnego schematu; arbitralny standard, z którym zgodność jest egzekwowana

Prometeusz (pn)
Prometėjas
  (mitologia grecka) tytan, opiekun ludzi, dla których to wykradł bogom olimpijskim ogień;
  (astronomia, astronomiczny) księżyc Saturna;

Prowansja /prɔˈvãw̃sʲja/ (pn)
Provansas
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;

Prudnik /'prudɲik/ (pn)
Prudnikas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na południu Polski;

Prusy /ˈprusɨ/ (n)
Prūsija
  (historia, historyczny, historycznie) państwo położone w Europie Środkowo-Wschodniej

Prypeć (pn)
Pripetė
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Ukrainie i Białorusi, prawy dopływ Dniepru;

Przasnysz (pn)
Pšasnyšas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie przasnyskim;

Psków /pskuf/ (pn)
Pskovas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, położone nad jeziorem Pejpus;

Psy Gończe /ˈpsɨ ˈɡɔ̃j̃n͇ʧ̑ɛ/ (pn)
Skalikai
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Ptolemeusz /ˌptɔlɛ̃ˈmɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Ptolemėjus
  imię męskie;

Ptycz (pn)
Ptičė
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Białorusi, lewy dopływ Prypeci;

Pula (pn)
Pula
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, największe na półwyspie Istria, położone na południowym skraju półwyspu nad Morzem Adriatyckim;

Pur (pn)
Puras
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez azjatycką część Rosji, uchodzi do Zatoki Tazowskiej;

Pusan /ˈpusãn/ (pn)
Pusanas
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Korei Południowej;

Pyszma (pn)
Pyšma
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Federacji Rosyjskiej na Syberii, prawy dopływ Tury;

Półwysep Antarktyczny (pn)
Antarktidos pusiasalis
  (geografia, geograficzny) półwysep Antarktydy, położony w Antarktyce Zachodniej, na południe od Ameryki Południowej;

Półwysep Apeniński /puwˈvɨsɛp ˌapɛ̃ˈɲĩj̃sʲci/ (pn)
Apeninų pusiasalis
  (geografia, geograficzny) półwysep południowoeuropejski otoczony przez akweny Morza Śródziemnego;

Półwysep Arabski /puwˈvɨsɛp aˈrapsʲci/ (pn)
Arabijos pusiasalis
  (geografia, geograficzny) największy półwysep świata położony w Azji Południowo-Zachodniej, między Morzem Czerwonym, Morzem Arabskim i Zatoką Perską;

Półwysep Bałkański /puwˈvɨsɛb ːawˈkãj̃sʲci/ (pn)
Balkanų pusiasalis
  (geografia, geograficzny) półwysep w południowo-wschodniej części Europy;

Półwysep Koreański (pn)
Korėjos pusiasalis
  (geografia, geograficzny) półwysep we wschodniej Azji nad Oceanem Spokojnym;

Półwysep Kurlandzki (pn)
Kuršo pusiasalis
  (geografia, geograficzny) półwysep w północnej części Kurlandii na Łotwie;

Płock /pwɔʦ̑k/ (pn)
Plockas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Polsce, nad Wisłą;

Płowdiw (pn)
Plovdivas
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowej Bułgarii, położone nad rzeką Maricą;

Quebec (n)
Kvebekas
  (geografia, geograficzny) (administracja) jedna z dziesięciu prowincji kanadyjskich;

Quito (pn)
Kitas
  (geografia, geograficzny) stolica Ekwadoru;

RNA /ɛr‿ɛ̃n‿ˈa/ (n)
RNR
  (biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas rybonukleinowy;

Ra /ra/ (pn)
Ra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) staroegipski bóg słońca;

Rabat /ˈrabat/ (pn)
Rabatas
  (geografia, geograficzny) stolica Maroka;

Rachela /raˈxɛla/ (pn)
Rachelė
  (rzadki, rzadko używany) imię żeńskie;

Racibórz /raˈʨ̑ibuʃ/ (pn)
Raciboža
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Polsce, na Górnym Śląsku;

Racza-Leczchumi i Dolna Swanetia (pn)
Rača-Lečchumis ir Kvemo Svanetija
  (administracja) (geografia, geograficzny) region administracyjny północno-zachodniej Gruzji;

Rafał /ˈrafaw/ (pn)
Rapolas
  imię męskie;

Rajmund /ˈrajmũnt/ (pn)
Rajmundas
  imię męskie;

Rak /rak/ (pn)
Vėžys
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) czwarty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 (22) czerwca do 22 lipca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny zimą;

Raszt (pn)
Reštas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnym Iranie, w pobliżu ujścia rzeki Safidrud do Morza Kaspijskiego;

Ratyzbona (pn)
Rėgensburgas
  (geografia, geograficzny) miasto w południowych Niemczech, w Bawarii, położone nad Dunajem;

Rebeka /rɛˈbɛka/ (pn)
Rebeka
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Izaaka;

Reims (pn)
Reimsas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej części Francji w regionie administracyjnym Grand Est, w departamencie Marna;

Ren /rɛ̃n/ (pn)
Reinas
  (geografia, geograficzny) jedna z najdłuższych rzek w Europie przepływająca przez Niemcy oraz Szwajcarię; rzeka graniczna między Szwajcarią a Liechtensteinem;

Rennes (pn)
Renas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość i gmina we Francji, w regionie Bretania;

Republika Albanii (pn)
Albanijos respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Albanii jako państwa;

Republika Angoli (pn)
Angolos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Angoli

Republika Argentyńska (pn)
Argentinos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Argentyny

Republika Armenii (pn)
Armėnijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Armenii jako państwa;

Republika Austrii (pn)
Austrijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Austrii;

Republika Azerbejdżanu (pn)
Azerbaidžano Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Azerbejdżanu jako państwa;

Republika Beninu (pn)
Benino Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Beninu

Republika Białorusi (pn)
Baltarusijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Białorusi;

Republika Bułgarii (pn)
Bulgarijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Bułgarii;

Republika Chorwacji (pn)
Kroatijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Chorwacji;

Republika Czeska /rɛˈpublʲika ˈʧ̑ɛska/ (pn)
Čekijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) (zobacz) Czechy (państwo)

Republika Estońska (pn)
Estijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Estonii;

Republika Federalna Niemiec /rɛˈpublʲika ˌfɛdɛˈralna ˈɲɛ̃mʲjɛʦ̑/ (pn)
Vokietijos Federalinė Respublika, Vokietijos Federacinė Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Berlinie, a wcześniej w Bonn;

Republika Finlandii (pn)
Suomijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Finlandii;

Republika Francuska (pn)
Prancūzijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Francji jako państwa;

Republika Grecka (pn)
Graikijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Grecji jako państwa ;

Republika Gwinei Równikowej (pn)
Pusiaujo Gvinėjos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Gwinei Równikowej

Republika Haiti (pn)
Haičio Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Haiti, państwa na Karaibach

Republika Iraku (pn)
Irako Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Iraku jako państwa

Republika Irlandii (pn)
Airijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Irlandii

Republika Karelii (pn)
Karelijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (administracja) oficjalna nazwa Karelii jako jednostki administracyjnej Federacji Rosyjskiej

Republika Kazachstanu (pn)
Kazachstano Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kazachstanu jako państwa

Republika Kirgiska (pn)
Kirgizijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kirgistanu jako państwa

Republika Kolumbii (pn)
Kolumbijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Kolumbii

Republika Konga /rɛˈpublʲika ˈkɔ̃ŋɡa/ (pn)
Kongo Respublika
  (oficjalnie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej części Afryki ze stolicą w Brazzaville;

Republika Korei /rɛˈpublʲika kɔˈrɛji/ (pn)
Korėjos Respublika
  (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Korei Południowej;

Republika Litewska (pn)
Lietuvos Respublika
  (oficjalnie) (urzędowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) oficjalna nazwa Litwy jako państwa;

Republika Malty (pn)
Maltos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Malty jako państwa;

Republika Peru (pn)
Peru Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Peru jako państwa

Republika Portugalska (pn)
Portugalijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Portugalii jako państwa;

Republika San Marino (pn)
San Marino Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa San Marino jako państwa;

Republika Serbii (pn)
Serbijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Serbii jako państwa;

Republika Singapuru (pn)
Singapūro Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Singapuru jako państwa

Republika Sudanu Południowego (pn)
Pietų Sudano Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Sudanu Południowego jako państwa;

Republika Słowacka /rɛˈpublʲika swɔˈvaʦ̑ka/ (pn)
Slovakijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej, graniczące z Polską, Ukrainą, Węgrami, Austrią i Czechami;

Republika Słowenii (pn)
Slovėnijos Respublika
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) Słowenia;

Republika Turcji (pn)
Turkijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Turcji jako państwa

Republika Włoska (pn)
Italijos Respublika
  (geografia, geograficzny) (administracja) nazwa oficjalna Włoch

Republika Zielonego Przylądka /rɛˈpublʲika ˌʑɛlɔ̃ˈnɛɡɔ pʃɨˈlɔ̃ntka/ (pn)
Žaliasis Kyšulys
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Republika Środkowoafrykańska /rɛˈpublʲika ˌɕrɔtkɔvɔafrɨˈkãj̃ska/ (pn)
Centrinės Afrikos Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce, w środkowej części tego kontynentu, ze stolicą w Bangi;

Reut (pn)
Reutas
  (geografia, geograficzny) rzeka w środkowej Mołdawii, prawy dopływ Dniestru;

Riazań (pn)
Riazanė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w europejskiej części Rosji nad Oką, stolica obwodu riazańskiego;

Rijad /ˈrʲijat/ (pn)
Rijadas
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Arabii Saudyjskiej;

Rijeka (pn)
Rijeka
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodniej Chorwacji, nad Zatoką Rijecką Morza Adriatyckiego;

Robert /ˈrɔbɛrt/ (pn)
Robertas
  imię męskie;

Rodan /ˈrɔdãn/ (pn)
Rona
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowo-wschodniej Francji;

Rodopy (pn)
Rodopai
  (geografia, geograficzny) jedno z pasm górskich fałdowania hercyńskiego w południowej części Półwyspu Bałkańskiego, na pograniczu Bułgarii i Grecji; także region geograficzny;

Rodos /ˈrɔdɔs/ (pn)
Rodas
  (geografia, geograficzny) grecka wyspa na Morzu Egejskim;

Roksana /rɔˈksãna/ (pn)
Roksana
  imię żeńskie;

Rosja /ˈrɔsʲja/ (pn)
Rusija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie i Azji ze stolicą w Moskwie;

Rosjanin /rɔˈsʲjä̃ɲĩn/ (n)
rusas
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości rosyjskiej, obywatel Rosji, mieszkaniec Rosji;

Rosjanka /rɔˈsʲjãŋka/ (n)
rusė
  obywatelka Rosji

Rostock (pn)
Rostokas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie w północno-wschodnich Niemczech;

Rostów nad Donem (pn)
Rostovas prie Dono
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Rosji, nad rzeką Don, niedaleko jej ujścia do Morza Azowskiego;

Rotterdam (pn)
Roterdamas
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Holandii, w prowincji Holandia Południowa;

Ruhra (pn)
Rūras
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Niemczech, prawy dopływ Renu;

Rumun /ˈrũmũn/ (n)
rumunas
  człowiek narodowości rumuńskiej, obywatel Rumunii, mieszkaniec Rumunii

Rumunia /rũˈmũɲja/ (pn)
Rumunija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj europejski nad Morzem Czarnym, ze stolicą w Bukareszcie;

Rumunka /rũˈmũŋka/ (n)
rumunė
  kobieta lub dziewczyna narodowości rumuńskiej, obywatelka Rumunii

Rustawi (pn)
Rustavis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej Gruzji, położone nad rzeką Kurą;

Rut /ˈcɕɛ̃ŋɡa ˈrut/ (pn)
Rūta
  imię żeńskie;

Rwanda /ˈrvãnda/ (pn)
Ruanda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowo-wschodniej Afryce ze stolicą w Kigali;

Rybnica (pn)
Ribnica
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Mołdawii, w Naddniestrzu, nad Dniestrem;

Ryby /ˈrɨbɨ/ (pn)
Žuvys
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dwunasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 20 (21) lutego do 20 marca;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba północnego, w Polsce widoczny jesienią;

Ryga /ˈrɨɡa/ (pn)
Ryga
  (geografia, geograficzny) stolica Łotwy;

Rylec /ˈrɨlɛʦ̑/ (pn)
Skaptukas
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Ryn /rɨ̃n/ (pn)
Rynas
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie warmińsko-mazurskim;

Ryszard /ˈrɨʃart/ (pn)
Ričardas
  imię męskie;

Rzeczpospolita /ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita/ (n)
Žečpospolita
  (książkowy) tradycyjna nazwa państwa polskiego;

Rzeczpospolita Polska /ˌʒɛʧ̑pɔˈspɔlʲita ˈpɔlska/ (pn)
Lenkijos Respublika
  oficjalna nazwa państwa polskiego;

Rzym /ʒɨ̃m/ (pn)
Roma
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Włoch;
  (historia, historyczny, historycznie) Cesarstwo Rzymskie;
  (przenośnie, przenośnia) papież; najwyższe władze Kościoła katolickiego

Rzymianin /ʒɨ̃ˈmʲjä̃ɲĩn/ (n)
romėnas
  (starożytność) obywatel starożytnego państwa rzymskiego

Równe (pn)
Rivnė, Rovnas
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie (polski egzonim)

Róża /ˈruʒa/ (pn)
Rožė
  imię żeńskie;

SA /ɛs‿ˈa/ (acronym)
AB
  = (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) spółka akcyjna;

Sabaudia (pn)
Savoja
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w południowo-wschodniej Francji;
  (geografia, geograficzny) (administracja) francuski departament położony w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Sachalin /saˈxalʲĩn/ (pn)
Sachalinas
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym u wybrzeży Rosji;

Safakis /saˈfacis/ (pn)
Sfaksas
  (geografia, geograficzny) miasto portowe we wschodniej Tunezji

Sahara /saˈxara/ (pn)
Sachara
  (geografia, geograficzny) pustynia w północnej Afryce;

Sahara Zachodnia /saˈxara zaˈxɔdʲɲa/ (pn)
Vakarų Sachara
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium u wybrzeży Oceanu Atlantyckiego, graniczące z Marokiem, Algierią oraz Mauretanią i znajdujące się pod kontrolą Maroka, jednakże przez wiele rządów uznane za samodzielne państwo;

Saint Lucia (pn)
Sent Lusija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej na wyspie o tej samej nazwie;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Wysp Zawietrznych;

Saint Vincent i Grenadyny (pn)
Sent Vinsentas ir Grenadinai
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej;

Saipan (pn)
Saipanas
  (administracja) okręg administracyjny Marianów Północnych obejmujący wyspy: Saipan (1.1), Maigo Fahang, Mañagaha i Aguijan;
  (geografia, geograficzny) wyspa w archipelagu Marianów Północnych, w zachodniej części Oceanu Spokojnego;

Sakmara (pn)
Sakmara
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodniej Rosji, na terenie Baszkortostanu i obwodu orenburskiego, prawostronny dopływ Uralu;

Saksonia /saˈksɔ̃ɲja/ (pn)
Saksonija
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i kraj związkowy w Niemczech;

Salerno (pn)
Salernas
  (geografia, geograficzny) nadmorskie miasto i gmina we Włoszech, w Kampanii;

Saloniki /ˌsalɔ̃ˈɲici/ (pn)
Salonikai
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Grecji;

Saluin (pn)
Salvinas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Chinach, Tajlandii i Mjanmie;

Salwador /salˈvadɔr/ (pn)
Salvadoras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Środkowej;

Salzburg /ˈzalʣ̑burk/ (pn)
Zalcburgas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodniej Austrii, stolica kraju związkowego Salzburg (1.2);

Samarkanda (pn)
Samarkandas
  (geografia, geograficzny) miasto w Uzbekistanie;

Samcche-Dżawachetia (pn)
Samcchė-Džavachetija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w południowej Gruzji;

Samoa /sãˈmɔa/ (pn)
Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w Oceanii ze stolicą w Apia;

Samoa Amerykańskie /sãˈmɔa ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲcɛ/ (pn)
Amerikos Samoa
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii;

Samuel /sãˈmu<sup>w</sup>ɛl/ (pn)
Samuelis
  imię męskie;

San Francisco (pn)
San Franciskas
  (geografia, geograficzny) miasto w USA, w stanie Kalifornia;
  (geografia, geograficzny) miejscowość w USA, w stanie Kolorado
  (geografia, geograficzny) miejscowość w USA, w stanie Nowy Meksyk
  (geografia, geograficzny) miejscowość w USA, w stanie Teksas

San Marino /ˈsãn maˈrʲĩnɔ/ (pn)
San Marinas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Sana /ˈsãna/ (pn)
Sana
  (geografia, geograficzny) stolica Jemenu;

Sandomierz /sãnˈdɔ̃mʲjɛʃ/ (pn)
Sandomieras
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie świętokrzyskim, nad Wisłą;

Sandżak (pn)
Sandžakas
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na pograniczu Serbii i Czarnogóry;

Santa Fe (pn)
Santa Fė
  (geografia, geograficzny) miasto w Stanach Zjednoczonych, stolica stanu Nowy Meksyk

Santoryn (pn)
Santorinas
  (geografia, geograficzny) wulkaniczna wyspa na Morzu Egejskim;

Sara /ˈsara/ (pn)
Sara
  (biblijny) postać biblijna, żona patriarchy Abrahama;

Sarajewo /ˌsaraˈjɛvɔ/ (pn)
Sarajevas
  (geografia, geograficzny) stolica Bośni i Hercegowiny;

Sarapuł (pn)
Sarapulas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w Udmurcji, położone nad Kamą;

Saratów /saˈratuf/ (pn)
Saratovas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Federacji Rosyjskiej, stolica obwód saratowskiego;

Sardynia /sarˈdɨ̃ɲja/ (pn)
Sardinija
  (geografia, geograficzny) duża włoska wyspa na Morzu Śródziemnym;

Sas (n)
saksas
  (etnografia, etnograficzny) (historia, historyczny, historycznie) członek ludu pochodzenia germańskiego, osiadłego w średniowieczu w Westfalii i Dolnej Saksonii;
  (historia, historyczny, historycznie) członek rodu szlacheckiego, dynastii związanej z Saksonią; również przydomek polskiego króla Augusta III

Satledź (pn)
Satledžas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka płynąca przez Chiny, Indie oraz Pakistan, lewy dopływ Indusu;

Saturn /ˈsaturn/ (pn)
Saturnas
  (mitologia rzymska) bóg rolnictwa i zasiewów;
  (astronomia, astronomiczny) szósta według oddalenia od Słońca i druga największa planeta Układu Słonecznego;
  (astronomia, astronomiczny) seria amerykańskich rakiet nośnych;

Saul /sawl/ (pn)
Saulius
  (biblijny) postać biblijna, król Izraela

Sał (pn)
Salas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowej Rosji w Kałmucji, lewy dopływ Donu;

Seattle (pn)
Sietlas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w stanie Waszyngton, w Stanach Zjednoczonych;

Sebastian /sɛˈbastʲjãn/ (pn)
Sebastianas
  imię męskie;

Sedan (pn)
Sedanas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miejscowość we Francji, w regionie Grand Est, w departamencie Ardeny;

Sejm /sɛjm/ (pn)
Seimas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedna z izb polskiego parlamentu;

Sekwana /sɛˈkfãna/ (pn)
Sena
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Francji, przepływająca przez Paryż;

Selonia (pn)
Sėla
  (geografia, geograficzny) kulturowy region Łotwy położony we wschodniej części Semigalii

Semigalia (pn)
Žiemgala
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) jedna z czterech krain historycznych składających się na współczesną Łotwę, leżąca w jej południowej części na lewym brzegu Dźwiny;

Senegal /sɛ̃ˈnɛɡal/ (pn)
Senegalas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w zachodniej części Afryce, ze stolicą w Dakarze;
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Afryce;

Septuaginta (pn)
septuaginta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (historia, historyczny, historycznie) (biblijny) pierwsze tłumaczenie Starego Testamentu z hebrajskiego i aramejskiego na koine;

Serb /sɛrp/ (n)
serbas
  człowiek narodowości serbskiej, mieszkaniec Serbii

Serbia /ˈsɛrbʲja/ (pn)
Serbija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kraj w Europie, powstał po rozpadzie Serbii i Czarnogóry;

Serbia i Czarnogóra /ˈsɛrbʲja ˌi‿ʧ̑arnɔˈɡura/ (pn)
Serbija ir Juodkalnija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawne państwo w Europie;

Serbka /ˈsɛrpka/ (n)
serbė
  kobieta lub dziewczyna narodowości serbskiej, obywatelka Serbii, mieszkanka Serbii

Sergiusz /ˈsɛrʲɟuʃ/ (pn)
Sergejus
  imię męskie;

Seszele /sɛˈʃɛlɛ/ (pn)
Seišeliai
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) afrykańskie wyspiarskie państwo na Oceanie Indyjskim;
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Indyjskim;

Seul /ˈsɛ<sup>w</sup>ul/ (pn)
Seulas
  (geografia, geograficzny) stolica Korei Południowej;

Sewastopol (pn)
Sevastopolis
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Półwyspu Krymskiego;

Sewilla /sɛˈvʲilːa/ (pn)
Sevilija
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii, stolica Andaluzji;

Sfederowane Stany Mikronezji /ˌsfɛdɛrɔˈvãnɛ ˈstãnɨ ˌmʲikrɔ̃ˈnɛzʲji/ (pn)
Mikronezijos Federacinės Valstijos
  (geografia, geograficzny) państwo w Oceanii;

Sfinks (n)
Sfinksas
  (mitologia grecka) stwór z głową niewieścią i tułowiem lwa żyjący pod Tebami;

Siaś (pn)
Siasė
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej części Rosji, w obwodzie nowogrodzkim i obwodzie leningradzkim, uchodzi do jeziora Ładoga;

Siedmiorzecze (pn)
Žetisu
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Azji Środkowej nad granicą chińską, obecnie należący w większości do Kazachstanu, częściowo do Kirgistanu i Chin;

Siemomysł (pn)
Zemomyslas
  imię męskie;

Siemowit (pn)
Zemovitas
  imię męskie;

Sierpuchow (pn)
Serpuchovas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie moskiewskim, nad Oką;

Sierra Leone /ˈsʲjɛrːa lɛˈɔ̃nɛ/ (pn)
Siera Leonė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą we Freetown;

Sinciang (pn)
Sindziangas
  (geografia, geograficzny) region autonomiczny Chińskiej Republiki Ludowej ze stolicą w Urumczi;

Singapur /sʲĩŋˈɡapur/ (pn)
Singapūras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) miasto-państwo w Azji;

Skalowia (pn)
Skalva
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca po obu stronach dolnego biegu rzeki Niemen, zamieszkana przez plemię Skalowów;

Skandynawia /ˌskãndɨ̃ˈnavʲja/ (n)
Skandinavija
  (geografia, geograficzny) region północnej Europy obejmujący kraje Danię, Norwegię i Szwecję;

Skania (pn)
Skonė
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna leżąca na najdalej wysuniętym na południe końcu Półwyspu Skandynawskiego, nad cieśniną Sund, obecnie w Szwecji;

Skopje /ˈskɔpʲjɛ/ (pn)
Skopjė
  (geografia, geograficzny) stolica Macedonii Północnej;

Skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (pn)
Skorpionas
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) ósmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 października do 21 listopada;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny częściowo latem, nisko nad horyzontem;

Slawonia (pn)
Slavonija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna we wschodniej Chorwacji, położona w międzyrzeczu Sawy i Drawy;

Smoleńsk /ˈsmɔlɛ̃j̃sk/ (pn)
Smolenskas
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w zachodniej Rosji, położone nad Dnieprem;

Sobek (pn)
Sobekas
  (mitologia, mitologiczny) egipskiej bóg - opiekun - jezior, wody, symbol siły królewskiej;

Soczi /ˈsɔʧ̑ʲi/ (pn)
Sočis
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, położone w Kraju Krasnodarskim, nad Morzem Czarnym;

Sofia /ˈsɔfʲja/ (pn)
Sofija
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Bułgarii;

Sogdiana (pn)
Sogdas
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina w Azji Środkowej leżąca nad rzeką Zarafszan, między rzekami Amu-darią i Syr-darią, na północ od Margiany i Baktrii, a na wschód od Fergany;

Sokrates /sɔˈkratɛs/ (pn)
Sokratas
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) starożytny, grecki filozof;
  imię męskie;

Solon /ˈsɔlɔ̃n/ (pn)
Solonas
  (historia, historyczny, historycznie) starożytny poeta, mąż stanu i prawodawca ateński żyjący na przełomie VII i VI w. p.n.e.;

Somalia /sɔ̃ˈmalʲja/ (pn)
Somalis
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Mogadiszu;

Somalijczyk /ˌsɔ̃maˈlʲijʧ̑ɨk/ (n)
somalietis
  obywatel Somalii

Somalijka /ˌsɔ̃maˈlʲijka/ (n)
somalietė
  obywatelka Somalii

Sopot /ˈsɔpɔt/ (pn)
Sopoto
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto powiatowe i nadmorski kurort w Polsce, w województwie pomorskim;

Soroki (pn)
Soroka
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodniej części Mołdawii, przystań nad Dniestrem;

Sowieck (pn)
Tilžė
  (geografia, geograficzny) miasto położone w obwodzie kaliningradzkim, u ujścia Tylży do Niemna;

Soława (pn)
Zalė
  (geografia, geograficzny) rzeka w Turyngii, w Niemczech, lewy dopływ Łaby;

Sparta /ˈsparta/ (pn)
Sparta
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto-państwo w południowej Grecji;
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej Grecji, na Peloponezie

Sri Dźajawardanapura Kotte /ˈsrʲi ˌʥ̑äjavardãnaˈpura ˈkɔtːɛ/ (pn)
Šri Džajavardenepura
  (geografia, geograficzny) stolica Sri Lanki;

Sri Lanka /ˈsrʲi ˈlãnka/ (pn)
Šri Lanka
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji na wyspie Cejlon;

Stalin (pn)
Stalinas
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pseudonim Iosifa Wissarionowicza Dżugaszwiliego, radzieckiego polityka i przywódcy;

Stambuł /ˈstãmbuw/ (pn)
Stambulas
  (geografia, geograficzny) największe miasto Turcji, leżące nad Bosforem, na dwóch kontynentach;

Stanisław /stãˈɲiswaf/ (pn)
Stanislovas
  imię męskie;

Stany Zjednoczone /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ/ (pn)
Jungtinės Valstijos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stany Zjednoczone Ameryki /ˈstãnɨ ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ãˈmɛrɨci/ (pn)
Jungtinės Amerikos Valstijos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Północnej ze stolicą w Waszyngtonie;

Stargard (pn)
Stargardas
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Polsce, w województwie zachodniopomorskim;

Starowieś /staˈrɔvʲjɛ̇ɕ/ (pn)
Staroviešas
  (geografia, geograficzny) wieś na Podlasiu;

Stary Świat (pn)
Senasis pasaulis
  (geografia, geograficzny) wspólna nazwa dla Europy, Azji i Afryki;

Stefan /ˈstɛfãn/ (pn)
Steponas
  imię męskie;

Stefania /stɛˈfãɲja/ (pn)
Stefanija
  imię żeńskie;

Stralsund (pn)
Štralzundas
  (geografia, geograficzny) (administracja) nadbałtyckie miasto powiatowe i hanzeatyckie w niemieckim kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie; ;

Strasburg (pn)
Strasbūras
  (geografia, geograficzny) miasto we Francji, stolica Alzacji;

Straszany (pn)
Strešenis
  (geografia, geograficzny) miasto w Mołdawii, nad rzeką Byk;

Strefa Gazy /ˈstrɛfa ˈɡazɨ/ (pn)
Gazos Ruožas
  część Autonomii Palestyńskiej na wybrzeżu śródziemnomorskim;

Strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (pn)
Šaulys
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny latem, nisko nad horyzontem;
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) dziewiąty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 22 listopada do 21 grudnia;

Stuttgart (pn)
Štutgartas
  (geografia, geograficzny) miasto w Niemczech, stolica i największe miasto kraju związkowego Badenia-Wirtembergia;

Styks (pn)
Stiksas
  (mitologia grecka) główna rzeka Hadesu;

Styria (pn)
Štirija
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w środkowej Europie, podzielona między Austrię i Słowenię;

Suazi (pn)
Svazilandas
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dawna nazwa państwa Eswatini;

Suchona (pn)
Suchona
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji na wschód od jeziora Ładoga, tworzy Dwinę po połączeniu się z Jugiem;

Sudan /ˈsudãn/ (pn)
Sudanas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudan Południowy /ˈsudãn ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (pn)
Pietų Sudanas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w północno-wschodniej Afryce;

Sudety /suˈdɛtɨ/ (pn)
Sudetai
  (geografia, geograficzny) łańcuch górski na pograniczu Polski i Czech, rozciągającym się pomiędzy Doliną Łaby a Bramą Morawską;

Sumatra /sũˈmatra/ (pn)
Sumatra
  (geografia, geograficzny) indonezyjska wyspa w archipelagu Wielkich Wysp Sundajskich;

Sumgait (pn)
Sumgajitas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Azerbejdżanie, położone nad Morzem Kaspijskim;

Suna /ˈsũna/ (pn)
Suna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w należącej do tego państwa Republice Karelii;

Sungari (pn)
Sungaris
  (geografia, geograficzny) rzeka w Mandżurii w Chinach, prawobrzeżny i zarazem największy dopływ Amuru;

Sura (pn)
Sura
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, prawy dopływ Wołgi;

Surchan-daria (pn)
Surchandarja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w południowo-wschodnim Uzbekistanie, prawy dopływ Amu-darii;

Surinam /suˈrʲĩnãm/ (pn)
Surinamas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Paramaribo;

Suwalszczyzna /ˌsuvalˈʃʧ̑ɨzna/ (pn)
Suvalkija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północno-wschodniej Polsce oraz w południowo-zachodniej Litwie w okolicy Suwałk;

Suza (pn)
Šušas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie, w ostanie Chuzestan;

Svalbard /ˈsfalbart/ (pn)
Svalbardas
  (geografia, geograficzny) archipelag arktyczny, prowincja Norwegii;

Swanetia (pn)
Svanetija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina w północno-zachodniej Gruzji;

Swijaga (pn)
Svijaga
  (geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji, prawy dopływ Wołgi;

Syberia /sɨˈbɛrʲja/ (pn)
Sibiras
  (geografia, geograficzny) azjatycka część Rosji;

Sycylia /sɨˈʦ̑ɨlʲja/ (pn)
Sicilija
  (geografia, geograficzny) (administracja) wyspa na Morzu Śródziemnym i autonomiczny region administracyjny we Włoszech;

Sydney (pn)
Sidnėjus
  (geografia, geograficzny) największe miasto Australii;

Sydon /ˈsɨdɔ̃n/ (pn)
Sidonas
  (geografia, geograficzny) trzecie pod względem wielkości miasto Libanu, położone na wybrzeżu Morza Śródziemnego;

Sykstus /ˈsɨkstus/ (pn)
Sikstas
  imię męskie;

Sylwia /ˈsɨlvʲja/ (pn)
Silvija
  imię żeńskie;

Sym (pn)
Symas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju;

Symferopol /ˌsɨ̃w̃fɛˈrɔpɔl/ (pn)
Simferopolis
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, stolica Republiki Autonomicznej Krymu;

Syr-daria (pn)
Syrdarja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Uzbekistanie, Tadżykistanie i Kazachstanie, powstaje z połączenia rzek Naryn i Kara-daria;

Syrakuzy (pn)
Sirakūzai
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, położone na wschodnim wybrzeżu Sycylii;

Syria /ˈsɨrʲja/ (pn)
Sirija
  (geografia, geograficzny) kraj w Azji;

Syriusz /ˈsɨrʲjuʃ/ (pn)
Sirijus
  (astronomia, astronomiczny) najjaśniejsza gwiazda na nocnym niebie, znajdująca się w gwiazdozbiorze Wielkiego Psa;

Syryjska Republika Arabska /sɨˈrɨjska rɛˈpublʲika ːˈrapska/ (pn)
Sirija Arabų Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Syrii

Sysoła (pn)
Sysola
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, lewy dopływ Wyczegdy;

Syzyf (pn)
Sizifas
  (mitologia grecka) mityczny król Koryntu, skazany przez bogów na wtaczanie głazu na szczyt góry;

Syłwa (pn)
Sylva
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w obwodzie swierdłowskim i Kraju Permskim, uchodzi do Zbiornika Kamskiego;

Szafszawan (pn)
Šefšauenas
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Maroku znane z niebieskich fasad domów;

Szanghaj (pn)
Šanchajus
  (geografia, geograficzny) największe miasto w Chinach, nad rzeką Jangcy;

Szardara (pn)
Šardara
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Kazachstanie;

Szatan (pn)
Šėtonas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń chrześcijańskich najwyższy spośród upadłych aniołów, przywódca złych duchów niekiedy utożsamiany z Lucyferem;

Szczecin /ˈʃʧ̑ɛʨ̑ĩn/ (pn)
Ščecinas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Polsce, stolica województwa zachodniopomorskiego;

Szeksna (pn)
Šeksna
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w europejskiej Rosji, lewy dopływ Wołgi;

Szeszupa (pn)
Šešupė
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce, na Litwie i w Rosji, lewy dopływ Niemna;

Sziraz (pn)
Širazas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Iranie u podnóża gór Zagros, ośrodek administracyjny ostanu Fars i dawna stolica Persji;

Szkocja /ˈʃkɔʦ̑ʲja/ (pn)
Škotija
  (geografia, geograficzny) część Wielkiej Brytanii, dawniej niepodległe państwo;

Szkodra (pn)
Škoderis
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Albanii;

Szkot /ʃkɔt/ (n)
škotas
  mieszkaniec Szkocji

Szkotka /ˈʃkɔtka/ (n)
škotė
  mieszkanka Szkocji

Szlezwik-Holsztyn (pn)
Šlėzvigas-Holšteinas
  (geografia, geograficzny) (administracja) najbardziej na północ wysunięty kraj związkowy Niemiec ze stolicą w Kilonii;

Sztokholm /ˈʃtɔkxɔlm/ (pn)
Stokholmas
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Szwecji;

Szuja (pn)
Šuja
  (geografia, geograficzny) (administracja) rosyjskie miasto położone na wschód od Moskwy, w obwodzie iwanowskim;

Szwabia /ˈʃfabʲja/ (pn)
Švabija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) historyczna i etniczna kraina Niemiec, obecnie położona głównie na terenie Badenii-Wirtembergii, ale także części Bawarii oraz Szwajcarii i Francji;

Szwajcar /ˈʃfajʦ̑ar/ (n)
šveicaras
  obywatel Szwajcarii

Szwajcaria /ʃfajˈʦ̑arʲja/ (pn)
Šveicarija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Bernie;

Szwajcarka /ʃfajˈʦ̑arka/ (n)
šveicarė
  obywatelka Szwajcarii

Szwecja /ˈʃfɛʦ̑ʲja/ (pn)
Švedija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone w środkowej części Półwyspu Skandynawskiego;

Szwed /ʃfɛt/ (n)
švedas
  człowiek narodowości szwedzkiej, obywatel Szwecji, mieszkaniec Szwecji

Szwedka /ˈʃfɛtka/ (n)
švedė
  kobieta narodowości szwedzkiej lub obywatelka Szwecji

Szybki Keresz (pn)
Greitasis Krišas
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Rumunii i we wschodnich Węgrzech, prawy dopływ Kereszu;

Szymon /ˈʃɨ̃mɔ̃n/ (pn)
Simonas
  imię męskie;

Szyrwan (pn)
Širvanas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodnim Azerbejdżanie, w dolnym biegu rzeki Kury;

Szyrwinta (pn)
Širvinta
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Litwie i w obwodzie kaliningradzkim Rosji, uchodzi do Szeszupy;

Słowacja /swɔˈvaʦ̑ʲja/ (pn)
Slovakija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie Środkowej;

Słowaczka /swɔˈvaʧ̑ka/ (n)
slovakė
  osoba płci żeńskiej narodowości słowackiej, obywatelka Słowacji, mieszkanka Słowacji

Słowak /ˈswɔvak/ (n)
slovakas
  człowiek narodowości słowackiej, obywatel Słowacji, mieszkaniec Słowacji;

Słowenia /swɔˈvɛ̃ɲja/ (pn)
Slovėnija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w południowej Europie ze stolicą w Lublanie;

Słoweniec /swɔˈvɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
slovėnas
  człowiek narodowości słoweńskiej, obywatel Słowenii, mieszkaniec Słowenii

Słowenka /swɔˈvɛ̃ŋka/ (pn)
slovėnė
  kobieta narodowości słoweńskiej

Słowianin /swɔˈvʲjä̃ɲĩn/ (n)
slavas
  (etnografia, etnograficzny) przedstawiciel jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy;

Słowianka /swɔˈvʲjãnka/ (n)
slavė
  (etnografia, etnograficzny) przedstawicielka jednego z ludów lub narodów indoeuropejskich, zamieszkujących wschodnią i południowo-wschodnią część Europy

Słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (pn)
Saulė
  (astronomia, astronomiczny) centralne ciało niebieskie Układu Słonecznego; najbliższa Ziemi gwiazda; w dzień najjaśniejszy obiekt na niebie;

Tacheng (pn)
Tačengas, Čugučakas
  (geografia, geograficzny) miasto w Chinach, w Regionie Autonomicznym Sinciang-Ujgur, niedaleko granicy z Kazachstanem;

Tadeusz /taˈdɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Tadas
  imię męskie;

Tadź Mahal (pn)
Tadžmahalas
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) mauzoleum w indyjskim mieście Agra, wzniesione przez Szahdżahana, władcę z dynastii Wielkich Mogołów, dla zmarłej żony Mumtaz Mahal;

Tadżykistan /ˌtaʤ̑ɨˈcistãn/ (pn)
Tadžikija, Tadžikistanas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Taganrog (pn)
Taganrogas
  (geografia, geograficzny) (administracja) portowe miasto nad Morzem Azowskim w Rosji, w obwodzie rostowskim;

Tagił (pn)
Tagilas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, znajdująca się na terenie obwodu swierdłowskiego, prawy dopływ Tury;

Tajlandczyk /tajˈlãnṭʧ̑ɨk/ (n)
tailandietis
  obywatel Tajlandii

Tajlandia /tajˈlãndʲja/ (pn)
Tailandas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Tajmyra (pn)
Taimyra
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji na półwyspie Tajmyr, na północy Kraju Krasnojarskiego, przepływająca przez jezioro Tajmyr;

Tajpej /ˈtajpɛj/ (pn)
Taibėjus
  (geografia, geograficzny) stolica Tajwanu;

Tajwan /ˈtajvãn/ (n)
Taivanas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Republika Chińska, państwo na wyspie Tajwan (1.1), przez Chińską Republikę Ludową uznawane za zbuntowaną prowincję;
  (geografia, geograficzny) wyspa na Oceanie Spokojnym;

Talia /ˈtalʲja/ (pn)
Talėja
  (mitologia grecka) muza komedii, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Tallin /ˈtallʲĩn/ (pn)
Talinas
  (geografia, geograficzny) stolica Estonii;

Talmud (pn)
Talmudas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zbiór przepisów judaistycznych;

Tambow (pn)
Tambovas
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w środku europejskiej części Rosji, położone nad rzeką Cną;

Tamiza /tãˈmʲiza/ (pn)
Temzė
  (geografia, geograficzny) rzeka w południowej Anglii;

Tanatos /tãˈnatɔs/ (pn)
Tanatas
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie śmierci utożsamiany z rzymską Mors;

Tanganika (pn)
Tanganika
  (geografia, geograficzny) (administracja) planowana prowincja w Demokratycznej Republice Konga;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kontynentalna część Tanzanii, była kolonia Cesarstwa Niemieckiego, a między 1961 a 1964 niepodległe państwo;
  (geografia, geograficzny) jezioro w Afryce Wschodniej w strefie ryftu wschodnioafrykańskiego;

Tanzania /tãw̃ˈzãɲja/ (n)
Tanzanija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo we wschodniej Afryce ze stolicą w Dodoma;

Tara /ˈtara/ (pn)
Tara
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na pograniczu obwodów nowosybirskiego i omskiego w Rosji, prawy dopływ Irtysza;

Tarent /ˈtarɛ̃nt/ (pn)
Tarantas
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w regionie Apulia, w prowincji Tarent (1.2), w południowych Włoszech;

Tarnopol (pn)
Ternopilis
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie;

Tartus (pn)
Tartusas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe w północno-zachodniej Syrii;

Tarym (pn)
Tarimas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w zachodnich Chinach, w bezodpływowej Kotlinie Kaszgarskiej;

Tasiejewa (pn)
Tasejeva
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, powstaje z połączenia Czuny i Biriusy, uchodzi do Angary;

Tasmania /tasˈmãɲja/ (pn)
Tasmanija
  (geografia, geograficzny) wyspa u wybrzeża Australii;

Taszkent /ˈtaʃkɛ̃nt/ (pn)
Taškentas
  (geografia, geograficzny) stolica Uzbekistanu;

Tatarstan (pn)
Tatarstanas
  podmiot Federacji Rosyjskiej, republika autonomiczna ze stolicą w Kazaniu

Tatry /ˈtatrɨ/ (pn)
Tatrai
  (geografia, geograficzny) góry w Polsce i Słowacji;

Taurogi (pn)
Tauragė
  (geografia, geograficzny) miasto w zachodniej Litwie;

Tawda (pn)
Tavda
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, w dorzeczu Obu, lewy dopływ rzeki Toboł;

Taz (pn)
Tazas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, na zachodniej Syberii, uchodzi do Zatoki Tazowskiej;

Tbilisi /ˌtbʲiˈlʲisʲi/ (pn)
Tbilisis
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Gruzji;

Tczew /ṭʧ̑ɛf/ (pn)
Tčevas
  (geografia, geograficzny) miasto w północnej Polsce, w województwie pomorskim, siedziba powiatu tczewskiego;

Teberda (pn)
Teberda
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w północnej części Wielkiego Kaukazu, lewy dopływ Kubania;

Tebriz (pn)
Tebrizas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie;

Teby (pn)
Tebe
  (geografia, geograficzny) miasto w Grecji, w Beocji;

Tedżen (pn)
Tedženas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowym Turkmenistanie, w wilajecie achalskim;

Teheran /tɛˈxɛrãn/ (pn)
Teheranas
  (geografia, geograficzny) stolica Iranu;

Teksas /ˈtɛksas/ (pn)
Teksasas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;

Tel Awiw (pn)
Tel Avivas
  (geografia, geograficzny) właściwie Tel Awiw-Jafa, miasto w Izraelu nad Morzem Śródziemnym;

Telawi (pn)
Telavis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we wschodniej Gruzji, stolica regionu Kachetia;

Teneryfa (pn)
Tenerifė
  (geografia, geograficzny) hiszpańska wyspa w archipelagu Wysp Kanaryjskich;

Tennessee (pn)
Tenesis
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan na południowym wschodzie Stanów Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Stanach Zjednoczonych, główny dopływ rzeki Ohio;

Teodor /tɛˈɔdɔr/ (pn)
Teodoras
  imię męskie;

Teodozja (pn)
Feodosija
  (geografia, geograficzny) miasto na Ukrainie, na wybrzeżu Krymu;
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) grecka polis w miejscu współczesnej Teodozji (1.2)
  imię żeńskie;

Terek (pn)
Terekas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na Przedkaukaziu, płynąca przez Rosję i Gruzję, uchodząca deltą do Morza Kaspijskiego;

Termez (pn)
Termezas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-wschodniej części Uzbekistanu, port na prawym brzegu Amu-darii;

Termopile /ˌtɛrmɔˈpʲilɛ/ (pn)
Termopilų perėja
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) strategiczne, wąskie przejście między pasmem górskim Oita a wodami Zatoki Malijskiej, prowadzące z Tesalii do Grecji środkowej w pobliżu miejscowości Lamia w Grecji;

Terpsychora /ˌtɛrpsɨˈxɔra/ (pn)
Terpsichorė
  (mitologia grecka) muza tańca i pieśni chóralnej, jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;

Terytoria Północno-Zachodnie /ˌtɛrɨˈtɔrʲja ˌpuwnɔʦ̑nɔ‿zaˈxɔdʲɲɛ/ (pn)
Šiaurės Vakarai
  (geografia, geograficzny) jedno z trzech terytoriów kanadyjskich;

Tesalia /tɛˈsalʲja/ (pn)
Tesalija
  (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w Grecji;

Tetyda /tɛˈtɨda/ (pn)
Tetidė
  (mitologia grecka) nimfa; córka Nereusa i żona Peleusa; matka Achillesa; jedna z nereid;

Tezeusz /tɛˈzɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Tesėjas
  (mitologia grecka) heros ateński i pogromca Minotaura, syn Egeusza (albo Posejdona) i Ajtry;

Thimphu (pn)
Timpu
  (geografia, geograficzny) stolica Bhutanu

Thorshavn (pn)
Torshaunas
  (geografia, geograficzny) stolica Wysp Owczych;

Tiencin (pn)
Tiandzinas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chinach znajdujące się pomiędzy Pekinem a zatoką Pohaj;

Timok (pn)
Timokas
  (geografia, geograficzny) rzeka we wschodniej Serbii i północno-wschodniej Bułgarii, prawy dopływ Dunaju;

Timor Wschodni /ˈtʲĩmɔr ˈfsxɔdʲɲi/ (pn)
Rytų Timoras
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Timpton (pn)
Timptonas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Ałdanu;

Tiosza (pn)
Tioša
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w obwodzie niżnonowogrodzkim, prawy dopływ Oki;

Tirana /tʲiˈrãna/ (pn)
Tirana
  (geografia, geograficzny) stolica Albanii;

Tiumeń (pn)
Tiumenė
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w syberyjskiej części Rosji, położone nad rzeką Turą;

Tiung (pn)
Tiungas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; lewy dopływ Wiluju;

Togliatti (pn)
Toljatis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, w obwodzie samarskim, port nad Wołgą;

Togo /ˈtɔɡɔ/ (pn)
Togas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Lomé;

Tokio /ˈtɔcɔ/ (pn)
Tokijas
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Japonii;

Tomasz /ˈtɔ̃maʃ/ (pn)
Tomas
  imię męskie;

Tompo (pn)
Tompo
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Jakucji; prawy dopływ Ałdanu;

Tomsk (pn)
Tomska, Tomskas
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe położone w syberyjskiej części Rosji, nad rzeką Tom;

Tonga /ˈtɔ̃ŋɡa/ (pn)
Tonga
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Oceanii;

Tora /ˈtɔra/ (pn)
Tora
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) święta księga judaizmu składająca się z pięciu ksiąg;

Toronto /tɔˈrɔ̃ntɔ/ (pn)
Torontas
  (geografia, geograficzny) największe miasto Kanady, stolica prowincji Ontario;

Toruń /ˈtɔrũɲ/ (pn)
Torunė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-centralnej Polsce, położone nad Wisłą;

Toskania /tɔˈskãɲja/ (pn)
Toskana
  (geografia, geograficzny) (administracja) kraina historyczna i region administracyjny w środkowych Włoszech;

Tours (pn)
Tūras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, nad rzeką Loarą, w Turenii;

Tracja (pn)
Trakija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytna kraina położona między dolnym Dunajem, Morzem Czarnym, Morzem Egejskim i rzeką Strymon, obecnie podzielona między Grecję, Turcję i Bułgarię;

Tripoli /trʲiˈpɔlʲi/ (pn)
Tripolė
  (geografia, geograficzny) miasto w Libii

Troja /ˈtrɔja/ (pn)
Troja
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) starożytne miasto położone w Troadzie u zachodnich wybrzeży Azji Mniejszej;

Troyes (pn)
Trua
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Francji, położone nad Sekwaną, w regionie Grand Est, historyczna stolica Szampanii;

Trynidad i Tobago /trɨ̃ˈɲidat ˌi‿tɔˈbaɡɔ/ (pn)
Trinidadas ir Tobagas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w archipelagu Małych Antyli, położone u wybrzeży Ameryki Południowej;

Trypolis /trɨˈpɔlʲis/ (pn)
Tripolis
  (geografia, geograficzny) miasto w północnym Libanie nad Morzem Śródziemnym;
  (geografia, geograficzny) miasto, stolica Libii;

Trójca Święta /ˈtrujʦ̑a ˈɕfʲjɛ̃nta/ (pn)
trejybė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w doktrynie chrześcijańskiej: trzy postacie (Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty), pod którymi przejawia się jeden Bóg;

Tuba /ˈtuba/ (pn)
Tuba
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, prawy dopływ Jeniseju;

Tuluza /tuˈluza/ (pn)
Tulūza
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Francji, położone nad Garonną;

Tunezja /tũˈnɛzʲja/ (pn)
Tunisas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Tunis /ˈtũɲis/ (pn)
Tunisas
  (geografia, geograficzny) stolica Tunezji;

Tura /ˈtura/ (pn)
Tura
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Tobołu; przepływająca przez obwód swierdłowskiego i tiumeński na zachodniej Syberii;

Turcja /ˈturʦ̑ʲja/ (pn)
Turkija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) państwo na pograniczu Europy i Azji;

Turczynka /turˈʧ̑ɨ̃ŋka/ (n)
turkė
  kobieta narodowości tureckiej, obywatelka Turcji, mieszkanka Turcji

Turek /ˈturɛk/ (n)
turkas
  osoba narodowości tureckiej lub obywatel Turcji

Turfan (pn)
Turfanas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnich Chinach, w regionie autonomicznym Sinciang, w Kotlinie Turfańskiej;

Turgaj (pn)
Turgajus
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-zachodnim Kazachstanie;

Turkmenbaszy (pn)
Turkmėnbašis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto portowe nad Morzem Kaspijskim, w zachodnim Turkmenistanie w wilajecie balkańskim;

Turkmenistan /ˌturkmɛ̃ˈɲistãn/ (pn)
Turkmėnija, Turkmėnistanas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Azji Środkowej;

Turuchan (pn)
Turuchanas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Krasnojarskim, lewy dopływ Jeniseju;

Turyn /ˈturɨ̃n/ (pn)
Turinas
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-zachodnich Włoszech nad rzeką Pad; stolica Piemontu;

Turyngia /tuˈrɨ̃ŋʲɟja/ (pn)
Tiuringija
  (administracja) (geografia, geograficzny) kraj związkowy w Republice Federalnej Niemiec ze stolicą w Erfurcie;

Tuszetia (pn)
Tušetija
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna w północno-wschodniej Gruzji;

Tuvalu /tuˈvalu/ (pn)
Tuvalu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo ze stolicą w Vaiaku, położone w Oceanii, na południe od równika;

Twer (pn)
Tverė
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w europejskiej części Rosji, nad Wołgą, przy ujściu Twercy;

Twerca (pn)
Tverca
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Wołgi, do której wpada na terenie miasta Twer;

Tyber /ˈtɨbɛr/ (pn)
Tibras
  (geografia, geograficzny) rzeka we Włoszech przepływająca przez Rzym;

Tyberiusz /tɨˈbɛrʲjuʃ/ (pn)
Tiberijus
  imię męskie;

Tybet /ˈtɨbɛt/ (pn)
Tibetas
  (geografia, geograficzny) region historyczno-geograficzny położony na Wyżynie Tybetańskiej;
  kraj na Wyżynie Tybetańskiej

Tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (pn)
Tigras
  (geografia, geograficzny) rzeka na Bliskim Wschodzie, przepływa przez Turcję, Syrię i Irak;

Tylża (pn)
Tilžė
  (geografia, geograficzny) miasto położone w obwodzie kaliningradzkim, u ujścia Tylży (1.2) do Niemna (egzonim wariantowy wg KSNG);

Tym (pn)
Tymas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w azjatyckiej części Rosji, prawy dopływ Obu;

Tymoteusz /ˌtɨ̃mɔˈtɛ<sup>w</sup>uʃ/ (pn)
Laiškai Timotiejui
  imię męskie;

Tyr /tɨr/ (pn)
Tyras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i port w południowym Libanie, na wybrzeżu Morza Śródziemnego, w starożytności miasto fenickie;

Tyrol /ˈtɨrɔl/ (pn)
Tirolis
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczna w północnych Włoszech i w zachodniej Austrii, rozciąga się w Alpach Wschodnich, w dolinie górnego Innu, górnej Adygi i górnej Drawy;

Tytus /ˈtɨtus/ (pn)
Laiškas Titui
  imię męskie;

UE /u‿ˈɛ/ (acronym)
ES
  = (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (geografia, geograficzny) (ekonomia, ekonomiczny) Unia Europejska

USA /u‿ɛs‿ˈa/ (acronym)
JAV
  = (angielski) United States of America → Stany Zjednoczone Ameryki;

Udine (pn)
Udinė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto we Włoszech, w regionie autonomicznym Friuli-Wenecja Julijska;

Uganda /uˈɡãnda/ (pn)
Uganda
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w środkowej Afryce ze stolicą w Kampali;

Ugra (pn)
Ugra
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, lewy dopływ Oki w dorzeczu Wołgi;

Ukraina /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩna/ (pn)
Ukraina
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie ze stolicą w Kijowie;

Ukraina Słobodzka (pn)
Slobožanščina
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) kraina historyczno-geograficzna na pograniczu północno-wschodniej Ukrainy i południowo-zachodniej Rosji;

Ukrainiec /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩɲɛʦ̑/ (n)
ukrainietis
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości ukraińskiej, obywatel Ukrainy, mieszkaniec Ukrainy

Ukrainka /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩŋka/ (n)
ukrainietė
  (etnografia, etnograficzny) kobieta lub dziewczyna narodowości ukraińskiej, obywatelka Ukrainy, mieszkanka Ukrainy

Układ Słoneczny /ˈukwat swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (pn)
Saulės sistema
  (astronomia, astronomiczny) układ planetarny złożony ze Słońca, jako centralnego ciała niebieskiego, i ośmiu planet: Merkurego, Wenus, Ziemi, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana i Neptuna oraz z pięciu planet karłowatych, tysięcy planetoid, księżyców, komet, meteoroidów i materii międzyplanetarnej;

Uljanowsk (pn)
Uljanovskas
  (geografia, geograficzny) miasto obwodowe w południowo-zachodniej części Rosji nad Wołgą;

Ulm /ulm/ (pn)
Ulmas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w południowych Niemczech, w kraju związkowym Badenia-Wirtembergia;

Ulster /ˈulstɛr/ (pn)
Alsteris
  (geografia, geograficzny) jedna z prowincji Irlandii znajdująca się w jej północno-wschodniej części;

Unia Europejska /ˈũɲja ˌɛwrɔˈpɛjska/ (pn)
Europos Sąjunga
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja zrzeszająca 27 państw europejskich;

Uppsala /upˈsala/ (pn)
Upsala
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwecji, w prowincji historycznej Uppland;

Uran /ˈurãn/ (pn)
Uranas
  (astronomia, astronomiczny) siódma według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Urania /uˈrãɲja/ (pn)
Uranija
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 30, z pasa głównego planetoid, odkryta w 1854 r.;
  (mitologia grecka) jedna z okeanid
  (mitologia grecka) muza astronomii (łącznie z astrologią), jedna z towarzyszek Apolla; córka Zeusa i Mnemosyne;
  (mitologia grecka) przydomek Afrodyty

Uranos /uˈrãnɔs/ (pn)
Uranas
  (mitologia grecka) bóg i uosobienie nieba; syn i mąż Gai;

Urban /ˈurbãn/ (pn)
Urbonas
  imię męskie;

Urgencz (pn)
Urgenčas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowo-środkowym Uzbekistanie, w dolinie Amu-darii;

Urmia (pn)
Urmija
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Iranie;

Urszula /urˈʃula/ (pn)
Uršulė
  imię żeńskie;

Urugwaj /uˈruɡvaj/ (pn)
Urugvajus
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej;

Urugwajczyk /ˌuruɡˈvajʧ̑ɨk/ (n)
urugvajietis
  obywatel Urugwaju

Urugwajka /ˌuruɡˈvajka/ (n)
urugvajietė
  obywatelka Urugwaju

Urumczi (pn)
Urumčis
  (geografia, geograficzny) stolica Regionu Autonomicznego Sinciang-Ujgur w Chinach;

Usa (pn)
Usa
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na północy europejskiej części Rosji, w Republice Komi, prawy dopływ Peczory;

Uzbekistan /ˌuzbɛˈcistãn/ (pn)
Uzbekija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Vaduz (pn)
Vaducas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stolica Liechtensteinu;

Valletta (pn)
Valeta
  (geografia, geograficzny) stolica Malty;

Vancouver /vãŋˈkuvɛr/ (pn)
Vankuveris
  (geografia, geograficzny) miasto w Kanadzie;

Vanuatu (pn)
Vanuatu
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielki kraj wyspiarski w Oceanii;

Vicenza (pn)
Vičenca
  (geografia, geograficzny) miasto i gmina w północno-wschodnich Włoszech, w regionie Wenecja Euganejska;

Vichy (pn)
Viši
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Francji, w regionie Owernia-Rodan-Alpy;

Waga /ˈvaɡa/ (pn)
Svarstyklės
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) siódmy znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 23 września do 22 października;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór nieba południowego, w Polsce widoczny wiosną i latem;

Wagadugu (pn)
Uagadugu
  (geografia, geograficzny) stolica Burkiny Faso;

Walencja /vaˈlɛ̃nʦ̑ʲja/ (pn)
Valensija
  (geografia, geograficzny) miasto w Hiszpanii;

Waleria (pn)
Valerija
  imię żeńskie;

Walhalla (n)
Valhala
  (mitologia, mitologiczny) w mitologii nordyckiej raj, który czeka wojowników poległych w boju

Walia /ˈvalʲja/ (pn)
Velsas
  (geografia, geograficzny) jeden z czterech historycznych krajów Wielkiej Brytanii;

Walonia (pn)
Valonija
  (geografia, geograficzny) kraina historyczna w południowej Belgii

Wanda /ˈvãnda/ (pn)
Vanda
  imię żeńskie;

Wardar (pn)
Vardaras
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Republice Macedonii i regionie Macedonia północnej Grecji;

Warkocz Bereniki /ˈvarkɔʤ̑ ˌbɛrɛ̃ˈɲici/ (pn)
Berenikės Garbanos
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego;

Warszawa /varˈʃava/ (pn)
Varšuva
  (geografia, geograficzny) stolica Polski, największe polskie miasto;

Warta /ˈvarta/ (pn)
Varta
  (geografia, geograficzny) rzeka w Polsce, prawy dopływ Odry;

Waszka (pn)
Vaška
  (geografia, geograficzny) rzeka w europejskiej części Rosji, w Republice Komi i obwodzie archangielskim, lewy dopływ rzeki Mezeń;

Waszyngton /vaˈʃɨ̃ŋktɔ̃n/ (pn)
Vašingtonas
  (geografia, geograficzny) (administracja) stan w Stanach Zjednoczonych;
  (geografia, geograficzny) stolica Stanów Zjednoczonych;

Watykan /vaˈtɨkãn/ (pn)
Vatikanas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Wawrzyn (pn)
Laurynas
  imię męskie

Waza (pn)
Vaza
  (historia, historyczny, historycznie) tylko w lm Wazowie → dynastia panująca w Polsce w latach 1587–1668;

Weimar (pn)
Veimaras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto na prawach powiatu w Niemczech, w kraju związkowym Turyngia;

Wellington (pn)
Velingtonas
  (geografia, geograficzny) stolica Nowej Zelandii;

Wenecja /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja/ (pn)
Venecija
  (geografia, geograficzny) miasto we Włoszech, wcześniej również państwo;

Wenecja Euganejska /vɛ̃ˈnɛʦ̑ʲja ˌɛwɡãˈnɛjska/ (pn)
Venetas
  (geografia, geograficzny) region we Włoszech;

Wenezuela /ˌvɛ̃nɛzuˈ<sup>w</sup>ɛla/ (pn)
Venesuela
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Ameryce Południowej ze stolicą w Caracas;

Wenus /ˈvɛ̃nus/ (pn)
Venera
  (astronomia, astronomiczny) druga według oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego, znana w starożytności, widzialna gołym okiem; jedna z planet ziemiopodobnych, planet dolnych i planet wewnętrznych; trzeci (po Słońcu i Księżycu) najjaśniejszy obiekt na niebie;
  (mitologia rzymska) bogini piękna i miłości, utożsamiana z grecką Afrodytą;

Wergiliusz /vɛrʲˈɟilʲjuʃ/ (pn)
Vergilijus
  (historia, historyczny, historycznie) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) starożytny, rzymski poeta;

Werona (pn)
Verona
  (geografia, geograficzny) miasto w północno-wschodnich Włoszech, w regionie administracyjnym Wenecja Euganejska;

Wersal /ˈvɛrsal/ (pn)
Versalis
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) miejscowość we Francji położona na zachód od Paryża, słynąca z rezydencji królów francuskich;

Wesołych Świąt /vɛˈsɔwɨxʲ ˈɕfʲjɔ̃nt/ (interjection)
Linksmų Kalėdų
  …używana do życzenia komuś miłych świąt Bożego Narodzenia

Wessex (pn)
Veseksas
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczne królestwo istniejące w południowej Anglii w latach 519–927;

Wewnętrzna Kartlia (pn)
Šida Kartlis
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) jednostka administracyjna w środkowej Gruzji, ze stolicą w Gori;

Wezera (pn)
Vėzeris
  (geografia, geograficzny) rzeka w Niemczech, powstała z połączenia rzek Werry i Fuldy, uchodzi do Morza Północnego;

Wezuwiusz /vɛˈzuvʲjuʃ/ (pn)
Vezuvijus
  (geografia, geograficzny) wulkan we Włoszech;

Wełtawa /vɛwˈtava/ (pn)
Vltava
  (geografia, geograficzny) rzeka w Czechach, lewobrzeżny dopływ Łaby;

Wiczuga (pn)
Vičiuga
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji w obwodzie iwanowskim, położone na wschód od Iwanowa;

Wiedeń /ˈvʲjɛdɛ̃ɲ/ (pn)
Viena
  (geografia, geograficzny) stolica Austrii;

Wielikaja (pn)
Velikaja
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na zachodzie europejskiej części Rosji, uchodzi deltą do jeziora Pejpus;

Wielka Brytania /ˈvʲjɛlka brɨˈtãɲja/ (pn)
Didžioji Britanija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;
  (geografia, geograficzny) wyspa między Oceanem Atlantyckim a Morzem Północnym;

Wielka Niedźwiedzica /ˈvʲjɛlka ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (pn)
Didieji Grįžulo Ratai
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; w Polsce widoczny cały rok; konstelacja, której 7 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie woza z dyszlem, zwany Wielkim Wozem; jedna z największych konstelacji;

Wielkanoc /vʲjɛlˈkãnɔʦ̑/ (n)
Velykos
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie: święto upamiętniające zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa;

Wielki Czwartek (n)
Didžiojo ketvirtadienio
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) czwartek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę ostatniej wieczerzy;

Wielki Kiniel (pn)
Didysis Kinelis
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, dopływ Samary;

Wielki Piątek /ˈvʲjɛlʲci ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
Didysis Penktadienis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) piątek Wielkiego Tygodnia, obchodzony przez chrześcijan na pamiątkę męki i śmierci Jezusa Chrystusa;

Wielki Post /ˈvʲjɛlʲci ˈpɔst/ (n)
Gavėnia
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: czas pokuty przygotowujący do przeżycia świąt Wielkanocy, w którym obowiązuje zakaz urządzania hucznych zabaw, obejmujący czterdzieści dni od Środy Popielcowej do Wielkiej Soboty włącznie;

Wielki Wybuch /ˈvʲjɛlʲci ˈvɨbux/ (pn)
Didysis Sprogimas
  (astronomia, astronomiczny) model powstania Wszechświata;

Wielki Zab (pn)
Didysis Zabas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka na terenie Turcji i Iraku, lewy dopływ rzeki Tygrys;

Wielkie Jeziora Północnoamerykańskie (pn)
Didieji ežerai
  (geografia, geograficzny) grupa pięciu jezior w Ameryce Północnej na pograniczu Kanady i USA;

Wielkie Księstwo Litewskie (pn)
Didi Kunigystė Lietuvos
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie istniejące w latach 1236-1795;

Wielkie Księstwo Luksemburga (pn)
Liuksemburgo Didžioji Hercogystė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Luksemburga jako państwa;

Wielkopolska /ˌvʲjɛlkɔˈpɔlska/ (pn)
Didžioji Lenkija
  (geografia, geograficzny) kraina w środkow-o-zachodniej Polsce;

Wielonarodowe Państwo Boliwia (pn)
Bolivijos Daugiatautė Valstybė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Boliwii

Wientian /ˈvʲjɛ̃ntʲjãn/ (pn)
Vientianas
  (geografia, geograficzny) stolica Laosu;

Wieruszów /vʲjɛˈruʃuf/ (pn)
Verušuva
  miasto w Polsce;

Wiesbaden (pn)
Vysbadenas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto i uzdrowisko w środkowych Niemczech, stolica kraju związkowego Hesja;

Wietnam /ˈvʲjɛtnãm/ (pn)
Vietnamas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Wietługa (pn)
Vetluga
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji przeduralskiej, lewy dopływ Wołgi;

Wigilia /vʲiˈɟilʲja/ (pn)
Kalėdų išvakarės
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dzień poprzedzający święto Bożego Narodzenia;

Wikipedia /ˌvʲiciˈpɛdʲja/ (pn)
Vikipedija
  (informatyka, informatyczny) internetowa encyklopedia, którą każdy może edytować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wikisłownik /ˌvʲiciˈswɔvʲɲik/ (pn)
Vikižodynas
  (neologizm) wolny internetowy wielojęzyczny słownik, który każdy może edytować;

Wikiźródła /ˌvʲiciʑˈrudwa/ (pn)
Vikišaltiniai
  wolne internetowe repozytorium tekstów źródłowych, które każdy może redagować; projekt Fundacji Wikimedia;

Wiktor /ˈvʲiktɔr/ (pn)
Viktoras
  imię męskie;

Wiktoria /vʲikˈtɔrʲja/ (pn)
Viktorija
  (geografia, geograficzny) (administracja) jeden ze stanów w Australii;
  (mitologia rzymska) bogini i uosobienie zwycięstwa, utożsamiana z grecką Nike;
  imię żeńskie;

Wileńszczyzna /ˌvʲilɛ̃j̃ˈʃʧ̑ɨzna/ (pn)
Vilniaus kraštas
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) region wokół Wilna, obejmujący w przybliżeniu obszar dawnego województwa wileńskiego;

Wilhelm /ˈvʲilxɛlm/ (pn)
Vilhelmas
  imię męskie;

Wilk /vʲilk/ (pn)
Vilkas
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Wilno /ˈvʲilnɔ/ (pn)
Vilnius
  (geografia, geograficzny) stolica Litwy;

Wincenty /vʲĩnˈʦ̑ɛ̃ntɨ/ (pn)
Vincentas
  imię męskie;

Wirginia Zachodnia (pn)
Vakarų Virdžinija
  stan w Stanach Zjednoczonych;

Wiszera (pn)
Višera
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Rosji, w Kraju Permskim, lewy dopływ Kamy;

Wisznu /ˈvʲiʃnu/ (pn)
Višnus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu

Wisła /ˈvʲiswa/ (pn)
Vysla
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Polsce;

Wit /vʲit/ (pn)
Gvidas
  imię męskie;

Witebsk (pn)
Vitebskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w północno-wschodniej części Białorusi, nad rzeką Dźwiną;

Witold /ˈvʲitɔlt/ (pn)
Vytautas
  imię męskie;

Wizna (pn)
Vizna
  (geografia, geograficzny) wieś w Polsce, w województwie podlaskim, w powiecie łomżyńskim;

Wodnik /ˈvɔdʲɲik/ (pn)
Vandenis
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) jedenasty znak zodiaku, w którym Słońce znajduje się od 21 stycznia do 19 (20) lutego;
  (astronomia, astronomiczny) zodiakalny gwiazdozbiór równikowy, w Polsce widoczny częściowo latem i jesienią;

Wodła (pn)
Vodla
  (geografia, geograficzny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, w Karelii, uchodzi do jeziora Onega;

Wojwodina (pn)
Voivodina
  (geografia, geograficzny) (administracja) autonomiczny okręg w północnej Serbii ze stolicą w Nowym Sadzie;

Wolarz /ˈvɔlaʃ/ (pn)
Jaučiaganis
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wolsk (pn)
Volskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Rosji, siedziba władz rejonu wolskiego w obwodzie saratowskim, położone na prawym brzegu Wołgi;

Wolta Czarna (pn)
Juodoji Volta
  (geografia, geograficzny) rzeka w zachodniej Afryce, uchodzi do Wolty Białej w Ghanie;

Wołga /ˈvɔwɡa/ (pn)
Volga
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji przeduralskiej, największa i najdłuższa rzeka Europy, uchodzi do Morza Kaspijskiego;

Wołoszczyzna (pn)
Valakija
  (geografia, geograficzny) kraina historyczno-geograficzna w Rumunii;

Wołyń /ˈvɔwɨ̃ɲ/ (pn)
Voluinė
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) kraina historyczna na obszarze dziesiejszej zachodniej Ukrainy;

Woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (pn)
Vežėjas
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

Wrocław /ˈvrɔʦ̑waf/ (pn)
Vroclavas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto wojewódzkie nad Odrą, w południowo-zachodniej Polsce;

Wschodnia Republika Urugwaju (pn)
Urugvajaus Rytų Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Urugwaju jako państwa

Wschowa /ˈfsxɔva/ (pn)
Vshova
  (geografia, geograficzny) miasto w Polsce, w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim;

Wspólnota Bahamów (pn)
Bahamų Sandrauga
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Bahamów jako państwa

Wuhan /ˈvuxãn/ /ˈwuxãn/ (pn)
Uhanas
  (geografia, geograficzny) miasto w środkowych Chinach, położone nad rzeką Jangcy, stolica prowincji Hubei;

Wuj Sam (n)
dėdė Semas
  (potocznie, potoczny) (eufemistycznie) personifikacja rządu Stanów Zjednoczonych Ameryki;

Wyborg (pn)
Vyborgas
  (geografia, geograficzny) miasto w Rosji, w obwodzie leningradzkim, leżące na Przesmyku Karelskim;

Wybrzeże Kości Słoniowej /vɨˈbʒɛʒɛ ˈkɔɕʨ̑i swɔ̃ˈɲɔvɛj/ (pn)
Dramblio Kaulo Krantas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce;

Wyg (pn)
Vygas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w północno-zachodniej Rosji, uchodzi do Zatoki Oneskiej Morza Białego;

Wyspa Bożego Narodzenia /ˈvɨspa bɔˈʒɛɡɔ ˌnarɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (pn)
Kalėdų sala
  (geografia, geograficzny) wyspa w Oceanii;

Wyspa Wielkanocna (pn)
Velykų sala
  (geografia, geograficzny) chilijska wyspa położona na południowym Pacyfiku, znana z występujących tam figur moai;

Wyspy Brytyjskie /ˈvɨspɨ brɨˈtɨjsʲcɛ/ (pn)
Britų salos
  (geografia, geograficzny) grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy;

Wyspy Cooka /ˈvɨspɨ ˈkuka/ (pn)
Kuko Salos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Oceanii, terytorium zależne Nowej Zelandii;

Wyspy Kanaryjskie /ˈvɨspɨ ˌkãnaˈrɨjsʲcɛ/ (pn)
Kanarų salos
  (geografia, geograficzny) archipelag położony na Oceanie Atlantyckim u wybrzeży Maroka i Sahary Zachodniej;
  (geografia, geograficzny) terytorium autonomiczne Hiszpanii obejmujące Wyspy Kanaryjskie (1.1)

Wyspy Kurylskie (pn)
Kurilų salos
  (geografia, geograficzny) archipelag na Oceanie Spokojnym położony między Hokkaido a Kamczatką;

Wyspy Marshalla /ˈvɨspɨ marˈʃala/ (pn)
Maršalo salos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo na Oceanie Spokojnym ze stolicą w Majuro;

Wyspy Normandzkie /ˈvɨspɨ nɔrˈmãnʦ̑ʲcɛ/ (pn)
Normandijos salos
  (geografia, geograficzny) grupa wysp w kanale La Manche;

Wyspy Owcze /ˈvɨspɨ ˈɔfʧ̑ɛ/ (pn)
Farerai
  (geografia, geograficzny) archipelag wysp na Morzu Norweskim;

Wyspy Salomona /ˈvɨspɨ ˌsalɔ̃ˈmɔ̃na/ (pn)
Saliamono Salos
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wyspiarskie państwo w południowo-wschodniej Oceanii ze stolicą w Honiara;

Wyspy Świętego Tomasza i Książęca /ˈvɨspɨ ɕfʲjɛ̃nˈtɛɡɔ tɔ̃ˈmaʃa ˌi‿cɕɔ̃w̃ˈʒɛ̃nʦ̑a/ (pn)
San Tomė ir Prinsipė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw wyspiarskich w Afryce;

Wyszni Wołoczok (pn)
Vyšnij Voločiokas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego;

Wysznij Wołoczok (pn)
Vyšnij Voločiokas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto położone w zachodniej Rosji na terenie obwodu twerskiego, centrum administracyjne rejonu wyszniewołockiego;

Wyżyna Tybetańska (pn)
Tibeto kalnynas
  (geografia, geograficzny) rozległa wyżyna w Azji Środkowej;

Węgier /ˈvɛ̃ŋʲɟɛr/ (n)
vengras
  człowiek narodowości węgierskiej, obywatel Węgier, mieszkaniec Węgier

Węgierka /vɛ̃ŋʲˈɟɛrka/ (n)
vengrė
  osoba płci żeńskiej narodowości węgierskiej, obywatelka Węgier, mieszkanka Węgier

Węgierska Republika Ludowa (pn)
Vengrijos Liaudies Respublika
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa państwa węgierskiego w latach 1949–1989;

Węgorapa (pn)
Angrapė
  (geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez terytorium Polski i Rosji (obwód kaliningradzki), wypływa z jeziora Mamry, wraz z Instruczą tworzy Pregołę;

Węgry /ˈvɛ̃ŋɡrɨ/ (pn)
Vengrija
  (geografia, geograficzny) państwo w Europie;

Wężownik /vɛ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (pn)
Gyvatnešis
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Władykaukaz (pn)
Vladikaukazas
  (geografia, geograficzny) miasto w południowej części Rosji, w północnym Kaukazie, położone nad rzeką Terek, stolica Republiki Północnej Osetii-Alanii;

Władywostok /ˌvwadɨˈvɔstɔk/ (pn)
Vladivostokas
  (geografia, geograficzny) miasto portowe w Rosji nad Morzem Japońskim;

Włoch /vwɔx/ (n)
italas
  człowiek narodowości włoskiej, obywatel Włoch, mieszkaniec Włoch

Włochy /ˈvwɔxɨ/ (pn)
Italija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie, położone na Półwyspie Apenińskim, obejmujące także Sycylię i Sardynię;

Włodzimierz /vwɔˈʥ̑ĩmʲjɛʃ/ (pn)
Vladimiras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto obwodowe w Rosji, położone nad Klaźmą w dorzeczu Oki;

Włoszka /ˈvwɔʃka/ (n)
italė
  kobieta lub dziewczyna narodowości włoskiej, obywatelka Włoch

York (pn)
Jorkas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północnej Anglii;

ZSRR /ˌzɛt‿ɛs‿ɛr‿ˈɛr/ (acronym)
TSRS
  = (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich

Zabrze /ˈzabʒɛ/ (pn)
Zabžas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w południowej Polsce, na Górnym Śląsku;

Zachariasz /zaˈxarʲjaʃ/ (pn)
Zacharijo knyga
  imię męskie;

Zachodni Brzeg /zaˈxɔdʲɲi ˈbʒɛk/ (pn)
Vakarų Krantas
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) część Palestyny administrowana przez Izrael;

Zadar (pn)
Zadaras
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Chorwacji, nad Morzem Adriatyckim;

Zaduszki (n)
Vėlinės
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim dzień poświęcony pamięci wszystkich zmarłych, przypadający na 2 listopada (po dniu Wszystkich Świętych);

Zagrzeb /ˈzaɡʒɛp/ (pn)
Zagrebas
  (geografia, geograficzny) stolica Chorwacji;

Zair /ˈza<sup>j</sup>ir/ (pn)
Zairas
  (historia, historyczny, historycznie) Demokratyczna Republika Konga

Zakaukazie (pn)
Pietų Kaukazas
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) nazwa stosowana w odniesieniu do trzech państw położonych na południe od głównego pasma Kaukazu (tj. Wielkiego Kaukazu): Gruzji, Azerbejdżanu i Armenii;

Zalew Kuroński (pn)
Kuršių marios
  (geografia, geograficzny) zatoka na południowo-wschodnim wybrzeżu Morza Bałtyckiego na terytorium Rosji i Litwy;

Zalew Wiślany (pn)
Aismarės, Aistmarės
  (geografia, geograficzny) zalew Morza Bałtyckiego, odcięty przez Mierzeję Wiślaną od Zatoki Gdańskiej;

Zambia /ˈzãmbʲja/ (pn)
Zambija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jedno z państw w Afryce;

Zandżan (pn)
Zendžanas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w północno-zachodnim Iranie, nad rzeką Zandżan;

Zarafszan (pn)
Zeravšanas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w Tadżykistanie i Uzbekistanie;

Zatoka Adeńska (pn)
Adeno įlanka
  (geografia, geograficzny) obszar wodny na Oceanie Indyjskim między Jemenem na południowym brzegu Półwyspu Arabskiego, a Somalią;

Zatoka Bengalska /zaˈtɔka bɛ̃ŋˈɡalska/ (pn)
Bengalijos įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka nad Oceanem Indyjskim;

Zatoka Biskajska /zaˈtɔka bʲiˈskajska/ (pn)
Biskajos įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, położona pomiędzy północnym wybrzeżem Półwyspu Pirenejskiego a południowo-zachodnim wybrzeżem Francji;

Zatoka Botnicka /zaˈtɔka bɔtʲˈɲiʦ̑ka/ (pn)
Botnijos įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Bałtyckiego, między Szwecją a Finlandią;

Zatoka Czoska (pn)
Čiošos įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Barentsa, u wybrzeży Rosji, ograniczona od zachodu półwyspem Kanin;

Zatoka Fińska /zaˈtɔka ˈfʲĩj̃ska/ (pn)
Suomijos įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego między Estonią, Rosją i Finlandią;

Zatoka Gwinejska (pn)
Gvinėjos įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego u zachodniego wybrzeża Afryki, między przylądkami Palmas i Lopez;

Zatoka Hudsona (pn)
Hadsono įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka w Ameryce Północnej, głęboko wcinająca się w kontynent, oblewa północne wybrzeża Kanady;

Zatoka Kadyksu (pn)
Kadiso įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka Oceanu Atlantyckiego, która rozciąga się na zachód od Cieśniny Gibraltarskiej aż po Przylądek Świętego Wincentego w Portugalii;

Zatoka Kalifornijska (pn)
Kalifornijos įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka na wschodnim Pacyfiku, rozpościerająca się wzdłuż północno-zachodniego wybrzeża Meksyku;

Zatoka Lakońska (pn)
Lakonijos įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka u wybrzeży południowej Grecji, stanowiąca część Morza Egejskiego,wcinająca się w południowo-wschodnią część półwyspu Peloponez;

Zatoka Lwia (pn)
Liono įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka będąca częścią Morza Śródziemnego, znajdująca się u południowych wybrzeży Francji;

Zatoka Meksykańska /zaˈtɔka ˌmɛksɨˈkãj̃ska/ (n)
Meksikos įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka w zachodniej części Oceanu Atlantyckiego u wybrzeży Ameryki Północnej;

Zatoka Narewska (pn)
Narvos įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, stanowiąca część Zatoki Fińskiej;

Zatoka Neapolitańska (pn)
Neapolio įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka morska położona na południowo-zachodnim wybrzeżu Włoch, w regionie Kampania;

Zatoka Parnawska (pn)
Pernu įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego, położona przy południowo-zachodnim wybrzeżu Estonii

Zatoka Patraska (pn)
Patrų įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Jońskiego, położona u zachodniego wybrzeża Grecji;

Zatoka Perska /zaˈtɔka ˈpɛrska/ (pn)
Persijos įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Arabskiego między Półwyspem Arabskim a Iranem;

Zatoka Ryska (pn)
Rygos įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka Morza Bałtyckiego pomiędzy Łotwą a Estonią;

Zatoka Tajlandzka /zaˈtɔka tajˈlãnʦ̑ka/ (pn)
Tailando įlanka
  (geografia, geograficzny) rozległa, płytka zatoka zachodniej części Oceanu Spokojnego, w południowo-zachodniej części Morza Południowochińskiego;

Zatoka Tarencka (pn)
Taranto įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka położona na Morzu Śródziemnym u wybrzeży Włoch, między Półwyspem Salentyńskim i Półwyspem Kalabryjskim;

Zatoka Triesteńska (pn)
Triesto įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka w północnej części Morza Adriatyckiego, stanowiąca część Zatoki Weneckiej;

Zatoka Wyborska (pn)
Vyborgo įlanka
  (geografia, geograficzny) zatoka w północno-wschodniej części Morza Bałtyckiego, w pobliżu wschodniego krańca Zatoki Fińskiej, u wybrzeży Rosji;

Zawiercie /zaˈvʲjɛrʲʨ̑ɛ/ (pn)
Zavercis
  (geografia, geograficzny) miasto powiatowe w południowej Polsce, w województwie śląskim;

Zawisza /zaˈvʲiʃa/ (pn)
Zaviša
  imię męskie;

Zefiryn /zɛˈfʲirɨ̃n/ (pn)
Zefyrinas
  imię męskie;

Zegar /ˈzɛɡar/ (pn)
Laikrodis
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Zelandia /zɛˈlãndʲja/ (pn)
Zelandija
  (geografia, geograficzny) wyspa Danii;
Zelandijos
  (geografia, geograficzny) (administracja) prowincja Holandii;

Zeus /ˈzɛus/ (pn)
Dzeusas
  (mitologia grecka) bóg pogodnego i pochmurnego nieba oraz piorunów i błyskawic, pan Olimpu, utożsamiany z rzymskim Jowiszem, najwyższe bóstwo greckiego panteonu;
  (astronomia, astronomiczny) planetoida o numerze katalogowym 5731;

Zgierz /zʲɟɛʃ/ (pn)
Zgežas
  (geografia, geograficzny) miasto w centralnej Polsce;

Zielenogradsk (pn)
Krantas, Zelenogradskas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto rejonowe w Rosji, w obwodzie kaliningradzkim;

Zielona Góra /ʑɛˈlɔ̃na ˈɡura/ (pn)
Zeliona Gura
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Polsce, w województwie lubuskim;

Ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (pn)
Žemė
  (astronomia, astronomiczny) trzecia pod względem oddalenia od Słońca planeta Układu Słonecznego;

Zimbabwe /zʲĩmˈbabvɛ/ (pn)
Zimbabvė
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Afryce ze stolicą w Harare;

Zjednoczone Emiraty Arabskie /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ ˌɛ̃mʲiˈratɨ aˈrapsʲcɛ/ (pn)
Jungtiniai Arabų Emyratai
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Azji;

Zjednoczone Królestwo /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ/ (pn)
Jungtinė Karalystė
  (geografia, geograficzny) skrócona forma od Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej

Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej /ˌzʲjɛdnɔˈʧ̑ɔ̃nɛ kruˈlɛstfɔ ˈvʲjɛlʲcɛ̇j brɨˈtãɲji ˌː‿ːrˈlãndʲji puwˈnɔʦ̑nɛj/ (pn)
Jungtinė Didžiosios Britanijos ir Šiaurės Airijos Karalystė
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (oficjalnie) nazwa państwa leżącego w Europie Zachodniej składającego się z Anglii, Walii, Szkocji i Irlandii Północnej;

Zofia /ˈzɔfʲja/ (pn)
Sofija
  imię żeńskie;

Zug /ʦ̑uk/ (pn)
Cugas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w środkowej Szwajcarii, nad jeziorem Zug (1.3), na północny wschód od Lucerny;

Zugdidi (pn)
Zugdidis
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w zachodniej Gruzji, w regionie Megrelia-Górna Swanetia;

Zurych (pn)
Ciurichas, Ciūrichas
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w Szwajcarii;

Zuzanna /zuˈzãnːa/ (pn)
Suzana
  imię żeńskie;

Związek Australijski (pn)
Australijos Sandrauga
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalna nazwa Australii jako państwa

Związek Radziecki /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk raˈʥ̑ɛʦ̑ʲci/ (pn)
Tarybų Sąjunga
  (historia, historyczny, historycznie) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo komunistyczne w Europie i Azji, które istniało w latach 1922-1991;

Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨx rɛˈpublʲik raˈʥ̑ɛʦ̑ʲcix/ (pn)
Tarybų Socialistinių Respublikų Sąjunga
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nieistniejące obecnie federacyjne państwo, które w XX w. obejmowało wschodnią Europę i północną Azję;

Zygmunt /ˈzɨɡmũnt/ (pn)
Žygimantas
  imię męskie;

a cappella (adj)
kapela
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu;

a cappella (adv)
kapela
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bez akompaniamentu

abaka /aˈbaka/ (n)
abaka
  (włókiennictwo) lekkie, wytrzymałe włókno z pochew liściowych banana manilskiego wykorzystywane do sporządzania lin, zwłaszcza w żeglarstwie;

abakus /aˈbakus/ (n)
abaks
  (architektura, architektoniczny) kwadratowa płyta stanowiąca górną część głowicy kolumny;

abazja /aˈbazʲja/ (n)
abazija
  (medycyna, medyczny) utrata możliwości chodzenia, przeważnie na skutek schorzeń systemu nerwowego;

abażur /aˈbaʒur/ (n)
abažūras, gaubtas
  osłona na lampę lub świecznik, tłumiąca zbyt jaskrawe światło

abchaski /apˈxasʲci/ (adj)
abchaziškas
  związany z Abchazją, dotyczący Abchazji lub jej mieszkańców

abchaski /apˈxasʲci/ (n)
abchazas kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Abchazji;

abdykować /ˌabdɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
atsisakyti
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zrzekać się władzy monarszej; dokonywać abdykacji

abecadło /ˌabɛˈʦ̑adwɔ/ (n)
abėcėlė
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku

aberracja /ˌabɛrˈraʦ̑ʲja/ /ˌabɛrˈːaʦ̑ʲja/ (n)
aberacija
  (astronomia, astronomiczny) pozorne odchylenie ciał niebieskich od ich rzeczywistego położenia wywołane ruchem Ziemi po orbicie albo jej obrotem;
  (erudycyjny) odchylenie od normalnego stanu; nieprawidłowość;
  (optyka, optyczny) wada soczewek powodująca nieostrość, zabarwienie bądź zniekształcenie obrazu; wada odwzorowywania obrazu przez układy optyczne;

abisyński /ˌabʲiˈsɨ̃j̃sʲci/ (adj)
Abisinijos
  (historia, historyczny, historycznie) związany z Abisynią ((współcześnie) Etiopia)

abolicja /ˌabɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
abolicija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ustawowy, powszechny akt łaski, polegający na zakazie wszczęcia lub nakazie umorzenia postępowania karnego w stosunku do pewnych rodzajów przestępstw lub kategorii przestępców;

abolicjonista /ˌabɔlʲiʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
abolicionistas
  (historia, historyczny, historycznie) w XVIII–XIX w.: zwolennik ruchu dążącego do zniesienia niewolnictwa i sprzeciwiającego się dyskryminacji rasowej
  zwolennik abolicjonizmu, ruchu społecznego domagającego się zniesienia jakiegoś prawa

abonament /ˌabɔ̃ˈnãmɛ̃nt/ (n)
abonementas
  regularna opłata za korzystanie z usługi (np. internetu);
prenumerata
  regularna odgórna opłata za otrzymywanie książek lub czasopism

abonamentowy /ˌabɔ̃nãmɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
abonementinis
  związany z abonamentem, dotyczący abonamentu

abonencki (adj)
abonentinis
  związany z abonentem, osobą opłacającą abonament

abonent /aˈbɔ̃nɛ̃nt/ (n)
abonentas
  osoba płacąca stałą opłatę, abonament;

abonentka /ˌabɔ̃ˈnɛ̃ntka/ (n)
abonentė
  kobieta płacąca stałą opłatę, abonament

aborcja /aˈbɔrʦ̑ʲja/ (n)
abortas
  (medycyna, medyczny) zabieg przerwania ciąży; sztuczne wywołanie poronienia;

abrakadabra /ˌabrakaˈdabra/ (interjection)
abrakadabra
  słowo nieokreślonego znaczenia, rzekoma magiczna formuła;

abrakadabra /ˌabrakaˈdabra/ (n)
abrakadabra
  (przenośnie, przenośnia) coś niezrozumiałego; wypowiedź bezsensowna lub zagmatwana

absencja /apˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
nebuvimas, neatvykimas, nedalyvavimas
  nieobecność w danym miejscu, zwłaszcza w pracy

absolutyzm /ˌapsɔˈlutɨsm̥/ (n)
absoliutizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchia nieograniczona;

absolwent /apˈsɔlvɛ̃nt/ (n)
absolventas
  osoba, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs;

absolwentka /ˌapsɔlˈvɛ̃ntka/ (n)
absolventė
  dziewczyna lub kobieta, która ukończyła szkołę, uczelnię, kurs

absorbować /ˌapsɔrˈbɔvaʨ̑/ (v)
absorbuoti
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) pochłaniać substancję, energię; wiązać chemicznie

absorpcja /apˈsɔrpʦ̑ʲja/ (n)
absorbavimas
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces wnikania cząstek do wnętrza innej substancji tworzącej dowolną fazę ciągłą;
  (optyka, optyczny) proces pochłaniania energii fali przez ciało;

abstrahować /ˌapstraˈxɔvaʨ̑/ (v)
abstrahuoti
  (filozofia, filozoficzny) dokonywać wyodrębnienia w jakimś zagadnieniu, zjawisku lub przedmiocie, jego różnych cech lub określać relacje między nimi w celu stworzenia pojęcia ogólnego
  (książkowy) celowo i świadomie pomijać w rozważaniach jakąś cechę lub aspekt, żeby ułatwić analizę; nie uwzględniać czegoś

abstrakcja /apsˈtrakʦ̑ʲja/ (n)
abstrakcija
  pojęcie ogólne

abstrakcjonizm /ˌapstrakˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
abstrakcionizmas
  (sztuka) kierunek w sztuce XX wieku, w którym charakterystyczne jest wyeliminowanie wszelkich bezpośrednich odniesień do form lub przedmiotów obserwowanych w naturze;

abstrakcyjny /ˌapstrakˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
abstraktinis
  nie mający związku z rzeczywistością

abstynencja /ˌapstɨ̃ˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
abstinencija
  (medycyna, medyczny) powstrzymywanie się głównie przed piciem alkoholu; w szerszym znaczeniu także od wszelkich używek, seksu itp.;

absurd /ˈapsurt/ (n)
absurdas, beprasmybė
  nonsens, coś bez logicznego uzasadnienia

absynt /ˈapsɨ̃nt/ (n)
absentas
  (spożywczy) nalewka spirytusowa na piołunie i innych ziołach aromatycznych;

abulia /aˈbulʲja/ (n)
abulija
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwe osłabienie lub brak woli w podejmowaniu decyzji

acefalia /ˌaʦ̑ɛˈfalʲja/ (n)
acefalija
  (medycyna, medyczny) letalna wada wrodzona płodu o charakterze malformacji, polegająca na niewykształceniu głowy lub wykształceniu jej w formie zredukowanej;

aceton /aˈʦ̑ɛtɔ̃n/ (n)
acetonas
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy przedstawiciel grupy ketonów o wzorze C3H6O, bezbarwna, łatwopalna i toksyczna ciecz o ostrym zapachu, wykorzystywany w syntezie chemicznej i jako rozpuszczalnik;

acetylocholina (n)
acetilcholinas
  (biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik występujący u ludzi i zwierząt, ester kwasu octowego i choliny;

achromatyczny (adj)
achromatinis
  (fizyka, fizyczny) o układzie optycznym: niedający rozczepienia na barwy widmowe

adamaszek /ˌadãˈmaʃɛk/ (n)
damastas
  (włókiennictwo) wzorzysta tkanina dwustronna, z jednej strony matowa, z drugiej błyszcząca; ; (zobacz) też adamaszek w Encyklopedii staropolskiej

adaptacja /ˌadapˈtaʦ̑ʲja/ (n)
adaptacija
  (biologia, biologiczny) przystosowanie się organizmu do nowych warunków;
  (psychologia, psychologiczny) przystosowanie się do nowej sytuacji
  dostosowanie się organów do sytuacji
  efekt (dzieło, przedmiot, budynek) dokonanej adaptacji (1.1)
  przystosowanie do nowego sposobu użytkowania, przeróbka

adaptacyjny (adj)
adaptacinis
  taki, który potrafi się zmieniać, dostosowywać do wymagań albo do otoczenia

adaptować /ˌadapˈtɔvaʨ̑/ (v)
adaptuoti
  (biologia, biologiczny) o organizmach: przystosować się/przystosowywać się w ciągu rozwoju ewolucyjnego do zmienionych warunków środowiska
  dostosować/dostosowywać do innego użytku

adekwatny /ˌadɛˈkfatnɨ/ (adj)
adekvatus, atitinkamas
  dokładnie czemuś odpowiadający

adenina (n)
adeninas
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, składnik nukleotydów tworzących kwasy nukleinowe;

adenotomia (n)
adenotomija
  (medycyna, medyczny) chirurgiczny zabieg laryngologiczny polegający na usunięciu lub ścięciu przerośniętego migdałka gardłowego;

adiunkt /ˈadʲjũŋkt/ (n)
adjunktas
  stanowisko w instytucji naukowej zajmowane przez pracowników posiadających co najmniej stopień doktora;

administracja /ˌadmʲĩɲiˈstraʦ̑ʲja/ (n)
administracija, valdyba
  system organów państwowych i samorządowych, służący sprawowaniu władzy wykonawczej w państwie;
  kierownictwo jakiejś instytucji, przedsiębiorstwa itp.
administravimas, administracija
  zarządzanie czymś, administrowanie

administracyjny /ˌadmʲĩɲistraˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
administracinis, administracijos, valdymo
  związany z administracją i administrowaniem

administrator /ˌadmʲĩɲiˈstratɔr/ (n)
administratorius, valdytojas
  osoba zarządzająca czymś

administratorka /ˌadmʲĩɲistraˈtɔrka/ (n)
administratorė
  kobieta, która jest administratorem, zarządzająca czymś

administrować /ˌadmʲĩɲiˈstrɔvaʨ̑/ (v)
administruoti, valdyti
  sprawować zarząd, kierować jakąś wyodrębnioną dziedziną działalności

admiralicja /ˌadmʲiraˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
admiralitetas
  władze naczelne marynarki wojennej

admirał /adˈmʲiraw/ (n)
admirolas
  (marynarka) najwyższy stopień (dowódca) w marynarce wojennej, równoważny stopniowi generała broni w armii lądowej, naczelny wódz floty;
  (marynarka) oficer mający stopień admirała (1.1)
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) rusałka admirał, motyl z rodziny rusałkowatych

adnotacja /ˌadnɔˈtaʦ̑ʲja/ (n)
anotacija, išnaša
  uwaga, dopisek, przypisek, notatka

adopcja /aˈdɔpʦ̑ʲja/ (n)
įvaikinimas, adopcija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawne uznanie obcego dziecka za własne;

adoptować /ˌadɔpˈtɔvaʨ̑/ (v)
įvaikinti
  dokonywać / dokonać adopcji

adrenalina /ˌadrɛ̃naˈlʲĩna/ (n)
adrenalinas
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon wydzielany w sytuacjach zagrożenia i stresu;

adres /ˈadrɛs/ (n)
adresas
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (urzędowy) informacje o tym, gdzie znajduje się jakiś budynek lub gdzie ktoś mieszka

adresować /ˌadrɛˈsɔvaʨ̑/ (v)
adresuoti
  umieszczać adres na liście, przesyłkę

adwent /ˈadvɛ̃nt/ (n)
adventas
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w kalendarzu chrześcijańskim okres około czterech tygodni (dawniej czterdziestu dni) przed Bożym Narodzeniem, przygotowujący do uroczystości Narodzenia Pańskiego, symbolizujący oczekiwanie na przyjście Mesjasza; ; (zobacz) też adwent w Encyklopedii staropolskiej

adwentowy /ˌadvɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
adventinis
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z adwentem, dotyczący adwentu, odbywający się w adwencie

adwokat /adˈvɔkat/ (n)
advokatas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawnik udzielający porad i prowadzący sprawy klientów w sądzie;

aerodynamika /ˌaɛrɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
aerodinamika
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się ruchem gazów;

afarski (adj)
afar
  (etnografia, etnograficzny) (geografia, geograficzny) dotyczący Afaru lub jego mieszkańców

afarski (n)
afar
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Afarze;

aferzysta /ˌafɛˈʒɨsta/ (n)
aferistas
  człowiek biorący udział w aferach kryminalnych

afgański /avˈɡãj̃sʲci/ (adj)
afganiškas, afganištanietiškas
  odnoszący się do Afgańczyków lub Afganistanu

aforyzm /aˈfɔrɨsm̥/ (n)
aforizmas
  zwięzła, lapidarna, przeważnie jednozdaniowa wypowiedź, wyrażająca ogólną prawdę filozoficzną lub moralną, w sposób zaskakujący i błyskotliwy;

afrikaans (n)
afrikanerių kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) język afrykanerski

afrykanerski /ˌafrɨkãˈnɛrsʲci/ (n)
Afrikansas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy germańskich, używany w południowej Afryce;

afrykański /ˌafrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
Afrika, afrikietiškas
  związany z Afryką, dotyczący Afryki, zamieszkujący Afrykę

agat /ˈaɡat/ (n)
agatas
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana chalcedonu; kamień półszlachetny o charakterystycznych paskach układających się koncentrycznie;

agencja /aˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
agentūra
  firma świadcząca różne usługi

agitacja /ˌaɟiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
agitacija
  działalność prowadząca do zjednania zwolenników dla pewnej sprawy, idei, poglądów; propagowanie haseł albo ideologii;

agitacyjny (adj)
agitacinis
  służący agitacji, pozyskaniu nowych zwolenników dla sprawy czy idei

agitator /ˌaɟiˈtatɔr/ (n)
agitatorius
  osoba prowadząca agitację

agnostycyzm /ˌaɡnɔˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
agnosticizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd negujący całkowicie lub częściowo możliwość poznania bytu;

agnostyk /aˈɡnɔstɨk/ (n)
agnostikas
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwolennik agnostycyzmu

agorafobia /ˌaɡɔraˈfɔbʲja/ (n)
agorafobija
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed przebywaniem samemu w miejscach publicznych;

agregat /aˈɡrɛɡat/ (n)
agregat
  (technologia, technika, techniczny) zespół różnych maszyn połączonych ze sobą na stałe w celu wykonywania określonej pracy, stanowiących przez to jedno nowe urządzenie robocze

agresja /aˈɡrɛsʲja/ (n)
agresija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrojny najazd jednego państwa na inne;
  (psychologia, psychologiczny) zachowanie, którego celem jest wyładowanie gniewu, wyrządzenie szkody;

agrest /ˈaɡrɛst/ (n)
agrastas
  (spożywczy) owoc agrestu (1.1)

agrobiznes /ˌaɡrɔˈbʲiznɛs/ (n)
agroverslas
  przemysł i handel rolny, przetwórstwo rolne
  wszystkie sfery gospodarki oparte na rolnictwie;

agrofizyka (n)
agrofizika
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka z pogranicza agronomii i fizyki, której obiektem badawczym jest ekosystem ukształtowany poprzez działalność człowieka, badany i opisywany metodami nauk ścisłych – w szczególności fizyki;

agronomia /ˌaɡrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
agronomija
  (rolnictwo, rolniczy) teoretyczna i praktyczna wiedza o rolnictwie i zarządzaniu produkcją żywności roślinnej;

agroturystyczny /ˌaɡrɔturɨˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
agroturistinis
  związany z agroturystyką, dotyczący agroturystyki

aha /ˈaxa/ (interjection)
aišku
  …wyrażenie potwierdzenia/zrozumienia

aikido /ajˈcidɔ/ (n)
aikido
  japońska sztuka samoobrony;

ajatollah /ˌajaˈtɔlːax/ (n)
ajatola
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wysoki tytuł znawcy teologii i prawa w szyizmie imamickim;

ajran (n)
airanas
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) turecki i ałtajski napój sporządzany z jogurtu, wody i soli;

akacja /aˈkaʦ̑ʲja/ (n)
akacija
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) tropikalne drzewo lub krzew z rodzaju akacja (1.1)

akademia /ˌakaˈdɛ̃mʲja/ (n)
akademija
  (edukacja, edukacyjny) szkoła wyższa;
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) instytucja, towarzystwo naukowe

akcent /ˈakʦ̑ɛ̃nt/ (n)
akcentas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wyraźniejsze, silniejsze podkreślenie jakiegoś dźwięku lub współbrzmienia;
kirtis
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżnienie za pomocą środków fonetycznych niektórych sylab w obrębie wyrazu;
  (termin typograficzny) znak diakrytyczny oznaczający m.in. akcent (1.1)

akcentologia (n)
akcentologija
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa badający akcent, iloczas i intonację

akceptacja /ˌakʦ̑ɛpˈtaʦ̑ʲja/ (n)
akceptacija
  wyrażenie zgody

akcja /ˈakʦ̑ʲja/ (n)
akcija
  przebieg zdarzeń powiązanych następstwem chronologicznym, lub więzią przyczynowo-skutkową;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy wystawiany posiadaczowi części kapitału spółki akcyjnej (często w lm);
veiksmas
  działanie zorganizowane

akcjonariusz /ˌakʦ̑ʲjɔ̃ˈnarʲjuʃ/ (n)
akcininkas
  (ekonomia, ekonomiczny) właściciel akcji spółki akcyjnej;

akmeizm (n)
akmeizmas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) przeciwstawiający się symbolizmowi modernistyczny kierunek w poezji i literaturze rosyjskiej przypadający na początek XX wieku;

akompaniament /ˌakɔ̃mpãˈɲãmɛ̃nt/ (n)
akompanimentas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrumentalne tło głównej partii;

akompaniator /ˌakɔ̃mpãˈɲatɔr/ (n)
akompaniatorius
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonawca akompaniamentu

akonityna (n)
akonitinas
  (biochemia, biochemiczny) bardzo silnie trujący związek chemiczny z grupy alkaloidów, występujący głównie w bulwach i liściach tojadu;

akord /ˈakɔrt/ (n)
balso stygos
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) równoczesne współbrzmienie co najmniej trzech dźwięków;

akordeon /ˌakɔrˈdɛɔ̃n/ (n)
akordeonas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

akordeonista /ˌakɔrdɛɔ̃ˈɲista/ (n)
akordeonistas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) mężczyzna, chłopiec grający na akordeonie

akrobata /ˌakrɔˈbata/ (n)
akrobatas
  człowiek wykonujący akrobacje, zwykle w cyrku lub sporcie

akrobatka (n)
akrobatė
  kobieta, która wykonuje akrobacje sportowe lub cyrkowe

akrobatyczny (adj)
akrobatinis, akrobatiškas
  związany z akrobatyką, dotyczący akrobatyki

akrofobia /ˌakrɔˈfɔbʲja/ (n)
akrofobija
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk wysokości;

akromegalia (n)
akromegalija
  (medycyna, medyczny) choroba spowodowana nadmiernym wydzielaniem hormonu wzrostu, występuje u osób dorosłych i powoduje przerost kości i rozrost tkanek miękkich;

akronim /aˈkrɔ̃ɲĩm/ (n)
akronimas
  (językoznawstwo, językoznawczy) skrótowiec;

akropol /aˈkrɔpɔl/ (n)
Akropolis
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnej Grecji: osiedle, część miasta znajdująca się na wzgórzu, górne miasto

akrostych (n)
akrostichas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór wierszowany, w którym początkowe litery lub słowa wersów albo zwrotek tworzą wyraz bądź zdanie;

aksamit /aˈksãmʲit/ (n)
aksomas
  (włókiennictwo) tkanina bawełniana z krótką okrywą włosową z jedwabnych, wełnianych lub bawełnianych nici;

aksjomat /akˈsʲjɔ̃mat/ (n)
aksioma
  (matematyka, matematyczny) (logika, logiczny) element aksjomatyki, czyli tak wybranego zestawu twierdzeń, że na ich bazie daje się wyprowadzić wszystkie pozostałe twierdzenia danej teorii matematycznej;
  (przenośnie, przenośnia) uznana prawda

aksynit /aˈksɨ̃ɲit/ (n)
aksinitas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

aktor /akˈtɔʒɨ/ /ˈaktɔr/ (n)
aktorius
  osoba, która gra rolę w teatrze lub w filmie;

aktorka /akˈtɔrka/ (n)
aktorė
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) kobieta, która w teatrze lub na filmie udaje jakąś postać, bohatera

aktyn /ˈaktɨ̃n/ (n)
aktinis
  (chemia, chemiczny) radioaktywny pierwiastek chemiczny o symbolu Ac i liczbie atomowej 89;

aktywa (n)
aktyvai
  (księgowość) kontrolowane przez jednostkę gospodarczą zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej wartości, które użyte spowodują wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych;

aktywność /akˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
aktyvùmas
  (chemia, chemiczny) pozorne efektywne stężenie substancji w roztworze;
  działanie, przejawianie inicjatywy, branie udziału

akumulator /ˌakũmuˈlatɔr/ (n)
akumuliatorius
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do magazynowania energii (elektrycznej, mechanicznej lub cieplnej)

akupunktura /ˌakupũŋkˈtura/ (n)
akupunktūra
  (medycyna, medyczny) sztuka leczenia polegająca na wbijaniu igieł w określone miejsca na ciele człowieka;

akustyczny (adj)
akustikos
  odnoszący się do zjawisk dźwiękowych

akwakultura /ˌakfakulˈtura/ (n)
akvakultūra
  (ekologia, ekologiczny) (rybołówstwo, rybacki) forma gospodarki ludzkiej, mająca na celu zwiększenie pozyskiwania żywności (rzadziej innych produktów) ze środowiska wodnego;

akwamaryn /ˌakfãˈmarɨ̃n/ (n)
akvamarinas
  (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysty minerał o niebieskawozielonej barwie, odmiana berylu;

akwarela /ˌakfaˈrɛla/ (n)
akvarelė
  (sztuka) rozpuszczalna w wodzie farba stosowana w malarstwie
  (sztuka) obraz namalowany akwarelami (1.1)
  (sztuka) technika malowania akwarelami (1.1);

akwarium /aˈkfarʲjũm/ (n)
akvariumas
  duży, przezroczysty, prostopadłościenny zbiornik na wodę

akwedukt /aˈkfɛdukt/ (n)
akvedukas
  kanał wodociągowy, rurociąg podziemny lub nadziemny, doprowadzający wodę z odległych źródeł na ogół do miast przy wykorzystaniu siły ciążenia ziemskiego;

alabaster /ˌalaˈbastɛr/ (n)
alebastras
  (mineralogia, mineralogiczny) zbita, drobnoziarnista odmiana gipsu, delikatnie zabarwiona lub biała;

alanina /ˌalãˈɲĩna/ (n)
alaninas
  (biologia, biologiczny) organiczny związek chemiczny, jeden z dwudziestu podstawowych aminokwasów białkowych;

alarm /ˈalarm/ (n)
aliarmas
  sygnał dźwiękowy lub świetlny ostrzegający przed niebezpieczeństwem
  urządzenie do nadawania sygnału alarmu (1.1)
  wezwanie do działania

albatros /alˈbatrɔs/ (n)
albatrosas
  (ornitologia, ornitologiczny) żyjący w koloniach, żywotny ptak oceaniczny o masywnym dziobie;

albański /alˈbãj̃sʲci/ (adj)
albaniškas, albanų
  związany z Albanią, dotyczący Albanii

albedo /alˈbɛdɔ/ (n)
albedas
  (fizyka, fizyczny) liczba charakteryzująca stosunek natężenia światła odbitego do natężenia światła padającego;
  biała część skórki w owocach cytrusowych

albinizm /alˈbʲĩɲism̥/ (n)
albinizmas
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wrodzony brak barwnika skóry, włosów u ludzi i zwierząt;
  (botanika, botaniczny) brak chlorofilu

albit /ˈalbʲit/ (n)
albitas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, glinokrzemian sodowy;

albo /ˈalbɔ/ (conjunction)
ar
  …łączący dwa zdania równorzędne, oraz dwie części zdania, wskazujący, że tylko jedna część jest prawdziwa;

album /ˈalbũm/ (n)
albumas
  zbiór reprodukcji, fotografii, pocztówek, znaczków itp.
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wydawnictwo muzyczne zawierające nagrania muzyczne na płycie długogrającej longplay (LP) lub dysku kompaktowym (CD);

albumina /ˌalbũˈmʲĩna/ (n)
albuminas
  (biochemia, biochemiczny) białko rozpuszczalne w wodzie;

albuminuria /ˌalbũmʲĩˈnurʲja/ (n)
albuminurija
  (medycyna, medyczny) (zobacz) białkomocz;

alchemia /alˈxɛ̃mʲja/ (n)
alchemija
  przednaukowa dziedzina wiedzy mająca na celu odkrycie sposobu przemiany metali nieszlachetnych w złoto i wynalezienie leku przedłużającego życie;

alchemik /alˈxɛ̃mʲik/ (n)
alchemikas
  osoba zajmująca się alchemią w średniowieczu

alczyk /ˈalʧ̑ɨk/ (n)
mažoji alka
  (ornitologia, ornitologiczny) Alle alle, mały morski ptak z rodziny alk;

aldehyd /alˈdɛxɨt/ (n)
aldehidas
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny posiadający grupę aldehydową, czyli grupę karbonylową (C=O) połączoną z jednym (-CHO) lub dwoma (CH2O) atomami wodoru, aktywny chemicznie, ma silne właściwości redukujące;

aldosteron /ˌaldɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
aldosteronas
  (biologia, biologiczny) (biochemia, biochemiczny) hormon sterydowy wytwarzany przez warstwę kłębkowatą kory nadnerczy, należący do grupy mineralokortykoidów

ale /ɛjl/ /ˈalɛ/ (conjunction)
tik
  …służący do łączenia zdań wtedy, gdy jedno z nich jest przeciwieństwem drugiego, gdy sytuacja z jednego z nich zachodzi pomimo sytuacji ze zdania drugiego

alegoria /ˌalɛˈɡɔrʲja/ (n)
alegorija
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nawiązanie do czegoś/kogoś, przywołanie przekazane nie wprost, ale metaforycznie, za pomocą wypowiedzi zaszyfrowanej w przypowieści;

alegoryczny /ˌalɛɡɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
alegorinis
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) taki, który ma poza znaczeniem dosłownym stały umowny sens przenośny

aleja /aˈlɛja/ (n)
alėja
  droga wysadzana po obu stronach drzewami lub krzewami;

aleksandryt (n)
aleksandritas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, rzadka, przezroczysta odmiana chryzoberylu;

alergen /aˈlɛrɡɛ̃n/ (n)
alergenas
  (medycyna, medyczny) antygen (czynnik) zewnątrzpochodny, który wywołuje reakcję alergiczną;

alergia /aˈlɛrʲɟja/ (n)
alergija
  (medycyna, medyczny) uczulenie, nadmierna reakcja organizmu na jakiś czynnik;

alergiczny /ˌalɛrʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
alerginis
  związany z alergią

ależ /ˈalɛʃ/ (particle)
tai
  wyraz zdumienia, zaskoczenia

alfa /ˈalfa/ (n)
alfa
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa pierwszej litery alfabetu greckiego, α;

alfabet /alˈfabɛt/ (n)
abėcėlė, alfabetas
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku;

alfabet Morse'a (n)
Morzės abėcėlė
  (marynarka) (telekomunikacja) kod, w którym znakom odpowiadają sygnały świetlne lub kombinacje kropek i kresek;

alfabetyczny /ˌalfabɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
abėcėlinis
  ułożony w kolejności zgodnej z układem liter w alfabecie

algebra /alˈɡɛbra/ (n)
algebra
  jeden z działów matematyki;
  (matematyka, matematyczny) zbiór z określonymi na nim działaniami (struktura algebraiczna);

algebraiczny (adj)
algebrinis
  dotyczący algebry

algologia /ˌalɡɔˈlɔɟja/ (n)
algologija
  (botanika, botaniczny) nauka o glonach

algorytm /algɔˈrɨtmɨ/ /alˈɡɔrɨtm̥/ (n)
algoritmas
  (informatyka, informatyczny) sformalizowany zapis sposobu postępowania w określonej sytuacji, przepis;

aligator /ˌalʲiˈɡatɔr/ (n)
aligatorius
  (herpetologia, herpetologiczny) wodny, drapieżny gad z rodziny Alligatoridae, o szerokim pysku, mylony często z krokodylem;

aliteracja /ˌalʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
aliteracija
  (językoznawstwo, językoznawczy) powtórzenie jednej lub kilku głosek na początku lub w akcentowanych pozycjach kolejnych wyrazów tworzących zdanie lub wers;

alizaryna /ˌalʲizaˈrɨ̃na/ (n)
alizarinas
  (chemia, chemiczny) cenny, czerwony barwnik zaprawowy stosowany w analizie chemicznej;

alkaloid /ˌalkaˈlɔ<sup>j</sup>it/ (n)
alkaloidas
  (chemia, chemiczny) naturalnie występujący zasadowy związek chemiczny (na ogół heterocykliczny), głównie pochodzenia roślinnego, zawierający azot;

alken /ˈalkɛ̃n/ (n)
alkenas
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy węglowodorów nienasyconych, w którym występuje jedno podwójne wiązanie chemiczne pomiędzy atomami węgla;

alkohol /alˈkɔxɔl/ (n)
alkoholis, spiritas
  (chemia, chemiczny) grupa związków chemicznych, pochodnych węglowodoru, w których cząsteczce jeden lub kilka atomów wodoru zastąpiono grupą hydroksylową (-OH);
  (spożywczy) każdy napój, który zawiera minimum 0,5% alkoholu etylowego;

alkoholizm /ˌalkɔˈxɔlʲism̥/ (n)
alkoholizmas
  (medycyna, medyczny) nałóg alkoholowy, choroba polegająca na odczuwaniu potrzeby picia napojów alkoholowych;

allatyw (n)
aliatyvas
  (gramatyka) przypadek w językach aglutynacyjnych i fleksyjnych oznaczający przemieszczanie się desygnatu w kierunku do i do wewnątrz pewnego określonego obiektu;

allel /ˈalːɛl/ (n)
aleliniai genai
  (biologia, biologiczny) jedna z wersji genu w określonym miejscu chromosomu powodująca zmienność cechy;

almanach /alˈmãnax/ (n)
almanachas
  rodzaj publikacji;

almandyn (n)
almandinas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, granat o czerwonym kolorze, także z odcieniem niebieskawym, wykorzystywany w jubilerstwie, o składzie chemicznym: Fe3Al2(SiO4)3

aloes /aˈlɔɛs/ (n)
alavijas
  (botanika, botaniczny) Aloë L., rodzaj sukulentów liściowych;

alofon /aˈlɔfɔ̃n/ (n)
alofonas
  (językoznawstwo, językoznawczy) wariant fonemu, inaczej: alofony to głoski reprezentujące ten sam fonem

aloza /aˈlɔza/ (n)
alsė
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Alosa alosa, planktonożerna ryba na tarło wędrująca z mórz lub Atlantyku do rzek;

alpaka /alˈpaka/ (n)
alpaka
  (zoologia, zoologiczny) Vicugna pacos, południowoamerykański, udomowiony gatunek lamy;

alpinista /ˌalpʲĩˈɲista/ (n)
alpinistas
  osoba uprawiająca alpinizm;

alpinistka /ˌalpʲĩˈɲistka/ (n)
alpinistė
  kobieta uprawiająca alpinizm

alpinizm /alˈpʲĩɲism̥/ (n)
alpinizmas
  (dosłownie) uprawiana w Alpach wspinaczka górska

altana /alˈtãna/ (n)
altana
  lekki, niewielki ogrodowy budynek;

altruista /ˌaltruˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
altruistas
  osoba bezinteresownie służąca innym, poświęcająca się ich sprawom

altruizm /alˈtru<sup>j</sup>ism̥/ (n)
altruizmas
  bezinteresowna chęć służenia innym ludziom, poświęcenia się ich sprawom;

amalgamat (n)
amalgama
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop rtęci z innym metalem;
  (przenośnie, przenośnia) mieszanina różnych elementów

amazonit /ˌãmaˈzɔ̃ɲit/ (n)
amazonitas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał w kolorze zielonym, występujący głównie w skałach magmowych, używany w jubilerstwie jako kamień ozdobny;

ambasada /ˌãmbaˈsada/ (n)
ambasada
  stała instytucja (misja dyplomatyczna) o najwyższej randze, utrzymywana przez państwo w innym kraju lub przy organizacji międzynarodowej;
  wydzielony budynek lub teren, gdzie mieści się ambasada (1.1)

ambasador /ˌãmbaˈsadɔr/ (n)
ambasadorius
  (administracja) (urzędowy) przedstawiciel dyplomatyczny państwa lub organizacji międzynarodowej

ambigram /ãmˈbʲiɡrãm/ (n)
ambigrama
  grafika utworzona kaligraficznie lub obrazowo w taki sposób, że po obróceniu całości o 180° można odczytać ten sam tekst;

ambona /ãmˈbɔ̃na/ (n)
sakykla
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce służące kapłanom do czytania tekstów liturgicznych, głoszenia kazań; ; (zobacz) też ambona w Encyklopedii staropolskiej

ambrozja /ãmˈbrɔzʲja/ (n)
ambrozija
  (mitologia grecka) pokarm bogów zapewniający im nieśmiertelność;

ameba /ãˈmɛba/ (n)
ameba, amebos
  (biologia, biologiczny) pierwotniak posiadający zmienny kształt, poruszający się poprzez wysuwanie nibynóżek;

amen /ˈãmɛ̃n/ (interjection)
amen
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) …używany na zakończenie chrześcijańskiej modlitwy

ameryk /ãˈmɛrɨk/ (n)
americis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Am i liczbie atomowej 95;

amerykaniec (n)
amerikonas
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) mieszkaniec Ameryki, zwłaszcza Stanów Zjednoczonych

amerykanizacja /ˌãmɛrɨkãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
amerikonizacija
  wprowadzanie lub naśladowanie stylu życia, zwyczajów panujących w Stanach Zjednoczonych;

amerykanizować (v)
amerikonėti
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucać kulturę amerykańską, przeprowadzać amerykanizację

amerykański /ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
amerikietis, amerikiečių
  dotyczący Ameryki (kontynentu)
amerikiečių, amerikietiškas
  dotyczący Stanów Zjednoczonych Ameryki

ametyst /ãˈmɛtɨst/ (n)
ametistas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, kamień półszlachetny, fioletowa lub purpurowa, przezroczysta odmiana krzemionki SiO2;

amfetamina /ˌãw̃fɛtãˈmʲĩna/ (n)
amfetaminas
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o silnym działaniu psychotropowym i pobudzającym ośrodkowy układ nerwowy;

amfibolit (n)
amfibolitas
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna barwy ciemnozielonej lub ciemnoszarej, masywna i bardzo zwięzła;

amfiteatr /ˌãw̃fʲiˈtɛatr̥/ (n)
amfiteatras
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) odkryta budowla o kształcie elipsy lub koła z areną lub sceną pośrodku i wznoszącą się wokół niej schodkową widownią; ; (zobacz) też amfiteatr w Encyklopedii staropolskiej

amfora /ãw̃ˈfɔra/ (n)
amfora
  wysokie, smukłe naczynie gliniane o wydłużonym brzuścu z dwoma umieszczonymi symetrycznie po bokach uchwytami;

amid (n)
amidas
  (chemia, chemiczny) pochodna kwasu organicznego, w której grupa hydroksylowa została zastąpiona grupą aminową;

amina (n)
aminas
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zawierający w budowie jedną lub więcej grup aminowych;

aminokwas /ˌãmʲĩˈnɔkfas/ (n)
aminorūgštis
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, materiał budulcowy białek;

amnestia /ãmˈnɛstʲja/ (n)
amnestija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) darowanie lub złagodzenie kar dla niektórych skazanych;

amnestionować /ˌãmnɛstʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
amnestuoti
  udzielać / udzielić amnestii

amoniak /ãˈmɔ̃ɲak/ (n)
amoniakas
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny, związek azotu z wodorem, bezbarwny gaz o ostrym zapachu;

amortyzacja (n)
nusidėvėjimas
  (ekonomia, ekonomiczny) stopniowa utrata wartości środków trwałych wskutek ich zużywania się oraz koszt związany ze stopniowym zużywaniem się środków trwałych

amortyzator /ˌãmɔrtɨˈzatɔr/ (n)
amortizatorius
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do łagodzenia skutków wstrząsów, uderzeń, drgań, natężenia dźwięku w pojazdach lub maszynach;

amper /ˈãmpɛr/ (n)
amperas
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa jednostka natężenia prądu elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem A;

amputacja /ˌãmpuˈtaʦ̑ʲja/ (n)
amputacija
  (medycyna, medyczny) operacyjne lub wypadkowe usunięcie części lub całego narządu, zwykle kończyny;

ampułka /ãmˈpuwka/ (n)
ampulė
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (medycyna, medyczny) szklany hermetycznie zamknięty pojemnik z jednorazową dawką leku;
  (historia, historyczny, historycznie) szklane naczynie na leki i substancje zapachowe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mały dzbanek do podawania wina i wody kapłanowi; ; (zobacz) też ampułka w Encyklopedii staropolskiej

amulet /ãˈmulɛt/ (n)
amuletas
  (ezoteryka) przedmiot, który ma w magiczny sposób chronić swojego właściciela przed czarami, nieszczęściami lub złem;

anabioza (n)
anabiozė
  (biologia, biologiczny) odwracalny stan pozornej śmierci, krańcowego obniżenia aktywności życiowej organizmu;

anachronizm /ˌãnaxˈrɔ̃ɲism̥/ (n)
anachronizmas
  błąd chronologiczny, polegający na umiejscawianiu w dziele przedmiotu, zjawiska, zachowania itp., które miało miejsce w innym czasie: po lub przed;

anafilaksja /ˌãnafʲiˈlaksʲja/ (n)
anafilaksija
  (medycyna, medyczny) rodzaj ogólnoustrojowej reakcji alergicznej typu natychmiastowego, która ma miejsce po ekspozycji na alergen;

anagram /ãˈnaɡrãm/ (n)
anagrama
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zespół wyrazów, powstały przez zmianę kolejności liter innego wyrazu lub zespołu wyrazów;

analfabetyzm (n)
analfabetizmas
  (edukacja, edukacyjny) brak umiejętności czytania i / lub pisania;

analityczny /ˌãnalʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
analitinis
  związany z analizą

analityk /ˌãnaˈlʲitɨk/ (n)
analitikas
  specjalista zajmujący się analizą danych i wysuwaniem prognoz w obrębie konkretnej dziedziny wiedzy

analiza /ˌãnaˈlʲiza/ (n)
analizė
  badanie danych cech, części, elementów, struktury jakiegoś przedmiotu, pojęcia, zjawiska;

ananas /ãˈnãnas/ (n)
ananasas
  (botanika, botaniczny) Ananas Mill., rodzaj roślin z rodziny bromeliowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owocostan rośliny z rodzaju ananasów (1.1)

anarchia /ãˈnarxʲja/ (n)
anarchija
  (potocznie, potoczny) chaos organizacyjny w instytucji, organizacji lub społeczności
  forma struktury społeczno-politycznej, w której nie ma żadnej ukonstytuowanej władzy;

anarchizm /ãˈnarxʲism̥/ (n)
anarchizmas
  ruch społeczny i ideologia głosząca likwidację państwa oraz postulująca nieograniczoną wolność za nadrzędną wartość;

anarchokapitalizm (n)
anarchokapitalizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia propagująca anarchokapitalizm (1.1)
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) teoretyczny ustrój polityczny oparty na braku państwa, wymianie własności prywatnej i wolnym rynku

anataz (n)
anatazas
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana polimorficzna dwutlenku tytanu;

anatomia /ˌãnaˈtɔ̃mʲja/ (n)
anatomija
  (biologia, biologiczny) budowa organizmów żywych
  (biologia, biologiczny) nauka o anatomii (1.1);

anatomiczny /ˌãnatɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
anatominis
  związany z anatomią, dotyczący anatomii

anch (n)
ankh
  (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) egipski hieroglif symbolizujący życie;

andezyt (n)
andezitas
  (geologia, geologiczny) obojętna skała magmowa wylewna lub subwulkaniczna;

andorski /ãnˈdɔrsʲci/ (adj)
andorietiškas
  odnoszący się do Andory (państwa)

andradyt (n)
andraditas
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, odmiana granatu;

androgen /ãnˈdrɔɡɛ̃n/ (n)
androgenas
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon płciowy o działaniu maskulinizującym, fizjologicznie występujący u mężczyzn i w małych stężeniach u kobiet;

android /ãnˈdrɔ<sup>j</sup>it/ (n)
androidas
  robot mający postać człowieka;

androsteron (n)
androsteronas
  (biochemia, biochemiczny) męski hormon płciowy

anegdota /ˌãnɛɡˈdɔta/ (n)
anekdotas
  krótkie, zabawne opowiadanie o prawdziwym wydarzeniu z czyjegoś życia

aneksja /ãˈnɛksʲja/ (n)
aneksija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zagarnięcie, włączenie siłą do swojego państwa terytorium innego państwa lub jego części;

anemiczny (adj)
anemiškas, mažakraujis
  (medycyna, medyczny) dotyczący anemii, właściwy anemii

anemometr /ˌãnɛ̃ˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
anemometras
  (technologia, technika, techniczny) (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do pomiaru prędkości gazów

anestezja /ˌãnɛˈstɛzʲja/ (n)
anestezija
  (medycyna, medyczny) znieczulenie

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (adj)
angliškas, anglų
  odnoszący się do Anglii; związany z Anglią, z Anglikami

angielski /ãŋʲˈɟɛlsʲci/ (n)
anglų kalba, angliškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Wielkiej Brytanii i wielu innych krajach;

anglicyzm /ãŋˈɡlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
anglicizmas
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka angielskiego;

anglikanin /ˌãŋɡlʲiˈkãɲĩn/ (n)
anglikonas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca anglikanizmu

anglikanizm (n)
anglikonizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) gałąź chrześcijaństwa łącząca tradycję protestancką z katolicką, powstała w Anglii w XVI w., uznająca króla za zwierzchnika Kościoła;

anglikański (adj)
anglikonas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z anglikanizmem

anglojęzyczny /ˌãŋɡlɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
anglakalbis
  posługujący się językiem angielskim
  spisany, stworzony w języku angielskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem angielskim

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (adj)
anglosaksų
  związany z językiem anglosaskim (1.1)
  związany z krajami, gdzie mówi się po angielsku (zazwyczaj dotyczy Wielkiej Brytanii, USA, Kanady i Australii)

anglosaski /ˌãŋɡlɔˈsasʲci/ (n)
anglosaksų
  poprzednik nowoczesnego języka angielskiego;

anhydryt /ãnˈxɨdrɨt/ (n)
anhidritas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan wapnia (CaSO4);

ani trochę /ˈãɲi ˈtrɔxɛ/ (adv)
nei kiek
  zupełnie nie, wcale nie; nawet nie odrobinę, nawet nie w całym stopniu

anielski /ãˈɲɛlsʲci/ (adj)
angeliškas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z aniołami

animacja /ˌãɲĩˈmaʦ̑ʲja/ (n)
animacija
  rodzaj filmu, tworzonego techniką zdjęć poklatkowych, rejestrującego na pojedynczych klatkach filmu kolejne fazy ruchu;

anime /ãˈɲĩmɛ/ (n)
anime
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) japoński film animowany;

animizm /ãˈɲĩmʲism̥/ (n)
animizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zespół wierzeń zakładający istnienie świata materialnego i duchowego, współistnienie duszy z ciałem, przypisujący duszę wszystkim ludziom, roślinom, zwierzętom, minerałom i żywiołom;

anion /ˈãɲjɔ̃n/ (n)
anijonas
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) ujemnie naładowany jon;

anioł /ˈãɲɔw/ (n)
angelas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota duchowa, nadprzyrodzona, pośrednik pomiędzy Bogiem a człowiekiem;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) szlachetny, dobry człowiek

ankieta /ãŋʲˈcɛta/ (n)
anketa, apklausa
  (statystyka, statystyczny) zbieranie danych na jakiś temat za pomocą formularza

ankieter /ãŋʲˈcɛtɛr/ (n)
apžvalgininkas
  osoba, która zbiera informacje za pomocą ankiety

anoda /ãˈnɔda/ (n)
anodas
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (elektryczność) elektroda przez którą ładunek ujemny opuszcza układ elektryczny lub, alternatywnie, przez którą do układu dostaje się ładunek dodatni;

anomalia /ˌãnɔ̃ˈmalʲja/ (n)
anomalija
  incydent nieprawidłowości, odchylenie od normy

anomalny (adj)
anomalinis
  stanowiący anomalię, wyłamujący się od reguły

anonimowy /ˌãnɔ̃ɲĩˈmɔvɨ/ (adj)
anoniminis, anonimiškas
  o nieujawnionym nazwisku

anortyt (n)
anortitas
  (mineralogia, mineralogiczny) bardzo rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy plagioklazów;

anosmia (n)
anosmija
  (medycyna, medyczny) utrata węchu, niezdolność wyczuwania zapachów;

antagonizm /ˌãntaˈɡɔ̃ɲism̥/ (n)
antagonizmas
  wzajemna wrogość, sprzeczność, przeciwstawność sił, zasad, osób

antarktyczny (adj)
Antarktidos
  (geografia, geograficzny) związany z Antarktyką

antena /ãnˈtɛ̃na/ (n)
antena
  urządzenie służące do zamiany fal elektromagnetycznych na sygnał elektryczny i odwrotnie;

antologia /ˌãntɔˈlɔɟja/ (n)
antologija
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wybór (całości lub fragmentów) utworów literackich powiązanych wspólną cechą, np. ten sam autor, gatunek, krąg kulturowy;

antonim /ãnˈtɔ̃ɲĩm/ (n)
antonimas
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o znaczeniu przeciwnym do danego

antonówka /ˌãntɔ̃ˈnufka/ (n)
antaniniai
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) mrozoodporna odmiana uprawna jabłoni domowej;

antracyt /ãnˈtraʦ̑ɨt/ (n)
antracitas
  (geologia, geologiczny) odmiana węgla kamiennego;

antropo- /ãnˈtrɔpɔ/ (prefix)
antropo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z człowiekiem

antropocen (n)
antropocēns
  (neologizm) (geologia, geologiczny) epoka geologiczna zdominowana przez wpływ człowieka;

antropocentryczny (adj)
antropocentrinis
  skupiony na człowieku, stawiający człowieka na najważniejszym miejscu

antropocentryzm (n)
antropocentrizmas
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, wedle którego człowiek to ośrodek świata, a wszystko w przyrodzie dzieje się ze względu na niego
  interpretacja świata wyłącznie z punktu widzenia doświadczenia człowieka

antropolog /ˌãntrɔˈpɔlɔk/ (n)
antropologas
  (antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) badacz rozwoju i zróżnicowania jednostek ludzkich, gatunku ludzkiego oraz ludzkich społeczności;

antropologia /ˌãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
antropologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o człowieku;

antyamerykanizm (n)
antiamerikanizmas
  niechęć lub pogarda do Stanów Zjednoczonych

antybakteryjny /ˌãntɨbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
antibakterinis
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) chroniący przed bakteriami, zapobiegający namnażaniu się bakterii

antybiotyk /ˌãntɨˈbʲjɔtɨk/ (n)
antibiotikas
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) naturalny lub sztuczny lek unieszkodliwiający drobnoustroje;

antychryst (n)
antikristas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) eschatologiczny przeciwnik Chrystusa;

antycyklon (n)
anticiklonas
  (meteorologia, meteorologiczny) wyż (atmosferyczny);

antyfaszystowski /ˌãntɨfaʃɨˈstɔfsʲci/ (adj)
antifašistinis
  nastawiony na walkę z faszyzmem, zwalczający faszystów

antygen /ãnˈtɨɡɛ̃n/ (n)
antigenas
  (medycyna, medyczny) substancja, której pojawienie się w organizmie powoduje jego reakcję odpornościową;

antykoncepcja /ˌãntɨkɔ̃nˈʦ̑ɛpʦ̑ʲja/ (n)
kontracepcija
  (medycyna, medyczny) (seksuologia, seksuologiczny) działania zapobiegające zapłodnieniu

antylopa /ˌãntɨˈlɔpa/ (n)
antilopė
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) nienaukowa nazwa dla grupy kilkunastu zwierząt z rodziny wołowatych i widłorogich zamieszkujący sawanny i stepy

antymateria /ˌãntɨ̃maˈtɛrʲja/ (n)
antimaterija
  (fizyka, fizyczny) materia, która składa się z antycząstek, a w kontakcie ze zwykłą materią ulega anihilacji;

antymon /ãnˈtɨ̃mɔ̃n/ (n)
stibis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sb i liczbie atomowej 51;

antynaukowy (adj)
antimokslinis
  odrzucający metodę naukową
  sprzeczny ze stanowiskiem nauki

antynomia (n)
antinomija
  (logika, logiczny) (filozofia, filozoficzny) sprzeczność, wykluczenie się dwóch twierdzeń, mimo że osobno zdają się być prawdziwe;

antysemityzm /ˌãntɨsɛ̃ˈmʲitɨsm̥/ (n)
antisemitizmas
  nienawiść, uprzedzenie i wrogość wobec narodu żydowskiego, związana z nietolerancją i rasizmem;

antyteizm /ˌãntɨˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
antiteizmas
  aktywna pozycja przeciwko teizmowi, niechęć lub walka przeciwko religiom teistycznym;

antyutopia (n)
antiutopija
  wizja społeczeństwa albo przyszłości przeciwna do utopii, to jest czarna, pesymistyczna, przedstawiająca często także regres ludzkości

antywojenny /ˌãntɨvɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
antikarinis
  potępiający wojnę, skierowany przeciwko wojnie

anyż /ˈãnɨʃ/ (n)
anyžius
  (botanika, botaniczny) Pimpinella anisum L., jednoroczna roślina zielna pochodząca z wschodnich obszarów basenu Morza Śródziemnego;

aorta /aˈɔrta/ (n)
aorta
  (anatomia, anatomiczny) główna i największa tętnica człowieka;

aparat /aˈparat/ (n)
aparatas
  (anatomia, anatomiczny) grupa narządów organizmów żywych spełniających określone zadania
  (medycyna, medyczny) przyrząd do korekcji wad
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie o określonej funkcjonalności, np. telefoniczny, fotograficzny

aparat fotograficzny /aˈparat ˌfɔtɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (n)
fotoaparatas
  (fotografia) urządzenie służące do robienia fotografii;

aparatczyk (n)
aparatčikas
  (pejoratywnie, pejoratywny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek aparatu partyjnego, urzędnik partyjny na kierowniczym stanowisku, zwłaszcza w partii komunistycznej

aparatura /ˌaparaˈtura/ (n)
aparatūra
  zespół aparatów, przyrządów, urządzeń stanowiących pewną całość

apartheid /aˈpartxajt/ /aˈpartxɛjt/ (n)
apartheidas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) ideologia głosząca konieczność osobnego rozwoju społeczności różnych ras i polityka segregacji rasowej połączona z ograniczeniem praw i dyskryminacją ludności niebiałej w RPA w latach 1948-1990;

apateizm (n)
apateizmas
  (filozofia, filozoficzny) (neologizm) założenie, że Bóg i religia nie mają znaczenia dla ludzkiego życia; apatyczny stosunek do kwestii istnienia bądź nieistnienia Boga;

apatia /aˈpatʲja/ (n)
apatija
  (psychologia, psychologiczny) stan obojętności i braku zainteresowania oraz braku aktywności;

apatyt /aˈpatɨt/ (n)
apatitas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady fosforanów;

apetyczny /ˌapɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
apetitiškas
  zachęcający do jedzenia

apetyt /aˈpɛtɨt/ (n)
apetitas
  chęć jedzenia, łaknienie;

apetyt rośnie w miarę jedzenia /aˈpɛtɨt ˈrɔɕɲɛ ˈv‿mʲjarɛ jɛˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (proverb)
bevalgant atsiranda apetitas
  im więcej masz, tym więcej chcesz mieć

aplauz /ˈaplaws/ (n)
aplodismentai
  oznaki zadowolenia, uznania wyrażane często poprzez brawa czy okrzyki

apokalipsa /ˌapɔkaˈlʲipsa/ (n)
apokalipsė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (biblijny) dzień ostateczny

apokaliptyczny (adj)
apokaliptinis
  dotyczący apokalipsy, końca świata

apokopa /ˌapɔˈkɔpa/ (n)
apokopas
  (fonetyka, fonetyczny) skrócenie wyrazu w procesie zaniku głosek na jego końcu lub przez celowe ich opuszczenie;

apolityczny (adj)
apolitinis
  niezwiązany z polityką

apopleksja /ˌapɔˈplɛksʲja/ (n)
apopleksija
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) udar mózgu

apoptoza /ˌapɔˈptɔza/ (n)
apoptozė
  (biologia, biologiczny) zaprogramowana śmierć komórki żywego organizmu;

aporia /aˈpɔrʲja/ (n)
aporija
  (filozofia, filozoficzny) trudność w rozumowaniu logicznym, niemożliwa do przezwyciężenia lub rozwiązania, zawierająca sprzeczne albo przeciwstawne rozwiązania;

apostolski /ˌapɔˈstɔlsʲci/ (adj)
apaštališkas
  dotyczący apostołów

apostrof /aˈpɔstrɔf/ (n)
apostrofas
  znak podobny do przecinka stawiany w górnym indeksie;

apostrofa (n)
apostrofa
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na bezpośrednim, a czasem nagłym, zwróceniu się do słuchaczy lub nawet do nieobecnych osób

apteka /apˈtɛka/ (n)
vaistinė
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) miejsce, w którym sprzedaje się i przechowuje leki;

aptekarka /ˌaptɛˈkarka/ (n)
vaistininkė
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kobieta pracująca w aptece lub jej właścicielka

aptekarz /apˈtɛkaʃ/ (n)
vaistininkas
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) osoba pracująca w aptece lub jej właściciel;

ara /ˈara/ (n)
ara
  (ornitologia, ornitologiczny) duża, kolorowa papuga z rodzaju ara (1.1);

ara modra /ˈara ˈmɔdra/ (n)
spikso papūga
  (ornitologia, ornitologiczny) Cyanopsitta spixii, gatunek ptaka z podrodziny papug neotropikalnych, jedyny przedstawiciel rodzaju Cyanopsitta;

arabista /ˌaraˈbʲista/ (n)
arabistas
  specjalista w zakresie języka, historii i kultury Arabów;

arabizacja (n)
arabizacija
  narzucanie danemu ludowi lub przyswajanie przez dany lud arabskiej kultury, obyczajów i języka

arabski /aˈrapsʲci/ (adj)
arabų, arabiškas
  dotyczący Arabów i terenów, które zamieszkują

arabski /aˈrapsʲci/ (n)
arabų, arabiškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Arabów, najpowszechniejszy język semicki będący językiem oficjalnym licznych krajów regionu bliskowschodniego i północnoafrykańskiego;

arabskojęzyczny /aˈrapskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
arabakalbis
  posługujący się językiem arabskim
  spisany, stworzony w języku arabskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem arabskim

arachnofobia /ˌaraxnɔˈfɔbʲja/ (n)
arachnofobija
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy lęk przed pająkami;

arachnologia /ˌaraxnɔˈlɔɟja/ (n)
arahnologija
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o pajęczakach;

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (adj)
aragonietiškas
  dotyczący Aragonii lub jej mieszkańców, związany z Aragonią, pochodzący z Aragonii

aragoński /ˌaraˈɡɔ̃j̃sʲci/ (n)
aragonietiškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język aragoński;

aranżować (v)
aranžuoti
  organizować, urządzać

arbiter /arˈbʲitɛr/ (n)
arbitras
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozjemca, sędzia polubowny powołany aby rozstrzygnąć spór
  (sport, sportowy) sędzia sportowy

arbitraż (n)
arbitražas
  sąd rozjemczy, polubowne rozstrzygnięcie danej kwestii przez arbitrów

arbuz /ˈarbus/ (n)
arbūzas
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) Citrullus Schrad., rodzaj roślin z rodziny dyniowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc arbuza (1.1), wielka kula w zielonej, twardej skórce i z czerwonym, wodnistym miąższem o słodkim smaku

archaiczny /ˌarxaˈ<sup>j</sup>iʧ̑nɨ/ (adj)
archajiškas
  będący typowym dla dawnych czasów

archaizm (n)
archaizmas
  (językoznawstwo, językoznawczy) forma językowa, która wyszła z użycia

archanioł /arˈxãɲɔw/ (n)
arkangelas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy byt duchowy stojący w hierarchii niebiańskiej wyżej niż chór aniołów;

archeolog /ˌarxɛˈɔlɔk/ (n)
archeologas
  naukowiec badający materialne pozostałości dawnych społeczeństw

archeologia /ˌarxɛɔˈlɔɟja/ (n)
archeologija
  nauka, której celem jest odtwarzanie społeczno-kulturowej przeszłości człowieka na podstawie znajdujących się w ziemi, na ziemi lub w wodzie materialnych pozostałości działań ludzkich;

archeologiczny /ˌarxɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
archeologinis
  związany z archeologią, dotyczący archeologii

archeolożka (n)
archeologienė
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie archeologii

archetyp /arˈxɛtɨp/ (n)
archetipas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pierwowzór postaci
  (psychologia, psychologiczny) pierwotne wyobrażenie i wzorzec zachowania;

archipelag /ˌarxʲiˈpɛlak/ (n)
archipelagas, salynas
  (geografia, geograficzny) grupa wysp położonych blisko siebie;

architekt /arˈxʲitɛkt/ (n)
architektas
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) osoba zajmująca się projektowaniem budynków i obiektów infrastruktury w zakresie architektury
  (przenośnie, przenośnia) inicjator i organizator jakiegoś przedsięwzięcia, wydarzenia, procesu

architektka /ˌarxʲiˈtɛktka/ (n)
architektė
  (potocznie, potoczny) kobieta projektująca budynki oraz obiekty infrastruktury w zakresie architektury

architektura /ˌarxʲitɛkˈtura/ (n)
architektūra
  (architektura, architektoniczny) dziedzina techniki, a jednocześnie sztuki, która zajmuje się projektowaniem budynków i budowli;

archiwalny (adj)
archỹvinis
  dotyczący archiwaliów, stanowiący archiwum

archiwum /arˈxʲivũm/ (n)
archyvas
  uporządkowany zbiór akt, dokumentów, nagrań dźwiękowych lub filmów mających znaczenie historyczne

archont (n)
archontas
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnych Atenach, od VIII w. p.n.e. do czasów reform Klejstensa, jeden z dziewięciu najważniejszych urzędników polis, zasiadał w Areopagu;

arcybiskup /ˌarʦ̑ɨˈbʲiskup/ (n)
arkivyskupas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł honorowy nadawany biskupom ważniejszych diecezji (archidiecezji), a także jako wyróżnienie samej osoby biskupa („ad personam”);

arcyksiążę (n)
erchercogas
  austriacki tytuł książęcy
  osoba nosząca tytuł arcyksięcia (1.1)

arcymistrz (n)
didmeistris
  (szachy, pojęcie szachowe) szachista posiadający najwyższy tytuł przyznawany w szachach sportowych;

arena /aˈrɛ̃na/ (n)
arena
  koliste miejsce otoczone widownią, na którym odbywają się różnego typu pokazy, np. cyrkowe

areometr (n)
areometras
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru gęstości cieczy

areszt domowy /ˈarɛʒd ːɔ̃ˈmɔvɨ/ (n)
namų areštas
  zakaz opuszczania własnego mieszkania lub wskazanej kwatery;

aresztować /ˌarɛˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
suimti
  pozbawić (pozbawiać) wolności osobę podejrzaną o popełnienie przestępstwa

argentyt (n)
argentitas
  minerał z grupy siarczków, siarczek srebra Ag2S;

argentyński /ˌarɡɛ̃nˈtɨ̃j̃sʲci/ (adj)
argentiniškas
  odnoszący się do Argentyny, wywodzący się z Argentyny

argon /ˈarɡɔ̃n/ (n)
argonas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ar i liczbie atomowej 18;

argumentować (v)
argumentuoti
  uzasadniać swoje stanowisko, swój pogląd

aria /ˈarʲja/ (n)
arija
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) pieśń wykonywana solo w czasie opery lub oratorium;

arka /ˈarka/ (n)
arka
  (przestarzałe, przestarzały) duża, drewniana łódź; w domyśle: arka Noego

arkusz kalkulacyjny /ˈarkuʃ ˌkalkulaˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
elektroninė skaičiuoklė
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy przedstawiający dane, głównie liczbowe, w postaci zestawu dużych, dwuwymiarowych tabel, pozwalający na automatyczną obróbkę tych danych oraz na ich prezentację w różny sposób;

arlekin (n)
arlekinas
  (sztuka) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) komediowy pajac, typ postaci z ludowej włoskiej commedia dell’arte;

armeński /arˈmɛ̃j̃sʲci/ (adj)
armėniškas
  odnoszący się do Armenii

armia /ˈarmʲja/ (n)
armija
  określenie ogółu sił zbrojnych danego państwa;

arogancja /ˌarɔˈɡãnʦ̑ʲja/ (n)
arogancija, išdidumas, pasipūtimas, akiplėšiškumas
  pewność siebie połączona z lekceważeniem innych, odnoszenie się do kogoś z nonszalancją, wywyższanie się

aromaterapia /aˈrɔ̃matɛˈrapʲja/ (n)
aromaterapija
  (medycyna, medyczny) leczenie substancjami zapachowymi poprzez inhalacje lub przez ich kontakt ze skórą (wcieranie, kąpiel);

arsen /ˈarsɛ̃n/ (n)
arsenas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu As i liczbie atomowej 33;

arsenopiryt (n)
arsenopiritas
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarkosoli, jego głównym składnikiem jest siarczek żelazowo-arsenowy, zwykle zawiera domieszki złota;

artefakt /arˈtɛfakt/ (n)
artefaktas
  (antropologia, antropologiczny) przedmiot wykonany ludzką ręką;
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) struktura lub własność, która nie pojawiła się naturalnie w badanym zjawisku, ale jako rezultat oddziaływania zewnętrznego lub błędu pomiarowego;

artykulacja (n)
artikuliacija
  (fonetyka, fonetyczny) ruchy narządów mowy podczas wymawianie głoski i samo wymawianie głoski;

artykuł /arˈtɨkuw/ (n)
straipsnis
  (publikatory) tekst publicystyczny, literacki lub naukowy zamieszczony w gazecie lub czasopiśmie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) część ustawy lub umowy stanowiąca zamkniętą całość

artyleria /ˌartɨˈlɛrʲja/ (n)
artilerija
  (wojskowość, wojskowy) formacja wojskowa wyposażona w działa o dużym zasięgu, współcześnie także w niektóre rodzaje broni rakietowej; ; (zobacz) też artyleria w Encyklopedii staropolskiej

artyleryjski /ˌartɨlɛˈrɨjsʲci/ (adj)
artilerinis
  (wojskowość, wojskowy) (przymiotnik) od artyleria

artylerzysta (n)
artileristas
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz wojsk artyleryjskich

artysta /arˈtɨsta/ (n)
menininkas
  człowiek zajmujący się sztuką, tworzący ją

aryjski /aˈrɨjsʲci/ (adj)
arijų
  (etnografia, etnograficzny) należący do Ariów
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w hitleryzmie: nieposiadający żydowskich przodków

arystokracja /ˌarɨstɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
aristokratija
  najwyższy stan społeczny, do którego przynależy się (najczęściej) ze względu na urodzenie;

arystokrata /ˌarɨstɔˈkrata/ (n)
aristokratas
  osoba należąca do arystokracji

arystotelizm (n)
aristotelizmas
  (filozofia, filozoficzny) doktryna filozoficzna Arystotelesa

arytmetyczny /ˌarɨtmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
aritmetinis
  (matematyka, matematyczny) dotyczący arytmetyki, związany z arytmetyką

arytmetyka /ˌarɨtˈmɛtɨka/ (n)
aritmetika
  (matematyka, matematyczny) gałąź matematyki, zajmująca się własnościami liczb i związkami między liczbami;

as /a ɛs/ /as/ (n)
asas
  (termin karciany) najwyższa z kart w każdym z kolorów talii;
  (potocznie, potoczny) osoba aseksualna
  osoba przodująca w danej dziedzinie, przeważnie związanej z jakąś służbą

ascetyzm (n)
asketizmas
  filozofia i praktyki ascetów

aseksualizm /ˌasɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
aseksualumas
  (seksuologia, seksuologiczny) określenie osób nieodczuwających pożądania seksualnego;

asertywność /ˌasɛrˈtɨvnɔɕʨ̑/ (n)
asertyvumas
  (psychologia, psychologiczny) posiadanie własnego zdania, własnych uczuć i umiejętność ich wyrażania i egzekwowania z poszanowaniem praw innych ludzi;

asfalt /ˈasfalt/ (n)
asfaltas
  (technologia, technika, techniczny) półpłynny lub stały materiał pochodzenia naturalnego;

asonans (n)
asonansas
  (językoznawstwo, językoznawczy) rym polegający na identyczności tylko samogłosek

aspartam /asˈpartãm/ (n)
aspartamas
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) syntetyczny, niskokaloryczny środek słodzący

aspiryna /ˌaspʲiˈrɨ̃na/ (n)
aspirinas
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) kwas acetylosalicylowy używany jako lek; pastylka lub płyn z tą substancją;

astat /ˈastat/ (n)
astatinas, astatas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu At i liczbie atomowej 85;

astenosfera /ˌastɛ̃nɔˈsfɛra/ (n)
astenosfera
  (geologia, geologiczny) warstwa płaszcza ziemskiego;

asteroida /ˌastɛˈrɔjda/ (n)
asteroidas
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach (od kilku metrów do czasem ponad 1000 km), obiegające gwiazdę centralną (Słońce);

astma /ˈastma/ (n)
astma
  (medycyna, medyczny) stan, w którym dominującym objawem jest ostra duszność powiązana ze świszczącym oddechem;

astmatyczny (adj)
astminis
  (medycyna, medyczny) związany z astmą, charakterystyczny dla astmy, dychawicy

astrofizyka (n)
astrofizika
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, nauka o budowie, ewolucji, właściwościach chemicznych i fizycznych ciał niebieskich oraz materii rozproszonej w przestrzeni poza Ziemią;

astrolabium /ˌastrɔˈlabʲjũm/ (n)
astroliabija
  (astronomia, astronomiczny) (historia, historyczny, historycznie) narzędzie do mierzenia wysokości ciał niebieskich

astrologia /ˌastrɔˈlɔɟja/ (n)
astrologija
  (ezoteryka) wróżenie z położenia ciał niebieskich; paranauka zajmująca się badaniem związku między położeniem ciał niebieskich na niebie a wydarzeniami na Ziemi i losami człowieka;

astronauta /ˌastrɔ̃ˈnawta/ (n)
astronautas
  (astronomia, astronomiczny) (zawód, zawodowy, zawodowo) osoba zajmująca się lotami w kosmos i badaniem przestrzeni kosmicznej

astronom /aˈstrɔ̃nɔ̃m/ (n)
astronomas
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) specjalista w zakresie astronomii;
  (potocznie, potoczny) miłośnik i znawca astronomii

astronomia /ˌastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
astronomija
  nauka zajmująca się badaniem kosmosu;

astygmatyzm (n)
akių astigmatizmas
  (medycyna, medyczny) wada wzroku z widzeniem obrazu nieostrego i różnie zniekształconego;
  (optyka, optyczny) wada soczewek, w której promienie padające w dwóch płaszczyznach prostopadłych są ogniskowane w różnych punktach, co daje nieostry i zniekształcony obraz;

asymilacja (n)
asimiliacija
  przystosowanie się do życia w obcej społeczności

asyski (adj)
asyžietis
  związany z Asyżem, dotyczący Asyżu

atawistyczny /ˌatavʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
atavistinis
  o cechach podobnych jak u odległych przodków

atawizm /aˈtavʲism̥/ (n)
atavizmas
  występowanie cech pierwotnych, prymitywnych, spotykanych u dawnych przodków

ateista /ˌatɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
ateistas
  człowiek odrzucający wiarę w istnienie bogów

ateistyczny /ˌatɛ<sup>j</sup>iˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
ateistinis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ateizmem lub ateistami, zgodny z ateizmem

ateizm /aˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
ateizmas
  (filozofia, filozoficzny) pogląd w jednoznaczny sposób odrzucający wiarę w istnienie Boga lub bogów;

atlas /ˈatlas/ (n)
atlasas
  zbiór map, rycin, tabeli wydany w postaci książki lub albumu;

atletyka /aˈtlɛtɨka/ (n)
atletika
  wszystkie ćwiczenia sportowe

atmosfera /ˌatmɔˈsfɛra/ (n)
atmosfera
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie;
  powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie
  (przenośnie, przenośnia) klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary ciśnienia

atol /ˈatɔl/ (n)
atolas
  (geografia, geograficzny) typ płaskiej wyspy koralowej w kształcie pierścienia powstałej na skutek zapadnięcia się wulkanu otoczonego przez rafę koralową;

atom /ˈatɔ̃m/ (n)
atomas
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) najmniejszy element materii, dla którego można jeszcze wyróżniać pierwiastki;

atrament /aˈtrãmɛ̃nt/ (n)
rašalas
  roztwór wody i barwnika, zazwyczaj granatowego, używany do pisania lub drukowania;

atrofia /aˈtrɔfʲja/ (n)
atrofija
  (medycyna, medyczny) zanik lub zmniejszenie się tkanek lub narządów;

atropina (n)
atropinas
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy alkaloidów tropanowych o sumarycznym wzorze C17H23NO3, stosowana jako lek rozkurczowy i środek rozszerzający źrenice;

attaché (n)
atašė
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (dyplomacja) najniższy stopień członka personelu dyplomatycznego – urzędnik dyplomatyczny przydzielony do poselstwa jako specjalista w danej dziedzinie;

audiencja /awˈdʲjɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
audiencija
  oficjalne spotkanie z kimś na wysokim stanowisku

audiowizualny (adj)
audiovizualinis
  dotyczący zarówno wrażeń słuchowych, jak i wzrokowych

augment /ˈawɡmɛ̃nt/ (n)
augmentas
  (językoznawstwo, językoznawczy) samogłoska dodawana na początku czasownika, zaznaczająca formę czasu przeszłego

aukcja /ˈawkʦ̑ʲja/ (n)
aukcionas
  sprzedaż przedmiotów, podczas której kupujący licytują cenę, aukcję wygrywa osoba, która przedstawiła najwyższą ofertę;

auksztocki (adj)
Aukštaitija
  dotyczący Auksztoty, związany z Auksztotą

aurypigment (n)
orpimentas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady siarczków, trójsiarczek arsenu;

australijski /ˌawstraˈlʲijsʲci/ (adj)
australiškas
  odnoszący się do państwa lub kontynentu Australia, kojarzony z Australią, jej cechami lub składnikami

australopitek (n)
australopitekai
  (paleoantropologia, paleoantropologiczny) istota człowiekopodobna żyjąca ponad 3 mln lat temu;

austriacki /awstrʲˈjaʦ̑ʲci/ (adj)
austriškas
  odnoszący się do Austrii lub Austriaków

austrofaszyzm (n)
Austrofašizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) austriacka odmiana faszyzmu;

auszpik /ˈawʃpʲik/ (n)
šaltiena
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa, warzyw lub ryby w galarecie – z żelatyny lub na bazie wywaru z kości; (zobacz) też auszpik w Encyklopedii staropolskiej

autarkia /awˈtarʲca/ (n)
autarkija
  (ekonomia, ekonomiczny) gospodarcza samowystarczalność;

autobiografia /ˌawtɔbʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
autobiografija
  własnoręcznie napisany swój życiorys;

autobus /awˈtɔbus/ (n)
autobusas
  (transport, transportowy) (motoryzacja) duży pojazd przeznaczony do przewozu osób w transporcie zbiorowym;

autograf /awˈtɔɡraf/ (n)
autografas
  własnoręczny podpis

autoklaw /awˈtɔklaf/ (n)
autoklavas
  (chemia, chemiczny) (medycyna, medyczny) hermetyczny, ogrzewany zbiornik służący do przeprowadzania różnych procesów chemicznych lub do wyjaławiania w podwyższonej temperaturze i przy zwiększonym ciśnieniu narzędzi chirurgicznych, środków spożywczych i farmaceutycznych;

autokracja /ˌawtɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
autokratija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki lub wąskiej grupy, sprawowane poza kontrolą społeczną;

autokratyzm /ˌawtɔˈkratɨsm̥/ (n)
autokratija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system władzy sprawowanej poza kontrolą społeczną przez jednego człowieka lub wąską grupę;

automat /awˈtɔ̃mat/ (n)
automatas
  maszyna wykonująca pracę bez udziału człowieka;

automatyczny /ˌawtɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
automatinis, automatiškas
  wykonywany przez maszyny, przebiegający bez bezpośredniego udziału człowieka

automatyzacja (n)
automatizacija
  wprowadzanie automatów, ułatwień technicznych poprawiających pracę

autonomia /ˌawtɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
autonomija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) częściowa niezależność;

autonomiczny /ˌawtɔ̃nɔ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
autonominis
  związany z autonomią; taki, który ma autonomię

autoportret /ˌawtɔˈpɔrtrɛt/ (n)
autoportretas
  portret artysty wykonany przez siebie samego;

autor /ˈawtɔr/ (n)
autorius
  twórca jakiegoś dzieła (książki, obrazu, utworu muzycznego, programu komputerowego lub innej formy twórczości)

autorytaryzm (n)
autoritarizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów opartych na bezwzględnym posłuchu obywateli

autorytatywny /ˌawtɔrɨtaˈtɨvnɨ/ (adj)
autoritarinis
  władczy, stanowczy

autorytet /ˌawtɔˈrɨtɛt/ (n)
autoritetas
  człowiek mający uznanie i wpływ na innych ludzi
  wpływ osobisty, powaga, prestiż

autostrada /ˌawtɔˈstrada/ (n)
automagistralė, autostrada
  (motoryzacja) droga kołowa przystosowana do szybkiego ruchu samochodowego, charakteryzująca się bezkolizyjnymi skrzyżowaniami oraz podzielona na dwie jezdnie po co najmniej dwa pasy ruchu;

autosugestia /ˌawtɔsuˈɡɛstʲja/ (n)
autosugestija
  (psychologia, psychologiczny) wmawianie czegoś sobie samemu;

autyzm /ˈawtɨsm̥/ (n)
autizmas
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zaburzenie neuropsychiatryczne charakteryzujące się problemami w kontaktach międzyludzkich i brakiem relacji z rówieśnikami;

awangardowy /ˌavãŋɡarˈdɔvɨ/ (adj)
avangardinis
  (sztuka) związany z awangardą, charakteryzujący awangardę (kierunek w dwudziestowiecznej sztuce)

awarski (n)
avarų kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) język awarski, którym posługują się kaukascy Awarowie;

awaryjny /ˌavaˈrɨjnɨ/ (adj)
avarinis
  stworzony na wypadek awarii

awenturyn (n)
avantiurinas
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów, odmiana kwarcu, SiO2;

awerroizm (n)
averoizmas
  (filozofia, filozoficzny) doktryna popularna pod koniec XIII wieku, oparta na interpretacji myśli Arystotelesa dokonanych przez Awerroesa;

awers /ˈavɛrs/ (n)
aversas
  (numizmatyka, numizmatyczny) przednia strona monety, medalu, banknotu, pocztówki, kart do gry itp.;

awestyjski (n)
avestos kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) należący do rodziny języków indoeuropejskich język klasyczny używany w starożytnej Persji, w którym został zapisany zbiór prac Zaratustry (czyli Awesta);

awitaminoza /ˌavʲitãmʲĩˈnɔza/ (n)
avitaminozė
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy spowodowany niedoborem jednej lub więcej witamin;

awokado /ˌavɔˈkadɔ/ (n)
avokadas
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnozielony owoc awokado (1.2) o gruszkowatym kształcie, zielonkawożółtym miąższu, z dużą pestką
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju awokado (1.1)

azalia (n)
azalija
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) ozdobny kwitnący krzew, hodowany w donicach, ogrodach i parkach, różanecznik

azbest /ˈazbɛst/ (n)
asbestas
  (mineralogia, mineralogiczny) każdy minerał krzemianowy tworzący włókna;

azerbejdżański /ˌazɛrbɛjˈʤ̑ãj̃sʲci/ (adj)
azerbaidžanietiškas
  odnoszący się do państwa Azerbejdżan

azerski /aˈzɛrsʲci/ (adj)
Azerbaidžaniškai
  odnoszący się do Azerów lub Azerbejdżanu

azjatycki /ˌazʲjaˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
Azija, Azijos
  dotyczący Azji, związany z Azją, pochodzący z Azji

azot /ˈazɔt/ (n)
azotas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu N i liczbie atomowej 7;

azuryt /aˈzurɨt/ (n)
azuritas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał – zasadowy węglan miedzi;

azymut (n)
azimutas
  kąt zawarty między północną częścią południka odniesienia a danym kierunkiem poziomym;

ałas (n)
alasas
  (geologia, geologiczny) niecka w skałach luźnych powstająca wskutek wytapiania klinów lodowych na obszarach występowania wieloletniej zmarzliny;

ałtajski /awˈtajsʲci/ (adj)
Altajaus
  związany z Ałtajem, dotyczący Ałtaju

ałun /ˈawũn/ (n)
alūnas
  (chemia, chemiczny) stosowany w garbarstwie i medycynie, rozpuszczalny w wodzie, krystaliczny siarczan metalu

ałunit (n)
alunitas
  (mineralogia, mineralogiczny) siarczan glinowo-potasowy KAl3 (SO4)2 (OH)6, stosowany do otrzymywania ałunu;

ażur (n)
ažūras
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) ozdobny układ otworów w dowolnym materiale

babcia /ˈbapʲʨ̑a/ (n)
senelė
  (zdrobniale) babka (matka ojca lub matki)

babka /ˈbapka/ (n)
gyslotis
  (botanika, botaniczny) Plantago, rodzaj roślin z rodziny babkowatych;

badacz /ˈbadaʧ̑/ (n)
tyrėjas
  człowiek zajmujący się badaniami naukowymi

badaczka (n)
tyrėja
  kobieta naukowiec, zgłębiająca jakiś temat, problem

badanie /baˈdãɲɛ/ (n)
tyrimas
  (medycyna, medyczny) sprawdzenie stanu zdrowia

badminton /badˈmʲĩntɔ̃n/ (n)
badmintonas
  (sport, sportowy) gra polegająca na odbijaniu rakietkami plastikowej lotki na boisku przedzielonym rozpiętą na pewnej wysokości siatką;

bagaż /ˈbaɡaʃ/ (n)
bagažas
  zapakowane przedmioty zabierane w podróż

bagażnik /baˈɡaʒʲɲik/ (n)
bagažinė
  miejsce na bagaż wydzielone w rowerach, motocyklach, samochodach, autobusach i innych pojazdach

bagażowy (n)
nešikas
  pomocnik wynajęty do przeniesienia bagażu, np. na dworcu lub w hotelu

bagienny /baˈɟɛ̃nːɨ/ (adj)
pelkinis, raistinis
  związany z bagnem, dotyczący bagna, właściwy bagnom, rosnący na bagnach

bagnet /ˈbaɡnɛt/ (n)
durtuvas
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj noża zakładany na lufę karabinu umożliwiający użycie go do walki wręcz;

bagno /ˈbaɡnɔ/ (n)
pelkė
  (ekologia, ekologiczny) obszar trwale podmokły, porośnięty specyficzną roślinnością;

bajka /ˈbajka/ (n)
pasakėčia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór o treści fantastycznej
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) krótki utwór literacki, zwykle wierszowany i żartobliwy, posługujący się alegorią i morałem;
  (potocznie, potoczny) zmyślona informacja

bajkopisarz /ˌbajkɔˈpʲisaʃ/ (n)
pasakėtininkas
  pisarz zajmujący się tworzeniem bajek

bajt /bajt/ (n)
baitas
  (informatyka, informatyczny) jednostka pamięci komputerowej równa 8 bitom;

bakcyl /ˈbakʦ̑ɨl/ (n)
bacila
  (przestarzałe, przestarzały) zarazek

bakelit /baˈkɛlʲit/ (n)
bakelitas
  (chemia, chemiczny) jedno z tworzyw sztucznych, odmiana fenoplastu;

bakteria /bakˈtɛrʲja/ (n)
bakterija
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) rodzaj mikroskopijnego organizmu jednokomórkowego;

bakteriofag /ˌbaktɛrʲˈjɔfak/ (n)
bakteriofagas
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus atakujący bakterie;

bakteriolog /ˌbaktɛrʲˈjɔlɔk/ (n)
bakteriologas
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) mikrobiolog specjalizujący się w bakteriologii

bakteriologia /ˌbaktɛrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
bakteriologija
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) dziedzina mikrobiologii zajmująca się badaniem bakterii, ich budową, sposobem życia, właściwościami oraz ich znaczeniem dla człowieka, zwierząt i roślin;

bakteriologiczny (adj)
bakteriologinis
  związany z bakteriologią; dotyczący świata bakterii

bakteryjny /ˌbaktɛˈrɨjnɨ/ (adj)
bakterinis
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) związany z bakteriami lub powodowany przez bakterie

baktrian /ˈbaktrʲjãn/ (n)
dvikupris kupranugaris
  (zoologia, zoologiczny) Camelus ferus Przewalski, duży ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych występujący w stanie dzikim na stepach centralnej Azji;

bakłażan /bakˈwaʒãn/ (n)
baklažanas
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina jednoroczna z gatunku psianka podłużna Solanum melongena L., o jadalnych owocach;
  (spożywczy) warzywo, będące podłużnym, zwykle fioletowoczarnym owocem bakłażana (1.1)

bal /bal/ (n)
pokylis
  uroczyste przyjęcie, na którym głównym elementem zabawy są tańce;

baldachim /balˈdaxʲĩm/ (n)
baldakimas
  osłona umocowana nad tronem, łożem lub rozpostarta na drążkach, wykonana z ozdobnej tkaniny

balet /ˈbalɛt/ (n)
baletas
  (choreografia, choreograficzny) rodzaj tanecznego widowiska teatralnego;

baletowy (adj)
baletas
  (choreografia, choreograficzny) dotyczący baletu, zajmujący się baletem, skupiający się na balecie

balistyczny /ˌbalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
balistinis
  taki, który leci po krzywej balistycznej
  związany z balistyką, dotyczący balistyki

balistyka (n)
balistika
  nauka badająca ruch pocisków;

balkon /ˈbalkɔ̃n/ (n)
balkonas
  (architektura, architektoniczny) wystająca z budynku płyta ograniczona balustradą

balneolog (n)
balneologas
  (medycyna, medyczny) lekarz zajmujący się balneologią, leczeniem wodami i kąpielami

balneologia /ˌbalnɛɔˈlɔɟja/ (n)
balneologija
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny uzdrowiskowej zajmująca się badaniem właściwości leczniczych wód podziemnych i borowin oraz ich zastosowaniem w lecznictwie;

balon /ˈbalɔ̃n/ (n)
balionas
  (lotnictwo, lotniczy) wyposażony w gondolę aerostat bez napędu;
  ozdobny przedmiot z gumy napełniany powietrzem;

balsamista (n)
balzamuotojas
  osoba, która balsamuje zwłoki

balustrada /ˌbaluˈstrada/ (n)
baliustrada
  zabezpieczenie, obramowanie balkonów, dachów, mostów, schodów, tarasów, wiaduktów, itp., montowane zazwyczaj na krawędzi zabezpieczanego elementu i często pełniące jednocześnie funkcję ozdobną;

bambus /ˈbãmbus/ (n)
bambukas
  (botanika, botaniczny) Bambusa Shreb., rodzaj wieloletnich roślin trawiastych o drewniejących łodygach, z rodziny wiechlinowatych;

banalny /bãˈnalnɨ/ (adj)
banalus
  zwyczajny, przeciętny, pozbawiony oryginalności

banan /ˈbãnãn/ (n)
bananas
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny bananowatych;
  (spożywczy) owoc banana (1.1), podłużny, zazwyczaj żółty

bananowy /ˌbãnãˈnɔvɨ/ (adj)
bananas
  dotyczący bananów (drzew i owoców)

banał /ˈbãnaw/ (n)
banalybė
  powiedzenie niemające głębszej treści, ogólnie znane

bandaż /ˈbãndaʃ/ (n)
bintas
  (medycyna, medyczny) długi pas tkaniny lub dzianiny stosowany do owijania na ciele z różnych powodów, np. mocowania opatrunku, ochrony dłoni w boksie itp.;

bandoneon (n)
bandonija
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu muzycznego z grupy aerofonów;

bandura /bãnˈdura/ (n)
bandūra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ludowy instrument muzyczny przypominający lutnię z długą szyjką;

bandycki (adj)
banditiškas
  związany z bandytą, dotyczący bandyty
  właściwy bandycie, charakterystyczny dla bandyty

bandyta /bãnˈdɨta/ (n)
banditas
  człowiek dopuszczający się ciężkich przestępstw, w tym napadów i morderstw

banjo /ˈbãn͇ʤ̑ɔ/ (n)
bandža
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj gitary z okrągłym pudłem rezonansowym i długim gryfem;

bank /bãŋk/ (n)
bankas
  (bankowość, bankowy) instytucja zajmująca się finansami, w szczególności udzielaniem kredytów, przechowywaniem oszczędności swoich klientów
  (bankowość, bankowy) (architektura, architektoniczny) budynek, w którym znajduje się siedziba banku (1.1)
  (medycyna, medyczny) miejsce przechowywania organów, tkanek, płynów ustrojowych itp. przeznaczonych do późniejszych zabiegów

bankier (n)
bankininkas
  właściciel lub dyrektor banku

bankiet /ˈbãŋcɛt/ (n)
banketas
  wystawne, uroczyste przyjęcie

bankietowy (adj)
banketinis
  związany z bankietem, dotyczący bankietu

banknot /ˈbãŋknɔt/ (n)
banknotas
  (bankowość, bankowy) odcinek papieru z odpowiednim nadrukiem, emitowany przez bank, mający określoną wartość pieniężną (nabywczą);

bankomat /bãŋˈkɔ̃mat/ (n)
bankomatas
  urządzenie służące do wypłaty gotówki za pomocą karty płatniczej;

bankructwo /bãŋˈkruʦ̑tfɔ/ (n)
bankrotas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) upadłość osoby prawnej lub fizycznej ogłoszona przez sąd

bankrut /ˈbãŋkrut/ (n)
bankrotas
  osoba lub firma, która ogłosiła niewypłacalność

baobab /baˈɔbap/ (n)
baobabas
  (botanika, botaniczny) ogromne, długowieczne drzewo liściaste o bardzo grubym pniu rosnące w Afryce;

bar /bar/ (n)
baris
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ba i liczbie atomowej 56;

baran /ˈbarãn/ (n)
avinas
  (zoologia, zoologiczny) samiec owcy
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) głupek, idiota

baranina /ˌbarãˈɲĩna/ (n)
aviena
  (spożywczy) mięso otrzymywane z owcy lub barana;

barbaryzm (n)
barbarizmas
  (językoznawstwo, językoznawczy) (zobacz) zapożyczenie;

barbarzyńca /ˌbarbaˈʒɨ̃j̃nʦ̑a/ (n)
barbarai
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) człowiek, który nie należy do kręgu kultury grecko-rzymskiej;
  ktoś niecywilizowany, prymitywny

barbarzyński (adj)
barbariškas
  cechujący się prymitywizmem lub okrucieństwem

barbarzyństwo (n)
barbariškumas
  brak cywilizacji

barchan /ˈbarxãn/ (n)
barchanas
  (geologia, geologiczny) wydma w kształcie półksiężyca

bard /bart/ (n)
bardas
  u ludów celtyckich: średniowieczny poeta opiewający boje i bohaterów;

bardzo /ˈbarʣ̑ɔ/ (adv)
labai
  służący do podkreślenia cechy przymiotnika, przysłówka lub czasownika w wysokim stopniu, dużo

barkentyna /ˌbarkɛ̃nˈtɨ̃na/ (n)
barkentina
  żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; pierwszy z nich ma omasztowanie rejowe, pozostałe maszty niosą ożaglowanie skośne;

barograf (n)
barografas
  (meteorologia, meteorologiczny) miernik ciśnienia atmosferycznego (barometr), zdolny do samoczynnego zapisywania wyników pomiarów

barok /ˈbarɔk/ (n)
barokas
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, którego trwanie datuje się na zakres czasowy od końca XVI wieku do XVIII wieku;

barometr /baˈrɔ̃mɛtr̥/ (n)
barometras
  (meteorologia, meteorologiczny) przyrząd do mierzenia ciśnienia atmosferycznego;

baron /ˈbarɔ̃n/ (n)
baronas
  niski tytuł arystokratyczny;

barszcz /barʃʧ̑/ (n)
barščiai
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zakwaszana zupa na wywarze z buraków;

barszcz zwyczajny (n)
lankinis barštis
  (botanika, botaniczny) Heracleum sphondylium L., gatunek byliny z rodziny selerowatych;

barter /ˈbartɛr/ (n)
natūriniai mainai
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) wymiana bezgotówkowa, czyli towar (bądź usługa) za towar;

barwnik /ˈbarvʲɲik/ (n)
dažai
  substancja służąca do barwienia innych rzeczy

barykada /ˌbarɨˈkada/ (n)
barikada
  doraźna zapora zbudowana w poprzek ulicy podczas walk w mieście;

baryton /baˈrɨtɔ̃n/ (n)
baritonas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) głos męski niższy od tenoru, wyższy od basu;
  mężczyzna śpiewający barytonem (1.1)

baseball (n)
beisbolas
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której najistotniejszym elementem rozgrywki jest odbicie piłki drewnianym kijem;

basen /ˈbasɛ̃n/ (n)
baseinas, plaukymo baseinas
  sztuczny zbiornik wody przeznaczony do pływania

baskijski /baˈsʲcijsʲci/ (adj)
Baskiškai
  związany z Baskami, dotyczący Basków

basowy (adj)
bosinis
  charakterystyczny dla basu, mający cechy basu

bastion /ˈbastʲjɔ̃n/ (n)
bastionas
  (wojskowość, wojskowy) stosowany od XVI wieku element fortyfikacji w postaci pięciokątnej budowli ziemnej o wzmocnionych, murowanych ścianach; stanowisko artylerii flankującej dostęp do umocnień;

baszkirski (adj)
baškirų
  związany z Baszkirami

bat /bat/ (n)
botagas
  przyrząd w postaci rzemienia lub sznura przymocowanego do pręta bądź kija, służący do popędzania lub wymierzania kary;

batalion /baˈtalʲjɔ̃n/ (n)
batalionas
  (wojskowość, wojskowy) mniejsza od pułku jednostka organizacyjna wojska;

batat (n)
batatas
  (botanika, botaniczny) Ipomoea batatas, bylina z rodziny powojowatych pochodząca z Ameryki Południowej i Środkowej;

batyskaf /baˈtɨskaf/ (n)
batiskafas
  statek podwodny do badań na dużych głębokościach;

bawarski /baˈvarsʲci/ (adj)
bavaras
  pochodzący z Bawarii, związany z Bawarią

bawełna /baˈvɛwna/ (n)
medvilnė
  (włókiennictwo) włókno otrzymane z bawełny (1.1);

bazalt /ˈbazalt/ (n)
bazaltas
  (geologia, geologiczny) magmowa skała wylewna, o przeważnie czarnej barwie;

bazaltowy (adj)
bazaltinis
  dotyczący bazaltu, wykonany z bazaltu

bazgrać /ˈbazɡraʨ̑/ (v)
keverzoti
  (potocznie, potoczny) pisać niestarannie i niewyraźnie

bazylia /baˈzɨlʲja/ (n)
bazilikas
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju bazylia (1.1);

bazylika /baˈzɨlʲika/ (n)
bazilika
  (architektura, architektoniczny) typ kościoła wielonawowego, z nawą główną wyższą od naw bocznych, posiadającą okna ponad dachami naw bocznych (w odróżnieniu od kościoła halowego);
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: duża sala w pałacu
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: hala sądowa i targowa na forum
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościół, któremu nadano taki tytuł
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł nadawany przez papieża niektórym kościołom

bać się /ˈbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
bijoti
  odczuwać strach, bojaźń, lęk przed czymś lub przed kimś
  martwić się, niepokoić się

bałkański /bawˈkãj̃sʲci/ (adj)
balkanai
  (geografia, geograficzny) dotyczący Bałkanów, związany z Bałkanami
  (geografia, geograficzny) związany z Bałkanami (pasmem górskim)

bałtycki /bawˈtɨʦ̑ʲci/ (adj)
Baltija, Baltijos
  odnoszący się do Bałtyku, związany z Bałtykiem

bałwan /ˈbawvãn/ (n)
senis besmegenis, sniego senis
  figura człowieka ulepiona ze śniegu;

bałwochwalca (n)
stabmeldys
  czciciel bożków

bażant /ˈbaʒãnt/ (n)
fazanas
  (ornitologia, ornitologiczny) (łowiectwo, łowiecki) Phasianus colchicus, gatunek ptaka żyjącego na polach;

beczeć /ˈbɛʧ̑ɛʨ̑/ (v)
mekenti
  o owcy lub kozie: wydawać charakterystyczny przeciągły głos

beczka /ˈbɛʧ̑ka/ (n)
statinė
  cylindryczne naczynie, tradycyjnie wykonywane z klepek drewnianych, spiętych metalowymi obręczami, współcześnie również z innych materiałów;

bednarz /ˈbɛdnaʃ/ (n)
kubilius
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący i naprawiający drewniane naczynia z klepek, trudniący się bednarstwem

befsztyk /ˈbɛfʃtɨk/ (n)
bifštekas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gruby plaster mięsa wołowego, zwykle z polędwicy lub rostbefu, smażony lub grillowany

behawioryzm (n)
biheviorizmas
  (psychologia, psychologiczny) podejście do psychologii skupiające się na obserwowalnym zachowaniu, negujące poznawalność umysłu i przeważnie zakładające, że zachowanie jest określane przez środowisko;

beletrystyczny (adj)
beletristinis
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) związany z beletrystyką

beletrystyka /ˌbɛlɛˈtrɨstɨka/ (n)
beletristika
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) twórczość prozatorska zaliczana do literatury pięknej, obejmująca powieść, opowiadanie, nowelę, reportaż literacki

belgijski /bɛlʲˈɟijsʲci/ (adj)
belgiškas, belgas
  odnoszący się do Belgii lub Belgów

beneficjent (n)
gavėjas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba czerpiąca zyski, profity z czegoś

benzen /ˈbɛ̃w̃zɛ̃n/ (n)
benzenas
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy arenów, najprostszy obojętny węglowodór aromatyczny;

benzyna /bɛ̃w̃ˈzɨ̃na/ (n)
benzinas
  paliwo stosowane do napędu samochodów, samolotów i niektórych innych urządzeń posiadających silnik spalinowy;

berberys zwyczajny (n)
paprastasis raugerškis
  (botanika, botaniczny) Berberis vulgaris L., gatunek krzewu z rodziny berberysowatych;

berdysz /ˈbɛrdɨʃ/ (n)
bardišius
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni drzewcowej, ciężki, szeroki topór o silnie zakrzywionym ostrzu i długim drzewcu;

berek (n)
gaudynės
  dziecięca gra ruchowa, w której jedna osoba musi dogonić i dotknąć dowolną z pozostałych osób

beret /ˈbɛrɛt/ (n)
beretė
  (krawiectwo) płaskie, okrągłe nakrycie głowy, bez daszka, wykonane zazwyczaj z pilśni lub wełny;

berkel /ˈbɛrkɛl/ (n)
berklis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bk i liczbie atomowej 97;

berlińczyk /bɛrˈlʲĩj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
berlinietis
  mieszkaniec Berlina

berliński /bɛrˈlʲĩj̃sʲci/ (adj)
Berlynas
  odnoszący się do miasta Berlin

bersalier (n)
bersaljeras
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz włoskiej lekkiej piechoty zmechanizowanej;

beryl /ˈbɛrɨl/ (n)
berilis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Be i liczbie atomowej 4;

berło /ˈbɛrwɔ/ (n)
skeptras
  ozdobna pałka będąca insygnium królewskim;

bestia /ˈbɛstʲja/ (n)
žvėris
  dzikie, drapieżne zwierzę

beton /ˈbɛtɔ̃n/ (n)
betonas
  (budownictwo) materiał budowlany, powstały ze zmieszania piasku, żwiru lub innego kruszywa z roztworem materiałów wiążących;

bez /bɛs/ (n)
šeivamedis
  (botanika, botaniczny) roślina krzewiasta z rodzaju Sambucus;

bez /bɛs/ (preposition)
be
  …służący do tworzenia konstrukcji, w których czynność została wykonana pomimo braku czegoś, co opisuje wyrażenie za przyimkiem

bez- /bɛs/ /bɛz/ (prefix)
be-
  …służący do tworzenia złożeń oznaczających brak czegoś

bezalkoholowy /ˌbɛzalkɔxɔˈlɔvɨ/ (adj)
nealkoholinis
  niezawierający, pozbawiony alkoholu
  taki, w którym nie sprzedaje się alkoholu

bezbarwny /bɛzˈbarvnɨ/ (adj)
bespalvis
  pozbawiony barwy, mający kolor nieokreślony

bezbożnictwo /ˌbɛzbɔʒʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
bedievybė
  (przestarzałe, przestarzały) postawa negująca istnienie Boga

bezcielesny (adj)
bekūnis
  niemający ciała, nieistniejący fizycznie

bezczelność /bɛʃˈʧ̑ɛlnɔɕʨ̑/ (n)
įžūlumas
  nieliczenie się z nikim i niczym, zbytnia pewność siebie

bezczynność /bɛʃˈʧ̑ɨ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
neveikimas
  brak aktywności

bezdenny (adj)
bedugnis
  taki, który wydaje się nie mieć dna

bezduszny /bɛzˈduʃnɨ/ (adj)
bedvasis
  mający nieczuły i bezwzględny stosunek do otoczenia lub wyrażający taki stosunek

bezdymny (adj)
bedūmis
  niewydzielający dymu

bezdzietność /bɛʑˈʥ̑ɛtnɔɕʨ̑/ (n)
bevaikystė
  nieposiadanie potomstwa;

bezdzietny /bɛʑˈʥ̑ɛtnɨ/ (adj)
bevaikis
  niemający dzieci, potomstwa

bezgwiezdny (adj)
bežvaigždis
  nie mający gwiazd

bezkarność (n)
nebaudžiamumas
  pozostawanie bez ukarania
  uchodzenie przewinień bez kary, brak obaw przed ukaraniem

bezkręgowiec (n)
bestuburis
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę nie mające szkieletu;

bezkształtny /bɛsˈkʃtawtnɨ/ (adj)
beformis
  o niewyraźnym, nieregularnym kszatłcie

bezkwiatowy (adj)
bežiedis
  (botanika, botaniczny) nie mający kwiatów (części roślinnych)

bezleśny (adj)
nemiškingas
  charakteryzujący się brakiem lasów, niezalesiony

beznadziejny /ˌbɛznaˈʥ̑ɛ̇jnɨ/ (adj)
beviltiškas
  pozbawiony wszelkiej nadziei

bezokolicznik /ˌbɛzɔkɔˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
bendratis
  (gramatyka) forma czasownika zazwyczaj (zależnie od języka) nieokreślająca czasu, rodzaju, liczby, osoby, trybu, strony ani aspektu;

bezosobowy /ˌbɛzɔsɔˈbɔvɨ/ (adj)
beasmenis
  taki, który nie jest skierowany do żadnej osoby

bezpieczeństwo /ˌbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
saugumas
  stan braku zagrożenia, obawy, powodów do strachu; bycie bezpiecznym

bezpiecznik /bɛsˈpʲjɛʧ̑ʲɲik/ (n)
saugiklis
  podzespół chroniący przed nieprawidłowym działaniem urządzenia lub sieci (np. elektrycznej, gazowej);

bezpieczny /bɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
saugus
  taki, który nie jest zagrożony, któremu nic nie grozi

bezradność /bɛzˈradnɔɕʨ̑/ (n)
bejėgiškumas
  niemożność poradzenia sobie, zwłaszcza w trudnej sytuacji;

bezrobocie /ˌbɛzrɔˈbɔʨ̑ɛ/ (n)
nedarbas
  (ekonomia, ekonomiczny) stan, w którym część osób zdolnych do pracy i chcących ją podjąć nie może jej znaleźć;

bezrobotny /ˌbɛzrɔˈbɔtnɨ/ (adj)
bedarbis
  bez pracy, bez zajęcia

bezsenność /bɛsˈːɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
nemiga
  (fizjologia, fizjologiczny) niemożność zaśnięcia;

bezwartościowy /ˌbɛzvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
bevertis
  nieposiadający żadnej wartości

bezwietrzny /bɛzˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
bevėjis
  charakteryzujący się brakiem wiatru

bezwizowy (adj)
bevizis
  niewymagający uzyskania wizy

bezwodnik (n)
anhidridas
  (chemia, chemiczny) tlenek niemetalu tworzący kwas lub zasadę w połączeniu z wodą

bezwstyd (n)
begėdiškumas
  nieskromność w postępowaniu

bezzębny /bɛzˈːɛ̃mbnɨ/ (adj)
bedantis
  taki, który nie ma zębów; pozbawiony zębów

biatlon (n)
biatlonas
  (sport, sportowy) zimowa dyscyplina sportu składająca się z biegu narciarskiego i strzelania;

białaczka /bʲjaˈwaʧ̑ka/ (n)
leukemija
  (medycyna, medyczny) nadmierne wytwarzanie białych krwinek;

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (adj)
Baltarusija, baltarusiškas
  dotyczący Białorusi lub Białorusinów, charakterystyczny dla Białorusi lub Białorusinów

białoruski /ˌbʲjawɔˈrusʲci/ (n)
baltarusis kalba, baltarusis
  (językoznawstwo, językoznawczy) język wschodniosłowiański używany na Białorusi;

białość (n)
baltumas
  barwa biała

biały /ˈbʲjawɨ/ (adj)
baltas, balta
  mający bardzo jasną barwę przeciwstawną do czarnego, taką jak czysty śnieg, mleko itp.

biblijny /bʲiˈblʲijnɨ/ (adj)
biblinis
  pochodzący z Biblii, związany z Biblią, charakterystyczny dla Biblii

bibliografia /ˌbʲiblʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
bibliografija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się teoretycznym i praktycznym badaniem oraz opisywaniem dokumentów pisanych;
  wykaz odrębnych jednostek piśmienniczych, zestawiony z utworzonych według ustalonych zasad opisów bibliograficznych;

biblioteka /ˌbʲiblʲjɔˈtɛka/ (n)
biblioteka
  instytucja zajmująca się gromadzeniem i wypożyczaniem książek; budynek tej instytucji;
  zbiór książek należący do kogoś; pomieszczenie z takim zbiorem
  (informatyka, informatyczny) zbiór programów, procedur, elementów graficznych itp., które mogą być używane w innych programach;

bibliotekarka /ˌbʲiblʲjɔtɛˈkarka/ (n)
bibliotekininkė
  kobieta, która pracuje w bibliotece

bibliotekarz /ˌbʲiblʲjɔˈtɛkaʃ/ (n)
bibliotekininkas
  pracownik biblioteki;

biceps (n)
bicepsas
  (anatomia, anatomiczny) mięsień dwugłowy ramienia;

bicie w przelocie (n)
kirtimas prasilenkiant
  (szachy, pojęcie szachowe) specjalne posunięcie, w którym pion stojący obok bije innego piona bezpośrednio po wykonaniu ruchu o dwa pola z pozycji wyjściowej

bidet /ˈbʲidɛt/ (n)
bidė
  urządzenie sanitarne służące do higieny intymnej;

biec /bʲjɛʦ̑/ (v)
bėgti
  szybko poruszać się na nogach w krokach, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi

bieda /ˈbʲjɛda/ (n)
skurdas
  stan braku środków do życia

biedak /ˈbʲjɛdak/ (n)
skurdeiva, skurdžius
  osoba, której brakuje środków do życia

biedny /ˈbʲjɛdnɨ/ (adj)
skurdus
  taki, któremu brakuje środków do życia

biedronka /bʲjɛˈdrɔ̃nka/ (n)
boružė
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) chrząszcz z rodziny Coccinellidae, biedronkowatych;

biedronka siedmiokropka (n)
septyntaškė boružė
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coccinella septempunctata L., gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych, o czerwonych pokrywach z czarnymi plamkami u postaci dorosłej;

biedrzeniec anyż (n)
anyžinė ožiažolė
  (botanika, botaniczny) Pimpinella anisum L., gatunek jednorocznej rośliny uprawnej z rodziny selerowatych;

bieg /bʲjɛk/ (n)
bėgimas
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa, w której chodzi o jak najszybsze dobiegnięcie do mety
  poruszanie się przez krótkie i szybkie podskoki

biegacz /ˈbʲjɛɡaʧ̑/ (n)
bėgikas, bėgūnas
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca jedną z dyscyplin lekkoatletycznych – biegi

bieganie /bʲjɛˈɡãɲɛ/ (n)
bėgti
  (rzeczownik odczasownikowy) od biegać

biegać /ˈbʲjɛɡaʨ̑/ (v)
bėgti
  przemieszczać się szybkimi krokami, podczas których następuje jednoczesne oderwanie obu nóg od ziemi, być w ruchu, uprawiać biegi

biegiem (adv)
bėgte
  biegnąc

biegun /ˈbʲjɛɡũn/ (n)
ašigalis
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun elektryczny
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) biegun magnetyczny
  jeden z dwóch punktów na powierzchni obracającego się ciała niebieskiego, przez które przechodzi jego oś obrotu
  miejsce z jakiegoś względu najdalsze lub posiadające najbardziej ekstremalne cechy;

biegunka /bʲjɛˈɡũnka/ (n)
viduriavimas
  (medycyna, medyczny) częste wypróżnianie stolcem o rzadkiej konsystencji;

biegus /ˈbʲjɛɡus/ (n)
bėgikas
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Calidris

biegus rdzawy /ˈbʲjɛɡus ˈrʣ̑avɨ/ (n)
islandinis bėgikas
  (ornitologia, ornitologiczny) Calidris canutus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

bielizna /bʲjɛˈlʲizna/ (n)
apatiniai
  (krawiectwo) odzież spodnia, np. majtki, biustonosz, podkoszulka

bielmo /ˈbʲjɛlmɔ/ (n)
endosperma
  (botanika, botaniczny) rodzaj tkanki miękiszowej nasion roślin okrytonasiennych;

bieluń dziędzierzawa (n)
paprastoji durnaropė
  (botanika, botaniczny) Datura stramonium L., gatunek trującej rośliny z rodziny psiankowatych;

biernik /ˈbʲjɛrʲɲik/ (n)
galininkas
  (gramatyka) czwarty przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? co?;

bierny /ˈbʲjɛrnɨ/ (adj)
pasyvus
  (chemia, chemiczny) niebiorący udziału w reakcjach
  (gramatyka) związany ze stroną bierną
  niewykazujący inicjatywy

bieługa /bʲjɛˈwuɡa/ (n)
beluga
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Huso huso, duża ryba drapieżna;

bifobia (n)
bifobija
  (psychologia, psychologiczny) (społeczny) dyskryminacja objawiająca się niechęcią lub agresją wobec osób biseksualnych;

bigamia /bʲiˈɡãmʲja/ (n)
bigamija
  pozostawanie w związku małżeńskim z dwiema osobami;

bijekcja (n)
bijekcija
  (matematyka, matematyczny) funkcja wzajemnie jednoznaczna;

bikini /bʲiˈcĩɲi/ (n)
bikinis
  dwuczęściowy damski kostium plażowy;

bilard /ˈbʲilart/ (n)
biliardas
  (sport, sportowy) gra towarzyska i sportowa polegająca na odbijaniu drewnianych kul kijem na specjalnym stole;

bilbil (n)
biulbiulis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny bilbili (Pycnonotidae);

bilet /ˈbʲilɛt/ (n)
bilietas
  dokument zezwalający na przejazd pociągiem, autobusem, samolotem itp., albo na wstęp do kina lub teatru

bilirubina /ˌbʲilʲiruˈbʲĩna/ (n)
bilirubinas
  (biochemia, biochemiczny) barwnik organiczny, końcowy produkt degradacji hemu;

bioakustyka (n)
bioakustika
  dział zoologii dający i systematyzujący dźwięk wydawane przez zwierzęta

biochemia /bʲjɔˈxɛ̃mʲja/ (n)
biochemija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka na pograniczu chemii organicznej i biologii zajmująca się substancjami organicznymi o znaczeniu biologicznym;

biocybernetyka (n)
biokibernetika
  dział cybernetyki, badanie procesów sterowania w układach biologicznych;

biofizyka (n)
biofizika
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dziedzina biologii badająca fizyczne podstawy procesów życiowych;

biogeografia /ˌbʲjɔɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
biogeografija
  nauka o rozmieszczeniu na Ziemi żywych organizmów;

biografia /bʲjɔˈɡrafʲja/ (n)
biografija
  opis życia i działalności jakiejś osoby;

biolog /ˈbʲjɔlɔk/ (n)
biologas
  specjalista w zakresie biologii

biologia /bʲjɔˈlɔɟja/ (n)
biologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka przyrodnicza o życiu, rozwoju i ewolucji osobniczej;

biologia molekularna (n)
molekulinė biologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii badający organizmy na poziomie molekularnym, określający związki między budową a funkcjami pełnionymi przez różne cząstki w komórkach

biologiczny /ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
biologinis
  o rodzicu: taki, który spłodził dziecko
  związany z biologią, dotyczący biologii

biolożka (n)
biologė
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie biologii

biom (n)
biomas
  (ekologia, ekologiczny) zespół ekosystemów, tworzący duże i łatwe do rozróżnienia regiony biologiczne na Ziemi

biomasa /bʲjɔ̃ˈmasa/ (n)
biokuras
  materia zawarta w organizmach żywych;
  masa materii zawartej w organizmach żywych (zwykle podawana na metr kwadratowy lub sześcienny)

bionika (n)
bionika
  (biologia, biologiczny) (technologia, technika, techniczny) nauka badająca możliwości wykorzystania w technice (głównie w automatyce, elektronice i mechanice) wiedzy o budowie i funkcjonowaniu żywych organizmów;

biosfera (n)
biosfera
  (ekologia, ekologiczny) zespół wszystkich istniejących na Ziemi ekosystemów, największy i najbliższy samowystarczalności układ biologiczny zamieszkiwany przez organizmy żywe

biosynteza (n)
biosintezė
  (biologia, biologiczny) tworzenie związków organicznych przez organizm żywy

biotechnologia /ˌbʲjɔtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
biotechnologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się wykorzystaniem organizmów żywych (drobnoustrojów) do produkcji przemysłowej;

biotop (n)
buveinė
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) obszar o określonych warunkach ekologicznych, będący siedliskiem dla biocenozy lub osobnika

biskup /ˈbʲiskup/ (n)
vyskupas
  (kościelny) w kościołach chrześcijańskich duchowny wysokiego szczebla, ze święceniami biskupimi lub ordynowany na urząd biskupi, najczęściej kierujący diecezją;

bit /bʲit/ (n)
bitas
  (informatyka, informatyczny) (matematyka, matematyczny) najmniejsza porcja informacji, liczba binarna, mogąca przyjąć wartości 0 lub 1;
  (technologia, technika, techniczny) wymienna końcówka w elektrycznych narzędziach do wkręcania;

bita śmietana /ˈbʲita ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
plakta grietinėlė
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) śmietana o wysokiej zawartości tłuszczu napowietrzona poprzez ubijanie, będąca dodatkiem do deserów, dekoracją napojów lub samodzielnym deserem;

bitwa /ˈbʲitfa/ (n)
mūšis
  (wojskowość, wojskowy) bezpośrednie starcie zbrojne wojsk skonfliktowanych stron;

biuro /ˈbʲjurɔ/ (n)
biuras
  budynek lub pomieszczenie, w którym są wykonywane prace administracyjne, umysłowe, są zbierane i przetwarzane informacje;

biuro podróży /ˈbʲjurɔ pɔdˈruʒɨ/ (n)
kelionių agentūra
  (turystyka, turystyczny) instytucja organizująca wycieczki i pośrednicząca w sprzedaży biletów lotniczych, autobusowych itd.

biurokrata (n)
biurokratas
  urzędnik ściśle przestrzegający i wymagający przestrzegania kwestii formalnych

biustonosz /bʲjuˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
liemenėlė
  (krawiectwo) część garderoby podtrzymująca kobiece piersi;

bizantyjski /ˌbʲizãnˈtɨjsʲci/ (adj)
bizantiškas
  (historia, historyczny, historycznie) dotyczący Bizancjum, związany z Bizancjum

bizmut /ˈbʲizmut/ (n)
bismutas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bi i liczbie atomowej 83;

biznes /ˈbʲiznɛs/ (n)
verslas
  interes, przedsięwzięcie przynoszące zysk

biznesowy (adj)
prekybinis
  (handel, handlowy) dotyczący biznesu

bić /bʲiʨ̑/ (v)
kulti
  o monetach, medalach produkować za pomocą stempla lub prasy
  o sercu / pulsie normalna lub (częściej) wzmożona, czynność serca, odczuwalny puls
  uderzać kogoś, zadawać komuś ból
  w grach zabierać przeciwnikowi kartę, pionka, itp.

biżuteria /ˌbʲiʒuˈtɛrʲja/ (n)
bižuterija
  przedmioty wyrabiane z metali szlachetnych i kamieni szlachetnych (lub ich imitacji) służące do ozdoby stroju, ciała;

blacha /ˈblaxa/ (n)
skarda
  cienki, płaski kawałek metalu;

blasfemia /blasˈfɛ̃mʲja/ (n)
blevyzga, piktžodžiavimas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (przestarzałe, przestarzały) bluźnierstwo

bliski /ˈblʲisʲci/ (adj)
artimas
  bezpośrednio spokrewniony
  taki, który jest w niewielkiej odległości
  taki, który prawie osiągnął jakiś stan
  zbliżony do czegoś, podobny

blisko /ˈblʲiskɔ/ (adv)
arti
  w niewielkiej odległości

blizna /ˈblʲizna/ (n)
randas
  (medycyna, medyczny) ślad po ranie;

bliźniak /ˈblʲiʑɲak/ (n)
dvynys
  każda z dwóch osób urodzonych w jednym porodzie

blog /blɔk/ (n)
blogas
  (informatyka, informatyczny) dziennik (pamiętnik) dostępny w Internecie;

blogosfera (n)
tinklaraštija
  (publikatory) (społeczny) ogół blogów traktowanych jako przestrzeń społeczna i publicystyczna autorów oraz ich czytelników;

blokada /blɔˈkada/ (n)
blokada
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system środków zmierzających do izolacji jakiegoś państwa, obiektu, miasta itp. w celu wymuszenia jakichś ustępstw lub kapitulacji
  utrudnienie dostępu do czegoś

blues (n)
bliuzas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalno-instrumentalny styl muzyczny sięgający korzeniami ludowych pieśni czarnoskórych

bluszcz /bluʃʧ̑/ (n)
gebenė
  (botanika, botaniczny) Hedera, roślina pnąca, którą można zobaczyć najczęściej na murach lub drzewach, której liście pozostają zielone w zimie;

bocian /ˈbɔʨ̑ãn/ (n)
gandras
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) bocian biały
gandras, gandriniai
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia duży ptak brodzący z rodziny bocianów;

bocian biały /ˈbɔʨ̑ãn ˈbʲjawɨ/ (n)
baltasis gandras
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia ciconia Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący m.in. w Polsce;

bocian czarny /ˈbɔʨ̑ãn ˈʧ̑arnɨ/ (n)
juodasis gandras
  (ornitologia, ornitologiczny) Ciconia nigra Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny bocianowatych występujący również w Polsce;

bogactwo /bɔˈɡaʦ̑tfɔ/ (n)
turtas
  majątek, posiadane dobra o dużej wartości

bogaty /bɔˈɡatɨ/ (adj)
turtingas
  posiadający duży majątek lub osiągający wysokie dochody
  taki, który obfituje w coś

bogini /bɔˈɟĩɲi/ (n)
deivė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (etnografia, etnograficzny) bóstwo płci żeńskiej

bohater /bɔˈxatɛr/ (n)
didvyris
  człowiek, który wykazał się męstwem, odwagą, poświęceniem itp.

bohaterka /ˌbɔxaˈtɛrka/ (n)
didvyrė
  forma żeńska od: bohater; główna postać wydarzenia
  forma żeńska od: bohater; kobieta odważna
  forma żeńska od: bohater; postać utworu

bohr /bɔxr̥/ (n)
boris
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Bh i liczbie atomowej 107;

boisko /bɔˈ<sup>j</sup>iskɔ/ (n)
aikštė
  (sport, sportowy) plac przeznaczony do gier sportowych;

bojar (n)
bajoras
  (historia, historyczny, historycznie) w dawnej Bułgarii, Rosji i Rusi Kijowskiej członek klasy najbardziej znaczących w państwie feudałów;

bojarski (adj)
bajoriškas
  związany z bojarem albo bojarstwem, dotyczący bojara albo bojarstwa

bojkot /ˈbɔjkɔt/ (n)
boikotas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ekonomia, ekonomiczny) zerwanie kontaktów (handlowych, ekonomicznych, stosunków dyplomatycznych, towarzyskich, zawodowych) w celu wywarcia nacisku;

bojkotować (v)
boikotuoti
  zrywać stosunki z państwem, instytucją, organizacją lub osobą w celu wywarcia nacisku lub wyrażenia protestu

bok /bɔk/ (n)
šonas
  lewa lub prawa strona człowieka, zwierzęcia, przedmiotu

boks /bɔks/ (n)
boksas
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na biciu przeciwnika pięściami;

bokser /ˈbɔksɛr/ (n)
boksininkas
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający zawodowo boks (pięściarstwo)

bokserka (n)
boksininkė
  (sport, sportowy) kobieta uprawiająca boks

boksyt (n)
boksitas
  (geologia, geologiczny) ilasta skała osadowa składająca się głównie z wodorotlenków glinu, ruda aluminium;

boleć /ˈbɔlɛʨ̑/ (v)
skaudėti, sopėti
  (medycyna, medyczny) być źródłem bólu

bolszewik (n)
bolševikas
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) początkowo: członek leninowskiej frakcji rosyjskiej partii socjaldemokratycznej; potem ogólniej: członek radzieckiej partii komunistycznej

bolszewizm (n)
bolševizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna działania politycznego oraz przejmowania i sprawowania władzy stworzona przez Lenina na bazie marksizmu

bomba /ˈbɔ̃mba/ (n)
bomba
  (wojskowość, wojskowy) ładunek wypełniony materiałem wybuchowym zrzucany z samolotu lub okrętu, zwykle z mechanicznym zapalnikiem;

bomba atomowa (n)
atominė bomba
  (wojskowość, wojskowy) bomba czerpiąca swoją energię z reakcji rozszczepienia ciężkich jąder atomowych ((na przykład) uranu lub plutonu) na lżejsze pod wpływem bombardowania neutronami

bombarda /bɔ̃mˈbarda/ (n)
bombarda
  używane w XIV i XV wieku prymitywne działo o dużym kalibrze i krótkiej lufie miotające kamienne lub rzadziej żelazne kule na odległość kilkuset metrów

bombardować /ˌbɔ̃mbarˈdɔvaʨ̑/ (v)
bombarduoti
  (wojskowość, wojskowy) zrzucać bomby lub ostrzeliwać pociskami artyleryjskimi
  (przenośnie, przenośnia) obrzucać kogoś dużą ilością czegoś

bonsai /bɔ̃w̃ˈzaj/ (n)
bonsai
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) japońska sztuka uprawy ozdobnych drzew, polegający na ich skarlaniu i odpowiednim formowaniu;

bor /bɔr/ (n)
boras
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu B i liczbie atomowej 5;

bordowy /bɔrˈdɔvɨ/ (adj)
bordo
  mający kolor ciemnoczerwony, ciemnoróżowy, ciemnowiśniowy, taki jak kolor czerwonego wina bordo

borowik /bɔˈrɔvʲik/ (n)
baravykas
  (mikologia, mikologiczny) Boletus L., rodzaj grzybów jadalnych, rurkowatych, z rodziny borowikowatych;

borowik sosnowy (n)
pušyninis baravykas
  (mikologia, mikologiczny) Boletus pinophilus Pilát & Dermek, gatunek grzyba jadalnego z rodziny borowikowatych;

borowik szlachetny /bɔˈrɔvʲik ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
tikrinis baravykas
  (mikologia, mikologiczny) Boletus edulis, gatunek grzyba jadalny z rodziny borowikowatych;

borsuk /ˈbɔrsuk/ (n)
barsukas, barsùkas
  (zoologia, zoologiczny) Meles Brisson, rodzaj drapieżnego ssaka z rodziny kunowatych;

borówka /bɔˈrufka/ (n)
mėlynė
  (botanika, botaniczny) krzewinka z rodziny wrzosowatych;
  (regionalizm krakowski) borówka czarna, czarna jagoda;

borówka brusznica /bɔˈrufka bruʃʲˈɲiʦ̑a/ (n)
bruknė
  (botanika, botaniczny) Vaccinium vitis-idaea, roślina lecznicza z jadalnymi, lekko cierpkimi owocami w kolorze czerwonym;

boski /ˈbɔsʲci/ (adj)
dieviškas
  właściwy bogu/Bogu, bóstwu, związany z bogiem/Bogiem
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) piękny, wspaniały, cudowny

bosman /ˈbɔsmãn/ (n)
laivūnas
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) osoba odpowiedzialna za żagle, liny i konserwację statku;

bosy /ˈbɔsɨ/ (adj)
basas
  o człowieku: taki, który ma nagie stopy
  o stopach, nogach: takie, które nie mają butów, skarpet, pończoch

botaniczny /ˌbɔtãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
botanikos
  związany z botaniką, dotyczący botaniki

botanik /bɔˈtãɲik/ (n)
botanikas
  specjalista w zakresie botaniki

botanika /bɔˈtãɲika/ (n)
botanika
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o roślinach;

bowiem /ˈbɔvʲjɛ̃m/ (conjunction)
tam, todėl kad
  (książkowy) spójnik przyłączający zdanie zawierające przyczynę, wyjaśnienie, uzasadnienie, do zdania poprzedniego

bozon /ˈbɔzɔ̃n/ (n)
bozonas
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o całkowitym spinie;

bośniacki /bɔɕˈɲaʦ̑ʲci/ (adj)
bosniškas
  związany z Bośnią lub Bośniakami

bożodrzew gruczołowaty (n)
aukštasis ailantas
  (botanika, botaniczny) Ailanthus altissima, gatunek rośliny z rodziny biegunecznikowatych, pochodzący z Chin, obecnie rozpowszechniony zarówno w Europie, jak i Ameryce Północnej;

bożonarodzeniowy /ˌbɔʒɔ̃narɔʣ̑ɛ̃ˈɲɔvɨ/ (adj)
kalėdinis
  związany z Bożym Narodzeniem

brama /ˈbrãma/ (n)
vartai
  (architektura, architektoniczny) ruchome zamknięcie wejścia bądź wjazdu;
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ufortyfikowany wjazd lub wejście do twierdzy lub miasta

bramka /ˈbrãmka/ (n)
vartai
  (sport, sportowy) dwa słupki zakończone łączącą je poprzeczką;
  (zdrobniale) od: brama

bramkarz /ˈbrãmkaʃ/ (n)
vartininkas
  (sport, sportowy) sportowiec, którego głównym zadaniem podczas gry jest obrona bramki przed strzałem;

bransoletka /ˌbrãw̃sɔˈlɛtka/ /ˌbrãw̃zɔˈlɛtka/ (n)
apyrankė
  ozdoba w formie opaski, noszona na nadgarstku lub (rzadziej) na nodze;

branża /ˈbrãw̃ʒa/ (n)
industrija
  gałąź produkcji, handlu lub usług obejmująca jeden typ towaru lub działalności

brat /brat/ (n)
brolis
  potomek płci męskiej (w stosunku do rodzeństwa); syn tego samego ojca; syn tej samej matki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik, mnich

bratanek /braˈtãnɛk/ (n)
brolėnas
  syn brata

bratanica /ˌbratãˈɲiʦ̑a/ (n)
brolėčia
  córka brata

braterski /braˈtɛrsʲci/ (adj)
broliškas
  odnoszący się do brata, braci

bratowa /braˈtɔva/ (n)
brolienė
  żona brata

brazylijski /ˌbrazɨˈlʲijsʲci/ (adj)
braziliškas, brazilų
  związany z Brazylią, dotyczący Brazylii lub Brazylijczyków, wywodzący się z Brazylii
brazilietiškas, brazilų
  charakterystyczny dla Brazylii i Brazylijczyków, mający cechy lub właściwości przypisywane Brazylii

brać /braʨ̑/ (v)
imti
  chwytać coś ręką, unosić coś

bretoński /brɛˈtɔ̃j̃sʲci/ (n)
Bretonų
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki, którym posługują się Bretończycy;

brew /brɛf/ (n)
antakis
  (anatomia, anatomiczny) pasmo krótkich włosów nad oczodołem

brezent /ˈbrɛzɛ̃nt/ (n)
brezentas
  gruba, nieprzemakalna tkanina, używana do wyrobu namiotów, plandek, plecaków itp.;

brnąć /brnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
bristi
  z trudem pokonywać jakiś teren (wodny, grząski, piaszczysty)

broda /ˈbrɔda/ (n)
barzda
  zarost na brodzie (1.1)
smakras
  (anatomia, anatomiczny) przednia część żuchwy człowieka

brodaty /brɔˈdatɨ/ (adj)
barzdotas
  mający zarost na dolnej części twarzy

brodawka (n)
karpa
  (medycyna, medyczny) większa, chorobowa wypukłość na skórze

brodziec pławny /ˈbrɔʥ̑ɛʦ̑ ˈpwavnɨ/ (n)
kūdrinis tilvikas
  (ornitologia, ornitologiczny) Tringa stagnatilis, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

brokuł /ˈbrɔkuw/ (n)
brokolis
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. italica L., odmiana kapusty warzywnej o charakterystyczny zielonym kwiatostanie;

brom /brɔ̃m/ (n)
bromas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Br i liczbie atomowej 35;

brona /ˈbrɔ̃na/ (n)
akėčios
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie w postaci żelaznej kraty z kolcami, używane do spulchniania i wyrównywania zaoranej ziemi oraz przykrywania ziarna po siewie;

bronić /ˈbrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
ginti
  odpierać atak

browar /ˈbrɔvar/ (n)
alaus darykla
  zakład, w którym warzy się (produkuje) piwo;

broń /brɔ̃ɲ/ (n)
ginklas
  (wojskowość, wojskowy) narzędzie walki, służące do obrony lub ataku na wroga;

broń biała /ˈbrɔ̃ɲ ˈbʲjawa/ (n)
šaltasis ginklas
  (wojskowość, wojskowy) ogół broni służącej do walki wręcz;

broń biologiczna /ˈbrɔ̃ɲ ˌbʲjɔlɔˈɟiʧ̑na/ (n)
biologinis ginklas
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj broni masowego rażenia, w której ładunkiem bojowym są patogenne mikroorganizmy lub wirusy;

broń chemiczna /ˈbrɔ̃ɲ xɛ̃ˈmʲiʧ̑na/ (n)
cheminis ginklas
  (wojskowość, wojskowy) broń masowego rażenia wykorzystująca trujące związki chemiczne;

brudna bomba (n)
nešvari bomba
  (wojskowość, wojskowy) bomba, której celem jest rozsianie materiału radioaktywnego, a przez to doprowadzenie do promieniotwórczego skażenia terenu;

brudny /ˈbrudnɨ/ (adj)
nešvarus, purvinas
  (potocznie, potoczny) naganny, niezgodny z normami etycznymi
  mający na swojej powierzchni zanieczyszczenia, brud

brukiew /ˈbrucɛf/ (n)
griežtis
  (botanika, botaniczny) roślina jadalna lub pastewna z gatunku Brassica napus var. rapifera L.;

brumaire (n)
brumeras
  nazwa drugiego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

brunatny /brũˈnatnɨ/ (adj)
rudas
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) [[hitlerowski, faszystowski]]
  mający kolor ciemnobrązowy

bruntalski (adj)
Bruntalio
  odnoszący się do miasta Bruntal

brutalny /bruˈtalnɨ/ (adj)
žvėriškas
  bezwzględny, nie liczący się z odczuciami innych
  działający za pomocą siły, agresywny

bruzda (n)
vaga
  (rolnictwo, rolniczy) wgłębienie powstałe po zastosowaniu pługa;

brydż /brɨʧ̑/ (n)
bridžas
  (termin karciany) gra rozgrywana jedną talią kart przez cztery osoby, tworzące dwie pary;

brygada (n)
brigada
  (wojskowość, wojskowy) samodzielna jednostka organizacyjna marynarki wojennej, składająca się z przynajmniej dwóch dywizjonów
  (wojskowość, wojskowy) związek taktyczny złożony z kilku pułków lub batalionów, będący częścią dywizji

brykiet /ˈbrɨcɛt/ (n)
briketas
  bryła sprasowanego materiału sypkiego z dodatkiem lepiszcza palnego;

brylant /ˈbrɨlãnt/ (n)
briliantas
  (jubilerstwo, jubilerski) oszlifowany diament;

brytyjski /brɨˈtɨjsʲci/ (adj)
britiškas, britų
  odnoszący się do Wielkiej Brytanii jako państwa

brzask /bʒask/ (n)
proaušris
  światło widoczne na niebie przed wschodem słońca

brzeg /bʒɛk/ (n)
krantas
  pas lądu ograniczający zbiornik wodny;

brzmienie /ˈbʒmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
garsas
  zespół cech dźwiękowych danego instrumentu, sprzętu lub głosu

brzoskwinia /bʒɔsˈkfʲĩɲa/ (n)
persikas
  (spożywczy) owoc brzoskwini (1.1)
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Persica Mill., drzewo z rodziny różowatych;

brzoza /ˈbʒɔza/ (n)
beržas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula L., drzewo lub krzew z rodziny brzozowatych, mające białą korę;

brzoza omszona (n)
plaukuotasis beržas
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Betula pubescens Ehrh., gatunek mrozoodpornej brzozy rosnącej na wilgotnych glebach

brzuch /bʒux/ (n)
pilvas
  (anatomia, anatomiczny) dolna część tułowia;

brzuchomówca /ˌbʒuxɔ̃ˈmufʦ̑a/ (n)
pilvakalbys
  (książkowy) osoba potrafiąca mówić bez poruszania ustami, przez co wydaje się, że głos pochodzi od innej osoby lub przedmiotu

brzuszki (n)
pritūpimas
  (sport, sportowy) ćwiczenie fizyczne mięśni brzucha polegające na podnoszeniu tułowia, leżąc na wznak

brzydki /ˈbʒɨtʲci/ (adj)
baisus
  subiektywnie pozbawiony piękna, wartości estetycznych

brzydota /bʒɨˈdɔta/ (n)
bjaurybė
  nieatrakcyjność, zazwyczaj fizyczna

brzytwa /ˈbʒɨtfa/ (n)
skustuvas
  ostry nóż do usuwania zarostu;

brzęczenie /bʒɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
zirzesys, zvimbesys
  powtarzające się brzęki; chaotyczny zbiór różnych dźwięków

brzęczeć /ˈbʒɛ̃n͇ʧ̑ɛʨ̑/ (v)
zirzenti, zirzti, zirzėti, zvimbauti, zvimbti
  o owadach: wydawać brzęk

bród /brut/ (n)
brasta
  płytkie miejsce w wodzie, zwłaszcza w rzece, umożliwiające przeprawienie się na drugi brzeg

brąz /brɔ̃w̃s/ (n)
bronza
  (hutnictwo, hutniczy) stop miedzi z cyną; także stopy miedzi z innymi metalami;
  przedmiot (medal, rzeźba itp.) wykonany z brązu (1.1)

brązowy /brɔ̃w̃ˈzɔvɨ/ (adj)
bronzas, bronzinis, rudas
  mający kolor brązu;

buddyzm /ˈbudːɨsm̥/ (n)
budizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-etyczny, którego założycielem był Siddhārtha Gautama;

budować /buˈdɔvaʨ̑/ (v)
stato
  tworzyć, wznosić budynki albo inne konstrukcje

budowlaniec (n)
statybininkas
  (potocznie, potoczny) pracownik budowlany

budowniczy /ˌbudɔvʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
statybininkas
  osoba, która zajmuje się budowaniem, wznoszeniem budynków, budowli, infrastruktury

budynek /buˈdɨ̃nɛk/ (n)
pastatas
  (architektura, architektoniczny) budowla naziemna o funkcji mieszkalnej lub użytkowej

budyń /ˈbudɨ̃ɲ/ (n)
pudingas
  (handel, handlowy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (gastronomia) gotowa mieszanka składników służących do przygotowania budyniu (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kisiel mleczny, deser sporządzany z mąki ziemniaczanej, cukru, mleka i innych dodatków;

budzik /ˈbuʥ̑ik/ (n)
žadintuvas
  zegar, który dzwonkiem lub innym sygnałem dźwiękowym wskazuje nadejście określonej godziny, pory;

budżet /ˈbuḍʒɛt/ (n)
biudžetas
  (ekonomia, ekonomiczny) plan dochodów i wydatków na jakiś okres, zwykle na następny rok;

budżetowy /ˌbuḍʒɛˈtɔvɨ/ (adj)
biudžetinis
  związany z budżetem, dotyczący budżetu

bufor (n)
buferis
  (chemia, chemiczny) roztwór zdolny do utrzymywania względnie stałego pH innego roztworu mieszanego z nim
  (informatyka, informatyczny) obszar pamięci, gdzie tymczasowo przechowuje się dane przesyłane pomiędzy dwoma urządzeniami lub między urządzeniem a aplikacją
  (kolejnictwo) urządzenie służące do łagodzenia siły uderzenia lub wzajemnego nacisku pojazdów szynowych
  (przenośnie, przenośnia) coś lub ktoś łagodzący konflikt

bujny /ˈbujnɨ/ (adj)
lakus
  z rozmachem
vešlus
  taki, który się obficie rozrasta

buk /buk/ (n)
bukas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fagus L., drzewo z rodziny bukowatych;

bukiet /ˈbucɛt/ (n)
puokštė
  wiązanka, pęk kwiatów;

bukszpan /ˈbukʃpãn/ (n)
buksmedis
  (botanika, botaniczny) głównie żywopłotowy krzew ozdobny o drobnych, odpornych na zimę liściach;

buldog /ˈbuldɔk/ (n)
buldogas
  (kynologia, kynologiczny) typ psa mocnej budowy, z krótką kufą pierwotnie wykorzystywanego do walk z bykami, obecnie jako pies stróżujący lub do towarzystwa;

bulimia /buˈlʲĩmʲja/ (n)
bulimija
  (medycyna, medyczny) zaburzenie odżywiania objawiające się chorobliwym uczuciem głodu;

bulwa /ˈbulva/ (n)
šakniagumbis
  (botanika, botaniczny) zgrubiała część korzenia lub pędu;

bulwersować /ˌbulvɛrˈsɔvaʨ̑/ (v)
piktinti
  oburzać, poruszać, wywoływać złość, niesmak
piktintis
  oburzać się, odczuwać złość, niesmak

bumerang /bũˈmɛrãŋk/ (n)
bumerangas
  płaski, zakrzywiony przedmiot przeznaczony do rzucania, czerpiący siłę nośną z ruchu obrotowego wokół osi prostopadłej do kierunku rzutu, dawniej używany jako broń, dziś już tylko sportowo;

bunt /bũnt/ (n)
maištas
  wystąpienie przeciwko władzy lub autorytetowi np. państwa, innych ludzi

buntowniczy (adj)
maištingas
  będący wyrazem buntu, sprzeciwu
  skłonny do buntu

buntownik (n)
maištininkas
  osoba buntująca się, uczestnicząca w buncie

burak ćwikłowy (n)
burokėlis
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) grupa kultywarów podgatunku buraka zwyczajnego; burak o wyraźnie czerwonej barwie, wykorzystywany szeroko w kulinariach, o cennych właściwościach odżywczych;

burmistrz /ˈburmʲisṭʃ/ (n)
meras
  (administracja) urzędnik na czele samorządu gminy miejskiej lub miejsko-wiejskiej;

burnus /ˈburnus/ (n)
burnusas
  rodzaj długiego, wierzchniego arabskiego okrycia wełnianego, rodzaj rozszerzonej peleryny z kapturem

bursztyn /ˈburʃtɨ̃n/ (n)
gintaras
  (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, kopalna żywica drzew;

bursztynowy /ˌburʃtɨ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
gintarinis
  mający kolor złocistożółty, taki jak kolor bursztynu lub przypominający kolor bursztynu

burza /ˈbuʒa/ (n)
perkūnija, vėtra
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady deszczu lub deszczu i gradu, któremu towarzyszą wyładowania elektryczne w atmosferze (błyskawice i grzmoty);

burza piaskowa (n)
smėlio audra
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko atmosferyczne polegające na gwałtownym unoszeniu przez silny wiatr olbrzymich ilości piasku;

burza w szklance wody /ˈbuʒa ˈf‿ʃklãnʦ̑ɛ ˈvɔdɨ/ (n)
audra stiklinėje vandens
  zamęt wywołany z błahych powodów

burzan (n)
piktžolės
  zwarte zbiorowisko wysokiej roślinności stepowej, najczęściej łopianów i ostów;

burżuazja /ˌburʒuˈ<sup>w</sup>azʲja/ (n)
buržuazija
  ogół przedsiębiorców i osób zamożnych od XV wieku;

but /but/ (n)
kurpė, batas
  część ubrania, noszona na stopie, chroniąca stopy;

butan /ˈbutãn/ (n)
butanas
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezbarwny i bezwonny gaz, jego mieszanina z propanem znana jest jako LPG;

butelka /buˈtɛlka/ (n)
butelis
  szklany, plastikowy, ceramiczny lub metalowy pojemnik na wodę i inne płyny w kształcie walca o zwężającym się jednym z końców

butik /ˈbutʲik/ (n)
butikas
  (handel, handlowy) mały sklep z odzieżą, galanterią, także z kosmetykami

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (adj)
bulgariškas, bulgarų
  związany z Bułgarią lub Bułgarami

bułgarski /buwˈɡarsʲci/ (n)
bulgarų, bulgariškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Bułgarii;

bułka /ˈbuw.ka/ (n)
bandelė
  wypiek o niewielkich rozmiarach;

bydło /ˈbɨdwɔ/ (n)
galvìjas
  (zootechnika, zootechniczny) ogólne określenie zwierząt hodowlanych wywodzących się od tura lub innych dzikich przedstawicieli rodziny krętorogich;

byk /bɨk/ (n)
jautis, bulius
  (zoologia, zoologiczny) dorosły, niesterylizowany samiec bydła hodowlanego, także: bizona, żubra, jelenia, łosia itp.

bystry /ˈbɨstrɨ/ (adj)
žvitrus
  (staropolski) niepohamowany
  (Łowicz) o kolorze: żywy
  o rzece, potoku: szybko płynący

bywać /ˈbɨvaʨ̑/ (v)
buvoti
  (książkowy) być często w jakimś miejscu, przebywać gdzieś, brać udział w czymś

być /bɨʨ̑/ (v)
būti
  znajdować się w jakimś miejscu
  istnieć; trwać

być może
gal, gal būt, gali būti
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

być w siódmym niebie /ˈbɨʨ̑ ˈfʲ‿ɕudmɨ̃mʲ ˈɲɛbʲjɛ/ (idiom)
jaustis kaip septintame danguje
  być z czegoś bardzo zadowolonym, uradowanym

bzykanie /bzɨˈkãɲɛ/ (n)
zirzesys
  dźwięk wydawany przez owady, np. pszczoły

bzykać /ˈbzɨkaʨ̑/ (v)
zirzenti, zirzti, zirzėti, zvimbauti, zvimbti
  o owadzie: wydawać charakterystyczny dźwięk

bób /bup/ (n)
pupà
  (botanika, botaniczny) Vicia faba, roślina o mięsistych strąkach i jadalnych nasionach;

bóbr /bupr̥/ (n)
bebras
  (zoologia, zoologiczny) ziemnowodny gryzoń z rodziny Castoridae, o charakterystycznym ogonie;

bóg /buk/ /bɔˈgɔvʲɛ/ (n)
dievas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) według wierzeń politeistycznych: istota potężniejsza od człowieka, mająca wpływ na jego los, zwykle także pogodę, zjawiska wywoływane przez Ziemię (wulkany, trzęsienia ziemi itp.);

bójka /ˈbujka/ (n)
muštynės, peštynės
  awantura połączona z biciem;

ból /bul/ (n)
skausmas
  (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie fizyczne;
  (psychologia, psychologiczny) przykre, nieprzyjemne wrażenie psychiczne

bąk /bɔ̃ŋk/ (n)
sukutis
  rodzaj wirującej, mechanicznej zabawki;

bęben /ˈbɛ̃mbɛ̃n/ (n)
būgnas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny uderzany za pomocą specjalnych pałeczek;

bębnić /ˈbɛ̃mbʲɲiʨ̑/ (v)
būgnyti
  grać na bębnie

błagać /ˈbwaɡaʨ̑/ (v)
maldauti
  żarliwie, usilnie prosić

błazen /ˈbwazɛ̃n/ (n)
klounas
  (historia, historyczny, historycznie) zawodowy nadworny żartowniś i prześmiewca zabawiający króla;

błona bębenkowa /ˈbwɔ̃na ˌbɛ̃mbɛ̃ŋˈkɔva/ (n)
būgnelis
  (anatomia, anatomiczny) błona oddzielająca przewód słuchowy zewnętrzny od ucha środkowego;

błona dziewicza /ˈbwɔ̃na ʥ̑ɛˈvʲiʧ̑a/ (n)
mergystės plėvė
  (medycyna, medyczny) (anatomia, anatomiczny) błona śluzowa w ujściu pochwy;

błona śluzowa /ˈbwɔ̃na ɕluˈzɔva/ (n)
gleivinė
  (anatomia, anatomiczny) unaczyniona wyściółka narządów wewnętrznych;

błotniak /ˈbwɔtʲɲak/ (n)
lingė
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Circus;

błoto /ˈbwɔtɔ/ (n)
dumblas
  mieszanina ziemi i wody;

błyskawica /ˌbwɨskaˈvʲiʦ̑a/ (n)
žaibas
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko świetlne w postaci silnego błysku, towarzyszące piorunowi

błąd /bwɔ̃nt/ (n)
klaida
  niezgodność z zasadami, założeniami

błąd językowy (n)
kalbos klaida
  (językoznawstwo, językoznawczy) niezamierzone odstępstwo od prawideł danej formy systemu językowego;

błądzić (v)
klysti
  poruszać się szukając właściwej drogi
  postępować, myśleć mylnie

błędne koło /ˈbwɛ̃ndnɛ ˈkɔwɔ/ (n)
užburtas ratas
  (logika, logiczny) błąd logiczny polegający na wyprowadzeniu wniosku z przesłanki, a następnie uzasadnieniu jej za pomocą tego wniosku;
  (potocznie, potoczny) sytuacja, której skutki przyczyniają się do jej trwania

błędny /ˈbwɛ̃ndnɨ/ (adj)
klaidingas
  zawierający błąd, niewłaściwy, niepoprawny

cal /ʦ̑al/ (n)
colis
  pozaukładowa jednostka miary długości odpowiadająca szerokości kciuka, około 2,54 cm;

capoeira (n)
kapueira
  (sport, sportowy) brazylijska sztuka walki;

car /ʦ̑ar/ (n)
caras
  (historia, historyczny, historycznie) cesarz Rosji, władca Bułgarii lub średniowiecznej Serbii (w domyśle: Rosji);

caryca (n)
carienė
  (historia, historyczny, historycznie) władczyni Rosji
  (historia, historyczny, historycznie) żona cara

całka /ˈʦ̑awka/ (n)
integralas
  (matematyka, matematyczny) wspólna nazwa wielu powiązanych pojęć rachunku całkowego;

całkiem /ˈʦ̑awʲcɛ̃m/ (adv)
visai, visiškai
  w sposób całkowity, zupełny, pełny

całkowicie /ˌʦ̑awkɔˈvʲiʨ̑ɛ/ (adv)
visai, visiškai
  w sposób całkowity, pełny, bez reszty

całować /ʦ̑aˈwɔvaʨ̑/ (v)
bučiuoti
  dawać komuś pocałunek; dotykać ustami kogoś, rzadziej czegoś

całun (n)
calūnas
  (kościelny) tkanina, rodzaj zasłony służącej do okrywania zwłok, trumny lub katafalku;

cały /ˈʦ̑awɨ/ (adj)
visuminis
  jedyny, wyłączny
  zupełny, zawierający wszystkie elementy w czasie i przestrzeni

cały i zdrowy /ˈʦ̑awɨ i‿ˈzdrɔvɨ/ (adj)
sveikas ir gyvas
  o osobie taki, który jest zdrowy, nie jest zraniony, kontuzjowany, chory

cebula /ʦ̑ɛˈbula/ (n)
svogūnas
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) cebula jadalna, Allium cepa L., roślina warzywna z rodzaju czosnkowatych o jadalnych podziemnych pędach i zielonych rurkowatych liściach;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jarzyna z cebuli (1.1)

cedr /ʦ̑ɛtr̥/ (n)
kedras
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cedrus, drzewo iglaste z rodziny sosnowatych, rosnące w górach krajów śródziemnomorskich;

cedr libański /ˈʦ̑ɛtr̥ lʲiˈbãj̃sʲci/ (n)
libano kedras
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek zimozielonych drzew z rodziny sosnowatych występujących w górach na terenie Libanu, Syrii i Turcji;

cegielnia /ʦ̑ɛˈɟɛlʲɲa/ (n)
plytinė
  wytwórnia cegły oraz innych materiałów budowlanych z gliny;

cegła /ˈʦ̑ɛɡwa/ (n)
plyta
  (budownictwo) ceramiczny element budowlany w kształcie prostopadłościanu;

cekhauz /ˈʦ̑ɛkxaws/ (n)
ceichgauzas
  (dawniej, dawny) (wojskowość, wojskowy) składnica broni oraz sprzętu i wyposażenia wojskowego

cel /ʦ̑ɛl/ (n)
tikslas
  to, do czego się dąży, co chce się osiągnąć (także (przenośnie, przenośnia))

cel uświęca środki /ˈʦ̑ɛl uɕˈfʲjɛ̃nʦ̑a ˈɕrɔtʲci/ (proverb)
tikslas pateisina priemones
  można stosować wszystkie metody, żeby tylko osiągnąć cel

cela /ˈʦ̑ɛla/ (n)
celė
  pokój więźnia w więzieniu

celestyn /ʦ̑ɛˈlɛstɨ̃n/ (n)
celestinas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, siarczan strontu;

celnik /ˈʦ̑ɛlʲɲik/ (n)
muitininkas
  osoba kontrolująca lub pobierająca cło na granicy

celofanowy (adj)
celofaninis
  zrobiony z celofanu

celownik /ʦ̑ɛˈlɔvʲɲik/ (n)
naudininkas
  (gramatyka) trzeci przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: komu? czemu?;

celuloza (n)
celiuliozė
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, budulec tkanek roślinnych;

celulozowy (adj)
celiuliozinis
  związany z celulozą, dotyczący celulozy, wykonany z celulozy

cement /ˈʦ̑ɛ̃mɛ̃nt/ (n)
cementas
  hydrauliczne spoiwo otrzymywane z surowców mineralnych (margiel lub wapień i glina);

cementować (v)
cementuoti
  (budownictwo) zalewać cementem, spajać za pomocą cementu

cementowy /ˌʦ̑ɛ̃mɛ̃nˈtɔvɨ/ (adj)
cementinis
  dotyczący cementu, związany z cementem, wykonany z cementu, zawierający cement

cena /ˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
kaina
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) kwota, jaką trzeba zapłacić, aby kupić dany towar

cenotaf /ʦ̑ɛ̃ˈnɔtaf/ (n)
kenotafas
  (książkowy) (architektura, architektoniczny) symboliczny grób, niezawierający ciała, stawiany w przypadku nieznalezienia ciała lub w celu upamiętnienia bohaterstwa zmarłego, często w miejscu jego śmierci;

cent /ʦ̑ɛ̃nt/ (n)
centas
  (jednostka monetarna) moneta zdawkowa, jedna setna m.in. dolara, euro, lita, rupii, randa;

centaur /ˈʦ̑ɛ̃ntawr/ (n)
kentauras
  (mitologia grecka) stworzenie mityczne, pół mężczyzna, pół koń;

centralny /ʦ̑ɛ̃nˈtralnɨ/ (adj)
centrinis
  znajdujący się w centrum, w środku; skierowany do środka

centrum /ˈʦ̑ɛ̃ntrũm/ (n)
centras
  środkowa część czegoś
  miejsce, gdzie coś się koncentruje

centryzm /ˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥/ (n)
centrisms
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zespół poglądów reprezentowanych przez zwolenników centrum politycznego

centuria /ʦ̑ɛ̃nˈturʲja/ (n)
centurija
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka podziału ludności w starożytnym Rzymie
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) najmniejsza jednostka taktyczna w armii starożytnego Rzymu, część legionu, pierwotnie tworzona z centurii (1.2);

centymetr /ʦ̑ɛ̃nˈtɨ̃mɛtr̥/ (n)
centimetras
  miara długości; jedna setna metra;

cenzura /ʦ̑ɛ̃w̃ˈzura/ (n)
cenzūra
  kontrola publicznego przekazywania informacji, ograniczająca wolność publicznego wyrażania myśli i przekonań;

cepelin /ʦ̑ɛˈpɛlʲĩn/ (n)
cepelinas, didžkukulis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duża, podłużna pyza ziemniaczana, specjalność kuchni kresowej i litewskiej

cer /ʦ̑ɛr/ (n)
ceris
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ce i liczbie atomowej 58;

cerować /ʦ̑ɛˈrɔvaʨ̑/ (v)
adyti
  wypełniać ściegiem dziury, łączyć rozdarcia w tkaninie

certyfikat /ˌʦ̑ɛrtɨˈfʲikat/ (n)
sertifikatas
  dokument o randze świadectwa lub zaświadczenia

certyfikować (v)
sertifikuoti
  wydawać certyfikat, potwierdzając coś oficjalnie

cesarstwo /ʦ̑ɛˈsarstfɔ/ (n)
imperija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny w którym władzę sprawuje cesarz;

cewka moczowa /ˈʦ̑ɛfka mɔˈʧ̑ɔva/ (n)
šlaplė
  (anatomia, anatomiczny) zakończenie układu moczowego, przez które na zewnątrz wyprowadzany jest mocz;

cez /ʦ̑ɛs/ (n)
cezis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cs i liczbie atomowej 55;

chaczapuri (n)
chačapuri
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) placek zapiekany z serem, danie kuchni kaukaskich, chlebek serowy;

chalcedon /xalˈʦ̑ɛdɔ̃n/ (n)
Chalcedonas
  (mineralogia, mineralogiczny) skrytokrystaliczna odmiana kwarcu;

chamski /ˈxãmsʲci/ (adj)
vulgarus
  (pospolicie) (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) ordynarny, grubiański, wyjątkowo nieuprzejmy, właściwy chamowi

chaos /ˈxaɔs/ (n)
chaosas
  nieporządek, bezład

chaotyczny /ˌxaɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
chaotiškas
  będący w stanie chaosu, odznaczający się chaotycznością, nieuporządkowany, niezorganizowany

charyzma /xaˈrɨzma/ (n)
charizma
  cecha jednostki, dająca jej niekwestionowany autorytet w grupie;

chasydyzm (n)
hasidizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) judaistyczny ruch religijny lub pobożnościowy o charakterze mistycznym;

chazan (n)
chazanas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (w judaizmie) kantor synagogi, urzędnik synagogalny

chałwa /ˈxawva/ (n)
chalva
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wyrób cukierniczy z karmelu oraz zmiażdżonych nasion oleistych;

chcieć /xʲʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (modal)
norėti
  odczuwać chęć zrobienia czegoś

chcąc nie chcąc (adv)
nori nenori
  (potocznie, potoczny) niezależnie, mimowolnie

chemia /ˈxɛ̃mʲja/ (n)
chemija
  nauka zajmująca się badaniem substancji pod względem ich budowy i ich wzajemnym wpływem;

chemiczka /xɛ̃ˈmʲiʧ̑ka/ (n)
chemikė
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie chemii, kobieta zajmująca się chemią

chemiczny /xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
cheminis
  związany z chemią

chemik /ˈxɛ̃mʲik/ (n)
chemikas
  specjalista w zakresie chemii, osoba zajmująca się chemią

chemioterapia /ˌxɛ̃mʲjɔtɛˈrapʲja/ (n)
chemoterapija
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (medycyna, medyczny) terapia syntetycznymi środkami chemicznymi;

chichotać (v)
kikenti
  śmiać się niezbyt głośnym, powstrzymywanym śmiechem o wysokim tonie

chili (n)
paprika
  (botanika, botaniczny) owoc jednej z odmian papryki rocznej o bardzo ostrym smaku;
  przyprawa w proszku ze zmielonej papryki chili (1.1)
  zimny sos z użyciem owoców papryki chili (1.1) lub przyprawy chili (1.2)

chinina /xʲĩˈɲĩna/ (n)
chininas
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny o gorzkim smaku, znajdujący się w korze drzewa chinowego rosnącego w Ameryce Południowej;

chirurg /ˈxʲirurk/ (n)
chirurgas
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się operacjami i zabiegami
chirurgė
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka w zakresie chirurgii

chirurgia /xʲiˈrurʲɟja/ (n)
chirurgija
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się leczeniem operacyjnym;

chityna (n)
chitinas
  (biologia, biologiczny) organiczna substancja tworząca m.in. pancerze skorupiaków i pokrywy skrzydeł chrząszczy;

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (adj)
kiniškas
  odnoszący się do Chin lub Chińczyków

chiński /ˈxʲĩj̃sʲci/ (n)
Kinietiškai, Kiniškai
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy w Chinach;

chleb /xlɛp/ (n)
duona
  pieczywo z mąki, wody, z dodatkiem drożdży lub zakwasu;

chlor /xlɔr/ (n)
chloras
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17;

chlorek /ˈxlɔrɛk/ (n)
chloridas
  (chemia, chemiczny) sól kwasu solnego;

chlorek sodu /ˈxlɔrɛk ˈsɔdu/ (n)
natrio chloridas
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, sól kwasu chlorowodorowego i sodu, bezbarwna substancja krystaliczna, główny składnik soli kuchennej;

chlorofil /xlɔˈrɔfʲil/ (n)
žãlymas
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny obecny m.in. w roślinach i algach, nadający im zielony kolor;

chloroplast /xlɔˈrɔplast/ (n)
chloroplastas
  (biochemia, biochemiczny) organellum komórkowe występujące u roślin i glonów eukariotycznych;

chmiel /xmʲjɛl/ (n)
apynys
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) roślina z rodzaju chmieli (1.1)

chmura /ˈxmura/ (n)
debesis
  (meteorologia, meteorologiczny) krople wody lub kryształki lodu zawieszone w atmosferze;

chodnik /ˈxɔdʲɲik/ (n)
takas
  długi dywan do przykrywania tylko miejsca, po którym się chodzi;
šaligatvis
  wydzielona część ulicy przeznaczona dla pieszych;

chodzić /ˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
vaikščioti
  poruszać się za pomocą nóg
  poruszać się (regularnie) w jakimś kierunku, w jakieś miejsce

choinka /xɔˈ<sup>j</sup>ĩnka/ (n)
kalėdų eglutė
  choinka (1.1) lub przypominający ją sztuczny przedmiot przyozdabiany w okresie świąt Bożego Narodzenia;

cholera /xɔˈlɛra/ (interjection)
po velnių
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) przekleństwo wyrażające zdenerwowanie

cholera /xɔˈlɛra/ (n)
cholera
  (medycyna, medyczny) groźna choroba zakaźna;

cholesterol /ˌxɔlɛˈstɛrɔl/ (n)
cholesterolis
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) związek chemiczny z grupy steroli, znajdujący się w każdej komórce zwierzęcej;

chomik /ˈxɔ̃mʲik/ (n)
žiurkėnas
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny Cricetidae G. Fischer;

choreograf /ˌxɔrɛˈɔɡraf/ (n)
choreografas
  (choreografia, choreograficzny) realizator, reżyser tanecznego utworu scenicznego

choreografia /ˌxɔrɛɔˈɡrafʲja/ (n)
choreografija
  (choreografia, choreograficzny) sztuka, umiejętność komponowania układów tanecznych

choreografka (n)
choreografė
  forma żeńska od: choreograf

choroba /xɔˈrɔba/ (n)
liga
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) odstępstwo od stanu określanego jako pełnia zdrowia organizmu;

choroba Parkinsona /xɔˈrɔba ˌparʲcĩw̃ˈsɔ̃na/ (n)
Parkinsono liga
  (medycyna, medyczny) samoistne zwyrodnienie układu nerwowego skutkujące m.in. zaburzeniami ruchu, mowy, ślinotokiem;

choroba psychiczna (n)
psichikos liga
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie w psychice będące źródłem cierpienia lub utrudnień w funkcjonowaniu społecznym;

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
kroatiškas, kroatų
  związany z Chorwacją, dotyczący Chorwacji lub Chorwatów

chorwacki /xɔrˈvaʦ̑ʲci/ (n)
kroatas kalba, chorvatiškai
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Chorwacji i BiH;

chory /ˈxɔrɨ/ (adj)
sergantis
  dotknięty chorobą

chory /ˈxɔrɨ/ (n)
ligonis
  osoba dotknięta chorobą

chować /ˈxɔvaʨ̑/ (v)
laidoti
  grzebać zmarłych

chrapać /ˈxrapaʨ̑/ (v)
knarkti
  oddychać w trakcie snu charcząc

chrom /xrɔ̃m/ (n)
chromas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cr i liczbie atomowej 24;

chromosfera /ˌxrɔ̃mɔˈsfɛra/ (n)
chromosfera
  (astronomia, astronomiczny) warstwa atmosfery gwiazdy, rozciągająca się między fotosferą a koroną, posiadająca charakterystyczną czerwoną barwę;

chromosom /xrɔ̃ˈmɔsɔ̃m/ (n)
chromosoma
  (biochemia, biochemiczny) nośnik informacji genetycznej w komórce;

chronić /ˈxrɔ̃ɲiʨ̑/ (v)
apsaugoti
  bronić przed niebezpieczeństwem; opiekować się, pomagać, ratować

chronologia /ˌxrɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
chronologija
  następstwo, kolejność zdarzeń

chronologiczny (adj)
chronologiškas, chronologinis
  (książkowy) ułożony według kolejności wydarzeń, ich następstwa w czasie

chronometr (n)
chronometras
  (metrologia, metrologiczny) bardzo dokładny zegar, stosowany w astronomii, geodezji i nawigacji;

chruścik /ˈxruɕʨ̑ik/ (n)
apsiuva
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Trichoptera, owad, larwy żyją w wodzie, dorosłe podobne do ćmy;

chryzopraz /xrɨˈzɔpras/ (n)
krizoprazas
  (mineralogia, mineralogiczny) zielony minerał, odmiana chalcedonu;

chrzan /xʃãn/ (n)
krienai
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku chrzan pospolity
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń chrzanu (1.3) o silnym, gryzącym zapachu i ostrym smaku
  (potocznie, potoczny) Armoracia rusticana G. Gaertn., chrzan pospolity
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z tartego chrzanu (1.4)

chrzcielnica /xʃʲʨ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
krikštykla
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kościelne naczynie z wodą święconą przeznaczone do chrztu;

chrzest /xʃɛst/ (n)
krikštas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obrzęd przyjęcia kogoś do Kościoła, połączony z obmyciem wodą lub zanurzeniem w wodzie;

chrześcijanin /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃ɲĩn/ (n)
krikščionis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca chrześcijaństwa

chrześcijański /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃sʲci/ (adj)
krikščioniškas
  związany z chrześcijaństwem i chrześcijanami, dotyczący chrześcijaństwa

chrześcijaństwo /ˌxʃɛɕʨ̑iˈjä̃j̃stfɔ/ (n)
krikščionybė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna wywodząca się z judaizmu, której członkowie wierzą, że Jezus Chrystus jest Synem Bożym i zmartwychwstał po swojej śmierci;

chrząstka /ˈxʃɔ̃w̃stka/ (n)
kremzlė
  (anatomia, anatomiczny) elastyczna tkanka stanowiąca część wielu narządów, np. nosa, krtani, stawów itp.;

chrząszcz /xʃɔ̃w̃ʃʧ̑/ (n)
vabalas
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Coleoptera, zamieszkujący różnorodne środowiska rząd owadów posiadający osłonięte skrzydła i odwłok;

chudnąć (v)
liesėti
  stawać się chudszym, szczuplejszym

chudy /ˈxudɨ/ (adj)
blogas
  o jedzeniu: zawierający mało tłuszczu
liesas
  o człowieku: wąski w pasie; bardziej, niż szczupły; taki, któremu daleko do otyłości

chuj /xuj/ (n)
bybys
  (wulgarnie, wulgaryzm) penis, członek

chusteczka /xuˈstɛʧ̑ka/ (n)
nosinaitė
  niewielki kawałek miękkiej tkaniny lub papieru używany zwykle do wycierania nosa

chusteczka do nosa (n)
nosinaitė
  kawałek delikatnej tkaniny lub papieru służący do higieny jamy nosowej i twarzy

chwalić /ˈxfalʲiʨ̑/ (v)
girti
  mówić lub pisać o czymś lub o kimś dobrze

chwast /xfast/ (n)
piktžolė
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina dziko rosnąca, niekorzystnie wpływająca na rozwój roślin uprawnych przez pobieranie z gleby wilgoci i składników pokarmowych;

chwila /ˈxfʲila/ (n)
akimirka
  bardzo krótki czas
momentas, valandėlė
  punkt w czasie

chór /xur/ (n)
choras
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół muzyczny składający się z wokalistów;
  miejsce na scenie lub w świątyni przeznaczone dla chóru (1.1), także dla instrumentów

chórzysta /xuˈʒɨsta/ (n)
choristas
  mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa w chórze

chłodny /ˈxwɔdnɨ/ (adj)
gaivus
  raczej zimny; rześki

chłodziwo (n)
aušinimo skystis
  (technologia, technika, techniczny) substancja, najczęściej ciecz, o specjalnym składzie, stworzona do odbierania ciepła ciałom chłodzonym;

chłoniak (n)
limfoma
  (medycyna, medyczny) rodzaj nowotworu złośliwego, wywodzącego się z elementów tkanki chłonnej;

chłop /xwɔp/ (n)
mužikas
  (historia, historyczny, historycznie) członek warstwy społecznej chłopstwa

chłopak /ˈxwɔpak/ (n)
vaikinas
  (potocznie, potoczny) młody mężczyzna darzony sympatią lub miłością przez drugą osobę

chłopiec /ˈxwɔpʲjɛʦ̑/ (n)
berniukas
  młody człowiek płci męskiej

chłód /xwut/ (n)
šaltis
  dość niska temperatura powietrza, umiarkowane zimno

ciasny /ˈʨ̑asnɨ/ (adj)
ankštas
  o ubraniu: zbyt mały lub wąski

ciasteczko /ʨ̑aˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
slapukas
  (informatyka, informatyczny) zestaw informacji wysyłany przez serwer i przechowywany na komputerze użytkownika, zawierający informacje wykorzystywane później przez serwer;

ciasto /ˈʨ̑astɔ/ (n)
pyragaitis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) słodki, deserowy wypiek, zwykle w formie placka;
tešla
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowy półprodukt, gęsta masa powstała z połączenia mąki z wodą, mlekiem lub innymi spożywczymi produktami;

ciało /ˈʨ̑awɔ/ (n)
kūnas
  organizm ludzki lub zwierzęcy

ciało niebieskie /ˈʨ̑awɔ ɲɛˈbʲjɛsʲcɛ/ (n)
dangaus kūnas
  (astronomia, astronomiczny) obiekt będący poza Ziemią, znajdujący się w przestrzeni wszechświata;

ciało szkliste (n)
stiklakūnis
  (anatomia, anatomiczny) przezroczysta substancja wypełniająca wnętrze gałki ocznej;

cichy /ˈʨ̑ixɨ/ (adj)
tylus
  o małej głośności

ciecierzyca /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a/ (n)
avinžirnis
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ciecierzyca pospolita uprawiana ze względu na jadalne nasiona;
  (spożywczy) nasiona ciecierzycy (1.2)

ciecierzyca pospolita /ˌʨ̑ɛ̇ʨ̑ɛˈʒɨʦ̑a ˌpɔspɔˈlʲita/ (n)
sėjamasis avinžirnis
  (botanika, botaniczny) Cicer arietinum L., gatunek rośliny jednorocznej należący do rodziny bobowatych;

ciekawość /ʨ̑ɛˈkavɔɕʨ̑/ (n)
smalsumas
  chęć poznania czegoś, doświadczenia czegoś

ciekawy /ʨ̑ɛˈkavɨ/ (adj)
smalsus
  taki, który się czymś interesuje, chce mieć informacje na dany temat

cielę /ˈʨ̑ɛlɛ/ (n)
veršiukas
  (zootechnika, zootechniczny) młode bydła domowego;

cielęcina /ˌʨ̑ɛlɛ̃ɲˈʨ̑ĩna/ (n)
veršiena
  (spożywczy) mięso z młodej krowy (cielęcia)

ciemiernik /ʨ̑ɛ̃ˈmʲjɛrʲɲik/ (n)
eleboras
  (botanika, botaniczny) Helleborus, rodzaj roślin należących do rodziny jaskrowatych;

ciemna materia (n)
nematomoji medžiaga
  (astronomia, astronomiczny) hipotetyczna materia nieemitująca i nieodbijająca promieniowania elektromagnetycznego;

ciemnia (n)
tamsus kambariukas
  (fotografia) specjalne pomieszczenie do obróbki materiałów światłoczułych;

ciemny /ˈʨ̑ɛ̃mnɨ/ (adj)
tamsus
  o kolorze: zbliżony do czarnego

cienki /ˈʨ̑ɛ̃nʲci/ (adj)
plonas
  mający niewielki przekrój poprzeczny

ciepło /ˈʨ̑ɛpwɔ/ (n)
šiluma
  (fizyka, fizyczny) sposób przekazywania energii chaotycznego ruchu cząsteczek;
  uczucie wywołane przez dopływ do skóry ciepła (1.1) w umiarkowanej ilości

ciepły /ˈʨ̑ɛpwɨ/ (adj)
šiltas
  mający temperaturę równą temperaturze pokojowej lub niewiele od niej większą
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) żywy
  (przenośnie, przenośnia) miły, przyjemny
  o okryciu, ubraniu, dzięki któremu utrzymuje się ciepło

cierpienie /ʨ̑ɛrˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
kančia
  (rzeczownik odczasownikowy) od cierpieć
  długotrwały lub silny ból

cierpieć /ˈʨ̑ɛrpʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
kęsti
  odczuwać ból fizyczny lub psychiczny

cierpliwość /ʨ̑ɛrˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
kantrybė
  zdolność spokojnego wyczekiwania na coś lub dążenia do czegoś
  zdolność spokojnego, długotrwałego znoszenia rzeczy przykrych

cieszyć /ˈʨ̑ɛʃɨʨ̑/ (v)
mėgautis
  dawać radość, szczęście, weselić; nastrajać pozytywnie, radośnie

cietrzew /ˈʨ̑ɛṭʃɛf/ (n)
tetervinas
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak łowny;

cień /ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
šešėlis
  zaciemniony obszar, który powstaje za rzeczą lub osobą, gdy jest ona oświetlana z drugiej strony;

cieśla /ˈʨ̑ɛ̇ɕla/ (n)
dailidė
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba profesjonalnie zajmująca się wykonywaniem drewnianych konstrukcji budowlanych oraz drewnianych domów

cieśnina /ʨ̑ɛ̇ɕˈɲĩna/ (n)
sąsiauris
  (geografia, geograficzny) zwężenie obszaru wodnego pomiędzy dwoma akwenami (oceanami, morzami lub jeziorami)

ciocia /ˈʨ̑ɔ̇ʨ̑a/ (n)
dėdienė
  w szerszym znaczeniu także żona wujka lub stryjka
teta
  siostra matki
  siostra ojca

cios /ʨ̑ɔs/ (n)
durklas
  (zoologia, zoologiczny) siekacz słonia

ciotka /ˈʨ̑ɔtka/ (n)
teta
  siostra matki
  siostra ojca

cipa /ˈʨ̑ipa/ (n)
pyzda
  (wulgarnie, wulgaryzm) (dawniej (gwara, gwarowe)) żeński narząd rozrodczy

cis /ʦ̑ʲis/ /ʨ̑is/ (n)
kukmedis
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj roślin z rodziny cisowatych;

cisza /ˈʨ̑iʃa/ (n)
tyla
  brak dźwięku

ciwun (n)
tijūnas
  (historia, historyczny, historycznie) (administracja) urząd ziemski w Wielkim Księstwie Litewskim;

ciągle /ˈʨ̑ɔ̃ŋɡlɛ/ (adv)
nuolatos
  bez przerw, nieustannie

ciągłość (n)
tolydumas
  cecha tego, co ciągłe

ciąć /ʨ̑ɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
kirpti
  dzielić na części ostrym narzędziem

ciąża /ˈʨ̑ɔ̃w̃ʒa/ (n)
nėštumas
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) u ssaków płci żeńskiej okres od zapłodnienia do porodu;

cięciwa (n)
templė
  linka łącząca końce łuku albo kuszy;

ciężarówka /ˌʨ̑ɛ̃w̃ʒaˈrufka/ (n)
sunkvežimis
  (motoryzacja) duży samochód do przewozu różnych towarów;

ciężki /ˈʨ̑ɛ̃w̃ʃʲci/ (adj)
sunkus
  taki, który dużo waży, ma dużą masę

ciśnienie /ʨ̑iɕˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
kraujospūdis
  (medycyna, medyczny) ciśnienie krwi, ciśnienie tętnicze;
spiediens
  (fizyka, fizyczny) stosunek siły do powierzchni, na którą działa;

cmentarz /ˈʦ̑mɛ̃ntaʃ/ (n)
kapinės
  obszar, gdzie celowo i niepojedynczo umieszcza się na stałe zwłoki lub prochy;

cnota /ˈʦ̑nɔta/ (n)
dorybė
  dodatnia cecha moralna

co /ʦ̑ɔ/ (interrogativePronoun)
kas
  …służący do zadawania pytań o orzeczniki

co dwie głowy, to nie jedna /ˈʦ̑ɔ ˈdvʲjɛ ˈɡwɔvɨ ˈtɔ ɲɛ‿ˈjɛdna/ (proverb)
dvi galvos geriau, nei viena
  dwie osoby zrobią coś lepiej niż jedna; będą miały więcej pomysłów i rozwiązań

codziennie /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̇̃ɲːɛ/ (adv)
kasdien, kasdieninis
  w każdym dniu, co dzień

codzienność /ʦ̑ɔˈʥ̑ɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
kasdienybė
  życie i sprawy codzienne (zwykłe, powszechne)

cotygodniowy /ˌʦ̑ɔtɨɡɔdʲˈɲɔvɨ/ (adj)
kassavaitinis
  powtarzający się co tydzień

country (adj)
kantri
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany z muzyką countrową, właściwy muzyce countrowej

country (n)
kantri
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) styl muzyczny;

coś /ʦ̑ɔɕ/ (indefinitePronoun)
kažkas
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie chce określić
  …zastępujący nazwę dowolnego przedmiotu lub faktu, której mówiący nie umie określić

ctg /kɔˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
ctg
  = (matematyka, matematyczny) cotangens

cud /ʦ̑ut/ (n)
stebuklas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niezwykły akt działania siły nadprzyrodzonej;

cudotwórca (n)
stebukladarys
  osoba zdolna do czynienia cudów, wywoływania niewytłumaczalnych zjawisk

cudzoziemiec /ˌʦ̑uʣ̑ɔˈʑɛ̃mʲjɛʦ̑/ (n)
užsienietis
  osoba pochodząca z innego kraju

cudzy /ˈʦ̑uʣ̑ɨ/ (adj)
svetimas
  należący do kogoś innego
  cudzoziemski

cukier /ˈʦ̑ucɛr/ (n)
cukrus
  (spożywczy) krystaliczna substancja, najczęściej o białej barwie, otrzymywana z trzciny cukrowej lub z buraków cukrowych, przeznaczona do słodzenia produktów spożywczych;
  (chemia, chemiczny) związek organiczny zbudowany z atomów węgla, wodoru i tlenu;

cukier puder /ˈʦ̑ucɛr ˈpudɛr/ (n)
cukraus pudra
  (spożywczy) sproszkowany cukier spożywczy, powstały w wyniku procesu rozdrabniania kryształków;

cukierek /ʦ̑uˈcɛrɛk/ (n)
saldainis
  (spożywczy) drobny wyrób o słodkim smaku, pakowany zwykle w papierki, sporządzany z cukru i dodatków smakowych;

cukiernia /ʦ̑uˈcɛrʲɲa/ (n)
cukrainė
  (cukiernictwo) (handel, handlowy) miejsce, gdzie kupuje się wyroby cukiernicze (ciastka, torty itp.)

cukiernica /ˌʦ̑ucɛrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
cukrinė
  naczynie, w którym podaje się cukier;

cukierniczy (adj)
konditerijos
  związany z cukiernictwem, dotyczący cukiernictwa

cukrownia /ʦ̑uˈkrɔvʲɲa/ (n)
cukraus fabrikas
  fabryka cukru

cukrzyca /ʦ̑uˈkʃɨʦ̑a/ (n)
cukraligė, diabetas
  (medycyna, medyczny) choroba metaboliczna objawiająca się podwyższonym poziomem cukru we krwi;

cukrzycowy /ˌʦ̑ukʃɨˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
diabetinis
  (medycyna, medyczny) związany z cukrzycą; wywołany cukrzycą

cukrzyk /ˈʦ̑ukʃɨk/ (n)
bananinis parulidas
  (ornitologia, ornitologiczny) Coereba flaveola, mały ptak tropikalny z rodziny cukrzyków;

curry (n)
karis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) klasa potraw kuchni indyjskiej, rodzaj ragoût z warzyw, ryb lub mięsa w pikantnym sosie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mieszanka przypraw charakterystyczna dla kuchni indyjskiej;

cwaniak (n)
išdaigininkas
  (potocznie, potoczny) osoba potrafiąca radzić sobie w każdej sytuacji jak najmniejszym wysiłkiem, a nierzadko kosztem innych

cwał (n)
galopas
  (jeździectwo, jeździecki) najszybszy czterotaktowy chód konia;

cyberatak /ˌʦ̑ɨbɛrˈatak/ (n)
kibernetinis puolimas
  (kryminologia, kryminologiczny) atak dokonywany za pośrednictwem internetu

cybernetyka (n)
kibernetika
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o procesach sterowania oraz przekazywania i przekształcania informacji w systemach;

cyborg (n)
kiborgas
  organizm, którego procesy życiowe są realizowane lub wspomagane przez urządzenia techniczne;

cyferblat /ʦ̑ɨˈfɛrblat/ (n)
ciferblatas
  tarcza zegara

cyfra /ˈʦ̑ɨfra/ (n)
skaitmuo
  (potocznie, potoczny) znak pisarski symbolizujący cyfrę (1.1) systemu dziesiętnego: 0, 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9

cygaretka /ˌʦ̑ɨɡaˈrɛtka/ (n)
cigarilė
  cienkie cygaro;

cygaro /ʦ̑ɨˈɡarɔ/ (n)
cigaras
  suche, zawinięte w rulon liście tytoniu, przeznaczone do palenia

cyjanek potasu (n)
kalio cianidas
  (chemia, chemiczny) silna trucizna, nieorganiczny związek chemiczny z grupy cyjanków, sól potasowa kwasu cyjanowodorowego;

cykada /ʦ̑ɨˈkada/ (n)
cikada
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lyristes plebejus, tropikalny owad wydający głośne dźwięki;

cykliczny (adj)
ciklinis, cikliškas
  dotyczący cyklu, należący do cyklu

cykloida /ʦ̑ɨkˈlɔjda/ (n)
cikloidė
  (matematyka, matematyczny) krzywa, jaką opisuje tor punktu, leżącego na obwodzie koła, które toczy się bez poślizgu po prostej;

cyklon /ˈʦ̑ɨklɔ̃n/ (n)
ciklonas
  (meteorologia, meteorologiczny) wirujący układ atmosferyczny w ośrodku niskiego ciśnienia;

cyklotron /ʦ̑ɨkˈlɔtrɔ̃n/ (n)
ciklotronas
  (fizyka, fizyczny) najprostsza forma akceleratora cyklicznego naładowanych cząstek elementarnych;

cyklotymia /ˌʦ̑ɨklɔˈtɨ̃mʲja/ (n)
ciklotimija
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie polegające na utrzymujących się wahaniach nastroju w postaci łagodnych epizodów subdepresji i hipomanii;

cykoria /ʦ̑ɨˈkɔrʲja/ (n)
paprastoji trūkažolė
  (botanika, botaniczny) Cichorium L., rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju cykoria (1.1)

cyna /ˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
alavas
  (chemia, chemiczny) szary metal, pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 50, oznaczany symbolem Sn;

cynamon /ʦ̑ɨ̃ˈnãmɔ̃n/ (n)
cinamonas
  suszona kora cynamonowca, używana jako przyprawa;

cynicznie (adv)
ciniškai
  w sposób cyniczny

cynizm /ˈʦ̑ɨ̃ɲism̥/ (n)
cinizmas
  wyzywające i lekceważące odnoszenie się do wartości moralnych, nieliczenie się z uczuciami i odczuciami innych

cynk /ʦ̑ɨ̃ŋk/ (n)
cinkas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zn i liczbie atomowej 30;

cynober /ʦ̑ɨ̃ˈnɔbɛr/ (n)
cinoberis
  jeden z odcieni koloru czerwonego;
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał stosowany jako czerwony barwnik w malarstwie;

cypryjski /ʦ̑ɨˈprɨjsʲci/ (adj)
kiprietiškas
  odnoszący się do państwa Cypr
  odnoszący się do wyspy Cypr

cyprys /ˈʦ̑ɨprɨs/ (n)
kiparisas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cupressus L., wysmukłe drzewo iglaste z rodziny cyprysowatych;

cyranka /ʦ̑ɨˈrãnka/ (n)
dryžagalvė kryklė
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas querquedula, wodny ptak eurazjatycki;

cyrk /ʦ̑ɨrk/ (n)
cirkas
  miejsce, w którym pokazuje się występy akrobatyczne;

cyrkiel /ˈʦ̑ɨrʲcɛl/ (n)
skriestuvas
  przyrząd składający się z dwóch ramion, służący do rysowania okręgów;

cyrkon /ˈʦ̑ɨrkɔ̃n/ (n)
cirkonis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Zr i liczbie atomowej 40;

cyrkowiec /ʦ̑ɨrˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
cirkininkas
  artysta występujący w cyrku

cyrkulacja (n)
cirkuliacija
  obieg zamknięty

cyrkówka /ʦ̑ɨrˈkufka/ (n)
ci̇rkininkė
  artystka występująca w cyrku

cyrylica /ˌʦ̑ɨrɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
kirilica
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet używany do zapisu niektórych języków słowiańskich;

cyrylicki (adj)
kiriliškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) napisany cyrylicą, związany z cyrylicą

cysterna /ʦ̑ɨˈstɛrna/ (n)
cisterna
  (technologia, technika, techniczny) zamknięty zbiornik do magazynowania wody
  duży pojemnik do magazynowania wody

cytadela /ˌʦ̑ɨtaˈdɛla/ (n)
citadelė
  (wojskowość, wojskowy) w starszych fortyfikacjach: samodzielna twierdza dominująca nad miastem lub prowincją;

cytat /ˈʦ̑ɨtat/ (n)
citata
  przytoczona wypowiedź, fragment innego tekstu;

cytologia /ˌʦ̑ɨtɔˈlɔɟja/ (n)
citologija
  (biologia, biologiczny) nauka o komórce;

cytologiczny (adj)
citologinis
  (biologia, biologiczny) związany z cytologią, dotyczący cytologii

cytoplazma (n)
citoplazma
  (biologia, biologiczny) półpłynne wnętrze komórki, z wyłączeniem jądra komórkowego (jeśli komórka je zawiera), a obejmujące także: cytozol, organella, pęcherzyki i cytoszkielet;

cytoszkielet (n)
citoskeletas
  (biologia, biologiczny) system białkowych struktur komórki nadający jej kształt, zapewniający organizację jej cytoplazmy oraz uczestniczący w jej ruchu;

cytryn /ˈʦ̑ɨtrɨ̃n/ (n)
citrinas
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana kwarcu o żółtej barwie z cytrynowym odcieniem, kamień szlachetny

cytryna /ʦ̑ɨˈtrɨ̃na/ (n)
citrina
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) kwaśny owoc o żółtej skórce

cywil /ˈʦ̑ɨvʲil/ (n)
civilis
  (wojskowość, wojskowy) ktoś niebędący w czynnej służbie wojskowej;

cywilizacja /ˌʦ̑ɨvʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
civilizacija
  poziom rozwoju społeczeństwa w danym okresie historycznym, któremu właściwy jest określony dorobek w postaci kultury materialnej i nagromadzenie instytucji społecznych uwarunkowane stopniem opanowania środowiska naturalnego;

cywilizować (v)
civilizuoti
  szerzyć cywilizację

cywilny /ʦ̑ɨˈvʲilnɨ/ (adj)
civilinis
  nie należący do wojska

czajka /ˈʧ̑ajka/ (n)
pempė
  (ornitologia, ornitologiczny) Vanellus vanellus, europejski i azjatycki ptak wędrowny z charakterystycznym czubkiem na głowie;

czajnik /ˈʧ̑ajɲik/ (n)
arbatinukas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zamknięte od góry naczynie z dziobkiem służące do podgrzewania wody;

czapka /ˈʧ̑apka/ (n)
kepurė
  rodzaj nakrycia głowy wykonanego przeważnie z miękkiego materiału, czasem ze sztywnymi wstawkami takimi jak denko lub daszek;

czapla /ˈʧ̑apla/ (n)
garnys
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardeidae Leach, duży ptak brodzący;

czapla biała (n)
didysis baltasis garnys
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardea alba Linnaeus, duży ptak o śnieżnobiałym upierzeniu;

czapla siwa (n)
pilkasis garnys
  (ornitologia, ornitologiczny) Ardea cinerea Linnaeus, duży ptak wodnego z rodziny czaplowatych;

czarna dziura /ˈʧ̑arna ˈʥ̑ura/ (n)
juodoji skylė
  (astronomia, astronomiczny) obiekt astronomiczny, który tak silnie oddziałuje grawitacyjnie na swoje otoczenie, że nawet światło nie może uciec z jego otoczenia;

czarna godzina /ˈʧ̑arna ɡɔˈʥ̑ĩna/ (idiom)
juoda diena
  okres dużych trudności, zwłaszcza materialnych, przewidywany w bliżej nieokreślonej przyszłości

czarna herbata (n)
juodoji arbata
  (spożywczy) najpopularniejszy w Europie rodzaj herbaty wyprodukowany ze sfermentowanych liści Camellia sinensis

czarna porzeczka /ˈʧ̑arna pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
juodasis serbentas
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) gatunek porzeczki, krzewu należącego do rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc tego krzewu

czarna śmierć (n)
juodoji mirtis
  (historia, historyczny, historycznie) określenie epidemii panującej w m.in. czternastowiecznej Europie, utożsamianej z dżumą;

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (adj)
juodkalniečių
  dotyczący Czarnogóry lub Czarnogórców, charakterystyczny dla Czarnogóry lub Czarnogórców

czarnogórski /ˌʧ̑arnɔˈɡursʲci/ (n)
juodkalniečių
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Czarnogórze;

czarnoksiężnik (n)
burtininkas
  osoba zajmująca się czarami i zjawiskami nadprzyrodzonymi

czarnuszka /ʧ̑arˈnuʃka/ (n)
juodgrūdė
  (botanika, botaniczny) Nigella L., rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;

czarnuszka siewna /ʧ̑arˈnuʃka ˈɕɛvna/ (n)
sėjamoji juodgrūdė
  (botanika, botaniczny) Nigella sativa, gatunek rośliny z rodziny jaskrowatych pochodzący z Azji;

czarny /ˈʧ̑arnɨ/ (adj)
juodas
  mający najciemniejszy możliwy kolor
  (szachy, pojęcie szachowe) należący do czarnych (2.1)
  nielegalny
  (fizyka, fizyczny) pochłaniający padające całe promieniowanie

czarny rynek /ˈʧ̑arnɨ ˈrɨ̃nɛk/ (n)
juodoji rinka
  (ekonomia, ekonomiczny) działalność gospodarcza zakazana przez prawo;

czarodziej (n)
burtininkas
  w bajkach: człowiek posiadający moc czarowania, czynienia czarów

czarodziejka (n)
burtininkė
  (fantasy) kobieta potrafiąca czarować, rzucać czary

czarownica /ˌʧ̑arɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
burtininkė
  w wierzeniach ludowych: kobieta umiejąca czarować, rzucać czary, zaklęcia

czarownik (n)
burtininkas
  mężczyzna zajmujący się czarami

czas /ʧ̑as/ (n)
laikas
  wymiar używany do określania kolejności zdarzeń;
  chwila, moment, pora
  (gramatyka) sposób odmiany czasownika, polegający na rozróżnianiu chwili wykonania czynności względem momentu wypowiedzi

czas przeszły /ˈʧ̑as ˈpʃɛʃwɨ/ (n)
būtasis laikas
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wcześniejszą czynność lub wcześniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas przyszły /ˈʧ̑as ˈpʃɨʃwɨ/ (n)
būsimasis laikas
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa późniejszą czynność lub późniejszy stan niż moment mówienia lub pisania o nich;

czas teraźniejszy /ˈʧ̑as ˌtɛraˈʑɲɛ̇jʃɨ/ (n)
esamasis laikas
  (gramatyka) kategoria gramatyczna czasownika, która najczęściej wskazuje i nazywa wykonywaną czynność lub stan istniejący w momencie mówienia lub pisania o nich;

czas to pieniądz /ˈʧ̑as ˈtɔ ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (proverb)
laikas – pinigai
  czas jest wartościowy, tracąc go traci się pieniądze, które by się wtedy zarobiło

czasochłonny /ˌʧ̑asɔˈxwɔ̃nːɨ/ (adj)
reikalaujantis daug laiko
  wymagający poświęcenia dużo czasu

czasoprzestrzeń /ˌʧ̑asɔˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
erdvėlaikis
  (fizyka, fizyczny) matematyczny model opisujący czas i przestrzeń zgodnie z postulatami teorii względności;

czasownik /ʧ̑aˈsɔvʲɲik/ (n)
veiksmažodis
  (gramatyka) część mowy opisująca czynności lub stany;

czasownik nieprzechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲic ˌɲɛpʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
negalininkinis veiksmažodis
  (gramatyka) czasownik, który nie ma formy strony biernej

czasownik posiłkowy /ʧ̑aˈsɔvʲɲik ˌpɔɕiwˈkɔvɨ/ (n)
pagalbinis veiksmažodis
  (gramatyka) czasownik, spełniający w danym zdaniu wyłącznie funkcję gramatyczną, tj. służący do tworzenia czasów, trybów itp.; na języki tworzące daną formę gramatyczną fleksyjnie nie jest on tłumaczony

czasownik przechodni /ʧ̑aˈsɔvʲɲik pʃɛˈxɔdʲɲi/ (n)
galininkinis veiksmažodis
  (gramatyka) czasownik, który może utworzyć formę strony biernej

czaszka /ˈʧ̑aʃka/ (n)
kaukolė
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu chroniąca mózg, znajdująca się w głowie;

czcionka /ˈʧ̑ʲʨ̑ɔ̃nka/ (n)
šriftas
  (potocznie, potoczny) (informatyka, informatyczny) krój pisma użyty w tekście komputerowym

czeburek (n)
čeburekas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj dużego pieroga z niekwaszonego ciasta pszennego nadziewanego zwykle mięsem lub serem i smażonego; specjalność tradycyjnej kuchni środkowowschodniej, tureckiej, ukraińskiej i rosyjskiej;

czeczotka /ʧ̑ɛˈʧ̑ɔtka/ (n)
čimčiakas
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis flammea, mały, brązowoszary ptak wędrowny z czerwoną plamą na głowie i czarnym podgardlem;

czek /ʧ̑ɛk/ (n)
čekis
  (bankowość, bankowy) dokument będący dla banku zleceniem wypłacenia okazicielowi oznaczonej na nim kwoty z rachunku wystawcy;

czekan /ˈʧ̑ɛkãn/ (n)
ledkirtis
  (sport, sportowy) rodzaj laski zakończonej głowicą i kolcem, używanej w alpinizmie do rąbania stopni w śniegu i lodzie;

czekolada /ˌʧ̑ɛkɔˈlada/ (n)
šokoladas
  (spożywczy) (cukiernictwo) półprodukt cukierniczy sporządzany z kakao, cukru i tłuszczu;

czekoladowy /ˌʧ̑ɛkɔlaˈdɔvɨ/ (adj)
šokoladinis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) dotyczący czekolady, zawierający czekoladę, zrobiony z czekolady, przyrządzony z czekoladą
  mający kolor brązowy, taki jak kolor czekolady

czempion (n)
čempionas
  (sport, sportowy) aktualny mistrz jakiejś dyscypliny

czepek pływacki (n)
plaukimo kepuraitė
  (sport, sportowy) elastyczna osłona zakładana na włosy podczas pływania

czepiec /ˈʧ̑ɛpʲjɛʦ̑/ (n)
tinklainis
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) jeden z żołądków przeżuwaczy;

czeremcha /ʧ̑ɛˈrɛ̃mxa/ (n)
ieva
  (botanika, botaniczny) Padus, rodzaj rośliny z rodziny różowatych o białych, silnie pachnących kwiatach i ciemnoczerwonych lub czarnych owocach;
  (spożywczy) owoc czeremchy (1.1)

czereśnia /ʧ̑ɛˈrɛɕɲa/ (n)
trešnė
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) drzewo z rodziny różowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc czereśni (1.1); kuliste pestkowce koloru czerwonego, żółtego lub czarnego

czereśniówka (n)
vyšnių degtinė
  (spożywczy) napój alkoholowy przygotowany poprzez zalanie spirytusem owoców czereśni

czernidłak kołpakowaty (n)
gauruotasis mėšlagrybis
  (mikologia, mikologiczny) Coprinus comatus (O.F.Mull.) Pers., gatunek pospolitego grzyba z rodziny pieczarkowatych, którego starsze i zebrane owocniki rozkładają się na drodze autolizy;

czerwiec /ˈʧ̑ɛrvʲjɛʦ̑/ (n)
birželis
  szósty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

czerwień /ˈʧ̑ɛrvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
raudona
  kolor czerwony

czerwona kartka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na ˈkartka/ (n)
raudona kortelė
  (sport, sportowy) znak dany przez sędziego, nakazujący przymusowe opuszczenie boiska przez zawodnika, który dopuścił się niesportowego zachowania (np. brutalnego faulu) lub dostał dwie żółte kartki;

czerwona porzeczka /ʧ̑ɛrˈvɔ̃na pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
raudonasis serbentas
  (botanika, botaniczny) gatunek porzeczki, krzewu o czerwonych owocach należącego do rodziny agrestowatych;
  owoc tego krzewu

czerwonawy /ˌʧ̑ɛrvɔ̃ˈnavɨ/ (adj)
poraudis
  w kolorze podobnym do czerwonego, o zabarwieniu bliskim czewieni lub częściowo czerwonym

czerwonoarmista (n)
raudonarmietis
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz Armii Czerwonej

czerwony /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ/ (adj)
raudonas
  mający kolor pierwszego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej krwi, truskawki itp.; mający kolor podstawowy;
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) komunistyczny, lewicowy

czerwony olbrzym /ʧ̑ɛrˈvɔ̃nɨ ˈɔlbʒɨ̃m/ (n)
raudonoji milžinė
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda o stosunkowo niewielkiej masie, będąca na schyłkowym etapie ewolucji;

czerń /ʧ̑ɛrʲɲ/ (n)
juodas, juoduma
  czarny kolor

czesać /ˈʧ̑ɛsaʨ̑/ (v)
šukuoti
  (fryzyjski) układać, wygładzać (włosy, sierść itp.) za pomocą grzebienia lub szczotki

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (adj)
čekiškas, Čekų
  związany z Czechami (Republiką Czeską), charakterystyczny dla Czech lub Czechów

czeski /ˈʧ̑ɛsʲci/ (n)
Čekų, čekiškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Republiki Czeskiej;

cześć /ʧ̑ɛɕʨ̑/ (interjection)
labas, sveikas, sveiki
  (potocznie, potoczny) pozdrowienie, przywitanie stosowane wobec kolegów, bliższych znajomych

czkawka /ˈʧ̑kafka/ (n)
žagsėjimas
  (fizjologia, fizjologiczny) rytmicznie powtarzające się skurcze przepony objawiające się charakterystycznym odgłosem wydawanym przez zamknięcie głośni i strun głosowych przy wdechu;

czopek /ˈʧ̑ɔpɛk/ (n)
žvakùtė
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lekarstwo do przyjmowania doodbytniczo, rzadziej dopochwowo lub docewkowo;

czosnek /ˈʧ̑ɔsnɛk/ (n)
valgomasis česnakas, česnakas
  (spożywczy) jarzyna przyprawowa z cebuli uprawnych gatunków czosnku (1.1), zwykle czosnku pospolitego
česnakas, valgomasis česnakas
  (botanika, botaniczny) roślina lub rośliny z rodzaju czosnek (1.1)

czołg /ʧ̑ɔwk/ (n)
tankas
  (wojskowość, wojskowy) pojazd bojowy poruszający się na gąsienicach, wyposażony w armatę i pancerz;

czołgista /ʧ̑ɔwʲˈɟista/ (n)
tankistas
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz obsługujący czołg

czoło /ˈʧ̑ɔwɔ/ (n)
kakta
  (anatomia, anatomiczny) część głowy nad brwiami i pomiędzy skrońmi

czterdziesty /ʧ̑tɛrʲˈʥ̑ɛstɨ/ (adj)
keturiasdešimtas
  od 40

czterdzieści /ʧ̑tɛrʲˈʥ̑ɛ̇ɕʨ̑i/ (cardinalNumeral)
keturiasdešimt
  liczba naturalna następna po 39 i poprzedzająca 41;

czternasty /ʧ̑tɛrˈnastɨ/ (adj)
keturioliktas
  od 14

czternaście /ʧ̑tɛrˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
keturiolika
  14

czterowiersz (n)
ketureilis
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki lub jego wyodrębniona część złożona z czterech wersów;

cztery /ˈʧ̑tɛrɨ/ (cardinalNumeral)
keturi
  liczba 4

czujnik (n)
jutiklis
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zdolne do wychwytywania zmian pewnej wielkości fizycznej, pomiaru wartości tejże albo sygnalizujące pojawienie się pewnego bodźca, sygnału;

czujność /ˈʧ̑ujnɔɕʨ̑/ (n)
budrumas
  zwracanie uwagi na to, co dzieje się w najbliższym otoczeniu; wrażliwość na niebezpieczeństwo

czule (adv)
švelniai
  w sposób czuły, przepełniony czułością

czuwaski (adj)
čiuvašiškas
  związany z Czuwaszją lub Czuwaszami, dotyczący Czuwaszji lub Czuwaszów

czuwaski (n)
čiuvašiškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język czuwaski;

czuć /ʧ̑uʨ̑/ (v)
jausti
  odbierać wrażenia psychiczne lub odbierać wrażenia za pomocą zmysłów
  odbierać wrażenia za pomocą zmysłu dotyku

czwartek /ˈʧ̑fartɛk/ (n)
ketvirtadienis
  czwarty dzień tygodnia

czwartorzęd /ʧ̑farˈtɔʒɛ̃nt/ (n)
kvarteras
  (geologia, geologiczny) okres w dziejach Ziemi, który rozpoczął się około 2,58 mln lat temu i trwa do dziś;

czwarty /ˈʧ̑fartɨ/ (adj)
ketvirtas
  od 4

czworokąt /ʧ̑fɔˈrɔkɔ̃nt/ (n)
keturkampis
  (geometria) wielokąt mający cztery boki; do czworokątów należą m.in. trapezy, deltoidy, romby, kwadraty, prostokąty, równoległoboki;

czwórka /ˈʧ̑furka/ (n)
ketvertas
  nazwa cyfry 4

czy /ʧ̑ɨ/ (conjunction)
ar
  łączy zdanie podrzędne o charakterze pytajnym ze zdaniem nadrzędnym

czy /ʧ̑ɨ/ (particle)
ar̃
  słowo rozpoczynające pytanie, na które pytający spodziewa się odpowiedzi „tak” lub „nie”

czyj /ʧ̑ɨj/ (pronoun)
kieno
  używany do rozpoczynania pytania zależnego, które określa właściciela czegoś, posiadacza cechy w swoim dopełnieniu
  używany do zadawania pytań o właściciela czegoś, posiadacza jakiejś cechy

czynsz /ʧ̑ɨ̃w̃ʃ/ (n)
nuoma
  terminowa opłata za wynajem

czyr /ʧ̑ɨr/ (n)
čyras
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Coregonus nasus, gatunek słodkowodnej ryby z rodziny łososiowatych;

czystka etniczna (n)
etninis valymas
  działania mające na celu gwałtowne, przymusowe i masowe przepędzenie grupy etnicznej ze spornego terytorium;

czystość /ˈʧ̑ɨstɔɕʨ̑/ (n)
dorovingumas
  wstrzemięźliwość, powściągliwość seksualna

czysty /ˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
švarus
  pozbawiony brudu

czytać /ˈʧ̑ɨtaʨ̑/ (v)
skaityti
  przebiegać wzrokiem lub dotykiem tekst w postaci liter lub ideogramów oraz znaków pisarskich i rozumieć treść przezeń przekazywaną

czytać między wierszami /ˈʧ̑ɨtaʨ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ vʲjɛrˈʃãmʲi/ (v)
skaityti tarp eilučių
  domyślać się z treści jakichś faktów i informacji chociaż nie zostały one wyrażone wprost

czytelniczka /ˌʧ̑ɨtɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
skaitytoja
  kobieta lub dziewczyna, która czyta książki, gazety, itp.

czytelnik /ʧ̑ɨˈtɛlʲɲik/ (n)
skaitytojas
  osoba, która czyta książki, gazety itp.

czyściec /ˈʧ̑ɨɕʨ̑ɛʦ̑/ (n)
skaistykla
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w niektórych wyznaniach: stan lub miejsce, gdzie po śmierci niektóre dusze odbywają pokutę przed wejściem do nieba;

czyścić /ˈʧ̑ɨɕʨ̑iʨ̑/ (v)
švarinti
  usuwać brud, zanieczyszczenia

czółenko /ʧ̑uˈwɛ̃nkɔ/ (n)
šaudyklė
  (włókiennictwo) (technologia, technika, techniczny) element krosna tkackiego w postaci łódeczki, która zawiera i przerzuca nici;

cząstka /ˈʧ̑ɔ̃w̃stka/ (n)
dalelė
  (fizyka, fizyczny) fragment materii niewidoczny dla oka;

często /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɔ/ (adv)
dažnai
  (zobacz) częsty

częstotliwość /ˌʧ̑ɛ̃w̃stɔˈtlʲivɔɕʨ̑/ (n)
dažnis
  (fizyka, fizyczny) liczba cykli zjawiska okresowego występujących w jednostce czasu;

częsty /ˈʧ̑ɛ̃w̃stɨ/ (adj)
dažnas
  odbywający się lub zdarzający się wiele razy, z krótkimi przerwami pomiędzy kolejnymi wydarzeniami

częściowo /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɔ/ (adv)
dalinai
  w jakiejś części, nie w całości

częściowy /ʧ̑ɛ̃w̃ɕˈʨ̑ɔvɨ/ (adj)
dalinis
  odnoszący się tylko do części czegoś, obejmujący część czegoś

część /ʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
dalis
  fragment jakiejś całości
dalis, detalė
  (mechanika) urządzenie elektryczne lub mechaniczne, działające w określony sposób, przeznaczone do pracy wewnątrz innego urządzenia lub we współpracy z nim

część mowy /ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ ˈmɔvɨ/ (n)
kalbos dalis
  (gramatyka) kategoria gramatyczna, grupująca wyrazy ze względu na ich sposób odmiany, funkcje w zdaniu lub znaczenie;

członek /ˈʧ̑wɔ̃nɛk/ (n)
narys
  osoba przynależąca do jakiejś organizacji czy stowarzyszenia

członkostwo (n)
narystė
  bycie członkiem jakiejś organizacji, stowarzyszenia, klubu, partii politycznej

człowiek /ˈʧ̑wɔvʲjɛk/ (n)
žmogus
  (antropologia, antropologiczny) Homo sapiens Linnaeus, istota o najwyższym stopniu świadomości zamieszkująca Ziemię;
  ktoś, jakaś osoba

człowiek człowiekowi wilkiem /ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˌʧ̑wɔvʲjɛˈkɔvʲi ˈvʲilʲcɛ̃m/ (proverb)
žmogus žmogui - vilkas
  ludzie nie są sobie życzliwi

człowiek strzela, Pan Bóg kule nosi /ˈʧ̑wɔvʲjɛk ˈsṭʃɛla ˈpãn‿buk ˈːulɛ ˈnɔɕi/ (proverb)
žmogaus planai, Dievo keliai; žmogus šaudo - Dievas kulkas gaudo; žmogus šaudo - Dievas kulkas padaro
  zamierzenia, plany nie zawsze udaje się zrealizować

córka /ˈʦ̑urka/ (n)
duktė
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodziców)

cętka /ˈʦ̑ɛ̃ntka/ (n)
šlakas
  mała plamka na tle o jednolitej barwie

cło /ʦ̑wɔ/ (n)
muitinė
  opłata pobierana przez państwo na granicy przy imporcie pewnych towarów;

dach /dax/ (n)
stogas
  górna część budynku, pojazdu itp., pokrycie osłaniające wnętrze przed deszczem, słońcem itp.;

dachowy /daˈxɔvɨ/ (adj)
stoginis
  dotyczący dachu, związany z dachem

dacza (n)
dačia
  domek letniskowy

dadaizm /daˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
dadaizmas
  (sztuka) awangardowy kierunek literacko-artystyczny z lat 1916-1924;

daktyl /ˈdaktɨl/ (n)
datulė
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) (cukiernictwo) owoc daktylowca

daktylowiec (n)
datulinė palmė
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Phoenix L., drzewo z rodziny arekowatych, o pierzastych liściach;

daleki /daˈlɛci/ (adj)
toli
  taki, który jest w dużej odległości

daleko /daˈlɛkɔ/ (adv)
toli
  na znaczną odległość
  w znacznej odległości

dalekopis (n)
teletaipas
  (telekomunikacja) aparat telegraficzny przesyłający komunikatów w postaci drukowanej

dalia /ˈdalʲja/ (n)
jurginas
  (botanika, botaniczny) Dahlia, rodzaj roślin nasiennych należących do rodziny astrowatych, mających kolorowe kwiaty ułożone w koszyczki; uprawiana jako roślina ozdobna;

dalmatyńczyk /ˌdalmaˈtɨ̃j̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
Dalmatinas
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosego biało-czarnego psa pochodząca z Dalmacji;

dalmierz (n)
tolimatis
  przyrząd do zdalnego pomiaru odległości;

dama /ˈdãma/ (n)
dama
  (termin karciany) figura w kartach oznaczona literą Q lub D;

damasceński /ˌdãmaˈsʦ̑ɛ̃j̃sʲci/ (adj)
damaskas
  dotyczący Damaszku, odnoszący się do Damaszku, pochodzący z Damaszku

damski /ˈdãmsʲci/ (adj)
moteriškas
  przeznaczony dla kobiet

dana /ˈdãna/ (n)
duomuo
  pojedyncza wiadomość, porcja informacji

dane /ˈdãnɛ/ (n)
duomenys
  informacje na temat jakiejś osoby
  wiadomości, informacje stanowiące podstawy jakiś twierdzeń, przekonań, wniosków
  zbiór informacji przetwarzanych elektronicznie lub składowanych na nośnikach

darczyńca /darˈʧ̑ɨ̃j̃nʦ̑a/ (n)
dovanotojas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba obdarowująca, ofiarodawca

darmsztadt /ˈdarm̥ʃtat/ (n)
darmstadtis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ds i liczbie atomowej 110;

darwinizm (n)
darvinizmas
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) stworzona przez Darwina teoria ewolucji, która wyjaśnia powstawanie gatunków doborem naturalnym i walką o byt;

darń /darʲɲ/ (n)
veja, velėna
  zwarty splot trawy, czasem wraz z innymi roślinami, silnie związany z wierzchnią warstwą gleby; pocięta na płaty używana jest jako umocnienie skarp, nasypów, mogił;

data /ˈdata/ (n)
data
  umowne oznaczenie dnia, miesiąca i roku, kalendarzowy termin jakiegoś zdarzenia;

datować (v)
datuoti
  określać wiek obiektu

dawać /ˈdavaʨ̑/ (v)
duoti
  (zobacz) dać

dawka /ˈdafka/ (n)
davinys
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) pewna ilość substancji chemicznej lub promieniowania przekazywana do organizmu;

dawno /ˈdavnɔ/ (adv)
seniai
  od dłuższego czasu
  w odległych czasach

dał Pan Bóg zęby, da i chleb /ˈdaw ˈpãn‿buɡ ˈzɛ̃mbɨ ˈda i‿ˈxlɛp/ (proverb)
davė Dievas dantis, duos ir duonos
  Bóg, który stworzył człowieka, nie opuści go w potrzebie

dbać /dbaʨ̑/ (v)
rūpintis
  troszczyć się o coś lub kogoś; zajmować się czymś z dużą uwagą lub poświęceniem
įsimylėti
  interesować się czymś, przywiązywać wagę do czegoś

debata /dɛˈbata/ (n)
debatai
  (książkowy) dyskusja, rozprawianie, roztrząsanie problemów

debiutant (n)
debiutantas
  ten kto debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji

debiutantka (n)
debiutántė
  ta która debiutuje, odbywa swoje pierwsze wystąpienia (w szczególności to jedno pierwsze) w nowej funkcji

decentralizacja (n)
decentralizacija
  przeniesienie uprawnień władzy centralnej na lokalne organy władzy,

decybel /dɛˈʦ̑ɨbɛl/ (n)
decibelas
  (fizyka, fizyczny) miara stosunku dowolnych wielkości fizycznych o tym samym wymiarze;

decyzja /dɛˈʦ̑ɨzʲja/ (n)
sprendimas
  rozstrzygnięcie dokonywane po namyśle

deeskalacja (n)
deeskalavimas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) ograniczenie nasilenia jakiegoś rozruchu, agresywnych działań zbrojnych

defekacja /ˌdɛfɛˈkaʦ̑ʲja/ (n)
tuštinimasis
  (fizjologia, fizjologiczny) wydalanie kału;

defenestracja /ˌdɛfɛ̃nɛˈstraʦ̑ʲja/ (n)
defenestracija
  (książkowy) wyrzucenie kogoś lub czegoś przez okno;

defibrylacja /ˌdɛfʲibrɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
defibriliacija
  (medycyna, medyczny) zabieg medyczny, którego celem jest przywrócenie akcji serca, polegający na przystawieniu elektrod defibrylatora i krótkotrwałym działaniu na organizm chorego prądem stałym

definicja /ˌdɛfʲĩˈɲiʦ̑ʲja/ (n)
apibrėžimas
  wyjaśnienie znaczenia wyrazu, pojęcia lub całego wyrażenia;

deflacja /dɛˈflaʦ̑ʲja/ (n)
defliacija
  (ekonomia, ekonomiczny) zjawisko obniżenia ogólnego poziomu cen z powodu zmniejszonego dopływu pieniądza do gospodarki

defloracja (n)
defloracija
  (medycyna, medyczny) przerwanie błony dziewiczej

deformacja (n)
deformacija
  zniekształcenie, pozbawienie czegoś jego pierwotnej formy

degustacyjny (adj)
degustacinis
  związany z degustacją, dotyczący degustacji, służący do degustacji

deizm /ˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
deizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny zakładający istnienie jakiejś nieokreślonej dokładnie duchowej siły sprawczej, która stworzyła świat materialny i prawa nim rządzące, jednak nie ingeruje ona bezpośrednio w jego działanie;

dekarz /ˈdɛkaʃ/ (n)
stogdengys
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonawca pokrycia dachowego;

deklamacja (n)
deklamacija
  ekspresywne i wyraziste wyrecytowanie utworu literackiego

deklinacja /ˌdɛklʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
linksniuotė, linksniavimas
  (gramatyka) odmiana przez przypadki i liczby;

deklinować (v)
linksniuoti
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmieniać przez przypadki

dekolonizacja /ˌdɛkɔlɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
dekolonizacija
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces uzyskiwania niezależności państwowej przez terytoria będące koloniami; obalanie systemu kolonialnego, likwidacja kolonializmu;

delegacja /ˌdɛlɛˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
delegacija
  wyjazd w sprawach służbowych

delfin /ˈdɛlfʲĩn/ (n)
delfinas
  (zoologia, zoologiczny) ssak morski z rzędu waleni;
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł następcy tronu francuskiego;

delikatność /ˌdɛlʲiˈkatnɔɕʨ̑/ (n)
delikatumas
  cecha tego, co jest delikatne

delta /ˈdɛlta/ (n)
delta
  (geografia, geograficzny) ujście rzeki w kształcie trójkąta, wielkiej litery delta (1.1);
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa czwartej litery alfabetu greckiego, δ;

demagogia /ˌdɛ̃maˈɡɔɟja/ (n)
demagogija
  oddziaływanie na uczucia i nastroje polityczne lub społeczne nieuświadomionych mas przez nierealne obietnice, pochlebstwa itp. dla osiągnięcia własnych celów;

demografia /ˌdɛ̃mɔˈɡrafʲja/ (n)
demografija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka zajmująca się jakościowym i ilościowym badaniem stanów, struktur, ruchów i rozwoju ludności w określonych warunkach historycznych;

demograficzny (adj)
demografinis
  dotyczący demografii

demokracja /ˌdɛ̃mɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
demokratija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym źródło władzy stanowi wola większości obywateli;

demokratyczny /ˌdɛ̃mɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
demokratiškas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z demokracją

demokratyzacja /ˌdɛ̃mɔkratɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
demokratizacija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) proces przeobrażania systemu politycznego celem rozszerzenia uczestnictwa politycznego obywateli państwa, wprowadzanie zasad rządzenia opartych na współdecydowaniu wszystkich obywateli;

demokratyzować /ˌdɛ̃mɔkratɨˈzɔvaʨ̑/ (v)
demokratizuoti
  dokonywać procesu demokratyzacji

demon /ˈdɛ̃mɔ̃n/ (n)
demonas
  (mitologia, mitologiczny) istota nadprzyrodzona występująca w wierzeniach ludowych, mitologiach i religiach, zajmująca pozycję pośrednią między bogami a ludźmi; o cechach na wpół ludzkich, na wpół boskich; najczęściej nieprzyjazna człowiekowi;

demonstracja /ˌdɛ̃mɔ̃w̃ˈstraʦ̑ʲja/ (n)
demonstracija
  czynność pokazywania czegoś

dendrologia /ˌdɛ̃ndrɔˈlɔɟja/ (n)
dendrologija
  (botanika, botaniczny) dział botaniki, nauka o drzewach, krzewach, krzewinkach i pnączach o zdrewniałych łodygach;

dentysta /dɛ̃nˈtɨsta/ (n)
dantistas, dantų gydytojas
  (zobacz) stomatolog;

dentystka /dɛ̃nˈtɨstka/ (n)
dantistė
  (potocznie, potoczny) kobieta stomatolog

depigmentacja (n)
depigmentacija
  utrata barwy skóry

depopulacja (n)
depopuliacija
  wyludnienie, zmniejszenie stanu zaludnienia

deportacja /ˌdɛpɔrˈtaʦ̑ʲja/ (n)
deportacija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydalenie cudzoziemca poza granice danego kraju
  zesłanie do określonego miejsca na przymusowy pobyt

deportować /ˌdɛpɔrˈtɔvaʨ̑/ (v)
deportuoti
  zsyłać, wywozić z rozkazu władz poza granice państwa lub miejscowości

depresja /dɛˈprɛsʲja/ (n)
depresija
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) chorobliwe przygnębienie i zahamowanie czynności psychicznych;

dereń /ˈdɛrɛ̃ɲ/ (n)
sedula
  (botanika, botaniczny) ozdobny lub uprawny krzew albo drzewo z rodzaju dereń (1.1), często o jadalnych owocach

dermatologia /ˌdɛrmatɔˈlɔɟja/ (n)
dermatologija
  (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się chorobami skóry i jej przydatków;

deser /ˈdɛsɛr/ (n)
desertas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie, najczęściej słodkie, serwowane po daniu głównym

deska /ˈdɛska/ (n)
lenta
  podłużny, płaski sprzęt, np. sportowy, domowy, kuchenny
  płaski kawałek drewna;

deska do krojenia (n)
pjaustymo lentelė
  deska kuchenna, wykonana najczęściej z drewna, rzadziej z plastiku lub ceramiki, służąca do krojenia i przygotowywania żywności

deska rozdzielcza /ˈdɛska rɔʑˈʥ̑ɛlʧ̑a/ (n)
prietaisų skydelis
  (technologia, technika, techniczny) (motoryzacja) element wyposażenia samochodu umieszczony przed kierowcą zawierający wskaźniki, regulatory i przełączniki;

deska surfingowa (n)
lentburė
  (sport, sportowy) szeroka profilowana deska służąca do uprawiania surfingu

despota /dɛsˈpɔta/ (n)
despotas
  (historia, historyczny, historycznie) tytuł dworski w Cesarstwie Bizantyjskim, nadawany honorowo synom lub zięciom cesarzy;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) władca absolutny, mający nieograniczoną władzę

despotyzm /dɛsˈpɔtɨsm̥/ (n)
despotizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) bezwzględna i nieograniczona władza, opierająca się na terrorze oraz nieprzestrzeganiu praw i wolności obywatelskich

destabilizacja /ˌdɛstabʲilʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
destabilizacija
  zachwianie równowagi, zakłócenie porządku, wprowadzenie chaosu

destylacja /ˌdɛstɨˈlaʦ̑ʲja/ (n)
distiliacija
  (chemia, chemiczny) sposób rozdziału substancji wykorzystujący różnicę w prężnościach par (temperaturach wrzenia);

deszcz /dɛʃʧ̑/ (n)
lietus
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny, krople wody powstające w chmurach i spadające na ziemię;

determinizm (n)
determinizmas
  (filozofia, filozoficzny) teoria przyczynowo-skutkowa zakładająca, że ciąg określonych zdarzeń nieuchronnie prowadzi do danego skutku, rezultatu

dewaluacja /ˌdɛvaluˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
devalvacija
  (ekonomia, ekonomiczny) urzędowe obniżenie kursu danej waluty;

dewaluować /ˌdɛvaluˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
devalvuoti
  (ekonomia, ekonomiczny) urzędowo obniżać kurs danej waluty

dewanagari (n)
devanagari
  (językoznawstwo, językoznawczy) pismo sylabiczne używane do zapisu m.in. sanskrytu i hindi;

dewon /ˈdɛvɔ̃n/ (n)
devonas
  (geologia, geologiczny) czwarty okres geologiczny ery paleozoicznej;

dezinformacja (n)
dezinformacija
  wprowadzenie kogoś w błąd przez podanie mylących lub fałszywych informacji;

dezodorant /ˌdɛzɔˈdɔrãnt/ (n)
dezodorantas
  (higiena, higieniczny) produkt kosmetyczny pomagający zwalczać nieprzyjemny zapach ciała i jego potu;

dezynfekcja /ˌdɛzɨ̃nˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
dezinfekcija
  odkażanie, postępowanie mające na celu maksymalne zmniejszenie liczby drobnoustrojów w odkażanym materiale;

dezynfekować /ˌdɛzɨ̃nfɛˈkɔvaʨ̑/ (v)
dezinfekuoti
  dokonywać dezynfekcji

dezynsekcja (n)
dezinsekcija
  tępienie stawonogów ze względów sanitarnych i gospodarczych;

diabeł /ˈdʲjabɛw/ (n)
velnias
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (mitologia, mitologiczny) upadły anioł, kuszący do grzechu;

diabeł tasmański (n)
sterblinis velnias
  (zoologia, zoologiczny) Sarcophilus harrisii, gatunek torbacza z rodziny niełazowatych;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku diabłów tasmańskich (1.1)

diagnostyczny /ˌdʲjaɡnɔˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
diagnostinis
  dotyczący diagnostyki, służący do oceny stanu czegoś lub kogoś

diagnostyka /dʲjaˈɡnɔstɨka/ (n)
diagnostika
  (medycyna, medyczny) nauka o sposobach rozpoznawania chorób na podstawie przeprowadzonych badań (zarówno u ludzi, jak i u zwierząt);
  (psychologia, psychologiczny) proces oceny cech i stanów psychicznych człowieka dokonywany przez psychologa za pomocą metod psychologicznych, którymi najczęściej są testy psychologiczne, obserwacja psychologiczna i wywiad;
  (technologia, technika, techniczny) ocena stanu technicznego maszyny lub urządzenia technicznego;

diagnoza /dʲjaˈɡnɔza/ (n)
diagnozė
  (medycyna, medyczny) rozpoznanie choroby

diagnozować /ˌdʲjaɡnɔˈzɔvaʨ̑/ (v)
diagnozuoti
  wystawiać diagnozę, rozpoznawać daną chorobę po przeprowadzeniu badań

diagram /ˈdʲjaɡrãm/ (n)
diagrama
  graficzna, schematyczna ilustracja czegoś, np. struktury, idei, procesu, wartości;

dialekt /ˈdʲjalɛkt/ (n)
dialektas
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoista odmiana języka, właściwa dla pewnej społeczności, grupy społecznej lub pewnego terytorium;

dializa (n)
dializė
  metoda oczyszczania roztworów koloidalnych z elektrolitów przy użyciu błony półprzepuszczalnej.

dialog /ˈdʲjalɔk/ (n)
dialogas
  rozmowa dwóch osób

diament /ˈdʲjãmɛ̃nt/ (n)
deimantas
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał, przezroczysta odmiana węgla występująca w przyrodzie;

diecezja /dʲjɛˈʦ̑ɛzʲja/ (n)
vyskupija
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka administracyjna w starożytnym Rzymie;
  (kościelny) jednostka administracyjna zarządzana przez biskupa;

dielektryk /ˌdʲiɛˈlɛktrɨk/ (n)
dielektrikas
  materiał, który bardzo słabo przewodzi prąd;

dieta /ˈdʲjɛta/ (n)
dieta
  (medycyna, medyczny) sposób odżywiania się
  (potocznie, potoczny) odchudzanie się, niskokaloryczne jedzenie

digitalizacja /ˌdʲiɟitalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
skaitmeninimas
  (informatyka, informatyczny) przetwarzanie danych analogowych, pisanych do postaci cyfrowej, (także, też) rozpowszechnianie techniki cyfrowej;

dinar /ˈdʲĩnar/ (n)
dinaras
  (jednostka monetarna) współczesny i historyczny pieniądz wielu krajów;

dingo /ˈdʲĩŋɡɔ/ (n)
dingas
  (zoologia, zoologiczny) Canis lupus dingo, ssak z rodziny psowatych, zamieszkujący Australię, Nową Gwineę, oraz Azję Południowo-Wschodnią;

dinozaur /dʲĩˈnɔzawr/ (n)
dinozauras
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) wymarły gad naczelny z grupy archozaurów, która zdominowały ziemskie ekosystemy na ponad 160 mln lat, pojawiając się w środkowym triasie;

dioda /ˈdʲjɔda/ (n)
puslaidininkis diodas
  (elektronika, elektroniczny) element elektroniczny wykazujący różny opór w zależności od kierunku przepływu prądu;

dioksyna (n)
dioksinas
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa chlorowanych dibenzodioksyn

divertimento /ˌdʲivɛrtʲĩˈmɛ̃ntɔ/ (n)
divertismentas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) niewielka, kilkuczęściowa kompozycja instrumentalna o prostym charakterze, popularna w XVIII wieku;

dla /dla/ (preposition)
dėl
  …używany w konstrukcjach, w których wyrażenie po przyimku określa cel, przeznaczenie, kierunek przekazania czegoś przez wykonawcę czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (interrogativePronoun)
kodėl
  …używany w zdaniach, w których pytający pyta o przyczynę lub cel jakiejś czynności

dlaczego /dlaˈʧ̑ɛɡɔ/ (pronoun)
kodėl
  …używany w zdaniach podrzędnych określających przyczynę lub cel czynności

dlatego /dlaˈtɛɡɔ/ (conjunction)
taip
  …używany w budowie współrzędnego zdania wynikowego

dmuchać /ˈdmuxaʨ̑/ (v)
pūsti
  wypuszczać powietrze z ust

do /dɔ/ (preposition)
iki
  …określający końcowy punkt w czasie

do góry (adv)
aukštyn
  w kierunku pionowym do ziemi, ponad powierzchnię

do widzenia /ˌdɔ‿vʲiˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
viso gero, iki
  uprzejmy zwrot używany do pożegnania się z kimś

doberman /dɔˈbɛrmãn/ (n)
dobermanas
  (kynologia, kynologiczny) silny i duży, wilkowaty pies z grupy pinczerów, o gładkiej ciemnej sierści;

dobosz /ˈdɔbɔʃ/ (n)
būgnininkas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (wojskowość, wojskowy) człowiek grający na bębnie w orkiestrze, szczególnie wojskowej;

dobranoc /dɔˈbrãnɔʦ̑/ (interjection)
labos nakties, labanaktis
  pożegnanie używane wieczorem, kiedy chcemy komuś życzyć dobrej, spokojnej nocy

dobro /ˈdɔbrɔ/ (n)
gėris, labas
  jedna z dwóch podstawowych wartości moralnych, przeciwieństwo zła;

dobroczynność (n)
labdara
  działalność polegająca na bezinteresownym niesieniu pomocy potrzebującym

dobroczyńca (n)
labdarys
  (książkowy) osoba świadcząca innym dobro, osoba dobroczynna

dobrowolnie /ˌdɔbrɔˈvɔlʲɲɛ/ (adv)
savanoriškai
  w sposób dobrowolny, pozbawiony przymusu; z własnej woli

dobrowolny /ˌdɔbrɔˈvɔlnɨ/ (adj)
savanoriškas
  wynikający z własnej woli, działający bez przymusu

dobry /ˈdɔbrɨ/ (adj)
geras
  miły, uczynny, usłużny, szlachetny

dobry wieczór /ˈdɔbrɨ ˈvʲjɛʧ̑ur/ (interjection)
labas vakaras
  uprzejme powitanie używane wieczorem

dobrze /ˈdɔbʒɛ/ (adv)
gerai
  przyjemnie
  w należyty sposób
  uczciwie
  z korzyścią

dobór (n)
atranka
  wybranie najodpowiedniejszych do określonego celu osób, zwierząt lub przedmiotów

dochód /ˈdɔxut/ (n)
pajamos
  (księgowość) suma wpływów (przychodów) pomniejszona o koszty ich uzyskania;

dodawanie /ˌdɔdaˈvãɲɛ/ (n)
priedas
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne oznaczane symbolem + (plus);
  (matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu – uogólnienie dodawania (1.1)
  (rzeczownik odczasownikowy) od dodawać

dodawać /dɔˈdavaʨ̑/ (v)
pridėti
  dawać coś uzupełniającego, podwyższającego poprzednią ilość
  (matematyka, matematyczny) wykonywać dodawanie, sumować
  dopowiadać coś, uzupełniać wypowiedź dodatkowymi zwrotami; nadmienić

dogmat (n)
dogma
  (filozofia, filozoficzny) twierdzenie przyjęte bezkrytycznie za pewne bez względu na brak stwierdzenia jego prawdziwości
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) prawda uznana za objawioną przez Kościół

dogmatyczny (adj)
dogmatiškas
  oparty na dogmacie, niepodlegający dyskusji

doić /ˈdɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
melžti
  (zootechnika, zootechniczny) pozyskiwać mleko, wyciskając je z wymion krowy lub innego zwierzęcia hodowlanego
  (potocznie, potoczny) wykorzystywać kogoś finansowo

doktor /ˈdɔktɔr/ (n)
daktaras
  (potocznie, potoczny) (grzecznościowy) lekarz
  stopień naukowy;

doktryna /dɔkˈtrɨ̃na/ (n)
doktrina
  podstawowe założenia i twierdzenia jakiejś dziedziny wiedzy lub ideologii

dokument /dɔˈkũmɛ̃nt/ (n)
dokumentas
  materiał w postaci papierowej potwierdzający coś;
  przedmiot poświadczający jakiś stan rzeczy

dokumentacja /ˌdɔkũmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
dokumentacija
  zbiór dokumentów służących do uzasadnienia bądź udowodnienia czegoś

dokąd /ˈdɔkɔ̃nt/ (pronoun)
kur
  … pytajny, służący do pytania o miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch
  … względny, służący do łączenia zdania głównego z podrzędnym, gdy zdanie podrzędne określa miejsce, w którego kierunku odbywa się ruch

dokładny /dɔˈkwadnɨ/ (adj)
tikslus
  wykonany z dużą starannością
  o człowieku: robiący coś starannie

dolar /ˈdɔlar/ (n)
doleris
  (jednostka monetarna) waluta niektórych krajów świata o symbolu $;

dolaryzacja /ˌdɔlarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
dolerizacija
  (ekonomia, ekonomiczny) wprowadzenie dolara do obrotu w innym państwie jako urzędowej waluty;

dolina /dɔˈlʲĩna/ (n)
slėnis
  (geografia, geograficzny) wklęsła, wydłużona forma terenu, znajdująca się poniżej poziomu otaczającego terenu;

dolmen /ˈdɔlmɛ̃n/ (n)
dolmenas
  (archeologia, archeologiczny) prehistoryczna budowla megalityczna o charakterze grobowca, składająca się z głazów wkopanych pionowo w ziemię i wielkiego płaskiego bloku skalnego, który był na nich ułożony;

dom /dɔ̃m/ /ˈdɔmɨ/ (n)
namas
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) oddzielny budynek mieszkalny
  pomieszczenie lub miejsce które kojarzymy z domem rodzinnym lub z ogniskiem domowym
  (urzędowy) placówka społeczna, usługowa lub handlowa
  (heraldyka, heraldyczny) ród, rodzina, dynastia

dom dziecka /ˈdɔ̃mʲ ˈʥ̑ɛʦ̑ka/ (n)
vaikų namai
  placówka opiekuńczo-wychowawcza typu socjalizacyjnego dla dzieci i młodzieży, których potrzeby stale lub okresowo nie mogą być zaspokajane w domu rodzinnym;

domagać się /dɔ̃ˈmaɡaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
reikalauti
  wymagać, potrzebować, żądać, chcieć coś dla siebie

domator (n)
namisėda
  osoba dużo przebywająca w domu, lubiąca życie rodzinne

domena /dɔ̃ˈmɛ̃na/ (n)
domenas
  (fizyka, fizyczny) obszar samorzutnie namagnesowany, w którym momenty magnetyczne mają ten sam kierunek;
  (informatyka, informatyczny) część adresu w internecie;

domena publiczna /dɔ̃ˈmɛ̃na puˈblʲiʧ̑na/ (n)
viešo naudojimo
  ogół twórczości, która może być wykorzystana przez wszystkich w dowolnym celu ze względu na zrzeczenie się lub wygaśnięcia praw autorskich;

domieszka (n)
priedas, priemaiša
  niewielka ilość czegoś w czymś innym, drobny składnik jakiejś całości

domniemany /ˌdɔ̃mʲɲɛ̃ˈmãnɨ/ (adj)
tariamas
  oparty na przypuszczeniu

domofon /dɔ̃ˈmɔfɔ̃n/ (n)
domofonas
  urządzenie elektroniczne wykorzystywane w blokach mieszkalnych do komunikacji głosowej na małe odległości bez pośrednictwa centrali;

dookoła /ˌdɔːˈkɔwa/ (preposition)
aplink
  ze wszystkich stron

dopamina (n)
dopaminas
  (fizjologia, fizjologiczny) neurohormon, ważny neuroprzekaźnik syntezowany i uwalniany przez dopaminergiczne neurony ośrodkowego układu nerwowego;

dopełniacz /dɔˈpɛwʲɲaʧ̑/ (n)
kilmininkas
  (gramatyka) drugi przypadek deklinacji, odpowiada na pytania: kogo? czego?;

dopełnienie /ˌdɔpɛwʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
papildinys
  (gramatyka) część zdania oznaczająca przedmiot wykonywanej czynności;

dopiero /dɔˈpʲjɛrɔ/ (particle)
tik
  przy określeniu czasu: o czymś, co ma wydarzyć się późno, później niż oczekiwano
tik tai
  zaznaczenie, że coś jest małe lub niewystarczające

dopóty dzban wodę nosi, dopóki mu się ucho nie urwie /dɔˈputɨ ˈʣ̑bãn ˈvɔdɛ ˈnɔɕi dɔˈpuci‿mu‿ɕɛ ˈuxɔ ɲɛ‿ˈurvʲjɛ/ (proverb)
lig laiko puodas vandenį neša
  każdy ma swoje granice wytrzymałości

dopływ /ˈdɔpwɨf/ (n)
intakas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka, która uchodzi do innej rzeki lub jeziora
  czynność docierania cieczy, energii itp. do określonego miejsca

dorada /dɔˈrada/ (n)
auksaspalvė dorada
  (ichtiologia, ichtiologiczny) srebrzysta ryba morska z pasami na bokach;

doradca (n)
patarėjas
  osoba udzielająca porad

dorsz /dɔrʃ/ (n)
menkė
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Gadus, drapieżna ryba morska;

doskonale /ˌdɔskɔ̃ˈnalɛ/ (adv)
puikiai
  świetnie, w doskonały sposób

doskonały /ˌdɔskɔ̃ˈnawɨ/ (adj)
nuostabus
  skończony, perfekcyjny; taki, któremu nic nie brakuje, w którym już nic nie da się ulepszyć

dostawać /dɔˈstavaʨ̑/ (v)
gauti
  (potocznie, potoczny) zostawać trafionym, uderzonym przez coś
  nabawiać się czegoś, chorować
  stawać się (bez własnego aktywnego udziału) posiadaczem czegoś, co wcześniej miał ktoś inny

doszczętnie /dɔˈʃʧ̑ɛ̃ntʲɲɛ/ (adv)
visiškai
  o niszczeniu czegoś: całkowicie, kompletnie

dotykać /dɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
liesti
  zbliżać się do czegoś do momentu zetknięcia, kontaktu fizycznego

dowód /ˈdɔvut/ (n)
įrodymas
  przedmiot, okoliczność wykazujące coś (dowodzące czegoś)
  (matematyka, matematyczny) skończony ciąg zdań wykazujący prawdziwość twierdzenia;

dowód osobisty /ˈdɔvut ˌɔsɔˈbʲistɨ/ (n)
asmens tapatybės kortelė
  (administracja) dokument identyfikujący osobę oraz poświadczający jej obywatelstwo;

dowódca /dɔˈvutʦ̑a/ (n)
vadas, vadeiva
  (wojskowość, wojskowy) osoba kierująca grupą wojskowych;

dozorca /dɔˈzɔrʦ̑a/ (n)
kiemsargis, prižiūrėtojas
  osoba opiekująca się budynkiem mieszkalnym, utrzymująca czystość w nim i wokół niego;
sargas
  ktoś pilnujący czegoś lub kogoś

dozorczyni (n)
kiemsargė, sargė
  kobieta dozorca

dozymetr /dɔˈzɨmɛtr/ (n)
dozimetras
  (metrologia, metrologiczny) urządzenie do pomiaru dawek promieniowania jonizującego lub aktywności promieniotwórczej preparatów;

doświadczenie /ˌdɔɕfʲjaṭˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
patirtis
  ogół zdobytych wiadomości i umiejętności

dość /dɔɕʨ̑/ (indefiniteCardinalNumeral)
pakankamai užtektinai
  tyle, ile być powinno, wystarczająco dużo

dość /dɔɕʨ̑/ (interjection)
gana
  wykrzyknienie oznaczające zakaz, stanowczą prośbę o zaprzestanie jakiegoś działania

dożylny (adj)
intraveninis
  bezpośrednio wprowadzany do krwiobiegu przez żyłę

drabina /draˈbʲĩna/ (n)
kopėčios
  drewniana lub metalowa konstrukcja z dwóch pionowych belek połączonych poziomymi szczeblami ułatwiająca wchodzenie na niewielkie wysokości, zazwyczaj do kilku metrów;

dragon /ˈdraɡɔ̃n/ (n)
dragūnas
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz lekkiej jazdy, pieszy i konny, później tylko konny

dramat /ˈdrãmat/ (n)
drama
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jeden z trzech rodzajów literackich, obok liryki i epiki;

drapacz chmur /ˈdrapaʧ̑ ˈxmur/ (n)
dangoraižis
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) bardzo wysoki budynek

draperia (n)
portjera
  materiał ułożony kunsztownie w fałdy

drapieżnik /draˈpʲjɛʒʲɲik/ (n)
grobuonis
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę, którego pokarmem są inne zwierzęta, a jego sposób odżywiania doprowadza do śmierci ofiar

drapieżny /draˈpʲjɛʒnɨ/ (adj)
plėšrus
  o zwierzętach: taki, który żywi się innymi zwierzętami

drednot /ˈdrɛdnɔt/ (n)
drednoutas
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) pancernik o silnej artylerii głównej dużego kalibru, będący przedstawicielem generacji okrętów budowanej na kilka lat przed i po I wojnie światowej;

dreszcz /drɛʃʧ̑/ (n)
drebulys
  (fizjologia, fizjologiczny) odczucie zimna wraz z drżeniem ciała wywołane silną emocją lub chorobą;

drewniany /drɛvʲˈɲãnɨ/ (adj)
medinis
  wykonany z drewna

drewno /ˈdrɛvnɔ/ (n)
medis
  materiał uzyskiwany z gałęzi i pni drzew używany w budownictwie, stolarstwie, bednarstwie itp. do wytwarzania różnych przedmiotów oraz jako opał;

drobiazgowo (adv)
smulkmeniškai
  szczegółowo, dokładnie, w sposób drobiazgowy

drobne /ˈdrɔbnɛ/ (n)
grąža
  (potocznie, potoczny) pieniądze o niewielkim nominale, monety

drobnomieszczanin (n)
miesčionis
  osoba należąca do warstwy drobnomieszczańskiej

droga /ˈdrɔɡa/ (n)
kelias
  każdy wytyczony lub przyjęty pas terenu przeznaczony do ruchu pojazdów i ludzi, także zwierząt;
kelionė
  podróżowanie
trasa
  sposób dojścia do jakiegoś celu (także przenośnie)

droga ekspresowa /ˈdrɔɡa ˌɛksprɛˈsɔva/ (n)
greitkelis
  droga dwu- lub jednojezdniowa przeznaczona do szybkiej jazdy, o ograniczonej dostępności;

droga krzyżowa /ˈdrɔɡa kʃɨˈʒɔva/ (n)
kryžiaus kelias
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w Kościele katolickim: rodzaj nabożeństwa wielkopostnego;

drogi /ˈdrɔɟi/ (adj)
brangus
  posiadający wysoką cenę
  bliski uczuciowo

dromader /drɔ̃ˈmadɛr/ (n)
vienkupris kupranugaris
  (zoologia, zoologiczny) wielbłąd jednogarbny;

drozd /drɔst/ (n)
strazdas
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, owadożerny ptak śpiewający posiadający różnorodne upierzenie;

drożdże /ˈdrɔʒʤ̑ɛ/ (n)
mielės
  (cukiernictwo) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa z drożdży (1.1) wykorzystywana m.in. w piekarnictwie, piwowarstwie i gorzelnictwie
  (mikologia, mikologiczny) Saccharomyces, rodzaj jednokomórkowych grzybów, które bez tlenu, na podłożu zawierającym cukier, wywołują fermentację alkoholową;

drożeć (v)
brangti
  stawać się droższym

druga wojna światowa /ˈdruɡa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
Antrasis pasaulinis karas
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1939-1945;

drugi /ˈdruɟi/ (adj)
antras
  zajmujący ostatnie miejsce w dwuelementowym zbiorze o określonej kolejności elementów

druid /ˈdru<sup>j</sup>it/ (n)
druidas
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) starożytny kapłan celtycki;

drukarka /druˈkarka/ (n)
spausdintuvas, printeris
  urządzenie służące do drukowania

drukarnia /druˈkarʲɲa/ (n)
spaustuvė
  zakład zajmujący się produkcją druków; miejsce, w którym się drukuje

drukować /druˈkɔvaʨ̑/ (v)
išspausdinti
  dawać coś do druku, publikować
  robić odbitki na prasie drukarskiej albo drukarce

drumla /ˈdrũmla/ (n)
dambrelis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) metalowy instrument wydający dźwięki dzięki wzbudzaniu drgań umieszczonej w ustach sprężystej blaszki;

drut /drut/ (n)
viela
  (technologia, technika, techniczny) długi, cienki i elastyczny element metalowy;

drużyna /druˈʒɨ̃na/ (n)
komanda
  zorganizowana grupa stworzona do wypełniania określonego obowiązku, wykonywania określonego zadania
  (wojskowość, wojskowy) mały oddział piechoty;

drwal /drval/ (n)
medkirtys
  (potocznie, potoczny) ktoś noszący się w charakterystycznym stylu – z gęstą, wypielęgnowaną brodą, kraciastą koszulą i dżinsami
  człowiek pracujący w leśnictwie, który ścina drzewa;

drzazga /ˈḍʒazɡa/ (n)
rakštis
  niewielki, ostry odłamek jakiegoś materiału (drewna, metalu, szkła itp.)

drzemać /ˈḍʒɛ̃maʨ̑/ (v)
snausti
  lekko, czujnie spać

drzewo /ˈḍʒɛvɔ/ (n)
medis
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) wieloletnia roślina składająca się z pnia i korony;
  (informatyka, informatyczny) struktura danych reprezentująca drzewo (1.2);
  (matematyka, matematyczny) graf acykliczny i spójny, przypominający wyglądem odwrócone do góry nogami drzewo (1.1);

drzewo genealogiczne /ˈḍʒɛvɔ ˌɡɛ̃nɛalɔˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
giminės medis
  graf przedstawiający koligacje rodzinne;

drzewo iglaste /ˈḍʒɛvɔ iɡˈlastɛ/ (n)
spygliuoti medžiai, spygliuotis
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego liście mają formę igieł

drzwi /ḍʒvʲi/ (n)
durys
  ruchome zakrycie otworu w ścianie umożliwiającego przejście; sam taki otwór
  zakrycie na podobieństwo drzwi (1.1) każdego otworu, przez który można wejść lub coś wkładać

dręczyciel /drɛ̃n͇ˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
kankintojas
  osoba, która kogoś dręczy, zamęcza, znęca się

dubbing /ˈdabʲĩŋk/ (n)
dubliavimas
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) dialogi przetłumaczone z obcego języka, przygotowane w postprodukcji i zastępujące oryginalną ścieżkę dialogową w filmie, serialu lub grze komputerowej;

dublon (n)
dublonas
  (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta o wartości 2 escudo używana w Hiszpanii m.in. w latach 1537–1817;

dubn /dupn̥/ (n)
dubnis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Db i liczbie atomowej 105;

duch /dux/ (n)
vaiduoklis
  niematerialna postać, często obdarzona nienaturalną siłą lub zdolnościami;

dudek /ˈdudɛk/ (n)
kukutis
  (ornitologia, ornitologiczny) Upupa epops, średni ptak wędrowny o upierzeniu w kolorach pomarańczowym, czarnym i białym, z czubem na głowie;

duma /ˈdũma/ (n)
dūma
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek pieśni epickiej lub liryczno-epickiej wychwalającej bohaterów wojennych, rodzaj elegii;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba niższa parlamentu rosyjskiego;

dupa /ˈdupa/ (n)
šikna
  (wulgarnie, wulgaryzm) pośladki lub odbyt

dupek /ˈdupɛk/ (n)
šikna
  (grubiański, grubiańsko) (pejoratywnie, pejoratywny) osoba lekceważona i pogardzana z racji swej niezaradności, głupoty i naiwności

duperele /ˌdupɛˈrɛlɛ/ (n)
menkniekis
  (potocznie, potoczny) (pospolicie) sprawy, kwestie mało ważne

dusza /ˈduʃa/ (n)
siela
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niematerialny byt opuszczający człowieka (w niektórych religiach także zwierzę) w chwili śmierci;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, osoba

duński /ˈdũj̃sʲci/ (adj)
daniškas, Danija
  odnoszący się do Danii lub Duńczyków

duński /ˈdũj̃sʲci/ (n)
danų, daniškai
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Danii;

dużo /ˈduʒɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
daug
  w wielkiej ilości

duży /ˈduʒɨ/ (adj)
didelis
  taki, którego rozmiar jest ponadprzeciętny
  taki, którego ilość, natężenie, skala lub inna domyślna cecha jest znaczna w porównaniu z obiektami tego samego rodzaju

dwa /dva/ (ordinalAdjective)
du
  liczba 2

dwadzieścia /dvaˈʥ̑ɛ̇ɕʨ̑a/ (cardinalNumeral)
dvidešimt
  liczba 20

dwanaście /dvãˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
dvylika
  liczba 12

dwojaki /dvɔˈjäci/ (numeral)
dvigubas
  taki, który ma dwa typy, dwie postaci, odmiany, formy

dwojako /dvɔˈjakɔ/ (adv)
abejaip
  (odprzymiotnikowy) → dwojaki

dworzec /ˈdvɔʒɛʦ̑/ (n)
stotis
  miejsce przyjazdu, odjazdu i postoju autobusów lub pociągów wraz z budynkiem przystosowanym do obsługi pasażerów (kasami, poczekalnią, punktami gastronomicznymi itp.);

dworzec autobusowy (n)
autobusų stotis
  (transport, transportowy) miejsce odprawy pasażerów autobusów

dwudziesty /dvuˈʥ̑ɛstɨ/ (adj)
dvidešimtas
  od 20

dwukropek /dvuˈkrɔpɛk/ (n)
dvitaškis
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny używany przed zapisem np. cytatu lub wyliczaniem pojęć

dwukrotnie /dvuˈkrɔtʲɲɛ/ (adv)
du kartus
  dwa razy

dwulufowy (adj)
dvivamzdis
  (wojskowość, wojskowy) mający dwie lufy

dwumian (n)
dvinaris
  (matematyka, matematyczny) suma lub różnica dwóch jednomianów;

dwunastnica /ˌdvũnaˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
dvylikapirštė žarna
  (anatomia, anatomiczny) początkowy odcinek jelita cienkiego;

dwunastościan (n)
dodekaedras
  (geometria) wielościan o dwunastu ścianach

dwunasty /dvũˈnastɨ/ (adj)
dvyliktas
  od 12

dwupłat /ˈdvupwat/ (n)
biplanas
  (lotnictwo, lotniczy) samolot o dwóch płatach nośnych;

dwusieczna /dvuˈɕɛʧ̑na/ (n)
pusiaukampinė
  (matematyka, matematyczny) linia prosta dzieląca kąt na połowy;

dwutlenek (n)
dioksidas, dvideginis
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z jednego atomu danego pierwiastka połączonego z dwoma atomami tlenu

dwuwypukły (adj)
abipusiai iškilas
  wypukły z dwóch stron

dwójka /ˈdvujka/ (n)
dvejetas
  nazwa cyfry 2

dyftong /ˈdɨftɔ̃ŋk/ (n)
diftongas
  (językoznawstwo, językoznawczy) dźwięk samogłoskowy o zmiennym przebiegu artykulacji, będący złożeniem samogłoski i półsamogłoski; przez użytkowników języka postrzegany jako złożenie dwóch samogłosek;

dyfuzja /dɨˈfuzʲja/ (n)
difuzija
  (fizyka, fizyczny) proces samorzutnego rozprzestrzeniania się cząsteczek lub energii w materialnym ośrodku – gazie, cieczy, ciele stałym lub plazmie;

dyktando (n)
diktantas
  (edukacja, edukacyjny) ćwiczenie ortograficzne polegające na zapisywaniu dyktowanej treści

dyktatura (n)
diktatūra
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma sprawowania absolutnej i nieograniczonej władzy przez jedną osobę lub grupę osób;

dyktatura proletariatu (n)
proletariato diktatūra
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w marksizmie: ustrój polityczny, w którym nieograniczoną władzę sprawuje klasa robotnicza, następujący bezpośrednio po rewolucji socjalistycznej i mający prowadzić ostatecznie do ustanowienia w państwie socjalizmu lub komunizmu poprzez likwidację własności prywatnej i innych instytucji kapitalistycznych;

dyliżans /dɨˈlʲiʒãw̃s/ (n)
diližanas
  czterokołowy, kryty pojazd konny przewozowy;

dym /dɨ̃m/ (n)
dūmas, dūmai
  produkty spalania zawieszone w powietrzu

dymorfizm (n)
dimorfizmas
  (biologia, biologiczny) występowanie dwóch różnych form w obrębie jednego gatunku pod względem wyglądu itp.;

dynamiczny (adj)
dinamiškas
  ruchliwy, zmienny, żywiołowy

dynamit /dɨ̃ˈnãmʲit/ (n)
dinamitas
  materiał wybuchowy otrzymywany z mieszanki nitrogliceryny i ziemi okrzemkowej;

dynamo /dɨ̃ˈnãmɔ/ (n)
dinamo
  (elektryczność) prądnica, zwykle rowerowa

dynastia /dɨ̃ˈnastʲja/ (n)
dinastija
  ród panujący sprawujący dziedziczną władzę w monarchii
  (przenośnie, przenośnia) rodzina w której z rodzica na dziecko przekazywane jest stanowisko w rodzinnym przedsiębiorstwie

dynia /ˈdɨ̃ɲa/ (n)
moliūgas
  (botanika, botaniczny) Cucurbita, roślina z rodziny dyniowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) duży, najczęściej żółty lub pomarańczowy owoc dyni (1.1)

dyplomacja (n)
diplomatija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sposób prowadzenia polityki międzynarodowej środkami pokojowymi

dyplomata /ˌdɨplɔ̃ˈmata/ (n)
diplomatas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oficjalny przedstawiciel państwa wobec innego państwa

dyplomatyczny /ˌdɨplɔ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
diplomatinis
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z dyplomacją lub dyplomatą

dyptyk /ˈdɨptɨk/ (n)
diptikas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) dwuczęściowy, dwuskrzydłowy ołtarz
  (sztuka) dwuczęściowe malowidło lub płaskorzeźba

dyrektor /dɨˈrɛktɔr/ (n)
direktorius
  osoba zarządzająca jakąś instytucją

dyrektorka /ˌdɨrɛkˈtɔrka/ (n)
direktorė
  forma żeńska od: dyrektor

dyrygent /dɨˈrɨɡɛ̃nt/ (n)
dirigentas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) człowiek, który kieruje wykonaniem utworu przez zespół muzyczny;

dyrygentka /ˌdɨrɨˈɡɛ̃ntka/ (n)
dirigentė
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która dyryguje orkiestrą lub chórem

dyscyplina /ˌdɨsʦ̑ɨˈplʲĩna/ (n)
disciplina
  dział nauki, techniki itp.
  rodzaj uprawianego sportu
  rygorystyczne zasady postępowania

dyscyplinarny (adj)
disciplinarinis, drausminis, drausmės
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) odnoszący się do wykroczeń przeciwko dyscyplinie

dysharmonia (n)
disharmonija
  brak harmonii zestawionych elementów

dysk /dɨsk/ (n)
diskas
  (informatyka, informatyczny) każdy nośnik danych w kształcie dysku (1.1)
  (sport, sportowy) przyrząd sportowy do rzucania na odległość w kształcie płaskiego, cienkiego koła;

dysk twardy /ˈdɨsk ˈtfardɨ/ (n)
kietasis diskas, standusis diskas
  (informatyka, informatyczny) urządzenie będące jednym z rodzajów magnetycznego nośnika umożliwiającego przechowywanie danych;

dyskografia (n)
įrašų sąrašas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zbiór nagrań muzycznych danego artysty; dorobek płytowy wykonawcy

dyskoteka /ˌdɨskɔˈtɛka/ (n)
diskoteka
  zabawa młodzieżowa, na której się tańczy przy muzyce

dyskretny /dɨsˈkrɛtnɨ/ (adj)
diskretiškas
  (matematyka, matematyczny) przyjmujący wartości z przeliczalnego zbioru

dyskryminacja /ˌdɨskrɨ̃mʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
diskriminacija
  ograniczanie przywilejów, praw, a nawet prześladowanie części społeczności, zwykle na tle rasowym, etnicznym, religijnym lub kulturowym

dyskusja /dɨsˈkusʲja/ (n)
diskusija
  jeden ze sposobów wymiany poglądów praktykowany przez dwoje lub więcej osób zainteresowanych danym tematem lub zjawiskiem;

dyskwalifikacja (n)
diskvalifikacija
  (sport, sportowy) pozbawienie kogoś prawa udziału w dalszych etapach rywalizacji ze względu na naruszenie zasad

dysleksja /dɨsˈlɛksʲja/ (n)
disleksija
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) (edukacja, edukacyjny) specyficzne trudności w nauce czytania i pisania;

dysproz /ˈdɨsprɔs/ (n)
disprozis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Dy i liczbie atomowej 66;

dysydent /dɨˈsɨdɛ̃nt/ (n)
disidentas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba występująca przeciwko władzy i z tego powodu represjonowana;

dyszeć /ˈdɨʃɛʨ̑/ (v)
švokšti
  głośno i ciężko oddychać
  wydawać odgłos podobny do ciężkiego oddechu

dytyramb (n)
ditirambas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) oda albo pieśń pochwalna o charakterze patetycznym, wzniosłym, niekiedy tragicznym, wywodząca się ze starożytnej Grecji;

dywan /ˈdɨvãn/ (n)
kilimas
  gruba, wzorzysta tkanina, przeznaczona do przykrycia podłogi;

dywidenda /ˌdɨvʲiˈdɛ̃nda/ (n)
dividendas
  (ekonomia, ekonomiczny) część rocznego zysku netto spółki akcyjnej dzielona między akcjonariuszy proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich akcji;

dyzenteria (n)
dizenterija
  (medycyna, medyczny) ostra choroba zakaźna jelit, (zobacz) czerwonka

dziadek /ˈʥ̑adɛk/ (n)
senelis
  ojciec matki
senelis, diedukas
  ojciec ojca

działo /ˈʥ̑awɔ/ (n)
patranka
  (wojskowość, wojskowy) broń palna dużego kalibru, która miotająca pociski na znaczne odległości;

dziecinny /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩnːɨ/ (adj)
vaikiškas
  właściwy dziecku, taki jak u dziecka
  zachowujący się jak dziecko

dziecięcy /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ɛ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
vaikiškas
  przeznaczony dla dziecka, należący do dziecka, właściwy dziecku

dzieciństwo /ʥ̑ɛ̇ˈʨ̑ĩj̃stfɔ/ (n)
vaikystė
  okres rozwoju w życiu człowieka poprzedzający dojrzewanie i okres młodzieńczy;

dziecko /ˈʥ̑ɛʦ̑kɔ/ (n)
vaikas
  potomek niezależnie od wieku: syn lub córka w odniesieniu do swoich rodziców biologicznych lub przybranych;
  istota ludzka w okresie wzrostu i dojrzewania, umownie do 18 roku życia;

dziedziczyć /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑iʧ̑ɨʨ̑/ (v)
paveldėti
  być uprawnionym do takiego otrzymania
  o potomstwie organizmów żywych: przejmować cechy przodka
  otrzymywać majątek (spadek) lub tytuł szlachecki po czyjejś śmierci

dziedzina /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩna/ (n)
sritis
  sfera czyjejś aktywności

dziedziniec /ʥ̑ɛ̇ˈʥ̑ĩɲɛʦ̑/ (n)
kiemas
  wydzielona, niezadaszona przestrzeń w budynku lub zespole budynków;

dziekan (n)
dekanas
  (edukacja, edukacyjny) kierownik wydziału uczelni;

dzielenie /ʥ̑ɛˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
dalyba
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, odwrotne do mnożenia;

dzielić /ˈʥ̑ɛlʲiʨ̑/ (v)
dalyti
  (matematyka, matematyczny) wyznaczać iloraz, stosunek dwóch wielkości, funkcji itp.;
  dokonywać podziału, wyróżniać części jednej całości
  mieć z czymś / kimś coś wspólnego

dzielnica /ʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
kvartalas
  wydzielona, zwyczajowo lub administracyjnie, część dużego miasta;

dzielnik /ˈʥ̑ɛlʲɲik/ (n)
daliklis
  (matematyka, matematyczny) liczba, przez którą dzielimy inną liczbę;

dziennikarka /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarka/ (n)
žurnalistė
  kobieta zajmująca się dziennikarstwem

dziennikarstwo /ˌʥ̑ɛ̇̃ɲːiˈkarstfɔ/ (n)
žurnalistika
  zajęcie dziennikarzy i dziennikarek

dziennikarz /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈːikaʃ/ (n)
žurnalistas
  osoba przygotowująca informacje do prasy, radia, telewizji, Internetu, itp.;

dziesiątka /ʥ̑ɛ̇ˈɕɔ̃ntka/ (n)
dešimtis
  nazwa liczby 10

dziesiąty /ʥ̑ɛ̇ˈɕɔ̃ntɨ/ (adj)
dešimtas
  od 10

dziesięcina (n)
dešimtinė
  (historia, historyczny, historycznie) obecnie (rzadki, rzadko używany) podatek na rzecz instytucji kościelnych, wynoszący dziesiątą część dochodów;

dziesięciobój (n)
dešimtkovė
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa w której współzawodniczy się w dziesięciu różnych konkurencjach, a zwycięża ten kto łącznie zdobędzie najwięcej punktów;

dziesięciolecie /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
dešimtmetis
  okres dziesięciu lat

dziesięcioletni /ˌʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
dešimtmetis
  mający dziesięć lat

dziesięć /ˈʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑/ (cardinalNumeral)
dešimt
  liczba 10

dziewczyna /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
mergina
  partnerka, nieformalna narzeczona, konkubina
mergina, mergaitė, merga
  młoda, niezamężna kobieta

dziewczynka /ʥ̑ɛfˈʧ̑ɨ̃nka/ (n)
mergaitė, mergina
  dziecko płci żeńskiej

dziewczę /ˈʥ̑ɛfʧ̑ɛ/ (n)
mergaitė
  (przestarzałe, przestarzały) dojrzewająca, młodziutka dziewczyna

dziewica /ʥ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
mergelė
  osoba płci żeńskiej, która nie straciła dziewictwa; kobieta przed pierwszym stosunkiem seksualnym

dziewictwo (n)
mergystė, nekaltybė
  (fizjologia, fizjologiczny) stan kobiety do chwili pierwszego stosunku płciowego; bycie dziewicą

dziewierz /ˈʥ̑ɛvʲjɛʃ/ (n)
dieveris
  (staropolski) (książkowy) brat męża; (zobacz) też dziewierz w Encyklopedii staropolskiej

dziewiątka /ʥ̑ɛˈvʲjɔ̃ntka/ (n)
devynetas
  cyfra 9

dziewiąty /ʥ̑ɛˈvʲjɔ̃ntɨ/ (adj)
devintas
  od 9

dziewięciolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatɛk/ (n)
devynmetis
  chłopiec mający dziewięć lat

dziewiętnastolatek /ˌʥ̑ɛvʲjɛtnastɔˈlatɛk/ (n)
devyniolikmetis
  mężczyzna w wieku dziewiętnastu lat

dziewiętnasty /ˌʥ̑ɛvʲjɛtˈnastɨ/ (adj)
devynioliktas
  od 19

dziewiętnaście /ˌʥ̑ɛvʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
devyniolika
  liczba 19

dziewięć /ˈʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (cardinalNumeral)
devyni
  liczba 9

dziewięćdziesięciolecie /ˌʥ̑ɛvʲjɛ̇̃ɲʥ̑ɛ̇ɕɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
devyniasdešimtmetis
  okres dziewięćdziesięciu lat

dzieło /ˈʥ̑ɛwɔ/ (n)
kūrinys, veikalas
  efekt pracy twórczej

dzieło sztuki /ˈʥ̑ɛwɔ ˈʃtuci/ (n)
Meno kūriniai
  (sztuka) wytwór działalności artystycznej mający specjalną wartość artystyczną

dzień /ʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
diena
  okres od świtu do zmierzchu
  okres pomiędzy dwiema kolejnymi północami; doba

dzień dobry /ˈʥ̑ɛɲ ˈdɔbrɨ/ (interjection)
laba diena, labas rytas
  zwrot używany, kiedy chcemy życzyć dobrego dnia; uprzejme powitanie stosowane do zmierzchu

dzik /ʥ̑ik/ (n)
šernas
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka z rzędu parzystokopytnych;

dziki /ˈʥ̑ici/ (adj)
laukinis
  nieokrzesany
  nieudomowiony, żyjący w naturalnych warunkach

dziobak /ˈʥ̑ɔbak/ (n)
ančiasnapis
  (zoologia, zoologiczny) Ornithorhynchidae, stekowiec z rodziny dziobakowatych;

dzisiaj /ˈʥ̑iɕäj/ (adv)
šiandien
  cały dzień, który jest w tej chwili, dziś

dzisiejszy /ʥ̑iˈɕɛ̇jʃɨ/ (adj)
šiandienos
  ogólnie: aktualny, mający miejsce w obecnych czasach
  taki, który wydarzył się dziś

dziupla /ˈʥ̑upla/ (n)
drevė
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) otwór, pusta komora wewnątrz pnia lub gałęzi drzewa;

dziura /ˈʥ̑ura/ (n)
duobė
  otwór powstały wskutek uszkodzenia
  (fizyka, fizyczny) (zobacz) dziura elektronowa

dziurawiec zwyczajny (n)
paprastoji jonažolė
  (botanika, botaniczny) Hypericum perforatum L., gatunek byliny z rodziny dziurawcowatych o właściwościach leczniczych;

dziurkacz biurowy /ˈʥ̑urkaʤ̑ bʲjuˈrɔvɨ/ (n)
biroja caurumotājs, caurumotājs
  (biurowość, biurowy) przyrząd do robienia dziurek na brzegach kartek, które mają być przechowywane w skoroszytach lub segregatorach;

dziwny /ˈʥ̑ivnɨ/ (adj)
keistas
  charakteryzujący się czymś niezrozumiałym

dziób /ʥ̑up/ (n)
snapas
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie głowy u ptaków oraz niektórych innych zwierząt służące najczęściej do chwytania pokarmów;

dziąsło /ˈʥ̑ɔ̃w̃swɔ/ (n)
dantenos
  (anatomia, anatomiczny) zgrubiała tkanka osłaniająca zęby;

dzięcioł /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw/ (n)
genys, meleta
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny dzięciołów, Picinae

dzięcioł czarny /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈʧ̑arnɨ/ (n)
juodoji meleta
  (ornitologia, ornitologiczny) Dryocopus martius Linnaeus, największy gatunek dzięcioła, występujący w Polsce;

dzięcioł duży /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˈduʒɨ/ (n)
didysis genys
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos major, pospolity gatunek dzięcioła;

dzięcioł trójpalczasty /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔw ˌtrujpalˈʧ̑astɨ/ (n)
tripirštis genys
  (ornitologia, ornitologiczny) Picoides tridactylus, gatunek średniej wielkości dzięcioła gnieżdżący się w północno-wschodniej części Europy oraz w górskich lasach Europy Środkowej;

dzięcioł zielony /ˈʥ̑ɛ̇̃ɲʨ̑ɔwʲ ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (n)
žalioji meleta
  (ornitologia, ornitologiczny) Picus viridis, gatunek dzięcioła, występujący pospolicie w Polsce;

dzięciołek /ʥ̑ɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔwɛk/ (n)
mažasis margasis genys
  (ornitologia, ornitologiczny) Dendrocopos minor, najmniejszy gatunek dzięcioła występujący w Polsce;

dzięgiel /ˈʥ̑ɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
šventagaršvė
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju dzięgli (1.1)

dziękować /ʥ̑ɛ̃ŋˈkɔvaʨ̑/ (v)
dėkoti
  (dosłownie) składać podziękowanie

dziękuję /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ/ (interjection)
ačiū, dėkoju
  zwrot grzecznościowy wyrażający wdzięczność

dziękuję bardzo /ʥ̑ɛ̃ŋˈkujɛ ˈbarʣ̑ɔ/
ačiū labaĩ
  …wyrażający wdzięczność

dzwon /ʣ̑vɔ̃n/ (n)
varpas
  duży metalowy przedmiot, który uderzany wydaje dźwięk;

dzwonek /ˈʣ̑vɔ̃nɛk/ (n)
varpas
  urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze
  (zdrobniale) od: dzwon
  dźwięk dzwonka (1.2-3), sygnał dzwonkiem (1.2-3)

dzwoniec /ˈʣ̑vɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
žaliukė
  (ornitologia, ornitologiczny) oliwkowozielony ptak wielkości wróbla;

dzwonnik /ˈʣ̑vɔ̃ɲːik/ (n)
varpininkas
  człowiek mający za zadanie dzwonienie dzwonem kościelnym w dzwonnicy;

dąb /dɔ̃mp/ (n)
ąžuolas
  (systematyka) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Quercus L., rodzaj roślin drzewiastych lub krzewiastych z rodziny bukowatych;
  (botanika, botaniczny) drzewo lub krzew z rodzaju dębów (1.1)

dąbrowa (n)
ąžuolynas
  (leśnictwo) las lub zagajnik porośnięty przeważnie dębem

dłoń /dwɔ̃ɲ/ (n)
delnas
  (anatomia, anatomiczny) powierzchnia ręki pozbawiona owłosienia i mająca linie papilarne;

długi /ˈdwuɟi/ (adj)
ilgas
  mający znaczny wymiar podłużny (długość)
  (potocznie, potoczny) używany przy określaniu długości lub czasu, jw.
  trwający znaczny czas

długi weekend /ˈdwuɟi ˈwʲikɛ̃nt/ (n)
ilgasis savaitgalis
  (potocznie, potoczny) weekend, przed którym lub po którym następuje dzień wolny od pracy;

długopłetwiec oceaniczny (n)
kuprotasis banginis
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Megaptera novaeangliae Borowski, gatunek morskiego ssaka z rodziny płetwalowatych;

długość /ˈdwuɡɔɕʨ̑/ (n)
ilgis
  (fizyka, fizyczny) miara odległości między dwoma punktami liczona w linii prostej albo po krzywej;

długość fali /ˈdwuɡɔɕʨ̑ ˈfalʲi/ (n)
bangos ilgis
  (fizyka, fizyczny) odległość między dwoma kolejnymi punktami będącymi w tej samej fazie drgań;

dźgnięcie (n)
durti
  ugodzenie ostrym przedmiotem

dźinizm /ˈʥ̑ĩɲism̥/ (n)
džainizmas
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nonteistyczny system filozoficzny i religijny powstały w Indiach w VII-VI wieku p.n.e.;

dźwignia /ˈʥ̑vʲiɟɲa/ (n)
svertas
  (technologia, technika, techniczny) przełącznik zrealizowany za pomocą dającego się przesuwać drążka
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) finansowy instrument pochodny polegający na zwielokrotnieniu efektów zmian kursu instrumentu bazowego za pomocą niskiego depozytu, stanowiącego tylko część inwestowanej sumy
  (ekonomia, ekonomiczny) instrument finansowy polegający na zwiększeniu zadłużenia w celu podniesienia zyskowności inwestycji; dzięki wykorzystaniu kapitału obcego, po jego spłaceniu wraz z kosztami, zwiększa się całkowity zysk, mimo pozostawienia wkładu własnego na niezmienionym poziomie
  (fizyka, fizyczny) jedna z maszyn prostych, których zadaniem jest uzyskanie działania większej siły przez zastosowanie mniejszej siły;
  (sport, sportowy) chwyt w sztukach walki, unieruchamiający przeciwnika przez zmuszenie jego stawów do pracy w nienaturalnych warunkach;

dźwięk /ʥ̑vʲjɛ̃ŋk/ (n)
garsas
  fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka;

dżambia (n)
džambija
  rodzaj bojowego lub ceremonialnego noża arabskiego;

dżdżownica /ʤ̑ːɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sliekas
  (zoologia, zoologiczny) walcowaty, zbudowany z pierścieni bezkręgowiec;

dżdżysty /ˈʤ̑ːɨstɨ/ (adj)
darganas, darganotas, lietingas
  (książkowy) obfitujący w deszcz

dżelada /ʤ̑ɛˈlada/ (n)
gelados
  (zoologia, zoologiczny) Theropithecus gelada, małpa afrykańska o charakterystycznym bujnym owłosieniu górnej części tułowia i ramion;

dżem /ʤ̑ɛ̃m/ (n)
uogienė
  (spożywczy) słodka, lepka substancja do smarowania chleba lub dodawana do naleśników, wytwarzana przez gotowanie owoców z cukrem;

dżezmen (n)
džiazininkas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk wykonujący dżez (jazz)

dżihad /ˈʤ̑ʲixat/ (n)
džihadas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) święta wojna muzułmańska
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (rzadki, rzadko używany) w szerszym znaczeniu, przeniesione z nauk muzułmańskich: podejmowanie wysiłku w celu szerzenia islamu lub/i samodoskonalenia

dżin (n)
džinas
  (mitologia, mitologiczny) duch w wierzeniach staroarabskich, powstały z czystego ognia albo też obłoku pary, który wpływa na losy ludzkie

dżuma /ˈʤ̑ũma/ (n)
maras
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) choroba zakaźna, o ostrym przebiegu, wywoływana przez pałeczkę Yersinia pestis;

dżungla /ˈʤ̑ũŋɡla/ (n)
džiunglės
  wilgotny las tropikalny;

ebonit (n)
ebonitas
  tworzywo sztuczne otrzymywane w wyniku wulkanizacji kauczuku z dużą ilością siarki, zwykle barwy czarnej lub ciemnobrązowej, posiada dobre właściwości izolacyjne;

echo /ˈɛxɔ/ (n)
aidas
  (akustyka, akustyczny) powtórzenie dźwięku słyszalne wskutek odbicia się go od oddalonej powierzchni;

echolalia /ˌɛxɔˈlalʲja/ (n)
echolalija
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne polegające na powtarzaniu słów wypowiedzianych lub usłyszanych;

echolokacja (n)
echolokacija
  (zoologia, zoologiczny) metoda stosowana przez niektóre zwierzęta polegająca na określaniu położenia przeszkód lub poszukiwanych obiektów w otoczeniu z użyciem zjawiska echa akustycznego;

edredon /ɛˈdrɛdɔ̃n/ (n)
gaga
  (ornitologia, ornitologiczny) Somateria mollissima, duży, zamieszkujący skaliste wybrzeża, morski ptak o szczególnie miękkim puchu;

edytować /ˌɛdɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
redaguoti
  (informatyka, informatyczny) pisać, modyfikować tekst lub grafikę, zwykle przy pomocy komputera

egalitaryzm (n)
egalitarizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) koncepcja głosząca, iż zasada równości obywateli powinna być podstawą sprawiedliwego ustroju społecznego;

egipski /ɛˈɟipsʲci/ (adj)
Egipto, egiptietiškas
  odnoszący się do Egiptu, dotyczący Egiptu, pochodzący z Egiptu

egoizm /ɛˈɡɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
egoizmas
  (filozofia, filozoficzny) (psychologia, psychologiczny) postawa życiowa cechująca się przedkładaniem własnego dobra lub korzyści ponad wszystko inne;

egzamin /ɛɡˈzãmʲĩn/ (n)
egzaminas
  (edukacja, edukacyjny) procedura sprawdzania wiedzy teoretycznej lub praktycznej

egzonim /ɛɡˈzɔ̃ɲĩm/ (n)
egzonimas
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) zaadaptowana na potrzeby własnego języka nazwa obiektu geograficznego inna od nazwy używanej w języku lub językach oficjalnych na obszarze, gdzie dany obiekt geograficzny się znajduje;

egzorcyzm (n)
egzorcizmas
  (kościelny) modlitwa, która ma usuwać wpływ szatana
  (kościelny) obrzęd liturgiczny, który ma usuwać wpływ szatana na osoby, miejsca lub rzeczy;

egzosfera /ˌɛɡzɔˈsfɛra/ (n)
egzosfera
  (meteorologia, meteorologiczny) zewnętrzna warstwa atmosfery Ziemi;

egzotyczny /ˌɛɡzɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
egzotiškas
  (fizyka, fizyczny) o materii, cząstce: nie złożona z barionów podlegających Modelowi Standardowemu;
  niezwykły, osobliwy, rzadko spotykany
  o urlopie, wyjeździe, itp.: spędzany w dalekich krajach
  typowy dla dalekich krajów o odmiennej kulturze i klimacie

egzystencja /ˌɛɡzɨˈstɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
egzistencija
  istnienie, byt, życie i jego warunki

egzystencjalizm /ˌɛɡzɨstɛ̃nˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
egzistencializmas
  (filozofia, filozoficzny) współczesny kierunek filozoficzny, którego przedmiotem badań są indywidualne losy jednostki ludzkiej;

eh /ɛx/ (interjection)
ėk
  wykrzyknik wyrażający w zależności od kontekstu zniecierpliwienie, zniechęcenie, rozgoryczenie, niezadowolenie, obojętność, lekceważenie, żal, rozpacz, sprzeciw

einstein /ˈajn͇ʃtajn/ (n)
einšteinis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Es i liczbie atomowej 99;

ejakulacja /ˌɛjakuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
ejakuliacija
  (fizjologia, fizjologiczny) wytrysk spermy (nasienia);

ejakulat (n)
ejakuliatas
  (fizjologia, fizjologiczny) porcja nasienia wydzielanego przez osobnika męskiego podczas wytrysku

ekipa /ɛˈcipa/ (n)
komanda
  zespół ludzi mający określone zadanie do wykonania

ekliptyczny /ˌɛklʲipˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
ekliptikos
  (przymiotnik) od: ekliptyka

ekliptyka /ɛkˈlʲiptɨka/ (n)
ekliptika
  (astronomia, astronomiczny) koło na sferze niebieskiej, wyznaczone przez pozorną, obserwowaną z Ziemi drogę Słońca na niebie;

ekohydrologia /ˌɛkɔxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
ekohidrogeologija, ekologinė hidrogeologija
  nauka o wzajemnych oddziaływaniach między roślinnością a cyklem hydrologicznym;

ekologia /ˌɛkɔˈlɔɟja/ (n)
ekologija
  (biologia, biologiczny) nauka o strukturze i funkcjonowaniu przyrody;

ekologiczny /ˌɛkɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ekologinis
  (biologia, biologiczny) związany z ekologią – nauką o strukturze i funkcjonowaniu przyrody

ekonomia /ˌɛkɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
ekonomika
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o produkcji, podziale, wymianie i konsumpcji dóbr;

ekonomista (n)
ekonomistas
  (ekonomia, ekonomiczny) specjalista w dziedzinie ekonomii

ekosystem /ˌɛkɔˈsɨstɛ̃m/ (n)
ekosistema
  (ekologia, ekologiczny) fragment przyrody będący funkcjonalną całością;

ekran /ˈɛkrãn/ (n)
ekranas
  (budownictwo) budowla lub konstrukcja chroniąca obiekt lub jego otoczenie przed niebezpiecznymi lub niepożądanymi wpływami, jak fale elektromagnetyczne, prąd elektryczny, wilgoć, ciepło, hałas itp.
  (elektronika, elektroniczny) część urządzeń pokazujących obraz lub tekst, na której wyświetlane są informacje
  (elektronika, elektroniczny) określona część interfejsu graficznego wyświetlona w danej chwili na ekranie urządzenia elektronicznego
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) ściana lub specjalne płótno, na którym wyświetla się obrazy

ekscentryczność (n)
ekscentricitetas
  cecha tego, co jest ekscentryczne; cecha tych, którzy są ekscentryczni

ekshibicjonista /ˌɛksxʲibʲiʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
ekshibicionistas
  (przenośnie, przenośnia) osoba, która przejawia skłonność do ujawniania swoich intymnych, często drastycznych spraw
  mężczyzna, który obnaża się w miejscach publicznych;

ekshibicjonizm /ˌɛksxʲibʲiˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
ekshibicionizmas
  (przenośnie, przenośnia) skłonność do obnażania się w sprawach intymnych, często drastycznych
  (seksuologia, seksuologiczny) dewiacja seksualna polegająca na obnażaniu się w miejscu publicznym;

ekshumacja (n)
ekshumacija
  wydobycie pochowanych ludzkich szczątków;

eksklawa (n)
eksklavas
  (administracja) (geografia, geograficzny) część terytorium jednostki administracyjnej położona w oddzieleniu od głównego jego obszaru, lecz na tym samym obszarze lądowym;

ekslibris (n)
ekslibrisas
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) znak własnościowy wklejany na wewnętrznej okładce książki;

ekspedientka /ˌɛkspɛˈdʲjɛ̃ntka/ (n)
pardavėja
  kobieta, która sprzedaje towar w sklepie

ekspert /ˈɛkspɛrt/ (n)
ekspertas
  specjalista w danej dziedzinie, osoba o teoretycznej i praktycznej znajomości danego tematu

eksperyment /ˌɛkspɛˈrɨ̃mɛ̃nt/ (n)
eksperimentas
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) doświadczenie naukowe przeprowadzone w celu zbadania jakiegoś zjawiska;
  pierwsza realizacja świeżego, nowatorskiego pomysłu, planu

eksperymentator /ˌɛkspɛrɨ̃mɛ̃nˈtatɔr/ (n)
eksperimentatorius
  człowiek realizujący nowe pomysły, testujący nowości, przeprowadzający eksperymenty

eksperymentować (v)
eksperimentuoti
  przeprowadzać eksperyment, podejmować próby, szukać nowych pomysłów i rozwiązań

eksplodować /ˌɛksplɔˈdɔvaʨ̑/ (v)
sprogti
  z hukiem i gwałtownie rozpadać się na mniejsze kawałki

eksplozja /ɛksˈplɔzʲja/ (n)
eksplozija
  rozerwanie się z hukiem;

eksporter (n)
eksportininkas
  (handel, handlowy) osoba lub firma zajmująca się wysyłką towaru za granicę

eksportować /ˌɛkspɔrˈtɔvaʨ̑/ (v)
eksportuoti
  (ekonomia, ekonomiczny) wywozić towary, kapitały za granicę w celu wymiany handlowej lub świadczyć odpłatne usługi na rzecz kontrahenta zagranicznego

ekspresjonizm /ˌɛksprɛˈsʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
ekspresionizmas
  (sztuka) kierunek w sztuce, który miał na celu wyrażenie uczuć artysty;

ekspresyjny (adj)
ekspresyvus
  odznaczający się siłą wyrazu

ekstaza /ɛkˈstaza/ (n)
ekstazė
  (psychologia, psychologiczny) stan zachwytu o charakterze majaczeniowym, często mający treść lub zabarwienie religijne; stan oderwania od rzeczywistości;

ekstradycja (n)
ekstradicija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wydanie innemu państwu osoby, która naruszyła jego prawa

ekstremista /ˌɛkstrɛ̃ˈmʲista/ (n)
ekstremistas
  osoba o skrajnych, radykalnych poglądach

ekstremistyczny (adj)
ekstremistinis
  dotyczący ekstremizmu albo ekstremistów

ekstremizm /ɛksˈtrɛ̃mʲism̥/ (n)
ekstremizmas
  wyznawanie skrajnych, krańcowych poglądów w jakiejś kwestii

ekumeniczny (adj)
ekumeninis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z ekumenizmem, dotyczący ekumenizmu

ekumenizm (n)
ekumenizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) nurt światopoglądowy proklamujący porozumienie między wyznaniami;

elegia /ɛˈlɛɟja/ (n)
elegia
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki o treści poważnej, refleksyjny, w tonie smutnego rozpamiętywania, rozważania lub skargi, poruszający tematykę przemijania, śmierci lub miłości;

elektrochemiczny (adj)
elektrochemijos
  związany z elektrochemią, dotyczący elektrochemii

elektroda /ˌɛlɛkˈtrɔda/ (n)
elektrodas
  (fizyka, fizyczny) końcówka przewodnika pozostającego w kontakcie ze środowiskiem, do którego doprowadza lub z którego odprowadza prąd elektryczny;

elektroforeza (n)
elektroferezė
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zjawisko zachodzące w płynach pod wpływem pola elektrycznego, polegające na ruchu naładowanych cząstek w kierunku jednej z elektrod;

elektrolit /ˌɛlɛkˈtrɔlʲit/ (n)
elektrolitas
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja zdolna do jonowego przewodzenia prądu elektrycznego;

elektroliza /ˌɛlɛktrɔˈlʲiza/ (n)
elektrolizė
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) proces rozkładu pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) zmiana struktury chemicznej substancji, zachodzące pod wpływem przyłożonego do niej zewnętrznego napięcia elektrycznego

elektromagnetyczny (adj)
elektromagnetinis
  (fizyka, fizyczny) związany z elektromagnetyzmem

elektromagnetyzm (n)
elektromagnetizmas
  (fizyka, fizyczny) magnetyzm o podłożu elektrycznym; ogół zjawisk magnetycznych powodowanych przez prąd elektryczny
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się współzależnością zjawisk elektrycznych i magnetycznych

elektron /ɛˈlɛktrɔ̃n/ (n)
elektronas
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o ujemnym ładunku elektrycznym, będąca leptonem i składnikiem atomu;

elektroniczny /ˌɛlɛktrɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
elektroninis
  związany z elektroniką, opierający się na elektronice

elektronika /ˌɛlɛkˈtrɔ̃ɲika/ (n)
elektronika
  dziedzina zajmującą się wytwarzaniem i przetwarzaniem sygnałów w postaci prądów i napięć elektrycznych;

elektrownia /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa/ (n)
elektrinė, jėgainė
  (elektryczność) zakład przemysłowy, w którym wytwarza się energię elektryczną;

elektrownia wodna /ˌɛlɛkˈtrɔvʲɲa ˈvɔdna/ (n)
hidroelektrinė
  (technologia, technika, techniczny) elektrownia, która zamienia energię kinetyczną lub energię potencjalną (grawitacyjną) wody na energię elektryczną;

elektryczność /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
elektra
  (fizyka, fizyczny) własność materii, pozwalająca jej oddziaływać z polem elektromagnetycznym;
  (potocznie, potoczny) prąd elektryczny

elektryczny /ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑nɨ/ (adj)
elektrinis, elektros
  związany z elektrycznością; działający przy wykorzystaniu elektryczności

elektryk /ɛˈlɛktrɨk/ (n)
elektrikas
  osoba zajmująca się urządzeniami elektrycznymi

element /ɛˈlɛ̃mɛ̃nt/ (n)
elementas
  część składowa
  (filozofia, filozoficzny) w filozofii starożytnej synonim słowa pierwiastek: (ziemia, woda, ogień lub powietrze)
  (pejoratywnie, pejoratywny) (obraźliwie) niepochlebne określenie grupy społecznej lub jej przedstawiciela
  (matematyka, matematyczny) obiekt należący do rozważanego zbioru lub klasy

elementarny /ˌɛlɛ̃mɛ̃nˈtarnɨ/ (adj)
elementarus
  podstawowy, najprostszy

elementarz /ˌɛlɛ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
elementorius
  (edukacja, edukacyjny) podręcznik do początkowej nauki czytania i pisania;

elf /ɛlf/ (n)
elfas
  istota fantastyczna;

elipsa /ɛˈlʲipsa/ (n)
elipsė
  (geometria) zamknięta krzywa drugiego stopnia taka, że suma odległości każdego z punktów tej krzywej od dwóch innych, dowolnie obranych punktów (ognisk elipsy) jest stała;

embargo /ɛ̃mˈbarɡɔ/ (n)
embargas
  zakaz przywozu lub wywozu określonych towarów do lub z danego państwa ogłaszany przez inne państwo lub organizację międzynarodową;

embriologia /ˌɛ̃mbrʲjɔˈlɔɟja/ (n)
embriologija
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się rozwojem zarodkowym organizmów zwierzęcych (w tym człowieka) i roślinnych;

emerytura /ˌɛ̃mɛrɨˈtura/ (n)
pensija
  okresowe świadczenia pieniężne (pensja) otrzymywane za przepracowanie ustawowej liczby lat lub po osiągnięciu wymaganego wieku;

emigracja /ˌɛ̃mʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
emigracija
  wyjazd z ojczystego kraju do innego państwa w celu osiedlenia się w nim

emigrant /ɛ̃ˈmʲiɡrãnt/ (n)
emigrantas
  ktoś, kto na stałe lub na pewien okres czasu zamieszkał poza swoją ojczyzną

emir /ˈɛ̃mʲir/ (n)
emyras
  tytuł książęcy przysługujący władcom w państwach arabskich

emirat /ɛ̃ˈmʲirat/ (n)
emyratas
  (administracja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) terytorium podległe władzy emira

emocja /ɛ̃ˈmɔʦ̑ʲja/ (n)
emocija
  silne poruszenie, wzruszenie, przejęcie, podniecenie; przeżywanie czegoś pod względem emocjonalnym, uczuciowym;

empatia /ɛ̃mˈpatʲja/ (n)
empatija
  (psychologia, psychologiczny) zdolność do odczuwania stanów emocjonalnych innych osób i umiejętność przyjęcia ich sposobu myślenia;

empire (n)
ampyras
  (sztuka) późna odmiana klasycyzmu, nawiązująca do sztuki antycznej, rozwinięta w okresie panowania francuskiego cesarza Napoleona I;

empiryzm /ɛ̃mˈpʲirɨsm̥/ (n)
empirizmas
  (filozofia, filozoficzny) doktryna głosząca, że źródłem ludzkiego poznania są bodźce zmysłowe docierające ze świata zewnętrznego i wobec nich wszystkie idee, teorie są wtórne;

emu /ˈɛ̃mu/ (n)
emu
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku emu (1.2), jedyny żyjący przedstawiciel podrodziny emu (1.1)

encyklopedia /ˌɛ̃nʦ̑ɨklɔˈpɛdʲja/ (n)
enciklopedija
  dzieło opisujące ogół wiedzy, uporządkowane w formie haseł;

endemia /ɛ̃nˈdɛ̃mʲja/ (n)
endemija
  (medycyna, medyczny) stałe występowanie pewnej choroby na określonym terenie;

endemiczny (adj)
endeminis
  występujący tylko na określonym obszarze

endokrynologia /ˌɛ̃ndɔkrɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
endokrinologija
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się zaburzeniami funkcji gruczołów wydzielania wewnętrznego
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o wydzielaniu wewnętrznym, gruczołach, hormonach i ich działaniu;
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) klinika, oddział lub pododdział w szpitalu, gdzie leczeni są pacjenci z chorobami tarczycy

endometrioza (n)
endometriozė
  (medycyna, medyczny) choroba kobiet polegająca na nieprawidłowym umiejscowieniu błony śluzowej trzonu macicy;

endonim /ɛ̃nˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
endonimas
  (językoznawstwo, językoznawczy) (geografia, geograficzny) nazwa obiektu geograficznego w jednym z języków używanych na danym obszarze, gdzie dany obiekt się znajduje, używana poza miejscem występowania tego języka;

endorfina /ˌɛ̃ndɔrˈfʲĩna/ (n)
endorfinas
  (biochemia, biochemiczny) hormon peptydowy, endogenny opioid, który wywołuje zadowolenie i doskonałe samopoczucie oraz tłumi odczuwanie drętwienia i bólu;

endoskopia (n)
endoskopija
  (medycyna, medyczny) oglądanie jam ciała za pomocą wziernika;

energia /ɛ̃ˈnɛrʲɟja/ (n)
energija
  (fizyka, fizyczny) zasób, kosztem którego możliwe jest wykonanie pracy;
  entuzjazm, chęć do działania

energia jądrowa /ɛ̃ˈnɛrʲɟja jɔ̃nˈdrɔva/ (n)
branduolinė energija
  (fizyka, fizyczny) energia wydzielana podczas reakcji jądrowej;

entalpia /ɛ̃nˈtalpʲja/ (n)
entalpija
  (fizyka, fizyczny) jedna z funkcji stanu, miara ilości energii zawartej w układzie pod stałym ciśnieniem;

entomologia /ˌɛ̃ntɔ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
entomologija
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o owadach;

entomologiczny /ˌɛ̃ntɔ̃mɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
entomologinis
  (biologia, biologiczny) związany z entomologią, dotyczący entomologii

entropia /ɛ̃nˈtrɔpʲja/ (n)
entropiju
  (fizyka, fizyczny) jedna z termodynamicznych funkcji stanu, jest miarą liczby sposobów, na jakie można ułożyć elementy układu bez zmiany jego parametrów makroskopowych;

enzym /ˈɛ̃w̃zɨ̃m/ (n)
enzimas, fermentas
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) białko wytwarzane przez komórki żywe i działające jako katalizator w procesach chemicznych organizmów;

eoliczny /ˌɛɔˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
eolinis
  (geologia, geologiczny) związany z działalnością wiatru

epicentrum (n)
epicentras
  (geofizyka) obszar na powierzchni Ziemi, znajdujący się bezpośrednio nad ogniskiem trzęsienia ziemi

epidemia /ˌɛpʲiˈdɛ̃mʲja/ (n)
epidemija
  (medycyna, medyczny) duża liczba zachorowań na tę samą chorobę, na tym samym obszarze i w tym samym czasie;

epidemiolog (n)
epidemiologas
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się zapobieganiem i zwalczaniem epidemii

epidemiologia /ˌɛpʲidɛ̃mʲjɔˈlɔɟja/ (n)
epidemiologija
  (edukacja, edukacyjny) (medycyna, medyczny) nauka zajmująca się czynników wpływających na powstawanie i szerzenie się epidemii, a także sposobami zwalczania i zapobiegania epidemiom;

epidemiologiczny (adj)
epidemiologijos
  (medycyna, medyczny) związany z epidemiologią, dotyczący epidemiologii

epidot (n)
epidotas
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z grupy krzemianów o szeroko rozpowszechnionym zasięgu, kruchy, przezroczysty, w zależności od kierunku obserwacji zmienia swoją barwę od ciemnozielonej do żółtozielonej, Ca2(Fe,Al)Al2(SiO4)(Si2O7)O(OH);

epikurejczyk (n)
epikūrininkas
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik epikureizmu
  (książkowy) człowiek korzystający z życia

epilog /ɛˈpʲilɔk/ (n)
epilogas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) końcowa część utworu informująca o dalszych losach bohaterów już po zamknięciu akcji;

epistemologia (n)
epistemologija
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się relacjami między poznawaniem, poznaniem a rzeczywistością;

epitafium /ˌɛpʲiˈtafʲjũm/ (n)
epitafija
  inskrypcja nagrobna;

epizod /ɛˈpʲizɔt/ (n)
epizodas
  zdarzenie, wydarzenie (zwykle mało istotne)

epizootia (n)
epizootija
  (weterynaria, weterynaryjny) duża liczba jednoczesnych zachorowań na tę samą chorobę zakaźną pewnej populacji zwierząt na danym obszarze;

epoka /ɛˈpɔka/ (n)
epokė
  zamknięty w określonych ramach czasowych fragment procesu rozwojowego sztuki (kultury)

epoka brązu (n)
bronzos amžiaus
  (archeologia, archeologiczny) epoka prehistorii i starożytności, następująca po epoce kamienia i poprzedzająca epokę żelaza;

epoka kamienia (n)
akmens amžius
  (archeologia, archeologiczny) najstarsza i najdłuższa epoka prehistoryczna;

era /ˈɛra/ (n)
era
  (historia, historyczny, historycznie) okres zapoczątkowany jakimś ważnym wydarzeniem - rzeczywistym lub legendarnym - który stanowi podstawę rachuby lat w kalendarzu.

erb /ɛrp/ (n)
erbis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Er i liczbie atomowej 68;

erekcja /ɛˈrɛkʦ̑ʲja/ (n)
erekcija
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) usztywnienie i powiększenie się niektórych narządów (np. prącia, łechtaczki, sutka) w wyniku zwiększonego ciśnienia krwi;

ergonomiczny (adj)
ergonomiškas
  oparty na ergonomii; dotyczący ergonomii

erotyczny /ˌɛrɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
erotinis
  dotyczący erotyki, seksu

erozja /ɛˈrɔzʲja/ (n)
erozija
  (geologia, geologiczny) proces niszczenia powierzchni terenu (gruntu, skał) przez różne czynniki – wodę, wiatr, słońce, grawitację czy działalność organizmów żywych;

erudycja /ˌɛruˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
erudicija
  rozległy zasób książkowej wiedzy; gruntowne wykształcenie

erytrocyt /ˌɛrɨˈtrɔʦ̑ɨt/ (n)
eritrocitas
  (medycyna, medyczny) składnik morfotyczny krwi;

eschatologia /ˌɛsxatɔˈlɔɟja/ (n)
eschatologija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) dział teologii i filozofii dotyczący spraw ostatecznych: śmierci, końca świata, życia pozagrobowego, rodzajów sądu pośmiertnego, świata zmarłych itp.

eskadra (n)
eskadra
  (wojskowość, wojskowy) (lotnictwo, lotniczy) jednostka organizacyjna lotnictwa wojskowego, składająca się z kilku lub kilkunastu, rzadziej kilkudziesięciu samolotów;
  (wojskowość, wojskowy) (morski) zespół okrętów jednego lub zbliżonego rodzaju dowodzony przez jednego dowódcę;

eskalacja (n)
eskalacija
  stopniowe zwiększanie, potęgowanie się czegoś

esperanto /ˌɛspɛˈrãntɔ/ (n)
esperanto
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuczny język opracowany przez Ludwika Zamenhofa w 1887 r.;

espresso /ɛsˈprɛsːɔ/ (n)
espresas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) włoska mocna kawa z ekspresu ciśnieniowego, przygotowana z małej, około 30 ml, ilości wody;

ester (n)
esteris
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny powstający w wyniku działania kwasu na alkohol lub fenol;

esteta /ɛˈstɛta/ (n)
estetas
  człowiek wrażliwy na piękno, znawca piękna

estetyczny /ˌɛstɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
estetinis
  zgodny z wymaganiami estetyki, dotyczący zmysłu piękna
  związany z estetyką jako nauką

estetyka /ɛˈstɛtɨka/ (n)
estetika
  ładny, gustowny wygląd czegoś

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (adj)
estiškas
  odnoszący się do Estonii lub Estończyków

estoński /ɛˈstɔ̃j̃sʲci/ (n)
estas kalba, estiškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Estonii;

estrogen /ɛˈstrɔɡɛ̃n/ (n)
estrogenas
  (fizjologia, fizjologiczny) żeński hormon płciowy;

estuarium /ˌɛstuˈ<sup>w</sup>arʲjũm/ (n)
estuarija
  (geografia, geograficzny) poszerzone, lejkowate ujście rzeki, powstałe w wyniku działania pływów morskich;

etan /ˈɛtãn/ (n)
etanas
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, jeden ze składników gazu ziemnego;

etanol /ɛˈtãnɔl/ (n)
etanolis
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkoholi o wzorze C2H5OH;

etatyzm (n)
etatizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna promująca wizję silnego państwa angażującego się oraz ingerującego w gospodarkę

eteryczny /ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
eterinis
  (chemia, chemiczny) związany z eterami, bliski ich właściwościom
  (książkowy) delikatny, subtelny
  (książkowy) niematerialny

etiologia (n)
etiologija
  (medycyna, medyczny) przyczyny choroby
  badanie przyczyny zjawisk, procesów i faktów;

etiuda /ɛˈtʲjuda/ (n)
etiudas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna, zwykle na instrument solowy;

etniczny /ɛtʲˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
etninis
  związany z przynależnością do grupy narodowej

etnocentryzm /ˌɛtnɔˈʦ̑ɛ̃ntrɨsm̥/ (n)
etnocentrizmas
  przekonanie o wyższości jednej grupy etnicznej i jej kultury nad innymi i związana z tym pogarda wobec innych kultur i ich tradycji;

etnogeneza (n)
etnogenezė
  (etnografia, etnograficzny) proces kształtowania się grup etnicznych;

etnograficzny (adj)
etnografinis
  związany z etnografią

etologia /ˌɛtɔˈlɔɟja/ (n)
etologija
  (zoologia, zoologiczny) nauka o zachowaniu się zwierząt;

etyczny /ɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
etinis, etiškas
  związany z etyką, dotyczący etyki

etyka /ˈɛtɨka/ (n)
etika
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się badaniem moralności i tworzeniem systemów myślowych, z których można wyprowadzać zasady moralne;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ogół zasad i norm postępowania przyjętych w danej epoce i środowisku

etylen /ɛˈtɨlɛ̃n/ (n)
etilenas
  (chemia, chemiczny) (zobacz) eten

etymologia /ˌɛtɨ̃mɔˈlɔɟja/ (n)
etimologija
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się pochodzeniem wyrazów;
  (językoznawstwo, językoznawczy) pochodzenie danego wyrazu; informacja o tym pochodzeniu

eudajmonizm (n)
eudemonizmas
  (filozofia, filozoficzny) stanowisko etyczne głoszące, że szczęście jest najwyższą wartością i celem życia człowieka

eufemizm /ɛwˈfɛ̃mʲism̥/ (n)
eufemizmas
  (językoznawstwo, językoznawczy) oględne, delikatne słowo lub wyrażenie zastępujące inne, które jest zbyt drastyczne, nieprzyzwoite, dosadne;

euforia /ɛwˈfɔrʲja/ (n)
euforija
  stan dużego zadowolenia, błogostan, stan radosnego podniecenia

eugenika /ɛwˈɡɛ̃ɲika/ (n)
eugenika
  (biologia, biologiczny) system poglądów dotyczących możliwości selektywnego rozmnażania zwierząt lub ludzi w celu ulepszenia gatunków w oparciu o cechy dziedziczone;

eukaliptus (n)
eukaliptas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Eucalyptus L'Hér., drzewo lub krzew o wiecznie zielonych liściach rosnące w Australii;

eunuch /ˈɛwnux/ (n)
eunuchas
  mężczyzna z wyciętymi jądrami;

euro /ˈɛwrɔ/ (n)
euras
  (jednostka monetarna) waluta Unii Europejskiej;

eurodeputowany /ˌɛwrɔdɛputɔˈvãnɨ/ (n)
europarlamentaras
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) poseł do Parlamentu Europejskiego;

europ /ˈɛwrɔp/ (n)
europis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu "Eu" i liczbie atomowej 63;

europejski /ˌɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
europietiškas
  dotyczący Europy

eutanazja /ˌɛwtãˈnazʲja/ (n)
eutanazija
  (medycyna, medyczny) zadanie śmierci osobie nieuleczalnie chorej umotywowane skróceniem jej cierpień;

ewakuacja /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
evakuacija
  opuszczenie jakiegoś terenu lub obiektu przez ludzi, najczęściej wraz z dobytkiem i inwentarzem, z powodu klęski żywiołowej, wojny lub innego zagrożenia;

ewakuować /ˌɛvakuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
evakuoti
  przemieszczać ludzi, zwierzęta, mienie z niebezpiecznego miejsca

ewangelia /ˌɛvãŋˈɡɛlʲja/ (n)
evangelija
  (biblijny) (historia, historyczny, historycznie) wczesnochrześcijański utwór zawierający opis życia i nauki Jezusa;

ewangelicki (adj)
evangelikų
  związany z ewangelicyzmem

ewolucja /ˌɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
evoliucija
  (biologia, biologiczny) ciągły proces, polegający na stopniowych zmianach cech gatunkowych kolejnych pokoleń wskutek eliminacji przez dobór naturalny lub sztuczny części osobników z populacji;
  proces stopniowego zwiększania złożoności bądź jakości czegoś

ewolucjonizm /ˌɛvɔluˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
evoliucionizmas
  (biologia, biologiczny) dziedzina nauki zajmująca się badaniem ewolucji jako procesu świata organicznego;

fabryka /ˈfabrɨka/ (n)
fabrikas, gamykla
  produkcyjny zakład przemysłowy

fabrykant /faˈbrɨkãnt/ (n)
fabrikantas
  (przestarzałe, przestarzały) właściciel fabryki

fagocista (n)
fagotininkas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na fagocie

fagot /ˈfaɡɔt/ (n)
fagotas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) stroikowy, drewniany instrument dęty o niskiej skali;

fajans /ˈfajãw̃s/ (n)
fajansas
  (technologia, technika, techniczny) (rzemiosło, rzemieślniczy) materiał ceramiczny wytwarzany z zanieczyszczonego kaolinu, podobny nieco do porcelany;

fajerwerk (n)
fejerverkas
  ładunek pirotechniczny, który wybuchając daje przyciągające wzrok efekty świetlne

fajka /ˈfajka/ (n)
pypkė
  przedmiot do palenia tytoniu;

fakt /fakt/ (n)
faktas
  to, co miało lub ma miejsce w rzeczywistości;

faktoria (n)
faktorija
  (historia, historyczny, historycznie) placówka handlowa w odległej prowincji albo kolonii, w krajach kolonialnych umiejscawiana zwykle na wybrzeżu i ufortyfikowana;

faktura /fakˈtura/ (n)
faktūra
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) rodzaj dokumentu będącego dowodem transakcji kupna i sprzedaży;

fala /ˈfala/ (n)
banga
  (fizyka, fizyczny) każde rozprzestrzeniające się zaburzenie w dowolnym środowisku;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) rozprzestrzeniające się zaburzenie powierzchni wody

falafel (n)
falafeliai
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) arabski kotlecik z ciecierzycy lub bobu z sezamem;

falerysta (n)
faleristas
  kolekcjoner orderów i odznaczeń

fanatyczny (adj)
fanatiškas
  charakteryzujący się fanatyzmem

fanatyk /fãˈnatɨk/ (n)
fanatikas
  żarliwy zwolennik idei lub religii

fanatyzm /fãˈnatɨsm̥/ (n)
fanatizmas
  postawa charakteryzująca się ślepą i bezkrytyczną wiarą w słuszność jakichś poglądów politycznych, religijnych lub społecznych

fandom /ˈfãndɔ̃m/ (n)
fandomas
  (socjologia, socjologiczny) subkultura, społeczność aktywnych fanów, zwykle fanów fantastyki, rzadziej mangi, anime czy RPG;

fanerozoik (n)
fanerozojus
  (geologia, geologiczny) najmłodszy eon, który trwa od około 540 milionów lat temu do dziś

farad /ˈfarat/ (n)
faradas
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary pojemności elektrycznej w układzie SI;

faraon /faˈraɔ̃n/ (n)
faraonas
  (historia, historyczny, historycznie) władca starożytnego Egiptu;

farba /ˈfarba/ (n)
dažai
  (budownictwo) (sztuka) mieszanina barwników służąca do malowania

farerski /faˈrɛrsʲci/ (adj)
farerų
  odnoszący się do Wysp Owczych

farerski /faˈrɛrsʲci/ (n)
farerų
  język z grupy skandynawskiej języków germańskich, urzędowy na Wyspach Owczych;

farmaceuta /ˌfarmaˈʦ̑ɛwta/ (n)
farmaceutas, farmacininkas
  specjalista, znawca farmacji

farmaceutka /ˌfarmaˈʦ̑ɛwtka/ (n)
farmaceutė, farmacininkė
  specjalistka w dziedzinie farmacji

farmaceutyczny /ˌfarmaʦ̑ɛwˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
farmacinis
  związany z farmacją

farmakokinetyka (n)
farmakokinetika
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) dział farmakologii badający zmiany stężenia substancji w ustroju, zwłaszcza leków i ich metabolitów, w miarę upływu czasu;

farmakologia /ˌfarmakɔˈlɔɟja/ (n)
farmakologija
  dziedzina medycyny i farmacji; nauka o działaniu leków

farmakologiczny /ˌfarmakɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
farmakologinis
  związany z farmakologią, dotyczący farmakologii

fartuch /ˈfartux/ (n)
prijuostė
  ubranie ochronne zakładane na wierzch codziennego stroju mające kształt płaszcza, kurtki lub kawałka materiału zawiązywanego w pasie;

fasada /faˈsada/ (n)
fasadas
  (architektura, architektoniczny) ozdobna, efektowna elewacja budynku;
  (informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy, który służy do ujednolicenia dostępu do złożonego systemu poprzez wystawienie uproszczonego, uporządkowanego interfejsu programistycznego;

fascynujący (adj)
žavingas
  wzbudzający fascynację; dający nieodpartą chęć poznania; bardzo przyciągający uwagę

fasola /faˈsɔla/ (n)
pupa, pupelė
  (botanika, botaniczny) Phaseolus L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

fast food (adj)
greitasis maistas
  o jadłodajni: serwująca fast food (1.1)

fast food (n)
greitasis maistas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pożywienie szybko przygotowywane i serwowane na poczekaniu, na ogół tanie i niezdrowe;

faszyna (n)
fašina
  mocno związane pęki chrustu, wikliny lub gałęzi, używane przy robotach budowlanych, wodnych, fortyfikacyjnych oraz drogowych do uszczelniania, wypełniania luk, umacniania rowów, brzegów rzek, nasypów itp.;

faszysta /faˈʃɨsta/ (n)
fašistas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik faszyzmu

faszyzm /ˈfaʃɨsm̥/ (n)
fašizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) doktryna polityczna powstała w okresie międzywojennym we Włoszech, m.in. sprzeciwiająca się demokracji parlamentarnej, głosząca kult państwa;

fauna /ˈfawna/ (n)
gyvija
  (biologia, biologiczny) ogół zwierząt na danym obszarze, w danym środowisku lub okresie geologicznym;

fawela /faˈvɛla/ (n)
favela
  (socjologia, socjologiczny) rozległa dzielnica nędzy powstała wokół miast Brazylii, brazylijski slums;

faza /ˈfaza/ (n)
fazė
  miejsce, etap

fałszywy /fawˈʃɨvɨ/ (adj)
klaidingas
  sztuczny, podrobiony
  niezgodny z rzeczywistością, z prawdą; błędny, mylny
  o człowieku: obłudny, zakłamany, przewrotny; kierujący się negatywnymi uczuciami
  pozorny, udający coś, symulowany, udawany

federacja /ˌfɛdɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
federacija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo składające się z mniejszych, obdarzonych autonomią państw związkowych (np. stanów, krajów, prowincji, kantonów, landów), ale posiadających wspólny (federalny) rząd;

federacyjny (adj)
federacijos
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z federacją, dotyczący federacji, mający charakter federacji

felieton (n)
feljetonas
  (publikatory) krótki utwór publicystyczny;

fellatio /fɛlˈːatʲjɔ/ (n)
felacija
  (seksuologia, seksuologiczny) oralna stymulacja penisa;

feministka /ˌfɛ̃mʲĩˈɲistka/ (n)
feministė
  kobieta dążąca do wprowadzenia w życie zasad feminizmu, zwolenniczka feminizmu

feministyczny /ˌfɛ̃mʲĩɲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
feministinis
  związany z feminizmem, charakterystyczny dla feminizmu, dotyczący feministów lub feministek

feminizm /fɛ̃ˈmʲĩɲism̥/ (n)
feminizmas
  (książkowy) ideologia i ruch wyzwolenia kobiet;

feng shui (n)
fengšui
  (filozofia, filozoficzny) w tradycyjnej filozofii chińskiej: odmiana geomancji, sztuka harmonizacji życia ze swoim otoczeniem, planowania w celu osiągnięcia zgodności ze środowiskiem naturalnym;

feniks /ˈfɛ̃ɲiks/ (n)
feniksas
  (mitologia, mitologiczny) ognisty ptak z legend, symbol słońca, odradzania się i nieśmiertelności;

fenol /ˈfɛ̃nɔl/ (n)
fenolis
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, C6H5OH;

fenomen /fɛ̃ˈnɔ̃mɛ̃n/ (n)
fenomenas
  (filozofia, filozoficzny) zjawisko będące przedmiotem poznania zmysłowego
  coś lub ktoś niezwykły, zadziwiający czymś
  rzadkie lub niezwykłe zjawisko

fenomenalizm (n)
fenomenalizmas
  (filozofia, filozoficzny) przekonanie, iż bezpośrednio dostępne poznaniu są wyłącznie zjawiska, natomiast istota rzeczy jest niepoznawalna lub nie istnieje;

fenomenalny /ˌfɛ̃nɔ̃mɛ̃ˈnalnɨ/ (adj)
fenomenalus
  niezwykły, wyjątkowy, zjawiskowy
  wyjątkowy, wspaniały, fantastyczny, niesłychany

fenomenologia (n)
fenomenologija
  (filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny, polegający na opisie i oglądzie tego, co bezpośrednio jest dane;

ferm /fɛrm/ (n)
fermis
  (chemia, chemiczny) nietrwały pierwiastek chemiczny o symbolu Fm i liczbie atomowej 100;

fermentacja /ˌfɛrmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
fermentacija
  (biochemia, biochemiczny) reakcja biochemiczna zachodząca pod wpływem enzymów produkowanych przez mikroorganizmy;

fermion /ˈfɛrmʲjɔ̃n/ (n)
fermionas
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o połówkowym spinie;

ferromagnetyk /ˌfɛrːɔ̃maɡˈnɛtɨk/ (n)
feromagnetas
  (fizyka, fizyczny) ciało, w którym może wystąpić spontaniczne namagnesowanie;

festiwal /fɛˈstʲival/ (n)
festivalis
  impreza artystyczna, często cykliczna, połączona z konkursem

feudalizm (n)
feodalizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) średniowieczny system społeczno-ekonomicznych zależności między warstwami społecznymi, z reguły: chłopstwem, duchowieństwem, mieszczaństwem i szlachtą. Opierał się na ścisłej hierarchii stanów o określonych przywilejach;

feudalny (adj)
feodalinis
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do feudalizmu, związany z feudalizmem

fiasko /ˈfʲjaskɔ/ (n)
fiasko
  nieudanie się jakiejś sprawy, niepowodzenie się czegoś

fibrynogen (n)
fibrinogenas
  (biologia, biologiczny) białko osocza krwi wytwarzane w wątrobie, biorące udział w końcowej fazie procesu krzepnięcia;

fideizm /fʲiˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
fideizmas
  (filozofia, filozoficzny) (teologia, teologiczny) pogląd głoszący prymat wiary i objawienia nad poznaniem rozumowym;

figa /ˈfʲiɡa/ (n)
figa
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc figi (1.1)

figiel /ˈfʲiɟɛl/ (n)
išdaiga, pokštas
  coś zrobionego dla żartu, dla rozrywki

fikcja (n)
fikcija
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystko to co jest wymyślone przez autora, to co nie jest historyczną prawdą
  coś nierealnego, zmyślonego albo niemożliwego do wykonania

filantrop (n)
filantropas
  człowiek zajmujący się działalnością dobroczynną, wspomagający biednych i potrzebujących

filantropia /ˌfʲilãnˈtrɔpʲja/ (n)
filantropas
  bezinteresowne świadczenie pomocy

filar /ˈfʲilar/ (n)
piliorius
  (architektura, architektoniczny) wieloboczna, pionowa wolno stojąca podpora konstrukcji;
  (górnictwo, górniczy) nietknięta część górotworu, pozostawiona do podparcia stropu

filatelista (n)
filatelistas
  kolekcjoner lub znawca znaczków pocztowych

filatelistka /ˌfʲilatɛˈlʲistka/ (n)
filatelistė
  kobieta, która kolekcjonuje znaczki pocztowe

filc /fʲilʦ̑/ (n)
veltinys
  materiał ze zbitej wełny,

filharmonia /ˌfʲilxarˈmɔ̃ɲja/ (n)
filharmonija
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instytucja organizująca koncerty muzyki poważnej, posiadająca własny skład muzyków

filigran /fʲiˈlʲiɡrãn/ (n)
filigranas
  (jubilerstwo, jubilerski) technika złotnicza polegająca na zdobieniu lub wykonywaniu całego przedmiotu z cienkich drucików ułożonych w ażurową siatkę;

filiżanka /ˌfʲilʲiˈʒãnka/ (n)
puodelis
  niewielkie naczynie z uszkiem, z którego pije się gorące napoje

film /fʲilm/ (n)
filmas, kinas
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (telewizja, telewizyjny) utwór audiowizualny na jakiś temat; nośnik, na którym jest nagrany taki utwór;

filmowiec (n)
filmuotojas
  (potocznie, potoczny) (telewizja, telewizyjny) człowiek pracujący w branży filmowej

filolog /fʲiˈlɔlɔk/ (n)
filologas
  specjalista w dziedzinie filologii
filologė
  specjalistka w dziedzinie filologii

filologia /ˌfʲilɔˈlɔɟja/ (n)
filologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina humanistyczna, zajmująca się językiem i literaturą jakiegoś narodu lub kręgu cywilizacyjnego;

filozof /fʲiˈlɔzɔf/ (n)
filosofas
  (edukacja, edukacyjny) (filozofia, filozoficzny) specjalista w zakresie filozofii

filozofia /ˌfʲilɔˈzɔfʲja/ (n)
filosofija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina zajmująca się rozważaniami na temat istoty bytu, źródeł poznania itp.;

filozofka /ˌfʲilɔˈzɔfka/ (n)
filosofė
  kobieta filozof

filozofować (v)
filosofuoti
  (filozofia, filozoficzny) uprawiać filozofię

filtr /fʲiltr̥/ (n)
filtras
  (elektronika, elektroniczny) fragment obwodu elektrycznego odpowiedzialny za tłumienie sygnałów w określonym przedziale częstotliwości
  (optyka, optyczny) materiał przepuszczający tylko promieniowanie w pewnym zakresie częstotliwości lub określonej polaryzacji
  błona lub warstwa, zaprojektowana do przepuszczania jedynie pewnej grupy substancji i zatrzymywania innych

filtrować (v)
filtruoti
  oczyszczać, przepuszczając przez filtr

finanse (n)
finansai
  ogół spraw związanych z pieniędzmi, kosztami, płaceniem

finansista (n)
finansininkas
  specjalista w dziedzinie finansów

finansować (v)
finansuoti
  dostarczać finansów

finlandyzacja /ˌfʲĩnlãndɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
finliandizacija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ograniczenie przez obce mocarstwo swobody polityki zagranicznej innego państwa, w zamian za zmniejszenie interwencji w jego politykę wewnętrzną;

finwal (n)
finvalas
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku płetwal zwyczajny, Balaenoptera physalus;

fiolet (n)
violetinė
  kolor fioletowy;

fioletowy /ˌfʲjɔlɛˈtɔvɨ/ (adj)
violetinis
  mający kolor siódmego pasma tęczy, taki jak kolor kwiatu fiołka lub w kolorze powstałym przez zmieszanie barwnika czerwonego i niebieskiego;

fiord /fʲjɔrt/ (n)
fjordas
  (geografia, geograficzny) rodzaj głębokiej zatoki wrzynającej się w ląd;

fiołek /ˈfʲjɔwɛk/ (n)
našlaitė
  (botanika, botaniczny) Viola L., rodzaj roślin zielnych z rodziny fiołkowatych rosnący w strefie umiarkowanej;

fisharmonia (n)
fisharmonija
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny z grupy instrumentów dętych klawiszowych;

fizjologia (n)
fiziologija
  nauka o mechanizmach rządzących przebiegiem czynności życiowych organizmów

fizjoterapeuta /ˌfʲizʲjɔtɛraˈpɛwta/ (n)
fizioterapeutas
  (medycyna, medyczny) terapeuta, specjalista od fizjoterapii

fizyczny /fʲiˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
fiziškas
  dostępny zmysłom

fizyk /ˈfʲizɨk/ (n)
fizikas
  naukowiec zajmujący się fizyką

fizyka /ˈfʲizɨka/ (n)
fizika
  nauka zajmująca się badaniem właściwości i oddziaływań materii;

fizyka atomowa (n)
atominė fizika
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki badający budowę i właściwości atomów;

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
suomiškas
  odnoszący się do Finów lub Finlandii, pochodzący z Finlandii

fiński /ˈfʲĩj̃sʲci/ (n)
suomis kalba, suomių kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) ugrofiński język używany przez Finów;

flaga /ˈflaɡa/ (n)
vėliava
  płat tkaniny określonego kształtu, barwy i znaczenia, przymocowywany do drzewca lub masztu

flanela /flãˈnɛla/ (n)
flanelė
  (włókiennictwo) miękka tkanina bawełniana lub wełniana, pokryta delikatnym meszkiem, stosowana do wyrobu m.in. koszul, piżam i pościeli;

flerow (n)
flerovis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fl i liczbie atomowej 114;

flet /flɛt/ (n)
fleita
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny;

fletnia Pana /ˈflɛtʲɲa ˈpãna/ (n)
pano fleita
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny; aerofon wargowy złożony z drewnianych piszczałek różnej długości, połączonych w jednym rzędzie; emblemat wiatru;

flirt /flʲirt/ (n)
flirtas
  krótkotrwała miłostka, zalotna rozmowa;

flirtować (v)
flirtuoti
  uprawiać flirt, prowadzić lekką, zalotną rozmowę towarzyską z osobą innej płci

flora /ˈflɔra/ (n)
augalija
  (botanika, botaniczny) ogół organizmów roślinnych

floréal (n)
florealis
  nazwa ósmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

flota /ˈflɔta/ (n)
flotilė
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) zbiór jednostek pływających;
  (motoryzacja) zbiór pojazdów, np. samochodów, ciężarówek, samolotów

fluor /ˈflu<sup>w</sup>ɔr/ (n)
fluoras
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu F i liczbie atomowej 9;

fobia /ˈfɔbʲja/ (n)
fobija
  (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, paniczny (często nieuzasadniony i uporczywy) lęk przed kimś lub przed czymś;

foka /ˈfɔka/ (n)
ruonis
  (zoologia, zoologiczny) (potocznie, potoczny) morski ssak drapieżny;

folia /ˈfɔlʲja/ (n)
folija
  cienkie tworzywo w arkuszach lub rolkach;

folklor /ˈfɔlklɔr/ (n)
folkloras
  (etnografia, etnograficzny) ogół ludowej kultury i twórczości artystycznej, jak baśnie, pieśni, obrzędy, stroje, architektura, kuchnia itp.

fonem /ˈfɔ̃nɛ̃m/ (n)
fonema
  (językoznawstwo, językoznawczy) najmniejsza jednostka mowy rozróżnialna dla użytkowników danego języka;

fonetyka /fɔ̃ˈnɛtɨka/ (n)
fonetika
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się opisywaniem głosek danego języka;

fonologia /ˌfɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
fonologija
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o fonemach i relacjach między nimi;

fontanna /fɔ̃nˈtãnːa/ (n)
fontanas
  dekoracyjny element architektoniczny złożony ze zbiornika z wodą oraz otworu, przez który woda wpada do zbiornika;

formalność /fɔrˈmalnɔɕʨ̑/ (n)
formalybė
  czynność konieczna, ale nieistotna albo bardzo prosta
  czynność wykonywana według przepisów, urzędowo

forsycja (n)
forsitija
  (botanika, botaniczny) Forsythia Vahl, kwitnący wiosną krzew ozdobny o żółtych kwiatach;

fort /fɔrt/ (n)
fortas
  (wojskowość, wojskowy) budowla obronna

fortepian /fɔrˈtɛpʲjãn/ (n)
pianinas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny, z poziomo umieszczonym pudłem rezonansowym;

fosfor /ˈfɔsfɔr/ (n)
fosforas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu P i liczbie atomowej 15;

fosforan (n)
fosfatas
  (chemia, chemiczny) pochodna kwasu fosforowego;

fosforowy (adj)
fosforinis
  (chemia, chemiczny) dotyczący fosforu; zawierający fosfor

fotel /ˈfɔtɛl/ (n)
fotelis
  rodzaj siedziska z oparciem na plecy i podłokietnikami;

fotograf /fɔˈtɔɡraf/ (n)
fotografas
  osoba zajmująca się wykonywaniem fotografii, najczęściej zawodowo;

fotografia /ˌfɔtɔˈɡrafʲja/ (n)
fotografija
  sztuka wykonywania fotografii (1.1);

fotografować /ˌfɔtɔɡraˈfɔvaʨ̑/ (v)
fotografuoti
  robić zdjęcie, robić fotografię

fotometr (n)
fotometras
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd służący do pomiaru natężenia oświetlenia i innych parametrów światła;

fotomontaż /ˌfɔtɔ̃ˈmɔ̃ntaʃ/ (n)
fotomontažas
  (fotografia) obraz fotograficzny powstały przez manipulację lub skomponowanie kilku obrazów;

foton /ˈfɔtɔ̃n/ (n)
fotonas
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna o zerowej masie spoczynkowej i ładunku, kwant oddziaływania elektromagnetycznego;

fotosynteza (n)
fotosintezė
  (biochemia, biochemiczny) (botanika, botaniczny) proces wytwarzania przez rośliny zielone i niektóre bakterie związków organicznych z dwutlenku węgla i wody przy udziale światła;

fowizm (n)
fovizmas
  (sztuka) kierunek w malarstwie francuskim początku XX wieku o bardzo żywej kolorystyce dzieł;

franciszkanin (n)
pranciškonas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu założonego przez św. Franciszka z Asyżu;

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (adj)
prancūziškas, prancūzų
  odnoszący się do Francji lub Francuzów; związany lub wywodzący się z Francji

francuski /frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
prancūzas kalba, Prancūziškai
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Francji, części Belgii, Szwajcarii, Kanady oraz kilkunastu innych państw;

francuski pocałunek /frãnˈʦ̑usʲci ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
prancūziškasis bučinys
  namiętny, erotyczny pocałunek, podczas którego języki obojga partnerów dotykają się i wchodzą w kontakt z wnętrzem ich ust;

frank /frãŋk/ (n)
frankas
  (jednostka monetarna) pieniądz niektórych krajów europejskich i afrykańskich

frans /frãw̃s/ (n)
francis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Fr i liczbie atomowej 87;

fregata /frɛˈɡata/ (n)
fregata
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie rejowe;

frenologia (n)
frenologija
  (historia, historyczny, historycznie) obecnie uznawana za pseudonaukową dziedzina wiedzy badająca związek między ukształtowaniem czaszki człowieka a jego cechami psychicznymi;

fresk /frɛsk/ (n)
freska
  (sztuka) technika malarska nakładania farby na świeży tynk;

fretka /ˈfrɛtka/ (n)
šeškas
  (zoologia, zoologiczny) Mustela putorius furo, udomowiony, hodowlany drapieżnik spokrewniony z tchórzem;

frimaire (n)
frimeras
  nazwa trzeciego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

front /frɔ̃nt/ (n)
frontas
  (wojskowość, wojskowy) rejon działań wojennych;

fronton (n)
frontonas
  (architektura, architektoniczny) trójkątne zwieńczenie fasady lub ryzalitu budynku;

fructidor (n)
fruktidoras
  nazwa dwunastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

fruktoza (n)
fruktozė
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy ketoz, naturalnie występujący w stanie wolnym w owocach, miodzie, nektarze kwiatów;

frytkownica (n)
gruzdintuvė
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do smażenia frytek;

fryzjer /ˈfrɨzʲjɛr/ (n)
kirpėjas
  osoba zajmująca się obcinaniem włosów, ich czesaniem i pielęgnacją; u mężczyzn również goleniem

fryzura /frɨˈzura/ (n)
šukuosena
  (fryzjerstwo, fryzjerski) efekt uczesania, ułożenia lub ścięcia włosów w charakterystyczny sposób;

fuga /ˈfuɡa/ (n)
fuga
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj formy muzycznej;

fuj (interjection)
fui
  (potocznie, potoczny) wyrażanie obrzydzenia

fundament /fũnˈdãmɛ̃nt/ (n)
pamatas
  (budownictwo) wykonany z betonu, żelbetu, murowany z cegieł lub kamieni, rzadziej z drewna, dolny element konstrukcyjny budowli lub urządzenia przekazujący na podłoże gruntowe całość obciążeń;
  (przenośnie, przenośnia) baza, podwalina czegoś

fundamentalizm (n)
fundamentalizmas
  pozbawiony refleksji rygoryzm w przestrzeganiu zasad jakiejś religii albo ideologii, oparty na najbardziej dosłownej ich interpretacji

fundusz /ˈfũnduʃ/ (n)
fondas
  (ekonomia, ekonomiczny) wyodrębniony zasób finansowy przeznaczony na określone cele

funikular (n)
funikulierius
  kolej szynowa, a zarazem kolej linowa, w której ruch pojazdu wywołany jest liną napędową, i o stale przymocowanym do niej wagonem

funkcja /ˈfũŋkʦ̑ʲja/ (n)
funkcija
  (informatyka, informatyczny) podprogram; wydzielona część programu wykonująca określone zadanie;
  (matematyka, matematyczny) przyporządkowanie każdemu elementowi ze zbioru dokładnie jednego elementu z innego zbioru; (potocznie, potoczny) wykres, rysunek takiego przyporządkowania;
  przeznaczenie, zadanie jakiegoś urządzenia lub osoby, cel jego działania;

funkcjonować /ˌfũŋkʦ̑ʲjɔ̃ˈnɔvaʨ̑/ (v)
funkcionuoti
  działać, wykonywać czynności w sposób właściwy

funt /fũnt/ (n)
svaras
  (jednostka monetarna) waluta niektórych państw

futbol amerykański /ˈfudbɔl ˌãmɛrɨˈkãj̃sʲci/ (n)
amerikietiškasis futbolas
  (sport, sportowy) sport drużynowy, w którym uczestniczą dwa jedenastoosobowe zespoły

futuryzm /fuˈturɨsm̥/ (n)
futurizmas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) awangardowy kierunek w sztuce dwudziestowiecznej powstały we Włoszech na początku XX w. manifestujący fascynację techniką, mechanizacją i dynamizmem wielkomiejskim;

gabardyna /ˌɡabarˈdɨ̃na/ (n)
gabardinas
  (włókiennictwo) tkanina o splocie skośnym, najczęściej wełniana, używana do szycia płaszczy, garniturów itp.

gad /ɡat/ (n)
reptilas
  (herpetologia, herpetologiczny) zwierzę z gromady Reptilia, kręgowiec zmiennocieplny oddychający wyłącznie płucami;

gadanina /ˌɡadãˈɲĩna/ (n)
zauna
  (potocznie, potoczny) mówienie o czymś nieważnym, błahym

gadolin /ɡaˈdɔlʲĩn/ (n)
gadolinis
  (chemia, chemiczny) srebrzystobiały metal; pierwiastek chemiczny o symbolu Gd i liczbie atomowej 64;

gaduła /ɡaˈduwa/ (n)
zaunius, zvėga
  osoba nadmiernie rozmowna; osoba, która dużo mówi

gaj /ɡaj/ (n)
giraitė
  (książkowy) niewielki las lub grupa drzew, przeważnie dziko rosnących

gal /ɡal/ (n)
galis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ga i liczbie atomowej 31;

galaktyka /ɡaˈlaktɨka/ (n)
galaktika
  (astronomia, astronomiczny) duży obiekt składający się z miliardów gwiazd oraz czarnych dziur, pyłu i gazów;

galera /ɡaˈlɛra/ (n)
galera
  (historia, historyczny, historycznie) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wiosłowy statek lub okręt używany w czasach od starożytności do odrodzenia;

galeria /ɡaˈlɛrʲja/ (n)
galerija
  (sztuka) kolekcja dzieł sztuki, np. w muzeum

galwanometr (n)
galvanometras
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do pomiaru słabego prądu elektrycznego

galwanoterapia (n)
galvanoterapija
  (medycyna, medyczny) metoda leczenia, polegająca na zastosowaniu prądu stałego o niskim napięciu i natężeniu

gambit /ˈɡãmbʲit/ (n)
gambitas
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie, w którym poświęca się jedną lub kilka bierek, w zamian za uzyskanie lepszej pozycji;

gameta /ɡãˈmɛta/ (n)
gameta
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do rozmnażania płciowego;

gapić się /ˈɡapʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
zauksoti
  (potocznie, potoczny) uporczywie się przyglądać, wpatrywać się

garaż /ˈɡaraʃ/ (n)
garažas
  wydzielony budynek lub część budynku służąca do parkowania pojazdów i zapewniająca im ochronę przed środowiskiem zewnętrznym i złodziejami;

gardło /ˈɡardwɔ/ (n)
gerklė
  (anatomia, anatomiczny) odcinek między przełykiem a jamą ustną, mieszczący się w przedniej części szyi;

garncarz /ˈɡarn̥ʦ̑aʃ/ (n)
puodžius, puodininkas, puodžiedis, žiedžius
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący garnki i inne naczynia ceramiczne

garnek /ˈɡarnɛk/ (n)
puodas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ognioodporny pojemnik do przygotowywania i przechowywania ciepłych potraw;

garnitur /ɡarʲˈɲitur/ (n)
kostiumas
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) eleganckie ubranie męskie;

gasnąć /ˈɡasnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
gesti, užgesti
  o źródle światła lub ciepła, o uczuciach zanikać, zmniejszać swoją moc, siłę

gastronomia /ˌɡastrɔ̃ˈnɔ̃mʲja/ (n)
gastronomija
  działalność produkcyjno-usługowa, obejmująca prowadzenie restauracji, barów itp.

gastrula /ɡaˈstrula/ (n)
gastrulė
  (biologia, biologiczny) wczesne stadium rozwojowe zarodka większości zwierząt oraz człowieka;

gatunek /gaˈtuŋki/ /ɡaˈtũnɛk/ (n)
rūšis
  (biologia, biologiczny) najniższa jednostka klasyfikacji organizmów żywych;

gaucho (n)
gaučas
  południowoamerykański konny pasterz;

gawial (n)
gavialas
  (zoologia, zoologiczny) gad z gatunku gawial gangesowy;

gawron /ˈɡavrɔ̃n/ (n)
kovas, paprastasis kovas
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus frugilegus Linnaeus, gatunek ptaka o czarnym upierzeniu z rodziny krukowatych, ale mniejszy od kruka;

gaz /ɡas/ (n)
dujos
  (fizyka, fizyczny) lotny stan materii;
  (technologia, technika, techniczny) substancja służąca do opalania, gotowania itp., w postaci gazu (1.1)
  (wojskowość, wojskowy) gaz (1.1), mający właściwości trujące, używany jako broń chemiczna
  (motoryzacja) pedał lub dźwignia przyspieszenia w samochodzie lub motocyklu

gaz cieplarniany /ˈɡasʲ ˌʨ̑ɛplarʲˈɲãnɨ/ (n)
šiltnamio dujos
  gazowy składnik atmosfery powodujący efekt cieplarniany przez zatrzymywanie promieniowania podczerwonego w atmosferze;

gaz szlachetny /ˈɡas ʃlaˈxɛtnɨ/ (n)
inertinės dujos
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny ostatniej, 18 grupy układu okresowego;

gaz ziemny /ˈɡazʲ ˈʑɛ̃mnɨ/ (n)
gamtinės dujos
  (geologia, geologiczny) mieszanina lekkich węglowodorów, wśród których dominuje metan, towarzysząca ropie naftowej lub tworząca własne złoża;

gaza (n)
marlė
  (włókiennictwo) cienka i rzadka tkanina bawełniana

gazela /ɡaˈzɛla/ (n)
gazelė
  (zoologia, zoologiczny) mała afrykańska antylopa;

gazeta /ɡaˈzɛta/ (n)
laikraštis
  drukowany środek przekazu informacji, zazwyczaj ukazujący się codziennie;

gazociąg /ɡaˈzɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
dujotiekis
  (technologia, technika, techniczny) rurociąg do transportu gazu;

gałąź /ˈɡawɔ̃w̃ɕ/ (n)
šaka
  (botanika, botaniczny) boczny pęd drzewa lub krzewu

gaśnica /ɡaɕˈɲiʦ̑a/ (n)
gesintuvas
  (technologia, technika, techniczny) przenośny przyrząd do gaszenia pożaru;

gaśniczy /ɡaɕˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
Priešgaisrinis
  przeznaczony do gaszenia pożarów

gdy się drzewo obali, każdy wióry zbiera /ˈɡdɨ‿ɕɛ ˈḍʒɛvɔ ːˈbalʲi ˈkaʒdɨ ˈvʲjurɨ ˈzbʲjɛra/ (proverb)
pakirtę medį ir šakas nugenėsime
  wszyscy wykorzystują nieszczęście, które spotkało kogoś ważnego

gdzie /ɟʥ̑ɛ/ (interrogativePronoun)
kur
  służący do tworzenia pytań o lokalizację

gdzie diabeł nie może, tam babę pośle /ˈɟʥ̑ɛ ˈdʲjabɛwʲ ɲɛ‿ˈmɔʒɛ ˈtãm ˈbabɛ ˈpɔɕlɛ/ (proverb)
kur pats velnias neįveikia, ten bobą nusiunčia
  kobieta jest przebieglejsza od diabła, umie zaszkodzić w każdej sytuacji i każdego skusić do grzechu

gdzie drwa rąbią, tam wióry lecą /ˈɟʥ̑ɛ ˈdrva ˈrɔ̃mbʲjɔ̃w̃ ˈtãm ˈvʲjurɨ ˈlɛʦ̑ɔ̃w̃/ (proverb)
kur medžius kerta, ten skiedros laksto
  uczestnicząc biernie, choć niekoniecznie świadomie w jakiejś nieprzyjemnej sytuacji, często ponosi się jej przykre konsekwencje

gdzie dwóch się bije, tam trzeci korzysta /ˈɟʥ̑ɛ ˈdvuxʲ‿ɕɛ ˈbʲijɛ ˈtãm ˈṭʃɛʨ̑i kɔˈʒɨsta/ (proverb)
kur du pešasi trečias laimi
  z rywalizacji dwóch osób może skorzystać ktoś inny

gdzie indziej /ˈɟʥ̑ɛ ˈĩɲʥ̑ɛ̇j/ (adv)
kitur
  do innego miejsca
  w innym miejscu

gdzie kucharek sześć, tam nie ma co jeść /ˈɟʥ̑ɛ kuˈxarɛk ˈʃɛɕʨ̑ ˈtãmʲ ˈɲɛ‿ma ˈʦ̑ɔ ˈjɛ̇ɕʨ̑/ (proverb)
devynios auklės, vaikas be galvos
  jeśli zbyt wiele osób pracuje nad tą samą rzeczą, tym samym problemem, dublują się ich zadania, to nie odniosą sukcesu

gdzieś /ɟʥ̑ɛ̇ɕ/ (indefinitePronoun)
kažkur
  (potocznie, potoczny) używany do podkreślenia przybliżonego określania jakiejś wielkości
  w pewnym miejscu

gejsza /ˈɡɛjʃa/ (n)
geiša
  w kulturze Japonii, kobieta do towarzystwa o umiejętnościach artystycznych – konwersacji, tańca, gry na instrumentach, dobrych manier, literatury, poezji itp.;

gejzer /ˈɡɛjzɛr/ (n)
geizeris
  (geologia, geologiczny) źródło tryskające gorącą wodą i parą;

gekon /ˈɡɛkɔ̃n/ (n)
gekonas
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka z rodziny gekonowatych o palcach umożliwiających wspinanie się po gładkich ścianach

gen /ɡɛ̃n/ (n)
genas
  (biologia, biologiczny) część chromosomów jądra komórkowego, podstawowa jednostka dziedziczności odpowiedzialna za przekazanie cech dziedzicznych organizmu;

genealogia /ˌɡɛ̃nɛaˈlɔɟja/ (n)
genealogija
  (historia, historyczny, historycznie) nauka pomocnicza historii zajmująca się dziejami rodów
  geneza rodu uwzględniająca następstwo pokoleń i koligacje

generacja (n)
generacija
  ogół osobników żyjących w tym samym czasie, będących mniej więcej w tym samym wieku

generał /ɡɛ̃ˈnɛraw/ (n)
generolas
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych;

generał broni /ɡɛ̃ˈnɛraw ˈbrɔ̃ɲi/ (n)
generolas leitenantas
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych, wyższy od generała dywizji;

generał dywizji /ɡɛ̃ˈnɛraw dɨˈvʲizʲji/ (n)
generolas majoras
  (wojskowość, wojskowy) wysoki stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych, wyższy od generała brygady i niższy od generała broni

genetyka /ɡɛ̃ˈnɛtɨka/ (n)
genetika
  dziedzina naukowa zajmująca się badaniami nad dziedzicznością;

genom /ˈɡɛ̃nɔ̃m/ (n)
genomas
  (biologia, biologiczny) materiał genetyczny zawarty w podstawowym (haploidalnym) zespole chromosomów;

geoda (n)
žeoda
  (mineralogia, mineralogiczny) wnęka w masie skalnej, której ściany obrośnięte są minerałem;

geodezja /ˌɡɛɔˈdɛzʲja/ (n)
geodezija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) nauka o pomiarach Ziemi;

geodezyjny /ˌɡɛɔdɛˈzɨjnɨ/ (adj)
geodezinis
  dotyczący geodezji, związany z geodezją

geofizyka (n)
geofizika
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka badająca procesy i zjawiska fizyczne zachodzące kiedykolwiek we wszystkich geosferach kuli ziemskiej

geoglif (n)
geoglifas
  (sztuka) dużych rozmiarów wzór utworzony przez ludzi na powierzchni ziemi poprzez usypanie ze skał, ziemi lub innych trwałych elementów krajobrazu;

geograf /ɡɛˈɔɡraf/ (n)
geografas
  osoba zajmująca się geografią lub ucząca geografii

geografia /ˌɡɛɔˈɡrafʲja/ (n)
geografija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się badaniem zjawisk przyrodniczych i społecznych na powierzchni Ziemi;

geograficzny /ˌɡɛɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
geografinis
  związany z geografią, odnoszący się do geografii

geografka /ˌɡɛɔˈɡrafka/ (n)
geografė
  (potocznie, potoczny) kobieta zajmująca się geografią lub ucząca geografii

geolog /ɡɛˈɔlɔk/ (n)
geologas
  (edukacja, edukacyjny) (geologia, geologiczny) specjalista w dziedzinie geologii

geologia /ˌɡɛɔˈlɔɟja/ (n)
geologija
  nauka zajmująca się budową, własnościami i historią Ziemi;

geometria /ˌɡɛɔ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
geometrija
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki badający figury geometryczne i zależności między nimi
  (matematyka, matematyczny) szerzej: dział matematyki badający dla wybranych przekształceń ich niezmienniki;

geomorfologia /ˌɡɛɔ̃mɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
geomorfologija
  (geologia, geologiczny) nauka o formach rzeźby powierzchni Ziemi, ich wyglądzie zewnętrznym, właściwościach, pochodzeniu, rozwoju i rozmieszczeniu;

geopolityka (n)
geopolitika
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna, która głosi, że warunki geograficzne wyznaczają procesy i fakty polityczne

gepard /ˈɡɛpart/ (n)
gepardas
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z rodziny kotowatych;

geriatria /ɡɛrʲˈjatrʲja/ (n)
geriatrija
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami wieku podeszłego;

german /ˈɡɛrmãn/ (n)
germanis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ge i liczbie atomowej 32;

germanistyka (n)
germanistika
  (edukacja, edukacyjny) dyscyplina humanistyczna zajmująca się literaturą niemiecką i językiem niemieckim

germanizacja (n)
germanizacija
  narzucanie lub dobrowolne przyswajanie kultury niemieckiej i języka niemieckiego

germański /ɡɛrˈmãj̃sʲci/ (adj)
germanas
  (językoznawstwo, językoznawczy) dotyczący germańskiej rodziny językowej
  dotyczący Germanów lub Germanii

germinal (n)
žerminalis
  nazwa siódmego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

gest /ɡɛst/ (n)
gestas
  ruch ciała, zazwyczaj dłoni, podkreślający treść wypowiedzi

gestykulować /ˌɡɛstɨkuˈlɔvaʨ̑/ (v)
gestikuliuoti
  poruszać rękoma w celu podkreślenia swojej wypowiedzi, pokazania czegoś, dania komuś jakiegoś znaku

getto /ˈɡɛtːɔ/ (n)
getas
  (historia, historyczny, historycznie) dzielnica przymusowego zamknięcia Żydów w czasie drugiej wojny światowej
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, środowisko lub grupa społeczna (etniczna, religijna lub kulturowa) izolująca się od otoczenia, żyjąca w izolacji od otoczenia
  dzielnica biedoty, zwykle zamieszkana w większości przez jedną grupę etniczną lub religijną (np. Murzynów, Chińczyków, Portorykańczyków w USA)
  w średniowieczu i później: zwarte skupisko, dzielnica miejska odseparowana od pozostałych części miasta i zamieszkiwana przez mniejszość etniczną, zwykle żydowską, pozwalająca im na zachowanie odrębności etnicznej i religijnej

gibon /ˈɟibɔ̃n/ (n)
gibonas
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel rodziny małp człekokształtnych o długich kończynach przednich i bez ogona

giez /ɟɛs/ (n)
sparva
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad podobny do muchy, pasożyt, kąsa głównie bydło i konie;

giełda /ˈɟɛwda/ (n)
birža
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) instytucja publiczna, w której kupcy i pośrednicy (maklerzy) kupują lub sprzedają papiery wartościowe i niektóre towary masowe;

gigaherc (n)
gigahercas
  (jednostka miary) jednostka częstotliwości równa miliardowi herców

gil /ɟil/ (n)
juodagalvė sniegena
  (ornitologia, ornitologiczny) Pyrrhula, barwny ptak wielkości wróbla, z rodziny łuszczakowatych;

gilotyna /ˌɟilɔˈtɨ̃na/ (n)
giljotina
  urządzenie służące do wykonywania kary śmierci przez ścięcie głowy;

gimnastyka /ɟĩmˈnastɨka/ (n)
gimnastika
  (sport, sportowy) ogół ćwiczeń rozciągających i poprawiających sprawność fizyczną

ginekolog /ˌɟĩnɛˈkɔlɔk/ (n)
ginekologas
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista ginekologii

ginekologia /ˌɟĩnɛkɔˈlɔɟja/ (n)
ginekologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób żeńskiego układu płciowego;

ginekomastia /ˌɟĩnɛkɔ̃ˈmastʲja/ (n)
ginekomastija
  (medycyna, medyczny) rozrost tkanki gruczołowej sutka u mężczyzny, objawiające się jego powiększeniem

girlanda (n)
vainikas
  dekoracyjny łańcuch z kwiatów lub liści;

gitara /ɟiˈtara/ (n)
gitara
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) strunowy instrument muzyczny;

gitara elektryczna /ɟiˈtara ˌɛlɛkˈtrɨʧ̑na/ (n)
elektrinė gitara
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gitara wyposażona w urządzenie przekazujące sygnał do wzmacniacza i modulujące dźwięk;

gitarzysta /ˌɟitaˈʒɨsta/ (n)
gitaristas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na gitarze

gitarzystka /ˌɟitaˈʒɨstka/ (n)
gitaristė
  kobieta, która gra na gitarze

glacjologia /ˌɡlaʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
glaciologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka o lodowcach i lądolodach;

gladiator /ɡlaˈdʲjatɔr/ (n)
gladiatorius
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: osoba walcząca dla uciechy publiczności na arenie z innymi osobami lub dzikimi zwierzętami;

glaukofan (n)
glaukofanas
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady krzemianów zaliczany do grupy amfiboli;

gleboznawca (n)
dirvotyrininkas
  (rolnictwo, rolniczy) specjalista w dziedzinie gleboznawstwa

gleboznawstwo (n)
dirvotyra
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (rolnictwo, rolniczy) nauka o glebach;

gliceryna /ˌɡlʲiʦ̑ɛˈrɨ̃na/ (n)
glicerolis
  (chemia, chemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy cukroli;

glin /ɡlʲĩn/ (n)
aliuminis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Al i liczbie atomowej 13;

glina /ˈɡlʲĩna/ (n)
molis, dumblas
  (geologia, geologiczny) skała osadowa i materiał ceramiczny;

globalizacja /ˌɡlɔbalʲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
globalizacija
  proces zacieśniania się powiązań państw poprzez m.in. zwiększanie obrotów handlowych i przepływu ludzi oraz powodujący ujednolicanie się kultur i trybu życia ludzi na świecie;

globalne ocieplenie /ɡlɔˈbalnɛ ˌɔʨ̑ɛˈplɛ̃ɲɛ/ (n)
visuotinis atšilimas
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko podwyższenia średniej temperatury atmosfery przy powierzchni ziemi i oceanów;

globus /ˈɡlɔbus/ (n)
gaublys
  kulisty model Ziemi, sfery niebieskiej lub innego ciała niebieskiego z umieszczoną (narysowaną lub naklejoną) na nim mapą;

glosariusz (n)
glosarijus
  słownik dołączony do tekstu objaśniający przestarzałe lub obecnie rzadko używane wyrazy

glottochronologia (n)
glotochronologija
  (językoznawstwo, językoznawczy) metoda przybliżonego określania czasu rozpadu prajęzyka jakiejś rodziny na odrębne języki;

glukoza (n)
gliukozė
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, monosacharyd występujący we wszystkich organizmach żywych;

gmina /ˈɡmʲĩna/ (n)
savivaldybė
  (administracja) podstawowa i zarazem najmniejsza jednostka samorządu terytorialnego;

gnejs /ɡnɛjs/ (n)
gneisas
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna średnio- i gruboziarnista o teksturze kierunkowej;

gniazdo /ˈɟɲazdɔ/ (n)
lizdas
  (zoologia, zoologiczny) konstrukcja lęgowa najczęściej ptaków i innych zwierząt;

gnicie (n)
puvimas
  (biologia, biologiczny) proces rozkładu materii ożywionej pod wpływem drobnoustrojów

gnida /ˈɟɲida/ (n)
glinda
  jajo wszy;

gniew /ɟɲɛf/ (n)
pyktis, įniršis
  uczucie złości, silne niezadowolenie z czegoś lub kogoś;

gnić /ɟɲiʨ̑/ (v)
pūti, trūnyti, švinkti
  ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów

gnomon /ˈɡnɔ̃mɔ̃n/ (n)
gnomonas
  prosty zegar słoneczny

gnostycyzm (n)
gnosticizmas
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) synkretyczny nurt filozoficzno-religijny wczesnego chrześcijaństwa głoszący dualistyczą koncepcję świata, który łączył elementy religii chrześcijańskiej, filozofii hellenistycznej i z religii pogańskich Azji Mniejszej, Babilonu, Egiptu, Grecji i Syrii oraz motywy z astrologii i judaizmu;

gnu /ɡnu/ (n)
gnu
  (zoologia, zoologiczny) Connochaetes, rodzaj dużych antylop z rodziny krętorogich;

go /ɡɔ/ (n)
go
  rodzaj gry planszowej;

gocki (adj)
gotų kalba
  związany z Gotami, dotyczący Gotów

gocki (n)
gotų kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) wymarły język wschodniogermański, używany przez germańskie plemię Gotów;

godność /ˈɡɔdnɔɕʨ̑/ (n)
orumas
  poczucie własnej wartości, szacunek dla samego siebie;

godzina /ɡɔˈʥ̑ĩna/ (n)
valanda
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) odstęp, przedział czasu równy 60 minutom; równy 3600 sekundom;
  moment w ciągu doby wyrażony w jednostkach czasu

godzina policyjna /ɡɔˈʥ̑ĩna ˌpɔlʲiˈʦ̑ɨjna/ (n)
komendanto valanda
  pora doby, w której zakazane jest przebywanie na ulicach;

godzinowy (adj)
kasvalandinis, valandinis
  odnoszący się do godziny

gol /ɡɔl/ (n)
įvartis
  (sport, sportowy) umieszczenie piłki lub krążka w bramce i punkt zdobyty w ten sposób

golem /ˈɡɔlɛ̃m/ (n)
golemas
  (folklor) istota podobna do człowieka, ulepiona z gliny, niema i bezwolna, występująca w kulturze i wierzeniach żydowskich;

goleń /ˈɡɔlɛ̃ɲ/ (n)
blauzda
  (anatomia, anatomiczny) część nogi człowieka (lub tylnej kończyny zwierzęcia) znajdująca się między kolanem a stopą;

golf /ɡɔlf/ (n)
golfas
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu polegająca na bijaniu kijem do dołków małej piłki;

golić /ˈɡɔlʲiʨ̑/ (v)
skusti
  usuwać zarost lub owłosienie, tnąc je tuż przy skórze

gondola /ɡɔ̃nˈdɔla/ (n)
gondola
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wąska, drewniana łódka z jednym wiosłem, przystosowana do przewozu pasażerów, stosowana głównie w Wenecji;
  (lotnictwo, lotniczy) kosz balonu lub sterowca

gong /ɡɔ̃ŋk/ (n)
gongas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny w formie okrągłej, mosiężnej płyty zawieszonej pionowo na stelażu;

goniec /ˈɡɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
rikis
  (szachy, pojęcie szachowe) figura poruszająca się po szachownicy na skos;

gont (n)
malksna
  (budownictwo) drewniany materiał do wykonywania pokryć dachowych;

googol /ˈɡuɡɔl/ (n)
gugolas
  (matematyka, matematyczny) liczba o wartości 10 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 000 = 10100

gorset /ˈɡɔrsɛt/ (n)
korsetas
  część ubioru damskiego używana od końca XIV wieku do pierwszej dekady XX wieku;

goryl /ˈɡɔrɨl/ (n)
gorila
  (zoologia, zoologiczny) Gorilla gorilla, największa małpa człekokształtna;

gorzki /ˈɡɔʃʲci/ (adj)
kartus
  (przenośnie, przenośnia) taki, który jest smutny, bolesny, nieprzyjemny
  taki, którego smak zawiera gorycz; przeciwny słodkiemu

gorzkoborowik żółtopory (n)
gražiakotis baravykas
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Caloboletus calopus (Pers.) Vizzini, gatunek grzybów niejadalnych z rodziny borowikowatych;

gorący /ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
karštas
  bardzo ciepły, tak, że odczuwany nieprzyjemnie

gorączka /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka/ (n)
karščiavimas, temperatūra
  (medycyna, medyczny) stan, w którym temperatura ciała człowieka przekracza 38℃;

gorączka złota /ɡɔˈrɔ̃n͇ʧ̑ka ˈzwɔta/ (idiom)
aukso karštinė
  nagły pęd do poszukiwania złota;

gospodarka /ˌɡɔspɔˈdarka/ (n)
ekonomika
  całokształt działalności gospodarczej
  (potocznie, potoczny) gospodarstwo rolne
  gospodarowanie, zarządzanie czymś

gotować /ɡɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
virti
  przyrządzać ciepłą potrawę

gotowy /ɡɔˈtɔvɨ/ (adj)
gatavas
  chętny i zdolny do zrobienia czegoś
  przygotowany do czegoś, na coś
  skończony, wykonany

gotówka /ɡɔˈtufka/ (n)
grynieji pinigai
  pieniądze w postaci banknotów lub monet

gołąb /ˈɡɔwɔ̃mp/ (n)
karvelis, balandis
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości ptak często spotykany w miastach;

gołąb skalny (n)
uolinis karvelis
  (ornitologia, ornitologiczny) Columba livia, gatunek powszechnego, średniej wielkości ptaka z rodziny gołębiowatych

gołębi /ɡɔˈwɛ̃mbʲi/ (adj)
karvelinis
  (zoologia, zoologiczny) charakterystyczny dla gołębia, dotyczący gołębia, odnoszący się do gołębia, związany z gołębiem

gołębnik /ɡɔˈwɛ̃mbʲɲik/ (n)
karvelidė
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie lub budowla do hodowli gołębi

gościniec /ɡɔɕˈʨ̑ĩɲɛʦ̑/ (n)
zuikio pyragas
  szeroka droga

gościnność (n)
svetingumas
  szacunek, serdeczność i troskliwość okazywane gościom

gość /ɡɔɕʨ̑/ (n)
svečias
  osoba przychodząca do kogoś w odwiedziny, zaproszona na spotkanie, przyjęcie, imprezę, bal, itp.

goździk /ˈɡɔʑʥ̑ik/ (n)
gvazdikas
  (botanika, botaniczny) Dianthus, roślina ozdobna o różnokolorowych kwiatach;

gra /ɡra/ (n)
žaidimas
  zabawa według ustalonych reguł;
  (sport, sportowy) mecz

grab /ɡrap/ (n)
skroblas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo lub krzew z rodziny Stylocerataceae o gładkiej, nieznacznie spękanej, popielatej korze;
  drewno grabu (1.1)

grabarz /ˈɡrabaʃ/ (n)
duobkasys
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się kopaniem grobów i grzebaniem zmarłych;

grabie /ˈɡrabʲjɛ/ (n)
grėblys
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) ręczne narzędzie rolnicze lub ogrodnicze (drewniane lub metalowe) służące do grabienia;

gracz /ɡraʧ̑/ (n)
žaidėjas
  uczestnik gry lub zawodów

grad /ɡrat/ (n)
kruša
  (meteorologia, meteorologiczny) opad atmosferyczny w postaci kulek lodu;
  (przenośnie, przenośnia) wiele przedmiotów (także: słów, wyzwisk itp.) lecących w jakąś stronę

gradobicie /ˌɡradɔˈbʲiʨ̑ɛ/ (n)
kruša
  (meteorologia, meteorologiczny) intensywne opady gradu w postaci dużych bryłek lodu

grafem (n)
grafema
  najmniejsza, fundamentalna jednostka pisma;

graficzny /ɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
grafikos
  (językoznawstwo, językoznawczy) pisemny, wyrażony na piśmie
  (sztuka) dotyczący grafiki (sztuki)
  wyrażony za pomocą rysunku, wykresu

grafit /ˈɡrafʲit/ (n)
grafitas
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana alotropowa węgla, krucha, stalowoszara, dobrze przewodząca prąd elektryczny i ciepło, używana do wyrobu ołówków, smarów, elektrod itd. czy jako moderator w elektrowniach jądrowych;

grafologia /ˌɡrafɔˈlɔɟja/ (n)
grafologija
  badanie cech pisma odręcznego w celu ustalenia jego niepowtarzalnych cech, często po to by zweryfikować prawdziwość podpisu;

gram /ɡrãm/ (n)
gramas
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka miary (masy), która jest równa jednej tysięcznej kilograma;

gramatyk /ɡrãˈmatɨk/ (n)
gramatikas
  specjalista w dziedzinie gramatyki

gramatyka /ɡrãˈmatɨka/ (n)
gramatika
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa obejmujący morfologię i składnię;

gramofon /ɡrãˈmɔfɔ̃n/ (n)
gramofonas
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do odtwarzania dźwięku zapisanego na płytach gramofonowych;

granat /ˈɡrãnat/ (n)
granatas
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) (zobacz) granatowiec;
  (spożywczy) owoc granatowca

granatnik (n)
granatsvaidis
  (wojskowość, wojskowy) broń palna mająca długą lufę, służąca do wystrzeliwania granatów;

granatowiec /ˌɡrãnaˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
granatas
  (botanika, botaniczny) Punica granatum L., drzewo lub krzew z rodziny krwawnicowatych o jadalnych owocach, rodzące granaty;

granatowy /ˌɡrãnaˈtɔvɨ/ (adj)
tamsiai mėlynas
  mający kolor szóstego pasma tęczy, taki jak kolor bezchmurnego, nocnego nieba itp.; kolor ciemnoniebieski;

granica /ɡrãˈɲiʦ̑a/ (n)
siena
  (administracja) umowna linia oddzielająca państwa, regiony itp.;

granit /ˈɡrãɲit/ (n)
granitas
  (geologia, geologiczny) pospolita, kwaśna skała magmowa;

grappa /ˈɡrapːa/ (n)
grappa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wódka z winogron (i ich pestek)

grasica (n)
užkrūčio liauka
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł układu chłonnego znajdujący się tuż za mostkiem, szczególnie aktywny w okresie dorastania;

gratulacje (interjection)
sveikiname
  wyrażenie uznania wypowiadane z okazji czyjegoś sukcesu lub radosnego wydarzenia

gratulacje (n)
pasveikinimas
  wyrazy uznania przekazywane komu z okazji szczęśliwego wydarzenia w życiu tej osoby

gratulować /ˌɡratuˈlɔvaʨ̑/ (v)
sveikinti
  składać wyrazy uznania

grawitacja /ˌɡravʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
gravitacija
  (fizyka, fizyczny) powszechna siła przyciągania działająca pomiędzy ciałami mającymi masę;

grawitacyjny /ˌɡravʲitaˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
gravitacijos, gravitacinis
  (fizyka, fizyczny) związany z grawitacją, dotyczący grawitacji

grawiton (n)
gravitonas
  (fizyka, fizyczny) hipotetyczny kwant pola grawitacyjnego;

grać /ɡraʨ̑/ (v)
groti
  o przedmiocie: wydawać dźwięki
žaisti
  brać udział w grze – sportowej, towarzyskiej itp.
groti
  być aktorem odtwarzającym jakąś postać w przedstawieniu lub filmie
  wydobywać dźwięki używając instrumentu muzycznego

grażdanka /ɡraʒˈdãnka/ (n)
graždanka
  (językoznawstwo, językoznawczy) alfabet będący odmianą cyrylicy, wprowadzony w Rosji na pocz. XVIII wieku, używany również przez inne narody słowiańskie posługujące się wcześniej cyrylicą;

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (adj)
graikiškas, graikų
  związany z Grecją, dotyczący Grecji lub Greków

grecki /ˈɡrɛʦ̑ʲci/ (n)
graikiškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Greków i po części Cypryjczyków;

greckojęzyczny /ˌɡrɛʦ̑kɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
graikakalbis
  posługujący się językiem greckim
  spisany, stworzony w języku greckim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem greckim

grejpfrut /ˈɡrɛjpfrut/ (n)
greipfrutas
  (botanika, botaniczny) roślina cytrusowa z rodziny rutowatych;

grenadierka (n)
grenadierius kepurė
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) czapka grenadiera

grenlandzki /ɡrɛ̃nˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
grenlandinis
  od Grenlandia

groch /ɡrɔx/ (n)
žirnis
  (botanika, botaniczny) Pisum L., roślina uprawna z rodziny bobowatych;

grono /ˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
kekė
  (potocznie, potoczny) kilka, kilkanaście niedużych owoców na wspólnej szypułce

gronostaj /ɡrɔ̃ˈnɔstaj/ (n)
šermuonėlis
  (zoologia, zoologiczny) Mustela erminea Linnaeus, niewielki drapieżny ssak z rodziny łasicowatych;

grosz /ɡrɔʃ/ (n)
grašis
  (jednostka monetarna) jednostka monetarna w Polsce, obecnie setna część złotego;

grubodziób /ɡruˈbɔʥ̑up/ (n)
svilikas
  (ornitologia, ornitologiczny) Coccothraustes coccothraustes, mały eurazjatycki ptak o masywnym dziobie zmieniającym kolor zależnie od pory roku;

grubość (n)
storis
  wymiar w krótszej osi

gruby /ˈɡrubɨ/ (adj)
storas
  otyły
  mający dużą grubość, średnicę

gruchot (n)
kleras
  (potocznie, potoczny) (lekceważąco, lekceważący) zniszczony, zużyty, stary przedmiot, np. pojazd

gruczolakorak (n)
adenokarcinoma
  (medycyna, medyczny) gruczołowata forma nowotworu

gruczoł /ˈɡruʧ̑ɔw/ (n)
liauka
  (anatomia, anatomiczny) narząd wydzielający potrzebne dla organizmu substancje;

gruczoł mlekowy (n)
pieno liauka
  (anatomia, anatomiczny) zazwyczaj parzyste gruczoły charakterystyczne dla gromady ssaków, wydzielające mleko, które jest pokarmem dla młodych;

grudzień /ˈɡruʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
gruodis
  dwunasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

grupa /ˈɡrupa/ (n)
grupė
  zbiór elementów (żywych lub martwych) o wspólnej cesze
  zbiór osób lub zwierząt (rzadziej: przedmiotów) znajdujących się blisko siebie

grupa krwi (n)
kraujo grupė
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) typ krwi ze względu na zestaw antygenów obecnych na powierzchni krwinek czerwonych

grusza /ˈɡruʃa/ (n)
kriaušė
  (botanika, botaniczny) Pyrus L., rodzaj drzewa owocowego z rodziny różowatych;

gruszka /ˈɡruʃka/ (n)
kriaušė
  (spożywczy) owoc gruszy;

gruziński /ɡruˈʑĩj̃sʲci/ (adj)
gruziniškas, gruzinų
  dotyczący Gruzji, związany z Gruzją lub Gruzinami

gruźlica /ɡruʑˈlʲiʦ̑a/ (n)
tuberkuliozė
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba zakaźna atakująca głównie płuca;

gryf /ɡrɨf/ (n)
grifas, grifonas
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczny stwór z ciałem lwa oraz szponami i głową orła;

gryka /ˈɡrɨka/ (n)
grikiai
  (botanika, botaniczny) Fagopyrum L., roślina uprawna na kaszę gryczaną;

grymuar (n)
grimuaras
  (historia, historyczny, historycznie) (ezoteryka) (fantasy) księga wiedzy magicznej;

grypa /ˈɡrɨpa/ (n)
gripas
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna układu oddechowego;

gryzoń /ˈɡrɨzɔ̃ɲ/ (n)
graužikas
  ssak z rzędu Rodentia, którego wyróżnia para ciągle wzrastających siekaczy;

grzebień /ˈɡʒɛbʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
šukos
  (fryzjerstwo, fryzjerski) przyrząd do czesania, rozczesywania włosów;

grzech /ɡʒɛx/ (n)
nuodėmė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celowe przekroczenie norm moralnych uznawanych w danej religii;

grzechotka /ɡʒɛˈxɔtka/ (n)
barškalas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (potocznie, potoczny) instrument perkusyjny z pojemnikiem zawierającego małe przedmioty wydającymi dźwięki przy potrząsaniu
  rodzaj zabawki dla niemowląt grzechoczącej przy potrząsaniu

grzechotnik /ɡʒɛˈxɔtʲɲik/ (n)
barškuolė
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż o długich zębach jadowych i z charakterystyczną grzechotką na końcu ogona;

grzeszyć /ˈɡʒɛʃɨʨ̑/ (v)
nusidėti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) popełniać grzech, łamać zasadę (najczęściej moralną) narzuconą przez dany system religijny

grzmot /ɡʒmɔt/ (n)
griaustinis
  huk towarzyszący, wraz z błyskawicą, piorunowi

grzyb /ɡʒɨp/ /ˈɡʒɨbɨ/ (n)
grybas
  (mikologia, mikologiczny) organizm cudzożywny plechowy;
  owocnik grzyba (1.1) kapeluszowego, np. borowik, maślak, kurka, muchomor
  (przenośnie, przenośnia) coś w kształcie grzyba (1.2), np. chmura po wybuchu

grzybica (n)
mikozė
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna wywoływana przez mikroskopijne grzyby;

grzybnia (n)
grybiena
  (biologia, biologiczny) (mikologia, mikologiczny) forma plechy grzybów, stanowiąca wegetatywne ciało grzybów;

grzybówka różowa (n)
rožinė šalmabudė
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Mycena rosea Gramberg, gatunek grzybów trujących z rodziny grzybówkowatych;

grzywa /ˈɡʒɨva/ (n)
karčiai
  (zoologia, zoologiczny) dłuższa sierść niektórych zwierząt znajdująca się na tylnej części głowy lub szyi

grzywna (n)
bauda
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) kara pieniężna nakładana przez organy sądowe lub administracyjne

guacamole (n)
gvakamolė
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) meksykański sos przyrządzany na bazie awokado;

gubernator /ˌɡubɛrˈnatɔr/ (n)
gubernatorius
  (administracja) tytuł wysokich urzędników zarządzających częścią terytorium w niektórych państwach;

gubernatorstwo (n)
gubernija
  (administracja) prowincja zarządzana przez gubernatora

gubernia (n)
gubernija
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego szczebla w Rosji i krajach okupowanych;

gulasz (n)
guliašas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) rodzaj mięsnego ragoût;

guma /ˈɡũma/ (n)
guma
  rodzaj rozciągliwego tworzywa;

guma do żucia (n)
kramtomoji guma
  (spożywczy) wyrób cukierniczy przeznaczony do żucia;

gumka /ˈɡũmka/ (n)
trintukas
  (edukacja, edukacyjny) (biurowość, biurowy) kawałek kauczuku służący do wycierania śladów ołówka i kredek z papieru;

guru /ˈɡuru/ (n)
guru
  (przenośnie, przenośnia) osoba uważana za niepodważalny autorytet w jakiejś określonej dziedzinie, w jakimś środowisku
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba o wielkim autorytecie religijnym, przewodnik duchowy w hinduizmie, sikhizmie i niektórych odłamach buddyzmu;

guz /ɡus/ (n)
auglys
  (medycyna, medyczny) patologiczny twór najczęściej w postaci nowotworu

guziec /ˈɡuʑɛʦ̑/ (n)
karpotis
  (zoologia, zoologiczny) Phacochoerus F. Cuvier, przypominający świnię masywny ssak afrykański o długich kłach;

guzik /ˈɡuʑik/ (n)
saga
  (krawiectwo) element ubioru służący do zapinania np. płaszcza, swetra, spodni;

gwarancja /ɡvaˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
garantija
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) odpowiedzialność zaciągana przez osobę trzecią, zapewniająca wierzyciela o dotrzymaniu zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela
  (ekonomia, ekonomiczny) (handel, handlowy) zobowiązanie producenta lub sprzedawcy do bezpłatnej naprawy lub wymiany danego wyrobu (w razie pojawienia się w nim w określonym czasie jakichś wad);
  poręczenie, rękojmia, zapewnienie o czymś

gwardia /ˈɡvardʲja/ (n)
gvardija
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) starożytna lub średniowieczna straż przyboczna panujących
  (wojskowość, wojskowy) oddziały ochotnicze, zorganizowane na wzór wojska zawodowego
  (wojskowość, wojskowy) wyborowe oddziały wojska

gwałt /ɡvawt/ (n)
išprievartavimas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (seksuologia, seksuologiczny) zmuszenie do odbycia stosunku seksualnego lub innej czynności seksualnej;

gwiazda /ˈɡvʲjazda/ (n)
žvaigždė
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie będące skupiskiem związanej grawitacyjnie materii, w której zachodzą reakcje syntezy jądrowej;

gwiazda Dawida (n)
Dovydo žvaigždė
  (żydowski) symbol w postaci sześcioramiennej gwiazdy, utworzonej przez dwa zachodzące na siebie trójkąty równoboczne, będący m.in. godłem Izraela;

gwiazdka /ˈɡvʲjastka/ (n)
žvaigždutė
  (zdrobniale) od: gwiazda

gwiazdozbiór /ɡvʲjazˈdɔzbʲjur/ (n)
žvaigždynas
  (astronomia, astronomiczny) grupa gwiazd, zajmujących pewien obszar nieba;

gwizd (n)
švilpimas
  wysoki dźwięk wywołany szybkim ruchem powietrza przelatującego przez wąski otwór

gwizdać /ˈɡvʲizdaʨ̑/ (v)
zvimbti, zvimbauti
  wydawać z siebie gwizd, gwizdanie

gwizdek /ˈɡvʲizdɛk/ (n)
švilpukas
  nieposiadający części ruchomych przyrząd wytwarzający dźwięki pod wpływem wdmuchiwanego powietrza;

gwóźdź /ɡvuɕʨ̑/ (n)
vinis
  podłużny cienki metalowy trzpień, o jednym końcu ostrym, a drugim zakończonym płaską główką, służący do łączenia elementów;

góra /ˈɡura/ (n)
kalnas
  (geografia, geograficzny) duże wzniesienie terenu;
  (potocznie, potoczny) duża sterta czegoś

góra lodowa /ˈɡura lɔˈdɔva/ (n)
ledkalnis
  olbrzymia bryła lodu unosząca się na falach morza lub oceanu;

góralek (n)
damanas
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę współcześnie zaliczane do rodziny góralkowatych

górniczka (n)
kalnakasė, šachtininkė
  (zawód, zawodowy, zawodowo) pracownica kopalni pracująca przy wydobyciu

górnik /ˈɡurʲɲik/ (n)
kalnakasys, kasybininkas, šachtininkas
  (zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik kopalni zatrudniony przy wydobyciu z ziemi kopalin;

gówno /ˈɡuvnɔ/ (n)
šūdas
  (wulgarnie, wulgaryzm) odchody stałe, kał
  (wulgarnie, wulgaryzm) (przenośnie, przenośnia) coś brzydkiego, bezwartościowego

gąbczasty /ɡɔ̃mpˈʧ̑astɨ/ (adj)
akytas
  mający budowę charakterystyczną dla gąbki, podobny do gąbki: porowaty, miękki i sprężysty

gąbka /ˈɡɔ̃mpka/ (n)
pintis
  (zoologia, zoologiczny) prymitywne, beztkankowe zwierzę wodne;
  najczęściej miękki, piankowy przedmiot wchłaniający wodę, wykorzystywany do utrzymania czystości ludzkiego ciała i przedmiotów;

gąsienica /ˌɡɔ̃w̃ɕɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
vikšras
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) larwa motyla; także każdy owad o wielu odnóżach i bez skrzydeł;
  (motoryzacja) (technologia, technika, techniczny) metalowa taśma umieszczana na spodzie niektórych pojazdów zastępująca koła i umożliwiająca im poruszanie się w trudnym terenie

gąsior /ˈɡɔ̃w̃ɕɔr/ (n)
žąsinas
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec gęsi

gęgawa /ɡɛ̃ŋˈɡava/ (n)
pilkoji žąsis
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser anser, pospolity gatunek gęsi, gniazdujący również w Polsce, przodek gęsi domowej;

gęstość /ˈɡɛ̃w̃stɔɕʨ̑/ (n)
tankis
  (fizyka, fizyczny) stosunek masy do objętości;
  (matematyka, matematyczny) (fizyka, fizyczny) ilość danej wielkości fizycznej przypadająca na jednostkę objętości, powierzchni lub długości
  cecha gęstych substancji

gęstość zaludnienia /ˈɡɛ̃w̃stɔʑʥ̑ ˌzaludʲˈɲɛ̇̃ɲa/
gyventojų tankumas
  (statystyka, statystyczny) miara przyporządkowująca populację do powierzchni, podawana zazwyczaj w liczbie osób na km²;

gęsty /ˈɡɛ̃w̃stɨ/ (adj)
tirštas
  (o płynach) skondensowany

gęś /ɡɛ̃j̃ɕ/ /ɡɛ̃w̃ɕ/ /ɡɛ̃ɕ/ (n)
žąsis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mięsa gęsi (1.2), rzadziej gęsi (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta ograniczona, naiwna, głupia, niedoświadczona

gęś białoczelna /ˈɡɛ̃w̃ʑ ˌbʲjawɔˈʧ̑ɛlna/ (n)
baltakaktė žąsis
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser albifrons, gatunek gęsi;

gęś krótkodzioba /ˈɡɛ̃w̃ɕ ˌkrutkɔˈʥ̑ɔba/ (n)
trumpasnapė žąsis
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser brachyrhynchus, gatunek gęsi;

gęś mała /ˈɡɛ̃w̃ɕ ˈmawa/ (n)
mažoji žąsis
  (ornitologia, ornitologiczny) Anser erythropus, gatunek gęsi;

gładzica /ɡwaˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
jūrinė plekšnė
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Pleuronectes platessa, flądra zamieszkująca europejskie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, Morza Śródziemnego, Bałtyckiego i Białego;

głagolica /ˌɡwaɡɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
glagolica
  (językoznawstwo, językoznawczy) najstarszy alfabet słowiański;

głasnost /ˈɡwasnɔst/ (n)
glasnost
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) jawność, otwartość – pojęcie używane w kontekście upublicznienia faktów historycznych oraz sytuacji politycznej i gospodarczej w ZSRR w okresie przemian rozpoczętych przez Michaiła Gorbaczowa;

głaz /ɡwas/ (n)
riedulys
  (geologia, geologiczny) fragment skały o średnicy większej niż 20 cm, obtoczony wskutek transportu i erozji;
  (potocznie, potoczny) ogromny kamień

głodny /ˈɡwɔdnɨ/ (adj)
alkanas
  czujący potrzebę zjedzenia czegoś; również w użyciu rzeczownikowym ten, kto jest głodny

głos /ɡwɔs/ (n)
balsas
  decyzja wyrażona podczas wyborów, głosowania
  dźwięk wydawany przez istoty żyjące
  zdanie, osąd, opinia
  prawo / pozwolenie przemawiania
  zdolność wydawania głosu (1.1)
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) partia jednego z wokalistów w utworze zespołowym

głosowanie /ˌɡwɔsɔˈvãɲɛ/ (n)
balsavimas
  wspólne decydowanie poprzez wyrażenie poparcia lub sprzeciwu wobec czegoś

głosować /ɡwɔˈsɔvaʨ̑/ (v)
balsuoti
  oddawać głos, dokonywać wyboru w czasie głosowania

głowa /ˈɡwɔva/ (n)
galva
  (anatomia, anatomiczny) część ciała zwierząt i człowieka, znajdująca się u góry lub z przodu ciała, zawierająca mózg;
  (przenośnie, przenośnia) jedna osoba lub zwierzę jako jednostka

głowa państwa (n)
valstybės vadovas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba sprawująca najwyższą władzę w kraju

głowienka /ɡwɔˈvʲjɛ̃nka/ (n)
rudagalvė antis
  (ornitologia, ornitologiczny) Aythya ferina, eurazjatycki ptak nurkujący;

głowonóg (n)
galvakojis
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel gromady morskich mięczaków;

głową muru nie przebijesz /ˈɡwɔvɔ̃w̃ ˈmuru ˌɲɛ‿pʃɛˈbʲijɛʃ/ (proverb)
galva sienos nepramuši
  nie warto walczyć z przeciwnościami w beznadziejnej sytuacji

głośnik /ˈɡwɔɕɲik/ (n)
garsiakalbis
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wzmacniania dźwięku; do odtwarzania dźwięku zapisanego w postaci elektrycznej;

głośno /ˈɡwɔɕnɔ/ (adv)
garsiai
  w sposób głośny, słyszalny, nie szeptem

głośny /ˈɡwɔɕnɨ/ (adj)
garsiai, garsus
  taki, który jest dobrze słyszalny

głuchota /ɡwuˈxɔta/ (n)
kurtumas
  utrata zdolności słyszenia;

głuchy /ˈɡwuxɨ/ (adj)
kurčias
  niesłyszący, pozbawiony zmysłu słuchu

głupi /ˈɡwupʲi/ (adj)
kvailas
  niemądry, ograniczony intelektualnie

głupieć (v)
kvailėti
  (potocznie, potoczny) stawać się głupim

głuszec /ˈɡwuʃɛʦ̑/ (n)
kurtinys
  (ornitologia, ornitologiczny) duży, eurazjatycki ptak leśny z ciemnym upierzeniem;

głód /ɡwut/ (n)
badas, alkis
  (fizjologia, fizjologiczny) uczucie potrzeby zjedzenia pożywienia;

głóg /ɡwuk/ (n)
gudobelė
  (botanika, botaniczny) Crataegus L., rodzaj krzew lub niskie drzewo z rodziny różowatych, o ciernistych pędach, białych lub czerwonych kwiatach i kulistych owocach;

główka /ˈɡwufka/ (n)
galvutė
  (biologia, biologiczny) przednia część plemnika zawierająca materiał genetyczny i akrosom

główny /ˈɡwuvnɨ/ (adj)
svarbus
  taki, który pełni najważniejszą rolę, jest najistotniejszy

głęboki /ɡwɛ̃mˈbɔci/ (adj)
gili, gilus
  charakteryzujący się dużym wymiarem w głąb czegoś, daleko od brzegu
gilus
  mający duży stopień zaawansowania, nasilenia, nasycenia

głęboko /ɡwɛ̃mˈbɔkɔ/ (adv)
giliai
  daleko w głębi

głębokość /ɡwɛ̃mˈbɔkɔɕʨ̑/ (n)
gilumas, gylis
  odległość od powierzchni lub poziomu czegoś w dół, do dna lub w głąb, do wnętrza

habilitacja (n)
habilitacija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (urzędowy) procedura pozwalająca na uzyskanie stopnia naukowego wyższego niż stopień doktora; po jego zdobyciu można się ubiegać o tytuł profesora;

habit /ˈxabʲit/ (n)
abitas
  ubiór zakonny;

hadron /ˈxadrɔ̃n/ (n)
hadronas
  (fizyka, fizyczny) silnie oddziałująca cząstka złożona z kwarków;

hafn /xafn̥/ (n)
hafnis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hf i liczbie atomowej 72

haiku /xaˈ<sup>j</sup>iku/ (n)
haiku
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wywodzący się z Japonii gatunek poezji lirycznej o zwięzłej formie;

halabarda /ˌxalaˈbarda/ (n)
alebarda
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) średniowieczna broń piechoty przypominająca topór o długim drzewcu;

halit (n)
halitas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, chlorek sodu;

halucynacja /ˌxaluʦ̑ɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
haliucinacija
  (psychologia, psychologiczny) odbierane zmysłami wrażenie czegoś, co nie istnieje, z przekonaniem, że jest rzeczywiste;

halucynogenny (adj)
haliucinogeninis
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wywołujący halucynacje

hamak /ˈxãmak/ (n)
hamakas
  podłużny materiał zawieszany między dwoma drzewami lub słupami, służący za łóżko;

hamburger /xãmˈburɡɛr/ (n)
hamburgeris
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) kanapka z kotletem z mielonej wołowiny podawana na ciepło;

hamulec /xãˈmulɛʦ̑/ (n)
stabdys
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zmniejszania prędkości pojazdu lub maszyny;

handel /ˈxãndɛl/ (n)
prekyba, komercija
  proces gospodarczy polegający na sprzedaży i kupnie; wymiana dóbr materialnych;

handlarz /ˈxãndlaʃ/ (n)
prekybininkas
  osoba zajmująca się drobnym handlem

hangar /ˈxãŋɡar/ (n)
angaras
  pomieszczenie, garaż służący do przechowywania samolotów, szybowców (rzadziej także do trzymania statków wodnych lub ładunków portowych);

happening /ˈxɛpɛ̃ɲĩŋk/ (n)
hepeningas
  (sztuka) (społeczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wydarzenie artystyczne, w którym zdarzenia łączące lub wykorzystujące elementy rzeczywistości angażują publiczność;

harcerstwo /xarˈʦ̑ɛrstfɔ/ (n)
skautija
  polski młodzieżowy ruch społeczny i wychowawczy;

harem /ˈxarɛ̃m/ (n)
haremas
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) część domu muzułmańskiego, do którego nie mają wstępu obcy mężczyźni;
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wszystkie żony i nałożnice muzułmanina, zamieszkałe w haremie (1.1)

harfa /ˈxarfa/ (n)
arfa
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument strunowy w kształcie trójkąta;

harfista /xarˈfʲista/ (n)
arfininkas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na harfie

harfistka /xarˈfʲistka/ (n)
arfininkė
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na harfie

harmonia /xarˈmɔ̃ɲja/ (n)
harmonija
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) element dzieła muzycznego;
  ład

harpun /ˈxarpũn/ (n)
harpūnas
  miotana broń myśliwska w postaci grotu z zadziorami, osadzonego na drzewcu (drewnianym lub metalowym); umocowana na linie;

harpunnik (n)
žeberklininkas
  (morski) wielorybnik używający harpuna

has /xas/ (n)
hasis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hs i liczbie atomowej 108;

haszysz /ˈxaʃɨʃ/ (n)
hašišas
  narkotyk uzyskiwany z żywicy konopi indyjskich;

hasło /ˈxaswɔ/ (n)
slaptažodis
  tajny wyraz lub ciąg znaków

hau /xaw/ (interjection)
au
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) onomatopeja naśladująca szczekanie psa

haubica /xawˈbʲiʦ̑a/ (n)
haubica
  (wojskowość, wojskowy) działo o krótkiej lufie i małej prędkości początkowej pocisku, przeznaczone głównie do strzelania stromotorowego;

hazard /ˈxazart/ (n)
lošimas
  gry pieniężne, w których o wygranej decyduje los;

hazardzista /ˌxazarʲˈʥ̑ista/ (n)
azartinis lošėjas
  człowiek uprawiający hazard; gracz hazardowy

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (adj)
hebrajas
  związany z Hebrajczykami

hebrajski /xɛˈbrajsʲci/ (n)
hebrajas kalba, hebrajų
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy kananejskiej języków semickich;

hedonizm (n)
hedonizmas
  (filozofia, filozoficzny) doktryna etyczna głosząca, iż rozkosz (i unikanie przykrości/cierpienia) jest najwyższym lub jedynym dobrem i celem życia

hegemonia /ˌxɛɡɛ̃ˈmɔ̃ɲja/ (n)
hegemonija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) panowanie, przewodnictwo jakiejś osoby lub grupy osób (np. klasy społecznej, partii politycznej czy państwa) nad kimś lub czymś

hekatomba (n)
hekatomba
  (starożytność) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara ze stu byków składana przez Greków pierwotnie Zeusowi, później i innym bogom;

heksametr (n)
hegzametras
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) sylabotoniczna akcentuacyjna miara wierszowa

hektar /ˈxɛktar/ (n)
hektaras
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) jednostka powierzchni równa stu arom (10 000 metrów kwadratowych);

hel /xɛl/ (n)
helis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu He i liczbie atomowej 2;

heliocentryczny (adj)
heliocentrinis
  (astronomia, astronomiczny) związany z heliocentryzmem, dotyczący heliocentryzmu, przyjmujący Słońce za punkt odniesienia

heliocentryzm (n)
heliocentrizmas
  (astronomia, astronomiczny) teoria o centralnym położeniu Słońca we wszechświecie;

heliofizyka /ˌxɛlʲjɔˈfʲizɨka/ (n)
heliofizika
  (astronomia, astronomiczny) dział astrofizyki badający Słońce i heliosferę;

hellenista (n)
Helenistas
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) znawca starożytnej Grecji – języka, historii, kultury; specjalista w dziedzinie hellenistyki

hematologia (n)
hematologija
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się krwią i układem krwiotwórczym;

hematyt (n)
hematitas
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał, tlenek żelaza (III);

hemofilia (n)
hemofilija
  (medycyna, medyczny) wrodzona choroba krwi polegająca na obniżeniu jej krzepliwości;

hemoglobina (n)
hemoglobinas
  (biochemia, biochemiczny) (fizjologia, fizjologiczny) białko i barwnik erytrocytów nadający krwi czerwony kolor, którego głównym zadaniem jest przenoszenie tlenu

hepatektomia (n)
hepatektomija
  (medycyna, medyczny) całkowite lub częściowe usunięcie wątroby

heraldyka (n)
heraldika
  nauka o herbach i rodach szlacheckich;

herb /xɛrp/ (n)
herbas
  (heraldyka, heraldyczny) godło miejskie, państwowe, regionalne, firmowe
  (heraldyka, heraldyczny) dziedziczny znak szlachecki;

herbaciarnia /ˌxɛrbaˈʨ̑arʲɲa/ (n)
arbatinė
  (gastronomia) lokal gastronomiczny specjalizujący się w podawaniu herbaty

herbata /xɛrˈbata/ (n)
arbata
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój, napar z herbaty (1.2);
  (botanika, botaniczny) wiecznie zielona roślina z rodzaju Camellia, zwłaszcza Camellia sinensis;
  susz z pąków lub liści herbaty (1.1) służący do przygotowania napoju

herezja /xɛˈrɛzʲja/ (n)
erezija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd religijny sprzeczny z dogmatami religii panującej;
  (przenośnie, przenośnia) kontrowersyjny pogląd, odstępstwo od powszechnie przyjętych poglądów

hermeneutyka (n)
hermeneutika
  (językoznawstwo, językoznawczy) (teologia, teologiczny) sztuka objaśniania tekstów literackich;

hermetyczny (adj)
hermetiškas
  (technologia, technika, techniczny) bardzo dokładnie zamknięty, nieprzepuszczający powietrza

heroicznie /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>iʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
didvyriškai
  w sposób heroiczny, bohaterski

heroiczny (adj)
didvyriškas
  (książkowy) pełen odwagi i poświęcenia

heroina /ˌxɛrɔˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
heroinas
  (biochemia, biochemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, biały krystaliczny proszek;

herpetologia /ˌxɛrpɛtɔˈlɔɟja/ (n)
herpetologija
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o płazach i gadach;

herszt /xɛrʃt/ (n)
vadas, vadukas
  (potocznie, potoczny) przywódca bandy, szajki złoczyńców

hessonit /xɛsˈːɔ̃ɲit/ (n)
hesonitas
  (mineralogia, mineralogiczny) kamień szlachetny, odmiana grossularu o barwie żółtej, cynamonowobrunatnej;

heterogenny (adj)
heterogeninis
  zawierający elementy niejednorodne

heteroseksualny /ˌxɛtɛrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
heteroseksualus
  odczuwający pociąg seksualny wyłącznie do osób płci przeciwnej

hetman /ˈxɛtmãn/ (n)
etmonas
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) najwyższy dowódca wojsk Polski i Litwy;

heurystyka /xɛwˈrɨstɨka/ (n)
heuristika
  (logika, logiczny) umiejętność wykrywania nowych faktów oraz znajdywania związków między faktami, zwłaszcza z wykorzystaniem hipotez;

hiacynt /ˈxʲjaʦ̑ɨ̃nt/ (n)
hiacintas
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina cebulowa z rodzaju Hyacinthus L. o ozdobnych kwiatach;

hidżab /ˈxʲiʤ̑ap/ (n)
hidžabas
  (odzieżownictwo) rodzaj szala lub chusty noszonej głównie przez muzułmanki, zakrywającej głowę, uszy, włosy i szyję, ale pozostawiającej twarz odsłoniętą;

hiena /ˈxʲjɛ̃na/ (n)
hiena
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak przypominający masywnego kota i żywiący się padliną;

hiena brunatna (n)
rudoji hiena
  (zoologia, zoologiczny) Hyaena brunnea Thunberg, drapieżny ssak z podrodziny hien;

hiena pręgowana (n)
dryžuotoji hiena
  (zoologia, zoologiczny) Hyaena hyaena Linnaeus, drapieżny ssak z podrodziny hien;

hierarchia /xʲjɛˈrarxʲja/ (n)
hierarchija
  układ elementów jakiejś struktury uporządkowany od najwyższych do najniższych według określonego kryterium;

hierarchiczny (adj)
hierarchinis
  taki, który jest uporządkowany zgodnie z przyjętą hierarchią

hieroglif /xʲjɛˈrɔɡlʲif/ (n)
hieroglifas
  starożytne egipskie pismo obrazkowe;

higiena /xʲiˈɟɛ̃na/ (n)
higiena
  dbanie o czystość ciała

higieniczny (adj)
higieniškas
  zapewniający przestrzeganie czystości i utrzymywanie zdrowia

higroskopijność /ˌxʲiɡrɔskɔˈpʲijnɔɕʨ̑/ (n)
higroskopija
  podatność niektórych substancji na wchłanianie wilgoci;

hindi /ˈxʲĩndʲi/ (n)
hindi
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Indii;

hinduizm /xʲĩnˈdu<sup>j</sup>ism̥/ (n)
hinduizmas
  (teologia, teologiczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) grupa wierzeń religijnych wyznawanych głównie na Półwyspie Indyjskim;

hiperbola /ˌxʲipɛrˈbɔla/ (n)
hiperbole
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) zabieg stylistyczny polegający na wyolbrzymieniu, przejaskrawieniu cech przedmiotów, osób, zjawisk;
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów, których bezwzględna wartość różnicy odległości od dwóch ustalonych punktów jest stała;

hipertekst /xʲipɛrˈtɛkst/ (n)
hipertekstas
  (informatyka, informatyczny) organizacja tekstu komputerowego polegająca na zastosowaniu hiperłączy przenoszących użytkownika do innych informacji;

hipnotyzer (n)
hipnotizuotojas
  człowiek stosujący hipnozę

hipnotyzować (v)
hipnotizuoti
  wprowadzać kogoś w hipnozę

hipnoza /xʲipˈnɔza/ (n)
hipnozė
  wywołany przez sugestię hipnotyzera lub autosugestię stan przypominający sen;

hipochondria (n)
hipochondrija
  (medycyna, medyczny) chorobliwy strach o własne zdrowie i życie; ciągłe doszukiwanie się u siebie objawów chorób, wyolbrzymianie dolegliwości

hipodrom (n)
hipodromas
  (architektura, architektoniczny) (sport, sportowy) starożytny konny tor wyścigowy o kształcie wydłużonego, zaokrąglonego prostokąta

hipoglikemia (n)
hipoglikemija
  (medycyna, medyczny) obniżenie się zawartości glukozy we krwi do poziomu poniżej normy fizjologicznej

hipokryzja /ˌxʲipɔˈkrɨzʲja/ (n)
veidmainystė
  (psychologia, psychologiczny) postawa osoby, która postępuje sprzecznie z deklarowanymi przez siebie zasadami moralnymi w celu osiągania korzyści lub przedstawienia siebie w lepszym świetle;

hipopotam /ˌxʲipɔˈpɔtãm/ (n)
begemotas, hipopotamas
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych prowadzący ziemnowodny tryb życia;

hipoteka /ˌxʲipɔˈtɛka/ (n)
ipoteka
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj zabezpieczenia długu poprzez umożliwienie wierzycielowi odzyskanie go z nieruchomości, której to zabezpieczenie dotyczy;

hipotermia /ˌxʲipɔˈtɛrmʲja/ (n)
hipotermija
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy utraty ciepłoty ciała i zaniku funkcji życiowych;

hipoteza /ˌxʲipɔˈtɛza/ (n)
hipotezė
  niepotwierdzony konstrukt myślowy wyjaśniający dane zagadnienie;

hirsutyzm /xʲirˈsutɨsm̥/ (n)
hirsutizmas
  (medycyna, medyczny) występowanie nadmiernego owłosienia typu męskiego u kobiet;

histeria /xʲiˈstɛrʲja/ (n)
isterija
  (psychologia, psychologiczny) wybuchowa płaczliwość, nerwowość, rozemocjonowanie;

histologia (n)
histologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (biologia, biologiczny) nauka o tkankach

histologiczny (adj)
histologinis
  (biologia, biologiczny) związany z histologią, dotyczący histologii

historia /xʲiˈstɔrʲja/ (n)
istorija
  nauka zajmująca się badaniem przeszłości;

historiografia (n)
istoriografija
  piśmiennictwo historyczne, czyli takie, które opisuje dzieje na podstawie badań naukowych

historiozofia /ˌxʲistɔrʲjɔˈzɔfʲja/ (n)
istorijos filosofija
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina filozofii zajmująca się refleksją nad dziejami, ich sensem, biegiem i celem, próbująca ustalić prawidłowości, które nimi rządzą; jej przedmiotem badań jest też postrzeganie procesów dziejowych przez ludzi oraz różne sposoby ich przedstawiania i rozumienia;

historyczka /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑ka/ (n)
istorikė
  (potocznie, potoczny) specjalistka w dziedzinie historii, badaczka dziejów

historyczny /ˌxʲistɔˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
istorinis
  o czymś starym, dawnym
  związany z historią, z przeszłością, opisujący przeszłość

historyk /xʲiˈstɔrɨk/ (n)
istorikas
  specjalista w dziedzinie historii, badacz dziejów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (adj)
ispaniškas, ispanų
  nawiązujący do/pochodzący z Hiszpanii lub odnoszący się do Hiszpanów

hiszpański /xʲiʃˈpãj̃sʲci/ (n)
ispanas kalba, ispanų
  (językoznawstwo, językoznawczy) romański język używany m.in. w Hiszpanii;

hobby /ˈxɔbbʲi/ (n)
hobis
  pasja, zamiłowanie do robienia czegoś; zainteresowanie;

hokej /ˈxɔkɛj/ (n)
ledo ritulys, ritulys
  (sport, sportowy) każda z kilku rodzajów gier zespołowych rozgrywanych na lodowisku lub na boisku, w której zawodnicy trącając zakrzywionym kijem krążek lub małą piłkę, starają się trafić do bramki przeciwnika;

hokej na lodzie /ˈxɔkɛj na‿ˈlɔʥ̑ɛ/ (n)
ledo ritulys
  (sport, sportowy) hokej rozgrywany na lodowisku;

holenderski /ˌxɔlɛ̃nˈdɛrsʲci/ (n)
Olandiškai
  (językoznawstwo, językoznawczy) główny język Holandii;

holm /xɔlm/ (n)
holmis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ho i liczbie atomowej 67;

hologram (n)
holograma
  (optyka, optyczny) fotografia laserowa zapisana jako dwufalowy obraz interferencyjny, postrzegana jako dwa odrębne obrazy trójwymiarowe

holonim /xɔˈlɔ̃ɲĩm/ (n)
holonimas
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo oznaczające całość złożoną z pewnych części, np. „armia” w stosunku do słowa „dywizja”;

homar /ˈxɔ̃mar/ (n)
omaras
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak z rzędu homarowatych – Nephropidae – masowo poławiany dla celów spożywczych;

homeopatia /ˌxɔ̃mɛɔˈpatʲja/ (n)
homeopatija
  leczenie schorzenia za pomocą rozcieńczonego czynnika wywołującego daną chorobę;

homeopatyczny (adj)
homeopatinis
  związany z homeopatią, właściwy homeopatii

homeostaza /ˌxɔ̃mɛɔˈstaza/ (n)
homeostazė
  zdolność organizmu do utrzymywania stałości parametrów wewnętrznych mimo zmian w otoczeniu

homofobia /ˌxɔ̃mɔˈfɔbʲja/ (n)
homofobija
  silna niechęć do homoseksualizmu i homoseksualistów, dyskryminacja osób homoseksualnych;

homonim /xɔ̃ˈmɔ̃ɲĩm/ (n)
homonimas
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz o identycznym brzmieniu z innym wyrazem, ale o odmiennym znaczeniu (niekiedy też pisowni) i zwykle innym pochodzeniu

homoseksualista /ˌxɔ̃mɔsɛksu<sup>w</sup>aˈlʲista/ (n)
homoseksualas
  (seksuologia, seksuologiczny) mężczyzna o homoseksualnej orientacji seksualnej;

homoseksualizm /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alʲism̥/ (n)
homoseksualumas
  (seksuologia, seksuologiczny) kierowanie popędu seksualnego do osobników tej samej płci;

homoseksualny /ˌxɔ̃mɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
homoseksualus
  związany z homoseksualizmem, dotyczący homoseksualizmu

hoplita /xɔˈplʲita/ (n)
hoplitas
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ciężkozbrojny żołnierz piechoty starożytnej Grecji walczący w falandze;

hormon /ˈxɔrmɔ̃n/ (n)
hormonas
  (biologia, biologiczny) wytwarzana w organizmie substancja która reguluje procesy życiowe;

horoskop /xɔˈrɔskɔp/ (n)
horoskopas
  opis konfiguracji ciał niebieskich, na podstawie którego sporządza się przepowiednię

horyzont /xɔˈrɨzɔ̃nt/ (n)
horizontas
  linia powstała z przecięcia sfery niebieskiej na dwie części, i wyznaczająca granicę pomiędzy przestrzenią widoczną dla obserwacji i zasłoniętą przez Ziemię;

horyzont zdarzeń (n)
įvykių horizontas
  (astronomia, astronomiczny) sfera otaczająca czarną dziurę lub tunel czasoprzestrzenny, oddzielająca obserwatora zdarzenia od zdarzeń, o których nie może on nigdy otrzymać żadnych informacji;

hotel /ˈxɔtɛl/ (n)
viešbutis
  (hotelarstwo) budynek do czasowego pobytu za opłatą;

hrabia /ˈxrabʲja/ (n)
grafas
  tytuł szlachecki;

hrabina /xraˈbʲĩna/ (n)
grafienė
  żona hrabiego

hrabstwo /ˈxrapstfɔ/ (n)
grafystė
  (historia, historyczny, historycznie) w średniowieczu w Europie Zachodniej: jednostka administracyjna zarządzana przez hrabiego;
  (urzędowy) jednostka podziału administracyjnego w Wielkiej Brytanii, Irlandii i Stanach Zjednoczonych

hrywna /ˈxrɨvna/ (n)
grivina
  (jednostka monetarna) waluta Ukrainy;

hugenot (n)
hugenotas
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek wspólnoty Kościoła francuskich ewangelików reformowanych;

hulajnoga /ˌxulajˈnɔɡa/ (n)
paspirtukas
  (transport, transportowy) prosty pojazd złożony z dwóch lub trzech kół, kierownicy i miejsc na nogi

humanizm (n)
humanizmas
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) intelektualny i kulturalny prąd epoki Odrodzenia przedkładający sprawy ludzkie, doczesne nad to, co nieziemskie
  postawa moralna i intelektualna przejawiająca się zainteresowaniem człowiekiem, jego dobrem, godnością i wolnością

hummus (n)
humusas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta z ciecierzycy, czosnku i pasty tahini, popularna na Bliskim Wschodzie;

humor /ˈxũmɔr/ (n)
humoras
  zdolność dostrzegania komicznych stron rzeczywistości

humorystyczny (adj)
humoristinis
  dowcipny, zabawny, śmieszny, żartobliwy

huragan /xuˈraɡãn/ (n)
uraganas
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) silny, porywisty wiatr, w którego prędkość wynosi powyżej 33 m/s, zwykle towarzyszący cyklonom tropikalnym;

hutnik /ˈxutʲɲik/ (n)
aukštakrosnininkas
  (zawód, zawodowy, zawodowo) pracownik huty metalu pracujący przy piecu

huzar (n)
husaras
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz jazdy lekkiej;

huśtawka /xuɕˈtafka/ (n)
sūpynės
  przyrząd do bujania dzieci;

hydrant /ˈxɨdrãnt/ (n)
gaisrinis hidrantas
  urządzenie, które umożliwia bezpośredni pobór z głównych przewodów sieci wodociągowej wody do celów gospodarczych i pożarniczych;

hydrauliczny /ˌxɨdrawˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
hidraulinis
  dotyczący ciśnienia płynów
  zawierający sprężoną ciecz lub poruszany za jej pomocą

hydraulik /xɨˈdrawlʲik/ (n)
santechnikas
  robotnik, którego praca polega na montażu i naprawie instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania

hydraulika (n)
hidraulika
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się rzeczywistymi układami, w których zachodzi przepływ cieczy i energii;

hydroelektryczny (adj)
hidroelektrinis
  (technologia, technika, techniczny) (elektryczność) dotyczący elektryczności powstałej z energii ze spadku wody

hydrogeologia (n)
hidrogeologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geologia, geologiczny) dział geologii zajmujący się wodami podziemnymi

hydrografia /ˌxɨdrɔˈɡrafʲja/ (n)
hidrografija
  (geografia, geograficzny) nauka o wodach jako elemencie środowiska geograficznego

hydrologia /ˌxɨdrɔˈlɔɟja/ (n)
hidrologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) nauka o wodzie występującej w przyrodzie;

hydroplan /xɨˈdrɔplãn/ (n)
vandens lėktuvas
  (lotnictwo, lotniczy) samolot, który może lądować na wodzie i startować z niej;

hydrosfera (n)
hidrosfera
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) geosfera obejmująca ogół wód na ziemskim globie;

hydrostatyka /ˌxɨdrɔˈstatɨka/ (n)
hidrostatika
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się cieczami w stanie spoczynku lub bezwładności;

hymn /xɨ̃mn/ (n)
himnas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (urzędowy) uroczysta i podniosła pieśń pochwalna o apostroficznym charakterze wypowiedzi, komponowana na cześć bóstwa, szczególnej osoby, wydarzenia, ojczyzny (kraju), a także idei;

i /i/ (conjunction)
ir
  …łączący słowa i zdania równorzędne

i tak
vis tiek
  mimo to, mimo wszystko

i tak dalej (adv)
ir taip toliau
  wyrażenie zamykające wypowiedź, zastępujące dalszy ciąg wyliczenia

ibis /ˈibʲis/ (n)
ibisas
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak brodzący z podrodziny ibisów, Threskiornithinae;

ibuprofen (n)
Iboprofenas
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) niesteroidowy środek przeciwzapalny, przeciwbólowy, przeciwgorączkowy, pochodna kwasu propionowego

ich /ix/ (pronoun)
jų
  3. (osoba) lm

ichtiologia /ˌixtʲjɔˈlɔɟja/ (n)
ichtiologija
  (zoologia, zoologiczny) nauka o rybach;

idea /iˈdɛa/ (n)
idėja
  myśl przewodnia;
  pomysł

idealista /ˌidɛaˈlʲista/ (n)
idealistas
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik idealizmu
  (przenośnie, przenośnia) lub (ironicznie) marzyciel
  osoba kierująca się wiarą w ideały, postępująca zgodnie z zasadami

idealny /ˌidɛˈalnɨ/ (adj)
idealus
  taki jak trzeba, odpowiedni, całkowicie właściwy
  taki, który ma cechy ideału, doskonały, bezbłędny

ideał (n)
idealas
  doskonałość, najwyższy cel dążeń, pragnień
  stan rzeczy uznawany za najdoskonalszy

ideografia (n)
ideografija
  (językoznawstwo, językoznawczy) przedstawianie informacji za pomocą ideogramów

ideogram /ˌidɛˈɔɡrãm/ (n)
ideograma
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak graficzny, który pojedynczo może oznaczać określony przedmiot, ale też zależnie od kontekstu pewną ideę; nie informuje o wymowie;

ideologia /ˌidɛɔˈlɔɟja/ (n)
ideologija
  system poglądów, idei jednostki lub grupy; wspólnota światopoglądów, której celem jest świadome dążenie do realizacji określonego interesu klasowego, grupowego lub narodowego

ideologiczny /ˌidɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
ideologinis
  związany z ideologią, mający cechy ideologii

idiom /ˈidʲjɔ̃m/ (n)
idioma
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie językowe, którego znaczenie jest swoiste, odmienne od znaczenia, jakie należałoby mu przypisać, biorąc pod uwagę poszczególne części składowe oraz reguły składni;
  (przestarzałe, przestarzały) (rzadki, rzadko używany) mowa, narzecze

idiomatyczny (adj)
idiominis
  (językoznawstwo, językoznawczy) swoisty dla konkretnego języka, będący idiomem

ido /ˈidɔ/ (n)
ido
  (językoznawstwo, językoznawczy) język sztuczny, opracowany na bazie esperanto;

idylla (n)
idilė
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pogodny liryk opiewający uroki życia na wsi
  (potocznie, potoczny) sielankowe życie

idylliczny /ˌidɨlˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
idilinis
  pogodny, beztroski, sielankowy

ignorancja /ˌiɡnɔˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
nežinojimas
  brak wiedzy na jakiś ważny temat

ignorować /ˌiɡnɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
ignoruoti
  pomijać, nie zwracać uwagi

igła /ˈiɡwa/ (n)
adata
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) liść roślin iglastych
adata, spyglys
  (krawiectwo) cienki podłużny przedmiot o ostrym zakończeniu, najczęściej wykonany z metalu;

ikona /iˈkɔ̃na/ (n)
ikona
  (sztuka) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) obraz sakralny, malowany na drewnie, wyobrażający postacie świętych, sceny z ich życia, sceny biblijne lub liturgiczno-symboliczne;

ikra /ˈikra/ (n)
ikrai
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jaja ryb

ile /ˈilɛ/ (interrogativePronoun)
kiek
  używany do pytania o liczność elementów w zbiorze
  używany do pytania o wielkość

ile /ˈilɛ/ (pronoun)
kiek
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające liczność elementów w zbiorze
  rozpoczynający zdanie podrzędne określające wielkość czegoś

iloraz /iˈlɔras/ (n)
dalmuo
  (matematyka, matematyczny) wynik dzielenia

ilościowy (adj)
kiekybinis
  dotyczący ilości

ilość /ˈilɔɕʨ̑/ (n)
kiekis
  liczba określająca objętość lub masę;
  (potocznie, potoczny) liczba sztuk

ilustrować (v)
iliustruoti
  opatrywać tekst ilustracją: fotografią, grafiką lub wykresem

iluzja (n)
iliuzija
  (psychologia, psychologiczny) uświadomione doznanie wrażenia widzenia czegoś nieistniejącego, zniekształcone widzenie

imadło /ĩˈmadwɔ/ (n)
spaustuvai, griebtuvas
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd, który służy do mocowania przedmiotów poddawanych obróbce lub w trakcie montażu;

imam /ˈĩmãm/ (n)
imamas
  uczony duchowny muzułmański, przywódca religijny;

imbir /ˈĩmbʲir/ (n)
imbieras
  (botanika, botaniczny) Zingiber Boehm., rodzaj roślin wieloletnich, pochodzących z Azji i Australii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z imbiru lekarskiego, Zingiber officinale Rosc., w formie świeżego kłącza lub proszku

imiennik /ĩˈmʲjɛ̇̃ɲːik/ (n)
bendravardis
  ktoś, kto ma takie samo imię, jak dana osoba

imiesłów /ĩˈmʲjɛswuf/ (n)
dalyvis
  (gramatyka) forma czasownika używana jako przymiotnik lub przysłówek;

imigracja /ˌĩmʲiˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
imigracija
  napływ cudzoziemców do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrant /ĩˈmʲiɡrãnt/ (n)
imigrantas
  osoba przybywająca do jakiegoś kraju w celu osiedlenia się w nim

imigrować (v)
imigruoti
  przybywać do obcego kraju w celu osiedlenia

imitacja (n)
imitacija
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) technika polifoniczna polegająca na powtórzeniu melodii z jednego głosu przez inny;
  czynność polegająca na udawaniu, naśladowaniu czegoś; naśladowanie
  rzecz udająca, naśladująca inną rzecz

imię /ˈĩmʲjɛ/ (n)
vardas
  indywidualna nazwa osoby i stworzeń wyższych (anioła, boga, diabła itd.), zwierzęcia, rośliny itp.;
  imię (1.1) i nazwisko

immunologia /ˌĩmːũnɔˈlɔɟja/ (n)
imunologija
  (medycyna, medyczny) (biologia, biologiczny) nauka o mechanizmach odpornościowych organizmu;

immunosupresja (n)
imunosupresija
  (medycyna, medyczny) spowalnianie procesu, podczas którego wytwarzane są przeciwciała i komórki odpornościowe, najczęściej farmakologicznie, za pomocą leków immunosupresyjnych;

impeachment (n)
apkalta
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) procedura formalnego oskarżenia o przestępstwo osoby mającej immunitet i zajmującej wysokie stanowisko państwowe;

imperialistyczny (adj)
imperialistinis
  dotyczący imperializmu albo imperialistów; będący wyrazem działań mających na celu podporządkowanie świata

imperializm (n)
imperializmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka zagraniczna oparta o militaryzm, dążenie do podporządkowania sobie innych krajów, stania się imperium
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w marksizmie: ostatnie stadium kapitalizmu, cechujące się koncentracją produkcji i kapitału, a także nieobecnością wolnej konkurencji, a zamiast niej panowaniem monopoli

imperium /ĩmˈpɛrʲjũm/ (n)
imperija
  wielkie i potężne państwo, które podporządkowuje sobie inne kraje

implementacja /ˌĩmplɛ̃mɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
įgyvendinimas
  (publikatory) (urzędowy) wdrożenie czegoś w życie;

imponujący (adj)
įspūdingas
  wzbudzający uznanie i zachwyt

importer /ĩmˈpɔrtɛr/ (n)
importuotojas
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba lub podmiot gospodarczy, który sprowadza towary z zagranicy

importować (v)
importuoti
  (handel, handlowy) sprowadzać towary z innych krajów

impotencja /ˌĩmpɔˈtɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
impotencija
  (medycyna, medyczny) niezdolność mężczyzny do odbycia stosunku płciowego;
  (przenośnie, przenośnia) niezdolność do działania

impresjonizm (n)
impresionizmas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) nurt w sztuce europejskiej i amerykańskiej drugiej połowy XIX wieku;

impreza /ĩmˈprɛza/ (n)
pramoga
  (dawniej, dawny) przedsięwzięcie
vakarėlis
  wydarzenie kulturalne lub sportowe
šou
  (potocznie, potoczny) zabawa, przyjęcie

improwizować (v)
improvizuoti
  (przenośnie, przenośnia) wykonywać z jakichkolwiek dostępnych materiałów
  prezentować, wykonywać coś bez przygotowania

ind /ĩnt/ (n)
indis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu In i liczbie atomowej 49;

indeterminizm (n)
indeterminizmas
  (filozofia, filozoficzny) koncepcja dopuszczająca, że ta sama przyczyna może prowadzić do innych skutków;

indochiński (adj)
indokiečių
  odnoszący się do Indochin

indoeuropejski /ˌĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
indoeuropietis, indoeuropiečių
  (językoznawstwo, językoznawczy) wywodzący się z praindoeuropejskiej wspólnoty językowej lub stanowiący jej kontynuację

indoktrynacja /ˌĩndɔktrɨ̃ˈnaʦ̑ʲja/ (n)
indoktrinacija
  natarczywe, regularne wpajanie komuś jakichś doktryn, idei;

indonezyjski /ˌĩndɔ̃nɛˈzɨjsʲci/ (adj)
indoneziškas
  odnoszący się do państwa Indonezja

indor /ˈĩndɔr/ (n)
kalakutas
  samiec indyka

indukcja (n)
indukcija
  etap wprowadzający w danym procesie
  (matematyka, matematyczny) metoda dowodzenia praw matematycznych przy pomocy zasady indukcji matematycznej

industrializacja (n)
industrializacija
  uprzemysłowienie

indyjski /ĩnˈdɨjsʲci/ (adj)
indėnų
  związany z Indiami, dotyczący Indii

indyk /ˈĩndɨk/ (n)
kalakutas
  (ornitologia, ornitologiczny) Meleagris, duży hodowlany ptak grzebiący z rodziny kurowatych;

indywidualista (n)
individualistas
  (filozofia, filozoficzny) (socjologia, socjologiczny) zwolennik indywidualizmu
  człowiek niezależny i przekorny, mający poczucie odrębności osobistej, niechętnie podporządkowujący się, działający samodzielnie

indywidualizm (n)
individualizmas
  poczucie własnej niezależności i odrębności powiązane z dążeniem do zachowania własnych poglądów

indywidualny /ˌĩndɨvʲiduˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
individualus
  osobny, niezespołowy, pojedynczy, samemu, oddzielny
  właściwy jednostce, typowy dla konkretnej osoby, swoisty

infekcja /ĩnˈfɛkʦ̑ʲja/ (n)
infekcija
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) proces chorobowy wywołany przez drobnoustroje chorobotwórcze w organizmie;

infekować (v)
infekuoti
  (medycyna, medyczny) wywoływać infekcję

inflacja /ĩnˈflaʦ̑ʲja/ (n)
infliacija
  (ekonomia, ekonomiczny) postępujący spadek wartości pieniądza prowadzący do wzrostu cen;

informacja /ˌĩnfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
informacija
  poinformowanie o czymś, zakomunikowanie

informatyczka /ˌĩnfɔrmaˈtɨʧ̑ka/ (n)
informatikė
  kobieta zajmująca się systemami informatycznymi

informatyk /ˌĩnfɔrˈmatɨk/ (n)
informatikas
  człowiek zajmujący się zawodowo informatyką

informatyka /ˌĩnfɔrˈmatɨka/ (n)
informatika
  nauka o gromadzeniu i przetwarzaniu informacji;

infradźwięk (n)
infragarsas
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt niskiej by być słyszalną dla człowieka (zależnie od definicji poniżej 16 albo 20 Hz);

infrastruktura /ˌĩnfrastrukˈtura/ (n)
infrastruktūra
  podstawowe struktury techniczne lub organizacyjne, niezbędne do prawidłowego funkcjonowania społeczeństwa, gospodarki lub określonego przedsięwzięcia;

inhibitor /ˌĩnxʲiˈbʲitɔr/ (n)
inhibitorius
  (chemia, chemiczny) substancja zwalniająca lub hamująca reakcję chemiczną;

inicjator /ˌĩɲiˈʦ̑ʲjatɔr/ (n)
pradėjėjas
  (książkowy) osoba występująca z inicjatywą, inicjująca coś, dająca czemuś początek

inkryminować /ˌĩŋkrɨ̃mʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
inkriminuoti
  (książkowy) obwiniać, stawiać zarzuty

inkub /ˈĩŋkup/ (n)
inkubai
  (etnografia, etnograficzny) demon, który pod postacią mężczyzny obcuje z kobietą podczas snu

inkubator /ˌĩŋkuˈbatɔr/ (n)
inkubatorius
  (zootechnika, zootechniczny) urządzenie do sztucznego wylęgu piskląt

inkwizycja /ˌĩŋkfʲiˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
inkvizicija
  (historia, historyczny, historycznie) system śledczo-sądowniczy Kościoła katolickiego, działający od XIII do XIX wieku;

inny /ˈĩnːɨ/ (indefinitePronoun)
kitas
  nie ten, jakiś odmienny

innymi słowy /ĩnˈːɨ̃mʲi ˈswɔvɨ/
kitais žodžiais
  inaczej mówiąc, ujmując coś w innych słowach

inspirować (v)
inspiruoti
  dostarczać natchnienia

instrument /ĩw̃ˈstrũmɛ̃nt/ (n)
instrumentas
  (medycyna, medyczny) narzędzie chirurgiczne;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd wytwarzający dźwięk, (zobacz) instrument muzyczny

instrument muzyczny (n)
muzikos instrumentas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd służący do wytwarzania dźwięków muzycznych;

instynkt /ˈĩw̃stɨ̃ŋkt/ (n)
instinktas
  wrodzona zdolność nieracjonalnego, acz adekwatnego zachowywania się w danej sytuacji

instynktowny /ˌĩw̃stɨ̃ŋkˈtɔvnɨ/ (adj)
instinktyvus
  (przymiotnik) od: instynkt

instytut /ĩw̃ˈstɨtut/ (n)
institutas
  nazwa różnego typu instytucji, przede wszystkim naukowo-badawczych i dydaktycznych;

insulina /ˌĩw̃suˈlʲĩna/ (n)
insulinas
  (fizjologia, fizjologiczny) hormon produkowany przez trzustkę;
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) syntetyczny hormon lub jego analog stosowany jako lek w terapii cukrzycy

integracja /ˌĩntɛˈɡraʦ̑ʲja/ (n)
integracija
  połączenie danych części w całość (włączenie elementu do całości)

intelektualista (n)
intelektualas
  człowiek posiadający dużą wiedzę i imponujące zdolności umysłowe;

inteligencja /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
intelektas
  sprawność umysłowa, umiejętność polegająca na rozumieniu danych sytuacji;

inteligentny /ˌĩntɛlʲiˈɡɛ̃ntnɨ/ (adj)
inteligentiškas, protingas
  odznaczający się inteligencją

interesujący /ˌĩntɛrɛsuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
įdomus
  ciekawy, zajmujący

interfejs /ĩnˈtɛrfɛjs/ (n)
interfeisas
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw poleceń rozpoznawanych przez automat
  (technologia, technika, techniczny) charakterystyczny zestaw suwaków, pokręteł i przycisków, umieszczonych na tablicy rozdzielczej przyrządu
  (technologia, technika, techniczny) sposób połączenia różnych urządzeń lub modułów programowych, umożliwiający przeniesienie energii lub informacji;

interferencja (n)
interferencija
  (fizyka, fizyczny) zjawisko powstawania nowego, przestrzennego rozkładu amplitudy fali (wzmocnienia i wygaszenia) w wyniku nakładania się na siebie fal;

interlingua /ˌĩntɛrˈlʲĩŋɡva/ (n)
Interlingua
  (językoznawstwo, językoznawczy) międzynarodowy sztuczny język pomocniczy;

internacjonalizm (n)
internacionalizmas
  współpraca, solidarność międzynarodowa

interpunkcja /ˌĩntɛrˈpũŋkʦ̑ʲja/ (n)
skyryba
  (językoznawstwo, językoznawczy) użycie znaków przestankowych w piśmie;

introligator /ˌĩntrɔlʲiˈɡatɔr/ (n)
knygrišys
  (drukarstwo, drukarski) (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się zawodowo oprawą książek i innych wydawnictw;

intryga /ĩnˈtrɨɡa/ (n)
intriga
  chytre, podstępne działanie, zwykle przez wzajemne skłócenie jakichś osób, zmierzające do osiągnięcia jakiegoś celu

intuicja /ˌĩntuˈ<sup>j</sup>iʦ̑ʲja/ (n)
intuicija
  (filozofia, filozoficzny) proces polegający na poznaniu prawdy za pomocą wewnętrznego przekonania
  (potocznie, potoczny) zdolność przeczuwania, przewidywania
  (psychologia, psychologiczny) proces myślowy polegający na szybkim dopasowaniu danej sytuacji do znanych już szablonów i zależności, objawiący się w postaci nagłego przebłysku myślowego;

inulina (n)
inulinas
  (biochemia, biochemiczny) polisacharyd, roślinna substancja, którą stosuje się m.in. w diagnostyce chorób nerek;

inwazja /ĩnˈvazʲja/ (n)
invazija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) najazd lub wtargnięcie zbrojne na czyjeś terytorium;

inwentaryzacja /ˌĩnvɛ̃ntarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
inventorizacija
  spisywanie inwentarza

inwentaryzacyjny (adj)
inventorizacinis
  związany z inwentaryzacją, dotyczący inwentaryzacji

inwestor /ĩnˈvɛstɔr/ (n)
investuotojas
  (ekonomia, ekonomiczny) osoba lub firma/spółka dokonująca inwestycji

inwestować /ˌĩnvɛˈstɔvaʨ̑/ (v)
investuoti
  dokonywać inwestycji

inwestycja /ˌĩnvɛˈstɨʦ̑ʲja/ (n)
investavimas
  (ekonomia, ekonomiczny) nakład gospodarczy na tworzenie lub zwiększanie majątku trwałego;

inżynier /ĩn͇ˈʒɨ̃ɲɛr/ (n)
inžinierius
  człowiek zajmujący się zawodowo inżynierią, mający wyższe wykształcenie techniczne;

iperyt siarkowy /iˈpɛrɨtʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
ipritas
  (chemia, chemiczny) (wojskowość, wojskowy) związek siarkoorganiczny z grupy tioeterów stosowany jako parzący bojowy środek trujący, gęsta, oleista ciecz o działaniu silnie trującym, po raz pierwszy zastosowany z powodzeniem w 1917 roku pod Iprą w Belgii;

irański /iˈrãj̃sʲci/ (adj)
iraniẽčių
  odnoszący się do państwa Iran

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
airiškas, airių
  odnoszący się do Irlandii lub Irlandczyków

irlandzki /irˈlãnʦ̑ʲci/ (n)
airiškas, airių
  (językoznawstwo, językoznawczy) język celtycki używany przez Irlandczyków;

ironia /iˈrɔ̃ɲja/ (n)
ironija
  zawoalowana drwina, szyderstwo lub złośliwość ukryte pod pozorną aprobatą;

irracjonalny /ˌirːaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalnɨ/ (adj)
iracionalus
  sprzeczny z rozumem, rozsądkiem

iryd /ˈirɨt/ (n)
iridis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ir i liczbie atomowej 77

irytować /ˌirɨˈtɔvaʨ̑/ (v)
erzinti
  denerwować się, wpadać w irytację

iskra /ˈiskra/ (n)
kibirkštis, žiežirba
  rozżarzona cząstka płonącego ciała oddzielająca się od całości

islam /ˈislãm/ (n)
islamas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna założona przez Mahometa;

islamizm /isˈlãmʲism̥/ (n)
islamizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islam polityczny – doktryna polityczna oparta na islamie, łącząca religię z ideologią, w której Koran uznany jest za podstawę prawa i polityki państwa;

islamofobia /ˌislãmɔˈfɔbʲja/ (n)
islamofobija
  uprzedzenie, niechęć, wrogość w stosunku do islamu i muzułmanów;

islandzki /isˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
islandiškas
  odnoszący się do Islandii lub Islandczyków

istnieć /ˈistʲɲɛ̇ʨ̑/ (v)
egzistuoti, būti
  być, występować w rzeczywistości

iterb /ˈitɛrp/ (n)
iterbis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Yb i liczbie atomowej 70;

itr /itr̥/ (n)
itris
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Y i liczbie atomowej 39;

izba wytrzeźwień /ˈizba vɨˈṭʃɛʑvʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
blaivykla
  budynek lub pomieszczenie, w którym zatrzymywane są tymczasowo osoby nietrzeźwe, zakłócające spokój;

izohieta (n)
izohieta
  (metrologia, metrologiczny) linia łącząca na mapie punkty o takich samych wartościach sum opadów;

izolacjonizm /ˌizɔlaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
izoliacionizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) polityka danego państwa polegająca na ograniczeniu angażowania się w sprawy zagraniczne i skupieniu się na problemach wewnętrznych kraju;

izomer (n)
izomeras
  (chemia, chemiczny) jeden z dwóch lub większej liczby związków chemicznych o tym samym składzie atomowym, różniących się połączeniami lub ułożeniem atomów;

izotop /iˈzɔtɔp/ (n)
izotopas
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) każda z odmian tego samego pierwiastka chemicznego, która ma jednakową liczbę protonów w atomach, lecz różne liczby neutronów;

izraelski /ˌizraˈɛlsʲci/ (adj)
izraelietiškas, israelio
  odnoszący się do państwa Izrael

iść /iɕʨ̑/ (v)
eiti
  udawać się w jakimś kierunku lub celem wykonania jakiejś czynności, część drogi pokonując pieszo
  poruszać się, zmieniać swoje położenie za pomocą nóg, nie tracąc przy tym ani na chwilę kontaktu z podłożem

ja /ja/ (n)
aš
  jaźń, jestestwo

ja /ja/ (personalPronoun)
aš
  pierwsza osoba liczby pojedynczej

jabłko /ˈjap.kɔ/ /ˈjap.w̥kɔ/ (n)
girnelė
  (potocznie, potoczny) rzepka w kolanie
obuolys
  (spożywczy) owoc jabłoni
  przedmiot w kształcie jabłka (1.1) lub je przypominający

jabłko niezgody /ˈjapkɔ ɲɛˈzɡɔdɨ/ /ˈjapw̥kɔ ɲɛˈzɡɔdɨ/ (n)
nesantaikos obuolys
  rzecz, sprawa, która skłóca, poróżnia dane osoby

jabłoń /ˈjabwɔ̃ɲ/ (n)
obelis
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) drzewo, na którym rosną jabłka;

jacht /jaxt/ (n)
jachta
  (sport, sportowy) (turystyka, turystyczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) lekki statek o napędzie żaglowym lub motorowym służący do rekreacji, turystyki, uprawiania sportu;

jacuzzi /ʤ̑aˈkuzʲi/ (n)
jakuzė
  (technologia, technika, techniczny) (medycyna, medyczny) wanna lub mały basen kąpielowy z urządzeniem tworzącym wiry lub bąbelki;

jad /jadɨ/ /jat/ (n)
nuodai
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) (zoologia, zoologiczny) substancja pochodzenia zwierzęcego, roślinnego lub bakteryjnego mająca właściwości toksyczne dla innego organizmu;

jadalnia /jaˈdalʲɲa/ (n)
valgomasis
  pomieszczenie przeznaczone do spożywania w nim posiłków

jadalny /jaˈdalnɨ/ (adj)
valgomas
  nadający się do jedzenia; taki, którym nie można się otruć

jaglica (n)
trachoma
  (medycyna, medyczny) wirusowe zapalenie spojówek lub całego oka;

jagoda /jaˈɡɔda/ (n)
uoga
  (botanika, botaniczny) owoc mięsisty zawierający wewnątrz nasiona;

jaguar /jaˈɡu<sup>w</sup>ar/ (n)
jaguaras
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny ssak z gatunku jaguar amerykański, Panthera onca;

jajeczkować (v)
ovuliuoti
  (fizjologia, fizjologiczny) uwalniać z jajnika dojrzałą, gotową do zapłodnienia komórkę jajową

jajecznica /ˌjäjɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
plakta kiaušinienė
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) smażona potrawa z wymieszanych jajek;

jajko /ˈjäjkɔ/ (n)
kiaušinis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptasi zarodek w wapiennej osłonce

jajko Kolumba /ˈjäjkɔ kɔˈlũmba/ (idiom)
Kolumbo kiaušinis
  (książkowy) proste rozwiązanie pozornie trudnego zagadnienia;

jajnik /ˈjäjɲik/ (n)
kiaušidė
  (anatomia, anatomiczny) żeński gruczoł płciowy;

jajo /ˈjäjɔ/ (n)
kiaušialąstė, kiaušinis
  (biologia, biologiczny) dojrzała komórka rozrodcza żeńska zwierząt i człowieka;
kiaušinis
  (spożywczy) jajo (1.1) drobiu używane przez ludzi jako pożywienie;

jajowód /jäˈjɔvut/ (n)
kiaušintakis
  (anatomia, anatomiczny) przewód o długości ok. 10-12 cm, który biegnie od rogu macicy, dochodząc do jajnika;

jak /jak/ (conjunction)
kaip
  …wprowadzający porównanie

jak /jak/ (pronoun)
kaip
  …używany w pytaniach o sposób lub stan
  …używany w emfatycznych wypowiedziach nt. sposobu lub stanu

jak się masz /ˈjäc‿ɕɛ ˈmaʃ/
kaip tu gyveni
  …otwierający rozmowę i będący pytaniem o czyjeś samopoczucie, nastrój

jakoś /ˈjakɔɕ/ (pronoun)
kažin kaip
  w pewien, nie do końca określony, sposób

jakościowy (adj)
kokybinis
  odnoszący się do jakości, związany z jakością

jakość /ˈjakɔɕʨ̑/ (n)
kokybė
  wartość, rodzaj, stan czegoś; zalety przedmiotu świadczące o jego użyteczności, wartości, porządnym wykonaniu

jakucki /jaˈkuʦ̑ʲci/ (n)
jakutų
  (językoznawstwo, językoznawczy) język jakucki;

jama brzuszna (n)
pilvo ertmė
  (anatomia, anatomiczny) jama tułowia położona pomiędzy klatką piersiową a miednicą;

jamnik /ˈjãmʲɲik/ (n)
taksas
  (kynologia, kynologiczny) rasa psów o niskim wzroście, długim tułowiu i krótkich nogach;
  (kynologia, kynologiczny) pies rasy jamnik (1.1)

jamraj /ˈjãmraj/ (n)
bandikutas
  (zoologia, zoologiczny) Peramelemorphia Ameghino, niewielki torbacz zamieszkujący Australię i Nową Gwineę;

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (adj)
japoniškas
  dotyczący lub odnoszący się do Japonii lub Japończyków

japoński /jaˈpɔ̃j̃sʲci/ (n)
japonas kalba, japoniškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Japonii;

jarmułka (n)
jarmulka
  okrągła czapeczka bez daszka, okrywająca tylko czubek głowy, noszona głównie przez Żydów;

jarzmo /ˈjaʒmɔ/ (n)
jungas
  (przenośnie, przenośnia) coś co zniewala i zmusza do ponoszenia ciężarów
  (zootechnika, zootechniczny) drewniana uprząż zakładana zwierzęciu pociągowemu na kark, szyję, czoło lub rogi;

jarzębina /ˌjaʒɛ̃mˈbʲĩna/ (n)
šermukšnis
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzewa o małych, czerwonych owocach;
  drewno jarzębiny (1.1)
  owoc jarzębiny (1.1)

jaskier /ˈjasʲcɛr/ (n)
vėdrynas
  (botanika, botaniczny) Ranunculus, liczący około 400 gatunków rodzaj roślin z rodziny jaskrowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju jaskier (1.1)

jaskinia /jaˈsʲcĩɲa/ (n)
urvas
  naturalna pusta przestrzeń w skale, a ściśle taka o rozmiarach umożliwiających penetrację przez człowieka;
  (przenośnie, przenośnia) miejsce nielegalnych lub występnych zgromadzeń

jaskra (n)
glaukoma
  (medycyna, medyczny) przewlekłe schorzenie oka spowodowane wzmożonym ciśnieniem śródgałkowym;

jaskółka /jaˈskuwka/ (n)
kregždė
  (ornitologia, ornitologiczny) Hirundo, owadożerny ptak o długich i ostro zakończonych skrzydłach i ogonie;

jasnowidz /jasˈnɔvʲiʦ̑/ (n)
aiškiaregys
  (ezoteryka) człowiek, któremu przypisuje się zdolność pozazmysłowego przewidywania przyszłości lub poznawania zjawisk niemożliwych do postrzegania zmysłami

jasny /ˈjasnɨ/ (adj)
aiškus
  (potocznie, potoczny) zrozumiały, prosty, oczywisty
ryškus
  pełen światła, słońca, nie zaciemniony
šviesus
  o kolorze: mało intensywny

jaspis /ˈjaspʲis/ (n)
jaspis
  (mineralogia, mineralogiczny) skała osadowa, składająca się głównie z chalcedonu i kwarcu (w różnych proporcjach), mogąca przybierać barwy: czerwoną, żółtą, brązową lub zieloną;

jastrząb /ˈjasṭʃɔ̃mp/ (n)
vanagas
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z rodziny jastrzębiowatych;

jaszczurka /jaʃˈʧ̑urka/ (n)
driežas, dríežas
  (herpetologia, herpetologiczny) czworonożny lub beznogi gad o wydłużonym ciele, oczach uzbrojonych w powieki i mocnych szczękach;

jawa /ˈjava/ (n)
realybė, tikrovė
  rzeczywistość

jawor (n)
platanalapis klevas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer pseudoplatanus, gatunek drzewa z rodziny mydleńcowatych o szarej korze i dłoniastych liściach;

jazgarz /ˈjazɡaʃ/ (n)
pūgžlys
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny okoniowatych;

jazz /ʤ̑ɛs/ (n)
džiazas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z improwizowanych gatunków muzycznych;

jazzman (n)
džiazininkas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk jazzowy

jałmużna /jawˈmuʒna/ (n)
išmalda
  (książkowy) dobrowolne ofiarowanie czegoś komuś biedniejszemu; coś, co jest przekazane w ramach tego ofiarowania

jałowiec /jaˈwɔvʲjɛʦ̑/ (n)
kadagys
  (botanika, botaniczny) Juniperus, roślina iglasta należący do rodzaju jałowcowatych;

jałówka /jaˈwufka/ (n)
telyčia
  (zootechnika, zootechniczny) młoda, niemająca jeszcze potomstwa, samica głównie w odniesieniu do krów

jeden /ˈjɛdɛ̃n/ (cardinalNumeral)
vienas
  liczba 1

jedenasty /ˌjɛdɛ̃ˈnastɨ/ (adj)
vienuoliktas
  od 11

jedenaście /ˌjɛdɛ̃ˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
vienuolika
  liczba 11

jednak /ˈjɛdnak/ (conjunction)
kaip bebūtų, tačiau
  …łączy dwa zdania, w których zdanie ze spójnikiem wyraża sytuację, która powstała w wyniku akcji ze zdania bez spójnika, a która nie była oczekiwana przez mówiącego

jednogarbny /ˌjɛdnɔˈɡarbnɨ/ (adj)
vienakupris
  o wielbłądach: mający jeden garb

jednokomórkowy /ˌjɛdnɔkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
vienaląštis
  (biologia, biologiczny) składający się z jednej komórki

jednorożec /ˌjɛdnɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
vienaragis
  (mitologia, mitologiczny) fantastyczne stworzenie posiadające jeden róg na czole, pojawiające się w mitach i legendach;

jednostka astronomiczna (n)
astronominis vienetas
  (jednostka miary) (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa 149 597 870 700 metrom, co w przybliżeniu odpowiada średniej odległości Ziemi od Słońca;

jednoznaczny /ˌjɛdnɔˈznaʧ̑nɨ/ (adj)
nedviprasmiškas
  niebudzący wątpliwości, pewny, definitywny, zdecydowany

jedwab /ˈjɛdvap/ (n)
šilkas
  (włókiennictwo) tkanina z jedwabiu (1.1);
  (włókiennictwo) przędza uzyskiwana z kokonów jedwabników;

jedwabny szlak (n)
šilko kelias
  (historia, historyczny, historycznie) dawny szlak handlowy łączący Chiny z Europą i Bliskim Wschodem, którym transportowano towary, m.in. jedwabie;

jedynka /jɛˈdɨ̃nka/ (n)
pirmas
  (potocznie, potoczny) to, co ma numer jeden, np. autobus, trolejbus, tramwaj, pokój (w instytucji, w hotelu itp.), program radia, telewizji
vienetas
  nazwa cyfry 1 i liczby 1

jedzenie /jɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
maistas
  coś, co można jeść; żywność, pokarm

jego /ˈjɛɡɔ/ (pronoun)
savas
  3. (osoba) lp, rodzaj męski

jej /jɛ̇j/ (pronoun)
jos
  3. (osoba) lp, rodzaj żeński

jeleń /ˈjɛlɛ̃ɲ/ (n)
elnias, elnė
  (zoologia, zoologiczny) duży ssak lądowy o rozłożystym porożu u samców;

jelito /jɛˈlʲitɔ/ (n)
zarna
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego między żołądkiem a odbytem;

jelito cienkie (n)
plonoji žarna
  (anatomia, anatomiczny) część przewodu pokarmowego położona między żołądkiem a jelitem grubym;

jelonek rogacz /jɛˈlɔ̃nɛk ˈrɔɡaʧ̑/ (n)
elniaragis
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lucanus cervus, gatunek chrząszcza z rodziny jelonków;

jemioła /jɛ̃ˈmʲjɔwa/ (n)
amalas
  (botanika, botaniczny) rodzaj pasożytniczej rośliny;

jemiołuszka /ˌjɛ̃mʲjɔˈwuʃka/ (n)
svirbelis
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzaj ptaka z rodziny jemiołuszek / jemiołuszkowatych Bombycillidae, ;

jen /jɛ̃n/ (n)
jena
  (jednostka monetarna) waluta Japonii;

jer /jɛr/ (n)
šiaurinis kikilis
  (ornitologia, ornitologiczny) Fringilla montifringilla, mały ptak z rodziny łuszczaków;

jerzyk /ˈjɛʒɨk/ (n)
čiurlys
  (ornitologia, ornitologiczny) Apus apus, smukły ptak, którego palce uniemożliwiają stąpanie po ziemi i siedzenie na gałęziach;

jesień /ˈjɛ̇ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
ruduo
  pora roku między latem a zimą;

jesion /ˈjɛ̇ɕɔ̃n/ (n)
uosis
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Fraxinus L., drzewo, rzadziej krzew, występujące na obszarze półkuli północnej, z rodziny oliwkowatych;

jesiotr /ˈjɛ̇ɕɔtr̥/ (n)
sturys
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Acipenser Linnaeus, duża ryba wędrowna o wydłużonej głowie i szorstkiej, pokrytej płytkami kostnymi skórze;

jeszcze /ˈjɛʃʧ̑ɛ/ (particle)
dar
  …oznaczająca, że coś ciągle trwa, odbywa się wciąż, ciągle
  …z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym podkreślająca ten stopień bardziej
  w funkcji przysłówka znowu, znów, ponownie; dodatkowo

jeszcze się taki nie urodził, co by wszystkim dogodził /ˈjɛʃʧ̑ɛ‿ɕɛ ˈtaci ˌɲɛ‿uˈrɔʥ̑iw ˈʦ̑ɔ ˈbɨ ˈfʃɨstʲcĩm dɔˈɡɔʥ̑iw/ (proverb)
nė pats šventasis neįtiks; tas niekada negims, kuris visiems įtiks
  nie ma takich osób, które budziłyby akceptację wszystkich; każdy styka się z mniej lub bardziej uzasadnioną krytyką

jezioro /jɛ̇ˈʑɔrɔ/ (n)
ežeras
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) śródlądowy zbiornik wodny, zwykle naturalny;

jezuicki (adj)
jezuītisks
  dotyczący zakonu jezuitów albo członka tego zakonu
jėzuitiškas
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) postępujący w sposób przebiegły, przewrotny i obłudny lub świadczący o przebiegłości, przewrotności i obłudzie

jezuita (n)
jėzuitas
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) człowiek przebiegły, przewrotny, obłudny
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek zakonu katolickiego noszącego oficjalną nazwę Towarzystwa Jezusowego;

jezuityzm (n)
jėzuitiškumas
  zakłamany i przewrotny sposób postępowania przypisywany jezuitom

jeść /jɛ̇ɕʨ̑/ (v)
valgyti
  przyjmować pokarmy

jeździec /ˈjɛ̇ʑʥ̑ɛʦ̑/ (n)
jojikas, raitelis
  (jeździectwo, jeździecki) osoba jeżdżąca wierzchem na zwierzęciu wierzchowym;

jeźdźczyni /jɛ̇ɕʨ̑ˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
jojikė
  (przestarzałe, przestarzały) (rzadki, rzadko używany) osoba płci żeńskiej jeżdżąca na jakimś zwierzęciu wierzchowym, uprawiająca jazdę konną

jeż /jɛʃ/ (n)
ežiukas
  (potocznie, potoczny) krótko ścięte włosy
ežys
  (zoologia, zoologiczny) owadożerny ssak pokryty igłami

jeżeli /jɛˈʒɛlʲi/ (conjunction)
jei
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających warunek zajścia wydarzenia ze zdania głównego

jeżowiec (n)
jūros ežys
  (zoologia, zoologiczny) Echinoidea morskie zwierzę należące do szkarłupni;

jeżozwierz /jɛˈʒɔzvʲjɛʃ/ (n)
dygliatriušis
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju jeżozwierzy (1.1)

jeżyca (n)
eži̇enė
  (zoologia, zoologiczny) samica jeża

jeżyk (n)
ežiukas
  (zdrobniale) od: jeż

jidysz /ˈjidɨʃ/ (n)
žydas kalba, jidiš
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Żydów aszkenazyjskich;

jod /jɔt/ (n)
jodas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu I i liczbie atomowej 53;

jodła /ˈjɔdwa/ (n)
kėnis
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny sosnowatych;

joga /ˈjɔɡa/ (n)
joga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów filozofii indyjskiej;
  tradycyjny indyjski system ćwiczeń duchowych i fizycznych

jogurt /ˈjɔɡurt/ (n)
jogurtas
  (spożywczy) produkt mleczarski fermentowany mlekowo;

jon /jɔ̃n/ (n)
jonas
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) atom lub grupa atomów posiadająca ładunek elektryczny (ujemny lub dodatni);

jonizacja /ˌjɔ̇̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
jonizacija
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) rozpad cząsteczki na jony;

jonosfera (n)
jonosfera
  (geofizyka) (meteorologia, meteorologiczny) zjonizowana warstwa atmosfery;

juan /ˈju<sup>w</sup>ãn/ (n)
juanis
  (jednostka monetarna) waluta Chin;

jubiler /juˈbʲilɛr/ (n)
juvelyras
  osoba zajmująca się jubilerstwem; rzemieślnik artystyczny trudniący się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

jubilerka /ˌjubʲiˈlɛrka/ (n)
juvelyrė
  osoba płci żeńskiej zajmująca się jubilerstwem; rzemieślniczka artystyczna trudniąca się wyrobem, przeróbką, naprawą, wyceną i sprzedażą przedmiotów z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu) oraz kamieni szlachetnych i ozdobnych

jubileusz /ˌjubʲiˈlɛ<sup>w</sup>uʃ/ (n)
jubiliẽjus
  ważna rocznica jakiegoś wydarzenia, np. rozpoczęcia czyjejś działalności lub powstania, założenia czegoś

judaizm /juˈda<sup>j</sup>ism̥/ (n)
judaizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia monoteistyczna, narodowa religia Żydów;

jugosłowiański /ˌjuɡɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
Jugoslavijos
  związany z Jugosławią, dotyczący Jugosławii

jujuba /jüˈjuba/ /ʒuˈʒuba/ (n)
zizifas
  (botanika, botaniczny) Ziziphus, ciernisty krzew lub drzewko o żółtych, drobnych kwiatach i często jadalnych owocach;

jura /ˈjura/ (n)
jura
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów geologicznych;

juror /ˈjurɔr/ (n)
žiuri narys
  członek jury

jurorka /juˈrɔrka/ (n)
žiuri narė
  członkini jury

jurta /ˈjurta/ (n)
jurta
  (etnografia, etnograficzny) namiot pokryty zazwyczaj skórami lub wojłokiem, używany przez ludy tureckie i mongolskie w środkowej Azji i południowej Syberii;

jury (n)
žiuri
  grupa ludzi, zwykle specjalistów w danej dziedzinie, dokonujących oceny osób lub dzieł biorących udział we współzawodnictwie

jurysdykcja (n)
jurisdikcija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uprawnienie organu władzy do rozstrzygania spornych spraw

juta /ˈjuta/ (n)
džiutas
  (botanika, botaniczny) Corchorus L., roślina tropikalna z rodziny ślazowatych;
  (włókiennictwo) tkanina z tego włókna;
  (włókiennictwo) włókno otrzymywane z łodyg tej rośliny

jutro /ˈjutrɔ/ (adv)
rytoj, rytdiena
  następnego dnia po obecnym

jutro /ˈjutrɔ/ (n)
rytoj, rytdiena
  dzień następny w stosunku do obecnego

już /juʃ/ (particle)
jau
  …podkreślająca, że coś jest wynikiem minionego czasu i zdarzeń

jąderko (n)
branduolėlis
  (biologia, biologiczny) element jądra komórkowego, który odpowiada za syntezę RNA;

jądro /ˈjɔ̃ndrɔ/ (n)
branduolys
  (fizyka, fizyczny) centralna część atomu;
sėklidė
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) (medycyna, medyczny) męski narząd rozrodczy zwierząt i ludzi wytwarzający nasienie;

jądrowy /jɔ̃nˈdrɔvɨ/ (adj)
branduolinis
  (fizyka, fizyczny) dotyczący jądra atomowego

jąkać (v)
mikčioti
  (rzadki, rzadko używany) mówić w sposób nieskładny, mało zrozumiały

jęczmień /ˈjɛ̃n͇ʧ̑mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
miežis
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Hordeum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;
  (potocznie, potoczny) grudka na powiece, powstała wskutek infekcji;
  (spożywczy) ziarno z nasion jęczmienia (1.1)

jęk /jɛ̃ŋk/ (n)
dejavimas
  żałosny głos wydawany przez człowieka pod wpływem bólu lub cierpienia

język /ˈjɛ̃w̃zɨk/ (n)
kalba
  część języka (1.2), obejmująca tylko terminy z jednej dziedziny wiedzy; (także, też) konkretny wariant danego języka (1.2), wydzielony geograficznie, środowiskowo lub stylistycznie
kalba, liežuvis
  (językoznawstwo, językoznawczy) zbiór słów, reguł gramatycznych, zasad wymowy, idiomów, umożliwiający porozumiewanie się osób znających ten zbiór;
  (informatyka, informatyczny) zbiór rozkazów i reguł ich łączenia sterujących pracą komputera;
liežuvis
  (obuwnictwo, obuwniczy) część buta osłaniająca stopę pod sznurówką
liežuvis, kalba
  (anatomia, anatomiczny) mięsień znajdujący się w jamie ustnej lub gębowej, pełniący funkcję narządu smaku, ułatwiający jedzenie, a u ludzi także mówienie;

język literacki (n)
literatūrinė kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) staranniejszy rejestr języka, używany głównie w piśmie (forma języka stawiana w opozycji do standardowej mowy potocznej)
  (językoznawstwo, językoznawczy) język standardowy, język ogólny (odmiana języka przeciwstawiana niskoprestiżowym dialektom i socjolektom)

język obcy /ˈjɛ̃w̃zɨk ˈɔpʦ̑ɨ/ (n)
užsienio kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) język inny niż język ojczysty

język ogólny (n)
bendrinė kalba, bendroji kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) ogólnoetniczny standard języka

język ojczysty /ˈjɛ̃w̃zɨk ɔjˈʧ̑ɨstɨ/ (n)
gimtoji kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) język przyswojony jako pierwszy w otoczeniu, w którym się wychowuje;

język programowania /ˈjɛ̃w̃zɨk ˌprɔɡrãmɔˈvãɲa/ (n)
programavimo kalba
  (informatyka, informatyczny) język sztuczny przeznaczony do zapisu algorytmów lub programów komputerowych;

język standardowy (n)
bendrinė kalba, bendroji kalba, literatūrinė kalba, standartinė kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) prestiżowa odmiana danego języka, pełniąca funkcję normy ogólnoetnicznej, stawiana w opozycji do wernakularnych form języka

językoznawca /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafʦ̑a/ (n)
kalbininkas
  (językoznawstwo, językoznawczy) specjalista w zakresie językoznawstwa

językoznawstwo /ˌjɛ̃w̃zɨkɔˈznafstfɔ/ (n)
kalbotyra
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku;

kabaret /kaˈbarɛt/ (n)
kabaretas
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) spektakl (niekiedy na estradzie, czasem w restauracji, kawiarni) o lekkim repertuarze skeczów, monologów literackich, piosenek, tańców (i tym podobne, i temu podobne);

kaczka /ˈkaʧ̑ka/ (n)
antis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodziny kaczkowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso lub potrawa z kaczki (1.1)

kaczka krzyżówka (n)
didżioji antis
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas platyrhynchos, gatunek ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych;

kaczor /ˈkaʧ̑ɔr/ (n)
gaigalas
  (ornitologia, ornitologiczny) samiec kaczki

kadaweryna /ˌkadavɛˈrɨ̃na/ (n)
kadaverinas
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny z grupy diamin, amina biogenna powstająca w procesie gnilnym białka, należy do tzw. "trupich jadów";

kadm /katm̥/ (n)
kadmis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cd i liczbie atomowej 48;

kadzidło /kaˈʥ̑idwɔ/ (n)
smilkalai
  przeznaczona do spalenia w celach kultu mieszanina żywic, dająca intensywną, przyjemną woń

kadzielnica /ˌkaʥ̑ɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
smilkalinė
  (kościelny) naczynie do spalania kadzidła;

kadłub /ˈkadwup/ (n)
fiuzeliažas
  (potocznie, potoczny) kadłub (1.1) samolotu

kaganiec /kaˈɡãɲɛʦ̑/ (n)
antsnukis
  siatka pleciona z drutu lub skóry zakładana zwierzętom na pysk;

kajak /ˈkajak/ (n)
kajakas
  niewielka łódź zakryta z wierzchu, z otworem na pomieszczenie jednej, dwu lub czterech osób, poruszana wiosłami o dwu piórach;

kajakarski (adj)
baidarių
  związany z kajakarstwem; przeznaczony do wykorzystania w kajakarstwie

kakao /kaˈkaɔ/ (n)
kakavos
  (botanika, botaniczny) ziarno kakaowca; potocznie również sam kakaowiec;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój sporządzony z proszku kakao (1.2), zalanego wodą lub mlekiem
  (spożywczy) proszek z nasion kakaowca

kakofonia /ˌkakɔˈfɔ̃ɲja/ (n)
kakofonija
  nieprzyjemne połączenie dźwięków;

kaktus /ˈkaktus/ (n)
kaktusas
  (botanika, botaniczny) roślina o soczystych, zgrubiałych łodygach pokrytych kolcami, rosnąca na pustynnych obszarach Ameryki Środkowej i Południowej;

kalafior /kaˈlafʲjɔr/ (n)
žiedinis kopūstas
  (botanika, botaniczny) Brassica oleracea var. botrytis L., odmiana kapusty o białych, mięsistych kwiatach;

kalafonia /ˌkalaˈfɔ̃ɲja/ (n)
kanifolija
  (technologia, technika, techniczny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) łamliwa i przezroczysta pozostałość po destylacji terpentyny z żywicy drzew iglastych;

kalambur (n)
kalambūras
  żartobliwa gra słów podobnych pod względem brzmienia, ale różniących się znaczeniowo

kalarepa /ˌkalaˈrɛpa/ (n)
kaliaropė
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) warzywo, jadalna bulwa pędowa kalarepy (1.1)
kaliaropė, ropinis kopūstas
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Brassica oleracea var. gongylodes L., odmiana kapusty warzywnej;

kalcyt /ˈkalʦ̑ɨt/ (n)
kalcitas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, składnik skał osadowych;

kaldera /kalˈdɛra/ (n)
kaldera
  (geologia, geologiczny) rozległe, koliste zagłębienie w szczytowej części wulkanu powstałe wskutek gwałtownej eksplozji;

kalejdoskop /ˌkalɛjˈdɔskɔp/ (n)
kaleidoskopas
  (optyka, optyczny) urządzenie optyczne (zabawka), w którym dzięki wielokrotnym odbiciom obrazów różnokolorowych szkiełek, w odpowiednio rozmieszczonych zwierciadłach, obserwuje się różnobarwne, symetryczne figury, zmieniające się przy jego obracaniu;

kaleka /kaˈlɛka/ (n)
luošys
  człowiek dotknięty kalectwem

kalendarz /kaˈlɛ̃ndaʃ/ (n)
kalendorius
  system rachuby dni i dłuższych odstępów czasu, oparty zazwyczaj na cyklu zmian pór roku (związanych z obiegiem Ziemi wokół Słońca) i zmian faz Księżyca;
  spis dni całego roku z podziałem na tygodnie i miesiące, często w formie publikacji (np. plakat, broszura) z dodatkowymi informacjami (imieniny, święta, wschody i zachody słońca, przepisy itp.);

kalendarz adwentowy (n)
advento kalendorius
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wywodzący się z tradycji niemieckiej, specjalny dziecięcy kalendarz służący do odliczania dni od pierwszego dnia grudnia do wigilii Bożego Narodzenia;

kalif /ˈkalʲif/ (n)
kalifas
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) islamski przywódca religijny, a początkowo także i polityczny, tytularny następca Mahometa;

kalifat /kaˈlʲifat/ (n)
kalifatas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) islamski ustrój polityczny państwa rządzonego przez kalifa, odpowiednik sułtanatu, cesarstwa lub królestwa;

kaliforn /kaˈlʲifɔrn/ (n)
kalifornis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cf i liczbie atomowej 98;

kaligraf /kaˈlʲiɡraf/ (n)
kaligrafas
  osoba, która pisze kaligraficznie

kaligrafia /ˌkalʲiˈɡrafʲja/ (n)
kaligrafija
  sztuka polegająca na pięknym, starannym pisaniu;

kaligraficzny (adj)
kaligrafinis
  napisany ozdobnym pismem odręcznym
  związany z kaligrafią

kalina /kaˈlʲĩna/ (n)
putinas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Viburnum L., drzewo lub krzew o białych lub różowych kwiatach i czerwonych, czarnych lub żółtych trujących owocach;

kalka (n)
kalkė
  papier powleczony z jednej strony farbą, wkładany między dwa arkusze papieru, aby na drugim otrzymać kopię tego, co jest pisane na pierwszym;

kalkulator /ˌkalkuˈlatɔr/ (n)
kalkuliatorius
  małe urządzenie służące do wykonywania obliczeń arytmetycznych;

kalmar /ˈkalmar/ (n)
kalmaras
  (zoologia, zoologiczny) Teuthida, gatunek głowonoga;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) zwierzę z gatunku kalmarów (1.1); zwykle w lm

kalumnia /kaˈlũmʲɲja/ (n)
šmeižtas
  niesprawiedliwe oszczerstwo, oskarżenie

kalwinizm /kalˈvʲĩɲism̥/ (n)
kalvinizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system teologiczny stworzony przez Jana Kalwina; jedna z religii protestanckich;

kambr /kãmpr̥/ (n)
kambras
  (geologia, geologiczny) pierwszy okres geologiczny paleozoiku;

kamea (n)
kamëja
  (sztuka) szlachetny lub półszlachetny kamień ozdobiony reliefem ciętym wypukło;

kameleon /ˌkãmɛˈlɛɔ̃n/ (n)
chameleonas
  (herpetologia, herpetologiczny) jaszczurka słynąca ze zdolności do zmiany ubarwienia, długiego języka i oryginalnych kształtów ciała;
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, który łatwo zmienia poglądy

kamera /kãˈmɛra/ (n)
fotoaparatas
  urządzenie do nagrywania ruchomego obrazu, często również z dźwiękiem;

kamerzysta /ˌkãmɛˈʒɨsta/ (n)
filmuotojas
  ktoś, kto obsługuje kamerę i filmuje

kamfora /kãw̃ˈfɔra/ (n)
kamparas
  organiczny związek chemiczny z grupy terpenów, pochodna kamfenu, stosowany w technice i medycynie;

kamieniarz (n)
akmentašys
  rzemieślnik, który zajmuje się obróbką kamieni

kamieniołom (n)
karjeras
  (górnictwo, górniczy) miejsce pozyskiwania kamienia budowlanego, zwykle metodą odkrywkową;

kamienisty /ˌkãmʲjɛ̇̃ˈɲistɨ/ (adj)
akmenuotas
  taki, który pokryty jest kamieniami albo zawiera dużo kamieni

kamień /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
akmuo
  (mineralogia, mineralogiczny) obiekt pochodzenia mineralnego o konsystencji stałej, twardy, wyraźnie odgraniczający się od otoczenia
  (medycyna, medyczny) złóg powstający w organach wewnętrznych, takich jak nerki, woreczek żółciowy, moczowody

kamień młyński (n)
girna, girnos
  (technologia, technika, techniczny) jeden z dwóch płaskich okrągłych kamieni w młynie żarnowym służących do rozcierania ziarna

kamień węgielny /ˈkãmʲjɛ̇̃ɲ vɛ̃ŋʲˈɟɛlnɨ/ (n)
kertinis akmuo
  (przenośnie, przenośnia) podstawa, najważniejsza część czegoś
  kamień znajdujący się w węgle
  obecnie pierwsza cegła lub inny element budowlany stawiany jako pierwszy podczas budowy, mający znaczenie symboliczne

kamień żółciowy (n)
tulžies akmenligė
  (medycyna, medyczny) złóg powstały w wyniku odkładania się składników żółci;

kanadyjski /ˌkãnaˈdɨjsʲci/ (adj)
kanadietiškas, kanadiečių
  związany z Kanadą, dotyczący Kanady

kanapka /kãˈnapka/ (n)
sumuštinis
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (handel, handlowy) kanapka (1.1) składająca się przynajmniej z dwóch warstw pieczywa kanapka (1.1) przełożona / posmarowana czymś między warstwami

kanarek /kãˈnarɛk/ (n)
kanarėlė
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak hodowlany o żółtym upierzeniu;

kanał /ˈkãnaw/ (n)
kanalas
  wykonany przez człowieka wykop w ziemi, którym płynie woda; służy np. do nawadniania lub osuszania pól albo umożliwienia żeglugi statków

kancerogeneza (n)
kancerogenezė
  (medycyna, medyczny) mechanizm tworzenia się nowotworów

kandela /kãnˈdɛla/ (n)
kandela
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka światłości w układzie SI, oznaczana symbolem cd;

kandydat /kãnˈdɨdat/ (n)
kandidatas
  ktoś, kto kandyduje do czegoś, ubiega się o coś

kangur /ˈkãŋɡur/ (n)
kengūra
  (zoologia, zoologiczny) torbacz słynący z długich skoków;

kania /ˈkãɲa/ (n)
peslys
  (ornitologia, ornitologiczny) Milvus, ptak drapieżny gnieżdżący się na drzewach i w szczelinach skalnych;

kanibalizm /ˌkãɲiˈbalʲism̥/ (n)
kanibalizmas
  (zoologia, zoologiczny) praktyka zjadania osobników własnego gatunku;

kanonierka /ˌkãnɔ̃ˈɲɛrka/ (n)
kanonierė
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) historyczna klasa okrętów artyleryjskich średniej lub małej wielkości

kanonik (n)
kanauninkas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakonnik z zakonu Kanoników Regularnych św. Augustyna;

kanonizacja /ˌkãnɔ̃ɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
kanonizacija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) oficjalne uznanie zmarłego za świętego i zezwolenie na jego publiczny kult w Kościele katolickim lub Cerkwi prawosławnej;

kantata /kãnˈtata/ (n)
kantata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny na głosy solowe;

kanton /ˈkãntɔ̃n/ (n)
kantonas
  kraj wchodzący w skład Konfederacji Szwajcarskiej;

kaon (n)
kaonas
  (fizyka, fizyczny) każdy z czterech mezonów stanowiących połączenie kwarka lub antykwarka dziwnego i kwarka lub antykwarka górnego lub dolnego;

kapelusz /kaˈpɛluʃ/ (n)
skrybėlė
  (odzieżownictwo) rodzaj nakrycia głowy z rondem i częścią wypukłą w środku;

kapitalista /ˌkapʲitaˈlʲista/ (n)
kapitalistas
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) właściciel kapitału – przedsiębiorstwa będącego dla niego źródłem zysku; osoba dysponująca kapitałem

kapitalizm /ˌkapʲiˈtalʲism̥/ (n)
kapitalizmas
  (ekonomia, ekonomiczny) (społeczny) system ekonomiczny i społeczny oparty na prywatnej własności, swobodzie prowadzenia działalności gospodarczej, wolnej konkurencji, zapewniający podstawowe wolności i prawa obywatelskie;

kapitan /kaˈpʲitãn/ (n)
kapitonas
  (marynarka) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) dowódca cywilnego statku wodnego lub samolotu
  (sport, sportowy) gracz reprezentujący całą swoją drużynę
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, między porucznikiem a majorem;

kapitulacja /ˌkapʲituˈlaʦ̑ʲja/ (n)
kapituliacija
  warunki poddania się
  zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi

kaplica /kaˈplʲiʦ̑a/ (n)
koplyčia
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) niewielki wolnostojący budynek służący celom religijnym;
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wydzielona część budynku, służąca do odprawiania nabożeństw, często z umieszczonym ołtarzem

kapral /ˈkapral/ (n)
kapralas
  (wojskowość, wojskowy) najniższy stopień wojskowy w korpusie podoficerskim;

kapsaicyna (n)
kapsicinas
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny odpowiedzialny za ostry, piekący smak papryki chili;

kapsułka /kapˈsuwka/ (n)
kapsulė
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) zbiorniczek, małe opakowanie leku wykonane z żelatyny;

kapsyd (n)
kapsidė
  (biologia, biologiczny) białkowa osłonka genomu wirusa;

kapusta /kaˈpusta/ (n)
kopūstas
  (botanika, botaniczny) roślina warzywna o jadalnych liściach zbitych w główkę;

kapłon (n)
romytas gaidys
  (zootechnika, zootechniczny) wykastrowany kogut kury domowej;

kara /ˈkara/ (n)
bauda
  dolegliwość wymierzona jako sankcja

kara śmierci /ˈkara ˈɕmʲjɛrʲʨ̑i/ (n)
mirties bausmė
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara polegająca na pozbawieniu życia sprawcy przestępstwa;

karabin /kaˈrabʲĩn/ (n)
šautuvas
  (wojskowość, wojskowy) indywidualna broń strzelecka o długiej lufie;

karabin maszynowy /kaˈrabʲĩn ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
kulkosvaidis
  (wojskowość, wojskowy) zespołowa broń samoczynna zasilana amunicją o kalibrze do 20 mm;

karabinek /ˌkaraˈbʲĩnɛk/ (n)
karabinas
  indywidualna broń strzelecka o lufie krótszej niż w karabinie;

karaka /kaˈraka/ (n)
karaka
  (marynarka) typ dawnego statku transportowego;

karaluch /kaˈralux/ (n)
tarakonas
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Blatta orientalis, duży, żyjący w siedliskach ludzkich owad żywiący się produktami spożywczymi;

karaoke /ˌkaraˈɔkɛ/ (n)
karaokė
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) śpiewanie znanych piosenek do odtwarzanej z taśmy melodii w przeznaczonych do tego lokalach

karate /kaˈratɛ/ (n)
karatė
  (sport, sportowy) japońska sztuka walki;

karateka /ˌkaraˈtɛka/ (n)
karatistas
  (sport, sportowy) osoba uprawiająca karate

karawan (n)
katafalkas
  pojazd do przewozu trumny ze zwłokami

karawana /ˌkaraˈvãna/ (n)
karavanas
  wielbłądzia ekspedycja transportowa lub pielgrzymkowa na pustyni;

karawanseraj (n)
karavansarajus
  (historia, historyczny, historycznie) (architektura, architektoniczny) zajazd stanowiący miejsce postoju karawan, mający pomieszczenia dla podróżnych wraz ze składami na towary;

karawela /ˌkaraˈvɛla/ (n)
karavelė
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) jednopokładowy, dwu- lub trójmasztowy żaglowiec o wysokich nadbudówkach na dziobie i rufie, używany od XV do XVII wieku;

karaś /ˈkaraɕ/ (n)
karosas
  (systematyka) (ichtiologia, ichtiologiczny) Carassius carassius Linnaeus, gatunek słodkowodnej ryby z rodziny karpiowatych;

karbon /ˈkarbɔ̃n/ (n)
karbonas
  (geologia, geologiczny) piąty okres geologiczny paleozoiku;

karczoch /ˈkarʧ̑ɔx/ (n)
artišokas
  (botanika, botaniczny) Cynara scolymus, rodzaj wieloletnich roślin z rodziny astrowatych;

kardiolog /karˈdʲjɔlɔk/ (n)
kardiologas
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób serca i układu naczyniowego

kardiologiczny /ˌkardʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
kardiologijos
  związany z kardiologią, dotyczący kardiologii

kardynał /karˈdɨ̃naw/ (n)
kardinolas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) najwyższa po papieżu godność kościelna w Kościele katolickim;

karelski (adj)
kareliškai
  związany z Karelią, dotyczący Karelii lub Karelów

karelski (n)
Karelų
  (językoznawstwo, językoznawczy) język karelski;

kariatyda /ˌkarʲjaˈtɨda/ (n)
Kariatida
  (architektura, architektoniczny) podpora architektoniczna w postaci kobiecej spełniająca funkcję kolumny lub pilastra, dźwigająca na głowie belkowanie, balkon czy gzyms;

kariera /karʲˈjɛra/ (n)
karjera
  osiągnięcie sukcesu w życiu zawodowym

kark /kark/ (n)
sprandas
  (anatomia, anatomiczny) tylny fragment szyi powyżej grzbietu

karma /ˈkarma/ (n)
karma
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w hinduizmie, buddyzmie i dżinizmie: przeszłe czyny i zamiary mające wpływ na przyszłość czującej istoty (np. człowieka) i jej następne wcielenia;

karmel /ˈkarmɛl/ (n)
karamelė
  (spożywczy) brązowy barwnik spożywczy, otrzymywany przez ogrzewanie cukru, sacharozy lub glukozy, używany jako dodatek do słodyczy, deserów i piwa

karmić /ˈkarmʲiʨ̑/ (v)
maitinti
  (u samic ssaków) żywić potomstwo własnym mlekiem
  dostarczać jedzenia, dawać pożywienie, żywić kogoś

karnawał /karˈnavaw/ (n)
karnavalas
  okres od święta Trzech Króli (albo od Bożego Narodzenia, albo od Nowego Roku) do Środy Popielcowej, w czasie którego urządzane są zabawy, bale, maskarady i pochody;

karoseria /ˌkarɔˈsɛrʲja/ (n)
automobilio kėbulas
  wierzchnia część nadwozia pojazdu (najczęściej samochodu);

karoten (n)
karotinas
  (biochemia, biochemiczny) jeden ze związków organicznych z grupy węglowodorów nienasyconych stanowiących barwniki fotosyntetyczne o barwach od żółtej do czerwonej i prowitaminy witaminy A, występujących w wielu roślinach, m.in. marchwi;

karp /karp/ (n)
karpis
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Cyprinus carpio, ryba słodkowodna z rodziny karpiowatych, hodowlana;

karta /ˈkarta/ (n)
žaidimo korta
  prostokątny kawałek kartonu oznaczony symbolami o umownych znaczeniach, używany do gier lub wróżenia

karta SIM (n)
SIM kortelė
  (telekomunikacja) stosowana w telekomunikacji, wymienna plastikowa karta elektroniczna z wbudowaną pamięcią i mikroprocesorem;

karta kredytowa /ˈkarta ˌkrɛdɨˈtɔva/ (n)
kredito kortelė
  (bankowość, bankowy) karta magnetyczna uprawniająca do korzystania ze środków pieniężnych przyznanych jej posiadaczowi w ramach limitu kredytowego ustalonego przez daną instytucję finansową;

karta pokładowa (n)
įlaipinimo talonas
  (lotnictwo, lotniczy) rodzaj biletu upoważniającego do wejścia na pokład samolotu bądź statku

kartografia /ˌkartɔˈɡrafʲja/ (n)
kartografija
  nauka o tworzeniu map;

kartograficzny /ˌkartɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kartografinis
  dotyczący kartografii

karuzela /ˌkaruˈzɛla/ (n)
karuselė
  urządzenie do zabawy, które się kręci;

karykatura /ˌkarɨkaˈtura/ (n)
karikatūra
  humorystyczna praca plastyczna lub literacka ośmieszająca i uwydatniająca charakterystyczne cechy osoby;

karykaturzysta (n)
karikatūrininkas
  (sztuka) rysownik karykatur, autor karykatur

karzeł /ˈkaʒɛw/ (n)
nykštukas
  (medycyna, medyczny) człowiek o niedoborze wzrostu;
  postać fantastyczna, istota niewielkiego wzrostu
  (astronomia, astronomiczny) nieduża gwiazda ciągu głównego;

kaseta (n)
kasetė
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie, podzespół, moduł lub materiał eksploatacyjny w standardowej, zamkniętej obudowie

kasjer /ˈkasʲjɛr/ (n)
kasininkas
  pracownik instytucji finansowej lub firmy handlowej przyjmujący lub wypłacający pieniądze

kaskader (n)
kaskadininkas
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba zastępująca aktora w ryzykownych albo technicznie wymagających scenach

kasta /ˈkasta/ (n)
kasta
  (społeczny) grupa społeczna powstała w wyniku podziału pracy lub nakazów religijnych, zwykle zamknięta ze względu na zawieranie małżeństw i dziedziczenie przynależności, wraz z innymi kastami tworząca hierarchię;

kastet (n)
kastete
  rodzaj dodatkowej broni do walki na pięści w kształcie zespojonych ze sobą pierścieni;

kastowy (adj)
kastinis
  związany z kastą, dotyczący kast; podzielony na kasty

kastracja /kaˈstraʦ̑ʲja/ (n)
kastravimas
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) usunięcie chirugiczne gruczołów płciowych lub zniszczenie komórek rozrodczych promieniami rentgenowskimi;

kasyno /kaˈsɨ̃nɔ/ (n)
kazino
  ekskluzywny lokal rozrywkowy przeznaczony do legalnego uprawiania hazardu;

kasza /ˈkaʃa/ (n)
košė
  (spożywczy) spreparowane ziarna zbóż (np. gryki, jęczmienia) przygotowane do gotowania;

kaszalot /kaˈʃalɔt/ (n)
kašalotas
  (zoologia, zoologiczny) Physeter macrocephalus Linnaeus, waleń z rodziny kaszalotowatych o dużej głowie i potężnej poziomej płetwie ogonowej;

kaszel /ˈkaʃɛl/ (n)
kosulys
  nagłe wyrzucenie powietrza z płuc połączone z zachrypnięciem, spodowane podrażnieniem układu oddechowego;

kaszleć /ˈkaʃlɛʨ̑/ (v)
koseti
  gwałtownie wyrzucać powietrze z płuc

kasztan /ˈkaʃtãn/ (n)
kaštonas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc (orzech) kasztana (1.1)

katalepsja (n)
katalepsija
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) zespół objawów zaburzeń psychicznych wyrażający się zanikiem wykonywania ruchów dowolnych, zastyganiem chorego w nienaturalnych ułożeniach ciała

kataliza (n)
katalizė
  (chemia, chemiczny) zjawisko przyśpieszenia lub spowolnienia reakcji chemicznej zachodzące pod wpływem katalizatora;

katalizator /ˌkatalʲiˈzatɔr/ (n)
katalizatorius
  (chemia, chemiczny) substancja przyspieszająca przebieg reakcji chemicznej;
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) czynnik będący przyczyną czegoś, przyśpieszający coś

katalizować (v)
katalizuoti
  (chemia, chemiczny) wywoływać katalizę, poddawać katalizie, ulegać katalizie
  (przenośnie, przenośnia) wywoływać jakieś zmiany lub je przyśpieszać

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (adj)
katalonas, katalonų
  związany z Katalonią

kataloński /ˌkataˈlɔ̃j̃sʲci/ (n)
katalonas, katalonų
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Katalonii;

katana /kaˈtãna/ (n)
katana
  rodzaj miecza japońskiego;

katapulta /ˌkataˈpulta/ (n)
katapulta
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) oblężnicza machina wojenna używana w starożytności i w średniowieczu do miotania ciężkich pocisków;

katar /ˈkatar/ (n)
kataras
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek ruchu religijnego zwanego kataryzmem;

kataryniarz /ˌkataˈrɨ̃ɲaʃ/ (n)
rylininkas
  uliczny grajek grający na katarynce

katarynka (n)
ryla
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) urządzenie mechaniczne, napędzane korbą, odtwarzające muzykę zapisaną na specjalnych kartach dziurkowanych, które sterują piszczałkami;

kataster (n)
kadastras
  (geodezja, geodezyjny) wykonywany dla celów podatkowych spis obiektów i oszacowanie przychodów

katastrofa /ˌkataˈstrɔfa/ (n)
katastrofa
  tragiczny wypadek, którego skutkiem jest czasami śmierć wielu ludzi

katastrofizm (n)
katastrofizmas
  pesymistyczny ogląd na życie budowany na przeświadczeniu o nieuchronności zagłady/klęski i spowodowanego nią kryzysu

katechizm (n)
katekizmas
  (kościelny) podręcznik do katechezy
  (przenośnie, przenośnia) podstawowe zasady czegoś
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wykład podstawowych zasad doktryny chrześcijańskiej;

katedra /kaˈtɛdra/ (n)
katedra
  (kościelny) główny kościół diecezji;

kategoria /ˌkatɛˈɡɔrʲja/ (n)
kategorija
  każdy z rodzajów, na które podzielona jest zbiorowość według pewnej klasyfikacji

kation /ˈkatʲjɔ̃n/ (n)
katijonas
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) dodatnio naładowany jon;

katoda /kaˈtɔda/ (n)
katodas
  (elektryczność) elektroda o ujemnym potencjale;

katolicki /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ʲci/ (adj)
katalikiškas
  związany z katolicyzmem i katolikami, dotyczący katolicyzmu

katolicyzm /ˌkatɔˈlʲiʦ̑ɨsm̥/ (n)
katalikybė, katolicizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) trynitarne wyznanie chrześcijańskie, mające system dogmatyczno-doktrynalny oparty na Biblii i tradycji, uznające siedem sakramentów, autorytet Kościoła oraz kult maryjny i świętych;

katoliczka /ˌkatɔˈlʲiʧ̑ka/ (n)
katalikė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kobieta, która wyznaje katolicyzm

katowicki /ˌkatɔˈvʲiʦ̑ʲci/ (adj)
Katovicai
  odnoszący się do Katowic, związany z Katowicami

kawa /ˈkava/ (n)
kava
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przygotowany z palonych i rozdrobnionych ziaren kawowych;
  (spożywczy) ziarna kawowca, z których po odpowiednim przygotowaniu można uzyskać aromatyczny napój
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Coffea L., kawowiec, drzewo lub krzew z rodziny marzanowatych;

kawaler /kaˈvalɛr/ (n)
riteris
  (przestarzałe, przestarzały) rycerz
  mężczyzna, który otrzymał dany order

kawaleria /ˌkavaˈlɛrʲja/ (n)
kavalerija
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących konno;

kawiarnia /kaˈvʲjarʲɲa/ (n)
kavinė, kavìnė
  lokal, w którym podaje się kawę i inne napoje;

kawior /ˈkavʲjɔr/ (n)
ikrai
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przekąska z solonej ikry niektórych gatunków ryb (np. łososia, dorsza), w kolorze czarnym lub czerwonym;

kawitacja (n)
kavitacija
  (fizyka, fizyczny) zjawisko gwałtownego tworzenia się bąbelków gazu w cieczy pod wpływem zmian ciśnienia;

kawka /ˈkafka/ (n)
kuosa
  (ornitologia, ornitologiczny) Coloeus, ptak z rodziny krukowatych;

kazachski /kaˈzaxsʲci/ (adj)
kazachiškas
  odnoszący się do Kazachów

kazanie /kaˈzãɲɛ/ (n)
pamokslas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religijna przemowa, której celem jest przekazanie prawd wiary i zasad życia moralnego, w chrześcijaństwie także część mszy lub nabożeństwa;

kazarka egipska (n)
egiptinė žąsis
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Alopochen aegyptiaca Linnaeus, gatunek ptaka z rodziny kaczkowatych;

kazirodztwo (n)
kraujomaiša
  stosunki płciowe z osobą blisko spokrewnioną, rodzaj parafilii;

kaznodzieja (n)
skelbėjas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto wygłasza kazania;

kałakutas (n)
kalakutas
  (słownictwo kresowe) (pogardliwie, pogardliwy) o osobie narodowości litewskiej
  (słownictwo kresowe) (pogardliwie, pogardliwy) policjant lub żandarm litewski z okresu II wojny światowej

kałamarz /kaˈwãmaʃ/ (n)
rašalinė
  niewielki, szczelnie zamykany pojemnik z różnych materiałów, służący do przechowywania atramentu lub tuszu;

kałuża /kaˈwuʒa/ (n)
balutė
  płytki dołek wypełniony wodą, błotem
balą
  mokra plama, rozlana ciecz

każdy /ˈkaʒdɨ/ (pronoun)
kiekvienas
  odnoszący się do wszystkich, wszystkiego w danym zbiorze, bez wyjątku

kciuk /cʨ̑uk/ (n)
nykštys
  (anatomia, anatomiczny) pierwszy palec dłoni u ssaków naczelnych, położony przeciwstawnie do pozostałych palców;

kebab /ˈkɛbap/ (n)
kebabas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) popularne w kuchni tureckiej kawałki pieczonego mięsa z dodatkami;

keczua (n)
kečujų kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Indian Keczua;

kelner /ˈkɛlnɛr/ (n)
padavėjas
  osoba w restauracji przyjmująca zamówienie i przynosząca potrawy

kelnerka /kɛlˈnɛrka/ (n)
padavėja
  osoba płci żeńskiej przyjmująca w restauracji zamówienie i przynosząca potrawy

kelwin /ˈkɛlvʲĩn/ (n)
Kelvinas
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka temperatury w układzie SI, oznaczana K;

kenozoik /ˌkɛ̃nɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
kainozojus
  (geologia, geologiczny) najmłodsza era w dziejach Ziemi;

kibic /ˈcibʲiʦ̑/ (n)
sirgalius
  osoba interesująca się danym sportem, przyglądająca się rozgrywkom sportowym, kibicująca jakiejś drużynie sportowej lub sportowcowi;

kibuc /ˈcibuʦ̑/ (n)
kibucas
  izraelskie spółdzielcze gospodarstwo rolne lub produkcyjne wraz z osadą mieszkańców, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną;

kichać /ˈcixaʨ̑/ (v)
čiaudėti
  gwałtownie wypuszczać powietrze z powodu podrażnienia nosa np. przez kurz

kicz /ciʧ̑/ (n)
kičas
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) mierne artystycznie dzieło lub utwór, który jest wyrazem złego, ale popularnego gustu

kiedy /ˈcɛdɨ/ (pronoun)
kada
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających czas jakiegoś zdarzenia
  …służący do tworzenia pytań o czasie jakiegoś wydarzenia

kiedyś /ˈcɛdɨɕ/ (indefinitePronoun)
kadaise
  w pewnym czasie, w jakiejś chwili (w nieokreślonej przeszłości lub przyszłości)

kieliszek /cɛˈlʲiʃɛk/ (n)
taurelė
  zazwyczaj szklane naczynie z podstawką i nóżką, przeznaczone do konsumpcji niektórych napojów alkoholowych jak wino, koniak, drinki i koktajle;

kierowca /cɛˈrɔfʦ̑a/ (n)
vairuotojas
  osoba kierująca pojazdem (mężczyzna lub kobieta)

kierownica /ˌcɛrɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
vairas
  (motoryzacja) element służący do zmiany kierunku jazdy pojazdu;

kierownik /cɛˈrɔvʲɲik/ (n)
vadovas, vadybininkas
  osoba wydająca innym polecenia w danym dziale lub jednostce firmy albo organizacji

kierunek /cɛˈrũnɛk/ (n)
kryptis
  droga, linia łącząca miejsce początku ruchu z końcem ruchu, w domyśle określająca cel
kryptis, linkmė
  w naukach artystycznych i technice: temat lub grupa tematów, którymi dana osoba się zajmuje, cel, do którego dąży

kierunkowskaz /ˌcɛrũŋˈkɔfskas/ (n)
posūkio signalas
  (motoryzacja) urządzenie służące do sygnalizowania zamiaru zmiany kierunku poruszania się

kieszeń /ˈcɛʃɛ̃ɲ/ (n)
kišenė
  (krawiectwo) (odzieżownictwo) rodzaj małego schowka np. w ubraniu lub torbie;

kieszonkowe /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvɛ/ (n)
kišenpinigiai
  zazwyczaj stała suma pieniędzy otrzymywana przez dziecko od rodziców na własne wydatki

kieszonkowiec /ˌcɛʃɔ̃ŋˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
kišenvagis
  osoba, która kradnie przedmioty z kieszeni ludzi

kiełbasa /cɛwˈbasa/ (n)
dešra
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) wędlina z rozdrobnionego mięsa w osłonce sztucznej lub z jelita zwierzęcego;

kijanka /ciˈjãnka/ (n)
buožgalvis
  (zoologia, zoologiczny) larwa płazów bezogonowych prowadząca wodny tryb życia;

kikut /ˈcikut/ (n)
kelmas
  (anatomia, anatomiczny) odstająca pozostałość amputowanej kończyny lub część ciała niedostatecznie wykształcona

kilka /ˈcilka/ (indefinitePronoun)
keleri
  oznaczenie w sposób przybliżony liczby od trzech do dziewięciu w odniesieniu do grupy rzeczowników niemęskoosobowych (kobiet, zwierząt lub rzeczy)

kilo- /ˈcilɔ/ (prefix)
kilo-
  (fizyka, fizyczny) (informatyka, informatyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczający jednostki miary tysiąc razy większe od podstawowych;

kilobajt /ciˈlɔbajt/ (n)
kilobaitas
  (jednostka miary) (informatyka, informatyczny) jednostka informacji lub pojemności pamięci komputera równa 1 024 bajtom

kilogram /ciˈlɔɡrãm/ (n)
kilogramas
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) podstawowa jednostka masy w układzie SI, oznaczana kg;

kilometr /ciˈlɔ̃mɛtr̥/ (n)
kilometras
  jednostka długości równa tysiącowi metrów;

kilowat (n)
kilovatas
  (fizyka, fizyczny) (metrologia, metrologiczny) tysiąc watów (jednostka mocy)

kilwater /cilˈvatɛr/ (n)
kilvateris
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ślad na wodzie, jaki pozostawia za sobą płynący statek

kinematyka /ˌcĩnɛ̃ˈmatɨka/ (n)
kinematika
  (fizyka, fizyczny) dział mechaniki zajmujący się badaniem ruchu ciał;

kino /ˈcĩnɔ/ (n)
kinas, kino teatras
  (sztuka) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) budynek, w którym wyświetla się filmy

kiosk /cɔsk/ (n)
kioskas
  mała budka handlowa, w której sprzedaje się m.in. pisma, bilety, papierosy

kirgiski /cirʲˈɟisʲci/ (n)
kirgizų
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Kirgistanu;

kisiel /ˈciɕɛl/ (n)
kisielius
  (technologia, technika, techniczny) (gastronomia), (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser żelujący z mąki ziemniaczanej, owoców (lub soku owocowego), wody i cukru;

kiur /cjur/ (n)
kiuris
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cm i liczbie atomowej 96;

kiwać (v)
linkčioti
  machać np. ręką na pożegnanie lub powitanie

kiwi /ˈki.vʲi/ (n)
kiviai
  (spożywczy) zielony w środku owoc aktinidii o meszkowatej brązowej skórce;
  (ornitologia, ornitologiczny) rodzina ptaków nielotów zamieszkująca tylko Nową Zelandię;

kiła /ˈciwa/ (n)
sifilis
  (medycyna, medyczny) choroba weneryczna wywoływana przez krętka bladego;

kiść /ciɕʨ̑/ (n)
kekė
  pęk czegoś – owoców, kwiatów, przedmiotów

klacz /klaʧ̑/ (n)
kumelė
  (zoologia, zoologiczny) samica ssaków nieparzystokopytnych, szczególnie samica konia;

klakson /ˈklaksɔ̃n/ (n)
klaksonas
  (motoryzacja) urządzenie służące do wydawania sygnałów dźwiękowych (najczęściej w celu ostrzeżenia);

klarnet /ˈklarnɛt/ (n)
klarnetas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty drewniany ze stroikiem;

klasa /ˈklasa/ (n)
klasė
  (edukacja, edukacyjny) grupa dzieci w szkole
  (informatyka, informatyczny) w programowaniu obiektowym: typ wyrażony przez rekord danych wraz z funkcjami operującymi na tych danych;
  (matematyka, matematyczny) uogólnienie pojęcia zbioru na dowolne kolekcje obiektów spełniających pewien warunek;
  dobry styl
  poziom jakości albo prestiżu jakiegoś przedmiotu lub osoby, oceniany na podstawie użytych materiałów, wykonania itp.
  standard środków lokomocji, np. kolei, samolotów; środek lokomocji tego standardu
  pomieszczenie (sala) w szkole, gdzie odbywają się lekcje

klasycyzm (n)
klasicizmas
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) prąd w sztuce, muzyce, architekturze i literaturze europejskiej zapoczątkowany w renesansie a obecny do końca XVIII w., nawiązujący do wzorców oraz tematów antyku greckiego i rzymskiego;

klasyfikacja /ˌklasɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
klasifikacija
  systematyczny podział czegoś (przedmiotów lub zjawisk) na klasy, działy, poddziały itp. według określonej zasady
  zaklasyfikowanie danego zjawiska lub przedmiotu do odpowiedniej klasy, grupy itp.

klasztor /ˈklaʃtɔr/ (n)
vienuolynas
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek lub kompleks budynków będący siedzibą zakonnic lub zakonników określonej reguły

klatka /ˈklatka/ (n)
narvas
  skrzynia, pomieszczenie z prętów lub siatki

klatka piersiowa /ˈklatka pʲjɛrʲˈɕɔva/ (n)
krūtinė, krūtinės ląsta
  (anatomia, anatomiczny) część ciała chroniąca żebrami płuca i serce;

klawesyn /klaˈvɛsɨ̃n/ (n)
klavesinas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument strunowy, w którym dźwięk wzbudzany jest przez piórka szarpiące struny;

klawesynista (n)
klavesinistas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na klawesynie

klawiatura /ˌklavʲjaˈtura/ (n)
klaviatūra
  część maszyny do pisania, komputera i innych urządzeń, wyposażona w klawisze i pozwalająca na wprowadzanie znaków
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) układ klawiszy umieszczonych kolejno obok siebie, zamocowanych w odpowiedni sposób, ułatwiający granie na instrumentach klawiszowych

klawikord (n)
klavikordas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument klawiszowy strunowy;

klawisz /ˈklavʲiʃ/ (n)
klavišas
  element klawiatury odpowiadający za wydobywanie dźwięku w instrumentach muzycznych lub za wprowadzenie znaku w komputerach, maszynach do pisania itp.;

kleisty (adj)
lipnus
  o właściwościach klejenia się, ciągnący się

klej /klɛj/ (n)
klijai
  lepka substancja, rodzaj spoiwa używanego do łączenia przedmiotów

kleptokracja (n)
kleptokratija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy złodziei, osób skorumpowanych;

klerykalizm (n)
klerikalizmas
  tendencja do podporządkowania klerowi i Kościołowi wszelkich dziedzin życia w państwie;

kleszcz /klɛʃʧ̑/ (n)
erkė
  (zoologia, zoologiczny) pasożytniczy pajęczak żywiący się krwią;

klient /ˈklʲi<sup>j</sup>ɛ̃nt/ (n)
klientas
  (handel, handlowy) osoba kupująca w sklepie, interesant załatwiający sprawy w urzędzie lub placówce usługowej
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie korzystające z usług dostarczanych przez serwer

klif /klʲif/ (n)
klifas
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) wysoki i stromy, często pionowy, urwisty brzeg morza lub jeziora, powstały w wyniku abrazji;

klikać /ˈklʲikaʨ̑/ (v)
spustelėti
  (informatyka, informatyczny) naciskać przycisk myszy komputerowej

klimat /ˈklʲĩmat/ (n)
klimatas
  (geografia, geograficzny) warunki pogodowe przeważające na danym obszarze przez wiele lat;

klimatologia (n)
klimatologija
  (meteorologia, meteorologiczny) nauka zajmująca się badaniem klimatu

klimatyzator /ˌklʲĩmatɨˈzatɔr/ (n)
kondicionierius
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do klimatyzowania pomieszczeń;

klin /klʲĩn/ (n)
vagis
  (fizyka, fizyczny) maszyna prosta, o kształcie trójkąta;
  kształt tej maszyny

kliniczny (adj)
klinikinis
  (medycyna, medyczny) dotyczący lecznictwa zamkniętego

klinika /ˈklʲĩɲika/ (n)
klinika
  (medycyna, medyczny) (edukacja, edukacyjny) specjalistyczny oddział szpitalny działający przy uczelni lub instytucie naukowym;

klon /klɔ̃n/ (n)
klevas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Acer L., rodzaj drzew i krzewów z rodziny klonowatych;

klown (n)
klounas
  komik cyrkowy

klub nocny (n)
naktinis klubas
  lokal rozrywkowy otwarty w nocy;

klucz /kluʧ̑/ (n)
raktas
  przyrząd do otwierania zamka;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak na pięciolinii określający wysokość opisywanych dźwięków;
  kod do szyfru;
  narzędzie w postaci dźwigni rozwidlonej na końcu do odkręcania i przykręcania śrub
  podpowiedź umożliwiająca rozwiązanie zagadki
  (informatyka, informatyczny) kolumna bazy danych lub ich zbiór, które identyfikują rekord
  (elektronika, elektroniczny) przycisk do zwierania obwodu elektrycznego

klucz francuski /ˈkluʧ̑ frãnˈʦ̑usʲci/ (n)
veržliaraktis
  (technologia, technika, techniczny) klucz z regulowanym rozstawem szczęk uchwytu;

kluczwójt (n)
kliùčvaitis
  (dawniej, dawny) zabór rosyjski, Litwa: najniższy stopniem urzędnik na obszarze jednostki terytorialnej odpowiadającej parafii

kminek /ˈkmʲĩnɛk/ (n)
kmynas
  (botanika, botaniczny) Carum, rodzaj roślin z rodziny selerowatych;
kuminai
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) suszone owoce jednej z odmian tej rośliny zawierające olejek kminkowy, stosowany w sztuce kulinarnej jako przyprawa oraz w ziołolecznictwie

knieć błotna (n)
pelkinė puriena
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Caltha palustris L., gatunek rośliny zielnej z rodziny jaskrowatych, szeroko rozprzestrzeniony na całej półkuli północnej;

koala /kɔˈala/ (n)
koala
  (zoologia, zoologiczny) nadrzewny ssak australijski;

koalicja /ˌkɔaˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
koalicija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) porozumienie partii politycznych, które realizują wspólne cele polityczne tworząc rząd albo działając w opozycji

kobalt /ˈkɔbalt/ (n)
kobaltas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Co i liczbie atomowej 27;

kobaltyn (n)
kobaltitas
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarkosoli, siarczek kobaltu i arsenu;

kobiecość (n)
moteriškumas
  cecha tego, co kobiece

kobiecy /kɔˈbʲjɛʦ̑ɨ/ (adj)
moteriškas
  dotyczący kobiety, kobiecości; charakterystyczny dla kobiety

kobieta /kɔˈbʲjɛta/ (n)
moteris
  dorosły człowiek płci żeńskiej;

kobra /ˈkɔbra/ (n)
akiniuotė
  (herpetologia, herpetologiczny) duży i jadowity wąż zamieszkujący tropikalne i pustynne tereny Azji i Afryki;

kobuz /ˈkɔbus/ (n)
sketsakalis
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco subbuteo, ptak drapieżny z rodziny sokołowatych;

koc /kɔʦ̑/ (n)
antklodė
  gruba tkanina, zwykle wełniana, najczęściej w kształcie prostokąta, służąca do okrywania w celu ochrony przed zimnem

kochanka /kɔˈxãnka/ (n)
meilužė
  kobieta pozostająca w nieformalnym związku seksualnym z mężczyzną

kochać /ˈkɔxaʨ̑/ (v)
mylėti
  odczuwać miłość do kogoś
  uwielbiać jakąś rzecz
  uwielbiać, darzyć kogoś wielkim podziwem

kocimiętka (n)
katžolė
  (botanika, botaniczny) Nepeta, bylina o białych, niebieskie, różowe lub liliowych kwiatach zebranych na szczytach łodyg;

kocioł /ˈkɔʨ̑ɔw/ (n)
katilas
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do podgrzewania cieczy (np. wody)

kocur /ˈkɔʦ̑ur/ (n)
katinas
  samiec kota

kod kreskowy /ˈkɔt krɛˈskɔvɨ/ (n)
brūkšninis kodas
  standaryzowany znak graficzny w formie kresek, w którym zapisywana jest informacja do automatycznego odczytania przez specjalne czytniki;

kod pocztowy (n)
pašto kodas
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) ciąg cyfr ułatwiający sortowanie i dostarczanie przesyłek

kod źródłowy /ˈkɔdʲ ʑrudˈwɔvɨ/ (n)
išeitinis kodas
  (informatyka, informatyczny) zapis programu komputerowego w którymś ze zrozumiałych dla człowieka (programisty), wyjściowym języku programowania;

kodeks karny (n)
baudžiamasis kodeksas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów regulujących odpowiedzialność karną obywateli danego kraju

kodeks postępowania cywilnego /ˈkɔdɛks ˌpɔstɛ̃mpɔˈvãɲa ˌʦ̑ɨvʲilˈnɛɡɔ/ (n)
civilinio proceso kodeksas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów normujących właściwości sądów i postępowania przed nimi w sprawach cywilnych;

koenzym (n)
kofermentas
  (biochemia, biochemiczny) niebiałkowy związek organiczny niezbędny do działania niektórych enzymów;

kofeina /ˌkɔfɛˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
kofeinas
  (biochemia, biochemiczny) alkaloid znajdujący się w surowcach roślinnych będący środkiem pobudzającym;

kofta (n)
kofta
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) danie z tradycyjnej kuchni hinduskiej, kaukaskiej, bliskowschodniej i bałkańskiej, rodzaj pulpetów z mielonego mięsa z dodatkami, przyrządzanych również w wersji wegańskiej

kogut /ˈkɔɡut/ (n)
gaidys
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) samiec kury domowej;

kohorta /kɔˈxɔrta/ (n)
kohorta
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) w starożytnym Rzymie: oddział wojska stanowiący dziesiątą część legionu;

koić /ˈkɔ<sup>j</sup>iʨ̑/ (v)
maldyti
  pocieszać, uspokajać

kojot /ˈkɔjɔt/ (n)
kojotas
  (zoologia, zoologiczny) Canis latrans, preriowy drapieżnik przypominający wilka;

kokaina /ˌkɔkaˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
kokainas
  silna, uzależniająca substancja psychotropowa uzyskiwana z krasnodrzewu pospolitego (krzewu koka), używana jako narkotyk i środek medyczny;

kokoryczka wielokwiatowa (n)
daugiažiedė baltašaknė
  (botanika, botaniczny) Polygonatum multiflorum, gatunek byliny z rodzaju kokoryczka, występującej w Europie, Azji i Ameryce Północnej;

koks /kɔks/ (n)
koksas
  (technologia, technika, techniczny) stały produkt suchej destylacji węgla;

koktajl /ˈkɔktajl/ (n)
kokteilis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolorowy napój alkoholowy z różnych napitków i soków, często podawany w dekoracyjny sposób;

kolacja /kɔˈlaʦ̑ʲja/ (n)
vakarienė
  posiłek wieczorny, ostatni posiłek w ciągu dnia

kolagen (n)
kolagenas
  (biochemia, biochemiczny) białko włókienkowe stanowiące główny składnik tkanki łącznej kręgowców, nadający jej elastyczność;

kolano /kɔˈlãnɔ/ (n)
kelis
  (anatomia, anatomiczny) największy staw w organizmie człowieka, łączy dwie części nogi: udo i łydkę;

kolarstwo /kɔˈlarstfɔ/ (n)
dviračių sportas
  (sport, sportowy) forma sportu polegająca na ściganiu się na rowerach lub akrobacjach rowerowych;

kolcowój pospolity (n)
dygliuotasis ožerškis
  (botanika, botaniczny) Lycium barbarum, pochodzący z Chin gatunek krzewu z rodziny psiankowatych;

kolczatka /kɔlˈʧ̑atka/ (n)
echidna
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tachyglossus, żywiący się mrówkami ssak pokryty kolcami;

kolczatka australijska (n)
trumpasnapė echidna
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Tachyglossus aculeatus, gatunek stekowca z rodziny kolczatkowatych;

kolczyk /ˈkɔlʧ̑ɨk/ (n)
auskaras
  ozdoba zawieszana w przekłutej skórze, np. na płatkach uszu,

kolega /kɔˈlɛɡa/ (n)
klasiokas
  towarzysz pracy, nauki lub zabawy

kolej /ˈkɔlɛj/ (n)
geležinkelis
  środek transportu lądowego wytyczony torem lub liną;

kolejka /kɔˈlɛjka/ (n)
eilė
  uporządkowana zbiorowość ludzi czekających na coś;

kolejność /kɔˈlɛjnɔɕʨ̑/ (n)
seka, eilė, eilės tvarka
  uporządkowanie pozwalające ustalić dla dowolnych dwóch elementów pewnej zbiorowości (haseł, czynności, ludzi, itp.), który z nich jest wcześniejszy, a który późniejszy

kolekcjoner /ˌkɔlɛkˈʦ̑ʲjɔ̃nɛr/ (n)
kolekcininkas
  osoba, która coś kolekcjonuje; właściciel kolekcji

kolektywizacja (n)
kolektyvizacija
  nadawanie czemuś formy kolektywnej;

koliber /kɔˈlʲibɛr/ (n)
kolibris
  (ornitologia, ornitologiczny) barwnie upierzony i żywiący się nektarem najmniejszy z ptaków;

kolonia /kɔˈlɔ̃ɲja/ (n)
kolonija
  (biologia, biologiczny) forma życiowa organizmów polegająca na tworzeniu przez poszczególne osobniki związku funkcjonującego jak odrębny osobnik;
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) posiadłość państwa poza jego granicami podległa mu politycznie i gospodarczo;

kolonializm /ˌkɔlɔ̃ˈɲalʲism̥/ (n)
kolonializmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) system i polityka mocarstw opierająca się na opanowaniu i utrzymywaniu w politycznej oraz ekonomicznej zależności krajów słabo rozwiniętych w celu czerpania z nich zysków;

kolonizacja (n)
kolonizacija
  tworzenie osad na obszarach słabo zamieszkanych lub niezamieszkanych

kolonizować (v)
kolonizuoti
  przekształcać zdobyty kraj we własną kolonię

kolonoskopia /ˌkɔlɔ̃nɔˈskɔpʲja/ (n)
kolonoskopija
  (medycyna, medyczny) endoskopowe badanie jelita grubego przez odbyt; może obejmować również niewielkie zabiegi;

kolor /ˈkɔlɔr/ (n)
spalva
  cecha przedmiotu, określająca, jaka część pasma widzialnego światła jest odbijana przez przedmiot;

kolumna /kɔˈlũmna/ (n)
kolona
  (architektura, architektoniczny) pionowy element architektoniczny pełniący rolę konstrukcyjną, dekoracyjną i symboliczną;

kolumnada /ˌkɔlũmˈnada/ (n)
kolonada
  (architektura, architektoniczny) dekoracyjny rząd połączonych kolumn lub kilka takich rzędów

komar /ˈkɔ̃mar/ (n)
uodas, kuisys, varmas
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielki latający owad z rodziny Culicidae, znany ze swędzących ugryzień;

kombajn /ˈkɔ̃mbajn/ (n)
kombainas
  (rolnictwo, rolniczy) wieloczynnościowa maszyna rolnicza do zmechanizowanego zbierania plonów

kombatancki (adj)
veteranas
  związany z kombatantami, dotyczący kombatantów

kombinatoryka (n)
kombinatorika
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki zajmujący się badaniem liczby możliwych do utworzenia konfiguracji, które spełniałyby określone warunki w danej strukturze matematycznej;

komedia /kɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
komedija
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) utwór sceniczny lub filmowy przedstawiający w sposób zabawny lub satyryczny postacie, obyczaje, wydarzenia itp.;

komediowy (adj)
juokingas
  dotyczący komedii

komentarz /kɔ̃ˈmɛ̃ntaʃ/ (n)
komentaras
  uwaga odnośnie czegoś lub kogoś

komentować /ˌkɔ̃mɛ̃nˈtɔvaʨ̑/ (v)
komentuoti
  wyrażać opinię na jakiś temat; oceniać coś, robić uwagi

komercyjny /ˌkɔ̃mɛrˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
komercijos
  nastawiony na zysk; związany z odnoszeniem korzyści ze swoich działań

kometa /kɔ̃ˈmɛta/ (n)
kometa
  (astronomia, astronomiczny) małe, nietrwałe ciało niebieskie, złożone z jądra otoczonego komą, które na krótko pojawia się w pobliżu gwiazdy centralnej;

komik /ˈkɔ̃mʲik/ (n)
komikas
  artysta estradowy zabawiający publiczność śmiesznymi występami

komiks /ˈkɔ̃mʲiks/ (n)
komiksas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) z reguły opowiadanie utworzone przez połączenie kilku lub więcej obrazków składających się na jakąś historię;

komin /ˈkɔ̃mʲĩn/ (n)
kaminas
  (budownictwo) konstrukcja służąca do odprowadzenia ku górze dymu z paleniska, silnika lub pieca;
  pionowa formacja skalna w formie zagłębienia o trzech ścianach;

kominek /kɔ̃ˈmʲĩnɛk/ (n)
židinys
  otwarte palenisko umieszczone bezpośrednio w ścianie lub przed nią w celu ogrzewania wnętrza pomieszczenia;

kominiarka /ˌkɔ̃mʲĩˈɲarka/ (n)
balaklava
  (potocznie, potoczny) czapka okrywająca głowę i szyję, mająca niewielkie wycięcie na twarz, a czasem tylko na oczy i usta, noszona także w formie wywiniętej wokół głowy

kominiarz /kɔ̃ˈmʲĩɲaʃ/ (n)
kaminkrėtys
  rzemieślnik zajmujący się czyszczeniem kominów;

komisarz (n)
komisaras
  urzędnik posiadający szczególne pełnomocnictwa

komitet /kɔ̃ˈmʲitɛt/ /ˈkɔ̃mʲitɛt/ (n)
komitetas
  grupa osób powołanych do wykonania określonych zadań

kompas /ˈkɔ̃mpas/ (n)
kompasas
  (geografia, geograficzny) przyrząd nawigacyjny służący do wyznaczania bieżącego kierunku południka magnetycznego;

kompilator /ˌkɔ̃mpʲiˈlatɔr/ (n)
kompiliatorius
  (informatyka, informatyczny) program komputerowy dokonujący kompilacji;

komplementariusz (n)
tikrasis narys
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (zarządzanie) aktywny wspólnik w spółce komandytowej lub komandytowo-akcyjnej, który ponosi odpowiedzialność bez ograniczenia za zobowiązania spółki wobec jej wierzycieli

kompletnie /kɔ̃mˈplɛtʲɲɛ/ (adv)
visiškai
  w sposób całkowity, zupełny; bez reszty, w pełni

kompozytor /ˌkɔ̃mpɔˈzɨtɔr/ (n)
kompozitorius
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba tworząca, komponująca muzykę;

kompromis /kɔ̃mˈprɔ̃mʲis/ (n)
kompromisas
  sposób zakończenia dyskusji lub sporu, w którym obie strony rezygnują z części swoich żądań, chcąc zawrzeć porozumienie;

komputer /kɔ̃mˈputɛr/ (n)
kompiuteris
  (informatyka, informatyczny) maszyna licząca, służąca do przetwarzania informacji, które da się zakodować w formie ciągu cyfr;

komputer osobisty (n)
asmeninis kompiuteris
  (informatyka, informatyczny) mikrokomputer przeznaczony przede wszystkim do użytku osobistego w domu i biurze;

komturia (n)
komtūrija
  (historia, historyczny, historycznie) jednostka terytorialna zakonów rycerskich zarządzana przez komtura;

komunikacja /ˌkɔ̃mũɲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
komunikacija
  ogół działań składających się na utrzymanie łączności między danymi miejscami; drogi, szlaki i środki lokomocji służące do utrzymywania tej łączności;

komunista /ˌkɔ̃mũˈɲista/ (n)
komunistas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik komunizmu

komunizm /kɔ̃ˈmũɲism̥/ (n)
komunizmas
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój ekonomiczny i doktryna polityczna, zgodnie z którymi środki produkcji powinny być własnością społeczeństwa;

komórka /kɔ̃ˈmurka/ (n)
ląstelė
  (biologia, biologiczny) podstawowa jednostka budowy organizmów żywych;

komórka jajowa (n)
kiaušialąstė
  (biologia, biologiczny) komórka rozrodcza żeńska

komórkowy /ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (adj)
ląstelinis
  związany z komórką

komża (n)
komža
  (kościelny) biała szata liturgiczna, względnie krótka (do ud), o szerokich rękawach;

koncert /ˈkɔ̃nʦ̑ɛrt/ (n)
koncertas
  występ muzyczny instrumentalny, wokalny, bądź wokalno-instrumentalny;

koncertmistrz (n)
koncertmeisteris
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) główny instrumentalista danej grupy instrumentów w orkiestrze symfonicznej, najczęściej pierwszy skrzypek

koncerz /ˈkɔ̃nʦ̑ɛʃ/ (n)
končiaras
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa broń biała wywodząca się od miecza i przeznaczona do kłucia;

koncesja (n)
koncesija
  (urzędowy) pozwolenie władz administracyjnych na prowadzenie danej działalności gospodarczej

kondensator /ˌkɔ̃ndɛ̃w̃ˈsatɔr/ (n)
kondensatorius
  (elektryczność) (elektronika, elektroniczny) podzespół zbudowany z dwóch przewodników rozdzielonych dielektrykiem, mający za zadanie gromadzić ładunki elektryczne;

kondor /ˈkɔ̃ndɔr/ (n)
kondoras
  (ornitologia, ornitologiczny) wielki drapieżny ptak z rodziny kondorowatych, występujący w Ameryce, przeważnie padlinożerny

kondotier (n)
kondotjeras
  (historia, historyczny, historycznie) we Włoszech, w okresie od XIV do XVI w.: dowódca armii najemników, sprzedający jej usługi miastom albo dworom książęcym

konduktor /kɔ̃nˈduktɔr/ (n)
palydovas
  osoba zajmująca się sprawdzaniem biletów, czasem też ich sprzedażą w pociągu (dawniej także w autobusie, tramwaju itp.);

konduktorka /ˌkɔ̃ndukˈtɔrka/ (n)
palydovė
  forma żeńska od: konduktor

konewka /kɔ̃ˈnɛfka/ (n)
laistytuvas
  pojemnik z uchem i szyjką, który służy do podlewania roślin;

konferencja /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
konferencija
  zjazd, spotkanie przedstawicieli instytucji bądź organizacji, w celu omówienia pewnych zagadnień

konferencja prasowa /ˌkɔ̃nfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja praˈsɔva/ (n)
spaudos konferencija
  spotkanie przedstawicieli jakiejś instytucji z dziennikarzami, wysłannikami mediów;

konfitura /ˌkɔ̃nfʲiˈtura/ (n)
uogienė
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoce smażone w syropie cukrowym;

konflikt /ˈkɔ̃nflʲikt/ (n)
konfliktas
  sprzeczność (racji, wartości), spór między osobami; brak zgodności;

konfucjanizm (n)
konfucianizmas
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system filozoficzno-religijny zapoczątkowany przez Konfucjusza;

kongres /ˈkɔ̃ŋɡrɛs/ (n)
kongresas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) organizacja
  najwyższy organ niektórych organizacji
  zjazd osób o wspólnych zainteresowaniach, podobnej działalności, zrzeszonych w jednej organizacji

koniak /ˈkɔ̃ɲak/ (n)
konjakas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj mocnego alkoholu, wytwarzanego we wschodniej Francji;

koniczyna /ˌkɔ̃ɲiˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
dobilas
  (botanika, botaniczny) Trifolium L., rodzaj roślin z rodziny bobowatych;

koniec /ˈkɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
galas, pabaiga
  chwila, w której jakaś czynność nie jest już dłużej wykonywana
  miejsce, w którym nastąpił koniec (1.2) ruchu
  okoliczności końca (1.2)
  ostatni fragment, część podłużnego przedmiotu, czubek

konik polny /ˈkɔ̃ɲik ˈpɔlnɨ/ (n)
žiogas
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający pasikonika lub szarańczę;

konina /kɔ̃ˈɲĩna/ (n)
arkliena
  (spożywczy) mięso końskie;

koniugacja /ˌkɔ̃ɲuˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
asmenuotė
  (językoznawstwo, językoznawczy) odmiana czasownika przez osoby, liczbę, czas, tryb, aspekt, rodzaj;

koniuszy (n)
žirgininkas
  (historia, historyczny, historycznie) od XIV w. w dawnej Polsce, dworski tytuł honorowy pochodzący od koniuszego (1.1)

konkordat /kɔ̃ŋˈkɔrdat/ (n)
konkordatas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) układ pomiędzy Stolicą Apostolską a państwem regulujący stanowisko prawne Kościoła katolickiego w danym państwie;

konkubina /ˌkɔ̃ŋkuˈbʲĩna/ (n)
meilužė
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kobieta żyjąca z mężczyzną bez zawarcia związku małżeńskiego
  (dawniej, dawny) nałożnica

konkurencja /ˌkɔ̃ŋkuˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
konkurencija
  (biologia, biologiczny) oddziaływanie antagonistyczne pomiędzy populacjami polegające na ubieganiu się przez co najmniej dwie populacje o tę samą niszę ekologiczną
  (ekonomia, ekonomiczny) ubieganie się o nabywców towarów i usług przez różne firmy z tej samej branży
  ogólnie: proces wyłaniania zwycięzców spośród pewnej grupy
  (ekonomia, ekonomiczny) jednostki konkurujące ze sobą

konopie /kɔ̃ˈnɔpʲjɛ/ (n)
kanapė
  (botanika, botaniczny) Cannabis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny konopiowatych, pochodzących z Azji, uprawianych dla mocnych włókien, nasion oraz używek;

konsensus /kɔ̃w̃ˈsɛ̃w̃sus/ (n)
konsensusas
  porozumienie osiągnięte w wyniku dyskusji i kompromisu

konserwatyzm /ˌkɔ̃w̃sɛrˈvatɨsm̥/ (n)
konservatizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w polityce, popierający konserwatyzm (1.1)
  postawa cechująca się przywiązaniem do tradycji, a niechęcią do zmian;

konsorcjum /kɔ̃w̃ˈsɔrʦ̑ʲjũm/ (n)
konsorciumas
  (zarządzanie) związek kilku przedsiębiorstw zawarty w celu dokonania wspólnego przedsięwzięcia;

konstruktor /kɔ̃w̃ˈstruktɔr/ (n)
inžinierius konstruktorius
  ktoś zajmujący się konstruowaniem czegoś, np. inżynier projektujący budynki

konstytucja /ˌkɔ̃w̃stɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
konstitucija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt prawny, określany także jako ustawa zasadnicza, który zazwyczaj ma najwyższą moc prawną w systemie źródeł prawa w państwie;

konstytucyjność (n)
konstitucingumas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zgodność ustawy albo przepisu prawnego z ustawą zasadniczą

konstytucyjny /ˌkɔ̃w̃stɨtuˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
konstitucinis
  dotyczący konstytucji
  zgodny z konstytucją, wynikający z konstytucji

konsul /ˈkɔ̃w̃sul/ (n)
konsulas
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: wysoki urzędnik odpowiedzialny za politykę zagraniczną;
  (historia, historyczny, historycznie) we Francji: tytuł jednego z trzech najwyższych członków rządu w okresie I Republiki;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urzędnik państwa pełniący funkcje za granicą, w urzędzie konsularnym;

konsulat /kɔ̃w̃ˈsulat/ (n)
konsulatas
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: godność konsula
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: okres, gdy władzę sprawował jeden z dwóch najwyższych rangą urzędników wybieranych przez komicja centurialne na roczną kadencję
  (historia, historyczny, historycznie) we Francji: okres w latach 1799-1804, gdy władzę sprawowali trzej konsulowie;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) urząd państwa wysyłającego w państwie przyjmującym;

konsultacja /ˌkɔ̃w̃sulˈtaʦ̑ʲja/ (n)
konsultacija
  narada specjalistów lub decydentów przed decyzją w jakiejś sprawie
  udzielanie rad i wyjaśnień przez specjalistę lub rzeczoznawcę
  zasięganie opinii u specjalisty lub rzeczoznawcy

konsumować (v)
vartoti
  nabywać i użytkować coś, zużywać

kontekst /ˈkɔ̃ntɛkst/ (n)
kontekstas
  (językoznawstwo, językoznawczy) tekst, którego częścią jest dany wyraz;
  (przenośnie, przenośnia) sytuacja, tło, okoliczności, które określają lub wyjaśniają znaczenie zdarzenia lub następstwo innych zdarzeń

kontemplacja /ˌkɔ̃ntɛ̃mˈplaʦ̑ʲja/ (n)
kontempliacija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w mistycyzmie: wewnętrzna modlitwa
  skupienie, rozmyślanie, pogrążenie w myślach

konto /ˈkɔ̃ntɔ/ (n)
sąskaita
  (ekonomia, ekonomiczny) (bankowość, bankowy) rachunek w banku, na którym są przechowywane pieniądze klienta;
  (informatyka, informatyczny) przypisana danemu użytkownikowi część zasobów serwera lub prawo dostępu do tych zasobów

kontrabanda /ˌkɔ̃ntraˈbãnda/ (n)
kontrabanda
  nielegalny przewóz towarów pomiędzy państwami z pominięciem opłat celnych, akcyzy, podatku VAT i innych należności wobec państwa;

kontrabas /kɔ̃nˈtrabas/ (n)
kontrabosas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) największy smyczkowy instrument strunowy;

kontrast /ˈkɔ̃ntrast/ (n)
kontrastas
  (książkowy) sprzeczność występująca między zestawionymi elementami (przedmiotami, zjawiskami itp.)
  (optyka, optyczny) stosunek między największym a najmniejszym stopniem naświetlenia jakiegoś przedmiotu

kontrolować /ˌkɔ̃ntrɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
kontroliuoti
  sprawdzać, czy coś działa tak, jak powinno, czy jest takie, jak powinno być

kontrowersja (n)
kontroversija
  niejednoznaczność opinii w jakiejś sprawie, wywołująca dyskusje, sprzeczki

kontrrewolucja /ˌkɔ̃ntr̥rɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
kontrrevoliucija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) działania stanowiące reakcję w stosunku do rewolucji;

kontrrewolucyjny (adj)
kontrrevoliucinis
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z kontrrewolucją, dotyczący kontrrewolucji

kontrwywiad /kɔ̃ndr‿vɨˈvʲjat/ (n)
kontržvalgyba
  instytucja państwowa zajmująca się bezpieczeństwem państwa poprzez uniemożliwianie działalności szpiegom obcych państw;

kontuzja /kɔ̃nˈtuzʲja/ (n)
kontuzija
  (medycyna, medyczny) (sport, sportowy) uraz jakiejś części ciała powodujący jej częściową lub pełną niesprawność

kontynent /kɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
žemynas, kontinentas
  (geografia, geograficzny) wielki obszar lądu otoczony morzem lub oceanem, mający więcej niż 5 000 000 kilometrów kwadratowych;

kontynuować /ˌkɔ̃ntɨ̃nuˈ<sup>w</sup>ɔvaʨ̑/ (v)
tęsti
  dalej wykonywać określoną czynność; rozwijać coś

konwalia /kɔ̃nˈvalʲja/ (n)
pakalnutė
  (botanika, botaniczny) Convallaria L., roślina z rodziny szparagowatych o białych kwiatach i intensywnym zapachu;

koordynować (v)
koordinuoti
  kierować różnymi elementami, działaniami tak, aby zapewniać ich harmonię, najlepszą wspólną skuteczność; uzgadniać wzajemne funkcjonowanie

kopalnia /kɔˈpalʲɲa/ (n)
kasykla
  (górnictwo, górniczy) zakład górniczy zajmujący się wydobyciem kopalin;

koparka /kɔˈparka/ (n)
ekskavatorius
  (maszynoznawstwo) maszyna budowlana, pojazd służący do kopania dużych dołów w miękkim gruncie lub do wybierania gruntu

koper /ˈkɔpɛr/ (n)
krapas
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) roślina o pierzastych liściach i zielonożółtych kwiatach, używana jako przyprawa;

kopernik /kɔˈpɛrʲɲik/ (n)
kopernikis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Cn i liczbie atomowej 112;

koperta /kɔˈpɛrta/ (n)
vokas
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) płaskie opakowanie papierowe na list, pismo lub drobne przedmioty;

kopia /ˈkɔpʲja/ (n)
kopija
  przedmiot wykonany na wzór pierwszego, nie oryginał

kopiejka /kɔˈpʲjɛ̇jka/ (n)
kapeika
  (jednostka monetarna) drobna jednostka monetarna Rosji, Białorusi, a dawniej także ZSRR, jedna setna rubla;

kopulacja (n)
dauginimasis
  (fizjologia, fizjologiczny) cielesne zespolenie się dwóch osobników różnej płci, umożliwiające zapłodnienie

kopulować /ˌkɔpuˈlɔvaʨ̑/ (v)
kopuliuoti
  (fizjologia, fizjologiczny) odbywać stosunek seksualny

kopuła /kɔˈpuwa/ (n)
kupolas
  (architektura, architektoniczny) półkoliste lub półeliptyczne sklepienie;

kopyto /kɔˈpɨtɔ/ (n)
kanopa
  (zoologia, zoologiczny) rogowe zakończenie kończyn niektórych ssaków;

kora /ˈkɔra/ (n)
žievė
  (botanika, botaniczny) kora pierwotna tkanka łodygi i korzenia znajdująca się między walcem osiowym a skórką
  (botanika, botaniczny) kora wtórna występująca u starszych roślin tkanka złożona z łyka oraz korka lub korowiny

koral /ˈkɔral/ (n)
koralas
  (biologia, biologiczny) koralowiec

korale /kɔˈralɛ/ (n)
karoliai
  ozdoba kobieca z koralików nanizanych na sznurek

koralowiec (n)
koralas
  (zoologia, zoologiczny) osiadłe zwierzę morskie z gromady koralowców;

kord /kɔrt/ (n)
kardas
  (staropolski) krótki miecz, używany zazwyczaj przez niższe warstwy społeczeństwa;

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (adj)
korėjietiškas
  odnoszący się do Korei lub Koreańczyków

koreański /ˌkɔrɛˈãj̃sʲci/ (n)
korėjietiškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Korei Południowej i Korei Północnej;

korek /ˈkɔrɛk/ (n)
kamštis
  zatyczka od butelki wykonana z korka (1.3) lub innego materiału

korelacja /ˌkɔrɛˈlaʦ̑ʲja/ (n)
koreliacija
  (statystyka, statystyczny) zależność zmiennych losowych;

korespondent (n)
korespondentas, susirašinėtojas
  ktoś kto koresponduje

korkociąg /kɔrˈkɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
kamščiatraukis
  urządzenie służące do wyjmowania korków z butelek;

kormoran /kɔrˈmɔrãn/ (n)
kormoranas
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak wodny zamieszkujący brzegi mórz i rzek;

kornak (n)
mahoutas
  osoba pracująca ze słoniami

kornet /ˈkɔrnɛt/ (n)
kornetas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument blaszany, podobny do trąbki;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sztywny, biały czepiec na głowie zakonnicy

koromysło (n)
naščiai
  nosidło do dźwigania na barkach ciężarów, zwykle wiader z wodą;

korona /kɔˈrɔ̃na/ (n)
karūna
  atrybut królewski (złota obręcz zakładana na głowę)
  (jednostka monetarna) waluta w Skandynawii;
  (botanika, botaniczny) część drzewa składająca się z gałęzi;
  (jednostka monetarna) (dawniej, dawny) waluta w Czechosłowacji, Protektoracie Czech i Moraw, na Węgrzech i na Słowacji, w Austro-Węgrzech
  (jednostka monetarna) waluta w Czechach;

korona cierniowa (n)
dygliuotoji jūrų žvaigždė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (sztuka) wieniec upleciony z cierni, który według Nowego Testamentu został włożony Jezusowi na głowę przez żołnierzy rzymskich;
  (zoologia, zoologiczny) Acanthaster planci L., rozgwiazda o pokrytych licznymi kolcami jadowymi ramionach;

koronacja (n)
karūnavimas, karūnacija
  akt przekazania insygniów królewskich następcy tronu

koronawirus (n)
koronavirusas
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) wirus z podrodziny Coronavirinae powodujący infekcje układu oddechowego;

koroniec /kɔˈrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
goura
  (ornitologia, ornitologiczny) Goura, niebieski gołąb z czubkiem z piór;

korozja (n)
korozija
  proces niszczenia metalu lub innego materiału na skutek kontaktu z otoczeniem;

kort /kɔrt/ (n)
kortas
  (sport, sportowy) miejsce do gry w tenisa, badmintona, squasha itp.;

korund /ˈkɔrũnt/ (n)
korundas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, najtwardszy po diamencie; tlenek glinu;

korupcja /kɔˈrupʦ̑ʲja/ (n)
korupcija
  nadużycie stanowiska publicznego w celu uzyskania prywatnych korzyści;

korweta (n)
korvetė
  (historia, historyczny, historycznie) (marynarka) okręt żaglowy do służby zwiadowczej oraz zadań pomocniczych;
  (marynarka) średni okręt wojenny o wyporności od 500 do 1000 ton;

korytarz /kɔˈrɨtaʃ/ (n)
koridorius
  (budownictwo) wąskie pomieszczenie łączące inne pomieszczenia w budynku;

korzeń /ˈkɔʒɛ̃ɲ/ (n)
šaknis
  (botanika, botaniczny) organ roślin naczyniowych umiejscowiony zwykle w podłożu (glebie), utrzymujący roślinę w jednym miejscu i pobierający dla niej wodę i składniki mineralne;

kos /kɔs/ (n)
juodasis strazdas
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak leśny, ogrodowy i parkowy z gatunku kosów (1.1)

kosa /ˈkɔsa/ (n)
dalgis
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie do ścinania zbóż, traw itp.: ostrze na długim kiju;

kosmetyczny /ˌkɔsmɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
kosmetinis
  służący do pielęgnacji ciała, utrzymania urody

kosmiczny /kɔsˈmʲiʧ̑nɨ/ (adj)
kosminis
  odbywający się w kosmosie
  związany z kosmosem, dotyczący kosmosu
  (przenośnie, przenośnia) bardzo duży

kosmo- /ˈkɔsmɔ/
kosmo-
  pierwszy człon wyrazów złożonych wskazujący na ich związek znaczeniowy z kosmosem

kosmodrom /kɔsˈmɔdrɔ̃m/ (n)
kosmodromas
  (astronautyka, astronautyczny) ośrodek, w którym przeprowadza się starty statków kosmicznych oraz starty i lądowania promów kosmicznych, w którym przygotowuje się i nadzoruje loty kosmiczne;

kosmologia /ˌkɔsmɔˈlɔɟja/ (n)
kosmologija
  (astronomia, astronomiczny) dział astronomii, który zajmuje się kosmosem; nauka o wszechświecie;
  (filozofia, filozoficzny) dział filozofii zajmujący się tematami powstania, istoty i końca wszechświata

kosmologia fizyczna (n)
visatos evoliucija
  dziedzina nauk fizycznych, zajmująca się badaniem i opisywaniem Wszechświata w wielkich skalach, jego powstania, ewolucji do stanu obecnego oraz przyszłości;

kosmonauta /ˌkɔsmɔ̃ˈnawta/ (n)
kosmonautas
  człowiek, który wziął udział w podróży kosmicznej

kosmos /ˈkɔsmɔs/ (n)
kosmosas
  (astronomia, astronomiczny) przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery;

kostka /ˈkɔstka/ (n)
kulkšnìs
  (anatomia, anatomiczny) mała kość łącząca stopę z nogą;

kostka Rubika /ˈkɔstka ruˈbʲika/ (n)
Rubiko kubas
  zabawka logiczna o kształcie sześcianu;

kostka do gry (n)
kauliukas
  niewielki wielościan, najczęściej sześcian, z umieszczonymi na poszczególnych bokach liczbami, wykorzystywany w grach planszowych, fabularnych i hazardowych w celu wygenerowania losowych wyników

kostnica /kɔˈstʲɲiʦ̑a/ (n)
lavoninė
  pomieszczenie, w którym przechowuje się ciała zmarłych do chwili pogrzebu;

kosz /kɔʃ/ (n)
krepšys
  pojemnik pleciony z elastycznego materiału naturalnego lub sztucznego
šiukšlinė
  (informatyka, informatyczny) folder systemowy do przechowywania usuniętych plików
šiukšlinė, šiukšlių dėžė
  pojemnik na odpady

koszary /kɔˈʃarɨ/ (n)
kareivinės
  teren i budynki, w których kwaterują żołnierze

koszerny (adj)
košerinis
  taki, który spełnia wymogi żydowskiego prawa w zakresie czystości rytualnej pokarmów, napojów i leków

koszmar /ˈkɔʃmar/ (n)
košmaras
  marzenie senne o treści wywołującej u śniącego uczucie strachu;

koszmarny /kɔʃˈmarnɨ/ (adj)
košmariškos
  bardzo zły, tragiczny; taki, jak w koszmarze

koszt /kɔʃt/ (n)
kaina
  (ekonomia, ekonomiczny) poniesiony wydatek

kosztować /kɔˈʃtɔvaʨ̑/ (v)
kainuoti
  mieć jakąś cenę w pieniądzu

koszula /kɔˈʃula/ (n)
marškiniai
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) lekkie ubranie z rękawami, nakładane na tułów, zapinane na guziki;

koszyczek /kɔˈʃɨʧ̑ɛk/ (n)
graižas
  (pszczelarstwo, pszczelarski) zagłębienie na zewnętrznej powierzchni goleni tylnej nogi pszczoły-robotnicy, w którym składany jest pyłek kwiatowy
  mały koszyk

koszyk /ˈkɔʃɨk/ (n)
krepšelis
  mały, pleciony pojemnik służący do noszenia przedmiotów

koszykarz /kɔˈʃɨkaʃ/ (n)
krepšininkas
  (sport, sportowy) sportowiec grający w koszykówkę

koszykówka /ˌkɔʃɨˈkufka/ (n)
krepšinis
  (sport, sportowy) dyscyplina sportu drużynowego, w której dwie pięcioosobowe drużyny grają przeciwko sobie, próbując zdobyć punkty, umieszczając piłkę w koszu;

kot /kɔt/ (n)
katė
  (zoologia, zoologiczny) Felis catus Linnaeus, zwierzę domowe;

kotka /ˈkɔtka/ (n)
katė
  (zoologia, zoologiczny) samica kota

kotlet /ˈkɔtlɛt/ (n)
kotletai
  mięso (ale również warzywa, jajka) uformowane zazwyczaj w plastry i usmażone na tłuszczu;

kotwica /kɔtˈfʲiʦ̑a/ (n)
inkaras
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) przyrząd służący do unieruchomienia statku (czasem także innych pływających obiektów) przez zaczepienie o dno;

kowadło /kɔˈvadwɔ/ (n)
priekalas
  (technologia, technika, techniczny) ciężka, stalowa podstawa, na której kładzie się obrabiany przedmiot w trakcie kucia ręcznego;

kowal /ˈkɔval/ (n)
kalvis
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający przedmioty z metalu;

kowalik /kɔˈvalʲik/ (n)
bukutis
  (ornitologia, ornitologiczny) Sitta europaea, mały leśny ptak z rzędu wróblowych, zimą często spotykany w karmnikach;

koza /ˈkɔza/ (n)
ožka
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodziny krętorogich;

kozica /kɔˈʑiʦ̑a/ (n)
gemzė
  (zoologia, zoologiczny) Rupicapra rupicapra, ssak górski o bujnej sierści i pionowo wyrastających rogach, zagiętych ku tyłowi u samca;

koziorożec (n)
ožiaragis
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rzędu parzystokopytnych;

kozioł ofiarny /ˈkɔʑɔw ɔˈfʲjarnɨ/ (n)
atpirkimo ožys
  (biblijny) (dosłownie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ofiara z kozła składana Bogu, wg Bibliii, za grzechy ludzi
  (przenośnie, przenośnia) człowiek, na którego inni zrzucają całą odpowiedzialność za coś;

kołchoz /ˈkɔwxɔs/ (n)
kolūkis, kolchozas
  spółdzielcze gospodarstwo rolne w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich;

kołczan /ˈkɔwʧ̑ãn/ (n)
strėlinė
  podłużny pojemnik na strzały noszony na pasku u boku lub na plecach;

kołnierz /ˈkɔwʲɲɛʃ/ (n)
jungė
  występ na powierzchni elementu konstrukcyjnego otaczający go na całym obwodzie, który służy do połączeń;

koło /ˈkɔwɔ/ (n)
ratas
  przedmiot o takim kształcie, zwykle część maszyny lub urządzenia, zwłaszcza pojazdu;

koło fortuny (n)
laimės ratas
  (mitologia, mitologiczny) (filozofia, filozoficzny) zmienność losu

koło wodne (n)
vandens ratas
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie przekształcające energię przepływu lub spadku wody w inne użyteczne formy energii;

koło zębate /ˈkɔwɔ zɛ̃mˈbatɛ/ (n)
krumpliaratis
  (mechanika) koło lub walec z wystającymi zębami, element czynny przekładni zębatej oraz innych mechanizmów;

kołodziej /kɔˈwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
račius
  (historia, historyczny, historycznie) (zawód, zawodowy, zawodowo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający i naprawiający koła do wozów;

kołysanka /ˌkɔwɨˈsãnka/ (n)
lopšinė
  piosenka śpiewana małym dzieciom, żeby łatwiej zasnęły

kołysać (v)
linguoti
  wprawiać w ruch wahadłowy

kołyska /kɔˈwɨska/ (n)
lopšys
  sprzęt do kołysania małych dzieci np. łóżeczko na biegunach;

koń /kɔ̃ɲ/ (n)
arklys
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gatunku Equus caballus L., hodowane jako pociągowe lub do jazdy wierzchem;
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w formie skrzyni na czterech nogach
žirgas, arklys
  (szachy, pojęcie szachowe) (potocznie, potoczny) skoczek szachowy;

koń ma cztery nogi i też się potknie /ˈkɔ̃ɲ ˈma ˈʧ̑tɛrɨ ˈnɔɟi ː‿ˈtɛʃʲ‿ɕɛ ˈpɔtʲcɲɛ/ (proverb)
arklys turi keturias kojas ir tai kartais suklumpa
  nawet największym mistrzom, znawcom i specjalistom zdarzają się pomyłki i błędy; każdy czasem się myli

kończyć /ˈkɔ̃j̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
baigti
  wykonywać coś, co zostało zaczęte, do końca

kościelny /kɔɕˈʨ̑ɛlnɨ/ (adj)
zakristijonas
  związany z określonym kościołem (instytucją)

kościół /ˈkɔɕʨ̑uw/ (n)
bažnyčia
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia chrześcijańska;

kościół parafialny (n)
parapinė bažnyčia
  (kościelny) (administracja) jedyna lub główna świątynia w danej parafii;

kość /kɔɕʨ̑/ (n)
kaulas
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu ludzi lub zwierząt;
kauliukas
  wielościan z oczkami służący do gry;

kość guziczna (n)
uodegikaulis
  (anatomia, anatomiczny) końcowy odcinek kręgosłupa człowieka;

kość słoniowa /ˈkɔɕʨ̑ swɔ̃ˈɲɔva/ (n)
dramblio kaulas
  (zoologia, zoologiczny) materiał pochodzący z zębów dużych ssaków: słonia, morsa, hipopotama, narwala;

koźlina /kɔʑˈlʲĩna/ (n)
ožkiena
  mięso z kozy, kozła lub koźlęcia

koźlę (n)
oželis
  (zootechnika, zootechniczny) młode kozy domowej

krab /krap/ (n)
krabas
  (zoologia, zoologiczny) skorupiak ciepłych mórz;

krabojad foczy (n)
krabaėdis ruonis
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lobodon carcinophaga, drapieżny ssak morski z rodziny fokowatych, z rejonu Antarktyki

kradzież /ˈkraʥ̑ɛʃ/ (n)
vagystė
  przejęcie cudzej własności bez zgody właściciela i bez podstawy prawnej

kraj /kraj/ (n)
valstybė
  (geografia, geograficzny) kraina, obszar geograficzny;
  państwo (obszar państwa)

krajcar (n)
kreiceris
  grajcar – moneta srebrna, bita od XIII wieku, początkowo w Tyrolu. Od XVI wieku moneta zdawkowa w krajach habsburskich (równa 1/60 złotytego reńskiego, w latach 1857 – 1892 1/100 reńskiego);

krajobraz /kraˈjɔbras/ (n)
kraštovaizdis
  wygląd ziemi w określonym miejscu, widok okolicy;

krakać /ˈkrakaʨ̑/ (v)
kranksėti
  (przenośnie, przenośnia) wygłaszać pesymistyczne sądy
  wydawać charakterystyczny dla wron i kruków dźwięk

kran /krãn/ (n)
čiaupas
  rodzaj zaworu pozwalający na regulację przepływu cieczy lub gazu;

krasnoborowik ceglastopory (n)
dėmėtasis baravykas
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Neoboletus erythropus (Pers.) C. Hahn, gatunek grzybów jadalnych z rodziny borowikowatych;

krater /ˈkratɛr/ (n)
krateris
  (geologia, geologiczny) lejkowate zagłębienie na szczycie stożka wulkanicznego, przez który wydobywa się lawa i gazy wulkaniczne;
  (geologia, geologiczny) owalne zagłębienie spowodowane upadkiem meteorytu;

krawat /ˈkravat/ (n)
kaklaraištis
  (krawiectwo) pasek materiału noszony na szyi przez mężczyzn, rzadziej przez kobiety;

krawcowa /krafˈʦ̑ɔva/ (n)
siuvėja
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta zajmująca się krawiectwem

krawiec /ˈkravʲjɛʦ̑/ (n)
siuvėjas
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik zajmujący się szyciem ubrań i innych rzeczy z tkanin;

kraść /kraɕʨ̑/ (v)
vogti
  brać coś na własność bez zgody i wiedzy właściciela

kreacjonizm /ˌkrɛaˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
kreacionizmas
  pogląd, według którego świat i życie powstały w wyniku stworzenia przez istotę wyższą (np. Boga);

kreda /ˈkrɛda/ (n)
kreida
  (edukacja, edukacyjny) kruchy, najczęściej biały materiał z kredy (1.1) do pisania po tablicy lub kartonie
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) miękka skała osadowa składająca się z węglanu wapnia;
  (geologia, geologiczny) okres geologiczny trwający od około 145 do 66 mln lat temu, w którym tworzyły się pokłady kredy (1.1);

kredyt /ˈkrɛdɨt/ (n)
kreditas
  (ekonomia, ekonomiczny) odstąpienie określonej wartości w pieniądzach lub w towarach pod warunkiem zwrotu równowartości i odsetek w ustalonym terminie

krem /krɛ̃m/ (n)
kremas
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) stała lub półtłusta emulsja nakładana na skórę w dermatologii i kosmetyce;

krematorium /ˌkrɛ̃maˈtɔrʲjũm/ (n)
krematoriumas
  budynek, w którym spopiela się zwłoki ludzkie;

kreolski (adj)
kreolų
  związany z Kreolami, dotyczący Kreolów; będący kreolem

kret /krɛt/ (n)
kurmis
  (zoologia, zoologiczny) ssak owadożerny o czarnej sierści, kopiący podziemne tunele;

kretowisko /ˌkrɛtɔˈvʲiskɔ/ (n)
kurmrausis
  teren pokryty kretowiskami (1.1)

kretyn /ˈkrɛtɨ̃n/ (n)
kretinas
  (przestarzałe, przestarzały) (medycyna, medyczny) osoba dotknięta wrodzonym zespołem niedoboru jodu, nazywanego dawniej kretynizmem lub matołectwem

krew /krɛf/ (n)
kraujas
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) płynna tkanka łączna zwierząt;
  (przenośnie, przenośnia) pokrewieństwo, linia rodowa

krewetka /krɛˈvɛtka/ (n)
krevetė
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z odwłoka niektórych małych gatunków krewetek (1.1)
  (zoologia, zoologiczny) Caridea, rodzaj skorupiaków o dziesięciu nogach;

krocze (n)
tarpvietė
  (anatomia, anatomiczny) część ciała położona między narządami płciowymi a odbytem

kroczek /ˈkrɔʧ̑ɛk/ (n)
žingsnelis
  (zdrobniale) od krok

krogulec /krɔˈɡulɛʦ̑/ (n)
paprastasis paukštvanagis
  (ornitologia, ornitologiczny) zwyczajowa nazwa kilku ptaków drapieżnych średniej wielkości, z rodzaju Accipiter, z rodziny jastrzębiowatych;

krok po kroku (adv)
pakopa po pakopos
  powoli, stopniowo, dążąc do wyznaczonego celu

krokiew (n)
gegnė
  (budownictwo) ukośna belka, element wiązara dachowego;

krokodyl /krɔˈkɔdɨl/ (n)
krokodilas
  (herpetologia, herpetologiczny) drapieżny, ziemnowodny gad z rzędu krokodyli (Crocodilia), o wydłużonym ciele;

krokosz barwierski (n)
dažinis dygminas
  (botanika, botaniczny) (systematyka) Carthamus tinctorius L., gatunek rośliny jednorocznej z rodziny astrowatych, występującej na Bliskim Wschodzie i Indiach, uprawianej już w starożytności jako roślina farbierska i oleista;

krokus /ˈkrɔkus/ (n)
krokas
  (botanika, botaniczny) Crocus L., rodzaj roślin cebulowych z rodziny kosaćcowatych, kwitnących zwykle wczesną wiosną;

kromka /ˈkrɔ̃mka/ (n)
riekė
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) cienki kawałek chleba odcięty nożem

kromlech (n)
kromlechas
  prehistoryczny megalityczny krąg;

kronika /ˈkrɔ̃ɲika/ (n)
kronika
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj księgi, w której wydarzenia prezentowane są zwykle w porządku chronologicznym;

kropić (v)
lynoti
  (meteorologia, meteorologiczny) padać drobnymi kroplami

kropka /ˈkrɔpka/ (n)
taškas
  znak graficzny w postaci drobnego kółka (punktu) stosowany m.in.:
  krótki sygnał w alfabecie Morse'a

kropla /ˈkrɔpla/ (n)
lašas
  drobna ilość płynu w kształcie zbliżonym do kuli, utrzymująca spoistość;

kropla, która przepełnia czarę /ˈkrɔpla ˈktura pʃɛˈpɛwʲɲa ˈʧ̑arɛ/ (n)
paskutinis lašas
  dowolna przykrość lub niedogodność (jak niepowodzenie albo złośliwy postępek ze strony drugiego człowieka) występująca jako kolejna w łańcuchu i ostatecznie przekraczająca granice cierpliwości osoby, którą spotyka.

krosno /ˈkrɔsnɔ/ (n)
audimo staklės
  (włókiennictwo) maszyna włókiennicza lub ręczny warsztat tkacki do wytwarzania tkanin, dywanów itp. przez wielokrotne przeplatanie nitek osnowy i wątku;

krowa /ˈkrɔva/ (n)
karvė
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica bydła domowego;

krtań /kr̥tãɲ/ (n)
gerklos
  (anatomia, anatomiczny) górny odcinek układu oddechowego łączący gardło z tchawicą;

kruchość (n)
trapumas
  cecha tego, co kruche i łamliwe

kruchy /ˈkruxɨ/ (adj)
trapus
  (przenośnie, przenośnia) nietrwały, delikatny, słaby

krucjata /kruˈʦ̑ʲjata/ (n)
kryžiaus žygis
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyprawa wojenna podejmowana w XI–XII wieku przez chrześcijaństwo zachodnie w celu zdobycia Ziemi Świętej;

krucyfiks /kruˈʦ̑ɨfʲiks/ (n)
krucifiksas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) krzyż z wizerunkiem ukrzyżowanego Chrystusa;

kruk /kruk/ (n)
kranklys, krauklis
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax, czarny ptak z rodziny krukowatych, większy od wrony i gawrona, zamieszkujący półkulę północną;

kruk zwyczajny (n)
juodvarnis
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku kruk zwyczajny (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corax Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

krwawienie (n)
kraujavimas
  tracenie krwi

krwawić /ˈkr̥favʲiʨ̑/ (v)
kraujuoti
  (medycyna, medyczny) broczyć krwią, tracić krew, wypływać z naczyń krwionośnych

krwawnik (n)
kraujažolė
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju krwawników (1.1)

krwiak (n)
hematoma
  (medycyna, medyczny) patologiczne nagromadzenie krwi w organizmie;

krwiobieg (n)
kraujotaka
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) (zobacz) układ krwionośny

krwiopijca /kr̥fʲjɔˈpʲijʦ̑a/ (n)
kraugerys
  ten, który pije krew

krwiożerczy /kr̥fʲjɔˈʒɛrʧ̑ɨ/ (adj)
kraugeriškas
  o zwierzętach: żywiący się mięsem lub krwią upolowanych istot żywych

krykiet /ˈkrɨcɛt/ (n)
kriketas
  (sport, sportowy) gra zespołowa, w której zawodnicy dwóch drużyn próbują na zmianę zbić bramkę drużyny przeciwnej i obronić swoją;

kryminologia /ˌkrɨ̃mʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
kriminologija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) nauka o przestępczości (przestępstwach, przestępcy, objawach i przyczynach przestępczości oraz wszelkich związanych z nią zjawiskach);

krymskotatarski /ˌkrɨ̃mskɔtaˈtarsʲci/ (adj)
Krymo totorių
  odnoszący się do Tatarów krymskich

krynica /krɨ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
versmė
  (książkowy) źródło

kryptologia (n)
kriptologija
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) dziedzina wiedzy zajmująca się przekazywaniem informacji w sposób zabezpieczony przed nieuprawnionym dostępem, obejmuje tak utajnianie wiadomości (kryptografię) jak i przełamywanie ich zabezpieczeń i odczyt treści (kryptoanalizę);

krypton /ˈkrɨptɔ̃n/ (n)
kriptonas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Kr i liczbie atomowej 36;

kryptowaluta (n)
kriptovaliuta
  waluta elektroniczna oparta o mechanizmy kryptograficzne

kryształ /ˈkrɨʃ.taw/ (n)
kristalas
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) (mineralogia, mineralogiczny) ciało stałe o geometrycznie uporządkowanej budowie wewnętrznej;

kryterium (n)
kriterijus
  obserwowany czynnik, wchodzący w skład danych służących za podstawę oceny, wyceny, podziału, decyzji lub wyboru

krytyk /ˈkrɨtɨk/ (n)
kritikas
  osoba oceniająca coś lub kogoś negatywnie

krytyka /ˈkrɨtɨka/ (n)
kritika
  surowa lub negatywna ocena

krytykować /ˌkrɨtɨˈkɔvaʨ̑/ (v)
kritikuoti
  oceniać negatywnie, wytykać będy, niepowodzenia, wady

kryzys /ˈkrɨzɨs/ (n)
krizė
  zła sytuacja (trwająca dłużej)
  (ekonomia, ekonomiczny) załamanie procesu wzrostu gospodarczego

krzak /kʃak/ (n)
krūmas
  (botanika, botaniczny) krzew

krzem /kʃɛ̃m/ (n)
silicis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Si i liczbie atomowej 14;

krzemień (n)
titnagas
  (geologia, geologiczny) krzemionkowa, skrytokrystaliczna skała osadowa;

krzesło /ˈkʃɛswɔ/ (n)
kėdė
  (branża meblarska, meblarstwo, meble) mebel przeznaczony do siedzenia z oparciem na plecy (zazwyczaj bez podłokietników i z czterema nogami);

krzyczeć /ˈkʃɨʧ̑ɛʨ̑/ (v)
rėkti, šaukti
  mówić lub wołać bardzo głośno

krzyk /kʃɨk/ (n)
šauksmas
  głośne wołanie lub nieartykułowane dźwięki

krzywa /ˈkʃɨva/ (n)
kreivė
  (geometria) dowolna linia ciągła na płaszczyźnie lub w przestrzeni;

krzywica (n)
rachitas
  (medycyna, medyczny) choroba wieku dziecięcego spowodowana niedoborem witaminy D w organizmie, charakteryzująca się zmianami w układzie kostnym i zaburzeniami rozwojowymi;

krzywoprzysięstwo /ˌkʃɨvɔpʃɨˈɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
melaginga priesaika
  złożenie fałszywych zeznań pod przysięgą

krzywousty (adj)
kreivaburnis
  mający krzywe, asymetryczne usta

krzywy /ˈkʃɨvɨ/ (adj)
kreivas
  wygięty, powyginany, nieprosty

krzyż /kʃɨʃ/ (n)
kryžius
  konstrukcja, figura geometryczna lub znak złożony z dwóch przecinających się linii;
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, trudności
  order, odznaczenie w kształcie krzyża (1.1)

krzyżodziób /kʃɨˈʒɔʥ̑up/ (n)
kryžiasnapis
  (ornitologia, ornitologiczny) Loxia, rodzaj ptaków z rodziny łuszczaków, w polskiej ornitofaunie reprezentowny przez trzy gatunki

krzyżowiec (n)
kryžiuotis
  (historia, historyczny, historycznie) uczestnik zwoływanych przez kościół wypraw krzyżowych

krzyżówka /kʃɨˈʒufka/ (n)
kryžiažodis
  zagadka, którą rozwiązuje się przez wpisywanie w odpowiednie pola odgadniętych wyrazów;

król /krul/ (n)
karalius
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koronowany władca państwa;
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) osoba najważniejsza w danej dziedzinie
  (szachy, pojęcie szachowe) najważniejsza figura w szachach;
  (termin karciany) figura w kartach między damą a asem;

królestwo /kruˈlɛstfa/ /kruˈlɛstfɔ/ (n)
karalystė
  ustrój państwa, w którym rządzi król lub królowa;

królewicz /kruˈlɛvʲiʧ̑/ (n)
karalaitis
  syn króla

królewski /kruˈlɛfsʲci/ (adj)
karališkas
  mający związek z królem lub królową

królik /ˈkrulʲik/ (n)
triušis
  (zoologia, zoologiczny) udomowione zwierzę z rodziny zającowatych;

królowa /kruˈlɔva/ (n)
karalienė
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) monarchini rządząca królestwem
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) płodna samica niektórych owadów społecznych, np. pszczół, os, trzmieli, mrówek, termitów
  (szachy, pojęcie szachowe) (zobacz) hetman

krótki /ˈkrutʲci/ (adj)
trumpas
  mający małą długość
  trwający niedługo

krótkowzroczność /ˌkrutkɔˈvzrɔʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
trumparegystė
  (medycyna, medyczny) wada refrakcyjna wzroku, polegająca na tym, że oko nieprawidłowo skupia promienie świetlne, przez co niewyraźnie widzi się odległe przedmioty;

krążownik /krɔ̃w̃ˈʒɔvʲɲik/ (n)
kreiseris
  (wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) opancerzony okręt bojowy o silnym uzbrojeniu;

kręcić /ˈkrɛ̃ɲʨ̑iʨ̑/ (v)
sukti
  obracać coś
kratyti
  poruszać się po określonym terenie w różnych kierunkach

kręgiel (n)
kėglis
  pion o butelkowatym kształcie używany do gry w kręgle

kręgosłup /krɛ̃ŋˈɡɔswup/ (n)
stuburas
  (anatomia, anatomiczny) część szkieletu, stanowiąca jego główną oś i podporę;

kręgowiec /krɛ̃ŋˈɡɔvʲjɛʦ̑/ (n)
stuburinis
  (zoologia, zoologiczny) organizm mający szkielet z kręgosłupem;

krętogłów /krɛ̃nˈtɔɡwuf/ (n)
grąžiagalvė
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny krętogłowów, Jynginae;

ksenofobia /ˌksɛ̃nɔˈfɔbʲja/ (n)
ksenofobija
  (psychologia, psychologiczny) niechęć, wrogość, lęk wobec obcokrajowców i wszystkiego, co obce, zagraniczne, cudzoziemskie;

ksenon /ˈksɛ̃nɔ̃n/ (n)
ksenonas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Xe i liczbie atomowej 54;

kserokopia (n)
fotokopija
  (biurowość, biurowy) kopia dokumentu sporządzona przy użyciu kserokopiarki

ksieni (n)
abatė
  (przestarzałe, przestarzały) przełożona klasztoru żeńskiego

książka /ˈcɕɔ̃w̃ʃka/ (n)
knyga
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) dokument piśmienniczy w postaci publikacji wielostronicowej o określonej liczbie stron, o charakterze trwałym;

książka kucharska /ˈcɕɔ̃w̃ʃka kuˈxarska/ (n)
patiekalų knyga
  książka będąca zbiorem przepisów kulinarnych;

książę /ˈcɕɔ̃w̃ʒɛ/ (n)
hercogas
  wysoki tytuł szlachecki
princas
  władca księstwa, monarcha niekoronowany na króla;

księgarnia /cɕɛ̃ŋˈɡarʲɲa/ (n)
knygynas
  sklep z książkami, czasopismami, mapami itp.;

księgi (n)
knygenos
  (anatomia, anatomiczny) trzeci z przedżołądków przeżuwaczy;

księgowość /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɔɕʨ̑/ (n)
buhalterija
  (ekonomia, ekonomiczny) (administracja) dział biura, przedsiębiorstwa, instytucji, którego zadaniem jest prowadzenie ksiąg rachunkowych
  (ekonomia, ekonomiczny) systematyczne rejestrowanie przychodów i wydatków przedsiębiorstwa;

księgowy /cɕɛ̃ŋˈɡɔvɨ/ (n)
buhalteris
  (księgowość) osoba zajmująca się zawodowo prowadzeniem ksiąg rachunkowych

księstwo /ˈcɕɛ̃w̃stfɔ/ (n)
hercogystė
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez księcia (dux) państwo lub jego część;

księżna /ˈcɕɛ̃w̃ʒna/ (n)
hercogienė
  kobieta, która sprawuje władzę w księstwie

księżniczka /cɕɛ̃w̃ʒʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
princesė
  córka króla i/lub królowej

księżyc /ˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
mėnulis
  Księżyc widziany jako tarcza na niebie lub jej część

ksylen /ˈksɨlɛ̃n/ (n)
ksilenas
  (chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny używany głównie jako rozpuszczalnik;

ksylitol /ksɨˈlʲitɔl/ (n)
ksilitas
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) zredukowana pochodna ksylozy stosowana w przemyśle spożywczym jako dodatek służący do słodzenia żywności;

ksylofon /ksɨˈlɔfɔ̃n/ (n)
ksilofonas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) samobrzmiący instrument perkusyjny (idiofon uderzany), w którym dźwięk powstaje na skutek uderzenia w szereg płytek różnej długości;

kształt /kʃtawt/ (n)
forma
  zarys przedmiotu, inny przedmiot, figura lub bryła, które ten przedmiot przypomina

kto /ktɔ/ (interrogativePronoun)
kas
  …służący do zadawania pytań o osobę lub zwierzę

kto /ktɔ/ (pronoun)
kas
  …służący do przyłączania zdania podrzędnego, gdy określa ono osobę lub zwierzę

kto daje i odbiera, ten się w piekle poniewiera /ˈktɔ ˈdajɛ ˌi‿ɔdˈbʲjɛra ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈf‿pʲjɛklɛ ˌpɔ̃ɲɛˈvʲjɛra/ (proverb)
davei – ir dovanojai
  pozorna hojność i odbieranie wręczonych przez siebie podarków jest nieżyczliwie postrzegane przez otoczenie

kto pod kim dołki kopie, sam w nie wpada /ˈktɔ pɔtʲ‿ˈcĩm ˈdɔwʲci ˈkɔpʲjɛ ˈsãm ˈvʲ‿ɲɛ ˈfpada/ (proverb)
nekask duobės kitam – pats įkrisi
  intrygi zwykle obracają się przeciw intrygantowi

kto późno przychodzi, sam sobie szkodzi /ˈktɔ ˈpuʑnɔ pʃɨˈxɔʥ̑i ˈsãm ˈsɔbʲjɛ ˈʃkɔʥ̑i/ (proverb)
vėlyvam svečiui lieka pagrandai
  osoba spóźniona musi się liczyć z tym, że poniesie jakąś stratę

ktoś /ktɔɕ/ (indefinitePronoun)
kai kas
  nieokreślona osoba, nieznany człowiek

który /ˈkturɨ/ (pronoun)
kuris
  …pytajny, służący do tworzenia pytań o numer elementu w danej grupie

kubek /ˈkubɛk/ (n)
puodukas
  naczynie ceramiczne bądź drewniane, z którego można pić, może być zaopatrzone w ucho,

kubizm /ˈkubʲism̥/ (n)
kubizmas
  (sztuka) kierunek w sztuce zapoczątkowany we Francji na początku XX wieku, który opiera się o spłaszczenie perspektywy i zgeometryzowanie kształtów;

kuc /kuʦ̑/ (n)
ponis
  (zoologia, zoologiczny) koń niewielkich rozmiarów, nie przekraczający 148 cm w kłębie;
  (fryzyjski) włosy zawiązany z tyłu i swobodnie zwisające

kucharka /kuˈxarka/ (n)
virėja
  kobieta lub dziewczyna, która gotuje potrawy

kucharz /ˈkuxaʃ/ (n)
virėjas, kokas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ten, kto gotuje potrawy;

kuchnia /ˈkuxʲɲa/ (n)
virtuvė
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pomieszczenie w budynku lub mieszkaniu do przygotowywania posiłków;
  komplet mebli kuchennych
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zbiór dań charakterystycznych dla danej narodowości lub sposobu odżywiania się
  sposób przyrządzania potraw przez daną osobę, restaurację itp.

kukurydza /ˌkukuˈrɨʣ̑a/ (n)
kukurūzas
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Zea L., rodzaj roślin zbożowych z rodziny wiechlinowatych;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ziarno kukurydzy (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kolba kukurydzy (1.1)

kukuryku /ˌkukuˈrɨku/ (interjection)
kakariekū
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk naśladujący pianie koguta

kukułka /kuˈkuwka/ (n)
gegužė, gegutė
  (ornitologia, ornitologiczny) Cuculus canorus, ptak wędrowny podrzucający jaja do innych gniazd;

kula /ˈkula/ (n)
kamuolys
  (geometria) abstrakcyjna bryła utworzona z wszystkich punktów, których odległość od pewnego ustalonego punktu jest nie większa od pewnej ustalonej liczby;
  każdy przedmiot o kształcie zbliżonym do kuli (1.1)
ramentas
  (medycyna, medyczny) rodzaj laski do wysokości pachy ułatwiająca chodzenie inwalidzie;

kulczyk /ˈkulʧ̑ɨk/ (n)
svilikėlis
  (ornitologia, ornitologiczny) Serinus serinus, ptak z rodziny łuszczaków;

kuleczka /kuˈlɛʧ̑ka/ (n)
rutuliukas
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: kulka

kulinarny /ˌkulʲĩˈnarnɨ/ (adj)
kulinarinis
  taki, który dotyczy gotowania, kulinariów, gastronomii, przygotowywania potraw

kulka /ˈkulka/ (n)
rutuliukas
  (zdrobniale) od kula

kulminacja /ˌkulmʲĩˈnaʦ̑ʲja/ (n)
kulminacija
  (astronomia, astronomiczny) proces przejścia ciała niebieskiego poprzez płaszczyznę południka
  szczytowy punkt, najmocniejsze nasilenie jakiegoś procesu

kulomb /ˈkulɔ̃mp/ (n)
kulonas
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) (elektryczność) jednostka ładunku elektrycznego w układzie SI, oznaczana symbolem C;

kult /kult/ (n)
kultas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zachowania o charakterze religijnym skupione na bóstwie, innej istocie lub przedmiocie;

kult jednostki (n)
asmenybės kultas
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrytykowana w ustroju socjalistycznym i komunistycznym polityka błędów w przywództwie przez otaczanie swojej osoby oficjalnym uwielbieniem i całkowitym blokowaniem krytyki;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (socjologia, socjologiczny) kult osoby występujący w autokratycznym systemie władzy, prowadzący do idealizowania i wręcz do deifikacji władcy czy przywódcy;

kultura /kulˈtura/ (n)
kultūra
  całokształt dorobku materialnego i duchowego danej społeczności lub całej ludzkości

kultura języka (n)
kalbos kultūra
  (językoznawstwo, językoznawczy) dyscyplina zajmująca się normatywnością w języku
  (językoznawstwo, językoznawczy) posługiwanie się językiem zgodnie z pewnymi normami językowymi, zwłaszcza umiejętność operowania językiem standardowym

kulturysta (n)
kultūristas
  (sport, sportowy) mężczyzna uprawiająca kulturystykę

kulturystka /ˌkultuˈrɨstka/ (n)
kultūristė
  (sport, sportowy) kobieta uprawiająca kulturystykę

kumys /ˈkũmɨs/ (n)
kumysas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (etnografia, etnograficzny) napój alkoholowy otrzymywany z mleka klaczy lub oślicy poddanego fermentacji, popularny w Azji;

kuna /ˈkũna/ (n)
kiaunė
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny łasicowatych (Martes), zwyczajowo także ssak należący do tego rodzaju;

kupiec /ˈkupʲjɛʦ̑/ (n)
prekybininkas
  ktoś, kto trudni się handlem, właściciel sklepu, przedsiębiorstwa handlowego

kupić /ˈkupʲiʨ̑/ (v)
pirkti
  (zobacz) kupować

kupować /kuˈpɔvaʨ̑/ (v)
pirkti
  nabywać coś w zamian za jakąś sumę pieniędzy

kupryt /ˈkuprɨt/ (n)
kupritas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, tlenek miedzi; ruda miedzi;

kura /ˈkura/ (n)
višta
  (ornitologia, ornitologiczny) (rolnictwo, rolniczy) ptak hodowany dla mięsa i jaj;

kurczak /ˈkurʧ̑ak/ (n)
vištiena
  (spożywczy) mięso z kurczaka (1.1)
  większe kurczę (pisklę kury)

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (adj)
kurdiškai
  dotyczący / pochodzący z ludu Kurdów

kurdyjski /kurˈdɨjsʲci/ (n)
kurdiškai
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Kurdów

kurkuma /kurˈkũma/ (n)
dažinė ciberžolė
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) Curcuma, ostryż, ostryż długi

kurnik /ˈkurʲɲik/ (n)
vištidė
  (rolnictwo, rolniczy) pomieszczenie gospodarcze dla kur;

kuropatwa /ˌkurɔˈpatfa/ (n)
kurapka
  (ornitologia, ornitologiczny) Perdix perdix, polny ptak łowny, żywiący się m.in. stonką ziemniaczaną;

kursor /ˈkursɔr/ (n)
žymeklis
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego wyznaczający miejsce wpisywania znaków z klawiatury
  (informatyka, informatyczny) wskaźnik na ekranie monitora komputerowego poruszający się wraz z ruchami myszy komputerowej;

kuskus /ˈkuskus/ (n)
kuskusas
  tradycyjny produkt spożywczy wywodzący się z krajów Maghrebu łączący cechy makaronu i kaszy;

kusza /ˈkuʃa/ (n)
arbaletas
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) broń miotająca bełty, rodzaj żelaznego łuku z kolbą i spustem oraz mechanizmem napinającym;

kuter /ˈkutɛr/ (n)
kateris
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) typ statku żaglowego mający jeden maszt, oraz kilka żagli przednich – sztaksli;
  (spożywczy) maszyna służąca do rozdrabniania i emulgowania mięsa wraz z dodatkami;
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) mały statek rybacki o długości do ok. 25 metrów;

kuzynka /kuˈzɨ̃nka/ (n)
pusseserė
  córka wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki

kuć żelazo, póki gorące /ˈkuʥ̑ ʒɛˈlazɔ ˈpuci ɡɔˈrɔ̃nʦ̑ɛ/ (proverb)
kalk geležį, kol karšta
  robić coś wykorzystując sprzyjające okoliczności; próbować zdążyć ze swoim celem póki jest to możliwe

kułak (n)
buožė
  (historia, historyczny, historycznie) (pogardliwie, pogardliwy) majętny chłop tępiony przez władzę radziecką;

kuźnia /ˈkuʑɲa/ (n)
kalvė
  (technologia, technika, techniczny) wydział fabryki, w którym wykonuje się kucie
  warsztat kowala;

kwadrat /ˈkfadrat/ (n)
kvadratas
  (geometria) wielokąt o czterech bokach równej długości i czterech kątach prostych, czworokąt foremny;
  (matematyka, matematyczny) wynik potęgowania stopnia drugiego;

kwadratura koła /ˌkfadraˈtura ˈkɔwa/ (n)
skritulio kvadratūra
  (geometria) jeden ze starożytnych, nie mających rozwiązania problemów matematyki greckiej, polegający na skonstruowaniu kwadratu, którego pole równe jest polu danego koła, przy użyciu wyłącznie cyrkla i linijki bez podziałki;
  (przenośnie, przenośnia) cel niemożliwy do osiągnięcia, sytuacja bez wyjścia

kwant /kfãnt/ (n)
kvantas
  (fizyka, fizyczny) najmniejsza porcja o jaką może zmienić się wielkość fizyczna;

kwarantanna (n)
karantinas
  przymusowe odosobnienie osób, zwierząt i rzeczy przybyłych z miejsc objętych epidemią

kwarc /kfarʦ̑/ (n)
kvarcas
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał zbudowany głównie z dwutlenku krzemu występujący w wielu odmianach i kolorach;

kwark /kfark/ (n)
kvarkas
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna, składnik m.in. protonów i neutronów;

kwarta (n)
kvarta
  (historia, historyczny, historycznie) podatek wynoszący czwartą część dochodu

kwartał /ˈkfartaw/ (n)
ketvirtis
  trzy miesiące, czwarta część roku

kwas /kfas/ (n)
rūgštis
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, składający się z wodoru i reszty kwasowej;

kwas akrylowy /ˈkfas ˌakrɨˈlɔvɨ/ (n)
akrilo rūgštis
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy nienasycony kwas karboksylowy, stosowany do produkcji tworzyw sztucznych i żywic akrylowych;

kwas askorbinowy /ˈkfas ˌaskɔrbʲĩˈnɔvɨ/ (n)
askorbo rūgštis
  (biochemia, biochemiczny) rozpuszczalny w wodzie związek organiczny stosowany jako środek zwiększający odporność organizmu;

kwas azotowy /ˈkfas ˌazɔˈtɔvɨ/ (n)
azoto rūgštis
  (chemia, chemiczny) związek nieorganiczny, silny kwas o wzorze HNO3

kwas chlebowy (n)
gira
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezalkoholowy napój otrzymywany przez fermentację chleba lub słodu zbożowego;

kwas cytrynowy (n)
citrinos rūgštis
  (chemia, chemiczny) dodatek do żywności stosowany jako naturalna substancja zakwaszająca

kwas deoksyrybonukleinowy (n)
deoksiribonukleorūgštis
  (biochemia, biochemiczny) (genetyka) kwas biorący udział w biosyntezie białka i przenoszeniu cech dziedzicznych

kwas foliowy /ˈkfas fɔˈlʲjɔvɨ/ (n)
folio rūgštis, folatas
  (biochemia, biochemiczny) witamina z grupy B;

kwas hialuronowy (n)
hialurono rūgštis
  (biochemia, biochemiczny) związek wiążący wodę w skórze właściwej, glikozoaminoglikan występujący we wszystkich organizmach żywych;

kwas karboksylowy (n)
karboksirūgštys
  (chemia, chemiczny) kwas organiczny zawierający jedną lub więcej grup karboksylowych;

kwas mlekowy /ˈkfas mlɛˈkɔvɨ/ (n)
pieno rūgštis
  (chemia, chemiczny) organiczny hydroksykwas, obecny w skwaśniałym mleku, powstający w mięśniach w trakcie intensywnego wysiłku fizycznego, kiedy dochodzi do procesu beztlenowej glikolizy;

kwas octowy /ˈkfas ɔʦ̑ˈtɔvɨ/ (n)
acto rūgštis
  (chemia, chemiczny) bezbarwny i ciekły lub skrystalizowany związek organiczny o wzorze sumarycznym CH3COOH;

kwas siarkowy /ˈkfasʲ ɕarˈkɔvɨ/ (n)
sieros rūgštis
  (chemia, chemiczny) bezbarwny, bezwonny i żrący tlenowy kwas nieorganiczny, związek siarki sześciowartościowej;

kwas solny (n)
druskos rūgštis
  (chemia, chemiczny) silnie żrący kwas nieorganiczny, będący m.in. ważnym czynnikiem trawiennym zwierząt, odczynnikiem laboratoryjnym czy środkiem przemysłowym

kwas szczawiowy (n)
oksalo rūgštis
  (chemia, chemiczny) związek organiczny, najprostszy kwas dikarboksylowy;

kwas tłuszczowy (n)
riebalų rūgštis
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny z klasy kwasów karboksylowych, zawierający jedną grupą karboksylową i alifatyczny łańcuch węglowy, jeden z głównych składników m.in. lipidów;

kwasowość (n)
rūgštumas
  (chemia, chemiczny) cecha roztworów elektrolitów, charakteryzujących się przewagą stężenia jonów wodorowych nad stężeniem jonów wodorotlenowych; właściwość zawierania kwasu w swoim składzie

kwazar /ˈkfazar/ (n)
kvazaras
  (astronomia, astronomiczny) bardzo odległe ciało niebieskie emitujące promieniowanie elektromagnetyczne o ogromnej mocy, oglądane przez teleskop wygląda jak gwiazda;

kwaśny /ˈkfaɕnɨ/ (adj)
rūgštinis, rūgštis
  (chemia, chemiczny) mający właściwości kwasu
rūgštus
  (dosłownie) mający cierpki smak

kwaśny deszcz (n)
rūgštusis lietus
  (ekologia, ekologiczny) opad atmosferyczny o odczynie pH mniejszym niż 5,6, zawierający m.in. produkty przemiany tlenków azotu, dwutlenku siarki i tlenków węgla;

kwiaciarka /kfʲjäˈʨ̑arka/ (n)
gėlininkė
  (rolnictwo, rolniczy) kobieta, która hoduje kwiaty na sprzedaż

kwiaciarz /ˈkfʲjäʨ̑aʃ/ (n)
gėlininkas
  hodowca kwiatów

kwiat /kfʲjat/ (n)
gėlė, žiedas
  (botanika, botaniczny) organ roślin nasiennych, w którym wykształcają się wyspecjalizowane elementy służące do rozmnażania
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) kwitnąca roślina ozdobna
  (potocznie, potoczny) roślina doniczkowa
žiedas
  (przenośnie, przenośnia) najlepsza część społeczności

kwiatostan /kfʲjaˈtɔstãn/ (n)
žiedynas
  (botanika, botaniczny) zgrupowanie kwiatów na jednym pędzie rośliny;

kwiczeć /ˈkfʲiʧ̑ɛʨ̑/ (v)
kvykti
  o świni: wydawać charakterystyczny głos

kwiczoł /ˈkfʲiʧ̑ɔw/ (n)
smilginis strazdas
  (ornitologia, ornitologiczny) Turdus pilaris, niewielki europejski ptak wędrowny;

kwiecień /ˈkfʲjɛ̇ʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
balandis, balandžio mėnuo
  czwarty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

kwinta (n)
kvinta
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał pięciu tonów między dźwiękami

kwintesencja /ˌkfʲĩntɛˈsɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
kvintesencija
  elementy najważniejsze dla jakiejś sprawy; istota rzeczy

kwintet (n)
kvintetas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny skomponowany na pięć instrumentów lub pięć głosów
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zespół pięciu muzyków lub śpiewaków

kwit (n)
kvitas
  pisemny dowód otrzymania czegoś lub zaświadczenie upoważniające do odbioru czegoś

kworum /ˈkfɔrũm/ (n)
kvorumas
  liczba uczestników niezbędna do obradowania i podejmowania prawomocnych decyzji

kwota /ˈkfɔta/ (n)
suma
  ilość pieniędzy bądź innych dóbr materialnych

kynofobia (n)
kinofobija
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) chorobliwy, nieuzasadniony lęk przed psami

kynologia /ˌkɨ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
kinologija
  (zoologia, zoologiczny) nauka o psach;

kynologiczny /ˌkɨ̃nɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
kinologinis
  związany z kynologią, dotyczący kynologii

kąkol /ˈkɔ̃ŋkɔl/ (n)
raugė
  (botanika, botaniczny) Agrostemma L., roślina z rodziny goździkowatych, pospolity chwast zbożowy o purpurowoliliowych kwiatach;

kąpać /ˈkɔ̃mpaʨ̑/ (v)
maudytis
  zanurzać się w wodzie lub oblewać się nią w celu umycia, relaksu bądź w celach leczniczych

kąpiel /ˈkɔ̃mpʲjɛl/ (n)
maudymasis
  kąpanie kogoś, kąpanie się

kąt /kɔ̃nt/ (n)
kampas
  (geometria) część płaszczyzny ograniczona dwiema półprostymi o wspólnym początku

kąt ostry (n)
smailusis kampas
  (geometria) (matematyka, matematyczny) kąt o mierze poniżej 90 stopni

kąt rozwarty (n)
bukasis kampas
  (geometria) (matematyka, matematyczny) kąt o mierze większej od 90 stopni lecz mniejszej od 180 stopni

kątomierz (n)
matlankis
  przyrząd kreślarski służący do ustalania miar kątów;

kłajpedzianin (n)
klaipėdietis
  mieszkaniec Kłajpedy

kłajpedzianka (n)
klaipėdietė
  mieszkanka Kłajpedy

kłamać /ˈkwãmaʨ̑/ (v)
meluoti
  świadomie mówić nieprawdę

kłamca /ˈkwãmʦ̑a/ (n)
melagis
  mężczyzna lub chłopiec, który kłamie

kłamczuch /ˈkwãmʧ̑ux/ (n)
melagis
  (potocznie, potoczny) osoba, która kłamie, zwłaszcza w mało istotnych sprawach

kłamstwo /ˈkwãmstfɔ/ (n)
melas
  nieprawda powiedziana świadomie mająca na celu wprowadzenie kogoś w błąd;

kłamstwo ma krótkie nogi /ˈkwãmstfɔ ˈma ˈkrutʲcɛ ˈnɔɟi/ (proverb)
melo trumpos kojos
  kłamstwo zawsze wyjdzie na jaw

kłaść /kwaɕʨ̑/ (v)
dėti
  pokrywać warstwą
  umieszczać coś w jakimś miejscu

kłoda /ˈkwɔda/ (n)
rąstas
  grube drzewo, zdatne na budowę i do wyrobów bednarskich

kłos /kwɔs/ (n)
varpa
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) rodzaj kwiatostanu i owocostanu groniastego, występujący głównie u traw i zbóż;

kłusownik /kwuˈsɔvʲɲik/ (n)
brakonierius
  (łowiectwo, łowiecki) człowiek zajmujący się kłusownictwem, nielegalnie polujący na zwierzęta

kłódka /ˈkwutka/ (n)
spynà
  przenośne urządzenie do zamykania w formie pałąka i sztabki z zamkiem;

kłąb (n)
gogas
  (zoologia, zoologiczny) miejsce między karkiem i grzbietem u dużych ssaków;

kłącze /ˈkwɔ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
šakniastiebis
  (botanika, botaniczny) pęd podziemny niektórych roślin, pełniący funkcję organu spichrzowego i przetrwalnikowego;
  (filozofia, filozoficzny) twór pozbawiony centrum i różny w każdym swoim punkcie

labirynt /laˈbʲirɨ̃nt/ (n)
labirintas
  (budownictwo) układ krzyżujących się korytarzy i pomieszczeń, w którym trudno znaleźć wyjście;

laborant /laˈbɔrãnt/ (n)
laborantas
  pracownik laboratorium

laboratorium /ˌlabɔraˈtɔrʲjũm/ (n)
laboratorija
  pomieszczenie przeznaczone do przeprowadzania eksperymentów naukowych, analiz medycznych lub nadzorowania procesów technologicznych;
  pomieszczenie przeznaczone do zajęć dydaktycznych, wymagających specjalistycznego sprzętu
  (potocznie, potoczny) zajęcia prowadzone w laboratorium (1.2)

labradoryt /ˌlabraˈdɔrɨt/ (n)
labradoritas
  (mineralogia, mineralogiczny) skała w większości utworzona z labradoru

laguna /laˈɡũna/ (n)
lagūna
  (geografia, geograficzny) zatoka, najczęściej płytka, odcięta od morza przez lido, mierzeję, rafę koralową lub atol;

lakier /ˈlacɛr/ (n)
lakas
  (technologia, technika, techniczny) płynny i twardniejący środek do pokrywania powierzchni przedmiotów w celu jej upiększenia lub ochrony

lakierować (v)
lakuoti
  pokrywać, powlekać coś lakierem

lakmus /ˈlakmus/ (n)
lakmusas
  (chemia, chemiczny) wskaźnik pH, naturalnie występujący w wielu gatunkach porostów;

laktaza /lakˈtaza/ (n)
laktazės
  enzym trawienny rozkładający laktozę do glukozy i galaktozy;

laktoza /lakˈtɔza/ (n)
laktozė
  (chemia, chemiczny) dwucukier występujący w mleku ssaków;

lalka /ˈlalka/ (n)
lėlė
  dziecięca zabawka mająca ludzką postać;

lama /ˈlãma/ (n)
lama
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę juczne o sierści wykorzystywanej do produkcji wełny;
  jedwabna tkanina ze srebrnymi lub złotymi nićmi

lamaizm /lãˈma<sup>j</sup>ism̥/ (n)
lamaizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) buddyzm tybetański

lambda /ˈlãmbda/ (n)
lambda
  nazwa jedenastej litery alfabetu greckiego, λ;

lampa /ˈlãmpa/ (n)
lempa
  urządzenie będące sztucznym źródłem światła; wytwarzające światło;

lampart /ˈlãmpart/ (n)
leopardas
  (zoologia, zoologiczny) zwykle cętkowany, afrykański i azjatycki kot drapieżny;

lantan /ˈlãntãn/ (n)
lantanas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu La i liczbie atomowej 57;

laparoskopia /ˌlaparɔˈskɔpʲja/ (n)
laparoskopija
  (medycyna, medyczny) wziernikowanie jamy otrzewnej;

laparotomia /ˌlaparɔˈtɔ̃mʲja/ (n)
laparotomija
  (medycyna, medyczny) operacyjne otwarcie jamy brzusznej, polegające na przecięciu skóry, mięśni i otrzewnej umożliwiające eksplorację wnętrza jamy brzusznej;

laptop /ˈlaptɔp/ (n)
laptopas, nešiojamas kompiuteris nešiojamasis kompiuteris
  (informatyka, informatyczny) (potocznie, potoczny) komputer przenośny większy niż palmtop;

larwa /ˈlarva/ (n)
lerva
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) stadium życia owada różniące się pod względem budowy i zachowań od osobnika dojrzałego;

las /las/ (n)
miškas
  gęste zbiorowisko drzew;

las deszczowy (n)
drėgnasis miškas
  (ekologia, ekologiczny) formacja roślinna wiecznie zielone lasów na obszarach o rocznej sumie opadów przekraczającej 2000 mm i wysokiej wilgotności;

laser /ˈlasɛr/ (n)
lazeris
  (fizyka, fizyczny) (technologia, technika, techniczny) generator światła, wykorzystujący zjawisko emisji wymuszonej;

laska /ˈlaska/ (n)
merga
  (potocznie, potoczny) atrakcyjna, ładna dziewczyna

laskonogi (adj)
laibakojis
  mający długie, cienkie i patykowate nogi

lasostep (n)
miškastepė
  (geografia, geograficzny) formacja roślinna stanowiąca strefę przejściową między stepem a lasem liściastym, macharakter mozaiki tworzonej przez przemieszane wzajemnie płaty zbiorowisk stepowych i leśnych;

lasówka złotogłowa (n)
geltongalvis srovinukas
  (ornitologia, ornitologiczny) Seiurus aurocapilla, gatunek niedużego, wędrownego ptaka zasiedlającego lasy liściaste Ameryki

latarka /laˈtarka/ (n)
kišeninis žibintuvėlis
  podręczne urządzenie elektryczne emitujące światło

latarnia /laˈtarʲɲa/ (n)
žibiñtas
  lampa przeznaczona do oświetlania otwartej przestrzeni

latarnia morska /laˈtarʲɲa ˈmɔrska/ (n)
švyturys
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) budowla z silnym światłem na szczycie, wznoszona do celów nawigacyjnych w pobliżu wybrzeża morskiego;

latawiec /laˈtavʲjɛʦ̑/ (n)
aitvaras
  zabawka w kształcie czworokąta, zrobiona z drewna i papieru lub płótna, która lata na wietrze na uwięzi;

latać /ˈlataʨ̑/ (v)
skristi
  umieć przemieszczać się ponad gruntem, w powietrzu lub kosmosie

lato /ˈlatɔ/ (n)
vasara
  pora roku, charakteryzująca się najwyższymi temperaturami;

latynizacja (n)
lotynizacija
  (książkowy) poddawanie wpływowi języka łacińskiego lub cywilizacji łacińskiej; uleganie takiemu wpływowi
  (książkowy) tłumaczenie (najczęściej nazwy własnej lub terminu) na język łaciński, nadawanie wyrazowi postaci językowej łacińskiej

lawa /ˈlava/ (n)
lava
  (geologia, geologiczny) ciekły produkt działalności wulkanicznej;

lawenda /laˈvɛ̃nda/ (n)
levanda
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych kwitnących na niebiesko lub purpurowo, niektóre gatunki są uprawiane dla olejków wykorzystywanych w kosmetyce i w lecznictwie;

lawina /laˈvʲĩna/ (n)
lavina
  masa śniegu, lodu, ziemi lub kamieni schodząca ze stoku górskiego;

lecieć /ˈlɛʨ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
lėkti
  podróżować samolotem
  przemieszczać się w powietrzu

leczniczy /lɛʧ̑ʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
gydomasis
  pomagający wyzdrowieć

ledwo /ˈlɛdvɔ/ (adv)
tik
  … sposobu: z trudem, z ledwością

ledwo /ˈlɛdvɔ/ (particle)
vos
  podkreślająca, że czegoś jest mniej, niż spodziewała się osoba mówiąca

legalny /lɛˈɡalnɨ/ (adj)
legalus
  produkowany, używany, rozpowszechniany w sposób zgodny z prawem
  zgodny z prawem

legenda /lɛˈɡɛ̃nda/ (n)
legenda
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) opowieść fantastyczna, przekazywana jako część tradycji;

legendarny /ˌlɛɡɛ̃nˈdarnɨ/ (adj)
legendinis
  fikcyjny, ale taki, który pochodzi z legend
  rzeczywisty, ale tak sławny, że krążą o nim legendy

legion /ˈlɛɟɔ̃n/ (n)
legionas
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie: jednostka wojskowa o liczebności do 6000 żołnierzy;

lekarka /lɛˈkarka/ (n)
gydytoja
  (potocznie, potoczny) (medycyna, medyczny) kobieta pracująca jako lekarz

lekarstwo /lɛˈkarstfɔ/ (n)
vaistas
  (medycyna, medyczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) produkt, który leczy

lekarz /ˈlɛkaʃ/ (n)
gydytojas, daktaras
  (medycyna, medyczny) osoba, która zawodowo zajmuje się zdrowiem ludzi lub zwierząt;

lekceważyć /ˌlɛkʦ̑ɛˈvaʒɨʨ̑/ (v)
menkinti
  traktować kogoś lub coś pogardliwie, bez szacunku lub zainteresowania

lekceważący (adj)
nepagarbus
  świadczący o lekceważeniu, bagatelizowaniu

lekcja /ˈlɛkʦ̑ʲja/ (n)
pamoka
  (edukacja, edukacyjny) jednostka zajęć dydaktycznych
  (przenośnie, przenośnia) przykre doświadczenie będące przestrogą

lekki /ˈlɛcːi/ (adj)
lengvas
  o małej wadze, małym ciężarze

lekkoatletyka /ˌlɛkːɔaˈtlɛtɨka/ (n)
lengvoji atletika
  (sport, sportowy) zespół konkurencji sportowych obejmujący biegi, skoki i rzuty;

leksem /ˈlɛksɛ̃m/ (n)
leksema
  (językoznawstwo, językoznawczy) zestaw form, jakie może przyjmować dany wyraz, nie tracąc swojego znaczenia;

leksykograf (n)
leksikografas
  (językoznawstwo, językoznawczy) badacz i znawca leksykografii

leksykografia (n)
leksikografija
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o opracowywaniu i układaniu słowników;
  tworzenie słowników, słownikarstwo

leksykologia (n)
leksikologija
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o słownictwie, zasobie wyrazów i związków wyrazowych, badanie wyrazów ze względu na ich znaczenie i sposoby użycia;

leksykon (n)
leksikonas
  publikacja książkowa, niekiedy wielotomowa, będąca uporządkowanym zbiorem wiedzy w formie skondensowanej;

lemiesz /ˈlɛ̃mʲjɛʃ/ (n)
noragas
  (rolnictwo, rolniczy) dolna część pługa odcinająca skibę;

lemoniada /ˌlɛ̃mɔ̃ˈɲada/ (n)
limonadas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z cytryn;
  butelka, porcja lemoniady (1.1)

lemur /ˈlɛ̃mur/ (n)
lemūras
  (zoologia, zoologiczny) Lemur Linnaeus, madagaskarska ogoniasta małpiatka o puszystym futrze;

len /lɛ̃n/ (n)
linas
  (botanika, botaniczny) Linum, roślina kilkuletnia z rodziny lnowatych, uprawiana dla włókien i oleistych nasion
  (włókiennictwo) włókno lnu (1.1)
  (spożywczy) nasiona lnu (1.1)
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina z lnu (1.2)

lenistwo /lɛ̃ˈɲistfɔ/ (n)
tinginystė
  odpoczywanie ponad potrzebę, unikanie wysiłku

leniuchować (v)
tinginiauti
  (potocznie, potoczny) oddawać się bezczynności

leniwiec /lɛ̃ˈɲivʲjɛʦ̑/ (n)
tingininiai
  (zoologia, zoologiczny) średniej wielkości, powolny, nadrzewny, roślinożerny ssak z rodziny leniwcowatych (Bradypodidae) lub leniuchowcowatych (Megalonychidae);

leniwy /lɛ̃ˈɲivɨ/ (adj)
tingus
  charakteryzujący się lenistwem

lepidopterologia /lɛˈpʲidɔˌptɛrɔˈlɔɟja/ (n)
lepidopterologija
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dział entomologii, nauka o motylach;

lepki /ˈlɛpʲci/ (adj)
lipnus
  mający właściwości kleju
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) nadmiernie spoufalający się

leprozorium /ˌlɛprɔˈzɔrʲjũm/ (n)
leprozoriumas
  izolowany zakład leczniczy dla chorych na trąd lub kolonia dla trędowatych;

lesbijka /lɛzˈbʲijka/ (n)
lesbietė
  homoseksualna kobieta;

lesbijski (adj)
lesbiečių
  dotyczący lesbijek, właściwy lesbijkom

less /lɛs/ (n)
liosas
  (geologia, geologiczny) pylasta skała osadowa pochodzenia eolicznego;

leszcz /lɛʃʧ̑/ (n)
karšis
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Abramis brama, eurazjatycka duża spłaszczona ryba słodkowodna;

leszczyna /lɛʃˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
lazdynas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Corylus L., rodzaj krzewów i drzew o jadalnych owocach, zwanych orzechami laskowymi;

leszy (n)
miškinis
  (mitologia słowiańska) demon lasu;

letargiczny (adj)
letarginis
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) taki jak w letargu: senny, ospały, apatyczny, bezwładny
  (medycyna, medyczny) związany z letargiem, dotyczący letargu; właściwy letargowi

leucyna (n)
Leucinas
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny, kodowany aminokwas alifatyczny;

lew /lɛf/ (n)
liūtas
  (zoologia, zoologiczny) Panthera leo, gatunek dużego ssaka z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) samiec lwa (1.1)

lew morski (n)
jūrų liūtas
  (zoologia, zoologiczny) pacyficzny ssak morski, przedstawiciel rodziny uchatkowatych

lewy /ˈlɛvɨ/ (adj)
kairinis
  (potocznie, potoczny) o dokumentach, interesach: nielegalny
  znajdujący się po tej stronie, po której znajduje się serce człowieka

leżeć /ˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
gulėti
  zachowywać pozycję poziomą

liana /ˈlʲjãna/ (n)
liana
  (botanika, botaniczny) roślina o długim pędzie czepnym, rosnąca głównie w lasach tropikalnych;

libański /lʲiˈbãj̃sʲci/ (adj)
libanietis
  odnoszący się do państwa Liban

liberalizm /ˌlʲibɛˈralʲism̥/ (n)
liberalizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i kierunek polityczny, według którego wolność jest nadrzędną wartością;

liberał (n)
liberalas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik liberalizmu

liberia /lʲiˈbɛrʲja/ (n)
livrėja
  (historia, historyczny, historycznie) uniform używany przez służbę królewską i magnacką, a także urzędników dworskich

libido /lʲiˈbʲidɔ/ (n)
libido
  (seksuologia, seksuologiczny) pożądanie, dążenie do zaspokojenia seksualnego;

libretto /lʲiˈbrɛtːɔ/ (n)
libretas
  tekst utworu muzycznego (opery, operetki, oratorium), scenariusz baletu lub pantomimy;

licencja /lʲiˈʦ̑ɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
licencija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) umowa określająca warunki korzystania z jakiegoś dobra, np. patentu albo programu komputerowego;
  zezwolenie, pozwolenie na korzystanie z czegoś, na wykonywanie czegoś

lichwa /ˈlʲixfa/ (n)
lupikavimas
  (pejoratywnie, pejoratywny) forma stosunków kredytowych między wierzycielem a dłużnikiem, polegająca na pobieraniu wygórowanych procentów za pożyczone pieniądze;

lichwiarz (n)
lupikautojas
  (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek pożyczający pieniądze na wysoki procent

liczba /ˈlʲiʤ̑ba/ (n)
skaitmuo
  zapis liczby (1.1)
skaičius
  (matematyka, matematyczny) pojęcie będące w najprostszym przypadku abstrakcyjną reprezentacją liczebności zbioru lub poziomu jakiejś wielkości (np. fizycznej);

liczba atomowa /ˈlʲiʤ̑ba ˌːtɔ̃ˈmɔva/ (n)
atomo numeris
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca, ile protonów znajduje się w jądrze danego atomu;

liczba mnoga /ˈlʲiʤ̑ba ˈmnɔɡa/ (n)
daugiskaita
  (gramatyka) w deklinacji: cecha wyrazu opisującego więcej niż jeden element

liczba pierwsza /ˈlʲiʤ̑ba ˈpʲjɛrfʃa/ (n)
pirminiai skaičiai
  (matematyka, matematyczny) liczba naturalna, która ma dokładnie dwa dzielniki naturalne: jedynkę i siebie samą;

liczba pojedyncza /ˈlʲiʤ̑ba ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑a/ (n)
vienaskaita
  (gramatyka) cecha wyrazu oznaczająca, iż odnosi się on do jednej osoby lub jednej rzeczy;

liczebnik /lʲiˈʧ̑ɛbʲɲik/ (n)
skaitvardis
  (gramatyka) nazwa liczby

licznik /ˈlʲiʧ̑ʲɲik/ (n)
skaitiklis
  (matematyka, matematyczny) część ułamka znajdująca się nad kreską ułamkową;

liczny /ˈlʲiʧ̑nɨ/ (adj)
gausus
  (o rzeczownikach zbiorowych) składający się z wielu jednostek

liczyć /ˈlʲiʧ̑ɨʨ̑/ (v)
lykúoti
  określać liczbę elementów składających się na dany zbiór

liga /ˈlʲiɡa/ (n)
lyga
  (sport, sportowy) klasa rozgrywek w sportach zespołowych, np. w piłce nożnej, siatkówce, hokeju, itp.
  zrzeszenie osób, organizacji lub państw

likier /ˈlʲicɛr/ (n)
likeris
  (spożywczy) słodki i mocny napój alkoholowy;

lilia /ˈlʲilʲja/ (n)
lelija
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny liliowatych;

liliput /lʲiˈlʲiput/ (n)
liliputas
  (potocznie, potoczny) człowiek bardzo małego wzrostu

liman (n)
limanas
  (geografia, geograficzny) rodzaj płytkiej zatoki powstałej u ujścia rzeki do morza;

limfa (n)
limfa
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn ustrojowy pośredniczący w wymianie składników między krwią i tkankami; chłonka;

limfatyczny (adj)
limfinis
  (anatomia, anatomiczny) związany z limfą, dotyczący limfy

limit /ˈlʲĩmʲit/ (n)
limitas
  granica niemożliwa do przekroczenia

limitować /ˌlʲĩmʲiˈtɔvaʨ̑/ (v)
limituoti
  wyznaczać limit

limnologia /ˌlʲĩmnɔˈlɔɟja/ (n)
limnologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (hydrologia, hydrologiczny) dział hydrobiologii i hydrologii badający życie organizmów wodnych w zbiornikach śródlądowych jak też właściwości chemiczne i fizyczne tego środowiska;

limuzyna (n)
limuzinas
  (motoryzacja) luksusowy samochód;

lin /lʲĩn/ (n)
lynas
  (ichtiologia, ichtiologiczny) słodkowodna ryba;

lina /ˈlʲĩna/ (n)
lynas
  elastyczne cięgno z włókna lub drutów;

linczować /lʲĩn͇ˈʧ̑ɔvaʨ̑/ (v)
linčiuoti
  (książkowy) dokonywać linczu

lingwista /lʲĩŋɡˈvʲista/ (n)
lingvistas
  (językoznawstwo, językoznawczy) językoznawca

lingwistyczny (adj)
kalbų
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) związany z lingwistyką lub dotyczący lingwisty

lingwistyka /lʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
kalbotyra
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (edukacja, edukacyjny) (językoznawstwo, językoznawczy) nauka o języku

linia /ˈlʲĩɲja/ (n)
linija
  kształt dający się narysować jednym pociągnięciem ołówka
maršrutas
  trasa dla środków lokomocji

linie lotnicze (n)
oro linija
  (lotnictwo, lotniczy) przedsiębiorstwo świadczące usługi transportu lotniczego;

linijka /lʲĩˈɲijka/ (n)
liniuotė
  przyrząd służący do kreślenia linii i odmierzania odległości;

liniowy /lʲĩˈɲjɔvɨ/ (adj)
linijinis
  mający związek z linią

linoleum /ˌlʲĩnɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
linoleumas
  (budownictwo) wodoodporny materiał zrobiony z płótna pokrytego masą z utwardzonego oleju lnianego stosowany do wykładania podłóg;

lipa /ˈlʲipa/ (n)
liepa
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Tilia L., drzewo liściaste z podrodziny lipowatych;

lipcowy /lʲipˈʦ̑ɔvɨ/ (adj)
liepos
  związany z lipcem, dotyczący lipca

lipiec /ˈlʲipʲjɛʦ̑/ (n)
liepa
  siódmy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

lipień /ˈlʲipʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
kiršlys
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Thymallus, słodkowodna ryba z rodziny łososiowatych;

lira /ˈlʲira/ (n)
lyra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) smyczkowy strunowy instrument muzyczny, posiadający trzy lub cztery struny, popularny na Krecie, Dodekanezie, w Tracji i wśród uchodźców z Azji Mniejszej
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) starogrecki instrument muzyczny, szarpany posiadający od czterech do dziesięciu strun;

liryka (n)
lyrika
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) rodzaj literacki;

lis /lʲis/ (n)
lapė, lapinas
  (zoologia, zoologiczny) Vulpes, drapieżnik o wydłużonym tułowiu, krótkich łapach i długim, puszystym ogonie;

list /lʲist/ (n)
laiškas
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) przesyłka pocztowa zawierająca korespondencję lub drobne rzeczy dopuszczone do przewozu pocztowego, nadane w zamkniętym opakowaniu
  papier, na którym napisano list (1.1)
  wiadomość, wypowiedź sformułowana pisemnie

lista /ˈlʲista/ (n)
sąrašas
  elementy zapisane w kolejności

listonosz /lʲiˈstɔ̃nɔʃ/ (n)
paštininkas, laiškanešys, laiškininkas
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pracownik urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listonoszka (n)
laiškanešė, laiškininkė
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) pracowniczka urzędu pocztowego, który doręcza adresatom listy i inne przesyłki

listopad /lʲiˈstɔpat/ (n)
lapkritis
  jedenasty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

lit /lʲit/ (n)
litis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Li i liczbie atomowej 3;
litas
  (jednostka monetarna) dawna waluta Litwy;

litania (n)
litanija
  (kościelny) dłuższa formuła modlitewna z powtarzającym się wezwaniem;

litera /lʲiˈtɛra/ (n)
raidė
  (językoznawstwo, językoznawczy) nazwany znak graficzny, odpowiadający konkretnemu dźwiękowi, umożliwiający zapis słów;

literacki /ˌlʲitɛˈraʦ̑ʲci/ (adj)
literatūros
  mający związek z literaturą

literatura /ˌlʲitɛraˈtura/ (n)
literatūra
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wszystkie dzieła artystyczne zachowane w formie pisanej lub w przekazie ustnym;

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (adj)
lietuvis
  odnoszący się do języka litewskiego (2.1)
lietuvis, lietuviškas
  odnoszący się do Litwy lub Litwinów

litewski /lʲiˈtɛfsʲci/ (n)
lietuvis kalba, lietuvių kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) bałtyjski język używany przez Litwinów;

litewskojęzyczny /lʲiˈtɛfskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
lietuvakalbis
  posługujący się językiem litewskim
  spisany, stworzony w języku litewskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem litewskim

litografia /ˌlʲitɔˈɡrafʲja/ (n)
litografija
  (drukarstwo, drukarski) (sztuka) technika graficzna, zaliczana do druku płaskiego lub wklęsłego;
  (sztuka) odbitka, praca wykonana techniką litografii (1.1)

litosfera /ˌlʲitɔˈsfɛra/ (n)
litosfera
  (geologia, geologiczny) zewnętrzna, najbardziej sztywna sfera kuli ziemskiej;

litościwy /ˌlʲitɔˈɕʨ̑ivɨ/ (adj)
pagailus
  pełen litości, mający litość

litość /ˈlʲitɔɕʨ̑/ (n)
gailestis
  współczucie, miłosierdzie, żal nad kimś

litr /lʲitr̥/ (n)
litras
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka objętości, decymetr sześcienny;

lituanizm /ˌlʲituˈ<sup>w</sup>ãɲism̥/ (n)
lietuvybė
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona do jakiegoś języka z języka litewskiego

liturgia /lʲiˈturʲɟja/ (n)
liturgija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w religiach chrześcijańskich – ogół obrzędów i ceremonii towarzyszących czynnościom kultowym;

liturgiczny (adj)
liturginis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z liturgią, dotyczący liturgii

liwermor (n)
livermoris
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lv i liczbie atomowej 116;

lizać /ˈlʲizaʨ̑/ (v)
laižyti
  dotykać czegoś językiem i przesuwając po tym

liść /lʲiɕʨ̑/ (n)
lapas
  (botanika, botaniczny) element budowy sporofitu rośliny naczyniowej, pełniący funkcje odżywcze dzięki zawartości chlorofilu;

locha /ˈlɔxa/ (n)
kiaulė
  (zoologia, zoologiczny) dorosła samica świni

lodowiec /lɔˈdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
ledynas
  (geologia, geologiczny) ogromna masa lodu powstała z przekształcenia pokładów wiecznego śniegu;

lodołamacz /ˌlɔdɔˈwãmaʧ̑/ (n)
ledlaužis
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) statek o wzmocnionym kadłubie, przystosowany do rozbijania pokrywy lodu na morzu lub rzece celem utworzenia drogi dla innych statków;

lody /ˈlɔdɨ/ (n)
ledai
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser, który stanowi słodka, zamrożona masa sporządzona z mleka, cukru, jaj i innych dodatków

lodówka /lɔˈdufka/ (n)
ledinė antis
  (ornitologia, ornitologiczny) Clangula hyemalis Linnaeus, gatunek morskiej kaczki;

logarytm /lɔˈɡarɨtm̥/ (n)
logaritmas
  (matematyka, matematyczny) wykładnik potęgi, do której należy podnieść określoną liczbę (podstawę logarytmu), aby uzyskać jego argument;

logiczny /lɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
loginis
  (potocznie, potoczny) mający sens, zrozumiały, rozsądny
  konsekwentny, budowany zgodnie z logiką
  związany z logiką, zgodny z logiką

logika /ˈlɔɟika/ (n)
logika
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) dyscyplina naukowa zajmująca się regułami poprawnego myślenia i wnioskowania;
  poprawne, rzeczowe myślenie, oparte na związkach przyczynowo-skutkowych

logistyka (n)
logistika
  (ekonomia, ekonomiczny) planowanie i realizacja przepływu dóbr;
  (wojskowość, wojskowy) organizacja i realizacja zaopatrzenia dla wojska;

logo /ˈlɔɡɔ/ (n)
logotipas
  znak graficzny spełniający rolę marketingową i informacyjną;

lokomotywa /ˌlɔkɔ̃mɔˈtɨva/ (n)
lokomotyvas
  (kolejnictwo) pojazd szynowy mający własny napęd, przeznaczony do ciągnięcia (lub pchania) wagonów; .

lombard /ˈlɔ̃mbart/ (n)
lombardas
  instytucja udzielająca pożyczek pod zastaw przedmiotów lub papierów wartościowych;

lorens /ˈlɔrɛ̃w̃s/ (n)
laurencis, lorensis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lr i liczbie atomowej 103;

lornetka /lɔrˈnɛtka/ (n)
žiūronai
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny do obserwacji dwuocznej, składający się z dwóch jednakowych, połączonych zawiasowo, ułożonych równolegle lunet obserwacyjnych;

lot /lɔt/ (n)
skrydis
  przemieszczanie się w powietrzu lub w przestrzeni kosmicznej

loteria /lɔˈtɛrʲja/ (n)
loterija
  gra, której uczestnicy nabywają losy, a o wygranej decyduje losowanie

lotka /ˈlɔtka/ (n)
eleronas
  (lotnictwo, lotniczy) ruchomy element skrzydła statku powietrznego, służący do kontroli jego przechylenia, czyli obrotu wzdłuż osi podłużnej;

lotnictwo /lɔtʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
aviacija
  ogół zagadnień związanych ze wszelkiego rodzaju statkami powietrznymi;

lotnik /ˈlɔtʲɲik/ (n)
aviatorius
  (lotnictwo, lotniczy) (zawód, zawodowy, zawodowo) człowiek, który lata samolotem lub należy do jego obsługi
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz służący w lotnictwie

lotnisko /lɔtʲˈɲiskɔ/ (n)
aerouostas
  (lotnictwo, lotniczy) wydzielony obszar na ziemi przystosowany do obsługi statków powietrznych;

lotniskowiec /ˌlɔtʲɲiˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
lėktuvnešis
  (wojskowość, wojskowy) okręt stanowiący ruchomą bazę dla samolotów, poprzez odpowiednio ukształtowany pokład jako pas startowy;

lotos /ˈlɔtɔs/ (n)
lotosas
  (botanika, botaniczny) Nelumbo Adans., rodzaj roślin z rodziny lotosowatych;

lub /lup/ (conjunction)
arba
  spójnik łączący dwa zdania równorzędne oraz dwie części zdania, wskazując, że przynajmniej jedna część jest prawdziwa;

lubczyk /ˈlupʧ̑ɨk/ (n)
vaistinė gelsvė
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny selerowatych o żółtych kwiatach, używana jako przyprawa kuchenna, według wierzeń ludowych uważana za środek wywołujący miłość, afrodyzjak;

lubić /ˈlubʲiʨ̑/ (v)
mėgti
  darzyć kogoś lub coś pozytywnym uczuciem

lucerna /luˈʦ̑ɛrna/ (n)
liucerna
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) jednoroczna lub dwuletnia bylina z rodziny bobowatych;

lud /lut/ (n)
liaudis
  zbiorowość ludzi o wspólnym języku i kulturze, niebędąca narodem

ludność /ˈludnɔɕʨ̑/ (n)
gyventojai
  ogół ludzi zamieszkujących dane terytorium

ludobójstwo /ˌludɔˈbujstfɔ/ (n)
genocidas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnia przeciwko ludzkości polegająca na celowym wyniszczaniu całych narodów lub ich części (grup etnicznych / religijnych / rasowych) poprzez zabójstwa jak i tworzenie warunków życia obliczonych na fizyczne wyniszczenie;

ludowy /luˈdɔvɨ/ (adj)
liaudiškas
  dotyczący obszarów wiejskich i chłopów
  pochodzący od ludu
  przeznaczony dla ludu, powszechny

ludożerca /ˌludɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
kanibalas
  człowiek zjadający mięso ludzkie

ludzkość /ˈluʦ̑kɔɕʨ̑/ (n)
žmonija
  ród ludzki; ogół, suma ludzi na świecie

lufa /ˈlufa/ (n)
vamzdis
  część broni palnej w postaci rury, w której następuje rozpędzenie pocisku przy strzale;

luidor (n)
luidoras
  (dawniej, dawny) (numizmatyka, numizmatyczny) złota moneta bita we Francji;

lukrecja /luˈkrɛʦ̑ʲja/ (n)
lakrica
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) wysuszone korzenie lukrecji (1.1) z odłogami lub ich przetwory
saldymedis
  (botanika, botaniczny) Glycyrrhiza, rodzaj bylin z rodziny bobowatych, rosnących w Eurazji;

luks /luks/ (n)
liuksas
  (fizyka, fizyczny) jednostka natężenia światła, symbol lx;

luksemburczyk /ˌluksɛ̃mˈburʧ̑ɨk/ (n)
liuksemburgietis
  mieszkaniec Luksemburga (stolicy państwa Luksemburg)

luksemburka /ˌluksɛ̃mˈburka/ (n)
liuksemburgietė
  mieszkanka miasta Luksemburg

luksemburski /ˌluksɛ̃mˈbursʲci/ (adj)
liuksemburgietiškas
  odnoszący się do miasta Luksemburg
  odnoszący się do państwa Luksemburg

lulek czarny (n)
drignė
  (botanika, botaniczny) Hyoscyamus niger L., gatunek rośliny z rodziny psiankowatych o własnościach leczniczych i trujących w większej ilości;

luminofor (n)
liuminiforas
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) substancja chemiczna emitująca fale świetlne;

lupa /ˈlupa/ (n)
didinamasis stiklas
  wypukła soczewka wyposażona w uchwyt, prosty przyrząd optyczny do powiększania obrazu;

lustro /ˈlustrɔ/ (n)
veidrodis
  gładka powierzchnia odbijająca światło; tafla szkła od spodu pokrytego warstwą srebra lub aluminium;

luteranizm /ˌlutɛˈrãɲism̥/ (n)
liuteronybė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) doktryna teologiczna, jeden z nurtów protestantyzmu, zapoczątkowany przez Marcina Lutra;

luterański (adj)
liuteroniškas
  związany z luteranizmem

lutet /ˈlutɛt/ (n)
lutecis, liutecis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Lu i liczbie atomowej 71;

lutnia /ˈlutʲɲa/ (n)
liutnia
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dawny instrument strunowy przypominający mandolinę;

lutować /luˈtɔvaʨ̑/ (v)
lituoti
  (technologia, technika, techniczny) łączyć metalowe elementy przy pomocy lutu roztopionego lutownicą lub palnikiem

lutownica /ˌlutɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
lituoklis
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do lutowania;

luty /ˈlutɨ/ (n)
vasaris
  drugi miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

lwi /lvʲi/ (possessiveAdjective)
liūtas
  należący do lwa

lwia część /ˈlvʲja ˈʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
liūto dalis
  znaczna, większa część czegoś

lwica /ˈlvʲiʦ̑a/ (n)
liūtė
  (zoologia, zoologiczny) samica lwa

lód /lut/ (n)
ledas
  stały stan skupienia wody;
  (potocznie, potoczny) lodowisko
ledai, ledas
  (potocznie, potoczny) porcja lodów przeznaczona do zjedzenia przez jedną osobę

ląd /lɔ̃nt/ (n)
žemė
  obszar skorupy ziemskiej niepokryty wodami mórz i oceanów;

lądowanie /ˌlɔ̃ndɔˈvãɲɛ/ (n)
nusileidimas
  (rzeczownik odczasownikowy) od lądować

lędźwiowy /lɛ̃ɲʥ̑ˈvʲjɔvɨ/ (adj)
juosmens
  (przymiotnik) od lędźwie

macedoński /ˌmaʦ̑ɛˈdɔ̃j̃sʲci/ (adj)
makedoniškas
  odnoszący się do państwa Macedonii lub Macedończyków

macica /maˈʨ̑iʦ̑a/ (n)
gimda
  (anatomia, anatomiczny) narząd kręgowców, w którym rozwija się embrion;

macierz /ˈmaʨ̑ɛʃ/ (n)
matrica
  (matematyka, matematyczny) prostokątna tablica liczb lub innych elementów pewnego pierścienia;

macierzanka /ˌmaʨ̑ɛˈʒãnka/ (n)
čiobrelis
  (botanika, botaniczny) Thymus L., liczący 35 gatunków rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju macierzanka (1.1)

macierzyństwo /ˌmaʨ̑ɛˈʒɨ̃j̃stfɔ/ (n)
motinystė
  bycie matką

macka (n)
čiuptuvas
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) zasięg czyichś groźnych wpływów (zwykle w liczbie mnogiej)
  (zoologia, zoologiczny) wyrostek ciała niektórych wodnych bezkręgowców, służący do chwytania lub rozpoznawania dotykiem

macocha /maˈʦ̑ɔxa/ (n)
pamotė
  żona ojca, ale nie matka;

maczeta /maˈʧ̑ɛta/ (n)
mačetė
  długi, szeroki nóż podobny do tasaka, używany przeważnie do wyrąbywania ścieżek w gęstych zaroślach;

maczuga (n)
kuoka
  jedna z najstarszych broni obuchowych, pałka z grubym końcem nabitym ostrymi kamieniami lub kawałkami metalu;

mafia /ˈmafʲja/ (n)
mafija
  (kryminologia, kryminologiczny) zorganizowana grupa przestępcza wywodząca się z Włoch (obecnie działająca w wielu krajach), o hierarchicznej strukturze, działająca w wielu obszarach życia, również dążąca do uzyskania wpływów w polityce

magia /ˈmaɟja/ (n)
magija
  (ezoteryka) lub (fantasy) praktyki oparte na wierze w zjawiska nadprzyrodzone, wykorzystujące zaklęcia i czynności rytualne;

magma /ˈmaɡma/ (n)
magma
  (geologia, geologiczny) gorąca, ruchliwa materia, ciekły stop złożony głównie z krzemianów i glinokrzemianów, znajdujący się w głębi skorupy ziemskiej;

magnes /ˈmaɡnɛs/ (n)
magnetas
  przedmiot mający zdolność przyciągania niektórych przedmiotów (zrobionych z żelaza i jego stopów);

magnetofon /ˌmaɡnɛˈtɔfɔ̃n/ (n)
magnetofonas
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do wielokrotnego nagrywania i odtwarzania dźwięku na specjalnej taśmie magnetycznej;

magnetyczny /ˌmaɡnɛˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
magnetinis
  (fizyka, fizyczny) charakteryzujący się magnetyzmem; dotyczący magnesu, magnetyzmu; mający właściwości takie jak magnes

magnetyt /maɡˈnɛtɨt/ (n)
magnetitas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady tlenków, o silnych właściwościach magnetycznych, najbogatsza ruda żelaza;

magnetyzm (n)
magnetizmas
  (fizyka, fizyczny) zjawiska i właściwości materii odnoszące się do oddziaływania pól magnetycznych;

magnez /ˈmaɡnɛs/ (n)
magnis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mg i liczbie atomowej 12

magnituda (n)
magnituda
  (geologia, geologiczny) (fizyka, fizyczny) liczbowa miara energii trzęsienia ziemi oparta na wielkości momentu sejsmicznego;

magnolia /maɡˈnɔlʲja/ (n)
magnolija
  (botanika, botaniczny) Magnolia L., drzewo lub krzew należący do rodziny magnoliowatych;
  (potocznie, potoczny) kwiat magnolii (1.1)

mahometanin (n)
mahometonas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu

maj /maj/ (n)
gegužė, gegužis
  piąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

majeranek /ˌmajɛˈrãnɛk/ (n)
mairūnas
  (botanika, botaniczny) roślina uprawna stosowana w lecznictwie i gastronomii;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z suszonych pędów majeranku (1.1)

majonez /maˈjɔ̃nɛs/ (n)
majonezas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty sos z żółtek, musztardy, przypraw i oleju;

major /ˈmajɔr/ (n)
majoras
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski wojsk lądowych i powietrznych wyższy od kapitana;

mak /mak/ (n)
aguonà
  (botanika, botaniczny) Papaver L., rodzaj roślin z rodziny makowatych;

makak japoński (n)
japoninė makaka
  (zoologia, zoologiczny) Macaca fuscata L., gatunek małpy z rodziny koczkodanowatych;

makaron /maˈkarɔ̃n/ (n)
makaronai
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) półprodukt żywnościowy wytwarzany z ciasta zagniecionego z mąki, wody i soli;

makieta /maˈcɛta/ (n)
maketas
  model czegoś wykonany w małej skali

makijaż /maˈcijaʃ/ (n)
makiažas
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) czynność nakładania na twarz kosmetyków, sztuka zdobienia twarzy
makiažo pagrindas
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyki (szminka, tusz, cień do powiek itp.) nałożone na twarz

makler /ˈmaklɛr/ (n)
makleris
  (finanse, finansowy) osoba, która zawodowo zajmuje się pośrednictwem w handlu

makolągwa /ˌmakɔˈlɔ̃ŋɡva/ (n)
čivylis
  (ornitologia, ornitologiczny) Carduelis cannabina, mniejszy od wróbla ptak gniazdujący w krzewach;

makrela /maˈkrɛla/ (n)
skumbrė
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba morska z rodziny makrelowatych z rodzaju Scomber lub Scomberomorus;

maksimum /ˈmaksʲĩmũm/ (n)
maksimumas
  największy stopień, największa ilość / wartość / wielkość

maksymalny /ˌmaksɨ̃ˈmalnɨ/ (adj)
maksimalus
  taki, który osiągnął maksimum; taki, który jest największy (np. w nasileniu)

malachit /maˈlaxʲit/ (n)
malachitas
  (mineralogia, mineralogiczny) (jubilerstwo, jubilerski) minerał o zielonej barwie, wykorzystywany w jubilerstwie, architekturze, sztuce zdobniczej oraz jako pigment;

malajski /maˈlajsʲci/ (adj)
malaizietis
  dotyczący Malajów (lub Malezji)

malajski /maˈlajsʲci/ (n)
malajų
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Malezji i Malajów

malakologia /ˌmalakɔˈlɔɟja/ (n)
malakologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (zoologia, zoologiczny) dział zoologii zajmujący się mięczakami;

malaria /maˈlarʲja/ (n)
maliarija
  (medycyna, medyczny) zimnica, rodzaj choroby tropikalnej;

malarka /maˈlarka/ (n)
dailininkė
  (sztuka) artystka, która maluje obrazy

malarstwo /maˈlarstfɔ/ (n)
tapyba
  (sztuka) sztuka plastyczna posługująca się m.in. plamą barwną, linią nakładaną na określoną powierzchnię (np. płótno, tektura, deska, ściana);

malarz /ˈmalaʃ/ (n)
dailininkas, dažytojas
  (sztuka) artysta, który maluje obrazy
dažytojas
  (budownictwo) (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik lub robotnik, który maluje ściany i inne części budynku

malina /maˈlʲĩna/ (n)
avietė
  (botanika, botaniczny) Rubus L., rodzaj krzewów z rodziny różowatych;
  (botanika, botaniczny) Rubus idaeus L., krzew maliny właściwej
  (potocznie, potoczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc maliny właściwej (1.2)

malinowy /ˌmalʲĩˈnɔvɨ/ (adj)
avietinė spalva
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony z malin, z dodatkiem owoców malin
  dotyczący malin (krzewów i owoców)
  mający kolor dojrzałego owocu maliny, różowoczerwony

malowniczy (adj)
vaizdingas
  przedstawiający coś wyraźnie, w sposób barwny

maltański /malˈtãj̃sʲci/ (adj)
maltietiškas
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do państwa Malta
  (geografia, geograficzny) odnoszący się do wyspy Malta

mama /ˈmãma/ (n)
mama, motina
  (potocznie, potoczny) matka

mameluk (n)
mameliukas
  (historia, historyczny, historycznie) niewolnik państwowy będący żołnierzem straży przybocznej władców egipskich; później członek warstwy panującej w Egipcie, Syrii i Delhi;

mamka /ˈmãmka/ (n)
žindyvė
  kobieta karmiąca piersią cudze dziecko

mammografia /ˌmãmːɔˈɡrafʲja/ (n)
mamografija
  (medycyna, medyczny) (potocznie, potoczny) obraz mammograficzny
  (medycyna, medyczny) radiologiczne badanie piersi;

mamut /ˈmãmut/ (n)
mamutas
  (zoologia, zoologiczny) Elephas primigenius, wymarły ssak z rodziny słoniowatych;

mandarynka /ˌmãndaˈrɨ̃nka/ (n)
mandarinas
  (botanika, botaniczny) Citrus reticulata Blanco, niewysokie, wiecznie zielone drzewo cytrusowe rosnące w ciepłych krajach, uprawiane dla jadalnych owoców;
mandarininė antis
  (ornitologia, ornitologiczny) Aix galericulata, ptak wodny z rodziny kaczkowatych;

mandat /ˈmãndat/ (n)
bauda
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) kara w postaci grzywny za wykroczenie;

mandolina /ˌmãndɔˈlʲĩna/ (n)
mandolina
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szarpany strunowy instrument muzyczny;

mandżurski /mãn͇ˈʤ̑ursʲci/ (adj)
Mandžiūrų
  dotyczący Mandżurii, związany z Mandżurią, pochodzący z Mandżurii

manekin /mãˈnɛcĩn/ (n)
manekenas
  figura z dowolnego materiału mająca kształt człowieka;

manewry /mãˈnɛvrɨ/ (n)
manevrai
  (wojskowość, wojskowy) ćwiczenia wojskowe w terenie, w warunkach zbliżonych do bojowych

manga /ˈmãŋɡa/ (n)
manga
  japoński komiks;

mangan /ˈmãŋɡãn/ (n)
manganas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mn i liczbie atomowej 25;

mango /ˈmãŋɡɔ/ (n)
mangamedis
  (botanika, botaniczny) Mangifera L., mangowiec, rodzaj drzew owocowych z rodzaju nanerczowatych;
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc drzewa z rodzaju mango (1.1)
mango
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) drzewo z rodzaju mango (1.1)

maniak /ˈmãɲak/ /ˈmãɲjak/ (n)
maniakas
  (medycyna, medyczny) człowiek znajdujący się w fazie maniakalnej choroby afektywnej dwubiegunowej
  (potocznie, potoczny) człowiek ogarnięty jakąś obsesją, nadmiernie zaangażowany

manifest /mãˈɲifɛst/ (n)
manifestas
  (urzędowy) wykaz ładunku

manipulacja /ˌmãɲipuˈlaʦ̑ʲja/ (n)
manipuliacija
  celowe naginanie lub przeinaczanie faktów dla udowodnienia swoich racji lub w celu wywarcia wpływu na czyjeś poglądy, nastroje, reakcje

manometr /mãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
manometras
  przyrząd do mierzenia ciśnienia;

mantykora (n)
mantikora
  (mitologia grecka) potwór o głowie ludzkiej, skrzydłach smoczych lub nietoperzych oraz ogonie skorpionim, który zawierać miał silną truciznę, mogąca zabić w kilka chwil;

manul (n)
manulas
  (zoologia, zoologiczny) azjatycki drapieżnik z rodziny kotowatych;

manuskrypt /mãˈnuskrɨpt/ (n)
rankraštis
  (bibliotekoznawstwo, bibliotekoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) dzieło napisane odręcznie;

maoizm (n)
maoizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sformułowana przez Mao Tse-tunga doktryna Komunistycznej Partii Chin;

mapa /ˈmapa/ (n)
žemėlapis
  graficzne odwzorowanie terenu, także nieba;

maraton /maˈratɔ̃n/ (n)
maratonas
  (sport, sportowy) bieg na dystansie 42 km i 195 m;

marcepan /marˈʦ̑ɛpãn/ (n)
marcipanas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) masa ze zmielonych migdałów utartych z cukrem i białkiem, używana do wyrobów cukierniczych;

marchew /ˈmarxɛf/ (n)
morka
  (botanika, botaniczny) Daucus L., rodzaj roślin z rodzaju selerowatych;

marchia (n)
marka
  (historia, historyczny, historycznie) (administracja) w państwie karolińskim oraz w Świętym Cesarstwie Rzymskim okręg przygraniczny zarządzany przez margrabię;

margaryna /ˌmarɡaˈrɨ̃na/ (n)
margarinas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) produkt spożywczy, tłuszcz jadalny podobny do masła, wytwarzany z olejów roślinnych;

margiel /ˈmarʲɟɛl/ (n)
mergelis
  (geologia, geologiczny) skała osadowa złożona głównie z węglanów oraz minerałów ilastych;

marihuana /ˌmarʲixuˈ<sup>w</sup>ãna/ (n)
marihuana, kanapė
  substancja psychoaktywna wytwarzana z konopi siewnych;

marina /maˈrʲĩna/ (n)
prieplauka
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) port dla jachtów;

marionetka /ˌmarʲjɔ̃ˈnɛtka/ (n)
marionetė
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) lalka poruszana za pomocą sznurków;

marka /ˈmarka/ (n)
markė
  (handel, handlowy) znak na produktach danej firmy

marketing (n)
rinkodara
  (ekonomia, ekonomiczny) działania zorientowane wokół potrzeb konsumentów, polegające na ustaleniu wielkości produkcji oraz metod dystrybucji, sprzedaży i reklamy towarów;

markiz (n)
markizas
  tytuł arystokratyczny pomiędzy księciem a hrabią;

marksistowski (adj)
marksistinis
  (filozofia, filozoficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dotyczący marksizmu

marksizm /ˈmarʲcɕism̥/ (n)
marksizmas
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) koncepcja filozoficzna, ekonomiczna i społeczno-polityczna stworzona przez Karola Marksa i Fryderyka Engelsa, zakładająca, że motorem zmian historycznych jest walka klas, prowadząca do utworzenia społeczeństwa komunistycznego;

marmolada /ˌmarmɔˈlada/ (n)
marmeladas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, stężony przetwór owocowy sporządzany z przetartych owoców gotowanych z cukrem;

marmur /ˈmarmur/ (n)
marmuras
  (geologia, geologiczny) skała metamorficzna powstała z przeobrażenia wapieni, stosowana jako dekoracyjny materiał budowlany i artystyczny;

marnować /marˈnɔvaʨ̑/ (v)
eikvoti, gaišti
  wykorzystywać w sposób, który nie przynosi korzyści

marny /ˈmarnɨ/ (adj)
skurdus
  będący w złym stanie, o niewielkiej wartości

marokański /ˌmarɔˈkãj̃sʲci/ (adj)
marokiečių
  odnoszący się do Maroka

marsz /marʃ/ (n)
maršas
  przemieszczanie się, pochód wojsk;
  rodzaj aktywności fizycznej, równomierny chód, również szybki rytmiczny chód wojskowy
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór muzyczny o wyraźnej rytmice;

marszałek /marˈʃawɛk/ (n)
maršalas
  (wojskowość, wojskowy) najwyższy stopień wojskowy, m.in. w Polsce;

martwa natura /ˈmartfa naˈtura/ (n)
natiurmortas
  (sztuka) kompozycja malarska przedstawiająca drobne przedmioty, owoce, zabite zwierzęta itp.;

martwy /ˈmartfɨ/ (adj)
miręs
  taki, który umarł

marynarka /ˌmarɨ̃ˈnarka/ (n)
karo laivynas
  (wojskowość, wojskowy) wojska walczące na wodzie
švarkas
  (krawiectwo) rodzaj męskiej kurtki, noszonej jako część garnituru lub munduru

marynarka wojenna /ˌmarɨ̃ˈnarka vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
laivynas
  (wojskowość, wojskowy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) ogół morskich sił zbrojnych jakiegoś państwa;

marynarz /maˈrɨ̃naʃ/ (n)
jūreivis, jūrininkas
  (marynarka) człowiek należący do załogi okrętu lub statku;

marzec /ˈmaʒɛʦ̑/ (n)
kovas
  trzeci miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego)

marzenie /maˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
svaja
  (przenośnie, przenośnia) coś niewiarygodnego, nierzeczywistego
  ciąg nieuporządkowanych myśli pojawiający się podczas snu
  fantazjowanie, pragnienie czegoś, chęć uzyskania lub osiągnięcia czegoś

marzyciel (n)
svajotojas
  ten, kto marzy

marzyć /ˈmaʒɨʨ̑/ (v)
svajoti
  myśleć o czymś przyjemnym, stwarzając tego obraz w wyobraźni; bardzo pragnąć, aby coś się wydarzyło

marża (n)
marža
  (handel, handlowy) różnica między ceną sprzedaży a ceną produkcji lub zakupu towaru, umożliwiająca zysk

masa /ˈmasa/ (n)
masė
  (fizyka, fizyczny) podstawowa wielkość fizyczna określająca ilość materii;

masa atomowa (n)
atominė masė
  (fizyka, fizyczny) liczba określająca ile razy masa pierwiastka jest większa od 1/12 masy atomu węgla 12C;

masa molowa (n)
molio masė
  (chemia, chemiczny) masa jednego mola substancji chemicznej;

masa perłowa /ˈmasa pɛrˈwɔva/ (n)
perlamutras
  ozdobny materiał jubilerski i dekoracyjny uzyskiwany z wnętrza muszli mięczaków;

masakra /maˈsakra/ (n)
žudynės
  umyślne, masowe zabijanie w sposób wyjątkowo okrutny;

masaż /ˈmasaʃ/ (n)
masažas
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) zabieg fizjoterapeutyczny lub kosmetyczny wykonywany ręcznie lub przy pomocy aparatury, polegający na ugniataniu, głaskaniu, rozcieraniu, oklepywaniu ciała;

maselnica (n)
sviestamušė
  urządzenie do wyrobu masła

maska /ˈmaska/ (n)
kaukė
  przykrycie twarzy lub jej części z otworami na oczy, używana w różnych celach, np. ochronnych lub obrzędowych;

maskonur /maˈskɔ̃nur/ (n)
mormonas
  (ornitologia, ornitologiczny) Fratercula arctica Linnaeus, wodny ptak o krótkim, silnym i kolorowym dziobie występujący na północnych wybrzeżach Atlantyku;

masochizm /maˈsɔxʲism̥/ (n)
mazochizmas
  (psychologia, psychologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zboczenie seksualne, które polega na odczuwaniu satysfakcji seksualnej pod wpływem bólu lub upokorzenia
  przyjemność w zadawaniu sobie bólu lub w poddawaniu się bolesnym praktykom;

mastodont (n)
mastodonas
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) słoniopodobne zwierzę kopalne;

masturbacja /ˌmasturˈbaʦ̑ʲja/ (n)
masturbacija
  (medycyna, medyczny) (zobacz) onanizm

masyw /ˈmasɨf/ (n)
masyvas
  (geografia, geograficzny) (geologia, geologiczny) grupa gór mająca podobną rzeźbę

maszt /maʃt/ (n)
stiebas
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) pionowe drzewce ustawione przeważnie w osi jednostki pływającej o napędzie żaglowym, którego podstawowym zadaniem jest stawianie na nim żagli i przenoszenie działania siły aerodynamicznej na kadłub jednostki;
stiebas, lazda
  (architektura, architektoniczny) wysoki słup lub pionowa konstrukcja opierająca się na fundamencie;

maszyna /maˈʃɨ̃na/ (n)
mašina
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zawierające mechanizm lub zespół współdziałających mechanizmów, służące do przetwarzania energii albo do wykonywania określonej pracy

maszyna do pisania /maˈʃɨ̃na ˌdɔ‿pʲiˈsãɲa/ (n)
rašomoji mašinėlė
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie mechaniczne do pisania tekstów;

maszyna do szycia /maˈʃɨ̃na dɔ‿ˈʃɨʨ̑a/ (n)
siuvamoji mašina
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do łączenia kawałków materiałów przy pomocy nici;

maszynista /ˌmaʃɨ̃ˈɲista/ (n)
mašinistas
  (kolejnictwo) osoba prowadząca pociąg;
  osoba obsługująca maszynę

maszynistka (n)
mašininkė
  kobieta zawodowo pisząca na maszynie do pisania
mašinistė
  kobieta kierująca lokomotywą

masło /ˈmaswɔ/ (n)
sviestas
  (spożywczy) tłuszcz jadalny produkowany z mleka;
  (spożywczy) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) spożywczy lub kosmetyczny zamiennik masła (1.1) produkowany z tłuszczy roślinnych

masło orzechowe /ˈmaswɔ ˌːʒɛˈxɔvɛ/ (n)
riešutų sviestas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasta produkowana z orzeszków ziemnych, wywodząca się z kuchni amerykańskiej;

matematyczka (n)
matematikė
  (potocznie, potoczny) specjalistka w zakresie matematyki

matematyczny /ˌmatɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
matematinis
  związany z matematyką

matematyk /ˌmatɛ̃ˈmatɨk/ (n)
matematikas
  osoba zajmująca się zawodowo matematyką;

matematyka /ˌmatɛ̃ˈmatɨka/ (n)
matematika
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka dedukcyjna zajmująca się analizą zbiorów, liczb i innych elementów abstrakcyjnych;

materac /maˈtɛraʦ̑/ (n)
matracas
  duży płaski przedmiot, wypełniony elastycznym materiałem dla uniknięcia kontaktu z twardą powierzchnią np. podczas snu lub ćwiczeń gimnastycznych;

materia /maˈtɛrʲja/ (n)
materija
  (fizyka, fizyczny) ogół obiektywnie istniejących przedmiotów, poznawalnych za pomocą zmysłów lub przyrządów pomiarowych;

materialista /ˌmatɛrʲjaˈlʲista/ (n)
materialistas
  (filozofia, filozoficzny) wyznawca, zwolennik materializmu
  (potocznie, potoczny) człowiek kierujący się w życiu pragnieniem zdobycia korzyści materialnych

materiał wybuchowy /maˈtɛrʲjaw ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (n)
sprogmuo
  związek chemiczny lub ich mieszanina, zdolna do wybuchu pod wpływem uderzenia lub iskry;

matka /ˈmatka/ (n)
motina
  rodzic płci żeńskiej;

matka chrzestna /ˈmatka ˈxʃɛstna/ (n)
krikštamotė
  (kościelny) kobieta przedstawiająca do chrztu osobę chrzczoną

matriarchat /maˈtrʲjarxat/ (n)
matriarchatas
  (socjologia, socjologiczny) organizacja społeczeństwa pierwotnego, w którym dominujące znaczenie mają kobiety;

mauzoleum /ˌmawzɔˈlɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
mauzoliejus
  (architektura, architektoniczny) monumentalny grobowiec, przeważnie osobna budowla pełniąca taką funkcję;

mazut (n)
mazutas
  (chemia, chemiczny) oleista ciecz pozostała po destylacji ropy naftowej niskiej jakości, używana jako paliwo lub olej opałowy;

mało /ˈmawɔ/ (indefiniteCardinalNumeral)
mažai
  niewielka ilość czegoś lub kogoś

małpa /ˈmawpa/ (n)
beždžionė, beždžiõnė
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu naczelnych o silnie rozwiniętym mózgu i chwytnych kończynach;

mały /ˈmawɨ/ (adj)
mažas
  mający niewielkie rozmiary, nieduży, drobny, niski

mały palec /ˈmawɨ ˈpalɛʦ̑/ (n)
mažasis pirštas
  (anatomia, anatomiczny) piąty, najmniejszy palec u ręki lub nogi

małż /mawʃ/ (n)
bedantė
  (zoologia, zoologiczny) spłaszczony i okryty muszlą mięczak;

małżeństwo /mawˈʒɛ̃j̃stfɔ/ (n)
santuoka
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) usankcjonowany prawnie lub kulturowo stały związek dwóch osób, zwykle płci przeciwnej, tradycyjnie mający ułatwić wspólne prowadzenie gospodarstwa domowego i finansów, pożycie oraz wychowanie dzieci;

małżowina uszna (n)
kaušelis
  (anatomia, anatomiczny) część ucha zewnętrznego zbierająca bodźce słuchowe z otoczenia;

maślak lepki /ˈmaɕlak ˈlɛpʲci/ (n)
pilkasis kazlėkas
  (mikologia, mikologiczny) Suillus viscidus, gatunek grzyba z rodziny maślakowatych;

maść /maɕʨ̑/ (n)
tepalas
  (medycyna, medyczny) substancja o półstałej, miękkiej konsystencji i o właściwościach leczniczych przeznaczona do smarowania skóry;

meander /mɛˈãndɛr/ (n)
meandra
  (geografia, geograficzny) zakole rzeki przypominające literę U;
vingiuoti
  (architektura, architektoniczny) element dekoracyjny przypominający meandrującą rzekę;

mebel /ˈmɛbɛl/ (n)
baldai
  ruchomy sprzęt użytkowy przeznaczony do wyposażenia pomieszczeń;

mech /mɛx/ (n)
samanos
  (botanika, botaniczny) drobna, niewielka roślina zarodnikowa żyjąca w ocienionych i wilgotnych miejscach

mechanik /mɛˈxãɲik/ (n)
mechanikas
  osoba, która zajmuje się obsługą oraz naprawą maszyn i urządzeń

mechanika /mɛˈxãɲika/ (n)
mechanika
  (technologia, technika, techniczny) dział techniki zajmujący się konstruowaniem i budowaniem maszyn i pojazdów;

mechanika kwantowa (n)
kvantinė mechanika
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki zajmujący się badaniem zjawisk w skali mikroskopowej oraz nadprzewodnictwa i nadciekłości;

mechanika nieba (n)
dangaus mechanika
  (astronomia, astronomiczny) nauka o wzajemnym oddziaływaniu i ruchach ciał niebieskich;

mechanizm /mɛˈxãɲism̥/ (n)
mechanizmas
  (technologia, technika, techniczny) zespół pracujących elementów maszyny / urządzenia mających wykonywać określoną czynność
  (książkowy) grupa współdziałających wydarzeń, procesów lub zachowań

mechatronika /ˌmɛxaˈtrɔ̃ɲika/ (n)
mechatronika
  dział techniki, który łączy w sobie elementy mechaniki, budowy maszyn, elektroniki, automatyki, robotyki oraz informatyki;

mecz /mɛʧ̑/ (n)
rungtynės
  (sport, sportowy) część rozgrywek sportowych, rozgrywana między dwoma zawodnikami lub drużynami, umożliwiająca wyłonienie zwycięzcy

meczet /ˈmɛʧ̑ɛt/ (n)
mečetė, mečètė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budynek, miejsce modlitwy i sprawowania kultu Boga w islamie;

medal /ˈmɛdal/ (n)
medalis
  niewielki okrągły wytwór metalowy, ozdobiony reliefem, często na wstążce, wykonany dla upamiętnienia ważnych wydarzeń lub jako odznaczenie;

mediana /mɛˈdʲjãna/ (n)
mediana
  (statystyka, statystyczny) wartość liczbowa, która zajmująca środkowe miejsce w rosnącym szeregu liczb (przy parzystej ilości elementów jest średnią dwóch środkowych liczb);

meduza /mɛˈduza/ (n)
medūza
  (zoologia, zoologiczny) galaretowate zwierzę wodne o parasolowatym ciele unoszonym przez toń;

medycyna /ˌmɛdɨˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
medicina
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach człowieka i zwierząt oraz sposobach zapobiegania i leczenia;

megafon /mɛˈɡafɔ̃n/ (n)
megafonas
  (technologia, technika, techniczny) głośnik o dużej mocy, instalowany w miejscach publicznych
  (technologia, technika, techniczny) przenośne urządzenie składające się z mikrofonu i głośnika tubowego

megaherc (n)
megahercas
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka częstotliwości równa milionowi herców

meitner /ˈmajtnɛr/ (n)
meitneris
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mt i liczbie atomowej 109;

mejoza /mɛˈjɔza/ (n)
mejozė
  (biologia, biologiczny) proces podziału redukcyjnego jądra komórkowego, z którego powstają cztery jądra o połowie chromosomów komórki macierzystej;

meksykański /ˌmɛksɨˈkãj̃sʲci/ (adj)
meksikietiškas, meksikiečių
  odnoszący się do państwa Meksyk

melancholia /ˌmɛlãnˈxɔlʲja/ (n)
melancholija
  (psychologia, psychologiczny) depresja psychiczna objawiająca się apatią i niechęcią do życia

melasa /mɛˈlasa/ (n)
melasa
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciemnobrązowy, gęsty syrop o odczynie słabo alkalicznym, który powstaje jako produkt uboczny podczas produkcji cukru spożywczego;

melatonina /ˌmɛlatɔ̃ˈɲĩna/ (n)
melatoninas
  (biochemia, biochemiczny) hormon syntetyzowany w pinealocytach szyszynki, odpowiadający za regulację dobowego cyklu snu i czuwania;

melina (n)
lindynė
  (potocznie, potoczny) kryjówka przestępców

melisa /mɛˈlʲisa/ (n)
melisa
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) Melissa officinalis L., roślina lecznicza o owłosionej łodydze i jajowatych liściach, kwitnąca na niebiesko lub różowo, mająca cytrynowym zapach, stosowana także jako przyprawa;

melodia /mɛˈlɔdʲja/ (n)
melodija
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) ciąg dźwięków, każdy o określonej wysokości i czasie trwania, rozpoznawany przez słuchacza jako jedna całość;

melodyjny (adj)
melodingas
  o przyjemnym brzmieniu

melon /ˈmɛlɔ̃n/ (n)
melionas
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku ogórek melon, należącego do rodziny jednorocznych dyniowatych;
  (spożywczy) jadalny owoc melona (1.1)

mendelew /mɛ̃nˈdɛlɛf/ (n)
mendelevis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Md i liczbie atomowej 101;

menhir /ˈmɛ̃nxʲir/ (n)
menhyras
  (archeologia, archeologiczny) w kulturze celtyckiej: nieociosany lub częściowo obrobiony głaz (najczęściej zaostrzony od góry);

mennica (n)
kalykla
  przedsiębiorstwo przemysłu metalowego produkujące monety, medale oraz stemple;

menora /mɛ̃ˈnɔra/ (n)
menora
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski siedmioramienny świecznik liturgiczny;

menstruacja /ˌmɛ̃w̃struˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
mėnesinių ciklas
  (fizjologia, fizjologiczny) cykliczne złuszczanie się nabłonka macicy kobiety pod wpływem zmian stężenia hormonów płciowych;

mentalność (n)
mentalitetas
  właściwy komuś sposób myślenia i postrzegania rzeczywistości

menu (n)
meniu
  (informatyka, informatyczny) zestawienie funkcji programu
  karta z nazwami potraw oferowanych w restauracji

meronim /mɛˈrɔ̃ɲĩm/ (n)
meronimas
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz oznaczający część pewnej całości, np. „dywizja” w stosunku do słowa „armia”;

meskalina /ˌmɛskaˈlʲĩna/ (n)
meskalinas
  (chemia, chemiczny) narkotyk z grupy alkaloidów fenyloetyloaminowych, silny enteogen;

messidor (n)
messidoor lomesadoras
  nazwa dziesiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

metabolizm /ˌmɛtaˈbɔlʲism̥/ (n)
metabolizmas
  (biochemia, biochemiczny) przemiana materii w organizmie;
  (architektura, architektoniczny) (urbanistyka, urbanistyczny) styl architektoniczny powstały w drugiej połowie XX wieku w Japonii;

metafizyka (n)
metafizika
  (filozofia, filozoficzny) podstawowa dyscyplina filozoficzna, badająca powszechne własności bytu

metafora /ˌmɛtaˈfɔra/ (n)
metafora
  (językoznawstwo, językoznawczy) środek stylistyczny polegający na zestawieniu obcych sobie znaczeniowo wyrazów w celu uzyskania nowego, przenośnego znaczenia;

metal /ˈmɛtal/ (n)
metalas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny charakteryzujący się obecnością w sieci krystalicznej elektronów swobodnych;
  (heraldyka, heraldyczny) jeden z rodzajów tynktury heraldycznej;

metalurgia (n)
metalurgija
  nauka o wytwarzaniu i obróbce metali;

metan /ˈmɛtãn/ (n)
metanas
  (chemia, chemiczny) CH4, najprostszy alkan, bezwonny i bezbarwny gaz, główny składnik gazu ziemnego, stosowany do syntezy wielu związków organicznych i jako gaz opałowy;

metempsychoza (n)
metempsichozė
  reinkarnacja, ponowne wcielenie duszy, wędrówka dusz

meteor /mɛˈtɛɔr/ (n)
meteoras
  (astronomia, astronomiczny) świecący ślad, jaki zostawia po sobie spalający się w górnych warstwach atmosfery okruch skalny (meteoroid);

meteorolog /ˌmɛtɛɔˈrɔlɔk/ (n)
meteorologas
  (zawód, zawodowy, zawodowo) (meteorologia, meteorologiczny) specjalista w dziedzinie meteorologii, osoba prognozująca pogodę

meteorologia /ˌmɛtɛɔrɔˈlɔɟja/ (n)
meteorologija
  nauka zajmująca się badaniem zjawisk fizycznych i procesów zachodzących w atmosferze i stanem pogody;

meteoryt /ˌmɛtɛˈɔrɨt/ (n)
meteoritas
  (astronomia, astronomiczny) pozostałość drobnego skalnego ciała niebieskiego (meteoroidu) przyciągniętego przez znacznie większe ciało niebieskie, która w postaci ciała stałego dotarła do jego powierzchni;

metoda /mɛˈtɔda/ (n)
metodas
  sposób postępowania mający doprowadzić do osiągnięcia zamierzonego celu
  (informatyka, informatyczny) funkcja składowa klasy

metoda małych kroków (n)
mažų žingsnelių metodas
  podział trudnego przedsięwzięcia na proste etapy realizowane przez stopniowe i systematyczne wprowadzanie zmian i ulepszeń

metodologia /ˌmɛtɔdɔˈlɔɟja/ (n)
metodologija
  nauka o metodach badań naukowych, ich skuteczności i wartości poznawczej;

metonimia (n)
metonimija
  (językoznawstwo, językoznawczy) figura retoryczna polegająca na zastąpieniu nazwy czegoś nazwą czegoś innego, co pozostaje z nim w uchwytnej zależności;

metr /mɛtr̥/ (n)
metras
  odległość, jaką pokonuje światło w próżni w czasie 1/299 792 458 sekundy;

metr kwadratowy /ˈmɛtr̥ ˌkfadraˈtɔvɨ/ (n)
kvadratinis metras
  (matematyka, matematyczny) jednostka miary równa polu kwadratu o boku jednego metra;

metro /ˈmɛtrɔ/ (n)
metro, metropolitenas
  (transport, transportowy) podziemna kolej miejska

metronom /mɛˈtrɔ̃nɔ̃m/ (n)
metronomas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przyrząd do ustalania tempa utworu muzycznego;

metroseksualny /ˌmɛtrɔsɛksuˈ<sup>w</sup>alnɨ/ (adj)
metroseksualas
  o wielkomiejskim mężczyźnie nowoczesny, dbający o swój wygląd, podążający za modą, korzystający ze zdobyczy kosmetologii

mewa /ˈmɛva/ (n)
kiras
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak płetwonogi o upierzeniu koloru białego lub popielatego żyjący na wybrzeżach;

mezoproterozoik /ˌmɛzɔprɔtɛrɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
mezoproterozojus
  (geologia, geologiczny) nazwa jednego z okresów geologicznych;

mezoregion (n)
mezoreljefas
  (geografia, geograficzny) jednostka podziału fizycznogeograficznego przestrzeni, charakteryzująca się zbliżonymi cechami środowiskowo-krajobrazowymi;

mezosfera /ˌmɛzɔˈsfɛra/ (n)
mezosfera
  (meteorologia, meteorologiczny) warstwa atmosfery Ziemi znajdująca się między stratosferą a termosferą;

mgła /mɡwa/ (n)
rūkas, migla
  zawiesina mikroskopijnych kropelek wody unosząca się nisko nad ziemią w postaci obłoku utrudniającego widoczność;

mgławica /mɡwaˈvʲiʦ̑a/ (n)
ūkas, ū̃kas
  (astronomia, astronomiczny) obłok gazu i pyłu międzygwiazdowego;

mianownik /mʲjãˈnɔvʲɲik/ (n)
vardininkas
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) pierwszy przypadek deklinacji, który odpowiada na pytania: kto? co?;

miasteczko /mʲjaˈstɛʧ̑kɔ/ (n)
miestelis
  prawno-administracyjna jednostka osadnicza o charakterze przejściowym między miastem a wsią

miastenia /mʲjaˈstɛ̃ɲja/ (n)
miastenija
  (medycyna, medyczny) nabyta, przewlekła choroba, charakteryzująca się szybkim zmęczeniem i osłabieniem mięśni szkieletowych;

miasto /ˈmʲjastɔ/ (n)
miestas
  (administracja) znaczny obszar gęsto zabudowany, będący skupiskiem ludności wykonującej zawody nierolnicze, a który otrzymał prawa miejskie;

miasto widmo (n)
miestas vaiduoklis
  opuszczony teren zabudowany z niszczejącymi budynkami

miau /mʲjaw/ (interjection)
miau
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) dźwięk wydawany przez kota

miauczeć /ˈmʲjawʧ̑ɛʨ̑/ (v)
miauksėti
  (zoologia, zoologiczny) o kocie: wydawać charakterystyczny głos

miech /mʲjɛx/ (n)
dùmplės
  (technologia, technika, techniczny) proste urządzenie do tłoczenia powietrza w instrumentach muzycznych, piecach

miecz /mʲjɛʧ̑/ (n)
kalavijas, kardas
  obosieczna broń z długim, prostym metalowym ostrzem;

mieczyk /ˈmʲjɛʧ̑ɨk/ (n)
kardelis
  (botanika, botaniczny) Gladiolus L., rodzaj roślin z rodziny kosaćcowatych o kwiatach w postaci grona na wzniesionej łodydze;

miedź /mʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
varis
  (chemia, chemiczny) metal, pierwiastek chemiczny o symbolu Cu i liczbie atomowej 29;

miejsce /ˈmʲjɛ̇jsʦ̑ɛ/ (n)
vieta
  obszar lub punkt w przestrzeni
  (sport, sportowy) ranga, pozycja

miejski /ˈmʲjɛ̇jsʲci/ (adj)
miestas
  związany z miastem (jako miejscem lub jednostką administracyjną)

mielizna /mʲjɛˈlʲizna/ (n)
sekluma, banka, smėlėta sekluma
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) płytkie miejsce w morzu, jeziorze lub rzece;

mienie /ˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
turtas
  ogół rzeczy stanowiących czyjąś własność;

mierzeja /mʲjɛˈʒɛja/ (n)
nerija
  (geografia, geograficzny) piaszczysta bariera oddzielająca zalew lub zatokę od otwartego morza;

miesiąc /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑/ (n)
mėnuo
  (jednostka miary) jednostka czasu obejmująca 28–31 dni; każda z dwunastu części roku;

miesiąc miodowy /ˈmʲjɛ̇ɕɔ̃nʦ̑ mʲjɔˈdɔvɨ/ (n)
medaus mėnuo
  pierwsze tygodnie po ślubie spędzane tylko we dwoje

mieszadło (n)
maišiklis
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do mieszania

mieszanka /mʲjɛˈʃãnka/ (n)
maišalas
  zmieszane ze sobą produkty lub substancje

mieszkanie /mʲjɛˈʃkãɲɛ/ (n)
butas
  zespół pomieszczeń mający odrębne wejście, przystosowanych do zamieszkania przez ludzi;

mieszkaniec /mʲjɛˈʃkãɲɛʦ̑/ (n)
gyventojas
  osoba, która gdzieś mieszka (żyje)

mieszkać /ˈmʲjɛʃkaʨ̑/ (v)
gyventi
  przebywać w jakimś miejscu przez wiele dni, wraz ze spaniem

mieć /mʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
turėti
  być w posiadaniu czegoś, posiadać coś
  musieć coś zrobić
  dysponować środkami na wykonanie czegoś
  dążyć do oddania czegoś komuś

mieć nadzieję /ˈmʲjɛ̇ʨ̑ naˈʥ̑ɛ̇jɛ/ (v)
trokšti
  wierzyć, ufać, wyrażać nadzieję na coś; myśleć, że; spodziewać się, że

migdał /ˈmʲiɡdaw/ (n)
migdolas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalna pestka owocu migdałowca pokryta brązową łuską, wewnątrz barwy kremowej;

migdałowiec trójklapowy (n)
triskiautis migdolas
  (botanika, botaniczny) Prunus triloba, gatunek rośliny krzewiastej z rodzaju Prunus, występującej dziko w Chinach i Korei;

migrena /mʲiˈɡrɛ̃na/ (n)
migrena
  (medycyna, medyczny) choroba objawiająca się napadami silnego bólu głowy połączonego często z mdłościami;

mikołajki /ˌmʲikɔˈwajci/ (n)
Šv. Mikalojus šventė
  zwyczaj obdarowywania się drobnymi prezentami 6 (w dzień Świętego Mikołaja, patrona dzieci i ubogich) lub 5 grudnia (w wigilię);

mikroamper (n)
mikroamperas
  (jednostka miary) (fizyka, fizyczny) jednostka natężenia prądu elektrycznego równa jednej milionowej ampera

mikrobiologia /ˌmʲikrɔbʲjɔˈlɔɟja/ (n)
mikrobiologija
  (biologia, biologiczny) nauka zajmująca się badaniem organizmów niewidocznych gołym okiem;

mikrobus (n)
mikroautobusas
  (motoryzacja) mały autobus dla około dziesięciu osób

mikrofon /mʲiˈkrɔfɔ̃n/ (n)
mikrofonas
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do zamiany informacji dźwiękowej na sygnał elektryczny, zwykle celem jej wzmocnienia;

mikrokomputer (n)
mikrokompiuteris
  (informatyka, informatyczny) komputer do użytku personalnego

mikrometr (n)
mikrometras
  (metrologia, metrologiczny) jednostka długości równa milionowej części metra;
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie do mierzenia bardzo małych długości lub grubości

mikroskop /mʲiˈkrɔskɔp/ (n)
mikroskopas
  (optyka, optyczny) przyrząd optyczny umożliwiający obserwowanie z bliskiej odległości przedmiotów niewidocznych gołym okiem;

mikroskop elektronowy (n)
elektroninis mikroskopas
  (optyka, optyczny) mikroskop, który dzięki użyciu wiązki elektronów o długości fali mniejszej niż ma światło, pozwala uzyskać powiększenie obrazu powyżej 1500 razy i badać budowę materii nawet na poziomie atomowym

mikroskopijny /ˌmʲikrɔskɔˈpʲijnɨ/ (adj)
mikroskopinis
  bardzo mały, w skali mikro

mila /ˈmʲila/ (n)
mylia
  (jednostka miary) jednostka długości stosowana m.in. w Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych;

milczek /ˈmʲilʧ̑ɛk/ (n)
tylūnas
  człowiek małomówny, milczący

milczenie /mʲilˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
tyla
  nieodzywanie się, niemówienie
  (rzeczownik odczasownikowy) od milczeć

milczeć /ˈmʲilʧ̑ɛʨ̑/ (v)
tylėti
  nie mówić, nie wydawać głosu

mili- /ˈmʲilʲi/
mili-
  (fizyka, fizyczny) pierwszy człon wyrazów złożonych oznaczających jednostki miary tysiąc razy mniejsze od podstawowych;

miliarder /mʲiˈlʲjardɛr/ (n)
milijardierius
  osoba bardzo bogata, posiadająca miliardy

milicja /mʲiˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
milicija
  formacja wojskowa tworzona z cywilów mających własną broń, zwykle na czas wojny
  w niektórych krajach, w tym w PRL: nazwa policji

milimetr /mʲiˈlʲĩmɛtr̥/ (n)
milimetras
  tysięczna część metra;

milion /ˈmʲilʲjɔ̃n/ (n)
milijonas
  liczba o wartości: 1 000 000 = 106;

milisekunda (n)
milisekundė
  (jednostka miary) jednostka czasu równa jednej tysięcznej części sekundy;

militaryzacja /ˌmʲilʲitarɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
militarizacija
  zwiększenie liczby wojska przez państwo

militaryzm (n)
militarizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) tendencja w polityce wewnętrznej polegająca na rozbudowywaniu potencjału militarnego państwa do rozmiarów przekraczających rzeczywiste potrzeby obronne

mimo że
nors
  łącząca zdanie przyzwalające, wyrażające rozbieżność pomiędzy tym, co się dzieje w rzeczywistości, a tym, czego się oczekiwało

mina /ˈmʲĩna/ (n)
mina
  (wojskowość, wojskowy) ukryty ładunek wybuchowy, przeznaczony do detonacji, gdy w pobliżu znajdzie się ofiara;
  wyraz twarzy

minaret /mʲĩˈnarɛt/ (n)
minaretas
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wieża przy meczecie, z której muezin woła wiernych na modlitwę;

mineralny (adj)
mineralinis
  nie będący organicznym

mineralogia /ˌmʲĩnɛraˈlɔɟja/ (n)
mineralogija
  (geologia, geologiczny) nauka o minerałach;

minerał /mʲĩˈnɛraw/ (n)
mineralas
  (geologia, geologiczny) substancja, której struktura ukształtowała się w wyniku procesów geologicznych, będąca ciałem krystalicznym lub posiadająca jednorodną strukturę chemiczną;

minimalny /ˌmʲĩɲĩˈmalnɨ/ (adj)
minimalus
  (książkowy) bardzo mały, ograniczony lub zbliżony do minimum
  najniższy z możliwych lub dopuszczalnych

minister /mʲĩˈɲistɛr/ (n)
ministras, ministrė
  urzędnik będący członkiem rządu i kierujący ministerstwem;

ministerstwo /ˌmʲĩɲiˈstɛrstfɔ/ (n)
ministerija
  (administracja) urząd państwowy, którego szefem jest minister;

minuta /mʲĩˈnuta/ (n)
minutė
  (jednostka miary) jednostka czasu, równa 60 sekundom (= sześćdziesięciu);
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego równa 1/60 stopnia (= jednej sześćdziesiątej); poprawnie minuta kątowa;
  odległość pokonywana w ciągu minuty (1.1)

minóg (n)
nėgė
  (zoologia, zoologiczny) prymitywna, podobna do węgorza ryba o długim ciele pozbawionym łusek i uzębionym otworze gębowym bez szczęki, którego używa, by przysysać się do innych ryb i żywić się ich krwią;

miocen /ˈmʲjɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
miocenas
  (geologia, geologiczny) pierwsza (starsza) epoka neogenu;

mion (n)
miuonas
  (fizyka, fizyczny) nietrwała cząstka elementarna należąca do leptonów, podobna do elektronu, ale cięższa od niego

miotła /ˈmʲjɔtwa/ (n)
šluota
  narzędzie służące do zamiatania, zazwyczaj w postaci pęku rózg związanych z jednej strony i przymocowanych do trzonka; symbol czarownicy;

mirt /mʲirt/ (n)
mirta
  (botanika, botaniczny) Myrtus L, rodzaj roślin krzewiastych z rodziny mirtowatych;

misa /ˈmʲisa/ (n)
dubuo
  duża miska, płaskie, otwarte naczynie z krawędziami uniesionymi do góry; także zawartość tego naczynia

misja /ˈmʲisʲja/ (n)
užduotis
  posłannictwo, ważne, odpowiedzialne zadanie do wykonania
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) działalność instytucji religijnych mająca na celu rozpowszechnianie jakiejś religii i pozyskanie jej nowych wyznawców

mistrzostwa (n)
čempionatas
  (sport, sportowy) zawody o tytuł mistrza w jakiejś dyscyplinie

mistrzostwo /mʲiˈsṭʃɔstfɔ/ (n)
čempionatas
  (sport, sportowy) tytuł mistrza w określonej konkurencji lub dyscyplinie
  (sport, sportowy) w lm zawody lub rozgrywki o tytuł mistrza
  najwyższa biegłość w czymś

mistycyzm /mʲiˈstɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
misticizmas
  kierunek religijno-filozoficzny dopuszczający możliwość pozazmysłowego, bezpośredniego kontaktu z Bogiem;

mistyczny (adj)
mistinis
  związany z mistyką, mistycyzmem

mistyk (n)
mistikas
  osoba doświadczająca stanów mistycznych
  wyznawca mistycyzmu

mistyka /ˈmʲistɨka/ (n)
mistika
  duchowość opierająca się na mistycyzmie

mit /mʲit/ (n)
mitas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) baśń, stara opowieść fantastyczna;
  (potocznie, potoczny) fałszywy pogląd o czymś, coś zmyślonego

mitochondrium (n)
mitochondrija
  (biologia, biologiczny) organellum odpowiadające za oddychanie komórkowe;

mitologia /ˌmʲitɔˈlɔɟja/ (n)
mitologija
  funkcjonujący w określonej religii lub społeczności zbiór mitów i podań;
  nauka zajmująca się mitami

mitologiczny /ˌmʲitɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
mitologijos
  związany z mitologią, dotyczący mitologii

mitoza (n)
mitozė
  (biologia, biologiczny) proces podziału jądra komórkowego, w wyniku którego powstają dwie identyczne komórki;

mitra /ˈmʲitra/ (n)
mitra
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) liturgiczne nakrycie głowy hierarchy kościelnego;

mitraizm (n)
mitraizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kult solarnego boga Mitry

mizantropia /ˌmʲizãnˈtrɔpʲja/ (n)
mizantropija
  niechęć do ludzi, do obcowania z nimi;

mizdrzyć się /ˈmʲizḍʒɨʨ̑‿ɕɛ/ (v)
maivytis
  (potocznie, potoczny) przymilać się

mizerykordia (n)
mizerikordija
  (historia, historyczny, historycznie) sztylet używany w średniowieczu do dobijania konających przeciwników, by przerwać ich cierpienie;

mizoginia /ˌmʲizɔˈɟĩɲja/ (n)
mizoginija
  patologiczne, silne uprzedzenie do kobiet;

miód /mʲjut/ (n)
medus, medùs
  (spożywczy) gęsty, słodki produkt spożywczy, w kolorze żółtym lub brązowym, wytwarzany przez pszczoły;

miąższ /mʲjɔ̃w̃ʃ/ (n)
minkštimas
  miękka, wewnętrzna część owocu lub narządu

mięczak /ˈmʲjɛ̃n͇ʧ̑ak/ (n)
moliuskas
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę wodne;

między /ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ/ (preposition)
inter
  …określający przedział czasowy
  …podkreślający pośredni charakter czegoś
  …używany, gdy coś jest dzielone lub jest tego wiele, a części dostaje kilkoro odbiorców
  …używany, gdy coś otoczone jest większą ilością czegoś innego
  …używany, gdy coś znajduje się pomiędzy obiektami
  …zaznaczający możliwość wyboru

między innymi (adv)
be kita ko
  fraza informująca o tym, że oprócz wymienionych po niej rzeczy, osób itd. istnieją również inne, które odnoszą się do tego, o czym mowa

międzynarodowy /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
tarptautinis, starptautisks
  taki, który dotyczy dwu lub więcej narodów

międzyplanetarny /ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨplãnɛˈtarnɨ/ (adj)
tarpplanetinis
  taki, który znajduje się między planetami, dzieje się w przestrzeni między danymi planetami

miękki /ˈmʲjɛ̃ŋʲci/ (adj)
minkštas
  taki, który łatwo ugina się pod naciskiem

mięsak (n)
sarkoma
  (medycyna, medyczny) złośliwy nowotwór tkanki łącznej;

mięsień /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ/ (n)
raumuo
  (anatomia, anatomiczny) czynny element narządu ruchu;

mięsień sercowy /ˈmʲjɛ̃w̃ɕɛ̇̃ɲ sɛrˈʦ̑ɔvɨ/ (n)
miokardas
  (anatomia, anatomiczny) główna warstwa mięśniowa serca;

mięso /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ/ (n)
mėsa
  (spożywczy) jadalne części zabitego zwierzęcia;

mięso armatnie /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ arˈmatʲɲɛ/ (n)
patrankų mėsa
  (wojskowość, wojskowy) żołnierze wysyłani na pewną śmierć, żołnierze mający zginąć na wojnie

mięso mielone /ˈmʲjɛ̃w̃sɔ mʲjɛˈlɔ̃nɛ/ (n)
faršas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) surowiec spożywczy z mocno rozdrobnionego mięsa (bez względu na pochodzenie)

mięta /ˈmʲjɛ̃nta/ (n)
mėta
  (botanika, botaniczny) Mentha, ziele z rodziny wargowych o charakterystycznym zapachu;

miętus /ˈmʲjɛ̃ntus/ (n)
vėgėlė
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Lota lota, drapieżna ryba o zielonkawym grzbiecie i białym brzuchu, zamieszkująca wody słodkie, rzadziej półsłone;

mięśniowy /mʲjɛ̃w̃ɕˈɲɔvɨ/ (adj)
raumeninis
  dotyczący mięśni

miłego dnia (interjection)
geros dienos
  zwrot używany przy porannym pożegnaniu

miłosierny /ˌmʲiwɔˈɕɛrnɨ/ (adj)
gailestingas
  okazujący dobroć i współczucie cierpiącym

miłość /ˈmʲiwɔɕʨ̑/ (n)
meilė
  uczucie, którym się darzy kochaną osobę;
  osoba, którą się kocha
  silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym

miłość od pierwszego wejrzenia /ˈmʲiwɔɕʨ̑ ˌɔt‿pʲjɛrfˈʃɛɡɔ vɛjˈʒɛ̃ɲa/ (n)
meilė iš pirmo žvilgsnio
  zakochanie się w kimś od momentu zobaczenia go po raz pierwszy

miłość własna /ˈmʲiwɔʑʥ̑ ˈvwasna/ (n)
savimeilė
  (potocznie, potoczny) uwielbienie do samego siebie (w negatywnym znaczeniu)
  poczucie własnej wartości, pewność siebie, miłość do samego siebie, kierowana pragnieniem własnego szczęścia (w pozytywnym znaczeniu)

miły /ˈmʲiwɨ/ (adj)
geras
  uprzejmy, serdeczny

mleczaj (n)
pienininkas
  (mikologia, mikologiczny) gatunek grzyba;

mleczarka (n)
pienininkė
  roznosicielka lub sprzedawczyni mleka

mleczarnia (n)
pieninė
  (zootechnika, zootechniczny) miejsce, gdzie przechowuje, oczyszcza i przetwarza się mleko

mleczarz /ˈmlɛʧ̑aʃ/ (n)
pienininkas
  (potocznie, potoczny) roznosiciel lub sprzedawca mleka

mleczny /ˈmlɛʧ̑nɨ/ (adj)
pieningas, pieninis
  dotyczący mleka, otrzymywany, zrobiony z mleka, z dodatkiem mleka

mleko /ˈmlɛkɔ/ (n)
pienas
  (spożywczy) wydzielina gruczołów mlecznych, najczęściej krowy, spożywana przez ludzi jako dodatek do pokarmu lub jako sam pokarm

mleko skondensowane (n)
kondensuotas pienas
  krowie mleko ze zredukowaną ilością wody

mleć /mlɛʨ̑/ (v)
malti
  rozdrabniać coś za pomocą odpowiednich przyrządów

mniejszość /ˈmʲɲɛ̇jʃɔɕʨ̑/ (n)
mažuma
  mniejsza część jakiejś całości
  (etnografia, etnograficzny) (socjologia, socjologiczny) grupa ludności różniąca się od większości mieszkańców danego państwa przynależnością narodową, rasową, wyznaniową itp.

mnożenie /mnɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
daugyba
  (matematyka, matematyczny) działanie arytmetyczne, będące dla liczb naturalnych wielokrotnym dodawaniem
  (matematyka, matematyczny) jedno z dwóch działań w pierścieniu, uogólnienie mnożenia (1.1)
  (rzeczownik odczasownikowy) od mnożyć

mocz /mɔʧ̑/ (n)
šlapimas
  (fizjologia, fizjologiczny) płynne resztki usuwane z organizmu zwierząt;

moczowód (n)
šlapimtakis
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód biegnący z miedniczki nerkowej do pęcherza moczowego;

moda /ˈmɔda/ (n)
mada
  zmieniający się styl życia, ubioru, obyczaju związany z epoką, normami danego społeczeństwa

modem /ˈmɔdɛ̃m/ (n)
modemas
  (informatyka, informatyczny) urządzenie zmieniające sygnał elektryczny w postaci analogowej na sygnał cyfrowy, przystosowany do odbioru przez komputer i na odwrót;

modernizacja /ˌmɔdɛrʲɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
modernizacija
  unowocześnienie, uwspółcześnienie produktu, trwałe ulepszenie prowadzące do zwiększenia jego wartości użytkowej

modernizm (n)
modernizmas
  (architektura, architektoniczny) (sztuka) ogół kierunków awangardowych eksponujących rolę indywidualizmu w twórczości, nacechowany symbolizmem i estetyzmem;

modli się pod figurą, a diabła ma za skórą /ˈmɔdlʲi‿ɕɛ ˌpɔt‿fʲiˈɡurɔ̃w̃ a‿ˈdʲjabwa ˈma za‿ˈskurɔ̃w̃/ (proverb)
akyse giria, už akių spiria
  o osobie nieszczerej, zakłamanej

modliszka /mɔˈdlʲiʃka/ (n)
maldininkas
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Mantodea, drapieżny owad z rzędu Mantodea, przypominający osobę ze złożonymi rękoma do modlitwy;

modlitewnik /ˌmɔdlʲiˈtɛvʲɲik/ (n)
maldaknygė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) książka zawierająca zbiór pieśni religijnych i modlitw;

modlitwa /mɔˈdlʲitfa/ (n)
malda
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) forma kultu religijnego, kierowanie myśli do boga, świętych, aniołów, ogólnie do sfery sacrum;

modlić się /ˈmɔdlʲiʨ̑‿ɕɛ/ (v)
maldauti
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mówić modlitwę, prosić Boga (bóstwa) o coś, dziękować Mu (im) za coś

modroborowik ponury (n)
baravykas paąžuolis
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Suillellus luridus (Schaeff.) Murrill, gatunek grzybów jadalnych z rodziny borowikowatych;

modrzew /ˈmɔḍʒɛf/ (n)
maumedis
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Larix Mill., drzewo iglaste z rodzaju sosnowatych, o delikatnych, jasnozielonych igłach, opadających na zimę;

moher /ˈmɔxɛr/ (n)
moheras
  wełna z kóz angorskich;

moknąć (v)
mirksoti
  stawać się mokrym, zazwyczaj od deszczu

mokry /ˈmɔkrɨ/ (adj)
šlapias
  pokryty lub nasiąknięty wodą, albo inną cieczą

mol /mɔl/ (n)
molis
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka liczności materii w układzie SI;

molekularny (adj)
molekulinė
  dotyczący cząsteczki, najmniejszych części czegoś

molekuła /ˌmɔlɛˈkuwa/ (n)
molekulė
  (chemia, chemiczny) obojętne elektrycznie indywiduum chemiczne, złożone z więcej niż jednego atomu, które są ze sobą trwale połączone wiązaniami chemicznymi;

molibden /mɔˈlʲibdɛ̃n/ (n)
molibdenas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Mo i liczbie atomowej 42;

molibdenit (n)
molibdenitas
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z gromady siarczków, którego głównym składnikiem jest disiarczek molibdenu;

molo /ˈmɔlɔ/ (n)
molas
  pomost spacerowy wychodzący w morze;

moment /ˈmɔ̃mɛ̃nt/ (n)
momentas
  krótki odcinek czasu

monarcha /mɔ̃ˈnarxa/ (n)
monarchas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która rządzi krajem o ustroju nierepublikańskim;

monarchia /mɔ̃ˈnarxʲja/ (n)
monarchija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym krajem rządzi jedna osoba nazywana monarchą;

monarchista /ˌmɔ̃narˈxʲista/ (n)
monarchistas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik monarchizmu

moneta /mɔ̃ˈnɛta/ (n)
moneta
  metalowy krążek lub wielobok, o określonym wymiarze, wadze i wzorze plastycznym, służący jako środek płatniczy;

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (adj)
mongoliškas
  odnoszący się do Mongolii lub Mongołów

mongolski /mɔ̃ŋˈɡɔlsʲci/ (n)
mongoliškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Mongolii;

monitor /mɔ̃ˈɲitɔr/ (n)
ekranas
  (marynarka) mały okręt artyleryjski uzbrojony w działa dużego kalibru;
  (technologia, technika, techniczny) uproszczony telewizor odbierający sygnał z urządzeń technicznych lub komputera

monogamia /ˌmɔ̃nɔˈɡãmʲja/ (n)
monogamija
  (socjologia, socjologiczny) życie w związku małżeńskim z tylko jednym partnerem

monografia /ˌmɔ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
monografija
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) rozprawa naukowa o jednym zagadnieniu – epoce, życiu, twórczości jednej osoby itp., której celem jest wyczerpujące i wielostronne przedstawienie omawianego tematu;

monogram /mɔ̃ˈnɔɡrãm/ (n)
monograma
  ozdobny znak graficzny z połączonych kilku liter;

monolog /mɔ̃ˈnɔlɔk/ (n)
monologas
  dłuższa wypowiedź jednej osoby, szczególnie na scenie lub w utworze dramatycznym

monopol /mɔ̃ˈnɔpɔl/ (n)
monopolija
  (handel, handlowy) wyłączne prawo do produkcji i/lub handlu czymś; (także, też) przedsiębiorstwo, które ma takie prawo;

monosacharyd (n)
monosacharidas
  (biochemia, biochemiczny) związek organiczny, bezbarwna, krystaliczna substancja tworzona przez rośliny w procesie fotosyntezy;

monoteizm /ˌmɔ̃nɔˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
monoteizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wiara w jednego boga;

monstrancja (n)
monstrancija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) naczynie liturgiczne do wystawiania konsekrowanej hostii; ; (zobacz) też monstrancja w Encyklopedii staropolskiej

monstrualny (adj)
milžiniškas
  wyjątkowo brzydki
  wyjątkowo dużych rozmiarów lub natężenia

monsun /ˈmɔ̃w̃sũn/ (n)
musonas
  (geografia, geograficzny) (meteorologia, meteorologiczny) wiatr (system wiatrów) sezonowo zmienny pomiędzy oceanem, a lądem, często będący przyczyną występowania pory suchej i deszczowej;

monument /mɔ̃ˈnũmɛ̃nt/ (n)
monumentas
  (książkowy) posąg, obelisk lub rzeźba o dużych rozmiarach upamiętniające jakieś wydarzenie lub wzniesione ku czci kogoś zasłużonego

moralność /mɔˈralnɔɕʨ̑/ (n)
moralė
  zbiór zasad postępowania zgodnych z tym, co jest dobre, prawidłowe, nieszkodliwe;

moralny /mɔˈralnɨ/ (adj)
moralinis
  dotyczący moralności, opisujący moralność
  postępujący w sposób uczciwy, szlachetny, zgodny z moralnością

morderca /mɔrˈdɛrʦ̑a/ (n)
žudikas, žmogžudys
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która popełniła morderstwo

morela /mɔˈrɛla/ (n)
abrikosas
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoce tego drzewa
abrikosmedis, abrikosas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) rodzaj drzew z rodziny różowatych;

morena /mɔˈrɛ̃na/ (n)
morena
  (geologia, geologiczny) materiał skalny transportowany i osadzany przez lodowiec;

morfem /ˈmɔrfɛ̃m/ (n)
morfema
  (gramatyka) najmniejsza znacząca cząstka wyrazu;

morfina /mɔrˈfʲĩna/ (n)
morfinas
  (medycyna, medyczny) (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) narkotyk (alkaloid opium) stosowany w medycynie jako silny środek przeciwbólowy, otrzymywany z maku;

morfologia /ˌmɔrfɔˈlɔɟja/ (n)
morfologija
  (biologia, biologiczny) nauka o budowie organizmów zwierzęcych i roślinnych;

morganit /mɔrˈɡãɲit/ (n)
morganitas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, odmiana berylu;

moroszka /mɔˈrɔʃka/ (n)
paprastoji tekšė
  (botanika, botaniczny) Rubus chamaemorus L., gatunek maliny o pędach bez kolców i jadalnych żółtych owocach, występujący na torfowiskach i bagnach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc moroszki (1.1)

mors /mɔrs/ (n)
vėplys
  (zoologia, zoologiczny) Odobenus rosmarus, gatunek ssaka morskiego;

morszczuk /ˈmɔrʃʧ̑uk/ (n)
europinė jūrinė lydeka
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Merluccius merluccius, drapieżna ryba morska, poławiana dla smacznego mięsa;

morze /ˈmɔ.ʒɛ/ (n)
jūra
  (przenośnie, przenośnia) ogromna ilość czegoś
jūra, marios
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) duży zbiornik słonej wody mający połączenie z oceanem;

morze Marmara (pn)
Marmuro jūra
  (geografia, geograficzny) morze we wschodniej części Morza Śródziemnego, łączące je z Morzem Czarnym;

morświn /ˈmɔrʲɕfʲĩn/ (n)
jūrų kiaulė
  (dawniej, dawny) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, morświn zwyczajny;

morświn zwyczajny (n)
paprastoji jūrų kiaulė
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Phocoena phocoena Linnaeus, gatunek ssaka z rodziny morświnowatych;

mosiądz /ˈmɔɕɔ̃nʦ̑/ (n)
žalvaris
  stop miedzi z cynkiem;

mosiężny /mɔˈɕɛ̃w̃ʒnɨ/ (adj)
žalvarinis
  wykonany z mosiądzu

moskiewski /mɔˈsʲcɛfsʲci/ (adj)
Maskvos
  (geografia, geograficzny) związany z miastem Moskwa, dotyczący miasta Moskwy

most /mɔst/ (n)
tiltas
  (architektura, architektoniczny) konstrukcja tworząca drogę ponad wodą;

most zwodzony (n)
paceļamais tilt, varstomasis tiltas
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj mostu, który posiada ruchomą część umożliwiającą ruch statków;

mostek /ˈmɔstɛk/ (n)
krūtinkaulis
  (anatomia, anatomiczny) środkowa kość przedniej ściany klatki piersiowej;

moszna /ˈmɔʃna/ (n)
kapšelis
  (anatomia, anatomiczny) skórno-mięśniowy woreczek, w którym mieszczą się jądra, występujący u samców wielu ssaków lądowych (w tym u człowieka), znajdujący się pomiędzy prąciem i odbytem;

motel /ˈmɔtɛl/ (n)
motelis
  hotel znajdujący się w pobliżu szosy, zazwyczaj składający się z małych oddzielnych domków i obsługujący przejezdnych podróżnych;

motocykl /mɔˈtɔʦ̑ɨkl̥/ (n)
motociklas
  (motoryzacja) niemający nadwozia pojazd silnikowy, najczęściej dwukołowy, przeznaczony dla jednej, dwóch lub rzadko dla trzech osób;

motorower /ˌmɔtɔˈrɔvɛr/ (n)
mopedas
  (motoryzacja) pojazd jednośladowy lub dwuśladowy, posiadający dwa lub cztery koła jezdne, wyposażony w silnik spalinowy o pojemności do 50 cm³ i czasem również pedały;

motyka /mɔˈtɨka/ (n)
kaplys
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) proste narzędzie rolnicze służące m.in. do spulchniania ziemi;

motyl /ˈmɔtɨl/ (n)
drugys, drugelis, peteliškė
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dorosły owad z rzędu motyli, Lepidoptera;

motywacja /ˌmɔtɨˈvaʦ̑ʲja/ (n)
motyvacija
  coś, co powoduje podjęcie jakichś działań lub decyzji
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uzasadnienie czyichś działań lub decyzji

mowa /ˈmɔva/ (n)
kalba
  przemówienie, wypowiedź;
  zdolność mówienia;

mozaika /mɔˈzajka/ (n)
mozaika
  (sztuka) dekoracja w postaci ornamentu lub obrazu, wykonana z małych, wielobarwnych kamyczków, kawałków szkła lub ceramiki o różnej fakturze i kształcie;

mołdawski /mɔwˈdafsʲci/ (adj)
moldaviškas
  odnoszący się do Mołdawii

moździerz /ˈmɔʑʥ̑ɛʃ/ (n)
minosvaidis
  (wojskowość, wojskowy) lekka broń artyleryjska ładowana od lufy, umożliwia częsty ostrzał pociskami małego kalibru;

może /ˈmɔʒɛ/ (particle)
gal
  …nadająca wypowiedzi charakter przypuszczenia

możliwość /mɔʒˈlʲivɔɕʨ̑/ (n)
galimybė
  stan, w którym coś jest możliwe (da się zrealizować)

możliwy /mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
galimas
  taki, który da się zrealizować lub urzeczywistnić

mrok /mrɔk/ (n)
tamsa
  brak wystarczającej jasności, światła, ciemna szarość, która pojawia się po zachodzie słońca, zgaszeniu światła lub wypełnia słabo oświetlone miejsca

mrowisko /mrɔˈvʲiskɔ/ (n)
skruzdėlynas
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) gniazdo budowane przez owady z rodziny mrówkowatych;

mrugać /ˈmruɡaʨ̑/ (v)
mirksėti
  wykonywać szybkie ruchy powiekami

mrówka /ˈmrufka/ (n)
skruzdėlė, skruzdė
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rodzaju mrówkowatych, Formicidae

mrówkojad /mrufˈkɔjat/ (n)
skruzdėda
  (zoologia, zoologiczny) południowoamerykański ssak żywiący się mrówkami i termitami;

mrównik /ˈmruvʲɲik/ (n)
vamzdžiadantis
  (zoologia, zoologiczny) Orycteropus, gatunek afrykańskiego ssaka;

msza /m̥ʃa/ (n)
mišios
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) celebracja liturgiczna sprawowana w katolicyzmie i prawosławiu;

mszyca /ˈm̥ʃɨʦ̑a/ (n)
amaras
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały owad żerujący na roślinach;

mu /mu/ (interjection)
mū
  (wyraz dźwiękonaśladowczy, onomatopeja) imitacja dźwięku wydawanego przez bydło

mucha /ˈmu.xa/ (n)
musė
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) pospolity dwuskrzydły owad;

mucha domowa (n)
kambarinė musė
  (systematyka) (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Musca domestica L., gatunek kosmopolitycznego owada z rodziny muchowatych;

muchomor /muˈxɔ̃mɔr/ (n)
musmirė
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Amanita Pers., rodzaj grzybów kapeluszowych, często trujących;

muchomor mglejarka /muˈxɔ̃mɔr mɡlɛˈjarka/ (n)
bevainikė musmirė
  (mikologia, mikologiczny) Amanita vaginata, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o prążkowanej powierzchni kapelusza;

muchomor twardawy /muˈxɔ̃mɔr tfarˈdavɨ/ (n)
pilkoji musmirė
  (mikologia, mikologiczny) Amanita excelsa, Amanita spissa, gatunek grzyba z rodziny muchomorowatych o brązowej barwie kapelusza, z białoszarymi łatkami na powierzchni;

muczeć (v)
mykti
  o bydle: wydawać niski, przeciągły odgłos

muflon (n)
muflonas
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Ovis aries musimon Pallas, podgatunek ssaków łożyskowych z rzędu parzystokopytnych;

mugol /ˈmuɡɔl/ (n)
Žiobaras
  (fantasy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba nieposiadająca magicznych zdolności;

multimilioner (n)
multimilijonierius
  mężczyzna, który posiada wielomilionowy majątek

mumia /ˈmũmʲja/ (n)
mumija
  zwłoki zabezpieczone przed rozkładem;

mur /mur/ (n)
siena
  (budownictwo) kamienna lub ceglana konstrukcja, np. ściany budynku

murarz /ˈmuraʃ/ (n)
mūrininkas
  robotnik pracujący przy wznoszeniu ścian, murów

musical /ˈmuzʲikal/ /ˈmʲjuzʲikal/ (n)
miuziklas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) widowisko teatralne lub filmowe, którego akcja zawiera części śpiewane i taniec;

musieć /ˈmuɕɛ̇ʨ̑/ (modal)
privalo
  być zobowiązanym do zrobienia czegoś
  zapewne, z dużym prawdopodobieństwem; zgodnie z domysłami

muskowit /muˈskɔvʲit/ (n)
muskovitas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów, o silnym perłowym połysku;

muszka /ˈmuʃka/ (n)
drugelis
  (krawiectwo) rodzaj ozdoby noszonej przez mężczyzn zamiast krawata;

muszkiet /ˈmuʃʲcɛt/ (n)
muškieta
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) długa czarnoprochowa, odprzodowa, gładkolufowa broń palna wyposażona w lufę kalibru od 18 do 20 milimetrów,

muszkieter (n)
muškietininkas
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) żołnierz uzbrojony w muszkiet;

musztarda /muˈʃtarda/ (n)
garstyčia
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa wytwarzana z ziaren gorczycy i octu;

mutacja /muˈtaʦ̑ʲja/ (n)
mutacija
  (biologia, biologiczny) zmiana w liczbie i strukturze elementów dziedzicznych;

muza /ˈmuza/ (n)
mūza
  (książkowy) kobieta będąca inspiracją, natchnieniem dla artysty
  (książkowy) talent twórczy, natchnienie twórcze, wena
  (książkowy) twórczość artystyczna, poetycka
  (mitologia grecka) każda z dziewięciu bogiń sztuki i nauki, córek Zeusa i Mnemosyne, utożsamianych z rzymskimi kamenami;

muzeum /muˈzɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
muziejus
  (turystyka, turystyczny) budynek muzeum (1.1)
  (turystyka, turystyczny) instytucja zajmująca się przechowywaniem obiektów o wartości historycznej, zwykle z jednej dziedziny wiedzy, celem pokazywania ich odwiedzającym;

muzułmanin /ˌmuzuwˈmãɲĩn/ (n)
musulmonas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca islamu;

muzyczny /muˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
muzikinis
  odnoszący się do muzyki, związany z muzyką

muzyk /ˈmuzɨk/ (n)
muzikantas
  osoba, która zajmuje się muzyką;

muzyka /ˈmuzɨka/ (n)
muzika
  kompozycja artystyczna złożona z dźwięków
  całokształt takich kompozycji
  sztuka układania takich kompozycji

muzykalny /ˌmuzɨˈkalnɨ/ (adj)
muzikalus
  uzdolniony muzycznie, wrażliwy na muzykę

muzykologia (n)
muzikologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naukowe badania nad muzyką w aspekcie historycznym, teoretycznym czy też fizycznej natury dźwięku;

muł /muw/ (n)
mulas
  (zoologia, zoologiczny) juczny, wytrzymały mieszaniec ogiera osła i klaczy konia;

my /mɨ/ (personalPronoun)
mes
  pierwsza osoba liczby mnogiej, grupa osób, wśród której znajduje się osoba mówiąca

mydelniczka /ˌmɨdɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
muilinė
  pojemnik na mydło

mydło /ˈmɨdwɔ/ (n)
muilas
  (higiena, higieniczny) substancja używana do mycia i prania

myrmekologia /ˌmɨrmɛkɔˈlɔɟja/ (n)
mirmekologija
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) dział entomologii, nauka o mrówkach;

mysz /mɨʃ/ (n)
pelė
  (informatyka, informatyczny) urządzenie komputerowe umożliwiające poruszanie kursorem na ekranie monitora;
pelė, pelėnas
  (zoologia, zoologiczny) nazwa kilkunastu gatunków gryzoni z rodziny myszowatych;

myszołów /mɨˈʃɔwuf/ (n)
suopis
  (ornitologia, ornitologiczny) Buteo Lacépède, duży ptak drapieżny o zakrzywionym, krótkim dziobie, polujący na drobne gryzonie, płazy i gady;

myć /mɨʨ̑/ (v)
pláuti
  czyścić coś za pomocą wody

myśl /mɨɕl̥/ (n)
mąstymas
  efekt pracy umysłu

myślenie magiczne /mɨɕˈlɛ̃ɲɛ maˈɟiʧ̑nɛ/ (n)
maginis mąstymas
  (psychologia, psychologiczny) rozumowanie, w którym myślenie jest tożsame z działaniem;

myślenie życzeniowe /mɨɕˈlɛ̃ɲɛ ˌʒɨʧ̑ɛ̃ˈɲɔvɛ/ (n)
tikėjimas iš troškimo
  (psychologia, psychologiczny) uwzględnianie w myśleniu o przyszłości tylko scenariusza pozytywnego;

myśleć /ˈmɨɕlɛʨ̑/ (v)
galvoti
  kojarzyć, wnioskować, zastanawiać się, przetwarzać świadomie informację w mózgu
  mieć zdanie

myśliciel (n)
mąstytojas
  człowiek rozważający życie, próbujący zrozumieć rzeczywistość

myśliwy /mɨɕˈlʲivɨ/ (n)
medžiotojas
  (łowiectwo, łowiecki) osoba polująca na dzikie zwierzęta

móc /muʦ̑/ (modal)
galėti
  być w stanie coś wykonać, zrobić
  mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś

mój /muj/ (pronoun)
mano
  1. (osoba) lp

mól /mul/ (n)
kandis
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl z rodziny molowatych niszczący ubrania;

mówić /ˈmuvʲiʨ̑/ (v)
kalbėti
  posługiwać się jakimś językiem
kalbėti, sakyti
  używać mowy
sakyti
  (przenośnie, przenośnia) o rzeczach, zjawiskach: mieć jakieś znaczenie

mózg /musk/ (n)
smegenys, galvos smegenys
  (anatomia, anatomiczny) narząd znajdujący się wewnątrz czaszki odpowiedzialny za myślenie;

mózgowo-rdzeniowy (adj)
nugaros smegenų
  (anatomia, anatomiczny) związany z mózgiem i rdzeniem kręgowym

móżdżek (n)
smegenėlės
  (anatomia, anatomiczny) część mózgu, której działanie polega na koordynowaniu ruchu mięśni;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z mózgu cielęcego lub wieprzowego

mącznik młynarek (n)
didysis milčius
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Tenebrio molitor Linnaeus, pospolity chrząszcz z rodziny czarnuchowatych, żerujący w magazynach zboża i mąki;

mądrość /ˈmɔ̃ndrɔɕʨ̑/ (n)
išmintis
  umiejętność podejmowania uzasadnionych decyzji, poparta wiedzą i doświadczeniem

mądry /ˈmɔ̃ndrɨ/ (adj)
išmintingas
  odznaczający się umiejętnością podejmowania uzasadnionych decyzji, mający wiedzę, inteligencję i doświadczenie

mąka /ˈmɔ̃ŋka/ (n)
miltai
  (spożywczy) zmielone na drobny proszek ziarna zbóż;

mąka pszenna (n)
kvietiniai miltai
  (spożywczy) mąka wytwarzana z drobno zmielonych zieren pszenicy;

mątewka /mɔ̃nˈtɛfka/ (n)
menturis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) proste narzędzie do mieszania i rozmącania mąki w wodzie lub śmietanie, wykonane z rosochatej gałązki;

mąż stanu /mɔ̃w̃ʃ stãnu/ (n)
valstybininkas
  wybitny polityk lub dyplomata

męczennik (n)
kankinys
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ktoś, kto poniósł śmierć za wiarę i zwykle został wyniesiony na ołtarze;

męka /ˈmɛ̃ŋka/ (n)
kančia
  wielkie cierpienie (fizyczne lub psychiczne)

męski /ˈmɛ̃w̃sʲci/ (adj)
vyriškas
  dotyczący mężczyzny, przeznaczony dla mężczyzny
  (biologia, biologiczny) zawierający cechy, organy (głównie płciowe) właściwe samcom
  (gramatyka) (zobacz) rodzaj męski
  odważny, śmiały, zachowujący się w sposób właściwy mężczyznom

męskość /ˈmɛ̃w̃skɔɕʨ̑/ (n)
vyriškumas
  (antropologia, antropologiczny) zbiór cech uważanych za typowe dla mężczyzny;

mężczyzna /mɛ̃w̃ʃˈʧ̑ɨzna/ (n)
vyras
  dorosły człowiek płci męskiej;

młodość /ˈmwɔdɔɕʨ̑/ (n)
jaunystė
  okres życia pomiędzy dzieciństwem a dorosłością

młody /ˈmwɔdɨ/ (adj)
jaunas
  znajdujący się w okresie między dzieciństwem a dorosłością
naujas
  niedawno wyrosły

młody /ˈmwɔdɨ/ (n)
jaunikis
  (potocznie, potoczny) (zobacz) pan młody

młodzież /ˈmwɔʥ̑ɛʃ/ (n)
jaunimas
  młodzi ludzie

młokos (n)
piemuo
  (lekceważąco, lekceważący) o dorastającym chłopcu

młotek /ˈmwɔtɛk/ (n)
plaktukas
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie służące do uderzania, najczęściej do przybijania gwoździ

młyn /mwɨ̃n/ (n)
malūnas
  budynek, w którym zboże miele się na mąkę
  maszyna do rozdrabniania lub miażdżenia twardych materiałów

młyn wodny (n)
vandens malūnas
  budowla z urządzeniem do przemiału ziarna na mąkę i kaszę, poruszanym za pomocą koła wodnego lub turbiny wodnej;

młynarz /ˈmwɨ̃naʃ/ (n)
malūnininkas
  człowiek, który miele mąkę w młynie

młynek do kawy (n)
kavamalė
  (technologia, technika, techniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie służące do zmielenia ziaren kawy

mściciel /ˈm̥ʲɕʨ̑iʨ̑ɛl/ (n)
keršytojas
  osoba dokonująca zemsty, mszcząca się

mściwy /ˈm̥ʲɕʨ̑ivɨ/ (adj)
kerštingas
  skłonny do zemsty, niewybaczający

na /na/ (preposition)
ant
  …opisujący miejsce, w którym odbywa się czynność tak, że wyrażenie za przyimkiem znajduje się pod podmiotem

na pamięć /na‿ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (adv)
mintinai
  w taki sposób, aby wiernie zapamiętać

na przykład /na‿ˈpʃɨkwat/
kaip antai
  … poprzedzająca wyliczenie przykładów

na wszelki wypadek /na‿ˈfʃɛlʲci vɨˈpadɛk/ (adv)
dėl viso pikto
  przewidując wszelkie możliwe okoliczności, zabezpieczając się przed czymś niespodziewanym

na zawsze (adv)
visada
  bez możliwości zmiany danego stanu

na zdrowie /na‿ˈzdrɔvʲjɛ/ (interjection)
į sveikatą
  zwrot używany przed toastem
  zwrot używany w stosunku do kogoś, kto właśnie kichnął

nabożeństwo majowe (n)
gegužinė malda
  (kościelny) nabożeństwo maryjne odprawiane w maju

nabój /ˈnabuj/ (n)
patronas
  (wojskowość, wojskowy) jednostka amunicji broni palnej w formie metalowego walca zawierającego pocisk oraz materiał wybuchowy;

naciskać /naˈʨ̑iskaʨ̑/ (v)
paspausti
  działać na coś siłą

nacięcie krocza (n)
epiziotomija
  (medycyna, medyczny) zabieg ginekologiczno-położniczy stosowany często podczas porodu, polegający na nacięciu krocza w celu ochrony przed samoczynnym pęknięciem krocza i ułatwienia porodu;

nacjonalista /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
nacionalistas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik nacjonalizmu

nacjonalistyczny /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
nacionalistinis
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z nacjonalizmem lub nacjonalistami, dotyczący nacjonalizmu lub nacjonalistów

nacjonalizm /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃ˈnalʲism̥/ (n)
nacionalizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia społeczno-polityczna i postawa uznająca naród za najwyższe dobro;

nacjonalizować /ˌnaʦ̑ʲjɔ̃nalʲiˈzɔvaʨ̑/ (v)
nacionalizuoti
  (ekonomia, ekonomiczny) zmieniać właściciela czegoś z prywatnego na państwowego

naczelny (n)
primatas
  (zoologia, zoologiczny) zwykle w lm Primates, przedstawiciel rzędu ssaków charakteryzujących się najlepiej rozwiniętym mózgiem;

naczynie /naˈʧ̑ɨ̃ɲɛ/ (n)
gysla
  (biologia, biologiczny) rodzaj tkanki lub element układu przystosowany do transportowania płynów (limfy, krwi, wody)

naczynie krwionośne (n)
kraujagyslė
  (anatomia, anatomiczny) narząd przenoszący krew, stanowiący element układu krążenia

nad /nat/ (preposition)
ties
  …położenie kogoś lub czegoś powyżej omawianego wyrażenia
  …ruch kogoś lub czegoś w kierunku góry omawianego wyrażenia

nadawanie /ˌnadaˈvãɲɛ/ (n)
transliavimas
  (rzeczownik odczasownikowy) od nadawać

nadbrzeże (n)
krantas, kraštas
  obszar nad brzegiem zbiornika wodnego

nadgarstek /nadˈɡarstɛk/ (n)
riešas
  (anatomia, anatomiczny) część ręki pomiędzy przedramieniem a dłonią;

nadir /ˈnadʲir/ (n)
nadir
  (astronomia, astronomiczny) punkt na sferze niebieskiej, położony naprzeciwko zenitu;

nadprzewodnik /ˌnatpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
superlaidininkas
  (fizyka, fizyczny) ciało, u którego w obniżonej temperaturze zanika opór elektryczny

nadwozie (n)
kėbulas
  część górna pojazdu;

nadwzroczność (n)
toliaregystė
  (medycyna, medyczny) druga obok krótkowzroczności najczęściej spotykana wada refrakcyjna wzroku objawiająca się złym widzeniem przedmiotów znajdujących się blisko;

nadzieja /naˈʥ̑ɛ̇ja/ (n)
viltis
  oczekiwanie spełnienia się upragnionej rzeczy; wiara, że to się wydarzy
  osoba, rzecz, działanie, z którym wiążemy oczekiwania, pragnienia

nafta /ˈnafta/ (n)
žibalas
  (chemia, chemiczny) ciekła frakcja ropy naftowej będąca mieszaniną węglowodorów, żółtawa, palna ciecz, stosowana dawniej do celów oświetleniowych, obecnie jako paliwo lotnicze, rozpuszczalnik oraz w kosmetyce;

nagi /ˈnaɟi/ (adj)
nuogas
  bez ubrania, rozebrany do naga
  (zoologia, zoologiczny) o zwierzętach niemający włosów, sierści, piór itp.
  (geografia, geograficzny) o terenie, podłożu pozbawiony roślinności
  pozbawiony ozdób

nagietek /naˈɟɛtɛk/ (n)
medetka
  (botanika, botaniczny) Calendula, rodzaj roślin z rodziny astrowatych liczący około 20 gatunków;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju nagietek (1.1)

nagle /ˈnaɡlɛ/ (adv)
staiga
  w nieoczekiwany i gwałtowny sposób

nagniotek (n)
trynė
  stwardnienie, które tworzy się na dłoni lub stopie wskutek długotrwałego ucisku

nagość /ˈnaɡɔɕʨ̑/ (n)
nuogumas
  brak ubrania na ciele

nagranie /naˈɡrãɲɛ/ (n)
įrašas
  zapis dźwięku lub obrazu taki, że można później znowu zobaczyć ten obraz lub posłuchać tego dźwięku

nagroda /naˈɡrɔda/ (n)
premija, prizas, apdovanojimas
  wyróżnienie lub wynagrodzenie za dokonany czyn lub pracę

nagłówek /naˈɡwuvɛk/ (n)
antraštė
  wyróżniony napis umieszczony nad tekstem

naigrawać się (v)
tyčiotis, šaipytis
  złośliwie żartować z kogoś lub czegoś

naiwny /naˈ<sup>j</sup>ivnɨ/ (adj)
naivus
  taki, który jest pełen prostoty, łatwowierności, naiwności

najstarszy zawód świata /najˈstarʃɨ ˈzavutʲ ˈɕfʲjata/ (idiom)
seniausia pasaulio profesija
  (eufemistycznie) prostytucja

najądrze (n)
sėklidės prielipas
  (anatomia, anatomiczny) narząd płciowy męski wewnętrzny, przylegający od góry do jądra;

nakrętka /naˈkrɛ̃ntka/ (n)
veržlė
  (technologia, technika, techniczny) element konstrukcyjny o wewnętrznym gwincie

nalewka /naˈlɛfka/ (n)
antpilas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) alkoholowy napój przygotowany z owoców, ziół, korzeni, zalanych spirytusem
tinktūra
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roślinny wyciąg alkoholowy stanowiący lekarstwo

naleśnik /naˈlɛɕɲik/ (n)
blynas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) cienki placek z rzadkiego ciasta, z mąki, mleka i jaj, smażony na patelni, podawany zwykle z nadzieniem, zwinięty w rulonik lub złożony w rożek;

należeć /naˈlɛʒɛʨ̑/ (v)
priklausyti
  być w posiadaniu czyimś

namiot /ˈnãmʲjɔt/ (n)
palapinė
  (turystyka, turystyczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj przenośnego schronienia z impregnowanej tkaniny, używanego przez jedną lub więcej osób;

nanometr /nãˈnɔ̃mɛtr̥/ (n)
nanometras
  jednostka długości równa jednej miliardowej metra

nanosekunda (n)
nanosekundė
  (jednostka miary) jednostka czasu równa jednej miliardowej części sekundy;

napalm /ˈnapalm/ (n)
napalmas
  (chemia, chemiczny) substancja stosowana do zagęszczania lekkich paliw ciekłych w celu zwiększenia ich skuteczności jako bojowych środków zapalających; także gotowa zagęszczona mieszanina paliwowa;

naparstek /naˈparstɛk/ (n)
antpirštis
  (krawiectwo) metalowa nasadka na palec ułatwiająca wbijanie igieł przy ręcznym szyciu;

napełniać /naˈpɛwʲɲäʨ̑/ (v)
pildyti
  sprawiać, że coś staje się pełne
  wywoływać stany emocjonalne

napiwek /naˈpʲivɛk/ (n)
arbat pinigus
  pieniądze dodawane przez klienta do właściwej opłaty za usługę;

napletek /naˈplɛtɛk/ (n)
apyvarpė
  (anatomia, anatomiczny) fałd skórny osłaniający częściowo lub całkowicie żołądź prącia;

naprawdę /naˈpravdɛ/ (particle)
labai
  …potwierdzająca, że coś jest zgodne z prawdą, z rzeczywistością

naprzód /ˈnapʃut/ (adv)
uz priekšu
  do przodu, przed siebie

napój /ˈnapuj/ (n)
gėrimas
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płyn przeznaczony do picia;

narciarstwo /narʲˈʨ̑arstfɔ/ (n)
slidinėjimas
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa obejmująca biegi, skoki, zjazdy na nartach;

narciarz /ˈnarʲʨ̑aʃ/ (n)
slidininkas
  (sport, sportowy) osoba jeżdżąca na nartach – po śniegu lub wodzie; także: zawodnik uprawiający narciarstwo

narcyz /ˈnarʦ̑ɨs/ (n)
narcizas
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju narcyz (1.1)
  (potocznie, potoczny) kwiat narcyza (1.2)

narcyzm (n)
narcisizmas
  (psychologia, psychologiczny) cecha charakteru polegająca na samouwielbieniu i bezkrytycznym stosunku do swojej osoby

narkolepsja (n)
narkolepsija
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na nadmiernej senności w ciągu dnia i napadach krótkiego oraz niekontrolowanego snu;

narkomania /ˌnarkɔ̃ˈmãɲja/ (n)
narkomanija
  nałóg związany z ciągłą potrzebą zażywania narkotyków;

narkotyk /narˈkɔtɨk/ (n)
narkotikas
  substancja, którą przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne;

narodowość /ˌnarɔˈdɔvɔɕʨ̑/ (n)
tautybė
  przynależność do określonego narodu (np. polskiego, niemieckiego, rosyjskiego), poczucie przynależności do narodu;

narodowy /ˌnarɔˈdɔvɨ/ (adj)
nacionalinis
  charakterystyczny dla danego narodu (lub kraju zamieszkiwanego przez dany naród), związany z danym narodem lub krajem

narybek /naˈrɨbɛk/ (n)
mailius
  (ichtiologia, ichtiologiczny) młode ryby (do ukończenia pierwszego roku życia), które po zużyciu zawartości woreczka żółtkowego rozpoczęły samodzielne zdobywanie pokarmu;

narzeczona /ˌnaʒɛˈʧ̑ɔ̃na/ (n)
sužadėtinė
  kobieta, która jest w stanie narzeczeństwa, jest zaręczona

narzeczony (n)
jaunasis
  mężczyzna w okresie narzeczeństwa

narzekać /naˈʒɛkaʨ̑/ (v)
dejuoti, skųstis
  mówić w sposób wyrażający niezadowolenie

narzędnik /naˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
įnagininkas
  (gramatyka) piąty przypadek deklinacji polskiej, odpowiada na pytania (z) kim? (z) czym?;

narzędzie /naˈʒɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (n)
įrankis
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie zazwyczaj trzymane w ręku, służące do wykonywania danej czynności lub zadania;

naród /ˈnarut/ (n)
nacija
  grupa ludzi, których łączy wspólna kultura, język, religia, historia lub pochodzenie etniczne;

nasieniowód (n)
sėklinis latakas
  (anatomia, anatomiczny) parzysty przewód wyprowadzający plemniki z jąder

naskórek /naˈskurɛk/ (n)
epidermis
  najbardziej zewnętrzna warstwa skóry;

nastrój /ˈnastruj/ (n)
nuotaika
  (psychologia, psychologiczny) utrzymujący się jakiś czas stan psychiczny;

następny /naˈstɛ̃mpnɨ/ (adj)
kitas, sekantis
  mający nastąpić, kolejny

nasz /naʃ/ (pronoun)
mūsų
  1. (osoba) lm (należący do nas lub mający związek z nami)

naszyjnik /naˈʃɨjɲik/ (n)
karoliai
  (rzemiosło, rzemieślniczy) (jubilerstwo, jubilerski) element biżuterii w postaci ozdoby na szyję;

natomiast /naˈtɔ̃mʲjast/ (conjunction)
o
  w kontraście do tego, co powiedziano wcześniej

natychmiast /naˈtɨxmʲjast/ (adv)
tuoj, iš karto, tuojau
  bardzo szybko, bez zwłoki

nauczyciel /ˌna<sup>w</sup>uˈʧ̑ɨʨ̑ɛl/ (n)
mokytojas
  osoba zajmująca się nauczaniem;

nauczycielka /ˌna<sup>w</sup>uʧ̑ɨˈʨ̑ɛlka/ (n)
mokytoja
  (edukacja, edukacyjny) kobieta, która zajmuje się nauczaniem

nauka /naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
mokslas
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) usystematyzowana, wielokrotnie rzeczowo weryfikowana i rzetelna wiedza;

naukowiec /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvʲjɛʦ̑/ (n)
mokslininkas
  człowiek zajmujący się nauką;

naukowy /ˌna<sup>w</sup>uˈkɔvɨ/ (adj)
mokslinis, moksliškas
  związany z nauką

nauruański /ˌna<sup>w</sup>uruˈ<sup>w</sup>ãj̃sʲci/ (n)
nauriečių kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Nauru,

nawet /ˈnavɛt/ (particle)
net
  …wyrażająca zdziwienie mówiącego wywołane jakąś nietypową lub nieoczekiwaną sytuacją
  …wyrażająca obojętność mówiącego wobec czyjegoś wyboru

nawias /ˈnavʲjas/ (n)
skliaustai
  (termin typograficzny) (matematyka, matematyczny) parzysty znak graficzny w postaci łuków lub klamer zwróconych w przeciwne strony, który grupuje lub wyodrębnia tekst lub symbole i pełni pewną umowną rolę – piśmienniczą, matematyczną, programistyczną, w zapisie chemicznym itp.;
  (termin typograficzny) każdy z dwóch łuków będących elementem nawiasu (1.1)

nawierzchnia /naˈvʲjɛʃxʲɲa/ (n)
grindinys
  górna część drogi, placu, chodnika;

nawigacja (n)
laivininkystė
  (astronomia, astronomiczny) (lotnictwo, lotniczy) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) nauka o prowadzeniu statków wodnych lub powietrznych

nawóz /ˈnavus/ (n)
trąša
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia nieorganicznego służący do polepszania jakości gleby
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) środek pochodzenia organicznego służący do polepszania jakości gleby;

nawłoć (n)
rykštenė
  (botanika, botaniczny) wieloletnia roślina rosnąca na polanach, w zaroślach i widnych lasach;

nazad /ˈnazat/ (adv)
atgal
  wstecz, za siebie, w tył
  z powrotem

nazizm /ˈnaʑism̥/ (n)
nacizmas
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) doktryna polityczna i ideologia państwowa III Rzeszy niemieckiej, charakteryzująca się m.in. nacjonalizmem, rasizmem, antykomunizmem, antyparlamentaryzmem, korporacjonizmem i kultem wodza;

nazwa własna /ˈnazva ˈvwasna/ (n)
tikrinis daiktavardis
  (zobacz) rzeczownik własny

nazwisko /naˈzvʲiskɔ/ (n)
pavardė
  nazwa własna rodziny, do której dana osoba należy;

nazwisko panieńskie (n)
mergautinė pavardė
  nazwisko kobiety przed wyjściem za mąż

nazywać /naˈzɨvaʨ̑/ (v)
vadinti
  określać nazwą, mianem

nazywać rzeczy po imieniu /naˈzɨvaʥ̑ ˈʒɛʧ̑ɨ ˌpɔ‿ĩˈmʲjɛ̇̃ɲu/ (v)
daiktus vadinti tikraisiais vardais
  mówić szczerze, bez ogródek

negocjować /ˌnɛɡɔˈʦ̑ʲjɔvaʨ̑/ (v)
derėtis
  prowadzić rozmowy w celu ustanowienia kompromisu lub dojścia do porozumienia

nekrofilia (n)
nekrofilija
  (seksuologia, seksuologiczny) parafilia polegająca na pociągu seksualnym do martwych ciał;

nekrolog /nɛˈkrɔlɔk/ (n)
nekrologas
  afisz z zawiadomieniem o czyjejś śmierci i terminie pogrzebu
  notatka prasowa lub artykuł poświęcony zmarłej osobie;

nektarynka /ˌnɛktaˈrɨ̃nka/ (n)
nektarinas
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc nektarynki (1.1)

nekton (n)
nektonas
  (ekologia, ekologiczny) zespół organizmów aktywnie pływających w zbiornikach wodnych

neodym /nɛˈɔdɨ̃m/ (n)
neodimis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nd i liczbie atomowej 60;

neofaszyzm /ˌnɛɔˈfaʃɨsm̥/ (n)
neofašizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) współczesna doktryna polityczna lub ideologia, nawiązująca do faszyzmu;

neologizm /ˌnɛɔˈlɔɟism̥/ (n)
naujadaras
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub wyrażenie, które niedawno pojawiło się w danym języku;

neon /ˈnɛɔ̃n/ (n)
neonas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ne i liczbie atomowej 10;

neonazista /ˌnɛɔ̃naˈʑista/ (n)
neonacistas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik neonazizmu

neoproterozoik /ˌnɛɔprɔtɛrɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
neoproterozojus
  (geologia, geologiczny) ostatnia, najmłodsza era (lub eratem) proterozoiku, trwająca 1000 – 542 milionów lat temu;

nepalski /nɛˈpalsʲci/ (adj)
nepalų
  odnoszący się do państwa Nepal

neptun /ˈnɛptũn/ (n)
neptūnas, neptūnis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Np i liczbie atomowej 93;

nerd /nɛrt/ (n)
moksliukas
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba pasjonująca się naukami ścisłymi, informatyką, grami komputerowymi itp. kosztem nieprzystosowania do życia społecznego, niezdolności utrzymywania stosunków towarzyskich lub niedbałości o formę fizyczną;

nerecznica samcza (n)
kelminis papartis
  (botanika, botaniczny) Dryopteris filix-mas L., gatunek paproci z rodziny nerecznicowatych;

nerka /ˈnɛrka/ (n)
inkstas
  (anatomia, anatomiczny) narząd w układzie wydalniczym zwierząt;

nerw /nɛrf/ (n)
nervas
  (anatomia, anatomiczny) (medycyna, medyczny) splot włókien okrytych wspólną otoczką, którego zadaniem jest przewodzenie bodźców czuciowych i ruchowych;

nestorianizm (n)
nestoriečiai
  (teologia, teologiczny) chrześcijańska doktryna chrystologiczna, która uznaje w Chrystusie dwie osoby, boską i ludzką, oraz neguje kult Marii jako Matki Boskiej;

neurastenia (n)
neurastenija
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) nerwica polegająca na pobudliwości, drażliwości i szybkim wyczerpywaniem się układu nerwowego;

neurofizjologia (n)
neurofiziologija
  (medycyna, medyczny) fizjologia układu nerwowego

neuropatolog (n)
neuropatologas
  (medycyna, medyczny) specjalista w dziedzinie neuropatologii

neutralność /ˌnɛ<sup>w</sup>uˈtralnɔɕʨ̑/ (n)
neutralitetas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) sytuacja państwa, które nie bierze udziału w wojnie toczącej się między innymi państwami

neutrino /nɛwˈtrʲĩnɔ/ (n)
neutrinas
  (fizyka, fizyczny) trwała cząstka elementarna, należąca do leptonów, mająca zerowy ładunek elektryczny i masę bliską zeru;

neutron /nɛˈ<sup>w</sup>utrɔ̃n/ /ˈnɛwtrɔ̃n/ (n)
neutronas
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków dolnych i jednego górnego;

nic /ɲiʦ̑/ (indefinitePronoun)
niekas
  …sygnalizujący – zazwyczaj w połączeniu z przeczeniem – nieistnienie obiektu lub zdarzenia o właściwościach określonych w danym zdaniu

niczym /ˈɲiʧ̑ɨ̃m/ (conjunction)
kaip
  …przyłączający wyraz lub wyrażenie, które określają podstawę porównania

niderlandzki /ˌɲidɛrˈlãnʦ̑ʲci/ (adj)
olandų kalba
  związany z Niderlandami, dotyczący Niderlandów

nie /ɲɛ/ (particle)
ne
  zaprzeczenie w odpowiedzi na pytanie o prawdziwość czegoś

nie czyń drugiemu, co tobie niemiłe /ˈɲɛ‿ʧ̑ɨ̃ɲ druˈɟɛ̃mu ˈʦ̑ɔ ˈtɔbʲjɛ ɲɛ̃ˈmʲiwɛ/ (proverb)
kas tau nemalonu, ir kitam nedaryk
  nie należy robić komuś rzeczy, które nie są miłe dla nas.

nie ma /ˈɲɛ‿ma/ (v)
nėra
  forma pomocnicza używana w czasie teraźniejszym do wyrażenia, że ktoś lub coś nie istnieje

nie ma dymu bez ognia /ˈɲɛ‿ma ˈdɨ̃mu bɛz‿ˈɔɟɲa/ (proverb)
nėra dūmų be ugnies
  nie ma skutku bez przyczyny

nie ma róży bez kolców /ˈɲɛ‿ma ˈruʒɨ bɛs‿ˈkɔlʦ̑uf/ (proverb)
nėra rožių be dyglių
  nie ma radości bez smutku; wszystko ma zalety i wady

nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło /ˈɲɛ‿ma ˈtɛɡɔ ˈzwɛɡɔ ˈʦ̑ɔ ˈbɨ na‿ˈdɔbrɛ ɲɛ‿ˈvɨʃwɔ/ (proverb)
nėra to blogo, kuris neišeitų į gerą
  każda niepomyślna sytuacja może mieć pozytywny skutek, nawet pozornie negatywne wydarzenia ostatecznie mogą spowodować pozytywne zmiany

nie można służyć Bogu i mamonie
negalite Dievui tarnauti ir mamonui
  nie jest możliwe równoczesne zdobywanie bogactwa i wierność wartościom religijnym

nie od razu Kraków zbudowano /ˌɲɛ‿ɔd‿ˈrazu ˈkrakuv ˌzbudɔˈvãnɔ/ (proverb)
Roma nebuvo pastatyta per dieną
  nie osiąga się natychmiast imponujących wyników

nie taki diabeł straszny, jak go malują /ɲɛ‿ˈtaci ˈdʲjabɛw ˈstraʃnɨ ˈjaɡ‿ːɔ maˈlujɔ̃w̃/ (proverb)
ne toks velnias baisus, kaip ji maliavoja
  coś okazało się prostsze, niż wyglądało na początku

nie wszystko złoto, co się świeci /ɲɛ‿ˈfʃɨstkɔ ˈzwɔtɔ ˈʦ̑ɔ‿ɕɛ ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑i/ (proverb)
ne viskas auksas, kas auksu žiba
  nie wszystko, co na pozór wydaje się idealne, jest takie w rzeczywistości

nie święci garnki lepią /ɲɛ‿ˈɕfʲjɛ̇̃ɲʨ̑i ˈɡarn̥ci ˈlɛpʲjɔ̃w̃/ (proverb)
ne šventieji puodus lipdo
  nie ma rzeczy niemożliwych do wykonania; bierzmy się do roboty

nieaktualny (adj)
neaktualus
  taki, który nie jest aktualny; przestarzały, stary

niebezpieczeństwo /ˌɲɛbɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
pavojus
  sytuacja zagrażająca czemuś lub komuś, mogąca wywołać szkody

niebezpieczny /ˌɲɛbɛsˈpʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
pavojingas
  taki, który stanowi niebezpieczeństwo: jest groźny, szkodliwy lub taki, który może spowodować wypadek lub coś złego

niebieski /ɲɛˈbʲjɛsʲci/ (adj)
mėlynas
  mający kolor piątego pasma tęczy, taki jak kolor pogodnego, bezchmurnego nieba, kwiatu lnu itp.; mający kolor podstawowy;

niebo /ˈɲɛbɔ/ (n)
dangus
  (astronomia, astronomiczny) (meteorologia, meteorologiczny) część atmosfery lub kosmosu widziana z Ziemi jako otaczająca ją sfera;
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) mityczne miejsce, gdzie przebywa Bóg, bogowie

nieboszczyk /ɲɛˈbɔʃʧ̑ɨk/ (n)
velionis
  człowiek zmarły

niebyt (n)
nebūtis
  nieistnienie, nicość

niech /ɲɛx/ (particle)
lai
  …używana do tworzenia trybu rozkazującego dla 3 (osoba) lp oraz 3 (osoba) lm

niecierpliwy /ˌɲɛ̇ʨ̑ɛrˈplʲivɨ/ (adj)
nekantrus
  taki, który nie umie długo czekać lub znosić czegoś; taki, który nie ma cierpliwości

niedaleko pada jabłko od jabłoni /ˌɲɛdaˈlɛkɔ ˈpada ˈjapw̥kɔ ˌːdʲ‿jabˈwɔ̃ɲi/ (proverb)
obuolys nuo obels netoli terieda
  dzieci zwykle dziedziczą skłonności i cechy charakteru po rodzicach

niedawno /ɲɛˈdavnɔ/ (adv)
neseniai
  w niedalekiej przeszłości

niedochodowy (adj)
nepelningas
  (ekonomia, ekonomiczny) nie przynoszący zysków, ale straty

niedokrwistość /ˌɲɛdɔˈkr̥fʲistɔɕʨ̑/ (n)
anemija
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na niższym poziomie niektórych składników krwi;

niedoskonały (adj)
netobulas
  niepozbawiony wad; posiadający słabe strony

niedostatek /ˌɲɛdɔˈstatɛk/ (n)
trūkumas
  zbyt mała ilość

niedziela /ɲɛ̇ˈʥ̑ɛla/ (n)
sekmadienis
  siódmy i ostatni dzień tygodnia;

niedźwiedzia przysługa /ɲɛ̇ˈʥ̑vʲjɛ̇ʥ̑a pʃɨˈswuɡa/ (n)
meškos paslauga
  przysługa przynosząca szkodę temu, komu chciano przysłużyć

niedźwiedzica /ˌɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ˈʥ̑iʦ̑a/ (n)
lokė
  (zoologia, zoologiczny) samica niedźwiedzia

niedźwiedź /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
lokys, meškà
  (zoologia, zoologiczny) duży, drapieżny ssak pokryty futrem z rodziny niedźwiedziowatych (Ursidae);

niedźwiedź brunatny (n)
rudasis lokys
  (zoologia, zoologiczny) Ursus arctos Linnaeus, duży drapieżny ssak z rodziny niedźwiedziowatych;

niedźwiedź polarny /ˈɲɛ̇ʥ̑vʲjɛ̇ʨ̑ pɔˈlarnɨ/ (n)
baltasis lokys
  (zoologia, zoologiczny) Ursus maritimus Phipps, gatunek zwierzęcia z rodzaju Ursus, o białym futrze, zamieszkujący Arktykę;

nieetyczny /ˌɲɛːˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
neetiškas
  niezgodny z etyką

niejadalny /ˌɲɛ̇jaˈdalnɨ/ (adj)
nevalgomas
  nienadający się do jedzenia

niekompetentny /ˌɲɛkɔ̃mpɛˈtɛ̃ntnɨ/ (adj)
nekompetentingas
  nieposiadający pełnych kompetencji lub profesjonalizmu

niektóry /ɲɛˈkturɨ/ (indefinitePronoun)
kai kuris
  pewien należący do jakiegoś zbioru, ale nie każdy

nielegalny /ˌɲɛlɛˈɡalnɨ/ (adj)
nelegalus
  niezgodny z prawem

nielogiczny (adj)
nelogiškas
  sprzeczny z prawidłami logiki

nieludzki /ɲɛˈluʦ̑ʲci/ (adj)
nežmoniškas
  nie taki, jaki powinien cechować człowieka i stosunki między ludźmi

niemetal /ɲɛ̃ˈmɛtal/ (n)
nemetalas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny, który nie wykazuje żadnych właściwości metalicznych, np. nie przewodzi prądu elektrycznego;

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (adj)
vokiškas, Vokietija, vokietis
  związany z Niemcami, dotyczący Niemców lub Niemiec

niemiecki /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑ʲci/ (n)
vokietis kalba, vokiečių
  (językoznawstwo, językoznawczy) język używany w Niemczech, Austrii i części Szwajcarii (język niemiecki);

niemieckojęzyczny /ɲɛ̃ˈmʲjɛʦ̑kɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
vokietakalbis
  posługujący się językiem niemieckim
  spisany, stworzony w języku niemieckim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem niemieckim

niemieckość (n)
vokiškumas
  cecha tego, co jest niemieckie; cecha tych, którzy są niemiecccy

niemoralny /ˌɲɛ̃mɔˈralnɨ/ (adj)
amoralus
  niezgodny z zasadami postrzeganymi w danej społeczności za dobre i słuszne

niemowlę /ɲɛ̃ˈmɔvlɛ/ (n)
kūdikis
  małe dziecko nie umiejące jeszcze mówić;

niemożliwy /ˌɲɛ̃mɔʒˈlʲivɨ/ (adj)
neįmanoma
  taki, którego nie da się urzeczywistnić

nienasycony (adj)
nepasotinamas
  nieznający umiaru; stale pragnący więcej

nienawidzić /ˌɲɛ̃naˈvʲiʥ̑iʨ̑/ (v)
neapkęsti
  czuć nienawiść do jakiegoś obiektu (osoby czy przedmiotu) lub pojęcia; być do czegoś lub kogoś bardzo negatywnie nastawionym; mieć silną awersję, niechęć wobec czegoś lub kogoś

nienawistnik (n)
neapkentėjas
  ktoś, kto nienawidzi

nienawiść /ɲɛ̃ˈnavʲiɕʨ̑/ (n)
neapykanta
  silna niechęć, awersja, wrogość;

nieodmienny /ˌɲɛɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
nelinksniuojamas
  (gramatyka) o wyrazie: taki, który nie odmienia się, który ma wszystkie formy gramatyczne takie same

nieodparty (adj)
įkyrus
  taki, którego nie sposób odeprzeć

nieodpowiedzialny /ˌɲɛɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
neatsakingas
  taki, który nie poczuwa się do odpowiedzialności za swoje czyny, nie przewiduje konsekwencji, na którym nie można polegać

niepodległość /ˌɲɛpɔdˈlɛɡwɔɕʨ̑/ (n)
nepriklausomybė, nepriklausomumas
  niezależność państwa od innych państw pod względem stosunków zewnętrznych i spraw wewnętrznych;

niepokalany (adj)
tvarkìngas
  w sensie duchowym: nieobarczony winą czy zmazą

niepoprawny (adj)
nekorektiškas
  niezgodny częściowo lub zupełnie z ustalonymi regułami
nepataisomas
  taki, który nie zamierza lub nie daje się poprawić

niepotrzebny /ˌɲɛpɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
nereikalingas
  taki, który nie jest potrzebny

niepowtarzalny (adj)
ypatingas
  wyjątkowy, nadzwyczajny, jedyny w swoim rodzaju

nieprzyjazny /ˌɲɛpʃɨˈjaznɨ/ (adj)
atšiaurus
  taki, który nie sprzyja, stanowiący przeszkodę
priešiškas
  nastawiony niechętnie, wrogo

nieprzyzwoitość (n)
nepadorumas
  brak przyzwoitości

nieruchomość /ˌɲɛruˈxɔ̃mɔɕʨ̑/ (n)
nekilnojamasis turtas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) grunt, budynek trwale związany z gruntem lub część budynku, które stanowią odrębny przedmiot własności;

niesmaczny /ɲɛˈsmaʧ̑nɨ/ (adj)
negardus
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) źle smakujący

niespodzianka /ˌɲɛspɔˈʥ̑ãŋka/ (n)
staigmena
  coś, czego się ktoś nie spodziewa

niesprawiedliwość /ˌɲɛspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
neteisingumas
  brak sprawiedliwości

niestety /ɲɛˈstɛtɨ/ (particle)
deja
  …służąca do wyrażania żalu, że dana sytuacja ma miejsce

nieszczęścia chodzą parami /ɲɛˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑a ˈxɔʣ̑ɔ̃w̃ paˈrãmʲi/ (proverb)
bėda viena nevaikščioja
  jedno niepowodzenie pociąga za sobą następne

nietoperz /ɲɛˈtɔpɛʃ/ (n)
šikšnosparnis, šikšnosparniai
  (zoologia, zoologiczny) niewielki, latający ssak, kierujący się echolokacją;

nietykalny (adj)
neliečiamas
  taki, którego coś chroni, nie można go tknąć

nieunikniony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ũɲiˈcɲɔ̃nɨ/ (adj)
neišvengiamas
  taki, którego nie da się uniknąć; taki, który musi zajść

nieustraszony /ˌɲɛ<sup>w</sup>ustraˈʃɔ̃nɨ/ (adj)
bebaimis
  dzielny, nie ulegający strachowi

niewdzięczny /ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
nedėkingas
  pozbawiony wdzięczności, nieokazujący wdzięczności; (także, też) świadczący o wdzięczności

niewidzialny /ˌɲɛvʲiˈʥ̑alnɨ/ (adj)
nematomas, nepastebimas
  niemożliwy do zaobserwowania wzrokiem lub, ogólniej, instrumentami pomiarowymi

niewolnictwo /ˌɲɛvɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
vergovė
  (socjologia, socjologiczny) system społeczny oparty na pozbawieniu pewnej grupy ludzi wolności i uczynieniu ich czyjąś własnością, zwykle w celu wykorzystywania do przymusowej pracy bez wynagrodzenia;

niewolnik /ɲɛˈvɔlʲɲik/ (n)
vergas
  osoba będąca w niewoli

niewrażliwy (adj)
atsparus, nesužeidžiamas
  niepodatny na działanie
bejausmis, beširdis
  pozbawiony wrażliwości

niewystarczający (adj)
nepakankamas
  niedostateczny, nieodpowiadający określonym wymaganiom

niewytłumaczalny (adj)
nesuprantamas
  nie dający się wytłumaczyć lub wyjaśnić, niemożliwy do wytłumaczenia

niewątpliwie /ˌɲɛvɔ̃ntˈplʲivʲjɛ/ (adv)
abejas
  najprawdopodowniej tak jest (taki jest stan rzeczy lub wyrażający daną opinię jest o tym przekonany)

niezadowolenie /ˌɲɛzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
nepasitenkinimas
  brak zadowolenia; negatywne uczucie będące rezultatem tego, że coś dzieje się niezgodnie z czyimś życzeniem, planem, zamiarem

niezapominajka /ˌɲɛzapɔ̃mʲĩˈnajka/ (n)
neužmirštuolė
  (botanika, botaniczny) Myosotis L., rodzaj roślin z rodziny ogórecznikowatych;

niezmienny /ɲɛˈzmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
nekeičimas, nekintamas
  taki, który się prędko nie zmienia; w którym nie zachodzą zmiany

nieznany /ɲɛˈznãnɨ/ (adj)
nežinomas
  ten, którego się nie zna; niezidentyfikowany

nieznośny /ɲɛˈznɔɕnɨ/ (adj)
abúojas
  taki, którego nie da się znieść; bardzo męczący

niezwyciężony /ˌɲɛzvɨʨ̑ɛ̃w̃ˈʒɔ̃nɨ/ (adj)
nenugalimas
  taki, którego nie da się zwyciężyć

niezwykłość (n)
nepaprastumas, neįprastumas
  cecha tego, co niezwykłe

nieśmiały /ɲɛ̇ˈɕmʲjawɨ/ (adj)
jautrus
  niemający pewności siebie, wstydliwy

nieśmiertelność /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɔɕʨ̑/ (n)
nemirtingumas
  koncepcja życia przez potencjalnie nieskończenie długi czas;

nieśmiertelny /ˌɲɛ̇ɕmʲjɛrˈtɛlnɨ/ (adj)
nemarus
  wiecznie żywy, żyjący, nieumierający

nigdy /ˈɲiɡdɨ/ (pronoun)
niekada
  w żadnym czasie, momencie, sytuacji

nigdzie /ˈɲiɟʥ̑ɛ/ (adv)
niekur
  w żadnym miejscu

nihilizm (n)
nihilizmas
  (filozofia, filozoficzny) postawa polegająca na całkowitej relatywizacji ogólnie przyjętych norm i wartości;

nikiel /ˈɲicɛl/ (n)
nikelis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ni i liczbie atomowej 28;

nikotyna /ˌɲikɔˈtɨ̃na/ (n)
nikotinas
  bezbarwny, płynny alkaloid spotykany przede wszystkim w liściach tytoniu;

nikt /ɲikt/ (pronoun)
niekas
  żadna osoba

nimfomania /ˌɲĩw̃fɔ̃ˈmãɲja/ (n)
nimfomanija
  (medycyna, medyczny) chorobliwie wzmożony popęd płciowy u kobiet;

niob /ɲɔp/ (n)
niobis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Nb i liczbie atomowej 41;

nirwana /ɲirˈvãna/ (n)
nirvana
  w buddyzmie: oświecenie, wyzwolenie, cel praktyki buddyjskiej;

niski /ˈɲisʲci/ (adj)
žemas
  mający mały wymiar w pionie
  mały w porównaniu z innymi na skali jakiejś wartości

nisza (n)
niša
  (architektura, architektoniczny) wnęka w ścianie budynku, zwykle będąca ramą architektoniczną dla rzeźby

niszczyć /ˈɲiʃʧ̑ɨʨ̑/ (v)
naikinti
  pozbawiać rzecz jej kształtu bądź funkcji

nitrogliceryna (n)
nitroglicerinas
  (chemia, chemiczny) oleista, wybuchowa ciecz o wzorze sumarycznym C3H5N3O9, używana głównie w produkcji dynamitu oraz jako lek rozszerzający naczynia krwionośne;

nivôse (n)
nivozas
  nazwa czwartego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

niwchijski (n)
Nivchių
  (językoznawstwo, językoznawczy) język niwchijski;

nizina /ɲiˈʑĩna/ (n)
loma
  (geografia, geograficzny) obszar leżący na wysokości od 0 do 200 m n.p.m.

nić /ɲiʨ̑/ (n)
siūlas
  cienkie włókno używane np. do szycia

niż /ɲiʃ/ (conjunction)
negu
  …używany przy porównaniach, służący do wyrażenia, że dana cecha opisująca wyrażenia przed i za spójnikiem silniej występuje w zwrocie przed spójnikiem; służący do podkreślania różnic między takimi wyrażeniami

nobel /ˈnɔbɛl/ (n)
nobelis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu No i liczbie atomowej 102;

noc /nɔʦ̑/ (n)
naktis
  okres od zmierzchu do świtu;

nocny /ˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
naktinis
  związany z nocą – mający miejsce w nocy, żyjący w nocy, pracujący w nocy, przeznaczony do użycia w nocy

noga /ˈnɔɡa/ (n)
koja, kója
  (anatomia, anatomiczny) kończyna dolna człowieka lub jedna z kończyn czworonoga;
kója
  element budowy mebla

nogawka /nɔˈɡafka/ (n)
klešnė
  (krawiectwo) część spodni okrywająca nogę

nora /ˈnɔra/ (n)
ola
  (zoologia, zoologiczny) podziemne schronienie zwierząt

norka (n)
audinė
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z każdego z dwóch gatunków z rodziny łasicowatych: norka europejska lub norka amerykańska;

norma /ˈnɔrma/ (n)
norma
  ogólnie przyjęta zasada;

normalność (n)
normalumas
  cecha tego, co normalne; brak dziwactw

nornica /nɔrʲˈɲiʦ̑a/ (n)
pelėnai
  (zoologia, zoologiczny) drobny, pospolity gryzoń półkuli północnej, prowadzący głównie nocny tryb życia

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (adj)
norvegiškas, norvegas
  odnoszący się do państwa Norwegia lub Norwegów

norweski /nɔrˈvɛsʲci/ (n)
norvegiškas, norvegų
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Norwegii;

nos /nɔs/ (n)
nosis
  (anatomia, anatomiczny) część twarzy powyżej ust, między oczami, narząd zmysłu węchu, część układu oddechowego, również u zwierząt;
  dziób samolotu

nosić /ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
nešti
  fizycznie trzymając zmieniać położenie zewnętrznego obiektu
  o ubraniu, okularach, znakach, itd mieć na sobie

nosorożec /ˌnɔsɔˈrɔʒɛʦ̑/ (n)
raganosis
  (zoologia, zoologiczny) Rhinoceros, duży ssak z rzędu nieparzystokopytnych;

nostalgia /nɔˈstalʲɟja/ (n)
nostalgija
  tęsknota, zwłaszcza za krajem ojczystym

nostalgiczny /ˌnɔstalʲˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
nostalgiškas
  (książkowy) taki, który wyraża, odczuwa lub wzbudza nostalgię; jest pełen tęsknoty

nosze (n)
neštuvai
  (medycyna, medyczny) sprzęt do ręcznego przenoszenia chorych lub rannych;

notarialny (adj)
notarinis
  odnoszący się do notariusza lub notariatu, związany z notariuszem lub notariatem

notariusz (n)
notaras
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) urzędnik sporządzający akty prawne na żądanie stron

notebook /ˈnɔdbuk/ /ˈnɔwdbuk/ (n)
nešiojamas kompiuteris
  niewielki komputer przenośny, składany jak książka

nowość /ˈnɔvɔɕʨ̑/ (n)
naujiena, naujumas
  cecha czegoś nowego

nowożytność (n)
Naujieji laikai
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości następujący po średniowieczu;

nowy /ˈnɔvɨ/ (adj)
naujas
  istniejący od niedawna
  taki, który pojawił się na miejscu poprzedniego

nozdrze /ˈnɔzḍʒɛ/ (n)
šnervė
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch otworów nosa

nożyczki /nɔˈʒɨʧ̑ʲci/ (n)
žirklės
  małe nożyce;

nucić /ˈnuʨ̑iʨ̑/ (v)
lyliuoti
  śpiewać półgłosem lub bez słów

nudny /ˈnudnɨ/ (adj)
nuobodus
  wywołujący nudę, niebudzący zainteresowania, powodujący apatię i zmęczenie

nukleon (n)
nukleonas
  (fizyka, fizyczny) proton lub neutron;

numer /ˈnũmɛr/ (n)
numeris
  liczba naturalna, która identyfikuje jakiś element ze zbioru
  egzemplarz czasopisma z daną datą
  pozycja w programie (zwykle w cyrku)

numizmatyk (n)
numizmatas
  zbieracz numizmatów

numizmatyka (n)
numizmatika
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (historia, historyczny, historycznie) nauka pomocnicza historii zajmująca się badaniem monet i medali;

nuncjusz /ˈnũnʦ̑ʲjuʃ/ (n)
nuncijus
  dyplomatyczny przedstawiciel Watykanu

nur /nur/ (n)
naras
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak wodny zamieszkujący Amerykę Północną i północną część Europy;

nur czarnoszyi /ˈnur ˌʧ̑arnɔˈʃɨji/ (n)
juodakaklis naras
  (ornitologia, ornitologiczny) Gavia arctica, duży ptak wodny z rodziny nurów, zamieszkuje północną Eurazję;

nurek /ˈnurɛk/ (n)
naras
  człowiek uprawiający nurkowanie zawodowo lub w celach sportowych

nurkować /nurˈkɔvaʨ̑/ (v)
nardyti
  pływać pod powierzchnią wody

nurniczek krasnodzioby /nurʲˈɲiʧ̑ɛk ˌːrasnɔˈʥ̑ɔbɨ/ (n)
dailiasnapė alkelė
  (ornitologia, ornitologiczny) Aethia psittacula, gatunek ptaka z rodziny alk występujący na północy Pacyfiku

nuta /ˈnuta/ (n)
nata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) znak graficzny oznaczający długość trwania dźwięku, a po umieszczeniu na pięciolinii także jego wysokość

nutria /ˈnutrʲja/ (n)
nutrija
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę futerkowe z gatunku nutria amerykańska (Myocastor coypus), prowadzące ziemno-wodny tryb życia;

nylon /ˈnɨlɔ̃n/ (n)
nailonas
  (włókiennictwo) tkanina syntetyczna o dużej wytrzymałości, stosowana głównie do wyrobu spadochronów i pończoch;

nów /nuf/ (n)
jaunatis
  (astronomia, astronomiczny) faza Księżyca, w której księżyc jest oświetlony przez Słońce w taki sposób, że z Ziemi widać wyłącznie jego zacienioną część;

nóż /nuʃ/ (n)
peilis
  krótkie i ostre narzędzie ręczne do krojenia lub cięcia;

nędza /ˈnɛ̃nʣ̑a/ (n)
skurdas
  stan ubóstwa w najwyższym stopniu, brak środków do życia

nędzny /ˈnɛ̃nʣ̑nɨ/ (adj)
elgetiškas, skurdus
  niewiele wart, będący w złym stanie; ubogi, zapuszczony

o /ɔ/ (preposition)
apie
  …wskazujący treść, zawartość znaczeniową, sens (z niektórymi czasownikami)

o mały włos /ɔ‿ˈmawɨ ˈvwɔs/ (adv)
per plauką
  omal, niewiele brakowało

o wilku mowa, a wilk tu /ɔ‿ˈvʲilku ˈmɔva ː‿ˈvʲilk ˈtu/ (idiom)
vilką minime, vilkas čia
  (zobacz) o wilku mowa

oaza /ɔˈaza/ (n)
oazė
  (geografia, geograficzny) odosobniony teren o bardzo bujnej roślinności wegetującej na obszarze pustyń i półpustyń dzięki lokalnej obecności wody;

oba /ˈɔba/ (collective)
abu
  dwa konkretne przedmioty lub zwierzęta, określone rzeczownikiem rodzaju męskiego lub nijakiego; i jeden, i drugi

obaj /ˈɔbaj/ (collective)
abu
  dwie konkretne osoby określone rzeczownikiem rodzaju męskoosobowego; i jeden, i drugi

obcas /ˈɔpʦ̑as/ (n)
kulnas, pakulnis
  (obuwnictwo, obuwniczy) część buta w tylnej jego części, pod piętą, często unoszący ją do góry;

obcęgi (n)
žnyplės
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie ręczne wykonane z metalu, złożone z dwóch ruchomych na zawiasach uchwytów z ostrymi rękojeściami, służące do przytrzymywania czego, przecinania metalu, wyciągania gwoździ, itp.

obecnie /ɔˈbɛʦ̑ʲɲɛ/ (adv)
dabar, dabartinis, esamas, šiomis dienomis
  teraz, aktualnie, w tym momencie

obecność /ɔˈbɛʦ̑nɔɕʨ̑/ (n)
buvimas
  bycie, przebywanie gdzieś

obelisk /ɔˈbɛlʲisk/ (n)
obeliskas
  pomnik w formie wysokiego, smukłego słupa, najczęściej o czworobocznej podstawie, wykonanego z jednego bloku skalnego;

oberwaniec (n)
apdriskėlis, nuskurėlis
  (potocznie, potoczny) osoba w podartym, obszarpanym ubraniu

obfity /ɔpˈfʲitɨ/ (adj)
gausus
  występujący w dużej ilości lub w dużym natężeniu, składający się z dużej liczby czegoś

obiad /ˈɔbʲjat/ (n)
pietūs
  gorący posiłek spożywany zwykle w środku dnia;

obiekt /ˈɔbʲjɛkt/ (n)
objektas
  rzecz fizycznie istniejąca

obiektyw /ɔˈbʲjɛktɨf/ (n)
objektyvas
  (technologia, technika, techniczny) (fotografia) soczewka, układ optyczny lub magnetyczny, przenoszący obraz przedmiotu do dalszej części urządzenia

obierać /ɔˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
lukštenti, lupti, skusti, skutinėti
  usuwać wierzchnią, zewnętrzną warstwę: łupinę, łuski, skórę lub skorupę itp.

obietnica /ˌɔbʲjɛtʲˈɲiʦ̑a/ (n)
pažadas, įžadas
  wypowiedź zapewniająca kogoś o zrobieniu czegoś w przyszłości

objętość /ɔbʲˈjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
tūris
  (fizyka, fizyczny) wielkość fizyczna określająca rozmiar zajmowanej przez układ fizyczny przestrzeni (wyrażana w metrach sześciennych, litrach itp.); (potocznie, potoczny) rozmiar zajmowanej przez coś przestrzeni

obligacja /ˌɔblʲiˈɡaʦ̑ʲja/ (n)
obligacija
  (ekonomia, ekonomiczny) papier wartościowy o charakterze dłużnym dający posiadaczowi prawo do otrzymania świadczenia od emitenta w określonym terminie;

oblężenie /ˌɔblɛ̃w̃ˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
apgula
  (wojskowość, wojskowy) otoczenie siłami zbrojnymi jakiejś twierdzy lub miasta w celu ich zdobycia

obojczyk /ɔˈbɔjʧ̑ɨk/ (n)
raktikaulis
  (anatomia, anatomiczny) kość obręczy barkowej, która łączący mostek z łopatką;

obol (n)
obolas
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) drobna moneta w starożytnej Grecji;

obora /ɔˈbɔra/ (n)
laidaras
  (zootechnika, zootechniczny) budynek gospodarski dla bydła, miejsce jego przebywania;

obostrzenie (n)
apribojimas
  przepis, zarządzenie czyniące surowszymi dotychczasowe prawa, zakazy

obowiązek /ˌɔbɔˈvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
pareiga
  nakaz, konieczność wykonania czegoś, czasami też pod groźbą kary

obraz /ˈɔbras/ (n)
paveikslas
  (sztuka) dzieło plastyczne, wykonane ręcznie dwuwymiarowe odwzorowanie rzeczywistości lub wizji
  wyobrażenie, wizja, koncepcja danego zagadnienia

obrazki (n)
aronas
  (botanika, botaniczny) rodzaj trujących roślin z rodziny obrazkowatych

obrona /ɔbˈrɔ̃na/ (n)
gynyba
  (wojskowość, wojskowy) przeciwdziałanie atakowi zbrojnemu;
  przeciwdziałanie atakowi, chronienie się przed obcą agresją

obrona sycylijska (n)
siciliškoji gynyba
  (szachy, pojęcie szachowe) otwarcie szachowe rozpoczynające się od ruchów 1. e4 c5;

obrońca /ɔbˈrɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
gynėjas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, której pracą jest obrona interesów oskarżonego podczas sprawy karnej
  osoba, która broni, chroni przed czymś, wstawia się za kimś lub zajmuje się obroną czegoś przed zagrożeniem, krzywdą, napaścią itp.
  (sport, sportowy) gracz broniący dostępu do bramki swojej drużyny

obrus /ˈɔbrus/ (n)
staltiesė
  wykończony i zazwyczaj zdobiony materiał używany do przykrycia jadalnego stołu;

obrzezanie /ˌɔbʒɛˈzãɲɛ/ (n)
apipjaustymas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (medycyna, medyczny) zabieg częściowego usunięcia napletka ze względów rytualnych, religijnych, leczniczych, higienicznych bądź estetycznych;

obrzezać /ɔbˈʒɛzaʨ̑/ (v)
apipjaustyti
  (książkowy) u mężczyzn: dokonać zabiegu usunięcia części napletka w celach leczniczych, higienicznych bądź estetycznych, a u żydów, muzułmanów oraz niektórych ludów afrykańskich i australijskich także ze względów rytualnych

obręcz /ˈɔbrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
lankas
  (sport, sportowy) przyrząd gimnastyczny w kształcie okręgu;

obserwacja /ˌɔpsɛrˈvaʦ̑ʲja/ (n)
stebėjimas
  dokładne przyglądanie się czemuś lub komuś, celowe zauważanie jego ruchów lub czynów

obserwatorium /ˌɔpsɛrvaˈtɔrʲjũm/ (n)
observatorija
  miejsce lub budowla do obserwowania czegoś, zwykle placówka naukowa;

obserwatorium astronomiczne (n)
observatorija
  (astronomia, astronomiczny) miejsce lub budowla do obserwacji ciał i zjawisk na nieboskłonie;

obsesyjny (adj)
obsesinis
  właściwy obsesji, taki, jak w obsesji

obstrukcja (n)
obstrukcija
  hamowanie sprawnego przebiegu czegoś

obszarpaniec (n)
apdriskėlis, nuskurėlis
  (potocznie, potoczny) osoba w podartym, obszarpanym ubraniu

obuwie /ɔˈbuvʲjɛ/ (n)
avalynė
  (obuwnictwo, obuwniczy) wierzchnie okrycie stóp, z podeszwami chroniącymi stopy przed obrażeniami

obwodnica /ˌɔbvɔdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
lankstas
  droga poprowadzona wokół obszarów miejskich, umożliwiająca ich ominięcie;

obwód /ˈɔbvut/ (n)
apskritimas
  (geometria) długość brzegu figury geometrycznej;
  brzeg, krawędź, otaczająca coś z każdej strony, obejmująca obiekt zwykle w poziomie

obywatel /ˌɔbɨˈvatɛl/ (n)
pilietis
  członek społeczeństwa danego państwa, mający określone uprawnienia i obowiązki zastrzeżone przez prawo i konstytucję;

obywatelstwo /ˌɔbɨvaˈtɛlstfɔ/ (n)
pilietybė
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (urzędowy) związek prawny osoby fizycznej z jakimś państwem, który daje jej określone prawa i obowiązki;

obój /ˈɔbuj/ (n)
obojus
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego drewnianego z grupy aerofonów dwustroikowych;

obóz /ˈɔbus/ (n)
stovykla
  wydzielony teren, na którym tymczasowo ustawia się namioty lub inne zwykle prowizoryczne konstrukcje

obóz koncentracyjny /ˈɔbus ˌkɔ̃nʦ̑ɛ̃ntraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
koncentracijos stovykla
  miejsce, w którym są przetrzymywane grupy ludności w celu ich izolacji, wykonywania niewolniczej pracy albo eksterminacji tych grup;

obłok /ˈɔbwɔk/ (n)
debesis
  (meteorologia, meteorologiczny) chmura niewielkich rozmiarów

ocean /ɔˈʦ̑ɛãn/ (n)
okeanas, vandenynas
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rozległy obszar słonej wody, pokrywający większą część powierzchni Ziemi

ocelot /ɔˈʦ̑ɛlɔt/ (n)
ocelotas
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Leopardus Gray, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;
  (zoologia, zoologiczny) kot z rodzaju ocelotów (1.1)

ocena /ɔˈʦ̑ɛ̃na/ (n)
pažymys
  (edukacja, edukacyjny) nota dawana uczniowi lub studentowi
vertinimas
  opinia kogoś o czymś lub kimś

oceniać /ɔˈʦ̑ɛ̃ɲäʨ̑/ (v)
kainoti
  (edukacja, edukacyjny) stawiać ocenę, stopień
  wydawać sąd, opinię

ocet /ˈɔʦ̑ɛt/ (n)
actas
  (spożywczy) spożywczy kwas octowy o stężeniu 5-10%, czasem z domieszkami smakowymi lub aromatyzującymi;

ochota /ɔˈxɔta/ (n)
Noras
  pragnienie osiągnięcia, posiadania lub doświadczenia czegoś

ochrona /ɔxˈrɔ̃na/ (n)
apsauga
  dbanie o to, aby coś się nie zniszczyło; pilnowanie, aby coś nie uległo szkodzie, skrzywdzeniu
  rzecz, która przed czymś chroni
  służba odpowiedzialna za bezpieczeństwo

ochrona środowiska (n)
aplinkos apsauga
  (ekologia, ekologiczny) ogół działań, których celem jest wykorzystanie zasobów środowiska naturalnego ograniczając jednocześnie negatywne wpływy działalności człowieka;

ochrypły (adj)
užkimęs
  (medycyna, medyczny) taki, który ochrypł

octan /ˈɔktãn/ (n)
acetatas
  (chemia, chemiczny) ester albo sól kwasu octowego;

oczekiwanie /ˌɔʧ̑ɛciˈvãɲɛ/ (n)
laukimas
  czekanie na kogoś lub na coś z nadzieją lub niecierpliwością
  pragnienie, żądanie

oczerniać (v)
apkalbėti
  rozgłaszać nieprawdziwe informacje o kimś, mając na celu przedstawienie go w niekorzystnym świetle

oczodół /ɔˈʧ̑ɔduw/ (n)
akiduobė
  (anatomia, anatomiczny) jama kostna pomiędzy mózgoczaszką a twarzoczaszką, w której umieszczona jest gałka oczna;

oczywisty /ˌɔʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
akivaizdus
  taki, który jest bezsporny, jasny, pewny, określony; taki, co do którego nie ma wątpliwości, którego nie trzeba objaśniać

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (interjection)
žinoma
  wykrzyknik wyrażający aprobatę, potwierdzenie

oczywiście /ˌɔʧ̑ɨˈvʲiɕʨ̑ɛ/ (particle)
žinoma
  partykuła wyrażająca brak wątpliwości

od /ɔt/ (preposition)
iš
  …tworzący konstrukcje opisujące źródło, z którego pochodzi podmiot

odaliska /ˌɔdaˈlʲiska/ (n)
odaliska
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) biała niewolnica lub konkubina w haremie sułtańskim

odbijać /ɔdˈbʲijäʨ̑/ (v)
atmušti, atspindėti
  o powierzchniach mających właściwości zwierciadła: odtwarzać, dawać obraz czegoś
atsimušti
  ukazywać obicie obiektu w lustrze, wodzie itp.

odbyt /ˈɔdbɨt/ (n)
išangė
  (anatomia, anatomiczny) końcowy otwór, ujście układu pokarmowego;

odchodzić /ɔtˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
išeiti
  (eufemistycznie) umierać
  oddalać się od jakiegoś miejsca
  zrywać związek z kimś, opuszczać kogoś

odchylenie standardowe (n)
standartinis nuokrypis
  (statystyka, statystyczny) klasyczna miara zróżnicowania rozkładu zmiennej losowej – pierwiastek kwadratowy wariancji;

odcinek /ɔtʲˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
atkarpa
  (geometria) zbiór wszystkich punktów leżących pomiędzy dwoma punktami krzywej (w domyśle: prostej), włącznie z tymi punktami;

odcisk palca /ˈɔtʲʨ̑isk ˈpalʦ̑a/ (n)
pirštų atspaudas
  (informatyka, informatyczny) w kryptografii: krótka sekwencja znaków identyfikująca większą ilość danych
  wzór linii papilarnych palca odciśnięty na jakiejś powierzchni w celu identyfikacji osoby

odcięta (n)
abscisė
  (geometria) jedna ze współrzędnych, wykreślana na osi poziomej i oznaczana symbolem x;

oddychanie /ˌɔdːɨˈxãɲɛ/ (n)
kvėpavimas
  (rzeczownik odczasownikowy) od oddychać

oddychać /ɔdˈːɨxaʨ̑/ (v)
kvėpuoti
  (fizjologia, fizjologiczny) (zoologia, zoologiczny) (biologia, biologiczny) pobierać tlen z naturalnego dla danego gatunku środowiska

oddział /ˈɔdʲʥ̑aw/ (n)
komanda
  grupa ludzi jako część pewnej formacji

odejmowanie /ˌɔdɛjmɔˈvãɲɛ/ (n)
atimtis
  (matematyka, matematyczny) jedno z czterech podstawowych działań arytmetycznych, działanie odwrotne do dodawania;
  (rzeczownik odczasownikowy) od odejmować

odezwa (n)
kvietimas
  apel do społeczeństwa

odgałęzienie (n)
posūkis
  część odchodząca w bok od trzonu

odkrycie /ɔtˈkrɨʨ̑ɛ/ (n)
atradimas
  napotkanie i opisanie prawa lub rzeczy istniejącej w naturze, ale przez nikogo do tej pory nieopisanej

odkurzacz /ɔtˈkuʒaʧ̑/ (n)
dulkių siurblys
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zbierania kurzu i drobnych śmieci poprzez wsysanie ich do specjalnego zbiornika;

odmieniec (n)
nepritapėlis
  osoba dziwnie się zachowująca, wyróżniająca się w społeczności

odmienny /ɔdˈmʲjɛ̃nːɨ/ (adj)
skirtingas, svetimas
  różny

odpoczynek /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨ̃nɛk/ (n)
poilsis
  przerwa podczas jakiegoś wysiłku, mająca na celu ponowne nabranie sił

odpoczywać /ˌɔtpɔˈʧ̑ɨvaʨ̑/ (v)
ilsėtis
  przerwać czynność fizyczną w celu zrelaksowania się i nabrania sił

odporność /ɔtˈpɔrnɔɕʨ̑/ (n)
imunitetas
  (medycyna, medyczny) zdolność do czynnej i biernej obrony organizmu przed patogenami

odporny /ɔtˈpɔrnɨ/ (adj)
atsparus
  mający wysoką odporność i wytrzymałość; silny, wytrzymały

odpowiadać /ˌɔtpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
atsakyti, atsakinėti
  udzielać odpowiedzi

odpowiedzialność /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɔɕʨ̑/ (n)
atsakomybė
  obowiązek odpowiadania za swoje działanie, bycia odpowiedzialnym za coś

odpowiedzialny /ˌɔtpɔvʲjɛ̇ˈʥ̑alnɨ/ (adj)
atsakingas
  będący przyczyną
  mający poczucie winy w przypadku, gdy coś się nie udaje
  poważnie traktujący swoje obowiązki
  przeznaczony do pewnej czynności

odpowiedź /ɔtˈpɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
atsakymas
  reakcja na pytanie

odpychający (adj)
atstumiantis
  taki, który wzbudza niechęć; zrażający do siebie

odra /ˈɔdra/ (n)
tymai
  (medycyna, medyczny) wirusowa choroba zakaźna wieku dziecięcego, której objawami są: wysoka gorączka, stan zapalny górnych dróg oddechowych, plamista wysypka;

odsprzedaż (n)
perpardavimas
  sprzedaż czegoś uprzednio kupionego lub nabytego, zwykle w celu osiągnięcia zysku

odszkodowanie /ˌɔṭʃkɔdɔˈvãɲɛ/ (n)
atlyginimas, kompensacija, nuostolių atlyginimas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj świadczenia, które wynika z odpowiedzialności za szkodę;

odtrutka /ɔtˈːrutka/ (n)
priešnuodis
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) środek likwidujący lub zmniejszający działanie trucizny;

odwach /ˈɔdvax/ (n)
areštinė, daboklė
  areszt wojskowy

odwaga /ɔdˈvaɡa/ (n)
drąsa
  zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa

odwet (n)
atpildas
  odwzajemnienie za zło

odwiedzać /ɔdˈvʲjɛʣ̑aʨ̑/ (v)
aplankyti, lankyti
  składać wizytę, pójść na spotkanie z kimś

odwrót (n)
trauktis
  (wojskowość, wojskowy) wycofanie się wojska

odzież /ˈɔʥ̑ɛʃ/ (n)
apranga
  ubranie, okrycie, tkanina służąca do ochrony przed zimnem, wilgocią oraz okrywająca intymne miejsca

odżywianie /ˌɔḍʒɨˈvʲjä̃ɲɛ/ (n)
mityba
  (rzeczownik odczasownikowy) od odżywiać

ofensywny (adj)
puolamasis, puolimo
  (wojskowość, wojskowy) (sport, sportowy) wyrażający ofensywę

ofiara /ɔˈfʲjara/ (n)
auka
  osoba lub zwierzę, która została napadnięta, zaatakowana przez kogoś
  osoba, która ucierpiała wskutek wypadku
  poświęcenie czegoś dla kogoś lub czegoś, wyrzeczenie się czegoś

oficer /ɔˈfʲiʦ̑ɛr/ (n)
karininkas
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) osoba zajmująca odpowiednią pozycję w hierarchii jakiejś służby mundurowej; w Polsce: posiadająca stopień od podporucznika wzwyż;

oficjalny /ˌɔfʲiˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
oficialus
  zatwierdzony przez jakiś organ władzy i obowiązujący

oftalmologia /ˌɔftalmɔˈlɔɟja/ (n)
oftalmologija
  (medycyna, medyczny) (zobacz) okulistyka

ogier /ˈɔɟɛr/ (n)
eržilas
  (zootechnika, zootechniczny) niekastrowany samiec konia i innych koniowatych;

ogień /ˈɔɟɛ̇̃ɲ/ (n)
ugnis
  płomienie i żar powstające podczas procesu gwałtownego utleniania;

ognisko /ɔɟˈɲiskɔ/ (n)
laužas
  ułożony, płonący stos drewna

ogniwo /ɔɟˈɲivɔ/ (n)
elementas
  (technologia, technika, techniczny) źródło prądu elektrycznego działającego na zasadzie reakcji chemicznej, cieplnej lub promieniowania elektromagnetycznego

ogon /ˈɔɡɔ̃n/ (n)
uodega
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała;
  końcowa część jakiegoś przedmiotu

ogonek /ɔˈɡɔ̃nɛk/ (n)
nosinė
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak diakrytyczny w postaci ogonka (1.2) umieszczany pod literą

ogrodnictwo /ˌɔɡrɔdʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
sodininkystė
  dział rolnictwa zajmujący się takimi uprawami
  (rolnictwo, rolniczy) uprawa drzew owocowych, roślin ozdobnych i warzyw

ogrodniczka /ˌɔɡrɔdʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
daržininkė, gėlininkė, sodininkė
  kobieta, dziewczyna pracująca w ogrodzie

ogrodnik /ɔˈɡrɔdʲɲik/ (n)
sodininkas, daržininkas, gėlininkas
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) osoba zajmująca się ogrodem

ogromny /ɔˈɡrɔ̃mnɨ/ (adj)
didžiulis
  mający bardzo duży rozmiar

ogrzewanie /ˌɔɡʒɛˈvãɲɛ/ (n)
šildymas
  czynność dostarczania ciepła

ogrzewać /ɔˈɡʒɛvaʨ̑/ (v)
šildyti
  zwiększać temperaturę czegoś, dostarczać czemuś ciepła, czynić coś cieplejszym

ogród /ˈɔɡrut/ (n)
sodas
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) miejsce, gdzie uprawia się rośliny – np. kwiaty, drzewa, krzewy – w celach konsumpcyjnych lub estetycznych;

ogród zoologiczny /ˈɔɡrud ˌzɔːlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (n)
zoologijos sodas
  (oficjalnie) teren do ekspozycji i hodowli zwierząt z różnych stron świata;

ogólnonarodowy /ˌɔɡulnɔ̃narɔˈdɔvɨ/ (adj)
visaliaudinis
  dotyczący całego narodu

ogólny /ɔˈɡulnɨ/ (adj)
bendras
  zbierający w całość
  nieuwzględniający szczegółów

ogórecznik lekarski /ˌɔɡuˈrɛʧ̑ʲɲik lɛˈkarsʲci/ (n)
vaistinė agurklė
  (botanika, botaniczny) Borago officinalis, roślina z rodziny ogórecznikowatych pochodząca z krajów śródziemnomorskich, w Polsce uprawiana, czasami występuje w formie zdziczałej;

ogórek /ɔˈɡurɛk/ (n)
agurkas
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Cucumis L., rodzaj roślin jednorocznych z rodziny dyniowatych;

ogół /ˈɔɡuw/ (n)
visi, visuma
  pewna całość; zbiór zjawisk, przedmiotów

ogłaszać /ɔɡˈwaʃaʨ̑/ (v)
reklamuoti
  podawać do wiadomości informacje o sobie

ogłoszenie /ˌɔɡwɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
pranešimas, skelbimas
  (rzeczownik odczasownikowy) od ogłosić

ojciec /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
tėvas
  mężczyzna mający własne dziecko (w stosunku do tego dziecka);

ojciec chrzestny /ˈɔjʨ̑ɛʦ̑ ˈxʃɛstnɨ/ (n)
krikštatėvis
  (kościelny) mężczyzna przedstawiający do chrztu osobę chrzczoną

ojcostwo /ɔjˈʦ̑ɔstfɔ/ (n)
tėvystė
  bycie ojcem

ojcowski /ɔjˈʦ̑ɔfsʲci/ (adj)
tėvinis
  dotyczący ojca
  właściwy ojcu

ojczym /ˈɔjʧ̑ɨ̃m/ (n)
patėvis
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) mąż matki, który nie jest ojcem biologicznym

okapi /ɔˈkapʲi/ (n)
okapija
  (zoologia, zoologiczny) brunatny ssak kopytny lasów tropikalnych o pręgowanych nogach;

okaryna /ˌɔkaˈrɨ̃na/ (n)
okarina
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj fletu naczyniowego o jajowatym korpusie;

okazja /ɔˈkazʲja/ (n)
galimybė, proga
  sytuacja sprzyjająca komuś lub czemuś

okno /ˈɔkna/ /ˈɔknɔ/ (n)
langas
  oszklony otwór w ścianie
  (informatyka, informatyczny) wydzielony obszar na ekranie obsługiwany przez jeden program
  (przenośnie, przenośnia) (matematyka, matematyczny) czas, w którym pobierane są wartości sygnałów do danego filtra

oko /ˈɔkɔ/ (n)
akis
  (anatomia, anatomiczny) narząd wzroku;

oko za oko, ząb za ząb /ˈɔkɔ za‿ˈɔkɔ ˈzɔ̃mb za‿ˈzɔ̃mp/ (proverb)
akis už akį, dantis už dantį
  zasada odwetu, odpłacanie złem za zło;

okoliczność /ˌɔkɔˈlʲiʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
aplinkybė
  coś, co towarzyszy czemuś; kontekst sytuacji, zdarzenia

około /ɔˈkɔwɔ/ (particle)
maždaug
  … wskazująca przybliżenie liczby, miary, czasu

około /ɔˈkɔwɔ/ (preposition)
maždaug
  … wskazujący przybliżenie liczby, miary, czasu

okoń /ˈɔkɔ̃ɲ/ (n)
ešerys
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Perca fluviatilis Linnaeus, słodkowodna ryba drapieżna;

okres /ˈɔkrɛs/ (n)
laikotarpis
  przedział czasu, czas trwania czegoś

określnik (n)
determinantas
  (językoznawstwo, językoznawczy) słowo lub wyrażenie określające

okruch /ˈɔkrux/ (n)
trupinys
  (przenośnie, przenośnia) (o zjawiskach, stanach, uczuciach, informacji) bardzo mała ilość czegoś, pozostałość po czymś
  mały, odkruszony kawałek czegoś

okrucieństwo /ˌɔkruˈʨ̑ɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
žvėriškumas
  skłonność do zadawania cierpień ludziom i zwierzętom;

okrutny /ɔˈkrutnɨ/ (adj)
negailestingas
  nie znający litości, nieludzki, charakteryzujący się okrucieństwem

okrągły /ɔˈkrɔ̃ŋɡwɨ/ (adj)
apvalus
  mający kształt okręgu, owalu, elipsy, kuli lub zbliżony do nich

okręt /ˈɔkrɛ̃nt/ (n)
laivas
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) jednostka pływająca pod banderą wojenną, należąca do marynarki wojennej państwa;

okręt podwodny (n)
povandeninis laivas
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (wojskowość, wojskowy) okręt wojenny, który może pływać i walczyć w zanurzeniu;

okręt wojenny (n)
karo laivas
  (marynarka) uzbrojony statek wchodzący w skład sił zbrojnych państwa;

okrężnica (n)
gaubtinė žarna
  (anatomia, anatomiczny) najdłuższa część jelita grubego

oksymoron /ˌɔksɨ̃ˈmɔrɔ̃n/ (n)
oksimoronas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) figura retoryczna polegająca na celowym zestawieniu dwóch pojęć sprzecznych;

oksytocyna /ˌɔksɨtɔˈʦ̑ɨ̃na/ (n)
oksitocinas
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) hormon powodujący skurcze mięśni gładkich, będący fizjologicznym bodźcem do rozpoczęcia porodu;

oktawa /ɔkˈtava/ (n)
oktava
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) interwał między pierwszym a ósmym dźwiękiem w skali diatonicznej
  przedział czasu równy ośmiu dniom; również ostatni dzień tego okresu

okular /ɔˈkular/ (n)
Okuliaras
  (optyka, optyczny) rodzaj soczewki optycznej – w układzie optycznym ta, która znajduje się przy oku patrzącego;

okulary /ˌɔkuˈlarɨ/ (n)
akiniai
  przedmiot służący do korekty wzroku lub ochrony oczu;

okulary przeciwsłoneczne /ˌɔkuˈlarɨ ˌpʃɛʨ̑ifswɔ̃ˈnɛʧ̑nɛ/ (n)
akiniai nuo saulės
  (optyka, optyczny) rodzaj okularów z przyciemnianymi szkłami, chroniących przed słońcem;

okultyzm (n)
okultizmas
  doktryna ezoteryczna zakładająca istnienie w przyrodzie i człowieku sił tajemnych, które można pobudzić poprzez stosowanie odpowiednich praktyk;

okup /ˈɔkup/ (n)
išpirka
  pieniądze dawane porywaczom w zamian za uwolnienie zakładników

okupacja /ˌɔkuˈpaʦ̑ʲja/ (n)
okupacija
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) przejęcie władzy nad obcym terytorium

okładka /ɔˈkwatka/ (n)
viršelis
  wierzchnia, trwała część książki lub zeszytu

olej /ˈɔlɛj/ (n)
alyva
  (technologia, technika, techniczny) produkt rafinacji ropy naftowej, przerobu smoły węglowej lub węgla kamiennego służący jako paliwo lub smar
alyva, aliejus
  (spożywczy) płynny tłuszcz otrzymywany z nasion lub owoców niektórych roślin lub tkanek zwierząt, używany np. w przemyśle spożywczym i jako paliwo

olej palmowy (n)
alyvpalmių aliejus
  (spożywczy) olej spożywczy i techniczny o czerwonej barwie uzyskiwany z nasion lub miąższu owoców olejowca gwinejskiego;

olejek eteryczny /ɔˈlɛjɛk ˌɛtɛˈrɨʧ̑nɨ/ (n)
eterinis aliejus
  mieszanina bezbarwnych, lotnych związków organicznych o przyjemnym zapachu, występujących naturalnie w roślinach, mająca zastosowanie w przemyśle spożywczym i perfumeryjnym oraz w lecznictwie;

oligarcha (n)
oligarchas
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) członek oligarchii

oligarchia /ˌɔlʲiˈɡarxʲja/ (n)
oligarchija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system rządów, polegający na sprawowaniu władzy w państwie przez wąską grupę uprzywilejowanych obywateli;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niewielka grupa uprzywilejowanych ludzi sprawująca władzę lub mająca na nią duży wpływ

oligarchiczny (adj)
oligarchinis
  związany z oligarchią, oligarchami; dotyczący oligarchii, oligarchów; rządzony przez oligarchię, oligarchów

oligopol /ˌɔlʲiˈɡɔpɔl/ (n)
oligopolija
  (ekonomia, ekonomiczny) forma monopolizacji rynku, polegająca na opanowaniu określonej gałęzi gospodarki przez kilka niezależnych od siebie przedsiębiorstw;

oliwka /ɔˈlʲifka/ (n)
alyva
  (spożywczy) owoc oliwki (1.1)

om /ɔ̃m/ (n)
omas
  (jednostka miary) (elektryczność) jednostka oporu elektrycznego;

omal /ˈɔ̃mal/ (adv)
tik
  wskazanie, iż do jakiegoś wydarzenia było bardzo blisko

omal /ˈɔ̃mal/ (particle)
vos
  wyrażenie przybliżenia

ombudsman (n)
ombudsmenas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (administracja) niezależny urzędnik powoływany przez parlament, do którego obywatele mogą odwoływać się w sprawach naruszania praw i wolności po wyczerpaniu innych możliwości prawnych;

omega /ɔ̃ˈmɛɡa/ (n)
omega
  (językoznawstwo, językoznawczy) dwudziesta czwarta litera alfabetu greckiego, ω;

omijać /ɔ̃ˈmʲijäʨ̑/ (v)
vengti
  okrążyć coś, żeby do tego nie podejść, nie zbliżać się; przejść obok czegoś nie zatrzymując się

omikron /ɔ̃ˈmʲikrɔ̃n/ (n)
omikron
  nazwa piętnastej litery alfabetu greckiego, ο;

omlet /ˈɔ̃mlɛt/ (n)
omletas
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa przyrządzona z ubitych jajek z dodatkiem mleka i mąki, smażona, przypominająca gruby naleśnik; podawana samodzielnie lub z nadzieniem, na słodko lub pikantnie;

omocznia /ɔ̃ˈmɔʧ̑ʲɲa/ (n)
alantojis
  (biologia, biologiczny) jedna z błon płodowych;

on /ɔ̃n/ (personalPronoun)
jis
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj męski

ona /ˈɔ̃na/ (personalPronoun)
ji
  trzecia osoba liczby pojedynczej, rodzaj żeński

onager /ɔ̃ˈnaɡɛr/ (n)
kulanas
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) rodzaj starożytnej i średniowiecznej katapulty;
  (zoologia, zoologiczny) Equus onager, zagrożony wyginięciem dziki azjatycki ssak kopytny;

onanizm /ɔ̃ˈnãɲism̥/ (n)
onanizmas
  (seksuologia, seksuologiczny) zachowanie seksualne polegające na erotycznym pobudzaniu własnych organów płciowych;

one /ˈɔ̃nɛ/ (personalPronoun)
jie
  3 (osoba) lm rodzaju niemęskoosobowego

oni /ˈɔ̃ɲi/ (personalPronoun)
jie
  trzecia osoba liczby mnogiej rodzaju męskoosobowego

onkologia /ˌɔ̃ŋkɔˈlɔɟja/ (n)
onkologija
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się nowotworami

ontologia /ˌɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
ontologija
  (filozofia, filozoficzny) dziedzina wiedzy, która stara się odpowiadać na pytania o strukturę rzeczywistości i problematykę związaną z pojęciem bytu;

onyks (n)
oniksas
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) kamień półszlachetny, odmiana chalcedonu o równoległym ułożeniu warstewek, na przemian białej i czarnej lub ciemnobrunatnej;

opactwo /ɔˈpaʦ̑tfɔ/ (n)
abatija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) klasztor katolicki pod zarządem opata;

opad /ˈɔpat/ (n)
krituliai
  (meteorologia, meteorologiczny) spadająca na ziemię woda w postaci ciekłej lub stałej;

opal /ˈɔpal/ (n)
opalas
  (mineralogia, mineralogiczny) mieniący się barwami minerał zaliczany do krzemianów, uwodniony dwutlenek krzemu;

opalenizna /ˌɔpalɛ̃ˈɲizna/ (n)
įdegimas, įdegis
  ciemniejsze zabarwienie skóry uzyskane poprzez działanie promieni słonecznych lub UV;

opanowanie /ˌɔpãnɔˈvãɲɛ/ (n)
santūrumas
  spokój, panowanie nad swoimi emocjami

opat /ˈɔpat/ (n)
abatas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony opactwa

opera /ˈɔpɛra/ (n)
opera
  utwór muzyczny, przedstawienie z fabułą, przeznaczone dla orkiestry i śpiewaków, będących jednocześnie aktorami;
  budynek przeznaczony do wystawiania oper (1.1);

operacja /ˌɔpɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
operacija
  działania skierowane na wykonanie określonego zadania

operetka (n)
operetė
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) sceniczny utwór muzyczny podobny do opery, lecz o komediowym charakterze
  miejsce wystawiania operetki (1.1)

opinia /ɔˈpʲĩɲja/ (n)
nuomonė
  sąd, zdanie na jakiś temat
  orzeczenie fachowca na jakiś temat

opis /ˈɔpʲis/ (n)
aprašymas
  określenie podstawowych cech czegoś

opisowy (adj)
aprašomasis
  mający charakter opisu

opium /ˈɔpʲjũm/ (n)
opijus, opiumas
  wysuszony sok mleczny z ponacinanych, niedojrzałych makówek;

opodatkowanie (n)
apmokestinimas
  (ekonomia, ekonomiczny) nałożenie podatku lub podatków

opona /ɔˈpɔ̃na/ (n)
padanga
  (motoryzacja) zewnętrzna część koła nakładana na felgę lub obręcz;

oportunista /ˌɔpɔrtũˈɲista/ (n)
oportunistas
  (książkowy) człowiek niekierujący się żadnymi stałymi zasadami, dostosowujący się do aktualnych okoliczności dla osiągnięcia własnych korzyści

opowiadać /ˌɔpɔˈvʲjadaʨ̑/ (v)
pasakyti, pasakoti
  mówić o jakiejś historii, przedstawiać słowami jakieś wydarzenie, relacjonować

opozycja /ˌɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
opozicija
  przeciwstawienie, przeciwdziałanie

oprogramowanie /ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
programinė įranga
  (informatyka, informatyczny) ogół programów komputerowych

opryszczka (n)
herpesas, pūslelinė
  (medycyna, medyczny) (Herpes simplex) choroba zakaźna wywołana przez wirusy HSV1 i HSV2;

optyka (n)
optika
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) (fizyka, fizyczny) dział fizyki będący nauką o świetle

opuszka (n)
nagas
  (anatomia, anatomiczny) końcowa, zaokrąglona część palca

opłata /ɔˈpwata/ (n)
mokestis
  kwota płacona za usługę, świadczenie

opłatek /ɔˈpwatɛk/ (n)
kalėdaitis
  rodzaj cienkiego chleba, używanego jako hostia oraz podczas kolacji wigilijnej;

oracz (n)
artojas
  ten, kto orze pole

orangutan /ˌɔrãŋˈɡutãn/ (n)
orangutanai
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj nadrzewnej małpy człekokształtnej;

orać /ˈɔraʨ̑/ (v)
arti
  (rolnictwo, rolniczy) przygotowywać ziemię pod zasiew poprzez przerzucenie górnej jej warstwy pługiem

orbita /ɔrˈbʲita/ (n)
orbita
  (astronomia, astronomiczny) tor ciała krążącego lub przelatującego obok innego ciała, zakrzywiony w wyniku ich wzajemnego przyciągania;

orbitalny (adj)
orbitinis
  (astronomia, astronomiczny) dotyczący orbity, powiązany z orbitą, znajdujący się na orbicie

orchidea /ˌɔrxʲiˈdɛa/ (n)
orchidėja
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) egzotyczny storczyk;

ordowik /ɔrˈdɔvʲik/ (n)
ordovikas
  (geologia, geologiczny) drugi okres geologiczny paleozoiku;

ordynarny /ˌɔrdɨ̃ˈnarnɨ/ (adj)
vulgarus
  wulgarny, prostacki, budzący zgorszenie

oregano /ˌɔrɛˈɡãnɔ/ (n)
oregano
  (botanika, botaniczny) lebiodka pospolita, gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jasnotowatych, Origanum vulgare L.
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) liście lebiodki stosowane jako przyprawa

organ /ˈɔrɡãn/ (n)
organas
  część organizmu ludzkiego, zwierzęcego lub roślinnego

organiczny /ˌɔrɡãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
organinis
  (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) będący częścią świata zwierzęcego lub roślinnego, właściwy organizmom żywym lub z nich pochodzący

organizacja /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja/ (n)
organizacija
  sposób przygotowywania czegoś, planowania
organizacija, organizuotumas
  grupa społeczna funkcjonująca według określonych reguł, współpracująca ze sobą w celu osiągnięcia określonych celów

organizacja pozarządowa /ˌɔrɡãɲiˈzaʦ̑ʲja ˌpɔzaʒɔ̃nˈdɔva/ (n)
nevyriausybinė organizacija
  stowarzyszenie zrzeszające osoby fizyczne lub osoby prawne, które jest niezależne od władz państwowych i nie działa dla zysku;

organizm /ɔrˈɡãɲism̥/ (n)
organizmas
  (biologia, biologiczny) istota żywa charakteryzująca się procesami życiowymi;
  (medycyna, medyczny) cielesny ustrój człowieka
  (przenośnie, przenośnia) pewna całość złożona ze współpracujących ze sobą elementów

organy (n)
vargonai
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny stosowany głównie w kościołach, posiadający wiele piszczałek, klawiaturę i pedały;

orgazm /ˈɔrɡasm̥/ (n)
orgazmas
  (seksuologia, seksuologiczny) szczytowy moment podniecenia w stosunku płciowym, związany z odczuwaniem rozkoszy;

orgia /ˈɔrʲɟja/ (n)
lėbavimas
  (potocznie, potoczny) zabawa niemoralna, nieprzyzwoita, często alkoholowa, hałaśliwa, uciążliwa dla otoczenia

orgiastyczny (adj)
orgiškas
  (historia, historyczny, historycznie) związany z orgią (ekstatycznymi obrzędami ku czci bogów, w szczególności Dionizosa)
  (przenośnie, przenośnia) związany z orgią (przesadzonym zachowaniem)
  związany z orgią (grupową zabawą seksualną)

orientacja seksualna (n)
seksualinė orientacija
  (psychologia, psychologiczny) pociąg erotyczny odczuwany do osób określonej płci;

orientalistyka /ˌɔrʲjɛ̃ntaˈlʲistɨka/ (n)
orientalistika
  (edukacja, edukacyjny) nauka o kulturach Orientu;

ork /ɔrk/ (n)
orkas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (fantasy) rosły człekokształtny potwór z zieloną skórą;

orka /ˈɔrka/ (n)
arimas
  (rolnictwo, rolniczy) czynność rozdrabniania i odwracania wierzchniej warstwy gleby;
orka
  (zoologia, zoologiczny) Orcinus orca L., drapieżny gatunek delfina, ubarwiony w czarno-białe plamy;

orkiestra /ɔrʲˈcɛstra/ (n)
orkestras
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wieloosobowy zespół instrumentalny, który pod kierownictwem dyrygenta wykonuje utwory muzyczne;

orlik /ˈɔrlʲik/ (n)
sinavadas
  (botanika, botaniczny) Aquilegia L., roślina zielna o dużych, różnobarwnych kwiatach;

ormiański /ɔrˈmʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
armėniškas
  związany z Ormianami

ornitolog /ˌɔrʲɲiˈtɔlɔk/ (n)
ornitologas
  (biologia, biologiczny) specjalista w zakresie ornitologii
  (biologia, biologiczny) specjalistka w dziedzinie ornitologii

ornitologia /ˌɔrʲɲitɔˈlɔɟja/ (n)
ornitologija
  (zoologia, zoologiczny) dział zoologii, nauka o ptakach;

orogeneza /ˌɔrɔɡɛ̃ˈnɛza/ (n)
kalnodara
  (geologia, geologiczny) proces powstawanie gór z przyczyn tektonicznych;

ortografia /ˌɔrtɔˈɡrafʲja/ (n)
rašyba
  zbiór umownych przepisów regulujących sposób posługiwania się systemem pisma, normalizowanych i przystosowywanych do danego języka

oryks (n)
oriksas
  (zoologia, zoologiczny) afrykańska antylopa o krępej budowie i długich rogach;

orzech /ˈɔʒɛx/ (n)
riešutas
  suchy owoc o zdrewniałej łupinie;

orzech laskowy (n)
lazdyno riešutas
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) jadalny owoc leszczyny

orzech włoski (n)
riešutas
  (spożywczy) jadalne nasiono z drzewa orzecha włoskiego (1.2)

orzeł /ˈɔʒɛw/ (n)
erelis, aras
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak drapieżny z podrodziny Aquilinae, o zakrzywionym dziobie, mocnych szponach i szerokich, deskowatych skrzydłach;
erelis
  (przenośnie, przenośnia) zdolna, bystra osoba

orzeł przedni (n)
kilnusis erelis
  (ornitologia, ornitologiczny) Aquila chrysaetos Linnaeus, duży ptak szponiasty z rodziny jastrzębiowatych;

osa /ˈɔsa/ (n)
vapsva, širšė
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Vespula, uskrzydlony owad o żółto-czarnym ubarwieniu, posiadający żądło;

oscyloskop /ˌɔsʦ̑ɨˈlɔskɔp/ (n)
osciloskopas
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do obrazowania przebiegu oscylacji;

osełka (n)
galąstuvas
  narzędzie służące do ręcznego ostrzenia narzędzi

osiedle /ɔˈɕɛdlɛ/ (n)
gyvenamasis rajonas, mikrorajonas
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) nieduże skupisko budynków miejskich lub wiejskich

osiedle typu miejskiego (n)
miesto tipo gyvenvietė, mtg
  (administracja) pośredni między miastem a wsią status jednostki osadniczej, w której ludność w dużej mierze nie zajmuje się działalnością rolniczą, np. osiedla przyfabryczne

osiem /ˈɔɕɛ̃m/ (cardinalNumeral)
aštuoni
  liczba 8

osiemnastolatek /ˌɔɕɛ̃mnastɔˈlatɛk/ (n)
aštuoniolikmetis
  mężczyzna mający osiemnaście lat

osiemnasty /ˌɔɕɛ̃mˈnastɨ/ (adj)
aštuonioliktas
  od 18

osiemnaście /ˌɔɕɛ̃mˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
aštuoniolika
  18

osierdzie /ɔˈɕɛrʲʥ̑ɛ/ (n)
širdiplėvė
  (anatomia, anatomiczny) worek surowiczy ochraniający serce;

osika /ɔˈɕika/ (n)
drebulė
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) gatunek drzewa należący do rodziny wierzbowatych;

osioł /ˈɔɕɔw/ (n)
asilas
  (zoologia, zoologiczny) Equus asinus Linnaeus, zwierzę domowe z rodziny koniowatych;
  (potocznie, potoczny) głupi człowiek
  (potocznie, potoczny) uparty człowiek

osiłek (n)
stipruolis
  (książkowy) człowiek dobrze zbudowany i silny

oskarżyciel (n)
kaltintojas
  człowiek, który oskarża

osm /ɔsm̥/ (n)
osmis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Os i liczbie atomowej 76;

osoba /ɔˈsɔba/ (n)
asmuo
  pojedynczy człowiek, ktoś

osobowość /ˌɔsɔˈbɔvɔɕʨ̑/ (n)
asmenybė
  (psychologia, psychologiczny) zespół najbardziej trwałych cech psychicznych lub dyspozycji psychicznych człowieka, odróżniających go od innych ludzi;

osocze (n)
plazma
  (biologia, biologiczny) zasadniczy płynny składnik krwi, w którym zawieszone są krwinki

ospa wietrzna (n)
vėjaraupiai
  (medycyna, medyczny) bardzo zakaźna choroba wirusowa głównie wieku dziecięcego, wywoływana przez VZV;

ostatni /ɔˈstatʲɲi/ (adj)
paskutinis
  znajdujący się na końcu listy, kolejności

osteoporoza /ˌɔstɛɔpɔˈrɔza/ (n)
osteoporozė
  (medycyna, medyczny) stan chorobowy charakteryzujący się postępującym ubytkiem masy kostnej, osłabieniem struktury kości i większą podatnością na ich złamania;

ostrokrzew /ɔˈstrɔkʃɛf/ (n)
bugienis
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ilex L., rodzaj roślin z rodziny ostrokrzewowatych; krzew lub drzewo zimozielone o pojedynczych, skórzastych, ciemnozielonych, całobrzegich lub kolczasto ząbkowanych liściach i kulistych owocach;

ostrokątny (adj)
smailiakampis
  mający kąt ostry

ostrożny /ɔˈstrɔʒnɨ/ (adj)
apdairus
  postępujący, zachowujący się i podejmujący decyzje z rozwagą, mający się na baczności

ostry /ˈɔstrɨ/ (adj)
aštrus
  taki, który ma kłujące lub tnące zakończenie
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawie: mający intensywny smak, silnie odczuwany, gryzący, palący

ostryga /ɔˈstrɨɡa/ (n)
austrė
  (zoologia, zoologiczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) osiadły małż morski żyjący w ławicach na przybrzeżnych skałach płytkich mórz, o dużym znaczeniu w przemyśle spożywczym;

ostrygojad /ˌɔstrɨˈɡɔjat/ (n)
jūrinė šarka
  (ornitologia, ornitologiczny) czarno-biały ptak nadmorski o czerwonych nogach i dziobie;

ostrze /ˈɔsṭʃɛ/ (n)
ašmenys
  część robocza narzędzia do krajania, ostre zakończenie lub krawędź przedmiotu

ostrzeżenie /ˌɔsṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
įspėjimas
  akt ostrzegania; przestroga przed czymś

osuwisko /ˌɔsuˈvʲiskɔ/ (n)
nuošliauža
  (geologia, geologiczny) forma rzeźby terenu powstała w wyniku przemieszczenia materiału skalnego w dół stoku wzdłuż powierzchni poślizgu, efekt osuwania;

oszczep /ˈɔʃʧ̑ɛp/ (n)
akstis
  (sport, sportowy) długi, zaostrzony pręt używany w lekkoatletyce do rzucania;
  (łowiectwo, łowiecki) (wojskowość, wojskowy) (dawniej, dawny) broń wojenna lub myśliwska, o długim drzewcu i twardym, metalowym a wcześniej kamiennym, grocie;

oszczędzać /ɔʃˈʧ̑ɛ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
taupyti
  zużywać w niewielkiej ilości

osłaniać (v)
saugoti
  okrywać coś czymś, odgradzać od czegoś, czynić coś niewidocznym
  swoim położeniem uniemożliwiać zaatakowanie kogoś albo zabezpieczać kogoś lub coś przed czymś szkodliwym, niebezpiecznym

otorynolaryngologia (n)
otorinolaringologija
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób jamy ustnej, gardła, nosa, ucha i szyi, a także zaburzeń głosu, słuchu i równowagi;

otoskop /ɔˈtɔskɔp/ (n)
otoskopas
  (medycyna, medyczny) przyrząd laryngologiczny do badania wnętrza ucha;

otrzewna (n)
pilvaplėvė
  (anatomia, anatomiczny) błona surowicza wyścielająca jamę brzuszną i jamę miednicy;

otwarty /ɔtˈfartɨ/ (adj)
atidaryta
  niestawiający przeszkód do wejścia / przejścia, niczym nieokolony

otwierać /ɔtˈfʲjɛraʨ̑/ (v)
atidaryti
  powodować, że coś przestaje być zamknięte

otwór /ˈɔtfur/ (n)
anga
  dziura lub wgłębienie

otyłość /ɔˈtɨwɔɕʨ̑/ (n)
nutukimas
  (medycyna, medyczny) szkodliwy dla zdrowia skutek spożywania zbyt dużych ilości jedzenia przy braku ruchu; poważna nadwaga;

otóż /ˈɔtuʃ/ (particle)
va
  nawiązuje do innej wypowiedzi, rozpoczynając komentarz lub jej uzupełnienie

owad /ˈɔvat/ (n)
vabzdys
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) niewielkie zwierzę, zaliczane do stawonogów, posiadające trzy pary odnóży oraz zazwyczaj dwie pary skrzydeł;

owal /ˈɔval/ (n)
ovalas
  (geometria) krzywa płaska, zamknięta, kształtem przypominająca elipsę;

owca /ˈɔfʦ̑a/ (n)
avis
  (zoologia, zoologiczny) Ovis, zwierzę hodowlane o białej wełnie;

owczy /ˈɔfʧ̑ɨ/ (adj)
avìnis
  związany z owcami, pochodzący od owcy

owies /ˈɔvʲjɛs/ (n)
aviža
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Avena L., roślina zbożowa należąca do rodziny wiechlinowatych, mających kwiatostan w kształcie wiechy;

owoc /ˈɔvɔʦ̑/ (n)
vaisius
  (botanika, botaniczny) organ rozrodczy roślin, powstający z zalążni, zawierający nasiona;
  (przenośnie, przenośnia) skutek pewnych działań
vaisius, vaisiai
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięsisty i słodki owoc (1.1) lub owocostan różnych roślin, który można spożywać na surowo

owrzodzony (adj)
votėtas
  (medycyna, medyczny) mający wrzody albo pokryty wrzodami

owsianka /ɔfʲˈɕãnka/ (n)
košė
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) zupa z płatków owsianych na mleku lub wodzie;

owulacja (n)
ovuliacija
  (biologia, biologiczny) (fizjologia, fizjologiczny) proces wytwarzania komórek jajowych u ssaków płci żeńskiej;

ozdoba /ɔzˈdɔba/ (n)
papuošalas
  coś, co ozdabia; dodatek upiększający coś

ozon /ˈɔzɔ̃n/ (n)
ozonas
  (chemia, chemiczny) alotropowa odmiana tlenu o trzech atomach;

ołowiany /ˌɔwɔˈvʲjãnɨ/ (adj)
švininis
  wykonany z ołowiu, związany z ołowiem, dotyczący ołowiu

ołtarz /ˈɔwtaʃ/ (n)
altorius, aukuras
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) stół lub podwyższenie, na którym składa się ofiarę bogu lub bóstwu;

ołów /ˈɔwuf/ (n)
švinas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pb i liczbie atomowej 82;

ołówek /ɔˈwuvɛk/ (n)
pieštukas
  przyrząd służący do pisania, mający rysik z grafitu, można go zmazywać;

oś /ɔɕ/ (n)
ašis
  centralna linia danego układu
  (matematyka, matematyczny) prosta, na której wyróżniono zwrot i punkt O zwany zerowym oraz ustalono odcinek jednostkowy;

ośmiokąt (n)
aštuonkampis
  (matematyka, matematyczny) figura geometryczna mająca osiem kątów;

ośmiornica /ˌɔɕmʲjɔˈrʲɲiʦ̑a/ (n)
aštuonkojis, aštuonkojai
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny głowonóg o ośmiu ramionach;

ość /ɔɕʨ̑/ (n)
káulas
  (ichtiologia, ichtiologiczny) mała kość u ryb;

pacha /ˈpaxa/ (n)
pažastis
  (anatomia, anatomiczny) wgłębienie pod stawem ramiennym;

pachwina /paxˈfʲĩna/ (n)
kirkšnis
  (anatomia, anatomiczny) zagłębienie między dolną (u człowieka) lub tylną (u zwierząt) boczną częścią podbrzusza a wewnętrzną powierzchnią górnej części uda

pacjent /ˈpaʦ̑ʲjɛ̃nt/ (n)
ligonis, pacientas
  osoba, która korzysta ze świadczeń opieki zdrowotnej;

pacyfizm (n)
pacifizmas
  pogląd głoszący pokój i konieczność zaprzestania wojen

paczka /ˈpaʧ̑ka/ (n)
pakelis
  (handel, handlowy) zawartość małego opakowania

padać /ˈpadaʨ̑/ (v)
lyti
  (meteorologia, meteorologiczny) o opadach atmosferycznych: opadać na powierzchnię (z podmiotem domyślnym w 3 os. lp rodzaju nijakiego)

padlina /paˈdlʲĩna/ (n)
maita
  zwierzęce zwłoki

padlinożerca /ˌpadlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
maitėda
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się padliną

pagoda /paˈɡɔda/ (n)
pagoda
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) świątynia buddyjska o architekturze pagody (1.1)

pagórek /paˈɡurɛk/ (n)
kalva, kauburys
  niewielkie wzniesienie, zazwyczaj od kilku do kilkudziesięciu metrów

pagórkowaty /ˌpaɡurkɔˈvatɨ/ (adj)
kauburiuotas
  nierówny; taki, który jest pokryty pagórkami

pająk /ˈpajɔ̃ŋk/ (n)
voras
  (arachnologia, arachnologiczny) ośmionożny pajęczak budujący pajęczyny;

pajęczy /paˈjɛ̃n͇ʧ̑ɨ/ (possessiveAdjective)
voriškas
  należący do pająka

pajęczyna /ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
voratinklis
  sieć tkana przez pająka

pakistański /ˌpaciˈstãj̃sʲci/ (adj)
pakistanietiškas
  związany z Pakistanem, dotyczący Pakistanu

pakt /pakt/ (n)
paktas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowa międzynarodowa o charakterze politycznym lub wojskowym

pakuły /paˈkuwɨ/ (n)
pakulas
  (technologia, technika, techniczny) włókno konopne lub lniane do uszczelniania połączeń hydraulicznych i jako wyściółka tapicerska;

palacz /ˈpalaʧ̑/ (n)
rūkalius
  osoba, która pali tytoń, zwykle nałogowo

palec /ˈpalɛʦ̑/ (n)
pirštas, kojos pirštas
  u człowieka i zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy

palec boży /ˈpalɛʣ̑ ˈbɔʒɨ/ (n)
Dievo pirštas
  zjawisko poczytywane za znak interwencji sił nadprzyrodzonych

palec wskazujący /ˈpalɛʦ̑ ˌfskazuˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
rodomasis pirštas
  (anatomia, anatomiczny) drugi po kciuku palec ręki;

paleoantropologia /ˌpalɛɔãntrɔpɔˈlɔɟja/ (n)
paleoantropologija
  (antropologia, antropologiczny) (biologia, biologiczny) nauka o ewolucji człowieka;

paleobotanika /ˌpalɛɔbɔˈtãɲika/ (n)
paleobotanika
  (botanika, botaniczny) nauka o roślinach kopalnych;

paleolit /ˌpalɛˈɔlʲit/ (n)
paleolitas
  (archeologia, archeologiczny) epoka w dziejach ludzkości, trwająca od ok. 5-3 mln r. p.n.e. do ok. 10000 r. p.n.e.;

paleontologia /ˌpalɛɔ̃ntɔˈlɔɟja/ (n)
paleontologija
  (biologia, biologiczny) nauka o organizmach kopalnych;

paleozoik /ˌpalɛɔˈzɔ<sup>j</sup>ik/ (n)
paleozojus
  (geologia, geologiczny) era w dziejach Ziemi;

palestyński /ˌpalɛˈstɨ̃j̃sʲci/ (adj)
palestiniškas
  związany z Palestyną, dotyczący Palestyny lub jej mieszkańców

paleta /paˈlɛta/ (n)
paletė
  specjalna owalna deseczka służąca artyście-malarzowi do mieszania farb;

palimpsest /paˈlʲĩmpsɛst/ (n)
palimpsestas
  (historia, historyczny, historycznie) rękopis spisany na używanym już wcześniej materiale piśmienniczym, z którego usunięto poprzedni tekst;

palindrom /paˈlʲĩndrɔ̃m/ (n)
palindromas
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub zdanie brzmiące tak samo przy czytaniu od lewej strony do prawej, jak i odwrotnie (np. kajak, zaraz);

paliwo /paˈlʲivɔ/ (n)
kuras
  substancja palna używana do napędzania silników i maszyn lub do palenia w piecach

palić /ˈpalʲiʨ̑/ (v)
rūkyti
  wdychać dym tytoniowy z papierosa, fajki itp.; czynić to nałogowo

pallad /ˈpalːat/ (n)
paladis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pd i liczbie atomowej 46;

palladianizm /ˌpalːaˈdʲjä̃ɲism̥/ (n)
paladianizmas
  (sztuka) klasycyzujący styl w architekturze zapoczątkowany przez włoskiego artystę Andrea Palladio i oparty na jego koncepcjach;

palma /ˈpalma/ (n)
palmė
  (botanika, botaniczny) Arecaceae, roślina drzewiasta z rodziny arekowatych z gładkim pniem i charakterystycznym pióropuszem liści na szczycie;

palto /ˈpaltɔ/ (n)
apsiaustas
  ciepłe okrycie wierzchnie do noszenia głównie zimą

paluch /ˈpalux/ (n)
didysis pirštas
  (anatomia, anatomiczny) duży palec u nogi;

pamflet /ˈpãw̃flɛt/ (n)
pamfletas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) satyryczny utwór publicystyczny lub literacki mający na celu zdemaskowanie, ośmieszenie i poniżenie osoby, grupy, środowiska społecznego lub instytucji

pamiątka /pãˈmʲjɔ̃ntka/ (n)
suvenyras
  drobny przedmiot lub znak przypominający jakieś zdarzenie, miejsce albo osobę

pamiętać /pãˈmʲjɛ̃ntaʨ̑/ (v)
atsiminti
  przechowywać informacje w pamięci i potrafić je odtwarzać
minti
  (o przedmiotach) pochodzić z dawnych czasów
  dbać, troszczyć się o kogoś lub o coś

pamiętnik (n)
memuarai
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór literacki opisujący wydarzenia z życia bohatera, opierający się na jego wspomnieniach i przeżyciach

pamięć /ˈpãmʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
atmintis
  zdolność umysłu do zapamiętywania – przechowywania wspomnień, informacji itp.;
  (informatyka, informatyczny) podzespół lub urządzenie przechowujące dane;

pan /pãn/ (n)
ponas
  zwrot grzecznościowy w stosunku do mężczyzny; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty
  z czasownikiem w drugiej osobie zwrot nieco mniej bezpośredni niż „ty”, lecz raczej nieuprzejmy
  feudał lub właściciel ziemski, również magnat; władca
  pracodawca dla służby
  właściciel niewolników

pan młody /ˈpãn ˈmwɔdɨ/ (n)
jaunikis
  mężczyzna w dniu swojego ślubu i wkrótce po nim

panaceum /ˌpãnaˈʦ̑ɛ<sup>w</sup>ũm/ (n)
panacėja
  (książkowy) lek (środek) na wszystko; superlekarstwo

pancernik /pãnˈʦ̑ɛrʲɲik/ (n)
šarvuotis
  (zoologia, zoologiczny) niewielki ssak o pancerzu złożonym z ruchomych tarczek;

pancerz /ˈpãnʦ̑ɛʃ/ (n)
šarvai
  (wojskowość, wojskowy) metalowa powłoka wokół pojazdu, okrętu chroniąca jego załogę przed zagrożeniem; metalowa powłoka chroniąca dowolny przedmiot przed zniszczeniem mechanicznym
  (zoologia, zoologiczny) u niektórych zwierząt: fragment twardej skóry lub innej powierzchni chroniący narządy wewnętrzne przed uszkodzeniem mechanicznym; ubranie o takiej cesze;

panczenlama (n)
Pančen Lama
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny tybetański, najwyższy obok dalajlamy;

pandeizm /pãnˈdɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
pandeizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (filozofia, filozoficzny) poglądy teologiczne i filozoficzne lub przekonania religijne utożsamiające Boga ze światem;

pandemia /pãnˈdɛ̃mʲja/ (n)
pandemija
  (medycyna, medyczny) globalna epidemia, obejmująca duże obszary (kraj, kontynent lub cały świat)

pandemiczny (adj)
pandeminis
  (medycyna, medyczny) związany z pandemią; mający charakter pandemii

pani /ˈpãɲi/ (n)
ponia
  zwrot grzecznościowy w stosunku do kobiety; w zwrotach bezpośrednich zastępuje zaimek ty

panika /ˈpãɲika/ (n)
panika
  nagły, nierzadko bezpodstawny strach, przerażenie (często dotyczy grup ludzi, tłumu)

panna /ˈpãnːa/ (n)
panelė
  kobieta, która nigdy nie była mężatką, dawniej tytuł grzecznościowy dla takiej kobiety (obecnie: pani)
  dziewczyna, młoda kobieta

panna młoda /ˈpãnːa ˈmwɔda/ (n)
nuotaka
  kobieta w dniu swojego ślubu

panorama /ˌpãnɔˈrãma/ (n)
panorama
  rozległy, szeroki widok

panslawizm /pãw̃ˈslavʲism̥/ (n)
panslavizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ruch ideowy dążący do zjednoczenia Słowian bazujący na jedności kulturowo-językowej narodów słowiańskich;

panteon /pãnˈtɛɔ̃n/ (n)
panteonas
  (starożytność) (architektura, architektoniczny) w starożytnej Grecji i Rzymie świątynia poświęcona wszystkim bogom;

pantera śnieżna /pãnˈtɛra ˈɕɲɛʒna/ (n)
irbis
  (zoologia, zoologiczny) Panthera uncia Schreber, drapieżny ssak z rodziny kotowatych, występujący na terenach Azji Środkowej;

pantomima /ˌpãntɔ̃ˈmʲĩma/ (n)
pantomima
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko sceniczne, w którym treść przekazywana jest tylko za pomocą ruchu;

papier /ˈpapʲjɛr/ (n)
popierius
  wyrób z celulozy w postaci arkusza, zwykle przeznaczony do zapisywania informacji;
  (potocznie, potoczny) (biurowość, biurowy) (księgowość) (urzędowy) dokument

papier toaletowy /ˈpapʲjɛr ˌtɔalɛˈtɔvɨ/ (n)
tualetinis popierius
  chłonny papier przeznaczony do utrzymywania higieny po wypróżnieniu;

papier wartościowy /ˈpapʲjɛr ˌvartɔɕˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
vertybinis popierius
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (ekonomia, ekonomiczny) dokument lub zapis w systemie informatycznym, który poświadcza prawo posiadacza do własności lub innych praw majątkowych;

papieros /paˈpʲjɛrɔs/ (n)
cigaretė, papirosas
  wyrób tytoniowy w postaci cienkiej papierowej rurki długości kilku centymetrów wypełnionej zmielonym tytoniem;

papież /ˈpapʲjɛʃ/ (n)
popiežius
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biskup i patriarcha Rzymu, głowa Kościoła katolickiego oraz państwa Watykan;

papieżyca (n)
popiežė
  legendarna kobieta wyświęcona na papieża

papirus /paˈpʲirus/ (n)
papirusas
  (botanika, botaniczny) Cyperus papyrus L., cibora papirusowa, gatunek roślin należący do rodziny ciborowatych, pochodzący z Afryki, głównie z Egiptu;
  materiał pisarski, wyrabiany z włókien papirusu (1.1);
  zwój lub dokument spisany na papirusie (1.2)

paplanina /ˌpaplãˈɲĩna/ (n)
zauna
  (potocznie, potoczny) rozwlekłe mówienie o nieważnych rzeczach, często bez wewnętrznego ładu, często bez związku z reakcją otoczenia

paplać /ˈpaplaʨ̑/ (v)
zaunyti, zvėgauti
  (potocznie, potoczny) mówić dużo i bez sensu lub o mało istotnych sprawach

paproć /ˈpaprɔʨ̑/ (n)
papartis
  (botanika, botaniczny) Polypodiopsida, klasa roślin z kladu monilofitów;

papryka /ˈpaprɨka/ (n)
paprika
  (spożywczy) jarzyna z owocu papryki (1.1);

papuga /paˈpuɡa/ (n)
papūga
  (ornitologia, ornitologiczny) Psittaciformes Wagler, rząd ptaków tropikalnych;
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z podrodziny papug (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) ktoś, kto powtarza czyjeś słowa lub gesty

papużka falista /paˈpuʃka faˈlʲista/ (n)
banguotoji papūgėlė
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Melopsittacus undulatus Shaw, gatunek ptaka z rodziny papug wschodnich, występujacy w Australii, ceniony przez hodowców ze względu na różnorodne barwy upierzenia;

para /ˈpara/ (n)
garai
  (fizyka, fizyczny) woda w stanie gazowym;

para wodna /ˈpara ˈvɔdna/ (n)
garas
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) woda w gazowym stanie skupienia;

parabola /ˌparaˈbɔla/ (n)
parabolė
  (matematyka, matematyczny) zbiór punktów równo odległych od pewnej prostej (kierownicy paraboli) i pewnego punktu (ogniska paraboli) nieleżącego na tej prostej;

paracetamol /ˌparaʦ̑ɛˈtãmɔl/ (n)
paracetamolis
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek o działaniu przeciwbólowym i przeciwgorączkowym;

parada /paˈrada/ (n)
paradas
  (wojskowość, wojskowy) uroczysty przegląd wojsk połączony z defiladą;
  efektowny przemarsz z udziałem wielu osób;

paradoks /paˈradɔks/ (n)
paradoksas
  zaskakujące twierdzenie sprzeczne z przyjętą powszechnie opinią
  rozumowanie logiczne, pozornie oczywiste, prowadzące z powodu pewnych nieścisłości logicznych do wyniku sprzecznego z założeniem lub udowadniające jednocześnie dwie sprzeczne tezy

paradygmat /ˌparaˈdɨɡmat/ (n)
paradigma
  (filozofia, filozoficzny) zbiór pojęć i teorii tworzących podstawy danej nauki;
  (językoznawstwo, językoznawczy) system form odmieniającego się wyrazu;

parafia /paˈrafʲja/ (n)
parapija
  (kościelny) najmniejsza jednostka podziału administracyjnego w niektórych wspólnotach chrześcijańskich, wspólnota eucharystyczna kierowana przez proboszcza;

parafraza (n)
parafrazė
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie tej samej treści innymi środkami wyrazowymi

paragwajski /ˌparaˈɡvajsʲci/ (adj)
Paragvajus
  odnoszący się do państwa Paragwaj

paralityk (n)
paralitikas
  (medycyna, medyczny) ktoś sparaliżowany

paranoja (n)
paranoja
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna charakteryzująca się występowaniem urojeń o różnym podłożu;

parapet /paˈrapɛt/ (n)
palangė
  fragment deski lub innego tworzywa umieszczony poziomo tuż pod oknem na zewnątrz lub wewnątrz pomieszczenia

parapsychologia /ˌparapsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
parapsichologija
  dziedzina badań zajmująca się zjawiskami psychicznymi, których charakter nie został jeszcze w pełni wyjaśniony przez naukę;

parasol /paˈrasɔl/ (n)
skėtis
  przyrząd składający się z laski i czaszy, używany do ochrony przed deszczem

pardwa /ˈpardva/ (n)
žvyrė
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z jednego z gatunków rodzaju Lagopus;

pardwa górska /ˈpardva ˈɡurska/ (n)
tundrinė žvyrė
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus muta, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pardwa mszarna /ˈpardva ˈm̥ʃarna/ (n)
poparza
  (ornitologia, ornitologiczny) Lagopus lagopus, gatunek ptaka z rodziny kurowatych;

pareidolia (n)
pareidolija
  (psychologia, psychologiczny) błąd poznawczy polegający na dopatrywaniu się znanych kształtów w przypadkowych szczegółach;

parestezja (n)
parestezija
  (medycyna, medyczny) przykre wrażenie czuciowe, zwykle odbierane jako mrowienie, drętwienie lub zmiany temperatury skóry, będące objawem uszkodzeniem układu nerwowego;

park /park/ (n)
parkas
  (turystyka, turystyczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) duży miejski, rekreacyjny zadrzewiony teren zielony z wytyczonymi alejkami;

park narodowy /ˈpark ˌnarɔˈdɔvɨ/ (n)
nacionalinis parkas
  obszar wydzielony przez władze państwowe w celu ochrony przyrody;

parking /ˈparʲcĩŋk/ (n)
stovėjimo aikštelė
  plac lub budynek przeznaczony do odstawiania (parkowania) pojazdów mechanicznych;

parlament /parˈlãmɛ̃nt/ (n)
parlamentas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) w systemach demokratycznych najwyższy organ ustawodawczy;

parodia /paˈrɔdʲja/ (n)
parodija
  celowa przeróbka czyjegoś utworu (książki, filmu, muzyki itp., także stylu) lub zachowania, gestów, służąca ośmieszeniu oryginału lub będąca żartem z niego;

parowiec (n)
garlaivis
  (przestarzałe, przestarzały) statek z napędem parowym;

parowóz /paˈrɔvus/ (n)
garvežys
  (kolejnictwo) lokomotywa, której napęd stanowi silnik parowy

parsek (n)
parsekas
  (astronomia, astronomiczny) jednostka długości w astronomii, odległość, przy której paralaksa roczna jest równa 1 sekundzie łuku;

partia /ˈpartʲja/ (n)
partija
  (szachy, pojęcie szachowe) (termin karciany) w niektórych grach: rozgrywka, mecz
  (zobacz) partia polityczna

partia polityczna /ˈpartʲja ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na/ (n)
politinė partija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) grupa ludzi, zwykle zarejestrowana w odpowiedni sposób w administracji państwowej, których celem jest przejęcie władzy i rządzenie państwem;

partia włoska (n)
itališkoji partija
  (szachy, pojęcie szachowe) debiut szachowy rozpoczynający się od ruchów 1. e4 e5 2. Sf3 Sc6 3. Gc4 Gc5;

partykuła /ˌpartɨˈkuwa/ (n)
dalelytė
  (językoznawstwo, językoznawczy) nieodmienna i niesamodzielna część mowy wyrażająca, uwydatniająca pytanie, rozkaz, zaprzeczenie, życzenie, np. bym, byście, -li, -ż, -że, nie, czy, niech;

partytura /ˌpartɨˈtura/ (n)
partitūra
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szczegółowy zapis nutowy całości utworu muzycznego z założenia przeznaczony do wykonywania przez wiele instrumentów, uporządkowanych według powszechnie przyjętej kolejności jedna partia pod drugą;

partyzana /ˌpartɨˈzãna/ (n)
partizanas
  (historia, historyczny, historycznie) broń drzewcowa o długim, obosiecznym grocie, używana w zachodniej Europie od XV w.;

partyzant /parˈtɨzãnt/ (n)
partizanas
  (wojskowość, wojskowy) uczestnik konspiracyjnej walki zbrojnej na tyłach nieprzyjaciela; żołnierz oddziału partyzanckiego

pas /pas/ (n)
diržas
  część ubioru służąca do trzymania spodni, koszuli itp. blisko ciała, zwykle uniemożliwiając im zsunięcie się;
  (technologia, technika, techniczny) część maszyny, zbliżona wyglądem do pasa (1.1), służąca do przenoszenia ruchu obrotowego na duże odległości
dryžis
  szeroka linia na deseniu
juosta
  (motoryzacja) wydzielona część jezdni, przeznaczona do jazdy pojazdów w jednym kierunku i ze zbliżoną prędkością; długa droga;
  miejsce wokół ciała wzdłuż bioder, gdzie nosi się pas (1.1)

pas kontuszowy (n)
kontušo juosta
  (krawiectwo) (historia, historyczny, historycznie) długi, bogato zdobiony jedwabny lub półjedwabny pas, stanowiący element tradycyjnego szlacheckiego stroju w XVIII-wiecznej Polsce i na Litwie;

pasieka /paˈɕɛka/ (n)
bitynas
  (pszczelarstwo, pszczelarski) teren z ustawionymi ulami;

paskal /ˈpaskal/ (n)
paskalis
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka ciśnienia w układzie SI;

pasożyt /paˈsɔʒɨt/ (n)
parazitas
  (biologia, biologiczny) organizm żerujący na innym organizmie, zazwyczaj ze szkodą dla swego żywiciela;

pasożytniczy (adj)
parazitinis
  (biologia, biologiczny) dotyczący pasożytów
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) postępujący jak pasożyt, żyjący na cudzy koszt

pasta do zębów /ˈpasta dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
dantų pasta
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) półpłynna substancja przechowywana w tubce służąca do utrzymywania czystości zębów i jamy ustnej;

pasternak (n)
paprastasis pastarnokas
  (botanika, botaniczny) Pastinaca L., roślina warzywna i pastewna o jadalnym korzeniu;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) korzeń tej rośliny

pasteryzacja /ˌpastɛrɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
pasterizacija
  (spożywczy) metoda konserwacji żywności przez jej podgrzewanie;

pasteryzować (v)
pasterizuoti
  (spożywczy) eliminować zawarte w produkcie spożywczym drobnoustroje powodujące jego psucie poprzez ogrzewanie tego produktu przez pewien czas w wystarczająco wysokiej temperaturze

pasterz /ˈpastɛʃ/ (n)
piemuo
  (zootechnika, zootechniczny) osoba, opiekująca się zwierzętami podczas wypasu

pastuch (n)
piemuo
  człowiek wypasający hodowlane zwierzęta domowe

pastwisko /paˈstfʲiskɔ/ (n)
ganyklà
  (rolnictwo, rolniczy) teren porośnięty trawą, przeznaczony do wypasania zwierząt

paszport /ˈpaʃpɔrt/ (n)
pasas
  dokument tożsamości uprawniający do przekraczania granic państwowych;

pasztet /ˈpaʃtɛt/ (n)
painiava
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) kłopotliwa sytuacja
paštetas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) potrawa z kilku gatunków duszonego lub gotowanego mięsa i podrobów, które się mieli i zwykle zapieka

pasztet strasburski /ˈpaʃtɛt strazˈbursʲci/ (n)
žąsų kepenėlių paštetas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pasztet z otłuszczonych wątróbek gęsich lub kaczych, specjalność kuchni francuskiej;

pat /pat/ (n)
patas
  (szachy, pojęcie szachowe) sytuacja remisowa, w której gracz, na którego przypada posunięcie, nie może wykonać ruchu, a jego król nie jest szachowany;

patelnia /paˈtɛlʲɲa/ (n)
keptuvė
  naczynie kuchenne służące do smażenia potraw;

patent /ˈpatɛ̃nt/ (n)
patentas
  dokument stwierdzający nabycie uprawnień do działalności związanej z żeglugą;
  dokument uznający czyjeś wyłączne prawa do wynalazku;

patogen (n)
ligos sukėlėjas
  (medycyna, medyczny) czynnik chorobotwórczy; czynnik (np. drobnoustrój) zdolny wywołać dane schorzenie

patologia /ˌpatɔˈlɔɟja/ (n)
patologija
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka badająca przyczyny, mechanizmy i skutki chorób
  (socjologia, socjologiczny) nieprawidłowe zjawiska społeczne, prowadzące do złego funkcjonowania społeczeństwa

patologiczny /ˌpatɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
patologinis
  (medycyna, medyczny) odbiegający od stanu fizjologicznego lub zmieniony pod wpływem choroby
  (przenośnie, przenośnia) o uczuciach i reakcjach: cechujący się przesadą, skrajnością
  (socjologia, socjologiczny) odbiegający od społecznie przyjętej normy

patriarcha /paˈtrʲjarxa/ (n)
patriarchas
  (biblijny) tytuł legendarnych praojców ludzkości i Izraela – Abrahama, Izaaka, Jakuba i jego 12 synów
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) mężczyzna stojący na czele rodu w społecznościach rodowych
  (przenośnie, przenośnia) sędziwy, czcigodny starzec
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność najwyższego duchownego dostojnika w Kościołach wschodnich
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) godność tytularna niektórych biskupów w Kościele katolickim
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tytuł biskupów najważniejszych miast we wczesnym chrześcijaństwie

patriotyczny /ˌpatrʲjɔˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
patriotinis
  taki, którego cechuje patriotyzm
  związany z patriotyzmem, dotyczący patriotyzmu

patriotyzm /paˈtrʲjɔtɨsm̥/ (n)
patriotizmas
  miłość ojczyzny i własnego narodu, często połączona z gorliwością ofiar dla ojczczyzny;

patrolować (v)
patruliuoti
  wykonywać obchód kontrolowanego terenu

patrzeć /ˈpaṭʃɛʨ̑/ (v)
žiūrėti
  kierować wzrok na coś lub na kogoś
  obserwować, zauważać
  pojmować lub oceniać coś w pewien sposób

paw /paf/ (n)
povas
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju pawi (1.1)

pawian /ˈpavʲjãn/ (n)
pavianas
  (zoologia, zoologiczny) Papio, małpa z charakterystycznie odsłoniętymi pośladkami i o wydłużonym pysku;

paznokieć /pazˈnɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
nagas
  (anatomia, anatomiczny) płaska rogowa osłona ostatniego członu palca małp i człowieka;

pazur /ˈpazur/ (n)
nagas
  (zoologia, zoologiczny) ostro zakończony, rogowy twór naskórka na końcach palców niektórych zwierząt, zwłaszcza drapieżnych;

pałac /ˈpawaʦ̑/ (n)
pilis, rūmai
  (architektura, architektoniczny) okazały, pozbawiony cech obronnych budynek mieszkalny należący do władcy lub bogatego człowieka

państwo /ˈpãj̃stfɔ/ (n)
valstybė
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) struktura polityczna obejmująca określony obszar i grupę ludzi go zamieszkującą, rządzona przez osoby reprezentujące tę grupę; ustrój takiej struktury;

państwowość /pãj̃ˈstfɔvɔɕʨ̑/ (n)
valstybingumas
  zespół właściwości cechujących państwo; (także, też) odrębność, niezależność państwowa

pańszczyzna /pãj̃ˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
baudžiava
  (historia, historyczny, historycznie) bezpłatna i przymusowa praca chłopów na rzecz właściciela ziemskiego w zamian za nadział gruntu;

paź /paɕ/ (n)
pažas
  (historia, historyczny, historycznie) chłopiec ze szlacheckiej rodziny, który stanowi czyjąś osobistą służbę na dworze magnackim lub królewskim;

październik /paʑˈʥ̑ɛrʲɲik/ (n)
spalis
  dziesiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego);

pchli targ /ˈpxlʲi ˈtark/ (n)
blusų turgus
  (handel, handlowy) bazar z rzeczami używanymi, artykułami dla kolekcjonerów;

pchnięcie kulą /ˈpxʲɲɛ̇̃ɲʨ̑ɛ ˈkulɔ̃w̃/ (n)
rutulio stūmimas
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, polegająca na wypchnięciu kuli jednorącz z koła o średnicy 2,135 m;

pchła /pxwa/ (n)
blusa
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, bezskrzydły, skaczący owad żywiący się krwią;

pedagogiczny (adj)
pedagoginis
  związany z pedagogiką, wychowawczy

pedagogika /ˌpɛdaˈɡɔɟika/ (n)
pedagogika
  nauka o celach, metodach i środkach nauczania i wychowania;

pedantyczny /ˌpɛdãnˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
smulkmeniškas
  skrajnie, nadmiernie dokładny

pedał /ˈpɛdaw/ (n)
pedalas
  (technologia, technika, techniczny) dźwignia przeznaczona do obsługi stopą w samochodzie, samolocie, rowerze itp., także w niektórych instrumentach muzycznych;
pydaras, pyderas
  (slangowo) (obraźliwie) określenie geja, niekiedy rozszerzane na mężczyzn postrzeganych jako homoseksualiści

pediatria /pɛˈdʲjatrʲja/ (n)
pediatrija
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się dziećmi, ich rozwojem, opieką nad nimi oraz chorobami dziecięcymi;

pedofil /pɛˈdɔfʲil/ (n)
pedofilas
  (seksuologia, seksuologiczny) dorosły odczuwający popęd płciowy do dzieci

pedofilia /ˌpɛdɔˈfʲilʲja/ (n)
pedofilija
  (seksuologia, seksuologiczny) (psychologia, psychologiczny) popęd seksualny do dzieci;

pelikan /pɛˈlʲikãn/ (n)
pelikanas
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rzędu pełnopłetwych;

pendżabski /pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci/ (adj)
pandžabų
  związany z Pendżabem, wywodzący się z Pendżabu

pendżabski /pɛ̃n͇ˈʤ̑apsʲci/ (n)
pandžabų
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoaryjski język używany przez 28 milionów osób zamieszkujących historyczną krainę Pendżab na pograniczu indyjsko-pakistańskim

penicylina (n)
penicilinas
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) lek z grupy penicylin;

penis /ˈpɛ̃ɲis/ (n)
varpa, penis
  (anatomia, anatomiczny) narząd kopulacyjny samców, zarówno u ludzi, jak i u niektórych zwierząt;

pentagram /pɛ̃nˈtaɡrãm/ (n)
pentagrama
  (geometria) pięciokąt gwiaździsty;

pepsyna (n)
pepsinas
  (biochemia, biochemiczny) czynna postać pepsynogenu, enzym trawienny występujący w soku żołądkowym;

peptyd /ˈpɛptɨt/ (n)
peptidas
  (biochemia, biochemiczny) produkt rozkładu peptonów

perfumeria /ˌpɛrfũˈmɛrʲja/ (n)
parfumerija
  sklep sprzedający perfumy i często również inne kosmetyki

perfumy /pɛrˈfũmɨ/ (n)
kvepalai
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) roztwór alkoholowy odpowiednio dobranych substancji zapachowych, stosowany jako kosmetyk

pergamin (n)
pergamentas
  niegarbowana, cienka, odpowiednio przygotowana skóra owcza, cielęca lub ośla, przeznaczona do pisania lub malowania;

perkoz dwuczuby /ˈpɛrkɔz dvuˈʧ̑ubɨ/ (n)
ausuotasis kragas
  (ornitologia, ornitologiczny) Podiceps cristatus, gatunek ptaka z rodziny perkozów;

perkoz zausznik (n)
juodakaklis kragas
  (ornitologia, ornitologiczny) Podiceps nigricollis, gatunek ptaka wodnego

perkusista /ˌpɛrkuˈɕista/ (n)
būgnininkas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk grający na perkusji

perkusistka (n)
būgnininkė
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na perkusji

perliczka /pɛrˈlʲiʧ̑ka/ (n)
patarška
  (ornitologia, ornitologiczny) Numida meleagris, udomowiony naziemny ptak grzebiący z rodziny perlic;

perm /pɛrm/ (n)
permas
  (geologia, geologiczny) szósty i ostatni okres ery paleozoicznej;

perski /ˈpɛrsʲci/ (adj)
persų
  dotyczący Persji, pochodzący z Persji

personel /pɛrˈsɔ̃nɛl/ (n)
personalas
  zespół pracowników jakiejś instytucji, najczęściej publicznej, których celem jest wykonywanie ściśle określonych zadań nienależących do kierownika tej instytucji

persymona /ˌpɛrsɨ̃ˈmɔ̃na/ (n)
hurma
  (botanika, botaniczny) Diospyros L., rodzaj tropikalnych roślin drzewiastych z rodziny hebankowatych;

peruka /pɛˈruka/ (n)
perukas
  cudze lub sztuczne włosy przystosowane do zakładania na głowę;

perwersja (n)
iškrypimas
  (psychologia, psychologiczny) skłonność do zaspokajania popędów w sposób odbiegający od normy

perygeum (n)
perigėjus
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołoziemskiej, który znajduje się najbliżej Ziemi

peryhelium /ˌpɛrɨˈxɛlʲjũm/ (n)
perihelis
  (astronomia, astronomiczny) punkt orbity okołosłonecznej planety, planety karłowatej, planetoidy lub komety położony najbliżej Słońca;

peryskop /pɛˈrɨskɔp/ (n)
periskopas
  urządzenie zbudowane z co najmniej dwóch luster, umożliwiające obserwowanie otoczenia zza zasłony;

perła /ˈpɛrwa/ (n)
perlas
  (biologia, biologiczny) wytwór płaszcza niektórych mięczaków, szczególnie perłopławów;
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny pochodzenia organicznego z pereł (1.1)

pestka /ˈpɛstka/ (n)
branduolys
  (spożywczy) każde nasiono, zwykle niejadalne, w owocu przeznaczonym do konsumpcji

pesymizm /pɛˈsɨ̃mʲism̥/ (n)
pesimizmas
  tendencja do zakładania, że wydarzenia potoczą się najgorszym z możliwych scenariuszy;

petrografia /ˌpɛtrɔˈɡrafʲja/ (n)
petrografija
  (geologia, geologiczny) nauka o składzie i właściwościach skał;

pewność /ˈpɛvnɔɕʨ̑/ (n)
tikrumas
  całkowite przekonanie o czymś

pewny /ˈpɛvnɨ/ (adj)
įsitikinas
  gwarantujący trwałość i stałość, zdecydowany, stanowczy, niezachwiany
  o człowieku: całkowicie przekonany o czymś, mający silne przeświadczenie

pełnoletni (adj)
pilnametis
  mający wiek, w którym według prawa nabywa się pełnię praw obywatelskich oraz ponosi odpowiedzialność za swoje czyny

pełnomocnik (n)
įgaliotasis atstovas, įgaliotinis
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca pełnomocnictwo do wykonywania czynności prawnych w czyimś imieniu

pełny /ˈpɛwnɨ/ (adj)
pilnas
  wypełniony w największym możliwym stopniu

piana /ˈpʲjãna/ (n)
puta
  masa drobnych pęcherzyków powietrza na powierzchni płynu

pianino /pʲjä̃ˈɲĩnɔ/ (n)
pianinas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) klawiszowy instrument muzyczny ze strunami w środku ustawionymi pionowo;

pianista /pʲjä̃ˈɲista/ (n)
pianistas
  osoba, która gra na pianinie lub fortepianie

pianistka /pʲjä̃ˈɲistka/ (n)
pianistė
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na pianinie, fortepianie

piasek /ˈpʲjasɛk/ (n)
smėlis
  luźna skała osadowa złożona z ziaren i okruchów skalnych o rozmiarze od 0,0625 do 2 mm, głównie kwarcu;

piaskowiec /pʲjaˈskɔvʲjɛʦ̑/ (n)
smiltainis
  (geologia, geologiczny) zwięzła skała osadowa powstała przez scementowanie ziaren piasku spoiwem;

piaskownica /ˌpʲjaskɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
smėlio dėžė
  wydzielone miejsce pokryte lub wypełnione piaskiem, przeznaczone do zabaw dla dzieci;

piaszczysty /pʲjaʃˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
smėlėtas
  usypany z piasku, pełen piasku

piec /pʲjɛʦ̑/ (v)
kepti
  poddawać coś (zwykle żywność) działaniu wysokiej temperatury powyżej 100°C bez udziału wody

piechota /pʲjɛˈxɔta/ (n)
pėstininkai
  (wojskowość, wojskowy) rodzaj wojsk walczących pieszo i w bliskim kontakcie z nieprzyjacielem;

piechur (n)
pėstininkas
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz piechoty

piecuszek /pʲjɛˈʦ̑uʃɛk/ (n)
ankstyvoji pečialinda
  (ornitologia, ornitologiczny) Phylloscopus trochilus, oliwkowozielony, mały ptak eurazjatycki o melancholijnym śpiewie;

piecza (n)
priežiūra
  (książkowy) obejmowanie opieką

pieczarka /pʲjɛˈʧ̑arka/ (n)
pievagrybis
  (botanika, botaniczny) rodzaj grzybów jadalnych, Agaricus L.;

pieczeń /ˈpʲjɛʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
kepsnys
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z upieczonego mięsa (z wyjątkiem ryb)

pieczony (adj)
keptas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie pieczenia

pieg /pʲjɛk/ (n)
strazdana
  mała plamka na skórze człowieka występująca najczęściej u osób o jasnej karnacji (blondynów i rudych);

piekarka (n)
kepėja
  kobieta, która pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekarnia /pʲjɛˈkarʲɲa/ (n)
kepykla
  miejsce pracy piekarza; zakład produkujący chleb oraz inne wyroby z mąki

piekarz /ˈpʲjɛkaʃ/ (n)
kepėjas
  człowiek, który pracuje w piekarni i wypieka chleb, bułki itp.

piekło /ˈpʲjɛkwɔ/ (n)
pragaras
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) (teologia, teologiczny) (filozofia, filozoficzny) miejsce przebywania dusz zmarłych potępionych za grzechy lub winy wobec bogów popełnione na ziemi;
  (przenośnie, przenośnia) miejsce, w którym trudno wytrzymać (z powodu ciężkich warunków), bardzo nieprzyjemna sytuacja, wydarzenie przysparzające wielu cierpień

pieluszka /pʲjɛˈluʃka/ (n)
sauskelnės
  (higiena, higieniczny) kawałek płótna do przewijania niemowląt
  (potocznie, potoczny) (higiena, higieniczny) jednorazowy artykuł higieniczny łączący funkcję pieluszki (1.1) z majtkami

pielęgniarka /ˌpʲjɛlɛ̃ŋʲɟˈɲarka/ (n)
slaugytoja
  kobieta sprawująca podstawową opiekę medyczną nad pacjentami;

pielęgniarz /pʲjɛˈlɛ̃ŋʲɟɲaʃ/ (n)
slaugytojas
  pracownik służby zdrowia uprawniony do pielęgnowania chorych i do wykonywania prostszych zabiegów leczniczych

pieniądz /pʲɛ̇ˈɲɔnʣɛ/ /ˈpʲjɛ̇̃ɲɔ̃nʦ̑/ (n)
pinigai
  (bankowość, bankowy) umowny środek płatniczy, obecnie w postaci monet i banknotów;

pieniądze /pʲjɛ̇̃ˈɲɔ̃nʣ̑ɛ/ (n)
pinigai
  lm od: pieniądz

pieprz /pʲjɛpʃ/ (n)
piparas, pipirai
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) przyprawa otrzymywana z nasion pieprzu (1.1)

pierdolić /pʲjɛr.ˈdɔ.lʲiʨ̑/ (v)
pistis
  (wulgarnie, wulgaryzm) uprawiać z kimś seks (jako strona aktywna)

pierdzieć /ˈpʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
persti
  (wulgarnie, wulgaryzm) wypuszczać gazy trawienne

piernik /ˈpʲjɛrʲɲik/ (n)
meduolis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) twarde ciemnobrązowe ciasto robione z mieszaniny mąki pszennej i żytniej, mleka, jajek, skarmelizowanego cukru, miodu, silnie przyprawione cynamonem, imbirem;

pierwiastek /pʲjɛrˈvʲjastɛk/ (n)
elementas
  (chemia, chemiczny) substancja składająca się z atomów o tej samej liczbie protonów w jądrze (liczbie atomowej); pierwiastek chemiczny;
šaknis
  (matematyka, matematyczny) liczba, która po podniesieniu do danej potęgi, jest równa liczbie pierwiastkowanej;

pierwiastek kwadratowy (n)
kvadratinė šaknis
  (matematyka, matematyczny) liczba, która podniesiona do kwadratu daje pewną liczbę;

pierwiosnek /pʲjɛrˈvʲjɔsnɛk/ (n)
ilkoji pečialinda
  (ornitologia, ornitologiczny) (zobacz) pierwiosnek zwyczajny

pierwsza pomoc /ˈpʲjɛrfʃa ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
pirmoji pagalba
  (medycyna, medyczny) pomoc przedmedyczna i medyczna udzielana ofiarom wypadków, rannym na miejscu zdarzenia;

pierwsza wojna światowa /ˈpʲjɛrfʃa ˈvɔjna ɕfʲjaˈtɔva/ (pn)
Pirmasis pasaulinis karas
  (historia, historyczny, historycznie) konflikt zbrojny w latach 1914-1918;

pierwszeństwo /pʲjɛrfˈʃɛ̃j̃stfɔ/ (n)
pirmenybė
  prawo do czegoś przed innymi; prawo bycia pierwszym, zrobienia czegoś na początku; przewaga, wyższość nad czymś lub nad kimś

pierwszy /ˈpʲjɛrfʃɨ/ (adj)
pirmas
  od liczby 1

pieróg /ˈpʲjɛruk/ (n)
apskritainis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kawałek rozwałkowanego cienko ciasta nadzianego farszem mięsnym, serowym, warzywnym lub owocowym; gotowany, czasem też smażony na głębokim tłuszczu lub opiekany po ugotowaniu;

pierś /pʲjɛrʲɕ/ (n)
krutis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) mięso z przedniej części tułowia drobiu
krūtis
  (anatomia, anatomiczny) parzysty gruczoł mlekowy człowieka;
  (anatomia, anatomiczny) przednia, górna część tułowia u człowieka lub innego zwierzęcia

pierścień /ˈpʲjɛrʲɕʨ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
žiedas
  (jubilerstwo, jubilerski) ozdoba nakładana na palec, masywna obrączka zazwyczaj z oczkiem;
  (matematyka, matematyczny) rodzaj struktury algebraicznej;
  krąg naokoło czegoś

pies /pʲjɛs/ (n)
šuo
  (zoologia, zoologiczny) Canis familiaris, zwierzę domowe;

piestrzenica (n)
bobausis
  (mikologia, mikologiczny) Gyromitra Fr., rodzaj grzyba o ciemnobrązowym, pofałdowanym kapeluszu obejmujący wiele trujących gatunków;

pieszy /ˈpʲjɛʃɨ/ (n)
pėstysis
  osoba, która porusza się na własnych nogach

pietruszka /pʲjɛˈtruʃka/ (n)
petražolė
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalne warzywo o białym korzeniu i zielonej naci;

pietyzm /ˈpʲjɛtɨsm̥/ (n)
pietizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) nurt religijny w luteranizmie w XVII i XVIII w.;

pień /pʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
liemuo
  zdrewniała łodyga drzewa, nadziemna część drzewa bez gałęzi

pieścić (v)
glamonėti
  tulić, głaskać okazując czułość

pieśń /pʲjɛ̇ɕɲ̊/ (n)
daina, giesmė
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) forma muzyczna utworu wokalnego, instrumentalnego lub wokalno-instrumentalnego;

pigmentacja /ˌpʲiɡmɛ̃nˈtaʦ̑ʲja/ (n)
pigmentacija
  (biologia, biologiczny) ubarwienie roślin, człowieka i zwierząt uwarunkowane pigmentami w ich komórkach

pigwa /ˈpʲiɡva/ (n)
cidonija
  (botanika, botaniczny) Cydonia, krzew lub drzewko o dużych, białych lub różowych kwiatach i aromatycznych owocach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc pigwy (1.1) używany na przetwory

pijany /pʲiˈjãnɨ/ (adj)
girtas
  pod wpływem alkoholu

pijawka /pʲiˈjafka/ (n)
dėlė
  (zoologia, zoologiczny) drobne zwierzę wodne z typu pierścienic;

pik /pʲik/ (n)
pikai
  (termin karciany) kolor w kartach oznaczony czarnym listkiem w kształcie serca; karta tego koloru;

piknik /ˈpʲicɲik/ (n)
piknikas
  rodzaj wypoczynku na łonie natury z jedzeniem zabranym ze sobą;

pilaw /ˈpʲilaf/ (n)
plovas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z ryżu, ostrych przypraw i mięsa, najczęściej baraniego, pochodząca z Bliskiego Wschodu;

pilnik /ˈpʲilʲɲik/ (n)
dildė
  (technologia, technika, techniczny) rodzaj narzędzia z hartowanej stali w kształcie płaskiej sztabki o chropowatej powierzchni, używany do ścierania, gładzenia lub obrabiana, najczęściej kawałków drewna;

pilot /ˈpʲilɔt/ (n)
aviatorius
  (lotnictwo, lotniczy) osoba kierująca pojazdem latającym – statkiem kosmicznym, śmigłowcem lub samolotem

pingwin /ˈpʲĩŋɡvʲĩn/ (n)
pingvinas
  (ornitologia, ornitologiczny) nielotny, czarno-biały ptak zamieszkujący zimne morza półkuli południowej;

pingwin cesarski (n)
imperatoriškasis pingvinas
  (ornitologia, ornitologiczny) Aptenodytes forsteri G. R. Gray, ptak z rodziny pingwinów;

pingwin królewski (n)
karališkasis pingvinas
  (ornitologia, ornitologiczny) Aptenodytes patagonicus J. F. Miller, ptak z rodziny pingwinów;

pionier /ˈpʲjɔ̇̃ɲɛr/ (n)
pionierius
  ktoś, kto pierwszy coś odkrywa, poznaje

pionowy /pʲjɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
vertikalus
  prostopadły do podstawy usytuowanej poziomo

piorun /ˈpʲjɔrũn/ (n)
žaibas
  (meteorologia, meteorologiczny) wyładowanie elektryczne między dwiema chmurami lub między chmurą a ziemią;

piosenka /pʲjɔˈsɛ̃nka/ (n)
daina, dainelė
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wokalny utwór muzyczny, zwykle o rozrywkowym charakterze;

piosenkarka /ˌpʲjɔsɛ̃ŋˈkarka/ (n)
dainininkė, giesmininkė
  artystka, która śpiewa piosenki

piosenkarz /pʲjɔˈsɛ̃ŋkaʃ/ (n)
dainininkas, giesmininkas
  osoba zajmująca się zawodowo śpiewaniem;

piractwo /pʲiˈraʦ̑tfɔ/ (n)
piratavimas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt dobrowolnego udziału w korzystaniu ze statku morskiego lub powietrznego, jeżeli jego sprawca wiedział o okolicznościach nadających takiemu statkowi charakter pirackiego statku morskiego lub powietrznego
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki akt podżegania do popełnienia piractwa (1.1-2) lub wszelki akt celowego ułatwiania popełnienia takich czynów
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) wszelki bezprawny akt gwałtu, zatrzymania lub grabieży popełniony dla celów osobistych przez załogę lub pasażerów prywatnego statku lub samolotu na pełnym morzu lub w miejscu niepodlegającym jurysdykcji żadnego państwa wymierzony przeciwko innemu statkowi morskiemu lub powietrznemu albo przeciwko osobom lub mieniu na pokładzie takiego statku

piramida /ˌpʲirãˈmʲida/ (n)
piramidė
  (architektura, architektoniczny) budowla w kształcie ostrosłupa, grobowiec faraona;
  (architektura, architektoniczny) podbudowa świątyni w prekolumbijskiej architekturze południowoamerykańskiej
  (geometria) ostrosłup o podstawie kwadratu i trójkątach równoramiennych tworzących jego boki;

pirania /pʲiˈrãɲja/ (n)
piranijos
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba drapieżna występująca głównie w dorzeczu Amazonki;

pirat /ˈpʲirat/ (n)
piratas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozbójnik napadający na statki morskie lub powietrzne;

piroksen (n)
piroksenas
  (mineralogia, mineralogiczny) skała z grupy minerałów skałotwórczych, występujących w barwach od białej do żółtawej, zielonej lub czarnej, zawierających krzemiany wapnia, sodu, litu, magnezu, żelaza i/lub glinu;

piroliza /ˌpʲirɔˈlʲiza/ (n)
pirolizė
  (chemia, chemiczny) proces rozkładu termicznego substancji prowadzony poprzez poddawanie ich działaniu wysokiej temperatury, ale bez kontaktu z tlenem i innymi czynnikami utleniającymi;

piryt /ˈpʲirɨt/ (n)
piritas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał, polimorficzna odmiana siarczku żelaza;

pisanka /pʲiˈsãnka/ (n)
margutis
  (etnografia, etnograficzny) (folklor) tradycyjnie pomalowane jajko w okresie świąt Wielkiejnocy;

pisarka /pʲiˈsarka/ (n)
rašytoja
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma żeńska od: pisarz

pisarz /ˈpʲisaʃ/ (n)
rašytojas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) osoba, która tworzy utwory literackie, zwłaszcza prozą;

pisać /ˈpʲisaʨ̑/ (v)
rašyti
  umieszczać tekst na jakimś materiale lub medium
  tworzyć utwór literacki; przekazywać jakieś informacje za pomocą pisma
  tworzyć, określać regułę pisowni; stosować taką regułę

pisemny /pʲiˈsɛ̃mnɨ/ (adj)
parašytas, rašytinis
  odbywający się na piśmie, wyrażony na piśmie

pisklę /ˈpʲisklɛ/ (n)
paukštelis
  (ornitologia, ornitologiczny) niedawno wyklute młode ptaka;
paukščiukas
  (przenośnie, przenośnia) pieszczotliwie o dziecku

pismo /ˈpʲismɔ/ (n)
rašymas
  zbiór liter i innych znaków graficznych umożliwiający wyrażanie i przechowywanie myśli za pomocą tekstu;

pistolet /pʲiˈstɔlɛt/ (n)
pistoletas
  ręczna, krótka broń palna, zasilana z magazynka lub jednostrzałowa;

pistolet maszynowy /pʲiˈstɔlɛt ˌmaʃɨ̃ˈnɔvɨ/ (n)
pistoletas kulkosvaidis
  indywidualna broń długa zasilana amunicją pistoletową, z mechanizmem spustowym umożliwiającym strzelanie seriami,

pisuar /pʲiˈsu<sup>w</sup>ar/ (n)
pisuaras
  muszla w ubikacji męskiej do oddawania moczu na stojąco

piwiarnia /pʲiˈvʲjarʲɲa/ (n)
aludė
  lokal, w którym sprzedaje się piwo

piwnica /pʲivʲˈɲiʦ̑a/ (n)
rūsys
  podziemne piętro budynku
  pomieszczenie przeznaczone do przechowywania wina, piwa i innych trunków

piwo /ˈpʲivɔ/ (n)
alus
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) niskoalkoholowy napój orzeźwiający;

piwonia /pʲiˈvɔ̃ɲja/ (n)
bijūnas
  (botanika, botaniczny) Paeonia L., rodzaj roślin z rodziny piwoniowatych;
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju piwonii (1.1)
  kwiat piwonii (1.2)

piwowar /pʲiˈvɔvar/ (n)
aludaris
  osoba zajmująca się warzeniem piwa

pizda /ˈpʲizda/ (n)
pyzda
  (wulgarnie, wulgaryzm) (anatomia, anatomiczny) pochwa lub srom; żeński narząd płciowy

pizza /ˈpʲiʦ̑ːa/ (n)
pica
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płaski placek z ciasta drożdżowego z dodatkami, danie o włoskim rodowodzie;

piórko /ˈpʲjurkɔ/ (n)
plunksnelė
  (zdrobniale) od: pióro

piórnik /ˈpʲjurʲɲik/ (n)
penalas
  zwykle podłużne etui z przyborami szkolnymi;

pióro /ˈpʲjurɔ/ (n)
plunksna
  przyrząd do pisania
  (ornitologia, ornitologiczny) wytwór naskórka ptaków, pokrywający ich ciało, składający się z elastycznej osi i dwu chorągiewek;

piąte koło u wozu /ˈpʲjɔ̃ntɛ ˈkɔwɔ u‿ˈvɔzu/ (n)
penkta koja
  (przenośnie, przenośnia) osoba lub rzecz zbędna, niepotrzebna, zawadzająca lub niepożądana

piątek /ˈpʲjɔ̃ntɛk/ (n)
penktadienis
  piąty dzień tygodnia

piątka /ˈpʲjɔ̃ntka/ (n)
penketas
  nazwa cyfry 5

piąty /ˈpʲjɔ̃ntɨ/ (adj)
penktas
  od 5

pić /pʲiʨ̑/ (v)
gerti
  spożywać płyny
  pić (1.1) alkohol, również nałogowo

pięciobój /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔbuj/ (n)
penkiakovė
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, która składa się z pięciu części;

pięciokąt /pʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
penkiãkampis
  (geometria) wielokąt mający pięć boków;

pięcioletni /ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlɛtʲɲi/ (adj)
penkmetinis
  mający pięć lat
  trwający pięć lat

pięcioramienny (adj)
penkiakampis
  mający pięć ramion, odnóg, promieni itp.

pięciorublówka (n)
penkrublis, penkrublė
  (numizmatyka, numizmatyczny) moneta wartości pięciu rubli

piękno /ˈpʲjɛ̃ŋknɔ/ (n)
gražumas
  zbiór pozytywnych cech (harmonia, proporcja) należących do obiektu, pojęcia; coś, co podoba się, wzbudza zachwyt;

piękny /ˈpʲjɛ̃ŋknɨ/ (adj)
gražus, dailus
  taki, którego cechuje piękno: bardzo ładny, wzbudzający zachwyt

pięta /ˈpʲjɛ̃nta/ (n)
kulnas
  (anatomia, anatomiczny) tylna część stopy

piętnasty /pʲjɛtˈnastɨ/ (adj)
penkioliktas
  od 15

piętnaście /pʲjɛtˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
penkiolika
  liczba 15

piętro /ˈpʲjɛ̃ntrɔ/ (n)
aukštas
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) nadziemna kondygnacja budynku bezpośrednio nad parterem albo jeszcze wyżej

pięć /pʲjɛ̇̃ɲʨ̑/ (ordinalAdjective)
penki
  (matematyka, matematyczny) liczba 5

pięćdziesiąt /pʲjɛ̇̃ɲˈʥ̑ɛ̇ɕɔ̃nt/ (cardinalNumeral)
penkiasdešimt
  50

pięść /pʲjɛ̃w̃ɕʨ̑/ (n)
kumštis
  zaciśnięta dłoń

piła /ˈpʲiwa/ (n)
pjūklas
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie tnące z zębatym ostrzem;

piłka /ˈpʲiwka/ (n)
kamuolys
  (sport, sportowy) kulisty lub owalny przedmiot, wykonany ze skóry lub gumy, często wypełniony powietrzem, wykorzystywany w sporcie lub do zabawy

piłka nożna /ˈpʲiwka ˈnɔʒna/ (n)
futbolas
  (sport, sportowy) sport zespołowy rozgrywany na trawiastym boisku przez dwie jedenastoosobowe drużyny, które starają się wbić piłkę do bramki przeciwnika;

piłka ręczna /ˈpʲiwka ˈrɛ̃n͇ʧ̑na/ (n)
rankinis
  (sport, sportowy) sport zespołowy, w którym dwie siedmioosobowe drużyny starają się wrzucić za pomocą rąk piłkę do bramki przeciwnika;

piłkarz /ˈpʲiwkaʃ/ (n)
futbolininkas
  (sport, sportowy) sportowiec grający w piłkę nożną

piłkarz ręczny (n)
rankinio žaidėjas
  (sport, sportowy) zawodnik uprawiający piłkę ręczną

piżama /pʲiˈʒãma/ (n)
pižama
  strój, który zakłada się, idąc spać;

piżmak /ˈpʲiʒmak/ (n)
ondatra
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń półkuli północnej wytwarzający piżmo;

plac /plaʦ̑/ (n)
aikštė
  wydzielona część miasta, otoczona ulicami i budynkami, zwykle wyłączona z ruchu pojazdów;

placebo /plaˈʦ̑ɛbɔ/ (n)
placebas
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) substancja lub działanie (np. zabieg chirurgiczny) obojętne, które nie mają wpływu na stan zdrowia pacjenta, podawane choremu jako terapia;

plagiat /ˈplaɟjat/ (n)
plagijavimas
  skopiowanie cudzego utworu lub jego fragmentu i przypisanie sobie autorstwa;
  utwór, praca naukowa będąca efektem plagiatu (1.1)

plama /ˈplãma/ (n)
dėmė
  brudny lub oszpecający ślad pozostawiony na powierzchni czegoś

plama słoneczna /ˈplãma swɔ̃ˈnɛʧ̑na/ (n)
saulės dėmė
  (astronomia, astronomiczny) ciemniejszy obszar obserwowany na powierzchni Słońca;

plamka ślepa (n)
regos nervo diskas
  (anatomia, anatomiczny) niewrażliwy na światło obszar siatkówki oka kręgowców, w którym nerw wzrokowy opuszcza gałkę oczną i biegnie w stronę mózgu;

plan /plãn/ (n)
planas
  to, co chcemy zrobić
  układ czegoś, szkic

planeta /plãˈnɛta/ (n)
planeta
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o znacznej masie nie emitujące światła i zazwyczaj okrążające macierzystą gwiazdę;

planeta karłowata /plãˈnɛta ˌkarwɔˈvata/ (n)
nykštukinė planeta
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o rozmiarze pośrednim między planetą a planetoidą;

planetarium /ˌplãnɛˈtarʲjũm/ (n)
planetariumas
  (astronomia, astronomiczny) (edukacja, edukacyjny) odpowiednio wyposażony obiekt przeznaczony do popularyzacji astronomii poprzez odtwarzanie na sferycznym ekranie wyglądu nieba i ruchów ciał niebieskich;

planetoida /ˌplãnɛˈtɔjda/ (n)
maža planeta
  (astronomia, astronomiczny) ciało niebieskie o małych rozmiarach – od kilku metrów do czasem ponad 1000 km, obiegające gwiazdę centralną;

plankton /ˈplãŋktɔ̃n/ (n)
planktonas
  (biologia, biologiczny) (ekologia, ekologiczny) zespół organizmów żywych unoszących się w wodzie;

plantacja /plãnˈtaʦ̑ʲja/ (n)
plantacija
  gospodarstwo rolne specjalizujące się w uprawie rośliny na skalę przemysłową
  obszar zajęty pod uprawę na wielką skalę jednej rośliny o znaczeniu przemysłowym

platan /ˈplatãn/ (n)
platanas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Platanus, wysokie drzewo o dużych, pachnących liściach i kwiatach zebranych w kuliste główki, z rodziny platanowatych;

platyna /plaˈtɨ̃na/ (n)
platina
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pt i liczbie atomowej 78;

plazma /ˈplazma/ (n)
plazma
  (fizyka, fizyczny) materia powstała w bardzo wysokiej temperaturze z silnie zjonizowanego gazu, składająca się z naładowanych i obojętnych elektrycznie cząstek;

plaża /ˈplaʒa/ (n)
paplūdimys, pliažas
  (turystyka, turystyczny) brzeg akwenu, pokryty piaskiem lub żwirem, nadający się do opalania i rekreacji;

plecak /ˈplɛʦ̑ak/ (n)
kuprinė
  rodzaj worka lub torby przystosowanej za pomocą dwóch pasków do noszenia na plecach;

plecionkarka (n)
pynėja
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślniczka wyplatająca przedmioty ze słomy lub wikliny

plecionkarz (n)
pynėjas
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyplatający przedmioty ze słomy lub wikliny

plecy /ˈplɛʦ̑ɨ/ (n)
nugara
  (anatomia, anatomiczny) tylna część tułowia, od barków do pasa;

plejstocen /plɛjˈstɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
pleistocenas
  (geologia, geologiczny) starsza epoka czwartorzędu;

plemię /ˈplɛ̃mʲjɔna/ /ˈplɛ̃mʲjɛ/ (n)
kiltis, gentis
  forma przedpaństwowej organizacji społeczeństw, grupa spokrewnionych rodów zamieszkujących jeden obszar;

pleonazm /plɛˈɔ̃nasm̥/ (n)
pleonazmas
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyrażenie składające się z wyrazów to samo lub prawie to samo znaczących;

pleć /plɛʨ̑/ (v)
ravėti
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) wyrywać chwasty spośród roślin uprawnych

pleść /plɛɕʨ̑/ (v)
pinti
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) gadać bzdury
  łączyć wzdłuż podłużne materiały (wiklinę, sznurki), przeplatając je ze sobą

pleśń (n)
pelėsis
  gęsty nalot utworzony przez niektóre grzyby na produktach spożywczych i innych substancjach organicznych

plik /plʲik/ (n)
failas
  (informatyka, informatyczny) zbiór danych stanowiących jedną całość;

pliocen /ˈplʲjɔʦ̑ɛ̃n/ (n)
pliocenas
  (geologia, geologiczny) młodsza epoka neogenu

pliszka /ˈplʲiʃka/ (n)
kielė
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak z długim ogonem należący do jednego z dwóch rodzajów rodziny pliszkowatych, Motacillidae;

pliszka górska (n)
kalninė kielė
  (ornitologia, ornitologiczny) Motacilla cinerea, gatunek drobnego ptaka z rzędu wróblowatych;

pluskwa /ˈpluskfa/ (n)
patalinė blakė
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) mały, żywiący się krwią, żyjący w pomieszczeniach owad z gatunku pluskwa domowa, Cimex lectularius;

plusz (n)
pliušas
  (włókiennictwo) rodzaj miękkiej, puszystej tkaniny z okrywą włókienną;

plutokracja (n)
plutokratija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma rządów, w której władzę sprawują najbogatsi

pluton /ˈplutɔ̃n/ (n)
plutonis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pu i liczbie atomowej 94;

pluviôse (n)
pliuvozas
  nazwa piątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

pluć /pluʨ̑/ (v)
spjauti
  wyrzucać, wydalać coś z ust, najczęściej ślinę

plądrować /plɔ̃nˈdrɔvaʨ̑/ (v)
grobti
  przeczesywać jakiś obszar w poszukiwaniu łupów, dokonywać aktów grabieży na jakimś terenie

pneumatyczny /ˌpnɛwmaˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
pneumatinis
  zawierający sprężone powietrze lub poruszany za jego pomocą

po /pɔ/ (preposition)
po
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których część za przyimkiem odbyła się wcześniej, niż część przed przyimkiem, lub znajduje się dalej w kolejności

po pierwsze /pɔ‿ˈpʲjɛrfʃɛ/ (adv)
pirmiausia
  przy wyliczaniu jako początek, jako pierwszy element listy przedmiotów, zagadnień, zjawisk itp.

po prostu /pɔ‿ˈprɔstu/ (adv)
tiesiog
  bezpośrednio, otwarcie, w sposób prosty, nie komplikując niepotrzebnie

pobrzeże (n)
pajūrio
  (geografia, geograficzny) ląd na brzegu morza, jeziora lub rzeki

pobyt /ˈpɔbɨt/ (n)
pabuvimas, viešėjimas
  przebywanie w jakimś miejscu, pozostawanie gdzieś

pocałunek /ˌpɔʦ̑aˈwũnɛk/ (n)
bučinys
  serdeczne dotknięcie ustami innej osoby

pochlebca (n)
saldžiakalbis
  człowiek pochlebiający komu

pochlebstwo (n)
saldliežuvavimas
  nadmierna lub nieszczera pochwała z celem przypodobania się

pochmurny /pɔˈxmurnɨ/ (adj)
debesuotas
  pokryty chmurami, mroczny wskutek pokrycia chmurami

pochodnia /pɔˈxɔdʲɲa/ (n)
fakelas
  smolne łuczywo lub skręcone pakuły, szmaty nasycone smołą osadzone na kawałku drewna, używane dawniej do oświetlania, obecnie raczej dla efektów świetlnych;

pochwa /ˈpɔxfa/ (n)
makštis
  (anatomia, anatomiczny) żeński narząd rozrodczy ssaków;
  futerał na broń białą;

pochwalać (v)
pritarti
  uznawać za dobre, słuszne, właściwe

pocisk /ˈpɔʨ̑isk/ (n)
kulka
  przedmiot miotany z broni miotającej lub wyrzutni mający razić cel lub wykonać inne zadanie, np. zadymić, oświetlić pole walki;

pocisk manewrujący /ˈpɔʨ̑isk ˌmãnɛvruˈjɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
sparnuotoji raketa
  (wojskowość, wojskowy) bezpilotowa, sterowalna lub programowalna maszyna przemieszczająca się drogą powietrzną, a przeznaczona do przenoszenia ładunku wybuchowego;

pociąg /ˈpɔʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
traukinys
  (transport, transportowy) (kolejnictwo) (technologia, technika, techniczny) lokomotywa z wagonami;

pociągać (v)
pritraukti
  być dla kogoś interesującym, intrygującym, również seksualnie atrakcyjnym

pocić się /ˈpɔʨ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
prakaitúoti
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielać pot wskutek działania temperatury, choroby, wysiłku

poczta /ˈpɔʧ̑ta/ (n)
paštas
  instytucja zajmująca się przekazywaniem listów, paczek, towarów, pieniędzy itp.
  korespondencja, listy
paštas, pašto skyrius
  budynek lub pomieszczenie, w którym znajduje się siedziba poczty (1.1)

poczucie /pɔˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
jausmas
  świadomość czegoś, zdawanie sobie sprawy z czegoś; zdolność odbierania, odczuwania, rozumienia czegoś

poczwarka /pɔʧ̑ˈfarka/ (n)
lėliukė
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) przejściowa forma owadów w rozwoju larwalnym;

początek /pɔˈʧ̑ɔ̃ntɛk/ (n)
pradžia
  to, od czego się coś zaczyna

pod /pɔt/ (preposition)
po
  …wskazujący położenie kogoś lub czegoś poniżej omawianego wyrażenia
  …wskazujący ruch kogoś lub czegoś w kierunku dołu omawianego wyrażenia
ties
  …wskazujący położenie kogoś lub czegoś przed lub w okolicy omawianego wyrażenia

pod gołym niebem /pɔd‿ˈɡɔwɨ̃mʲ ˈɲɛbɛ̃m/ (adv)
po atviru dangumi
  na świeżym powietrzu, na zewnątrz budynku, bez zadaszenia

podatek /pɔˈdatɛk/ (n)
mokestis
  powszechna obowiązkowa danina uiszczana zwykle na rzecz państwa, ale również na rzecz Kościoła, władcy;

podatnik /pɔˈdatʲɲik/ (n)
mokesčių mokėtojas
  osoba zobowiązana do płacenia podatków, osoba płacąca podatki

podbródek /pɔdˈbrudɛk/ (n)
smakras
  (anatomia, anatomiczny) dolna część twarzy poniżej warg
  (anatomia, anatomiczny) miękka część twarzy pod dolną szczęką

podbój /ˈpɔdbuj/ (n)
užkariavimas
  wkroczenie i opanowanie terenów zajmowanych przez kogoś innego

podejrzenie /ˌpɔdɛjˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
įtarimas
  posądzenie kogoś o coś, domniemanie czyjejś winy

podgatunek (n)
porūšis
  (systematyka) (biologia, biologiczny) (subspecies), jednostka taksonomiczna;

podgrzybek zajączek (n)
žalsvasis aksombaravykis
  (mikologia, mikologiczny) Xerocomus subtomentosus (L.) Quél., gatunek grzyba jadalnego z rodziny borowikowatych;

podklasa (n)
poklasis
  (systematyka) kategoria systematyczna niższa od klasy

podkowa /pɔtˈkɔva/ (n)
pasaga
  metalowe wzmocnienie kopyt końskich;

podkradać /pɔtˈkradaʨ̑/ (v)
vagiliauti
  kraść komuś część czegoś, kraść coś stale w niewielkich ilościach, po trochu

podkładka (n)
poveržlė
  (technologia, technika, techniczny) element pomocniczy, płytka pomiędzy oddzielnymi materiałami, wprowadzona celem wzmocnienia, zabezpieczenia lub wyrównania konstrukcji

podmiot /ˈpɔdmʲjɔt/ (n)
subjektas
  (gramatyka) część zdania, wyraz lub grupa wyrazów określająca wykonawcę czynności;
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba lub instytucja, która wykonuje jakąś czynność prawną, mająca prawa wobec czegoś

podniebienie /ˌpɔdʲɲɛˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
gomurys
  (anatomia, anatomiczny) górna część jamy gębowej kręgowców;

podnosić /pɔdˈnɔɕiʨ̑/ (v)
kelti
  unieść, wziąć coś do góry
  ustawiać coś do pionu

podobać się /pɔˈdɔbaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
tikti
  odpowiadać czyjemuś gustowi, wyczuciu estetycznemu, robić na kimś dobre wrażenie; wydawać się komuś sympatycznym

podobieństwo /ˌpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
panašumas
  (matematyka, matematyczny) przekształcenie geometryczne, w którym zachowany jest stosunek odległości punktów;
  zgodność pewnych cech, właściwości pomiędzy osobami lub rzeczami

podobny /pɔˈdɔbnɨ/ (adj)
panašus
  (geometria) mający swoje części w proporcji do części innej figury;
  wyglądający prawie tak samo, mający zbliżony wygląd

podpis /ˈpɔtpʲis/ (n)
parašas
  własnoręcznie napisane imię i nazwisko (lub symbol)

podpułkownik /ˌpɔtpuwˈkɔvʲɲik/ (n)
papulkininkis
  (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski, w Wojsku Polskim bezpośrednio poprzedzający pułkownika, a powyżej stopnia majora;

podróbka /pɔdˈrupka/ (n)
padirbinys
  imitacja jakiegoś przedmiotu, która ma być uważana za oryginał

podróż /ˈpɔdruʃ/ (n)
keliavimas
  długotrwałe przemieszczanie się z jednego miejsca do drugiego

podróżniczek /ˌpɔdruʒʲˈɲiʧ̑ɛk/ (n)
mėlyngurklė
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia svecica, mały, eurazjatycki ptak występujący na terenach wilgotnych;

podróżnik /pɔdˈruʒʲɲik/ (n)
keliautojas
  ktoś, kto podróżuje, jest w podróży (szczególnie często)

podróżować /ˌpɔdruˈʒɔvaʨ̑/ (v)
keliauti
  przebywać drogę w celu odwiedzenia odległego miejsca

podręcznik /pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
vadovėlis
  książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny;

podsumowanie (n)
santrauka
  krótkie, ogólne przedstawienie jakiejś sprawy

poduszka /pɔˈduʃka/ (n)
pagalvė
  worek wypełniony miękkim materiałem używany jako część pościeli lub w celach dekoracyjnych;

poduszka powietrzna /pɔˈduʃka pɔˈvʲjɛṭʃna/ (n)
oro pagalvė
  (motoryzacja) rodzaj poduszki zabezpieczającej kierowcę lub pasażera przed skutkami wypadku drogowego, w momencie zderzenia wypełniającej się błyskawicznie gazem; element pasywnego systemu bezpieczeństwa w samochodzie;

podwijać /pɔdˈvʲijäʨ̑/ (v)
atraityti
  zginać coś - zawijać część materiału / rzeczy do / za krawędź

podwójnie (adv)
dvigubai
  dwa razy tyle

podwórze /pɔdˈvuʒɛ/ (n)
kiemas
  plac obok domu, najczęściej otoczony ogrodzeniem i zabudowaniami

podzbiór (n)
poaibis
  (matematyka, matematyczny) zbiór zawarty w innym zbiorze; zbiór którego wszystkie elementy należą do innego zbioru

podziw /ˈpɔʥ̑if/ (n)
susižavėjimas
  zdumienie połączone z uznaniem, zachwytem

podłoga /pɔdˈwɔɡa/ (n)
grindys
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) pozioma powierzchnia w budynku, po której chodzą ludzie, wykonana z drewna, kamienia itp.; podłoże

podświadomość (n)
pasąmonė
  (psychologia, psychologiczny) element życia psychicznego, który nie jest poddawany kontroli świadomości;

poeta /pɔˈɛta/ (n)
poetas
  literat piszący wiersze, tworzący poezję

poetka /pɔˈɛtka/ (n)
poetė
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) kobieta, która pisze wiersze

poezja /pɔˈɛzʲja/ (n)
poezija, poèzija
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) działalność literacka obejmująca wiersze, twórczość poetycką

poganin /pɔˈɡãɲĩn/ (n)
pagonis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) osoba wyznająca religię inną niż jedna z monoteistycznych, abrahamowych (jak chrześcijaństwo, islam, judaizm)

pogarszać (v)
prastinti
  sprawiać, że coś staje się gorsze

pogański /pɔˈɡãj̃sʲci/ (adj)
pagonis, pagoniškas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z pogaństwem

pogaństwo /pɔˈɡãj̃stfɔ/ (n)
pagonybė
  często (pejoratywnie, pejoratywny) określenie zazwyczaj używane przez wyznawców religii monoteistycznych (judaizmu, chrześcijaństwa i islamu) na określenie wyznawania religii niechrześcijańskich, głównie politeistycznych lub animalistycznych

pogoda /pɔˈɡɔda/ (n)
oras
  chwilowy stan atmosfery;

pogranicze /ˌpɔɡrãˈɲiʧ̑ɛ/ (n)
pasienio ruožas
  obszar przy granicy dzielącej przestrzenie

pogrom /ˈpɔɡrɔ̃m/ (n)
pogromas
  masowe zabójstwo ludności należącej do tej samej grupy np. narodowościowej, etnicznej, religijnej

pogrzeb /ˈpɔɡʒɛp/ (n)
laidotuvės
  uroczyste pogrzebanie zmarłego w ziemi

pointylizm (n)
puantilizmas
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

pojazd /ˈpɔjast/ (n)
važiuoklė
  (potocznie, potoczny) samochód
  maszyna mogąca przemieszczać się sama lub z pomocą zwierząt pociągowych;

pojedynczy /ˌpɔjɛˈdɨ̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
vieninis
  taki, który jest tylko jeden; osobny

pojedynek (n)
dvikova
  dawna metoda rozwiązywania zatargów honorowych polegająca na walce dwóch przeciwników używających broni siecznej lub palnej w obecności sekundantów

pojemnik /pɔˈjɛ̃mʲɲik/ (n)
indas
  zbiornik (naczynie, skrzynia, kosz itp.), w którym przechowywane są materiały, towary, przedmioty, substancje

pojutrze /pɔˈjuṭʃɛ/ (adv)
poryt
  za dwa dni, dwa dni po dniu dzisiejszym

pokarm /ˈpɔkarm/ (n)
maistas
  pożywienie organizmów żywych danego gatunku (w szczególności człowieka);

pokazywać /ˌpɔkaˈzɨvaʨ̑/ (v)
rodyti
  dawać możliwość zobaczenia czegoś
  wykonywać ruchy informujące kogoś o czymś
  (technologia, technika, techniczny) o przyrządach pomiarowych: wskazywać wartość wielkości mierzonej
  demonstrować, dawać komuś możliwość nauczenia się poprzez wykonywanie danej czynności
  wskazywać w jakimś kierunku

poker /ˈpɔkɛr/ (n)
pokeris
  (termin karciany) gra hazardowa, w różnych odmianach, polegająca na uzyskaniu najlepszej kombinacji kart w ręku w stosunku do przeciwników;

pokolenie /ˌpɔkɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
karta
  członkowie rodziny, będący mniej więcej w tym samym wieku i pełniący te same funkcje (dziadkowie, rodzice, dzieci)
  grupa ludzi lub zwierząt będących mniej więcej w tym samym wieku
  grupa ludzi żyjących w tych samych czasach, będących świadkami podobnych wydarzeń

pokora /pɔˈkɔra/ (n)
nuolankumas
  świadomość własnych ograniczeń i słabości skłaniająca do niesprzeciwiania się życiowym koniecznościom

pokorny (adj)
kuklus
  nie wywyższający się, skromny

pokrzywa /pɔˈkʃɨva/ (n)
dilgėlė
  (botanika, botaniczny) jednoroczna roślina zielna lub bylina z rodzaju pokrzywa (1.1), o ząbkowatych liściach pokrytych parzącymi włoskami

pokój /ˈpɔkuj/ (n)
taika
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) stan panujący między dwoma narodami, bez działań wojennych, bez wypowiedzenia wojny
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) pakt kończący wojnę
  (przestarzałe, przestarzały) spokój

pokład /ˈpɔkwat/ (n)
denis
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) każde poziome pokrycie kadłuba statku;

polana /pɔˈlãna/ (n)
prorėtmė
  (leśnictwo) pozbawione drzew miejsce w lesie;

polano /pɔˈlãnɔ/ (n)
malka
  (przestarzałe, przestarzały) kawał drewna przeznaczony na opał

pole /ˈpɔlɛ/ (n)
laukas
  (rolnictwo, rolniczy) część ziemi przeznaczona pod uprawę;

pole bitwy /ˈpɔlɛ ˈbʲitfɨ/ (n)
mūšio laukas
  miejsce, w którym odbyła/odbywa się bitwa, walka lub starcie

pole elektryczne /ˈpɔlɛ ˌːlɛkˈtrɨʧ̑nɛ/ (n)
elektrinis laukas
  (fizyka, fizyczny) pole fizyczne, stan przestrzeni, w której na ładunek elektryczny działa siła;

pole karne (n)
baudos aikštelė
  (sport, sportowy) część boiska piłki nożnej położona przy bramce, oznaczona białymi liniami (większa niż pole bramkowe, które obejmuje), gdzie drużyna broniąca za określone przewinienia może zostać ukarana według specjalnych zasad

pole magnetyczne (n)
magnetinis laukas
  (fizyka, fizyczny) stan przestrzeni z siłami oddziałującymi na poruszające się ładunki elektryczne;

polecać /pɔˈlɛʦ̑aʨ̑/ (v)
pasiūlyti
  przedstawiać kogoś lub coś w korzystnym świetle

polemika /pɔˈlɛ̃mʲika/ (n)
polemika
  dyskusja na temat sporny dla obu stron dyskusji

policja /pɔˈlʲiʦ̑ʲja/ (n)
policija
  instytucja państwowa mająca za zadanie ochronę obywateli przed przestępcami, wykrywanie przestępstw itp.;

policjant /pɔˈlʲiʦ̑ʲjãnt/ (n)
policininkas
  funkcjonariusz policji

policjantka /ˌpɔlʲiˈʦ̑ʲjãntka/ (n)
policininkė
  kobieta, która pracuje w policji

policzek /pɔˈlʲiʧ̑ɛk/ (n)
žandas
  (anatomia, anatomiczny) każde z dwóch miejsc na twarzy pod okiem, obok nosa

polietylen (n)
polietilenas
  (chemia, chemiczny) termoplastyczny polimer syntetyczny otrzymywany przez polimeryzację etenu;

polifonia (n)
polifonija
  faktura muzyczna, w której co najmniej dwa głosy prowadzone są równocześnie i niezależnie od siebie;

poligamia /ˌpɔlʲiˈɡãmʲja/ (n)
poligamija
  (socjologia, socjologiczny) związek małżeński z wieloma osobami

poliglota /ˌpɔlʲiˈɡlɔta/ (n)
poliglotas
  osoba znająca i biegle się posługująca wieloma językami;

poligraficzny (adj)
poligrafinis
  (drukarstwo, drukarski) (poligrafia) związany z poligrafią, dotyczący poligrafii

polimer (n)
polimeras
  (chemia, chemiczny) substancja chemiczna o bardzo dużej masie cząsteczkowej, składająca się z merów;

polimorfizm (n)
polimorfizmas
  (biologia, biologiczny) zjawisko szczególnego zróżnicowania budowy osobników i przystosowania do pełnienia określonych ról w społeczeństwie;

polinezyjski (adj)
polinezietis
  (geografia, geograficzny) dotyczący Polinezji

poliptyk (n)
poliptikas
  (sztuka) praca artystyczna składająca się z wielu części tworzących jedno dzieło, w szczególności typ wieloczęściowej nastawy ołtarzowej charakterystyczny dla późnego gotyku;

politeista /ˌpɔlʲitɛˈ<sup>j</sup>ista/ (n)
politeistas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający politeizm, wierzący w wielu bogów

politeizm /ˌpɔlʲiˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
politeizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wielobóstwo, kult wielu bogów;

politologia /ˌpɔlʲitɔˈlɔɟja/ (n)
politologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka zajmująca się ogólnie pojętą polityką;

polityczny /ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
politikinis
  dotyczący polityki, związany z polityką, nastawiony na osiągnięcie korzyści w polityce

polityk /pɔˈlʲitɨk/ (n)
politikas
  osoba zajmująca się polityką

polityka /pɔˈlʲitɨka/ (n)
politika
  całokształt działań jakiejś grupy, partii politycznej lub organizacji związanych z dążeniem do zdobycia i utrzymania władzy;
  system odgórnie wprowadzonych zasad

polo /ˈpɔlɔ/ (n)
polas
  (sport, sportowy) gra drużynowa rozgrywana konno, w której za pomocą długich kijów dąży się do umieszczenia drewnianej kuli w bramce przeciwnej drużyny;

polon /ˈpɔlɔ̃n/ (n)
polonis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny promieniotwórczy o symbolu Po i liczbie atomowej 84;

polonizacja (n)
polonizacija
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) narzucanie lub przyswajanie kultury polskiej i języka polskiego;
  nadawanie czemuś polskiego charakteru lub właściwości

polowanie /ˌpɔlɔˈvãɲɛ/ (n)
medžioklė
  (łowiectwo, łowiecki) zespół czynności podejmowanych celem wytropienia i zabicia dzikiej zwierzyny
  (przenośnie, przenośnia) zorganizowany pościg za określonymi ludźmi w celu ich ujęcia lub zabicia

polować /pɔˈlɔvaʨ̑/ (v)
medžioti
  brać udział w polowaniu, tropić aby zabić

polski /ˈpɔlsʲci/ (adj)
lenkiškas, lenkas, lenkų
  odnoszący się do Polski lub Polaków

polski /ˈpɔlsʲci/ (n)
lenkas kalba, lenkų
  (językoznawstwo, językoznawczy) zachodniosłowiański język używany przez Polaków;

polskojęzyczny /ˌpɔlskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
lenkakalbis
  posługujący się językiem polskim

polskość /ˈpɔlskɔɕʨ̑/ (n)
lenkystė
  cecha tego, co polskie; polski charakter czegoś

poltergeist (n)
poltergeistas
  niewidzialny duch, hałasujący w nawiedzanym domu

polędwica /ˌpɔlɛ̃ndˈvʲiʦ̑a/ (n)
filė
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) mięso z grzbietu zwierzęcia

pomagać /pɔ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
padėti
  ułatwiać komuś jakąś czynność, poprzez branie udziału w niej

pomarańcza /ˌpɔ̃maˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
apelsinas
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc cytrusowy o pomarańczowej skórce
  (botanika, botaniczny) drzewo, którego owocem jest pomarańcza (1.1);

pomarańczowy /ˌpɔ̃marãj̃n͇ˈʧ̑ɔvɨ/ (adj)
apelsinas, apelsininis
  (botanika, botaniczny) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) (spożywczy) dotyczący owoców pomarańczy, zawierający owoce pomarańczy, zrobiony z owoców pomarańczy; (także, też) przypominający je w smaku, zapachu lub wyglądzie
oranžinis
  mający kolor drugiego pasma tęczy, taki jak kolor owocu pomarańczy itp.; żółty z czerwonym zabarwieniem;

pomiar /ˈpɔ̃mʲjar/ (n)
matavimas
  (metrologia, metrologiczny) ustalenie wartości pewnej wielkości fizycznej;

pomidor /pɔ̃ˈmʲidɔr/ (n)
pomidoras
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) owoc pomidora (1.2)
  (botanika, botaniczny) Lycopersicon Mill., sekcja roślin z rodzaju psianka;

pomieszczenie /ˌpɔ̃mʲjɛʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
kambarys
  (budownictwo) część budynku o określonym przeznaczeniu

pomnik /ˈpɔ̃mʲɲik/ (n)
paminklas
  rzeźba, posąg utworzony w celu upamiętnienia jakiegoś wydarzenia lub osoby;

pomoc /ˈpɔ̃mɔʦ̑/ (n)
pagalba
  ułatwienie komuś życia lub wykonania określonej czynności

pompa /ˈpɔ̃mpa/ (n)
pompa
  (mechanika) maszyna do wymuszania przepływu cieczy lub gazu;

pomysłodawca /ˌpɔ̃mɨswɔˈdafʦ̑a/ (n)
sumanytojas
  autor pomysłu, projektu

pomysłowy /ˌpɔ̃mɨˈswɔvɨ/ (adj)
išradingas
  mający wiele pomysłów

pomyłka /pɔ̃ˈmɨwka/ (n)
klaida
  błąd w rozumowaniu lub w postępowaniu

pomyślność /pɔ̃ˈmɨɕl̥nɔɕʨ̑/ (n)
sėkmė
  sprzyjający los, korzystny bieg wydarzeń

ponad /ˈpɔ̃nat/ (preposition)
daugiau
  …tworzący konstrukcję opisującą relację większości w stosunku do jakiejś wielkości

poncz (n)
punšas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników;

poniedziałek /ˌpɔ̃ɲɛ̇ˈʥ̑awɛk/ (n)
pirmadienis
  pierwszy dzień tygodnia;

ponton /ˈpɔ̃ntɔ̃n/ (n)
pontonas
  (technologia, technika, techniczny) szczelna konstrukcja utrzymująca się na wodzie;
  (technologia, technika, techniczny) zatapialny zbiornik służący np. do wydobywania wraków;

popelina /ˌpɔpɛˈlʲĩna/ (n)
poplinas
  (włókiennictwo) rodzaj tkaniny o splocie płóciennym;

popielica (n)
didžioji miegapelė
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodzaju popielic (1.1)

popielniczka /ˌpɔpʲjɛlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
peleninė
  otwarty pojemnik służący do strząsania do niego popiołu z papierosa;

popiersie /pɔˈpʲjɛrʲɕɛ/ (n)
biustas
  (sztuka) rzeźbiarskie lub malarskie przedstawienie postaci od tułowia w górę;

popiół /ˈpɔpʲjuw/ (n)
pelenai
  szary proszek pozostający po spaleniu czegoś

popołudnie /ˌpɔpɔˈwudʲɲɛ/ (n)
popietė
  okres pomiędzy południem a wieczorem

poprawny /pɔˈpravnɨ/ (adj)
teisingas
  zgodny z poprawnością, z normą lub zasadami, nie mający błędów, nie wykraczający poza określoną normę

populizm /pɔˈpulʲism̥/ (n)
populizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) popieranie idei politycznych i ekonomicznych, które są w danym momencie najbardziej popularne w celu łatwego zdobycia poparcia bez zwracania uwagi na rzeczywistą możliwość zrealizowania obietnic, zwłaszcza pod kątem finansowym;

popyt /ˈpɔpɨt/ (n)
paklausa
  (ekonomia, ekonomiczny) ilość dóbr i usług, którą konsumenci są w stanie nabyć po określonej cenie i w określonym czasie

por /pɔr/ (n)
poras
  (botanika, botaniczny) Allium porrum L., roślina dwuletnia z rodziny amarylkowatych, uprawiana w celach konsumpcyjnych;

pora roku /ˈpɔra ˈrɔku/ (n)
metų laikas
  okres, w którym na skutek ruchu Ziemi i zmian jej oświetlenia występują zbliżone warunki klimatyczne, wpływające na wegetację roślin i zwierząt;

porada /pɔˈrada/ (n)
patarimas
  wskazówka, zalecenie komuś czegoś

poranek /pɔˈrãnɛk/ (n)
rytas
  pora dnia następująca po nocy

poranny /pɔˈrãnːɨ/ (adj)
rytinis, rytas
  taki, który ma miejsce o poranku

porażka /pɔˈraʃka/ (n)
pralaimėjimas
  przegrana bitwa

porcelana /ˌpɔrʦ̑ɛˈlãna/ (n)
porcelianas
  materiał ceramiczny służący do wyrobu delikatnych naczyń stołowych lub ozdób;

pornografia /ˌpɔrnɔˈɡrafʲja/ (n)
pornografija
  wizerunek osób lub przedmiotów, wywołujący podniecenie seksualne;

pornograficzny /ˌpɔrnɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
pornografinis, pornografiškas
  związany z pornografią, dotyczący pornografii

poronienie /ˌpɔrɔ̃ˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
persileidimas
  (fizjologia, fizjologiczny) przedwczesne zakończenie ciąży wskutek wydalenia obumarłego zarodka lub płodu;

porost /ˈpɔrɔst/ (n)
kerpė
  (przestarzałe, przestarzały) (biologia, biologiczny) symbiotyczny organizm składający się z grzyba i zielenicy lub cyjanobakterii;

porowaty (adj)
akytas
  posiadający małe otwory (pory) na powierzchni

poroże (n)
ragas
  (łowiectwo, łowiecki) oba rogi samca jeleniowatych

port /pɔrt/ (n)
uostas
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyznaczone miejsce, wyposażone w odpowiednią infrastrukturę, umożliwiające załadunek i wyładunek statków wodnych;

portfel /ˈpɔrtfɛl/ (n)
piniginė
  najczęściej skórzany przedmiot o spłaszczonym kształcie służący do przechowywania pieniędzy, kart płatniczych, biletów i innych dokumentów (jak np. dowód osobisty, legitymacja)

portmonetka (n)
nedidelė piniginė
  mała, kieszonkowa, zamykana torebka na bilon

portret /ˈpɔrtrɛt/ (n)
portretas
  (sztuka) dzieło plastyczne przedstawiające konkretną osobę lub grupę osób
  (przenośnie, przenośnia) charakterystyka postaci (zwłaszcza literackiej)

portret pamięciowy /ˈpɔrtrɛt ˌpãmʲjɛ̇̃ɲˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
fotorobotas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) portret osoby wykonany według wskazówek świadka, który tę osobę widział; używany zwłaszcza do odtwarzania wyglądu nieznanych sprawców przestępstw;

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (adj)
portugališkas, portugalų
  odnoszący się do państwa Portugalia, wywodzący się z Portugalii, związany z Portugalią

portugalski /ˌpɔrtuˈɡalsʲci/ (n)
portugalas kalba, portugalų
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Portugalii;

portugał (n)
portugalas
  (dawniej, dawny) (numizmatyka, numizmatyczny) potoczna nazwa złotej monety wielodukatowej, używanej w handlu europejskim w XVI-XVII wieku, bitej na wzór monet portugalskich także w Polsce;

portulaka pospolita (n)
paprastoji portulaka
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Portulaca oleracea L. rozprzestrzeniony na całej kuli ziemskiej gatunek rośliny jednorocznej z rodziny portulakowatych;

porucznik /pɔˈruʧ̑ʲɲik/ (n)
leitenantas, vyresnysis leitenantas
  (wojskowość, wojskowy) jeden z oficerskich stopni wojskowych;

porwanie /pɔˈrvãɲɛ/ (n)
pagrobimas
  działanie podjęte w celu uprowadzenia kogoś lub czegoś; wywiezienie kogoś lub czegoś, a następnie przetrzymywanie (często w ukryciu)

porzeczka /pɔˈʒɛʧ̑ka/ (n)
serbentai
  (botanika, botaniczny) Ribes, rodzaj roślin z rodziny agrestowatych;
  (spożywczy) owoc porzeczki (1.1)

porządek /pɔˈʒɔ̃ndɛk/ (n)
tvarka
  stan, w którym jest czysto, coś jest ułożone według jakiegoś planu

poród /ˈpɔrut/ (n)
gimdymas
  (fizjologia, fizjologiczny) (ginekologia, ginekologiczny) zakończenie ciąży, wydanie dojrzałego płodu z organizmu matki;

porównanie /ˌpɔruvˈnãɲɛ/ (n)
lyginimas
  konstrukcja semantyczna i figura retoryczna, w której cechy jednego przedmiotu zestawione są z cechami innego;

porównywać /ˌpɔruvˈnɨvaʨ̑/ (v)
lyginti
  zestawiać ze sobą rzeczy lub osoby w celu znalezienia ich cech wspólnych lub różnic

poręcz /ˈpɔrɛ̃n͇ʧ̑/ (n)
turėklas
  uchwyt biegnący wzdłuż schodów

poręczać (v)
laiduoti
  brać na siebie odpowiedzialność za kogoś lub za coś

posag /ˈpɔsak/ (n)
kraitis
  rzeczy, które panna dostawała dawniej od rodziców, kiedy wychodziła za mąż

posiadacz /pɔˈɕadaʧ̑/ (n)
savininkas
  ktoś, kto coś ma, posiada

posiadać /pɔˈɕadaʨ̑/ (v)
turėti
  (książkowy) o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości

posiłek /pɔˈɕiwɛk/ (n)
valgis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) coś do zjedzenia, pożywienia się

postawa /pɔˈstava/ (n)
laikysena
  czyjaś budowa ciała
  sposób zachowania
  typowy dla danego człowieka stosunek do czegoś;

postać /ˈpɔstaʨ̑/ (n)
veikėja
  bohater utworu literackiego, filmu

postmodernizm (n)
postmodernizmas
  (sztuka) (filozofia, filozoficzny) (historia, historyczny, historycznie) XX-wieczny ruch artystyczny, kulturowy i filozoficzny odrzucający modernistyczny sposób myślenia;

postęp /ˈpɔstɛ̃mp/ (n)
pažanga
  rozwój, osiągnięcie kolejnego etapu

postępowość (n)
progresyvumas
  cecha tego, co postępowe; cecha tych, którzy są postępowi

poszukiwacz /ˌpɔʃuˈcivaʧ̑/ (n)
ieškotojas
  osoba, która czegoś poszukuje

posąg /ˈpɔsɔ̃ŋk/ (n)
statula
  (sztuka) rzeźba przedstawiająca człowieka lub zwierzę

posłuszeństwo (n)
paklusnumas
  postawa zgody na wykonywanie cudzych poleceń, rozkazów

posłuszny /pɔˈswuʃnɨ/ (adj)
klusnùs
  spełniający bez protestu polecenia

pot /pɔt/ (n)
prakaitas
  (fizjologia, fizjologiczny) wydzielina gruczołów potowych;

potas /ˈpɔtas/ (n)
kalis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu K i liczbie atomowej 19;

potaż /ˈpɔtaʃ/ (n)
potašas
  (chemia, chemiczny) węglan potasu, (K2CO3);

potem /ˈpɔtɛ̃m/ (adv)
paskui
  później, w chwili następnej

potencjalny /ˌpɔtɛ̃nˈʦ̑ʲjalnɨ/ (adj)
galimas
  możliwy do zrealizowania, osiągnięcia

potomek /pɔˈtɔ̃mɛk/ (n)
palikuonis
  (książkowy) dziecko (w stosunku do rodziców), także dalszy następca (wnuk, prawnuk)

potop /ˈpɔtɔp/ (n)
tvanas
  (hydrologia, hydrologiczny) powódź powstała na rozległych terenach
  (przenośnie, przenośnia) duże ilości czegoś

potrzeba /pɔˈṭʃɛba/ (n)
poreikis
  uczucie konieczności wykonania lub zrobienia czegoś
  cel jakiegoś działania

potrzebny /pɔˈṭʃɛbnɨ/ (adj)
reikalingas
  taki, bez którego trudno jest się obyć, niezbędny lub przydatny

potrzebować /ˌpɔṭʃɛˈbɔvaʨ̑/ (v)
reikėti
  mieć potrzebę/pragnienie posiadania/zrobienia czegoś; pragnąć kogoś w jakimś celu

potrójny /pɔˈtrujnɨ/ (adj)
trigubas
  składający się z trzech jednakowych lub podobnych części

potwierdzenie /ˌpɔtfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
patvirtinimas
  pismo, wypowiedź lub podpis, które coś potwierdzają

potwór /ˈpɔtfur/ (n)
pabaisa
  straszny stwór

potylica /ˌpɔtɨˈlʲiʦ̑a/ (n)
pakaušis
  (anatomia, anatomiczny) kość potyliczna, kość czaszki, w której znajduje się otwór łączący jamę mózgoczaszki z kanałem kręgowym kręgosłupa;

powiedzieć /pɔˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
sakyti
  wyrazić coś słowami, oznajmić
  wyrazić w jakikolwiek sposób komunikatywny

powieka /pɔˈvʲjɛka/ (n)
blakstiena, akies vokas
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kawałek skóry zakrywający oko;

powierzchnia /pɔˈvʲjɛʃxʲɲa/ /pɔˈvʲjɛʃxʲɲɛ/ (n)
paviršius
  zewnętrzna strona
plotas
  (potocznie, potoczny) miara wielkości zbioru na płaszczyźnie, pole powierzchni

powieszenie /ˌpɔvʲjɛˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
korimas
  jeden ze sposobów wykonywania kary śmierci;

powietrze /pɔˈvʲjɛṭʃɛ/ (n)
oras
  mieszanina gazów, z której składa się atmosfera Ziemi;
  w związkach z przyimkami miejsce ponad ziemią

powieść /ˈpɔvʲjɛ̇ɕʨ̑/ (n)
apsakymas, romanas
  (staropolski) przypowieść
novelė, romanas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) długi utwór narracyjny opisujący rozbudowany ciąg zdarzeń; zwykle udostępniany w formie książki;

powiązanie (n)
sąryšis, sąsaja
  (rzeczownik odczasownikowy) od powiązać

powodzenia /ˌpɔvɔˈʣ̑ɛ̃ɲa/ (interjection)
sėkmės
  wyraża życzenie udanej pracy, szczęścia

powoli /pɔˈvɔlʲi/ (adv)
lėtai
  wolno, z małą prędkością

powolny /pɔˈvɔlnɨ/ (adj)
lėnas
  odbywający się, wykonywany lub przebiegający powoli

powróz (n)
virvė
  gruby, mocny sznur z plecionego włókna

powstanie /pɔˈfstãɲɛ/ (n)
sukilimas
  zbrojne wystąpienie ludności państwa, miasta lub pewnego obszaru, skierowane przeciw dotychczasowej władzy, najczęściej okupacyjnej;

powstaniec /pɔˈfstãɲɛʦ̑/ (n)
sukilėlis
  uczestnik powstania zbrojnego, insurekcji

powtarzać /pɔˈftaʒaʨ̑/ (v)
akartoti
  mówić lub robić coś kolejny raz; wykonywać czynność, którą już ktoś zrobił

powód /ˈpɔvut/ (n)
priežastis
  coś, co uzasadnia podjęcie jakiegoś działania lub zmianę stanu emocjonalnego

powódź /ˈpɔvuʨ̑/ (n)
potvynis
  (meteorologia, meteorologiczny) (hydrologia, hydrologiczny) zalanie wodą pewnego obszaru;

poza /ˈpɔza/ (n)
poza
  postawa, stan ciała w danej chwili

pozaziemski (adj)
nežemiškas
  pochodzący spoza Ziemi

pozbawienie /ˌpɔzbaˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
atėmimas
  sprawienie, że ktoś lub coś nie posiada danej rzeczy

pozew /ˈpɔzɛf/ (n)
skundas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pismo procesowe wszczynające proces cywilny, zawierające żądanie oraz uzasadnienie przytaczające okoliczności faktyczne na poparcie powództwa;

poziom /ˈpɔʑɔ̃m/ (n)
aukštas
  stan zaawansowania czegoś, faza rozwoju
lygis
  położenie, układ czegoś względem jakiejś płaszczyzny

poziomy /pɔˈʑɔ̃mɨ/ (adj)
horizontalus
  prostopadły do kierunku siły grawitacji

poznać /ˈpɔznaʨ̑/ (v)
susitikti
  zdobyć wiedzę o czymś zwłaszcza poprzez bezpośrednie doświadczenie

pozornie (adv)
regis
  sprawiając wrażenie prawdziwego

pozwalać /pɔˈzvalaʨ̑/ (v)
leisti
  zgadzać się, aby ktoś mógł coś zrobić
  umożliwiać, sprawiać, że coś staje się możliwe, wykonalne

pozycja misjonarska (n)
misionieriaus poza
  (seksuologia, seksuologiczny) klasyczna pozycja seksualna, w której mężczyzna jest na górze, a kobieta pod nim;

pozyton (n)
pozitronas
  (fizyka, fizyczny) cząstka elementarna będąca antycząstką elektronu;

pozytywizm (n)
pozityvizmas
  (filozofia, filozoficzny) kierunek filozoficzny powstały we Francji w XIX wieku, rozumiejący naukę jako badanie faktów, a odrzucający wszelką metafizykę z myślenia naukowego
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (socjologia, socjologiczny) prąd umysłowy, literacki i społeczny w Polsce w latach 1863–1890, krytykujący romantyzm, propagujący zdobycze nauki i kult pracy

pozytywny /ˌpɔzɨˈtɨvnɨ/ (adj)
pozityvus, teigiamas
  przynoszący korzyści
teigiamas
  przychylnie nastawiony

połabski (n)
Polabų kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) język połabski;

połowa /pɔˈwɔva/ (n)
pusė
  jedna z dwóch równych części całości

położnictwo (n)
akušerija
  (medycyna, medyczny) gałąź medycyny zajmująca się przebiegiem ciąży, porodu i połogu

południe /pɔˈwudʲɲɛ/ (n)
pietūs
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez lewą rękę przy patrzeniu na zachód;
vidurdienis
  chwila, kiedy Słońce jest najwyżej nad horyzontem w ciągu dnia; godzina dwunasta;

południk /pɔˈwudʲɲik/ (n)
dienovidinis
  (geografia, geograficzny) umowna linia na powierzchni Ziemi łącząca bieguny;

południk zerowy /pɔˈwudʲɲiɡ zɛˈrɔvɨ/ (n)
dienovidinis
  (geografia, geograficzny) umowny, początkowy południk od którego liczy się długość geograficzną;

południowo-wschodni /ˌpɔwudʲɲɔvɔ‿ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
pietrytinis
  będący na południowym wschodzie

południowoeuropejski (adj)
južnoevropski
  odnoszący się do Europy Południowej, związany z Europą Południową

południowy /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ/ (adj)
pietinis, pietų
  (geografia, geograficzny) mający miejsce na południu, dotyczący południa (kierunek)

południowy wschód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈfsxut/ (n)
pietryčių
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a wschodnim

południowy zachód /ˌpɔwudʲˈɲɔvɨ ˈzaxut/ (n)
pietvakarių
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między południowym a zachodnim

pończocha /pɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɔxa/ (n)
kojinė
  obcisła, elastyczna część garderoby, okrywająca nogę;

pościel /ˈpɔɕʨ̑ɛl/ (n)
lova
  wyposażenie łóżka rozkładane do spania – poduszki, prześcieradło, przykrycie

pościć /ˈpɔɕʨ̑iʨ̑/ (v)
pasninkauti
  przestrzegać postu nakazanego przez religię

pośladek /pɔˈɕladɛk/ (n)
žandas, užpakalis
  (anatomia, anatomiczny) jeden z dwóch umięśnionych obszarów z tyłu ciała między kręgosłupem a udami;

pożar /ˈpɔʒar/ (n)
gaisras
  niekontrolowane rozprzestrzenianie się ognia;

pożegnanie (n)
atsisveikinimas
  (rzeczownik odczasownikowy) od pożegnać

pożywienie /ˌpɔʒɨˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
maistas
  jedzenie, pokarm, strawa

pożądanie /ˌpɔʒɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
aistra
  pociąg fizyczny; pragnienie obcowania seksualnego z kimś

pożądać /pɔˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
geisti
  bardzo silnie czegoś pragnąć, chcieć
  czuć silny pociąg fizyczny do kogoś; czuć pożądanie

prababcia /praˈbapʲʨ̑a/ (n)
prosenelė, prosenolė, prosenė
  matka dziadka lub babci

prababka /praˈbapka/ (n)
prosenelė
  matka dziadka lub babki

praca /ˈpraʦ̑a/ (n)
darbas
  wykonywanie jakiejś czynności, służącej uzyskaniu dóbr;

praca domowa /ˈpraʦ̑a dɔ̃ˈmɔva/ (n)
namų darbai
  (edukacja, edukacyjny) praca zadana uczniom w szkole do zrobienia w domu

pracodawca /ˌpraʦ̑ɔˈdafʦ̑a/ (n)
darbdavys
  osoba lub przedsiębiorstwo zatrudniające pracowników;

pracować /praˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
dirbti
  wykonywać jakąś pracę; być zatrudnionym

pracownica /ˌpraʦ̑ɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
darbuotoja
  kobieta zatrudniona, pracująca w zakładzie pracy

pracownik /praˈʦ̑ɔvʲɲik/ (n)
darbuotojas
  osoba, która została zatrudniona za wynagrodzenie – przez instytucję, firmę lub inną osobę;

pradziadek /praˈʥ̑adɛk/ (n)
prosenelis, prosenis, prosenolis, protėvis, sentėvis
  ojciec dziadka lub babci

pragnienie /praˈɟɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
troškulys
  (fizjologia, fizjologiczny) jedna z najbardziej podstawowych potrzeb biologicznych człowieka i zwierząt przejawiająca się w popędzie ku pobraniu odpowiedniej ilości wody do organizmu;

praindoeuropejski /ˌpra<sup>j</sup>ĩndɔɛwrɔˈpɛjsʲci/ (adj)
indoeuropiečių prokalbė
  (językoznawstwo, językoznawczy) indoeuropejski pierwotny, odnoszący się do pierwotnego okresu wspólnoty indoeuropejskiej

prairial (n)
prerialis
  nazwa dziewiątego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

prajęzyk (n)
prokalbė
  język, z którego wywodzą się inne języki;

pralka /ˈpralka/ (n)
skalbimo mašina, skalbyklė
  (technologia, technika, techniczny) mechaniczne urządzenie piorące tkaniny;

praojciec /praˈɔjʨ̑ɛʦ̑/ (n)
protėvis
  pierwszy mężczyzna, który zapoczątkował ludzkość, dany naród lub ród; mężczyzna, którego są one potomstwem

prasa /ˈprasa/ (n)
spauda
  (publikatory) (ekonomia, ekonomiczny) ogół przedsiębiorstw i osób związanych z redagowaniem i wydawaniem czasopism;
  (publikatory) ogół czasopism
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie wywierające nacisk np. do spłaszczenia substancji, wykonania odbitki;

prawa człowieka /ˈprava ʧ̑wɔˈvʲjɛka/ (n)
žmogaus teisės
  niezbywalne, nienaruszalne, naturalne i niepodzielne prawa przysługujące każdemu człowiekowi wynikające z jego godności;

prawda /ˈpravda/ (n)
tiesa, teisybė
  treść zgodna z rzeczywistością;

prawdopodobieństwo /ˌpravdɔpɔdɔˈbʲjɛ̇̃j̃stfɔ/ (n)
tikimybė
  szansa, że coś się wydarzy

prawdziwy /pravʲˈʥ̑ivɨ/ (adj)
tikras
  naturalny
  rzeczywisty
  typowy dla naszych wyobrażeń
  zgodny z prawdą

prawidłowy /ˌpravʲidˈwɔvɨ/ (adj)
teisingas
  bezbłędny, poprawny (zgodny z prawdą)
  zgodny z przyjętymi prawidłami lub założeniami
  słuszny, odpowiedni, właściwy (pasujący do danej sytuacji)

prawie /ˈpravʲjɛ/ (particle)
beveik
  …informująca o niecałkowitym osiągnięciu danego stanu

prawnik /ˈpravʲɲik/ (n)
teisininkas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba mająca wykształcenie prawnicze

prawnuczka /praˈvnuʧ̑ka/ (n)
proanūkė
  córka wnuka lub wnuczki

prawnuk /ˈpravnuk/ (n)
proanūkis
  syn wnuczki lub wnuka

prawo /ˈpravɔ/ (n)
teisė
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór przepisów, zezwoleń, obowiązków, przywilejów oraz kar związanych z ich nieprzestrzeganiem;
  w wyrażeniach przyimkowych: prawa strona
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) przywilej, zezwolenie na coś;

prawo jazdy /ˈpravɔ ˈjazdɨ/ (n)
vairuotojo pažymėjimas
  (motoryzacja) dokument potwierdzający umiejętności jego posiadacza do prowadzenia pojazdów mechanicznych, wydawany przez odpowiednie organy państwowe;

prawo międzynarodowe /ˈpravɔ ˌmʲjɛ̃nʣ̑ɨ̃narɔˈdɔvɛ/ (n)
tarptautinė teisė
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbiór norm regulujących stosunki pomiędzy państwami, a także z innymi uczestnikami stosunków międzynarodowych;

prawo publiczne /ˈpravɔ puˈblʲiʧ̑nɛ/ (n)
viešoji teisė
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) gałąź prawa zawierająca normy prawne, których zadaniem jest ochrona interesu publicznego;

prawosławie /ˌpravɔˈswavʲjɛ/ (n)
stačiatėkībe
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ortodoksyjne wyznanie chrześcijańskie, które powstało w wyniku podziału chrześcijaństwa w 1054 roku (schizmy wielkiej);

prawosławny /ˌpravɔˈswavnɨ/ (adj)
pravoslavas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odnoszący się do prawosławia, należący do prawosławia

prawy /ˈpravɨ/ (adj)
dešinys
  znajdujący się po przeciwnej stronie ciała człowieka w stosunku do tej, gdzie jest serce

prazeodym /ˌprazɛˈɔdɨ̃m/ (n)
prazeodimis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pr i liczbie atomowej 59;

prałat /ˈprawat/ (n)
prelatas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyższy dostojnik w Kościele katolickim;

preambuła (n)
preambulė
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) uroczysty wstęp do aktu prawnego;

prefiks /ˈprɛfʲiks/ (n)
priešdėlis
  (językoznawstwo, językoznawczy) afiks występujący przed rdzeniem, przedrostek;

prehistoria /ˌprɛxʲiˈstɔrʲja/ (n)
priešistorė
  okres dziejów od pojawienia się człowieka do powstania pisma;

prehistoryczny (adj)
priešistorinis
  związany z prehistorią, dotyczący prehistorii

prekambr /ˈprɛkãmpr̥/ (n)
prekambras
  (geologia, geologiczny) jeden z okresów w dziejach Ziemi;

premier /ˈprɛ̃mʲjɛr/ (n)
premjeras
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) szef, kierownik rządu;
premjerė
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kobieta sprawująca urząd premiera (1.1)

preria (n)
prerija
  (geografia, geograficzny) równinne stepy w centralnej części Ameryki Północnej;

prestiż /ˈprɛstʲiʃ/ (n)
prestižas
  (socjologia, socjologiczny) znaczenie, poważanie, jakim ktoś lub coś cieszy się w swoim otoczeniu;

prezbiter (n)
presbiteris
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) duchowny drugiego stopnia święceń w chrześcijaństwie;

prezbiterium /ˌprɛzbʲiˈtɛrʲjũm/ (n)
prezbiterija
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przestrzeń kościoła przeznaczona dla duchowieństwa i służby liturgicznej;

prezent /ˈprɛzɛ̃nt/ (n)
dovana
  rzecz wręczona komuś z jakiejś okazji lub bez okazji, jako wyraz sympatii

prezerwatywa /ˌprɛzɛrvaˈtɨva/ (n)
prezervatyvas
  (seksuologia, seksuologiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) mechaniczny środek antykoncepcyjny stosowany głównie przez mężczyzn, wykonany z lateksu;

prezydent /ˈprɛzɨdɛ̃nt/ (n)
prezidentas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głowa państwa, najważniejsza osoba w kraju w niektórych ustrojach;

prezydentka (n)
prezidentė
  (rzadki, rzadko używany) kobieta prezydent

priorytet /prʲjɔˈrɨtɛt/ (n)
prioritetas
  pierwszeństwo przysługujące czemuś

problem /ˈprɔblɛ̃m/ (n)
problema
  coś co jest trudne do rozwiązania lub zrozumienia

proboszcz /ˈprɔbɔʃʧ̑/ (n)
pastorius
  (kościelny) ksiądz zarządzający parafią;

probówka (n)
mėgintuvėlis
  (chemia, chemiczny) naczynie laboratoryjne, zwykle szklane, o wąskim, cylindrycznym kształcie, służące do przeprowadzania badań i eksperymentów;

procent /ˈprɔʦ̑ɛ̃nt/ (numeralFraction)
procentas
  (matematyka, matematyczny) setna część całości;

proces /ˈprɔʦ̑ɛs/ (n)
procesas
  uporządkowany ciąg zdarzeń zachodzących po sobie
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie w sądzie
  (informatyka, informatyczny) każdy egzemplarz wykonywanego programu;

procesor /prɔˈʦ̑ɛsɔr/ (n)
procesorius
  (informatyka, informatyczny) urządzenie cyfrowe potrafiące pobierać, interpretować i wykonywać ciąg rozkazów;

proch /prɔx/ (n)
parakas
  proch strzelniczy
  rozdrobniona, sypka substancja

proch strzelniczy /ˈprɔx sṭʃɛlʲˈɲiʧ̑ɨ/ (n)
parakas
  materiał wybuchowy, służący głównie jako ładunek miotający w broni palnej;

produkować /ˌprɔduˈkɔvaʨ̑/ (v)
produkuoti
  tworzyć, wytwarzać coś, często w masowych ilościach

produkt /ˈprɔdukt/ (n)
produktas
  rezultat procesu produkcji lub ogólniej działalności przedsiębiorstwa

produkt krajowy brutto /ˈprɔdukt kraˈjɔvɨ ˈbrutːɔ/ (n)
bendrasis vidaus produktas
  (ekonomia, ekonomiczny) suma wartości dóbr i usług finalnych wytworzonych na terytorium danego kraju w danym okresie, najczęściej rocznym;

profaza (n)
profazė
  (biologia, biologiczny) pierwsze stadium mitozy, w którym dochodzi m.in. do kondensacji chromatyny i zaniku jąderka;

profesor /prɔˈfɛsɔr/ (n)
profesorius, mokytojas
  (edukacja, edukacyjny) tytuł naukowy nadawany samodzielnym pracownikom naukowym;

progesteron (n)
progesteronas
  (biochemia, biochemiczny) żeński hormon płciowy pozwalający na zagnieżdżenie zapłodnionego jaja w błonie śluzowej macicy;

prognoza /prɔˈɡnɔza/ (n)
prognozė
  przewidywanie czegoś oparte na określonych danych lub obliczeniach

prognoza pogody (n)
orų prognozė
  (meteorologia, meteorologiczny) przewidywanie zjawisk meteorologicznych na określonym obszarze w określonym czasie

program /ˈprɔɡrãm/ (n)
laida
  odrębna audycja nadawana przez telewizję lub radio
programa
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu jakichś zadań
  plan działań

program komputerowy (n)
kompiuterinė programa
  (informatyka, informatyczny) zestaw komend zrozumiałych dla komputera służących wykonywaniu konkretnych zadań;

programista /ˌprɔɡrãˈmʲista/ (n)
programuotojas
  (informatyka, informatyczny) osoba, zajmująca się pisaniem programów komputerowych;

programistka /ˌprɔɡrãˈmʲistka/ (n)
programuotoja
  forma żeńska od: programista

programowanie /ˌprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
programavimas
  (informatyka, informatyczny) tworzenie programów komputerowych;
  (rzeczownik odczasownikowy) od programować

projekt /ˈprɔjɛkt/ (n)
projektas
  (zarządzanie) zorganizowany ciąg działań, ograniczony w czasie, zmierzający do osiągnięcia założonego celu
  szkic, makieta, dokumentacja przedstawiający pomysł na wykonanie czegoś

prokurator /ˌprɔkuˈratɔr/ (n)
prokuroras
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) funkcjonariusz czuwający nad ściganiem przestępstw i oskarżający przed sądem;

proletariat /ˌprɔlɛˈtarʲjat/ (n)
proletariatas
  (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Rzymie warstwa najuboższych, niemających ziemi obywateli, wolna w zasadzie od podatków i służby wojskowej, u schyłku republiki w znacznym stopniu utrzymywana przez państwo;
  (socjologia, socjologiczny) najuboższa warstwa społeczna
  (socjologia, socjologiczny) w marksizmie klasa społeczna pozbawiona środków produkcji, złożona z robotników najemnych, posiadająca świadomość klasową, tocząca walkę z burżuazją

prolog /ˈprɔlɔk/ (n)
prologas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) początkowy człon utworu wprowadzający informacje o okolicznościach poprzedzających właściwą akcję;

prom /prɔ̃m/ (n)
keltas
  statek przewożący pasażerów, samochody i towary i kursujący wahadłowo;

promet /ˈprɔ̃mɛt/ (n)
prometis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pm i liczbie atomowej 61;

promień /ˈprɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
spindulys
  (geometria) odcinek łączący środek koła, okręgu, sfery lub kuli z dowolnym punktem położonym na jej brzegu, długość tego odcinka;
  wiązka światła wychodząca ze źródła światła;

propaganda /ˌprɔpaˈɡãnda/ (n)
propaganda
  działanie mające na celu szerzenie, wyjaśnianie i rozpowszechnianie pewnych poglądów, idei, haseł w celu pozyskania zwolenników;

propan /ˈprɔpãn/ (n)
propanas
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy alkanów, bezwonny i bezbarwny gaz, jego mieszanina z butanem znana jest jako LPG;

propozycja /ˌprɔpɔˈzɨʦ̑ʲja/ (n)
pasiūlymas
  coś, co się komuś proponuje

proroctwo /prɔˈrɔʦ̑tfɔ/ (n)
pranašavimas
  przepowiednia przyszłości, najczęściej wygłaszana przez proroka

prorok /ˈprɔrɔk/ (n)
pranašas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) charyzmatyczny przywódca lub reformator religijny, któremu przypisuje się szczególne posłannictwo boże i zdolności wizjonerskie;

prosić /ˈprɔɕiʨ̑/ (v)
prašyti
  zwracać się uprzejmie do kogoś w celu uzyskania czegoś
vadinti
  zwracać się do kogoś w celu nakłonienia go do złożenia wizyty; zapraszać

prosię /ˈprɔɕɛ/ (n)
paršas
  (zoologia, zoologiczny) młoda świnia, do ok. 12 tygodnia życia (później: warchlak)

prostata /prɔˈstata/ (n)
prostata, priešinė liauka
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł płciowy męski położony w miednicy mniejszej, wydzielający składniki nasienia;

prostokąt /prɔˈstɔkɔ̃nt/ (n)
stačiakampis
  (geometria) czworokąt, który ma wszystkie wewnętrzne kąty proste;

prostopadły /ˌprɔstɔˈpadwɨ/ (adj)
veritcale
  (geometria) tworzący z daną prostą albo płaszczyzną kąt prosty

prostota /prɔˈstɔta/ (n)
paprastumas
  ogół cech charakterystycznych dla czegoś nieskomplikowanego, niezawiłego

prostownik (n)
lygintuvas
  (elektronika, elektroniczny) układ lub element elektroniczny zamieniający prąd przemienny na prąd o stałym kierunku (w idealnym przypadku prąd stały);

prosty /ˈprɔstɨ/ (adj)
paprastas
  łatwy, o niewielkiej trudności
  nieskomplikowany, o niewielkiej złożoności
prastas
  niewykształcony; zwykły
tiesus
  niemający zakrzywień, prowadzący w jednym kierunku

prostytucja /ˌprɔstɨˈtuʦ̑ʲja/ (n)
prostitucija
  proceder sprzedaży usług seksualnych;

prostytutka /ˌprɔstɨˈtutka/ (n)
prostitutė
  kobieta świadcząca usługi seksualne

proszek /ˈprɔʃɛk/ (n)
milteliai
  substancja roztarta, rozkruszona, zmielona lub w inny sposób podzielona na wiele bardzo drobnych cząsteczek

proszek do pieczenia (n)
kepimo milteliai
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) substancja spulchniająca do wypieków, której podstawowym składnikiem jest soda oczyszczona czyli wodorowęglan sodu;

proszek do prania (n)
skalbiklis
  (handel, handlowy) mieszanina rozdrobnionych substancji, służąca do usuwania zanieczyszczeń z ubrań;

proszę /ˈprɔʃɛ/
prašau
  zwrot używany zamiast trybu rozkazującego
  potwierdzenie wykonania prośby

protaktyn /prɔˈtaktɨ̃n/ (n)
protaktinis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Pa i liczbie atomowej 91;

protekcjonizm /ˌprɔtɛkˈʦ̑ʲjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
protekcionizmas
  (ekonomia, ekonomiczny) polityka ochrony przemysłu i handlu krajowego przed konkurencją zagraniczną, głównie za pomocą ceł nakładanych na przywożone towary;

protektorat /ˌprɔtɛkˈtɔrat/ (n)
protektoratas
  forma zależności politycznej, w której państwo posiadające własny ustrój uzależnione jest w swej polityce od państwa silniejszego (protektora);

protel (n)
urvinė hiena
  (zoologia, zoologiczny) Proteles cristata, drapieżnik lądowy;

protestancki /ˌprɔtɛˈstãnʦ̑ʲci/ (adj)
protestantas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) związany z protestantami lub protestantyzmem

protestant /prɔˈtɛstãnt/ (n)
protestantas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) człowiek wyznający protestantyzm, członek któregoś z kościołów protestanckich

protestantyzm /ˌprɔtɛˈstãntɨsm̥/ (n)
protestantizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z głównych kierunków chrześcijaństwa, składający się z wierzeń powstałych głównie na skutek ruchów reformacyjnych wewnątrz Kościoła rzymskokatolickiego rozpoczętych w XVI wieku;

protokół /prɔˈtɔkuw/ (n)
protokolas
  sprawozdanie na piśmie z posiedzenia, konferencji, sesji, rozprawy sądowej itp. zawierające streszczenie przebiegu, zapis wniosków i uchwał;

proton /ˈprɔtɔ̃n/ (n)
protonas
  (fizyka, fizyczny) cząstka złożona z dwóch kwarków górnych i jednego dolnego;

prototyp /prɔˈtɔtɨp/ (n)
prototipas
  (technologia, technika, techniczny) pierwszy działający egzemplarz maszyny lub urządzenia, wykonany według dokumentacji i stanowiący podstawę do dalszej produkcji;

prowiant /ˈprɔvʲjãnt/ (n)
maistas
  żywność, zapasy żywności

prowokator /ˌprɔvɔˈkatɔr/ (n)
provokatorius
  osoba dokonująca prowokacji
  tajny agent działający w jakiejś organizacji, który jej szkodzi

proza /ˈprɔza/ (n)
proza
  (językoznawstwo, językoznawczy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) mowa niewiązana, bez stałych jednostek rytmicznych ani podziału na wersy

prozaik (n)
prozaikas, prozininkas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) pisarz tworzący utwory prozą, najczęściej powieści i nowele

pruderyjny (adj)
pernelyg drovus
  przesadnie wstydliwy

pruski /ˈprusʲci/ (adj)
prūsų kalba
  (historia, historyczny, historycznie) odnoszący się do Prus lub ich mieszkańców

pruć /pruʨ̑/ (v)
ardyti
  odczepiać rzeczy przyszyte do materiału (tkaniny)
  usuwać szwy; rozdzielać dwa materiały (tkaniny)

prymat /ˈprɨ̃mat/ (n)
primatas
  pierwszeństwo, zwierzchność lub przewodzenie w czymś, posiadanie dominującej roli

prysznic /ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
dušas
  aparat do kąpieli natryskowej, w którym woda przechodząca przez rury spada gęstym deszczem kropli;

prywatyzacja /ˌprɨvatɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
privatizacija
  (ekonomia, ekonomiczny) przekazanie prywatnym właścicielom mienia państwowego lub komunalnego;

pryzmat (n)
prizmė
  (fizyka, fizyczny) (optyka, optyczny) graniastosłup wykonany z przezroczystego materiału, często mający trójkątną podstawę, używany do załamywania, rozszczepiania i odbijania wiązek światła;

przechodni /pʃɛˈxɔdʲɲi/ (adj)
pereinamas
  otrzymywany kolejno przez różne osoby
pereinamas, pereinamasis
  taki, przez który się przechodzi

przechodzień /pʃɛˈxɔʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
praeivis
  osoba idąca ulicą lub chodnikiem

przechowywanie /ˌpʃɛxɔvɨˈvãɲɛ/ (n)
saugojimas
  (rzeczownik odczasownikowy) od przechowywać

przecież /ˈpʃɛʨ̑ɛʃ/ (particle)
betgi, juk, tačiau
  …mająca nawiązywać do danej sytuacji, wypowiedzi i podważyć jej prawdziwość, słuszność

przecinek /pʃɛˈʨ̑ĩnɛk/ (n)
kablelis
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do oddzielania pojęć przy ich wymienianiu lub do oddzielania zdań w zdaniu złożonym;

przeciwciało /ˌpʃɛʨ̑ifʲˈʨ̑awɔ/ (n)
antikūnas
  (medycyna, medyczny) substancja znajdująca się w organizmach kręgowców lub wytwarzana w odpowiedzi na wprowadzenie antygenów, przed którymi broni organizm;

przeciwlotniczy /ˌpʃɛʨ̑ivlɔtʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
zenitinis
  służący do zwalczania statków powietrznych, mający za zadanie niszczenie statków powietrznych lub obronę przed nimi

przeciwprostokątna (n)
įžambinė
  (geometria) najdłuższy bok w trójkącie prostokątnym, leżący naprzeciw kąta prostego

przeciąg /ˈpʃɛʨ̑ɔ̃ŋk/ (n)
skersvėjis
  strumień chłodnego powietrza powstały w pomieszczeniu z otwartymi lub nieszczelnymi drzwiami lub oknami

przed /pʃɛt/ (preposition)
pirm
  …służący do wyrażenia, że wydarzenie miało, ma lub będzie miało miejsce wcześniej niż wydarzenie opisane za przyimkiem
priešais
  …określający, że coś znajduje się bliżej punktu patrzenia niż wyrażenie za przyimkiem; znajduje się bliżej w kolejności
  …służący do opisania ruchu w kierunku miejsca znajdującego się przed (1.1) kimś lub czymś

przeddzień /ˈpʃɛdʲʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
išvakarės
  (książkowy) dzień poprzedni, dzień poprzedzający

przedmieście /pʃɛdˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
priemiestis
  (urbanistyka, urbanistyczny) jednostka osadnicza tuż poza miastem;

przedmowa (n)
pratarmė
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wypowiedź zamieszczona przed głównym tekstem, stanowiąca autorską bądź redakcyjną dyskusję dotyczącą utworu

przedramię /pʃɛdˈrãmʲjɛ/ (n)
dilbis
  (anatomia, anatomiczny) odcinek kończyny piersiowej (przedniej, górnej) od stawu łokciowego do nadgarstka

przedrewolucyjny (adj)
ikirevoliucinis
  poprzedzający rewolucję, następujący przed rewolucją

przedsiębiorca /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrʦ̑a/ (n)
verslininkas
  (ekonomia, ekonomiczny) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba prowadząca własną działalność gospodarczą, posiadająca własne przedsiębiorstwo;

przedsiębiorczy (adj)
verslus
  zdolny do podejmowania kolejnych działań w sposób pomyślny

przedsiębiorstwo /ˌpʃɛtʲɕɛ̃mˈbʲjɔrstfɔ/ (n)
įmonė
  samodzielna jednostka prowadząca działalność gospodarczą, najczęściej w celu osiągnięcia zysku;

przedsięwzięcie /ˌpʃɛtʲɕɛ̃w̃vʲˈʑɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
verslas
  zaplanowane działanie wykonane w jakimś celu, rzecz zamierzona i realizowana

przedstawiciel /ˌpʃɛtstaˈvʲiʨ̑ɛl/ (n)
atstovas
  osoba działająca w imieniu kogoś lub czegoś

przedszkole /pʃɛṭˈʃkɔlɛ/ (n)
vaikų darželis, darželis
  (edukacja, edukacyjny) dzienna placówka o charakterze opiekuńczo-wychowawczym, do której uczęszczają dzieci w wieku od trzech lat do chwili rozpoczęcia obowiązku szkolnego;

przedwczesny /pʃɛtˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
pirmalaikis, priešlaikinis
  pojawiający się wcześniej niż powinien; będący za wcześnie

przedwczoraj /pʃɛtˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
užvakar
  dwa dni przed dniem dzisiejszym; dzień przed wczoraj

przedwojenny /ˌpʃɛdvɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
prieškarinis
  pochodzący sprzed wojny; istniejący, mający miejsce przed wojną; poprzedzający wojnę; zazwyczaj w odniesieniu do II wojny światowej

przeglądarka /ˌpʃɛɡlɔ̃nˈdarka/ (n)
naršyklė
  (informatyka, informatyczny) program do wyświetlania treści

przejście dla pieszych (n)
pėsčiųjų perėja
  miejsce na trasie ruchu pojazdów wyznaczone do pokonywania przez pieszych;

przekaz /ˈpʃɛkas/ (n)
pervedimas
  pieniądze wysłane poprzez pocztę lub bank
  wysłanie pieniędzy poprzez pocztę lub bank

przekaźnik /pʃɛˈkaʑɲik/ (n)
relė
  (elektryczność) urządzenie do zamiany sygnału o pewnych parametrach lub do pomiaru jego niektórych cech na sygnał o innych parametrach do celów automatyki, pomiarów itp.;

przekleństwo /pʃɛˈklɛ̃j̃stfɔ/ (n)
keiksmažodis
  wulgaryzm lub obelga używana w celu wyrażenia gniewu lub obrażenia kogoś

przekonanie /ˌpʃɛkɔ̃ˈnãɲɛ/ (n)
nuomonė, tikėjimas
  przeświadczenie o słuszności czegoś, sąd oparty na takim przeświadczeniu

przekroczenie prędkości (n)
greičio viršijimas
  (motoryzacja) poruszanie się pojazdem z prędkością wyższą niż dozwolona

przekwitanie (n)
menopauzė
  (fizjologia, fizjologiczny) okres, w którym czynności narządów rozrodczych kobiety stopniowo zanikają

przemakalny (adj)
pralaidus
  przepuszczający wodę

przemoc /ˈpʃɛ̃mɔʦ̑/ (n)
smurtas
  zastosowanie przewagi siły wobec kogoś, aby zmusić go do posłuszeństwa

przemysł /ˈpʃɛ̃mɨsw̥/ (n)
pramonė
  dział gospodarki, obejmujący produkcję dóbr na dużą skalę;

przepis /ˈpʃɛpʲis/ (n)
receptas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sposób przygotowania potrawy
  (przenośnie, przenośnia) niezawodna metoda, sprawdzony sposób postępowania
  autorytatywna reguła, regulacja

przepiórka /pʃɛˈpʲjurka/ (n)
putpelė
  (ornitologia, ornitologiczny) Coturnix coturnix, średni ptak ze smugami na upierzeniu grzbietowej stronie ciała;

przepona /pʃɛˈpɔ̃na/ (n)
diafragma
  (anatomia, anatomiczny) duży mięsień w kształcie kopuły, oddzielający klatkę od niżej położonych narządów

przepraszam /pʃɛˈpraʃãm/ (interjection)
atsiprašau
  wyrażenie żalu, przeprosin za wyrządzoną przez siebie krzywdę, niezręczność

przepuklina (n)
išvarža
  (medycyna, medyczny) patologiczne przemieszczenie się tkanki, części narządu poza naturalne umiejscowienie, wpuklając się w sąsiednią okolicę anatomiczną

przepychacz /pʃɛˈpɨxaʧ̑/ (n)
tualeto pompa
  prosty przyrząd służący do mechanicznego przywracania drożności odpływom urządzeń sanitarnych;

przerywać /pʃɛˈrɨvaʨ̑/ (v)
pertraukti
  przeszkadzać w jakiejś czynności

przesilenie (n)
saulėgrįža
  (astronomia, astronomiczny) skrajny punkt odchylenia Słońca od równika;

przesilenie letnie (n)
vasaros saulėgrįža
  (astronomia, astronomiczny) przesilenie przypadające na koniec czerwca (około 24.), gdy Słońce znajduje się najbliżej bieguna północnego

przesilenie zimowe (n)
žiemos saulėgrįža
  (astronomia, astronomiczny) moment górowania Słońca w zenicie w możliwie najdalej na południe wysuniętej szerokości geograficznej półkuli północnej;

przesmyk /ˈpʃɛsmɨk/ (n)
sąsmauka
  (geografia, geograficzny) wąski pas lądu łączący dwa większe obszary lądowe;

przestarzały /ˌpʃɛstaˈʒawɨ/ (adj)
nebemadingas
  taki, który wyszedł z użycia, ze zwyczaju

przestroga (n)
perspėjimas
  uwaga ostrzegająca przed czymś

przestrzeń /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ/ (n)
erdvė
  określony obszar – dwu- lub trójwymiarowy
  (fizyka, fizyczny) miejsce, w którym odbywają się zjawiska fizyczne;
  (geometria) nieograniczona co najmniej trójwymiarowa rozciągłość, jedno z podstawowych pojęć geometrii;
  (matematyka, matematyczny) zbiór, na którym określono dodatkową strukturę;

przestrzeń kosmiczna /ˈpʃɛsṭʃɛ̃ɲ kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
kosminė erdvė
  przestrzeń poza obszarem ziemskiej atmosfery

przestępca /pʃɛˈstɛ̃mpʦ̑a/ (n)
nusikaltėlis
  osoba, która dopuściła się przestępstwa

przestępstwo /pʃɛˈstɛ̃mpstfɔ/ (n)
nusikaltimas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czyn zabroniony pod groźbą kary jako zbrodnia lub występek, przez ustawę karną obowiązującą w czasie jego popełnienia, bezprawny, zawiniony, społecznie szkodliwy;

przeszkadzać /pʃɛˈʃkaʣ̑aʨ̑/ (v)
trukdyti
  sprawiać, że ktoś nie może wykonywać poprawnie jakiejś czynności lub coś nie działa prawidłowo

przeszkoda /pʃɛˈʃkɔda/ (n)
kliūtis
  (sport, sportowy) płot, rów lub inne utrudnienie na trasie biegu
  coś, co przeszkadza, utrudnia

przeszłość /ˈpʃɛʃwɔɕʨ̑/ (n)
praeitis
  wszystko to, co już się wydarzyło;

przeszły /ˈpʃɛʃwɨ/ (adj)
būtasis
  (gramatyka) odnoszący się do czasu przeszłego
  taki, który już minął

przesąd /ˈpʃɛsɔ̃nt/ (n)
prietaras
  wiara w tajemnicze, nadprzyrodzone związki między zjawiskami, w fatalną moc słów, rzeczy i znaków;

przesłuchanie (n)
apklausa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) czynność w procesie, która ujawnia wyjaśnienia oskarżonego, zeznania świadka lub opinie biegłego;

przeważający (adj)
vyraujantis
  będący w większej ilości lub liczbie

przewodnicząca (n)
pirmininkė
  kobieta przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodniczący /ˌpʃɛvɔdʲɲiˈʧ̑ɔ̃nʦ̑ɨ/ (n)
pirmininkas
  osoba przewodnicząca jakiejś instytucji, organizacji

przewodnik /pʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
laidininkas
  (fizyka, fizyczny) substancja, która przewodzi prąd elektryczny;

przewoźnik /pʃɛˈvɔʑɲik/ (n)
keltininkas, pervežėjas, vežiotojas, vežėjas
  człowiek trudniący się przewozem

przez /pʃɛs/ (preposition)
pro
  …drogi lub przeszkody, jaką się przebywa podczas wykonywania danej czynności
  …narzędzia użytego do wykonania czynności

przeziębienie /ˌpʃɛʑɛ̃mˈbʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
peršalimas
  (medycyna, medyczny) choroba będąca następstwem obniżenia odporności ustroju po zziębnięciu

przeznaczenie /ˌpʃɛznaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
likimas, dalia
  nieunikniona przyszłość; coś, co musi się stać
paskirtis
  cel, dla którego służy dana rzecz

przezroczysty /ˌpʃɛzrɔˈʧ̑ɨstɨ/ (adj)
skaidrus, vaiskus
  taki, który przepuszcza światło

przezwisko /pʃɛˈzvʲiskɔ/ (n)
pravardė
  dodatkowa nazwa nadana komuś, często o charakterze ironicznym

przełyk /ˈpʃɛwɨk/ (n)
stemplė
  (anatomia, anatomiczny) odcinek przewodu pokarmowego łączący gardło z żołądkiem,

prześcieradło /ˌpʃɛɕʨ̑ɛˈradwɔ/ (n)
paklodė
  prostokątny płat materiału należący do bielizny pościelowej i służący do ścielenia łóżka jako pościel pod spód;

prześladować (v)
persekioti
  nieustannie niepokoić
  wyrządzać krzywdy, stale czynić przeszkody czy szykany

przodek /ˈpʃɔdɛk/ (n)
protėvis
  ktoś, od kogo ktoś pochodzi

przybliżony (adj)
apytikris, apytikslis
  bliski rzeczywistemu, ale podany z pewną niedokładnością

przybywać /pʃɨˈbɨvaʨ̑/ (v)
atvykti
  docierać do pewnego miejsca

przychodnia (n)
klinika
  placówka służby zdrowia, w której lekarze różnych specjalności przyjmują chorych, udzielają im porad i w której wykonuje się podstawowe badania

przychodzić /pʃɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
ateiti
  przybywać dokądś
  o listach, wiadomościach: dochodzić do adresata

przyczyna /pʃɨˈʧ̑ɨ̃na/ (n)
priežastis
  powód, dla którego coś się stało; czynnik, który wywołał jakieś zjawisko

przyczółek (n)
placdarmas
  (wojskowość, wojskowy) teren broniony za przeszkodą wodną;

przygoda /pʃɨˈɡɔda/ (n)
nuotykis
  niecodzienne, niezwykłe zdarzenie

przyimek /pʃɨˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
prielinksnis
  (gramatyka) wyraz nieodmienny i niesamodzielny poprzedzający zawsze wyrazy odmieniające się przez przypadki (= imiona) i sygnalizujący związki składniowe między wyrazem poprzedzającym a następującym;

przyjaciel /pʃɨˈjäʨ̑ɛl/ (n)
draugas
  osoba obdarzana zaufaniem, żyjąca z kimś w serdecznych stosunkach
  osoba okazująca komuś lub czemuś swoją sympatię, zainteresowanie, będąca zwolennikiem
  (eufemistycznie) mężczyzna będący z kimś w związku erotycznym

przyjaciółka /ˌpʃɨjäˈʨ̑uwka/ (n)
draugė, bičiulė
  kobieta zaprzyjaźniona z kimś

przyjazny /pʃɨˈjaznɨ/ (adj)
draugiškas
  taki, który żywi dla kogoś / czegoś uczucie przyjaźni lub jest wyrazem takiego uczucia
  (przestarzałe, przestarzały) taki, który sprzyja komuś / czemuś i nie przynosi szkód

przyjaźń /ˈpʃɨjäɕɲ̊/ (n)
draugystė
  dobra, serdeczna relacja pomiędzy osobami opierająca się na wzajemnym zaufaniu, pomocy, życzliwości;

przyjemność /pʃɨˈjɛ̃mnɔɕʨ̑/ (n)
malonumas
  cecha tego, co przyjemne; dające zadowolenie, satysfakcjonujące

przyjęcie /pʃɨˈjɛ̇̃ɲʨ̑ɛ/ (n)
priėmimas
  (rzeczownik odczasownikowy) od przyjąć
vakarėlis
  uroczysty posiłek dla gości, zorganizowany na ogół z jakiejś okazji

przyjść /pʃɨjɕʨ̑/ (v)
ateiti
  (zobacz) przychodzić

przykazanie /ˌpʃɨkaˈzãɲɛ/ (n)
įsakymas
  kategoryczne polecenie, nakaz

przykuć (v)
prirakinti
  przymocować do czegoś nieruchomego kajdanami lub łańcuchem, odbierając lub ograniczając możliwość poruszania się

przykład /ˈpʃɨkwat/ (n)
pavyzdys
  fakt, obrazujący lub zgodny z twierdzeniem
  osoba (postępowanie) godne naśladowania
  osoba (rzecz, fakt), reprezentujący pewną klasę osób (rzeczy, faktów)

przymiotnik /pʃɨ̃ˈmʲjɔtʲɲik/ (n)
būdvardis
  (gramatyka) wyraz określający cechę rzeczownika np. „biały”, „niski”, „ładny”;

przymus /ˈpʃɨ̃mus/ (n)
privertimas, vertimas
  presja wywierana na kogoś w celu zmuszenia do czegoś

przynajmniej /pʃɨ̃ˈnajmʲɲɛ̇j/ (particle)
bent jau
  nie mniej niż

przynosić /pʃɨ̃ˈnɔɕiʨ̑/ (v)
parnešti
  o pechu lub szczęściu ściągać, przyciągać
  odnośnie pieniędzy dawać, powodować (zyski / straty)
  trzymając coś w rękach dostarczać w określone miejsce

przypadek /pʃɨˈpadɛk/ (n)
atsitiktinumas, atvejis
  losowe, nieplanowane wydarzenie
linksnis
  (gramatyka) forma wyrazu w deklinacji;
pavyzdys
  przebieg jakiegoś wydarzenia (zwykle choroby)

przyprawa /pʃɨˈprava/ (n)
prieskonis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) składnik dodawany do potrawy w celu poprawienia jej smaku lub zapachu;

przypuszczalny (adj)
tariamas
  oparty na przypuszczeniu

przyroda /pʃɨˈrɔda/ (n)
gamta
  świat fizyczny, ożywiony i nieożywiony, otaczający człowieka, bez wytworów jego działalności;

przyrostek /pʃɨˈrɔstɛk/ (n)
priesaga
  (językoznawstwo, językoznawczy) element słowotwórczy umieszczany po leksemie;

przysadka mózgowa /pʃɨˈsatka muzˈɡɔva/ (n)
hipofizė, posmegininė liauka
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny, którego funkcją jest wytwarzanie i wydzielanie hormonów;

przysięga /pʃɨˈɕɛ̃ŋɡa/ (n)
priesaika
  uroczyste przyrzeczenie, wypowiadane najczęściej w słowach ustalonych zwyczajowo lub prawnie; bezwzględne zapewnienie wykonania czegoś, stwierdzenie, potwierdzenie prawdziwości tego;

przystanek /pʃɨˈstãnɛk/ (n)
stotelė
  miejsce, gdzie pasażerowie drogowego transportu publicznego mogą wsiąść lub wysiąść

przystanek autobusowy /pʃɨˈstãnɛk ˌawtɔbuˈsɔvɨ/ (n)
autobusų stotelė
  przystanek, na którym zatrzymują się autobusy

przystojniak /pʃɨˈstɔjɲak/ (n)
gražuolis
  (potocznie, potoczny) przystojny mężczyzna lub chłopiec

przyszłość /ˈpʃɨʃwɔɕʨ̑/ (n)
ateitis
  czas, który dopiero nadejdzie, nastąpi;

przyszły /ˈpʃɨʃwɨ/ (adj)
būsimas
  ten, który wydarzy się w przyszłości; taki, który należy do przyszłości

przysłowie /pʃɨˈswɔvʲjɛ/ (n)
patarlė
  zdanie utrwalone w tradycji ustnej, czasem w formie wierszowanej, wyrażające jakąś myśl ogólną: regułę życiową, wskazówkę, przestrogę;

przysłówek /pʃɨˈswuvɛk/ (n)
prieveiksmis
  (gramatyka) część mowy określająca sposób, czas lub miejsce wykonywania czynności albo stopień nasycenia cechy wyrażonej przymiotnikiem;

przytulny (adj)
jaukus
  dający poczucie przyjemności i bezpieczeństwa

przywódca /pʃɨˈvutʦ̑a/ (n)
vadas, karvedys, vadeiva
  osoba, która przewodzi innym dzięki swojemu autorytetowi lub posiadanej władzy

przyzwoitość (n)
padorumas
  przestrzeganie dobrych obyczajów i norm etycznych

przędza /ˈpʃɛ̃nʣ̑a/ (n)
verpalai
  (włókiennictwo) wyrób włókienniczy skręcony z wełny, bawełny lub innego włókna wykonany w procesie przędzenia;

próba /ˈpruba/ (n)
repeticija
  ćwiczenie czegoś, co będzie przedstawione przed publicznością, np. koncertu, spektaklu

próbować /pruˈbɔvaʨ̑/ (v)
bandyti
  sprawdzać smak potrawy lub napoju
  starać się coś zrobić

próchnica (n)
dantų ėduonis, ėduonis
  (stomatologia, stomatologiczny) choroba bakteryjna twardych tkanek zębów, powodująca powstawanie ubytków;
humusas
  (geologia, geologiczny) składnik gleby tworzący się w wyniku rozkładu obumarłych organizmów;

próg /pruk/ (n)
slenkstis
  listwa w podłodze na styku dwóch pomieszczeń, dolna część futryny

próżnia /ˈpruʒʲɲa/ (n)
vakuumas
  (fizyka, fizyczny) przestrzeń, w której nie ma cząsteczek obdarzonych masą (pomijając cząstki wirtualne);

próżność /ˈpruʒnɔɕʨ̑/ (n)
tuštybė
  cecha osoby, która jest próżna; charakteryzuje ją chęć imponowania innym lub małostkowe ambicje

prąd /prɔ̃nt/ (n)
srovė
  (fizyka, fizyczny) ruch ładunków elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) energia elektryczna

pręcik /ˈprɛ̃ɲʨ̑ik/ (n)
kuokelis
  (botanika, botaniczny) męski organ płciowy roślin znajdujący się w kwiatach;

prędzej czy później /ˈprɛ̃nʣ̑ɛj ˈʧ̑ɨ ˈpuʑɲɛ̇j/ (adv)
anksčiau ar vėliau
  w bliskiej lub dalekiej przyszłości (o czymś co na pewno się wydarzy, ale nie wiadomo kiedy)

psalm /psalm/ (n)
psalmė
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) liryczny utwór modlitewny wzorowany na poezji starotestamentalnej
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) biblijny utwór modlitewno-hymniczny;

psałterz (n)
psalteris
  zbiór psalmów

pseudonauka /ˌpsɛwdɔ̃naˈ<sup>w</sup>uka/ (n)
pseudomokslas
  zbiór twierdzeń nieakceptowanych powszechnie przez środowisko naukowe, które aspirują do miana nauki;

pseudonim /psɛwˈdɔ̃ɲĩm/ (n)
slapyvardis, pseudonimas
  (książkowy) przybrane imię, nazwisko lub inna nazwa, używane najczęściej przez artystów lub konspiratorów zamiast lub oprócz prawdziwych;

psianka /ˈpʲɕãnka/ (n)
kiauliauogė
  (botanika, botaniczny) Solanum, roślina zielna lub krzew z rodziny psiankowatych mający kwiaty białe, żółte, fioletowe lub niebieskie i zawierający solaninę;

pstrąg /pstrɔ̃ŋk/ (n)
upėtakis
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba słodkowodna z charakterystycznymi plamkami na bokach;

psuć /psuʨ̑/ (v)
gesti, pūti
  uszkadzać się, przestawać spełniać swoją funkcję

psychastenia (n)
psichastenija
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie psychiczne objawiające się m.in. lękami, natręctami i niepokojem

psychiatra /psɨˈxʲjatra/ (n)
psichiatras
  (medycyna, medyczny) lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych

psychiatria /psɨˈxʲjatrʲja/ (n)
psichiatrija
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dział medycyny zajmujący się pochodzeniem, rozpoznawaniem i leczeniem chorób psychicznych;

psychoanaliza (n)
psichoanalizė
  (psychologia, psychologiczny) (medycyna, medyczny) metoda leczenia zaburzeń psychicznych oparta na założeniach psychoanalizy (1.1)
  (psychologia, psychologiczny) kierunek w psychologii XX w. stworzony przez Zygmunta Freuda, tłumaczący strukturę, działanie i rozwój osobowości, a także zjawiska społeczno-historyczne oddziaływaniem nieświadomych mechanizmów motywacyjnych pozostających we wzajemnych konfliktach

psychodeliczny (adj)
psichodelinis
  będący przejawem lub powodujący stan psychodeliczny (1.1-2)

psychofizjologia (n)
psichofiziologija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) nauka z pogranicza psychologii i fizjologii, zajmująca się związkiem między procesami psychicznymi i fizjologicznymi;

psychologia /ˌpsɨxɔˈlɔɟja/ (n)
psichologija
  nauka badająca psychikę oraz zachowanie człowieka;

psychologiczny /ˌpsɨxɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
psichologijos
  dotyczący psychologii

psychopatia (n)
psichopatija
  (psychologia, psychologiczny) zaburzenie osobowości charakteryzujące się trwałym wzorcem lekceważenia i łamania norm społecznych oraz praw innych ludzi;

psychopomp /psɨˈxɔpɔ̃mp/ (n)
psichopompas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) istota (anioł, bóstwo, duch, zwierzę) odprowadzająca lub przenosząca dusze zmarłych do świata pozagrobowego;

psychosomatyczny (adj)
psichosomatinis
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) dotyczący relacji psychicznych i cielesnych w organizmie; wynikający z oddziaływań psychiki na ciało

psychoza /psɨˈxɔza/ (n)
psichozė
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) choroba psychiczna objawiająca się halucynacjami, urojeniami, niezdolnością do współżycia społecznego;

pszczelarz /ˈpʃʧ̑ɛlaʃ/ (n)
bitininkas
  (pszczelarstwo, pszczelarski) osoba hodująca pszczoły w celu uzyskania produktów pszczelich, takich jak miód, wosk, pyłek, pierzga, propolis lub zapewnienia dostatecznej ilości pszczół do zapylania użytków rolnych

pszczoła /ˈpʃʧ̑ɔwa/ (n)
bitė
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Apis mellifera, pszczoła miodna, latający owad wytwarzający miód, żyjący w zorganizowanych społecznościach;

pszenica /pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
kviečiai
  (rolnictwo, rolniczy) ziarno pszenicy (1.1)
  Triticum L., roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych;

pszeniczny (adj)
kvietinis
  o kolorze przypominającym dojrzałe kłosy pszenicy
  wykonany z pszenicy, zawierający pszenicę
  związany z pszenicą, dotyczący pszenicy

pszenny /ˈpʃɛ̃nːɨ/ (adj)
kvietinis
  odnoszący się do pszenicy; pszeniczny

ptak /ptak/ (n)
paukštis, paukštė
  (ornitologia, ornitologiczny) zwierzę opierzone posiadające skrzydła i dziób;

ptasia grypa /ˈptaɕa ˈɡrɨpa/ (n)
paukščių gripas
  (weterynaria, weterynaryjny) rodzaj grypy przenoszony przez ptaki;

publicystyka (n)
publicistika
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) jakakolwiek wypowiedź lub tekst polemiczny dotyczący aktualnych wydarzeń i problemów ogłaszany w mediach;

publicznie (adv)
viešai
  w sposób jawny, otwarty, publiczny, przy udziale osób trzecich

puchacz /ˈpuxaʧ̑/ (n)
didysis apuokas
  (ornitologia, ornitologiczny) największa występująca w Polsce sowa;

puchar /ˈpuxar/ (n)
taurė
  naczynie, rodzaj czary z nóżką, w postaci dużego kielicha, niekiedy z grubego szkła;

pucybut /puˈʦ̑ɨbut/ (n)
batų valytojas
  ktoś, kto odpłatnie zajmuje się czyszczeniem butów;

pudel /ˈpudɛl/ (n)
pudelis
  (kynologia, kynologiczny) rasa hodowanych w kilku odmianach psów do towarzystwa; pies należący do tej rasy;

puder /ˈpudɛr/ (n)
pudra
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk o charakterystycznej kruchej i sypkiej konsystencji, służący do pielęgnacji i upiększania skóry, najczęściej twarzy;

puentylizm (n)
puantilizmas
  (sztuka) technika malarska polegająca na równomiernym pokrywaniu powierzchni obrazu drobnymi punktami czystych kolorów;

pulmonologia /ˌpulmɔ̃nɔˈlɔɟja/ (n)
pulmonologija
  (medycyna, medyczny) dziedzina medycyny zajmująca się profilaktyką, rozpoznawaniem i leczeniem chorób płuc;

pulsar /ˈpulsar/ (n)
pulsaras
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda neutronowa, wysyłająca regularne impulsy elektromagnetyczne;

puma /ˈpũma/ (n)
puma
  (zoologia, zoologiczny) Puma, rodzaj ssaków drapieżnych z rodziny kotowatych;

pumeks /ˈpũmɛks/ (n)
pemza
  (geologia, geologiczny) wulkaniczna skała magmowa zbudowana z porowatego szkliwa wulkanicznego powstałego z silnie gazującej lawy;

purchawka jeżowata (n)
dygliuotasis pumpotaukšlis
  (systematyka) (mikologia, mikologiczny) Lycoperdon echinatum Pers., gatunek grzybów z rodziny purchawkowatych;

purpurowy /ˌpurpuˈrɔvɨ/ (adj)
purpurinis
  mający kolor ciemnoczerwony z odcieniem fioletowym, taki jak kolor purpury

pustułka /puˈstuwka/ (n)
pelėsakalis
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco tinnunculus, barwny, drapieżny ptak eurazjatycki;

pusty /ˈpustɨ/ (adj)
tuščias
  niezawierający niczego

pustynia /puˈstɨ̃ɲa/ (n)
dykuma
  (geografia, geograficzny) teren niemal całkowicie pozbawiony roślinności na skutek małej ilości opadów;

pustynnienie (n)
dykumėjimas
  (geologia, geologiczny) zjawisko zamieniania się jakiegoś obszaru w pustynię;

puszczyk uralski /ˈpuʃʧ̑ɨk uˈralsʲci/ (n)
uralinė pelėda
  (ornitologia, ornitologiczny) Strix uralensis, duży ptak drapieżny z rodziny puszczykowatych;

puzon (n)
trombonas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, w którym wysokość dźwięku reguluje się teleskopowym suwakiem;

puzzle /ˈpuzlɛ/ (n)
dėlionė
  układanka składająca się z elementów o charakterystycznym kształcie, które należy dopasować, aby powstał obrazek;

pułapka na myszy /puˈwapka na‿ˈmɨʃɨ/ (n)
pelėkautai
  proste mechaniczne urządzenie służące do łapania myszy na przynętę

pułk (n)
pulkas
  (wojskowość, wojskowy) duża jednostka wojskowa większa od batalionu i mniejsza od brygady lub dywizji;

pułkownik /puwˈkɔvʲɲik/ (n)
pulkininkas
  (wojskowość, wojskowy) wyższy stopień oficerski niższy od generała;

pyrrusowe zwycięstwo /ˌpɨrːuˈsɔvɛ zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (idiom)
pyro pergalė
  zwycięstwo osiągnięte zbyt wysokim kosztem;

pytanie /pɨˈtãɲɛ/ (n)
klausimas
  wypowiedź, której celem jest uzyskanie informacji
  zagadnienie, problem

pytać /ˈpɨtaʨ̑/ (v)
paklausti
  wypowiadać się w formie wymagającej odpowiedzi

pyton /ˈpɨtɔ̃n/ (n)
pitonas
  (herpetologia, herpetologiczny) wąż z rodziny pytonów

pyłek /ˈpɨwɛk/ (n)
žiedadulkė
  (botanika, botaniczny) męskie gamety u roślin;

pójdźka (n)
pelėdikė
  (ornitologia, ornitologiczny) nazwa ptaków z rodzaju Athene, z rodziny puszczykowatych;

pół /puw/ (numeralFraction)
pusė
  jedna z dwóch równych części całości

półbóg /ˈpuwbuk/ (n)
pusdievis
  (mitologia, mitologiczny) syn boga i śmiertelniczki lub bogini i śmiertelnika

półfinalista (n)
pusfinalininkas
  uczestnik półfinału w zawodach sportowych lub konkursie

półfinał (n)
pusfinalis
  etap rozgrywek po ćwierćfinale, w którym walczy się o udział w finale

półfinałowy (adj)
pusfinalinis
  związany z półfinałem; odbywający się wramach półfinału

półka /ˈpuwka/ (n)
lentyna
  osobny mebel lub część szafy, kredensu, regału itp., w kształcie poziomej deski, służący do trzymania na nim przedmiotów

półksiężyc /puwʲˈcɕɛ̃w̃ʒɨʦ̑/ (n)
pusmėnulis
  (przenośnie, przenośnia) symbol w kształcie półksiężyca (1.1);

półkula /puwˈkula/ (n)
pusrutulis
  (anatomia, anatomiczny) jedna z dwóch części mózgu;
  (geografia, geograficzny) półkula (1.1) Ziemi;
  (geometria) połowa kuli;

północ /ˈpuwnɔʦ̑/ (n)
vidurnaktis, vidunaktis
  godzina 24:00
šiaurė
  kierunek wskazywany przez prawą rękę przy patrzeniu na zachód, przeciwny do południa;

północny /puwˈnɔʦ̑nɨ/ (adj)
šiaurė, šiaurinis
  (geografia, geograficzny) dotyczący północy, jako strony świata, kierunku

północny wschód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈfsxut/ (n)
šiaurės rytai
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a wschodnim

północny zachód /puwˈnɔʦ̑nɨ ˈzaxut/ (n)
šiaurės vakarų
  (geografia, geograficzny) kierunek świata pośredni między północnym a zachodnim

półprzewodnik /ˌpuwpʃɛˈvɔdʲɲik/ (n)
puslaidininkis
  (fizyka, fizyczny) ciało stałe będące przewodnikiem, o oporze większym niż w metalach, a mniejszym niż w dielektrykach;

półtora /puwˈtɔra/ (numeralFraction)
pusantro
  jeden/jedno i pół

półwysep /puwˈvɨsɛp/ (n)
pusiasalis
  (geografia, geograficzny) wysunięta część lądu otoczona z trzech stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

późno /ˈpuʑnɔ/ (adv)
vėlai
  pod koniec jakiegoś czasu lub okresu

późny /ˈpuʑnɨ/ (adj)
vėlus
  będący w końcowej fazie, w jednym z ostatnich stadiów
  następujący po relatywnie dłuższym czasie niż to zwykle bywa

pęcherz moczowy (n)
šlapimo pūslė
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny stanowiący zbiornik moczu

pęcherzyk żółciowy (n)
tulžies pūslė
  (anatomia, anatomiczny) narząd wewnętrzny służący do gromadzenia i zagęszczania żółci;

pędzel /ˈpɛ̃nʣ̑ɛl/ (n)
teptukas
  (sztuka) (technologia, technika, techniczny) narzędzie składające się z pęczka włosia osadzonego na trzonku, służące m.in. do malowania;

pędzel do golenia (n)
skutimosi šepetėlis
  (higiena, higieniczny) (fryzjerstwo, fryzjerski) pędzel używany do wyrabiania i nakładania pianki podczas golenia

pępek /ˈpɛ̃mpɛk/ (n)
bamba
  (anatomia, anatomiczny) blizna w środkowej części brzucha, która stanowi pozostałość po odpadniętej lub usuniętej pępowinie;

pępowina (n)
virkštelė, bambagyslė
  (anatomia, anatomiczny) przewód łączący płód z błonami płodowymi (u człowieka z łożyskiem), doprowadzający do niego treść bogatą w tlen i substancje odżywcze

pęseta (n)
pincetas
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) rodzaj szczypczyków o sprężystych ramionach służących do chwytania lub usuwania czegoś

płaca /ˈpwaʦ̑a/ (n)
darbo užmokestis
  zarobek, wynagrodzenie za pracę

płacić /ˈpwaʨ̑iʨ̑/ (v)
sumokėti, mokėti
  dawać (przekazywać) pieniądze za coś

płacz /pwaʧ̑/ (n)
verksmas
  wylewanie łez;

płakać /ˈpwakaʨ̑/ (v)
verkti, raudoti
  wylewać łzy, ronić łzy

płaski /ˈpwasʲci/ (adj)
plokščias
  nieposiadający wybrzuszeń, wgłębień
  (przenośnie, przenośnia) niewyszukany, powierzchowny, banalny

płaskorzeźba /ˌpwaskɔˈʒɛʑba/ (n)
bareljefas
  (sztuka) kompozycja rzeźbiarska na płaskim materiale, wykonana z pozostawieniem na niej tła

płaszcz /pwaʃʧ̑/ (n)
apsiaustas
  (anatomia, anatomiczny) fałd tkanki okrywający ciało mięczaków;
  (krawiectwo) wierzchnie okrycie sięgające do kolan lub dłuższe, chroniące przed zimnem lub deszczem;

płaszczyzna /pwaˈʃʧ̑ɨzna/ (n)
plokštuma
  (geometria) dwuwymiarowa przestrzeń euklidesowa;

płatek /ˈpwatɛk/ (n)
vainiklapis
  (botanika, botaniczny) część korony u kwiatów:

płatek śniegu /ˈpwatɛc ˈɕɲɛɡu/ (n)
sniegulė̃
  struktura kryształów śniegu

płetwa /ˈpwɛtfa/ (n)
pelekas
  (zoologia, zoologiczny) (ichtiologia, ichtiologiczny) narząd służący do utrzymywania pożądanej pozycji ciała oraz do poruszania się, występujący u ryb oraz u ssaków wodnych;

płetwal błękitny (n)
mėlynasis banginis
  (zoologia, zoologiczny) Balaenoptera musculus, gatunek wieloryba z rodzaju płetwal, będącego największym współczesnym zwierzęciem;

płetwonurek /ˌpwɛtfɔ̃ˈnurɛk/ (n)
akvalangistas
  nurek z lekkim osprzętem i płetwami, które umożliwiają swobodne poruszanie się pod wodą

płeć /pwɛʨ̑/ (n)
lytis
  cecha organizmów żywych w obrębie jednego gatunku charakteryzująca je pod względem ich zdolności rozrodczych;

płodozmian /pwɔˈdɔzmʲjãn/ (n)
sėjomaina
  (rolnictwo, rolniczy) system gospodarki rolnej ustalający z góry na wiele lat stałą rotację upraw;

płomień /ˈpwɔ̃mʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
liepsna
  język ognia unoszący się nad płonącym przedmiotem;

płomykówka (n)
liepsnotoji pelėda
  (ornitologia, ornitologiczny) Tyto alba, średniej wielkości ptak z rodziny płomykówkowatych

płot /pwɔt/ (n)
žiogris
  ogrodzenie domu lub gospodarstwa;

płuco /ˈpwuʦ̑ɔ/ (n)
plautis, plaučiai
  (anatomia, anatomiczny) pojedynczy lub parzysty narząd oddechowy właściwy dla kręgowców;

pług /pwuk/ (n)
plūgas
  (rolnictwo, rolniczy) narzędzie rolnicze, uprawowe, służące do przeprowadzania orki;

płyn /pwɨ̃n/ (n)
skystis
  substancja niemająca określonej postaci, przyjmująca kształt zbiornika, do którego jest wprowadzona
  (fizyka, fizyczny) ciecz lub gaz;

płyn Lugola (n)
Liugolio tirpalas
  (chemia, chemiczny) (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) wodny roztwór czystego jodu w jodku potasu, do zastosowań leczniczych lub laboratoryjnych;

płynny /ˈpwɨ̃nːɨ/ (adj)
skystas, skystis
  będący płynem

płyta kompaktowa /ˈpwɨta ˌkɔ̃mpakˈtɔva/ (n)
kompaktinė plokštelė
  poliwęglanowa płyta z zakodowaną cyfrowo informacją do odczytu światłem lasera optycznego

płytki /ˈpwɨtʲci/ (adj)
seklus
  taki, który nie ma dużej głębokości; charakteryzujący się płytkością; niegłęboki

pływaczka /pwɨˈvaʧ̑ka/ (n)
plaukike
  forma żeńska od: pływak

pływak /ˈpwɨvak/ (n)
plaukikas
  (sport, sportowy) człowiek (zwłaszcza sportowiec) zajmujący się pływaniem

pływać /ˈpwɨvaʨ̑/ (v)
plaukti, plaukioti
  poruszać się w wodzie, po wodzie lub innym płynie

płód /pwut/ (n)
vaisius
  (biologia, biologiczny) zarodek ssaków w późniejszym stadium rozwoju

płótno /ˈpwutnɔ/ (n)
drobė
  tkanina o najprosztszym splocie (płóciennym), najczęściej z surowej lub bielonej przędzy;

quiz /kwʲis/ (n)
viktorina
  rozrywka intelektualna lub rodzaj zadania w postaci zestawu pytań;

rabarbar /raˈbarbar/ (n)
rabarbaras
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) Rheum L., roślina warzywna z rodziny rdestowatych;

rabin /ˈrabʲĩn/ (n)
rabinas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) przełożony gminy żydowskiej, uczony w prawie żydowskim;

rachatłukum /ˌraxatˈwukũm/ (n)
lukumas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) słodki przysmak z Bliskiego Wschodu, wyrób cukierniczy o konsystencji galaretki, zawierający dodatki, np. migdały, orzechy lub kawałki owoców, podawany w formie kostek oprószonych cukrem pudrem;

rachunek /raˈxũnɛk/ (n)
sąskaita
  spis należności za towar lub usługę, jako forma rozliczenia sprzedawcy, zawierający sumę końcową
  (bankowość, bankowy) konto w banku, przez które przeprowadza się operacje finansowe
  kwit zawierający rozliczenie należności za towar lub usługę, zawierający sumę końcową
  stan majątku lub kapitału wyrażony liczbowo (wartość, ilość) jako rezultat działalności finansowej lub gospodarczej
  zapisy wpływów i wydatków

racja /ˈraʦ̑ʲja/ (n)
davinys
  określona ilość substancji
teisybė
  słuszność, prawda

racjonalista /ˌraʦ̑ʲjɔ̃naˈlʲista/ (n)
racionalistas
  (filozofia, filozoficzny) zwolennik racjonalizmu w filozofii
  człowiek, który w swoim postępowaniu kieruje się rozumem, nie emocjami

rad /rat/ (n)
radis
  (chemia, chemiczny) promieniotwórczy pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 88, srebrzystobiały metal;

rada /ˈrada/ (n)
patarimas
  wypowiedź skierowana do kogoś, zawierająca zalecenie, jak się należy zachować w określonej sytuacji
  grupa osób, najczęściej wydzielona formalnie w ramach jakiejś organizacji lub społeczności, której celem jest znalezienie poprzez dyskusję lub z racji posiadanego doświadczenia, rozwiązania określonego problemu
  zebranie, na którym dyskutowany jest jakiś problem

radian /ˈradʲjãn/ (n)
radianas
  (matematyka, matematyczny) (jednostka miary) jednostka miary łukowej kąta płaskiego, określona w taki sposób, że jeden radian to taki kąt środkowy, którego ramiona wycinają na okręgu łuk o długości równej promieniowi tego okręgu;

radio /ˈradʲjɔ/ (n)
radijas
  instytucja opracowująca i nadająca audycje emitowane w postaci fal elektromagnetycznych
  urządzenie odbierające sygnały dźwiękowe nadawane w postaci fal elektromagnetycznych

radioaktywność (n)
radioaktyvumas
  (fizyka, fizyczny) zdolność jąder atomowych do samorzutnej emisji promieniowania korpuskularnego alfa lub beta albo promieniowania elektromagnetycznego gamma

radioteleskop (n)
radioteleskopas
  (astronomia, astronomiczny) teleskop, który wykorzystuje fale radiowe do obserwacji odległych obiektów astronomicznych;

radon /ˈradɔ̃n/ (n)
radonas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rn i liczbie atomowej 86, promieniotwórczy gaz szlachetny, bezbarwny i bezwonny;

radość /ˈradɔɕʨ̑/ (n)
džiaugsmas
  uczucie zadowolenia i satysfakcji, przejawiające się śmiechem, optymistycznym spojrzeniem na rzeczywistość czy poczuciem beztroski

radykalizacja (n)
radikalizacija
  proces stawania się zwolennikiem radykalizmu politycznego

radzić /ˈraʥ̑iʨ̑/ (v)
patarti
  udzielać komuś rady

radło (n)
árklas
  (rolnictwo, rolniczy) najprostsze i najstarsze narzędzie do spulchniania gleby bez odwracania skiby

rafinować /ˌrafʲĩˈnɔvaʨ̑/ (v)
rafinuoti
  poddawać procesowi rafinacji

raj /raj/ (n)
rojus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) miejsce wiecznej szczęśliwości, które istniało na początku ludzkości, które czeka również po śmierci;

raj podatkowy /ˈraj ˌpɔdatˈkɔvɨ/ (n)
mokesčių rojumi
  (potocznie, potoczny) kraj o łagodnych przepisach podatkowych dla obcokrajowców;

rak /rak/ (n)
vėžys
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego;
  (zoologia, zoologiczny) jadalny skorupiak z podtypu stawonogów;

rak prostaty (n)
prostatos vėžys
  (medycyna, medyczny) nowotwór złośliwy pochodzenia nabłonkowego rozwijający się w prostacie

rakieta /raˈcɛta/ (n)
raketa
  pojazd latający lub pocisk napędzany silnikiem rakietowym;

rama /ˈrãma/ (n)
rėmai
  oprawa obrazu, lustra lub szyby

ramię /ˈrãmʲjɛ/ (n)
petys
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej pomiędzy stawami: barkowym a łokciowym
  (anatomia, anatomiczny) część ciała od szyi do stawu barkowego

ramię w ramię /ˈrãmʲjɛ ˈv‿rãmʲjɛ/ (adv)
petys petin
  równo, bez różnicy w odległości

rana /ˈrãna/ (n)
žaizda
  (medycyna, medyczny) uszkodzenie ciągłości skóry, a często również głębszych tkanek lub narządów na skutek urazu, oparzenia itp.;

randka /ˈrãntka/ (n)
pasimatymas
  umówione, najczęściej romantyczne spotkanie dwóch zainteresowanych sobą osób, w celu bliższego poznania się lub spędzenia razem czasu;

raniuszek /rãˈɲuʃɛk/ (n)
ilgauodegė zylė
  (ornitologia, ornitologiczny) raniuszek zwyczajny Aegithalos caudatus, mały ptak o puszystej sylwetce z czarnym wierzchem i białoróżowawym spodzie oraz długim schodkowatym ogonem;

rano /ˈrãnɔ/ (adv)
rytą
  wcześnie w ciągu dnia

rano /ˈrãnɔ/ (n)
rytas
  wczesna pora dnia

rapsod (n)
rapsodas
  (dawniej, dawny) (historia, historyczny, historycznie) wędrowny śpiewak recytujący poematy epickie

raróg /ˈraruk/ (n)
taurusis sakalas
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku raróg zwyczajny, Falco cherrug

rasa /ˈrasa/ (n)
rasė
  (zoologia, zoologiczny) dawna kategoria systematyczna zwierząt zajmująca niższy poziom niż gatunek;

rasista /raˈɕista/ (n)
rasistas
  zwolennik rasizmu

rasizm /ˈraɕism̥/ (n)
rasizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (społeczny) ideologia oraz wypływające z niej zachowania przyjmujące założenie wyższości niektórych ras ludzi nad innymi;

raszyzm (n)
rašizmas
  (pogardliwie, pogardliwy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ideologia i system polityczny Federacji Rosyjskiej, rosyjska wojna na Ukrainie i rosyjska okupacja Ukrainy, postrzegane jako przejaw faszyzmu

ratownik /raˈtɔvʲɲik/ (n)
gelbėtojas
  osoba niosąca pomoc w nagłej sytuacji
  osoba pilnująca bezpieczeństwa na kąpielisku
  osoba uprawniona do udzielania pierwszej pomocy

ratusz /ˈratuʃ/ (n)
rotušė
  (architektura, architektoniczny) budynek, w którym swoją siedzibę mają władze miasta;

ratyfikacja (n)
ratifikacija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zatwierdzenie umowy międzynarodowej przez uprawniony do tego organ państwowy

raz /'razɨ/ /ras/ (n)
kartas
  jednostka jakiejś wielkości (podawana jako punkt odniesienia przy jej zwielokrotnianiu)
  pojedyncza realizacja czynności

razem /ˈrazɛ̃m/ (adv)
kartu
  (o wielu elementach, osobach itp.) łącznie, równocześnie, wszyscy / wszystkie

rdza /rʣ̑a/ (n)
rūdys
  warstwa na powierzchni metalu lub stopu (zwykle żelaza i stali) złożona z tlenku tego metalu;

rdzeń kręgowy (n)
stuburo smegenys, nugaros smegenys
  (anatomia, anatomiczny) narząd będący częścią ośrodkowego układu nerwowego, który przesyła informacje między mózgiem a resztą ciała;

reakcja /rɛˈakʦ̑ʲja/ (n)
reakcija
  odpowiedź na coś w formie działania lub postawy
  zachowanie organizmów żywych w odpowiedzi na bodźce

reakcja chemiczna (n)
cheminė reakcija
  (chemia, chemiczny) każdy proces, w wyniku którego pierwotna substancja zwana substratem przemienia się w inną substancję zwaną produktem;

reakcjonista /ˌrɛakʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
reakcionierius
  (pejoratywnie, pejoratywny) przeciwnik jakichkolwiek zmian społecznych i politycznych

reaktor /rɛˈaktɔr/ (n)
reaktorius
  (chemia, chemiczny) zbiornik, w którym zachodzi reakcja chemiczna;
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;

reaktor atomowy (n)
branduolinis reaktorius
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;

reaktor jądrowy (n)
branduolinis reaktorius
  (fizyka, fizyczny) urządzenie do wyzwalania energii jądrowej;

reaktywować (v)
suaktyvinti
  sprawiać, że ktoś lub coś staje się ponownie aktywne

realgar (n)
realgaras
  (mineralogia, mineralogiczny) rzadki minerał z grupy siarczków, zbudowany z czterosiarczku czteroarsenu;

realnie (adv)
realiai
  w sposób realny

recepta /rɛˈʦ̑ɛpta/ (n)
receptas
  (medycyna, medyczny) pisemne zlecenie wydania leku
  (przenośnie, przenośnia) niezawodna metoda, sprawdzony sposób postępowania

recesja /rɛˈʦ̑ɛsʲja/ (n)
recesija
  (ekonomia, ekonomiczny) okres zahamowania i spadku rozwoju gospodarczego

redaktor /rɛˈdaktɔr/ (n)
redaktorius
  pracownik redakcji, który zajmuje się redagowaniem tekstów, opracowywaniem audycji radiowych lub programów telewizyjnych

referencja /ˌrɛfɛˈrɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
nuoroda
  (informatyka, informatyczny) wartość, zawierająca informację o położeniu innej wartości w pamięci lub nośniku danych;

referendum /ˌrɛfɛˈrɛ̃ndũm/ (n)
referendumas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) głosowanie, którego celem jest rozstrzygnięcie jakiejś kwestii przez ogół obywateli kraju, regionu lub gminy;

reforma /rɛˈfɔrma/ (n)
reforma
  zmiana lub szereg zmian mająca na celu ulepszenie dziedziny, której dotyczy;

reformacja /ˌrɛfɔrˈmaʦ̑ʲja/ (n)
reformacija
  (historia, historyczny, historycznie) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) ruch religijno-polityczno-społeczny w XVI wieku zapoczątkowany w Niemczech przez Marcina Lutra, dążący do wprowadzenia reform w Kościele katolickim;

reformator /ˌrɛfɔrˈmatɔr/ (n)
reformatorius
  ten, kto reformuje, dokonuje reformy

refren /ˈrɛfrɛ̃n/ (n)
priedainis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) w utworze śpiewanym jest to powtarzająca się melodia i tekst

regaty /rɛˈɡatɨ/ (n)
regata
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) wyścig łodzi lub statków;

regał /ˈrɛɡaw/ (n)
lentyna
  mebel z półkami

reguła /rɛˈɡuwa/ /ˈrɛɡuwa/ (n)
taisyklė
  zasada, według której należy postępować

rehabilitacja /ˌrɛxabʲilʲiˈtaʦ̑ʲja/ (n)
reabilitacija
  (książkowy) przywrócenie dobrego imienia, dobrej opinii, oczyszczenie z zarzutów
  (medycyna, medyczny) przywrócenie choremu sprawności fizycznej i psychicznej oraz przystosowanie go do zmienionych warunków życia;

reinkarnacja /ˌrɛ<sup>j</sup>ĩŋkarˈnaʦ̑ʲja/ (n)
reinkarnacija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) pogląd, według którego dusza po śmierci wciela się w nowy byt fizyczny;

rekin /ˈrɛcĩn/ (n)
ryklys
  (ichtiologia, ichtiologiczny) drapieżna ryba chrzęstnoszkieletowa żyjąca w ciepłych morzach i oceanach;
  (przenośnie, przenośnia) potentat finansowy bezwzględny w interesach

reklama /rɛkˈlãma/ (n)
reklama
  informacja połączona z komunikatem perswazyjnym, mająca zachęcić do kupienia produktu lub skorzystania z usługi;

rekomendacja /ˌrɛkɔ̃mɛ̃nˈdaʦ̑ʲja/ (n)
patarimas
  (książkowy) pozytywna opinia o kimś, pisemna bądź ustna

rekonstrukcja (n)
rekonstrukcija
  odtworzenie czegoś opierając się o zachowane fragmenty, informacje, szczątki, przekazy itd.; (także, też) rzecz, która została odtworzona/zrekonstruowana

rekord /ˈrɛkɔrt/ (n)
rekordas
  najlepszy wynik;
  (informatyka, informatyczny) fragment bazy danych

rekrut /ˈrɛkrut/ (n)
naujokas
  (wojskowość, wojskowy) nowy żołnierz, świeżo powołany do wojska;

relief /ˈrɛlʲjɛf/ (n)
reljefas
  płaskorzeźba;

religia /rɛˈlʲiɟja/ (n)
religija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) system wierzeń i praktyk, określający relację jednostki do różnie pojmowanej sfery sacrum, czyli świętości i sfery boskiej;
  (edukacja, edukacyjny) przedmiot nauczany w szkole, wpajający uczniom podstawy określonej wiary

religijny /ˌrɛlʲiˈɟijnɨ/ (adj)
religingas
  dotyczący religii, opisujący religię
  postępujący zgodnie z zasadami religii

relikwia (n)
relikvija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kawałki ciała lub płyny ustrojowe osoby uznawanej za świętą, rzadziej fragmenty rzeczy związane z tą osobą, którym jakaś religia przypisuje nadprzyrodzoną moc;

remis /ˈrɛ̃mʲis/ (n)
lygiomis
  wynik jakiejś rywalizacji (np. gry, rozgrywki sportowej), w której żadna ze stron nie została pokonana; także gra nierozstrzygnięta

ren /rɛ̃n/ (n)
renis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Re i liczbie atomowej 75;

renesans (n)
renesansas
  (książkowy) odrodzenie się czegoś
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (sztuka) (architektura, architektoniczny) główny kierunek w kulturze środkowo- i zachodnioeuropejskiej, który datuje się na przełom wieku XV i XVI;
  (sztuka) (architektura, architektoniczny) styl charakterystyczny dla Europy przełomu XV i XVI wieku

renifer /rɛ̃ˈɲifɛr/ (n)
šiaurinis elnias
  (zoologia, zoologiczny) Rangifer tarandus Linnaeus, ssak z rodziny jeleniowatych, zamieszkujący arktyczną tundrę i lasotundrę;

rentgenogram (n)
rentgenograma
  (medycyna, medyczny) (technologia, technika, techniczny) zdjęcie fotograficzne otrzymane na skutek działania promieni rentgenowskich

rentowny /rɛ̃nˈtɔvnɨ/ (adj)
rentabilus
  przynoszący zysk

repatriacja /ˌrɛpaˈtrʲjaʦ̑ʲja/ (n)
repatriacija
  (książkowy) powrót do ojczystego kraju;

represja /rɛˈprɛsʲja/ (n)
priespauda
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) forma odwetu lub nacisku

republika /rɛˈpublʲika/ (n)
respublika
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój polityczny, w którym władza jest sprawowana przez organ wyłoniony w wyniku wyborów na określony czas;

republika bananowa /rɛˈpublʲika ˌbãnãˈnɔva/ (n)
bananinė respublika
  (przenośnie, przenośnia) (pejoratywnie, pejoratywny) słabe i niestabilne politycznie państwo, gospodarczo zależne od eksportu jednego surowca, rządzone w niedemokratyczny sposób, zazwyczaj przez dyktatora lub reżim wojskowy;

respekt /ˈrɛspɛkt/ (n)
pagarba
  szacunek, poważanie

restauracja /ˌrɛstawˈraʦ̑ʲja/ (n)
restoranas
  (gastronomia) lokal gastronomiczny o stosunkowo wysokim standardzie;

reszta /ˈrɛʃta/ (n)
grąža
  przy płaceniu: kwota, którą kupujący nadpłacił i którą sprzedawca powinien mu oddać

retoryka (n)
retorika
  (językoznawstwo, językoznawczy) mowa lub przesadny styl, mające przekonać słuchających
  (językoznawstwo, językoznawczy) sztuka posługiwania się językiem, zwłaszcza w wystąpieniach publicznych, mających na celu przekonywanie słuchaczy;
  (językoznawstwo, językoznawczy) średniowieczny przedmiot wykładany na uniwersytetach jako retoryka (1.1)

retsina (n)
retsina
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) rodzaj greckiego żywicznego wina produkowanego na terenie Attyki;

reumatologia /ˌrɛwmatɔˈlɔɟja/ (n)
reumatologija
  (medycyna, medyczny) dział medycyny, który zajmuje się schorzeniami reumatycznymi kości i stawów;

reumatyzm /rɛwˈmatɨsm̥/ (n)
reumatas
  (medycyna, medyczny) schorzenie narządów ruchu charakteryzujące się bólami i zmianami zwyrodnieniowymi w stawach;

rewaluacja /ˌrɛvaluˈ<sup>w</sup>aʦ̑ʲja/ (n)
revalvacija
  (ekonomia, ekonomiczny) urzędowy wzrost kursu danej waluty;

rewanżyzm (n)
revanšizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) postawa polegająca na dążeniu do odwetu na przeciwniku politycznym lub wrogu (za np. utracone ziemie)

rewolucja /ˌrɛvɔˈluʦ̑ʲja/ (n)
revoliucija
  gwałtowne przemiany w społeczeństwie, związane np. z przewrotem;
  (przenośnie, przenośnia) duże i nagłe zmiany

rewolucjonista /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲista/ (n)
revoliucionierius
  uczestnik lub zwolennik rewolucji

rewolucjonistka /ˌrɛvɔluʦ̑ʲjɔ̇̃ˈɲistka/ (n)
revoliucionierė
  kobieta, uczestniczka lub zwolenniczka rewolucji

rewolucyjny /ˌrɛvɔluˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
revoliucingas
  dotyczący rewolucji i rewolucjonistów, związany z rewolucją i rewolucjonistami

rewolwer /rɛˈvɔlvɛr/ (n)
revolveris
  ręczna, krótka broń palna, w której magazynek stanowi kilkukomorowy obrotowy bęben;

rezerwa (n)
rezervas
  (wojskowość, wojskowy) oddział lub oddziały wojskowe pozostawione w odwodzie
  zapas czegoś

reżim (n)
režimas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (pejoratywnie, pejoratywny) sposób sprawowania władzy przy pomocy ucisku i przemocy

reżyser /rɛˈʒɨsɛr/ (n)
režisierius
  realizator koncepcji filmu, programu telewizyjnego, sztuki teatralnej;

reżyserka (n)
režisierė
  kobieta uprawiająca zawód reżysera

reżyserować (v)
režisuoti
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (telewizja, telewizyjny) (radiofonia, radiokomunikacja, radiotechnika, radiofoniczny, radiokomunikacyjny, radiotechniczny, radiowy) opracowywać film, program, przedstawienie albo słuchowisko od pomysłu do postaci końcowej

robaczywy (adj)
kirmėlėtas
  pełen robaków lub nadjedzony przez robaki

robak /ˈrɔbak/ (n)
kirmėlė, kirminas
  (zoologia, zoologiczny) (przestarzałe, przestarzały) typ bezkręgowca o nitkowatym kształcie;

robić /ˈrɔbʲiʨ̑/ (v)
daryti
  wykonywać coś, tworzyć, produkować, przyrządzać, przygotowywać
  zajmować się czymś, wykonywać jakąś czynność; wywoływać jakiś stan

robić swoje /ˈrɔbʲiʨ̑ ˈsfɔjɛ/ (idiom)
daryti savo
  konsekwentnie realizować swoje zamierzenia

robot /ˈrɔbɔt/ (n)
robotas
  (technologia, technika, techniczny) maszyna, urządzenie zbudowane do wykonywania pewnych czynności według nakazanego programu;
  (przenośnie, przenośnia) o człowieku: bezduszny, niewrażliwy, wykonujący swoją pracę automatycznie

robotnik /rɔˈbɔtʲɲik/ (n)
darbininkas
  pracownik wykonujący pracę fizyczną

robotyka /rɔˈbɔtɨka/ (n)
robotika
  nauka zajmująca się projektowaniem i zastosowaniem robotów, ich mechaniką i sterowaniem;

rock /rɔk/ (n)
rokas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek silnie rytmicznej muzyki rozrywkowej granej głównie z użyciem instrumentów nagłośnionych elektrycznie;

rocznica /rɔʧ̑ʲˈɲiʦ̑a/ (n)
metinės
  dzień przypadający dokładnie w rok, dwa, trzy itd. lata po jakimś fakcie, zdarzeniu;

rocznik (n)
metraštis
  czasopismo ukazujące się raz na rok

rod /rɔt/ (n)
rodis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rh i liczbie atomowej 45;

rodonit /rɔˈdɔ̃ɲit/ (n)
rodonitas
  (mineralogia, mineralogiczny) krzemian manganu i wapnia; minerał o różowej barwie, używany jako materiał okładzinowy lub w jubilerstwie;

rodzaj /ˈrɔʣ̑aj/ (n)
gentis
  (biologia, biologiczny) grupa obejmująca gatunki blisko spokrewnione, podrzędna względem rodziny;

rodzaj męski /ˈrɔʣ̑aj ˈmɛ̃w̃sʲci/ (n)
vyriškoji giminė
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci męskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj nijaki /ˈrɔʣ̑aj ɲiˈjäci/ (n)
bevardė giminė
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty niedojrzałe lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzaj żeński /ˈrɔʣ̑aj ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (n)
moteriškoji giminė
  (gramatyka) cecha rzeczowników liczby pojedynczej nazywających istoty płci żeńskiej lub innych, zaliczanych do tej samej grupy w danym języku

rodzajnik określony /rɔˈʣ̑ajɲik ˌɔkrɛɕˈlɔ̃nɨ/ (n)
žymimasis artikelis
  (językoznawstwo, językoznawczy) (gramatyka) rodzajnik występujący w wyrażeniach odnoszących się do konkretnych przedmiotów lub osób (np. znanych z kontekstu) oraz pojęć ogólnych

rodzeństwo /rɔˈʣ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
brolija
  brat (bracia), siostra (siostry);

rodzic /ˈrɔʥ̑iʦ̑/ (n)
tėvai
  pierwszy biologiczny przodek danej osoby, ojciec lub matka

rodzice /rɔˈʥ̑iʦ̑ɛ/ (n)
tėvai
  ojciec i matka

rodzina /rɔˈʥ̑ĩna/ (n)
šeima
  (biologia, biologiczny) w systematyce: jednostka wyższa od rodzaju;
  (socjologia, socjologiczny) grupa osób, które łączy pokrewieństwo, małżeństwo, powinowactwo lub inne prawo;
šeima, šeimyna
  rodzice wraz z ich dziećmi

roentgen /ˈrɛ̃ndɡɛ̃n/ (n)
rentgenis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rg i liczbie atomowej 111;

rogówka (n)
ragena
  (anatomia, anatomiczny) wypukła zewnętrzna warstwa gałki ocznej;

rok /rɔk/ (n)
metai
  czas, jaki w przybliżeniu zajmuje Ziemi obiegnięcie Słońca, równy 365 lub 366 dni;

rok przestępny /ˈrɔk pʃɛˈstɛ̃mpnɨ/ (n)
keliamieji metai
  (astronomia, astronomiczny) rok kalendarzowy liczący 366 dni;

rok szkolny /ˈrɔk ˈʃkɔlnɨ/ (n)
mokslo metai
  (edukacja, edukacyjny) okres nauki w szkole podstawowej, średniej, zawodowej oraz w technikum i gimnazjum, zaczynający się w Polsce we wrześniu, a kończący się 31 sierpnia;

rok świetlny /ˈrɔc ˈɕfʲjɛtl̥nɨ/ (n)
šviẽsmetis
  (astronomia, astronomiczny) jednostka długości równa odległości, jaką przebywa w próżni światło w czasie jednego roku;

rokitnik /rɔˈcitʲɲik/ (n)
šaltalankis
  (botanika, botaniczny) Hippophae L., rodzaj roślin krzewiastych z rodziny oliwnikowatych;

rola /ˈrɔla/ (n)
dirva
  (rolnictwo, rolniczy) pole
vaidmuo
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) wcielenie się w postać przez aktora
  funkcja, odpowiedzialność

rolada /rɔˈlada/ (n)
suktinukas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) pieczony kawałek zwiniętego w rulon mięsa z nadzieniem

rolka /ˈrɔlka/ (n)
ritinys
  szpula, tuba z czymś na nią nawiniętym
  zwinięty papier

rolnictwo /rɔlʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
žemės ūkis
  (rolnictwo, rolniczy) dział gospodarki i zajęcie, które polega na wytwarzaniu żywności i surowców przemysłowych poprzez uprawę roślin i hodowlę zwierząt;

rolnik /ˈrɔlʲɲik/ (n)
žemdirbys, ūkininkas, valstietis
  osoba zajmująca się rolnictwem i gospodarstwem rolnym

romaji (n)
romadži
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis języka japońskiego pismem łacińskim, transkrypcja na alfabet łaciński;

romans /ˈrɔ̃mãw̃s/ (n)
meilės santykis
  związek miłosny osób niebędących parą małżeńską

romański (adj)
romanas
  wywodzący się ze starożytnej kultury rzymskiej lub z nią związany

romb /rɔ̃mp/ (n)
rombas
  (geometria) czworokąt o wszystkich bokach równych;

rondo /ˈrɔ̃ndɔ/ (n)
žiedas
  (motoryzacja) skrzyżowanie z wyspą środkową i jednokierunkową jezdnią wokół wyspy;

ropa /ˈrɔpa/ (n)
pūliai
  (medycyna, medyczny) wydzielina o żółtawym zabarwieniu wydobywająca się z zainfekowanej rany;

ropa naftowa /ˈrɔpa naˈftɔva/ (n)
nafta
  (geologia, geologiczny) (chemia, chemiczny) ciekła kopalina, mieszanina naturalnych węglowodorów gazowych, ciekłych i stałych, stanowi ważny surowiec energetyczny oraz dla przemysłu chemicznego;

ropieć (v)
pūliuoti, šlapiuoti
  (medycyna, medyczny) wydzielać ropę

ropień /ˈrɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
abscesas
  zbiorowisko ropy w tkance, zwykle bardzo bolesne

ropowica /ˌrɔpɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
flegmona, pūlynas
  (medycyna, medyczny) zapalenie ropne w obrębie luźnej tkanki łącznej jakiejś okolicy ciała

ropucha /rɔˈpuxa/ (n)
rupūžė
  (herpetologia, herpetologiczny) płaz lądowy z gruczołami jadowymi;

rosa /ˈrɔsa/ (n)
rasa
  krople wody osadzające się na ziemi i roślinach

rosnąć /ˈrɔsnɔ̃ɲʨ̑/ (v)
augti
  o organizmach dążyć do osiągnięcia dojrzałości
  o roślinach występować
  powiększać swoje rozmiary, skalę

rosomak /rɔˈsɔ̃mak/ (n)
ernis
  (zoologia, zoologiczny) Gulo gulo, duży, zagrożony wyginięciem drapieżnik lądowy;

rosyjska ruletka /rɔˈsɨjska ruˈlɛtka/ (n)
rusiška rueletė
  (przenośnie, przenośnia) postępowanie o wysokim stopniu ryzyka, w którym o powodzeniu decyduje przypadek, a stawką jest życie lub cały majątek
  rodzaj gry polegającej na przykładaniu do własnej głowy, na zmianę z przeciwnikiem, lufy rewolweru zawierającego jedną kulę i naciskaniu spustu po wcześniejszym zakręceniu obrotowym magazynkiem (bębenkiem) broni;

rosyjski /rɔˈsɨjsʲci/ (adj)
rusas
  dotyczący Rosji lub Rosjan, charakterystyczny dla Rosji lub Rosjan

rosyjskojęzyczny /rɔˈsɨjskɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
rusakalbis
  posługujący się językiem rosyjskim
  spisany, stworzony w języku rosyjskim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem rosyjskim

rotmistrz /ˈrɔtmʲisṭʃ/ (n)
rotmistras
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) stopień oficerski w kawalerii, będący odpowiednikiem rangi kapitana;

rottweiler (n)
rotveileris
  (kynologia, kynologiczny) rasa gładkowłosych psów o silnym ciele wywodząca się z Germanii;

rower /ˈrɔvɛr/ (n)
dviratis
  (transport, transportowy) jednośladowy pojazd napędzany siłą ludzkich mięśni;

rozbrojenie (n)
nuginklavimas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) całkowite usunięcie lub ograniczenie działalności sił zbrojnych albo produkcji wojskowej danego państwa na mocy międzynarodowego porozumienia

rozchodnik (n)
šilokas
  (botanika, botaniczny) Sedum L., rodzaj rośliny z rodziny gruboszowatych, do którego należy od ~280 do ~470 gatunków występujących głównie na półkuli północnej;
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju rozchodnik (1.1)

rozchodnik ostry (n)
aitrusis šilokas
  (botanika, botaniczny) Sedum acre L. gatunek rośliny z rodziny gruboszowatych;
  (botanika, botaniczny) roślina z gatunku rozchodnik ostry (1.1)

rozcieńczać (v)
skiesti
  (chemia, chemiczny) zmniejszać stężenie roztworu, dodając rozpuszczalnik

rozdział /ˈrɔʑʥ̑aw/ (n)
skyriuje
  (drukarstwo, drukarski) każda z części, na które podzielona jest książka lub rękopis

rozedma (n)
emfizema
  (medycyna, medyczny) choroba płuc polegająca na zmniejszeniu ilości pęcherzyków płucnych przez nieprawidłowe powiększanie się ich skutkujące ich niszczeniem;

rozejm (n)
paliaubos
  czasowe lub bezterminowe wstrzymanie działań wojennych na podstawie umowy między walczącymi stronami

rozeznanie (n)
supratimas, įžvalgos, žinios
  orientacja w jakiejś sprawie, dziedzinie

rozgrzewka /rɔzˈɡʒɛfka/ (n)
apšilimas
  (sport, sportowy) zestaw ćwiczeń przed treningiem służąca przygotowaniu organizmu do wysiłku;

rozgwiazda /rɔzˈɡvʲjazda/ (n)
jūrų žvaigždė
  (zoologia, zoologiczny) Asteroidea, drapieżne zwierzę morskie z typu szkarłupni, kształtem przypominający gwiazdę;

rozkaz /ˈrɔskas/ (n)
komanda
  polecenie wykonania czegoś wydane przez osobę uprawnioną do tego lub mającą nad kimś jakąś przewagę

rozkazywać (v)
įsakinėti
  wydawać kategoryczne polecenia

rozlewać (v)
semti
  lejąc, napełniać kilka naczyń

rozmaryn /rɔzˈmarɨ̃n/ (n)
rozmarinas
  (botanika, botaniczny) Rosmarinus L., rodzaj roślin z rodziny jasnotowatych;

rozmawiać /rɔzˈmavʲjäʨ̑/ (v)
kalbėti
  wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów

rozmiar /ˈrɔzmʲjar/ (n)
dydis
  wielkość czegoś (pod względem długości, szerokości, objętości lub wysokości)

rozmowa /rɔzˈmɔva/ (n)
pokalbis
  ustna wymiana zdań

rozmówki /rɔzˈmufʲci/ (n)
pokalbių knygelė
  niewielka książeczka zawierająca podstawowe zwroty używane w typowych sytuacjach, pomocna w nauce języka obcego lub w porozumiewaniu się za granicą; także: dialogi zawarte w takiej książeczce

rozpieszczać (v)
lepinti
  traktować zbyt pobłażliwie

rozporek /rɔsˈpɔrɛk/ (n)
klynas
  (krawiectwo) zapinane rozcięcie w spodniach

rozporządzenie /ˌrɔspɔʒɔ̃nˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
reglamentas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) akt normatywny, stanowiący źródła powszechnie obowiązującego prawa, wydany na podstawie szczegółowego upoważnienia ustawowego i w celu wykonania ustawy;

rozpuszczalnik /rɔs.puʂˈt͡ʂal.ɲik/ (n)
tirpiklis
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) ciecz powodująca rozpuszczanie innych ciał

rozpuszczalność (n)
tirpumas
  (chemia, chemiczny) maksymalna liczba gramów substancji rozpuszczonej w 100 g rozpuszczalnika: przy określonej temperaturze, ciśnieniu (w przypadku gazów) i rodzaju rozpuszczalnika;

roztargnienie (n)
išsiblaškymas
  nieumiejętność skupienia uwagi na tym, co istotne

roztocz (n)
erkė
  (arachnologia, arachnologiczny) drobny pajęczak z głowotułowiem zlanym z odwłokiem z podtypu szczękoczułkowców;

roztwór /ˈrɔstfur/ (n)
tirpalas
  (chemia, chemiczny) jednorodna mieszanina dwóch lub więcej substancji tworząca jedną fazę, występującą w różnych stanach skupienia;

rozumieć /rɔˈzũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
suprasti
  pojmować coś, interpretować coś, mieć świadomość mechanizmów zdarzeń

rozumny /rɔˈzũmnɨ/ (adj)
protingas
  taki, który ma wiedzę i rozsądek; (także, też) świadczący o posiadaniu wiedzy, rozsądku i zdolności racjonalnego myślenia

rozwiązanie /ˌrɔzvʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ/ (n)
sprendimas
  (matematyka, matematyczny) wynik

rozwód /ˈrɔzvut/ (n)
ištuoka
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rozwiązanie małżeństwa w formie określonej prawem;

rozwój /ˈrɔzvuj/ (n)
vystymasis
  następstwo zdarzeń, dzianie się kolejnych rzeczy
  proces przemian prowadzący do osiągnięcia lepszego, bardziej zaawansowanego stanu
  proces zmian w organizmie lub jego części następujący z czasem życia bądź z kolejnymi pokoleniami

roślina /rɔɕˈlʲĩna/ (n)
augalas
  (botanika, botaniczny) wykształcony żywy organizm, który posiada zdolność wytwarzania substancji odżywczych dzięki pochłanianiu światła;

roślinność /rɔɕˈlʲĩnːɔɕʨ̑/ (n)
augalija
  wszystkie rośliny danego terenu

roślinożerca /ˌrɔɕlʲĩnɔˈʒɛrʦ̑a/ (n)
augalėdis
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę żywiące się roślinami
  (żartobliwie) wegetarianin, weganin

rtęć /r̥tɛ̃ɲʨ̑/ (n)
gyvsidabris
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Hg i liczbie atomowej 80;

rubel /ˈrubɛl/ (n)
rublis
  (jednostka monetarna) waluta Rosji i niektórych krajów dawniej wchodzących w skład ZSRR, wcześniej używana w Cesarstwie Rosyjskim;

rubid /ˈrubʲit/ (n)
rubidis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rb i liczbie atomowej 37;

rubin /ˈrubʲĩn/ (n)
rubinas
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) tlenek glinu, czerwona odmiana korundu;

ruch /rux/ (n)
judėjimas
  (fizyka, fizyczny) zmiana położenia w czasie;
  gest, ruszenie częścią ciała
  grupa ludzi dążących do jakiegoś celu politycznego lub społecznego

ruda /ˈruda/ (n)
rūda
  (geologia, geologiczny) kopalina wydobywana jako źródło uzyskiwania metali

rudzik /ˈruʥ̑ik/ (n)
liepsnelė
  (ornitologia, ornitologiczny) Erithacus rubecula, występujący licznie w Polsce niewielki ptak z rdzawym podgardlem;

rufa /ˈrufa/ (n)
laivagalis
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) tylna część kadłuba statku;

rugby /ˈraɡbɨ/ /ˈruɡbɨ/ (n)
regbis
  (sport, sportowy) sport drużynowy z użyciem owalnej piłki;

ruina /ruˈ<sup>j</sup>ĩna/ (n)
griuvėsiai
  obiekt zniszczony

rukola /ruˈkɔla/ (n)
gražgarstė
  (potocznie, potoczny) (botanika, botaniczny) rokietta siewna, roślina warzywna i przyprawowa

rum /rũm/ (n)
romas
  (spożywczy) napój alkoholowy o wysokiej zawartości alkoholu, wytwarzany z trzciny cukrowej;

rumianek /rũˈmʲjãnɛk/ (n)
ramunė
  (botanika, botaniczny) Matricaria L., roślina z rodziny astrowatych, o białych kwiatach z żółtymi główkami, używana w medycynie naturalnej i kosmetyce;

rumowisko (n)
griuvėsiai
  (geologia, geologiczny) nagromadzenie odłamków skalnych powstałych w wyniku oddziaływania zjawisk atmosferycznych na skały
  (geologia, geologiczny) odłamki skalne przenoszone nurtem rzeki
  nagromadzenie odłamków i fragmentów muru po zawaleniu się budynku

rumpologia (n)
rampologija
  (ezoteryka) pseudonaukowa metoda wróżenia z pośladków

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (adj)
rumuniškas
  pochodzący z Rumunii, dotyczący Rumunii lub Rumunów

rumuński /rũˈmũj̃sʲci/ (n)
rumunų
  (językoznawstwo, językoznawczy) urzędowy język Rumunii;

rupia /ˈrupʲja/ (n)
rupija
  (jednostka monetarna) nazwa waluty kilku krajów azjatyckich: Indii, Indonezji, Nepalu i Pakistanu, posiadającej różną wartość w tych krajach;

rura /ˈrura/ (n)
vamzdis
  przewód do transportu płynów;

rusofobia /ˌrusɔˈfɔbʲja/ (n)
rusofobija
  (socjologia, socjologiczny) niechęć do Rosji, Rosjan i tego, co rosyjskie

rusyfikacja /ˌrusɨfʲiˈkaʦ̑ʲja/ (n)
rusifikacija
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) narzucanie lub proces przyjmowania języka i kultury rosyjskiej;

rusztowanie /ˌruʃtɔˈvãɲɛ/ (n)
pastoliai
  (technologia, technika, techniczny) prowizoryczna konstrukcja szkieletowa ułatwiająca prace na wysokości przy wznoszeniu i remontowaniu budowli;

ruta /ˈruta/ (n)
rūta
  (botanika, botaniczny) Ruta, rodzaj roślin o żółtych kwiatach i charakterystycznych liściach, znalazła zastosowanie w medycynie, uprawiana także jako roślina ozdobna

ruten /ˈrutɛ̃n/ (n)
rutenis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ru i liczbie atomowej 44;

rutherford (n)
ruterfordis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Rt i liczbie atomowej 104;

ryba /ˈrɨba/ (n)
žuvis
  (spożywczy) mięso ryb (1.1) będące surowcem spożywczym i daniem;
žuvis, žuvys
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z gromady kręgowców, żyjące w wodzie;

rybaczka (n)
žuvininkė
  kobieta rybak

rybak /ˈrɨbak/ (n)
žuvininkas, žvejys
  (rybołówstwo, rybacki) człowiek trudniący się zawodowo łowieniem ryb;

rybosom (n)
ribosoma
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) organellum zbudowane z kwasu rybonukleinowego i białek, służące do produkcji białek w procesie translacji;

rybołów /rɨˈbɔwuf/ (n)
erelis žuvininkas
  (ornitologia, ornitologiczny) Pandion haliaetus, ptak drapieżny rybożerny średniego rozmiaru;

rycerz /ˈrɨʦ̑ɛʃ/ (n)
riteris
  (historia, historyczny, historycznie) członek uprzywilejowanego stanu żołnierskiego; zwykle stawał do walki jako jeździec;

rydwan /ˈrɨdvãn/ (n)
vežimėlis
  dwukołowy wóz bojowy zaprzężony w dwa lub cztery konie

ryj /rɨj/ (n)
snukis
  (zoologia, zoologiczny) wydłużona szczęka u zwierząt

ryjówka (n)
kirstukas
  (zoologia, zoologiczny) ssak z rodzaju ryjówek (1.1)

rym /rɨ̃m/ (n)
rimas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) para dwóch słów na końcu wersu utworu pisanego wierszem o identycznych lub podobnie brzmiących końcówkach

rynek /ˈrɨ̃nɛk/ (n)
turgus, rinka
  (ekonomia, ekonomiczny) pojęcie obejmujące cały handel jakimiś surowcami lub produktami na jakimś obszarze;
  wydzielona część miasta, plac, gdzie kupcy sprzedają swoje towary ze straganów;

rysownik /rɨˈsɔvʲɲik/ (n)
braižytojas
  ktoś, kto wykonuje zawodowo rysunki – np. artystyczne, do komiksów lub filmów animowanych

rysunek /rɨˈsũnɛk/ (n)
piešinys
  to, co zostało narysowane;

rytm /rɨtm̥/ (n)
ritmas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) jeden z elementów dzieła muzycznego, odpowiedzialny za organizację czasową utworu;
  określony porządek powtarzający się okresowo

rytmiczny (adj)
ritmiškas
  powtarzający się jednostajnie, przebiegający równo, miarowo

rytuał /rɨˈtu<sup>w</sup>aw/ (n)
ritualas
  (antropologia, antropologiczny) zespół specyficznych sekwencji sformalizowanych, symbolicznych czynów i wypowiedzi, charakterystyczny dla danej kultury;

rywal (n)
konkurentas
  osoba, która konkuruje w czymś

ryś /rɨɕ/ (n)
lūšis
  (zoologia, zoologiczny) drapieżny, cętkowany kot z pędzelkami na końcach uszu;

ryś rudy (n)
rudoji lūšis
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Lynx rufus Schreber, gatunek ssaka z rodziny kotowatych, występujący w Ameryce Północnej;

ryż /rɨʃ/ (n)
ryžis
  (botanika, botaniczny) roślina zbożowa Oryza L., z rodziny traw występująca w klimacie wilgotnym;
  (handel, handlowy) (spożywczy) nasiona ryżu (1.1)
rỹžis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) ugotowane nasiona ryżu (1.1)

rzadka rzecz między braćmi zgoda /ˈʒatka ˈʒɛʧ̑ ˈmʲjɛ̃nʣ̑ɨ ˈbraʨ̑mʲi ˈzɡɔda/ (proverb)
brolių vaidai peklą džiugina
  bracia zazwyczaj kłócą się ze sobą

rzadki /ˈʒatʲci/ (adj)
retas
  zachodzący rzadko
  o elementach rozmieszczonych we względnie dużych odstępach

rzadko /ˈʒatkɔ/ (adv)
retai, nedažnai
  prawie nigdy, z dużymi odstępami czasowymi między kolejnymi wydarzeniami

rzadkość /ˈʒatkɔɕʨ̑/ (n)
retumas
  coś, co jest rzadkie, nietypowe, zdarza się/występuje rzadko

rzecz /ʒɛʧ̑/ (n)
daiktas
  wytwór materialny, przedmiot

rzeczny /ˈʒɛʧ̑nɨ/ (adj)
upinis
  odnoszący się do rzeki, związany z rzeką

rzeczownik /ʒɛˈʧ̑ɔvʲɲik/ (n)
daiktavardis
  (gramatyka) część mowy umożliwiająca rozróżnianie przedmiotów, osób, zwierząt, pojęć itp. poprzez nadanie im nazw lub imion;

rzeczywisty /ˌʒɛʧ̑ɨˈvʲistɨ/ (adj)
tikras
  mający miejsce naprawdę

rzeka /ˈʒɛka/ (n)
upė
  (hydrologia, hydrologiczny) ciek na powierzchni ziemi;

rzemieślnik /ʒɛ̃ˈmʲjɛ̇ɕl̥ʲɲik/ (n)
amatininkas
  osoba uprawiająca rzemiosło (zajmująca się drobną wytwórczością lub naprawą, posiadająca warsztat rzemieślniczy)

rzemiosło /ʒɛ̃ˈmʲjɔswɔ/ (n)
amatas
  drobna wytwórczość przemysłowa, polegająca na wytwarzaniu i naprawie przedmiotów codziennego użytku przy pomocy ręcznych narzędzi i prostych maszyn; także: umiejętność prowadzenia takiej działalności

rzepa (n)
ropė
  (botanika, botaniczny) roślina z podgatunku rzepy (1.1)

rzepka (n)
girnelė
  (anatomia, anatomiczny) nieduża kość chroniąca staw kolanowy u wielu czworonogów, również u człowieka

rzeźba /ˈʒɛʑba/ (n)
skulptura
  (sztuka) dziedzina sztuk plastycznych związana z tworzeniem trójwymiarowych form z różnych materiałów;
  (sztuka) trójwymiarowy obiekt będący formą artystyczną

rzeźbiarka /ʒɛʑˈbʲjarka/ (n)
skulptorė
  (sztuka) artystka, która wykonuje rzeźby

rzeźbiarz /ˈʒɛʑbʲjaʃ/ (n)
skulptorius
  (sztuka) artysta tworzący przestrzenne dzieła sztuki

rzeźnik /ˈʒɛʑɲik/ (n)
mėsininkas
  człowiek zajmujący się ubojem zwierząt i porcjowaniem mięsa
  (potocznie, potoczny) sprzedawca w sklepie mięsnym

rzut dyskiem /ˈʒud ˈːɨsʲcɛ̃m/ (n)
disko metimas
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna polegająca na wyrzuceniu jedną ręką dysku na jak największą odległość;

rzut karny /ˈʒut ˈkarnɨ/ (n)
baudinys
  (sport, sportowy) w niektórych grach: specyficzne ukaranie strony, która popełniła przewinienie, przez znaczne ułatwienie stronie poszkodowanej zdobycia bramki, punktu (i tym podobne, i temu podobne);

rzut oszczepem /ˈʒut ɔˈʃʧ̑ɛpɛ̃m/ (n)
ieties metimas
  (sport, sportowy) konkurencja polegająca na rzucaniu oszczepem możliwie najdalej bez wykroczenia poza obszar rozbiegu;

rzut rożny /ˈʒut ˈrɔʒnɨ/ (n)
kampinis smūgis
  (sport, sportowy) rzut, wyrzut, wykopnięcie z rogu boiska;

rzygać /ˈʒɨɡaʨ̑/ (v)
vemti
  (grubiański, grubiańsko) wymiotować

rzymski /ˈʒɨ̃msʲci/ (adj)
Romas
  odnoszący się do miasta Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu
  odnoszący się do państwa Rzymu, wywodzący się z Rzymu, charakterystyczny dla Rzymu

rząd /ʒɔ̃nt/ (n)
vyriausybė, valdžia
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wykonawczy organ państwa zajmujący się jego finansami oraz prowadzący jego politykę wewnętrzną i zagraniczną;

rządy (n)
valdyti
  sprawowanie władzy, władanie

rządzić /ˈʒɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
valdyti
  sprawować władzę, panować

rzępolić /ʒɛ̃mˈpɔlʲiʨ̑/ (v)
zirzinti
  (lekceważąco, lekceważący) grać nieumiejętnie na jakimś instrumencie, zwłaszcza strunowym

rzęsa /ˈʒɛ̃w̃sa/ (n)
blakstiena
  (anatomia, anatomiczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) jeden z włosów rosnący na brzegu powieki;

róg /ruk/ (n)
kampas
  miejsce styku dwóch ulic
ragas
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście;
  (anatomia, anatomiczny) część kości gnykowej; część rdzenia kręgowego
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) rodzaj instrumentu dętego blaszanego;
  materiał pozyskiwany z rogów (1.1) i kopyt niektórych zwierząt

rów /ruf/ (n)
griovys
  podłużny dół wykopany w ziemi

równanie /ruvˈnãɲɛ/ (n)
lygtis
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie złożone z dwóch lub więcej części połączonych znakiem równości

również /ˈruvʲɲɛʃ/ (particle)
taip pat
  …używana do wyrażenia, że orzeczenie nie dotyczy tylko jednego elementu, ale i innych

równik /ˈruvʲɲik/ (n)
pusiaujas
  (astronomia, astronomiczny) (geografia, geograficzny) część wspólna powierzchni ciała niebieskiego oraz płaszczyzny prostopadłej do osi obrotu i przechodzącej przez środek masy ciała;

równik niebieski (n)
dangaus pusiaujas
  (astronomia, astronomiczny) okrąg wielki zawarty w płaszczyźnie prostopadłej do osi obrotu sfery niebieskiej;

równikowy /ˌruvʲɲiˈkɔvɨ/ (adj)
pusiaujo
  (geografia, geograficzny) charakterystyczny dla obszarów znajdujących się w pobliżu równika ziemskiego
  (geografia, geograficzny) dotyczący równika, związany z równikiem

równina /ruvʲˈɲĩna/ (n)
lyguma
  (geografia, geograficzny) płaski lub prawie całkowicie poziomy teren;

równoboczny (adj)
lygiakraštis
  (geometria) mający wszystkie boki równe

równoległobok /ˌruvnɔlɛɡˈwɔbɔk/ (n)
lygiagretainis
  (geometria) czworokąt o dwóch parach równoległych boków;

równoległościan (n)
gretasienis
  (geometria) wielościan o trzech parach równoległych przeciwległych ścian (zbudowany z sześciu równoległoboków);

równoleżnik (n)
lygiagretė
  (geografia, geograficzny) umowny okrąg powstały wskutek przecięcia powierzchni kuli ziemskiej płaszczyzną prostopadłą do jej osi;

równoramienny (adj)
lygiašonis
  (matematyka, matematyczny) mający ramiona równej długości

równość /ˈruvnɔɕʨ̑/ (n)
lygybė
  (matematyka, matematyczny) relacja między dwiema wartościami wyrażona znakiem równania (=)
  brak dyskryminacji i podziałów (tworzonych ze względu na rasę, pochodzenie, płeć)

równy /ˈruvnɨ/ (adj)
lygus
  posiadający identyczną wartość

rózga /ˈruzɡa/ (n)
rykštė
  cienka, elastyczna, bezlistna gałązka

róż /ruʃ/ (n)
rožinė
  kolor różowy

róża /ˈruʒa/ (n)
rožė
  (botanika, botaniczny) rodzaj krzewów z rodziny różowatych;

różaniec /ruˈʒãɲɛʦ̑/ (n)
rožančius, rožinis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) cykl modlitw odmawianych w określonej kolejności;
rožančius, rožinys
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) sznur z paciorkami, służący do liczenia odmawianych modlitw lub praktyk medytacyjnych w różnych religiach

różnica /ruʒʲˈɲiʦ̑a/ (n)
skirtumas
  (matematyka, matematyczny) wynik odejmowania
  to, czym się coś od czegoś różni

różny /ˈruʒnɨ/ (adj)
skirtingas
  charakteryzujący się odmiennością pewnych cech
  różniący się od kogoś lub czegoś

różowy /ruˈʒɔvɨ/ (adj)
rožinis
  mający kolor pośredni między białym a czerwonym;

różyczka /ruˈʒɨʧ̑ka/ (n)
raudonukė
  (medycyna, medyczny) głównie dziecięca choroba wirusowa;

ręce do góry /ˈrɛ̃nʦ̑ɛ dɔ‿ˈɡurɨ/ (interjection)
rankas aukštyn
  kategoryczny zwrot wzywający do podniesienia rąk w geście poddania

ręcznik /ˈrɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
rankšluostis
  gruby kawałek tkaniny przeznaczony do wycierania ciała

ręcznik papierowy (n)
popierinis rankšluostis
  kawałek grubego, łatwo wchłaniającego wodę papieru używany m.in. do osuszania rąk lub wycierania cieczy;

ręka /rɔŋk/ /ˈrɛ̃ŋka/ (n)
ranka
  (anatomia, anatomiczny) część kończyny górnej człowieka lub małpy człekokształtnej od nadgarstka do końca palców;

rękaw /ˈrɛ̃ŋkaf/ (n)
rankovė
  (krawiectwo) element odzieży przykrywający ręce

rękawica /ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a/ (n)
pirštinė
  odzież wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp.

rękopis /rɛ̃ŋˈkɔpʲis/ (n)
rankraštis
  (książkowy) tekst utworu (lub inny tekst) pisany ręcznie;

rżeć /rʒɛʨ̑/ (v)
žvengti
  o koniu: wydawać charakterystyczny głos

sabotaż /saˈbɔtaʃ/ (n)
sabotažas
  umyślne niewypełnienie albo wypełnianie wadliwie swoich obowiązków w zamiarze wywołania dezorganizacji, strat i szkód; niewypełnienie danego zadania;

sabotować /ˌsabɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
sabotuoti
  stosować sabotaż

sadownik (n)
sodininkas
  osoba, która uprawia sad

sadysta (n)
sadistas
  (psychologia, psychologiczny) człowiek lubujący się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadystka (n)
sadistė
  kobieta lubująca się w zadawaniu innym cierpień lub oglądaniu czyjegoś cierpienia

sadyzm (n)
sadizmas
  (medycyna, medyczny) zaburzenie seksualne polegające na doznawaniu podniecenia i zadowolenia seksualnego poprzez zadawanie bólu i upokorzenie partnera;

sakralny /saˈkralnɨ/ (adj)
sakralus
  związany z kultem religijnym

sakrament /saˈkrãmɛ̃nt/ (n)
sakramentas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) w chrześcijaństwie obrzęd religijny uważany za znak lub sposób przekazania łaski Bożej;

saksofon /saˈksɔfɔ̃n/ (n)
saksofonas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dęty instrument drewniany, wykonany z metalu;

saksofonista /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲista/ (n)
saksofonininkas, saksofonistas
  muzyk, który gra na saksofonie

saksofonistka /ˌsaksɔfɔ̃ˈɲistka/ (n)
saksofonininkė, saksofonistė
  kobieta, która gra na saksofonie

sala /ˈsala/ (n)
salė
  przestronne pomieszczenie pełniące pewną określoną funkcję użytkową;
  (przenośnie, przenośnia) ludzie zebrani w sali (1.1)

salamandra /ˌsalãˈmãndra/ (n)
gonys
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj płazów ogoniastych;

salamandra plamista (n)
ugninė salamandra
  (herpetologia, herpetologiczny) Salamandra salamandra Linnaeus, jaszczurka o krępym ciele i czarnym ubarwieniu z żółtymi plamami, z wilgotną i błyszczącą skórą;

salami /saˈlãmʲi/ (n)
saliamis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) oryginalnie włoska, sucha, wędzona kiełbasa, początkowo wytwarzana z mięsa oślego, później także wieprzowego i wołowego;

saletra (n)
salietra
  (chemia, chemiczny) azotan mający znaczenie techniczne

salwa /ˈsalva/ (n)
salvė
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie na komendę z wielu karabinów, armat lub dział

sam /sãm/ (pronoun)
pats
  podkreślenie: właśnie ten, a nie inny

samar /ˈsãmar/ (n)
samaris
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sm i liczbie atomowej 62;

samba /ˈsãmba/ (n)
samba
  (choreografia, choreograficzny) szybki taniec brazylijski;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyka do samby (1.1)

samica /sãˈmʲiʦ̑a/ (n)
moteris
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci żeńskiej

samiec /ˈsãmʲjɛʦ̑/ (n)
patinas
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę płci męskiej

samizdat (n)
samizdatas
  (historia, historyczny, historycznie) w ZSRR: nielegalna publikacja, wydawana bez zgody władz;

samobójca /ˌsãmɔˈbujʦ̑a/ (n)
savižudis
  osoba próbująca zabić samą siebie

samobójstwo /ˌsãmɔˈbujstfɔ/ (n)
savižudybė
  zabicie samego siebie;

samochód /sãˈmɔxut/ (n)
automobilis
  (motoryzacja) (transport, transportowy) pojazd mechaniczny, wyposażony w koła, mogący poruszać się dzięki wbudowanemu silnikowi, służący do przewozu ludzi lub towarów;

samodzielność (n)
savarankiškumas
  niezależność, uniezależnienie

samogłoska /ˌsãmɔˈɡwɔska/ (n)
balsis
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska otwarta, której obecność konieczna jest do utworzenia sylaby;

samokrytyczny (adj)
savikritiška
  zdolny do krytycznej oceny samego siebie

samokrytyka (n)
savikritika
  przyznanie się do błędów, najczęściej publiczne

samolot /sãˈmɔlɔt/ (n)
lėktuvas, aeroplanas
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny wyposażony we własny napęd, mający skrzydła, które tworzą siłę nośną;

samoobsługa (n)
savitarna
  w sklepach, barach itp.: obsługiwanie samego siebie

samopoczucie /ˌsãmɔpɔˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
savijauta
  nastrój, humor

samorząd (n)
savivalda
  (administracja) samodzielne i niezależne wykonywanie pewnych funkcji o charakterze administracyjnym przez określony organizm społeczny

samostanowienie /ˌsãmɔstãnɔˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
apsisprendimas
  decydowanie o własnym losie

samotność /sãˈmɔtnɔɕʨ̑/ (n)
vienišumas, vienuma
  uczucie braku bliskich osób

samowar /sãˈmɔvar/ (n)
virtuvas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) urządzenie do przygotowywania herbaty – ze zbiornikiem do gotowania wody, kranikiem i miejscem do podgrzewania czajniczka;

samuraj /sãˈmuraj/ (n)
samurajus
  (historia, historyczny, historycznie) rycerz japoński, członek niższej szlachty japońskiej;

sandacz /ˈsãndaʧ̑/ (n)
starkis
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Sander lucioperca, duża, hodowlana ryba drapieżna zamieszkująca zlewiska mórz europejskich;

sandał /ˈsãndaw/ (n)
sandalas
  (obuwnictwo, obuwniczy) rodzaj otwartego obuwia składającego się z podeszwy i rzemieni, które utrzymują go na stopie;

saneczkarstwo /ˌsãnɛʧ̑ˈkarstfɔ/ (n)
nusileidimas rogutėmis
  (sport, sportowy) dyscyplina zaliczana do sportów zimowych, polegająca na zjeżdżaniu sankami z toru sztucznego lub naturalnego;

sangria /ˈsãŋɡrʲja/ (n)
sangrija
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjny hiszpański chłodny napój o krwistoczerwonej barwie, przygotowywany z wina i owoców wzmacnianych mocniejszym alkoholem;

sanie /ˈsãɲɛ/ (n)
važis, rogės
  pojazd na płozach, zaprzęgnięty najczęściej w zwierzęta pociągowe;

sanitariusz /ˌsãɲiˈtarʲjuʃ/ (n)
sanitaras
  (medycyna, medyczny) pracownik medyczny sprawujący czynności pomocnicze podczas opieki nad chorymi;
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, którego zadaniem jest udzielanie pierwszej pomocy rannym żołnierzom podczas działań wojennych

sankcja (n)
sankcija
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) określona normą prawną konsekwencja naruszenia prawa

sanskryt /ˈsãw̃skrɨt/ (n)
sanskritas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język literacki starożytnych, średniowiecznych i wczesnonowożytnych Indii;

sardynka /sarˈdɨ̃nka/ (n)
sardinė
  (ichtiologia, ichtiologiczny) wspólna nazwa dla małych ryb morskich poławianych w celach spożywczych;

sarkastyczny /ˌsarkaˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
sarkastiškas
  złośliwy, docinkowy, szczery do bólu, pełen sarkazmu

sarkazm /ˈsarkasm̥/ (n)
sarkazmas
  złośliwy, pesymistyczny sposób wyrażania się o rzeczywistości, spotęgowana ironia

sarkofag /sarˈkɔfak/ (n)
sarkofagas
  zdobiona trumna w kształcie skrzyni, najczęściej wykonana z kamienia;

sarna /ˈsarna/ (n)
stirna
  (zoologia, zoologiczny) gatunek ssaka parzystokopytnego;

sarnina /sarʲˈɲĩna/ (n)
elniena
  mięso sarny

satanizm (n)
satanizmas
  kult szatana

satelita /ˌsatɛˈlʲita/ (n)
palydovas
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: księżyc, naturalny satelita; ciało niebieskie krążące wokół planety, planety karłowatej, planetoidy itp.;
  (astronomia, astronomiczny) inaczej: sztuczny satelita; sztuczny obiekt umieszczony na orbicie ciała niebieskiego;
  (fizyka, fizyczny) każde ciało o względnie małej masie, krążące wokół innego, większego;
  (potocznie, potoczny) telewizja satelitarna;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, organizacja lub inna jednostka niedziałające samodzielnie, będące w sferze wpływów silniejszej jednostki

satrapia (n)
satrapija
  (starożytność) okręg administracyjny w starożytnym Iranie;

satyra /saˈtɨra/ (n)
satyra
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) gatunek literacki, tekst publicystyczny albo inna wypowiedź artystyczna, która ośmiesza i piętnuje przedstawione w utworze zjawiska, obyczaje, politykę, osoby, stosunki społeczne itp.;

satyryczny /ˌsatɨˈrɨʧ̑nɨ/ (adj)
satyrinis
  związany z satyrą, dotyczący satyry

sauna /ˈsawna/ (n)
sauna, pirtis
  rodzaj łaźni, w której panuje wysoka temperatura oraz, w zależności od rodzaju sauny, wysoka lub niska wilgotność;

sałata /saˈwata/ (n)
salota
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin z rodziny astrowatych (Lactuca L.), wiele gatunków jadalnych;
  warzywo liściaste, spożywane zwykle na surowo

scena /ˈsʦ̑ɛ̃na/ (n)
scena
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) przestrzeń w sali teatralnej przeznaczona do wystawiania utworów;

scenarzysta /ˌsʦ̑ɛ̃naˈʒɨsta/ (n)
scenaristas
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) osoba pisząca scenariusze filmowe, telewizyjne lub radiowe;

scenarzystka /ˌsʦ̑ɛ̃naˈʒɨstka/ (n)
scenaristė
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) kobieta pisząca scenariusze filmowe, telewizyjne lub radiowe

sceptycyzm /sʦ̑ɛpˈtɨʦ̑ɨsm̥/ (n)
skepticizmas
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny odrzucający możliwość uzyskania wiarygodnej i ostatecznie uzasadnionej wiedzy;
  stosunek do czegoś charakteryzujący się powątpiewaniem

schistosomatoza (n)
šistosomozė
  (medycyna, medyczny) choroba pasożytnicza występująca w Afryce, obok malarii najpoważniejszy w skali światowej parazytologiczny problem zdrowotny;

schizofrenia /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲja/ (n)
šizofrenija, šizofrènija
  (medycyna, medyczny) choroba psychiczna charakteryzująca się dezintegracją osobowości, utratą kontaktu z otoczeniem i urojeniami;

schizofrenik /ˌsxʲizɔˈfrɛ̃ɲik/ (n)
šizofrenikas
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) człowiek cierpiący na schizofrenię

schlebiać (v)
laižytis
  chwalić nad wyraz celem przypodobania się komuś

schody /ˈsxɔdɨ/ (n)
laiptinė, laiptai
  konstrukcja ze stopni, z których każdy następny jest umieszczony nieco wyżej od poprzedniego, służąca do przemieszczania się pomiędzy różnymi poziomami;

scholastyka (n)
scholastika
  (historia, historyczny, historycznie) (filozofia, filozoficzny) nauka uprawiana na średniowiecznych uniwersytetach;

schyłek /ˈsxɨwɛk/ (n)
pabaiga, smukimas
  okres bliski zakończeniu, stadium końcowe

seaborg /ˈsʲibɔrk/ (n)
syborgis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sg i liczbie atomowej 106;

sejf /sɛjf/ (n)
seifas
  zamykana, metalowa szafa, skrzynia lub pomieszczenie służące do przechowywania cennych rzeczy

sejm /sɛjm/ (n)
seimas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa parlamentu albo jednej z izb parlamentu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) nazwa jednej z izb parlamentu w Polsce, Litwie i Łotwie;

sejsmograf (n)
seismografas
  (technologia, technika, techniczny) (geologia, geologiczny) urządzenie zapisujące parametry drgań skorupy ziemskiej;

sejsmolog (n)
seismologas
  (geologia, geologiczny) naukowiec zajmujący się sejsmologią

sejsmologia /ˌsɛjsmɔˈlɔɟja/ (n)
seismologija
  nauka o trzęsieniach ziemi;

sekretny /sɛˈkrɛtnɨ/ (adj)
slaptas
  trzymany w sekrecie

seks /sɛks/ (n)
seksas
  (potocznie, potoczny) stosunek płciowy, zazwyczaj między dwiema osobami
  ogół spraw i czynności związanych z zaspokajaniem popędu płciowego;
  seksapil, atrakcyjność seksualna

seks oralny /ˈsɛks ɔˈralnɨ/ (n)
oralinis seksas
  zbliżenie seksualne opierające się na pieszczeniu narządów płciowych i innych stref erogennych partnerki lub partnera językiem i ustami

seksizm /ˈsɛcɕism̥/ (n)
seksizmas
  dyskryminacja ze względu na płeć;

seksować /sɛˈksɔvaʨ̑/ (v)
mylėtis
  określać płeć zwierząt, głównie piskląt hodowlanych

sekstant /ˈsɛkstãnt/ (n)
sekstantas
  (astronomia, astronomiczny) (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) optyczny przyrząd nawigacyjny stosowany niegdyś w żegludze;

seksualność (n)
seksualumas
  (biologia, biologiczny) (psychologia, psychologiczny) (socjologia, socjologiczny) wrodzona, naturalna funkcja organizmu, zawierająca w sobie seks, orientację seksualną, identyfikację płciową i jej rolę, reprodukcję, pożądanie, erotyzm oraz intymność;

seksuologia /ˌsɛksu<sup>w</sup>ɔˈlɔɟja/ (n)
seksologija
  nauka zajmująca się seksualnością, życiem seksualnym człowieka;

sekta /ˈsɛkta/ (n)
sekta
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) odłam jakiejś religii

sekunda /sɛˈkũnda/ (n)
sekundė
  (fizyka, fizyczny) jednostka czasu równa 1/60 minuty;

selen /ˈsɛlɛ̃n/ (n)
selenas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Se i liczbie atomowej 34;

seler /ˈsɛlɛr/ (n)
salieras
  (botanika, botaniczny) Apium graveolens, roślina warzywna;

selfie (n)
asmenukė
  (slangowo) fotografia zrobiona samemu sobie z ręki;

semantyka /sɛ̃ˈmãntɨka/ (n)
semantika
  (językoznawstwo, językoznawczy) dział językoznawstwa zajmujący się znaczeniem wyrażeń językowych

semestr /ˈsɛ̃mɛstr̥/ (n)
semestras
  połowa roku akademickiego lub szkolnego;

seminarium duchowne (n)
kunigų seminarija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zakład naukowo-wychowawczy przygotowujący kandydatów na duchownych;

seminarium nauczycielskie (n)
mokytojų seminarija
  (dawniej, dawny) (edukacja, edukacyjny) zakład edukacyjny przygotowujący kandydatów na nauczycieli;

sen /sɛ̃n/ (n)
miegas
  (fizjologia, fizjologiczny) stan odpoczynku, na ogół nocnego, w którym spowolnione są funkcje organizmu i obniżony poziom świadomości
sapnas
  doświadczenie przeżywane w trakcie snu (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) fantazja, marzenie, wizja, coś, co wydaje się nierzeczywiste

sen zimowy /ˈsɛ̃nʲ ʑĩˈmɔvɨ/ (n)
ramybės būklė
  (biologia, biologiczny) (zoologia, zoologiczny) u zwierząt spowolnienie procesów życiowych w okresie zimy;

senat /ˈsɛ̃nat/ (n)
senatas
  (historia, historyczny, historycznie) organ władzy w systemie politycznym starożytnego Rzymu;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) izba wyższa dwuizbowego parlamentu;

senator /sɛ̃ˈnatɔr/ (n)
senatorius
  członek izby wyższej parlamentu (senatu)

senny /ˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
miegustas
  dotyczący snu, związany ze snem; trwający lub przeżywany podczas snu

sens /sɛ̃w̃s/ (n)
prasmė
  sposób rozumienia czegoś

sensacja (n)
sensacija
  wydarzenie, wiadomość wywołujące żywe, powszechne zainteresowanie

sentyment /sɛ̃nˈtɨ̃mɛ̃nt/ (n)
sentimentas
  poczucie przywiązania i sympatii

separatyzm /ˌsɛpaˈratɨsm̥/ (n)
separatizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) dążenie do oddzielenia się, wyodrębnienia się jakiejś grupy z całości;

seplenić /sɛˈplɛ̃ɲiʨ̑/ (v)
sušvepluoti
  błędnie wymawiać spółgłoski szczelinowe zębowe i dziąsłowe

ser /sɛr/ (n)
sūris
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy w postaci gęstej masy, otrzymywany z mleka krowiego, koziego, bądź owczego;

serafin (n)
serafimas
  (teologia, teologiczny) (biblijny) anioł należący do najwyższego chóru w hierarchii anielskiej;

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (adj)
serbiškas, serbų kalba
  związany z Serbią lub Serbami, dotyczący Serbii lub Serbów

serbski /ˈsɛrpsʲci/ (n)
serbiškas, serbų
  (językoznawstwo, językoznawczy) jedna z czterech uregulowanych odmian języka serbsko-chorwackiego, ze statusem języka urzędowego w Serbii i BiH;

serce /ˈsɛrʦ̑ɛ/ (n)
širdis
  (anatomia, anatomiczny) u ludzi i wielu zwierząt: organ (mięsień), którego praca powoduje przepływ krwi w organizmie;

serdeczny /sɛrˈdɛʧ̑nɨ/ (adj)
nuoširdus
  taki, który wobec ludzi kieruje się przyjaznymi uczuciami; taki, który jest objawem dobrych, ciepłych i szczerych uczuć

serotonina (n)
serotoninas
  (biochemia, biochemiczny) neuroprzekaźnik regulujący ciśnienie krwi i działanie ośrodkowego układu nerwowego;

serwatka (n)
išrūgos
  (spożywczy) przejrzysty płyn pozostały po ścięciu mleka i oddzieleniu sera;

serwer /ˈsɛrvɛr/ (n)
serveris
  (informatyka, informatyczny) komputer umożliwiający działanie sieci komputerowej;

serweta /sɛrˈvɛta/ (n)
staltiesė
  ozdobny obrus do nakrywania stołu

serwetka (n)
servetėlė
  kwadratowy kawałek tkaniny lub bibułki do wycierania ust lub do ochrony ubrania podczas jedzenia

serwis /ˈsɛrvʲis/ (n)
servizas
  komplet naczyń stołowych;

sesterc (n)
sestercija
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) ważna rzymska moneta rozmienna i obrachunkowa, czwarta część denara;

sezon /ˈsɛzɔ̃n/ (n)
metas
  (telewizja, telewizyjny) zbiór odcinków serialu telewizyjnego zazwyczaj emitowanych w ciągu jednego roku lub półrocza
sezonas
  (handel, handlowy) pora roku

sezon ogórkowy (n)
agurkų sezonas
  (publikatory) okres w porze letniej, gdy w mediach dominują błahe tematy i zmyślone newsy;

sfaleryt (n)
sfaleritas
  (mineralogia, mineralogiczny) pospolity minerał z gromady siarczków, siarczek cynku;

sfera /ˈsfɛra/ (n)
rutulys
  (matematyka, matematyczny) powierzchnia kuli;

sfinks /sfʲĩŋks/ (n)
sfinksas
  (sztuka) (historia, historyczny, historycznie) w starożytnym Egipcie: przedstawienie lwa z ludzką głową lub głową innego zwierzęcia;

shih tzu (n)
Ši Cu
  (kynologia, kynologiczny) rasa drobnych psów wywodzących się z Tybetu, trzymanych do towarzystwa;

shinto (n)
šintoizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjna religia Japonii;

siano /ˈɕãnɔ/ (n)
šienas
  (rolnictwo, rolniczy) sucha trawa i inne rośliny skoszone z łąki na paszę;

siarka /ˈɕarka/ (n)
siera
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu S i liczbie atomowej 16;

siarkowodór /ˌɕarkɔˈvɔdur/ (n)
sieros vandenilis
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny siarki i wodoru

siatkarz /ˈɕatkaʃ/ (n)
tinklininkas
  (sport, sportowy) sportowiec grający w siatkówkę

siatkówka /ɕatˈkufka/ (n)
tinklainė
  (anatomia, anatomiczny) część oka odpowiadająca za przetwarzanie obrazu na impulsy nerwowe;
tinklinis
  (sport, sportowy) piłka siatkowa, gra sportowa dla dwóch drużyn polegająca na odbijaniu piłki nad specjalną siatką;

siać /ɕäʨ̑/ (v)
sėti
  rzucać nasiona w glebę

siedem /ˈɕɛdɛ̃m/ (cardinalNumeral)
septyni
  liczba 7

siedemnasty /ˌɕɛdɛ̃mˈnastɨ/ (adj)
septynioliktas
  od 17

siedemnaście /ˌɕɛdɛ̃mˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
septyniolika
  17

siedmiokąt /ɕɛdˈmʲjɔkɔ̃nt/ (n)
septyniakampis
  (geometria) wielokąt o siedmiu bokach;

siedzieć /ˈɕɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
sėdėti
  spoczywać na krześle, kanapie, ławie itp. tak, by ciężar ciała spoczywał na pośladkach
  (potocznie, potoczny) być aresztowanym, pozbawionym wolności
  (potocznie, potoczny) przebywać w jakimś miejscu

siekiera /ɕɛ̇ˈcɛra/ (n)
kirvis
  ręczne narzędzie do obróbki drewna, składające się ze stalowego obucha w kształcie klina oraz osadzonego w nim drewnianego styliska

sielawa (n)
seliava
  Coregonus albula, gatunek ryby łososiokształtnej z rodziny łososiowatych;

sierota /ɕɛˈrɔta/ (n)
našlaitis
  dziecko, któremu umarło przynajmniej jedno z rodziców

sierp /ɕɛrp/ (n)
pjautuvas
  (rolnictwo, rolniczy) ręczne narzędzie rolnicze składające się z krótkiego półkoliście zakrzywionego ostrza osadzonego w drewnianym stylisku, służące do żęcia zbóż, traw itp.;

sierp i młot /ˈɕɛrpʔi‿ˈmwɔt/ (n)
pjautuvas ir kūjis
  (historia, historyczny, historycznie) komunistyczny symbol sojuszu robotników i chłopów;

sierpień /ˈɕɛrpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
rugpjūtis
  ósmy miesiąc w roku według kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego;

sierść /ɕɛrʲɕʨ̑/ (n)
kauraĩ
  (zoologia, zoologiczny) owłosienie ssaków;

sierżant /ˈɕɛrʒãnt/ (n)
seržantas
  stopień wojskowy stosowany także w niektórych innych formacjach zmilitaryzowanych, np. w policji; w polskim wojsku zaliczany do wyższych stopni podoficerskich, następujący bezpośrednio po plutonowym; następny, wyższy stopień to starszy sierżant;

siewka złota /ˈɕɛfka ˈzwɔta/ (n)
dirvinis sėjikas
  (ornitologia, ornitologiczny) Pluvialis apricaria Linnaeus, gatunek średniej wielkości ptaka występującego w północno-zachodniej Eurazji;

sieć /ɕɛ̇ʨ̑/ (n)
grynas
  grupa instytucji, przedsiębiorstw, sklepów itp. pełniących tę samą funkcję
  siatka z linek, służąca do połowu ryb lub małych zwierząt; ;
  (potocznie, potoczny) sieć (1.3) elektroenergetyczna
  (potocznie, potoczny) sieć (1.3) komputerowa, Internet
  połączone ze sobą urządzenia, współpracujące ze sobą; grupa osób współpracujących przy czymś
tinklas
  w go: sposób łapania kamieni polegający na odcięciu im jednym ruchem wszystkich dróg ucieczki;

sikhizm /ˈsʲikxʲism̥/ (n)
sikhizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) religia powstała w XV wieku w Indiach;

sikora /ɕiˈkɔra/ (n)
zylė
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki ptak z rodziny sikorowatych;

sikora bogatka /ɕiˈkɔra bɔˈɡatka/ (n)
didžioji zylė
  (ornitologia, ornitologiczny) Parus major, niewielki ptak z rodziny sikorowatych o barwnym upierzeniu;

silikon (n)
silikonas
  (chemia, chemiczny) niepalny, syntetyczny związek polimerowy zawierający połączone atomy krzemu i węgla (w postaci grup alkilowych lub arylowych), cechujący się odpornością chemiczną, termiczną i na promieniowanie UV;

silnia /ˈɕilʲɲa/ (n)
faktorialas
  (matematyka, matematyczny) iloczyn wszystkich dodatnich liczb naturalnych nie większych niż n oraz 1 dla liczby zero;

silnik /ˈɕilʲɲik/ (n)
variklis
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie do zamiany w energię mechaniczną innego rodzaju energii;

silny /ˈɕilnɨ/ (adj)
stiprus
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do istoty)
  odznaczający się siłą (w odniesieniu do rzeczy)
  intensywnie działający

siodło /ˈɕɔdwɔ/ (n)
balnas
  (jeździectwo, jeździecki) część rzędu końskiego będąca siedzeniem przeznaczonym dla jeźdźca;

siostra /ˈɕɔstra/ (n)
sesuo
  potomek płci żeńskiej (w stosunku do rodzeństwa); córka tych samych rodziców; córka tego samego ojca; córka tej samej matki
  zakonnica
  pielęgniarka

siostrzenica /ˌɕɔsṭʃɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
seserėčia
  córka siostry

siostrzeniec /ɕɔˈsṭʃɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
seserėnas
  syn siostry

sito /ˈɕitɔ/ (n)
sietas
  narzędzie do przesiewania, zwłaszcza gdy duże lub w ogólnym znaczeniu;

siódemka /ɕuˈdɛ̃mka/ (n)
septynetas
  nazwa cyfry 7

siódmy /ˈɕudmɨ/ (adj)
septintas
  od 7

siła /ˈɕiwa/ (n)
jėga
  (fizyka, fizyczny) wektorowa miara oddziaływań fizycznych między ciałami;
  energia, zdolność do wysiłku
  zdolność oddziaływania, wywierania wpływu

siła robocza (n)
darbo jėga
  (ekonomia, ekonomiczny) ogół pracowników, robotników, którzy są lub mogą zostać zatrudnieni

siła wyższa /ˈɕiwa ˈvɨʃːa/ (n)
nenugalima jėga
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zdarzenie, którego nie można przewidzieć lub w żaden sposób mu zapobiec;

siłacz /ˈɕiwaʧ̑/ (n)
stipruolis
  ktoś bardzo silny fizycznie

siły powietrzne (n)
karinės oro pajėgos
  (wojskowość, wojskowy) siły zbrojne przeznaczone do odpierania agresji powietrznej przeciwnika lub prowadzenia ataku z powietrza;

siły zbrojne (n)
kariuomenė
  (wojskowość, wojskowy) całe wojsko danego państwa;

skakanka /skaˈkãnka/ (n)
šokdynė
  rodzaj zabawki dziecięcej w postaci linki z rączkami, przez którą dzieci przeskakują dla zabawy;

skakać /ˈskakaʨ̑/ (v)
šokinėti
  przemieszczać się za pomocą odbić od podłoża, przy czym po odbiciu nogi nie mają kontaktu z podłożem (w przeciwieństwie do chodzenia, gdzie zawsze np. u ludzi jedna, a u konia dwie nogi spoczywają np. na ziemi)
  zmieniać się w sposób nieciągły

skala /ˈskala/ (n)
mastas
  (książkowy) wielkość, zakres czegoś
  (matematyka, matematyczny) metoda przekształcenia liczby na współrzędną wykresu
  (metrologia, metrologiczny) (statystyka, statystyczny) system symboli (zwykle liczb) kodujących wyniki pomiaru;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) szereg dźwięków ułożonych według pewnego schematu interwałowego w porządku wznoszącym lub opadającym;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) zakres dźwięków obejmowanych przez instrument muzyczny lub głos;
  (psychologia, psychologiczny) w wielokryterialnym teście psychometrycznym każda z niezależnych ocen różnych aspektów zjawiska uzyskiwanych w jednym badaniu
  (technologia, technika, techniczny) ułamek określający stosunek odległości na mapie lub długości na projekcie, rysunku, modelu w stosunku do odległości rzeczywistych;
  zbiór możliwych ocen w szkole lub w określonym teście (np. psychologicznym lub medycznym)

skala Beauforta (n)
Boforto skalė
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) skala służąca do opisu siły wiatru;

skaleń /ˈskalɛ̃ɲ/ (n)
lauko špatas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał skałotwórczy, glinokrzemian potasu, sodu albo wapnia;

skalpel /ˈskalpɛl/ (n)
skalpelis
  (medycyna, medyczny) mały, bardzo ostry nóż używany w chirurgii;

skamieniałość /ˌskãmʲjɛ̇̃ˈɲawɔɕʨ̑/ (n)
fosilija
  (geologia, geologiczny) zachowane w skale szczątki organizmu zwierzęcego lub roślinnego albo też utrwalony w skale ślad jego działalności życiowej;

skand /skãnt/ (n)
skandis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sc i liczbie atomowej 21;

skandynawski /ˌskãndɨ̃ˈnafsʲci/ (adj)
skandinaviškas
  związany ze Skandynawią, dotyczący Skandynawii

skaner /ˈskãnɛr/ (n)
skaitytuvas
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie służące do przebiegowego odczytywania: obrazu, kodu kreskowego lub magnetycznego, fal radiowych itp. do formy elektronicznej;

skarb /skarp/ (n)
lobis
  zbiór bardzo wartościowych rzeczy

skarbonka (n)
kiaulė-taupyklė
  specjalny pojemnik z wąskim otworem, przeznaczony do zbierania drobnych pieniędzy, zwłaszcza przez dzieci;

skarpa (n)
šlaitas
  spadzisty stok, stroma ściana wału, nasypu lub wykopu, np. koryta rzeki;

skarpeta /skarˈpɛta/ (n)
kojinė, puskojinė
  okrycie (ubiór) stopy;

skarzyk /ˈskaʒɨk/ (n)
karzyk, korys
  (staropolski) ciemny wosk pszczeli, piegrza

skazaniec (n)
nuteistasis
  człowiek skazany na śmierć czy inną ciężką karę

skała /ˈskawa/ (n)
uoliena
  (geologia, geologiczny) zespół minerałów lub wiele ziaren tego samego minerału;

skiba /ˈsʲciba/ (n)
vaga
  wąski pas gleby podcięty przez pług, odwrócony i odłożony na bok w czasie orki

sklep /sklɛp/ (n)
parduotuvė
  (handel, handlowy) pomieszczenie z wejściem od ulicy, gdzie sprzedaje się towary

sklepienie /sklɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
skliautas
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) łukowata konstrukcja architektoniczna, zamykająca od góry wewnętrzną przestrzeń budowli;

skok /skɔk/ (n)
šuolis
  chwilowe oderwanie się od ziemi poprzez podskoczenie do góry
  czynność skakania, wyskakiwania, wskakiwania itp.

skok w dal (n)
šuolis į tolį
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna złożona z rozbiegu, odbicia się z jednej nogi z belki i wylądowania w piaskownicy

skoki narciarskie (n)
šuoliai su slidėmis
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, w której zawodnicy rywalizują o wykonanie najdłuższego skoku na nartach;

skorpion /ˈskɔrpʲjɔ̃n/ (n)
skorpionas
  (zoologia, zoologiczny) pokryty pancerzem pajęczak z kolcem jadowym na ostatnim segmencie odwłoku;

skorupa /skɔˈrupa/ (n)
kriauklė
  (zoologia, zoologiczny) twarda osłona pokrywająca ciało niektórych zwierząt, zbudowana z chityny, rogu, kości itp.
  twarda powłoka, pokrywająca coś z wierzchu

skorupiak /skɔˈrupʲjak/ (n)
vėžiagyviai
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel podtypu stawonogów, prowadzących w większości wodny tryb życia, posiadających dwugałęziste odnóża (z wyjątkiem pierwszej pary czułków), charakterystyczną budowę stadiów larwalnych i genotyp

skowronek /skɔvˈrɔ̃nɛk/ (n)
vyturys, vieversys
  (ornitologia, ornitologiczny) mały ptak z rodziny Alaudidae o perlistym, wysokim śpiewie;

skrajny /ˈskrajnɨ/ (adj)
kraštinis, kraštutinis
  będący radykalnym, występującym w ostrej, ostatecznej postaci

skrobia (n)
krakmolas
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) główny węglowodan w diecie człowieka, polisacharyd roślinny pełniący w roślinach rolę magazynu energii;

skroń /skrɔ̃ɲ/ (n)
smilkinys
  (anatomia, anatomiczny) boczna część głowy za oczami;

skryptorium (n)
skriptoriumas
  (historia, historyczny, historycznie) pomieszczenie klasztorne lub zamkowe, w którym przepisywano księgi i dokumenty

skrzydlaty /skʃɨˈdlatɨ/ (adj)
sparnuotas
  mający skrzydła

skrzydło /ˈskʃɨdwɔ/ (n)
sparnas
  górna kończyna lub specjalny narząd u zwierząt, który umożliwia im latanie;
  część samolotu tworząca siłę nośną;
  część stronnictwa politycznego lub partii o nieco innych poglądach
  boczna część budynku, wydzielona z głównej części;
  (wojskowość, wojskowy) boczna część jednostki wojskowej znajdującej się w szyku;
  (sport, sportowy) prawa lub lewa część boiska, obszaru gry lub planszy

skrzynka pocztowa (n)
pašto dėžutė
  pocztowy pojemnik w publicznym miejscu, przeznaczony do wrzucania korespondencji do wysłania;

skrzyp /skʃɨp/ (n)
asiūklis
  Equisetum L., roślina z monotypowej rodziny skrzypowatych;

skrzyp polny /ˈskʃɨp ˈːɔlnɨ/ (n)
dirvinis asiūklis
  (botanika, botaniczny) Equisetum arvense, roślina wieloletnia należąca do rodziny skrzypowatych występująca głównie w Europie i mająca zastosowanie lecznicze;

skrzypaczka /skʃɨˈpaʧ̑ka/ (n)
smuikininkė
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na skrzypcach

skrzypce /ˈskʃɨpʦ̑ɛ/ (n)
smuikas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) czterostrunowy instrument muzyczny z grupy chordofonów smyczkowych;

skrzypek /ˈskʃɨpɛk/ (n)
smuikininkas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) osoba grająca na skrzypcach

skrzyżowanie /ˌskʃɨʒɔˈvãɲɛ/ (n)
sankryža
  miejsce połączenia dwóch dróg;

skrót /skrut/ (n)
santrumpa
  (językoznawstwo, językoznawczy) w piśmie oznacza skrócony zapis nazwy jednowyrazowej lub wielowyrazowej, zbudowany z jednej lub kilku liter;
  droga krótsza od oficjalnej lub zalecanej

skunks /skũŋks/ (n)
skunkas
  (zoologia, zoologiczny) pręgowany, czarno-biały ssak drapieżny, który w przypadku zagrożenia tryska cuchnącą cieczą;

skutek /ˈskutɛk/ (n)
pasekmė, padarinys
  wynik jakiegoś działania, efekt; rezultat, konsekwencja

skuter /ˈskutɛr/ (n)
motoroleris
  (motoryzacja) jednoślad o małych kołach, nisko zawieszonym silniku (najczęściej pod siedzeniem) i obudowanym podwoziu;

skóra /ˈskura/ (n)
oda
  (anatomia, anatomiczny) zewnętrzna powłoka ciała kręgowców;
  surowiec otrzymywany z wyprawionej skóry (1.1) niektórych zwierząt;

skórzany /skuˈʒãnɨ/ (adj)
odinis
  (rzemiosło, rzemieślniczy) wykonany ze skóry, obity skórą

skąd /skɔ̃nt/ (pronoun)
iš kur
  …służący do rozpoczynania zdań podrzędnych określających kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch
  …służący do zadawania pytań o kierunek lub miejsce, w którym zaczął się ruch

skłaniać (v)
linkti
  przybierać ukierunkowanie, tendencję, nabierać przekonania

slalom /ˈslalɔ̃m/ (n)
slalomas
  (sport, sportowy) konkurencja sportowa polegająca na pokonywaniu (najczęściej na nartach) krętej trasy wyznaczonej bramkami

smacznego /smaʧ̑ˈnɛɡɔ/ (interjection)
skanaus, skanaus apetito
  zwyczajowe życzenie przyjemności z jedzenia

smak /smak/ (n)
skonis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) właściwość pokarmu rozpoznawana przez smak (1.1)
  (przenośnie, przenośnia) gust, poczucie estetyki, piękna;
  zmysł, którego narządy znajdują się w jamie ustnej, odpowiedzialny za sposób reagowania na przyjmowany pokarm;

smakować /smaˈkɔvaʨ̑/ (v)
ragauti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) próbować czegoś w celu określenia smaku
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o potrawach, napojach itp.: mieć smak

smar /smar/ (n)
tepalas
  (technologia, technika, techniczny) substancja zmniejszająca tarcie między powierzchniami przedmiotów

smardz /smarʦ̑/ (n)
briedžiukas
  (biologia, biologiczny) rodzaj grzybów

smartfon /ˈsmartfɔ̃n/ (n)
išmanusis telefonas
  (telekomunikacja) (informatyka, informatyczny) urządzenie integrujące w sobie funkcje telefonu komórkowego i palmtopu;

smażony (adj)
keptas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrządzony / przyrządzany w procesie smażenia

smażyć /ˈsmaʒɨʨ̑/ (v)
kepti
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) poddawać produkt żywnościowy działaniu wysokiej temperatury przez utrzymywanie go w roztopionym tłuszczu lub syropie w celu uczynienia go nadającym się do spożycia

smerf /smɛrf/ (n)
Smurfas, smurfas
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) fikcyjne małe, niebieskie stworzenie;

smoczek /ˈsmɔʧ̑ɛk/ (n)
žindukas
  miękka zabawka dla małych dzieci przeznaczona do ssania;

smok /smɔk/ (n)
drakonas, slibinas
  (mitologia, mitologiczny) baśniowe groźne zwierzę, rodzaj olbrzymiego, latającego gada;

smoła /ˈsmɔwa/ (n)
degutas
  mazista, zwykle czarna ciecz, produkt odgazowania węgla, łupków bitumicznych, drewna itp.;

smród /sm̥rut/ (n)
smarvė
  przykry zapach

smutek /ˈsmutɛk/ (n)
liūdesys
  stan uczuć, gdy ktoś jest smutny

smutny /ˈsmutnɨ/ (adj)
liudnas
  odczuwający smutek, pogrążony w smutku

sobota /sɔˈbɔta/ (n)
šeštadienis
  szósty dzień tygodnia;

soból /ˈsɔbul/ (n)
sabalas
  (zoologia, zoologiczny) Martes zibellina, azjatyckie zwierzę futerkowe, ssak drapieżny o gęstym, jedwabistym, brązowym lub czarnym futrze;

socjalista /ˌsɔʦ̑ʲjaˈlʲista/ (n)
socialistas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zwolennik socjalizmu

socjalistyczny /ˌsɔʦ̑ʲjalʲiˈstɨʧ̑nɨ/ (adj)
socialistinis
  związany z socjalizmem, charakterystyczny dla socjalizmu

socjalizm /sɔˈʦ̑ʲjalʲism̥/ (n)
socializmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) wieloznaczne pojęcie, odnoszące się do prób zmniejszenia nierówności społecznych i upowszechnienia świadczeń socjalnych, lub poddania gospodarki kontroli społecznej (poprzez instytucje państwowe, samorządowe, korporacyjne lub spółdzielcze);

socjolingwistyka /ˌsɔʦ̑ʲjɔlʲĩŋɡˈvʲistɨka/ (n)
sociolingvistika
  (językoznawstwo, językoznawczy) nauka zajmująca się funkcjonowaniem języka w społeczeństwie;

socjolog /sɔˈʦ̑ʲjɔlɔk/ (n)
sociologas
  (edukacja, edukacyjny) specjalista w dziedzinie socjologii

socjologia /ˌsɔʦ̑ʲjɔˈlɔɟja/ (n)
sociologija
  nauka o społeczeństwie, zajmująca się badaniem struktury społeczeństwa, następujących w nim zmian, praw kierujących rozwojem społeczeństwa i różnego rodzaju zjawisk w nim występujących;

socjologiczny /ˌsɔʦ̑ʲjɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
sociologinis
  związany z socjologią lub socjologami; właściwy socjologii

soczewica /ˌsɔʧ̑ɛˈvʲiʦ̑a/ (n)
lęšis
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju soczewica (1.1)

soczewka /sɔˈʧ̑ɛfka/ (n)
lęšis, linzė
  (optyka, optyczny) przezroczysty przyrząd optyczny załamujący promienie świetlne;
lęšiukas, lęšis
  (anatomia, anatomiczny) część oka załamująca promienie świetlne;

soda /ˈsɔda/ (n)
soda
  (chemia, chemiczny) nazwa zwyczajowa węglanu sodu

sok /sɔk/ (n)
sultys
  napój robiony z owoców, czasem również z warzyw;

sok żołądkowy /ˈsɔɡ ˌʒɔwɔ̃ntˈkɔvɨ/ (n)
skrandžio sultys
  (medycyna, medyczny) jeden z soków trawiennych;

sokolnictwo (n)
sakalininkystė
  (łowiectwo, łowiecki) sztuka układania (tresury) ptaków drapieżnych oraz łowy odbywane przy ich pomocy

sokół /ˈsɔkuw/ (n)
sakalas
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak drapieżny o silnej budowie ciała, wąskich i krótkich skrzydłach, mocnym hakowatym dziobie oraz ostrych szponach;

sokół wędrowny (n)
sakalas keleivis
  (ornitologia, ornitologiczny) Falco peregrinus, duży ptak drapieżny z podrodziny sokołów spotykany na niemal wszystkich kontynentach (poza Antarktydą), rzadki w Polsce;

sola /ˈsɔla/ (n)
europinis jūrų liežuvis
  (ichtiologia, ichtiologiczny) płaska ryba z oczami po prawej stronie;

solanka (n)
druskė
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) tradycyjna zupa chłopska z terenów Ukrainy i Rosji;

solidarność /ˌsɔlʲiˈdarnɔɕʨ̑/ (n)
solidarumas
  poczucie wspólnoty i gotowość niesienia innym pomocy wynikające ze zgodności poglądów i dążeń

solidarny (adj)
solidarus
  wykazujący się solidarnością

solipsyzm (n)
solipsizmas
  (filozofia, filozoficzny) pogląd filozoficzny, według którego istnieje tylko osoba przyznająca się do niego, zaś cała rzeczywistość jest wyłącznie częścią jej umysłu;

solniczka /sɔlʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
druskinė
  niewielki pojemnik w formie miseczki lub pudełka, przeznaczony specjalnie do przechowywania soli

somalijski /ˌsɔ̃maˈlʲijsʲci/ (adj)
somalių
  odnoszący się do państwa Somalia

sonata /sɔ̃ˈnata/ (n)
sonata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór instrumentalny składający się z trzech lub czterech kontrastujących części;

sondaż (n)
apklausa
  badanie opinii publicznej

sondowanie (n)
zondavimas
  (rzeczownik odczasownikowy) od sondować

sonet /ˈsɔ̃nɛt/ (n)
sonetas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) wiersz o pewnej charakterystycznej, kanonicznej budowie – ścisłej liczbie wersów, określonym układzie rymów i strof;

sopel /ˈsɔpɛl/ (n)
varveklis
  podłużny kawałek lodu zwisający z brzegu dachu, z gałęzi itp.;

sopran /ˈsɔprãn/ (n)
sopranas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) najwyższy głos żeński lub chłopięcy;

sos /sɔs/ (n)
padažas
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, zawiesisty płyn o różnych smakach, przyrządzany jako dodatek do potraw;

sos sojowy /ˈsɔs ːɔˈjɔvɨ/ (n)
sojų padažas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) sos fermentowany, wytwarzany z ziaren soi, prażonego ziarna ryżu lub pszenicy, wody i soli, stanowiący jedną z najważniejszych przypraw kuchni azjatyckiej

sosna /ˈsɔsna/ (n)
pušis
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Pinus L., drzewo lub krzew iglasty z rodziny sosnowatych;

sowa /ˈsɔva/ (n)
pelėda
  (ornitologia, ornitologiczny) drapieżny ptak z rzędu Strigiformes, o dużej głowie i oczach umieszczonych z przodu, polujący nocą;

sowa śnieżna /ˈsɔva ˈɕɲɛʒna/ (n)
baltoji pelėda
  (ornitologia, ornitologiczny) Bubo scandiacus, gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny puszczykowatych zamieszkujący tundrę Eurazji i Ameryki Północnej;

sowchoz (n)
tarybinis ūkis
  państwowe gospodarstwo rolne w ZSRR

sowietolog (n)
sovietologas
  (edukacja, edukacyjny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) specjalista w dziedzinie sowietologii

sowietyzacja /ˌsɔvʲjɛtɨˈzaʦ̑ʲja/ (n)
sovietizacija
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) narzucanie radzieckiego systemu politycznego przez Związek Radziecki krajom od niego zależnym

spadek /ˈspadɛk/ (n)
palikimas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) własność zostawiana przez kogoś po śmierci dla jakiejś osoby;

spadochron /spaˈdɔxrɔ̃n/ (n)
parašiutas
  urządzenie z mocnego materiału, które pod wpływem ciągu powietrza otwiera się w formie parasola i służy do hamowania prędkości opadania lub przemieszczania się ciał

spadochroniarz /ˌspadɔxˈrɔ̃ɲaʃ/ (n)
parašiutininkas
  (lotnictwo, lotniczy) skoczek spadochronowy, żołnierz lub sportowiec uprawiający skoki ze spadochronem

spadochronowy /ˌspadɔxrɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
parašiutinis
  dotyczący spadochronu, wykonywany za pomocą spadochronu, posługujący się spadochronem

spaghetti /spaˈɡɛttʲi/ (n)
spagečiai
  (spożywczy) włoski, długi, cienki makaron;

spalony (n)
nuošalė
  (sport, sportowy) sytuacja, podczas której zawodnik drużyny atakującej w momencie podania znajduje się bliżej bramki niż wszyscy zawodnicy drużyny przeciwnej

spam /spãm/ (n)
brukalas
  (informatyka, informatyczny) niechciane lub niepotrzebne wiadomości elektroniczne;

spawacz /ˈspavaʧ̑/ (n)
suvirintojas
  robotnik zajmujący się spawaniem

spać /spaʨ̑/ (v)
miegoti
  (fizjologia, fizjologiczny) być w stanie snu, charakteryzującym się spowolnionymi funkcjami organizmu i obniżonym poziomem świadomości
  (eufemistycznie) mieć stosunek płciowy

spaść z nieba /ˈspaʑʥ̑ ˈzʲ‿ɲɛba/ (v)
nukristi kaip iš dangaus
  zupełnie nieoczekiwanie, nagle, niespodziewanie wydarzyć się lub pojawić się gdzieś

specjalna operacja wojskowa (n)
ypatinga karine operacija
  (eufemistycznie) (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) propagandowe określenie rosyjskiej agresji na Ukrainę w lutym 2022 r.

speleolog (n)
speleologas
  osoba eksplorująca jaskinie

speleologia /ˌspɛlɛɔˈlɔɟja/ (n)
speleologija
  (geologia, geologiczny) nauka o jaskiniach;

sperma /ˈspɛrma/ (n)
sperma
  (fizjologia, fizjologiczny) płyn, w którym plemniki wydostają się z ciała samca;

spinacz /ˈspʲĩnaʧ̑/ (n)
sąvaržėlė
  (biurowość, biurowy) wygięty kawałek drutu służący do złączania kartek papieru;

spinka /ˈspʲĩnka/ (n)
sąsaga
  często zdobiony przedmiot do spinania czegoś, np. włosów, krawata, kołnierzyka lub mankietu

spirala /spʲiˈrala/ (n)
spiralė
  (matematyka, matematyczny) krzywa płaska, która okrążając wielokrotnie punkt, jednocześnie oddala się od niego

spis treści /ˈspʲis ˈtrɛɕʨ̑i/ (n)
turinys
  lista rozdziałów z podanymi numerami ich stron, umieszczany na początku lub końcu danej publikacji;

spodnie /ˈspɔdʲɲɛ/ (n)
kelnės
  (odzieżownictwo) (krawiectwo) dolna część odzieży wierzchniej okrywająca nogi;

spojówka /spɔˈjufka/ (n)
junginė
  (anatomia, anatomiczny) przednia część gałki ocznej; błona śluzowa pokrywająca wewnętrzną część powiek i przednią część białkówki;

spokojny /spɔˈkɔjnɨ/ (adj)
ramus
  niedoznający i niepokazujący silnych uczuć
  o morzu, wodzie: niezmącony

spontaniczny (adj)
spontaniškas
  działający odruchowo, bez innych wpływów

sporofit (n)
sporofitas
  (botanika, botaniczny) diploidalne stadium w przemianie pokoleń roślin i glonów;

sport /spɔrt/ (n)
sportas
  (sport, sportowy) forma aktywności fizycznej i umysłowej, podejmowanej dla przyjemności lub współzawodnictwa;

sportowiec /spɔrˈtɔvʲjɛʦ̑/ (n)
sportininkas, sportsmenas
  (sport, sportowy) osoba (kobieta lub mężczyzna), która zawodowo lub amatorsko uprawia jakiś sport

sportsmenka (n)
sportininkė
  (sport, sportowy) zawodniczka sportowa

sposób /ˈspɔsup/ (n)
būdas
  metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu

spotykać /spɔˈtɨkaʨ̑/ (v)
sutikti
  napotykać kogoś, widywać

spowiedź /ˈspɔvʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
išpažintis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznanie grzechów przed kapłanem w celu otrzymania ich odpuszczenia

społeczeństwo /ˌspɔwɛˈʧ̑ɛ̃j̃stfɔ/ (n)
visuomenė
  (socjologia, socjologiczny) zorganizowana grupa ludzi zamieszkująca jakieś terytorium powiązanych ze sobą kulturowo, historycznie, religijnie, zawodowo itp.;

społeczność /spɔˈwɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
bendruomenė
  ludzie skupieni w środowisku zawodowym lub społecznym;

spragniony /spraɟˈɲɔ̃nɨ/ (adj)
ištroškęs
  (fizjologia, fizjologiczny) potrzebujący wody

sprawa /ˈsprava/ (n)
atvejis
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) postępowanie prokuratorskie, sądowe lub administracyjne
reikalas
  to, co jest dla kogoś ważne

sprawiedliwość /ˌspravʲjɛˈdlʲivɔɕʨ̑/ (n)
justicija
  trwała i niewymuszona wola oddawania każdemu tego, co mu się należy;

sprawiedliwy /ˌspravʲjɛˈdlʲivɨ/ (adj)
teisingas
  o wyroku, prawie itp.: zgodny ze sprawiedliwością

sprawozdanie /ˌspravɔˈzdãɲɛ/ (n)
ataskaita
  ustny bądź pisemny raport z jakiegoś wydarzenia lub działalności

sprawozdawca /ˌspravɔˈzdafʦ̑a/ (n)
apžvalgininkas
  osoba, która zajmuje się raportowaniem z określonych działań lub wydarzeń

sprawozdawczość /ˌspravɔˈzdafʧ̑ɔɕʨ̑/ (n)
atskaitomybė
  całokształt prac raportowania z określonych działań lub wydarzeń

sprawozdawczy /ˌspravɔˈzdafʧ̑ɨ/ (adj)
ataskaitinis
  dotyczący sprawozdania lub sprawozdawcy, związany ze sporządzaniem lub składaniem sprawozdania, stanowiący sprawozdanie

sprint /sprɨ̃nt/ /sprʲĩnt/ (n)
sprintas
  (potocznie, potoczny) szybki bieg
  (sport, sportowy) bieg na krótkich dystansach (grupa dyscyplin sportowych);

spryt (n)
apsukrumas, sumanumas
  umiejętność radzenia sobie w różnych sytuacjach
gudrumas
  zdolność wychodzenia z korzyścią z każdej sytuacji zwykle w sposób nieuczciwy

sprzeczność (n)
prieštaravimas
  stosunek zachodzący między zjawiskami, poglądami, interesami niezgodnymi ze sobą

sprzedawać /spʃɛˈdavaʨ̑/ (v)
pardavinėti, parduoti
  dawać coś (materialnego lub nie) i w zamian dostawać pieniądze
pardavinėtis
  (przenośnie, przenośnia) komercjalizować się

sprzedawca /spʃɛˈdafʦ̑a/ (n)
pardavėjas
  (handel, handlowy) człowiek sprzedający towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedawczyni /ˌspʃɛdafˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
pardavėja
  (handel, handlowy) kobieta sprzedająca towary (w sklepie, na targowisku)

sprzedaż /ˈspʃɛdaʃ/ (n)
pardavimas
  (ekonomia, ekonomiczny) zbycie towaru lub usługi w zamian za pieniądze lub inny towar

sprzątaczka /spʃɔ̃nˈtaʧ̑ka/ (n)
valytoja
  kobieta zawodowo zajmująca się sprzątaniem, zwłaszcza pomieszczeń

sprzęt /spʃɛ̃nt/ (n)
įranga
  zestaw przedmiotów używanych do wykonywania jakiejś czynności

sprężyna /sprɛ̃w̃ˈʒɨ̃na/ (n)
spyruoklė
  (technologia, technika, techniczny) zwinięty w spiralę, zwykle metalowy przedmiot, który może ulegać rozprężaniu;

spódnica /spudʲˈɲiʦ̑a/ (n)
sijonas
  (krawiectwo) rodzaj ubrania osłaniającego biodra i nogi;

spójnik /ˈspujɲik/ (n)
jungtukas
  (gramatyka) wyraz służący do łączenia wyrażeń wewnątrz zdania pojedynczego (np. w wyliczeniach) oraz zdań składowych w zdaniach złożonych;

spółgłoska /spuwˈɡwɔska/ (n)
priebalsis
  (językoznawstwo, językoznawczy) głoska powstająca w wyniku całkowitego lub częściowego zablokowania przepływu powietrza przez aparat mowy;

spółka jawna (n)
tikroji ūkinė bendrija
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;

spółka komandytowa (n)
komanditinė ūkinė bendrija
  (zarządzanie) (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) rodzaj spółki osobowej;

srać /sraʨ̑/ (v)
kakoti, šikti
  (wulgarnie, wulgaryzm) (fizjologia, fizjologiczny) wypróżniać się przez otwór odbytniczy

srebrnik (n)
srebrenikas
  (historia, historyczny, historycznie) (numizmatyka, numizmatyczny) polska moneta z czasów Stanisława Augusta Poniatowskiego;
  (starożytność) (numizmatyka, numizmatyczny) moneta żydowska;

srebro /ˈsrɛbrɔ/ (n)
sidabras
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ag i liczbie atomowej 47;

sroka /ˈsrɔka/ (n)
šarka
  (ornitologia, ornitologiczny) Pica pica, czarno-biały ptak z długim ogonem;

srom /srɔ̃m/ (n)
putė
  (anatomia, anatomiczny) (seksuologia, seksuologiczny) zewnętrzne żeńskie narządy płciowe;

ssak /sːak/ (n)
žinduolis
  (zoologia, zoologiczny) Mammalia, zwierzę z podtypu kręgowców żyworodnych, które po urodzeniu żywi się mlekiem matki;

ssaki (n)
žinduolis
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Mammalia, gromada zwierząt należących do kręgowców;

ssać /sːaʨ̑/ (v)
čiul̃pti
  (eufemistycznie) (grubiański, grubiańsko) robić fellatio, mieć stosunek oralny
  o niemowlętach i młodych zwierzętach pić mleko z piersi matki
  odprowadzać płyn (gaz i ciecz) lub drobne przedmioty za pomocą podciśnienia
  pić wyciągając z czegoś płyn ustami
  powolne spożywanie twardego i rozpuszczalnego pod wpływem śliny pokarmu
  trzymać w ustach coś niejadalnego i obracać językiem

stabilność /staˈbʲilnɔɕʨ̑/ (n)
stabilumas
  cecha tego, co stabilne

stacja /ˈstaʦ̑ʲja/ (n)
stotis
  (kolejnictwo) zespół budynków i infrastruktury umożliwiający obsługę pasażerów lub towarów przewożonych koleją
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) wyspecjalizowany ośrodek badawczy i naukowy
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) każdy z czternastu tradycyjnych wizerunków drogi krzyżowej Chrystusa umieszczanych w miejscu kultu

stacja kosmiczna /ˈstaʦ̑ʲja kɔsˈmʲiʧ̑na/ (n)
kosminė stotis
  sztuczny satelita, na którego pokładzie możliwy jest długi pobyt astronautów;

stadion /ˈstadʲjɔ̃n/ (n)
stadionas
  (sport, sportowy) duża budowla z miejscami dla widzów, miejsce rozgrywania zawodów sportowych;

stado /ˈstadɔ/ (n)
banda
  (zoologia, zoologiczny) grupa osobników tego samego, rzadziej różnych gatunków zwierząt, żyjąca na określonym terytorium, związana mniej lub bardziej zaawansowaną formą organizacji społecznej;
  (zootechnika, zootechniczny) hodowlana grupa zwierząt

stagflacja /stakfˈlaʦ̑ʲja/ (n)
stagfliacija
  (ekonomia, ekonomiczny) występowanie wysokiej inflacji w warunkach stagnacji gospodarczej;

stagnacja /staɡˈnaʦ̑ʲja/ (n)
stagnacija
  wyhamowanie lub całkowite zatrzymanie postępu w jakiejś dziedzinie

stajnia /ˈstajɲa/ (n)
arklidės
  (zootechnika, zootechniczny) budynek, pomieszczenie dla koni;

stal /stal/ (n)
plienas
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop żelaza z węglem;

stalagmit /staˈlaɡmʲit/ (n)
stalagmitas
  (geologia, geologiczny) naciek jaskiniowy narastający od dna jaskini ku górze;

stalinizm /staˈlʲĩɲism̥/ (n)
stalinizmas
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, praktyka rządzenia panująca w ZSRR za czasów Józefa Stalina;

stalówka /staˈlufka/ (n)
plunksna
  końcowa, robocza część pióra;

stan /stãn/ (n)
valstija
  (administracja) odrębna jednostka administracyjna niektórych państw federacyjnych;
  (dawniej, dawny) państwo
  ilość, wielkość czegoś
  sytuacja, stopień czegoś, poziom sprawności w danej chwili; nastrój

stan wojenny /ˈstãn vɔˈjɛ̃nːɨ/ (n)
karo padėtis
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczenie swobód i praw obywateli na skutek zewnętrznych zagrożeń państwa;

standard /ˈstãndart/ (n)
standartas
  (językoznawstwo, językoznawczy) standard literacki, język standardowy;
  powszechne kryterium określające poziom usług lub towarów spełniających podstawowe wymagania;

staranność (n)
priežiūra
  cecha bycia starannym

starość /ˈstarɔɕʨ̑/ (n)
senatvė
  stan będący efektem starzenia się, trzeci i ostatni okres życia istot żywych;

starożytność /ˌstarɔˈʒɨtnɔɕʨ̑/ (n)
antika, senovė
  (historia, historyczny, historycznie) okres w dziejach ludzkości, który trwał od wynalezienia pisma do upadku imperium zachodniorzymskiego w 476 roku;

stary /ˈstarɨ/ (adj)
senas
  mający wiele lat, niemłody
  nieaktualny, nieważny
  o żywności, pokarmie: nieświeży, nienadający się do spożycia

starzenie /staˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
senavimas
  (chemia, chemiczny) (technologia, technika, techniczny) zmiana właściwości materiału z upływem czasu;

starzeć się /ˈstaʒɛʨ̑‿ɕɛ/ (v)
senti
  o zwierzętach i ludziach: stawać się starszym, starym

statek /ˈstatɛk/ (n)
laivas
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) duży obiekt do przewozu towarów lub ludzi drogą wodną

statek kosmiczny (n)
kosminis laivas, erdvėlaivis
  (astronautyka, astronautyczny) pojazd poruszający się w przestrzeni poza atmosferą Ziemi

statek pożarniczy (n)
gaisrinis kateris
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) specjalna ratownicza jednostka pływająca przeznaczona do gaszenia pożarów na statkach oraz na obszarze portu lub stoczni;

statyczny /staˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
rimtas, statinis
  niepodatny na zmiany
  w stanie równowagi
statinis
  (fizyka, fizyczny) dotyczący statyki
  będący w bezruchu

statystyka /staˈtɨstɨka/ (n)
statistika
  nauka zajmująca się zbieraniem i analizą danych dotyczących zjawisk masowych;
  wynik procesu zbierania i analizy danych dotyczących jakiegoś zjawiska masowego, prezentowany najczęściej w postaci tabel lub wykresów

staw /staf/ (n)
sąnarys, sąnaris
  (anatomia, anatomiczny) ruchome połączenie kości;

staw łokciowy /ˈstaf wɔcˈʨ̑ɔvɨ/ (n)
alkūnė
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem;

stawonóg /staˈvɔ̃nuk/ (n)
nariuotakojai
  (zoologia, zoologiczny) bezkręgowe zwierzę mające ciało zbudowane z segmentów oraz odnóża z połączonych stawami członów;

stać /staʨ̑/ (v)
stovėti
  o człowieku, zwierzęciu: być w pozycji wyprostowanej, podpartym tylko na nogach
  o przedmiocie: być ustawionym w taki sposób, że pionowy wymiar jest większy od poziomych

stała /ˈstawa/ (n)
konstanta
  (matematyka, matematyczny) (informatyka, informatyczny) symbol, któremu przyporządkowana jest pewna niezmienna wartość;

stek /stɛk/ (n)
amerikietiškas kepsnys, didkepsnis, kepsnys, steikas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa z kawałka mięsa krojonego w poprzek włókien mięśniowych lub ryby krojonej w poprzek kręgosłupa, zazwyczaj grillowany lub smażony w głębokim oleju;

stela (n)
stela
  (archeologia, archeologiczny) (sztuka) w starożytności wolno stojąca płyta upamiętniająca czyny władcy

stenografia /ˌstɛ̃nɔˈɡrafʲja/ (n)
stenografija, tachigrafija
  sposób pisania za pomocą umownych symboli, konwencji i skrótów, pozwalający notować w tempie ludzkiej mowy;

step /stɛp/ (n)
stepė
  (geografia, geograficzny) trawiasta równina pozbawiona drzew, rzek i jezior;

stereotyp /ˌstɛrɛˈɔtɨp/ (n)
stereotipas
  (informatyka, informatyczny) adnotacja grupująca inne adnotacje
  (socjologia, socjologiczny) uproszczona konstrukcja myślowa zawierająca irracjonalne bądź fałszywe przeświadczenie dotyczące różnych zjawisk, instytucji, osób, a najczęściej innych grup społecznych;

sterowiec /stɛˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
dirižablis
  (lotnictwo, lotniczy) sterowalny, podłużny balon napełniony gazem lżejszym od powietrza, posiadający własny napęd;

stodoła /stɔˈdɔwa/ (n)
kluonas
  (architektura, architektoniczny) (rolnictwo, rolniczy) budynek gospodarczy do przechowywania plonów w stanie suchym np. siano, zboże itp.

stokrotka /stɔˈkrɔtka/ (n)
saulutė
  (botanika, botaniczny) Bellis L., rodzaj drobnych roślin zielnych z rodziny astrowatych;

stokłosa (n)
dirsė
  (botanika, botaniczny) bromus L., rodzaj roślin należący do rodziny wiechlinowatych;

stolarz /ˈstɔlaʃ/ (n)
stalius
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wykonujący przedmioty z drewna: meble, elementy budowlane itp., osoba zajmująca się stolarstwem;

stolica /stɔˈlʲiʦ̑a/ (n)
sostinė
  (administracja) (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) główne miasto jakiegoś państwa;

stomatolog /ˌstɔ̃maˈtɔlɔk/ (n)
stomatologas
  lekarz specjalista zajmujący się rozpoznawaniem, profilaktyką i leczeniem chorób zębów, przyzębia, języka, błony śluzowej i innych tkanek jamy ustnej
stomatologė
  (medycyna, medyczny) lekarka specjalistka stomatologii

stopa /ˈstɔpa/ (n)
pėda
  (anatomia, anatomiczny) część ciała tworząca dolny koniec nogi, ograniczona piętą i kostką;
  jednostka długości, używana w niektórych krajach;

stopień /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
laipsnis
  (matematyka, matematyczny) jednostka kąta płaskiego stanowiąca 1/360 (jedną trzysta sześćdziesiątą) kąta pełnego, stosowana też w geografii do wyrażania współrzędnych geograficznych;

stopień najwyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ najˈvɨʃːɨ/ (n)
aukščiausiasis laipsnis
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, oznaczająca największe nasilenie opisywanej przez niego cechy

stopień wyższy /ˈstɔpʲjɛ̇̃ɲ ˈvɨʃːɨ/ (n)
aukštesnysis laipsnis
  (gramatyka) forma przymiotnika lub przysłówka, określająca natężenie opisywanej przez niego cechy w porównaniu do czegoś

stopniowy /stɔpʲˈɲɔvɨ/ (adj)
laipsniškas
  (książkowy) mający powolny przebieg, zachodzący etapami

stos /stɔs/ (n)
pyre
  drewno ułożone do spalenia czegoś lub kogoś; miejsce, na którym dokonuje się ceremonii kremacji ciała zmarłego

stosunek przerywany /stɔˈsũnɛk ˌpʃɛrɨˈvãnɨ/ (n)
nutrauktoji sueitis
  (medycyna, medyczny) stosunek płciowy, podczas którego dochodzi do wyjścia członka z pochwy przed wytryskiem nasienia

stosunek płciowy /stɔˈsũnɛk ˈpw̥ʨ̑ɔvɨ/ (n)
lytinis aktas
  (fizjologia, fizjologiczny) czynności i zachowania seksualne, w trakcie których dochodzi do fizycznego zbliżenia z użyciem narządów płciowych;

stołówka /stɔˈwufka/ (n)
valgykla
  miejsce zbiorowego żywienia, np. w szkole, zakładzie pracy

stożek /ˈstɔʒɛk/ (n)
kūgis
  (geometria) bryła powstała przez obrót trójkąta prostokątnego wokół jednej z przyprostokątnych;

strach /strax/ (n)
baimė
  (psychologia, psychologiczny) uczucie niepokoju, lęku przed czymś, co może być groźne

strajk /strajk/ (n)
streikas
  dobrowolny i zbiorowy protest pracowników, który polega najczęściej na przerwaniu pracy, podjęty w celu spełnienia przez pracodawcę lub władzę ich postulatów;

strajkować /strajˈkɔvaʨ̑/ (v)
streikuoti
  uczestniczyć w strajku

straszny /ˈstraʃnɨ/ (adj)
baisus
  (potocznie, potoczny) taki, który jest bardzo intensywny, duży
  okropny, nieprzyjemny
  taki, który wzbudza strach, grozę; jest przerażający, niebezpieczny, okrutny

straszyć (v)
baidyti, gąsdinti
  wzbudzać strach, lęk w kimś

strata /ˈstrata/ (n)
netekimas
  ubytek, utracenie czegoś; coś wartościowego, co się straciło, czego już się nie ma
nuostolis
  (ekonomia, ekonomiczny) sytuacja, gdy przychody w określonej jednostce czasu są niższe od poniesionych kosztów, ujemny wynik finansowy

strategia /straˈtɛɟja/ (n)
strategija
  ogólny plan działań, szerszy od taktyki
  (informatyka, informatyczny) wzorzec projektowy definiujący rodzinę wymiennych algorytmów

stratosfera (n)
stratosfera
  (geofizyka) druga (nad troposferą) warstwa atmosfery, w której ma miejsce inwersja temperatury;

strażacki (adj)
gaisrininkas, gaisrinis
  związany ze strażą pożarną, dotyczący straży pożarnej

strażak /ˈstraʒak/ (n)
gaisrininkas, ugniagesys
  osoba szkolona do walki z ogniem;

strażnik /ˈstraʒʲɲik/ (n)
sargybinis
  osoba odpowiedzialna za pilnowanie mienia lub osób

strefa /ˈstrɛfa/ (n)
plaga
  przestrzeń wydzielona ze względu na pewne cechy odróżniające ją od otoczenia

strefa erogenna /ˈstrɛfa ˌɛrɔˈɡɛ̃nːa/ (n)
erogeninė zona
  (fizjologia, fizjologiczny) (seksuologia, seksuologiczny) fragment ciała, który reaguje na dotyk podnieceniem seksualnym;

strefowy (adj)
zoninis
  związany ze strefą, dotyczący strefy

stres /strɛs/ (n)
stresas
  (psychologia, psychologiczny) mobilizacja organizmu jako reakcja na negatywne bodźce;

strit /strʲit/ (n)
eilė
  (termin karciany) układ pięciu kolejnych kart różnego koloru w grze w pokera

stroboskop (n)
stroboskopas
  (technologia, technika, techniczny) lampa emitująca krótkie błyski światła o dużym natężeniu

stroiciel /strɔˈ<sup>j</sup>iʨ̑ɛl/ (n)
derintojas
  osoba, która stroi instrumenty muzyczne

stromy /ˈstrɔ̃mɨ/ (adj)
skardìngas
  nachylony pod dużym kątem w stosunku do poziomu, podłoża

strona /ˈstrɔ̃na/ (n)
puslapis
  jedna z powierzchni kartki lub innych płaskich przedmiotów, zwykle w książce, gazecie, albumie itp.

strona bierna /ˈstrɔ̃na ˈbʲjɛrna/ (n)
neveikiamoji rūšis
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest obiektem czynności, określonej przez orzeczenie;

strona czynna /ˈstrɔ̃na ˈʧ̑ɨ̃nːa/ (n)
aktyvas
  (gramatyka) forma zdania, w której podmiot jest wykonawcą czynności;

stront /strɔ̃nt/ (n)
stroncis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Sr i liczbie atomowej 38;

strudel /ˈstrudɛl/ (n)
štrudelis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) ciasto francuskie zawijane z jabłkami lub nadzieniem z sera bądź maku, pieczone w rondlu z dużą ilością masła;

struktura /strukˈtura/ (n)
struktūra
  stały układ i wzajemne relacje elementów stanowiących całość

strumień /ˈstrũmʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
striūklė
  ciecz lejąca się wąskim pasmem
upelis
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) mały naturalny ciek wodny;

struna /ˈstrũna/ (n)
styga
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) naciągnięta sprężysta nić, będąca źródłem dźwięku w instrumentach strunowych;

strup /strup/ (n)
šašas
  (medycyna, medyczny) sucha pokrywa na ranach i uszkodzeniach ciała, powstająca ze skrzepłej wydzieliny;

struś /struɕ/ (n)
strutis
  (ornitologia, ornitologiczny) duży ptak nielotny z rodziny strusiowatych;

strychnina /strɨxʲˈɲĩna/ (n)
strichninas
  (chemia, chemiczny) (toksykologia) silnie toksyczny alkaloid występujący w nasionach kulczyby;

strzał /sṭʃaw/ (n)
šūvis
  (wojskowość, wojskowy) wystrzelenie strzały lub pocisku z broni

strzała /ˈsṭʃawa/ (n)
strėlė
  pocisk przeznaczony do łuku;

strzałka /ˈsṭʃawka/ (n)
rodyklė
  (matematyka, matematyczny) w teorii kategorii: morfizm
  linia z grotem, symbol wskazujący kierunek albo miejsce

strzelec /ˈsṭʃɛlɛʦ̑/ (n)
šaulys
  określenie członka niektórych paramilitarnych organizacji społecznych

strzelnica /sṭʃɛlʲˈɲiʦ̑a/ (n)
tiras
  (wojskowość, wojskowy) miejsce ćwiczeń w strzelaniu do celu

strzemię /ˈsṭʃɛ̃mʲjɛ/ (n)
balnakilpė, kilpa
  (hipologia, hipologiczny) parzysta część rzędu końskiego w formie stalowego kabłąka i poprzeczki, służąca do dosiadania wierzchowca i ułatwiająca utrzymanie się w siodle;

strzykawka (n)
švirkštas
  (medycyna, medyczny) narzędzie medyczne do wprowadzania płynnych leków pod skórę lub do mięśnia albo do pobierania płynów ustrojowych;

strzykwa (n)
jūrų agurkas
  (zoologia, zoologiczny) Holothuroidea, zwierzę morskie z gromady zaliczanej do szkarłupni;

stróż /struʃ/ (n)
kiemsargis
  osoba pilnująca np. budynku

stróżka /ˈstruʃka/ (n)
sargė
  (dawniej, dawny) kobieta-stróż

stróżówka (n)
sarginė
  miejsce pracy stróża

student /ˈstudɛ̃nt/ (n)
studentas
  osoba, która studiuje na wyższej uczelni;

studentka /stuˈdɛ̃ntka/ (n)
studentė
  forma żeńska od: student

studia /ˈstudʲja/ (n)
studijos
  (edukacja, edukacyjny) kształcenie się na uczelni wyższej, zakończone dyplomem

studiować /stuˈdʲjɔvaʨ̑/ (v)
studijuoti
  uczyć się na uczelni wyższej; być na studiach

studnia /ˈstudʲɲa/ (n)
šulinys
  głęboki otwór w ziemi wraz z urządzeniem do pobierania wody;

studniówka /stuˈdʲɲufka/ (n)
šimtadienis
  (edukacja, edukacyjny) bal, zabawa odbywająca się na ok. 100 dni przed egzaminem maturalnym

stwardnienie rozsiane /stfardʲˈɲɛ̇̃ɲɛ rɔɕˈːãnɛ/ (n)
išsėtinė sklerozė
  (medycyna, medyczny) przewlekła choroba centralnego układu nerwowego;

stwarzać (v)
sukurti
  powoływać do istnienia

stworzenie /stfɔˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
padaras
  zwierzę lub człowiek
sutvėrimas
  (rzeczownik odczasownikowy) od stworzyć

styczeń /ˈstɨʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
sausis
  pierwszy miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

styl /stɨl/ (n)
stilius
  (sport, sportowy) ruchy właściwe danej dyscyplinie sportowej
  sposób czyjegoś postępowania, zachowania
  sposób wyrażania się; sposób mówienia, pisania;
  zespół cech charakterystycznych dla danego regionu, epoki itp.

styl życia (n)
gyvensena
  (socjologia, socjologiczny) codzienne zachowania jednostek lub grup manifestujące ich położenie społeczne i preferencje;

stylistyka (n)
stilistika
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (językoznawstwo, językoznawczy) dział nauki zajmujący się opisem i analizą stylów językowych

stypendium /stɨˈpɛ̃ndʲjũm/ (n)
stipendija
  pomoc finansowa udzielana osobom kształcącym się lub prowadzącym badania naukowe

stół /stuw/ (n)
stalas
  (branża meblarska, meblarstwo, meble) mebel z podpartym na nogach blatem, służący zwykle do spożywania posiłków lub pracy;

stąd /stɔ̃nt/ (pronoun)
iš čia
  wyznaczenie miejsca, w którym znajduje się osoba mówiąca, z orientacją na zewnątrz

stępka /ˈstɛ̃mpka/ (n)
kilis
  (marynarka) (technologia, technika, techniczny) główna, podłużna belka konstrukcyjna umieszczona w osi na dnie kadłuba statku wodnego;

subkontynent /ˌsupkɔ̃nˈtɨ̃nɛ̃nt/ (n)
subkontinentas
  (geografia, geograficzny) ląd wielkich rozmiarów, lecz mniejszy niż kontynent lub stanowiący jego wydzieloną, szczególną część;

subkultura (n)
subkultūra
  (socjologia, socjologiczny) zespół zjawisk kulturowych, częściowo autonomiczny wobec kultury dominującej tworzone przez jakąś grupę osób;

substancja /supˈstãnʦ̑ʲja/ (n)
medžiaga
  (chemia, chemiczny) klasa przedmiotów materialnych, mających w danych warunkach jednakowe właściwości fizyczne i chemiczne, mikroskopowo zaś - identyczną budowę molekularną (cząsteczkową)

suchogrzybek złotopory (n)
auksakotis aksombaravykis
  (mikologia, mikologiczny) Xerocomellus chrysenteron (Bull.) Šutara, gatunek grzyba jadalnego z rodziny borowikowatych;

suchy /ˈsuxɨ/ (adj)
sausas
  nie wilgotny; pozbawiony wilgoci

sudoku /suˈdɔku/ (n)
sudoku
  japońska łamigłówka, w której zadaniem jest uzupełnienie diagramu tak, aby w każdej kolumnie, każdym wierszu oraz każdym mniejszym kwadracie znalazło się po jednej cyfrze od 1 do 9;

sufit /ˈsufʲit/ (n)
lubos
  (budownictwo) górna ściana pomieszczenia

sufizm /ˈsufʲism̥/ (n)
sufizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) muzułmański mistycyzm;

suhak (n)
saiga
  (zoologia, zoologiczny) kopytny z rodzaju suhaków (1.1)

suka /ˈsuka/ (n)
kalė
  (zoologia, zoologiczny) samica psa domowego lub innego zwierzęcia psowatego

sukienka /suˈcɛ̃nka/ (n)
suknelė
  (krawiectwo) kobiece ubranie, okrywające tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, zazwyczaj z lekkiego materiału;

suknia /ˈsucɲa/ (n)
suknelė
  (krawiectwo) część kobiecej garderoby okrywająca tułów, częściowo lub całkowicie nogi, czasem też ręce, wkładana zazwyczaj na uroczyste okazje;

sum /sũm/ (n)
šamas
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża ryba drapieżna z charakterystycznymi wąsami;

sumak /ˈsũmak/ (n)
žagrenis
  (botanika, botaniczny) Rhus, rodzaj roślin należący do rodziny nanerczowatych i obejmujący ok. 250 gatunków;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyprawa z sumaka (1.1) o kwaśnym smaku

sumienie /sũˈmʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
sąžinė
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wewnętrzne odczucie pozwalające rozróżniać dobro i zło;

sumienny (adj)
sąžiningas
  skrupulatnie wywiązujący się z podjętych obowiązków

sumo /ˈsũmɔ/ (n)
sumo
  (sport, sportowy) rodzaj zapasów, japoński sport narodowy;

superbohater /ˌsupɛrbɔˈxatɛr/ (n)
superherojus
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) pozytywny bohater literacki, filmowy lub komiksowy posiadający nadprzyrodzone zdolności i walczący o uratowanie ludzkości przed złoczyńcami;

supermarket /ˌsupɛrˈmarkɛt/ (n)
supermarketas
  (handel, handlowy) ogromny, samoobsługowy sklep wielobranżowy;

supernowa /ˌsupɛrˈnɔva/ (n)
supernova
  (astronomia, astronomiczny) gwiazda, której jasność gwałtownie wzrosła na skutek wybuchowego odrzucenia przez nią swoich zewnętrznych warstw;

sura /ˈsura/ (n)
sura
  w islamie: rozdział Koranu;

surowiec /suˈrɔvʲjɛʦ̑/ (n)
žaliava
  substancja występująca w przyrodzie, która jest przetwarzana i wykorzystywana w przemyśle

surowy /suˈrɔvɨ/ (adj)
žalias
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) taki, który nie jest ugotowany, usmażony lub upieczony
  o surowcach: niepoddany obróbce

surrealista /ˌsurːɛaˈlʲista/ (n)
siurrealistas
  (sztuka) artysta tworzący zgodnie z zasadami surrealizmu, członek grupy surrealistycznej

surrealizm /ˌsurːɛˈalʲism̥/ (n)
siurrealizmas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek artystyczny w literaturze i sztuce, ukształtowany w latach dwudziestych XX w., w założeniu którego wyrażano swoje wnętrze, podświadomość, wizje, sny, halucynacje itp. w oderwaniu od rzeczywistości;

surykatka /ˌsurɨˈkatka/ (n)
surikata
  (zoologia, zoologiczny) mały i smukły ssak drapieżny występujący w Afryce;

suseł /ˈsusɛw/ (n)
staras
  (systematyka) (zoologia, zoologiczny) Spermophilus F. Cuvier, rodzaj ssaka z podrodziny afrowiórek, występujący w Eurazji;

sushi /ˈsuʃʲi/ (n)
sušis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) japońska potrawa z ryżu zaprawionego octem ryżowym z różnymi dodatkami w postaci owoców morza, ryb, warzyw, grzybów oraz jajek;

susza /ˈsuʃa/ (n)
sausra
  długotrwały okres bez opadów atmosferycznych;

suszyć /ˈsuʃɨʨ̑/ (v)
džiovinti
  powodować, że coś staje się suchsze przez odparowanie wody

sutanna /suˈtãnːa/ (n)
abitas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) długa szata noszona przez duchownych wyznań chrześcijańskich;

suwenir /suˈvɛ̃ɲir/ (n)
suvenyras
  (przestarzałe, przestarzały) drobny pamiątkowy upominek

suwerenność /ˌsuvɛˈrɛ̃nːɔɕʨ̑/ (n)
suverenitetas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność od innych państw, ich władz lub instytucji

sułtan (n)
sultonas
  tytuł monarchy w krajach muzułmańskich;

sułtanat /suwˈtãnat/ (n)
sultonatas
  państwo rządzone przez sułtana;

swastyka /sfasˈtɨka/ /ˈsfastɨka/ (n)
svastika
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niemiecki emblemat narodowosocjalistyczny i neonazistowski w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) wielokulturowy symbol szczęścia zwykle w kształcie równoramiennego krzyża o zagiętych ramionach;

swat /sfat/ (n)
piršlys
  (etnografia, etnograficzny) osoba, która swata dwie osoby, pośredniczy w zawieraniu związku małżeńskiego
svotas
  ojciec zięcia lub synowej

sweter /ˈsfɛtɛr/ (n)
megztinis
  (odzieżownictwo) grube okrycie wierzchnie z dzianiny okrywające tułów i ręce

sygnalizować (v)
signalizuoti
  przekazywać informacje poprzez wydawane sygnały

sygnał /ˈsɨɡnaw/ (n)
signalas
  znak informacyjny lub ostrzegawczy

syjonizm /sɨˈjɔ̇̃ɲism̥/ (n)
sionizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zapoczątkowany w końcu XIX wieku ruch narodowy i towarzysząca mu ideologia stworzenia niezależnego państwa żydowskiego na terenie Palestyny oraz zahamowania procesów asymilacyjnych mniejszości żydowskiej w poszczególnych krajach;

sylaba /sɨˈlaba/ (n)
skiemuo
  (językoznawstwo, językoznawczy) część wyrazu lub wyraz zawierające zwykle jedną samogłoskę lub dyftong, wymawiane jako całość; jednostka mowy, zwykle dłuższa niż jedna głoska i krótsza niż wyraz;

sylogizm (n)
silogizmas
  (logika, logiczny) wnioskowanie z dwóch przesłanek, które łączy jedno wspólne pojęcie;

sylur /ˈsɨlur/ (n)
silūras
  (geologia, geologiczny) trzeci okres ery paleozoicznej;

sylwester /sɨlˈvɛstɛr/ (n)
Naujųjų metų išvakarės
  dzień 31 grudnia, zwłaszcza wieczór, i noc z 31 grudnia na 1 stycznia; wigilia Nowego Roku

sylwin (n)
silvinas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady halogenków;

symbioza (n)
simbiozė
  (biologia, biologiczny) współżycie dwóch różnych gatunków przynoszące im korzyści

symbol /ˈsɨ̃mbɔl/ (n)
simbolis
  znak graficzny odpowiadający jakiemuś pojęciu
  (sztuka) użycie jakiegoś motywu (opisu, obrazu) do przedstawienia zjawiska, o którym nie chce się powiedzieć wprost;

symbolicznie (adv)
simboliškai
  w sposób symboliczny

symbolizm (n)
simbolizmas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (sztuka) kierunek w literaturze i sztukach plastycznych występujący na przełomie XIX i XX w., posługujący się symbolem jako podstawowym środkiem wyrazu;

symetria /sɨ̃ˈmɛtrʲja/ (n)
simetrija
  (matematyka, matematyczny) właściwość figury, bryły lub ogólnie dowolnego obiektu matematycznego, polegająca na tym, iż istnieje należące do pewnej zadanej klasy przekształcenie niebędące identycznością, które odwzorowuje dany obiekt na niego samego;
  (potocznie, potoczny) właściwość danego przedmiotu, według której możliwe jest podzielenie go na dwie połówki będące swoim lustrzanym odbiciem

symetryczny (adj)
simetrinis
  odznaczający się symetrią, zbudowany lub ułożony według zasad symetrii

symfonia /sɨ̃w̃ˈfɔ̃ɲja/ (n)
simfonija
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dużych rozmiarów utwór na orkiestrę; w klasycznym kształcie zazwyczaj trzy- lub czteroczęściowy;

symfoniczny (adj)
simfoninis
  związany z symfonią, dotyczący symfonii

sympozjum /sɨ̃mˈpɔzʲjũm/ (n)
simpoziumas
  spotkanie grupy naukowców, praktyków i osób zainteresowanych pewnym działem nauki

symptom /ˈsɨ̃mptɔ̃m/ (n)
simptomas
  oznaka jakiegoś zjawiska, zwykle niepożądanego;

syn /sɨ̃n/ (n)
sūnus
  dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);

synagoga /ˌsɨ̃naˈɡɔɡa/ (n)
sinagoga
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) żydowski dom modlitw;

syndykalizm (n)
sindikalizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) kierunek w ruchu robotniczym, zakładający prymat celów ekonomicznych nad politycznymi w walce o prawa proletariatu;

synod /ˈsɨ̃nɔt/ (n)
sinodas
  (administracja) (kościelny) w prawosławiu: stała rada biskupów
  (administracja) (kościelny) zebranie przedstawicieli duchowieństwa i świeckich w kościołach chrześcijańskich

synonim /sɨ̃ˈnɔ̃ɲĩm/ (n)
sinonìmas
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz lub dłuższe określenie równoważne znaczeniowo innemu lub o podobnym znaczeniu; bliskoznacznik

synonimia (n)
sinonimija
  (językoznawstwo, językoznawczy) bliskoznaczność wyrazów

synowa /sɨ̃ˈnɔva/ (n)
marti
  żona syna

syntagma /sɨ̃nˈtaɡma/ (n)
sintagma
  (językoznawstwo, językoznawczy) grupa powiązanych gramatycznie i syntaktycznie słów, które mogą stanowić część zdania, np. podmiot, przydawkę, orzeczenie albo samodzielnie tworzą zdania bądź równoważniki zdań;

synteza (n)
sintezė
  (chemia, chemiczny) reakcja chemiczna łączenia się substancji prostych w złożone
  połączenie wielu różnych elementów w całość, całościowe ujęcie zagadnienia

sypialnia /sɨˈpʲjalʲɲa/ (n)
miegamasis
  (budownictwo) (architektura, architektoniczny) pokój służący do spania

syrena /sɨˈrɛ̃na/ (n)
undinė, jūratė
  (mitologia, mitologiczny) stworzenie mityczne, początkowo pół kobieta, pół ptak, później pół kobieta, pół ryba; także bohaterka baśni i legend;

syrop /ˈsɨrɔp/ (n)
sirupas
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) roztwór leku w wodzie gęstością i smakiem przypominający syrop (1.1)
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) gęsty, bardzo słodki i lepki roztwór cukru, zagęszczony sok

syrop klonowy /ˈsɨrɔp klɔ̃ˈnɔvɨ/ (n)
klevo sirupas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) produkt spożywczy, wytwarzany z soku klonowego;

system /ˈsɨstɛ̃m/ (n)
sistema
  układ urządzeń współpracujących ze sobą;

system operacyjny /ˈsɨstɛ̃m ˌɔpɛraˈʦ̑ɨjnɨ/ (n)
operacinė sistema
  (informatyka, informatyczny) najbardziej podstawowe oprogramowanie komputera umożliwiające zarządzanie zasobami, sprzętem oraz komunikację z użytkownikiem;

system plików /ˈsɨstɛ̃m ˈplʲikuf/ (n)
failų sistema
  (informatyka, informatyczny) sposób zapisu plików i katalogów, umożliwiający późniejsze ich odczytanie;

szabla /ˈʃabla/ (n)
kardas
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) jednosieczna broń z wygiętą klingą;

szablon /ˈʃablɔ̃n/ (n)
šablonas
  forma, wzór, według których wyrabia się seryjnie przedmioty

szach /ʃax/ (n)
šachas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (historia, historyczny, historycznie) tytuł monarchy w Persji a następnie w Iranie;

szachista /ʃaˈxʲista/ (n)
šachmatininkas
  osoba grająca w szachy

szachownica /ˌʃaxɔvʲˈɲiʦ̑a/ (n)
šachmatų lenta
  (szachy, pojęcie szachowe) plansza do gry w szachy, składająca się z kwadratowych, dwukolorowych pól umieszczonych w taki sposób, że każdy kwadrat styka się całym bokiem z kwadratem o innym kolorze;

szachy /ˈʃaxɨ/ (n)
šachmatai
  (szachy, pojęcie szachowe) gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy bierkami na czarno-białej planszy;

szadź /ʃaʨ̑/ (n)
šarma
  (meteorologia, meteorologiczny) kryształki lodu powstałe na otoczeniu w wyniku resublimacji pary wodnej;

szafa /ˈʃafa/ (n)
spinta
  mebel używany do przechowywania różnych przedmiotów;

szafir /ˈʃafʲir/ (n)
safyras
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny oszlifowany z szafiru (1.1) mineralnego
  (mineralogia, mineralogiczny) niebieska odmiana korundu;

szafka /ˈʃafka/ (n)
spintelė
  mała szafa

szafot /ˈʃafɔt/ (n)
ešafotas
  (historia, historyczny, historycznie) rodzaj podwyższenia, na którym wykonywano publiczne egzekucje;

szakal /ˈʃakal/ (n)
šakalas
  (zoologia, zoologiczny) kilka gatunków z rodzaju Canis, drapieżnik podobny do wilka, lecz od niego mniejszy;

szakal złocisty (n)
auksinis šakalas
  (zoologia, zoologiczny) Canis aureus, gatunek ssaka z rodziny psowatych;

szal /ʃal/ (n)
apsiaustas, šalikas
  prostokątny wyrób włókienniczy owijany wokół szyi i ramion

szalik /ˈʃalʲik/ (n)
šãlikas
  pas materiału służący do owijania szyi

szalom (interjection)
šalom
  pozdrowienie żydowskie

szalony /ʃaˈlɔ̃nɨ/ (adj)
beprotis
  chory umysłowo
  nieszablonowy, dziwny
  niezrównoważony, impulsywny, nieobliczalny

szaman /ˈʃãmãn/ (n)
šamanas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wśród niektórych ludów azjatyckich, np. u Eskimosów i Indian, człowiek uważany za pośrednika między duchami, bóstwami, demonami a ludźmi, osoba o nadprzyrodzonej mocy, czarodziej i znachor pierwotnej religii szamanizmu;

szamanizm /ʃãˈmãɲism̥/ (n)
šamanizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wierzenia i praktyki religijne bazujące na animizmie i instytucji szamanów;

szampan /ˈʃãmpãn/ (n)
šampanas
  białe wino musujące, oryginalnie produkowane w Szampanii;

szampon /ˈʃãmpɔ̃n/ (n)
šampūnas
  płynny środek do mycia włosów lub sierści;

szantaż /ˈʃãntaʃ/ (n)
šantažas
  wymuszanie czegoś na kimś pod groźbą ujawnienia jakichś kompromitujących lub wstydliwych informacji o tym kimś; także pod groźbą wykonania czynu innego typu (np. przemocy wobec bliskich)

szantażować /ˌʃãntaˈʒɔvaʨ̑/ (v)
šantažuoti
  stosować szantaż wobec kogoś

szantażysta /ˌʃãntaˈʒɨsta/ (n)
šantažistas
  ten, kto stosuje szantaż, kto szantażuje kogoś

szara eminencja /ˈʃara ˌɛ̃mʲĩˈnɛ̃nʦ̑ʲja/ (n)
pilkasis kardinolas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba zakulisowo sprawująca władzę lub skrycie i anonimowo wpływająca na podejmowanie istotnych decyzji, zarazem nie pełniąca funkcji adekwatnych do tych czynności

szarawary (n)
šarovarai
  (etnografia, etnograficzny) (krawiectwo) długie, bufiaste spodnie pochodzenia wschodniego, zwykle z miękkiej tkaniny; w Polsce noszone zwłaszcza w XVI-XVII wieku;

szarańcza /ʃaˈrãj̃n͇ʧ̑a/ (n)
skėrys
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad przypominający konika polnego, szkodnik upraw;

szariat /ˈʃarʲjat/ (n)
Šariah, Šariatas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) prawo muzułmańskie;

szary /ˈʃarɨ/ (adj)
pilkas
  w kolorze pośrednim między czarnym a białym

szaszłyk /ˈʃaʃwɨk/ (n)
šašlykas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) potrawa składająca się z kawałków mięsa, zwykle baraniny, przekładanych plasterkami warzyw (np. cebula, papryka), boczku, słoniny itp., nadzianych na szpikulec, pieczona na rożnie lub grillowana;

szatnia /ˈʃatʲɲa/ (n)
rūbinė
  pomieszczenie w teatrze, szkole, lokalu gastronomicznym itp., gdzie pozostawia się wierzchnie okrycia

szałwia /ˈʃawvʲja/ (n)
šalavijas
  (botanika, botaniczny) Salvia, rodzaj roślin zielnych, półkrzewów i krzewów z rodziny jasnowatych;

szczaw /ʃʧ̑af/ (n)
rūgštynė, rūškynė
  (botanika, botaniczny) (ogrodnictwo, ogrodniczy) roślina z rodzaju Rumex L.;

szczeciniasty (adj)
šeriuotas
  mający szczecinę, pokryty szczeciną
  (przenośnie, przenośnia) mający kształt szczeciny, przypominający szczecinę

szczekać /ˈʃʧ̑ɛkaʨ̑/ (v)
loti
  (zoologia, zoologiczny) o psie, lisie, szakalu: wydawać krótki, urywany głos

szczelina /ʃʧ̑ɛˈlʲĩna/ (n)
plyšys
  wąski, podłużny otwór

szczenię /ˈʃʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
šuniukas
  (zoologia, zoologiczny) młode psa lub innych zwierząt z rodziny psowatych

szczepienie /ʃʧ̑ɛˈpʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
vakcinacija
  (medycyna, medyczny) podanie szczepionki w formie zastrzyku
  (rzeczownik odczasownikowy) od szczepić, nazwa czynności

szczepionka /ʃʧ̑ɛˈpʲjɔ̃nka/ (n)
vakcina
  (medycyna, medyczny) preparat pochodzenia biologicznego, zawierający osłabione żywe lub zabite drobnoustroje chorobotwórcze lub fragmenty ich struktury stosowany w celu wywołania odpowiedzi immunologicznej i odporności;

szczery /ˈʃʧ̑ɛrɨ/ (adj)
nuoširdus, tikras
  dotyczący szczerości; taki, który mówi prawdę; wyraża się szczerze, nie ukrywa tego, co myśli i czuje

szczodry /ˈʃʧ̑ɔdrɨ/ (adj)
dosnus
  hojny, dający coś obficie

szczoteczka do zębów /ʃʧ̑ɔˈtɛʧ̑ka dɔ‿ˈzɛ̃mbuf/ (n)
dantų šepetukas
  mała szczoteczka umieszczona na długiej rączce przeznaczona do mycia zębów;

szczotka /ˈʃʧ̑ɔtka/ (n)
šepetys
  narzędzie do czyszczenia składające się z oprawki i przymocowanego do niej miękkiego włosia

szczupak /ˈʃʧ̑upak/ (n)
lydeka
  (ichtiologia, ichtiologiczny) długa ryba drapieżna;

szczur /ʃʧ̑ur/ (n)
žiurkė
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z rodziny myszowatych;

szczygieł /ˈʃʧ̑ɨɟɛw/ (n)
dagilis
  (ornitologia, ornitologiczny) mały i barwny ptak eurazjatycki;

szczyt /ʃʧ̑ɨt/ (n)
viršukalnė
  najwyższy punkt góry

szczęka /ˈʃʧ̑ɛ̃ŋka/ (n)
žandikaulis
  kość czaszki (górna nieruchoma i dolna ruchoma), w której osadzone są zęby
  (anatomia, anatomiczny) (zoologia, zoologiczny) wszelkie mocne, zaciskające się narządy w obrębie otworu gębowego, przed nim albo otaczające go, przystosowane do chwytania i rozdrabniania pokarmu;

szczęście /ˈʃʧ̑ɛ̃w̃ɕʨ̑ɛ/ (n)
laimė
  uczucie radości i zadowolenia

szczęśliwego Nowego Roku /ˌʃʧ̑ɛ̃w̃ɕlʲiˈvɛɡɔ nɔˈvɛɡɔ ˈrɔku/ (interjection)
laimingų Naujųjų Metų
  …używana do życzenia komuś pomyślnego rozpoczynającego się roku

szczęśliwy /ʃʧ̑ɛ̃w̃ɕˈlʲivɨ/ (adj)
laimingas
  odczuwający szczęście
  przynoszący szczęście

szef /ʃɛf/ (n)
šefas
  osoba kierująca grupą ludzi, zespołem

szejk (n)
šeichas
  (etnografia, etnograficzny) tytuł przywódcy gminy muzułmańskiej

szekel /ˈʃɛkɛl/ (n)
šekelis
  (jednostka monetarna) waluta Izraela;

szelit /ˈʃɛlʲit/ (n)
šeelitas
  (mineralogia, mineralogiczny) wolframian wapnia; biały, szary, bądź żółtawy minerał będący istotnym źródłem rudy wolframu;

szept (n)
šnabždesys
  bezdźwięczny, cichy głos, słyszany tylko z bliska

szeptać /ˈʃɛptaʨ̑/ (v)
šnabždėti
  mówić szeptem (cicho, nie powodując drgań wiązadeł głosowych)

szermierka /ʃɛrˈmʲjɛrka/ (n)
fechtavimas
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa, stanowiąca walkę bronią białą, jak szpada, floret i szabla
  sztuka władania białą bronią

szermierz /ˈʃɛrmʲjɛʃ/ (n)
fechtuotojas
  (sport, sportowy) sportowiec uprawiający szermierkę
  człowiek władający lekką białą bronią

szeroki /ʃɛˈrɔci/ (adj)
platus
  mający określony wymiar poprzeczny

szerokość /ʃɛˈrɔkɔɕʨ̑/ (n)
platuma
  (geografia, geograficzny) (zobacz) szerokość geograficzna
plotis
  poprzeczny wymiar obiektu

szerszeń /ˈʃɛrʃɛ̃ɲ/ (n)
širšė
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) większy od osy owad drapieżny;

szeryf /ˈʃɛrɨf/ (n)
užkardėlė
  (drukarstwo, drukarski) w niektórych krojach pisma: zakończenie linii znaku, przeznaczone głównie do dekoracji;

szesnastkowy (adj)
šešioliktainis
  (matematyka, matematyczny) związany z liczbą szesnaście, dotyczący liczby szesnaście

szesnasty /ʃɛsˈnastɨ/ (adj)
šešioliktas
  od 16

szesnaście /ʃɛsˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
šešiolika
  16

szew /ʃɛf/ (n)
siūlė̃
  (anatomia, anatomiczny) nieruchome połączenie kości przy pomocy bardzo krótkich włókien łącznotkankowych;
  (medycyna, medyczny) operacyjne zszycie tkanek miękkich;
  miejsce zszycia dwóch fragmentów tkaniny

szewc /ʃɛfʦ̑/ (n)
batsiuvys, kurpius
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek, który ręcznie robi i naprawia buty;

sześcian /ˈʃɛɕʨ̑ãn/ (n)
kubas
  (geometria) prostopadłościan, którego każda ze ścian jest kwadratem;
  (matematyka, matematyczny) wynik podniesienia do trzeciej potęgi;

sześciokąt /ʃɛɕˈʨ̑ɔkɔ̃nt/ (n)
šešiakampis
  (geometria) wielokąt mający sześć boków;

sześć /ʃɛɕʨ̑/ (cardinalNumeral)
šeši
  liczba 6

szkicować (v)
piešti
  (sztuka) wykonywać szkic jako zarysy rysunku

szkielet /ˈʃʲcɛlɛt/ (n)
griaučiai, skeletas
  (anatomia, anatomiczny) ogół kości w danym organizmie;

szklanka /ˈʃklãnka/ (n)
stiklinė
  szklane naczynie, z którego się pije;
  zawartość szklanki (1.1)

szklarnia /ˈʃklarʲɲa/ (n)
šiltnamis
  (rolnictwo, rolniczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) przeszklona budowla, w której utrzymuje się w sztuczny sposób optymalne warunki do rozwoju roślin;

szklarz (n)
stiklius
  rzemieślnik trudniący się szkleniem okien lub wytwarzaniem szklanych przedmiotów

szkocki /ˈʃkɔʦ̑ʲci/ (adj)
škotiškas
  odnoszący się do Szkocji; związany ze Szkocją, ze Szkotami

szkolny /ˈʃkɔlnɨ/ (adj)
mokyklinis
  związany ze szkołą, odnoszący się do szkoły

szkorbut (n)
skorbutas
  (medycyna, medyczny) ostra postać awitaminozy wywołanej brakiem witaminy C;

szkoła /ˈʃkɔwa/ (n)
mokykla
  (edukacja, edukacyjny) instytucja edukacyjna;

szkoła wyższa (n)
koledžas
  (edukacja, edukacyjny) szkoła kształcąca najwyżej kwalifikowanych pracowników w zakresie ustalonych dziedzin

szkoła średnia /ˈʃkɔwa ˈɕrɛdʲɲa/ (n)
gimnazija
  (edukacja, edukacyjny) szkoła ogólnokształcąca, techniczna lub zawodowa

szkuner /ˈʃkũnɛr/ (n)
škuna
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) żaglowiec mający co najmniej dwa maszty; wszystkie maszty niosą ożaglowanie skośne;

szkwał (n)
umaras
  silny powiew wiatru nad akwenem

szkło /ʃkwɔ/ (n)
stiklas
  twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki;

szlam (n)
dumblas
  osad tworzący się na dnie i nieraz brzegach zbiorników wodnych

szmaragd /ˈʃmarakt/ (n)
smaragdas, smarãgdas
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) przezroczysta odmiana berylu barwy zielonej;

szminka /ˈʃmʲĩnka/ (n)
lūpų dažai
  (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) kosmetyk używany do barwienia ust

sznurek /ˈʃnurɛk/ (n)
styga
  cienka linka zbudowana z włókien; węższy sznur

sznurowadło /ˌʃnurɔˈvadwɔ/ (n)
raištis
  taśma używana do wiązania (sznurowania) butów;

sznycel /ˈʃnɨʦ̑ɛl/ (n)
šnicelis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) kotlet z bitych i panierowanych plastrów mięsa, najczęściej z cielęciny

szop /ʃɔp/ (n)
meškėnas
  (zoologia, zoologiczny) Procyon, rodzaj ssaka z rodziny szopowatych;

szop pracz /ˈʃɔp ˈːraʧ̑/ (n)
jenotas
  (zoologia, zoologiczny) szop z gatunku, u którego obserwowano płukanie pokarmu przed spożyciem;

szopa /ˈʃɔpa/ (n)
būda
  lekki, drewniany budynek gospodarczy lub magazynowy

szorstki /ˈʃɔrstʲci/ (adj)
šiurkštus
  mający niegładką, chropawą powierzchnię

szorty /ˈʃɔrtɨ/ (n)
šortai
  krótkie spodnie o sportowym kroju

szowinistyczny (adj)
šovinistinis
  wyrażający szowinizm; dotyczący szowinisty

szowinizm /ʃɔˈvʲĩɲism̥/ (n)
šovinizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) skrajna postać nacjonalizmu, w której bezkrytyczne uwielbienie do własnego narodu jest połączone z pogardą i wrogością wobec mniejszości narodowych i innych narodów;
  (socjologia, socjologiczny) postawa charakteryzująca się nietolerancją i przyznawaniem uprzywilejowanej pozycji własnej płci, rasie czy grupie społecznej

szowinizm gatunkowy /ʃɔˈvʲĩɲizm ˌɡatũŋˈkɔvɨ/ (n)
rūšizmas
  (neologizm) postawa stawiająca interesy własnego gatunku ponad interesami innych gatunków;

szpak /ʃpak/ (n)
varnėnas
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki i ciemny, prawie czarny ptak;

szparag /ˈʃparak/ (n)
šparagas
  (botanika, botaniczny) Asparagus L., rodzaj roślin o długich pędach i łuskowatych listkach;
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) jadalny pęd szparaga lekarskiego

szpieg /ʃpʲjɛk/ (n)
šnipas
  osoba zajmująca się szpiegostwem;

szpilka /ˈʃpʲilka/ (n)
segtukas
  (krawiectwo) mały, cieniutki pręt zakończony główką z metalu lub kolorowego plastiku, służący do mocowania np. tkaniny

szpinak /ˈʃpʲĩnak/ (n)
špinatas
  (ogrodnictwo, ogrodniczy) (rolnictwo, rolniczy) Spinacia oleracea, szpinak warzywny, roślina warzywna o podłużnych, szpiczastych liściach
  (spożywczy) jarzyna z liści szpinaku (1.3)

szpital /ˈʃpʲital/ (n)
ligoninė
  (medycyna, medyczny) zakład lecznictwa zamkniętego służący badaniu i leczeniu pacjentów wymagających hospitalizacji;

szpon /ʃpɔ̃n/ (n)
nagas
  (ornitologia, ornitologiczny) ostry, zakrzywiony pazur ptaków drapieżnych;

szrapnel /ˈʃrapnɛl/ (n)
šrapnelis
  (wojskowość, wojskowy) pocisk artyleryjski zawierający metalowe odłamki, które rozpryskują się podczas wybuchu zapalnika czasowego;

szron /ʃrɔ̃n/ (n)
šarma
  warstwa kryształków lodu powstałych z zamarzającej pary wodnej osadzająca się na przedmiotach;

sztafeta (n)
estafètė
  (przenośnie, przenośnia) seria jednakowych czynności wykonywanych przez kolejne osoby lub zespoły

sztaluga (n)
molbertas
  (sztuka) stojak, zwykle trójnogi, służący do pokazywania obrazów, a podczas powstawania obrazu do utrzymywania go w dogodnej dla malarza pozycji;

sztanga /ˈʃtãŋɡa/ (n)
štanga
  (sport, sportowy) ciężar podnoszony w zawodach ciężarowców;

sztuczna inteligencja (n)
dirbtinis intelektas
  (technologia, technika, techniczny) (informatyka, informatyczny) inteligencja wykazywana przez urządzenia sztuczne;

sztuczny /ˈʃtuʧ̑nɨ/ (adj)
dirbtinis
  imitujący coś naturalnego, wytworzony przez człowieka

sztuka /ˈʃtuka/ (n)
menas
  (sztuka) twórczość artystyczna
  umiejętność wymagająca szczególnych zdolności

sztuka walki (n)
kovos menas
  (sport, sportowy) umiejętność walki wręcz, niekiedy bronią białą, zdobywana poprzez trening;

szturchać (v)
baksnoti
  delikatnie pchać lub uderzać zaczepnie lub niechcący

sztylet /ˈʃtɨlɛt/ (n)
durklas
  krótka broń biała o cienkim ostrzu;

szubienica /ˌʃubʲjɛ̇̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
kartuvės
  konstrukcja służąca do wykonywania kary śmierci przez powieszenie;

szuflada /ʃufˈlada/ (n)
stalčius
  wysuwana, otwarta od góry skrzynka, stanowiąca część mebla i służąca do przechowywania różnych przedmiotów;

szukać /ˈʃukaʨ̑/ (v)
ieškoti
  podejmować działanie w celu odnalezienia kogoś lub czegoś, próbować znaleźć

szuler /ˈʃulɛr/ (n)
sukčiautojas
  (termin karciany) osoba oszukująca podczas gry w karty

szumieć /ˈʃũmʲjɛ̇ʨ̑/ (v)
ošimas
  powodować szum

szwadron (n)
eskadronas
  (wojskowość, wojskowy) (jeździectwo, jeździecki) pododdział kawalerii konnej będący odpowiednikiem kompanii lub batalionu w piechocie;

szwagier /ˈʃfaɟɛr/ (n)
svainis
  brat żony

szwagierka /ʃfaˈɟɛrka/ (n)
moša, svainė
  siostra żony lub męża
  żona szwagra

szwajcarski /ʃfajˈʦ̑arsʲci/ (adj)
šveicarų, šveicariškas
  związany ze Szwajcarią, dotyczący Szwajcarii

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (adj)
švediškas, švedų
  związany ze Szwecją lub Szwedami, dotyczący Szwecji lub Szwedów

szwedzki /ˈʃfɛʦ̑ʲci/ (n)
švedas kalba, švedų kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Szwecji;

szwedzkojęzyczny /ˌʃfɛʦ̑kɔjɛ̃w̃ˈzɨʧ̑nɨ/ (adj)
švedakalbis
  posługujący się językiem szwedzkim
  spisany, stworzony w języku szwedzkim
  taki, którego mieszkańcy posługują się językiem szwedzkim

szyba /ˈʃɨba/ (n)
stiklas
  płyta ze szkła;

szybki /ˈʃɨpʲci/ (adj)
greitas
  poruszający, odbywający się z dużą prędkością

szybko /ˈʃɨpkɔ/ (adv)
greitai, smarkiai
  z dużą prędkością

szybkość /ˈʃɨpkɔɕʨ̑/ (n)
greitis
  cecha charakteryzująca obiekty poruszające się szybko lub dziejące się szybko

szybowiec /ʃɨˈbɔvʲjɛʦ̑/ (n)
sklandytuvas
  (lotnictwo, lotniczy) samolot bez własnego napędu, utrzymujący się dzięki wstępującym prądom powietrza oddziałującym na skrzydła;

szyderczy (adj)
pajuokiamas
  wyrażający kpinę, szyderstwo

szydło /ˈʃɨdwɔ/ (n)
yla
  ostry kolec na trzonku;

szyfrowanie /ˌʃɨfrɔˈvãɲɛ/ (n)
šifravimas
  (rzeczownik odczasownikowy) od szyfrować

szyja /ˈʃɨja/ (n)
kaklas
  (anatomia, anatomiczny) część ciała łącząca głowę z korpusem

szyjka macicy /ˈʃɨjka maˈʨ̑iʦ̑ɨ/ (n)
gimdos kaklelis
  (anatomia, anatomiczny) dolna część mięśniówki macicy łącząca pochwę z jamą macicy;

szympans /ˈʃɨ̃mpãw̃s/ (n)
šimpanzė
  (zoologia, zoologiczny) Pan, człekokształtna, bezogonowa małpa afrykańska;

szynka /ˈʃɨ̃nka/ (n)
kumpis
  (spożywczy) tylna część półtuszy wieprzowej będąca surowcem do produkcji wędlin;
kum̃pis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (spożywczy) wędlina z szynki (1.1) lub z analogicznej części innego zwierzęcia

szynszyla /ʃɨ̃w̃ˈʃɨla/ (n)
šinšiliniai
  (zoologia, zoologiczny) Chinchilla, gryzoń pochodzący z Ameryki Południowej, o bardzo gęstym futrze; w domyśle: szynszyla mała;

szypułka /ʃɨˈpuwka/ (n)
žiedkotis
  (botanika, botaniczny) łodyżka, na której osadzony jest owoc lub kwiat;

szyszka /ˈʃɨʃka/ (n)
kankorėžis
  (botanika, botaniczny) (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) zdrewniały owoc większości roślin iglastych;

szyszynka /ʃɨˈʃɨ̃nka/ (n)
kankorėžinė liauka
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł dokrewny położony w mózgu;

szyć /ʃɨʨ̑/ (v)
siūti
  robić ubrania
  łączyć dwa materiały za pomocą igły i nici

szóstka /ˈʃustka/ (n)
šešetas
  nazwa cyfry 6

szósty /ˈʃustɨ/ (adj)
šeštas, šešta
  od 6

sód /sut/ (n)
natris
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Na i liczbie atomowej 11;

sójka /ˈsujka/ (n)
kėkštas
  (ornitologia, ornitologiczny) średni ptak z rodzaju Garrulus;

sójka złowroga /ˈsujka zwɔvˈrɔɡa/ (n)
sibirinis kėkštas
  (ornitologia, ornitologiczny) Perisoreus infaustus, sójka syberyjska, gatunek ptaka z rodziny krukowatych występujący w tajdze Eurazjii;

sól /sul/ (n)
druska
  (spożywczy) chlorek sodu
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny, pochodny kwasowi, zawierający co najmniej jeden atom metalu w cząsteczce;

sądzić /ˈsɔ̃ɲʥ̑iʨ̑/ (v)
teisti
  oceniać, jak należy zakwalifikować określony stan rzeczy z punktu widzenia prawa

sąsiad /ˈsɔ̃w̃ɕat/ (n)
kaimynas
  osoba, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiadka /sɔ̃w̃ˈɕatka/ (n)
kaimynė
  osoba płci żeńskiej, której dom / mieszkanie jest blisko czyjegoś domu / mieszkania

sąsiedztwo /sɔ̃w̃ˈɕɛʦ̑tfɔ/ (n)
kaimynystė
  osoby mieszkające nieopodal

sędzia /ˈsɛ̃ɲʥ̑a/ (n)
arbitras
  (sport, sportowy) osoba, która pilnuje przestrzegania przepisów w zawodach sportowych
teisėjas, arbitras
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba, która wydaje wyroki w sądzie;

sędzina /sɛ̃ɲˈʥ̑ĩna/ (n)
teisėja
  (potocznie, potoczny) kobieta, która wydaje wyroki w sądzie

sędziować (v)
teisėjauti
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) pełnić funkcję sędziego w sądzie

sękacz /ˈsɛ̃ŋkaʧ̑/ (n)
šakotis
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) rodzaj wypieku cukierniczego przygotowywanego na obrotowym ruszcie;

sęp /sɛ̃mp/ (n)
grifas
  (ornitologia, ornitologiczny) padlinożerny ptak o szerokich skrzydłach i niemal nagiej głowie i szyi;

słaby /ˈswabɨ/ (adj)
silpnas
  posiadający niewielką siłę fizyczną

sława /ˈswava/ (n)
šlovė
  wielki rozgłos

słodki /ˈswɔtʲci/ (adj)
gėlas
  o wodzie: niezawierający soli
saldus, saldinis
  mający smak cukru
  wywołujący miłe uczucie

słodko /ˈswɔtkɔ/ (adv)
mielai
  od: słodki

słodzik /ˈswɔʥ̑ik/ (n)
saldiklis
  (spożywczy) słodka substancja używana do słodzenia żywności zamiast cukru;

słoma /ˈswɔ̃ma/ (n)
šiaudai
  (rolnictwo, rolniczy) łodygi i liście dojrzałych zbóż po wymłóceniu ziarna;

słomiana wdowa /swɔ̃ˈmʲjãna ˈvdɔva/ (n)
gyvanašlė
  żona, której małżonek wyjechał dokądś na pewien czas

słomka /ˈswɔ̃mka/ (n)
šiaudas
  kawałek słomy lub rurka o tym samym kształcie, służące do picia napojów
  źdźbło słomy

słonecznik /swɔ̃ˈnɛʧ̑ʲɲik/ (n)
saulėgrąža
  (botanika, botaniczny) Helianthus L., rodzaj roślin;
  (potocznie, potoczny) słonecznik zwyczajny, Helianthus annuus L. – wysoka roślina jednoroczna o bardzo dużych (zwykle żółtych) kwiatach, uprawiana dla oleistych nasion lub jako roślina ozdobna;

słonica /swɔ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
dramblė
  (zoologia, zoologiczny) samica słonia

słonina /swɔ̃ˈɲĩna/ (n)
lašiniai
  (spożywczy) produkt spożywczy wytwarzany z podskórnego tłuszczu z boków i grzbietu świń;

słonka /ˈswɔ̃nka/ (n)
slanka
  (ornitologia, ornitologiczny) Scolopax rusticola, eurazjatycki ptak wędrowny;

słony /ˈswɔ̃nɨ/ (adj)
sūrus
  mający smak soli

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (adj)
slovakiškas
  związany ze Słowacją lub Słowakami, dotyczący Słowacji lub Słowaków

słowacki /swɔˈvaʦ̑ʲci/ (n)
slovakiškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język słowacki;

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (adj)
slovėniškas
  odnoszący się do Słowenii lub Słoweńców

słoweński /swɔˈvɛ̃j̃sʲci/ (n)
slovėnas kalba
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Słowenii;

słowiański /swɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
slavų
  (językoznawstwo, językoznawczy) związany z językami Słowian
  związany ze Słowianami, słowiańszczyzną

słowik /ˈswɔvʲik/ (n)
lakštingala
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia, rodzaj małych ptaków śpiewających z rodziny muchołówek;

słowik szary /ˈswɔvʲik ˈʃarɨ/ (n)
lakštingala
  (ornitologia, ornitologiczny) Luscinia luscinia, gatunek małego ptaka śpiewającego z rodziny muchołówek, mieszkającego na Półwyspie Skandynawskim, Europie wschodniej i zachodniej Syberii;

słownik /ˈswɔvʲɲik/ (n)
žodynas
  zbiór słów, pojęć z pewnej dziedziny, wszystkich lub dobranych wg jakiejś metody, wraz z ich skrótowymi opisami;
  spis słów z tłumaczeniami na inny język

słownikarz (n)
leksikografas, žodynininkas
  (językoznawstwo, językoznawczy) specjalista układający słowniki

słowo /ˈswɔvɔ/ (n)
žodis
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyróżniona fonetycznie lub graficznie część wypowiedzi składająca się z jednego lub więcej morfemów, wyrażająca pewną niezmienną treść w danym języku;
  obietnica, przyrzeczenie

słoń /swɔ̃ɲ/ (n)
dramblys
  (zoologia, zoologiczny) duży, roślinożerny ssak lądowy z chwytną trąbą

słońce /ˈswɔ̃j̃nʦ̑ɛ/ (n)
saulė
  Słońce widziane jako tarcza na niebie
  (astronomia, astronomiczny) główna gwiazda w układzie planetarnym, źródło światła i ciepła pojawiające się na niebie

słuch /swux/ (n)
ausis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) umiejętność rozróżniania wysokości dźwięków
klausa
  jeden ze zmysłów, który odbiera dźwięki;

słuchać /ˈswuxaʨ̑/ (v)
klausyti
  odbierać dźwięk za pośrednictwem narządu słuchu
  świadomie odbierać czyjąś mowę

słup /swup/ (n)
stulpas
  wysoki, pionowy element konstrukcyjny;

służalczy (adj)
pataikūniškas
  poddający się bezkrytycznie czyimś poleceniom lub świadczący o tym

służba zdrowia (n)
visuomenės sveikatą
  (medycyna, medyczny) (administracja) system instytucji i przepisów zajmujących się opieką zdrowotną obywateli;

słyszeć /ˈswɨʃɛʨ̑/ (v)
girdėti
  (fizjologia, fizjologiczny) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu

słód (n)
salyklas
  (rolnictwo, rolniczy) (spożywczy) kiełkujące i wysuszone ziarna zbóż, zazwyczaj jęczmienia, podstawowy surowiec w piwowarstwie;

ta /ta/ (pronoun)
tas
  zaimek wskazujący, rodzaj żeński

tabela /taˈbɛla/ (n)
lentelė
  uporządkowany wykaz większej liczby danych, odpowiednio posegregowanych i umieszczonych w rubrykach

tabletka /taˈblɛtka/ (n)
tabletė
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) porcja sprasowanego proszku, najczęściej leku, zwykle w postaci małego krążka

tablica /taˈblʲiʦ̑a/ (n)
klasės lenta, lenta
  (edukacja, edukacyjny) miejsce do pisania za pomocą kredy (czarna lub zielona deska)

tabliczka mnożenia /taˈblʲiʧ̑ka mnɔˈʒɛ̃ɲa/ (n)
daugybos lentelė
  (edukacja, edukacyjny) (matematyka, matematyczny) zestawienie iloczynów liczb od 1 do 10;

tabu /ˈtabu/ (n)
tabu
  głęboki i fundamentalny zakaz kulturowy;

tachykardia /ˌtaxɨˈkardʲja/ (n)
tachikardija
  (medycyna, medyczny) szybka czynność rytmu serca

taczka /ˈtaʧ̑ka/ (n)
karutis
  mały wózek z jednym lub dwoma kółkami używany do transportu przedmiotów lub materiałów sypkich na niewielkich odległościach;

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (adj)
tadžikiškas
  odnoszący się do państwa Tadżykistan lub Tadżyków, związany z Tadżykistanem lub Tadżykami

tadżycki /taˈʤ̑ɨʦ̑ʲci/ (n)
tadžikiškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Tadżykistanu;

tafta /ˈtafta/ (n)
tafta
  (włókiennictwo) gęsta, nieco sztywna, szeleszcząca tkanina jedwabna

tajemnica /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʦ̑a/ (n)
paslaptis
  wiadomość poufna, przeznaczona dla niektórych osób lub całkowicie skryta

tajemniczy /ˌtajɛ̃mʲˈɲiʧ̑ɨ/ (adj)
paslaptingas
  zagadkowy i trudny do zrozumienia

tajfun /ˈtajfũn/ (n)
taifūnas
  (meteorologia, meteorologiczny) cyklon tropikalny, nazwa używana na określenie cyklonów w Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej;

tajga /ˈtajɡa/ (n)
taiga
  borealne lasy szpilkowe występujące w północnej części Ameryki Północnej, Europy oraz Azji;

tajski /ˈtajsʲci/ (n)
Tajiškai
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Tajlandii;

tak /tak/ (particle)
taip
  wyraz służący do udzielania odpowiedzi twierdzącej na pytanie zaczęte od słowa czy; potwierdzenie czegoś

tak czy owak /ˈtak ˈʧ̑ɨ ˈɔvak/ (idiom)
vis tiek
  niezależnie od okoliczności; mimo wszystko

taki /ˈtaci/ (pronoun)
toks
  …do podkreślenia zwrotu, który będzie omówiony w zdaniu podrzędnym
  …do zastąpienia przymiotnika znanego z kontekstu
  …podczas porównywania rzeczowników, do wyrażenia ich identyczności

taksi (n)
taksi
  (potocznie, potoczny) taksówka

taksonomia (n)
taksonomija
  (naukoznawstwo, nauka, naukoznawczy, naukowy) poddyscyplina systematyki organizmów, nauka o zasadach klasyfikowania przy opisie gatunków;

taksydermia (n)
iškamša
  rzemiosło, umiejętność preparowania i wypychania zwłok zwierzęcych;

taksówka /taˈksufka/ (n)
taksi
  samochód, którym za pieniądze ktoś wozi innych ludzi tam, gdzie chcą;

taksówkarka /ˌtaksufˈkarka/ (n)
taksistė
  kobieta kierująca taksówką lub właścicielka taksówki

taksówkarz /taˈksufkaʃ/ (n)
taksistas
  kierowca taksówki

taktyka /ˈtaktɨka/ (n)
taktika
  (wojskowość, wojskowy) teoria i praktyka posługiwania się jednostkami wojskowymi dla osiągnięcia zamierzonego celu;
  sposób działania według wcześniej przemyślanego planu

tal /tal/ (n)
talis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tl i liczbie atomowej 81; lekki, srebrzysty metal o dużej reaktywności i właściwościach toksycznych;

talent /ˈtalɛ̃nt/ (n)
talentas
  starożytna jednostka masy; także jednostka monetarna;
  ponadprzeciętne uzdolnienie w jakimś kierunku
  osoba obdarzona nadzwyczajnymi uzdolnieniami w jakiejś dziedzinie

talerz /ˈtalɛʃ/ (n)
lėkštė
  płaskie, okrągłe naczynie, z którego je się posiłki;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu element perkusji;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przypominający talerz (1.1), zrobiony z metalu samodzielny instrument;

talia /ˈtalʲja/ (n)
juosmuo
  (anatomia, anatomiczny) przewężenie ciała powyżej bioder
malka
  (termin karciany) komplet kart do gry

talizman /taˈlʲizmãn/ (n)
talismanas
  (ezoteryka) przedmiot, któremu przypisuje się magiczną moc przynoszenia szczęścia jego posiadaczowi;

tam /tãm/ (pronoun)
ten
  …wskazujący miejsce inne od miejsca, w którym znajduje się mówiący

tampon /ˈtãmpɔ̃n/ (n)
tamponas
  (higiena, higieniczny) specjalnie ukształtowany opatrunek ze sznurkiem stosowany wewnętrznie podczas menstruacji;

tamten /ˈtãmtɛ̃n/ (pronoun)
tas, šitas
  obiekt bardziej odległy w przestrzeni lub czasie niż ten, który jest bliżej (tu)

tancerz /ˈtãnʦ̑ɛʃ/ (n)
šokėjas
  (choreografia, choreograficzny) osoba, której zawód polega na tańczeniu
  człowiek, który tańczy

tango /ˈtãŋɡɔ/ (n)
tango
  (choreografia, choreograficzny) taniec towarzyski pochodzący z Buenos Aires;

tani /ˈtãɲi/ (adj)
pigus
  mający niską cenę, niewymagający dużych nakładów finansowych
  niewiele wart

taniec /ˈtãɲɛʦ̑/ (n)
šokis
  (choreografia, choreograficzny) zespół ruchów wykonywany zwykle w rytm muzyki, zazwyczaj w parze z inną osobą, ale także indywidualnie lub w większej grupie osób;

tanina (n)
taninas
  (biochemia, biochemiczny) naturalny garbnik polifenolowy pochodzenia roślinnego;

tantal /ˈtãntal/ (n)
tantalas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ta i liczbie atomowej 73;

tanzanit /tãw̃ˈzãɲit/ (n)
tanzanitas
  (mineralogia, mineralogiczny) odmiana zoisytu

taoizm /taˈɔ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
daoizmas
  (filozofia, filozoficzny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) tradycyjny chiński system filozoficzny i religijny, podkreślający równowagę, prostotę i życie w harmonii z wszechświatem;

tapeta /taˈpɛta/ (n)
tapetai
  (budownictwo) kolorowy lub wzorzysty papier, którym dekoruje się wewnętrzne ściany pomieszczeń;
  (informatyka, informatyczny) grafika umieszczona jako tło roboczego obszaru pulpitu komputera;

tapioka (n)
tapioka
  (spożywczy) mąka, białe granulki lub płatki skrobiowe otrzymane z manioku;

tapir /ˈtapʲir/ (n)
tapyras
  (zoologia, zoologiczny) Tapirus Brisson, ssak lasów tropikalnych, o niewielkiej trąbie wykształconej z nosa i wargi;

tarcie /ˈtarʲʨ̑ɛ/ (n)
trintis
  (fizyka, fizyczny) rozpraszanie energii wskutek dotykania się dwóch ciał podczas ich względnego ruchu
  (rzeczownik odczasownikowy) od trzeć

tarcza /ˈtarʧ̑a/ (n)
skydas
  (wojskowość, wojskowy) obronna część uzbrojenia
  (geologia, geologiczny) rozległy, zazwyczaj lekko wypukły i mający tendencje do podnoszenia się, obszar skał krystalicznych
  (heraldyka, heraldyczny) element herbu w kształcie tarczy (1.1)

tarczyca (n)
skydliaukė
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł kręgowców, wydzielający hormony mające ważną rolę w regulowaniu przemiany materii;

tarczycowy (adj)
skydinis
  (anatomia, anatomiczny) dotyczący tarczycy

tarka /ˈtarka/ (n)
trintuvė
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) przyrząd kuchenny do ręcznego rozdrabniania surowców przez pocieranie

tartak /ˈtartak/ (n)
lentpjūvė
  zakład przerabiający drewno okrągłe na tarcicę

tartrazyna /ˌtartraˈzɨ̃na/ (n)
tartrazinas
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) cytrynowożółty barwnik azowy używany głównie do celów spożywczych;

taryfa (n)
muitas
  (ekonomia, ekonomiczny) oficjalny wykaz zawierający stawki różnego typu opłat, podatków lub cen produktów

tasznik pospolity (n)
trikertė žvaginė
  (botanika, botaniczny) Capsella bursa-pastoris L., gatunek jednorocznej rośliny z rodziny kapustowatych;

tatuaż /taˈtu<sup>w</sup>aʃ/ (n)
tatuiruotė
  trwały napis, wzór lub rysunek wykonany na ciele poprzez wprowadzenie barwnika w skórę;

tatuażysta /ˌtatu<sup>w</sup>aˈʒɨsta/ (n)
tatuiruotojas
  (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) człowiek, który wykonuje tatuaże

tautologia /ˌtawtɔˈlɔɟja/ (n)
tautologija
  (językoznawstwo, językoznawczy) konstrukcja wyrazowa, w której jeden lub kilka wyrazów pokrywają się znaczeniowo, przez co część wyrazów jest zbędna;
  (logika, logiczny) zdanie, które jest zawsze prawdziwe;

tańczyć /ˈtãj̃n͇ʧ̑ɨʨ̑/ (v)
šokti
  (choreografia, choreograficzny) poruszać się rytmicznie w takt muzyki, wykonywać taniec

taśma /ˈtaɕma/ (n)
juosta
  długi pas z jakiegoś materiału, np. gumy, plastiku itp.

tchawica /txaˈvʲiʦ̑a/ (n)
trachėja
  (anatomia, anatomiczny) narząd układu oddechowego, sprężysta cewa stanowiąca przedłużenie krtani i zapewniająca dopływ powietrza do płuc;

tchórz /txuʃ/ (n)
šeškas
  (zoologia, zoologiczny) niewielki europejski ssak drapieżny;

teatr /ˈtɛatr̥/ (n)
teatras
  (architektura, architektoniczny) budynek teatru (1.2);
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dziedzina sztuki, w której utwory są przedstawiane publiczności przez aktorów odgrywających role według scenariusza (dramatu);
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) instytucja, która odgrywa (wystawia) takie przedstawienia; ogół osób (zwykle: aktorów) zatrudnionych w tej instytucji

technet /ˈtɛxnɛt/ (n)
technecis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tc i liczbie atomowej 43;

technika /ˈtɛxʲɲika/ (n)
technika
  sposób wytwarzania, produkcji
  dziedzina działalności, obejmująca wytwarzanie zjawisk i przedmiotów nie występujących naturalnie w przyrodzie;

techno /ˈtɛxnɔ/ (n)
techno
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) gatunek tanecznej muzyki elektronicznej;

technokracja /ˌtɛxnɔˈkraʦ̑ʲja/ (n)
technokratija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) ustrój, w którym władzę pełnią specjaliści, technicy i organizatorzy;

technokratyczny /ˌtɛxnɔkraˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
technokratijos
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) związany z technokracją lub technokratą

technologia /ˌtɛxnɔˈlɔɟja/ (n)
technologija
  dziedzina wiedzy zajmująca się procesami produkcji lub przetwarzania
  proces wytwarzania lub przetwarzania czegoś

technologiczny /ˌtɛxnɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
technologinis
  związany z technologią, dotyczący technologii

teizm /ˈtɛ<sup>j</sup>ism̥/ (n)
teizmas
  wiara w jednego Boga transcendentnego, osobowego stwórcę świata, stale wpływającego na jego losy;

tekst /tɛkst/ (n)
tekstas
  ciąg słów i zdań wyrażający określoną treść

tektoniczny /ˌtɛktɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
tektotinis
  (geologia, geologiczny) związany z tektoniką, odnoszący się do tektoniki

tektonika (n)
tektonika
  (geologia, geologiczny) nauka o budowie skorupy ziemskiej oraz o procesach wpływających na nią,

tektura (n)
kartonas
  (technologia, technika, techniczny) gruby materiał papierniczy uzyskany głównie z materiałów odpadkowych, przeznaczony do innych celów niż pisanie;

telefon /tɛˈlɛfɔ̃n/ (n)
telefonas
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) aparat umożliwiający prowadzenie rozmów;

telefon komórkowy /tɛˈlɛfɔ̃ŋ ˌkɔ̃murˈkɔvɨ/ (n)
mobilusis telefonas
  (telekomunikacja) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;

telefoniczny /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
telefoninis
  wykonany za pomocą lub pośrednictwem telefonu
telefono
  charakterystyczny dla telefonu, związany tematycznie z telefonem, dotyczący telefonu

telefonista /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲista/ (n)
telefonistas
  (urzędowy) osoba obsługująca centralę telefoniczną

telefonistka /ˌtɛlɛfɔ̃ˈɲistka/ (n)
telefonistė
  kobieta obsługująca centralę telefoniczną

telegraf /tɛˈlɛɡraf/ (n)
telegrafas
  (telekomunikacja) (technologia, technika, techniczny) urządzenie do przekazywania informacji, przeważnie tekstowych, na odległość;

telekomunikacja (n)
telekomunikacija
  (technologia, technika, techniczny) przesyłanie sygnałów dźwiękowych i obrazu na odległość

telepatia /ˌtɛlɛˈpatʲja/ (n)
telepatija
  (ezoteryka) rzekoma zdolność do porozumiewania się, przekazując myśli na odległość;

teleportacja (n)
teleportacija
  (fantastyka naukowa, ang. „science fiction”) przemieszczenie się między dwoma punktami przestrzeni bez fizycznego przebywania drogi między nimi;

teleskop /tɛˈlɛskɔp/ (n)
teleskopas
  (optyka, optyczny) (astronomia, astronomiczny) przyrząd astronomiczny używany do obserwacji nieba;

telewizja /ˌtɛlɛˈvʲizʲja/ (n)
televizija
  metoda przekazywania ruchomego obrazu oraz dźwięku na odległość;

telewizor /ˌtɛlɛˈvʲizɔr/ (n)
televizorius
  urządzenie wyposażone w ekran umożliwiające odbiór i oglądanie sygnału telewizyjnego;

tellur /ˈtɛlːur/ (n)
telūras
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 52; kruchy, srebrzystobiały półmetal o właściwościach trujących;

telugu (n)
telugų
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy południowowschodniej rodziny języków drawidyjskich;

temat /ˈtɛ̃mat/ (n)
tema
  główna myśl lub przedmiot rozmowy, pracy lub dzieła

tematyczny /ˌtɛ̃maˈtɨʧ̑nɨ/ (adj)
teminis
  związany z tematem, tematyką, opierający się na temacie

temperament /ˌtɛ̃mpɛˈrãmɛ̃nt/ (n)
temperamentas
  (psychologia, psychologiczny) charakter człowieka, jego usposobienie, stopień pobudliwości, sposób reagowania itp.

temperatura /ˌtɛ̃mpɛraˈtura/ (n)
temperatūra
  (fizyka, fizyczny) miara nagrzania ciał;
  wartość temperatury (1.1) w przyjętej skali

temperówka /ˌtɛ̃mpɛˈrufka/ (n)
drožtukas
  oprawione ostrze, służące do temperowania ołówków;

ten /tɛ̃n/ (pronoun)
tas
  …na przedmiot, zwierzę, osobę lub pojęcie znajdujące się blisko mówiącego

ten sam /ˈtɛ̃n ˈsãm/ (adj)
tas pats
  taki, który jest identyczny z obiektem, o którym mowa lub dokładnie ten obiekt

ten się śmieje, kto się śmieje ostatni /ˈtɛ̃nʲ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ˈktɔ‿ɕɛ ˈɕmʲjɛ̇jɛ ɔˈstatʲɲi/ (proverb)
juokiasi tas, kas juokiasi paskutinis
  nie należy przedwcześnie cieszyć się z własnego sukcesu lub z porażki innych, gdyż sukces może się okazać nietrwały

tendencyjny /ˌtɛ̃ndɛ̃nˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
tendencingas
  stronniczy

tenisista /ˌtɛ̃ɲiˈɕista/ (n)
tenisininkas
  (sport, sportowy) ktoś, kto gra w tenisa ziemnego, sportowo lub rekreacyjnie

tenisistka /ˌtɛ̃ɲiˈɕistka/ (n)
tenisininkė
  (sport, sportowy) zawodniczka grająca w tenisa; także kobieta amatorsko grająca w tenisa

teodolit /ˌtɛɔˈdɔlʲit/ (n)
teodolitas
  (geodezja, geodezyjny) instrument geodezyjny do pomiaru kątów;

teokracja (n)
teokratija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) ustrój państwowy, w którym najwyższa władza należy do duchowieństwa;
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo, w którym panuje teokracja (1.1)

teologia /ˌtɛɔˈlɔɟja/ (n)
teologija
  (potocznie, potoczny) wydział lub kierunek na uczelni obejmujący studia w dziedzinie teologii (1.1)
  (teologia, teologiczny) teoretyczna podbudowa jakiejś religii, zwłaszcza w odniesieniu do religii uznających istnienie Boga (bogów);

teologiczny /ˌtɛɔlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
teologinis
  (teologia, teologiczny) związany z teologią

teoria /tɛˈɔrʲja/ (n)
teorija
  system pojęć, definicji, aksjomatów, i twierdzeń, opisujący wybrany fragment świata fizycznego, świata kultury, bądź abstrakcyjnego obiektu;
  (potocznie, potoczny) teza tłumacząca coś, ale nie udowodniona (w nauce takie użycie uważane jest za błąd, patrz uwagi)

teoria strun (n)
stygų teorija
  (fizyka, fizyczny) teoria, według której podstawowym budulcem materii nie są cząstki w postaci punktu, lecz struny;

teoria względności (n)
reliatyvumo teorija
  (fizyka, fizyczny) dział fizyki współczesnej zajmujący się podstawowymi właściwościami przebiegu procesów w czasie i przestrzeni;

terapia /tɛˈrapʲja/ (n)
terapija
  (medycyna, medyczny) przywracanie zdrowia, leczenie

teratologia /ˌtɛratɔˈlɔɟja/ (n)
teratologija
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) nauka o wadach rozwojowych i potwornościach u organizmów żywych;

teraz /ˈtɛras/ (adv)
dabar
  w tej chwili, obecnie

teraźniejszość (n)
dabartis
  czas obecny; to, co dzieje się teraz

terb /tɛrp/ (n)
terbis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tb i liczbie atomowej 65;

terekia /tɛˈrɛca/ (n)
terekija
  (ornitologia, ornitologiczny) Xenus cinereus, gatunek ptaka z rodziny bekasowatych;

terier /ˈtɛrʲjɛr/ (n)
terjeras
  (kynologia, kynologiczny) typ psa należącego pierwotnie do grona psów myśliwskich – norowców;

terminologia /ˌtɛrmʲĩnɔˈlɔɟja/ (n)
terminologija
  zbiór słów z danej dziedziny, np. nauki, sztuki, wojskowości

terminologiczny (adj)
terminologijos
  dotyczący terminologii

termit /ˈtɛrmʲit/ (n)
termitas
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad społeczny krajów tropikalnych;

termodynamika /ˌtɛrmɔdɨ̃ˈnãmʲika/ (n)
termodinamika
  (fizyka, fizyczny) nauka zajmująca się badaniem efektów energetycznych przemian fizycznych i chemicznych;

termometr /tɛrˈmɔ̃mɛtr̥/ (n)
termometras
  przyrząd do pomiaru temperatury;

terpentyna (n)
terpentinas
  (chemia, chemiczny) łatwopalna ciecz o intensywnym zapachu, będąca mieszaniną terpenów; składnik żywic drzew i krzewów iglastych;

terrorysta /ˌtɛrːɔˈrɨsta/ (n)
teroristas
  człowiek dokonujący aktu terrorystycznego, siejący terror, terroryzujący

terroryzm /tɛrˈːɔrɨsm̥/ (n)
terorizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) użycie przemocy przez osobę lub grupę z pogwałceniem prawa, mające na celu zastraszenie i wymuszenie ustępstw;

terytorialny /ˌtɛrɨtɔrʲˈjalnɨ/ (adj)
teritorinis
  dotyczący danego terytorium

terytorium /ˌtɛrɨˈtɔrʲjũm/ (n)
teritorija
  (geografia, geograficzny) (administracja) obszar w określonych granicach;

testament /tɛˈstãmɛ̃nt/ (n)
testamentas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) dokument, w którym człowiek określa, co po jego śmierci należy zrobić z jego majątkiem;

testosteron /ˌtɛstɔˈstɛrɔ̃n/ (n)
testosteronas
  (biochemia, biochemiczny) (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) męski hormon płciowy, wytwarzany przez jądra, otrzymywany także syntetycznie, stosowany domięśniowo jako lek przy schorzeniach na tle niedomogi płciowej u mężczyzn, jak również przy niektórych chorobach kobiecych oraz nowotworowych;

tetrahydrokannabinol (n)
tetrahidrokanabinolis
  (chemia, chemiczny) związek organiczny z grupy kannabinoidów o wzorze sumarycznym C21H30O2; główna substancja psychoaktywna zawarta w konopiach;

teurgia (n)
teurgija
  (ezoteryka) rytuał zmuszający bogów lub bóstwa do działania zgodnie z wolą odprawiającego dany rytuał lub jego zleceniodawcy;

teściowa /tɛɕˈʨ̑ɔva/ (n)
uošvė, uošvienė
  matka żony lub męża

teść /tɛɕʨ̑/ (n)
uošvis
  ojciec żony lub męża

tg /ˈtãŋɡɛ̃w̃s/ (symbol)
tg
  = (matematyka, matematyczny) tangens

thermidor (n)
termidoras
  nazwa jedenastego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym (okres 19 lipcem a 17 sierpniem);

tiramisu (n)
tiramisu
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) deser złożony z warstw biszkoptu nasączonych espresso i, niekiedy, alkoholem, przełożony kremem z mascarpone, jaj i cukru;

tkactwo (n)
audimas
  (włókiennictwo) dział przemysłu włókienniczego i rzemiosła zajmujący się wytwarzaniem tkanin oraz ich wykończeniem;

tkacz /tkaʧ̑/ (n)
audėjas
  (rzemiosło, rzemieślniczy) człowiek zajmujący się wyrobem tkanin

tkaczka /ˈtkaʧ̑ka/ (n)
audėja
  (rzemiosło, rzemieślniczy) kobieta, która pracuje przy wyrobie tkanin

tkanka /ˈtkãnka/ (n)
audinys
  (biologia, biologiczny) zespół komórek o podobnych cechach i funkcjach;

tkanka łączna (n)
jungiamasis audinys
  (anatomia, anatomiczny) tkanka wypełniająca przestrzeń między innymi tkankami i je spajająca;

tlen /tlɛ̃n/ (n)
deguonis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu O i liczbie atomowej 8;

tlenek /ˈtlɛ̃nɛk/ (n)
oksidas
  (chemia, chemiczny) nieorganiczny związek chemiczny zbudowany z tlenu i innego pierwiastka chemicznego;

to /tɔ/ (pronoun)
tas
  …wskazujący, rodzaj nijaki
tai
  …występujący w funkcji podmiotu

toast /ˈtɔast/ (n)
tostas
  (książkowy) krótka przemowa podczas przyjęcia wygłaszana w celu złożenia życzeń pomyślności, gratulacji itp., podczas której zazwyczaj następuje wzniesienie kieliszka alkoholu

tofu /ˈtɔfu/ (n)
sojų varškė
  (spożywczy) twarożek z mleka sojowego, składnik wielu potraw orientalnych i wegetariańskich;

tokarz /ˈtɔkaʃ/ (n)
tekintojas
  (technologia, technika, techniczny) robotnik lub rzemieślnik, który pracuje na tokarce

toksyczny /tɔˈksɨʧ̑nɨ/ (adj)
toksiškas
  (książkowy) mający właściwości trujące

toksykolog (n)
toksikologas
  specjalista w dziedzinie toksykologii

toksykologia /ˌtɔksɨkɔˈlɔɟja/ (n)
toksikologija
  (biochemia, biochemiczny) (toksykologia) (medycyna, medyczny) nauka o cechach substancji toksycznych, ich działaniu na żywe organizmy i o metodach ich wykrywania oraz zapobiegania zatruciom nimi;

toksyna /tɔˈksɨ̃na/ (n)
toksinas
  substancja chemiczna o właściwościach trujących

tolerancja /ˌtɔlɛˈrãnʦ̑ʲja/ (n)
pakanta
  czyjaś zgoda na istnienie poglądów, zachowań, rzeczy itd., które są dla tego kogoś niemiłe lub nieprzyjemne;

tolerancyjnie (adv)
tolerantiškai
  w sposób tolerancyjny, pełen tolerancji

tolerancyjny /ˌtɔlɛrãnˈʦ̑ɨjnɨ/ (adj)
tolerantingas
  szanujący czyjeś poglądy, wierzenia, upodobania, czyjeś postępowanie, różniące się od własnych

toluen (n)
toluenas
  (chemia, chemiczny) węglowodór aromatyczny o wzorze sumarycznym C7H8, bezbarwna, łatwopalna ciecz używana często jako rozpuszczalnik;

tomahawk (n)
tomahaukas
  (etnografia, etnograficzny) indiański toporek wojenny;

tombak /ˈtɔ̃mbak/ (n)
tombakas
  (metaloznawstwo, metalurgia) stop miedzi z cynkiem przypominający złoto;

tonik /ˈtɔ̃ɲik/ (n)
tonikas
  (spożywczy) bezbarwny napój gazowany o gorzkawym smaku, przygotowywany z dodatkiem chininy;

tonsillektomia (n)
tonzilektomija
  (medycyna, medyczny) zabieg wycięcia migdałków podniebiennych;

topaz /ˈtɔpas/ (n)
topazas
  (geologia, geologiczny) (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów;
  (jubilerstwo, jubilerski) kamień szlachetny z oszlifowanego topazu (1.1)

topografia /ˌtɔpɔˈɡrafʲja/ (n)
topografija
  dział geodezji zajmujący się pomiarami szczegółów sytuacyjnych i rzeźby terenu w celu sporządzenia map;

topograficzny /ˌtɔpɔɡraˈfʲiʧ̑nɨ/ (adj)
topografinis
  związany z topografią, dotyczący topografii

topola /tɔˈpɔla/ (n)
tuopa
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Populus L., wysokie drzewo należące do rodziny wierzbowatych, mające sercowate liście i wiatropylne kwiaty;

topologia /ˌtɔpɔˈlɔɟja/ (n)
topologija
  (matematyka, matematyczny) dział geometrii badający właściwości geometryczne, które nie zmieniają się przy przekształceniach takich jak rozciąganie, skręcanie albo obroty;

toponim /tɔˈpɔ̃ɲĩm/ (n)
toponimas
  (geografia, geograficzny) (językoznawstwo, językoznawczy) nazwa własna jakiegoś punktu lub obszaru geograficznego (miasta, państwa, rzeki itd.);

topór /ˈtɔpur/ (n)
kirvis
  narzędzie składające się z drewnianego trzonka i metalowego ostrza, służące np. do rąbania drewna lub mięsa, a dawniej także jako broń;

tor /tɔr/ (n)
toris
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Th i liczbie atomowej 90;

torba /ˈtɔrba/ (n)
rankinė
  opakowanie wykonane ze skóry lub tworzywa sztucznego, używane do przechowywania lub transportu przedmiotów, często wyposażone w uchwyty lub paski

torbacz (n)
sterblinis
  (zoologia, zoologiczny) przedstawiciel ssaków, u których w wyniku ewolucji wykształciła się torba lęgowa

torf /tɔrf/ (n)
durpės
  (geologia, geologiczny) (rolnictwo, rolniczy) organiczny materiał osadowy o kolorze od brunatnego po czarny, wykorzystywany m.in. do użyźniania gleb lub pozyskiwania paliw stałych;

tornado /tɔrˈnadɔ/ (n)
viesulas
  (meteorologia, meteorologiczny) trąba powietrzna;

torpeda /tɔrˈpɛda/ (n)
torpeda
  (wojskowość, wojskowy) (marynarka) podwodny pocisk z autonomicznym napędem stosowany zazwyczaj do rażenia podwodnej części kadłuba okrętu;

tort /tɔrt/ (n)
tortas
  (cukiernictwo) wykwintne ciasto na specjalne okazje, zazwyczaj okrągłe, przekładane masą, ozdobione z wierzchu owocami, lukrem, masą, galaretką lub kremem;

tortilla /tɔrˈtʲilːa/ (n)
tortilija
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) w kuchni meksykańskiej: cienki, okrągły placek kukurydziany albo pszenny, podawany z mięsem lub serem i dodatkami z warzyw, polany sosem;

tortura /tɔrˈtura/ (n)
kančia
  (przenośnie, przenośnia) cierpienie, męczarnia, udręka, męka, duży dyskomfort

totalitarny /ˌtɔtalʲiˈtarnɨ/ (adj)
totalitarinis
  odnoszący się do totalitaryzmu, związany z totalitaryzmem; taki, w którym panuje totalitaryzm

totalitaryzm /ˌtɔtalʲiˈtarɨsm̥/ (n)
totalitarizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) system sprawowania władzy państwowej, polegający na dążeniu do pełnej kontroli wszelkich stosunków społecznych i całkowitego podporządkowania jednostki ludzkiej państwu;

totem /ˈtɔtɛ̃m/ (n)
totemas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) zwierzę, roślina lub przedmiot, który w kulturach pierwotnych służy za godło rodziny czy klanu, uważany często za przodka lub opiekuna i otaczany czcią;

towar /ˈtɔvar/ (n)
prekė
  coś, co może stanowić przedmiot transakcji handlowej;

towarzyski /ˌtɔvaˈʒɨsʲci/ (adj)
visuomeninis, visuomeniškas
  dobrze czujący się w obecności innych osób

towarzysz /tɔˈvaʒɨʃ/ (n)
draugas, kompanionas, partneris
  ten, kto komuś towarzyszy, jest z kimś obecny, przebywa z kimś, spędza z kimś czas

towarzyszyć /ˌtɔvaˈʒɨʃɨʨ̑/ (v)
lydėti
  być, pozostawać przy kimś, asystować komuś

tożsamość /tɔʃˈsãmɔɕʨ̑/ (n)
identitetas, tapatybė
  cechy, właściwości, dane konkretnej osoby, pozwalające określić, stwierdzić, zidentyfikować tę osobę
vienodumas
  identyczność, brak różnic

tożsamość płciowa (n)
lyties tapatybė
  osobiste poczucie swojej płci społeczno-kulturowej;

tradycja /traˈdɨʦ̑ʲja/ (n)
tradicija
  przekazywanie z pokolenia na pokolenie zasad, obyczajów, poglądów;

trafić /ˈtrafʲiʨ̑/ (v)
pataikyti
  o pocisku, nożu, ręce, piłce, itp.: uderzyć w cel
patekti
  znaleźć się gdzieś (raczej niecałkowicie to kontrolując)

tragedia /traˈɡɛdʲja/ (n)
tragedija
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) dramatyczny utwór literacki przedstawiający konflikt między dążeniami bohatera a siłami wyższymi;
  ogromne nieszczęście budzące rozpacz

tragiczny /traˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
tragiškas
  pełen smutku, nieszczęścia lub rozpaczy

tragik /ˈtraɟik/ (n)
tragikas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) osoba pisząca tragedie
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) aktor grający role tragiczne

tragikomedia /ˌtraɟikɔ̃ˈmɛdʲja/ (n)
tragikomedija
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) utwór teatralny lub filmowy mający cechy tragedii i komedii;

trajektoria (n)
trajektorija
  (fizyka, fizyczny) linia lotu obiektu w przestrzeni

traktor /ˈtraktɔr/ (n)
traktorius
  (rolnictwo, rolniczy) pojazd przeznaczony do przemieszczania pojazdów, maszyn i urządzeń pozbawionych własnego silnika, do napędzania takich maszyn i urządzeń;

tramwaj /ˈtrãw̃vaj/ (n)
tramvajus
  pojazd szynowy dostosowany do ruchu drogowego, przeznaczony do przewozu pasażerów;

transakcja /trãw̃ˈsakʦ̑ʲja/ /trãw̃ˈzakʦ̑ʲja/ (n)
transakcija
  (handel, handlowy) operacja handlowa związana z kupnem lub sprzedażą towarów bądź usług
  (informatyka, informatyczny) grupa operacji, które razem wszystkie są wycofywane, np. jeśli choć jedna z nich zakończy się błędem

transatlantycki (adj)
transatlantinis
  odbywający kursy przez Atlantyk, przechodzący przez Atlantyk

transformator /ˌtrãw̃sfɔrˈmatɔr/ (n)
transformatorius
  (elektryczność) urządzenie do zmiany poziomu napięcia elektrycznego;

transkontynentalny (adj)
transkontinentinis
  przemierzający, przebiegający przez cały kontynent albo kursujący między kontynentami

transkrybować (v)
transkribuoti
  dokonywać transkrypcji

transkrypcja /trãw̃sˈkrɨpʦ̑ʲja/ (n)
transkripcija
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapisywanie mowy za pomocą znaków graficznych
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) przekształcenie partytury napisanej dla pewnego instrumentu muzycznego lub głosu na inny instrument lub głos
  zapisywanie tekstu w innym systemie pisma

transliteracja /ˌtrãw̃slʲitɛˈraʦ̑ʲja/ (n)
transliteracija
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapis tekstu z użyciem liter innego alfabetu niż alfabet właściwy dla danego języka;

transliterować (v)
transliteruoti
  (językoznawstwo, językoznawczy) zapisywać tekst pisany w pewnym alfabecie przy użyciu liter innego alfabetu

transoceaniczny (adj)
vandenynas
  przemierzający, przepływający, wiodący przez ocean

transport /ˈtrãw̃spɔrt/ (n)
transportas
  ogół działań związanych z przemieszczaniem towarów i/lub ludzi za pomocą środków lokomocji;

transwestytyzm (n)
transvestizmas
  (psychologia, psychologiczny) upodabnianie się do osoby płci przeciwnej poprzez ubiór i zachowanie;

tranzystor /trãw̃ˈzɨstɔr/ (n)
tranzistorius
  (elektryczność) przyrząd półprzewodnikowy służący do wzmacniania sygnałów elektrycznych;
  (potocznie, potoczny) mały, przenośny odbiornik radiowy

tranzytowy /ˌtrãw̃zɨˈtɔvɨ/ (adj)
tranzitinis
  (przymiotnik) od tranzyt

trapez /ˈtrapɛs/ (n)
trapecija
  (geometria) czworokąt, który posiada co najmniej jedną parę równoległych boków;

traszka /ˈtraʃka/ (n)
tritonas
  (herpetologia, herpetologiczny) wodnolądowy, oliwkowobrunatny, podłużny płaz;

tratwa /ˈtratfa/ (n)
plaustas
  rodzaj płaskiej, często prowizorycznej, konstrukcji służącej do transportu po wodzie;

traumatologia /ˌtrawmatɔˈlɔɟja/ (n)
traumatologija
  (medycyna, medyczny) dział medycyny zajmujący się operacyjnym leczeniem obrażeń ciała spowodowanych urazami;

trawa /ˈtrava/ (n)
žolė
  (botanika, botaniczny) roślina z rodziny wiechlinowatych, zwykle w kolorze zielonym, rozłogowa lub kępiasta, o długich, wąskich liściach;
  (potocznie, potoczny) marihuana

trawertyn (n)
travertinas
  (mineralogia, mineralogiczny) porowata skała osadowa, odmiana aragonitu;

trawienie /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
virškinimas
  (fizjologia, fizjologiczny) rozkładanie spożytego pokarmu na prostsze części, które mogą być łatwo pobrane przez układ pokarmowy;

trawieniec /traˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑/ (n)
šliužas
  (zoologia, zoologiczny) (anatomia, anatomiczny) gruczołowa część żołądka przeżuwaczy, o gruszkowatym kształcie, tworząca czwarty przedział;

trawnik /ˈtravʲɲik/ (n)
veja
  poletko trawy o charakterze ozdobnym;

trebusz /ˈtrɛbuʃ/ (n)
trebušetas
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) barobalistyczna machina miotająca, wyrzucająca pociski stromotorowo;

trener /ˈtrɛ̃nɛr/ (n)
treneris
  (sport, sportowy) osoba zajmująca się przygotowaniami zawodnika lub drużyny do zawodów; rzadziej także osoba przekazująca podopiecznym umiejętności z innych dziedzin;

trening /ˈtrɛ̃ɲĩŋk/ (n)
lavinimas
  (sport, sportowy) proces poddawania organizmu rosnącym obciążeniom fizycznym w celu poprawienia cech motorycznych sportowca;
  ćwiczenia z zakresu jakichś kompetencji, umiejętności

triceratops (n)
triceratopsas
  (zoologia, zoologiczny) (paleontologia, paleontologiczny) Triceratops, rodzaj roślinożernego dinozaura żyjącego w epoce późnej kredy na terenie dzisiejszej Ameryki Północnej;
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rodzaju triceratops (1.1)

triera (n)
trirema
  (historia, historyczny, historycznie) (starożytność) grecka galera o trzech rzędach wioseł, później wzbogacona o żagiel;

triolet (n)
triolètas
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) forma stroficzna wiersza, składająca się z ośmiu wersów i dwóch rymów;

triumwir /ˈtrʲjũw̃vʲir/ (n)
triumviras
  (historia, historyczny, historycznie) członek triumwiratu

trochę /ˈtrɔxɛ/ (indefiniteCardinalNumeral)
truputį
  w niewielkiej ilości

trockizm (n)
trockizmas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) lewicowy ruch polityczny bazujący na ideach Lwa Trockiego, wiążą się z nim hasła takie jak: permanentna rewolucja, niemożliwość zbudowania socjalizmu tylko w jednym kraju oraz antystalinizm;

trojak (n)
trečiokas
  (numizmatyka, numizmatyczny) dawna polska moneta zdawkowa;

trolejbus /trɔˈlɛjbus/ (n)
troleibusas
  drogowy pojazd komunikacji miejskiej napędzany energią elektryczną pobieraną z sieci trakcyjnej;

troll /trɔl/ (n)
trolis
  (mitologia germańska) skand. istota mająca postać olbrzyma lub karła, zamieszkująca zwykle górskie pieczary, zazwyczaj nieprzyjazna wobec ludzi
  (przenośnie, przenośnia) (informatyka, informatyczny) w środowisku użytkowników Internetu: osoba zamieszczająca na publicznym forum napastliwe, kontrowersyjne, ośmieszające innych wypowiedzi, których celem jest wywołanie dyskusji i skupienie uwagi na autorze

tron /trɔ̃n/ (n)
sostas
  fotel lub podobny mebel przeznaczony dla monarchów lub hierarchów kościelnych;
  (przenośnie, przenośnia) stanowisko monarchy w danym kraju

tropikalny /ˌtrɔpʲiˈkalnɨ/ (adj)
atogrąžinis
  typowy dla strefy międzyzwrotnikowej, o klimacie gorącym i wilgotnym

trubadur (n)
trubadūras
  (historia, historyczny, historycznie) poeta dworski tworzący w XI–XIII wieku w południowej Francji, wędrowny poeta i śpiewak;

trucizna /truˈʨ̑izna/ (n)
nuodai
  (toksykologia) substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;

trudny /ˈtrudnɨ/ (adj)
sunkus
  taki, którego wykonanie wymaga wysiłku
  niełatwy do zrozumienia

trumna /ˈtrũmna/ (n)
karstas
  zazwyczaj drewniany pojemnik, do którego kładzie się ciało zmarłej osoby;

trup /trup/ (n)
lavonas
  ciało zmarłego człowieka; (rzadki, rzadko używany) zwierzęcia

truskawka /truˈskafka/ (n)
žemuogė
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) owoc truskawki (1.1)
  (botanika, botaniczny) Fragaria grandiflora, Fragaria ananassa, roślina uprawna o czerwonych, soczystych owocach, powstała ze skrzyżowania poziomki wirginijskiej i poziomki chilijskiej;

truteń /ˈtrutɛ̃ɲ/ (n)
tranas, trãnas
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) (pszczelarstwo, pszczelarski) samiec pszczoły miodnej;

trwać /tr̥faʨ̑/ (v)
trukti
  istnieć lub odbywać się przez jakiś czas

tryb /trɨp/ (n)
nuosaka
  (językoznawstwo, językoznawczy) kategoria gramatyczna wyrażająca stosunek mówiącego do treści wypowiedzenia;

trygonometria (n)
trigonometrija
  (matematyka, matematyczny) dział matematyki obejmujący badanie związków między bokami i kątami trójkątów za pomocą funkcji zwanych trygonometrycznymi;

trylogia (n)
trilogija
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) cykl składający się z trzech utworów literackich, muzycznych lub filmowych, z których każdy stanowi odrębną całość, lecz połączonych np. wspólną tematyką, grupą bohaterów

tryptofan (n)
triptofanas
  (biochemia, biochemiczny) aminokwas z łańcuchem bocznym opartym na szkielecie indolu, produkowany przez rośliny i niektóre bakterie;

trzask (n)
traškesys
  suchy, gwałtowny, urwany odgłos

trzcina /ˈṭʃʲʨ̑ĩna/ (n)
nendrė
  (botanika, botaniczny) roślina o wysokiej łodydze, z kwiatami w postaci wiech, rosnąca przy brzegach zbiorników wodnych i na mokradłach;

trzcina cukrowa (n)
cukranendrė
  (rolnictwo, rolniczy) (botanika, botaniczny) roślina uprawna z gatunku Saccharum officinarum, (zobacz) cukrowiec lekarski;

trzeci /ˈṭʃɛʨ̑i/ (adj)
trečias
  od 3

trzewikodziób /ˌṭʃɛvʲiˈkɔʥ̑up/ (n)
batasnapis, klumpiasnapis
  (ornitologia, ornitologiczny) Balaeniceps rex, duży afrykański ptak o krótkim, silnym i masywnym dziobie, żywiący się wyłącznie rybami dwudysznymi;

trzeć /ṭʃɛʨ̑/ (v)
trinti, tarkuoti, zulinti
  naciskając, pocierać

trzeźwy /ˈṭʃɛʑvɨ/ (adj)
blaivas
  kierujący się rozumem, rozsądkiem
  niepijany
blaivus
  przytomny, rozbudzony

trzmiel /ṭʃmʲjɛl/ (n)
kamanė
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Bombus Latreille, owłosiony owad żyjący w koloniach mieszkający w gniazdach zakładanych w ziemi;

trzmielojad /ṭʃmʲjɛˈlɔjat/ (n)
vapsvaėdis
  (ornitologia, ornitologiczny) Pernis apivorus, drapieżny ptak żywiący się żądłówkami;

trznadel /ˈṭʃnadɛl/ (n)
geltonoji starta
  (ornitologia, ornitologiczny) drobny ptak śpiewający, nieco większy od wróbla, o żółtym i rdzawobrązowym upierzeniu

trznadel zwyczajny /ˈṭʃnadɛl zvɨˈʧ̑ajnɨ/ (n)
geltonoji starta
  (ornitologia, ornitologiczny) Emberiza citrinella, mały ptak częściowo wędrowny z rodziny trznadlowatych;

trzustka /ˈṭʃustka/ (n)
kasa
  (anatomia, anatomiczny) gruczoł jamy brzusznej składający się z części hormonalnej i trawiennej;

trzy /ṭʃɨ/ (ordinalAdjective)
trys
  liczba 3

trzydziestolatek /ˌṭʃɨʥ̑ɛstɔˈlatɛk/ (n)
trisdešimtmetis
  osoba w wieku 30-39 lat

trzydziesty /ṭʃɨˈʥ̑ɛstɨ/ (adj)
trisdešimtas
  od 30

trzydzieści /ṭʃɨˈʥ̑ɛ̇ɕʨ̑i/ (cardinalNumeral)
trisdešimt
  30

trzykrotny /ṭʃɨˈkrɔtnɨ/ (adj)
trikartis
  odbywający się/powtarzający się trzy razy
  taki, który osiągnął/zdobył/robił coś trzy razy
  trzy razy większy bądź mniejszy od czegoś

trzymać /ˈṭʃɨ̃maʨ̑/ (v)
laikyti
  pozostawiać w określonym stanie lub w określonej sytuacji
  przechowywać
  ustawić kogoś / coś w określonej pozycji, położeniu i utrzymywać tę pozycję
  zmuszać kogoś do przebywania gdzieś, przetrzymywać kogoś w zamknięciu; więzić
  sprawować opiekę nad czymś, opiekować się czymś, dbać o to i zarządzać tym; pilnować
laikyti, turėti
  chwycić coś / kogoś (np. rękami, nogami, zębami) i nie wypuszczać
laikytis
  być w dobrej kondycji fizycznej
  przytrzymywać coś w celu zachowania określonej pozycji (nieprzewrócenia się / niewypadnięcia itp.)
  przytrzymywać sobie wzajemnie część ciała lub odzieży
  przytrzymywać własną część ciała lub odzieży
  stanowić całość, nie rozpadać się
  utrzymać określony dystans od czegoś

trzymać język za zębami /ˈṭʃɨ̃maʨ̑ ˈjɛ̃w̃zɨɡ ˌza‿zɛ̃mˈbãmʲi/ (v)
laikyti liežuvį už dantų, liežuvį valdyti
  (przenośnie, przenośnia) dochowywać tajemnicy, być ostrożnym w wypowiedziach

trzynasty /ṭʃɨ̃ˈnastɨ/ (adj)
tryliktas
  od 13

trzynaście /ṭʃɨ̃ˈnaɕʨ̑ɛ/ (cardinalNumeral)
trylika
  13

trzęsienie ziemi /ṭʃɛ̃w̃ˈɕɛ̇̃ɲɛ ˈʑɛ̃mʲi/ (n)
žemės drebėjimas
  (geofizyka) wstrząsy ziemi, najczęściej pochodzenia tektonicznego;

trójka /ˈtrujka/ (n)
trejetas
  nazwa cyfry 3

trójkąt /ˈtrujkɔ̃nt/ (n)
trikampis
  (geometria) wielokąt mający trzy boki;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument perkusyjny uderzany pałeczką;
  rzecz mająca kształt trójkąta (1.1)

trójskok /ˈtrujskɔk/ (n)
trišuolis
  (sport, sportowy) konkurencja lekkoatletyczna, w której zawodnik musi wykonać trzy następujące po sobie skoki i wylądować na piaszczystej skoczni obunóż;

trójząb /ˈtrujzɔ̃mp/ (n)
trišakis
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) ręczna broń drzewcowa zakończona potrójnym ostrzem;

trąba powietrzna (n)
viesulas
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwający się wir powietrza w kształcie leja o dużej sile niszczącej;

trąbka /ˈtrɔ̃mpka/ (n)
trimitas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) bezstroikowy, dęty, blaszany instrument muzyczny lub sygnalizacyjny z ustnikiem;

trąd /trɔ̃nt/ (n)
raupsai
  (medycyna, medyczny) choroba zakaźna skóry i układu nerwowego;

trębacz (n)
trimitininkas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na trąbce

trębaczka (n)
trimitininkė
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na trąbce

tsunami /tsũˈnãmʲi/ (n)
cunamis
  (geologia, geologiczny) fale morskie wywołane ruchami tektonicznymi;

tu /tu/ (pronoun)
čia
  …miejsce, w którym znajduje się mówiący

tuba /ˈtuba/ (n)
tūba
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument dęty blaszany, basowy lub kontrabasowy;

tukan /ˈtukãn/ (n)
tukanas
  (ornitologia, ornitologiczny) Ramphastos Linnaeus, barwny ptak południowoamerykański o dużym dziobie;

tul /tul/ (n)
tulis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Tm i liczbie atomowej 69;

tulipan /tuˈlʲipãn/ (n)
tulpė
  (botanika, botaniczny) Tulipa L., posiadająca wiele odmian roślina cebulowa z rodziny liliowatych, z pojedynczymi dużymi kwiatami;

tundra /ˈtũndra/ (n)
tundra
  (geografia, geograficzny) bezleśne zbiorowisko roślinności w zimnym klimacie strefy arktycznej i subarktycznej;

tunel /ˈtũnɛl/ (n)
tunelis
  (budownictwo) budowla ziemna umożliwiająca poprowadzenie drogi lub torów kolejowych pod ziemią, górą, wodą itp.;

tunezyjski /ˌtũnɛˈzɨjsʲci/ (adj)
tunisiečių
  odnoszący się do państwa Tunezja

turbina /turˈbʲĩna/ (n)
turbina
  (technologia, technika, techniczny) silnik zmieniający energię kinetyczną cieczy lub gazu na ruch obrotowy;

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (adj)
turkiškas, turkų
  odnoszący się do Turcji, do zamieszkujących ją Turków, do ich kultury, dziejów, języka itp.

turecki /tuˈrɛʦ̑ʲci/ (n)
turkų kalba, turkiškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Turcji;

turkawka /turˈkafka/ (n)
purplelis
  (ornitologia, ornitologiczny) Streptopelia turtur, średniej wielkości ptak leśny podobny do gołębia;

turkus /ˈturkus/ (n)
turkis
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał o barwie niebieskawej lub niebieskozielonej;
  barwa, zielony odcień cyjanu;

turkusowy /ˌturkuˈsɔvɨ/ (adj)
turkio spalva
  (jubilerstwo, jubilerski) (mineralogia, mineralogiczny) dotyczący turkusu, wykonany z turkusu, związany z turkusem, ozdobiony turkusem
  (książkowy) mający kolor niebieskawy lub niebieskawozielony, taki jak kolor turkusu

turniej (n)
turnyras
  (historia, historyczny, historycznie) średniowieczne zawody rycerskie;
  (sport, sportowy) rozgrywki lub zawody sportowe;

turysta /tuˈrɨsta/ (n)
turistas
  osoba uprawiająca turystykę

turystka /tuˈrɨstka/ (n)
turistė
  kobieta, która podróżuje dla przyjemności

turystyka /tuˈrɨstɨka/ (n)
turizmas
  wyjazdy poza miejsce zamieszkania w celach krajoznawczych lub wypoczynkowych;

tuwiński (n)
tuviečių
  (językoznawstwo, językoznawczy) język turkijski, którym posługują się Tuwińcy;

tuńczyk /ˈtũj̃n͇ʧ̑ɨk/ (n)
tunas
  (ichtiologia, ichtiologiczny) duża, żyjąca w ławicach, ryba drapieżna, ważna w rybołówstwie;

twardy /ˈtfardɨ/ (adj)
kietas, tvirtas
  nie miękki, nieuginający się pod naciskiem

twardziel /ˈtfarʲʥ̑ɛl/ (n)
rinoskleroma
  (medycyna, medyczny) rodzaj przewlekłego, swoistego zapalenia górnych dróg oddechowych wytwarzającego twarde jak chrząstka nacieki;

twardówka (n)
odena
  (anatomia, anatomiczny) biała błona pokrywająca wewnętrzną powierzchnię oka;

twarz /tfaʃ/ (n)
veidas, seja
  przednia część głowy człowieka, zawierająca usta, nos, oczy

twaróg /ˈtfaruk/ (n)
varškė
  (spożywczy) produkt wytwarzany z mleka po oddzieleniu serwatki; rodzaj sera, świeżego, niedojrzewającego

twierdza /ˈtfʲjɛrʣ̑a/ (n)
tvirtovė
  (architektura, architektoniczny) (wojskowość, wojskowy) rodzaj stałej fortyfikacji obronnej, złożonej z fortów i umocnień połączonych w całość;

twierdzenie /tfʲjɛrˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
teorema
  zdanie oznajmujące określające czyjeś przeświadczenie o czymś

twój /tfuj/ (pronoun)
tavo
  2. (osoba) lp

twór /tfur/ (n)
kūrinys
  wytwór, efekt czyjejś pracy

ty /tɨ/ (personalPronoun)
tù, tu
  (gramatyka) druga osoba liczby pojedynczej

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (adj)
tibetietiškas
  odnoszący się do Tybetu; związany lub wywodzący się z Tybetu

tybetański /ˌtɨbɛˈtãj̃sʲci/ (n)
tibetietiškas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język Tybetańczyków;

tydzień /ˈtɨʥ̑ɛ̇̃ɲ/ (n)
savaitė
  okres siedmiu kolejnych dni, zwykle od poniedziałku do niedzieli, będący częścią miesiąca, związany prawdopodobnie ze zmianami Księżyca, powtarzający się cyklicznie;
  każdy okres siedmiu dni

tygrys /ˈtɨɡrɨs/ (n)
tigras
  (zoologia, zoologiczny) Panthera tigris Linnaeus, duży drapieżnik z rodziny kotowatych z wyrazistymi pręgami na sierści;

tygrysica /ˌtɨɡrɨˈɕiʦ̑a/ (n)
tigrė
  (zoologia, zoologiczny) samica tygrysa

tyle /ˈtɨlɛ/ (pronoun)
tiek
  określenie odnoszące się do liczebników głównych lub zastępujące je

tylko /ˈtɨlkɔ/ (particle)
tik, tiktai
  oznacza ograniczenie, wyróżnienie, wyodrębnienie

tymczasowy /ˌtɨ̃mʧ̑aˈsɔvɨ/ (adj)
laikinas
  taki, który trwa tylko jakiś czas

tymianek /tɨ̃ˈmʲjãnɛk/ (n)
čiobrelis
  (botanika, botaniczny) Thymus vulgaris, gatunek rośliny z rodziny jasnotowatych pochodzącej z rejonów Morza Śródziemnego i stosowanej jako przyprawa;

typografia /ˌtɨpɔˈɡrafʲja/ (n)
tipografija
  technika druku wypukłego, drukarstwo;

tyrania (n)
tironija
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządy jednostki opierające się na przemocy i terrorze

tysiąc /ˈtɨɕɔ̃nʦ̑/ (n)
tūkstantis
  lm tysiące: (potocznie, potoczny) bardzo dużo

tysiąclecie /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛʨ̑ɛ/ (n)
tūkstantmetis
  tysiąc lat
  rocznica założenia lub wydarzenia, od którego minęło tysiąc lat

tysiącletni /ˌtɨɕɔ̃nʦ̑ˈlɛtʲɲi/ (adj)
tūkstantmetis
  mający tysiąc lat
  trwający tysiąc lat

tytan /ˈtɨtãn/ (n)
titanas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ti i liczbie atomowej 22;

tytoń /ˈtɨtɔ̃ɲ/ (n)
tabakas
  suszone liście tytoniu (1.1);
  (botanika, botaniczny) Nicotiana, roślina zawierająca nikotynę;

tytuł /ˈtɨtuw/ (n)
antraštė, pavadinimas
  napis, nagłówek, nazwa dzieła (filmu, sztuki teatralnej, utworu muzycznego, literackiego) lub jego rozdziałów;
titulas
  zdobyta godność, stopień naukowy, służbowy, także zajmowane stanowisko, pełniona funkcja

tytułować /ˌtɨtuˈwɔvaʨ̑/ (v)
vadinti
  nadawać czemuś tytuł, nazwę

tęcza /ˈtɛ̃n͇ʧ̑a/ (n)
vaivorykštė
  (meteorologia, meteorologiczny) zjawisko optyczne pod postacią kolorowego łuku z rozszczepionego światła;

tęczówka /tɛ̃n͇ˈʧ̑ufka/ (n)
rainelė
  (anatomia, anatomiczny) element budowy oka, nieprzezroczysta tarczka stanowiąca przednią część błony naczyniówkowej, w centrum zawierająca źrenicę;

tępy /ˈtɛ̃mpɨ/ (adj)
bukas
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) (obraźliwie) głupi, mało inteligentny
  nieostry, mający nieostrą krawędź bądź końcówkę

tężec (n)
stabligė
  (medycyna, medyczny) / (weterynaria, weterynaryjny) ostra choroba zakaźna o ciężkim przebiegu, z długotrwałymi i bolesnymi kurczami mięśni, spowodowana toksynami produkowanymi przez bakterie beztlenowe zwane laseczkami tężca

tłok /twɔk/ (n)
stūmoklis
  (technologia, technika, techniczny) element maszyny, który przyjmuje nacisk lub wywiera go na gaz, ciecz lub inną substancję, przekazując do niej lub odbierając od niej energię;

tłumacz /ˈtwũmaʧ̑/ (n)
vertėjas
  osoba przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny;
  osoba dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej

tłumaczenie /ˌtwũmaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
vertimas
  jakieś słowo, wyrażenie lub tekst wyrażony w innym języku
  (rzeczownik odczasownikowy) od tłumaczyć – przekładanie na inny język

tłumaczka /twũˈmaʧ̑ka/ (n)
vertėja
  kobieta dokonująca tłumaczenia wypowiedzi ustnej
  kobieta przekładająca tekst pisany z jednego języka na inny

tłumaczyć /twũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
versti
  wyrażać tę samą informację za pomocą innego języka niż wyjściowy

tłuszcz /twuʃʧ̑/ (n)
riebalai
  (biologia, biologiczny) (potocznie, potoczny) tkanka tłuszczowa składająca się w dużym stopniu z tłuszczów (1.1)
  (chemia, chemiczny) zwyczajowa nazwa grupy związków organicznych: lipidów, estrów glicerolu i kwasów tłuszczowych;
  (spożywczy) substancja uzyskana z tkanki tłuszczowej roślinnej lub zwierzęcej, mająca szerokie zastosowanie zwłaszcza w przemyśle spożywczym;

u /u/ (preposition)
arti
  …bycie częścią całości
  …osobę związaną ze sprawą
  …przynależność
  …umiejscowienie w bliskości

ubezpieczenie /ˌubɛspʲjɛˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
draudimas
  zapewnienie o odszkodowaniu za poniesioną stratę; działania prowadzące do zaspokojenia potrzeb finansowych osoby, która poniosła straty materialne

ubierać /uˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
aprengti, užmauti
  zakładać, wkładać ubranie lub obuwie na kogoś
apsirengti, apsivilkti
  zakładać ubranie na swoje ciało

ubiór /ˈubʲjur/ (n)
drabužiai
  elementy nakładane na ciało; to, co ma się na sobie

ucho /ˈuxɔ/ (n)
ausis
  (anatomia, anatomiczny) narząd słuchu;
  (krawiectwo) dziurka w igle, przez którą przewleka się nić
  uchwyt kosza, garnka, filiżanki lub siatki
  małżowina uszna

ucho igielne (n)
adatos ausis
  (krawiectwo) wąski otworek w igle służący do nawlekania nici

ucho wewnętrzne /ˈuxɔ vɛvˈnɛ̃nṭʃnɛ/ (n)
vidinė ausis
  (anatomia, anatomiczny) część ucha mieszcząca receptory zmysłu słuchu i równowagi;

uchodźca /uˈxɔʨ̑ʦ̑a/ (n)
pabėgėlis
  osoba, która musiała opuścić swój kraj ze względu na wojnę, prześladowania lub klęski żywiołowe;

uchwyt /ˈuxfɨt/ (n)
laikiklis
  (technologia, technika, techniczny) część służąca do umocowania czegoś

uciekać /uˈʨ̑ɛkaʨ̑/ (v)
pabėgti
  pośpiesznie opuszczać jakieś miejsce (najczęściej ze względu na niebezpieczeństwo, zagrożenie)

ucieleśnienie (n)
įasmenijimas
  to, co uzyskuje realny kształt

uczelnia /uˈʧ̑ɛlʲɲa/ (n)
universitetas, kolegija, akademija, mokykla
  szkoła wyższa

uczennica /ˌuʧ̑ɛ̃ɲˈːiʦ̑a/ (n)
mokinė
  forma żeńska od: uczeń

uczestnik /uˈʧ̑ɛstʲɲik/ (n)
dalyvis
  osoba biorąca w czymś udział

uczeń /ˈuʧ̑ɛ̃ɲ/ (n)
mokinys
  (edukacja, edukacyjny) ten, kto się uczy, pobiera naukę;

uczona (n)
mokslininkė
  kobieta zajmująca się zawodowo nauką i badaniami naukowymi

uczucie /uˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
emocija
  stan psychiczny odzwierciedlający stosunek emocjonalny podmiotu do osób, rzeczy, zdarzeń zewnętrznych lub do samego podmiotu

uczyć /ˈuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
mokyti, mokytojauti
  przekazywać komuś wiedzę
mokytis
  zdobywać pewną wiedzę lub umiejętności

udany /uˈdanɨ/ (adj)
sėkmingas
  zakończony powodzeniem; niezakończony klęską, niepowodzeniem, fiaskiem

udaremniać (v)
žlugdyti
  sprawiać, że coś staje się daremne; nie dopuszczać do czegoś

uderzenie /ˌudɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
smūgis
  (rzeczownik odczasownikowy) od uderzyć

uderzyć /uˈdɛʒɨʨ̑/ (v)
vožti
  zadać komuś cios

udo /ˈudɔ/ (n)
šlaunis
  (anatomia, anatomiczny) część nogi pomiędzy kolanem a biodrem;

ufać /ˈufaʨ̑/ (v)
tikėti
  być przekonanym, że ktoś nie oszuka i nie zrobi niczego złego

ugrofiński /ˌuɡrɔˈfʲĩj̃sʲci/ (adj)
finougrai
  dotyczący Ugrofinów

ujawniać (v)
atskleisti
  podawać do wiadomości

ujrzeć światło dzienne (idiom)
išvysti dienos šviesą
  stać się jawnym i widocznym dla innych

ujście /ˈujɕʨ̑ɛ/ (n)
žiotys
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, w którym ciek wodny wpada do większego cieku lub akwenu

ukleja /ukˈlɛja/ (n)
paprastoji aukšlė
  (ichtiologia, ichtiologiczny) niewielka ryba z rodziny karpiowatych;

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (adj)
ukrainietiškas, ukrainiečių
  odnoszący się do Ukrainy lub Ukraińców, charakterystyczny dla Ukrainy lub Ukraińców

ukraiński /ˌukraˈ<sup>j</sup>ĩj̃sʲci/ (n)
ukrainietis kalba, ukrainiečių
  (językoznawstwo, językoznawczy) wschodniosłowiański język używany na Ukrainie;

ukryty /uˈkrɨtɨ/ (adj)
neaiškus
  taki, o którym nikt nie wie, którego ktoś nie chce ujawnić

układ okresowy /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ/ (n)
periodinė elementų lentelė
  zestawienie wszystkich pierwiastków chemicznych w postaci rozbudowanej tabeli, uporządkowane według ich rosnącej liczby atomowej, grupujące pierwiastki według ich cyklicznie powtarzających się podobieństw właściwości;

układ okresowy pierwiastków /ˈukwat ˌɔkrɛˈsɔvɨ pʲjɛrˈvʲjastkuf/ (n)
periodinė elementų lentelė
  (chemia, chemiczny) tabelaryczny układ pierwiastków chemicznych uporządkowany według rosnącej liczby atomowej;

ul /ul/ (n)
avilys
  (pszczelarstwo, pszczelarski) pomieszczenie przystosowane do trzymania w nim pszczół dla hodowli;

ulewa /uˈlɛva/ (n)
liūtis
  (meteorologia, meteorologiczny) deszcz dający w stosunkowo krótkim czasie duże ilości wody
  (książkowy) (przenośnie, przenośnia) mnóstwo czegoś

ulga /ˈulɡa/ (n)
lengvata
  (ekonomia, ekonomiczny) zmniejszenie podatków, opłat
palengvėjimas
  poczucie odprężenia po minięciu lub zmniejszeniu się bólu, napięcia, strachu

ulica /uˈlʲiʦ̑a/ (n)
gatvė
  (urbanistyka, urbanistyczny) droga wytyczona i zbudowana na terenie zurbanizowanym, głównie w mieście;

uliczka /uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
gatvė
  krótka lub wąska ulica

ultimatum /ˌultʲĩˈmatũm/ (n)
ultimatumas
  (dyplomacja) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) oświadczenie zawierające żądanie określonego zachowania, poparte groźbą zastosowania środków przymusu w razie niespełnienia żądań przed ściśle określonym terminem;

ultradźwięk (n)
ultragarsas
  (fizyka, fizyczny) fala dźwiękowa o częstotliwości zbyt wysokiej by być słyszalna dla człowieka (umownie 20 kHz - 1 GHz);

ultymatywny (adj)
ultimatyvus
  mający charakter ultimatum

umrzeć /ˈũmʒɛʨ̑/ (v)
mirti
  skończyć życie

uncja (n)
uncija
  (metrologia, metrologiczny) (fizyka, fizyczny) jednostka masy pochodzenia rzymskiego równa około 27 gramom;

unia /ˈũɲja/ (n)
sąjunga
  dobrowolny związek dwóch lub więcej państw (także: osób, partii, stowarzyszeń itp.) przynoszący im korzyści;
  (informatyka, informatyczny) typ danych w niektórych niskopoziomowych językach programowania, jak C, lub asembler, grupujący wiele różnych sposobów interpretacji tego samego fragmentu pamięci;

unicestwiać (v)
sunaikinti
  powodować, że coś lub ktoś przestaje istnieć

uniwersytet /ˌũɲiˈvɛrsɨtɛt/ (n)
universitetas
  (edukacja, edukacyjny) wyższa uczelnia obejmująca zwykle kilka wydziałów nauk, mająca prawo nadawania stopni naukowych

ununbium /ũˈnũnbʲjũm/ (n)
ununbis
  (chemia, chemiczny) (zobacz) kopernik

uparty /uˈpartɨ/ (adj)
užsispyręs
  (o osobach) charakteryzujący się uporem; upierający się przy czymś

upiec dwie pieczenie na jednym ogniu (v)
vienu šūviu nušauti du zuikius
  załatwić dwie sprawy jednocześnie

upijać /uˈpʲijäʨ̑/ (v)
pasigerti, prisigerti
  pić alkohol, wchodzić w stan upojenia alkoholowego, stawać się pijanym

upiór /ˈupʲjur/ (n)
šmėkla
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) wampir, zmarły atakujący w nocy żywych

upragniony (adj)
trokštamas
  oczekiwany z dużym pragnieniem

uprawa /uˈprava/ (n)
auginimas, kultūra
  zespół zabiegów potrzebnych do zasiewu lub sadzenia

uprawiać /uˈpravʲjäʨ̑/ (v)
praktikuoti
  zajmować się regularnie jakąś czynnością
užsiimti
  zajmować się uprawą rośliny lub ziemi

uprzedzenie /ˌupʃɛˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
išankstinis nusistatymas
  nieuzasadniona niechęć do kogoś lub czegoś, negatywne odczucia w stosunku do kogoś, czegoś

uprzejmość /uˈpʃɛjmɔɕʨ̑/ (n)
gerumas
  uprzejmy, grzeczny i życzliwy stosunek do ludzi

upór (n)
užsispyrimas
  niezmienne zachowanie, ciągłe trwanie przy tych samych zasadach czy poglądach

uran /ˈurãn/ (n)
uranas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu U i liczbie atomowej 92;

urodzenie /ˌurɔˈʣ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
gimdymas
  (rzeczownik odczasownikowy) od urodzić

urodziny /ˌurɔˈʥ̑ĩnɨ/ (n)
gimimo diena, gimtadienis
  rocznica dnia narodzin

urodzić /uˈrɔʥ̑iʨ̑/ (v)
gimdyti
  aspekt dokonany od: rodzić

urugwajski /ˌuruɡˈvajsʲci/ (adj)
urugvajiškas
  związany z Urugwajem, dotyczący Urugwaju

urwisko /urˈvʲiskɔ/ (n)
šlaitas
  stroma ściana skalna

urzędnik /uˈʒɛ̃ndʲɲik/ (n)
valdininkas
  osoba pracująca w jakimś urzędzie, pełniąca jakąś funkcję w administracji; także: osoba sprawująca jakiś urząd;

usilny (adj)
skubus
  taki, w który ktoś wkłada wiele wysiłku

uspokajać /ˌuspɔˈkajäʨ̑/ (v)
maldyti
  (dawniej, dawny) nasycać, zaspokajać
  skłaniać, nawoływać do ciszy, milczenia, hamować, uciszać

usta /ˈusta/ (n)
burna
  (anatomia, anatomiczny) część ciała służąca głównie do spożywania pokarmów oraz artykulacji głosek;

ustawodawca (n)
įstatymleidis
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organ, który stanowi ustawy

ustny /ˈustnɨ/ (adj)
oralinis
  dotyczący ust, związany z ustami
  wyrażony, przekazany za pomocą ust

utopia /uˈtɔpʲja/ (n)
utopija
  (filozofia, filozoficzny) nie biorący pod uwagę możliwości realizacji ideał szczęśliwego społeczeństwa, ideał doskonałego ustroju politycznego

utwór /ˈutfur/ (n)
kūrinys, veikalas
  dzieło literackie lub muzyczne

uwaga /uˈvaɡa/ (interjection)
dėmesys
  uwaga! → okrzyk, mający na celu zwrócić czyjąś uwagę (1.1)

uwaga /uˈvaɡa/ (n)
dėmesys
  skupienie nad przedmiotem, zjawiskiem lub myślą

uważać /uˈvaʒaʨ̑/ (v)
laikyti
  mieć zdanie na jakiś temat; być zdania
  sądzić coś o kimś lub czymś
  uznawać; poczytywać

uwertura /ˌuvɛrˈtura/ (n)
uvertiūra
  (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) utwór orkiestrowy poprzedzający rozpoczęcie opery, oratorium lub baletu;

uwielbiać /uˈvʲjɛlbʲjäʨ̑/ (v)
mylėti
  otaczać kogoś miłością

uzdrowiciel (n)
gydytojas
  osoba, która posiada moc uzdrawiania i stosuje w tym celu metody niepraktykowane przez medycynę oficjalną; (także, też) ten, kto kogoś uzdrowił

uzdrowisko (n)
kurortas
  miejscowość mająca naturalne właściwości lecznicze

uzurpator /ˌuzurˈpatɔr/ (n)
uzurpatorius
  człowiek, który bezprawnie przywłaszcza sobie tytuł, władzę albo cudze prawa do czegoś

ułamek /uˈwãmɛk/ (n)
trupmena
  (matematyka, matematyczny) zapis dzielenia za pomocą poziomej kreski rozdzielającej dzielną od dzielnika (zwanych w tej sytuacji licznikiem i mianownikiem)

ułan /ˈuwãn/ (n)
ulonai
  (wojskowość, wojskowy) (historia, historyczny, historycznie) żołnierz lekkiej kawalerii utworzonej w Polsce w XVIII w.; ; (zobacz) też ułan w Encyklopedii staropolskiej

uśmiech /ˈuɕmʲjɛx/ (n)
šypsena
  zmiana wyrazu twarzy, która jest przejawem odczuwania radości, zadowolenia, rozbawienia, serdeczności lub ironii;

uśmiechać się /uɕˈmʲjɛxaʨ̑‿ɕɛ/ (v)
šypsotis
  wyrażać pozytywne emocje za pomocą grymasów twarzy

użytkowanie /ˌuʒɨtkɔˈvãɲɛ/ (n)
uzufruktas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) ograniczone prawo rzeczowe;

użytkownik /ˌuʒɨtˈkɔvʲɲik/ (n)
naudotojas
  osoba, która używa czegoś, użytkuje coś

używany /ˌuʒɨˈvãnɨ/ (adj)
naudotas
  mający wcześniej innego właściciela, noszący ślady użytkowania

używać /uˈʒɨvaʨ̑/ (v)
vartoti
  korzystać z czegoś do zrobienia czegoś

vendémiaire (n)
vandemjeras
  nazwa pierwszego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

ventôse (n)
vantozas
  nazwa szóstego miesiąca we francuskim kalendarzu rewolucyjnym;

w /f/ /v/ /vu/ (preposition)
į
  …określający wnętrze miejsca wykonywania czynności (również przenośne: umysł, mózg, serce itp.)

w ogóle /v‿ɔˈɡulɛ/ /ˈv‿ɔɡulɛ/ (adv)
visai
  z przeczeniem: zupełnie, nic a nic

w przybliżeniu (adv)
maždaug
  blisko, ale niedokładnie tak

wachlarz /ˈvaxlaʃ/ (n)
vėduoklė
  ręczny przyrząd do ochładzania za pomocą ruchów powietrza, rozkładany kolisto;

wafel (n)
vaflis
  (spożywczy) rodzaj ciasta cienko sprasowanego, łamliwego, służącego do przekładania nadzieniem lub jako foremka na lody czy inną masę

waflowy (adj)
vaflinis
  zrobiony z wafla

waga /ˈvaɡa/ (n)
svarstyklės
  (metrologia, metrologiczny) urządzenie do pomiaru ciężaru;

wahadło (n)
svyruoklė
  ciało poruszające się wokół nieruchomego punktu lub poziomej osi nie przechodzącej przez środek ciężkości tego ciała

wakacje /vaˈkaʦ̑ʲjɛ/ (n)
atostogos
  (edukacja, edukacyjny) letnia przerwa od zajęć szkolnych

walc /valʦ̑/ (n)
valsas
  (choreografia, choreograficzny) taniec wirowy wykonywany w parach do melodii w metrum 3/4;
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) taneczny utwór muzyczny oparty o walc (1.1);

walczyć /ˈvalʧ̑ɨʨ̑/ (v)
kovoti
  toczyć walkę, uczestniczyć w walce

walet /ˈvalɛt/ (n)
valetas
  (termin karciany) najsłabsza figura w kartach, starsza od blotek, oznaczona literą W (J, V lub B w innych językach);

walizka /vaˈlʲiska/ (n)
lagaminas
  rodzaj torby podróżnej w formie sztywnego prostopadłościanu z uchwytem;

walka /ˈvalka/ (n)
kova
  siłowe lub zbrojne rozstrzyganie konfliktu
  (przenośnie, przenośnia) zmaganie z czymś, zwalczanie czegoś

walkiria (n)
valkirijos
  (mitologia germańska) każda z pomniejszych bogiń nordyckich, córek Odyna, przedstawianych jako piękne dziewice-wojowniczki dosiadające skrzydlatych koni lub wilkow;

waloński (adj)
valonų
  związany z Walonią lub Walonami, dotyczący Walonii lub Walonów

waloński (n)
valonų
  (językoznawstwo, językoznawczy) język waloński;

waltornia /valˈtɔrʲɲa/ (n)
valtorna
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument muzyczny dęty blaszany;

waluta /vaˈluta/ (n)
valiuta
  (bankowość, bankowy) oficjalna jednostka monetarna danego państwa;
  wymienialny środek płatniczy

wampir /ˈvãmpʲir/ (n)
vampyras, vampyrė
  (mitologia, mitologiczny) (fantasy) upiór wysysający krew z żyjących;
  (zoologia, zoologiczny) gatunek nietoperza żywiącego się krwią ssaków;

wanad /ˈvãnat/ (n)
vanadis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu V i liczbie atomowej 23;

wandalizm /vãnˈdalʲism̥/ (n)
vandalizmas
  akt bezmyślnego zniszczenia

wanilia /vãˈɲilʲja/ (n)
vanilė
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin jednoliściennych z rodziny storczykowatych;

wanilina (n)
vanilinas
  (biochemia, biochemiczny) (spożywczy) aromatyczna substancja występująca w owocach wanilii, otrzymywana również syntetycznie;

waniliowy /ˌvãɲiˈlʲjɔvɨ/ (adj)
vanilinis
  (przymiotnik) od: wanilia

wanna /ˈvãnːa/ (n)
vonia
  duże naczynie do kąpieli

wapień /ˈvapʲjɛ̇̃ɲ/ (n)
klintis
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego lub chemicznego zbudowana z węglanu wapnia;

wapno (n)
kalkės
  (chemia, chemiczny) potoczna nazwa kilku związków wapnia i różnych surowców mających zastosowanie w budownictwie, przemyśle, rolnictwie i medycynie;

wapń /vapʲɲ̊/ (n)
kalcis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Ca i liczbie atomowej 20;

waran /ˈvarãn/ (n)
varanas
  (herpetologia, herpetologiczny) rodzaj dużej jaszczurki

warcaby (n)
saškės
  gra dwuosobowa, w której gracze wykonują na przemian ruchy identycznymi bierkami na planszy;

warchlak /ˈvarxlak/ (n)
paršas
  młode świni domowej w pierwszym roku życia

warga /ˈvarɡa/ (n)
lūpa
  (anatomia, anatomiczny) parzysty fałd skórny ograniczający usta;

wariograf (n)
poligrafas
  urządzenie służące do rejestrowania nieświadomych reakcji przesłuchiwanego na zadawane pytania, pomagające wnioskować o jego prawdomówności;

warstwa /ˈvarstfa/ (n)
sluoksnis
  każda z części materii wyraźnie wyodrębniających się w postaci równoległych płaszczyzn

warstwowy /varˈstfɔvɨ/ (adj)
sluoksniuotas
  złożony z warstw

warsztat /ˈvarʃtat/ (n)
cechas
  (motoryzacja) (rzemiosło, rzemieślniczy) firma zajmująca się usługami mechanicznymi, rzemieślniczymi, naprawczymi
dirbtuvė
  (rzemiosło, rzemieślniczy) pomieszczenie z kompletem narzędzi do wykonanie określonej pracy, zwłaszcza rzemieślniczej, mechanicznej

warta /ˈvarta/ (n)
sargyba
  straż pełniona przez jedną lub kilka osób;

wartownik /varˈtɔvʲɲik/ (n)
sargybinis
  ktoś, kto służbowo pilnuje, ubezpiecza jakiś obiekt

wartość /ˈvartɔɕʨ̑/ (n)
vertė
  (fizyka, fizyczny) (matematyka, matematyczny) liczba wyrażająca daną wielkość fizyczną lub będąca wynikiem wyrażenia matematycznego
  kwota pieniędzy, jaką wart jest jakiś przedmiot lub usługa
  określony stan danej cechy, wymiar cechy; znaczenie; to, ile coś jest warte z jakiejś przyczyny
  zwykle lm zasada moralna, przekonanie

wartość własna (n)
tikrinė reikšmė
  (matematyka, matematyczny) skalar, dla którego istnieje pewien niezerowy wektor, którego obraz przez dane przekształcenie liniowe równy jest iloczynowi tego skalara i tego wektora;

warunek /vaˈrũnɛk/ (n)
sąlyga
  ograniczenie, bez którego coś nie jest możliwe

warzywo /vaˈʒɨvɔ/ (n)
daržovė
  roślina, której owoce, korzenie, liście lub kwiatostany służą człowiekowi za pokarm

warzęcha (n)
girnovė
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z rodzaju Platalea;

wasz /vaʃ/ (pronoun)
jūsiškis
  2. (osoba) lm

wat /vat/ (n)
vatas
  (fizyka, fizyczny) jednostka mocy w układzie SI odpowiadająca pracy 1 dżula wykonywanej w czasie 1 sekundy;

wata /ˈvata/ (n)
vata
  masa cienkich włókien używana w celach kosmetycznych, technicznych, krawieckich i jako opatrunek;

wata cukrowa /ˈvata ʦ̑uˈkrɔva/ (n)
cukraus vata
  (spożywczy) jadalny wyrób z cukru przypominający watę;

wazelina (n)
vazelinas
  (chemia, chemiczny) mazista, biaława substancja będąca mieszaniną węglowodorów parafinowych, głównie dokozanu i trikozanu, wykorzystywana w kosmetyce i technice;

wazon /ˈvazɔ̃n/ (n)
vaza
  ozdobne naczynie przeznaczone do przechowywania ciętych kwiatów

wałek do ciasta /ˈvawɛɡ dɔ‿ˈʨ̑asta/ (n)
kočėlas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) drewniany przedmiot w kształcie walca służący do rozpłaszczania ciasta, w celu uzyskania cienkiej warstwy;

ważka /ˈvaʃka/ (n)
laumžirgis
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) owad z rzędu ważek (Odonata Fabricius), żyjący w okolicach zbiorników wodnych podłużny, o dwóch parach skrzydeł i dużych oczach;

ważny /ˈvaʒnɨ/ (adj)
galiojantis
  mający moc prawną, obowiązujący
svarbus
  mający duże znaczenie

wbijać /ˈvbʲijäʨ̑/ (v)
smeigti
  zagłębiać coś w czymś przez uderzanie lub nacisk

wchodzić /ˈfxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
įeiti
  wstępować w obręb jakiegoś pomieszczenia, budynku, obszaru, strefy itp.
  rozpoczynać grę, np. na boisku, w karty
  stawać się członkiem czegoś
  stawać się elementem zbioru, elementem składowym
  wspinać się, iść w górę
  wstępować na coś nogą (nogami)

wczesny /ˈfʧ̑ɛsnɨ/ (adj)
ankstus
  taki, który jest u swojego początku
  występujący w początkowej fazie; odbywający się na początku właściwej sobie pory

wcześnie /ˈfʧ̑ɛɕɲɛ/ (adv)
ankstai
  podczas początkowego etapu trwania czegoś
anksti
  rano, w pierwszych godzinach po świcie

wczoraj /ˈfʧ̑ɔraj/ (adv)
vakar, vakardiena
  w dniu poprzedzającym dzisiejszy

wczorajszy /fʧ̑ɔˈrajʃɨ/ (adj)
vakarykštis
  taki, który był wczoraj, dotyczy poprzedniego dnia; z dnia poprzedniego

wdowa /ˈvdɔva/ (n)
našlė
  kobieta, której ostatni mąż nie żyje;

wdowiec /ˈvdɔvʲjɛʦ̑/ (n)
našlys
  mężczyzna, którego ostatnia żona nie żyje

wdzięczność /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
dėkingumas
  uczucie serdeczności w stosunku do swojego darczyńcy, dobroczyńcy, chęć odwzajemnienia się mu za dobrodziejstwa

wdzięczny /ˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑nɨ/ (adj)
dėkingas
  pełen wdzięczności

weekend (n)
savaitgalis
  sobota i niedziela, także piątek wieczorem, (dosłownie) koniec tygodnia;

weganizm /vɛˈɡãɲism̥/ (n)
veganizmas
  styl życia dążący do minimalizacji wykorzystywania zwierząt w celach konsumpcyjnych, tj. wykluczający jedzenie mięsa i pokarmów zawierających składniki pochodzenia zwierzęcego (nabiał, jajka, żelatynę) i odrzucający produkty wytworzone z użyciem zwierząt ((na przykład) futro, skórzaną odzież, kosmetyki testowane na zwierzętach);

wegetarianin /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲĩn/ (n)
vegetaras
  człowiek, który nie je mięsa

wegetarianizm /ˌvɛɡɛtarʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
vegetarizmas
  sposób odżywiania się charakteryzująca się wyłączeniem z posiłków produktów mięsnych;

wegetarianka /ˌvɛɡɛtarʲˈjãnka/ (n)
vegetarė
  forma żeńska od: wegetarianin

wejście /ˈvɛjɕʨ̑ɛ/ (n)
įėjimas
  miejsce, przez które można gdzieś wejść, wkroczyć

weksylologia /ˌvɛksɨlɔˈlɔɟja/ (n)
veksilologija
  nauka zajmująca się badaniem flag, sztandarów i chorągwi;

wektor /ˈvɛktɔr/ (n)
vektorius
  (biologia, biologiczny) organizm lub cząsteczka zdolna do przeniesienia fragmentu DNA do komórki biorcy;
  (geometria) (fizyka, fizyczny) obiekt będący wielkością określoną przez wartość liczbową (moduł), zwrot i kierunek, ale bez punktu zaczepienia;
  (geometria) (fizyka, fizyczny) para punktów, przedstawiana geometrycznie w postaci odcinka ze strzałką;
  (informatyka, informatyczny) sposób, w jaki można zainfekować urządzenie
  (informatyka, informatyczny) tablica jednowymiarowa;
  (matematyka, matematyczny) w szerszym znaczeniu: element przestrzeni liniowej, czyli obiekt, który może być skalowany i dodawany;
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) organizm przenoszący pasożyta lub drobnoustrój zakaźny;

welomobil (n)
velomobilis
  (transport, transportowy) trzy lub czterokołowy rower rozbudowany o opływową kabinę, niekiedy wspomagany silnikiem

wendeta (n)
vendeta
  (etnografia, etnograficzny) zasada prawa zwyczajowego, że przestępstwo dokonane przez członków jednej grupy na osobach z innej grupy tej samej społeczności wymaga krwawego odwetu na sprawcy tego aktu lub na jego krewnych, aby zmazać hańbę

wentylator /ˌvɛ̃ntɨˈlatɔr/ (n)
ventiliatorius
  (elektryczność) urządzenie w formie śmigła napędzanego silnikiem, wywołującego wiatr, stosowane do schładzania pomieszczeń, urządzeń elektrycznych lub w celu stworzenia sztucznego ciągu w kanałach wentylacyjnych, w piecach hutniczych itp.;

weranda /vɛˈrãnda/ (n)
veranda
  (architektura, architektoniczny) drewniana lub murowana dobudówka o funkcji rekreacyjnej, zazwyczaj dostawiona do budynku mieszkalnego, otwarta lub oszklona, z dachem na słupach

wermut (n)
vermutas
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) wino wzmacniane aromatyzowane ziołami i korzeniami;

wersja /ˈvɛrsʲja/ (n)
versija
  jeden ze sposobów przedstawienia, wykonania, powiedzenia czegoś

wesoły /vɛˈsɔwɨ/ (adj)
linksmas
  taki, który wprawia w dobry humor
  świadczący o dobrym humorze, nastroju
linksmas, džiaugsmingas
  taki, który odczuwa rozbawienie, ma dobry humor, nastrój; nie jest smutny

westalka (n)
vestalė
  (historia, historyczny, historycznie) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) kapłanka Westy, rzymskiej bogini ogniska domowego;

westchnienie (n)
atodūsis, alsuojimas
  głębokie odetchnięcie jako wyraz znaczącego przeżycia, emocji

western /ˈwɛstɛrn/ (n)
vesternas
  (filmologia, filmoznawstwo, filmologiczny, filmoznawczy, filmowy) gatunek filmowy obejmujący filmy, których akcja toczy się na Dzikim Zachodzie;

wesz /vɛʃ/ (n)
utėlė
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) bezskrzydły owad pasożytujący na ssakach i sporadycznie na rybach;

weteran /vɛˈtɛrãn/ (n)
veteranas
  (wojskowość, wojskowy) stary, zasłużony w boju żołnierz

weterynaria /ˌvɛtɛrɨ̃ˈnarʲja/ (n)
veterinarija
  (medycyna, medyczny) nauka o zdrowiu i chorobach zwierząt, (zobacz) medycyna weterynaryjna

weterynarz /ˌvɛtɛˈrɨ̃naʃ/ (n)
veterinaras
  (weterynaria, weterynaryjny) lekarz leczący zwierzęta;

weto /ˈvɛtɔ/ (n)
veto
  protest lub sprzeciw wobec czegoś;

wezuwian /vɛˈzuvʲjãn/ (n)
vezuvianitas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z gromady krzemianów;

wełna /ˈvɛwna/ (n)
vilna
  sierść niektórych zwierząt parzystokopytnych, głównie owiec i wielbłądów
  (włókiennictwo) (krawiectwo) tkanina, wyrób z wełny (1.1)

wełniany /vɛwʲˈɲãnɨ/ (adj)
vilna
  wykonany z wełny

whisky (n)
viskis
  (spożywczy) mocna, wytrawna wódka produkowana głównie ze słodu jęczmiennego i żyta, leżakująca w dębowych beczkach, kojarzona głównie ze Szkocją i Irlandią;

wiadro /ˈvʲjadrɔ/ (n)
kibiras
  walcowaty pojemnik, zwykle nieco szerszy u góry, z pałąkowatym uchwytem, służący do przechowywania i ręcznego przenoszenia cieczy lub materiałów sypkich;

wiadukt /ˈvʲjadukt/ (n)
viadukas
  (urbanistyka, urbanistyczny) most przeprowadzający drogę komunikacyjną nad przeszkodą terenową inną niż woda (np. inna droga lub wąwóz);

wiara /ˈvʲjara/ (n)
tikėjimas
  przekonanie, że coś jest prawdą; ufność, zaufanie wobec rzeczy niepewnych, nie do końca znanych
  (książkowy) przekonanie o słuszności twierdzeń dogmatycznych opierające się na uznaniu ich za objawione przez Boga; religia, wyznanie

wiatr /vʲjatr̥/ (n)
vėjas
  (meteorologia, meteorologiczny) ruszające się masy powietrza;

wiatr słoneczny (n)
sáulės vė́jas
  (astronomia, astronomiczny) wydobywający się ze Słońca strumień plazmy;

wiatrak /ˈvʲjatrak/ (n)
vėjo malūnas
  (budownictwo) budowla ze skrzydłami obracanymi przez wiatr;
  (potocznie, potoczny) elektrownia wiatrowa

wiatrowskaz /vʲjaˈtrɔfskas/ (n)
vėtrungė
  (technologia, technika, techniczny) przyrząd do wskazywania kierunku wiatru;

wiać /vʲjäʨ̑/ (v)
pūsti
  (meteorologia, meteorologiczny) przesuwać się (o wietrze, o masach powietrza)

wibracja (n)
vibracija
  drganie o dużej częstotliwości

widelec /vʲiˈdɛlɛʦ̑/ (n)
šakutė
  ostro zakończony przedmiot używany do nabierania jedzenia;

widmo /ˈvʲidmɔ/ (n)
spektras
  (fizyka, fizyczny) rozkład wielkości fizycznej w funkcji energii lub częstotliwości, długości fali, itp.; ; ;
  (matematyka, matematyczny) zbiór wartości własnych macierzy kwadratowej lub operatora liniowego; ;

widok /ˈvʲidɔk/ (n)
vaizdas
  widziana przestrzeń, krajobraz

widzieć /ˈvʲiʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
matyti
  odbierać bodźce wzrokowe
  mieć dany pogląd na coś/kogoś
  spotykać się

wieczerza /vʲɛˈʧɛʒa/ (n)
vakarienė
  (przestarzałe, przestarzały) (dziś (książkowy), czasem też (podniośle)) kolacja

wieczna zmarzlina (n)
amžinasis įšalas
  (ekologia, ekologiczny) stale zamarznięta głębsza warstwa gleby

wiecznie /ˈvʲjɛʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
amžinai
  bez ograniczenia w czasie
  nieustannie, ciągle, bez przerwy

wieczność /ˈvʲjɛʧ̑nɔɕʨ̑/ (n)
amžinybė
  (książkowy) nieskończoność; trwanie poza czasem, poza początkiem i końcem;

wieczny śnieg (n)
amžinas sniegas
  (meteorologia, meteorologiczny) śnieg, który nie topnieje całkowicie i który utrzymuje się na szczytach gór lub w strefach polarnych przez przynajmniej kilka lat

wieczorny /vʲjɛˈʧ̑ɔrnɨ/ (adj)
vakarinis
  odbywający się wieczorem, związany z końcem dnia

wieczór /ˈvʲjɛʧ̑ur/ (n)
vakaras
  część doby między zachodem słońca a nocą

wiedza /ˈvʲjɛʣ̑a/ (n)
išmanymas
  ogół posiadanych wiadomości

wiedzieć /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
žinoti
  mieć wiedzę na jakiś temat, mieć świadomość prawdziwości czegoś

wiedźma /ˈvʲjɛ̇ʥ̑ma/ (n)
ragana
  (etnografia, etnograficzny) od średniowiecza: kobieta mająca związek ze złymi mocami
  (potocznie, potoczny) (pogardliwie, pogardliwy) kobieta stara, brzydka, kłótliwa
  (etnografia, etnograficzny) w dawnych wierzeniach: kobieta, która ma wiedzę (głównie o leczeniu ludzi, przyrodzie i magii), określenie neutralne;

wiek /vʲjɛk/ (n)
amžius
  sto lat;
  czas, jaki ktoś już przeżył, jaki coś przeżyło
  pewna charakterystyczna epoka

wiek poborowy (n)
šaukiamasis amžius
  (wojskowość, wojskowy) (administracja) wiek życia, w którym osiąga się zdolność do pełnienia służby wojskowej

wielbłąd /ˈvʲjɛlbwɔ̃nt/ (n)
kupranugaris
  (zoologia, zoologiczny) Camelus Linnaeus, duży afrykański i azjatycki ssak kopytny z rodziny wielbłądowatych, z charakterystycznym jednym lub dwoma garbami;

wiele /ˈvʲjɛlɛ/ (indefinitePronoun)
daug, daugybė
  duża ilość, duża liczba czegoś lub kogoś

wielki /ˈvʲjɛlʲci/ (adj)
didelis
  bardzo ważny, znaczący
  o człowieku: mocno wyróżniający się zdolnościami lub innymi cechami
  o nadzwyczaj dużej skali lub natężeniu
  o nadzwyczaj dużych rozmiarach

wielkie księstwo (n)
didžioji hercogystė
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) rządzone przez wielkiego księcia (magnus dux) państwo lub jego część;

wielkoduszność (n)
didžiadvasiškumas
  (odprzymiotnikowy) cecha tego, co jest wielkoduszne; cecha tych, którzy są wielkoduszni

wielojęzyczność (n)
daugiakalbystė
  (językoznawstwo, językoznawczy) cecha tego, co wielojęzyczne

wielokropek (n)
daugtaškis
  znak interpunkcyjny złożony z trzech kropek następujących po sobie, oznaczający przerwanie toku wypowiedzi lub niedomówienie, albo służący do zaznaczenia fragmentów pominiętych;

wielokulturowość /ˌvʲjɛlɔkultuˈrɔvɔɕʨ̑/ (n)
daugiakultūriškumas
  (socjologia, socjologiczny) idea i model społeczny, według którego społeczeństwo powinno cechować się występowaniem grup o różnym pochodzeniu i wyznających odmienne systemy

wielokwiatowy (adj)
daugiažiedis
  taki, który ma wiele kwiatów

wielokąt /vʲjɛˈlɔkɔ̃nt/ (n)
daugiakampis
  (geometria) spójny obszar ograniczony przez łamaną zamkniętą;

wielomian /vʲjɛˈlɔ̃mʲjãn/ (n)
daugianaris, polinomas
  (matematyka, matematyczny) wyrażenie algebraiczne złożone ze zmiennych i stałych połączonych działaniami dodawania, odejmowania, mnożenia i podnoszenia do potęgi o stałym wykładniku naturalnym;

wielonarodowy (adj)
daugiatautis
  złożony z przedstawicieli wielu narodów, narodowości

wieloryb /vʲjɛˈlɔrɨp/ (n)
banginis
  (zoologia, zoologiczny) potoczna nazwa każdego większego walenia;

wielowiekowy /ˌvʲjɛlɔvʲjɛˈkɔvɨ/ (adj)
daugiaamžis
  trwający wiele wieków, istniejący wiele wieków

wielościan /vʲjɛˈlɔɕʨ̑ãn/ (n)
briaunainis
  (geometria) ograniczona bryła geometryczna, której powierzchnia jest złożona wyłącznie z wielokątów;

wieniec laurowy /ˈvʲjɛ̇̃ɲɛʦ̑ lawˈrɔvɨ/ (n)
laurų vainikas
  (historia, historyczny, historycznie) wieniec z liści wawrzynu będący nagrodą za zwycięstwo w równej walce;
  symbol zwycięstwa lub wybitnych osiągnięć mający kształt wieńca laurowego (1.1);

wieprzowina /ˌvʲjɛpʃɔˈvʲĩna/ (n)
kiauliena
  (spożywczy) mięso ze świni;

wierny /ˈvʲjɛrnɨ/ (adj)
ištikimas
  o kopii, tłumaczeniu itp.: dokładny, ścisły
  wykazujący się wiernością, lojalnością

wiersz /vʲjɛrʃ/ (n)
eilėraštis
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) utwór poetycki, często rymowany

wierzba /ˈvʲjɛʒba/ (n)
gluosnis, karklas
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Salix, rodzaj drzewa, krzewu lub krzewinki z rodziny wierzbowatych;

wierzchołek /vʲjɛʃˈxɔwɛk/ (n)
viršukalnė
  (geografia, geograficzny) szczyt góry

wierzyciel /vʲjɛˈʒɨʨ̑ɛl/ (n)
kreditorius
  (potocznie, potoczny) osoba lub instytucja, od której pożyczone zostały pieniądze
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba fizyczna lub prawna, która może żądać spełnienia świadczenia od innej osoby, z którą łączy ją stosunek zobowiązaniowy;

wierzyć /ˈvʲjɛʒɨʨ̑/ (v)
tikėti
  ufać komuś, uważać, że ktoś ma rację
  uważać coś za prawdziwe mimo braku dowodów na prawdziwość tego
  wyznawać religię

wiesiołek /vʲjɛ̇ˈɕɔwɛk/ (n)
nakviša
  (botanika, botaniczny) Oenothera, roślina o żółtych kwiatach i lancetowatych liściach;

wieszak /ˈvʲjɛʃak/ (n)
pakaba
  przedmiot o łukowatym lub trójkątnym kształcie, z hakiem pośrodku, służący do wieszania ubrań na drążku;

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (adj)
vietnamiečių
  odnoszący się do Wietnamu lub Wietnamczyków

wietnamski /vʲjɛtˈnãmsʲci/ (n)
vietnamiečių
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Wietnamu;

wietrzny /ˈvʲjɛṭʃnɨ/ (adj)
vėjuotas
  odznaczający się silnymi podmuchami wiatru

wiewióreczka /ˌvʲjɛvʲjuˈrɛʧ̑ka/ (n)
voveraitė
  (potocznie, potoczny) (zdrobniale) od: wiewiórka

wiewiórka /vʲjɛˈvʲjurka/ (n)
voverė, voveriniai
  (zoologia, zoologiczny) sciurus, nadrzewny gryzoń o puszystym i najczęściej rudym futrze oraz długiej kicie;

wieś /vʲjɛ̇ɕ/ (n)
kaimas
  jednostka osadnicza nieposiadająca praw miejskich lub statusu miasta;

wieża /ˈvʲjɛʒa/ (n)
bokštas
  (szachy, pojęcie szachowe) figura mogąca poruszać się tylko w rzędach i kolumnach;
  (architektura, architektoniczny) wysoka budowla o małej płaszczyźnie podstawy w stosunku do wysokości;

wieża Babel /ˈvʲjɛʒa ˈbabɛl/ (n)
Babelio bokštas
  (biblijny) olbrzymia budowla, która według Księga Rodzaju miała być wznoszona przez zjednoczoną ludzkość w krainie Szeinear;

wieża Eiffla /ˈvʲjɛʒa ˈajfla/ (n)
Eifelio bokštas
  (architektura, architektoniczny) (turystyka, turystyczny) ogromna, stalowa wieża na Polu Marsowym w Paryżu;

wieżowiec /vʲjɛˈʒɔvʲjɛʦ̑/ (n)
daugiaaukštis namas
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) wolnostojący wielokondygnacyjny budynek o niewielkiej w stosunku do wysokości powierzchni podstawy;

wiking /ˈvʲicĩŋk/ (n)
vikingas
  (historia, historyczny, historycznie) skandynawski wojownik biorący udział w wyprawach o charakterze handlowym, rabunkowym lub osadniczym w VIII-XI w.;

wilczyca /vʲilˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
vilkė
  (zoologia, zoologiczny) samica wilka

wileński /vʲiˈlɛ̃j̃sʲci/ (adj)
vilnietiškas
  odnoszący się do Wilna lub Wileńszczyzny

wilga /ˈvʲilɡa/ (n)
volungė
  (ornitologia, ornitologiczny) średniej wielkości, żółtoczarny ptak z rodziny wilg (Oriolidae);

wilgotność (n)
drėgmė
  stan wyższego nasycenia czegoś wodą

wilgotny /vʲilˈɡɔtnɨ/ (adj)
drėgnas
  trochę mokry

wilgoć /ˈvʲilɡɔʨ̑/ (n)
drėgmė
  woda zawarta w czymś, zwykle w powietrzu;

wilk /vʲilk/ (n)
vilkas
  (zoologia, zoologiczny) przypominające psa zwierzę drapieżne, dziko żyjące;

wilk morski /ˈvʲilk ˈmɔrsʲci/ (n)
senas jūrų vilkas
  (przenośnie, przenośnia) bardzo doświadczony marynarz

wilk syty i owca cała /ˈvʲilk ˈsɨtɨ i‿ˈɔfʦ̑a ˈʦ̑awa/ (proverb)
ir vilkas sotus, ir avis sveika
  rozwiązanie problemu z korzyścią dla obu stron

wilk w owczej skórze /ˈvʲilɡ ˈv‿ɔfʧ̑ɛj ˈskuʒɛ/ (n)
vilkas avies kailyje
  ktoś zły, niebezpieczny udający kogoś łagodnego i pokornego

wilkołak /vʲilˈkɔwak/ (n)
vilkolakis, vilktakas
  (folklor) człowiek, który może (częściowo albo w całości) zmienić się w wilka

wilnianin /vʲilʲˈɲä̃ɲĩn/ (n)
vilnietis
  mieszkaniec Wilna

wilnianka /vʲilʲˈɲãnka/ (n)
vilnietė
  mieszkanka Wilna

winda /ˈvʲĩnda/ /ˈvʲĩndɨ/ (n)
liftas
  (technologia, technika, techniczny) poruszająca się w pionie klatka służąca do transportu osób lub towarów;

winnica /vʲĩɲˈːiʦ̑a/ (n)
vynuogynas
  (rolnictwo, rolniczy) miejsce uprawy winorośli;

wino /ˈvʲĩnɔ/ (n)
vynas
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój alkoholowy powstający dzięki fermentacji owoców;

winogrono /ˌvʲĩnɔˈɡrɔ̃nɔ/ (n)
vynuogė
  (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) (cukiernictwo) owoc winorośli

winorośl /vʲĩˈnɔrɔɕl̥/ (n)
vynmedis
  (enologia, winoznawstwo, enologiczny, winoznawczy) (ogrodnictwo, ogrodniczy) (botanika, botaniczny) krzew o długich pędach i owocach zebranych w kiście.

wiolonczela /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ˈʧ̑ɛla/ (n)
violončelė
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) instrument smyczkowy, większy od altówki i mniejszy od kontrabasu;

wiolonczelista /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲista/ (n)
violončelininkas, violončelistas
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) muzyk, który gra na wiolonczeli

wiolonczelistka /ˌvʲjɔlɔ̃n͇ʧ̑ɛˈlʲistka/ (n)
violončelininkė, violončelistė
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) kobieta, która gra na wiolonczeli

wiorsta (n)
varstas
  (jednostka miary) dawna rosyjska jednostka długości, równa około 1067 metrów

wiosenny /vʲjɔˈsɛ̃nːɨ/ (adj)
pavasario
  mający związek z wiosną, dotyczący wiosny, mający miejsce wiosną

wiosna /ˈvʲjɔsna/ (n)
pavasaris
  pora roku, która następuje po zimie i poprzedza lato;

wiosło /ˈvʲjɔswɔ/ (n)
irklas
  spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią;

wiosłować (v)
irkluoti
  (ornitologia, ornitologiczny) (o ptakach wodnych) poruszać kończynami ciało zanurzone w wodzie, nadając mu pęd
  (sport, sportowy) wykonywać wiosłami ruchy łodzi lub kajaka w celu nadania im biegu i kierunku

wioślarka /vʲjɔ̇ɕˈlarka/ (n)
irkluotoja
  (sport, sportowy) kobieta uprawiająca wioślarstwo; taka, która wiosłuje

wioślarz /ˈvʲjɔ̇ɕlaʃ/ (n)
irkluotojas
  (sport, sportowy) ktoś uprawiający wioślarstwo
  ktoś, kto wiosłuje

wir /vʲir/ (n)
sūkurys
  szybki ruch obrotowy wody lub powietrza wokół osi

wirtualnie (adv)
virtualiai
  w internecie lub w innej wykreowanej rzeczywistości

wirus /ˈvʲirus/ (n)
virusas
  (mikrobiologia, mikrobiologiczny) (medycyna, medyczny) cząstka zakaźna, infekująca organizmy żywe, niezdolna do namnażania się poza komórką, sama niemająca struktury komórkowej;
  (informatyka, informatyczny) samopowielający się program komputerowy, który przy pomocy nosiciela (np. poczty elektronicznej) wdziera się do komputera w celu zakłócania jego pracy lub niszczenia danych;

wirusologia /ˌvʲirusɔˈlɔɟja/ (n)
virusologija
  (biologia, biologiczny) nauka o wirusach oraz o wywoływanych przez nie chorobach;

wisieć /ˈvʲiɕɛ̇ʨ̑/ (v)
kabėti
  być przymocowanym do czegoś od góry
  dawać się odczuć, być odczuwalnym (o nastroju itp.); zagrażać
  umierać na szubienicy
  znajdować się w powietrzu, tkwić nieruchomo nad ziemią

witamina /ˌvʲitãˈmʲĩna/ (n)
vitaminas
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) (biologia, biologiczny) (chemia, chemiczny) związek organiczny niezbędny dla prawidłowego funkcjonowania organizmu żywego;

witać /ˈvʲitaʨ̑/ (v)
sveikinti
  pozdrowić kogoś na początku spotkania; okazać swoje uczucia w związku z czyimś przybyciem, odwiedzinami, spotkaniem kogoś

witraż /ˈvʲitraʃ/ (n)
vitražas
  (sztuka) ozdobna kompozycja wykonana z kawałków barwnego szkła wprawionego w okno zamiast szyb;

witryna /vʲiˈtrɨ̃na/ (n)
vitrina
  duże okno sklepu przeznaczone na ekspozycję towaru;

wiwarium (n)
vivariumas
  (zootechnika, zootechniczny) pomieszczenie do przetrzymywania drobnych zwierząt lub roślin w warunkach maksymalnie zbliżonych do naturalnych;

wiza /ˈvʲiza/ (n)
viza
  (urzędowy) (turystyka, turystyczny) pisemne pozwolenie na przekroczenie granicy państwowej wydawane przez organy odwiedzanego kraju;

wiąz /vʲjɔ̃w̃s/ (n)
guoba
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Ulmus L., drzewo lub krzew strefy umiarkowanej, należące do rodziny wiązowatych;

wiązanie chemiczne /vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɛ/ (n)
cheminis ryšys
  (chemia, chemiczny) każde trwałe połączenie dwóch atomów;

wiązanie kowalencyjne /vʲjɔ̃w̃ˈzãɲɛ ˌkɔvalɛ̃nˈʦ̑ɨjnɛ/ (n)
kovalentinis ryšys
  (chemia, chemiczny) rodzaj wiązania chemicznego;

wiązać /ˈvʲjɔ̃w̃zaʨ̑/ (v)
rišti
  splatać, tworząc węzeł
  krępować kogoś za pomocą sznura
  łączyć przedmioty razem, używając sznura
sieti, susieti
  tworzyć ciąg logiczny prowadzący od czegoś do czegoś, kojarzyć

wiązówka błotna (n)
pelkinė vingiorykštė
  (botanika, botaniczny) Filipendula ulmaria L., gatunek leczniczej i ozdobnej byliny z rodziny różowatych;

większość /ˈvʲjɛ̃ŋkʃɔɕʨ̑/ (n)
dauguma
  większa część jakichś rzeczy lub jakiejś grupy osób; więcej niż połowa

więzienie /vʲjɛ̃w̃ˈʑɛ̇̃ɲɛ/ (n)
kalėjimas
  miejsce, w którym odbywa się karę pozbawienia wolności

więzień polityczny (n)
politinis kalinys
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba umieszczana w zakładzie karnym lub areszcie domowym ze względu na swoje przekonania polityczne;

więź (n)
prieraišumas
  to, co łączy jednostki ze sobą

wiśnia /ˈvʲiɕɲa/ (n)
vyšnia
  (spożywczy) owoce wiśni (1.1)
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Cerasus Mill., rodzaj roślin należący do rodziny różowatych;

wiśniowy /vʲiɕˈɲɔvɨ/ (adj)
vyšninis
  mający kolor dojrzałych owoców wiśni

wkrótce /ˈfkrutʦ̑ɛ/ (adv)
greitai
  w niedługim czasie, w najbliższym czasie

wkręt /fkrɛ̃nt/ (n)
sraigtas
  (technologia, technika, techniczny) śruba z nacięciem we łbie, umożliwiającym jej wkręcanie przy pomocy śrubokręta w miękki materiał bez konieczności wiercenia;

wkład /fkwat/ (n)
indėlis
  to, co się wkłada w jakąś działalność (np. pieniądze)

wnuczka /ˈvnuʧ̑ka/ (n)
anūkė
  córka syna lub córki

wnuk /vnuk/ (n)
anūkas
  syn córki lub syna

woda /ˈvɔda/ (n)
vanduo
  bezbarwna i bezzapachowa ciecz, tlenek wodoru, H₂O;

woda królewska /ˈvɔda kruˈlɛfska/ (n)
karališka degtinė
  (chemia, chemiczny) mieszanina stężonego kwasu solnego i kwasu azotowego rozpuszczająca metale szlachetne;

woda mineralna /ˈvɔda ˌmʲĩnɛˈralna/ (n)
mineralinis vanduo
  naturalna woda lecznicza;

woda utleniona /ˈvɔda ˌutlɛ̃ˈɲɔ̃na/ (n)
vandenilio peroksidas
  (farmacja, lekoznawstwo, farmakologia, farmaceutyczny, farmakologiczny) trzyprocentowy wodny roztwór nadtlenku wodoru używany m.in. do dezynfekcji ran;

woda święcona (n)
šventas vanduo
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) woda pobłogosławiona przez biskupa, księdza lub diakona, przeznaczona do udzielania chrztu lub błogosławieństwa osób, miejsc lub rzeczy;

wodewil /vɔˈdɛvʲil/ (n)
vodevilis
  (sztuka) (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) (teatrologia, teatr, teatrologiczny, teatralny) widowisko komediowe lub farsowe z muzyką, piosenkami, pantomimą i baletem, z przewagą tekstu mówionego nad śpiewanym;

wodomierz /vɔˈdɔ̃mʲjɛʃ/ (n)
vandenmatis
  (technologia, technika, techniczny) miernik pokazujący ilość zużytej wody;

wodorotlenek (n)
hidroksidas
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny złożony z anionu wodorotlenowego (OH−) i stabilnego kationu amonowego, metalu lub organicznego

wodospad /vɔˈdɔspat/ (n)
krioklys
  swobodny, pionowy spadek wody rzecznej, spowodowany różnicą poziomów dna koryta rzeki

wodór /ˈvɔdur/ (n)
vandenilis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu H i liczbie atomowej 1;

wojak /ˈvɔjak/ (n)
kareiva
  (potocznie, potoczny) (żartobliwie) żołnierz, zwykle doświadczony

wojenny /vɔˈjɛ̃nːɨ/ (adj)
karinis, karo
  związany z wojną, odnoszący się do wojny

wojewoda /ˌvɔjɛˈvɔda/ (n)
vaivada
  (administracja) zwierzchnik administracji rządowej na terenie województwa

województwo /ˌvɔjɛˈvuʦ̑tfɔ/ (n)
vaivadija
  (administracja) jednostka podziału administracyjnego wyższego stopnia w Polsce;

wojna /ˈvɔjna/ (n)
karas
  (wojskowość, wojskowy) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) zorganizowany konflikt zbrojny o dużej skali;

wojna domowa /ˈvɔjna dɔ̃ˈmɔva/ (n)
pilietinis karas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (wojskowość, wojskowy) konflikt zbrojny, którego strony należą do tego samego państwa, plemienia lub grupy etnicznej;

wojna trojańska /ˈvɔjna trɔˈjä̃j̃ska/ (n)
Trojos karas
  (mitologia grecka) wojna Achajów z Trojanami;

wojownik /vɔˈjɔvʲɲik/ (n)
karys
  ten, który walczy

wojsko /ˈvɔjskɔ/ (n)
armija, kariuomenė
  zorganizowana grupa uzbrojonych ludzi przygotowanych do obrony kraju i walki na wojnie

wojskowy /vɔjˈskɔvɨ/ (adj)
kareiviškas
  związany z wojskiem, dotyczący wojska

wokalny (adj)
vokalinis
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) związany ze śpiewaniem

wola /ˈvɔla/ (n)
valia
  zdolność człowieka do świadomego kontrolowania, kierowania swoim postępowaniem

wole (n)
gurklys
  (zoologia, zoologiczny) rozszerzenie przełyku służące do przechowywania i przenoszenia pokarmu

wolfram /ˈvɔlfrãm/ (n)
volframas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu W i liczbie atomowej 74;

wolne oprogramowanie /ˈvɔlnɛ ˌɔprɔɡrãmɔˈvãɲɛ/ (n)
laisva programinė įranga
  oprogramowanie, które może być uruchamiane, kopiowane, rozpowszechniane, analizowane oraz zmieniane i poprawiane przez użytkowników;

wolność /ˈvɔlnɔɕʨ̑/ (n)
laisvė
  (filozofia, filozoficzny) wolna wola, możliwość samodzielnego podejmowania decyzji, brak przymusu
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) niezależność państwowa
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) prawo obywatelskie

wolny /ˈvɔlnɨ/ (adj)
laisvas
  mogący postępować zgodnie z własną wolą
  mogący swobodnie się rozwijać i funkcjonować
  nieobciążony czymś niekorzystnym
  niezajęty przez coś
nemokama
  (informatyka, informatyczny) będący wolnym oprogramowaniem

wolontariat (n)
savanorystė
  dobrowolna, bezpłatna praca społeczna

wolt /vɔlt/ (n)
voltas
  (fizyka, fizyczny) jednostka potencjału elektrycznego, napięcia elektrycznego i siły elektromotorycznej;

woluta /vɔˈluta/ (n)
voliuta
  ozdobny ornament lub detal architektoniczny, czy rzeźbiarski w kształcie spirali albo zwoju;

wombat /ˈvɔ̃mbat/ (n)
vombatas
  (zoologia, zoologiczny) australijski torbacz o brunatnoszarej sierści;

worek /ˈvɔrɛk/ (n)
maišas
  miękki, elastyczny pojemnik wykonany z kawałków materiału, folii lub papieru;

wosk /vɔsk/ (n)
vaškas
  plastyczna substancja o żółtawym kolorze, łatwo topliwa, nierozpuszczalna w wodzie, używana do produkcji świec, past do obuwia itp., stosowana w przemyśle farmaceutycznym i spożywczym;

wow (interjection)
vau
  …(potocznie, potoczny) wyrażający zachwyt, uznanie itp.

wołacz /ˈvɔwaʧ̑/ (n)
šauksmininkas
  (gramatyka) siódmy przypadek deklinacji polskiej, tworzy formę zwrotu do omawianego przedmiotu lub osoby, wykrzyknięcia do niego lub zwrócenia jego uwagi;

wołowina /ˌvɔwɔˈvʲĩna/ (n)
jautiena
  (spożywczy) mięso z wołu lub krowy;

woźnica /vɔʑˈɲiʦ̑a/ (n)
vežikas
  osoba kierująca wozem konnym lub saniami zaprzęgniętymi w konie;

wpaść z deszczu pod rynnę /ˈfpaʑʥ̑ ˈz‿dɛʃʧ̑u pɔd‿ˈrɨ̃nːɛ/ (v)
nuo lietaus bėgo, po palašo pataikė
  (przenośnie, przenośnia) znaleźć się w sytuacji jeszcze gorszej niż poprzednia

wpłata (n)
indėlis
  wpłacenie pieniędzy

wpływ /fpwɨf/ (n)
įtaka
  presja, oddziaływanie na coś lub kogoś

wpływać /ˈfpwɨvaʨ̑/ (v)
įtakoti
  sprawiać, że ktoś lub coś zachowuje się w określony sposób: (także, też) pociągać za sobą zachodzenie pewnych zjawisk; wywierać wpływ

wracać /ˈvraʦ̑aʨ̑/ (v)
grįžti
  przybywać do miejsca, z którego się wyszło lub było poprzednio

wrażenie /vraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
įspūdis
  reakcja na bodziec zewnętrzny lub wewnętrzny;

wrażliwy /vraʒˈlʲivɨ/ (adj)
jautrus
  taki, który ma wrażliwość, łatwo reaguje na bodźce zmysłowe
trapus
  taki, który ma dużą zdolność do odczuwania i przeżywania emocji

wreszcie /ˈvrɛʃʲʨ̑ɛ/ (adv)
pagaliau, galiausiai
  nareszcie, w końcu

wrodzony /vrɔˈʣ̑ɔ̃nɨ/ (adj)
įgimtas
  właściwy istocie żywej od urodzenia

wrona /ˈvrɔ̃na/ (n)
varna
  (ornitologia, ornitologiczny) Corvus Linnaeus, ptak z rodziny krukowatych;

wrona siwa (n)
pilkoji varna
  (ornitologia, ornitologiczny) ptak z gatunku wrona siwa (1.1)
  (systematyka) (ornitologia, ornitologiczny) Corvus corone Linnaeus, gatunek ptaków z rodziny krukowatych;

wrota /ˈvrɔta/ (n)
vartai
  wielkie drzwi frontowe

wrotycz /ˈvrɔtɨʧ̑/ (n)
bitkrėslė
  (botanika, botaniczny) Tanacetum L., roślina z rodziny astrowatych o dużych, pierzastych liściach i kwiatach zebranych w koszyczki;

wrzeciono /vʒɛˈʨ̑ɔ̃nɔ/ (n)
verpstukas
  (włókiennictwo) obrotowe narzędzie ręczne lub część kołowrotka do nawijania przędzy;

wrzesień /ˈvʒɛɕɛ̇̃ɲ/ (n)
rugsėjis, rugsėjo
  dziewiąty miesiąc w roku (wg kalendarza gregoriańskiego i juliańskiego);

wrzos /vʒɔs/ (n)
viržis
  (botanika, botaniczny) wrzos zwyczajny - Calluna vulgaris, krzewinka o drobnych liściach i małych, różowofioletowych kwiatach rosnąca w dużych skupieniach, kwitnąca późnym latem i wczesną jesienią;

wrzód /vʒut/ (n)
opa, votis
  (medycyna, medyczny) głęboki ubytek skóry lub śluzówki, tzn. poniżej błony podstawnej naskórka / nabłonka;

wróbel /ˈvrubɛl/ (n)
žvirblis
  (potocznie, potoczny) (ornitologia, ornitologiczny) Passer domesticus, mały, pospolity ptak występujący w pobliżu osiedli ludzkich;

wróg /vruk/ (n)
priešas
  nieprzyjaciel, osoba lub obiekt darzony negatywnymi uczuciami
  państwo, które jest w stanie wojny z innym państwem, oraz jego wojska

wróżka /ˈvruʃka/ (n)
fėja
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) baśniowa postać czyniąca czary;

wschodni /ˈfsxɔdʲɲi/ (adj)
rytinis
  dotyczący Europy Wschodniej, także Azji, zwykle w odniesieniu kulturowym lub ekonomicznym
  mający miejsce na wschodzie, dotyczący wschodu, skierowany na wschód

wschodniosłowiański /ˌfsxɔdʲɲɔswɔˈvʲjä̃j̃sʲci/ (adj)
rytų slavų
  odnoszący się do Słowian wschodnich (Rosjan, Białorusinów, Ukraińców, Rusinów), związany ze Słowianami wschodnimi, dotyczący wschodniej Słowiańszczyzny

wschód /fsxut/ (n)
rytai
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego wschodu (1.1) w dniu równonocy;

wschód słońca (n)
aušra
  zjawisko wyłaniania się słońca zza horyzontu

wskazówka /fskaˈzufka/ (n)
adata
  element ruchomy przyrządu pomiarowego, którego położenie określa na podziałce określoną wartość mierzonej wielkości;

wspinaczka /fspʲĩˈnaʧ̑ka/ (n)
laipiojimas
  (sport, sportowy) dyscyplina sportowa polegająca na pokonywaniu stromych ścian

wspominać /fspɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
prisiminti
  sięgać pamięcią do wydarzenia lub osoby z przeszłości

współczucie /fspuwˈʧ̑uʨ̑ɛ/ (n)
gailestis
  zdolność emocjonalnej solidarności z cierpiącym, poszkodowanym

współczuć /ˈfspuwʧ̑uʨ̑/ (v)
gailėti, užjausti
  czuć emocjonalną bliskość z osobą cierpiącą

współdziałać (v)
dalyvauti
  działać razem, współpracować

współpraca /fspuwˈpraʦ̑a/ (n)
bendradarbiavimas
  wspólne działanie kilku podmiotów

współpracować /ˌfspuwpraˈʦ̑ɔvaʨ̑/ (v)
bendradarbiauti
  pracować wspólnie z kimś w celu osiągnięcia określonego rezultatu

wstawać /ˈfstavaʨ̑/ (v)
atsikelti
  zmieniać pozycję ciała z leżącej lub siedzącej do stojącej

wstrzemięźliwy (adj)
saikingas, santūrus
  zachowujący umiar, potrafiący powstrzymać się od czego

wstyd /fstɨt/ (n)
drovumas
  uczucie onieśmielenia, zażenowania
sarmata
  (psychologia, psychologiczny) niemiłe uczucie spowodowane świadomością zrobienia czegoś nieodpowiedniego, złego;

wstydzić się /ˈfstɨʥ̑iʨ̑‿ɕɛ/ (v)
drovėtis
  odczuwać zawstydzenie, być onieśmielonym, speszonym w danej sytuacji

wstążka /ˈfstɔ̃w̃ʃka/ (n)
kaspinas
  ozdobny, wąski pasek tkaniny

wszechświat /ˈfʃɛxʲɕfʲjat/ (n)
visata
  cała przestrzeń, czas, materia i energia; kosmos;

wszystek /ˈfʃɨstɛk/ (pronoun)
visas
  taki, który wyczerpuje cały zbiór nie pozostawiając nic

wszystkie drogi prowadzą do Rzymu /ˈfʃɨstʲcɛ ˈdrɔɟi prɔˈvaʣ̑ɔ̃w̃ dɔ‿ˈʒɨ̃mu/ (proverb)
visi keliai veda į Romą
  do jednego miejsca, celu można dojść na różne sposoby

wszystko /ˈfʃɨstkɔ/ (indefinitePronoun)
viskas
  ogół rzeczy i spraw

wszędzie /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ/ (adv)
visur
  w każdym miejscu

wszędzie dobrze, ale w domu najlepiej /ˈfʃɛ̃ɲʥ̑ɛ ˈdɔbʒɛ ˈalɛ ˈv‿dɔ̃mu najˈlɛpʲjɛ̇j/ (proverb)
visur gerai, o namie geriausia
  najwygodniej każdy czuje się we własnym domu

wtedy /ˈftɛdɨ/ (pronoun)
tada
  w tym (określonym wcześniej w zdaniu) czasie

wtorek /ˈftɔrɛk/ (n)
antradienis
  drugi dzień tygodnia

wtyczka /ˈftɨʧ̑ka/ (n)
kištukas
  (elektryczność) element umożliwiający podłączenie urządzeń elektrycznych, zasilanych z sieci elektrycznej do gniazda elektrycznego;

wujek /ˈvujɛk/ (n)
dėdė
  brat matki

wulgarny /vulˈɡarnɨ/ (adj)
vulgarus
  zachowujący się w sposób ordynarny, nieprzyzwoity, grubiański

wulgaryzm /vulˈɡarɨsm̥/ (n)
vulgarizmas, vulgarybė
  słowo albo wyrażenie wulgarne, obelżywe, ordynarne i łamiące normy społeczne;

wulkan /ˈvulkãn/ (n)
ugnikalnis
  forma terenu powstała wskutek aktywności wulkanu (1.1)
ugnikalnis, vulkanas
  (geologia, geologiczny) miejsce na powierzchni Ziemi, z którego wydobywa się lawa, gazy i popioły;

wulkaniczny /ˌvulkãˈɲiʧ̑nɨ/ (adj)
vulkaninis
  związany z wulkanami i ich aktywnością

wy /vɨ/ (personalPronoun)
jūs
  druga osoba liczby mnogiej, rodzaj męskoosobowy i niemęskoosobowy

wybielacz /vɨˈbʲjɛlaʧ̑/ (n)
baliklis
  (chemia, chemiczny) środek chemiczny służący do wybielania m.in. tkanin, urządzeń sanitarnych lub zębów;

wybierać /vɨˈbʲjɛraʨ̑/ (v)
pasirinkti
  dokonywać wyboru

wybitny /vɨˈbʲitnɨ/ (adj)
iškilus
  wybijający się ponad przeciętność, górujący nad otoczeniem, nieprzeciętny, niezwykle uzdolniony

wyborca /vɨˈbɔrʦ̑a/ (n)
balsuotojas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba uprawniona do uczestnictwa w głosowaniu lub wyborach

wyborczy /vɨˈbɔrʧ̑ɨ/ (adj)
rinkiminis
  taki, który dotyczy wyborów i wyborców; związany z wyborami i wyborcami

wybryk (n)
išdaiga, išsišokimas
  zaskakujący postępek, odbiegający od przyjętych norm postępowania

wybrzeże /vɨˈbʒɛʒɛ/ (n)
pajūris
  (geografia, geograficzny) wąski obszar znajdujący się po obu stronach linii brzegowej;

wybuch /ˈvɨbux/ (n)
eksplozija
  rozerwanie się czegoś pod wpływem gwałtownej reakcji chemicznej lub jądrowej

wybuchowy /ˌvɨbuˈxɔvɨ/ (adj)
sprogstamasis
  taki, który może wybuchnąć wskutek określonej reakcji chemicznej

wybór /ˈvɨbur/ (n)
pasirinkimas
  wybranie jednej z wielu możliwości

wychodzić /vɨˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
išlipti
  (zobacz) wyjść (aspekt dokonany)
  być skierowanym na coś

wychwalać /vɨˈxfalaʨ̑/ (v)
šlovinti
  bardzo chwalić, nie szczędzić pochwał

wycieczka /vɨˈʨ̑ɛʧ̑ka/ (n)
ekskursija
  wędrówka w celach rekreacyjnych lub turystycznych

wyczyn /ˈvɨʧ̑ɨ̃n/ (n)
pasiekimas
  dokonanie czegoś niezwykłego, brawurowego

wydarzenie /ˌvɨdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
įvykis
  to, co się stało

wydawca (n)
leidėjas
  osoba zajmująca się wydawaniem środków masowego przekazu

wydawnictwo /ˌvɨdavʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
leidykla
  firma, która wydaje (drukuje i sprzedaje księgarniom) książki

wydma /ˈvɨdma/ (n)
kopa
  piaszczyste wzniesienie usypane przez wiatr;

wydra /ˈvɨdra/ (n)
ūdra
  (zoologia, zoologiczny) Lutrinae, ssak wód przybrzeżnych o wydłużonym ciele i brązowej sierści;

wygląd /ˈvɨɡlɔ̃nt/ (n)
išvaizda
  grupa cech tworzących obraz zewnętrzny człowieka, zwierzęcia lub przedmiotu

wygnaniec (n)
ištremtasis
  ktoś skazany na wygnanie, wypędzony

wygrana /vɨˈɡrãna/ (n)
pergalė, triumfas
  zwycięstwo
prizas
  nagroda w jakimś konkursie, zysk w hazardzie

wyjazd /ˈvɨjast/ (n)
išvykimas
  fakt wyjechania skądś, opuszczenia jakiegoś miejsca

wyjątek /vɨˈjɔ̃ntɛk/ (n)
išimtis
  coś, do czego nie stosuje się powszechna reguła

wyjątek potwierdza regułę /vɨˈjɔ̃ntɛk pɔˈtfʲjɛrʣ̑a rɛˈɡuwɛ/ (proverb)
išimtis patvirtina taisyklę
  …poucza, że reguły w życiu zawsze mają wyjątki; zatem sporadyczne odstępstwo od reguły nie obala jej prawdziwości

wyjście /ˈvɨjɕʨ̑ɛ/ (n)
išėjimas
  droga lub otwór, którym się wychodzi

wyjść na jaw /ˈvɨjɕʨ̑ na‿ˈjaf/ (idiom)
išeiti aikštėn
  stać się wiadomym, przestać być tajemnicą; wydać się

wyka (n)
vikis
  (botanika, botaniczny) rodzaj roślin zielnych należący do rodziny bobowatych;

wykałaczka /ˌvɨkaˈwaʧ̑ka/ (n)
krapštukas
  cienki, zaostrzony patyczek ((dawniej, dawny) także piórko) służący do usuwania spomiędzy zębów resztek jedzenia;

wykluczać (v)
išskirti
  wyłączać coś z czegoś, pomijać coś

wykrzyknik /vɨˈkʃɨcɲik/ (n)
jaustukas
  (gramatyka) nieodmienne słowo lub wyrażenie służące do wyrażenia stanu emocjonalnego, nakazu lub do imitacji odgłosu z otaczającego świata;
šauktukas
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak interpunkcyjny służący do wzmacniania ekspresji wypowiedzi, zapisywany za pomocą kropki i umieszczonej nad nią pionowej kreski: !;

wykształcenie /ˌvɨkʃtawˈʦ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
išsilavinimas
  poziom wiedzy nabytej na drodze nauki

wykusz /ˈvɨkuʃ/ (n)
erkeris
  (architektura, architektoniczny) forma architektoniczna stanowiąca element wystający z lica elewacji;

wykład /ˈvɨkwat/ (n)
paskaita
  dłuższa, zaplanowana wypowiedź ustna służąca przekazaniu słuchaczom wiedzy na jakiś temat

wykładowca /ˌvɨkwaˈdɔfʦ̑a/ (n)
dėstytojas
  (edukacja, edukacyjny) osoba prowadząca wykłady na wyższej uczelni

wykładowczyni /ˌvɨkwadɔfˈʧ̑ɨ̃ɲi/ (n)
dėstytoja
  forma żeńska od wykładowca

wymagać /vɨ̃ˈmaɡaʨ̑/ (v)
reikalauti
  żądać, chcieć coś od kogoś; domagać się

wymiana /vɨ̃ˈmʲjãna/ (n)
keitimas
  otrzymanie czegoś od kogoś w zamian za coś innego
mainas
  zastąpienie kogoś lub czegoś zamiennikiem

wymieniać /vɨ̃ˈmʲjɛ̇̃ɲäʨ̑/ (v)
mainyti
  dokonywać wymiany, zmiany - dawać coś za coś innego

wymiociny /ˌvɨ̃mʲjɔ̇ˈʨ̑ĩnɨ/ (n)
vėmalai
  to, czym się wymiotuje

wymiotować /ˌvɨ̃mʲjɔˈtɔvaʨ̑/ (v)
vemti
  (fizjologia, fizjologiczny) zwracać przez usta zawartość żołądka

wymioty /vɨ̃ˈmʲjɔtɨ/ (n)
vėmimas
  gwałtowny wyrzut treści pokarmowej na zewnątrz z żołądka poprzez przełyk i jamę ustną;

wymię /ˈvɨ̃mʲjɛ/ (n)
tešmuo
  (zoologia, zoologiczny) gruczoł mlekowy niektórych ssaków, zwłaszcza hodowlanych;

wymowa /vɨ̃ˈmɔva/ (n)
tartis, tarimas
  (fonetyka, fonetyczny) sposób artykulacji dźwięków mowy;

wynajmować /ˌvɨ̃najˈmɔvaʨ̑/ (v)
išnuomoti
  zezwalać komuś na korzystanie ze swojej własności w zamian za opłatę

wynalazca /ˌvɨ̃naˈlasʦ̑a/ (n)
išradėjas
  autor wynalazku, ten, który coś wynalazł

wynalazek /ˌvɨ̃naˈlazɛk/ (n)
išradimas
  coś, co wynaleziono;

wynik /ˈvɨ̃ɲik/ (n)
rezultatas, effektas
  rezultat, skutek

wyobraźnia /ˌvɨɔˈbraʑɲa/ (n)
vaizduotė
  zdolność przywoływania i tworzenia w myślach wyobrażeń;

wypadek /vɨˈpadɛk/ (n)
autoįvykis
  nieszczęśliwe zdarzenie, w którym ktoś ucierpiał

wyprzedaż /vɨˈpʃɛdaʃ/ (n)
išpardavimas
  (handel, handlowy) sprzedaż towaru, zazwyczaj po obniżonych cenach, w celu pozbycia się go, najczęściej pod koniec sezonu lub w ramach likwidacji sklepu

wypukły /vɨˈpukwɨ/ (adj)
išgaubtas
  (matematyka, matematyczny) o funkcji: taka, że jej wykres znajduje się nad styczną w każdym punkcie
  łukowato wygięty i wystający ponad powierzchnię czegoś

wyrostek robaczkowy /vɨˈrɔstɛk ˌrɔbaʧ̑ˈkɔvɨ/ (n)
kirmėlinė atauga
  (anatomia, anatomiczny) cienkie uwypuklenie jelita ślepego u niektórych ssaków, m.in. u człowieka;

wyrób /ˈvɨrup/ (n)
produktas
  przedmiot będący końcowym efektem procesu produkcji

wyróżnik (n)
diskriminantas
  (matematyka, matematyczny) liczba określająca charakter i wartości liczbowe rozwiązań danego równania

wysiółek /vɨˈɕuwɛk/ (n)
vysiulekas
  przysiółek powstały wskutek przeniesienia się kilku gospodarstw poza zwartą zabudowę wsi;

wysoki /vɨˈsɔci/ (adj)
aukštas
  mający duży wymiar pionowy
  mający duże znaczenie, cieszący się szacunkiem; używane również jako tytuł honorowy
  mający dużą zawartość czegoś (zwykle domyślnej cechy)

wysokość /vɨˈsɔkɔɕʨ̑/ (n)
aukštis
  wymiar pionowy czegoś lub kogoś

wyspa /ˈvɨspa/ (n)
sala
  (geografia, geograficzny) ląd otoczony ze wszystkich stron wodami morza, jeziora lub rzeki;

wystarczający (adj)
ganėtinas
  dostateczny, odpowiadający określonym wymaganiom

wystawa /vɨˈstava/ (n)
paroda
  zbiór eksponatów, przedmioty ustawione na pokaz

wyszukany (adj)
sudėtingas
  mający szczególne cechy, rzadko spotykany

wytrawny (adj)
sausas
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) o napojach alkoholowych, rzadziej o potrawach: niesłodki

wytrzymały /ˌvɨṭʃɨ̃ˈmawɨ/ (adj)
tvirtas
  taki, który jest w stanie dużo wytrzymać; wytrwały

wytłumaczyć /ˌvɨtwũˈmaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
paaiškinti
  wyjaśnić jakieś zagadnienie

wywalczyć (v)
iškovoti, išsikovoti
  walcząc, zdobyć lub osiągnąć coś

wywiad /ˈvɨvʲjat/ (n)
interviu
  rozmowa prowadzona przez dziennikarza z osobą lub grupą osób, mająca na celu przybliżenie poglądów lub działań tych osób odbiorcom

wyzwanie /vɨˈzvãɲɛ/ (n)
iššūkis
  trudne zadanie, sytuacja sugerująca chęć zmierzenia się z nią

wyć /vɨʨ̑/ (v)
kaukti
  o ludziach: przeciągle krzyczeć z bólu lub żałości
  o zwierzętach (zazw. wilkach, psach, hienach): wydawać długi zawodzący głos, przeciągle skowyczeć

wyłącznie /vɨˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲɛ/ (adv)
išskirtinai
  wyłączając wszystko inne, wszystkich innych

wyżyna /vɨˈʒɨ̃na/ (n)
aukštuma
  (geografia, geograficzny) obszar, którego wysokości bezwzględne przekraczają 300 metrów n.p.m., a wysokości względne są na ogół mniejsze niż 300 metrów;

wzajemny /vzaˈjɛ̃mnɨ/ (adj)
abipusis, savitarpiškas, tarpusavio
  dokonywany przez obie strony, osoby wobec siebie nawzajem; taki, który jest odwzajemniony

względność /ˈvzɡlɛ̃ndnɔɕʨ̑/ (n)
reliatyvumas
  zależność czegoś od różnych czynników

wzgórze /ˈvzɡuʒɛ/ (n)
gumburas
  (medycyna, medyczny) część międzymózgowia znajdująca się pod spoidłem wielkim;

wziąć /vʲʑɔ̇̃ɲʨ̑/ (v)
imti
  chwycić ręką
  skorzystać z czegoś
  (potocznie, potoczny) wskazuje na niespodziewaną czynność wyrażoną innym czasownikiem, często z dodatkowym znaczeniem nieprzejmowania się opinią innych osób
  (potocznie, potoczny) wzmacnia tryb rozkazujący

wzrost /vzrɔst/ (n)
augimas
  zwiększanie się jakiejś wartości

wzruszenie (n)
jaudinimas
  (psychologia, psychologiczny) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim

wzór /vzur/ (n)
formulė
  zapis matematyczny, fizyczny lub chemiczny

wódka /ˈvutka/ (n)
degtinė, vodka
  (spożywczy) wysokoprocentowy napój alkoholowy składający się z destylatu alkoholowego i wody, czasem z dodatkiem innych składników;

wódz /vuʦ̑/ (n)
vadas
  osoba dowodząca dowolną grupą

wówczas /ˈvufʧ̑as/ (pronoun)
tada
  odsyła do okresu czasu, o którym mowa w danej wypowiedzi

wół /vuw/ (n)
jautis
  (zoologia, zoologiczny) wykastrowany samiec bydła domowego;

wąchać /ˈvɔ̃w̃xaʨ̑/ (v)
uostyti
  badać zapach nozdrzami

wąski /ˈvɔ̃w̃sʲci/ (adj)
siauras
  mający niewielką szerokość

wątpić /ˈvɔ̃ntpʲiʨ̑/ (v)
abejoti
  nie wierzyć, nie dowierzać; nie mieć pewności; podawać w wątpliwość, podać w wątpliwość

wątpliwość /vɔ̃ntˈplʲivɔɕʨ̑/ (n)
abejonė, dvejonė
  brak pewności co do prawdziwości, słuszności czegoś

wątpliwy /vɔ̃ntˈplʲivɨ/ (adj)
abejotinas
  taki, który wzbudza wątpliwość, nie daje pewności

wątroba /vɔ̃nˈtrɔba/ (n)
kepenys
  (anatomia, anatomiczny) duży, wielofunkcyjny gruczoł występujący u wszystkich kręgowców, a także u niektórych innych zwierząt;

wąwóz /ˈvɔ̃w̃vus/ (n)
dauba
  (geografia, geograficzny) głęboka, sucha dolina o wąskim dnie i stromych zboczach;

wąż /vɔ̃w̃ʃ/ (n)
gyvatė
  (herpetologia, herpetologiczny) przedstawiciel podrzędu beznogich gadów o podłużnym ciele;

węch /vɛ̃w̃x/ (n)
uoslė
  zmysł pozwalający czuć zapachy i substancje lotne; zmysł powonienia;

wędka /ˈvɛ̃ntka/ (n)
meškerė
  sprzęt służący do amatorskiego połowu ryb, składający się najczęściej z wędziska, żyłki, spławika i haczyka;

węgiel /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl/ (n)
anglis
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu C i liczbie atomowej 6;
  (geologia, geologiczny) bryłka rudy z dużą zawartością węgla (1.1), materiał opałowy;

węgiel brunatny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl brũˈnatnɨ/ (n)
lignitas
  (geologia, geologiczny) skała osadowa pochodzenia organicznego roślinnego, pochodząca z okresu neogenu;

węgiel drzewny (n)
anglis
  (chemia, chemiczny) produkt spalania drewna przy ograniczonym dostępie tlenu, lekki i czarny, złożony z węgla pierwiastkowego zanieczyszczonego popiołem i związkami organicznymi;

węgiel kamienny /ˈvɛ̃ŋʲɟɛl kãˈmʲjɛ̃nːɨ/ (n)
akmens anglis
  (geologia, geologiczny) skała pochodzenia organicznego o zawartości powyżej 70% pierwiastka węgla, pochodząca z okresu karbonu;

węgierski /vɛ̃ŋʲˈɟɛrsʲci/ (adj)
vengriškas
  związany z Węgrami, dotyczący Węgier lub Węgrów

węglowodan /ˌvɛ̃ŋɡlɔˈvɔdãn/ (n)
angliavandeniai
  (biochemia, biochemiczny) organiczny związek chemiczny składający się z atomów węgla, wodoru i tlenu;

węglowodór (n)
angliavandenilis
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny organiczny złożony wyłącznie z atomów węgla i wodoru;

węgorz /ˈvɛ̃ŋɡɔʃ/ (n)
ungurys
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba z rodziny Anguillidae, węgorzowatych;

węszyć (v)
uosti
  szukać czegoś po zapachu, wyczuwając to węchem

węzeł /ˈvɛ̃w̃zɛw/ (n)
mazgas
  (marynarka) (metrologia, metrologiczny) (nawigacja) (meteorologia, meteorologiczny) jednostka prędkości, równa jednej mili morskiej na godzinę; w nawigacji używana do określania prędkości statków i prądów morskich, zaś w meteorologii - prędkości wiatrów;
  połączenie, umocowanie lub skrócenie lin lub podobnych materiałów poprzez związanie lub przeplecenie;
  (matematyka, matematyczny) dowolna krzywa zwykła zamknięta zanurzona w przestrzeni trójwymiarowej;
pumpuras
  (botanika, botaniczny) zgrubienie łodygi z którego wyrasta liść

władca /ˈvwatʦ̑a/ (n)
valdovas
  (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) osoba, która włada (rządzi) w kraju o ustroju innym niż republika

władza /ˈvwaʣ̑a/ (n)
valdžia
  relacja, w której jedna strona – rządząca – ma możliwość oddziaływania na drugą

własność /ˈvwasnɔɕʨ̑/ (n)
nuosavýbė
  prawo do rozporządzania daną rzeczą i korzystania z niej;
  rzecz posiadana przez kogoś
  właściwość, cecha

włos /vwɔs/ (n)
plaukas
  (anatomia, anatomiczny) nitkowaty twór, pochodzenia naskórkowego, występujący na powierzchni skóry ssaków;

włoski /ˈvwɔsʲci/ (adj)
itališkas, italų
  związany z Włochami, dotyczący Włoch lub Włochów, wywodzący się z Włoch
  charakterystyczny dla Włoch i Włochów, mający cechy lub właściwości przypisywane Włochom lub Italii

włoski /ˈvwɔsʲci/ (n)
italas kalba, itališkas
  (językoznawstwo, językoznawczy) język z grupy romańskich, używany między innymi we Włoszech;

włosy /ˈvwɔsɨ/ (n)
plaukas
  owłosienie głowy ludzkiej

włócznia /ˈvwuʧ̑ʲɲa/ (n)
ietis
  ogólna nazwa długiej prostej broni drzewcowej; ; (zobacz) też włócznia w Encyklopedii staropolskiej

włócznik (n)
durklažuvinės
  (ichtiologia, ichtiologiczny) Xiphias gladius, duża ryba drapieżna z górną szczęką przekształconą w długi szpikulec

włóczyć /ˈvwuʧ̑ɨʨ̑/ (v)
maklinėti
  chodzić bez celu

włókno /ˈvwuknɔ/ (n)
skaidula
  jednostka strukturalna materiału o długości znacznie większej niż przekrój;

wścieklizna /fʲɕʨ̑ɛkˈlʲizna/ (n)
pasiutligė
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) wirusowa, zawsze śmiertelna choroba zakaźna niektórych zwierząt, mogąca przenieść się na człowieka;

z /s/ /z/ /zet/ (n)
iš, nuo
  (językoznawstwo, językoznawczy) trzydziesta litera polskiego alfabetu;

z /s/ /z/ /zet/ (preposition)
su
  …opisujący związek
  …wskazujący zawartość
  …wskazujący towarzystwo

z powodu /s‿pɔˈvɔdu/
dėl
  wprowadza przyczynę wystąpienia jakiejś sytuacji lub wykonania jakiejś czynności

z powrotem /s‿pɔˈvrɔtɛ̃m/ (adv)
atgal
  ponownie, lecz w przeciwnym kierunku niż za pierwszym razem
  znowu przywracając pierwotny stan

z pustego i Salomon nie naleje /s‿puˈstɛɡɔ ˌi‿saˈlɔ̃mɔ̃nʲ ˌɲɛ‿naˈlɛjɛ/ (proverb)
iš tuščio ir Saliamonas nepripildys
  nie można czegoś zrobić, gdy brak do tego odpowiednich środków

za /za/ (preposition)
dėl
  …służący do tworzenia wyrażeń, w których czynność odbywa się w kierunku określonym przez wyrażenie za przyimkiem

za darmo (adv)
už dyka
  bezpłatnie, gratis

za granicą /ˌza‿ɡrãˈɲiʦ̑ɔ̃w̃/ (adv)
užsienyje
  poza granicami kraju

zabawa /zaˈbava/ (n)
žaidimas
  ogół czynności, które wykonuje się dla przyjemności i wywołania zadowolenia

zabawka /zaˈbafka/ (n)
žaislas
  rzecz służąca do zabawy;

zabijać /zaˈbʲijäʨ̑/ (v)
žudyti, mušinėti
  pozbawiać życia

zabić /ˈzabʲiʨ̑/ (v)
žudyti
  aspekt dokonany od: zabijać

zabraniać /zaˈbrãɲäʨ̑/ (v)
uždrausti
  nie pozwalać, odbierać prawo lub nie przyznawać prawa do robienia czegoś

zaburzenie /ˌzabuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
sutrikimas
  nieprawidłowość w działaniu czegoś powodująca odchylenie od określonej normy

zabójca /zaˈbujʦ̑a/ (n)
žudikas
  ktoś, kto zabił lub zabija

zachcianka (n)
užgaida
  nagła silna chęć na coś

zachmurzenie /ˌzaxmuˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
debesuotumas
  (meteorologia, meteorologiczny) stopień pokrycia nieba przez chmury;

zachodni /zaˈxɔdʲɲi/ (adj)
a vakarų
  mający miejsce na zachodzie, dotyczący zachodu, skierowany na zachód

zachodnioeuropejski (adj)
Vakarų Europietis
  odnoszący się do Europy Zachodniej, związany z Europą Zachodnią

zachodzić /zaˈxɔʥ̑iʨ̑/ (v)
leistis, nusileisti
  o ciałach niebieskich: znikać za horyzontem, za chmurą

zachorować /ˌzaxɔˈrɔvaʨ̑/ (v)
susirgti
  stać się chorym, popaść w chorobę

zachwyt /ˈzaxfɨt/ (n)
pakilimas
  podziw często wyrażony miną, gestem, słowem

zachód /ˈzaxut/ (n)
vakarai
  (geografia, geograficzny) kierunek wskazywany przez Słońce podczas jego zachodu (1.1) w dniu równonocy;

zachód słońca /ˈzaxut ˈswɔ̃j̃nʦ̑a/ (n)
saulėlydis, vakaras
  zjawisko chowania się słońca za horyzont

zacier (n)
misa
  (spożywczy) półprodukt, fermentująca mieszanina do produkcji wódki;

zaczynać /zaˈʧ̑ɨ̃naʨ̑/ (v)
pradėti
  przystępować do wykonywania jakiejś czynności

zacząć /ˈzaʧ̑ɔ̃ɲʨ̑/ (v)
pradėti
  aspekt dokonany od: zaczynać

zadanie /zaˈdãɲɛ/ (n)
užduotis
  coś, co należy wykonać

zadowalający (adj)
patenkinamas
  wystarczająco dobry

zadowolenie /ˌzadɔvɔˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
pasitenkinimas
  uczucie przyjemności wywołane spełnieniem się pragnień lub pomyślnym obrotem sprawy

zagadka /zaˈɡatka/ (n)
mįslė
  łamigłówka, w której z jednych informacji należy wywnioskować inne
  gatunek literatury ludowej; element fabuły baśni;
paslaptis
  intrygująca tajemnica, trudna do wyjaśnienia

zagadkowy /ˌzaɡatˈkɔvɨ/ (adj)
mįslingas
  tajemniczy, pełen sekretów

zaimek /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛk/ (n)
įvardis
  (gramatyka) część mowy, która zastępuje rzeczownik, przymiotnik, liczebnik lub przysłówek i pełni ich funkcje w zdaniu;

zaimek dzierżawczy /zaˈ<sup>j</sup>ĩmɛɟ ʥ̑ɛrˈʒafʧ̑ɨ/ (n)
savybinis įvardis
  (gramatyka) zaimek, który wskazuje na przynależność czegoś bądź kogoś do danej osoby lub rzeczy

zainteresowanie /ˌza<sup>j</sup>ĩntɛrɛsɔˈvãɲɛ/ (n)
domėjimasis
  zaciekawienie jakąś rzeczą, obiektem lub osobą

zając /ˈzajɔ̃nʦ̑/ (n)
kiškis, zuikis
  (zoologia, zoologiczny) dziki, roślinożerny ssak polny z długimi uszami;

zajączek /zaˈjɔ̃n͇ʧ̑ɛk/ (n)
kiškelis, zuikelis, zuikiukas, zuikutis
  (zdrobniale) od: zając

zajęczy /zaˈjɛ̃n͇ʧ̑ɨ/ (adj)
zuikinis
  charakterystyczny dla zająca; dotyczący, odnoszący się do zająca, wykonany ze skóry, futra, mięsa zająca

zajęty /zaˈjɛ̃ntɨ/ (adj)
užimtas
  taki, który wykonuje pilnie jakieś zajęcie, czynność

zakaukaski (adj)
Užkaukazės
  związany z Zakaukaziem, dotyczący Zakaukazia

zakaz /ˈzakas/ (n)
draudimas
  zabronienie czegoś komuś

zakaźny (adj)
limpamas
  (medycyna, medyczny) wywołujący zakażenie

zakażenie /ˌzakaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
infekcija
  (medycyna, medyczny) wniknięcie chorobotwórczego drobnoustroju do organizmu

zakonnik /zaˈkɔ̃ɲːik/ (n)
vienuolis
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) członek męskiego zgromadzenia zakonnego;

zakrystia /zaˈkrɨstʲja/ (n)
zakristija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) boczne pomieszczenie w świątyniach chrześcijańskich sąsiadujące z prezbiterium, służące kapłanom do przygotowywania się do liturgii oraz do przechowywania szat i naczyń liturgicznych;

zakrystian (n)
zakristijonas
  ten, kto ma nadzór nad zakrystią, kościelny;

zakrzep (n)
trombas
  (medycyna, medyczny) czop zbitej krwi wewnątrz naczynia krwionośnego, który zatyka je częściowo albo całkowicie

zakrzepica (n)
trombozė
  (medycyna, medyczny) choroba polegająca na powstawaniu w żyłach zakrzepów blokujących przepływ krwi

zakręt /ˈzakrɛ̃nt/ (n)
vingis
  odcinek drogi, na którym zmienia ona kierunek, bieg

zakwaterowanie (n)
apgyvendinimas
  (turystyka, turystyczny) czasowo zajmowane pomieszczenie mieszkalne

zakład /ˈzakwat/ (n)
cechas
  (handel, handlowy) (rzemiosło, rzemieślniczy) jednostka gospodarcza produkująca, prowadząca sprzedaż lub świadcząca usługi
  instytucja świadcząca usługi lecznicze lub oferująca opiekę wychowawczą
lažybos
  umowa między osobami będącymi odmiennego zdania, która polega na tym, że osoba, której zdanie okaże się mylne, płaci ustaloną kwotę, przekazuje rzecz materialną lub wartość niematerialną osobie, która ma rację bądź wykonuje jakąś czynność

zakład pogrzebowy (n)
laidotuvių biuras
  instytucja zajmująca się organizowaniem pogrzebów

zakładka /zaˈkwatka/ (n)
skirtukas
  (informatyka, informatyczny) pamiętany w przeglądarce internetowej skrót do strony internetowej
  kawałek papieru, wstążki wkładany między kartki książki, gdy ktoś chce zaznaczyć miejsce, w którym przerwał czytanie

zaleta /zaˈlɛta/ (n)
gera ypatybė
  cecha podwyższająca wartość przedmiotu
privalumas
  dodatnia cecha charakteru

zalew (n)
marios
  (hydrologia, hydrologiczny) zatoka o wąskim wylocie, oddzielona od morza mierzeją

zamach /ˈzãmax/ (n)
pasikėsinimas
  targnięcie się na czyjąś własność lub czyjeś życie

zamartwica (n)
asfiksija
  (medycyna, medyczny) stan znacznego niedotlenienia organizmu prowadzący do utraty świadomości lub śmierci;

zamek /ˈzãmɛk/ (n)
pilis, spyna
  (architektura, architektoniczny) (budownictwo) budynek warowny;
spyna, užraktas
  (technologia, technika, techniczny) mechanizm zamykający drzwi, szuflady;

zamek błyskawiczny /ˈzãmɛɡ ˌbwɨskaˈvʲiʧ̑nɨ/ (n)
užtrauktukas, užtraukas
  (krawiectwo) zapięcie służące do czasowego łączenia dwóch kawałków tkaniny;

zamek z piasku (n)
smėlio pilis
  konstrukcja z piasku spojonego wilgocią zbudowana na plaży lub w piaskownicy i przypominająca miniaturowy zamek;

zamiar /ˈzãmʲjar/ (n)
ketinimas
  chęć zrobienia czegoś; coś, co się zamierza, planuje

zamierzać /zãˈmʲjɛʒaʨ̑/ (v)
ketinti
  planować coś, mieć intencję coś zrobić

zamieć /ˈzãmʲjɛ̇ʨ̑/ (n)
pūga
  (meteorologia, meteorologiczny) śnieg podniesiony z powierzchni ziemi i niesiony przez wiatr;

zamiokulkas (n)
zamiokulkas
  (botanika, botaniczny) Zamioculcas, monotypowy rodzaj roślin z rodziny obrazkowatych (Araceae);

zamrażarka /ˌzãmraˈʒarka/ (n)
šaldiklis
  urządzenie do zamrażania produktów spożywczych

zamsz /zãmʃ/ (n)
zomša
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rodzaj miękkiej w dotyku, nasiąkliwej skóry z delikatnym meszkiem (często owczej lub jeleniej);

zamykać /zãˈmɨkaʨ̑/ (v)
vožti
  (zobacz) zamknąć (np. okno)

zamówić /zãˈmuvʲiʨ̑/ (v)
užsakyti
  zlecić sprowadzenie przedmiotu, wykonanie usługi, rezerwację miejsca itp.

zanieczyszczenie /ˌzãɲɛʧ̑ɨʃˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
tarša
  stan bycia zanieczyszczonym

zapach /ˈzapax/ (n)
kvapas
  węchowe wrażenie zmysłowe;

zapalenie /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ/ (n)
uždegimas
  (medycyna, medyczny) reakcja tkanki organicznej na infekcję, podrażnienie;

zapalenie mięśnia sercowego /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈmʲjɛ̃w̃ɕɲa ˌsɛrʦ̑ɔˈvɛɡɔ/ (n)
miokarditas
  (medycyna, medyczny) choroba zapalna dotycząca komórek mięśnia sercowego, tkanki śródmiąższowej i naczyń serca,

zapalenie mózgu (n)
encefalitas
  (medycyna, medyczny) zakażenie ośrodkowego układu nerwowego najczęściej spowodowane infekcją wirusową, rzadziej bakteryjną;

zapalenie okrężnicy (n)
kolitas
  (medycyna, medyczny) stan zapalny występujący w błonie śluzowej okrężnicy

zapalenie osierdzia (n)
perikarditas
  (medycyna, medyczny) stan zapalny blaszek osierdzia;

zapalenie oskrzeli /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ɔˈskʃɛlʲi/ (n)
bronchitas
  (medycyna, medyczny) stan zapalny błony śluzowej oskrzeli;

zapalenie płuc /ˌzapaˈlɛ̃ɲɛ ˈpwuʦ̑/ (n)
plaučių uždegimas, pneumonija
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) stan zapalny miąższu płucnego występujący u ludzi i zwierząt;

zapalniczka /ˌzapalʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
žiebtuvėlis
  mały pojemniczek z gazem (lub z benzyną) służący do zapalania, niecenia ognia;

zapałka /zaˈpawka/ (n)
degtukas
  cienki, krótki patyczek zakończony łebkiem z masy zapalającej się przy potarciu o draskę;

zapaść /ˈzapaɕʨ̑/ (n)
grūtis
  (medycyna, medyczny) stan ostrej niewydolności krążenia połączony z nagłym spadkiem ciśnienia krwi

zapis /ˈzapʲis/ (n)
užrašymas, įrašas
  zapisanie, rejestracja czegoś

zaplecze (n)
bazė
  pomocniczy zespół osób lub środków

zapominalski (adj)
užmaršus
  taki, który ma skłonność do łatwego / szybkiego zapominania czegoś przez roztargnienie

zapominać /ˌzapɔ̃ˈmʲĩnaʨ̑/ (v)
pamiršti
  gubić coś, zostawiać coś gdzieś (= zapominać (1.1) zabrać coś ze sobą)
pamiršti, miršti
  tracić coś z pamięci, przestawać pamiętać o czymś

zapomniał wół, jak cielęciem był /zaˈpɔ̃mʲɲaw ˈvuw ˈjäc ʨ̑ɛˈlɛ̃ɲʨ̑ɛ̃m ˈbɨw/ (proverb)
užmiršo karvė, kad teliuko buvo
  …używane, gdy chce się zwrócić komuś uwagę, że nie powinien pouczać, gdyż sam kiedyś (w młodości) zachowywał się tak samo

zapożyczenie /ˌzapɔʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
skolinys
  (językoznawstwo, językoznawczy) wyraz, zwrot, forma gramatyczna zapożyczona z języka obcego;

zapraszać /zaˈpraʃaʨ̑/ (v)
pakviesti
  zachęcać kogoś do zrobienia czegoś lub skorzystania z czegoś
vadinti
  proponować komuś, aby przyszedł w odwiedziny

zaprawa (n)
skiedinys
  (budownictwo) półpłynny, krzepliwy lepik mineralny służący w budownictwie za spoinę lub okładzinę;

zaproszenie /ˌzaprɔˈʃɛ̃ɲɛ/ (n)
kvietimas
  informacja o byciu mile widzianym w roli uczestnika określonego zdarzenia

zapytać /zaˈpɨtaʨ̑/ (v)
klausti
  zadać pytanie

zapłata /zaˈpwata/ (n)
išmoka
  należność za coś
  zapłacenie należnych pieniędzy

zapłodnienie /ˌzapwɔdʲˈɲɛ̇̃ɲɛ/ (n)
apvaisinimas
  (biologia, biologiczny) dokonanie połączenia komórki jajowej z plemnikiem;

zaratusztrianizm /ˌzaratuʃtrʲˈjä̃ɲism̥/ (n)
zoroastrizmas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jedna z religii monoteistycznych;

zarażenie /ˌzaraˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
apkrėtimas
  (rzeczownik odczasownikowy) od zarazić

zarodek /zaˈrɔdɛk/ (n)
embrionas
  (biologia, biologiczny) organizm powstały z podziałów zygoty

zarodnik /zaˈrɔdʲɲik/ (n)
spora
  (biologia, biologiczny) komórka służąca do bezpłciowego rozmnażania się roślin zarodnikowych i grzybów;

zarozumiały /ˌzarɔzũˈmʲjawɨ/ (adj)
arogantiškas
  świadczący o wysokim mniemaniu o sobie
pasipūtęs
  mający zbyt wysokie mniemanie o sobie, nadmiernie wychwalający swoją osobę

zarzut /ˈzaʒut/ (n)
priekaištas, prieštara
  słownie sformułowane zastrzeżenie wobec kogoś lub czyjegoś zachowania

zarządzanie /ˌzaʒɔ̃nˈʣ̑ãɲɛ/ (n)
valdymas
  wydawanie poleceń, nakazywanie czegoś

zarządzać /zaˈʒɔ̃nʣ̑aʨ̑/ (v)
valdyti
  kierować czymś (instytucją, zasobami), decydować o losie czegoś

zasada /zaˈsada/ (n)
bazė
  (chemia, chemiczny) związek chemiczny cząsteczek składających się z atomu pierwiastka metalicznego i grupy wodorotlenowej;
principas
  reguła rządząca czymś

zaskroniec /zaˈskrɔ̃ɲɛʦ̑/ (n)
žaltys
  (zoologia, zoologiczny) niejadowity wąż występujący na terenach podmokłych Europy, Azji i Afryki;

zastrzeżenie /ˌzasṭʃɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
abejonė
  krytyczna uwaga

zasuwa (n)
šova
  (technologia, technika, techniczny) zamek złożony z ruchomej sztabki wsuwanej do odpowiedniego otworu

zasłona dymna (n)
dūmų uždanga
  (przenośnie, przenośnia) pozorowane działanie dla odwrócenia uwagi od czegoś istotnego
  (wojskowość, wojskowy) chmura dymu służąca do ukrycia własnych działań i dezorientacji przeciwnika;

zasłonak /zaˈswɔ̃nak/ (n)
nuosėdis
  (mikologia, mikologiczny) Cortinarius, najliczniejszy w gatunki rodzaj grzybów kapeluszowych z rodziny zasłonakowatych

zatoka /zaˈtɔka/ (n)
įlanka
  (geografia, geograficzny) część zbiornika wodnego (oceanu, morza, jeziora) wcinająca się w ląd;

zator (n)
embolija
  (medycyna, medyczny) zaczopowanie naczynia krwionośnego przez wędrujące ciało obce, np. zakrzep

zatrucie (n)
apsinuodijimas
  (medycyna, medyczny) (toksykologia) stan chorobowy spowodowany dostaniem się substancji trującej do organizmu

zaufanie /ˌza<sup>w</sup>uˈfãɲɛ/ (n)
pasitikėjimas
  przeświadczenie, że można komuś ufać

zaułek /zaˈ<sup>w</sup>uwɛk/ (n)
gatvelė
  niedługa, wąska uliczka, znajdująca się zwykle między budynkami, niemająca wylotu

zawał serca /ˈzavaw ˈsɛrʦ̑a/ (n)
miokardo infarktas
  (medycyna, medyczny) (zobacz) zawał mięśnia sercowego;

zawias (n)
vyris
  (technologia, technika, techniczny) połączenie ruchome złożone z dwóch części złączonych przegubowo, do mocowania wiek, włazów, skrzydeł drzwi i okien

zawiesina (n)
suspensija
  (fizyka, fizyczny) (chemia, chemiczny) gazowy lub ciekły układ niejednorodny substancji, zwykle dwóch, w postaci cząstek jednej rozproszonych w drugiej;

zawilec gajowy (n)
baltažiedė plukė
  (botanika, botaniczny) Anemone nemorosa L., bylina z rodziny jaskrowatych kwitnąca na biało;

zawody /zaˈvɔdɨ/ (n)
konkurencija
  impreza sportowa, podczas której zawodnicy rywalizują ze sobą

zawsze /ˈzafʃɛ/ (pronoun)
visada, visuomet
  w każdym momencie i sytuacji, bez przerwy

zazdrosny /zazˈdrɔsnɨ/ (adj)
pavydus
  odczuwający zazdrość o coś; taki, który chce mieć coś całkowicie na własność

zazdrościć (v)
pavydėti
  odczuwać zazdrość z braku czegoś, chcieć mieć coś, co ma ktoś inny

zaćmienie /zaˈʨ̑mʲjɛ̇̃ɲɛ/ (n)
užtemimas
  (astronomia, astronomiczny) zjawisko pozornego znikania ciała niebieskiego wywołane przez jego przesłanianie lub wejście w cień;

założyciel (n)
įkūrėjas
  ktoś, kto coś założył lub dał czemuś początek

załącznik /zaˈwɔ̃n͇ʧ̑ʲɲik/ (n)
priedas
  dokument uzupełniający treść innego dokumentu lub dzieła książkowego, część addendum
  plik dołączony do wiadomości e-mail

zbiornik /ˈzbʲjɔrʲɲik/ (n)
bakas
  przedmiot przeznaczony do zbierania, przechowywania lub transportu materiałów, zwłaszcza cieczy i gazów

zboczeniec /zbɔˈʧ̑ɛ̃ɲɛʦ̑/ (n)
iškrypėlis
  (potocznie, potoczny) (pejoratywnie, pejoratywny) człowiek o nienormalnych zachowaniach, zwłaszcza seksualnych

zboże /ˈzbɔʒɛ/ (n)
javai
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) roślina z rodziny traw, uprawiana dla jadalnego ziarna

zbrodnia przeciwko ludzkości (n)
nusikaltimas žmoniškumui
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) zbrodnicze działanie wymierzone w pewną grupę społeczną, łamiące podstawowe prawa człowieka, motywowane najczęściej pobudkami politycznymi, rasowymi czy religijnymi;

zbrodnia wojenna /ˈzbrɔdʲɲa vɔˈjɛ̃nːa/ (n)
karo nusikaltimas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) działanie poważnie naruszające prawa i zwyczaje wojenne, a także bulwersujące międzynarodową moralność i powagę traktatów;

zbrodniarz (n)
nusikaltėlis
  człowiek, który popełnił zbrodnię

zbroja /ˈzbrɔja/ (n)
armatūra
  (historia, historyczny, historycznie) (wojskowość, wojskowy) okrycie ochronne wojownika (niekiedy konia, słonia bojowego), zabezpieczające przed ciosami;

zdanie /ˈzdãɲɛ/ (n)
sakinys
  (gramatyka) wypowiedzenie posiadające orzeczenie (osobową formę czasownika)

zdarzenie /zdaˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
atsitikimas
  coś, co miało miejsce; co zdarzyło się
  (informatyka, informatyczny) zapis zajścia w systemie komputerowym określonej sytuacji;
  (matematyka, matematyczny) podzbiór przestrzeni probabilistycznej, symbolizujący pewien zestaw wyników eksperymentu;

zdawać /ˈzdavaʨ̑/ (v)
laikyti
  przystępować do egzaminu lub sprawdzianu

zderzak /ˈzdɛʒak/ (n)
buferis
  (motoryzacja) element pojazdu służący do złagodzenia zderzenia pojazdu z drugim pojazdem lub przeszkodą;

zderzenie /zdɛˈʒɛ̃ɲɛ/ (n)
smūgis, susidūrimas
  gwałtowne uderzenie się poruszających się obiektów

zdolność /ˈzdɔlnɔɕʨ̑/ (n)
gebėjimas
  umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności

zdolny /ˈzdɔlnɨ/ (adj)
gabus, galintis, galįs, pajėgus, sugebantis, sumanus
  będący w stanie wykonać określoną czynność

zdrada /ˈzdrada/ (n)
išdavimas
  działanie na szkodę narodu lub kraju
  ujawnienie wspólnej lub cudzej tajemnicy

zdradzać /ˈzdraʣ̑aʨ̑/ (v)
apgauti
  złamać przysięgę wierności w związku, zwykle przez odbycie stosunku seksualnego z inną osobą niż osoba, z którą jest się w związku
atskleisti
  o sekrecie, tajemnicy: wyjawiać, mówić komuś, często niepowołanemu
išduoti
  łamać dane komuś słowo, obietnicę; wykonywać coś, co może być traktowane jako złamanie takiej obietnicy; także porzucać swoje ideały

zdrowie /ˈzdrɔvʲjɛ/ (n)
sveikata
  stan organizmu, który funkcjonuje prawidłowo (przeciwieństwo choroby)

zdrowy /ˈzdrɔvɨ/ (adj)
sveikas
  taki, który nie cierpi na żadną chorobę, ma się dobrze
  dobry dla zdrowia

zdrój /zdruj/ (n)
versmė
  miejsce, z którego wypływa woda

zdun /zdũn/ (n)
krosnininkas
  osoba, która buduje i konserwuje piece

zebra /ˈzɛbra/ (n)
zebras
  (zoologia, zoologiczny) afrykański ssak z rodziny koniowatych z charakterystycznymi pasami na sierści;

zefir /ˈzɛfʲir/ (n)
zefyras
  (meteorologia, meteorologiczny) (poetycki, poetycko) (także (środowiskowy) (rybołówstwo, rybacki)) łagodny i ciepły wiatr

zegar /ˈzɛɡar/ (n)
laikrodis, laĩkrodis
  przyrząd przeznaczony do mierzenia i wskazywania właściwego czasu;

zegar słoneczny /ˈzɛɡar swɔ̃ˈnɛʧ̑nɨ/ (n)
saulės laikrodis
  zegar określający czas na podstawie pozycji słońca;

zegarek /zɛˈɡarɛk/ (n)
laikrodis
  niewielkich rozmiarów zegar

zegarmistrz /zɛˈɡarmʲisṭʃ/ (n)
laikrodininkas
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się naprawą zegarów, zegarków;

zemsta /ˈzɛ̃msta/ (n)
kerštas
  odwet za krzywdy

zenit /ˈzɛ̃ɲit/ (n)
zenitas
  (astronomia, astronomiczny) najwyżej położony punkt na niebie;

zero /ˈzɛrɔ/ (n)
nulis
  liczba 0;

zespół Aspergera (n)
Aspergerio sindromas
  (medycyna, medyczny) (psychologia, psychologiczny) łagodne zaburzenie rozwoju ze spektrum autyzmu, którego głównym objawem jest trudność w nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji międzyludzkich;

zeszyt /ˈzɛʃɨt/ (n)
sąsiuvinis
  (edukacja, edukacyjny) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania;

zez /zɛs/ (n)
žvairumas
  (medycyna, medyczny) nierównoległe ustawienie gałek ocznych względem siebie, powodujące nieprawidłowe widzenie;

zezowaty (adj)
žvairas
  taki, który ma zeza

zgnilizna (n)
puvinys
  (rolnictwo, rolniczy) choroba roślin
puvėsis
  gnijąca substancja

zgryźliwy /zɡrɨʑˈlʲivɨ/ (adj)
kandus
  świadczący o zgryźliwości

ziarno /ˈʑarnɔ/ (n)
grūdas
  (botanika, botaniczny) nasiono zbóż, trawy, itp.; również porcja tych nasion;
  (fotografia) niepożądane drobne punkty obrazu na fotografii;
  cząstka czegoś

zieleń /ˈʑɛlɛ̃ɲ/ (n)
žalias
  kolor zielony
  ubranie w kolorze zielonym
  zielone części roślin
  zielony barwnik

zielnik /ˈʑɛlʲɲik/ (n)
herbariumas
  kolekcja zasuszonych dla celów naukowych roślin
  (dawniej, dawny) książka o ziołach
  placówka badawcza zajmująca się gromadzeniem okazów roślin, ich zabezpieczaniem, przechowywaniem i udostępnianiem do badań

zielona herbata /ʑɛˈlɔ̃na xɛrˈbata/ (n)
žalioji arbata
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) napój przyrządzany wyłącznie z liści herbaty chińskiej, które zostały poddane minimalnemu utlenianiu w czasie przetwarzania

zielonooki /ˌʑɛlɔ̃nɔˈːci/ (adj)
žaliaãkis
  (książkowy) taki, który ma zielone oczy

zielony /ʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
žalias
  mający kolor czwartego pasma tęczy, taki jak kolor świeżej trawy, szmaragdu, malachitu itp.; mający kolor pochodny, powstały ze zmieszania kolorów podstawowych: żółtego i niebieskiego;
  (lekceważąco, lekceważący) (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) niedoświadczony, niewyrobiony, niemający rozeznania w jakiejś dziedzinie, zwykle młody
  o roślinach, owocach: taki, który nie osiągnął dojrzałości, będący w stadium poprzedzającym dojrzałość; niedojrzały

ziemia /ˈʑɛ̃mʲja/ (n)
žemė
  gleba
  grunt, podłoże (także w budynku)
  (geografia, geograficzny) kraina geograficzna
  działka rolnicza lub budowlana

ziemniak /ˈʑɛ̃mʲɲak/ (n)
bulvė
  (botanika, botaniczny) Solanum tuberosum L., roślina z rodziny psiankowatych, o jadalnych bulwach;
  (spożywczy) warzywo z bulwy ziemniaka (1.1)

ziemny /ˈʑɛ̃mnɨ/ (adj)
žeminis
  związany z ziemią, glebą

ziewać /ˈʑɛvaʨ̑/ (v)
žiovulys, žiovauti
  szeroko otwierać usta, wydając charakterystyczny przeciągły odgłos z powodu senności lub znudzenia

zima /ˈʑĩ.ma/ (n)
žiema
  najchłodniejsza z 4 astronomicznych (lub 6 klimatycznych) pór roku;

zimna wojna /ˈʑĩmna ˈvɔjna/ (n)
Šaltasis karas
  (historia, historyczny, historycznie) okres napięcia pomiędzy Związkiem Radzieckim a Stanami Zjednoczonymi istniejący w drugiej połowie dwudziestego wieku;

zimno /ˈʑĩmnɔ/ (n)
vėsa
  odczuwalna subiektywnie niska temperatura

zimny /ˈʑĩmnɨ/ (adj)
šaltas
  mający (względnie) niską temperaturę, wywołujący uczucie zimna

zimorodek /ˌʑĩmɔˈrɔdɛk/ (n)
tulžys
  (ornitologia, ornitologiczny) Alcedo atthis, niewielki, kolorowy ptak żywiący się rybami, które zdobywa, nurkując;

zimowy /ʑĩˈmɔvɨ/ (adj)
žieminis, žiemos
  typowy dla zimy, związany z zimą, odbywający się w zimie

zimozielony /ˌʑĩmɔʑɛˈlɔ̃nɨ/ (adj)
visžalis
  (botanika, botaniczny) (odnośnie rośliny) mający liście zimą

ziołolecznictwo /ˌʑɔwɔlɛʧ̑ʲˈɲiʦ̑tfɔ/ (n)
žolininkystė
  (medycyna, medyczny) dział medycyny i farmakologii zajmujący się wytwarzaniem leków ziołowych oraz ich stosowaniem w profilaktyce i terapii chorób;

zięba /ˈʑɛ̃mba/ (n)
kikilis
  (ornitologia, ornitologiczny) niewielki, melodyjnie śpiewający i barwny ptak z gatunku zięba zwyczajna, Fringilla coelebs;

zięć /ʑɛ̇̃ɲʨ̑/ (n)
žentas
  mąż córki

zjawisko /zʲjaˈvʲiskɔ/ (n)
reiškinys
  naturalny proces pozostający w zasięgu percepcji człowieka;

zjeżdżalnia /zʲjɛʒˈʤ̑alʲɲa/ (n)
čiuožykla
  urządzenie do zabawy z gładką, pochyłą powierzchnią, po której można zsuwać się na pupie;

zlew /zlɛf/ (n)
kriauklė
  naczynie umiejscowione na ścianie pod kranem, połączone z rurą odpływową

zmartwychwstanie /ˌzmartfɨxˈfstãɲɛ/ (n)
rezurekcija
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) powstanie z martwych, ożywienie;

zmiana /ˈzmʲjãna/ (n)
pakeitimas, pasikeitimas
  przejście jakiejś cechy albo rzeczy w inną
pokytis
  określony czas doby, kiedy pracuje wyznaczona grupa pracowników

zmierzch /zmʲjɛʃx/ (n)
prieblanda, sutemos
  moment doby przed zapadnięciem nocy; czas ściemniania się;

zmrocznik gładysz (n)
pievinis sfinksas
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Deilephila elpenor, gatunek motyla z rodziny zawisakowatych;

zmydlanie (n)
sumuilinimas
  (rzeczownik odczasownikowy) od zmydlać

zmysł /zmɨsw̥/ (n)
nuojauta
  zdolność organizmu do odbierania i analizowania wrażeń określonego rodzaju;

zmęczenie /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
nuovargis
  stan mniejszej sprawności, brak energii spowodowany wysiłkiem

zmęczony /zmɛ̃n͇ˈʧ̑ɔ̃nɨ/ (participleAdjective)
pavargęs
  odczuwający zmęczenie, taki, który jest osłabiony fizycznie lub psychicznie ze względu na wysiłek

znaczek pocztowy /ˈznaʧ̑ɛk pɔʧ̑ˈtɔvɨ/ (n)
pašto ženklas
  (usługi pocztowe, kurierskie, poczta) (filatelistyka) mały nalepka przyklejana do koperty (pocztówki, paczki) służący jako środek uiszczenia opłaty za usługi pocztowe (np. usługę przesyłki);

znaczenie /znaˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
svarba
  to, co dany wyraz, znak, gest oznacza lub sygnalizuje

znajdować /znajˈdɔvaʨ̑/ (v)
rasti
  (przestarzałe, przestarzały) oceniać coś; określać swoje uczucia, stosunek do czegoś
  odkrywać coś wewnątrz czegoś lub na czymś
  zdobywać to, czego się szuka

znak drogowy /ˈznaɡ drɔˈɡɔvɨ/ (n)
kelio ženklas
  (motoryzacja) symbol graficzny, świetlny lub napis zawierający informacje, ostrzeżenia, nakazy i zakazy skierowane do użytkowników dróg;

znak zodiaku /ˈznaɡ zɔˈdʲjaku/ (n)
žvaigždžių ženklas
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) każda z dwunastu części zodiaku, nosząca nazwę gwiazdozbioru zodiakalnego, który leżał w jej obrębie ok. 2000 lat temu;
  (astronomia, astronomiczny) (astrologia, astrologiczny) symbol oznaczający znak zodiaku (1.1)

znawca /ˈznafʦ̑a/ (n)
žinovas
  osoba dobrze się na czymś znająca, mająca wiedzę, doświadczenie w odpowiedniej dziedzinie, umiejąca należycie ocenić coś lub kogoś

znikomy (adj)
menkas, nežymus
  niewielki, prawie żaden

znowu /ˈznɔvu/ (adv)
vėl
  jeszcze raz, ponownie, na nowo, znów, powtórnie, apiać

zobaczyć /zɔˈbaʧ̑ɨʨ̑/ (v)
matyti
  dostrzec, zauważyć, ujrzeć coś
žiūrėti
  obejrzeć

zoisyt /zɔˈ<sup>j</sup>isɨt/ (n)
zoisitas
  (mineralogia, mineralogiczny) minerał z grupy krzemianów grupowych;

zombi /ˈzɔ̃mbʲi/ (n)
zombis
  (etnografia, etnograficzny) (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) popkulturowa fikcyjna postać z horrorów – żywy trup, zmarły ożywiony np. dzięki magii;

zoo /ˈzɔː/ (n)
zoologijos sodas
  ogród zoologiczny

zoolog /zɔˈːlɔk/ (n)
zoologas
  (biologia, biologiczny) specjalista zajmujący się zoologią
zoologė
  (biologia, biologiczny) specjalistka z dziedziny zoologii

zoologia /ˌzɔːˈlɔɟja/ (n)
zoologija
  (biologia, biologiczny) dział biologii, nauka o zwierzętach;

zoologiczny /ˌzɔːlɔˈɟiʧ̑nɨ/ (adj)
zoologinis
  związany z zoologią, dotyczący zoologii

zootechnika /ˌzɔːˈtɛxʲɲika/ (n)
zootechnika
  nauka o hodowli zwierząt domowych;

zorza /ˈzɔʒa/ (n)
gaisras, pašvaistė, žara
  (meteorologia, meteorologiczny) barwne zjawisko świetlne na niebie

zorza polarna /ˈzɔʒa pɔˈlarna/ (n)
šiaurės pašvaistė, pamėnai, šiaurė žara
  zjawisko świetlne w postaci barwnych pasm obserwowanych na niebie w okolicach podbiegunowych;

zostawać /zɔˈstavaʨ̑/ (v)
likti
  nie odchodzić/odjeżdżać/…, nie ruszać się z miejsca
  być pozostałością po czymś, czego już nie ma

zostawiać /zɔˈstavʲjäʨ̑/ (v)
palikti
  kłaść, opuszczać coś w jakimś miejscu i odchodzić, nie biorąc tego ze sobą
  odchodzić od kogoś, porzucać go (najczęściej w aspekcie dokonanym)
  przeznaczać coś dla kogoś po swojej śmierci (najczęściej w aspekcie dokonanym)

zrobić /ˈzrɔbʲiʨ̑/ (v)
padaryti
  odpowiednimi działaniami spowodować powstanie czegoś

zrzęda (n)
irzlus žmogus, niurzglys
  (potocznie, potoczny) osoba, która ma tendencje do ciągłego narzekania

zrównoważony rozwój (n)
darnusis vystymasis
  (ekonomia, ekonomiczny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) (ochrona środowiska) proces przemian zapewniający zaspokajanie potrzeb obecnego pokolenia bez umniejszania szans rozwojowych przyszłych generacji, m.in. dzięki zintegrowanym działaniom w zakresie rozwoju gospodarczego, społecznego i w zakresie środowiska;

zszywacz /ˈsʃɨvaʧ̑/ (n)
vielasiūlė
  (biurowość, biurowy) przyrząd służący do łączenia kartek za pomocą metalowych zszywek;

zupa /ˈzupa/ (n)
sriuba
  (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) płynna lub półpłynna potrawa, często pierwsze danie obiadu;

zwalniać /ˈzvalʲɲäʨ̑/ (v)
atleisti
  (o pracodawcy) rozwiązywać z pracownikiem stosunek zatrudnienia; pozbawiać kogoś pracy lub stanowiska
  wypuszczać kogoś na wolność

zwierzę /ˈzvʲjɛʒɛ/ /ˈzvʲjɛʒɛnta/ (n)
gyvūnas, gyvulys
  (biologia, biologiczny) organizm cudzożywny o komórkach eukariotycznych, bez ściany komórkowej;

zwierzę domowe /ˈzvʲjɛʒɛ dɔ̃ˈmɔvɛ/ (n)
augintinis
  zwierzę udomowione przez człowieka, trzymane w domu dla towarzystwa;

zwinność (n)
eiklumas, paslankumas, vikrumas
  cecha bycia bardzo sprawnym

związek /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk/ (n)
sąryšis
  wzajemne powiązanie, stosunek między rzeczami lub zjawiskami

związek chemiczny /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛk xɛ̃ˈmʲiʧ̑nɨ/ (n)
cheminis junginys
  (chemia, chemiczny) zbiór trwale połączonych atomów;

związek zawodowy /ˈzvʲjɔ̃w̃zɛɡ ˌzavɔˈdɔvɨ/ (n)
profesinė sąjunga
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) organizacja zrzeszająca pracowników w celu reprezentowania i obrony ich wspólnych interesów ekonomicznych i społecznych;

zwoływać /zvɔˈwɨvaʨ̑/ (v)
vadinti
  gromadzić gdzieś wiele osób poprzez wołanie

zwrotnik /ˈzvrɔtʲɲik/ (n)
atogrąža
  (geografia, geograficzny) jedna z dwóch umownych linii na Ziemi, równoleżnik 23°27′ (dwadzieścia trzy stopnie i dwadzieścia siedem minut);

zwrotnik Koziorożca (n)
Ožiaragio atogrąža
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli południowej;

zwrotnik Raka (n)
Vėžio atogrąža
  (geografia, geograficzny) zwrotnik leżący na półkuli północnej;

zwrotny (adj)
sangrąžinis
  (gramatyka) wskazujący, że wykonawca czynności sam jej podlega

zwycięstwo /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃stfɔ/ (n)
pergalė
  sukces (najczęściej w walce lub sporcie), zwalczenie nieprzyjaciela, pokonanie konkurencji

zwycięzca /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃sʦ̑a/ (n)
nugalėtojas
  ten, który zwyciężył, wygrał

zwyciężyć /zvɨˈʨ̑ɛ̃w̃ʒɨʨ̑/ (v)
nugalėti
  (zobacz) zwyciężać

zwykły /ˈzvɨkwɨ/ (adj)
paprastas, įprastas, eilinis
  niewyróżniający się niczym

zwłoki /ˈzvwɔci/ (n)
lavonas
  ciało martwego człowieka;

zygota (n)
zigota
  (biologia, biologiczny) komórka powstała wskutek zapłodnienia;

zygzak /ˈzɨɡzak/ (n)
zigzagas
  ostro załamująca się linia łamana, przypominająca literę „z”

zysk /zɨsk/ (n)
pelnas
  (ekonomia, ekonomiczny) (finanse, finansowy) (księgowość) przewyższenie wpływów nad wydatkami, dochód ze sprzedaży
  korzyść z czegoś, uzyskana wartość

ząb /zɔ̃mp/ (n)
dantis
  (anatomia, anatomiczny) twór anatomiczny osadzony w szczęce lub żuchwie, ułatwiający gryzienie pokarmu;
  (technologia, technika, techniczny) fragment urządzenia, który w połączeniu z innym takim fragmentem powoduje przenoszenie ruchu

złapać zająca /ˈzwapaʥ̑ zaˈjɔ̃nʦ̑a/ (v)
zuikį pagauti
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) przewrócić się, upaść

zło /zwɔ/ (n)
blogis
  coś powszechnie uznane za szkodliwe, negatywne moralnie;

złodziej /ˈzwɔʥ̑ɛ̇j/ (n)
vagys, įsilaužėlis
  osoba, która potajemnie i bezprawnie zabiera rzeczy bez zgody ich właściciela

złom /zwɔ̃m/ (n)
metalo laužas
  zużyte, niepotrzebne przedmioty, elementy lub odpady metalowe, zbierane i wykorzystywane jako surowiec wtórny

złota rybka (n)
auksinė žuvelė
  (ichtiologia, ichtiologiczny) odmiana hodowlana jednego z podgatunku karasia chińskiego, Carassius auratus;

złotniczka /zwɔtʲˈɲiʧ̑ka/ (n)
auksakalė
  osoba płci żeńskiej zajmująca się złotnictwem; rzemieślniczka artystyczna wyrabiająca przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złotnik /ˈzwɔtʲɲik/ (n)
auksakalys
  (rzemiosło, rzemieślniczy) osoba zajmująca się złotnictwem; rzemieślnik artystyczny wyrabiający przedmioty z metali szlachetnych (m.in. złota, srebra, platyny, palladu)

złoto /ˈzwɔtɔ/ (n)
auksas
  (chemia, chemiczny) pierwiastek chemiczny o symbolu Au i liczbie atomowej 79;
  stop zawierający złoto (1.1), surowiec do wyrobu m.in. biżuterii, monet
  (sport, sportowy) złoty medal

złotopióry /ˌzwɔtɔˈpʲjurɨ/ (adj)
auksaplunksnis
  mający pióra w kolorze złota

złoty /ˈzwɔtɨ/ (n)
zlotas
  (jednostka monetarna) jednostka monetarna Polski równa 100 groszom;

złośliwe oprogramowanie (n)
kenkėjiška programinė įranga
  (informatyka, informatyczny) oprogramowanie, którego celem jest wyrządzanie szkód w systemie komputerowym;

złośliwy /zwɔɕˈlʲivɨ/ (adj)
bjaurus
  nacechowany wrogością, niechęcią, przejawiający niechęć, wrogość

złożoność (n)
sudėtingumas
  cecha posiadania wielu elementów, możliwości, aspektów

zły /zwɨ/ (adj)
blogas
  niemiły, nieprzyjemny (z charakteru)

ósemka /uˈsɛ̃mka/ (n)
aštuonetas
  nazwa cyfry 8

ósmy /ˈusmɨ/ (adj)
aštuntas
  od 8

ćma /ʨ̑ma/ (n)
kandis
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) motyl nocny;

ćwiczenie /ʨ̑fʲiˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
uždavinys
  czynność powtarzana dla utrwalenia wiedzy lub zdobycia sprawności, nauka

ćwierćfinał /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈfʲĩnaw/ (n)
ketvirtfinalis
  (sport, sportowy) część rozgrywek eliminacyjnych ośmiu rywali (lub ośmiu drużyn), z których czterech może awansować do półfinału

ćwierćnuta /ʨ̑fʲjɛrʲʨ̑ˈnuta/ (n)
ketvirtinė nata
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) dźwięk o czasie trwania równym 1/4 całej nuty;

Łaba /ˈwaba/ (pn)
Elbė
  (geografia, geograficzny) rzeka przepływająca przez Niemcy i w Czechy;

Łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (pn)
Gulbė
  (astronomia, astronomiczny) gwiazdozbiór nieba północnego; zawiera jasną gwiazdę – Deneb; zawiera liczne mgławice; w Polsce widoczny latem i jesienią; góruje o północy w sierpniu; konstelacja, której 5 najjaśniejszych gwiazd tworzy charakterystyczny układ w kształcie krzyża, zwany Krzyżem Północy;

Łazarz /ˈwazaʃ/ (pn)
Lozorius
  (biblijny) postać biblijna
  imię męskie;

Łotwa /ˈwɔtfa/ (pn)
Latvija
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) państwo w Europie;

Łotysz /ˈwɔtɨʃ/ (n)
latvis
  (etnografia, etnograficzny) człowiek narodowości łotewskiej, obywatel Łotwy, mieszkaniec Łotwy

Łotyszka /wɔˈtɨʃka/ (n)
latvė
  kobieta narodowości łotewskiej

Łucja /ˈwuʦ̑ʲja/ (pn)
Liucija
  imię żeńskie;

Ługa (pn)
Luga
  (geografia, geograficzny) rzeka płynąca przez obwód leningradzki i nowogrodzki Rosji, uchodząca do Zatoki Fińskiej;

Ługańsk (pn)
Luganskas, Luhanskas
  (geografia, geograficzny) miasto w Ukrainie, administracyjne centrum obwodu ługańskiego;

Ługańska Republika Ludowa (pn)
Luhansko Liaudies Respublika
  (geografia, geograficzny) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) marionetkowe samozwańcze państwo działające na terenie obwodu ługańskiego Ukrainy;

Łukasz /ˈwukaʃ/ (pn)
Lukas
  imię męskie;

Łuza (pn)
Luza
  (geografia, geograficzny) rzeka w Rosji, w obwodzie kirowskim, Republice Komi i obwodzie wołgogradzkim, prawy dopływ rzeki Jug w dorzeczu Dwiny;

Łódź /wuʨ̑/ (pn)
Lodzė
  (geografia, geograficzny) (administracja) miasto w centralnej Polsce;

łabędzi śpiew /waˈbɛ̃ɲʥ̑i ˈɕpʲjɛf/ (n)
gulbės giesmė
  (przenośnie, przenośnia) (książkowy) ostatnie dzieło artysty kończące jego karierę, końcowy twór jakiejkolwiek działalności

łabędź /ˈwabɛ̃ɲʨ̑/ (n)
gulbė
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus, ptak wodny o białym lub czarnym upierzeniu i długiej smukłej szyi;

łabędź czarny (n)
juodoji gulbė
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus atratus, gatunek łabędzia o czarnym upierzeniu;

łabędź niemy /ˈwabɛ̃ɲʨ̑ ˈɲɛ̃mɨ/ (n)
gulbė nebylė
  (ornitologia, ornitologiczny) Cygnus olor, gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny kaczkowatych, pospolicie występującego w Polsce;

łachmyta (n)
driskius
  (potocznie, potoczny) (obraźliwie) osoba w nędznym ubraniu

łaciński /waˈʨ̑ĩj̃sʲci/ (adj)
lotynas
  właściwy starożytnym Rzymianom, wywodzący się z Imperium Rzymskiego

ładny /ˈwadnɨ/ (adj)
gražus
  odznaczający się urodą

ładowarka /ˌwadɔˈvarka/ (n)
pakrovėjas
  (elektryczność) urządzenie służące do ładowania akumulatorów, także wewnętrznych np. w telefonach komórkowych, laptopach itp.;

ładunek elektryczny (n)
elektros krūvis
  (fizyka, fizyczny) (elektryczność) podstawowa wielkość fizyczna, cecha materii warunkująca siłę oddziaływania elektromagnetycznego między cząstkami;

łagier /ˈwaɟɛr/ (n)
lageris
  obóz pracy przymusowej dla więźniów politycznych i kryminalnych w Związku Radzieckim, Rosji i innych krajach;

łamaniec językowy /wãˈmãɲɛʦ̑ʲ ˌjɛ̃w̃zɨˈkɔvɨ/ (idiom)
greitakalbė
  trudna do wymówienia fraza;

łapa /ˈwapa/ (n)
letena
  noga zwierzęcia niemającego kopyt

łapserdak /wapˈsɛrdak/ (n)
driskius, nuskurėlis
  człowiek nędznie ubrany

łapówka /waˈpufka/ (n)
kyšis
  (kryminologia, kryminologiczny) wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści

łapówkarstwo (n)
kyšininkystė
  (kryminologia, kryminologiczny) proceder polegający na dawaniu i przyjmowaniu łapówek

łapówkarz (n)
kyšininkas
  (pejoratywnie, pejoratywny) osoba dająca lub przyjmująca łapówki

łasica /waˈɕiʦ̑a/ (n)
žebenkštis
  (zoologia, zoologiczny) niewielkie drapieżne zwierzę futerkowe;

łaska /ˈwaska/ (n)
malonė
  darowanie lub złagodzenie kary
  przychylność, wielkoduszność

łata /ˈwata/ (n)
lopas
  fragment materiału przyszyty do tkaniny, aby zasłonić dziurę w tej tkaninie

łatać (v)
adyti
  umieszczać łaty

ławka /ˈwafka/ (n)
suolas
  twardy mebel do siedzenia dla kilku osób;

łazanki /waˈzãnʲci/ (n)
skryliai
  (spożywczy) makaron cięty w kwadraty wielkości około jednego centymetra

łazienka /waˈʑɛ̃nka/ (n)
vonia
  (architektura, architektoniczny) (hotelarstwo) pomieszczenie do kąpieli z wanną lub prysznicem;

łańcuch /ˈwãj̃nʦ̑ux/ (n)
grandinė
  szereg połączonych ze sobą ogniw, zwykle metalowych;
  (przenośnie, przenośnia) ciąg zdarzeń, wynikających jeden z drugiego

łańcuch pokarmowy /ˈwãj̃nʦ̑ux ˌpɔkarˈmɔvɨ/ (n)
mitybos grandinė
  (ekologia, ekologiczny) zależność pokarmowa wiążąca w danej biocenozie poszczególne gatunki producentów, konsumentów i reducentów, będących kolejnymi ogniwami w układzie, w którym każde ogniwo poprzedzające jest pokarmem dla następnego;

łechtaczka /wɛxˈtaʧ̑ka/ (n)
varputė, klitoris
  (anatomia, anatomiczny) nieparzysty, zewnętrzny narząd płciowy samic ssaków;

łgać /wɡaʨ̑/ (v)
meluoti
  (książkowy) kłamać

łokieć /ˈwɔcɛ̇ʨ̑/ (n)
alkūnė
  (anatomia, anatomiczny) staw łączący ramię z przedramieniem

łom /wɔ̃m/ (n)
dalba
  (technologia, technika, techniczny) narzędzie mające postać żelaznego pręta zaostrzonego lub spłaszczonego na końcu, służące do podważania ciężarów, rozbijania, kruszenia itp.;

łopatka /wɔˈpatka/ (n)
mentė
  (anatomia, anatomiczny) kość pasa barkowego połączona z kością ramienną i obojczykiem;

łosoś /ˈwɔsɔɕ/ (n)
lašiša
  (ichtiologia, ichtiologiczny) ryba o różowym mięsie żyjąca na północnym Atlantyku;

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (adj)
latviškas, latvių
  odnoszący się do Łotwy

łotewski /wɔˈtɛfsʲci/ (n)
latvis kalba, latvių
  (językoznawstwo, językoznawczy) język urzędowy Łotwy;

łowca /ˈwɔfʦ̑a/ (n)
gaudytojas
  (łowiectwo, łowiecki) myśliwy

łoś /wɔɕ/ (n)
briedis
  (zoologia, zoologiczny) Alces alces, gatunek największego, roślinożernego ssaka kopytnego z rodziny jeleniowatych, o rozłożystym porożu;

łożysko /wɔˈʒɨskɔ/ (n)
placenta
  (anatomia, anatomiczny) przejściowy narząd płodowy występujący u ssaków łożyskowych, który łączy zarodek ze ścianą macicy i umożliwia wymianę między matką a płodem;

łubin (n)
lubinas
  (botanika, botaniczny) roślina z rodzaju łubin (1.1)

łucznik /ˈwuʧ̑ʲɲik/ (n)
lankininkas
  (wojskowość, wojskowy) żołnierz, myśliwy posługujący się łukiem;
  osoba zawodowo lub sportowo zajmująca się strzelaniem z łuku;

łuk /wuk/ (n)
arka
  (architektura, architektoniczny) element budowli w kształcie łuku (1.1);
arka, lankas
  (sport, sportowy) wygięta broń miotająca strzały przez napięcie liny łączącej jej oba końce i nadanie tak strzale energii;

łupek /ˈwupɛk/ (n)
šiferis
  (geologia, geologiczny) skała osadowa lub metamorficzna wykazująca dobrą łupkowatość;

łupież /ˈwupʲjɛʃ/ (n)
pleiskana
  (medycyna, medyczny) (kosmetyka, kosmetyczny, kosmetologia) choroba skóry głowy, charakteryzująca się złuszczaniem zrogowaciałej warstwy naskórka;

łuska /ˈwuska/ (n)
žvynai
  (zoologia, zoologiczny) płytki pokrywające ciało niektórych zwierząt

łuszczyca /wuʃˈʧ̑ɨʦ̑a/ (n)
psoriazė, žvynelinė
  (medycyna, medyczny) przewlekła, nawracająca choroba skóry, która charakteryzuje się występowaniem na skórze łuszczących się wykwitów;

łużycki /wuˈʒɨʦ̑ʲci/ (n)
Sorbiškai
  (językoznawstwo, językoznawczy) język słowiański, którym mówi się na Łużycach;

łysieć /ˈwɨɕɛ̇ʨ̑/ (v)
plikti
  o ludziach: tracić włosy na głowie, stawać się łysym

łyska /ˈwɨska/ (n)
laukys
  (ornitologia, ornitologiczny) Fulica atra, wędrowny ptak nurkujący o czarnym upierzeniu oraz jasnym dziobie i czole;

łysy /ˈwɨsɨ/ (adj)
plikas
  całkowicie lub częściowo pozbawiony włosów na głowie

łyżka /ˈwɨʃka/ (n)
šaukštas
  sztuciec służący do jedzenia

łyżka do butów /ˈwɨʃka dɔ‿ˈbutuf/ (n)
šaukštas
  proste narzędzie ułatwiające zakładanie butów;

łyżwa /ˈwɨʒva/ (n)
pačiūža
  (sport, sportowy) stalowa, wąska płoza przymocowana do wysokiego, sztywnego buta, służąca do jazdy po lodzie;

łza /wza/ (n)
ašara, ãšara
  (fizjologia, fizjologiczny) kropla słonawej wody wydzielonej przez oko;

łódź /wuʨ̑/ (n)
valtis
  mała jednostka pływająca poruszająca się po wodach;

łóżko /ˈwuʃkɔ/ (n)
lova, guolis
  mebel przeznaczony do spania;

łóżko polowe /ˈwuʃkɔ pɔˈlɔvɛ/ (n)
kareiviška lovelė, sudedamoji lova
  łóżko składane o lekkiej konstrukcji

łąka /ˈwɔ̃ŋka/ (n)
pieva
  teren gęsto porośnięty trawami;

łękotka /wɛ̃ŋˈkɔtka/ (n)
meniskas
  (anatomia, anatomiczny) chrząstka wchodząca w skład stawu kolanowego;

Śiwa /ˈɕiva/ (pn)
Šiva
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z trzech najważniejszych bogów hinduizmu;

Śląsk /ɕlɔ̃w̃sk/ (pn)
Silezija
  (geografia, geograficzny) terytorium historyczne (kraina geograficzna i historyczna) w dorzeczu górnej i środkowej Odry;

Śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (pn)
Snieguolė
  (literatura, literaturoznawstwo, literaturoznawczy) imię królewny z baśni braci Grimm;

Świeża (pn)
Prėskinga
  (geografia, geograficzny) (hydrologia, hydrologiczny) rzeka w obwodzie kaliningradzkim Rosji, uchodzi do Zalewu Wiślanego;

Święta (pn)
Šventoji
  (geografia, geograficzny) rzeka w północnej Litwie i południowej Łotwie, uchodząca do Morza Bałtyckiego;

Święty Mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (pn)
Šventasis Mikalojus
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) jeden z najpopularniejszych chrześcijańskich świętych; biskup Myry w Azji Mniejszej; patron dzieci, kancelistów parafialnych, piekarzy, podróżnych, żeglarzy, uczonych i studentów; w dniu, lub w wigilię, jego święta (6 grudnia) istnieje zwyczaj obdarowywania podarunkami;

ściana /ˈɕʨ̑ãna/ (n)
siena
  (budownictwo) pionowy element konstrukcyjny oddzielający dwa pomieszczenia lub miejsca;

ściany mają uszy /ˈɕʨ̑ãnɨ ˈmajɔ̃w̃ ˈuʃɨ/ (proverb)
ir sienos turi ausis
  mówiąc coś poufnego, należy uważać, aby nie usłyszał lub nie podsłuchał tego ktoś niepożądany

ściek /ɕʨ̑ɛk/ (n)
nuotekos
  zanieczyszczona woda

ścieżka /ˈɕʨ̑ɛʃka/ (n)
takelis
  wąski wydeptany pasek ziemi albo też specjalnie wytyczony i ubity dla pieszych

ścięgno /ˈɕʨ̑ɛ̃ŋɡnɔ/ (n)
sausgyslė
  (anatomia, anatomiczny) włóknista tkanka odpowiedzialna za przeniesienie skurczu mięśni na układ kostny;

ścięgno Achillesa (n)
Achilo sausgyslė
  (anatomia, anatomiczny) największe ścięgno u człowieka, łączące mięsień trójgłowy łydki z kością piętową

ślad /ɕlat/ (n)
pėdsakas
  oznaka przejścia, przejechania, przelotu kogoś lub czegoś

śledziona /ɕlɛˈʥ̑ɔ̃na/ (n)
blužnis
  (anatomia, anatomiczny) narząd limfatyczny magazynujący krew u kręgowców;

śledzić /ˈɕlɛʥ̑iʨ̑/ (v)
sekti
  szpiegować podążając za kimś
  obserwować, badać wzrokiem rozwój zdarzeń

śledź /ɕlɛʨ̑/ (n)
silkė
  (ichtiologia, ichtiologiczny) jadalna ryba morska;
palapinės kuoliukas
  metalowy klin zakończony haczykiem wbijany w ziemię w celu naciągnięcia linek utrzymujących konstrukcję namiotu

ślepa uliczka /ˈɕlɛpa uˈlʲiʧ̑ka/ (n)
aklavietė
  uliczka niemająca wylotu

ślepy /ˈɕlɛpɨ/ (adj)
aklas
  (przenośnie, przenośnia) taki, który nie zważa, nie zwraca uwagę na otoczenie albo okoliczności
  taki, który nie może widzieć; który stracił wzrok

ślimak /ˈɕlʲĩmak/ (n)
sraigė
  (zoologia, zoologiczny) rodzaj bardzo rozpowszechnionego mięczaka;

ślina /ˈɕlʲĩna/ (n)
seilės
  (fizjologia, fizjologiczny) płynna wydzielina wytwarzana w ustach;

śliski /ˈɕlʲisʲci/ (adj)
slidus
  mający gładką powierzchnię nie dającą prawie zupełnie tarcia z innymi ciałami

śliwka /ˈɕlʲifka/ (n)
slyva
  (spożywczy) owoc z dużą pestką rosnący na śliwie

śliwowica /ˌɕlʲivɔˈvʲiʦ̑a/ (n)
slivovica
  (spożywczy) wytrawna wódka na bazie sfermentowanych śliwek;

ślusarz /ˈɕlusaʃ/ (n)
šaltkalvis
  (rzemiosło, rzemieślniczy) rzemieślnik wyrabiający lub naprawiający przedmioty metalowe

śluz /ɕlus/ (n)
gleivės
  (biologia, biologiczny) (medycyna, medyczny) bezbarwna, ciągnąca się wydzielina gruczołów śluzowych

śmiać się /ˈɕmʲjäʨ̑‿ɕɛ/ (v)
juoktis
  wydawać z siebie odgłos utożsamiany ze śmiechem

śmiech /ɕmʲjɛx/ (n)
juokas
  charakterystyczny dźwięk i grymas twarzy wydawany przez człowieka, gdy jest mu wesoło
  odgłos zwierząt przypominający śmiech (1.1)
  szydzenie z czegoś lub kogoś

śmiech to zdrowie /ˈɕmʲjɛx ˈtɔ ˈzdrɔvʲjɛ/ (proverb)
juokas - geriausias vaistas, juoktis sveika
  dobre samopoczucie sprzyja posiadaniu dobrej kondycji ciała

śmieciarka /ɕmʲjɛ̇ˈʨ̑arka/ (n)
šiukšliavežis
  (motoryzacja) pojazd służący do wywożenia śmieci, odpadów;

śmierdzieć /ˈɕmʲjɛrʲʥ̑ɛ̇ʨ̑/ (v)
smirdėti
  wydzielać nieprzyjemny zapach
  o sprawach: wydawać się podejrzanymi

śmiertelnik (n)
mirtingasis
  (książkowy) istota śmiertelna, jaką jest człowiek

śmierć /ɕmʲjɛrʲʨ̑/ (n)
mirtis
  (medycyna, medyczny) (fizjologia, fizjologiczny) trwałe ustanie procesów życiowych lub aktywności;

śmieszka /ˈɕmʲjɛʃka/ (n)
rudagalvis kiras
  (ornitologia, ornitologiczny) Larus ridibundus, pospolity gatunek mewy;

śmiesznie (adv)
juokingai
  wywołując śmiech, wesołość

śmietana /ɕmʲjɛˈtãna/ (n)
grietinė
  (spożywczy) ukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietanka /ɕmʲjɛˈtãnka/ (n)
grietinė
  (przenośnie, przenośnia) (zobacz) śmietanka towarzyska
  (spożywczy) nieukwaszony tłuszcz mleczny; gęsty biały płyn otrzymywany z mleka

śmietankowy (adj)
grietininis
  przygotowany ze śmietanki

śmigłowiec (n)
sraigtasparnis
  (lotnictwo, lotniczy) statek powietrzny z wirnikiem umieszczonym nad kadłubem, poruszającym się w płaszczyźnie równoległej do ziemi

śniadanie /ɕɲaˈdãɲɛ/ (n)
pusryčiai
  poranny posiłek;

śnieg /ɕɲɛk/ (n)
sniegas
  (meteorologia, meteorologiczny) opad w postaci kryształków lodu;
  (potocznie, potoczny) (przenośnie, przenośnia) (technologia, technika, techniczny) zły obraz na ekranie telewizora

śnieżka /ˈɕɲɛʃka/ (n)
sniego gniūžtė
  kulka ulepiona ze śniegu, zwykle używana do zabawy, rzucania w kogoś;

śnieżynka /ɕɲɛˈʒɨ̃nka/ (n)
snaigė
  pojedynczy płatek śniegu

śnieżyć /ˈɕɲɛʒɨʨ̑/ (v)
snigti
  padać (o śniegu)

śnić /ɕɲiʨ̑/ (v)
sapnuoti
  widzieć sen podczas spania

śpiew /ɕpʲjɛf/ (n)
dainavimas
  dźwięki zróżnicowane w natężeniu i wysokości, wydawane przez głos ludzki;

śpiewaczka /ɕpʲjɛˈvaʧ̑ka/ (n)
dainininkė, giesmininkė
  forma żeńska od: śpiewak

śpiewak /ˈɕpʲjɛvak/ (n)
dainininkas, giesmininkas
  mężczyzna lub chłopiec, który śpiewa

śpiewać /ˈɕpʲjɛvaʨ̑/ (v)
dainuoti, giedoti
  (muzykologia, muzyka, muzykologiczny, muzyczny) wykonywać melodię głosem

śpiewny (adj)
daini̇ngas, melodi̇ngas, skambus
  podobny do śpiewu

śpioch /ɕpʲjɔx/ (n)
miegalis
  człowiek lubiący dużo, długo spać

śpiwór /ˈɕpʲivur/ (n)
miegmaišis
  (turystyka, turystyczny) worek do spania;

śpiący /ˈɕpʲjɔ̃nʦ̑ɨ/ (adj)
mieguistas
  taki, któremu chce się spać

śpiączka (n)
koma
  (medycyna, medyczny) głębokie zaburzenia świadomości z brakiem przytomności, niereagowaniem nawet na silne bodźce;

średnica /ɕrɛdʲˈɲiʦ̑a/ (n)
diametras
  (geometria) odcinek prowadzący od jednej do drugiej krawędzi okręgu, koła lub przekroju cylindra i przechodzący przez jego środek;

średnik /ˈɕrɛdʲɲik/ (n)
kabliataškis
  (językoznawstwo, językoznawczy) znak przestankowy (;) oddzielający dwie wypowiedzi, posiadajcy funkcję pośrednią między kropką a przecinkiem;

średniowiecze /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑ɛ/ (n)
Viduramžiai
  epoka w historii i kulturze europejskiej, obejmująca okres między starożytnością a czasami nowożytnymi;

średniowieczny /ˌɕrɛdʲɲɔˈvʲjɛʧ̑nɨ/ (adj)
viduramžiškas
  pochodzący ze średniowiecza, związany ze średniowieczem, dotyczący średniowiecza

środa /ˈɕrɔda/ (n)
trečiadienis
  trzeci dzień tygodnia;

środek /ˈɕrɔdɛk/ (n)
centras
  miejsce jednakowo oddalone od krawędzi
vidus
  wnętrze

środek transportu (n)
transporto priemonė
  jednostka umożliwiająca czynne przemieszczanie

środowisko /ˌɕrɔdɔˈvʲiskɔ/ (n)
aplinka
  (ekologia, ekologiczny) ogół elementów nieożywionych i ożywionych, składających się na otoczenie

śruba /ˈɕruba/ (n)
varžtas
  (technologia, technika, techniczny) pręt metalowy, zakończony łbem z jednej strony, a z drugiej gwintem, umożliwiającym zakręcanie lub odkręcanie;

śrubokręt /ɕruˈbɔkrɛ̃nt/ (n)
atsuktuvas
  (technologia, technika, techniczny) proste narzędzie do wkręcania lub wykręcania śrub i wkrętów

śrut /ɕrut/ (n)
šratai
  ołowiane kulki

śródmieście /ɕrudˈmʲjɛ̇ɕʨ̑ɛ/ (n)
miesto centras
  centrum; główna, centralna część miasta

śródręcze /ɕruˈdrɛ̃n͇ʧ̑ɛ/ (n)
delnakauliai
  (anatomia, anatomiczny) część ręki człowieka między palcami i nadgarstkiem

świadek /ˈɕfʲjadɛk/ (n)
liudytojas
  (prawo, prawoznawstwo, prawniczy, prawoznawczy) osoba zeznająca podczas procesu sądowego;
  osoba, która widziała coś na własne oczy

świat /ɕfʲjat/ (n)
pasaulis
  cała Ziemia
  (przenośnie, przenośnia) planeta
  przestrzeń, w której się żyje

światopogląd /ˌɕfʲjatɔˈpɔɡlɔ̃nt/ (n)
pasaulėžiūra
  zespół poglądów, sądów, przekonań danej osoby na temat otaczającego świata czerpanych z rozmaitych dziedzin kultury, mający wpływ na jego zachowanie;

światowy /ɕfʲjaˈtɔvɨ/ (adj)
pasaulinis
  odnoszący się do całego świata

światło /ˈɕfʲjatwɔ/ (n)
šviesa
  (fizyka, fizyczny) promieniowanie elektromagnetyczne w zakresie odbieranym przez oko;

świeca /ˈɕfʲjɛʦ̑a/ (n)
žvakė
  przedmiot z wosku, parafiny lub stearyny mający knot, chemiczne źródło światła;
  (przestarzałe, przestarzały) dawna jednostka natężenia światła równa 1,02 kandeli;

świecić /ˈɕfʲjɛ̇ʨ̑iʨ̑/ (v)
šviesti
  emitować, produkować światło

świerk /ɕfʲjɛrk/ (n)
eglė
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) Picea A. Dietr., drzewo iglaste z rodziny sosnowatych;
  (leśnictwo) drewno z drzewa świerkowego

świerszcz /ɕfʲjɛrʃʧ̑/ (n)
svirplys
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) skaczący owad wydający charakterystyczne dźwięki;

świetlik /ˈɕfʲjɛtlʲik/ (n)
jonvabalis
  (entomologia, owadoznawstwo, entomologiczny, owadoznawczy) Lampyridae, świecący owad z rodziny świetlikowatych;

świetlik lekarski /ˈɕfʲjɛtlʲik lɛˈkarsʲci/ (n)
pievinė akišveitė
  (botanika, botaniczny) Euphrasia rostkoviana, pospolita w Polsce i występująca w całej Europie jednoroczna roślina lecznicza

świetnie /ˈɕfʲjɛtʲɲɛ/ (adv)
puikiai
  bardzo dobrze

świeży /ˈɕfʲjɛʒɨ/ (adj)
šviežias, sviežias
  o produktach, potrawach: taki, który nie utracił walorów smakowych, nie uległ zepsuciu

świnia /ˈɕfʲĩɲa/ /ˈɕfʲĩɲɛ/ (n)
kiaulė
  (zoologia, zoologiczny) Sus scrofa subsp. domesticus, zwierzę hodowlane z rodziny parzystokopytnych;
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (pogardliwie, pogardliwy) o osobie nikczemnej, podłej
  (przenośnie, przenośnia) (potocznie, potoczny) człowiek zachowujący się nieprzyzwoicie, niekulturalnie
  (zoologia, zoologiczny) każde zwierzę z podrzędu świniokształtnych, Suiformes Flower;
  (zoologia, zoologiczny) samica świni (1.1)
  (pejoratywnie, pejoratywny) (przenośnie, przenośnia) (wulgarnie, wulgaryzm) w połączeniu z określeniem jakiejś zbiorowości – ogólny epitet wyrażający pogardę

świnka morska /ˈɕfʲĩnka ˈmɔrska/ (n)
jūrų kiaulytė
  (zoologia, zoologiczny) gryzoń z gatunku świnka morska (1.1)
  (zoologia, zoologiczny) Cavia porcellus, gatunek gryzonia hodowanego w domach;

świstak /ˈɕfʲistak/ (n)
švilpikas
  (zoologia, zoologiczny) gromadny, górski gryzoń z rodziny wiewiórkowatych;

świstun /ˈɕfʲistũn/ (n)
cyplė
  (ornitologia, ornitologiczny) Anas penelope, gatunek kaczki, z grupy kaczek właściwych (pływających);

świątynia /ɕfʲjɔ̃nˈtɨ̃ɲa/ (n)
šventykla
  (architektura, architektoniczny) (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) budowla postawiona dla celów religijnych: miejsce kultu, składania ofiar, celebrowania obrzędów;

święto /ˈɕfʲjɛ̃ntɔ/ (n)
šventė
  dzień lub więcej dni wyróżniający się od innych, poświęcony czemuś lub komuś, spędzany w inny, szczególny sposób niż zwykłe dni

świętość /ˈɕfʲjɛ̃ntɔɕʨ̑/ (n)
šventybė
  coś otaczane szczególnym kultem i czcią

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (adj)
šventas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) o osobie: ktoś uznany przez jakiś Kościół lub społeczność za godnego kultu;

święty /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ/ (n)
šventas
  mężczyzna święty (1.1)

święty mikołaj /ˈɕfʲjɛ̃ntɨ mʲiˈkɔwaj/ (n)
Kalėdų Senelis
  człowiek przebrany za Świętego Mikołaja lub świętego mikołaja (1.2), rozdający prezenty ludziom (głównie dzieciom) 6 grudnia, a w niektórych regionach w Wigilię;

źle /ʑlɛ/ (adv)
blogai
  w niewłaściwy, niedobry sposób, niezgodnie z normami

źrenica /ʑrɛ̃ˈɲiʦ̑a/ (n)
vyzdys
  (anatomia, anatomiczny) czarna, okrągła plamka na tęczówce oka, będąca w rzeczywistości rozszerzającym się i zwężającym otworem regulującym dopływ światła do wnętrza oka;
  (optyka, optyczny) obraz otworu przysłony aperturowej

źródlany /ʑruˈdlãnɨ/ (adj)
versminis
  pochodzący ze źródła (wodnego)

źródło /ˈʑrudwɔ/ (n)
šaltinis, versmė
  (hydrologia, hydrologiczny) miejsce, z którego woda wypływa na powierzchnię ziemi;
  przyczyna uczuć, zachowań, chorób itp.
  to, co stanowi początek czegoś

Żagiel /ˈʒaɟɛl/ (pn)
Burės
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba południowego;

Żmudź (pn)
Žemaitija
  (geografia, geograficzny) (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) jeden z pięciu regionów etnograficznych współczesnej Litwy ze stolicą w Szawlach, a także historyczna nazwa Dolnej Litwy;

Żuraw /ˈʒuraf/ (pn)
Gervė
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba równikowego;

Żyrafa /ʒɨˈrafa/ (pn)
Žirafa
  (astronomia, astronomiczny) jeden z gwiazdozbiorów nieba północnego;

żaba /ˈʒaba/ (n)
varlė
  (herpetologia, herpetologiczny) (potocznie, potoczny) pospolity płaz bezogonowy z wielu różnych rodzin, głównie z żabowatych;

żaden /ˈʒadɛ̃n/ (pronoun)
joks
  znikomo mały, bez wartości
  …informujący o braku kogoś lub czegoś

żagiel /ˈʒaɟɛl/ (n)
burė
  (marynarka) płat mocnej tkaniny przymocowany do masztu, służy do wykorzystywania energii wiatru jako napędu dla statku

żaglowy /ʒaɡˈlɔvɨ/ (adj)
burinis
  dotyczący żagla, związany z żaglem lub z żaglami
  wyposażony w żagle

żal /ʒal/ (n)
gailestis, gailėjimas
  współczucie, politowanie
sielvartas
  negatywny stan emocjonalny spowodowany doznaną stratą;

żandarm /ˈʒãndarm/ (n)
žandaras
  funkcjonariusz żandarmerii, policji wojskowej

żar /ʒar/ (n)
kaitra
  gorące powietrze
  (przenośnie, przenośnia) silne emocje, gwałtowne uczucia
  tlące się, rozgrzane do czerwoności węgle lub drwa

żargon /ˈʒarɡɔ̃n/ (n)
žargonas
  (językoznawstwo, językoznawczy) (kulturoznawstwo, wiedza o kulturze, kulturoznawczy) zespół jednostek językowych właściwych dla wyodrębnionej grupy społecznej lub zawodowej;

żargonowy /ˌʒarɡɔ̃ˈnɔvɨ/ (adj)
žargoniškas
  dotyczący żargonu, związany z żargonem, wyrażony żargonem

żarna /ˈʒarna/ (n)
gìrnos
  (historia, historyczny, historycznie) (etnografia, etnograficzny) urządzenie do ręcznego mielenia zboża, złożone z dwóch kamieni, jednego nad drugim, z których górny jest ruchomy względem dolnego; ; (zobacz) też żarna w Encyklopedii staropolskiej

żartować /ʒarˈtɔvaʨ̑/ (v)
juokauti
  mówić coś śmiesznego; mówić żart, aby kogoś rozśmieszyć

żarówka /ʒaˈrufka/ (n)
lemputė
  (elektryczność) elektryczne źródło światła, w którym elementem świecącym jest rozżarzony przewód;

żałoba /ʒaˈwɔba/ (n)
liūdesys
  smutek, rozpacz po śmierci bliskiej osoby

żałosny /ʒaˈwɔsnɨ/ (adj)
skurdus
  wzbudzający politowanie lub pogardę

żałować /ʒaˈwɔvaʨ̑/ (v)
gailėtis
  odczuwać żal, być smutnym, przygnębionym

że /ʒɛ/ (conjunction)
kad
  …podające skutek opisany w zdaniu nadrzędnym
  …rozwijające opis zawarty w zdaniu nadrzędnym

żebractwo (n)
elgetavimas
  proszenie w miejscu publicznym o wsparcie materialne w sytuacji biedy

żebraczka /ʒɛˈbraʧ̑ka/ (n)
elgeta
  kobieta, która żebrze

żebraczy (adj)
elgetiškas
  związany z żebractwem, dotyczący żebractwa

żebrak /ˈʒɛbrak/ (n)
elgeta, skurdžius
  ten, kto żebrze

żebro /ˈʒɛbrɔ/ (n)
šonkaulis
  (anatomia, anatomiczny) kość szkieletu kręgowców wygięta w kształcie łuku, chroniąca klatkę piersiową;

żeglarka /ʒɛɡˈlarka/ (n)
buriuotoja
  kobieta lub dziewczyna trudniąca się żeglarstwem, uprawiająca żeglarstwo w celach rekreacyjnych

żeglarstwo (n)
buriavimas
  (żeglarstwo, żegluga, żeglarski) (sport, sportowy) dziedzina turystyki, sportu i rekreacji na statkach żaglowych;

żeglarz /ˈʒɛɡlaʃ/ (n)
buriuotojas, jachtininkas, jūrininkas
  człowiek trudniący się żeglarstwem, uprawiający żeglarstwo dla celów rekreacyjnych lub sportowych

żel /ʒɛl/ (n)
gelis
  (chemia, chemiczny) galaretowata substancja, koloid mający postać sztywnej sieci, efekt zgęstnienia płynu;

żel pod prysznic /ˈʒɛl pɔt‿ˈprɨʃʲɲiʦ̑/ (n)
dušo želė
  mydło w płynie przeznaczone do używania podczas kąpieli pod prysznicem

żelatyna /ˌʒɛlaˈtɨ̃na/ (n)
želatina
  (chemia, chemiczny) (spożywczy) (kulinaria, kulinarny, kulinarnie) bezbarwne ciało stałe, naturalna substancja, będąca mieszaniną białek i peptydów, pozyskiwana w drodze częściowej hydrolizy kolagenu, zawartego w skórze, chrząstkach i kościach zwierzęcych, stosowana m.in. w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym i przy produkcji materiałów fotograficznych;

żelatyna wybuchowa (n)
želignitas
  (technologia, technika, techniczny) (górnictwo, górniczy) kruszący materiał wybuchowy stosowany głównie w górnictwie, złożony z nitrogliceryny i bawełny kolodionowej

żelazko /ʒɛˈlaskɔ/ (n)
lygintuvas, laidynė
  urządzenie służące do ręcznego prasowania;

żelazna kurtyna (n)
geležinė uždanga
  (historia, historyczny, historycznie) (politologia, polityka, politologiczny, polityczny) umowna granica ideologiczno-polityczna, oddzielająca komunistyczne państwa bloku wschodniego od państw zachodu;

żelazny /ʒɛˈlaznɨ/ (adj)
geležinis
  wykonany z żelaza lub zawierający żelazo

żelazo /ʒɛˈlazɔ/ (n)
geležis
  (chemia, chemiczny) (fizyka, fizyczny) metaliczny pierwiastek chemiczny o symbolu Fe i liczbie atomowej 26;
  (potocznie, potoczny) pospolity, srebrzystoszary i twardy metal z wysoką zawartością żelaza (1.2)

żelazomangan /ˌʒɛlazɔ̃ˈmãŋɡãn/ (n)
feromanganas
  (chemia, chemiczny) żelazostop z dużą zawartością manganu

żeliwo /ʒɛˈlʲivɔ/ (n)
ketus
  (hutnictwo, hutniczy) (chemia, chemiczny) stop odlewniczy żelaza z węglem i innymi pierwiastkami;

żeton /ˈʒɛtɔ̃n/ (n)
žetonas
  krążek zastępujący pieniądze m.in. w grach hazardowych;

żeń-szeń /ˈʒɛ̃ɲ‿ʃɛ̃ɲ/ (n)
kraikūnis
  (botanika, botaniczny) azjatycka bylina zielna uprawiana ze względu na korzenie wykorzystywane w medycynie, kosmetyce oraz jako przyprawa;

żeński /ˈʒɛ̃j̃sʲci/ (adj)
moteriškas
  odnoszący się do kobiety, przeznaczony dla kobiety

żmija /ˈʒmʲija/ (n)
angis
  (herpetologia, herpetologiczny) gad z podrodziny węży;

żmudzki (adj)
žemaitiškas
  dotyczący regionu Żmudź

żona /ˈʒɔ̃na/ (n)
žmona
  kobieta będąca w związku małżeńskim z inną osobą

żongler /ˈʒɔ̃ŋɡlɛr/ (n)
žonglierius
  artysta cyrkowy żonglujący różnymi przedmiotami;

żonkil /ˈʒɔ̃ŋʲcil/ (n)
narcizas
  (botanika, botaniczny) (potocznie, potoczny) Narcissus jonquilla, gatunek narcyza o charakterystycznych żółtych kwiatach;

żorżeta /ʒɔrˈʒɛta/ (n)
žoržetas
  (włókiennictwo) lekka, przejrzysta tkanina nieregularnie marszczona;

żołnierz /ˈʒɔwɲɛʒɛ/ /ˈʒɔwʲɲɛʃ/ (n)
kareivis
  (wojskowość, wojskowy) członek sił zbrojnych państwa; ; (zobacz) też żołnierz w Encyklopedii staropolskiej

żołądek /ʒɔˈwɔ̃ndɛk/ (n)
skrandis
  (anatomia, anatomiczny) część układu pokarmowego przed jelitami, który trawi białka przy udziale kwasu solnego;

żołądź /ˈʒɔwɔ̃ɲʨ̑/ (n)
gilė
  (dendrologia, drzewoznawstwo, dendrologiczny, drzewoznawczy) owoc dębu;

żreć /ʒrɛʨ̑/ (v)
ėsti
  (pospolicie) (obraźliwie) o człowieku: jeść chciwie, łapczywie lub niechlujnie
  o zwierzęciu: jeść

żubr /ʒupr̥/ (n)
stumbras
  (zoologia, zoologiczny) masywny ssak z rzędu parzystokopytnych z charakterystycznie uformowaną przez włosy brodą pod pyskiem;

żuchwa /ˈʒuxfa/ (n)
žandikaulis
  (anatomia, anatomiczny) ruchoma kość szkieletu czaszki;

żuraw /ˈʒuraf/ (n)
gervė
  (ornitologia, ornitologiczny) Grus, duży ptak o długiej szyi i nogach z charakterystycznym ogonem w formie pióropusza należący do podrodziny żurawi;
  (technologia, technika, techniczny) urządzenie dźwignicowe z kolumną i wysięgnikiem służące do podnoszenia i przenoszenia ciężarów na niewielkie odległości;

żurawina /ˌʒuraˈvʲĩna/ (n)
paprastoji spanguolė
  (botanika, botaniczny) Vaccinium sect. Oxycoccus Hill., rodzaj krzewinek z rodziny wrzosowatych posiadająca jadalne jagody;

żuć /ʒuʨ̑/ (v)
kramtyti
  rozgniatać pokarm zębami; wolno coś gryźć

żwawy /ˈʒvavɨ/ (adj)
apsukrus, guvus, žvitrus
  pełen werwy i temperamentu

żwir /ʒvʲir/ /ˈʒvʲirɨ/ (n)
žvyras
  okruchowa skała osadowa o luźnej postaci;

żwirować /ʒvʲiˈrɔvaʨ̑/ (v)
žvyruoti
  pokrywać żwirem, posypywać żwirem

życie /ˈʒɨʨ̑ɛ/ (n)
gyvenimas
  (biologia, biologiczny) zespół procesów zachodzących w organizmie żywym lub jego poszczególnych częściach;

życiorys /ʒɨˈʨ̑ɔrɨs/ (n)
gyvenimo aprašymas
  (urzędowy) (biurowość, biurowy) pismo zawierające podstawowe dane osobowe, wykształcenie i ewentualnie przebieg kariery zawodowej oraz dane kontaktowe
  opis czyjegoś życia i czyjejś działalności

życzenie /ʒɨˈʧ̑ɛ̃ɲɛ/ (n)
linkėjimas, noras
  pragnienie; to, czego się chce, co pragnie się zrealizować
noras
  w lm: to, czego życzy się komuś (najczęściej w święto lub z powodu innej ważnej okazji)

życzliwy /ʒɨʧ̑ˈlʲivɨ/ (adj)
malonus
  przychylnie nastawiony do innych ludzi

życzyć /ˈʒɨʧ̑ɨʨ̑/ (v)
linkėti
  składać życzenia

żyd /ʒɨt/ (n)
judėjas
  (religioznawstwo, religia, religioznawczy, religijny) wyznawca judaizmu

żydaczowski /ˌʒɨdaˈʧ̑ɔfsʲci/ (adj)
židačivas
  związany z Żydaczowem, dotyczący Żydaczowa

żydowski /ʒɨˈdɔfsʲci/ (adj)
žydiškas
  związany z Żydami, ich religią, kulturą

żyletka /ʒɨˈlɛtka/ (n)
skustuvo ašmenys
  stalowe dwustronne ostrze, umieszczane w maszynce do golenia;

żyrafa /ʒɨˈrafa/ (n)
žirafa
  (zoologia, zoologiczny) Giraffa Brisson, ssak z rzędu parzystokopytnych, z charakterystyczną długą szyją, żyjące na afrykańskich sawannach;

żyrandol /ʒɨˈrãndɔl/ (n)
liustra
  ozdobna, najczęściej wieloramienna, lampa wisząca pod sufitem

żyroskop /ʒɨˈrɔskɔp/ (n)
giroskopas
  (fizyka, fizyczny) szybko obracający się sztywny obiekt zachowujący stały kierunek osi obrotu;

żyto /ˈʒɨtɔ/ (n)
rugiai, rugys
  (botanika, botaniczny) (rolnictwo, rolniczy) Secale L., zbożowa roślina jednoroczna, dwuletnia lub wieloletnia z rodziny wiechlinowatych;
rugys
  (spożywczy) (rolnictwo, rolniczy) ziarno żyta (1.1)

żywica /ʒɨˈvʲiʦ̑a/ (n)
pikis
  (biologia, biologiczny) półprzezroczysta wydzielina komórek roślinnych, zawierająca węglowodany (terpentynę) i olejki eteryczne oraz inne płynne i stałe substancje;

żywić /ˈʒɨvʲiʨ̑/ (v)
maitinti
  karmić, dawać jeść, utrzymywać kogoś

żywopłot /ʒɨˈvɔpwɔt/ (n)
gyvatvorė
  płot złożony z przyciętych lub naturalnie rosnących roślin;

żyworodny (adj)
gyvybingas
  (botanika, botaniczny) rozmnażający się w sposób wegetatywny lub z nasion kiełkujących na roślinie macierzystej
  (zoologia, zoologiczny) rozwijający się w organizmie matki i rodzący się zdolny do życia poza organizmem matki

żywotny /ʒɨˈvɔtnɨ/ (adj)
gyvybingas
  aktywny, mający dużo energii, czynny

żywy /ˈʒɨvɨ/ (adj)
grynas
  jasny, jaskrawy, niestonowany
gyvas
  przejawiający oznaki życia
žvitrus
  pełen życia, energiczny
  żwawy, szybki

żyzny /ˈʒɨznɨ/ (adj)
derlingas
  (rolnictwo, rolniczy) posiadający właściwości umożliwiające wydanie obfitych plonów
derlingas, našus
  (rolnictwo, rolniczy) dający wysokie plony
našus
  (przestarzałe, przestarzały) o plonie bogaty, obfity, posilny, pożywny, sycący

żyć /ʒɨʨ̑/ (v)
gyventi
  bytować w jakichś warunkach
  istnieć w sposób właściwy organizmom żywym

żyć jak pies z kotem /ˈʒɨʨ̑ ˈjak ˈpʲjɛs ˈː‿kɔtɛ̃m/ (v)
gyventi kaip šuo su kate
  żyć w ciągłej niezgodzie, nienawiści, kłótni

żyła /ˈʒɨwa/ (n)
gysla
  (geologia, geologiczny) masa skalna lub mineralna wypełniająca szczelinę w skałach;
  (potocznie, potoczny) człowiek skąpy
  (technologia, technika, techniczny) jedna z części przewodzących kabla elektrycznego;
vena, gysla
  (anatomia, anatomiczny) naczynie krwionośne, w którym krew płynie do serca;

żyźnica (n)
avižuolė
  (botanika, botaniczny) Arrhenatherum P.Beauv., rodzaj trawy dającej wysokowartościowe siano;

żółta febra (n)
geltonasis drugys
  (medycyna, medyczny) (weterynaria, weterynaryjny) ostra, tropikalna choroba zakaźna ludzi i innych naczelnych wywoływana przez flawiwirusa, a przenoszona przez komary, która może objawiać się m.in. gorączką i żółtaczką

żółta kartka /ˈʒuwta ˈkartka/ (n)
geltona kortelė
  (sport, sportowy) napomnienie zawodnika następujące po jego niesportowym zagraniu (m.in. przerwaniu korzystnej akcji, granie na czas, dyskutowanie z sędzią);

żółtaczka /ʒuwˈtaʧ̑ka/ (n)
gelta
  (medycyna, medyczny) ogólnie choroba powodująca zażółcenie skóry, błon śluzowych i białkówki oczu wskutek nagromadzenia się bilirubiny w surowicy krwi i tkankach organizmu;

żółtko /ˈʒuwtkɔ/ (n)
trynys
  (spożywczy) wewnętrzna, żółta część jajka drobiu stosowana jako półprodukt przy przygotowywaniu potraw, wypieków i deserów
  (zoologia, zoologiczny) substancja w jaju owadów, gadów i ptaków, stanowiąca materiał budulcowy i odżywczy dla zarodka;

żółtodziób /ʒuwˈtɔʥ̑up/ (n)
piemuo
  (potocznie, potoczny) osoba niedoświadczona, laik, amator

żółty /ˈʒuwtɨ/ (adj)
geltonas, geltona
  mający kolor trzeciego pasma tęczy, taki jak kolor żółtka, kwiatu jaskra, owocu cytryny itp.; mający kolor podstawowy;

żółw /ʒuwf/ (n)
vėžlys
  (zoologia, zoologiczny) zwierzę z rzędu Testudines, należące do gromady gadów;
  (informatyka, informatyczny) kursor graficzny określający współrzędne na ekranie, kierunek oraz rodzaj i kolor pióra, stosowany np. w języku Logo;

żółw lamparci /ˈʒuwf lãmˈparʲʨ̑i/ (n)
panterinis vėžlys
  (zoologia, zoologiczny) Psammobates pardalis, gatunek afrykańskiego żółwia lądowego z rodzaju Psammobates

żółć /ʒuwʲʨ̑/ (n)
tulžis
  (medycyna, medyczny) wydzielina wątrobowa;

żądanie /ʒɔ̃nˈdãɲɛ/ (n)
reikalavimas
  kategorycznie wyrażone życzenie

żądać /ˈʒɔ̃ndaʨ̑/ (v)
reikalauti
  domagać się czegoś kategorycznie

żądło /ˈʒɔ̃ndwɔ/ (n)
geluonis
  (zoologia, zoologiczny) u owadów z grupy żądłówek: narząd w postaci kolca wbijanego w ciało ofiary, często w połączeniu z wstrzyknięciem jadu;

żłobek /ˈʒwɔbɛk/ (n)
vaikų lopšelis
  (edukacja, edukacyjny) dzienna placówka opiekuńczo-wychowawcza, dla dzieci do trzeciego roku życia;